1947.06.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 137η

Πέμπτη 19 Ἰουνίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7 μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς 136ης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς 136ης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Μαντούβαλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ζητούσης, ὅπως εἰς τὸν ὑποβληθέντα νόμον διὰ τὴν τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ Α. Ν. 1663)1939 διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ μικροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀπαλλαγῶσιν οἱ κτηνίατροι πάσης διαχειριστικῆς ὑπηρεσίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ Ἄρτης καὶ Πρεβέζης κ. κ. Ε. Καζαντζῆς, Χ. Ρίζος καὶ Χ. Βαλῖνος, καταθέτουν τηλεγραφήματα τῶν Κοινοτήτων Κομποτίου καὶ Σελάδων, αἵτινες ζητοῦν ὅπως ληφθῶσιν ἐπείγοντα μέτρα διὰ τὴν στέγασιν τῶν κατοίκων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλληνικῆς Ἐμπορικῆς πίστεως διὰ δάνειον ἐκ δραχμῶν 500.000.000 εἰς τὴν ἕνωσιν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Συν)σμῶν Πειραιῶς καὶ Περιχώρων. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Δάρας, Κύμης καὶ Ἀρκαδίου ζητοῦν ἄμεσον λῆψιν μέτρων πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν, λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῶν σιτηρῶν ἐκ τῆς ἀνομβρίας καὶ παγετῶνος, ὡς καὶ τὴν χορήγησιν τροφίμων πρὸς ἀποφυγὴν θανάτων ἐξ ἀσιτίας. Ἡ Ἕνωσις ἐμπόρων ὑφασμάτων καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου Γενικῆς Βιομηχανίας καὶ ἀλευροποιΐας Δράμας ζητοῦν τὴν ἀπαλλαγήν των ἐκ τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος παρελθούσης χρήσεως κατόπιν τῆς γενομένης καταβολῆς ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὡς καταστραφέντες οἰκονομικῶς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Βουλγαρικῆς Κατοχῆς. Τὸ Σωματεῖον Μυλεργατῶν καὶ Τεχνιτῶν Μακαρονοποιείων Λαρίσης ζητεῖ χορήγησιν τῶν καθυστερηθέντων τροφίμων τῶν προβλεπομένων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34871)46 62012 ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Ὁ Ἐλαιουργικὸς Συνεταιρισμὸς Αἰτωλικοῦ προτείνει ὅπως τοῦ λοιποῦ ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου γίνεται διὰ τοῦ D. D. T. καὶ οὐχὶ διὰ μελάσσης καὶ ἀρσενικοῦ καθ’ ὅσον τοῦτο τυγχάνει ἀποτελεσματικώτερον. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν διὰ τὴν χορήγησιν δανείου ἐξ 20 ἑκατομμυρίων δραχμῶν εἰς τὸν προμηθευτικὸν καὶ καταναλωτικὸν συνεταιρισμὸν ὑπαλλήλων Κ.Τ.Δ.Ε.Π. Οἱ ἱερεῖς τῶν Ἱερῶν ναῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων ζητοῦν τὴν εἰσαγωγήν των εἰς τὴν Θεολογικὴν Σχολὴν ἄνευ ἐξετάσεων. Οἱ κρατούμενοι δοσίλογοι εἰς φυλακὰς Πατρῶν ζητοῦν ἀναθεώρησιν τῆς καταδικαστικῆς των ἀποφάσεως καὶ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 24)44 «περὶ δοσιλόγων κλπ.». Ὁ Σύλλογος πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ Κατοχῆς Νομοῦ Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται κατὰ τῶν Καθηγητῶν Ράμμου καὶ Πράτσικα οἵτινες τυγχάνουσιν ἀγορασταὶ ἀκινήτων καὶ συμμετέχουσιν ὡς Νομικοὶ Σύμβουλοι τῆς Νομοπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νόμου περὶ ἀκυρώσεως τῶν γενομένων ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ κατοχῆς καὶ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἐξαίρεσιν τούτων. Ὁ Κ. Γεωργιάδης κτηνίατρος κάτοικος Αἰγίου διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ κτηνιάτρου Πατρῶν, διότι παρὰ τὸν νόμον ἀπαγορεύει εἰς αὐτὸν τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός του. Ὁ ἐμπορικὸς κόσμος Σπάρτης ἐξ ἀφορμῆς τῆς διαπραχθείσης ληστείας ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Τριπόλεως Σπάρτης εἰς εἰκοσάδα φορτηγῶν αὐτοκινήτων πλήρη ἐμπορευμάτων διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἔλλειψιν ἀσφαλείας καὶ ἀποφασίζει μέχρις ὅτου ἀποκατασταθῇ ἡ τάξις νὰ διακόψῃ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς περιφερείας του δι’ ἐμπορευμάτων. Οἱ ἀγοράσαντες ἵππους ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Γεωργικῶν Ἐφοδίων Κερκύρας, ζητοῦν τὴν ἐλάττωσιν τῆς ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καθορισθείσης τιμῆς ἀγορᾶς εἰς τὸ ποσὸν τῶν 300.000 δραχμῶν δι’ ἕκαστον ἵππον. Οἱ Συνεταιρισμοὶ κηπαίων προϊόντων Ναυπλίας, Ἄργους καὶ λοιπῶν περιφερειῶν διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὅστις ἐπιμένει νὰ καθορισθῇ τιμὴ νωπῆς ντομάτας εὐνοοῦσα τοὺς βιομηχάνους καὶ ζητοῦν καθορισμὸν τῆς νωπῆς ντομάτας κατ’ ἐλάχιστον εἰς δραχμὰς 400 κατ’ ὀκᾶν.

§5Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ἀργολιδοκορινθίας). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος δύο λέξεις ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν. Ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά της.

§7Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τότε δὲν θὰ ἔχῃ ἀξίαν διότι θὰ ἔχῃ παρέλθει ἡ ἐποχὴ τῆς ντομάτας. (Συναινούσης τελικῶς καὶ τῆς Βουλῆς δίδεται ὁ λόγος εἰς τὸν κύριον Παπαδημητρίου).

§8Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐφοδιασμοῦ καὶ Γεωργίας ὅπως ταχέως καὶ ἀμέσως καθορίσουν τιμὴν ντομάτας τοὐλάχιστον 400 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, δοθέντος ὅτι καὶ ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει τὸ κατάφυτον ἀπὸ ντομάταν Ἀργολικὸν πεδίον (Ναυπλίου) Ἰρίων θὰ ὑποστῇ τοιαύτην καταστροφὴν τὴν ὁποίαν εἶναι ἀδύνατον νὰ φαντασθῇ κανείς. Οἱ παραγωγοὶ δὲν ἀνταποκρίνονται κἂν εἰς τὰ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ εἶναι ἀναγκαῖον ὡς καὶ ἄλλοτε ἔλεγον διὰ τὴν πατάταν τὴν ὁποίαν κακῶς εἰσήγαγε τὸ Κράτος καὶ εἰς βλάβην τῆς ἐπιτοπίου παραγωγῆς νὰ λαμβάνῃ τὸ Κράτος μέτρα σύντονα καὶ σύντομα καὶ ἰδίᾳ χάριν τῶν ἀγροτῶν, οἵτινες ὑπόσχονται τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Πολιτείας.

§9Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πρὸ ἡμερῶν ὑπεγράφη διαταγή, παρεπέμφθη δὲ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν ὁ καθορισμὸς τῆς διατιμήσεως.

§10Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν αὐτὰ ἰσχύουν διὰ τὴν Ἀργολιδοκορινθίαν κατὰ πολὺ μεγαλύτερον βαθμὸν ἰσχύουν διὰ τὴν Θήραν διότι εἰς μὲν τὴν πρώτην ἡ παραγωγὴ κατὰ στρέμμα ἀνέρχεται εἰς 2.500 ὀκάδας ἐνῷ διὰ τὴν Σαντορίνην ἡ παραγωγὴ μόλις ἀνέρχεται εἰς 600 ὀκάδας.

§11Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν). Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Γ. Μαύρου. 1. Εἰς τοὺς Δωδεκανησίους ἐργάτας θαλάσσης τοὺς παθόντας ἐπὶ Ἑλληνικῶν πλοίων κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον ἢ τὰς οἰκογενείας τῶν ἀπολεσθέντων κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα τοιούτων παρέχεται ὑπὸ τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ κινδύνων πολέμου ἡ παρεχομένη καὶ εἰς τοὺς ἀπογεγραμμένους Ἕλληνας ἐργάτας θαλάσσης νόμιμος ἀποζημίωσις. 2. Τὸ Ν. Α. Ταμεῖον ὡς Ἀσφαλιστικὸν Ἵδρυμα, ἀσφαλίζει μόνον τοὺς ἀπογεγραμμένους ἐργάτας θαλάσσης οἵτινες διὰ νὰ καταστῶσι τοιοῦτοι, δέον νὰ κέκτηνται τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν, δὲν παρέχει δὲ συντάξεις εἰς τοὺς Δωδεκανησίους τοὺς μὴ ἀπογεγραμμένους ὡς ἐργάτας θαλάσσης. 3. Ἤδη καὶ ἐπὶ τῇ προόψει τῆς ἐνσωματώσεως τῶν Δωδεκανήσων εἰς τὴν Ἑλλάδα λαμβάνεται πρόνοια ὥστε ν’ ἀπογραφοῦν καὶ οὗτοι ὡς ἐργάται θαλάσσης καὶ ν’ ἀποκτήσουν ὅλα τὰ δικαιώματα τῶν ὁποίων ἀπολαμβάνουσιν οἱ Ἕλληνες συνάδελφοί των.

Ὁ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Ὑπουργὸς

Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ.

Βʹ). Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 343 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Θ. Δεσύλλα περὶ μὴ ἐκτελέσεως τῶν δρομολογίων Κορίνθου–Πατρῶν–Κερκύρας ἐπὶ δύο συνεχεῖς ἑβδομάδας ἔχουσα ἐπίσης οὕτω: 1) Διὰ τὴν μεταφορὰν 150 Ἑλλήνων οἵτινες εὑρίσκοντο εἰς MITTENWALD τῆς Γερμανίας, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν διεξήγαγε μακρὰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῶν ἁρμοδίων συμμαχικῶν ἀρχῶν Ἰταλίας, ὅπως ἐπιτρέψουν αὗται τὴν μέσῳ τῆς Ἰταλίας (BARI) προώθησίν των εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὅταν δὲ τέλος κατωρθώθη νὰ ἐπιτραπῇ ἡ δι’ Ἰταλίας μεταφορὰ αὐτῶν, τὸ ἀνωτέρω Ὑπουργεῖον ἐζήτησε παρ’ ἡμῶν ὅπως διαθέσωμεν κατεπειγόντως ἀτμόπλοιον πρὸς παραλαβὴν τῶν ἐπαναπατριζομένων Ἑλλήνων ἐκ BARI ἔνθα θὰ εὑρίσκοντο οὗτοι τὴν 1ην Ἰουνίου ἐ. ἔ. Κατὰ τὴν ἀνωτέρω χρονολογίαν αἱ ἐκτελοῦσαι τὰς ἐπιβατικὰς συγκοινωνίας κορβέται εἶχον διατεθῆ δι’ ἐκτέλεσιν ἐπειγουσῶν στρατιωτικῶν μεταφορῶν μὴ ἐπιδεχομένων ἀναβολήν, πλὴν δύο ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία ἐξετέλει τὰ δρομολόγια τῶν Ἰονίων Νήσων καὶ ἡ ἄλλη διαφόρους συγκοινωνίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐκρίναμεν ὅθεν ὅτι διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐπαναπατριζομένων Ἑλλήνων συνδυασθεῖσαν ἐν τῷ μεταξὺ καὶ μὲ τὴν ἐξ Ἑλλάδος ἀποστολὴν εἰς Μπάρι ἀνεπιθυμήτων Γερμανῶν, Αὐστριακῶν κλπ. ὑπηκόων, δὲν ἔπρεπε διακόπτοντες σπουδαίας συγκοινωνίας τοῦ Κράτους νὰ διαθέσωμεν τὴν ταύτας ἐκτελοῦσαν κορβέτταν ἥτις ἐπιπροσθέτως διὰ νὰ πλεύσῃ εἰς Μπάρι ἔπρεπε νὰ ἐκτελέσῃ ὁλόκληρον τὸν περίπλουν τῆς Πελοποννήσου ὅστις εἶναι δαπανηρότατος ἀλλὰ νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὴν ἑτέραν ἥτις ἐξετέλει τὰς γραμμὰς μόνον τῶν Ἰονίων νήσων. 2. Μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ὡς ἀνωτέρω δρομολογίου τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ ἐχρησιμοποίησε διὰ κατεπειγούσας στρατιωτικὰς μεταφορὰς εἰδικῶς τὴν κορβέτταν «Λῆμνος» καθ’ ὅσον αἱ μεταφοραὶ ἔδει νὰ γίνωσι μεταξὺ λιμένων οἵτινες περιελαμβάνοντο ἀπὸ τῶν Ἰονίων νήσων μέχρι Κορίνθου. 3. Οὐχ’ ἧττον ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ ἡμῶν ὅπως διευκολυνθῇ ἡ ἐπιβατικὴ κίνησις τῆς νήσου Κερκύρας, διετάξαμεν ἵνα εὐθὺς ὡς ἡ κορβέττα ἀποπερατώσῃ τὰς στρατιωτικὰς μεταφορὰς ἐκτελέσῃ ἀμέσως δρομολόγιον Κερκύρας. Καὶ πράγματι αὕτη ἀπέπλευσε τὴν Πέμπτην 12.6. 1947 ἐκ Κορίνθου διὰ Πάτρας–Λευκάδα–Πρέβεζαν–Πάργαν–Κέρκυραν, ἐνῷ κατὰ τὸ τακτικὸν δρομολόγιόν της θὰ ἀπέπλεε τὸ ἑσπέρας τῆς 16.6 ἐκ Κορίνθου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Ὁ κ. Α. Παπαδῆμος (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθν. Παιδείας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 83 Ν. Δ. «περὶ μορφώσεως ἐφημερίων Βορείου Ἑλλάδος κ. λ. π.». Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπ. Ναυτικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 28 Α. Ν. 1101)1938 «περὶ καταστάσεως Ὑπαξιωματικῶν Β. Ν.» καὶ τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Α. Ν. 1931)1938 «περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοπαίδων τοῦ Β. Ν.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Νικολαΐδης, Χ. Λαδᾶς, Λ. Ἰασονίδης, Κ. Προκοπίδης κ. ἄ., καταθέτουν πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν διαχείρισιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ὑπολογισμοῦ καὶ ἐξοφλήσεως ἀπαιτήσεων ἐκ πολεμικῶν ἢ μὴ ἀτυχημάτων ἐπισυμβάντων εἰς ἐργάτας θαλάσσης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Πρ. Μουτζουρίδης, Π. Σταθόπουλος, Περ. Λυκίδης, Ε. Κομνηνὸς κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν στρατοῦ ξηρᾶς τελούντων ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακόπουλος καὶ Γ. Βογιατζῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως τῶν παρὰ τοῖς ἐμμίσθοις Ὑποθηκοφυλακείοις κενῶν θέσεων Γραμματέων Βʹ Τάξεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἀλ. Κωστόπουλος, Σ. Παπουτσάνης, Π. Γαρουφαλιᾶς, Ἠλ. Τσεριώνης, Ἠλ. Λαγᾶκος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1663)39 περὶ ὀργανώσεως τοῦ Κτηνιατρικοῦ Μικροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ὑπουργείου Γεωργίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Στεφανόπουλος, Γ. Τζωρτζόπουλος, Φ. Σαχλός, Δ. Γεωργαντέλης κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς διώξεως ἀδικημάτων τινῶν διαπραχθέντων ἐν Κρήτῃ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λάμπρου, Ε. Διακογιάννης, Ι. Ζολώτας καὶ Α. Κακκαρᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)1946 Ν. Δ)τος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Κ. Παπαδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Νομοθ. Διατάγματος ὑπ’ ἀριθ. 163)46».

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11.5.46 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου «περὶ φορολογίας τῶν πλουτισάντων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§13Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλει νὰ ὁμιλήσῃ, καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα.

§15Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Δὲν εἶπον, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ, ἀλλὰ συνέστησα νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων, ὥστε νὰ μὴ ἀναγκασθῇ νὰ δευτερολογήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§16Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ πρέπει νὰ συνεχίσω τὸν λόγον μου, διότι χθὲς διεκόπην καὶ ἐπιθυμῶ νὰ συνεχίσω.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν.

§18Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν, δύναται νὰ διαιρεθῇ εἰς δύο τμήματα, τὸ ζήτημα τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου, καὶ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλέγχου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω αὐτὴν τὴν βασικὴν διάκρισιν μεταξὺ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου καὶ τοῦ ἐλέγχου τοῦ ἔργου τῶν ἐκδικαστικῶν ἐπιτροπῶν, διότι κατὰ τὴν συζήτησιν ἔγινε κἄποια σύγχυσις μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν θεμάτων. Ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου νομίζω ὅτι οὐδεὶς διαφωνεῖ, ὅτι ἔπρεπε νὰ συνεχισθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως. Αὐτὸ τὸ ὑποστηρίζει ἄλλως τε καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καλαβρύτων βουλευτὴς ἀλλὰ καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Τρικάλων βουλευτὴς κ. Βαμβέτσος, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ εἰσηγητικῇ του ἐκθέσει, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐν πάσῃ ἐκ λόγων ἀρχῆς δὲν ................ ............... (ἀναγινώσκει) ................». Διὰ νὰ πάρω μὲ τὴν σειρὰν τὰ διάφορα νομοθετήματα τὰ ὁποῖα ἐθέσπισαν τὸ ζήτημα τῆς ἀναθεωρήσεως, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ πρῶτος σχετικὸς νόμος ἦτο ὁ νόμος 825 τῆς 11.1.1946 τῆς Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων ὁ καθιερώσας τὴν ἀναθεώρησιν. Τότε, δηλ. διὰ πρώτην φορὰν καθιερώθη τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως. Συνεπῶς τὸ λεχθέν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ. καθιεροῦτο ἡ ἀναθεώρησις διὰ πρώτην φοράν, δὲν εἶναι ἀκριβές. Ὁ νόμος οὗτος ἐθέσπισε τὴν ἀναθεώρησιν διὰ τὰς μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1945, ἐκδοθείσας ἀποφάσεις. Κατόπιν ἐξεδόθη ὁ νόμος 1040 τῆς 2.3.46 ὅστις δίδει τὸ δικαίωμα, τῆς παρατάσεως τοῦ χρονικοῦ ὁρίου τῆς ἀναθεωρήσεως δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένης. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐξεδόθη ὁ νόμος 825, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλε τὸ 5πλάσιον τῆς φορολογίας, εἰς ὅσους δὲν καταβάλουν μέχρι τῆς 31.1.46. Συνέβη, λοιπόν, καὶ διότι κατὰ τὴν ἀρχικὴν κρίσιν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τῶν φορολογικῶν Ἐπιτροπῶν ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος καὶ ἐπεβλήθη μεγαλύτερος φόρος — καὶ διότι ὑπέκειντο εἰς τὸ πενταπλάσιον, ὅσοι δὲν ἐπρόφθασαν νὰ πληρώσουν μέχρι τῆς 31 Ἰανουαρίου 1946 (καὶ αὐτοὶ ἦσαν καὶ οἱ οἰκονομικῶς ἀσθενέστεροι) νὰ διατυπωθῇ ἔντονον αἴτημα τῶν ἀδικουμένων πρὸς ἄρσιν τοῦ 5πλασίου. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν ἐκ τοῦ νόμου τὸ δικαίωμα ἢ νὰ ὑποβιβάσῃ τὸ πενταπλάσιον ἢ νὰ φθάσῃ μέχρι καὶ τοῦ ἁπλοῦ φόρου διὰ διατάγματος ἢ νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ἐν λόγῳ ἀποφάσεων.

§19Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Καὶ ὁ νόμος εἶναι τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων.

§20Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα. Ἐγὼ δὲν ἠθέλησα εὑρεθεὶς πρὸ τῆς ἐκδήλου αὐτῆς πιέσεως, ἐκ δικαιολογημένου λόγου, τὸν ὁποῖον εἶχον οἱ ὑποβληθέντες λόγῳ νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς εἰς τὸ 5πλάσιον, μολονότι ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος εἶχε ληφθῆ ὑπ’ ὄψει, νὰ δώσω εἰς αὐτοὺς τὴν εὐκαιρίαν τῆς ἀπαλλαγῆς των ἐκ τοῦ πενταπλασίου, καὶ ἐσκέφθην, ὅτι τὸ καλύτερον, δικαιότερον καὶ τιμιώτερον, θὰ ἦτο νὰ τοὺς δώσω ἁπλῶς τὴν εὐχέρειαν μιᾶς δευτέρας κρίσεως, ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεών των, δηλ. νὰ ὑπαχθοῦν καὶ αὐταὶ εἰς μίαν νέαν κρίσιν, ὡς ὑπήχθησαν οἱ μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1945 καὶ 1 Ἀπριλίου 1946 δικαιωθέντες διότι τὰ δικαστήρια οὕτω θὰ ἠδύναντο καὶ διὰ τοὺς ὑπολοίπους, νὰ ἐκτιμήσουν ἐὰν πράγματι ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος, κατὰ τὴν ἀρχικὴν κρίσιν καὶ νὰ καθορίσουν τὸν βασικὸν φόρον, σύμφωνα μὲ τὴν ἀλήθειαν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν φορολογουμένων. Δηλ. οὐσιαστικῶς, δὲν ἔδωκα, παρὰ μίαν παράτασιν τῆς πρὸς ἀναθεώρησιν προθεσμίας.

