1947.05.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 118η

Τρίτη 20 Μαΐου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Σγουρόγλου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΣΓΟΥΡΟΓΛΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Λ. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει) Τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται κατὰ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν δι’ ὑποκατάστασιν τῶν ἐμπόρων καὶ βιομηχάνων καὶ διὰ τὴν ἀποκλειστικὴν διάθεσιν εἰδῶν μὴ ὑπαγομένων εἰς τὴν δικαιοδοσίαν των. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Κομοτινῆς καὶ περιφερείας ζητεῖ ἄμεσον ἔναρξιν ἐπισκευῆς τῶν καταστραφέντων οἰκημάτων, ἀποπεράτωσιν τοῦ οἰκήματος Πολυϊατρείου, ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου «περὶ ἐπισκευῆς ἑτοιμορρόπων οἰκιῶν κλπ. Οἱ σπουδασταὶ τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Τριπόλεως ζητοῦν ὅπως τεθῇ ἐκτὸς νόμου τὸ Κομμουνιστικὸν κόμμα, καὶ διαδηλοῦν τὴν πίστιν των καὶ ἀφοσίωσίν των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τασσόμενοι ἐν ἐπιφυλακῇ πρὸς σωτηρίαν τῆς Πατρίδος. Αἱ ἐπιδοτούμεναι οἰκογένειαι θανόντων ἐκ πείνης καὶ ἐκτελεσθέντων κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς ὑπαλλήλων τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων ζητοῦν μὴ διακοπὴν παροχῆς βοηθημάτων μέχρις ἱδρύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεως ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Οἱ κάτοικοι Ἀρδέας καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἀρνίσσης διαμαρτύρονται δι’ ἀντικατάστασιν τοῦ Νομάρχου Πέλλης Ι. Μπαγλάνη καὶ ζητοῦν τὴν παραμονὴν τούτου. Ἡ Ἕνωσις Βομβοπλήκτων Ἐπαγγελματιῶν καὶ Ἐμπόρων Πειραιῶς ζητεῖ ἐξασφάλισιν στέγης καὶ ὑπαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὸν περὶ ἀνοικοδομήσεως νόμον. Ὁ Πανελλήνιος ὀδοντιατρικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν ὀδοντιατρείων ὡς καταστημάτων καὶ οὐχὶ ὡς γραφείων. Ὁ Γ. Φωτάκης κάτοικος Ν. Μαρμαρᾶ Χαλκιδικῆς ζητεῖ, ὅπως τοῦ δοθῶσιν ἀκαλλιέργητοι γαῖαι τοῦ Δημοσίου, πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν εἰς τὰς Τραπέζας προπολεμικῶς καταθέσεών του. Οἱ μικροϊδιοκτῆται Καλαμῶν διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ ζητοῦν ὅπως ἡ πόλις τῶν Καλαμῶν συμπεριληφθῇ εἰς τὸ σχέδιον ἀνοικοδομήσεως. Ἡ Ἕνωσις μικροϊδιοκτητῶν τοῦ Νομοῦ Ρεθύμνης ζητεῖ ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου εἰς τὰς πόλεις κάτω τῶν 15 χιλιάδων κατοίκων καὶ αὔξησιν μισθωμάτων συμφώνως μὲ τιμάριθμον ζωῆς. Ἡ Ὁμοσπονδία Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης ζητεῖ ἀπαλλαγὴν τῶν ἀμπελουργῶν ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος. Ὁ Σύνδεσμος Ἐργοληπτῶν Λακωνίας διαμαρτύρεται κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18435)21.4.47 Δ)γῆς Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων περὶ προκηρύξεως διαγωνισμοῦ πρὸς ἀνάδειξιν ἐργολάβων κλπ. καὶ ζητεῖ ἀκύρωσιν ταύτης. Οἱ πωληταὶ ἀκινήτων Πειραιῶς κατὰ τὴν περίοδον Κατοχῆς εὐχαριστοῦν τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Ι. Κίνιαν καὶ Παπαδημητρίου διὰ τὸ ὑπὲρ αὐτῶν ἐπιδειχθὲν ἐνδιαφέρον των καὶ ζητοῦν τὴν ψήφισιν νομοσχεδίου ἀκυροῦντος τὰς ἐπὶ κατοχῆς γενομένας ἀγοραπωλησίας. Ὁ Σύλλογος ἐμποροϋπαλλήλων Ἀθηνῶν καὶ ἡ Ἰσραηλιτικὴ Κοινότης Θεσσαλονίκης ζητοῦν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 5 παρ. 1 ἐδάφ. Βʹ τοῦ νόμου 200 «περὶ ἐνοικιοστασίου». Ὁ Σύνδεσμος Ἐργοληπτῶν Λακωνίας διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην εἰσδοχὴν ἐν τῷ Ταμείῳ των, βοηθῶν τοπογράφων, τεχνιτῶν βοηθῶν ἀδειούχων κλπ. Ἡ Ἕνωσις αἰχμαλώτων πολέμου 1940–41 ζητεῖ χορήγησιν τῶν καθυστερουμένων μισθῶν τοὺς ὁποίους δὲν ἐλάμβανον ἐπὶ κατοχῆς τὴν πρόσληψίν των εἰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας ἰατρικῆς περιθάλψεως κλπ. Ἡ Κεντρικὴ Συνομοσπονδία Παλαιῶν Πολεμιστῶν Ἑλλάδος 1912–23 ζητεῖ ἐπανασύστασιν τῶν διαλυθεισῶν Νομαρχιακῶν Ἐπιτροπῶν, τὴν ἐπαναλειτουργίαν τούτων δυνάμει τῶν Α. Ν. 244)36 καὶ 771)36 ἄρθρ. 7 Ἐπιτροπῶν προστασίας Παλαιῶν Πολεμιστῶν ἐξομοιουμένων μὲ τὸν Α. Ν. 1799)42 καὶ ἐπαναφορὰν των διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113 Σ. Π. παρεχομένου ἑνὸς βαθμοῦ καὶ κρατικοποίησιν τῶν ὀργανώσεων.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν πρότασιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμη ὅπως ἐξουσιοδοτηθῇ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ σχηματίσῃ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ εἰδικὴν ἐπιτροπὴν πρὸς μελέτην καὶ ὑπόδειξιν ληπτέων μέτρων πρὸς ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων ἐκ τῆς ἀνομβρίας καὶ τῶν παγετώνων ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Θὰ ἐγγραφῇ εἰς τὰς συστάσεις μὲ συνιστῶντα τὸν ὑποβαλόντα τὴν πρότασιν βουλευτήν. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Σαράφη, Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Τρικάλων, Χ. Καλαμπαλίκη Προέδρου Παλαιῶν Πολεμιστῶν, Ι. Κωνσταντοῦ Προέδρου ζωεμπόρων, Δ. Ππαντῆ, Προέδρου Ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου καὶ διαφόρων ἄλλων Συλλόγων Καρδίτσας–Τρικάλων διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι τοποθέτησιν ὡς Διευθυντοῦ τῶν Τ.Τ.Τ. Τρικάλων τοῦ Παν. Ἄθερμπαχ ταχ)κοῦ ἐθνικιστοῦ, συλληφθέντος καὶ φυλακισθέντος παρὰ τοῦ ΕΑΜ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐθνικιστικῶν Ὀργανώσεων Τρικάλων ἐκπροσωπουμένων ὑπὸ τῶν πολιτευτῶν Κύρκου καὶ Χαιροπούλου δι’ ἧς ζητοῦν τὴν ἀνάθεσιν τῆς Δ)νσεως τῶν Τ. Τ.Τ. Τρικάλων εἰς τὸν ἐθνικιστὴν Παναγ. Ἄθερμπαχ. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ Θεοδωριανῶν περὶ κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Ἄρτης–Τρικάλων. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Καροποιῶν, ὁ Σύλλογος Ὑπαλλήλων Τ.Τ.Τ. Τρικάλων καὶ διάφοροι ἐπαγγελματίαι Τρικάλων πληροφορηθέντες ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Τ.Τ.Τ. διέταξεν ἀνάληψιν Δ)νσεως τηλεγραφείου παρὰ τηλ)τοῦ Ἄθερμπαχ διαμαρτύρονται ἐντόνως διότι οὗτος ἀπελύθη δι’ ὑπηρεσιακὰς παραβάσεις καὶ ζητοῦν τοποθέτησιν ἑτέρου ὑπαλλήλου πρὸς ἐξυπηρέτησίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ κέντρου Πύργου ζητοῦντος ἄμεσον λειτουργίαν καπνεργοστασίου Πύργου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Γεννηματᾶς, Δ. Μουτσόπουλος, Δ. Πετροπουλᾶκος καὶ Κ. Δηλαβέρης συνιστοῦν ἀναφορὰν τῆς Παμπειραϊκῆς Ἑνώσεως Θυμάτων Πολέμου Πειραιῶς καὶ προτείνουν, ὅπως θεσπισθῇ διὰ νόμου ἡ κατάργησις τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11226)44 νόμου ἐπιβληθείσης εἰσφορᾶς εἰς βάρος τῶν ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου συνταξιοδοτουμένων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου 1912–22. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει καὶ συνιστᾷ ψήφισμα τῶν Ἑνώσεων γεωργικῶν συνεταιρισμῶν Ἠλείας ζητούντων κατάργησιν τοῦ φόρου ἀγοραπωλησίας, διαπυλίων τελῶν, χορήγησιν δανείων ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παπαδόπουλος καὶ Δ. Ἰωάννου διὰ τηλεγραφήματός των ζητοῦν ψήφισιν τοῦ νόμου ὑπὲρ τῶν ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Τὸ Ἐπαγγελματικὸν καὶ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου καὶ ζητεῖ, ὅπως εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 53)1946 νομ. διάταγμα περὶ φορολογίας ἐπιτηδεύματος προστεθῇ προστατευτικὴ διάταξις διὰ τὰ μέλη ἅτινα ἵδρυσαν παραγωγικοὺς προμηθευτικοὺς καὶ καταναλωτικοὺς συνεταιρισμούς. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Νέου Καβακλῆ ζητοῦν τὴν χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητός των πρὸς ἀποφυγὴν ζημίας εἰς τὴν κτηνοτροφίαν των. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Καστανούσης Σερρῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς περιφερείας του εἰς χεῖρας συμμοριτῶν καὶ ζητεῖ ἐξοπλισμὸν τοῦ ἄρρενος πληθυσμοῦ πρὸς προστασίαν τοῦ χωρίου των. Ὁ Πρόεδρος τῆς ἀστικῆς ἰδιοκτησίας Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ Σύνδεσμος ἐργοληπτῶν Χαλκίδος διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην χορήγησιν νέων πτυχίων εἰς ἐργολήπτας Δημοσίων ἔργων ἐπὶ ζημίᾳ τῆς δεινοπαθούσης τάξεώς των καὶ ζητεῖ τὴν ματαίωσιν τούτων. Οἱ φορολογούμενοι ἀγρόται τῶν Κοινοτήτων Φρουλιγιάνων, Μυτάνων, Λογοθετιανούντων, Φρατίων καὶ Γερακαρίου διαμαρτύρονται δι’ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν ἀγροφυλακῆς καὶ ζητοῦν ἄμεσον κατάργησιν ταύτης.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ κάτωθι τηλεγράφημα τοῦ ἐργατικοῦ Κέντρου Πύργου. Ἐξοχωτάτους Πρόεδρον Κυβερνήσεως, Ἀντιπροέδρους Κυβερνήσεως κ.κ. Κωνσταντῖνον Τσαλδάρην, Σοφοκλῆν Βενιζέλον, Πρόεδρον Βουλῆς, Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας. Ἀθήνας Καπνοβιομηχανία Καραβασίλη συγκεντρώνουσα καπνοβιομηχανίαν εἰς Ἀθήνας, ἔκλεισεν ἐνταῦθα καπνεργοστάσιον μεταφέρουσα μηχανὰς καὶ ἀποθέματα καπνοῦ στόπ. Ἐργατοϋπαλληλικὸν προσωπικὸν μακροχρονίως ἐργαζόμενον, ἐκτοπισθὲν καθολικῶς τῆς ἐργασίας καὶ ἐπαγγέλματός του καταδικάζεται εἰς ἐκ πείνης θάνατον. Διαμαρτυρόμεθα ἐντονώτατα διὰ διαπραττομένην ἀδικίαν καὶ πρὸς ἀποφυγὴν ἐκτρόπων αἰτοῦμεν ἄμεσον λειτουργίαν καπνεργοστασίου Πύργου διὰ λογαριασμὸν Κράτους ἢ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου μισθωτῶν καπνοβιομηχανίας πρὸς συνταξιοδότησιν ἐκτοπισθέντων καπνεργατῶν. Διὰ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πύργου Ὁ Πρόεδρος Ὁ Γεν. Γραμματεὺς.

§7Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ, κύριε Πρόεδρε, νὰ παρακαλέσω καὶ νὰ συστήσω, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος, τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως λάβῃ μέτρα σχετικῶς μὲ τὸ κλείσιμον τοῦ ἐργοστασίου «Καραβασίλη» ἐν Πύργῳ. Ἡ κατάστασις πιστεύσατε, ὅτι εἶναι ρευστή, καὶ αὐτῆς τῆς τάξεως ἡ διασάλευσις ἀπειλεῖται. 200 καὶ πλέον οἰκογένειαι ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων ρίπτονται εἰς τοὺς δρόμους, ἀπειλοῦνται ἀπὸ πεῖναν. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδίᾳ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ὅπως λάβῃ μέτρα.

§8Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ ποῖον λόγον κλείει τὸ ἐργοστάσιον;

§9Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ μεταφέρουν εἰς τὰς Ἀθήνας.

§10Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὑπάρχει συγκεκριμένος λόγος;

§11Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ μεταφέρουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ 200 οἰκογένειαι ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων ρίπτονται εἰς τοὺς δρόμους.

§12Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁ λόγος εἶναι ὅτι, ἡ καπνοβιομηχανία «Καραβασίλη» ἐστερήθη τῶν καπνῶν της ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκεται εἰς ἀδυναμίαν νὰ λειτουργήσῃ.