§21Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διότι ὁ ἀρχικὸς νόμος ἔλεγε μέχρι τέλους τοῦ 1946.

§22Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔδωκα, δηλ., τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων γενικῶς, ἀνεξαρτήτως προθεσμίας διότι, ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω ἀνωμαλιῶν, συνέβη καὶ τὸ ἑξῆς περίεργον: Λόγῳ, δηλαδή, τῆς παρεμπεσούσης ἐπιβολῆς τοῦ πενταπλασίου, τὸ ὑπὸ τοῦ ἀρχικοῦ νόμου καθορισθὲν ὡς παράβολον, ⅒ τῆς διαφορᾶς τοῦ φόρου καὶ τοῦ ⅓ προκαταβολῆς τοῦ φόρου, διὰ τὸ τύποις παραδεκτὸν τῆς αἰτήσεως ἀναθεωρήσεως, νὰ εἶναι ἀνώτερον αὐτοῦ τούτου τοῦ φόρου καὶ τοιουτοτρόπως νὰ ἀποβαίνῃ ἀδύνατος ἡ ἄσκησις τῆς ἀναθεωρήσεως ὡς καὶ πράγματι συνέβη καθ’ ὅλον τὸ παρεμπέσαν διάστημα. Τὸ παράβολον τοῦτο ὑπεβιβάσαμεν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ διετυπώθησαν μόνον ἀντιρρήσεις, ὑπὸ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ συζητητῶν. Αἱ ἀντιρρήσεις αὗται εἶναι ἀδικαιολόγητοι, ἐκ τοῦ ἑξῆς λόγου: Ὁ ἀρχικὸς νόμος καθώριζεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ καταβάλλεται ὡς παράβολον, τὸ ⅒ τῆς διαφορᾶς τοῦ φόρου καὶ τὸ ⅓ τοῦ φόρου, διὰ τὸ τύποις παραδεκτὸν τῆς αἰτήσεως ἀναθεωρήσεως. Τοῦτο ὡρίσθη πρὸ τοῦ πενταπλασιασμοῦ τοῦ φόρου. Ἀφ’ ἧς ὅμως, ἐπενταπλασιάσθη ὁ φόρος, τὸ παράβολον καὶ ἡ προκαταβολή, ὑπερέβαινον καὶ αὐτὸν τὸν ἀρχικὸν ἀκόμη φόρον, τὸν ὁποῖον ἐκαλεῖτο νὰ πληρώσῃ ὁ φορολογούμενος. Θὰ σᾶς φέρω ἓν ἁπλοῦν παράδειγμα: Ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι ὑπῆρχεν εἷς φόρος 100.000.000 καὶ τὴν 31 Ἰανουαρίου ἡ ὀφειλὴ ἐπενταπλασιάσθη εἰς 500.000.000 δραχ. Δηλαδή, ἐν συνόλῳ 215.000.000, δι’ ἐκδίκασιν ὑποθέσεως 100 ἑκατομμυρίων. Αὐτὸ ἦτο τὸ καταφανῶς ἀνώμαλον, διὰ τὸ ὁποῖον παρεπονοῦντο οἱ ἐνδιαφερόμενοι, διότι οὕτω τοὺς ἀπεκλείετο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀρχικοῦ νόμου χορηγηθὲν εἰς αὐτοὺς δικαίωμα ἀναθεωρήσεως. Ἐσκέφθην λοιπόν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἀνεγνωρίσθη ἀρχῆθεν, τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἀναθεώρησιν καὶ ὄχι νὰ τὴν καταργήσωμεν.

§23Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶναι νόμος, τὸν ὁποῖον δὲν ἐκάματε σεῖς.

§24Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι ὁ νόμος ὁ ἀρχικὸς τὸν ὁποῖον εἰσηγήθη ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων.

§25Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐὰν δέχεσθε διαφωτιστικὰς διακοπὰς ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, νὰ μᾶς τὸ εἴπητε διὰ νὰ σᾶς κάμνωμεν καὶ ἡμεῖς διακοπάς. Διότι θὰ εἶχον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, ὅταν ἐπεβλήθη τὸ 5πλάσιον, ὡς ἀναπροσαρμογή, λόγῳ ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἐδίδετο ταὐτοχρόνως ἡ εὐχέρεια ὅπως ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, ὄχι μόνον νὰ πληρώσουν, ἀλλὰ νὰ πληρώσουν εἴτε τοῖς μετρητοῖς, εἴτε διὰ προσφορᾶς ἀκινήτων. Ἡ ἐκτίμησις τῶν ἀκινήτων ἀπέκειτο εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον, ὁ ὁποῖος ἔκαμνε τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἀξίας τοῦ ἀκινήτου, γνωρίζετε δέ, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, πόσον ἀσταθὲς πρᾶγμα εἶναι ἡ ἐκτίμησις τῆς ἀξίας τοῦ ἀκινήτου, τὸ ὁποῖον ἔχει τρεῖς ἢ τέσσερας τιμάς. Εἶναι ἡ ὑποκειμενική, εἶναι ἡ ἀγοραία, εἶναι ἡ τιμὴ κτήσεως. Εἶναι τρεῖς, τέσσαρες τιμαί. Ἐδόθη ἡ εὐχέρεια εἰς αὐτοὺς νὰ προσφέρουν ἀκίνητα καὶ νὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ πενταπλασίου καὶ μετὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀναθεωρήσεως καὶ νὰ ἀποφύγουν τὴν προσαρμογὴν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς καὶ νὰ ἐξοφλήσουν πλέον καταβάλλοντες τὸ ἀρχικὸν ποσὸν τῶν 100 ἑκατομμυρίων μὲ ἀξίαν ἀκινήτου, τὸ ὁποῖον ἐξετιμήθη ἀπὸ τὸν Ἔφορον εἰς πολὺ μεγαλυτέραν ἀξίαν.

§26Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι τὸ θέμα τοῦ νόμου 425, περὶ πενταπλασίου, ὁ ὁποῖος ἐθεσπίσθη τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1946, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Σοφούλη, ὁ ὁποῖος ἔδωσεν αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν, κατὰ τὴν γνώμην μου, κακῶς. Δηλαδή, οἱ καταβαλόντες μέχρι τῆς 31 Ἰανουαρίου, νὰ ἀπαλλάσσωνται. Δὲν γνωρίζω ποῖος λόγος ἤγαγε τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τοιαύτην σκέψιν. Πάντως αὐτὸς ὁ νόμος προϋπῆρχεν, ἔκτοτε ἐφηρμόσθη καὶ δὲν πρόκειται σήμερον περὶ αὐτοῦ. Τὴν ἀνωμαλίαν ἀκριβῶς τὴν ἐντεῦθεν προκληθεῖσαν, ἦλθε νὰ διορθώσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ. τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων. Ἡμεῖς, λοιπόν, διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα μας, ἐσκέφθημεν νὰ καταργήσωμεν τὸ παράβολον. Βεβαίως, ὁ κ. Βαμβέτσος, ὑπεστήριξεν ὅτι τὸ παράβολον καταβάλλεται εἰς ὅλας τὰς δίκας. Τοῦτο εἶναι ἀληθές, ὅταν τὸ παράβολον εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὸ ὑπὸ δίκην θέμα καὶ ὄχι ἀπαγορευτικὸν τῆς ἐκδικάσεως. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἐθεσπίσαμεν διὰ τοῦ νόμου, ὅπως διὰ τὸ τύποις παραδεκτὸν τῆς αἰτήσεως ἀναθεωρήσεως θὰ συνεπληρώνετο τὸ 10 τοῖς ἑκατὸν τοῦ φόρου, δηλαδὴ εἰς τὸ ἀνωτέρω παράδειγμά μας τοῦ φόρου τῶν 100 ἑκατομμυρίων θὰ κατεβάλλοντο τὰ 10 ἑκατομμύρια, ἐθεώρησα τοῦτο ἐπαρκὲς καὶ δὲν προσέθεσα καὶ παράβολον, τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔπρεπε νὰ εἶναι ποσοστὸν τῶν 10 ἑκατομμυρίων καὶ συνεπῶς δὲν εἶχεν ἐνδιαφέρον ταμιακόν, διότι θὰ ἀνήρχετο εἰς 2 ἢ 3 ἑκατομμύρια ἐπὶ ὑποθέσεως 100 ἑκατομμυρίων. Πάντως, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶμεν καὶ ἀναδρομικῶς ἀκόμη τὴν ἐπιβολὴν τοιούτου παραβόλου, ἀρκεῖ τοῦτο καὶ ἡ προκαταβολὴ νὰ μὴ εἶναι τόσον μεγάλα, ὥστε νὰ καθίσταται ἀνέφικτος ἡ ἄσκησις τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀναθεωρήσεως. Συνεπῶς, κύριοι βουλευταί, ἐξ ὅσων εἶπον, καταφαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι, ὡς ἐξήγησα, ἐπρόκειτο οὐσιαστικῶς περὶ παρατάσεως τῆς πρὸς ἀναθεώρησιν προθεσμίας, ἡ ὁποία ἐγένετο ὄχι χάριν εὐνοίας τινὸς πρὸς τοὺς οἰκονομικοὺς αὐτοὺς δοσιλόγους, οἱ ὁποῖοι, συμφωνῶ καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν τυγχάνουν οὐδεμιᾶς οὐδενὸς συμπαθείας, ἀλλὰ λόγῳ τῆς οὐσιαστικῆς ἀδικίας, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ τοῦ πενταπλασιασμοῦ τοῦ φόρου, ὁ ὁποῖος καθίστα ἀδύνατον τὴν ἄσκησιν τῆς ἀναθεωρήσεως καὶ διότι κατὰ τὴν ἀρχικὴν κρίσιν ἐσυγχίσθησαν τὰ πράγματα, ἐφ’ ὅσον αἱ Ἐπιτροπαί, λαβοῦσαι ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, ἔκαμνον μεγάλους καταλογισμοὺς φόρων, ἐκ τῶν ὑστέρων ἀδιακρίτως πενταπλασιασθέντας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος, ἐφ’ ὅσον καὶ σήμερον ἀκόμη δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικὴ ἀντίρρησις ἐπ’ αὐτοῦ, νὰ καθυστερήσῃ εἰς τὴν ἐπιφάνειάν του. Ἡ καθυστέρησίς του δὲν ἐγένετο σκοπίμως, ὡς ἐλέχθη, διότι οὐδεὶς συνέτρεχε λόγος, ἀφοῦ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ σήμερον συμφωνεῖ ἐπὶ τῆς βάσεώς των καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ ἐπικριταί του, ἀλλὰ λόγῳ τῶν συχνῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς ἐπιψηφίσεως ἄλλων οὐσιαστικωτέρων οἰκονομικῶν νομοσχεδίων. Ἐν τῇ συζητήσει ὅμως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐξετράπημεν κακῶς ἀπὸ τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ περιπέσωμεν εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν ἀποφάσεων τῶν ἐκδικαστικῶν Ἐπιτροπῶν. Ὁ ἔλεγχος αὐτός, ἔδωσε τὴν ἀφορμὴν εἰς τὸν κ. ἐκ Τρικάλων βουλευτήν, λαμβάνοντα ὑπ’ ὄψιν τὴν μείωσιν τοῦ φόρου, τὴν ὁποίαν ἔκαμον πολλάκις αὗται αἱ Ἐπιτροπαί, νὰ συναγάγῃ ἐξ αὐτοῦ τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὰ δικαστήρια δὲν ἔκαμον τὸ καθῆκον των ἐν τῇ οὐσιαστικῇ ἐκτιμήσει τῶν φορολογικῶν ὑποθέσεων.

§27Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι, τὸ κύριον ζήτημα εἶναι ἄλλο: Διὰ ποῖον λόγον ἐγένοντο ὡρισμέναι προτιμήσεις εἰς μίαν Ἐπιτροπήν; Κατ’ ἐμὲ εἶναι σοβαρὸν τὸ σημεῖον τοῦτο.

§28Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Βαμβέτσος, ἐπαναλαμβάνω, ἐκ τοῦ ἐλέγχου αὐτοῦ τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἐκδικαστικῶν Ἐπιτροπῶν, ἔλαβεν ἀφορμὴν νὰ διατυπώσῃ τὴν γνωστὴν κατηγορίαν καὶ τὴν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτει τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν. Καὶ μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν ἀποτελεῖ ἔλεγχον. Εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ κ. συνάδελφος, κρίνων ἐλευθέρως, νὰ θεωρήσῃ ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταί, ἐφ’ ὅσον τοῦ ἐδημιουργεῖτο ἡ ὑπόνοια ὅτι δὲν ἀνταπεκρίνοντο εἰς τὴν ἀλήθειαν, νὰ ζητήσῃ, διὰ μιᾶς τροπολογίας του, ὅπως ὑποστοῦν ἀναψηλάφησιν. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἠθέλησεν, ὁ κ. Βαμβέτσος, νὰ ἀποδώσῃ ἀμέλειαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι δὲν συνέπεσε νὰ ἔχῃ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἰδίαν μὲ αὐτὸν ἀντίληψιν περὶ τῆς ἐνοχῆς τοῦ ἀνωτάτου δικαστηρίου ἀναθεωρήσεως, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης τὸ θέμα ἐξέρχεται ἀπὸ τὴν οὐσιαστικὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀποτελεῖ θέμα ἐπερωτήσεως, θέμα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, τὸν ὁποῖον, νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ συνδέσῃ ὁ κ. συνάδελφος μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Τοῦτο εἶναι ξεχωριστὸν θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας ἐπερωτήσεως.

§29Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δικονομίαν θὰ κάμωμεν τώρα, κύριε Ὑπουργέ;

§30Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν κάμνομεν δικονομίαν, ἀλλ’ ἁπλῶς ἠθέλησα νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι εἶχον δίκαιον, ὅταν ὑπεστήριξα χθές, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ σχετισθῇ τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου τοῦ Ὑπουργοῦ μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σεῖς κακῶς ἠμφισβητήσατε. Θὰ ἀπαντήσω ὅμως, ἐφ’ ὅσον ἐγένετο συζήτησις, καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, δεχόμενοι τὸν ἔλεγχον τοῦ κυρίου συναδέλφου. Διετυπώθη οὕτω, πρῶτον ἡ κατηγορία, ὅτι ἐγένετο κακὴ κατανομὴ τῶν ὑποθέσεων μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐκδικαστικῶν Ἐπιτροπῶν. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Καὶ σᾶς ἀναφέρω ἀμέσως, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποθέσεων, αἱ ὁποῖαι παρεπέμφθησαν εἰς τὰς διαφόρους Ἐπιτροπάς, εἶναι: Εἰς τὴν Αʹ 456, εἰς τὴν Βʹ 455, εἰς τὴν Γʹ 506, εἰς τὴν Δʹ — τὴν ὁποίαν σεῖς, κ. Βαμβέτσο, θεωρεῖτε ἔνοχον — 469, δηλαδὴ ὀλιγώτεραι τῶν ἄλλων, καὶ εἰς τὴν Εʹ 372. Ἡ δὲ κατανομὴ τῶν ὑποθέσεων ὀφείλω νὰ προσθέσω, ὅτι ἐγένετο κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ἐφόρου, χρονολογουμένης ἀπὸ 24.9.1946, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν οὗτος κάμνει τὴν ἑξῆς ρύθμισιν τοῦ ζητήματος: «...... (ἀναγινώσκει) .....».

§31Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς δώσω, κ. Ὑπουργέ, πληροφορίαν ἀντίθετον πρὸς αὐτά. Ὑπόθεσις τῆς Αʹ Ἐπιτροπῆς παρεπέμφθη εἰς τὴν Βʹ, ὑπόθεσις τῆς Αʹ 300 ἑκατομμυρίων παρεπέμφθη εἰς τὴν Δʹ, ἐνῷ ἔπρεπε, κατὰ τὴν ἀπόφασιν ποὺ ἀνεφέρατε, νὰ εἶναι εἰς τὴν Βʹ, ἑτέρα ἀπόφασις 1.100 ἑκατομμυρίων ἀπὸ τὴν Αʹ παρεπέμφθη εἰς τὴν Δʹ, ἑτέρα ἀπὸ τὴν Αʹ εἰς τὴν Γʹ καὶ ἑτέρα, τοῦ Γκέρτσου, ἀπὸ τὴν Αʹ εἰς τὴν Δʹ. Εἶναι ἄπειρα τὰ παραδείγματα. Ἄρα ἡ ἀπόφασις αὐτὴ δὲν ἐφηρμόσθη. Μοῦ τονίζετε τοὺς ἀριθμούς. Ἐγὼ δὲν ἐτόνισα ἀριθμὸν ὑποθέσεων. Ἐγὼ ἐτόνισα ποσά. Καὶ σᾶς ἐτόνισα τοῦτο, ὅτι, ὡς λέγουν, εἰς τὴν φορολογικὴν γλῶσσαν, αἱ «ζουμεραὶ» ὑποθέσεις παρεπέμφθησαν εἰς τὴν Δʹ Ἐπιτροπήν.

§32Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀρχικῶς, μέχρι τῆς 24 Νοεμβρίου 1946 δὲν ἐτηρεῖτο ὁ κανὼν οὗτος, ἀλλὰ δυνάμει τοῦ νόμου ἐπεβάλλετο, ὅπως εἰς τὴν Ἀναθεωρητικὴν Ἐπιτροπὴν τὰ τρία μέλη, τοὐλάχιστον, μὴ εἶναι τὰ αὐτὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς ἐνστάσεως, ἐπειδὴ τοῦτο ἐδημιούργει καὶ ἀνωμαλίαν καὶ δυσχέρειαν εἰς τὸ νὰ ἀνευρίσκωνται ἑκάστοτε τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔλαβον μέρος εἰς τὰς πρώτας Ἐπιτροπάς, διὰ νὰ τὰ παραπέμψωμεν εἰς τὰς ἄλλας. Ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1946, καθωρίσαμεν αὐτὸν τὸν κανόνα, ὁ ὁποῖος ἐτηρήθη ἔκτοτε ἀπαρεγκλήτως μέχρι σήμερον.

§33Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὰ πρόσωπα τῶν Ἐπιτροπῶν, ἦσαν διακεκριμένα.

§34Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔχω καὶ ἐγὼ φάκελλον καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀμέσως. Ἐπεξειργάσθην ὁ ἴδιος ὅλους τοὺς πίνακας τῶν ἀναθεωρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδικάσθησαν καὶ ἂν ἔχετε ὀλίγην ὑπομονήν, θὰ σᾶς διαβάσω τὸ σύνολον τῶν ὑποθέσεων τῶν ζουμερῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Βαμβέτσος διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ ἐξεδικάσθησαν καὶ ἂν ὑποβιβασμοὶ ἔγιναν μόνον εἰς τὴν Δʹ Ἐπιτροπὴν κατὰ προτίμησιν, ἢ καὶ εἰς τὰς ἄλλας Ἐπιτροπὰς ἐξ ἴσου, εἰς ἃς παρεπέμφθησαν ὁμοίως μεγάλοι καὶ πολλοί, ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται διάκρισις μεταξὺ Δʹ Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν ἄλλων. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸν κατάλογον τῶν ὑποθέσεων καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ τοὺς εἰσηγητὰς ἐπὶ μιᾶς ἑκάστης ὑποθέσεως, διότι τοῦτο εἶναι τὸ οὐσιῶδες. Ὁ κ. Βαμβέτσος ἠθέλησε νὰ συνδέσῃ τὴν Δʹ Ἐπιτροπὴν μὲ τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, χωρὶς νὰ θελήσῃ νὰ ἀναφέρῃ ποῖοι ἦσαν, τοὐλάχιστον, οἱ εἰσηγηταὶ τῶν ὑποθέσεων, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ οἱ περισσότερον ὑπεύθυνοι τῶν ἀποφάσεων ὡς εἰσηγηταί, καὶ ὄχι ἓν μέλος, εἰς μίαν πενταμελῆ ἐπιτροπήν, προεδρευομένην ἀπὸ Ἀρεοπαγίτην.

§35ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σωστὸ αὐτό.

§36Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ σᾶς ἀναφέρω, λοιπόν, καὶ τοὺς εἰσηγητὰς ὅλων τῶν ὑποθέσεων καὶ τὰ ποσά, ὅπως καὶ τὰς ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι ἐδίκασαν, καὶ ἐξ αὐτοῦ θὰ δυνηθῆτε νὰ κρίνετε ἐὰν μία ἐπιτροπὴ εἶχε μόνον τὰς μεγάλας ὑποθέσεις καὶ ὄχι ὅλαι.

§37Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐγὼ δὲν τὸ ἔκαμα, διότι δὲν περιελαμβάνετο τὸ ὄνομα τῶν εἰσηγητῶν εἰς τὸν πίνακα, ὁ ὁποῖος μοῦ ἐδόθη. Σᾶς τὸ λέγω αὐτό, διότι ἀφήνετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἔκαμα ἐπίτηδες τὴν παράλειψιν.