§13Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν). Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς (Ὑπ. Δικαιοσ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2075)43 «περὶ διοικήσεως καὶ ἐποπτείας τῶν Εἰδικῶν Ταμείων ἀνεγέρσεως δικαστικῶν μεγάρων καὶ φυλακῶν κ.λ.π.» καὶ Α. Ν. 1277) 1938 «περὶ ἱδρύσεως Εἰδικῶν Ταμείων κ.λ.π.». Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου (Ὑπ. Ἐσωτ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς Κοινότητος Ἁγ. Ἀθανασίου ἐν τῷ Νομῷ Βοιωτίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπαδημητρίου, Χ. Πιπιλίγκας, Ι. Πολυχρονόπουλος καὶ Χ. Καφρίτσας καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6)45 Σ. Π. ὡς αὕτη ἰσχύει καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Α. Ν. 533». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δημητρακόπουλος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τηρητέων κανόνων κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δημοσίων ἔργων». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 671)1943 «περὶ Καταστατικοῦ χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Λαδᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11)11.5.46 Ν. Δ. «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ διατάξεών τινων περὶ χρόνου ἀποστρατείας ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μιχαλακόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Λυκουρέζος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μητσόπουλος, Δ. Βουρδουμπᾶς, Ι. Ντόρης, Π. Γαρουφαλιᾶς, Η. Ζουμπουλάκης καὶ Χ. Ρίζος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς τελούντων ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Ἀνακοινοῦται ἐπίσης ἡ κατωτέρω ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 237 ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Σφαέλλου. «Κύριε Πρόεδρε, Ἐπὶ τῆς ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Δ. Σφαέλλου κατατεθείσης ἐπερωτήσεως 237, ἀναφερομένης εἰς ὑποβληθείσας προτάσεις κατὰ τὸν Ἀπρίλιον π. ἔ. ἡμῖν, ὅσον καὶ πρὸς τὸν τότε κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὡς καὶ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς τῶν Δημοσίων Ἔργων, Μεταφορῶν, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης ἀνάληψιν καὶ ἐκτέλεσιν μελετῶν καὶ κατασκευῶν μεγάλων δημοσίων ἔργων, ἰδίᾳ λιμενικῶν, συγκοινωνίας, μεταφορῶν καὶ πάσης ἄλλης φύσεως τεχνικῶν ἔργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ παρὰ τῆς Ἑταιρείας γενόμεναι προτάσεις διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης ἀνάληψιν καὶ ἐκτέλεσιν μελετῶν καὶ κατασκευῶν μεγάλων Δημοσίων Ἔργων καὶ ἰδίᾳ λιμενικῶν, συγκοινωνιακῶν, μεταφορῶν καὶ παντὸς ἄλλης φύσεως ἔργου, διὰ τῆς διαθέσεως ὑπὸ ταύτης τῶν ἀπαιτουμένων μηχανημάτων καὶ ἰδίᾳ εἰδικευμένου προσωπικοῦ, ἀνάγονται εἰς τὴν εὐθὺς μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ Μαρτίου τοῦ 1946 ἐποχήν, καθ’ ἣν οὐδὲν πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως ὑπῆρχε. Πρὸς τὸν σκοπὸν ὄχι μόνον τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν πολεμικῶν φθορῶν, ἀλλὰ καὶ μιᾶς ὀρθολογικῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν παραγωγικῶν πηγῶν τῆς Χώρας, προήλθομεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς συστάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνασυγκροτήσεως, τὸ ἔργον τοῦ ὁποίου συνίσταται κυρίως εἰς τὸν καταρτισμὸν ἑνὸς προγράμματος, ἐντὸς τοῦ ὁποίου τὰ διάφορα προβλεπόμενα πρὸς πραγμάτωσιν ἔργα δέον νὰ τοποθετηθῶσι κατὰ τόπον καὶ χρόνον. Πρὸ τοῦ πέρατος ὅθεν τοῦ καταρτισμοῦ τοῦ ὡς ἄνω ρηθέντος προγράμματος δὲν καθίστατο δυνατὴ ἡ ἀνάθεσις πρὸς ἐκτέλεσιν οἱουδήποτε μονομεροῦς ἔργου, ὡς τοῦτο ἄλλως τε ὑπεδείχθη καὶ παρὰ τῶν παρ’ ἡμῖν ξένων Οἰκονομικῶν Συμβούλων, πολὺ δὲ περισσότερον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἰς τὴν Ἑταιρείαν, παρ’ ἧς οὐδεμία συγκεκριμένη πρότασις ἀναλήψεως τῆς ἐκτελέσεως ἔργων δι’ ἰδίων αὐτῆς οἰκονομικῶν μέσων ἐγένετο. Τοὐναντίον, ἐπὶ ἐγγράφου προσκλήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν πρὸς τὴν Ἑταιρείαν, ὅπως αὕτη προβῇ εἰς συγκεκριμένας προτάσεις χρηματοδοτήσεως τῶν παρ’ αὐτῆς τυχὸν ἀναληφθησομένων ἔργων, ἀπέφυγε ν’ ἀπαντήσῃ. Εἶναι προφανές, ὅτι, κατόπιν τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνασυγκροτήσεως τῆς ἐκπονήσεως τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως, οἱαδήποτε πρότασις περὶ ἀναλήψεως ἐκτελέσεως ἔργων θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς.

Ὁ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ».

§14Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τώρα τελευταίως, παρατηρεῖται μία ἀθρόα εἰσαγωγὴ πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὅπως εἴδατε εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἰσήχθησαν 800 τόννοι. Εἰς τὴν Ἀργολιδοκορινθίαν παράγεται πατάτα καὶ θὰ καταστραφῇ τελείως ἡ πατατοπαραγωγή. Παρακαλῶ νὰ παύσῃ ἡ εἰσαγωγὴ πατάτας.

§15Χ. ΛΑΔΑΣ. Νὰ φᾶμε πατάτα φθηνή.

§16Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νὰ φᾶμε φθηνὴ πατάτα, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ ζήσουν καὶ οἱ ἀγρόται.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11.5.46 Ν. Δ. περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ διατάξεών τινων περὶ χρόνου ἀποστρατείας ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὸν στρατὸν Ξηρᾶς». Ἐπειδὴ ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω σχεδίου νόμου ὑπάρχει πρότασις ἀναβολῆς, ὁ κ. Δ. Λεονάρδος, ὅστις εἶναι μεταξὺ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν, ἔχει τὸν λόγον.

§18Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, ἐσκέφθην μάλιστα νὰ ζητήσω τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἑνὸς ζητήματος σπουδαιοτάτου καὶ ἐπείγοντος. Ἀπὸ πέρυσιν ἡ Ἐπιτροπὴ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐψήφισεν ἕνα νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπέτρεπε τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων τῶν πολεμιστῶν ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς εὑρίσκοντο εἰς τὰ βουνὰ πολεμοῦντες καὶ δὲν εἶχον κατορθώσει νὰ διαβάσουν κάπως περισσότερον, ὅπως εἶχον τὴν εὐχέρειαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὸ ντουφέκι εἰς τὸ χέρι. Ἡ Ἐπιτροπὴ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, σύσσωμος σχεδόν, ἀπεδέχθη τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὅμως, τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἀπέφυγον νὰ τὸ ἐφαρμόσουν, διότι εὕρισκον κάπως δυσεξήγητον τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐφέδρου ἀξιωματικοῦ, ὡς ἐν τῷ νόμῳ ἀνεφέρετο. Κατόπιν τούτου, ἡ Βουλή, δι’ ἄλλου νομοσχεδίου ἐπεξήγησε τὴν διάταξιν ταύτην καὶ ἐν τούτοις οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ἔφεδροι, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑπηρεσίας κολοσσιαίας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ μάχωνται, δὲν εἰσήχθησαν εἰσέτι εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Ἤθελα, λοιπόν, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ βεβαιώσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις αὐτή.

§19Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Μὲ ἐρωτᾶτε ἐὰν θὰ ἐφαρμοσθῇ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς;

§20Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν σᾶς μέμφομαι, ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ ἐὰν θὰ ἐφαρμόσητε τὸν νόμον.

§21Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὁ νόμος περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε, εἶχε μίαν ἀσάφειαν, τὴν ἑξῆς: Ὅτι ὡμίλει περὶ Ἀνθυπολοχαγῶν ἐφέδρων. Αὐτὴ ἡ ἀσάφεια εἰς τὴν τελευταίαν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἤρθη καί, συνεπῶς, ὁ νόμος εἶναι πλήρης καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ.

§22Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, εἶναι τοῦτο: Βεβαίως, ἂν ὁ νόμος θὰ ἐφαρμοσθῇ, οὔτε κἂν ἔπρεπε νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ἀσφαλῶς θὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν προσπάθειαν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐν προκειμένῳ ἐκπεφρασμένην γνώμην, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπῆραν 12 εἰς τὴν τριγωνομετρίαν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ ἐπῆραν 11.99%. Καὶ διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἄποψίν του τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον καὶ διὰ νὰ τορπιλλίσῃ τὸν νόμον, ζητεῖ διὰ τῆς ἐκθέσεώς του τώρα νὰ προκηρυχθοῦν ἐξετάσεις διὰ 250, ὁπότε, ἐὰν τοιοῦτόν τι συμβῇ, θὰ ἔχωμεν ὅ,τι εἴχομεν καὶ πέρυσι, δηλαδὴ θὰ προκηρυχθῇ διαγωνισμὸς δι’ ἰδιώτας, διὰ 250 καὶ 50 ποὺ προβλέπει ὁ ἄλλος νόμος 300 καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ μποῦν 300, προβάλλει ζήτημα χώρου, καὶ θὰ μᾶς ποῦν, ὅπως καὶ πέρυσι: Ναὶ μὲν θέλω νὰ ἐφαρμόσω τὸν νόμον, καὶ δικαιοῦνται νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολὴν κατὰ τὸν νόμον αὐτὸν οἱ ἀποτυχόντες εἰς τὰς ἐξετάσεις ἀγωνισταί, πλὴν ὅμως προκύπτει ζήτημα χώρου. Πέρυσιν ἐπὶ παραδείγματι, διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν ἐφηρμόσθη τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, καθότι ἦτο λίαν ἀσαφές. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐφαρμοσθῇ μὲ μίαν ἑρμηνείαν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν. Πλὴν ὅμως, ἡ Σχολὴ τῶν Εὐελπίδων προέβαλε τὸ ζήτημα τοῦ χώρου. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ προκηρύξῃ διαγωνισμὸν διὰ 110 τὸ πολὺ ἰδιώτας καὶ 100 ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διηγωνίσθησαν καὶ 50 ποὺ εἶναι τὰ θύματα καὶ οὕτω συμπληροῦται τὸν χῶρον ποὺ ἔχει ἡ Σχολὴ τῶν Εὐελπίδων. Ἂν γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ εἰσήγησις τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ περὶ προκηρύξεως διαγωνισμοῦ δι’ ἰδιώτας διὰ 200 θέσεις, ὁ νόμος δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν θέλησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν.

§23Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω νὰ προσθέσω ὅτι ὁ νόμος τοῦ ἀλειτουργήτου πρέπει νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§24Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, τὸ ἔχει ἀντιληφθῆ αὐτὸ;

§25Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐπίσης ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ συμπεριλάβῃ καὶ μερικοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, ὑπηρετήσαντας εἰς τὴν ἀντίστασιν, οἱ ὁποῖοι δὲν κατώρθωσαν νὰ δώσουν ἐξετάσεις καθ’ ἣν ἐποχὴν αὐτοὶ ἔδιδον ἐξετάσεις.

§26Χ. ΛΑΔΑΣ. Κοντεύει ἡ Σχολὴ τῶν Εὐελπίδων νὰ γίνῃ Πανεπιστήμιον μὲ τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις.

§27Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Μέσα ἐκεῖ εἰς τοὺς ἐφέδρους ἀνθυπολοχαγούς, πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ διὰ τοὺς ὑπαξιωματικούς.

§28Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Αὐτὸ θέλει ἄλλον νόμον.

§29Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ τὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ αὐτά; Αὐτοὶ ἔχουν 2 καὶ 3 καὶ 4 χρόνια ποὺ ὑπηρετοῦν.

§30Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Εἶμαι εὐτυχής, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶναι διατεθειμένος αὐτὴν τὴν φορὰν νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον καὶ ἀκόμη θὰ τὸν παρακαλέσω, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐξεύρῃ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ χάσουν καὶ τὸν χρόνον, τὸν ὁποῖον ἔχασαν. Καὶ τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Ἐξήγησα εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τοὺς λόγους δι’ οὓς ἐζήτησα τὴν ἀναβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν. Ἐπειδὴ δὲ τινὲς τῶν συναδέλφων δὲν ἦσαν παρόντες, δὲν θὰ γνωρίζουν ἀκριβῶς τὴν ἱστορίαν τῆς ἰδικῆς μου προτάσεως περὶ ἀναβολῆς τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ μισθοδοτηθοῦν κανονικῶς ἐπὶ τριετίαν ἀξιωματικοί τινες, ἀπομακρυνθέντες ἀδικαιολογήτως τοῦ στρατεύματος, ἐζητήσαμε δὲ ἡμεῖς, ὅπως ἡ εὐχέρεια αὐτή, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς ὡρισμένους ἀξιωματικοὺς παρασχεθῇ καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τεθῆ εἰς τὸν πίνακα Αʹ. Ἐθεωρήθησαν δηλαδὴ ὡς ἱκανοὶ καὶ κατάλληλοι διὰ τὸν Στρατόν, οἵτινες λόγῳ διαφόρων αἰτιῶν, τὰς ὁποίας δὲν δύναμαι οὔτε νὰ συζητήσω, οὔτε νὰ ἀναφέρω, ἐν τούτοις παρελείφθησαν. Αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοί, οἵτινες ἀπεμακρύνθησαν ἀδικαιολογήτως τοῦ στρατεύματος, ἐπολέμησαν. Ἐν τούτοις εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν καὶ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξαν σπουδαῖοι καὶ ἄριστοι ἀξιωματικοί, εἶναι δὲ βέβαιον ὅτι θὰ ἐπανέλθουν καὶ πάλιν εἰς τὸ στράτευμα. Ἐζητήσαμεν, συνεπῶς, ὅπως συμπεριληφθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἐπιεικείας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν, εἶπε δὲ ὅτι θὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποσχεθῆ νὰ κάμῃ σχετικὴν ἀπόφασιν. Ἐζητήσαμε τότε ἡμεῖς, ὅπως τεθῇ διάταξις ἐν τῷ νόμῳ, καθορίζουσα ὅτι θὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τοῦ εὐεργετήματος. Ὁ ἀξιότιμος ὅμως Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, μὴ ὢν τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἀπολύτως πεπεισμένος ἐπὶ τῆς μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν συμφωνίας, ἐδήλωσεν ὅτι δὲν θὰ ἐδέχετο νὰ τεθῇ τοιαύτη ἐν τῷ νόμῳ διάταξις, ἀρκούμενος εἰς τὴν μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν συμφωνίαν καὶ ὑπέσχετο ὅτι ἐὰν τυχὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠρνεῖτο νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν συμφωνίαν, τότε θὰ ἔφερεν αὐτὸς νόμον. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ ζήτημα τοῦ νὰ φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νόμον, ἐν ἀρνήσει τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδυσχεραίνετο ἐκ τοῦ Συντάγματος, ἐζητήσαμε τὴν ἀναβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ ἔλθουν εἰς συνεννόησιν οἱ δύο Ὑπουργοὶ ἐκ νέου, διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ θέσωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν εἰς τὸν νόμον. Ἐρχόμεθα, λοιπόν, ἤδη, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν συνεφωνήθη νὰ τεθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ εἰς τὸν νόμον. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν μὲ ἐβεβαίωσεν ὅτι εἶναι διατεθειμένος νὰ δεχθῇ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἐὰν δὲ δὲν ἀπατῶμαι, ἐδήλωσεν ὅτι τὴν δέχεται κάπως τροποποιημένην.

§31Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὄχι, ὡς ἔχει.

§32Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κατόπιν τούτου, καὶ ἐγὼ παραιτοῦμαι τῆς προτάσεως τῆς ἀναβολῆς.

§33Χ. ΛΑΔΑΣ. Δηλαδὴ τὴν τροπολογίαν ποὺ κατέθεσα ἐγώ.

§34Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Αἱ αὐταὶ διατάξεις ἐφαρμόζονται «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§35Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Πράγματι, ὡς εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, εἶχεν ὑποβληθῆ ἡ τροπολογία αὐτή, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν. Εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὑπὸ κρίσιν, ἦτο ἄσχετον πρὸς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ εἶπον ὅτι εἰς τὸ ἄλλο νομοσχέδιον ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἡ τροπολογία, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἤθελε συνυπογράψει μετ’ ἐμοῦ τὴν ἀπόφασιν. Ἐπειδὴ βλέπω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐπιμένει ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου νὰ τεθῇ ἡ τροπολογία, συνέταξα τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι ἡ ὑπὸ τῶν κυρίων βουλευτῶν προταθεῖσα τροπολογία παρέλειπεν ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο ἄδικον νὰ παραλειφθοῦν. Ἡ τροπολογία ἔχει οὕτω: «Τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὡς ἄνω ... (ἀναγινώσκει) ...».

§36Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν συνταγματάρχαι, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν λόγῳ ὁρίου ἡλικίας κατὰ τὸ ἴδιον χρονικὸν διάστημα μὲ τοὺς ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς καὶ οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν ἐπὶ μίαν συνεχῆ 10ετίαν ὡς συνταγματάρχαι. Δίκαιον εἶναι νὰ ληφθῇ αὐτὴ ἡ οἰκονομικὴ μέριμνα καὶ δι’ αὐτούς.

§37Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τότε, κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχουν συνταξιοῦχοι, δηλαδὴ θὰ ἐπεκταθῇ ἡ χορήγησις πλήρων ἀποδοχῶν εἰς τοὺς ἀποστρατευομένους πάντας, ἐπὶ μίαν τριετίαν.

§38Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Μήπως ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν υἱοθετήσατε, δὲν ἀποτελεῖ παρέκκλισιν ἀπὸ τὰς περὶ συντάξεων διατάξεις;

§39Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἐδῶ εἶναι ἀνώμαλος ἀποστρατεία, ἐκεῖ εἶναι ὁμαλή.

§40Χ. ΛΑΔΑΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ, διότι ἐδέχθητε τὴν τροπολογίαν μου, ἔστω καὶ τροποποιημένην....

§41Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἔγινε μᾶλλον ἐκτεταμένη.

§42Χ. ΛΑΔΑΣ. ... ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι εἶναι καὶ ἕνας στρατηγός, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἀπεστρατεύθη πάλιν μὲ ὑπογραφὴν τοῦ κ. Μαυρομιχάλη, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος ἀπεστρατεύθη πρὶν γίνῃ τὸ διάταγμα αὐτό. Αὐτὸς μένει ἀπ’ ἔξω. Εἶναι ὁ στρατηγὸς κ. Καλλέργης. (Ὁ κ. Λαδᾶς ἀνέρχεται ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ θέτει ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὴν περίπτωσιν ταύτην).

§43Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ Πλαστήρα εἶχε μειωθῆ τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ἀξιωματικῶν. Ἀπὸ 60 ποὺ θὰ ἦτο διὰ τοὺς συνταγματάρχας, ἔγινε 58. Συμπεριλαμβάνονται καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ εὐεργέτημα αὐτό, ἢ ὄχι;

§44Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Κύριε συνάδελφε, εἶναι σαφὴς ἡ τροπολογία: «Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν βιαίως βάσει τῶν Ν. Δ., τῶν ἐκδοθέντων τὴν 24.4.1946».

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ζουμπουλάκης ἔχει τὸν λόγον.

§46Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα καὶ ἐξετάσωμεν ἀκόμη τὰς ὑποβληθείσας μεταγενεστέρως τροποποιήσεις. Ἂς ἴδωμεν τώρα περὶ τίνος ἀκριβῶς πρόκειται; Πρὸ ἑνὸς ἀκριβῶς ἔτους, κατόπιν ἑνὸς Ν. Δ., ἐπρόκειτο νὰ ἐπανέλθουν ἐν ἰσχύϊ μερικαὶ διατάξεις περὶ ἀποστρατείας ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, οἵτινες συνεπλήρωσαν εἰς τοὺς βαθμοὺς τοῦ στρατηγοῦ δεκαετίαν. Δὲν θὰ ἀναπτύξω τ’ ἀφορῶντα τὴν δεκαετίαν, διότι ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους. Αἰσθάνομαι ὅμως ὑποχρέωσιν, νὰ τονίσω τὰ ἑξῆς: Τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη πρὸ 12 καὶ πλέον μηνῶν, ἀφοῦ ἐφηρμόσθη καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν τόσον ἀπὸ νομικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, ἔρχεται ἤδη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, μετὰ 12 ὁλοκλήρους μῆνας, διὰ νὰ τύχῃ ἐπικυρώσεως. Δι’ αὐτό, βεβαίως, δὲν εἶναι ὑπεύθυνος ὁ σημερινὸς ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλ’ αἰσθάνομαι ἠθικὴν ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξα τότε εἰσηγητὴς καὶ νῦν ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ἔλαβον χώραν γεγονότα ἄγνωστα καὶ μὴ προβλεπόμενα ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἀφ’ ἧς ἐξητάσαμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ζητῆται ἡ ἐπικύρωσις ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ μετὰ πάροδον ἑνὸς ὁλοκλήρου ἔτους τετελεσμένων καὶ ἔτι πλέον αὐθαιρεσιῶν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον, κύριε συνάδελφε, ἔχει γίνει δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Ἐπομένως, μόνον ἐπὶ τῶν ἄρθρων ἠμπορεῖτε νὰ συζητήσητε.

§48Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Αὐτὰ μᾶς εἶναι γνωστά καὶ συνεχίζων, λέγει ὅτι ἐφηρμόσθη κατόπιν ἐκδόσεως μεταγενεστέρως ἑνὸς Β. Δ., δυνάμει τοῦ ὁποίου προήχθησαν τότε οἱ 6 ἀντιστράτηγοι. Καὶ ἔρχεται τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἀκυρώνει τὰς προαγωγάς. Λέγει δὲ σαφῶς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, πρὸ ἑξαμήνου, ὅτι ἔπρεπε νὰ κριθοῦν μαζὶ μὲ τοὺς προαχθέντας καὶ ἕτεροι 15 συνταγματάρχαι καὶ ὑποστράτηγοι, τῶν ὁποίων ἠκυρώθη ἡ κατάστασις καὶ μετετάγησαν ἐκ τοῦ Πίνακος Βʹ εἰς τὸν Πίνακα Αʹ, καὶ ἀκολούθως νὰ ληφθῇ ἀπόφασις περὶ τῶν 6 προκρινομένων. Οὕτως ἔχει ἐπακριβῶς τὸ ζήτημα καὶ ἡμεῖς καλούμεθα σήμερον νὰ κάμωμεν μίαν ἐπικύρωσιν, τὴν ὁποίαν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας θεωρεῖ παράνομον. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, ἔλαβον χώραν ἁπλῶς καὶ μόνον, διότι δὲν ἦλθεν ἐδῶ ἐγκαίρως τὸ περὶ οὗ πρόκειται Ν. Δ. καὶ διότι, ἀκόμη, προεκλήθη Β. Δ., χωρὶς νὰ λάβῃ γνῶσιν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ὡς ὤφειλε καὶ ὅπερ Β. Δ. μετέβαλε, παρὰ τὸ ἄρθρον 102 τοῦ Συντάγματος, ἄρδην τὸν νόμον περὶ προαγωγῶν. Καὶ καλούμεθα σήμερον ἐδῶ νὰ κυρώσωμεν τά, κατὰ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἄκυρα καὶ παράνομα νομοθετήματα. Αὐτὰ τὰ εἶπον μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι δὲν θὰ ἐπαναληφθοῦν μελλοντικῶς τοιαῦται αὐθαιρεσίαι καὶ διὰ νὰ τηρηθῇ μεγαλύτερος σεβασμὸς πρὸς τὸ Κοινοβούλιον, ὅπερ δὲν εἶναι Σῶμα διακοσμητικόν, ἀλλὰ Νομοθετικόν.

§49Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν τὰ ἀπορρίπτομεν, θὰ ἐπαναλαμβάνωνται.

§50Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Συμφωνῶ — αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἰδικόν μας — καὶ προσθέτει ὅτι ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, δυνάμει τοῦ ἰδίου νομοθετικοῦ διατάγματος, παρέχονται ἀφειδῶς εὐεργετήματα, εἰς τοὺς τεθέντας τὴν 13.5.36 εἰς αὐτεπάγγελτον ἀποστρατείαν 15 Ἀντιστρατήγους καὶ 12 Ὑποστρατήγους — προαχθέντας τότε εἰς Ἀντιστρατήγους, λόγω τοῦ ὅτι ἐτέθησαν εἰς ἀποστρατείαν ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἀποσυμφορήσεως — ἐδόθη τότε ἕνα εὐεργέτημα παροχῆς πλήρων ἀποδοχῶν ἑνὸς ἔτους. Οὕτω μᾶς ἐδόθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τὸ ἀπεδέχθημεν. Ἀκολούθως, ἐπεφέραμεν μόνον μίαν τροποποίησην, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιμένομεν, διότι ἐν πολλοῖς ἐνεῖχε τυπικὸν χαρακτῆρα καὶ διότι ἐσεβάσθημεν ἀπολύτως τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι θίγει ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον τὸν νόμον τῆς ἀποσυμφορήσεως. Ἐν τέλει, ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποδεχομένη τὴν γνώμην ὅτι θίγει τὸν νόμον τῆς ἀποσυμφορήσεως, δὲν ἐπιμένει εἰς τὴν τροπολογίαν ταύτην. Ἔρχεται ὅμως ἐκ τῶν ὑστέρων ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, δηλαδὴ μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, καὶ ὑποβάλλει μίαν τροποποίησιν οἰκονομικῆς φύσεως, δυνάμει τῆς ὁποίας ὄχι μόνον ἐπεκτείνει τὰ εὐεργετήματα καὶ εἰς ἄλλους ἀξιωματικούς, ἀλλὰ παρέχει ἀφειδῶς νέας πλήρεις ἀποδοχὰς ἐπὶ μίαν τριετίαν. Οὐδεὶς θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν, κύριοι συνάδελφοι, πολλῷ μᾶλλον ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, ὅστις προέρχεται ἀπὸ τὸ Στράτευμα καὶ μοιραίως εἶναι συνδεδεμένος μὲ τὴν ὁλότητα περίπου τῶν εὐεργετημάτων. Γεννᾶται ὅμως τὸ ἐρώτημα: Ἡ τροπολογία αὐτή, διατὶ δὲν συμπεριελήφθη εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, ὅπως ἐξετασθῇ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὥστε νὰ τὴν μελετήσῃ καὶ νὰ τὴν ἐπεκτείνῃ, ἐὰν θέλῃ, ἀπὸ ἀπόψεως εὐεργετήματος, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δώσῃ μίαν τελεσίδικον καὶ ὑπεύθυνον γνώμην ἐπὶ τούτου;

§51Χ. ΛΑΔΑΣ. Προχθὲς τὴν ὑπέβαλα ἐγώ, τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Πότε θὰ τὴν δώσῃ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν;

§52Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἡ ἰδική σας, κύριε συνάδελφε, εἶναι γνωστή, ἐνῷ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν, ἐπαναλαμβάνω, δηλαδὴ αἰφνιδιαστική.

§53Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὴν ἰδικήν μου, τὴν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§54Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ὁπωσδήποτε, κύριοι βουλευταί, πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι μία καὶ μόνη ἐν προκειμένῳ δικαία λύσις ὑπάρχει. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ τυγχάνουν εὐεργετήματος μέσα εἰς μίαν λιμοκτονοῦσαν στρατιὰν συνταξιούχων ὅλων τῶν βαθμῶν καὶ ὅλων τῶν ὅπλων, νὰ τυγχάνωσιν ἀφειδῶς εὐρέων οἰκονομικῶν εὐεργετημάτων 27 ἢ ἐπὶ πλέον 51, ἤτοι 78 στρατηγοὶ καὶ συνταγματάρχαι, οἱ ὁποῖοι συμπτωματικῶς εὑρίσκονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἔρχονται εἰς ἀμεσωτέραν ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς ἢ τοὺς φίλους των βουλευτάς, καὶ ν’ ἀποστερῶνται τοιούτων, πολλαὶ ἑκατοντάδες ἀξιωματικῶν ἀποστρατευθέντες αὐτεπαγγέλτως καὶ οἵτινες ἐπὶ πλέον ἔλαβον μέρος εἰς τὴν ἐποποιΐαν τοῦ 1940–41 ἐν ᾧ πολλοὶ ἐκ τῶν 27 εὐεργετουμένων ἀνωτάτων δὲν συμμετέσχον εἰς τὸν τελευταῖον πόλεμον καὶ ἄλλοι ἀπουσίαζον τοῦ Στρατεύματος ὁλόκληρον δεκαετίαν. Τὸ ζήτημα, κύριοι, εἶναι καθολικὸν καὶ κοινωνικόν, ἐὰν θέλετε. Νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν οἰκονομικὴν ἀποκατάστασιν ἁπάντων τῶν πενομένων συνταξιούχων ἀξιωματικῶν, ἐφ’ ᾧ καὶ τὴν ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν. Εἶναι δικαία λύσις, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει εἰς τοὺς πάντας νὰ ἔχουν ἀντίθετον γνώμην. Καὶ ὡς τοιαύτην δικαίαν λύσιν θεωρῶ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἀφ’ ἧς ἐδόθη τοῦτο, τοὐτέστιν ἀπὸ τῆς 13 Μαΐου 1946 καὶ ἐφεξῆς, εἰς ὅλους τοὺς ἀποστρατευθέντας αὐτεπαγγέλτως. Ὅλοι αὐτοὶ θὰ τυγχάνωσι πλήρων ἀποδοχῶν μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νέος συνταξιοδοτικὸς κῶδιξ. Διότι διὰ τοῦ τρόπου τούτου, ἐμπίπτουν εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, οὕτως εἰπεῖν τῆς ἀποσυμφορήσεως, καὶ εὐεργετοῦνται οὕτω καὶ οἱ ἀδικηθέντες 51 συνταγματάρχαι, οἱ ὁποῖοι, καὶ θὰ σᾶς εἴπω εἰς μέλλον νὰ συζητηθῇ νομοσχέδιον καὶ θὰ σᾶς πείσω ὅτι ἠδικήθησαν, ἀλλὰ καὶ οἱ ὁπωσδήποτε αὐτεπαγγέλτως ἀποστρατευόμενοι ἀξιωματικοὶ θὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως καὶ θὰ κριθοῦν διὰ τῶν αὐτῶν μέτρων καὶ σταθμῶν μέχρι τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νέος συνταξιοδοτικὸς κῶδιξ, ὁ ὁποῖος θέλομεν νὰ πιστεύωμεν ὅτι δὲν θὰ βραδύνῃ πέραν τοῦ 1947 καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἄρῃ ὅλας αὐτὰς τὰς διατάξεις. Ἐξ ἄλλου κινδυνεύομεν νὰ παρεξηγηθῶμεν καὶ νὰ κατηγορηθῶμεν ὅτι ἐν προκειμένῳ ὑπάρχει καὶ κάποιος δόλος, ἐνῷ μακρὰν ἐμοῦ τοιαύτη σκέψις διὰ τοὺς ὑποβαλόντας τοιαύτας τροποποιήσεις. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅμως ὅτι τοῦτο, καίτοι τὸ θεωρῶ ὡς ἁπλοῦν καὶ ἀπολύτως δίκαιον, δὲν ἐφαρμοσθῇ διὰ λόγους πλειοψηφίας διότι ἡ πτέρυξ τῆς πλειοψηφίας ἐπιβάλλεται εἰς τὴν πτέρυγα τῆς μειοψηφίας, τότε εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον, νὰ ἐπεκταθῇ τοῦτο, καὶ εἰς τοὺς ἀποστρατευθέντας ἢ ἀποστρατευθησομένους ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἀποσυμφορήσεως, ὅπως συγκεκριμένως εἰς τὴν ἐπερώτησιν τῶν 51 συνταγματαρχῶν οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν.....

§55Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Αὐτοὶ περιλαμβάνονται.

§56Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Περιλαμβάνονται, κ. συνάδελφε, μὲ τὴν τροποποίησιν ποὺ ἐκάμαμε.

§57Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Πρὶν ἔλθω ἐδῶ τὸ εἶχον ὑπ’ ὄψει μου, ἀλλὰ παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ δώσῃ τὴν λύσιν αὐτήν, τοὐτέστιν ἅπαντες οἱ ἀποστρατευθέντες τὴν 13 Μαΐου 1946, ἀφ’ ἧς δηλαδὴ ἀπεστρατεύθησαν καὶ οἱ 27 αὐτοὶ ἀντιστράτηγοι, καὶ μετέπειτα, νὰ τυγχάνωσι τοῦ εὐεργετήματος τῆς λήψεως τῶν πλήρων ἀποδοχῶν μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κώδικος.

§58Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἐπὶ μίαν τριετίαν.

§59Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Γιατί;

§60Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Διότι κύριε συνάδελφε, ἐδήλωσα καὶ προχθὲς δηλῶ δὲ καὶ πάλιν ὅτι δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνεται διαστολὴ μεταξὺ τῶν διαφόρων κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ὁ νόμος περὶ ἀποσυμφορήσεως τοῦ Ναυτικοῦ ὁρίζει ὅτι ἐπὶ μίαν τριετίαν οἱ ἀποστρατευόμενοι θὰ λαμβάνουν τὰς πλήρεις ἀποδοχάς. Ἔρχεται ἐκ τῶν ὑστέρων πρὸς κύρωσιν τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον λέγει ἐπίσης ὅτι οἱ ἀποστρατευόμενοι αὐτεπαγγέλτως θὰ λαμβάνουν καὶ οὗτοι ἐπὶ μίαν τριετίαν πλήρεις ἀποδοχάς. Νομίζω ὅμως ὅτι ἐντὸς τῆς τριετίας ὁ συνταξιοδοτικὸς κῶδιξ, θὰ ἔχῃ ἤδη γίνει νόμος τοῦ Κράτους καὶ συνεπῶς προτοῦ περάσῃ ἡ τριετία θὰ ἔχουν παύσει ὅλα αὐτὰ νὰ ἰσχύουν.