§38Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ξεύρω ἂν ἐκάματε ἐπίτηδες ἢ μὴ τὴν παράλειψιν, πάντως τὴν ἐκάματε. Θὰ σᾶς τὰ ἀναφέρω, λοιπόν, ὅλα αὐτά, διὰ νὰ εἶναι ἀντικειμενικὴ ἡ κρίσις τὴν ὁποίαν θὰ κάμετε. Ἐὰν μάλιστα θέλετε καὶ τὰ ὀνόματα τῶν δικηγόρων, θὰ σᾶς τὰ ἀναφέρω καὶ αὐτά. Ἐπὶ συνόλου 2 ἀναθεωρήσεων, αἱ ἀναθεωρήσεις μὲ σοβαρὰ ποσὰ εἶναι 91. «Ροζάκης.... (ἀναγινώσκει) ...». Διὰ τὸν Πετσόπουλον, ὀφείλω νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς ἐξήγησιν: Τὰ 100.000.000 ἐπεβλήθησαν λόγῳ, κυρίως, τοῦ συνυπολογισμοῦ τῶν εἰσαγωγῶν, τὰς ὁποίας ἔκαμε διὰ τῆς DEGRIGES. Ἐπειδὴ δὲ ἐφορολογήθη, ἰδιαιτέρως διὰ τὴν DEGRIGES, τοῦ ἐπεβλήθη φόρος 14 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν φορολογίαν τῶν πλουτισάντων καὶ 100 ἑκατομμύρια διὰ τὴν DEGRIGES, ἤτοι 14 ἑκατομμύρια περισσότερα ἀπὸ τὴν φορολογίαν, ἡ ὁποία ἀρχικῶς τοῦ ἐπεβλήθη ὡς πλουτίσαντος. «Κάντας Γεώργιος ...... (ἀναγινώσκει) ...... μὲ εἰσηγητὴν τὸν κ. Πιπέρον». Ἰδοὺ ὅτι ὁ κ. Πιπέρος ἀναβιβάζει τὸ ποσόν, ἀντὶ νὰ τὸ καταβιβάζῃ. Εἶναι τρεῖς ὑποθέσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἐν συνόλῳ μέρος ὁ κ. Πιπέρος ὡς εἰσηγητής. Εἰς μίαν μόνον ὑπεβίβασε τὸ ποσόν, εἰς δὲ τὰς ἄλλας δύο τὸ ἀνεβίβασεν.

§39Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νομίζετε ὅτι ἡ ἀναβίβασις εἶναι ἐπιχείρημα;

§40Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ κατηγορία σας στρέφεται εἰς τοὺς ὑποβιβασμούς. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εὐσταθεῖ ὅταν ἀποδεικνύεται ὅτι, ἀντὶ ὑποβιβασμοῦ ἀνακαλύπτεται ὅτι οὗτος ἀνεβίβασε τὰ ποσά.

§41Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὅταν θὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ὡς ἐλπίζω, τότε θὰ προκύψουν καὶ ἄλλοι λόγοι.

§42Χ. ΛΑΔΑΣ. Ποῖος εἶναι Πρόεδρος τῆς 4ης Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχεν καὶ ὁ κ. Πιπέρος;

§43Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ κ. Τσιριγώτης. Λοιπόν, συνεχίζω. «.... (ἀναγινώσκει τὸν κατάλογον τῶν φορολογικῶν Ἐπιτροπῶν ......».

§44Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ καταχωρηθῇ ὁ κατάλογος αὐτὸς εἰς τὰ πρακτικά.

§45Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Πῶς συνέβη, πλουτίσαντες ἐν Θεσσαλονίκῃ, νὰ μεταφέρουν τὰς ὑποθέσεις εἰς Ἐπιτροπὰς Ἀναθεωρητικὰς τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου δὲν εἶναι γνωστὰ οὔτε τὰ στοιχεῖα οὔτε εἶναι διάχυτος ἡ κοινὴ γνώμη περὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ πλούτου;

§46Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν τὸ γνωρίζω. Μπορεῖ νὰ συνέβῃ. Θὰ τὸ ἐξετάσω. (Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου).

§47Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐξητάσατε τυχόν, κύριε Ὑπουργέ, μήπως ὑπῆρχον αἰτήσεις ἀναθεωρήσεως αὐτῶν τῶν φόρων; Διότι εἰς πολλὰς ὑποθέσεις δὲν ὑπάρχει μόνον περίπτωσις τῆς μειώσεως τοῦ φόρου, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ περίπτωσις φόρου, ἐπιβληθέντος εἰς κατώτερον βαθμόν, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Ἐφόρου, ὁ δὲ Ἔφορος ἤσκησεν αἴτησιν ἀναθεωρήσεως καὶ ἔχει σημασίαν, πῶς, πότε, ἀπὸ ποίαν Ἐπιτροπὴν καὶ μὲ ποῖον εἰσηγητήν, ἀπερρίφθησαν αἰτήσεις ἀναθεωρήσεως τῶν Ἐφόρων.

§48Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ αὐτὸ εἶναι εὔκολον νὰ ἐξετασθῇ. Πάντως τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἐκ τῶν πινάκων, τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, εἶναι ὅτι, δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὑποβιβασμοὺς ἔκαμε κατὰ προτίμησιν ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Ἐπιτροπή. Ὑποβιβασμοὺς ἔκαμαν ὅλαι αἱ φορολογικαὶ Ἐπιτροπαὶ ἐξ ἴσου. Λοιπόν, δὲν νομίζω, ὅτι εὐσταθεῖ ἡ κατηγορία, ὅτι ἡ Ἐφορία ἢ αἱ Ἐπιτροπαὶ ἔκαμαν προτιμήσεις.

§49Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐκτὸς ἂν ἔχῃ μειοψηφήσει ὁ εἰσηγητής. Διότι πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ κάμνωμεν πάντοτε αὐτὴν τὴν ἐπιφύλαξιν, διότι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ κ. Παλιώτης, ἔχει μειοψηφήσει εἰς ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑποβιβασμοὺς τοῦ φόρου.

§50Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πάντως, ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔχω εἶναι, ὅτι δὲν ἔγινε καμμία προτίμησις.

§51Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὁ κ. Παλιώτης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνώτατος ὑπάλληλος, πάντοτε ἐμειοψήφησε, χωρὶς ἡ μειοψηφία του νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπή.

§52Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τέλος πάντων, ὁ κ. Πιπέρος ἦτο εἰσηγητὴς εἰς τρεῖς ὑποθέσεις καὶ εἰς τὰς δύο προέτεινεν αὐξήσεις. Τὰς αἰτήσεις ἀναθεωρήσεως τῶν Ἐφόρων, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν τὰς λαμβάνω ὑπ’ ὄψιν.

§53Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὴν δευτέραν Ἐπιτροπήν, Πρόεδρος εἶναι ὁ κ. Θεοφίλου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ αὐστηρότερος τῶν δικαστικῶν.

§54Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι ὑπερανώτατος καὶ εἶναι καὶ προσεκτικός.

§55Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, ἡ λογικὴ δικαιολογία τῶν μειώσεων τῶν Ἐπιτροπῶν, ἦτο ἡ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον ἐπεβλήθη τὸ πενταπλάσιον καὶ ἐφ’ ὅσον ἔγινεν ἐκτίμησις, ἐν ὄψει τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος, θὰ ἠδύναντο νὰ ἐλαττωθοῦν τὰ ποσὰ τοῦ φόρου μέχρι τοῦ ⅕. Ἐάν, δηλαδή, ὑποτεθῇ ὅτι ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν τὸ πενταπλάσιον κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Συνεπῶς, μέχρι τοῦ ⅕ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ξενίσῃ ὁ ὑποβιβασμὸς τῶν κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν φορολογητέων ποσῶν. Ἐπὶ πλέον δέ, συνέβη τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐπεβλήθη ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ὁ φόρος τῶν εἰσαγωγῶν, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐπίσης ληφθῆ ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὰς ἐκδικαστικὰς Ἐπιτροπάς, ὅταν αὗται καθώρισαν τὰ ποσά, ἐφ’ ὅσον δὲ κατόπιν εἰσεπράχθη ἰδιαιτέρως καὶ ὁ φόρος αὐτός, ὤφειλε νὰ ἐκπεσθῇ ἐκ τοῦ φόρου τῶν πλουτισάντων. Αὐτοὶ οἱ δύο λόγοι προβάλλονται, ἐκτὸς τοῦ ζητήματος τῆς οὐσιαστικῆς κρίσεως, εἶναι οἱ λογικῶς, οἱ δικαιολογοῦντες τοὺς ὑποβιβασμοὺς τῶν ποσῶν. Πάντως, κύριοι βουλευταί, ὀφείλετε νὰ ὁμολογήσητε ἕνα πρᾶγμα, ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν ἐνόμισα ὅτι ἦτο ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀνώτατα φορολογικὰ δικαστήρια, προεδρευόμενα ἀπὸ ἀνωτάτους δικαστικούς, νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν κρίσιν τῶν δικαστικῶν. (Χειροκροτήματα). Νομίζω, ὅτι ἡ διοίκησις δὲν ἔχει ἀπολύτως κανένα λόγον νὰ ἀνακατεύεται εἰς τὸ ἔργον τῶν δικαστῶν. Ἀνώτατοι δικαστικοὶ ἦσαν καὶ εἶχον δικαίωμα νὰ κάμουν οὐσιαστικὴν κρίσιν, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ἐὰν ἐπενέβαινεν ἡ διοίκησις, χωρὶς νὰ ἔχῃ συγκεκριμένην κατηγορίαν, ἀναμφισβητήτως ὄχι μόνον θὰ κατερράκωνε τὸ κῦρος τῶν δικαστικῶν, ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς δικαστὴς θὰ ἐζήτει ποτὲ νὰ δικάζῃ τὰς τοιαύτας ὑποθέσεις καὶ νὰ ὑποβιβάζῃ ποσά, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐγνώριζεν ἐκ τῶν προτέρων ὅτι ὁ ὑποβιβασμὸς τοῦ φόρου θὰ ἀπετέλει λόγον ἐλέγχου καὶ μομφὴν ἐπὶ μεροληψίᾳ, ἢ ἐπὶ καταχρήσει τῆς ἐξουσίας. Ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ, θὰ ἐματαιοῦτο ἐν τῇ πραγματικότητι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου καὶ θὰ ἐματαιοῦτο συνάμα καὶ ἡ ἄσκησις τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Διότι, ὅταν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν, εὑρίσκοντο ἀνώτατοι δικαστικοὶ λειτουργοὶ τῆς περιωπῆς τοῦ Θεοφίλου, τοῦ Μιστριώτη καὶ τοῦ Ρικάκη καὶ λοιπῶν, καὶ ὅταν δὲν ἔχῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συγκεκριμένην κατηγορίαν ἐναντίον ὡρισμένων προσώπων, πῶς ἠθέλατε νὰ διατάξῃ ἀνακρίσεις; Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἠθέλησα ποτὲ νὰ παρέμβω εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης. Τὸ ἀντίθετον θὰ ἦτο παρεξήγησμον. Ὅλοι σας ἐννοεῖτε ποίαν ἐπίθεσιν ὑπέστην ἐκ μέρους πολλῶν ἐνδιαφερομένων, διὰ νὰ βοηθήσω τὴν ὑπόθεσίν των εἰς τὴν Αʹ ἢ τὴν Βʹ Ἐπιτροπήν. Οὐδέποτε ἠθέλησα νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὰς ὑποθέσεις αὐτὰς καὶ ἀφῆκα ἐντελῶς ἐλεύθερα τὰ δικαστήρια καί, νομίζω, ὅτι καλῶς ἔπραξα. Ὅλοι οἱ κ.κ. βουλευταὶ γνωρίζουν, ὅτι ὁσάκις ἐνόμιζον ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συνηγορήσω εἴτε ὑπὲρ μιᾶς ταμιακῆς διευκολύνσεως, εἴτε ὑπὲρ κάποιας ἐπιδείξεως ἐπιεικείας τῶν Ἐπιτροπῶν, οὐδέποτε συγκατετέθην εἰς τοῦτο. Ἐγὼ δὲ συχνὰ ἦλθον εἰς ἀντίθεσιν μὲ πολλοὺς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, διότι οὐδέποτε, ἐπαναλαμβάνω, ἠθέλησα νὰ ἀναμιχθῶ, εἴτε εἰς τὸ ἔργον φορολογικῆς τινος Ἐπιτροπῆς, εἴτε εἰς τὸ ἔργον τῶν ἀναθεωρητικῶν Ἐπιτροπῶν. Ὑπῆρχον νομοθετημένα τὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐδίκαζον καὶ ὑπῆρχον ἀνώτατοι δικαστικοί, οἵτινες ὤφειλον νὰ μείνουν ἐντελῶς ἀνεπηρέαστοι καὶ ἐλεύθεροι νὰ κρίνουν. Τὸ ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τοιαύτας περιπτώσεις, εἶναι νὰ μὴ ἀναμιγνύεται εἰς τὴν δικαστικὴν κρίσιν, ἐφ’ ὅσον, τοὐλάχιστον, δὲν ἔχει συγκεκριμένην κατηγορίαν.

§56Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἔφθασαν ποτὲ μέχρις ἡμῶν φῆμαί τινές;

§57Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἔφθασαν τοιαῦται φῆμαι, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἔφθανον, δὲν θὰ ἠμποροῦσα νὰ κατηγορήσω ἀνωτάτους δικαστικοὺς καὶ νὰ κατασπιλώσω τὸ κῦρος καὶ τὴν ὑπόληψιν τοιούτων προσώπων βάσει φημῶν. (Χειροκροτήματα).

§58Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τοὐλάχιστον νὰ ἐλέγξετε.

§59Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ τὸ ἔκαμνα μόνον εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν εἶχα κάτι τι τὸ συγκεκριμένον, εἶχα μίαν συγκεκριμένην κατηγορίαν, διὰ νὰ θέσω ὑπὸ ἔλεγχον ἀποφάσεις ἀνωτάτων δικαστικῶν. Σεῖς ἐκ τοῦ ὑποβιβασμοῦ συνάγετε τοῦτο. Σεῖς εἴπατε ὅτι, ἐπειδὴ ὑπεβιβάσθησαν τὰ ποσά, συνάγετε ὅτι οἱ δικασταὶ δὲν ἀπέδωσαν τὸ δίκαιον καὶ δὲν ἔκριναν κατὰ συνείδησιν. Αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ἐμὲ τοὐλάχιστον, ὁ ὁποῖος εἶμαι Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ τὸ δεχθῶ καὶ νὰ τὸ υἱοθετήσω, διότι, ἐπαναλαμβάνω ὅτι, ἐὰν τὸ ἐδεχόμην αὐτὸ καὶ ἐτίθεντο ὑπὸ ἔλεγχον αἱ κρίσεις τῶν δικαστῶν, θὰ ἐμειοῦτο τὸ κῦρος τῶν δικαστηρίων καὶ δὲν θὰ ἦσαν πλέον τὰ δικαστήρια εἰς θέσιν νὰ δικάσουν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐγνώριζον ἐκ τῶν προτέρων ὅτι θὰ ἀσκήσουν ἔλεγχον διὰ τὴν περὶ ὑποβιβασμοῦ τοῦ φόρου κρίσιν των, τὸ δὲ ἀποτέλεσμα θὰ ἦτο ὅτι θὰ ἐματαιοῦτο τὸ ὅλον δικαστικὸν ἔργον. Πράγματι, ἐὰν καθιερώσωμεν αὐτὴν τὴν ἀρχὴν δι’ αὐτὰ τὰ φορολογικὰ δικαστήρια, διατί νὰ μὴ καθιερώσωμεν τὴν ἰδίαν ἀρχὴν καὶ διὰ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, τὸ ὁποῖον δικάζει τεραστίας φορολογικὰς ὑποθέσεις, καθ’ ἃς ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας των οἱ δικασταὶ ὑποβιβάζουν ποσὰ τῶν δικαζομένων φορολογικῶν ὑποθέσεων; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης. Διότι ἢ ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν δικαιοσύνην, ἢ δὲν ἔχομεν. Ἐὰν ἔχωμεν ἀνωτάτους δικαστικοὺς τῆς περιωπῆς τῶν Ἀρεοπαγιτῶν καὶ τῶν ἰσοβάθμων των Συμβούλων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην; (Χειροκροτήματα).

§60Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἀποτελεῖται ἀπὸ ἰσοβίους δικαστάς, ἐνῷ ἐδῶ εἶναι Ἐπιτροπή, ὅπου ἕνα μέλος εἶναι ἰσόβιον, ἐνῷ τὰ ἄλλα εἶναι ἢ μόνιμα, ἢ λαϊκά.

§61Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ ἤρκει ἡ παρουσία τοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι Πρόεδρος, καὶ υἱοθετεῖ τὴν ἀπόφασιν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἡ ὑπόνοια τῆς μεροληψίας. Πάντως ἐγὼ νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ κατηγορήσω κανένα. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἔπραξα καὶ τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ τὸ ἐξομολογηθῶ εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι τοῦτο: Ὅταν καὶ ἐγὼ εἶδον ὅτι ἔκαμαν ἀρκετὰς καὶ σοβαρὰς μειώσεις τῶν φόρων, ἐκάλεσα τοὺς ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δύο Συμβούλους τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τοὺς συνέστησα αὐστηρὰν κρίσιν καὶ προσοχήν, μήπως, δηλαδή, αἱ ἀποφάσεις δὲν εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημέναι. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἀντελήφθην δυσφορίαν τῶν δικαστῶν, ἔστω καὶ διὰ τὴν σύστασίν μου. Μὲ διεβεβαίωσαν, ὅτι ὅλαι αἱ ἀποφάσεις ἦσαν ἀπολύτως δεδικαιολογημέναι.

§62Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὑπάρχουν μειοψηφίαι ἐκ μέρους τῶν Προέδρων τῶν Ἐπιτροπῶν;

§63Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀπαντήσω αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας μοῦ ἔδωσαν, τῶν μὲν Προέδρων μειοψηφία δὲν ὑπάρχει. Εἰς ἐλαχίστας ἀποφάσεις ὑπάρχει μειοψηφία μελῶν καὶ ὅτι κατὰ τὸ μέγιστον μέρος εἶναι ὁμόφωνος ἡ γνώμη τῶν μελῶν. Ὁ κ. Βαμβέτσος, ἐξαντλῶν τὰ φιλικά του αἰσθήματα πρὸς ἐμέ, εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ἠθέλησε νὰ μὲ παραστήσῃ ὡς ἐπηρεαζόμενον ἐκ τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὅτι ἀπόδειξιν τούτου, ἀποτελεῖ ὅτι, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου, παρίσταντο καὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰδικῶς ὁ κ. Πιπέρος, καὶ ὅτι τοῦτο μάλιστα, παρὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, καὶ ἐπεκαλέσθη διάφορα παραδείγματα διὰ τὸν ἰσχυρισμόν του. Ὀφείλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Βαμβέτσον, ὅτι τοῦτο δὲν ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς ρητῶς λέγει, ὅτι: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§64Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Νὰ παρακάθηνται εἰς τὰ Ὑπουργικὰ ἑδώλια οἱ ὑπάλληλοι;

§65Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ διαμόρφωσις τῆς αἰθούσης εἶναι τοιαύτη, ὥστε καὶ τοῦτο νὰ μὴ ἀποκλείεται. Εἶμαι καὶ ἐγὼ παλαιὸς Κοινοβουλευτικὸς καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε εἰς τὴν Παλαιὰν Βουλήν, οἱ Ὑπουργοὶ ἦσαν εἰς τὰ πρῶτα ἑδώλια τῆς αἰθούσης τῆς Βουλῆς, καὶ οἱ ὑπάλληλοι ἵσταντο παρὰ τὸ Προεδρεῖον καὶ ὅταν ἐζητοῦντο, ἤρχοντο πρὸς τοὺς Ὑπουργούς. Ὁ λόγος τῆς παρουσίας τῶν ὑπαλλήλων, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι, πολλάκις αἰφνιδιαζόμεθα ἀπὸ διαφόρους ἀπροόπτους τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ φυσικὸν εἶναι ὁ Ὑπουργὸς νὰ θέλῃ νὰ λάβῃ μίαν πληροφορίαν. Αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτα τὸ ἄηθες, γίνεται εἰς ὅλα τὰ Κοινοβούλια καὶ ἐγένετο καὶ εἰς τὰς προηγουμένας Βουλάς. Τὸ ἐπιχείρημα, συνεπῶς, τοῦ κ. Βαμβέτσου, δὲν εἶναι ὀρθόν. Ὀφείλω ὅμως νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Βαμβέτσον καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ὑπαχθοῦν εἰς ὑπαλληλικὴν ἐξάρτησιν. Ἔχω ἀνεξαρτησίαν γνώμης καὶ νομίζω ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς Ὑπουργίας μου ἔδειξα καὶ ἀνεξαρτησίαν γνώμης καὶ ἀντοχὴν καὶ δύναμιν τῆς ἀρνήσεως οὐχὶ συνήθη, ὥστε νὰ μὴ δύναμαι νὰ κατηγορηθῶ δι’ αὐτό. (Χειροκροτήματα). Ταῦτα οὕτως ἔχουν. Ἤδη, ὅμως, διατυποῦται ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Τρικάλων βουλευτοῦ, ἡ κατηγορία ὅτι οἱ δικασταὶ παρέβησαν τὰ καθήκοντά των κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εὑρίσκομαι πρὸ συγκεκριμένης κατηγορίας καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος πλέον νὰ διατάξω τὸν ἔλεγχον ὅλων αὐτῶν τῶν ἀποφάσεων, διὰ τὰς ὁποίας ἐκφράζεται ἡ σαφὴς κατηγορία, ὅτι οἱ δικασταὶ δὲν ἐτήρησαν τὸν νόμον.

§66Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖα εἶναι τὰ μέλη τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν;

§67Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ Αʹ Ἐκδικαστικὴ Ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς «κ......... (ἀναγινώσκει)........».

§68Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἀπὸ ποῖον διωρίσθησαν τὰ λαϊκὰ μέλη;

§69Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§70Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δικηγόρους δὲν ἐβάλατε διὰ λαϊκὰ μέλη;

§71Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπῆρξε μία ἐποχὴ ὅπου ἦσαν καὶ δικηγόροι, ἀλλ’ ἔπειτα ἐπεκράτησεν ἡ ὀρθὴ ἀντίληψις ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ μετέχουν δικηγόροι καὶ ἀντικατεστάθησαν. Συνεχίζων λέγω ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἀπηυθύνθη σαφὴς κατηγορία, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διατάξω ἀνάκρισιν πρὸς συλλογὴν στοιχείων διὰ τὴν ἔρευναν καὶ ποινικὴν ἐνδεχομένως δίωξιν τῶν διαπραξάντων κολάσιμόν τινα πρᾶξιν. Πρὸς τοῦτο ἀπηυθύνθην πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου, διότι νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ ἀνωτάτη ἀρχή, ἡ ὁποία μετὰ κύρους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ χωρήσῃ εἰς μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν. Διετύπωσα αὐτὸ τὸ κείμενον τῆς ἀποφάσεως: «Κατὰ τὴν συνεδρίασιν..... (ἀναγινώσκει).....».

§72Χ. ΛΑΔΑΣ. Πῶς θὰ τὸ διατάξῃ;

§73Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶναι καὶ τὸν ἐξουσιοδοτῶ.

§74Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πρώτην φορὰν εἰς τὰ χρονικά, τίθεται τοιαύτη διάταξις. Ἢ ὑμεῖς ὁ Ὑπουργός, φρονεῖτε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰλικρινὴς καὶ ἀδιάβλητος ἀνάκρισις μὲ τὴν παρουσίαν ὡρισμένων ὑπαλλήλων, ὁπότε ὀφείλετε νὰ ἔχετε σεῖς τὴν εὐθύνην τῆς ἀπομακρύνσεώς των, ἢ θεωρεῖτε ὅτι ἀδιαβλήτως δύναται νὰ γίνῃ ἀνάκρισις, ὁπότε ἡ φράσις αὐτὴ περιττεύει. Μὴ μεταφέρετε ὅμως τὰς εὐθύνας σας εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου.

§75Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἁπλούστατα, ἐπειδὴ αὐτὸς ἐνεργεῖ τὴν ἀνάκρισιν, ἀναθέτω εἰς τὴν κρίσιν του καὶ τὸ θέμα τοῦτο.

§76Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ τοῦ ἀναθέσετε νὰ σᾶς εἰσηγηθῇ.

§77Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πολὺ καλά, τὸ ἴδιο εἶναι. Δέχομαι νὰ μοῦ εἰσηγηθῇ.

§78Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω, μὲ ποῖον δικαίωμα ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου θὰ κάμῃ αὐτὸν τὸν ἔλεγχον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τίποτα νὰ ἀποδώσῃ τὸ οὐσιαστικόν, διότι ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, τί θὰ ἐξετάσῃ καὶ τί θὰ κρίνῃ;

§79Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐδῶ ὑπάρχει μία σαφὴς κατηγορία, ὅτι δικασταί τινες δὲν ἐξεπλήρωσαν τὸ καθῆκον των καὶ ὅτι κατεχράσθησαν τὴν ἐξουσίαν των. Αὐτὸ πρέπει ν’ ἀποτελέσῃ θέμα ἐρεύνης ἐκ μέρους ἑνὸς ἀνωτάτου δικαστικοῦ λειτουργοῦ, διὰ νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ ἀλήθεια, καὶ ἂν ἐξακριβωθῇ ν’ ἀσκηθῇ ἡ δέουσα ποινικὴ δίωξις.

§80Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἔργον τῆς Βουλῆς πρωτίστως.

§81Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ ἔλθωμεν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῆς ἐρεύνης τῆς Βουλῆς, θὰ πρέπει νὰ ἐπέμβῃ ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τοῦ κύρους του...

§82Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ὑπέγραψα ἐγὼ διὰ τοὺς δικαστάς;

§83Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπεγράψατε διὰ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§84Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐφ’ ὅσον κατηγοροῦνται.....

§85Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Οἱ Ἀρεοπαγῖται, εἶναι ἀνώτεροι πάσης ὑπονοίας.

§86Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). «...... ὁ Οἰκον. Ἔφορος....... (ἀναγινώσκει).......».

§87Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ ἐστείλατε αὐτό;

§88Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ἐπεφυλάχθη νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἕως αὔριον τὸ μεσημέρι, ἅμα συνεννοήθη μὲ τὸν προϊστάμενον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Παρεδέχθη ὅτι εἶναι ἔργον ἰδικόν του ἡ διαπίστωσις τῶν στοιχείων διὰ νὰ παραπέμψῃ κατόπιν τοὺς ὑπευθύνους εἰς περαιτέρω ποινικὴν δίωξιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία ἐνέργεια τὴν ὁποίαν ἔκαμα καὶ διὰ τῆς ὁποίας θέλω ν’ ἀποδοθῇ πραγματικὴ δικαιοσύνη τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει συγκεκριμένη κατηγορία.

§89Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Δὲν ὑπάρχει συγκεκριμένη κατηγορία.

§90Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπάρχει, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Βαμβέτσος εἶπεν ὅτι εἶναι ὕποπτοι αἱ ἐνέργειαι αὗται. Τὸ ὕποπτον αὐτὸ σημαίνει, εἴτε ὅτι κατεχράσθησαν ἐξουσίας εἴτε ὅτι ἐδωροδοκήθησαν. Ἑπομένως ὑπάρχει κατηγορία ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑποβληθῇ εἰς ἀνάκρισιν. Καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ διστάσουν νὰ διατάξουν τὴν ἀνάκρισιν. Δὲν ὑπῆρχε οὐδεὶς λόγος, διότι ἂν πράγματι ὑπῆρξαν ἀνώτατοι δικαστικοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον των πρέπει νὰ ὑποστοῦν τὰς κυρώσεις τοῦ νόμου. Ταὐτοχρόνως, κύριοι βουλευταί, δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ὑπόκεινται εἰς ἀναψηλάφησιν αἱ τελεσίδικοι ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι θέλω τὴν ἐπὶ τούτου κρίσιν νὰ ἀναθέσω εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Καὶ διετύπωσα ὡς ἑξῆς τὴν τροπολογίαν: «Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου... (ἀναγινώσκει)..........».

§91Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἂν συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον διατὶ νὰ μὴ περιληφθῇ εἰς τὴν τροπολογίαν.

§92Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διότι, κ. Τουρκοβασίλη ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν δέχομαι ἀφορᾷ ὄχι τὰς περιπτώσεις ἀδικίας εἰς βάρος τοῦ φορολογουμένου, ἀλλὰ πρὸς ὄφελος αὐτοῦ.

§93Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διατὶ δὲν θὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ αὐτό;

§94Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διότι θὰ ἐκινδυνεύαμεν νὰ καθιερώσωμεν καὶ τέταρτον βαθμὸν δικαιοδοσίας.

§95Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐδῶ ὑπῆρχεν ἕνας περιορισμὸς τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν. Ὑπῆρχον ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκρίθησαν φοροτεχνικῶς ζουμερές. Αὐταί, εἴτε ἡ Ἐπιτροπὴ ἔκρινεν ἐπ’ εὐμενείᾳ εἴτε δυσμενῶς, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπανεξετασθοῦν.

§96Γ. ΜΕΛΑΣ (πρὸς Θ. Τουρκοβασίλην). Δὲν νομίζετε, ὅτι ὑπάρχουν ζωτικερώτεραι ὑποθέσεις, διὰ τὰς ὁποίας εἶσθε τελείως ἀκατάλληλος σεῖς;

§97Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπός, κύριοι, ἦτο πῶς νὰ τελειώσουν αὐταὶ αἱ φορολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἐξεδικάσθησαν πολλὰς φοράς. Λοιπὸν δὲν θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν συνέχειαν δικαίωμα ἀσκήσεως ἐνδίκων μέσων διότι ἄλλως δὲν θὰ τελειώσῃ ποτὲ ἡ φορολογία τῶν πλουτισάντων. Μόνον ἐκεῖ ὅπου ἐκφράζονται ὑπόνοιαι, ὅτι ὁ ὑποβιβασμὸς τοῦ φόρου ἐγένετο ἐπὶ τὸ ἐπιεικέστερον ὑπὲρ τῶν φορολογουμένων μόνον καὶ ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Δημοσίου, ἐκεῖ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσκηθῇ τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀναψηλαφήσεως. Εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις εἶναι ἀντικείμενον εἰδικῆς καταγγελίας καὶ εἰδικῆς ἀνακρίσεως.

§98Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ὁ σκοπὸς δὲν εἶναι νὰ ληφθοῦν μέτρα εὐεργετικὰ ὑπὲρ τῶν δοσιλόγων· εἶναι ἀρκετὴ ἡ διευκόλυνσις ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς αὐτούς.

§99Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐκρίθη ἡ ὑπόθεσίς τινος δικαίως. Διατὶ νὰ μὴ δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ὑπαχθῇ καὶ αὐτὸς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§100Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ὑπάρχει ζήτημα τοῦ δημοσίου.

§101Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐδῶ ἡ Βουλὴ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ περιφρουρήσῃ τὰ συμφέροντα τῶν πολιτῶν.

§102Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Ποίων πολιτῶν, κύριε; τῶν πολιτῶν οἱ ὁποῖοι ἐπλούτιζον ὅταν ἀπέθνησκεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός;

§103Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐγώ, κ. Τουρκοβασίλη, δὲν τὸ δέχομαι, αὐτὸ ποὺ λέτε.

§104Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ποιὸ δικαστήριον θὰ δικάζῃ τὰς ὑποθέσεις;

§105Χ. ΛΑΔΑΣ. Πρέπει νὰ συμπληρώσετε τὴν διατύπωσιν, διότι δὲν περιέχει, τὸ πῶς θὰ λάβῃ ἀφορμὴν νὰ ἐπιληφθῇ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Πῶς; Ἐξ ἐπαγγέλματος; Πρέπει κάποιος νὰ πάρῃ τὰς ὑποθέσεις, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ποιὸς θὰ τὰς πάρῃ, ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ἢ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου; Θέσατε μίαν διαδικασίαν, καὶ ποῖος δικαστὴς θὰ τὰς δικάζῃ;

§106Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν περιμένετε; τὸ ἔγγραφον ἔχει συνέχειαν: «Ἡ διατασσομένη ἀναθεώρησις ............ (ἀναγινώσκει)..............». Ἔχει τὴν αὐτὴν σύνθεσιν ποὺ εἶχεν ἡ Ἐπιτροπὴ ἀναθεωρήσεως, συντεθειμένη μὲ μέλη ὅμως ποὺ δὲν ἔλαβον μέρος εἰς τὴν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν, κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν.

§107Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πάλιν λαϊκὰ μέλη; Μόνον δικαστικὰ μέλη θὰ ἐξασφαλίσουν ἀπονομὴν δικαιοσύνης.

§108Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Νὰ ἀποτελεσθῇ μόνον ἀπὸ δικαστικὰ μέλη, ἀπὸ τακτικοὺς δικαστάς.

§109Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀποδέχομαι πᾶσαν τροπολογίαν πρὸς μείζονα ἐξασφάλισιν ἀποδόσεως δικαιοσύνης ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου. Ἐὰν κρίνετε, ὅτι οἱ δικασταὶ εἶναι καλύτεροι, δέχομαι ν’ ἀντικαταστήσουν τοὺς οἰκονομικοὺς ὑπαλλήλους.

§110Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἀπὸ ἀρεοπαγίτας ἢ ἐφέτας.

§111Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράβολον, νομίζω, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ ἡ ἑξῆς τροπολογία: «Διὰ τὸ παραδεκτὸν τῆς ὑπὸ κρίσιν................ .......... (ἀναγινώσκει)...................».

§112Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Τὸ βάζετε ἀναδρομικῶς;

§113Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα, ἀναδρομικῶς.

§114ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς θὰ εἶναι ἀναδρομικῶς ἐπὶ τῶν παλαιῶν ὑποθέσεων;

§115Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Θὰ ἔχῃ ἐπιστραφῇ τὸ παράβολον διότι θὰ ἔγινε δεκτὴ ἡ ἀναθεώρησις.

§116Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Νομίζω ὅτι, διὰ τῶν 2 αὐτῶν τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι οὐσιαστικῶς ἱκανοποιοῦν τὸ αἴτημα τοῦ ὑποβαλόντος τὰς τροπολογίας αὐτάς, νομίζω, ὅτι συμπληρώνεται τὸ νομοσχέδιον. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, μόνον ἡ πρότασις περὶ ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς μένει, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ κ. Κουλουμβάκης. Οὐδεμίαν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, διότι δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ὁποῖον, θὰ πρέπει νὰ μείνῃ κρυφὸν ἢ κάτι τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔλθῃ ἐκ τοῦ βάθους εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι νομίζω πὼς προκειμένου περὶ κρίσεως θέματος τὸ ὁποῖον ὑπάγεται καὶ εἶναι ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν ἐκδικαστικῶν ἐπιτροπῶν, δὲν γνωρίζω, ἐὰν παρέχεται ἐκ τοῦ συντάγματος, ἡ εὐχέρεια αὐτή. Ἠρώτησα περὶ αὐτοῦ τὸν εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου ὁ ὁποῖος ἐπεφυλάχθη νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ. Προχείρως, ὅμως, μοῦ εἶπεν, ὅτι ἐπὶ θέματος ἐφ’ οὗ ἐπελήφθη ἡ δικαιοσύνη καὶ ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον δικαστικῆς κρίσεως, δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ ὑπὸ βουλευτῶν Ἐπιτροπή, διότι ἀποτελεῖ ἐπέμβασιν τῆς νομοθετικῆς ἐπὶ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας.

§117Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πῶς ἐπελήφθη ἡ δικαιοσύνη;

§118Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διότι πρόκειται νὰ ἀσκηθῇ ἔλεγχος τῶν ἀποφάσεων τῶν δικαστικῶν ἐπιτροπῶν.

§119Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ δὲν θὰ ἀλλάξῃ τὰς ἀποφάσεις, ἀλλ’ ἐξετάζουσα τὰς ἀποφάσεις θὰ ἐλέγξῃ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐγένοντο ὡρισμέναι της ἐνέργειαι. Εἶναι διάφορον τὸ ἓν τοῦ ἄλλου.

§120Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπιτροπὴ θὰ ἀσκήσῃ ἔλεγχον τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων ἂν καλῶς ἢ κακῶς ἐξεδόθησαν....

§121Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι PRODONUOSUO.

§122Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐντιμότητά σας, μοῦ κάμνει ἔκπληξιν τοῦτο, πῶς συνάδελφοι ἐκ τῆς ὑμετέρας παρατάξεως, ὑπογράφοντες τὴν πρότασιν, κατὰ σύστασίν τινα, ἀπέσυραν τὰς ὑπογραφάς των.

§123Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διὰ ποῖον πρᾶγμα;

§124Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς.

§125Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀφοῦ ἐγὼ τὴν δέχομαι; Διότι δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴ τὴν δεχθῶ. Προσθέτω μόνον, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει συνταγματικὸν θέμα, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἂς συνεννοηθῇ μετὰ τῶν ἁρμοδίων. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει περίπτωσις Συνταγματικοῦ τινος κωλύματος, νὰ ζητήσῃ ἀμέσως τὴν σύστασιν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς.

§126Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσῃ τὰ πράγματα, ὄχι ἀπὸ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν σεῖς ἀνελάβατε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Θὰ ἐξετάσῃ ἐπίσης ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ βουλευτὴς κ. Οἰκονόμου, καὶ τὰς μεταφοράς, δηλαδή, τῶν ὑποθέσεων. Πρὸ τῆς Ὑπουργίας σας, ἔγιναν πράγματι μεταφοραὶ ὑποθέσεων, ὡς εἶπεν ὁ κ. Οἰκονόμου. Ἔχω γνῶσιν μιᾶς μεταφορᾶς ἀπὸ τὰς Πάτρας εἰς τὰς Ἀθήνας. Ὁ κ. Οἰκονόμου ἀνέφερε μεταφορὰς ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην εἰς Ἀθήνας. Ἀσφαλῶς, ἡ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ συσταθῇ, θὰ ἐπεκταθῇ καὶ θὰ ἐξετάσῃ κατὰ πόσον μετεφέρθησαν ὑποθέσεις πρὸς ἀναθεώρησιν εἰς Ἀθήνας, ἀντὶ νὰ ἀναθεωρηθοῦν εἰς τὰς κατὰ τόπους ἐπιτροπὰς ἀναθεωρήσεως. Εἶναι αὐτό, μέσα εἰς τὸ ἔργον, ἀκριβῶς, τῆς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς.

§127Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Νομίζω, ὅτι ὅσα σᾶς ἀνέπτυξα ἀποτελοῦν τὴν ἀντικειμενικὴν ἔκθεσιν τῶν πραγμάτων. Διὰ νὰ συνοψίσω, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι, ἐπὶ μὲν τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου οὐδαμόθεν προβάλλονται ἀντιρρήσεις. Τὸ παράβολον σᾶς ἐξήγησα ὅτι ὑπεβιβάσθη ἐν συνόλῳ διὰ λόγους διευκολύνσεως τῶν ἀναθεωρήσεων. Δεδομένου, ὅτι ἐὰν δὲν ἐτίθετο αὐτὸς ὁ ὑποβιβασμὸς τοῦ ποσοῦ διὰ τὸ τύποις παραδεκτὸν τῆς αἰτήσεως, θὰ κατέληγεν ὥστε τὸ παράβολον μετὰ τῆς προκαταβολῆς τοῦ φόρου νὰ εἶναι ἀνώτερον ὁλοκλήρου τοῦ φόρου, ματαιουμένης οὕτω τῆς λειτουργίας τῆς δικαιοσύνης. Ἡ τυπικὴ κατάργησις τοῦ παραβόλου ὡς παραβόλου, ἐφ’ ὅσον θὰ κατεβάλετο τὸ ⅒ τοῦ φόρου, νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο οὐσιώδης, παράλειψις καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν ἄλλως φρονῆτε, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν σχετικὴν τροπολογίαν. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν θέμα ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικοῦ περιεχομένου τοῦ νόμου. Ὑπῆρξε μόνον θέμα ἐλέγχου τοῦ ἔργου τῶν ἐκδικαστικῶν ἐπιτροπῶν. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἀρκετὰ σαφῶς τὸ ἐξέθεσα εἰς τὴν Βουλήν.

§128Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τὸ παράβολον ὑποχρεοῦνται νὰ τὸ καταβάλουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀνεξαρτήτως ὑπολογισμοῦ ποσοῦ φόρου; Ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις μικρῶν φορολογουμένων.

§129Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶπον, ὅτι θὰ εἶναι τὸ ⅒, θὰ ὑπάρξῃ μία ἀναλογία, μόνον τίθεται ἓν ἀνώτατον ὅριον.

§130Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὅπως εἶναι εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ εἰς τὰς κληρονομίας.

§131Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τοῦ ἔργου τῶν ἐκδικαστικῶν ἐπιτροπῶν, ἐκεῖ, κύριοι βουλευταί, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι δὲν ἦτο ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, παρὰ μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχε συγκεκριμένην κατ’ αὐτῆς κατηγορίαν. Καὶ μόνον ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ἔγιναν ὑποβιβασμοὶ φόρων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ θέμα ἐγκείμενον ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας παρὰ τῶν δικαστηρίων καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ δικαστήρια ἀπετελέσθησαν ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργούς, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν εἶχα κανένα λόγον νὰ ἀμφιβάλλω οὔτε περὶ τῆς ἐντιμότητος αὐτῶν οὔτε περὶ τῆς ἀκριβοδικαίας κρίσεών των. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, διατυποῦται ἤδη κατηγορία συγκεκριμένη, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ διατάξω τὸν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον καὶ θὰ διατάξω διὰ τῆς ἐντολῆς αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἀπὸ συμφώνου μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπευθύνω πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἵνα ἐνεργήσῃ ἀπόλυτον καὶ ἐνδελεχῆ ἔρευναν ἐφ’ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐξεφράσθησαν ὑπόνοιαι ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλαβον χώραν καταχρήσεις.

§132Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἡ ἐπιτροπή, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐπεκτείνῃ τὸν ἔλεγχον αὐτὸν καὶ εἰς τοὺς πλουτίσαντας μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν μέχρι σήμερον.