§61Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Σᾶς ἀπαντῶ ἐπ’ αὐτοῦ. Προσέξατε τὴν ἀπάντησιν, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ διάταξις αὐτὴ ποὺ ἀφορᾷ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Ναυτικοῦ, ὅπως καὶ τῆς Ἀεροπορίας ἡ ὁποία ἐψηφίσθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅπου ἐγὼ ἐπέμεινα μὲ λύπην μου ἡ πενταετία νὰ γίνῃ τριετία ἢ διετία διότι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δὲν ἀντέχει, ἀφορᾷ τὸ μέλλον. Ὅλα αὐτὰ θὰ γίνουν μελλοντικῶς καὶ αὐτὸ ἀντιστοιχεῖ πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποστρατευθοῦν τοῦ πίνακος Βʹ. Ἄλλο τὸ ἕνα, ἄλλο τὸ ἄλλο. Αὐτὸ δὲν ἐφηρμόσθη ἀκόμη οὔτε ἐγένετο ἡ ἀποσυμφόρησις τοῦ Ναυτικοῦ. Εἶναι ὑπὸ συζήτησιν ὅπως εἶναι ὑπὸ συζήτησιν καὶ οἱ 863 ἀξιωματικοὶ ποὺ εἶναι ἐκτὸς ὀργανικῶν θέσεων, καὶ διοικήσεων ἀσφαλῶς δὲ ἐκεῖνοι δικαιοῦνται τοῦ οἰκονομικοῦ εὐεργετήματος ποὺ ἐδικαιώθησαν καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Ναυτικοῦ. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι τελείως ξένον πρὸς τὸ ἐπιχείρημα τὸ προλεχθὲν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν· ἀκόμη ἐκεῖνοι εἶναι ὑπὸ κρίσιν ὅπως καὶ τοῦ Στρατοῦ. Δι’ αὐτὸ ἐφ’ ὅσον δεχθῆτε τὴν τροποποίησιν αὐτὴν δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι αὐτὴ εἶναι εὐρυτέρα καὶ ἐλαττώνει τὴν ἀδικίαν καὶ ἱκανοποιεῖ καὶ τοὺς 51 συνταγματάρχας οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν αὐτεπαγγέλτως καὶ ἀδίκως, ἀλλὰ ἡ τελικὴ λύσις τοῦ ζητήματος, διὰ νὰ παύσουν εἰς τὸ μέλλον αἱ ὀχλήσεις, αἱ συζητήσεις καὶ αἱ ἀπεραντολογίαι, φρονῶ ἀδιστάκτως ὅτι εἶναι ἡ τροποποίησις τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω καὶ τὴν ὁποίαν δὲν τὴν ἐπενόησα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀλλὰ εἶναι ἀποτέλεσμα ἐπαφῶν καὶ συζητήσεων μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐβεβαιώθην ὅτι πάντες ἀποδέχονται τὴν δικαίαν αὐτὴν λύσιν. Ἤκουσα ὅμως καὶ κάτι τι ἀπὸ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ ὅτι μὲ κατέπληξεν. Ὅτι ἐλπίζει ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐντὸς τριετίας νὰ ἀλλάξῃ ὁ συνταξιοδοτικὸς κῶδιξ. Πρὸς Θεοῦ! Διότι εἶμαι δίκαιος εἰς τὰς κρίσεις μου καὶ ἀφίσταμαι τελείως τῆς αἰσθηματολογίας. Πρὸς Θεοῦ! Ἐπὶ μίαν τριετίαν ἀκόμη ἡ στρατιὰ ἡ πενομένη τῶν συνταξιούχων θὰ εὑρίσκεται μὲ τὰς σημερινὰς συντάξεις καὶ τὰ σημερινὰ ποσοστά; Τότε ἀλλοίμονον! Τότε κατὰ μείζονα λόγον δὲν εὐσταθοῦν αὐτὰ τὰ εὐεργετήματα. Διότι τότε θὰ ἱκανοποιήσωμεν 51 + 27 = 78 καὶ δὲν θὰ ἱκανοποιήσωμεν τὺς χιλιάδας τῶν πενομένων συνταξιούχων. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω καὶ παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν εὐθυκρισίαν τοῦ ὁποίου ἔχω ἀπόλυτον πεποίθησιν ἢ νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα ἢ νὰ δεχθῇ τὴν τροποποίησιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν προτείνω διὰ νὰ παύσουν ἅπασαι οἱ ἀντιθέσεις, διότι εἶμαι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον δίκαιος εἰς τὰς κρίσεις μου καὶ ἀφίσταμαι τῆς αἰσθηματολογίας. Ἐπὶ διετίαν ἀκόμη ἡ στρατιὰ τῶν πενομένων συνταξιούχων θὰ εὑρίσκεται μὲ τὴν πενιχρὰν σύνταξιν καὶ μὲ τὸ ποσοστὸν τῶν 20%; Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εὐσταθοῦν αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργόν, εἰς τὴν εὐθυκρισίαν, τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀπόλυτον εἰλικρίνειαν τοῦ ὁποίου ἔχω πεποίθησιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ δεχθῇ τὴν τροποποίησιν, διὰ νὰ παύσουν ἅπαξ διὰ παντὸς αἱ ἀντιθέσεις.

§62Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν καταλαβαίνω τὶ ζητεῖτε.

§63Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Συγκεκριμένως ἐζήτησα καὶ τὸ εἶπον σαφέστατα, νὰ τεθῇ ἡ ἑξῆς τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀναγινώσκω καὶ τὴν ὑποβάλλω ἐγγράφως. «Ἄρθρον μόνον. Ἅπαντες οἱ ἀξιωματικοί...... .... (ἀναγινώσκει) ..........».

§64Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Σεῖς λέγετε μέχρι τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου συνταξιοδοτικοῦ κώδικος, ἐγὼ λέγω ἐπὶ μίαν τριετίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικὴ διαφορά.

§65Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Εἶναι οὐσιαστικωτάτη καὶ σᾶς λέγω τοῦτο: Δὲν εἶναι λογικὸν ἐπὶ μίαν τριετίαν νὰ παραταθῇ ἡ πενία αὐτὴ τῶν χιλιάδων συνταξιούχων.

§66Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἤθελον Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος εἰς ὅσα ὁ κύριος συνάδελφος ἐξέθεσε σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῶν ἀποστρατευομένων ἀξιωματικῶν, ὡς πρὸς’ τὸ ζήτημα τῆς συντάξεώς των. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἕνα ζήτημο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐφελκύσῃ τὴν προσοχὴν ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, γενικῶς τὸ ζήτημα τῶν συνταξιούχων, διότι ἡ ζωὴ ἔχει καταντήσει ἀφόρητος καὶ οἱ συνταξιοῦχοι καὶ οἱ πολιτικοὶ καὶ οἱ στρατιωτικοὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς βιοτικάς των ἀνάγκας. Εἶναι ἕνα ζήτημα λοιπόν, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐπίσης ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παρακολουθήσῃ. Εἰς ὅσα δὲ εἶπεν ὁ κύριος συνάδελφος πρέπει νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν προσοχὴν καὶ τὴν ταχυτέραν λύσιν.

§67Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λακωνίας συνάδελφος, νομίζω, ὅτι περιλαμβάνεται εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον καὶ ἐγώ. Ἡ διαφορὰ μας εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι ἐκεῖνος λέγει νὰ δικαιοῦνται μέχρι τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου συνταξιοδοτικοῦ νόμου, ἐγὼ δὲ λέγω, νὰ τυγχάνουν ἐπὶ μίαν τριετίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη. Πρόκειται περὶ τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν δυνάμει τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων τοῦ Ἀπριλίου 1946· περὶ ἐκείνων δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν αὐτεπαγγέλτως. Δὲν περιλαμβάνει μέσα τοὺς λόγω ὁρίου ἡλικίας, οὔτε τοὺς τῇ αἰτήσει των ἀποστρατευθέντας. Συνεπῶς εἶναι μία καὶ ἡ αὐτὴ τροπολογία. Ὡς ἠκούσατε, ὁ κύριος Ζουμπουλάκης εἶπεν αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ ἐγώ.

§68Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἀφοῦ, θὰ ἐφαρμοσθῇ πρὸ τῆς τριετίας, τότε διατὶ δίνουμε δόλωμα......

§69Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορὰ οὐσιαστική.

§70Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Εὔχομαι νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἄλλη διαφορά, διὰ νὰ μὴ περιμένουν τρία χρόνια.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§72ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11)11.5.46 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ διατάξεών τινων περὶ χρόνου ἀποστρατείας Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς», ὡς ἐτροπολογήθη, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 20)24.4.46 Ν. Δ. «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὰ στελέχη τοῦ Στρατοῦ τῆς Ξηρᾶς». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Ζουμπουλάκης.

§74Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Θὰ προσπαθήσω νὰ μὴ σᾶς κουράσω, ἀλλὰ αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν ν’ ἀναπτύξω ἐνώπιον τοῦ Σώματος λεπτομερείας τινὰς διὰ νὰ κατανοήσωμεν περὶ τίνος πρόκειται καὶ ἰδιαιτέρως ἐλπίζω, ὅτι θὰ ὠφελήσω τοὺς μέλλοντας νὰ ἀπασχοληθῶσι μὲ τὰ πολεμικὰ Ὑπουργεῖα. Πρόκειται, κύριοι, περὶ ἑνὸς καὶ πάλιν νομοθετικοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐκυρώθη τὴν 24 Ἀπριλίου 1946, δηλαδὴ πρὸ 13 μηνῶν, καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μεταβολὰς ὡρισμένων διατάξεων αἵτινες ἀφορῶσι τὴν ὀργάνωσιν τῶν στελεχῶν τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς. Ἐν προκειμένῳ, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἅπαντα τὰ νομοθετικὰ διατάγματα ἅτινα ἐξεδόθησαν κατὰ τὸ μεσολαβῆσαν χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 14 Ἀπριλίου 1946 μέχρι τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς, τὰ ἐθεώρησε κανονικά, νόμιμα καὶ ἔγκυρα, ἐθεώρησεν ὅμως, τινὰ ἐξ αὐτῶν ἄκυρα ἐν τῇ ἐκτελέσει, λόγῳ τῆς ἐκδόσεως Βασιλικῶν διαταγμάτων ἅτινα, ὡς γνωστόν, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 102 τοῦ Συντάγματος δὲν δύνανται νὰ ἐπιφέρωσι ριζικὰς τροποποιήσεις. Δύο δὲ Βασιλικὰ διατάγματα, ἐκδοθέντα ἐν συνεχείᾳ ἐπιφέρουν βαθυτάτας τροποποιήσεις. Δυνάμει ὅμως τοῦ ἄρθρου 102 τοῦ Συντάγματος, τὰ Βασιλικὰ ταῦτα διατάγματα, ἔδει νὰ σταλοῦν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὄχι νὰ σταλῶσιν ἀπ’ εὐθείας ἐδῶ. Ἔτσι καλούμεθα ἡμεῖς πάλιν νὰ ἐπικυρώσωμεν ἐπίδικα ζητήματα καὶ νὰ νομοθετήσωμεν ἀναλαμβάνοντες οὕτω εὐθύνας πολιτικάς, τὰς ὁποίας δὲν ἔχομεν. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἄτοπα καὶ παράνομα γίνονται διότι ἡ τότε ἁρμοδία Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ της δὲν ἔλαβε τὸ παράπαν ὑπ’ ὄψιν της ὅτι ὑπῆρχε Βουλή, τὸ δὲ χείριστον εἶναι ὅτι κατατίθενται σήμερον μετὰ παρέλευσιν 13 μηνῶν. Ὁπωσδήποτε ὁ κύριος Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει του ὅτι ἐκκρεμοῦν σοβαρώτατα στρατιωτικὰ ζητήματα ἀπὸ τόσων μηνῶν, ὅπως εἶναι μετατάξεις ἀξιωματικῶν, προαγωγαί, ἀποστρατεῖαι καὶ ἄλλα καὶ ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ τάχιστα ἡ νόμιμος λύσις των. Ἐπειδὴ ὑποχρεωτικῶς νόμιμος καὶ ἰσχυρὸς διαιτητὴς εἶναι καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας πρέπει νὰ εἰσακούεται διοικητικῶς ἄλλως νὰ καταργηθῇ. Ἐπίσης πρέπει τὰ νομοσχέδια νὰ κατατίθενται ἐγκαίρως καὶ νομίμως εἰς τὴν Βουλήν, μέσος ὅρος δὲν ὑπάρχει.

§75Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ ἐκκρεμοῦντα ζητήματα;

§76Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἐκκρεμοῦντα ζητήματα εἶναι τὰ ἑξῆς: Πρῶτον προαγωγαί, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν δυνάμει τῶν μετέπειτα ἐκδοθέντων Βασιλικῶν διαταγμάτων. Αἱ προαγωγαὶ αὗται δὲν θεωροῦνται ἔγκυροι ἀφοῦ ἐλήφθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἥτις λέγει ὅτι οἱ ἓξ ἀντιστράτηγοι δὲν δικαιοῦνται νὰ εἶναι ἀντιστράτηγοι, ἀλλ’ ἔδει νὰ κριθῶσιν ὁμοῦ μετὰ τῶν ἓξ ἀντιστρατήγων καὶ ἕτεροι δέκα πέντε, οἱ ὁποῖοι μετετάγησαν ἐκ τοῦ πίνακος Βʹ εἰς τὸν πίνακα Αʹ, καθορίζει δὲ σαφῶς ὅτι τὰς ἓξ θέσεις ἀντιστρατήγων ἔδει νὰ καταλάβωσιν οἱ προκριθησόμενοι ἐκ τῶν 21 (6) ἓξ ἀρχαιότεροι, οἱ δὲ τυχὸν προαχθέντες νεώτεροι νὰ ὑποβιβασθῶσιν.

§77Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Αὐτὰ ἰσχύουν.

§78Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἐρωτῶ ὑμᾶς, κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε τοιαύτην ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας; Ναὶ ἢ οὔ; Ἀναμφισβητήτως ναί.

§79Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας θὰ ἐκτελεσθοῦν πᾶσαι.

§80Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐνδιαφέρουν τὴν διοίκησιν, ὄχι τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν.

§81Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἑπομένως θὰ εὑρεθῆτε, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν, ὅταν γίνῃ ἡ κρίσις τῶν δέκα πέντε αὐτῶν ἀπὸ τὸ προβλεπόμενον Συμβούλιον, ἢ νὰ μεταβάλετε τὴν σύνθεσιν καὶ νὰ ἔχωμεν νέαν σύνθεσιν, ἢ νὰ ἔχωμεν νέαν ἀρχαιότητα ἀντιστρατήγων. Ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ ἐπέλθῃ ἀμοιβαία κατανόησις. Ἐγὼ λέγω τί μειονεκτήματα παρουσιάζουν αὐτὰ τὰ ἐσπευσμένα ἄνευ οὐδενὸς λόγου νομοθετήματα. Τὸ εὐτύχημα εἶναι ὅτι ἐθίγησαν ὡρισμένοι κλάδοι τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ καὶ ὄχι τὸ σύνολον. Ὑποβάλλω ὅθεν τὴν γνώμην καὶ τὴν παράκλησιν πρὸς ὑμᾶς νὰ ἐξετασθοῦν, διότι εἶναι πολὺ ἐπείγοντα καὶ τὰ ζητήματα τοῦ μεγάλου στρατιωτικοῦ προβλήματος ἀναφορικῶς μὲ τὸν Ὀργανισμὸν τοῦ Στρατοῦ, τοὐτέστι νὰ συνταχθῶσι τὰ σχέδια ἐκστρατείας, τὰ σχέδια ἐπιστρατεύσεως, τὰ σχέδια συγκεντρώσεων καὶ μεταφορῶν καὶ τὰ σχέδια ἐπιχειρήσεων. Καὶ τὸ σοβαρώτερον καὶ ἐπεῖγον προβλεπτικῶς εἶναι νὰ μελετηθῇ τὸ σχέδιον τῆς ἐπιστρατεύσεως. Ὅλα τὰ προλεχθέντα ἀποτελοῦν ἐν ἑνὶ λόγῳ τὰ ζητούμενα τοῦ μεγάλου στρατιωτικοῦ προβλήματος ἅτινα δὲν ἔχουσι μελετηθῇ. Ὅλα αὐτὰ αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν νὰ ὑπομνήσω ὅτι εἶναι ὑψίστη ἀνάγκη ὅπως λάβουν συγκεκριμένην μορφὴν ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐφαρμογή των ἐάν, ὃ μὴ γένοιτο, παραστῇ ἀνάγκη. Ἐν συνεχείᾳ ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος ἐπηκολούθησε καὶ ἕνας διοικητικὸς τραγέλαφος· τοὐτέστι μετεβλήθη ἡ σύνθεσις τοῦ στρατοῦ ἐντὸς 2–3 μηνῶν ἀφοῦ ἀπεστρατεύθησαν αὐτεπαγγέλτως 51 συνταγματάρχαι, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶχον τὸ παράπαν τὸ δικαίωμα νὰ κάμουν μὲ ἕνα Βασιλικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε τὴν ἰσχὺν ν’ ἀνατρέψῃ τὰ πάντα καὶ βασικῶς τὴν σύνθεσιν τοῦ Στρατοῦ.