§133Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι διὰ πᾶσαν περίπτωσιν διὰ τὴν ὁποίαν ἐσημειώθη οὐσιώδης μείωσις φόρων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ περάνω τὸν λόγον μου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ νομίζω, ὅτι ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς Κυβερνητικῆς ἐξουσίας μου ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ 15 μῆνας, ἐπέδειξα καὶ τὴν ἀντίληψιν τοῦ δημοσίου συμφέροντος καὶ αὐστηρότητα εἰς τὴν κρίσιν μου καὶ σταθερὰν θέλησιν περιφρουρήσεως τοῦ δημοσίου χρήματος, ὥστε νὰ μὴ δύναμαι τόσον ἀβασανίστως νὰ κατηγορηθῶ ἐπὶ ἀμελείᾳ, διότι ἁπλῶς συμβαίνει νὰ μὴ συμπίπτῃ ἡ ἀντίληψίς μου μὲ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἐπερωτήσαντος βουλευτοῦ, ὅτι ἡ δικαστικὴ κρίσις ὁσάκις ὑποβιβάζεται ὁ φόρος, ἀποτελεῖ ἀξιόμεμπτον πρᾶξιν τῶν δικαστηρίων, ἀφοῦ τοῦτο ἀποτελεῖ, κύριοι, θέμα τῆς ὑπὸ τῶν δικαστηρίων ἀσκήσεως τῆς δικαστικῆς των ἐξουσίας καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἀπευθύνονται συγκεκριμέναι κατηγορίαι κατ’ αὐτῶν. Εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους σας, νομίζω, ἡ ἐντιμότης τοῦ χαρακτῆρος μου ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὥστε νὰ κολακεύωμαι νὰ πιστεύω ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος περὶ τοῦ ἐπιδειχθέντος ὑπ’ ἐμοῦ ἐξαιρετικοῦ ζήλου ἐν τῇ τηρήσει τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς, τὴν ὁποίαν ἔλαβον περὶ περιφρουρήσεως τοῦ δημοσίου χρήματος, ὥστε νὰ μὴ δύνανται τόσον ἀβασανίστως νὰ λέγωνται κατηγορίαι ὅτι ἠμέλησα νὰ ἐπιτελέσω τὸ καθῆκόν μου. (Χειροκροτήματα).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Παπουτσάνης ἔχει τὸν λόγον.

§135Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὴν συνέχειαν τῆς διακοπείσης χθὲς ἀγορεύσεώς μου, ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰ κύρια σημεῖα τῶν σημερινῶν ἐξηγήσεων, τὰς ὁποίας ἔδωσεν πρὸς τὸ Σῶμα, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τοῦτο διότι μέρος τῶν ἐξηγήσεων αὐτῶν, τρόπον τινά, θέτει ὑπὸ ἀπαγόρευσιν τὸ Σῶμα εἰς τὸ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν κρίσιν καὶ ἔρευναν τῆς οὐσίας τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοθετήματος καὶ τῶν ἐπιτευχθέντων ἀποτελεσμάτων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διέκρινε τὴν οὐσίαν τοῦ νομοθετήματος ἀπὸ τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου καὶ ἰσχυρίσθη, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου ἐκφεύγει τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος, κατὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος. Τρόπον τινὰ δέ, ὑποβάλλει πρὸς τὸ Σῶμα μίαν ἔνστασιν, ὅπως διασταλῇ ἡ ἐξέτασις τῆς οὐσίας τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος ἀπὸ τοῦ ἐλέγχου ἐπὶ τῶν ἐπιτευχθέντων ἀποτελεσμάτων κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως, κύριοι βουλευταί, ἐξετάζοντες τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα νὰ μὴ ἐρευνήσωμεν οὔτε τὰς ἐπιδιώξεις καὶ τοὺς σκοποὺς οὓς ἐπεδίωκε τοῦτο οὔτε τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπέτυχε, πολὺ δὲ περισσότερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ θέματος ὅτι διὰ τῆς ἁπλῆς, ὑπ’ αὐτοῦ ἀναγνώσεως τῶν ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων ὑπὸ τῶν διαφόρων ἀναθεωρητικῶν ἐπιτροπῶν καὶ τῆς κατονομασίας τῶν εἰσηγητῶν τούτων, παρὰ ταῖς διαφόροις ἐπιτροπαῖς, ὡς καὶ τῶν ποσῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔκριναν αὗται καὶ προέβησαν εἰς τὰς σχετικὰς μειώσεις, ὅτι διὰ τῆς ἁπλῆς, λέγω ἀπαριθμήσεως αὐτῶν, ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος καὶ ὅτι ἤρθησαν αἱ ἀμφιβολίαι καὶ διεσκεδάσθησαν αἱ ἐντυπώσεις αἱ παραχθεῖσαι ἐκ τῆς ἀπαγορεύσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Τρικάλων κ. συναδέλφου, διηυθετήθη δὲ τὸ ὅλον προκῦψαν ζήτημα ἐκ τῶν ἀνακοινώσεων τοῦ κ. Βαμβέτσου πρὸς τὸ Σῶμα. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, κύριοι βουλευταί, ἔρχεται 13 ὅλους μῆνας μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1946 νομοθετικοῦ διατάγματος, καὶ ἐπιδιώκεται δι’ αὐτοῦ ἡ κύρωσις τοῦ διατάγματος τούτου παρὰ τοῦ Σώματος. Τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα, ὡς γνωστόν, ἀφεώρα τὴν τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ φορολογίας πλουτισάντων, ἐπιδιῶκον ἰδίᾳ τὴν ἄρσιν ὡρισμένων ἀδικιῶν, αἵτινες προέκυψαν καὶ παρετηρήθησαν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοθετήματος τούτου. Τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν, ἐπεδίωξε τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα, οὗτινος τὴν κύρωσιν ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, διὰ τῆς καθιερώσεως τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς αἰτήσεως ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων ἐκδοθεισῶν κατὰ τὸν Α. Ν. 823)1845 ἐνώπιον τῶν πρὸς τοῦτο ἁρμοδίων ἀναθεωρητικῶν ἐπιτροπῶν, ἀσχέτως χρόνου δημοσιεύσεως αὐτῶν. «........ (ἀναγινώσκει περικοπὴν ἐκ τοῦ νομοθετήματος).......................». Συγχρόνως ὅμως τὸ νομοθέτημα τοῦτο ἀπέβλεπε γενικώτερον, λόγῳ ἀκριβῶς τοῦ θορύβου, ὁ ὁποῖος εἶχε δημιουργηθῆ καὶ εἶχε προκληθῆ ἐκ τῆς ἀδίκου κρίσεως τῶν ὑποθέσεων φορολογίας πλουτισάντων καὶ τῆς ἐν γένει ἐπιβολῆς τοῦ φόρου τούτου παρὰ τῶν ἐκδικαστικῶν ἐπιτροπῶν, εἰς τὸ νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς ἀδικηθέντας διὰ νὰ ἐπανακριθῶσιν αἱ ὑποθέσεις αὐτῶν παρὰ δευτεροβαθμίων τρόπον τινά, ἀναθεωρητικῶν ἐπιτροπῶν. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν, διὰ τῶν θεσπισθεισῶν διὰ τοῦ διατάγματος τούτου, διατάξεων, ἦτο δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ τὸ κακὸν ριζικῶς καὶ νὰ ἀρθῶσιν αἱ ἀδικίαι, αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίσθησαν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοθετήματος τούτου; Νομίζομεν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον παρεῖχε τὸ εἰς ὑποβολὴν αἰτήσεως ἀναθεωρήσεως δικαίωμα, δὲν ἐπέτυχεν οὔτε τοὺς ἐπιδιωκομένους δι’ αὐτοῦ σκοποὺς οὔτε γενικώτερον ἐθεράπευσε τὸ παρατηρηθὲν κακόν, τῆς κακῆς κρίσεως τῶν ὑποθέσεων τούτων παρὰ τῶν δευτεροβαθμίων φορολογικῶν ἐπιτροπῶν. Διότι τὸ κρινόμενον νομοθέτημα, πλὴν τῶν ἄλλων μειονεκτημάτων του δὲν παρεῖχεν ἀντιστοίχως τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸ δημόσιον συνολικῆς καὶ ἐξ ὑπαρχῆς ἐρεύνης τοῦ ὅλου θέματος τῆς φορολογίας πλουτισάντων, πρὸς ἀνεύρεσιν πάντων τῶν διαφυγόντων τὴν φορολογίαν ταύτην. Τοὐναντίον δέ, ἐνετόπιζεν αὐτήν, μόνον εἰς τοὺς ὀλίγους ἀφελεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀντελήφθησαν ἐξ ἀρχῆς τὸν σοβαρὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος τοὺς ἠπείλει ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τῆς φορολογίας ταύτης καὶ τῆς ἐξ αὐτῆς οἰκονομικῆς ἐξοντώσεώς των διὰ νὰ σπεύσουν νὰ λάβουν τὰ μέτρα των, ὅπως εἶχον πράξει οἱ περισσότεροι ἐπιτήδειοι, ἐξ ἀρχῆς, καθ’ ἣν στιγμὴν αἱ ὑποθέσεις των ἦσαν ἐνώπιον τῶν ἐφορειακῶν ἀρχῶν, διὰ καταλλήλου χειρισμοῦ τῶν ὑποθέσεών των. Μὲ ὅσα ἀνωτέρω εἶπον, κύριοι βουλευταί, ἐννοῶ, ὅτι ἐκ τῶν χιλιάδων φορολογητέων, χιλιάδων ὑποχρέων ὅπως εἰσαχθοῦν εἰς τὴν φορολογίαν πλουτισάντων καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ θέμα τῆς ἐπιβολῆς τοῦ φόρου τούτου ὡς πρὸς αὐτούς, εὑρίσκετο ἐνώπιον τῶν ἐφορειακῶν ἀρχῶν, διὰ καταλλήλου χειρισμοῦ καὶ διὰ καταλλήλων ἐνεργειῶν καὶ μέσων ἐπέτυχον ὥστε, νὰ μὴ εἰσαχθῶσι κἂν εἰς τὴν φορολογίαν, ἡ δὲ ἐπίπτωσις τῆς φορολογίας πλουτισάντων καὶ ὁ ὑπολογισθεὶς ὅτι θὰ εἰσεπράττετο ἐκ τῆς φορολογίας ταύτης φόρος νὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ μιᾶς μικρᾶς μειονότητος εἰς τὴν ὁποίαν καὶ προσεπάθησαν αἱ φορολογικαὶ ἀρχαὶ νὰ καταμερίσωσι τὸ προϋπολογισθὲν ὡς εἰσπρακτέον ποσὸν ἐκ τῆς ἰδίας φορολογίας. Νομίζω, συνεπῶς, κύριοι, κατὰ τὴν συνολικὴν κρίσιν τοῦ ζητήματος, ὅτι καὶ τὸ θέμα τοῦτο δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ διαφύγουν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἤθελε, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐδημοσιεύετο τὸ ὑπὸ κρίσιν διάταγμα, τοῦ ὁποίου τὴν κύρωσιν ζητεῖ σήμερον νὰ προσέξῃ τὸν τρόπον τῆς ἐπιβολῆς καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς φορολογίας πλουτισάντων, ἀκόμη δὲ καὶ νὰ τὴν παρακολουθήσῃ κατὰ τὴν ἐφαρμογήν της. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἔπραττε τοῦτο, δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ προσέξῃ τὸ ζήτημα τῆς διαφυγῆς πλείστων ὅσων ὑποχρέων εἰς τὴν φορολογίαν ταύτην, οἱ ὁποῖοι ἐξ ἀρχῆς τὴν διέφυγον παντελῶς.

§136Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἀναγκαία ἡ ἔρευνα ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§137Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προβλεφθῇ νέον νομοθετικὸν μέτρον, ὅπερ νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀνατίθεται ἡ κρίσις ἐξ ὑπαρχῆς τοῦ ὅλου ζητήματος εἰς εἰδικὴν δικαστικὴν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ δι’ ὅλους τοὺς φορολογουμένους ἐντὸς βραχυτάτων προθεσμιῶν. Διότι ὑπάρχουν περιπτώσεις προσώπων, πλείστων ὅσων, διαφυγόντων παντελῶς τὴν φορολογίαν πλουτισάντων, ὑπάρχουν περιπτώσεις προσώπων ἄλλων, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπέκυψαν εἰς ἐκβιασμοὺς καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἠθέλησαν νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὰς γενομένας ὑποδείξεις καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπεβλήθη ἡ φορολογία πλουτισάντων δυσβαστάκτως καὶ ἐξοντωτικῶς, ὅπως ὑπάρχουν καὶ ἄλλα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν φορολογίαν καὶ τῶν ὁποίων ἀποτόμως διὰ τῶν ἀναθεωρητικῶν ἐπιτροπῶν ἔγινεν ἡ μείωσις τῆς φορολογίας ἀπὸ δισεκατομμύρια, ὅπως ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὡρισμένας περιπτώσεις εἰς ἐλάχιστα ἑκατομμύρια, ἐνῷ ἀποδεδειγμένως συνειργάσθησαν μετὰ τοῦ ἐχθροῦ. Καὶ διὰ νὰ μὴ κατηγορηθῶ ἐπὶ ἀοριστολογίᾳ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἀναφέρω, ἂν καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἴσως νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς προσωπικὴν τοποθέτησιν καὶ ἔρευναν τοῦ ζητήματος, θὰ ἀναφέρω λέγω, πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀποδεδειγμένως συνειργάσθησαν οἰκονομικῶς μὲ τὸν ἐχθρὸν καὶ τὰ ὁποῖα κατεδικάσθησαν ὑπὸ Ποινικῶν Δικαστηρίων διὰ τὰ ὁποῖα δὲ προσθέτως βοᾷ ὁλόκληρον τὸ Ἄστυ, ὅτι ἦσαν συνεργάται τοῦ ἐχθροῦ, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἰσήχθησαν κἂν εἰς τὴν φορολογίαν πλουτισάντων.

§138Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διατὶ δὲν τὰ κατηγγείλατε;

§139Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐγὼ νὰ τὰ καταγγείλω, κύριε Ὑπουργέ; Τὸ θέμα ἔρχεται τώρα τὸ πρῶτον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐνῷ σεῖς ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὠφείλατε νὰ ἐπιστήσητε τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων φορολογικῶν ὀργάνων σας.

§140Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπέστησα τὴν προσοχήν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον σεῖς γνωρίζετε πρόσωπα εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ τὰ καταγγείλετε.

§141Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Θὰ σᾶς τὰ ἀναφέρω, κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν· ἐφ’ ὅσον τὸ ζητεῖτε, δὲν τὸ ἀρνοῦμαι αὐτό. Ἀλλὰ τώρα μόλις ἔρχεται τὸ θέμα πρὸς ἐξέτασιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, προηγουμένως δὲν εἶχα καμμίαν δικαιοδοσίαν νὰ παρέμβω εἰς τὰ ἔργα σας ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§142Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι καθῆκον, κύριοι βουλευταί, παντὸς ὅστις γνωρίζει ὅτι ὑπάρχουν παραβάσεις τῶν νόμων νὰ τὰς καταγγέλλῃ ἐνώπιον τῶν Ἀρχῶν.

§143Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐπειδὴ μοῦ ἀποδίδετε, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν εὐθύνην εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα, διότι δὲν σᾶς τὰ κατήγγειλα, θὰ σᾶς τὰ εἴπω ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων.

§144ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶχε λήξει ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου, νομίζω, ὅταν ἀνέλαβεν ὁ νῦν κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν....

§145Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἔχετε ἄδικον, κύριε συνάδελφε, διότι, ὅπως ἔφερεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου παρέτεινε τὸ δικαίωμα τῆς ὑποβολῆς αἰτήσεων ἀναθεωρήσεως ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων ἐπιτροπῶν, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὤφειλε νὰ φέρῃ νομοθέτημα διὰ νὰ παρατείνῃ τὸ δικαίωμα τοῦ δημοσίου πρὸς ἐπιβολὴν τῆς φορολογίας ταύτης καὶ εἰς τοὺς τυχὸν διαφυγόντας αὐτὴν μέχρι τῆς στιγμῆς.

§146Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐὰν εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν συμβαίνῃ ὅ,τι συμβαίνει μὲ τοὺς ἀπατωμένους συζύγους οἱ ὁποῖοι τὰ μανθάνουν τελευταῖοι νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶχε μάθει τ’ ἀνωτέρω καὶ ὁ κύριος Ὑπουργός. Τὸ ἔργον ἡμῶν τῶν βουλευτῶν δὲν εἶναι ἡ ὑποβολὴ καταγγελιῶν κατ’ ἰδιωτῶν, οὔτε ἔργον εἰσαγγελέων.

§147Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αἱ Κυβερνήσεις καὶ οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι οἱ ἀστυφύλακες καὶ οἱ ἀστυνόμοι, οἱ ὁποῖοι θὰ παρακολουθοῦν τοὺς δρόμους διὰ νὰ μανθάνουν τὶ γίνεται.

§148Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Εἶναι βούκινον, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν.

§149Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αἱ Οἰκονομικαὶ ἐφορίαι νομίζω, ὅτι ἔκαμαν τὸ ἔργον τους, ἔγραψαν 7.000 φορολογουμένους. Εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς διέφυγαν, νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι νὰ διέφυγον καὶ τοὺς ὁποίους ἂν τοὺς γνωρίζῃ κάθε Ἕλλην εἴτε βουλευτής, εἴτε πολίτης, ἔχει ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ νόμου νὰ τοὺς καταγγείλῃ. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ δημιουργεῖ εὐθύνην διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος βεβαίως ἂν γνωρίζῃ τι εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ καταγγείλῃ, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ παρακολουθῇ τὰς ὁδοὺς καὶ τὰς φήμας.

§150Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἔφθασαν εἰς τὰ δικά σας αὐτιά;

§151Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Οὔτε εἰς τὰ δικά σας ἔφθασαν, διότι ἂν ἔφθαναν θὰ τοὺς καταγγέλλατε. Πῶς θέλετε, τοὺς ἀστυνόμους νὰ κάμωμεν;

§152Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπάρχει πρόσωπον ἀκοῦον εἰς τὸ ὄνομα Ἀγγελόπουλος, ὁ ὁποῖος συνειργάσθη καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς μὲ τοὺς κατακτητὰς εἰς συρματοπλέγματα, σύρματα κλπ....

§153ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔφτιαξε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ἀκόμη καὶ οἰκήματα κατάλληλα διὰ τὸ Ρωσικὸν μέτωπον. (Θόρυβος).

§154Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. ..... ὁ ὁποῖος δὲν ὑπήχθη κἂν εἰς τὴν φορολογίαν τῶν πλουτισάντων.

§155Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀφοῦ τὸ ἠξεύρατε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα διατὶ δὲν τὸ κατηγγείλατε;

§156Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Τὸ ἔμαθα τώρα, κύριε Ὑπουργέ.

§157Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Μήπως ὁ κύριος τὸν ὁποῖον ὠνομάσατε, εἶναι ἀδελφὸς τοῦ τέως καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου κ. Ἀγγελοπούλου;

§158Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Δὲν ἠξεύρω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας, ὅτι συνειργάσθη εὐρύτατα οἰκονομικῶς μὲ τοὺς Γερμανοὺς καὶ ἐν τούτοις δὲν ὑπήχθη εἰς τὴν φορολογίαν τῶν πλουτισάντων.

§159Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἶναι ἀδελφὸς τοῦ καθηγητοῦ ἢ ὄχι;

§160Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Δὲν γνωρίζω, κύριε. Ἐπίσης πολλοὶ ἐκ τῶν μεγιστάνων μεγαλοβιομηχάνων τῆς ὑφαντουργίας, δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἀναφέρωμεν ὀνόματα, διότι ἄλλωστε εἶναι γνωστόν, δὲν ὑπήχθησαν εἰς τὴν φορολογίαν τῶν πλουτισάντων.

§161Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νὰ τὰ ἀναφέρετε. (Θόρυβος).

§162Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἂς διατάξῃ μίαν ἔρευναν εἰς τὰ βιβλία τοῦ Ὑποθηκοφυλακείου Ἀθηνῶν ὅπου θ’ ἀνεύρῃ ἀνεγεγραμμένα ἐπ’ ὀνόματί των πλεῖστα ἀκίνητα.

§163Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νὰ τὰ εἴπητε.

§164Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὰ εἴπω εἶναι πολλά. Ἐξ ἄλλου γιὰ πολλὰ ἀπ’ αὐτὰ ἠσχολήθη ὁ τύπος.

§165Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἰσηγάγετε κατὰ τὴν κατοχὴν ἐμπορεύματα ἐκ Γερμανίας, διότι κάποιος οἶκος Παπουτσάνη ἔχει κάμει εἰσαγωγὰς ἐκ Γερμανίας καὶ τὸν ἀπήλλαξαν, διότι ἐβομβαρδίσθη τὸ ἐργοστάσιόν του, ἔκαμεν εἰσαγωγὰς χιλιάδων μάρκων........... (Θόρυβος............. ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§166Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Νὰ ἀνέλθετε εἰς τὸ βῆμα μετά, διὰ νὰ τὰ εἴπητε.