§82Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὅλα τὰ στρατιωτικὰ ζητήματα θίγετε ἢ μόνον τὸ νομοσχέδιον;

§83Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον, κύριε συνάδελφε, ὅπερ δὲν παρακολουθεῖτε. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ στρατοῦ. Κοὶ ὑπομιμνήσκω πρὸς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ τάχιστα νόμιμος λύσις εἰς ὅλα τὰ ἐκκρεμοῦντα καὶ νὰ προχωρήσῃ τὸ ἁρμόδιον Γ. Ε. Στρατοῦ εἰς τὰ ζητούμενα τοῦ Ὀργανισμοῦ ἅτινα προηγουμένως καθωρίσαμεν. Ἐρχόμεθα τώρα, εἰς τὸ ἄλλο ζήτημα τῆς δημιουργίας τεσσάρων νέων Σωμάτων τεχνικῶν καὶ οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν ἅτινα ἐδημιουργήθησαν εἰς τὸ στράτευμα. Ἐπὶ τούτου πιστεύομεν ἀκραδάντως ὅτι τὰ Σώματα αὐτὰ εἶναι διὰ μεγάλους στρατούς. Εἶναι ἀξίωμα, κύριοι βουλευταί, νὰ θεωρῆται ὁ ἰδανικώτερος ὀργανισμὸς στρατοῦ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ τὰς περισσοτέρας μαχητικὰς μονάδας καὶ στελέχη ἐν ὥρᾳ πολέμου μὲ τὴν ἀπαραίτητον ἀναλογίαν τῶν βοηθητικῶν Σωμάτων καὶ ὑπηρεσιῶν. Ἐνῷ λοιπόν, αὐτὸς εἶναι ὁ ἀριστοτεχνικὸς ὀργανισμός, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου βλέπομεν ὅτι ἐδημιουργήθησαν τέσσαρα Σώματα καὶ οὕτω ἐπὶ δυνάμεως Χ στρατοῦ διαθέτομεν μόνον Χ)3 περίπου μαχητικὰς μονάδας, δηλαδὴ μαχητάς. Ἐπειδὴ ηὐτύχησα νὰ ὑπηρετήσω εἰς τὸ στράτευμα ἐπὶ 25ετίαν καὶ πλέον, εἰς ὅλους τοὺς πολέμους ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι τοιαύτη σύνθεσις καὶ ὀργάνωσις στρατοῦ εἶναι τοὐλάχιστον σφαλερὰ καὶ ἀδικαιολόγητος. Τέλος ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς ὅτι ὁ ἡρωϊκὸς Ἑλληνικὸς στρατὸς πρέπει νὰ ὀργανωθῇ οὐ μόνον μὲ συγχρονισμένα μέσα καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μεταπολεμικῶν διδαγμάτων, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, τῆς Ἑλληνικῆς νοοτροπίας καὶ τῶν παραδόσεών του, δηλαδὴ μὲ τὰς εὐζωνικὰς μονάδας του, τὴν ἔνδοξον ἱστορίαν ἑτέρων μονάδων, τοῦ ὀρεινοῦ, τοῦ ἐδάφους καὶ ἐπὶ πλέον τῆς ἀντιμετωπίσεως ἐνδεχομένως τῶν ἐπιβουλευομένων τὴν ἀκεραιότητα καὶ ἐλευθερίαν τῆς Πατρίδος μας.

§84Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε ἐπὶ 100.000 στρατοῦ πόσοι εἶναι μάχιμοι;

§85Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἀτυχῶς ἔλαττον τοῦ ἡμίσεος ἀριθμοῦ. Προτείνω καὶ τὴν κάτωθι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, ἣν καὶ καταθέτω. «Οἱ ἐκ τοῦ Σώματος τῆς διαχειρίσεως ἀξιωματικοὶ μεταταγέντες εἰς ἕτερα νεοσυγκροτηθέντα Σώματα νὰ προάγωνται μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ συνταγματάρχου». Ἡ Ἐπιτροπή μας ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν ταύτην, διότι προβλέπεται ὅπως προάγωνται μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀντισυνταγματάρχου, ἐνῷ παλαιοὶ συμμαθηταί των καὶ νεώτεροι τούτων μεταταγέντες εἰς ἕτερα Σώματα προβλέπεται ἡ προαγωγή των εἰς συνταγματάρχας. Παρακαλῶ ὅθεν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ κατατεθεῖσα τροποποίησις ὡς ἄλλωστε μοῦ ὑπεσχέθη. Περαίνων τὴν ὁμιλίαν μου, κύριοι συνάδελφοι, εὐελπιστῶ, ὅτι τὰ ἐν συνεχείᾳ παρ’ ἐμοῦ ἀναπτυχθέντα ἐπὶ δύο σοβαρῶν στρατιωτικῶν νομοσχεδίων, θὰ τύχωσι πλήρους κατανοήσεως καὶ παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ, ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ στρατεύματος καὶ τοῦ γοήτρου τῆς Βουλῆς ἥτις ἠγνοήθη παντελῶς ἐν προκειμένῳ καὶ ἔτι πλέον ν’ ἀποφεύγωνται μελλοντικῶς δεδικαιολογημέναι σφοδραὶ συζητήσεις καὶ ἀντιθέσεις ἄνευ ὠφελίμου ἀποδόσεως. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§87Χ. ΛΑΔΑΣ. Συνηθίζεται, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀλλοῦ, ὅταν πρόκειται περὶ κηδείας νὰ ἀκούεται ὁ ἐπικήδειος. Καὶ τὸ διάταγμα αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶδε τὸ φῶς εἰς μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρχεν οὔτε πατήρ, οὔτε μήτηρ —ἦτο νόθον διάταγμα, διότι ἐξεδόθη μίαν ἐποχὴν ὅπου εἶχον γίνει ἐκλογαὶ ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχε Βουλή. Τὸ διάταγμα αὐτὸ εἰσήχθη ἀπὸ τὸν κ. Στρᾶτον διὰ νὰ ἀποθάνῃ. Ἀλλὰ ἀπέθανε τὸ διάταγμα αὐτὸ καὶ ὁ ἐπικήδειός του ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ χάριν τῆς ἱστορίας.

§88Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τὸ διάταγμα αὐτὸ δὲν ἀπέθανεν, ἀπὸ δῶ καὶ πέρα πρόκειται νὰ ἀποθάνῃ.

§89Χ. ΛΑΔΑΣ. Διότι τὸ διάταγμα αὐτὸ ὅταν τὸ συνεζητήσαμεν, ἔπρεπε νὰ προσέξωμεν νὰ μὴ ἔλθωμεν εἰς συζήτησιν ὀργανώσεως τοῦ στρατοῦ, διότι τὰ στρατιωτικὰ πράγματα εἶναι πολὺ λεπτά. Μπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς μεταξωτά, ὥστε νὰ μὴ συζητοῦνται ἐν ἐκτάσει ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν γενικωτέρων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν ἐκ τῆς μελέτης τοῦ ζητήματος τούτου, διὰ νὰ κυρώσωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι βάσει τοῦ διατάγματος καὶ ταὐτοχρόνως νὰ αὐτοχειριασθῇ τὸ διάταγμα. Δὲν εἶχε τελειώσει ἀκόμη ὁ ἔλεγχος τῶν ἐκλογῶν, εἶχε μὲ τὰς ἀλληλοδιαδόχους ἐκλογὰς γίνει πρώτη κατανομή, δευτέρα, τρίτη, ὅταν εἶδον τὸ φῶς ἀλληλοδιαδόχως μερικὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐζητήθησαν νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ἦλθον. Ἕν ἐκ τῶν διαταγμάτων αὐτῶν εἶναι τὸ διάταγμα τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ κύρωσις καὶ τὸ ὁποῖον εἶχε τὸν ἑξῆς τίτλον περὶ γνώσεως...(ἀναγινώσκει). Δύνασθε ὅλοι νὰ κατανοήσετε ὅτι δὲν ὑπῆρχε πλέον ἐμπιστοσύνη, ἀφοῦ ἔγιναν ἐκλογαὶ δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶχον γίνει πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ἀλλὰ δὲν πιστεύω κανεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ἐκτὸς αὐτῆς, νὰ δύναται νὰ κατανοήσῃ πῶς ἦτο δυνατὸν τότε, ὅτε εἴχομεν τὸν ἐνθουσιασμὸν ὅτι ὕστερα ἀπὸ μίαν δεκαετίαν ἐπανηρχόμεθα εἰς τὸν ὁμαλὸν κοινοβουλευτικὸν βίον καὶ μάλιστα κατὰ τὴν βεβαίωσιν τοῦ κ. Κουλουμβάκη ὅτι εἶχον ἐκλεγῆ οἱ ἄριστοι τῶν ἀρίστων, δὲν πιστεύω ὅτι ὑπάρχει κανεὶς ἐξ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὴν Βουλήν. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ ἐπισημάνω τοῦτο: Ὅτι μία ὁλόκληρος 10ετία ἡ ὁποία διῆλθεν ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ τὸ νόμιμον πολίτευμα, συνήθισεν εἰς τὸ ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ κατέχοντες ὡρισμένας καὶ ὑπευθύνους θέσεις εἰς τὰ Ὑπουργεῖα νὰ λάβουν ὅλα τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα τὸ Σύνταγμα ἔδωσεν εἰς ὡρισμένα Σώματα καὶ τὸ διάταγμα ἀπέδωσε τότε πρᾶγμα ἄλλο παρὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ κανονίζῃ ἡ Βουλὴ ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν σύνθεσιν αὐτοῦ. Αὐτὸ τὸ ἐπῆραν ὡρισμένοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι λέγονται ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον καὶ λέγει τὸ ἄρθρον δύο: Αἱ ὑπηρεσίαι αἱ ὁποῖαι........ (Ἀναγινώσκει)....... Ἡ δικαιολογία ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀναζητήσῃ κανεὶς διὰ νὰ τὴν εὕρῃ, ἦτο ἡ ἑξῆς: Πρῶτον, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς ὀργανωτικῆς ἀποστολῆς ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὄχι ὡς ἓν Σῶμα ἀλλὰ διαδοχικῶς. Δεύτερον, ὅτι εἶναι τόσον πολὺ μυστικὰ αὐτὰ τὰ ἀφορῶντα τὴν ὀργάνωσιν τοῦ στρατοῦ, ὥστε δὲν ἦτο δυνατὸν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ διὰ διατάγματος. Κατηργήθη ὁλόκληρον τὸ Σύνταγμα διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς. Ὁλόκληρος ἡ Βουλή, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἀκόμη κατηργήθη τὸ δικαίωμα τῆς κυρώσεως τῶν νόμων κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐκδόσεως Βασιλικῶν διαταγμάτων καὶ φωνὴ ἠκούσθη ἐν Ραμᾷ Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα της. Καὶ θὰ ἴδητε ὅτι ὑπῆρξαν ἀξιωματικοί, ἀνώτεροι κριθέντες ἀπὸ κατωτέρους ἀξιωματικούς. Ἀξιωματικοὺς ἀρίστους ἀπομακρυνομένους καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Ἡ πρώτη δικαιολογία ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κατανοήσῃ ἡ στρατιωτικὴ ἀποστολή, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς τὴν Ἑλλάδα, δι’ αὐτὴν μέν ἦτο σωστό, δι’ ἡμᾶς ὅμως δὲν ἦτο σωστό. Ἔχω ἐδῶ ἐμπρός μου ἕνα φυλλάδιον, ὑπὸ τὸν τίτλον «τὸ Ἀγγλικὸν σύστημα διακυβερνήσεως». Εἰς τὴν Ἀγγλίαν ὑπάρχει μία εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις ἐξ ἐθίμου καὶ STATU ὅπου δύνανται νὰ νομοθετοῦν διάφοροι ὀργανισμοί, ἀκόμη καὶ ἠλεκτρικαὶ ἑταιρεῖαι, καὶ ὑπάρχει μία εἰδικὴ διαδικασία μιᾶς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἐξετάζει ἐὰν ὑπάρχῃ κανεὶς βλαπτόμενος. Εἰδικώτερον διὰ τὸ νομοθετεῖν τοῦ Κοινοβουλίου δὲν ὑπάρχει γραπτὸν δίκαιον, ὑπάρχει μόνον ACT ποὺ κανονίζουν τὰς σχέσεις τῆς Βουλῆς τῶν Κοινοτήτων καὶ τῶν Λόρδων. Ἐκεῖ εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἔχομεν μίαν εὐρυτάτην χρῆσιν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ἡ ὁποία πολλὰς φορὰς περιλαμβάνει εὐρυτάτας διαστάσεις. Δηλαδὴ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ νομοθετοῦν, ὄχι δυνάμει εἰδικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἀλλὰ δυνάμει γενικωτέρας ἐξουσιοδοτήσεως ἐκ τῶν καταστατικῶν προερχομένων ἀπὸ παλαιοτάτων χρόνων δυνάμει ἐθίμου.

§90Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Τί σχέσιν ἔχουν αὐτὰ, κύριε συνάδελφε. Τὸ νομοθετικὸν σύστημα καὶ τὰ ἔθιμα τῆς Ἀγγλίας θὰ ἐφαρμοσθοῦν ἐδῶ πέρα;

§91Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἠμπορεῖ κάθε ἄλλος νὰ ἐρωτᾷ πλὴν τοῦ κ. Μαντουβάλου, διότι ὁ ἀγορεύων γνωρίζει ἐὰν ἔχουν σχέσιν. Ἀλλά, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι νομοθετοῦν κατ’ ἐξουσιοδότησιν ἐν Ἀγγλίᾳ, εἶναι κυρίως οἱ Ὑπουργοί. Ὁ Ὑπουργὸς δηλαδὴ εἰς τὴν Ἀγγλίαν κάμνει ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα δυνάμει τοῦ Συντάγματος γίνονται ἐδῶ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα ὅτι ἡ Ὀργανωτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχε δίκαιον ποὺ ἤθελε διὰ διαταγμάτων νὰ γίνουν αὐτά, διότι αὐτὸ ἤξευρεν ὅτι γίνεται εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Ἡμεῖς ὅμως ἐδῶ ἐφροντίσαμεν νὰ μεταφράσωμεν εἰς τὴν γλῶσσαν τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ Σύνταγμά μας. Ἡ δευτέρα δικαιολογία εἶναι, ὅτι ἔπρεπεν ὁ ὀργανισμὸς νὰ μὴ γίνῃ καθολικός. Νομίζω, ὅτι ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ καὶ δυστυχῶς διότι ἠμποροῦσε διὰ νομοσχεδίων νὰ εἰσήγετο διαδοχικῶς, διὰ νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ὑφίσταντο τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας καὶ θὰ ἐγίνετο νόμος. Ὑπάρχει καὶ μία τρίτη δικαιολογία, ἡ μυστικότης. Τριακοσίας δραχμὰς ἐὰν διαθέσῃ κανεὶς καὶ πάῃ στὴν ὁδὸ Καποδιστρίου θὰ πάρῃ ἕνα φύλλο τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, μὲ ὅλα τὰ μυστικά, τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ προφυλάξῃ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία θὰ ἐγίνετο εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία διὰ τὸ διάταγμα καὶ εἶχε δίκαιον ὁ βουλευτὴς Λακωνίας ὅταν ἔλεγεν ὅτι τὸ περίεργον, εἶναι, ὅτι εἰσάγεται μετὰ τόσους μῆνας τὸ νομοθέτημα αὐτὸ πρὸς κύρωσιν. Τὸ διάταγμα δὲν ἄφησε τίποτε, ἔκαμε περισσότερα ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, καὶ ἠνάγκασε τὸν νέον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, εἰς τὸν ὁποῖον ἄλλην μίαν φορὰν ἐκφράζω τὰς εὐχαριστίας μου, μὴ δυνάμενον νὰ κάμῃ ἄλλως, νὰ σκεπάσῃ, νὰ γλυκάνῃ μὲ τὸ νὰ ἀποδεχθῇ νὰ λαμβάνουν ἀποδοχὰς ἐν ἐνεργείᾳ οἱ θιγόμενοι ἐνῷ δὲν εἶναι πράγματι ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ἀφοῦ μᾶς ζητήσῃ νὰ ἀκυρώσωμεν ὅλα τὰ ἀνομήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ὀφείλονται εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἀφήνων τὸ κύκνειον ᾆσμα, ὅτι ἀπ’ αὐτῆς τῆς στιγμῆς καὶ ἐφεξῆς θὰ ἰσχύσῃ πλέον τὸ Σύνταγμα. Τὸ Σύνταγμα ὅμως τοῦ 1911 ἴσχυε καὶ ἀπὸ τῆς 31.3.46 μέχρι τῆς 13.5.46 καὶ ἑπομένως ἦτο προτιμότερον ἀντὶ νὰ γίνουν ὅλα αὐτὰ νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ νὰ εἰσηγεῖτο τὰ νομοθετήματα διαδοχικῶς εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖον Σῶμα δὲν παρέλειψέ ποτε νὰ κάμῃ ἀντιπολίτευσιν ἐντὸς τῶν ὁρίων καὶ ὄχι κατὰ τύπους ρίπτον ἄμμον καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ἀναγκαία περίπτωσις νὰ ἐνισχύσῃ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτό, κύριοι, εἶναι τὸ ἱστορικόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κυρώσωμεν διὰ τῆς ψήφου μας τὰ γενόμενα. Ἡμεῖς διατηροῦμεν τὰ δικαιώματα τῆς διαμαρτυρίας πάντοτε καὶ λέγομεν ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα δὲν θὰ γίνῃ τίποτε, ἀλλὰ ἀπ’ ἐδῶ καὶ πρὶν δὲν εἶναι τοιαῦτα τὰ γενόμενα, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ διορθωθοῦν. Καὶ διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω πολύ, θὰ σᾶς ὑπομνήσω τὶ εἶπεν ὁ Κλεμανσώ, ὁ ὁποῖος ἐνῷ ἦτο πολιτικός, ἐπενέβαινεν εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὴν νίκην εἰς τὸν ἄλλον πόλεμον εἰς τὴν Γαλλίαν, ὅταν τοῦ εἶπαν τὶ γίνεται ἀπὸ τοὺς στρατιωτικοὺς μόνον, εἶπεν ὅτι «τὰ ζητήματα τοῦ στρατοῦ εἶναι πολὺ σοβαρά, ὥστε νὰ μὴ τὰ ἐμπιστευθῶμεν μόνον εἰς τοὺς ἀξιωματικούς». (Χειροκροτήματα).

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἀποστόλου ἔχει τὸν λόγον.

§93Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὴν συζήτησιν τοῦ κυρωτικοῦ τούτου νομοσχεδίου ἔρχεται εἰς ἐπικαιρότητα πάλιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἕνα θέμα τόσον σπουδαῖον, τὸ ὁποῖον, ἐὰν ἐσεβόμεθα πιὸ πολύ, τοὺς ἐλευθέρους κοινοβουλευτικοὺς θεσμούς μας, θὰ ἀπασχολοῦσε τὴν Βουλὴν μὲ ὅλην τὴν ἐμπρέπουσαν σοβαρότητα καὶ προσοχὴν ἴσως ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. Ὅπως ἐνθυμεῖσθε ὅλοι, πέρυσι, ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἐξεδόθησαν 3 νομοθετικὰ διατάγματα ἁμαρτωλά, κατὰ τρόπον πραξικοπηματικόν, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν σάλον εἰς τὸ Στράτευμα καὶ τὰ ὁποῖα ἤγειραν σωρείαν διαμαρτυριῶν, ἐκ μέρους ἀκόμη καὶ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς. Τὸ πρῶτον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεκυρώθη μόλις πρὸ ὀλίγου, τὸ δεύτερον, αὐτὸ ποὺ συζητοῦμεν, καὶ τὸ τρίτον εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἱεραρχίαν καὶ τοὺς προβιβασμοὺς τῶν στελεχῶν. Καὶ πέρυσι, ἐγένετο συζήτησις σχετικὴ ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐξ Ἀρκαδίας, τοῦ στρατηγοῦ κ. Μανέττα. Ἐνθυμοῦμαι δὲ ὅτι, ὁ νῦν κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔλαβε θέσιν ἐναντίον τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν, ἐπικρίνας ταῦτα δρυμέως καὶ συστήσας μάλιστα, εἰς τὸν τότε συνάδελφόν του, νὰ μὴ προβῇ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν καὶ νὰ τὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ δὲν εἰσηκούσθη. Ἐπίσης καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, κ. Μπακόπουλος, ἐπέκρινε ταῦτα καὶ τὰ ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀντισυνταγματικὰ καὶ δημιουργοῦντα καταστάσεις.

§94Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὅλοι τὰ ἐπεκρίναμεν.

§95Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Καὶ πολλοὶ ἄλλοι.

§96Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Μὲ τὸ διάταγμα αὐτό, ποὺ συζητοῦμεν, κύριοι βουλευταί, καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ στρατεύματος, τὴν σύνθεσιν δηλαδὴ αὐτοῦ, τῶν μονάδων, καὶ τῶν σχηματισμῶν του καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν στελεχῶν καὶ τὴν κατάργησιν καὶ δημιουργίαν νέων σωμάτων καὶ ὑπηρεσιῶν τῶν μονάδων, εἰσήχθη μία καινοτομία καταργοῦσα θεσμούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν συνειδητοποιημένοι πλέον εἰς τὸ στράτευμα καὶ εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας εἰσήχθησαν νέοι θεσμοὶ ἄγνωστοι μέχρι σήμερον παρ’ ἡμῖν. Ἀπεξενώθησαν, δηλαδή, ἀπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ ἀπὸ τὰς εὐθύνας των, Κυβέρνησις καὶ νομοθετικὸν σῶμα, καὶ παρεχωρήθησαν αἱ ἐξουσίαι αὐταί, εἰς τὸ λεγόμενον Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον (Α.Σ.Σ.). Ἐδόθη εἰς τοῦτο ἡ δύναμις νὰ ἀποφασίζῃ καὶ νὰ κανονίζῃ ἀνεξελέγκτως ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπομεν προηγουμένως, δηλαδή, τὰ περὶ τῆς ὀργανώσεως τοῦ στρατοῦ καὶ νὰ ἐπικυροῦνται αἱ ἀποφάσεις του δι’ ἁπλῶν Βασιλικῶν διαταγμάτων, περὶ τῆς νομιμότητος τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ εἰσηγητής, ἢ μᾶλλον περὶ τῆς μὴ νομιμότητος αὐτῶν. Δὲν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἁρμοδιότητος καὶ τῶν ἱκανοτήτων τοῦ Α.Σ.Σ. νὰ ἀσχολῆται μὲ αὐτὰ τὰ πράγματα, νὰ ἀνατρέπῃ τὴν σύνθεσιν τοῦ στρατοῦ καὶ τὸν ὑπάρχοντα ὀργανισμὸν αὐτοῦ καὶ νὰ συντάσσῃ νέον τοιοῦτον κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτῷ. Τὸ Συμβούλιον δύναται μέν, νὰ ὑποβάλλῃ μελέτας καὶ γνώμας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ προκαλῇ ἀποφάσεις της ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ προχωρήσῃ πέραν τούτων καὶ νὰ φθάσῃ εἰς τὴν ἀνατροπὴν τοῦ ὑπάρχοντος θεσμοῦ τῆς ὀργανώσεως τοῦ στρατοῦ. Διότι ὁ ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ καὶ σύνθεσίς του, εἶναι ζήτημα γενικόν, δὲν εἶναι μόνον καθαρῶς τεχνικὸν εἶναι κατ’ ἐξοχὴν Κυβερνητικὴ λειτουργία, εἶναι αὐτὸ τοῦτο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν στρατιωτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Προκειμένου δὲ νὰ χαράξῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν στρατιωτικήν της πολιτικήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἄλλους συντελεστάς, οἱ ὁποῖοι συντρέχουν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνάγκη νὰ συντρέξουν, διὰ νὰ ἀχθῇ εἰς ἓν συμπέρασμα τοιοῦτον, ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ ἓν σύνολον. Δέν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψην αἱ πολεμικαὶ συνθῆκαι, αἱ διπλωματικαὶ ζυμώσεις, αἱ συμμαχίαι, οἱ πιθανοὶ ἀντίπαλοι, αἱ δυνατότητες ἐφοδιασμοῦ, οἱ οἰκονομικοὶ πόροι, αἱ πολεμικαὶ βιομηχανίαι, καὶ ἐν γένει νὰ ἀποτελέσῃ τοῦτο ἓν πρόγραμμα τὸ ὁποῖον νὰ κλιμακώνεται ἐν χρόνῳ καὶ τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἐν κοινωνίᾳ, νὰ εἶναι δηλ. εἰς γνῶσιν ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, διότι τὸ ζήτημα τοῦ στρατεύματος εἶναι ζήτημα Ἐθνικόν. Ἴσως θὰ ἠδύνατο νὰ ἰσχυρισθῇ κανεὶς, ὅτι εἰς τὸν στρατόν, ἰσχύει τὸ δόγμα τῆς αὐτοδιοικήσεως. Μάλιστα, τὸ δόγμα τῆς αὐτοδιοικήσεως, κύριοι συνάδελφοι, καθιερώθη παρ’ ἡμῶν, καὶ ἐνθυμοῦμαι καλῶς, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κατὰ τὸ 1905, ποὺ ἱδρύθη ἡ γενικὴ διοίκησις τοῦ Στρατεύματος, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ τότε Διαδόχου, μὲ τὸ ὑπὸ τὴν προεδρίαν αὐτοῦ Συμβούλιον Μεράρχων καὶ συνεχίσθη κατόπιν μὲ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον (Α.Σ.Σ.), τὸ ὁποῖον ἐλειτούργησε, κυρίως μετὰ τὸν πόλεμον καὶ μέχρι σήμερον. Ἡ ἔννοια τῆς ἀρχῆς αὐτῆς τῆς αὐτοτελείας τοῦ στρατεύματος, καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα ἔλαβε συγκεκριμένην μορφήν, διεμορφώθη δηλαδὴ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς μὴ ἀναμίξεως τῆς πολιτικῆς εἰς τὰ πράγματα τοῦ Στρατοῦ. Δηλαδὴ προκειμένου περὶ τῆς ἐσωτερικῆς διοικήσεως τοῦ στρατοῦ νὰ μὴ ἔχῃ οὐδεμίαν σχέσιν ἡ πολιτική. Νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς τὰς προαγωγάς, μεταθέσεις, τοποθετήσεις ἀξιωματικῶν οἱ βουλευταὶ καὶ οἱ διάφοροι πολιτευόμενοι, ἀλλὰ νὰ ἀνάγωνται τὰ ζητήματα ταῦτα εἰς τὴν ἀποκλειστικότητα τοῦ Α. Σ.Σ. Οὕτω ἐλειτούργησεν ἔκτοτε· δηλαδή, αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ περιωρίσθησαν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν διοίκησιν τοῦ στρατεύματος. Καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα μέχρι σήμερον οὐδεὶς ποτὲ ἤγειρεν ἀξιώσεις νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὸ δικαίωμα τῆς Βουλῆς νὰ ἐγκρίνῃ τὰ διάφορα σχετικὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα εἰσῆγεν ὑπευθύνως ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Μὲ τὰ Ν. Δ. τῆς Κυβερνήσεως τῆς σημερινῆς, ἀπημπολήθησαν αἱ ἀρχαὶ αὐταί. Ἀπεξένωσαν ταῦτα καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου καὶ τῆς εὐθύνης διὰ τὰ πράγματα τοῦ στρατοῦ τῆς Χώρας. Ἰδοὺ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Βαμβέτσος, προηγουμένως, τὸ τέκνον ἀλλὰ τὸ τέκνον, τὸ μὴ φυσιολογικόν, τῆς ἀρχῆς τῆς αὐτονομίας. Ὁ νῦν Ὑπουργὸς φέρει ξένας ἁμαρτίας βεβαίως καὶ προσεπάθησε μὲν νὰ περικόψῃ τὰ κακὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα τοῦ νομοσχεδίου τοὐλάχιστον διὰ τὸ μέλλον, διότι καταργεῖ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ διὰ τὸ μέλλον, ἀλλὰ αἱ δημιουργηθεῖσαι ἀνωμαλίαι ἐκ τῆς μέχρι σήμερον ἐφαρμογῆς του παραμένουν ἀκέραιαι.

§97Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐὰν ἦτο συνεπὴς, ὁ κ. Ὑπουργός, ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ τὴν καταψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν ἀκύρωσιν αὐτοῦ. Εἶναι ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τὸ κατεπολέμησαν, εἶναι ἓν ἁμαρτωλὸν νομοσχέδιον.