§167Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ἐὰν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, τότε σεῖς εἶσθε οἰκονομικῶς δοσίλογος;

§168Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ὄχι. Ἐὰν δὲ ὁ κύριος Καμπάνης παραιτῆται τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας θὰ ὑποβάλω ἐναντίον του μήνυσιν ἀμέσως. Θὰ ὑποβάλω μήνυσιν διότι λέγει πράγματα ἀστήρικτα καὶ ἀναληθῆ καὶ ἀνεξακρίβωτα. Μὴ νομίζετε ὅτι διὰ τῶν διακοπῶν σας θὰ μὲ ἀναγκάσετε νὰ μὴ τελειώσω τὴν ἀγόρευσίν μου, θὰ εἴπω ὅσα ἔχω νὰ εἴπω. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§169Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Θὰ δώσω ἐξηγήσεις.

§170Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Θὰ ἠδύνατο ἐπίσης ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διατάξῃ μίαν ἔρευναν εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον Ἀθηνῶν, καθὼς καὶ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Οἰκονομικὴν Ἐφορίαν εἰσαγωγῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Ἀπὸ τὴν ἔρευναν τοῦ Ὑποθηκοφυλακείου θὰ ἐξηκρίβωνεν ὅτι ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα ὀνόματα πλουτισάντων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ ἀποκτησάντων πολλὰ καὶ διάφορα ἀκίνητα τὰ ὁποῖα δὲν εἰσήχθησαν εἰς τὴν φορολογίαν τῶν πλουτισάντων παντελῶς, μολονότι συνειργάσθησαν ἀποδεδειγμένως οἰκονομικῶς μὲ τὸν ἐχθρόν.

§171Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔγινεν αὐτό. Σᾶς γνωρίζω ὅτι αἱ ἐφορίαι, δὲν ἄφησαν οὔτε τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον, οὔτε τὰς εἰσαγωγάς.

§172Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Σᾶς λέγω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἔρευνα, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον δὲν ἔγινε καλῶς καὶ διέφυγον τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων πολλοί, εἴτε ἐσκεμμένως, εἴτε διότι δὲν ἐνήργησαν τὴν ἔρευναν καλῶς, οἱ ὁποῖοι ἀπέκτησαν οὐχὶ εὐκαταφρόνητον περιουσίαν ἀκίνητον. Τοῦτο ὀφείλεται ἴσως, κατὰ τὴν γνώμην μας, εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι, τὸ δημόσιον κατὰ τὴν ἀρχικὴν ἐπιβολὴν τῆς φορολογίας, δὲν εἶχε δώσει εἰς τοὺς ἁρμοδίους ἐφόρους, συγκεκριμένα στοιχεῖα καὶ κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἀνεζήτουν καὶ θὰ ἀνεύρισκον τοὺς πράγματι πλουτίσαντας κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δι’ αὐτὸ δὲ ἀκριβῶς ἐπιβάλλεται ἡ γενικὴ ἔρευνα τοῦ ζητήματος ἐξ ὑπαρχῆς, ἐντὸς βραχυτάτης προθεσμίας. Διότι, ὡς γνωστόν, ὁ σκοπὸς τῆς φορολογίας πλουτισάντων ἦτο ἡ ἐξεύρεσις, παρὰ τῶν ἁρμοδίων οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν, τῶν κατὰ τὴν κατοχὴν πλουτισάντων εἰς βάρος τῆς δυστυχίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρὸς πραγματοποίησιν δὲ τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ καὶ δικαίαν ἐφαρμογὴν τῆς φορολογίας ταύτης, τὸ Δημόσιον, κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν σχετικῶν νομοθετημάτων τῆς φορολογίας πλουτισάντων, ὤφειλεν, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, νὰ λάβῃ ὡς βάσιν ὡρισμένα ἀσφαλῆ κριτήρια καὶ τεκμήρια, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θ’ ἀνεζήτει τοὺς πραγματικῶς πλουτίσαντας καὶ οἰκονομικῶς συνεργασθέντας μετὰ τοῦ ἐχθροῦ. Τοιαῦτα ἀσφαλῆ καθ’ ἡμᾶς, κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον, κριτήρια ἦσαν: Πρῶτον, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον, δεύτερον, αἱ ἁρμόδιοι οἰκονομικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους, ἰδίᾳ δὲ αἱ ὑπηρεσίαι εἰσαγωγῶν καὶ Ε.Π.Α.Κ. Ἐφ’ ὅσον, συνεπῶς, κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα δὲν ἐντοπίζεται μόνον εἰς τὸ θέμα τῶν ἀποτόμων μεταπτώσεων τῆς φορολογίας πλουτισάντων διὰ τὰ συγκεκριμένα πρόσωπα, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν ἐνώπιον τῶν Φορολογικῶν Ἀναθεωρητικῶν Ἐπιτροπῶν, καὶ ὑπάρχουν ἀκόμη πρόσωπα τὰ ὁποῖα διέφυγον παντελῶς τὴν φορολογίαν πλουτισάντων, ἢ πρόσωπα εἰς τὰ ὁποῖα ἐπεβλήθη ἡ φορολογία πέραν τῆς οἰκονομικῆς των συνεργασίας μετὰ τοῦ ἐχθροῦ καὶ πέραν τῶν οἰκονομικῶν ὠφελημάτων τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν ἐκ τῆς συνεργασίας ταύτης, ἀκόμη δὲ πέραν καὶ ἀπὸ τὴν περιουσίαν τὴν ὁποίαν ἀπέκτησαν μετὰ τὴν συνεργασίαν ταύτην, ὤφειλε, λέγω, τὸ ζήτημα νὰ ἐπανεξετασθῇ συνολικῶς, καὶ πρὸς δικαίαν ἐπανεξέτασιν τοῦ ζητήματος, ὤφειλεν ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ δοθῇ εὐρυτάτη ἁρμοδιότης καὶ δικαιοδοσία εἰς ἐκδικαστικὴν ἐπιτροπήν, συντεθειμένην ἀπὸ δικαστὰς καὶ μόνον δικαστάς, συγκεκριμένως δὲ νὰ συντεθῇ αὕτη ἀπὸ τρεῖς Ἀρεοπαγίτας καὶ τρεῖς Συμβούλους τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία νὰ εἶχε τὸ δικαίωμα, περιβαλλομένη μὲ εὐρυτάτην ἐξουσίαν, τῇ εἰσηγήσει Ἐπιτρόπου, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ εἶναι ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος δικαστικός, ὁ ὁποῖος θὰ ὁρισθῇ διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Δικαιοσύνης, νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὰς περιπτώσεις παντελοῦς διαφυγῆς ἀπὸ τῆς φορολογίας πλουτισάντων, ὡρισμένης κατηγορίας προσώπων, τὰ ὁποῖα νὰ διέφυγον, ὡς καὶ τὰς περιπτώσεις ἀποτόμου, παραλόγου καὶ ἀδικαιολογήτου ὑποβιβασμοῦ τῆς φορολογίας ταύτης δι’ ὡρισμένα πρόσωπα ἀπὸ τὰς Ἀναθεωρητικὰς Ἐπιτροπάς, νὰ ἐξετάσῃ δὲ ἀκόμη καὶ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας προσώπων, εἰς τὰ ὁποῖα ἐπεβλήθη ἡ φορολογία αὕτη ἀδίκως καὶ δυσβαστάκτως, πέραν δὲ τῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας των μετὰ τοῦ ἐχθροῦ, καὶ τὰ ὁποῖα, ἐπειδὴ δὲν ἐδέχθησαν οἱασδήποτε ὑποδείξεις ἢ καὶ τυχὸν ἐκβιασμοὺς καὶ δὲν ὑπέκυψαν εἰς αὐτὰς τὰς ὑποδείξεις ἢ τοὺς ἐκβιασμούς, εἰς αὐτά, πολλάκις, ὄχι μόνον παρέμεινεν ἡ φορολογία, διὰ τῶν ἀναθεωρητικῶν Ἐπιτροπῶν, οἵα ἦτο ἡ ἀρχική, ἀλλ’ ηὐξήθη ἔτι περαιτέρω ἀδικαιολογήτως. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ καλῶς ἐτέθη τὸ ζήτημα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Τουρκοβασίλη, ὅτι, δηλαδή, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ συνολικὴ καὶ ἐξ ὑπαρχῆς ἡ ἐξέτασις τῶν πραγμάτων.

§173Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καμμίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἀλλὰ λέγω, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐρρίφθη μία ὑπόνοια, ὅτι ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις ἐπ’ εὐνοίᾳ ὡρισμένων προσώπων, ἡ εὔνοια δυνατὸν νὰ ὀφείλεται εἰς κάποιον λόγον, καὶ ὁ λόγος αὐτὸς ἠμπορεῖ νὰ συνετέλεσε νὰ ἐκδοθῶσιν ἄλλαι μὲν ἀποφάσεις εὐμενεῖς καὶ ἄλλαι δυσμενεῖς. Τὴν στιγμήν, λοιπόν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔρχεται ἡ Βουλή, ὡς ἀνώτατος Ἄρειος Πάγος, νὰ κρίνῃ ἕνα ζήτημα, πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ πρᾶγμα συνολικῶς.

§174Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, καὶ ἀπορῶ πῶς δὲν ἐγένετο τοιαύτη πρότασις.

§175Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἀκόμη προτείνω πέραν αὑτῆς, πέραν δηλαδὴ τῆς ἐκδικαστικῆς αὐτῆς ἀνωτάτης Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ ἐξ ὑπαρχῆς τὰς διαφόρους περιπτώσεις, τῇ εἰσηγήσει Ἐπιτρόπου, ὡς ἀπολύτως ἐπιβαλλομένας, λόγῳ τοῦ θορύβου, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη καὶ τῶν φημῶν, αἱ ὁποῖαι πλανῶνται εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν, τὴν συγκρότησιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς ἐκ βουλευτῶν, κατὰ τὴν ὑπόδειξιν τοῦ κ. Βαμβέτσου, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὰ καταγγελθέντα καὶ τὰ μὴ καταγγελθέντα, καθὼς ἐπίσης καὶ ὅλας τὰς περιπτώσεις τοῦ ἀποτόμου καὶ δυσεξηγήτου ὑποβιβασμοῦ τῆς φορολογίας πλουτισάντων, ἀπὸ τὰς διαφόρους ἀναθεωρητικὰς Ἐπιτροπάς. Ἀκόμη, ἡ ἐξεταστικὴ αὕτη τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, θὰ ἔχῃ νὰ ἐρευνήσει καὶ τὸ θέμα τῆς εὐθύνης τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι μετέφερον ὑποθέσεις ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν καὶ ἀπὸ Ἐπιτροπῆς εἰς Ἐπιτροπήν, καὶ τὰς ὑπήγαγον ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν ὡρισμένων Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι, κατὰ σύμπτωσιν, ἔκρινον καὶ τὰς περισσοτέρας ἐκ τῶν φορολογικῶν τούτων ὑποθέσεων. Νομίζω δέ, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν θὰ εἶχε νὰ χάσῃ τίποτε, ἐὰν ἐδέχετο τὴν ἐξεταστικὴν ταύτην τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἐβοήθει εἰς τὸ νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς ἐπὶ τοῦ ὅλου προκύψαντος ζητήματος τῆς φορολογίας πλουτισάντων, καὶ νὰ ἐξετάσῃ ἀκόμη καὶ θέματα, τὰ ὁποῖα ὡρισμένοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων ὑπηνίχθησαν ἀπόψε. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη θὰ ἔδει νὰ εἶχεν εὐρυτάτην ἁρμοδιότητα διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ἀπὸ πάσης ἀπόψεως, διότι αὐτὸ ἀξιοῖ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐὰν θέλετε, κύριοι βουλευταί, ν’ ἀποκατασταθῇ τὸ κῦρος τῆς Κυβερνήσεως, τὸ κῦρος τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, καὶ τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν, οἱ ὁποῖοι διεχειρίσθησαν τὸ θέμα τῆς φορολογίας πλουτισάντων, ἂν θέλετε ν’ ἀποκατασταθῇ τὸ κῦρος τῆς διοικήσεως καὶ νὰ παύσουν αἱ συζητήσεις, αἱ ἀμφισβητήσεις, αἱ ὑποψίαι, τὰς ὁποίας ἔχει ὁ λαός, ὡς πρὸς τὴν δικαίαν ἐπιβολὴν τῆς φορολογίας ταύτης, ἐπιβάλλεται τὸ ταχύτερον, τόσον ἡ σύστασις ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ ἡ ὑπαγωγὴ τῆς ἐξετάσεως ὅλων τῶν περιπτώσεων φορολογίας πλουτισάντων, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ὡρισμένα πρόσωπα ὑπήχθησαν εἰς τὴν φορολογίαν ἢ ὄχι, εἰς ἐκδικαστικὴν Ἐπιτροπὴν συντιθεμένην ἐκ δικαστῶν, μὲ εὐρύτατα δικαιώματα, διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴ νὰ ἐρευνήσῃ ἐξ ὑπαρχῆς τὸ ὅλον θέμα καὶ τὰς διαφόρους περιπτώσεις ἐπιβολῆς τῆς φορολογίας πλουτισάντων, ὡς καὶ ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἐφηρμόσθη ἡ φορολογία αὕτη. (Χειροκροτήματα).

§176Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω δύο λέξεις, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§178Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Προσεκλήθην ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον νὰ παραιτηθῶ τῆς ἀσυλίας τῆς βουλευτικῆς, καὶ ἔχω ὑποχρέωσιν ν’ ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ. (Κωδωνοκρουσίαι).

§179Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε. Νομίζω ὅτι, ὅταν τίθεται ζήτημα προσωπικὸν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τῶν ἐγγραφέντων ἐκ τῶν ἀγορητῶν, καὶ εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ δώσῃ τὸν λόγον εἰς τὸν ζητήσαντα νὰ ὁμιλήσῃ, ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, βουλευτήν.

§180Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀφοῦ ἀνακοινώσῃ, ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα.

§181Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Βαμβέτσε, τὸ ποῦ ἔγκειται τὸ προσωπικὸν ζήτημα, θὰ τὸ ἐξηγήσῃ ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἐνόμισεν ὅτι ἐθίγη ἐκ τῆς φράσεως, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ ὁμιλήσας συνάδελφος, καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ τὸ Σῶμα θὰ κρίνουν, ἐν συνεχείᾳ, ἐὰν πράγματι πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καμπάνης θέλει νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις. Ἐπὶ ποίου θέματος θέλει νὰ ὁμιλήσῃ;

§183Γ. ΜΕΛΑΣ. Καθεὶς δύναται νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ λέγῃ ὅτι θέλει νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ἡ Βουλή, ὅμως, δύναται νὰ ἔχῃ ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος.

§184Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ κ. Καμπάνης ἔχει τὸ δικαίωμα, ἐκ τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ ὑποδείξῃ εἰς τί συνίσταται τὸ ζήτημα.

§185Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς μίαν διακοπήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἰς τὸν προλαλήσαντα ἐκ Λέσβου συνάδελφον, ἔκαμα, λέγω, ὡρισμένην διακοπὴν καὶ μοῦ ἀπήντησεν, ἐρωτῶν, ἂν παραιτοῦμαι τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας διὰ νὰ ὑποβάλῃ ἐναντίον μου μήνυσιν καὶ ἐγὼ τοῦ εἶπα ὅτι εὐχαρίστως παραιτοῦμαι.

§186Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Διὰ τὴν συκοφαντίαν.

§187Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ἐγώ, διακόψας τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, εἶπον τὸ ἑξῆς: Ὅτι μοῦ προκαλεῖ κατάπληξιν καὶ θλῖψιν ὅτι ἓν ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐρρίφθη μομφὴ ἐναντίον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι διὰ τῆς παρατάσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἀναθεωρήσεως ἔδειξεν εὔνοιαν πρὸς τοὺς οἰκονομικῶς πλουτίσαντας, ὅτι καταλήγει μὲ πρότασιν τοῦ κυρίου συναδέλφου νὰ ζητήσῃ ἐπανεξέτασιν ὅλων τῶν ὑποθέσεων. Καὶ εἶπα τὸ ἑξῆς: Ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ κατηγοροῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν...

§188Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Εἶναι προσωπικὸν ζήτημα αὐτό; (Θόρυβος).

§189Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, νὰ κατηγοροῦμεν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν ἐξ ἐπισήμων ἐγγράφων τῆς Βʹ Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Πειραιῶς ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ Ἑταιρεία «Ἀδελφοὶ Παπουτσάνη» ἐξήγαγεν εἰς τὴν Γερμανίαν, διαρκούσης τῆς κατοχῆς, ὅταν ἐστέναζεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὑπὸ τὸ πέλμα τοῦ κατακτητοῦ καὶ ὅταν προέβαλλε τὰ στήθη του ὁ λαὸς κατὰ τῶν κατακτητῶν, ἐξήγαγεν ἐμπορεύματα ἀξίας 16.850 χρυσῶν λιρῶν....

§190ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αἶσχος.

§191Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. ... τὰς ὁποίας ὁ ἔλεγχος ἀναβιβάζει εἰς 18.000. Καὶ ἀντὶ νὰ πληρώσῃ τὴν φορολογίαν ποὺ ἔπρεπεν, ἔκαμεν ἐπίκρισιν, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἄλλος ἔκαμε καὶ ἦλθε καὶ ἐπλήρωσε μόνον 70.000.000, διότι τὸ ἐργοστάσιόν του ἐβομβαρδίσθη. Νομίζω, ὅτι εἴχατε ὑποχρέωσιν, ὅταν τὰ ἰδικά μας σπίτια κατεστρέφοντο, σεῖς νὰ πληρώσετε τὸν φόρον τῶν 18.000 λιρῶν.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι προσωπικὸν τὸ ζήτημα. (Θόρυβος, φωναί: Εἶναι προσωπικόν. Ἀφήσατε νὰ ὁμιλήσῃ).

§193Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Καὶ δὲν ἐπληρώθη παρὰ μόνον ὁ φόρος τῶν 10.000.000. Παρὰ δὲ τῆς Δʹ Οἰκονομικῆς Ἐφορείας Πειραιῶς, κατελογίσθη καὶ ἐξηκριβώθη ὅτι εἰσήγαγεν ἐμπορεύματα 314.000 μάρκων....

§194ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αἶσχος, αἶσχος.

§195Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. ... ὅταν ἡμεῖς δὲν ἠδυνάμεθα νὰ πάρωμεν μίαν ὀκᾶν ψωμί. (Φωναί: Αἶσχος. Κωδωνοκρουσίαι). Καὶ διὰ τὰ ἐκ Γερμανίας εἰσαχθέντα δὲν ἐπληρώθη φόρος. Συνεπῶς, διὰ νὰ ἐλέγχουν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, πρέπει οἱ ἐλέγχοντες νὰ ἔχουν ἐκπληρώσει τὰς ὑποχρεώσεις των. (Χειροκροτήματα).

§196Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ὁ κύριος συνάδελφος ἐκ Κυκλάδων, ἐθεώρησε σκόπιμον, διὰ νὰ διασκεδάσῃ τὴν ἐντύπωσιν ἥτις παρήχθη ἐκ τῶν συγκεκριμένων στοιχείων, ἅτινα ἀνέφερα κατὰ τὴν ἀποψινὴν ἀγόρευσιν, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς φορολογίας πλουτισάντων, καὶ κατόπιν τῆς καταγγελίας πρὸς τὸ Σῶμα, προσώπων, τὰ ὁποῖα διέφυγον παντελῶς τὸν φόρον τοῦτον, ἀπὸ ἀβελτηρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν οἰκονομικῶν του ὑπηρεσιῶν, ἐθεώρησε, λέγω, σκόπιμον νὰ δημιουργήσῃ προσωπικὸν ζήτημα, κατηγορῶν, δῆθεν, τὴν βιομηχανίαν «Παπουτσάνη», τῆς ὁποίας σημειωτέον ἐγὼ τυγχάνω ἁπλοῦν ἑτερόρρυθμον μέλος, μετέχων αὐτῆς συμπτωματικῶς κατὰ 10% ἐκ κληρονομίας παρὰ τοῦ πατρός μου, διὰ δῆθεν ἐξαγορᾶς χιλιάδων λιρῶν καὶ δι’ εἰσαγωγὰς χιλιάδων μάρκων. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον διαψεύδω κατηγορηματικῶς, ὡς τελείως συκοφαντικόν, ὡς πρὸς δὲ τὸ δεύτερον θὰ ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Κυκλάδων, ἂν ἤθελε νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα ἀντικειμενικῶς, ὅτι ἡ βιομηχανία «Παπουτσάνη» ναὶ μὲν εἰσήγαγεν ὡρισμένας πρώτας ὕλας ἀναγκαιούσας εἰς αὐτὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, ἀλλ’ εἰσήγαγε ταύτας διὰ νὰ ἐργασθῇ, ὡς ἔπραττε καὶ πρὸ τοῦ πολέμου, καὶ διὰ νὰ συνεχίσῃ τὰς ἐργασίας καὶ... (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι) διαθρέψῃ τὰς οἰκογενείας τῶν 50 ἐργατῶν (θόρυβος) αἱ ὁποῖαι εἰργάζοντο εἰς αὐτήν. Θὰ ἦτο καταφανὴς δοξασία ἡ γνώμη τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας της μία βιομηχανία, ἡ ὁποία εἶχε, σημειωτέον, παράδοσιν 30 ἐτῶν, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, ἐλλείψει πρώτων ὑλῶν, εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐπίσης θὰ ὤφειλεν νὰ γνωρίζῃ ὅτι....

§197Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μίαν διακοπήν.

§198Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἡ βιομηχανία «Παπουτσάνη», ἐπλήρωσεν εἰς ὁλόκληρον τὴν ἀδίκως καταλογισθεῖσαν εἰς αὐτὴν φορολογίαν πλουτισάντων, παρ’ ὅλον ὅτι κατεστράφη συνολικῶς κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, καὶ παρ’ ὅλον ὅτι κατεστράφη συνεπείᾳ πολεμικοῦ γεγονότος (βομβαρδισμοῦ), ἀκόμη δὲ παρ’ ὅλον ὅτι ἐφονεύθησαν ἐν τῷ ἐργοστασίῳ αὐτῆς 39 ἐργάται, τῶν ὁποίων τὰς οἰκογενείας προστατεύει ἔκτοτε μέχρι σήμερον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἂν ὁ κ. συνάδελφος....

§199Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Γνωρίζετε ὅτι, μαζὶ μὲ τὸ ἐργοστάσιον Παπουτσάνη κατεστράφησαν ἀπὸ τοὺς βομβαρδισμοὺς καὶ ἄλλα ἐργοστάσια τοῦ Πειραιῶς καὶ γνωρίζετε, ἐπὶ πλέον, ὅτι τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ τὰ καταστραφέντα, διηυθύνοντο ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶχον οἰκονομικὴν συνεργασίαν μὲ τὸν ἐχθρόν, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, ἀπὸ τοὺς καταλόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ ἐκ Τρικάλων κύριος συνάδελφος, καταφαίνεται ὅτι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, παρὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν ποὺ ὑπέστησαν ἐκ τῶν βομβαρδισμῶν, ζητοῦνται τεράστια ποσὰ νὰ καταβληθοῦν καὶ σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένως τὸν οἶκον Καρδασιλάρη.

§200Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Διότι, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ὑπονοεῖτε, τὰ κέρδη των τὰ ἔκαμαν χρυσόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂν ὁ κ. συνάδελφος νομίζῃ...

§201ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι γεγονότα αὐτά.

§202Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἂν ὁ κ. συνάδελφος νομίζῃ ὅτι ὑπάρχει οἱαδήποτε εὐθύνη, τόσον ὡς πρὸς ἐμέ, ὅσον καὶ γενικώτερον ὡς πρὸς τὴν βιομηχανίαν «Παπουτσάνη», ἢ οἱαδήποτε διαφυγὴν φόρου πλουτισάντων, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ καταγγείλῃ τὸ ζήτημα, ὥστε νὰ ἐξετασθῇ καὶ αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν.

§203ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Λέγεται, ὅτι εἶσθε ἐκ τῶν διαχειριστῶν τῆς Ἑταιρείας...

§204Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Εἶναι ψευδὲς τοῦτο, κύριε συνάδελφε. Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἰς τὴν Ἑταιρείαν.

§205Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παροκαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν σύστασιν πρὸς τοὺς νέους συναδέλφους. Νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι τὸ βῆμα αὐτὸ ἔχει δυσκολίας πολλὰς καὶ νὰ μὴ τολμοῦν νὰ ἀνέρχωνται εὐκόλως εἰς αὐτό.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§207Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἀνακτήσῃ ἡ Βουλὴ τὴν ἠρεμίαν της, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμόν της. Τὸ θέμα τῆς φορολογίας τῶν πλουτισάντων, εἶναι θέμα κρίσιμον, θέμα σημαντικώτατον ὄχι τόσον ἀπὸ τῆς οἰκονομικῆς, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἠθικῆς του πλευρᾶς. Διότι, πέραν ὡρισμένων μικρῶν φορολογουμένων, τοὺς ὁποίους περιέλαβεν ὁ ὑπερβολικὸς ζῆλος τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, κατὰ τὰ ἄλλα συμπλέκεται πρὸς τοὺς οἰκονομικῶς συνεργασθέντας μετὰ τοῦ κατακτητοῦ. Καὶ ἀποτελεῖ αἴτημα τοῦ Ἔθνους ὁ πλήρης ἠθικὸς καθαρμός, ἀποτελεῖ ἀνάγκην νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐλεγχομένων ὅλων ἐκείνων τῶν περιπτώσεων, διὰ τὰς ὁποίας ὑπῆρξε ψίθυρος, εἴτε αἱ συγκεκριμέναι — ἀκόμη περισσότερον — καταγγελίαι ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀφ’ ἑτέρου δέ, νομίζω ἀναγκαίαν τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν μόνον ὄφελος πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ.

§208Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπορῶ πῶς τὸ Προεδρεῖον, ἐνῷ πρὸ μιᾶς ὥρας κατετέθη αἴτησις περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, δὲν προέβη ἀκόμη εἰς τὴν ἀνακοίνωσίν της.

§209Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Θὰ τὴν ἀνακοινώσῃ, φαίνεται, ἀργότερον. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πλήρης ἔρευνα τοῦ θέματος θὰ ἀποδείξῃ ἢ ὅτι ἔχονται ἀληθείας τὰ καταγγελθέντα — καὶ τότε ἀποτελεῖ ἀνάγκην ἡ ἐπιβολὴ τῶν κυρώσεων, τῶν πάσης φύσεως κυρώσεων, ἢ ὅτι ταῦτα εἶναι ἀνακριβῆ, καὶ τότε πάλιν θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀποκατάστασις τῶν πραγμάτων, θὰ ἐπέλθῃ ἡ μεταβολὴ τῆς δημιουργηθείσης ἐντυπώσεως, ὅτι ὑπάρχουν ἠθικαὶ ἐκκρεμότητες. Ἠθικαὶ ἐκκρεμότητες εἶναι ἀδύνατον νὰ παραμένουν εἰς οἱανδήποτε ἐποχήν, πολὺ δὲ περισσότερον εἰς τὴν σημερινήν. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ καθιερωθῇ τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀναθεωρήσεως, προβλεπομένης μιᾶς συνθέσεως ἀπολύτως ἀδιαβλήτου, συνθέσεως ἀνωτέρας ὅλων τῶν συνθέσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρξαν μέχρι τοῦδε. Περαιτέρω, νομίζω, ὅτι θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν πλήρη διαλεύκανσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἐθνικὴν ἐπανατοποθέτησιν τῶν πραγμάτων, ἡ σύστασις τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς.

§210Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πότε θὰ ἀνακοινώσητε τὴν αἴτησιν αὐτήν;

§211Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράβολον, παρὰ τὰ μειονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὰ μεγάλα παράβολα, νὰ ἐμποδίζουν τὴν προσφυγὴν εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμὸν δικαιοσύνης, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις ἀπὸ τῆς ἰσχυούσης ἀρχῆς διὰ τὴν φορολογίαν τῶν πλουτισάντων ἐπὶ κατοχῆς. Βεβαίως, ὅμως, τὸ παράβολον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέρχεται εἰς τοιοῦτον ποσόν, ὥστε νὰ ἀποτελῇ ἄρνησιν προσφυγῆς εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμοὺς τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ παράβολον ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ὑπάρχῃ. Ἀλλά, περαιτέρω, δὲν πρέπει νὰ συγχέωνται περιπτώσεις σκανδάλων, περιπτώσεις οἰκονομικῶν δοσιλόγων, περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν ἐκτροπὴν, τὴν ἐξαίρεσιν καὶ τὴν παράβασιν ἀπὸ τὸν κανόνα τῶν θυσιῶν τοῦ Ἔθνους, μὲ τὰς μικροπεριπτώσεις, τὰς ὁποίας ἐφεῦρεν ὁ ζῆλος τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων. Νομίζω, δι’ αὐτό, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ μία διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν φορολογίαν πλουτισάντων δὲν ὑπόκεινται οἱ γεωργοί, ὅταν ἀποτελοῦν φυσικὰ πρόσωπα καὶ ἀσχολοῦνται αὐτοπροσώπως μὲ τὴν καλλιέργειαν. Διότι τὰ μικρὰ ἐκεῖνα κέρδη, τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν καί, κατὰ κάποιον τρόπον, ἐνεφανίσθησαν ὡς εἰσοδήματα δεκτικὰ μιᾶς φορολογίας — ἡ ὁποία ἔχει καὶ κάποιαν σημασίαν ἐθνικῆς μειώσεως — δὲν ἐπιτρέπεται νὰ φορολογοῦνται, συγκαταλεγομένων καὶ τῶν φορολογουμένων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν πλουτισάντων. Ἂς ἐνθυμηθῶμεν, ὅτι πάντοτε οἱ γεωργοὶ — καὶ ἂν ἀκόμη ἐπέρασαν μικρὰς περιόδους ἀνθήσεως — εὑρίσκονται εἰς οἰκονομικὴν δυσχέρειαν, εἰς οἰκονομικὴν περιπέτειαν καὶ ἀναζητεῖται κατὰ καιροὺς εἴτε ἡ σεισάχθεια, εἴτε ἄλλα μέτρα διὰ νὰ κατορθώσουν ν’ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς οὐσιώδεις ἀνάγκας τῆς ζωῆς των. Πέραν τῶν σκέψεων αὐτῶν, νομίζω, ὅτι ἀπαιτεῖται ταχίστη διαδικασία, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀνάγκην καὶ οἰκονομικήν, ἀλλά, πρὸ παντός, ἠθικήν. Ἀποτελεῖ οἰκονομικὴν ἀνάγκην, διότι οἱ πράγματι ὑποκείμενοι εἰς φορολογίαν προσπαθοῦν νὰ ἀποκρύπτωνται καὶ δὲν ἐμφανίζουν τὰ περιουσιακά των στοιχεῖα, γινόμενοι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὄχι μόνον πρόξενοι ζημίας, διότι ἐπωφελήθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῶν κρισίμων καιρῶν διὰ νὰ σχηματίσουν περιουσίας, ἀλλ’ ἐμποδίζοντες καὶ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ πλούτου αὐτοῦ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς οἰκονομικῆς δράσεως. Ἀλλὰ εἶναι καὶ ἀνάγκη ἠθικὴ καὶ διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν κυρώσεων, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ τί ἀκριβῶς συμβαίνει μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ πλῆρες φῶς. (Χειροκροτήματα).

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§213Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογουμένως ἡ φορολογία πλουτισάντων, ἡ ὁποία ἀπὸ ὅλας τὰς φορολογίας περιεῖχε τὸ ἰσχυρότερον ἠθικὸν αἴτημα τῆς ταχείας καὶ αὐστηρᾶς ἐφαρμογῆς της, δυστυχῶς, διὰ πολλοὺς λόγους, κατέληξεν εἰς μίαν διαρκῆ ἐκκρεμότητα, τῆς ὁποίας τελικὸν ἀποτέλεσμα εἶναι ὄχι μόνον νὰ ἐπηρεασθῇ καὶ ἡ οἰκονομικὴ ζωή, νὰ ὑποστῇ, δηλαδή, ζημίας ἡ ἐθνική μας οἰκονομία, ἀλλά, ταὐτοχρόνως νὰ διαβρωθῇ καὶ ἡ ἠθικὴ ὄψις κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς φορολογίας αὐτῆς. Εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, εἴτε πιστεύομεν, εἴτε δὲν πιστεύομεν τὰς φήμας, νομίζω, ὅτι ἔργον τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν καὶ ὑποχρέωσις τῶν κυβερνητῶν εἶναι — εἰς αὐτὸ δὲ τὸ σημεῖον δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν — ὑποχρέωσις εἶναι ὅπως, εἰς μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ φῆμαι αὐταὶ ἀποτελοῦν ἰσχυρότατον προπαγανδιστικὸν μέσον εἰς τὰς χεῖρας ὡρισμένων ἐχθρῶν τῆς Χώρας, καθῆκον, λέγω, τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν εἶναι νὰ προφυλάσσουν τὴν Χώραν ἀπὸ τὰς πλαστάς, τὰς ψευδεῖς, ἔστω, αὐτὰς φήμας. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἔπρεπεν ἐγκαίρως νὰ ἔχῃ ἐπέμβει διὰ νὰ σταματήσῃ διὰ μιᾶς πράξεώς του τὰς ἀδεσπότους αὐτὰς φήμας, ἔστω καὶ ἂν τὰς ἐπίστευεν ὡς ἀδεσπότους καὶ οἱ ἄλλοι τὰς πιστεύουν ὡς οὐσιαστικὰς καὶ βασίμους. Πέραν αὐτοῦ, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν: Ἡ ὅλη ὑπόθεσις τῆς φορολογίας πλουτισάντων περιέχει τὰ ἑξῆς δύο στάδια, τὸ στάδιον τῆς βεβαιώσεως τοῦ φόρου καὶ τὸ στάδιον τῆς εἰσπράξεως αὐτοῦ. Τὸ στάδιον τῆς βεβαιώσεως τοῦ φόρου ὑποδιαιρεῖται εἰς δύο κατηγορίας. Εἰς τὴν διαδικαστικὴν βεβαίωσιν τοῦ φόρου καὶ εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἐκτίμησιν τῆς φορολογικῆς ὑποχρεώσεως τοῦ ὑποχρέου. Εἰς τὸ πρῶτον στάδιον ὑπάρχει ἀναμφισβητήτως μία ἀνωμαλία, ἡ ὁποία δὲν βαρύνει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, βαρύνει, πιθανῶς, προηγουμένους Ὑπουργούς. Εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ βουλευτὴς κ. Οἰκονόμου καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι πράγματι ἔλαβον χώραν ἀντιφυσιολογικαὶ μεταθέσεις φακέλλων ὑποθέσεων, ἀπὸ ἐπαρχίας εἰς Ἀθήνας πρὸς ἀναθεώρησιν, ἀφῃρέθησαν, δηλαδή, ἀπὸ τὸν φυσικόν των, τὸν τακτικὸν δικαστήν, ὅπως λέγαμεν ἡμεῖς οἱ νομικοί, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν — ἐπιτρεπομένης φυσικὰ ἀπὸ τὸν νόμον — ἀφῃρέθησαν ἀπὸ τὸν φυσικόν των δικαστὴν καὶ μετεφέρθησαν εἰς μίαν Ἀναθεωρητικὴν Ἐπιτροπὴν ἔξω τοῦ χωρικοῦ κύκλου τῆς ἁρμοδιότητος, ὅπου εἶχεν ἐκδικασθῇ τὸ πρῶτον ἡ ὑπόθεσις.

§214Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἐλειτούργουν αἱ Ἐπιτροπαί;

§215Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Μάλιστα, ἐλειτούργουν.

§216Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κατάστημα ἐδῶ, Ὑποκατάστημα ἐκεῖ.

§217Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ὀρθόν, λοιπόν, εἶναι νὰ ἐρευνηθῇ τὸ ζήτημα καὶ ἐπικροτῶ τὴν χειρονομίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ὀρθότατα προέτεινεν ὁ ἴδιος καὶ ἡμεῖς ἐδέχθημεν τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ αὐτό, διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Τὸ δεύτερον στοιχεῖον, εἶναι ἡ οὐσιαστικὴ ἐξακρίβωσις τοῦ φόρου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδικαιολογήθη ὅτι ἐπετράπη ἡ ἀναθεώρησις καὶ ἄλλα ἔνδικα μέσα ἀναθεωρήσεως, μὴ προβλεπόμενα ὑπὸ τῆς ἀρχικῆς νομοθεσίας, διότι λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος αἱ ἀποφάσεις, αἱ ἐκδοθεῖσαι, δὲν συνωδεύοντο μὲ τὴν πραγματικὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ φορολογία, κατὰ τὸν χρόνον, καθ’ ὃν ἀπεκτήθη ὁ πλοῦτος, ἀλλ’ ἐπηρεάσθη ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς καὶ μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἔλαβε τὸ πρᾶγμα μεγεθυντικὰς διαστάσεις ἀδικίας. Αὐτό, βεβαίως, θεωρητικῶς εἶναι ὀρθόν. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὅμως, δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει, τὸ ὅτι εἶχε προηγηθῆ, ὄχι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Τσαλδάρη, ἀλλ’ ἀπὸ ἄλλην Κυβέρνησιν, τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Σοφούλη, εἶχε προηγηθῆ ἕνα εὐεργέτημα ἐξαιρετικὸν διὰ τοὺς δοσιλόγους, τοὺς οἰκονομικῶς πλουτίσαντας. Τοὺς ἐπετράπη νὰ προσφέρουν ἀντὶ τῆς καταβολῆς τοῦ φόρου τοῖς μετρητοῖς, ἀκίνητα, ἡ ἀξία τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκτιμηθῇ ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους Ἐφόρους, ὅπου ἔκειτο τὸ ἀκίνητον.

§218Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀπὸ ἐπιτροπήν.

§219Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Φαντασθῆτε, ὅτι ἔχετε ἕνα πλουτίσαντα, ὁ ὁποῖος ἔχει ἕνα ἀγρὸν εἰς τὸ αʹ μέρος. Μὲ μίαν βεβαίωσιν τοῦ Ἐφόρου καὶ τοῦ Ταμίου, θὰ εἴπῃ: Σᾶς φέρω τὸ πρᾶγμα αὐτὸ καὶ νὰ μοῦ συμψηφίσητε τὸν φόρον τοῦ πλουτίσαντος.

§220Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι ἐπιτροπή.

§221Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ναί. Τοπικὴ Ἐπιτροπή, ἀπὸ τὸν Ἔφορον, τὸν Ταμίαν καὶ ἄλλον ἕνα διοικητικὸν ὑπάλληλον.

§222Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Τὶ ἠμποροῦσε νὰ συμβῇ, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον;

§223Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐγὼ φρονῶ, ὅτι θὰ ἦτο καλύτερον νὰ ἐτηροῦντο οἱ κανόνες περὶ φορολογίας κληρονομιῶν καὶ θὰ ἦτο εὔκολον νὰ γίνῃ ἡ πρᾶξις αὐτή, τηρουμένων τῶν κανόνων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐτηρήθησαν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἐπειδὴ μὲ ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία καὶ ὄχι οἱ τύποι, σᾶς λέγω ὅτι, ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ἡ ἐκτίμησις ἀκινήτου περιουσίας εἰς μίαν κατ’ ἐξοχὴν ρευστὴν συναλλαγματικὴν καὶ οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἶναι κάτι τὸ ἀσαφές, τὸ δύσκολον, δεδομένου ὅτι κάθε ἀκίνητον περιέχει τρεῖς ἀξίας. Τὴν ὑποκειμενικήν, ἐκείνην δηλαδή, τὴν ὁποίαν ὀνομάζομεν ἀπὸ διαθέσεως ἀξίαν. Σᾶς ἀρέσει μία βίλλα, π.χ., ὡς τοποθέτησις, καὶ πληρώνετε κάτι πάρα πάνω ἀπὸ ὅ,τι ἀξίζει, διὰ νὰ τὴν ἀγοράσετε. Κατόπιν εἶναι ἡ ἀξία κτήσεως καὶ ἡ ἀγοραία ἀξία, δηλαδὴ ἡ τιμὴ πωλήσεως. Ἡ ἀγοραία ἀξία εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν δίδει δι’ ἓν πρᾶγμα ὁ κοινὸς ἄνθρωπος καὶ ἡ ὑποκειμενικὴ ἐκείνη, τὴν ὁποίαν δίδει ἕνας ποὺ ἐνδιαφέρεται ἰδιαιτέρως διὰ κάτι. Φαντασθῆτε, λοιπόν, τί δύσκολον εἶναι εἰς μίαν ρευστὴν νομισματικὴν κατάστασιν, νὰ τοὺς δώσητε αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν νὰ προσφέρουν ἓν ἀκίνητον ἐντὸς τῆς προθεσμίας καὶ διὰ τῆς προσφορᾶς αὐτῆς νὰ ἀπαλλάσσωνται τῆς καταβολῆς τοῖς μετρητοῖς τοῦ φόρου. Συνέπεια, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐνῷ ἡ ἀναθεώρησις ἐδόθη διὰ τὸν σκοπὸν ἀκριβῶς ὅτι εἶχον ἐπιβαρυνθῆ ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπὰς καὶ διὰ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐπιβαρύνοντο περισσότερον, αὐτοὶ εἶχον ἤδη ἀπαλλαγῆ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, διὰ τῆς προσφορᾶς αὐτῆς. Αὐτὸ τὸ στοιχεῖον ἔπρεπε νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. Ὑπουργός.

§224Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κατέβαλον, δὲν εἶναι καθόλου βέβαιον ὅτι δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος, ἢ, ὅπως λέτε, ἡ ὑποτίμησις τῶν ἀκινήτων διὰ τὸν καταλογισμὸν τοῦ ποσοῦ τοῦ φόρου. Δηλαδὴ καθ’ ἣν ἐποχὴν ὑπεβιβάζετο τὸ νόμισμα, αἱ ἐκκαθαριστικαὶ Ἐπιτροπαὶ τὸ ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν αὐτό, διὰ νὰ καθορίσουν τὸ ποσὸν τοῦ φόρου.

§225Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Μὴ μπένετε εἰς λεπτομερείας, διότι ἡ ἐκτίμησις δὲν εἶναι ἀπολύτως ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών σας. Ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας ἔπρεπε νὰ ὑποβάλητε τὴν αἴτησις προσφορᾶς τοῦ ἀκινήτου, διὰ νὰ συμψηφισθῇ μὲ τὸν φόρον. Ὑπεβάλατε τὴν αἴτησιν. Ἡ ἐκτίμησις δὲν ἐγένετο ταυτοχρόνως, δὲν ἐγένετο μαζὶ μὲ τὴν αἴτησιν, ἀλλ’ ἐπηκολούθει, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅταν ἐγένετο ἡ ἐκτίμησις, εἶχεν ἤδη ἡ ἀξία τοῦ ἀκινήτου ἐκτιμηθῆ, σύμφωνα μὲ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπέλθει ἐν τῷ μεταξύ.

§226Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ὁ καταλογισμὸς ἔχει προηγηθῆ διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐγγραφὴ ἐκ μέρους τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Ἐφορίας διὰ αʹ ποσόν. Ὁ κ. Ὑπουργός, λέγει ὅτι διὰ τὴν ἐγγραφὴν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν αὐτὸ ἢ μᾶλλον δὲν εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν ἐλήφθη.

§227Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω, διὰ νὰ σᾶς διευκολύνω, ὅτι ἀσφαλῶς ἐλήφθη.

§228Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐξήγησιν τούτου, δίδει καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῷ ἐγένοντο τόσον τεράστιαι ἐγγραφαὶ ἀρχικῶς, εἴχομεν κατόπιν μεγάλας μειώσεις ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπάς. Καταλήγομεν ἀπὸ τὰ 50 ἑκατομμύρια εἰς τὰ 4. Ἀλλὰ εἶναι ἀκόμη καὶ ἓν ἄλλο θέμα. Κάποτε ἔπρεπε νὰ μπῇ μία προθεσμία, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἐὰν δὲν κατέβαλε κανείς, θὰ ἔπρεπε νὰ καταβάλῃ τὸ 5πλάσιον. Θὰ ὡρίζετο ἡ 1η ἢ ἡ 20ὴ τοῦ μηνός. Ἐντὸς αὐτῆς τῆς προθεσμίας, ἐὰν δὲν εἶχεν ὁ φορολογούμενος μετρητὰ διὰ νὰ προσέλθῃ νὰ καταβάλῃ ἀμέσως, δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν τὸ Δημόσιον, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν φόρον, νὰ παίρνῃ τὸ ἀκίνητον, τὸ ὁποῖον τοῦ προσφέρεται; Τί ἔκαμον τὰ ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα προσεφέρθησαν; Ὑπετιμήθησαν ἢ ὑπερετιμήθησαν. Ὑπερετιμήθησαν ἀσφαλῶς, ἑπομένως, ἡ περιελθοῦσα εἰς τὸ Δημόσιον ἀξία ηὐξήθη.

§229Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τὸ πρῶτον μέρος τῆς διακοπῆς σας, δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν, διότι εἶχον δώσει τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐχαρακτήρισε μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι κακῶς ἐπετράπη ὁ συμψηφισμὸς δι’ ἀκινήτων. Ὅταν θὰ γίνετε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, φαντάζομαι ὅτι, ὡς κριτήριον τῆς σκέψεώς σας, δὲν θὰ εἶναι τὸ πῶς θὰ εἰσπράξετε πράγματα ἀπὸ τὸν φορολογούμενον, ἀντικείμενα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑπερτιμηθοῦν βραδύτερον καὶ θὰ κερδοσκοπήσετε ἐπ’ αὐτῶν. Φαντάζομαι, ὅτι τοιαῦτα κριτήρια δὲν θὰ σᾶς ἐπηρέαζον, ὅταν ἐλαμβάνετε ἀπόφασιν ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ λάβετε ὑπ’ ὄψιν. Συνεπῶς δὲν θὰ πρέπει νὰ ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἐλήφθη τὸ μέτρον αὐτό, ὑπολογισθέντος τοῦ ἐνδεχομένου τῆς τυχὸν ὑπερτιμήσεως τοῦ ἀκινήτου. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω καὶ τοῦτο, ὅτι εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ἐστέναζε συναλλαγματικῶς, ἐκινδύνευεν ἡ δραχμή, καὶ ἐπέβαλεν ὁ κ. Βαρβαρέσσος τὸν αἱματηρὸν φόρον τῆς ἐκτάκτου εἰσφορᾶς, τὴν στιγμὴν ἐκείνην, φόρος, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ εἰσπράττεται καὶ ὡς τώρα εἰσπράττεται πάντοτε τοῖς μετρητοῖς ἀπὸ τὴν κατηγορίαν τῶν πλουτισάντων, οἱ ὁποῖοι μετέβαλον τὰ λεπτά των εἰς λίρας, θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὸν εἰσπράξῃ εἰς ἀκίνητα καὶ νὰ ἀφίνῃ τοὺς πλουτίσαντας νὰ ἔχουν τὶς λίρες, ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς ἀναγκάσωμεν νὰ πωλήσουν λίρας, διὰ νὰ πληρώσουν τὸν φόρον; Λοιπόν, αὐτὸς εἶναι ὁ πρῶτος τομεὺς τῆς βεβαιώσεως τοῦ φόρου. Λόγῳ αὐτῆς τῆς ἀνωμάλου περιπετείας, λόγῳ ὅλων αὐτῶν τῶν νέων ἐνδίκων μέσων ἀναθεωρήσεως, ἔχει παρελκυσθῆ ἡ ὅλη ὑπόθεσις τῆς φορολογίας τῶν πλουτισάντων, μὲ μεγάλην ὑλικὴν καὶ ἠθικὴν ζημίαν τῆς οἰκονομίας μας καὶ τῆς Κοινωνίας μας. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸν δεύτερον τομέα, τῆς εἰσπράξεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατέληξεν εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ὅτι αἰσθάνεται τὸν ἑαυτόν του πολὺ ἱκανοποιημένον καὶ εὐχαριστημένον ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε δρᾶσιν του, ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀτέγκτου εἰσπράξεως τῶν Δημοσίων ἐσόδων καὶ φυσικά, ὄχι μόνον διὰ τὸν βεβαιωθέντα φόρον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν εἴσπραξιν κάθε φορολογητέας ὕλης. Ἀφίνω τὸ δεύτερον ζήτημα, διότι ὑπάρχει μία ἐκκρεμὴς ἐπερώτησις, διὰ τὴν συμπίεσιν τῶν τιμῶν, ὅπου, δυστυχῶς, δὲν ἔχει γίνει τίποτε, διότι αἱ τιμαὶ προχωροῦν πρὸς τὰ ἄνω καὶ τὸ ἄνοιγμα μεταξὺ γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν τιμῶν, ἀντὶ νὰ τὸ κλείσωμεν, ὁλονὲν καὶ ἀνοίγει περισσότερον. Ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ ἐπερώτησις καὶ ἐκεῖ θὰ ἔχετε τὴν ὑπομονὴν νὰ μὲ ἀκούσητε, νὰ σᾶς ἐκθέσω ποῦ ὀφείλεται, κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ γεγονὸς αὐτό. Τώρα θὰ ἤθελον νὰ περιορισθῶ εἰς τὸν στενὸν τομέα τῆς εἰσπράξεως τοῦ βεβαιωθέντος φόρου. Εἶναι ἱκανοποιημένος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπὸ τὴν εἴσπραξιν τοῦ βεβαιωθέντος φόρου; Δὲν ἐβεβαιώθη φόρος σύμφωνα μὲ τὸν προϋπολογισμόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπησχόλησε τὴν Βουλήν. Ἐβεβαιώθησαν περὶ τὰ 150 δισεκατομμύρια ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ἔναντι τῶν ὁποίων εἰσεπράχθησαν 8 καὶ ἕως τώρα δέκα τρία δισεκατομμύρια. Καὶ ἐρωτῶ: Δὲν ἔπρεπε νὰ ἡσυχάσῃ ὁ κύριος Ὑπουργὸς διὰ τὸ ὅτι ἀπὸ 50 δισεκατομμυρίων βεβαιωθέντα ἐκ τῶν φόρων τῶν πλουτισάντων, μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς διαδικασίας ἔχει εἰσπράξει 13 δισεκατομμύρια ἂν καὶ πολλοὶ εἶναι εἰς τὰς φυλακάς; Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπεν αὐτὸ τὸ φαινόμενον νὰ ἀνησυχήσῃ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ ἴδῃ ποῦ χωλαίνει τέλος πάντων ἡ εἴσπραξις αὐτῶν τῶν δισεκατομμυρίων. Μὲ τὴν ἀναθεώρησιν ἀπὸ 500–600 δισεκατομ. κατῆλθον εἰς τὰ 80 καὶ ἐβεβαιώθησαν τὰ 50. Ποῦ χωλαίνει αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις; Καὶ θὰ ἐπερίμενε κανεὶς νὰ ἔλθῃ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ: «Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ τὸ ἔργον εἶναι πολὺ δύσκολον, διότι παρεξηγεῖται κανεὶς ὅταν ὁμιλῇ διὰ τὸν φόρον τῶν πλουτισάντων καὶ σᾶς λέγω τὰ ἑξῆς: Ἔχω βεβαιώσει αὐτὰ τὰ λεπτά. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὰ εἰσπράξω διότι χωλαίνει ἡ ὑπόθεσις ἐκεῖ καὶ ἐκεῖ. Πρέπει νὰ τοὺς δώσωμεν παράτασιν, εἴτε κατὰ δόσεις, εἴτε, εἴτε........ Ἀντὶ τούτου εἶναι ἱκανοποιημένος ἐνῷ ἡ εἴσπραξις χωλαίνει καὶ καθυστερεῖ.

§230Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς βεβαιῶ ὅτι μὲ ἀπησχόλησε τὸ ζήτημα αὐτό, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπράξωμεν τὰ 150 δισεκατομμύρια, τὰ βεβαιωθέντα καὶ μὴ εἰσπραχθέντα. Εἶναι περίπου 17 δισεκατομμύρια τὰ εἰσπραχθέντα καὶ ὑπολείπονται ἀκόμη 29 δισεκατομμύρια ἐκ τῶν 40. Μὲ τὸ ἁπλοῦν ἐπὶ 5 κάμνουν 145 δισεκατομμύρια. Δὲν ὑπάρχουν πολλοὶ τρόποι. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν παρελείφθη κανένα μέσον, πρὸς εἴσπραξιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ καὶ καταδίκαι καὶ φυλακίσεις καὶ κατασχέσεις σπιτιῶν καὶ κατασχέσεις ἐργοστασίων, ὅλα τὰ ἐξήντλησα εἰς βάρος τῶν πλουτισάντων. Τὰ ποσὰ εἶναι τεράστια καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ τὰ πληρώσουν, εἴτε διότι ἐξήντλησαν τὰ ὅσα κέρδη ἀπεκόμισαν ἐκ τῆς κατοχῆς, εἴτε διότι τὰ ποσὰ εἶναι ὑπέρογκα. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι, κατὰ τὴν γνώμην μου, οἱ τρόποι τῆς εἰσπράξεως εἶναι δύο. Ἢ νὰ δοθοῦν μακρότεραι προθεσμίαι καταβολῆς, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν ἢ νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν φυλακὴν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐργασθοῦν διὰ νὰ πληρώσουν.

§231Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Νὰ ἀλλάξῃ ὁ τρόπος τῆς κρατήσεως. Νὰ μὴ ἔχουν τόσην καλοπέρασιν.

§232Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἄνθρωποι τοῦ μετώπου, ἦλθον καὶ μὲ παρεκάλεσαν διὰ τοὺς ἀδελφούς των νὰ τοὺς ἀφήναμεν, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν συνῄνεσα. Ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος τρόπος ἀκόμη, τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἐχαρακτήρισα ὡς ἀναγκαῖον κακόν. Νὰ δώσωμεν μίαν προθεσμίαν, ἐντὸς τῆς ὁποίας ὅσοι πληρώνουν νὰ ἀπαλλάσσωνται τοῦ πενταπλασίου, διὰ νὰ εἰσπράξωμεν τοὐλάχιστον τὰ 30–40 δισεκατομμύρια. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν κατέληξα εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Εἶναι ἕνα θέμα εὐαίσθητον εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι θὰ σᾶς ἤμην εὐγνώμων ἐὰν καὶ σεῖς εἴχατε νὰ ὑποδείξητε κανένα τρόπον.

§233Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐὰν πᾶμε ἔτσι θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμεθα ἡμεῖς Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν.

§234Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ἐὰν εἶναι δυνατὸν πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Σώματος νὰ ἔχωμεν μερικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν πορείαν τῶν ἐσόδων.

§235Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἀκριβῶς ἡ διακοπὴ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πιστοποιεῖ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι αὐτὰς τὰς σκέψεις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὰς συζητήσω προχείρως οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω ἐὰν εἶναι ὀρθοὶ οἱ τρόποι αὐτοὶ ἢ ὄχι, διότι οὔτε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶμαι, διὰ νὰ ἔχω μελετήσει τὸ ζήτημα, οὔτε ἐτέθη ὑπ’ ὄψει μου τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλ’ αὐταὶ αἱ σκέψεις αἱ ὁποῖαι κυοφοροῦνται εἰς τὸν νοῦν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἔπρεπε νὰ εἶχον κυοφορηθῆ τόσον καιρόν, ὥστε νὰ εἶναι πραγματικῶς ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του, ἀπὸ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων αὐτῶν ἀντὶ νὰ μᾶς λέγῃ τώρα τρόπους εἰσπράξεως; Διότι ἕως τώρα ἀπὸ 200 δισεκατομμύρια βεβαιωθέντων φόρων ἔχομεν εἰσπράξει μόνον 13 δισεκατομμύρια.

§236Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ μίαν ἄλλην ἀπορίαν ἔχω, κύριε Ὑπουργέ. Ἔχομεν ἐκκρεμὲς νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τῶν καπνεμπόρων ἐπὶ μῆνας καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν εἰσάγεται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θέλει νὰ τοῦ δώσωμεν τὸν ἔπαινον διότι εἶναι καλὸς Ὑπουργός. Ἐγὼ τοῦ δίδω ἔπαινον ὅτι εἰς τὰ ἔξοδα εἶναι φειδωλός, ἀλλ’ ὅτι εἶναι καὶ καλὸς Ὑπουργὸς τῶν ἐσόδων, αὐτὸν τὸν ἔπαινον δὲν τοῦ τὸν δίδω.

§237Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν, ἦλθον ὅμως οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐζήτησαν νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μαζὶ μὲ τὰ νομοσχέδια, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιβάλλεται ἡ αὐτὴ φορολογία καὶ εἰς τοὺς ἐμπόρους, τοὺς βιομηχάνους καὶ τοὺς εἰσαγωγεῖς.

§238Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ μὲν εἶναι ὥριμον, ἐνῷ τὰ ἄλλα δὲν εἶναι ὥριμα.

§239Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔδωσε τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ συνυποβληθοῦν καὶ θὰ συνδυασθῇ ἡ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ ὅλων αὐτῶν τῶν ὁμοειδῶν νομοσχεδίων.

§240Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μοῦ ὁμιλεῖτε περὶ συνυποβολῆς. Τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τῶν καπνεμπόρων ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὴν Βουλήν, ἔχει περάσει ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐψηφίσθη ἀπὸ αὐτὴν καὶ εἶναι ὥριμον πρὸς συζήτησιν, ἐνῷ τὰ ἄλλα πρόκειται νὰ ὑποβληθοῦν, ὄχι νὰ συνυποβληθοῦν.

§241Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὴν προσεχῆ Δευτέραν ἢ Τρίτην θὰ κατατεθοῦν εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος νὰ τύχουν τῆς ἐπεξεργασίας τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§242Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν ἐζητήθη νὰ γίνῃ ταὐτοχρόνως ἡ συζήτησις, ἀλλὰ νὰ ἔχουν ὑποβληθῆ καὶ τὰ ἄλλα νομοσχέδια. Ἐνεφανίσθη μία τάξις ὁλόκληρος ἀνθρώπων, ἡ ὁποία μᾶς λέγει, διατὶ πλήττετε εἰδικῶς αὐτὴν τὴν ἐργασίαν καὶ δὲν πλήττετε ταὐτοχρόνως καὶ τοὺς ἄλλους καὶ ἐγένετο δεκτὸν ὅπως ὑποβληθοῦν καὶ τὰ ἄλλα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ὥριμα ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος, δηλαδὴ ὥριμα πρὸς ὑποβολὴν καὶ ὄχι πρὸς ἐξέτασιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν αὐτῶν θὰ ἔλθουν ὅλα πρὸς συζήτησιν.

§243Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μὰ εἶναι κουβέντα αὐτή;

§244Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἠμπορεῖτε, νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν, κύριε συνάδελφε.

§245Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι εὐχαριστημένος καὶ ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του. Ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι σήμερον ἐδιάβασα μίαν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ἔστειλεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὸν Ἀμερικανὸν πρεσβευτὴν μὲ ἡμερομηνίαν 26 Μαΐου. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ μεταξὺ ἄλλων λέγει καὶ τὰ ἑξῆς: «Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ λαοῦ της...... (ἀναγινώσκει)................». Ὁμολογῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εὐχαριστημένος καὶ ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του, ἐγὼ ὅμως, ὄχι μόνον ὡς βουλευτής, ἀλλὰ καὶ ὡς Ἕλλην, ὅταν ἀναγιγνώσκω εἰς ἐπίσημον ἐπιστολὴν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ περισσοτέρας φορολογικὰς εἰσπράξεις, ἐγώ, τουλάχιστον, δὲν εἶμαι ἱκανοποιημένος.

§246Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἐζητήσατε, κύριε Ζαΐμη, διὰ τὴν πρόοδον τῶν εἰσπράξεων εἶναι αἱ ἑξῆς: 42 δισεκατομμύρια εἶναι τὰ βεβαιωθέντα, 14 δισεκατομμύρια εἰσεπράχθησαν ἐκ τῶν 42 δισεκατομμυρίων, ἐπὶ πλέον εἰσεπράχθησαν καὶ 7 δισεκατομμύρια λόγῳ ἀναπροσαρμογῆς, ἤτοι ἐν συνόλῳ 21 δισεκατομμύρια καὶ ὑπολείπονται 29 δισεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐὰν ὑπολογίσωμεν μὲ τὸ πενταπλάσιον, μᾶς κάμνουν τὸ ποσὸν τῶν 145 δισεκατομμυρίων.

§247Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τί ποσὸν ἀντιπροσωπεύουν τὰ ἀκίνητα εἰς μετρητά;

§248Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὰ ἀκίνητα ἀντιπροσωπεύουν 3 δισεκατομμύρια.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον.

§250Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§251Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Παρακαλῶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, διὰ νὰ τελειώσωμεν.

§252Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Κάντζια, δὲν παραιτεῖσθε τοῦ λόγου;

§253Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐγὼ εὐχαρίστως παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη παρὰ βουλευτῶν, ἥτις ὅμως δὲν δύναται νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν διότι ἄλλοι μὲν ἐκ τῶν ὑπογραψάντων δὲν εἶναι παρόντες, ἄλλοι δὲ ἀπέσυραν τὰς ὑπογραφάς των.

§255Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται περὶ ψηφοφορίας, ἵνα εἶναι παρόντες, πρόκειται περὶ προτάσεως πρὸς τὴν Βουλήν.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὑπογεγραμμένη ἡ πρότασις μόνον ὑπὸ 9 βουλευτῶν καὶ εἶναι παρόντες μόνον 8. Ὑπάρχουν δύο τροπολογίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Τὰς δέχεται ἡ Βουλή;

§257ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§258Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ποσῶν τῶν καταβληθέντων κατὰ Ἰανουάριον 1946. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἀπηντήσατε, κύριε Ὑπουργέ.

§259Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀπήντησα, τὸ ἔχω εἰς τὴν τροπολογίαν.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός;

§261Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δεκτὸν ὡς ἑξῆς: «Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ...... (ἀναγινώσκει)....».

§262Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ «καταδήλως» τί τὸ βάλατε, διὰ νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος;

§263Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δηλαδή, ἐφ’ ὅσον ἤθελον πεισθῆ. Ἐσεῖς χθὲς ἐζητήσατε καὶ εἴπατε...

§264Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὄχι εἶπα ἄλλο. Διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρύνωμεν τὴν ἐπιτροπήν, μὲ μεγάλον φόρτον ἐργασίας, εἶπα, νὰ μὴ βάλωμεν καὶ τὰ μικρὰ ποσά, ἀλλὰ δὲν εἶπα ὅταν πρόκειται περὶ καταδήλου ἐλαττώσεως. Εἶπα νὰ βάλωμεν ἕνα κατώτερον ὅριον καταλογισθέντος ἀπὸ τὴν φορολογικὴν Ἐπιτροπήν.

§265ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§266Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Θαυμάζω, τὴν εὐμένειαν, πρὸς τοὺς πλουτίσαντας.

§267Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅταν πρόκειται περὶ μικροποσῶν καὶ ἐγώ, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσωμεν τὴν Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ μόνον διὰ τὰ οὐσιώδη.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη;

§269ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11.5.46 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ φορολογίας τῶν πλουτισάντων», ὡς ἐτροποποιήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς Κοινότητος Ἁγίου Ἀθανασίου ἐν τῷ Νομῷ Βοιωτίας».

§271ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς Κοινότητος Ἁγίου Ἀθανασίου ἐν τῷ Νομῷ Βοιωτίας». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Σγουρόγλου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§273Σ. ΣΓΟΥΡΟΓΛΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§275ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10 μ. μ.).