§98Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Παρηρμηνεύθη λοιπόν, καὶ ἐκακοποιήθη ἡ ἀρχὴ αὐτῆς τῆς αὐτοτελείας τοῦ στρατεύματος. Διότι ἕως τώρα ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἴπομεν προηγουμένως, εἶχε τὴν εὐθύνην ἀπέναντι τῆς Βουλῆς. Εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ὅταν παρεξέκλινε τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων αὐτοῦ ἢ ἐὰν ἕνας ἀνώτατος λειτουργὸς τοῦ Κράτους ἦτο ἀνεπαρκὴς εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν ἀνατεθεισῶν αὐτῷ λειτουργιῶν, εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἀντικαταστήσῃ αὐτόν. Καὶ οὕτω εἶχε πάντοτε τὴν ἐποπτείαν καὶ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν εὐθύνην ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, διότι ἀπὸ τὴν Βουλὴν εἶχε λάβει τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίζῃ τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος καὶ νὰ μεριμνᾷ καὶ νὰ εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν καλὴν κατάστασιν καὶ διοίκησιν τοῦ στρατεύματος. Αὐτὰ τὰ πράγματα ἔχουν ἀπεμποληθῆ σήμερον. Καὶ μετὰ ἓν ἔτος, ἀφοῦ ἐδημιουργήθησαν ὅλαι αἱ ἀνωμαλίαι, ἔρχεται τώρα, ἀφοῦ δηλαδὴ ἀφῆκε νὰ περάσῃ ὁ καιρὸς καὶ νὰ σταθεροποιηθῇ τὸ καθεστὼς αὐτό, καὶ φέρει τὸ νομοσχέδιον πρὸς κύρωσιν. Βέβαια τακτικώτερον θὰ ἦτο νὰ ἤρχετο ἀμέσως. Ἀλλ’ ἀφοῦ ἤργησε τόσον πολὺ κ. Ὑπουργέ, καὶ μιὰ ποὺ δὲν ὑπάρχει λόγος ἐπειγούσης φύσεως, πρέπει νὰ ἀποσύρετε τὸ νομοσχέδιον. Νὰ τὸ ἀποσύρετε, διότι σήμερον οὔτε συμφέρει, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εὐρεῖα συζήτησις ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν μας πραγμάτων. Ἐπὶ πλέον δὲ συντρέχει καὶ ἄλλος λόγος. Εἰς τὰ πράγματα τῆς χώρας μας ἐπεμβαίνει σήμερον καὶ ἕνας νέος συντελεστής. Ἀναμένομεν ἐνίσχυσιν Ἀμερικανικήν. Αὐτὸ τὸ μέτρον, πολὺ πιθανόν, νὰ μᾶς ἀγάγῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ σκεφθῶμεν περὶ ἑνὸς νέου ὀργανισμοῦ μὲ κάποιαν προοπτικὴν μακροτέραν, περὶ ἑνὸς ὀργανισμοῦ θεμελιωδεστέρου, διότι ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς ἔχει προσωρινὸν χαρακτῆρα ὡς ἐκτίθεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ σας ἐκθέσει. Δὲν θὰ ἦτο λοιπὸν ἄσκοπον νὰ ἀποσυρθῇ ἀφοῦ μάλιστα καὶ σεῖς, κ. Ὑπουργέ, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν τὸ πιστεύετε. Δὲν πρόκειται νὰ μᾶς φέρῃ καλόν τι. Καὶ σεῖς, κ. Ὑπουργέ, προέρχεσθε ἀπὸ τὸν στρατὸν —δὲν ἔχει σημασίαν ἂν εἶσθε τοῦ ναυτικοῦ— καὶ συνεπῶς θὰ πονῆτε περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς τὸ στράτευμα καὶ πρέπει νὰ προσπαθήσετε νὰ ἄρετε ὅλας τὰς ἀνωμαλίας ποὺ προέκυψαν ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διαταγμάτων αὐτῶν. Διότι δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀποκρύψωμεν, κύριοι, εἰς τὴν ἐφαρμογήν, τῶν νομοθετικῶν αὐτῶν διαταγμάτων, ἔγιναν πράγματι ἀδικίαι πολλαί, ἐκτὸς τῆς ἀπεμπολήσεως καὶ μείωσις τοῦ γοήτρου καὶ τοῦ ἠθικοῦ κύρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς. Ἠδικήθησαν πολλοὶ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐπιτελέσει εὐόρκως τὸ καθῆκον των καὶ εἶχον συντελέσει ὅσον μποροῦσαν εἰς τὴν νίκην τῶν Ἑλληνικῶν ὅπλων. Ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὸ στράτευμα μὲ ἠθικὴν μείωσιν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα κ. Ὑπουργέ, μὲ πνεῦμα δικαιοσύνης καὶ νὰ ληφθοῦν τὰ δέοντα μέτρα διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν. Μὴ λησμονῶμεν ὅτι ἐμειώθησαν καὶ τὰ χρονικὰ ἀκόμη ὅρια πρὸς προαγωγήν. Προήχθησαν ἀμέσως πολλοὶ ἀξιωματικοὶ διὰ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις τῶν ἀπομακρυνθέντων. Ἐδημιουργήθησαν νέοι βαθμοί, καὶ ὑπηρεσίαι καὶ ὡς ἐπιστέγασμα ὅλων διενηργήθησαν προαγωγαὶ 25 περίπου ὑποστρατήγων, 55 ταξιαρχῶν. 2000 περίπου ἀξιωματικῶν. Μέσα εἰς ὅλα αὐτὰ ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι ἀδικίαι. Καὶ ἔχει τὴν δύναμιν, κ. βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐὰν δὲν τοῦ λείπῃ ἡ καλὴ θέλησις, τώρα ποὺ τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, νὰ θελήσῃ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ πράγματα αὐτὰ καὶ νὰ προβῇ εἰς τὴν θεραπείαν τῶν ἀδικιῶν. Νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν καὶ τὴν ἐπαναφορὰν ὅλων τῶν ἀξίων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀδίκως ἀπεμακρύνθησαν, νὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν μέτρων ἐπίσης δι’ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τυχὸν θὰ ἀπομακρυνθοῦν λόγῳ τοῦ προσωρινοῦ περιορισμοῦ τῶν στρατιωτικῶν μας δυνάμεων. Πρέπει νὰ ἀχθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο εἰς τὴν περιωπὴν τοῦ ἐθνικοῦ ζητήματος, διότι ὄντως εἶναι ἐθνικὸν ζήτημα. Δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφοι, ἐὰν πλανῶμαι, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἕνας ἀπὸ τοὺς σοβαροὺς λόγους διὰ τὰ δεινὰ τῆς Χώρας μας, εἰς τὴν γενεάν μας, ἦτο καὶ τὸ στρατιωτικὸν ζήτημα. Ἐὰν τὸ στρατιωτικὸν ζήτημα δὲν ἦτο οἷον εἶναι σήμερον, ἐὰν ὑπῆρχεν, ἐν ὀνόματι τοῦ μεγαλείου τῆς Ἑλλάδος, ὁ ἱερὸς δεσμὸς ὁ ὁποῖος θὰ ἥνωνε ὅλα τὰ στελέχη, ἴσως τὰ πράγματα τῆς Χώρας μας νὰ ἦσαν ἐντελῶς διάφορα. Ζητῶ, λοιπόν, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς αὐτῆς ἐξετάσῃ τὸ νομοθέτημα τοῦτο. Ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀσχοληθῇ, ὄχι μόνον ὁ ἴδιος, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ ζήτημα. Ἡμεῖς, ὡς Ἀντιπολίτευσις, δὲν πρόκειται βέβαια νὰ ἐπικυρώσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὅπως ἐδήλωσεν ὁ πρὸ ἐμοῦ ὁμιλήσας συνάδελφός μου κ. Λαδᾶς, τοὐναντίον, μάλιστα διαμαρτυρόμεθα ἐναντίον αὐτοῦ καὶ δηλοῦμεν, ὅταν ὁ λαὸς μᾶς ἐμπιστευθῇ τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας, ἕνα ἀπὸ τὰ μελήματά μας θὰ εἶναι καὶ ἡ ἐπαναφορὰ τῆς νομιμότητος εἰς τὸ στράτευμα. Ὡς τόσον ὅμως, ὑποβάλλομεν τὴν παράκλησιν ταύτην, εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ παρακαλοῦμεν νὰ τὴν υἱοθετήσῃ. Πρέπει νὰ θεωρήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο ὡς ζήτημα ἐθνικὸν καὶ τότε θὰ εὕρῃ τὴν λύσιν του. Καταρτίσατε, κ. Ὑπουργέ, Ἐπιτροπὴν ἀπὸ ἀποστράτους ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, προερχομένους ἀπὸ ὅλας τὰς πολιτικὰς ἀποχρώσεις τῆς Βουλῆς καὶ παρέχοντας ὅλα τὰ ἐχέγγυα, λόγῳ ἤθους καὶ κύρους των, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐξετάσουν τὸ ζήτημα μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ πνεῦμα πατριωτικῆς ἐξάρσεως καὶ ἀχθοῦν εἰς συμπεράσματα δίκαια καὶ ὀρθὰ καὶ νὰ συνδράμουν τὸ δύσκολον μὲν ἀλλὰ ὡραῖον καὶ ὑψηλὸν ἔργον σας. Ἡ Ἑλληνικὴ στρατιωτικὴ κοινωνία, δὲν στερεῖται τοιούτων ἀτόμων. Πρέπει νὰ δώσουν ὅλοι τὰ φῶτα τους καὶ τὴν πεῖραν τους καὶ τὴν σοφίαν τους, διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Οὕτω μόνον ἡ λύσις θὰ εἶναι ὁριστικὴ καὶ στερεὰ καὶ θὰ δυνάμεθα ὡς Ἔθνος νὰ βασιζώμεθα ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ Ἐθνικοῦ μας στρατοῦ διὰ τὴν πραγμάτωσιν τῶν ἐθνικῶν προσδοκιῶν. Ἄλλως, κ. Ὑπουργέ, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἡ λύσις αὐτή, ἡ μετὰ βίας καὶ σπουδῆς, ἡ παράνομος αὐτὴ λύσις, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἐγκυμονῇ εἰς τὸ μέλλον κινδύνους διὰ τὴν Χώραν, ἀσχέτως πρὸς τὴν σήμερον ὑφισταμένην ἀναταραχὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν σκληρῶς δοκιμάζεται ἡ Πατρίς. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι βουλευταί.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§100Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν αἰσθάνομαι οὐδεμίαν τέρψιν, εἰς τὸ νὰ ἀπαγγέλλω ἐπικηδείους καὶ δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐὰν δὲν ὑπῆρχον δύο σοβαροὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ δὴ πρῶτον, τὸ γεγονός, ὅτι εὑρισκόμεθα ἀπὸ ἀπόψεως στρατιωτικῆς ὀργανώσεως εἰς μίαν ἐποχὴν μεσοβασιλείας καὶ δεύτερον, ὅτι ἔχομεν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτήν, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς πολιτικῆς του, τῶν τελευταίων τοὐλάχιστον ἡμερῶν, μᾶς ἔπεισεν ὅτι εἶναι ὁ ἀνὴρ, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν συνέχισιν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὰ ὁποῖα, διὰ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου, προσπαθεῖ νὰ τερματίσῃ, μετὰ πάσης δυνατῆς λεπτότητος. Συνέβη, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν χώραν μας, ὅ,τι συμβαίνει πολλάκις εἰς πτωχὰς νέας καλῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀναγκάζονται νὰ ζητήσουν ἀπὸ εὔπορον φίλον τῆς οἰκογενείας ὑλικὴν βοήθειαν καὶ ἐκεῖνος θεωρεῖ τὴν στιγμὴν κατάλληλον, διὰ νὰ ἀπαιτήσῃ ἄλλου εἴδους ὠφελείας ἀπὸ τὴν αἴτησιν αὐτήν. Εὑρέθη ἡ Χώρα μας εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ βοήθειαν καί, ἀντὶ ἡ βοήθεια νὰ τῆς ἐδίδετο ἀπολύτως ἀνιδιοτελῶς καὶ μὲ τὴν ὑποχρέωσιν, ἡ ὁποία ὑπῆρχε πρὸς χώραν θυσιασθεῖσαν, ἐζητήθησαν ἀπὸ αὐτὴν ἀνταλλάγματα, τὰ ὁποῖα ἐσήμαινον ἐν μέρει, μείωσιν τῆς Ἐθνικῆς της κυριαρχίας. Ἀκριβῶς δὲ τὸ γεγονός, λέγω, ὅτι εὑρισκόμεθα σήμερον, εἰς μίαν ἐποχὴν μεσοβασιλείας ἐπιβάλλει τὴν κριτικὴν ἐπὶ τῶν τότε γενομένων, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶμεν καὶ πάλιν εἰς μίαν δύσκολον θέσιν. Αἱ Ὀργανωτικαὶ Ἀποστολαὶ εἰς τὸ παρελθόν, εἶχον πρόγραμμα ἐντελῶς περιωρισμένον· ἠσχολοῦντο μόνον εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ἀνδρῶν μας, δὲν ἐπενέβαινον εἰς τὸ ἔργον τῆς Διοικήσεως καὶ ἰδίως δὲν ἐπενέβαινον ποσῶς εἰς ζητήματα προσωπικά. Ἀτυχῶς, τοῦτο δὲν ἐτηρήθη καὶ εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν, διότι αἱ Ὀργανωτικαὶ Ἀποστολαί, αἱ σήμερον λειτουργοῦσαι ἐν τῇ Χώρᾳ, ἔχουν κατὰ τὰς συμφωνίας, τῶν ὁποίων ἐλάβομεν γνῶσιν, δικαίωμα, βεβαίως, ἁπλῆς γνωμοδοτήσεως ἐπὶ ζητημάτων προσωπικῶν, ἀλλὰ τὸ δικαίωμα τοῦτο τῆς γνωμοδοτήσεως εἶναι καὶ τοῦτο φαινομενικόν, καθ’ ὅσον ἐὰν τυχὸν ὁ ζητῶν τὴν γνωμοδότησιν Ὑπουργὸς δὲν ἀποδέχεται τὴν γνώμην τοῦ γνωμοδοτοῦντος ὀργανωτοῦ, ἐπέρχεται μία ἄλλη συνέπεια. Δὲν τερματίζεται, δηλαδή, ἐκεῖ ἡ θέσις τοῦ συμβουλεύοντος, ὡς ἔδει, ἀλλὰ ὁ συμβουλεύων ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ ἔφεσιν ἐναντίον τῆς ἀρνητικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ ἐνώπιον τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ταῦτα καθ’ ὅσον ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων γνωρίζω, χωρὶς νὰ προσθέσω καὶ μίαν ἄλλην πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω, ὅτι, ἀτυχῶς, δὲν εἶναι κἂν ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὁ διαιτητής, ἀλλά, διὰ μιᾶς ἄλλης ἀποκρυβείσης ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ, συμφωνίας ἡ διαιτητικὴ αὐτὴ θέσις τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, μεταφέρεται εἰς πρόσωπα ἐξωελληνικά. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω τοῦτο, κύριοι, διότι, ἴσως, ἐνθυμεῖσθε, ὅτι, ὅταν συνεζητήθησαν ἐνώπιον ἡμῶν αἱ συμβάσεις ἢ μᾶλλον τὸ νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τῶν συμβάσεων μετὰ τῆς Βρεταννικῆς Ἀποστολῆς τῶν Σωμάτων τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, τὸ νομοσχέδιον ἦτο διατυπωμένον κατὰ περίεργόν τινα τρόπον, πρωτοφανῆ εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικά. Ἔλεγε, δηλαδή, ὅτι κυροῦνται αἱ ἀπὸ τάδε ἡμερομηνίας ἐπιστολαί, αἱ ἀνταλλαγεῖσαι μεταξὺ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Πρεσβευτοῦ ξένης Δυνάμεως, χωρὶς νὰ περιέχεται τὸ κείμενον τῶν ἐπιστολῶν. Ἐνόμισα τότε, ὅτι εἶχον τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ τότε ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ διὰ τὰς ἀνωμαλίας αὐτῆς καὶ ἐγένετο μία περίεργος, παρελκυστική, ἐνοχλητικὴ διά τινας συζήτησις, καὶ παρασκηνιακαὶ ἀκόμη ἐνέργειαι κατεβλήθησαν, ὥστε νὰ μὴ ἴδουν τὸ φῶς τῆς ἡμέρας, αἱ ἐπιστολαὶ ἐκεῖναι. Ἀλλὰ πρὸ τῆς ἐπιμονῆς μου, αἱ ἐπιστολαὶ κατετέθησαν εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐκλήθην ἁπλῶς νὰ λάβω γνῶσιν. Ἀλλὰ ἀπήντησα τότε, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ προσωπικῆς μου τινὸς ὑποθέσεως, ὥστε νὰ τερματισθῇ ἡ ὑπόθεσις ἀπὸ τῆς στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐγὼ μόνος, θὰ ἐλάμβανον γνῶσιν τῶν ἐπιστολῶν καὶ ἠξίωσα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ τυπωθοῦν αἱ ἐπιστολαί, τοὐλάχιστον ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει τοῦ νομοσχεδίου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ τροποποιηθῇ τὸ κείμενον κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ κυροῦνται αἱ οὕτω πως δημοσιευόμεναι ἐπιστολαί. Παρὰ ταῦτα, ἔχω, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἀνεύθυνον πληροφορίαν, ὅτι αἱ δημοσιευθεῖσαι ἐπιστολαί, δὲν εἶναι πλήρεις καὶ ὅτι ὑπάρχει καὶ ἑτέρα ἀποκρυβεῖσα ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀσκήσω σοβαρώτατον ἔλεγχον ἐναντίον τοῦ ὑπευθύνου Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπέκρυψε σοβαρὰ ἔγγραφα ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ τοιαύτη σχέσις τῶν Ὀργανωτικῶν Ἀποστολῶν πρὸς τὸ ἐπίσημον Κράτος, εἶναι ἡ ἀφορμὴ τοῦ Ν. Δ., τὸ ὁποῖον ἔρχεται πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Δὲν θέλω, νὰ ἐξετάσω τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπεδιώχθη ἡ δημιουργία ἑνὸς τόσον ἀνεξαρτήτου, ἀπὸ τῆς λαϊκῆς ἀντιπροσωπείας Σώματος, ὡς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ. Ἀλλὰ τὸ Σῶμα ἐδημιουργήθη καὶ αἱ κακαὶ συνήθειαι ἐδημιουργήθησαν, κακαὶ συνήθειαι, αἱ ὁποῖαι ἐξακολουθοῦν μέχρι σήμερον καὶ αἱ ὁποῖαι ἴσως νὰ εἶναι ἀφορμὴ πολλῶν γεγονότων, μὴ γνωστῶν, εἰς τὸ εὐρὺ Ἑλληνικὸν κοινόν, καὶ τὰ ὁποῖα ἴσως μίαν ἡμέραν θὰ γνωσθοῦν, ὅτε θὰ συζητηθοῦν αἱ λεπτομέρειαι τῶν λόγων, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ κατάστασις τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, δὲν εἶναι πλήρως ἱκανοποιητική. Λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἐπεκταθῶ σαφέστερον ἐπὶ τῶν σημείων τούτων, κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην. Ἀλλὰ ἐπισημαίνω τὸ γεγονὸς διὰ νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα, τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ἀγορεύσεώς μου. Ἐδημιουργήθη μία στρατιωτικὴ ὀργάνωσις, ἡ ὁποία διεκδικεῖ ὑπὲρ ἑαυτῆς ἐνίοτε ὑπερκρατικὰ δικαιώματα καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀνέφερον ἐν ἀρχῇ, ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, μοῦ παρέχει τὴν ἐντύπωσιν, ἰδίως, διὰ τοῦ δευτέρου ἄρθρου τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅτι δὲν θὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὴν κατάργησιν τῆς περιέργου ἐκείνης διατάξεως τοῦ κυρουμένου καὶ συγχρόνως ἀκυρουμένου Ν. Δ. ἀλλὰ θὰ θελήσῃ νὰ πείσῃ καὶ πάντας τοὺς Ἑλληνικοὺς παράγοντας, ὅτι αἱ συνήθειαι τοῦ προσφάτου παρελθόντος πρέπει νὰ τερματισθοῦν καὶ ὅτι ὑπεράνω πάντων εἶναι ἡ Κυβέρνησις τῆς Χώρας, ἡ ἀπολαμβάνουσα τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεως στρατιωτικῶν συμβούλων περὶ ὀργανώσεως τοῦ στρατοῦ, εἶναι ἀντίθετος ἑπομένως πρὸς τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὑπομνησθῇ μία διάταξις, ἡ ὁποία ἂν καὶ παρῆλθεν ἔτος ἀφ’ ἧς συνήλθομεν, ἐλησμονήθη. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι «ἐν τῇ ἐτησίᾳ τακτικῇ συνόδῳ ἡ Βουλὴ ψηφίζει διὰ τὸ ἑπόμενον οἰκονομικὸν ἔτος τὸν προσδιορισμὸν τῆς στρατιωτικῆς καὶ ναυτικῆς δυνάμεως, τὴν στρατολογίαν καὶ ναυτολογίαν...». Μακρὰ περίοδος ἀνωμάλου πολιτικοῦ βίου, βεβαίως, ἔθεσεν εἰς νεκροφάνειαν αὐτὴν τὴν διάταξιν, ἀλλὰ ἐπὶ τέλους νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ τὴν ἀναζωογονήσωμεν. Ἐνθυμούμεθα ὅλοι οἱ παλαιότεροι, ὅτι κατ’ ἔτος ἐψηφίζετο μαζὶ μὲ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ὁ νόμος αὐτός, ὁ προβλεπόμενος ἀπὸ τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο τοῦ Συντάγματος. Ἐν τούτοις, ἐνῷ κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν ὁ Προϋπολογισμός, δὲν κατετέθη καὶ ὁ νόμος ὁ προβλεπόμενος ὑπὸ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Καὶ δι’ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔν τινι μέτρῳ πάσχει ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικότητος. Πάσχει δὲ διττῶς, ὄχι μόνον διὰ τὸν ἐκτεθέντα λόγον, ἀλλὰ καὶ διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου, κυροῦνται ὅλαι αἱ πράξεις αἱ γενόμεναι εἰς τὸ παρελθόν. Ἀλλά, κύριοι, ἐνῷ προκειμένου νὰ κυρώσωμεν νομοθετικὰ διατάγματα, ἀξιοῦμεν νὰ ἀναγράφεται ἐν τῷ κυρωτικῷ νόμῳ ὁλόκληρον τὸ κείμενον τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, καλούμεθα τώρα διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου νὰ κυρώσωμεν τὰς πράξεις τοῦ ἀνωτέρω Συμβουλίου, κυρωθείσας διὰ Βασιλικοῦ διατάγματος, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ δύο πρῶται μόνον καταλαμβάνουν 8 σελίδας τῆς ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον τὰ κυρούμενα κείμενα ἀναγράφονται εἰς τὰ κυρωτικὰ νομοθετήματα, εἶναι ὅτι πρέπει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ λαμβάνῃ ἐπακριβῶς γνῶσιν, ἄρθρον πρὸς ἄρθρον τῶν διατάξεων τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ κυρώσῃ. Καὶ μάλιστα, ὡς γνωρίζετε, ὁ Συνταγματικὸς νομοθέτης εἶναι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου κατὰ τοῦτο πολὺ ἀπαιτητικώτερος, ὥστε, ὅταν πρόκειται περὶ ἁπλῆς τροποποιήσεως νόμου, νὰ ἀξιοῖ νὰ περιλαμβάνεται τὸ κείμενον τοῦ τροποποιουμένου νόμου, ἐν δὲ τῷ κειμένῳ τοῦ νόμου, νὰ περιέχεται ὁλόκληρος ἡ διάταξις, ὡς αὕτη διαμορφοῦται μετὰ τὴν τροποποίησιν. Ἀντὶ τούτου, καλεῖσθε νὰ κυρώσετε αὐτὰ τὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς ὑποθέτω τὰ 99% ἐξ ὑμῶν δὲν γνωρίζετε κἄν. Ἐνῷ, λοιπόν, κυρώνετε τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, διὰ τῶν παραγράφων, τὰς ὁποίας ἔχετε ἐνώπιόν σας, κυρώνετε καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζετε τί εἶναι. Θὰ εἶχε, βεβαίως, σημασίαν, κ.κ. συνάδελφοι, ἐάν, ὅπως εἶπεν ὁ ἀγαπητὸς ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, ἐπρόκειτο περὶ μυστικῶν τινων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ ἀνακοινωθοῦν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καὶ διὰ τῆς δημοσιότητος εἰς εὐρύτερον κύκλον. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ κυρούμενα διατάγματα καὶ ἀποφάσεις, εἶναι δημοσιευμένα εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι τίποτε μυστικόν. Μόνον ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν παραμένουν μυστικά. Πᾶς Ἕλλην, ἀλλὰ καὶ πᾶς κατάσκοπος ἀκόμη, ἀποκτῶν τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, γνωρίζει αὐτὰ τὰ μυστικά, τὰ ὁποῖα σεῖς, κύριοι, δὲν δικαιοῦσθε νὰ γνωρίζετε. Καὶ ἐπὶ πλέον μεταξὺ τῶν κυρουμένων πράξεων, εἶναι τὸ δεύτερον διάταγμα τῆς 25.6.46, τὸ ὁποῖον περιέχει τὴν ἑξῆς ἱερογλυφικὴν φράσιν, τὴν ὁποίαν εὑρίσκομεν ἐν πλήρει ἀντιθέσει πρὸς τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος. Διότι ἐκεῖ κυροῦται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 97 ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, ἔχουσα οὕτω: «Τὸν ἀριθμὸν τῶν θέσεων τῶν ἐξ ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν μονίμων στελεχῶν τοῦ ἐν εἰρήνῃ στρατοῦ ξηρᾶς εἰς τὰ διάφορα ὅπλα, σώματα καὶ ὑπηρεσίας ὁρίζομεν ὡς οὗτος ἀναγράφεται ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 409026)16.5.46 ἀπορρήτῳ Πίνακι τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ». Δηλαδὴ ἐδῶ ὄχι μόνον κυροῦνται τὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα τοὐλάχιστον θὰ ἠμπορούσατε νὰ ἀναγνώσετε ἂν ἠθέλατε νὰ λάβετε τὸν κόπον νὰ τὰ ἀναζητήσετε εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ κυροῦται καὶ μία ἀπόφασις, τῆς ὁποίας τὸ κείμενον ἀγνοεῖτε ἐντελῶς. Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι πρόκειται περὶ πλήρως ἀντικειμένης πρὸς τὸ Σύνταγμα διατάξεως καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγράψῃ τὸ ἄρθρον 3 καὶ ἀντ’ αὐτοῦ νὰ εἴπῃ ὅτι ἡ κύρωσις τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, τοῦ προβλέποντος περὶ τῶν ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων καὶ Βασιλικῶν διαταγμάτων, γενήσεται δι’ εἰδικοῦ νόμου, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ περιλαμβάνεται ὁλόκληρον τὸ κείμενον τῶν κυρουμένων διατάξεων. Διὰ τούτου, νομίζω, ὅτι δίδεται καὶ ἡ λύσις, τὴν ὁποίαν ἐζήτησε καὶ ὁ ἐκ Θεσσαλονίκης συνάδελφος, ὅτι δηλαδὴ θὰ παρασχεθῇ εἰς ἡμᾶς ὁ χρόνος, ὥστε ἡ προσωρινότης τοῦ κυρουμένου Ὀργανισμοῦ νὰ τερματισθῇ, ἂν μὲ τὴν νέαν δημιουργηθησομένην προσεχῶς κατάστασιν, αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας οὗτος συνετάχθη καὶ τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ ἀνατραποῦν, ὡς ἐλπίζομεν. Διότι εἶναι, κύριοι, κοινὸν μυστικόν, ὅτι ὁ Ὀργανισμός, ὁ ὑπάρχων, δὲν εἶναι διὰ τὴν χώραν ἡμῶν. Ἐγένετο ἀντιγραφὴ ἀλλαχοῦ ἰσχυόντων καὶ ἰδίως ἀπὸ χώραν μὴ διακρινομένην διὰ μακρὰν στρατιωτικὴν παράδοσιν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνωνται ὡς θέσφατα ὅσα γίνονται ἐκεῖ. Πρόκειται περὶ στρατιωτικῆς χώρας νέας ὡς τοιαύτης, περὶ ἀξιωματικῶν μὴ ἐχόντων παράδοσιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν ἄλλαι χῶραι στρατιωτικαὶ καὶ χώρας, ἡ ὁποία ὡς ἐκ τῆς φύσεως αὐτῆς καὶ ὡς ἐκ τῆς ψυχολογίας τοῦ λαοῦ της, εἶναι περισσότερον ἐμπειρικὴ καὶ ὀλιγώτερον ἐπιστημονική, ἡ ὁποία δυσκολώτατα μεταβάλλει ἀντιλήψεις καὶ διότι διὰ νὰ μεταβάλῃ αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις, πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν σειρὰν ἐτῶν πειραμάτων, ὥστε νὰ μεταβάλῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γνωρίζει. Εἶχα ἀφορμὴν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀπουσίας μου, νὰ λάβω γνῶσιν ἑνὸς μικροῦ ἐπεισοδίου, κατὰ τὸ ὁποῖον ἕνας Ἕλλην ἀξιωματικός, ὑπηρετῶν εἰς ξένην δύναμιν, ἐνόμισεν ὅτι ἀνεκάλυψε κάτι τι τὸ νέον, προκειμένου περὶ τῆς βολῆς ἀπὸ πολεμικοῦ πλοίου, ἐναντίον κινητῶν στόχων καὶ ἐνόμιζεν ὅτι εἶχε καθῆκον νὰ ὑποβάλῃ τὰς σκέψεις του αὐτὰς εἰς τὴν προϊσταμένην του ἀρχήν, ἡ ὁποία ὅμως, μετὰ μακρὰν μελέτην, τὴν ἐπέστρεψε μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα ἔχομεν κανονισμὸν καὶ εἶναι δύσκολον νὰ μεταβάλωμεν αὐτοὺς τοὺς κανονισμούς, οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν ἐπὶ σειρὰν δεκαετηρίδων ἐν τῇ Χώρᾳ ταύτῃ. Λοιπόν, ὅταν τοιαῦται ἀντιλήψεις ὑπάρχουν ἐκεῖ, αἱ ἀντιλήψεις αὗται δὲν εἶναι αἱ προσήκουσαι διὰ τὴν χώραν ἡμῶν. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐγὼ προσωπικῶς, ὑπῆρξα πάντοτε ἀντίθετος πρὸς τὰς ξένας ἀποστολάς, ὅλας ἀνεξαιρέτως, διότι πιστεύω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνθρωποι ἐκ ξένων χωρῶν προερχόμενοι, νὰ κατανοήσουν ἐντὸς βραχέος διαστήματος τοὺς ὅρους καὶ τὰς συνθήκας τῆς λειτουργίας τῆς Ἑλληνικῆς στρατιωτικῆς μηχανῆς καὶ πρὸ παντὸς τὰς ἀντιλήψεις καὶ τὴν ψυχολογίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ Ἕλλην ἀντιλαμβάνεται πολλαπλασίως ταχύτερον ἀπὸ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθοῦν οἱ ξένοι ὀργανωταί. Καὶ τὸ ἰδανικὸν σύστημα, κατὰ τὴν γνώμην μου, τῆς μορφώσεώς μας, θὰ ἦτο ἂν εἴχομεν τὴν ἄδειαν νὰ στέλλωμεν εἰς τὰς ξένας χώρας Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι γνωρίζοντες τὰ Ἑλληνικὰ πράγματα καὶ τὴν Ἑλληνικὴν νοοτροπίαν, νὰ παραλαμβάνουν ἐκεῖθεν ὅ,τι εἶναι χρήσιμον διὰ τὴν χώραν ἡμῶν, οὐχὶ νὰ φέρωμεν ἐκεῖθεν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι νὰ ὀργανώσουν ἡμᾶς. Καθ’ ὅσον γνωρίζω τοὐλάχιστον οὐδεὶς ἐπέτυχε τόσον, ὅσον θὰ ἐπετύγχανεν ἕνας Ἕλλην μεταβαίνων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ σπουδάζων ὅσα ἐνταῦθα δὲν δύναται νὰ τοῦ παράσχῃ ἡ Ἑλληνικὴ ἐπιστήμη καὶ ἡ Ἑλληνικὴ πεῖρα. Εἶναι, ἑπομένως, ὡς ἐξ αὐτῶν τῶν συνθηκῶν αὐτονόητον, ὅτι ὀργανισμός, εἰσαχθεὶς ὑπὸ τὸ κράτος τοιούτων ἀντιλήψεων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὁ προσήκων διὰ τὴν χώραν μας καὶ εἶναι ὀρθότατα ὅσα ὁ εἰδικὸς ἐκ Λακωνίας συνάδελφος εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὡς πρὸς τὴν σύνθεσιν ὡρισμένων σωμάτων, ὡς πρὸς ὡρισμένα γενόμενα καὶ ὡς πρὸς ὡρισμένα παραλειφθέντα. Ἡ ὀρεινὴ σύνθεσις τῆς χώρας μας ἐπιβάλλει ἀπολύτως διάφορον σύνθεσιν τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ. Ἡ λιτότης ἡμῶν ἔπρεπε νὰ διατηρηθῇ εἰς τὴν θέσιν τῆς λιτότητος αὐτῆς· ἐνεφανίσθη μία ἀδικαιολόγητος διὰ τὰς ἑλληνικὰς συνθήκας χλιδή, ἀρχίσασα ἀπὸ τὰς ἐπιτάξεις μεγάρων καὶ ἐπαύλεων, διὰ νὰ στεγάζωνται οἱ Ἕλληνες στρατιῶται, οἱ ὁποῖοι εἶχον συνηθίσει νὰ ζοῦν ὑπὸ σκηνὰς καὶ νὰ θαυματουργοῦν ζῶντες ὑπὸ σκηνάς. Ἐνθυμοῦμαι, κ.κ. βουλευταί, ὡς στρατιώτης τὸ 1912, ὅτι οὔτε ἀντίσκηνα δὲν εἴχαμεν καὶ ὅτι ἐπὶ ἡμέρας ἐβρεχόμεθα, χωρὶς νὰ δυνάμεθα νὰ στεγασθῶμεν καὶ οἱ στρατιῶται μας ἐθαυματούργησαν εἰς τὴν Ἀλβανίαν, ἐπὶ ἡμέρας νηστικοί. Ἑπομένως, δὲν γνωρίζω ἂν ἡ σημερινή, εἶναι ἡ καλυτέρα μέθοδος. Καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἑλληνικῶν οἰκονομιῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρτώμεθα ἀενάως ἀπὸ ξένης βοηθείας, προκειμένου περὶ τῆς ὀργανώσεως τῶν Ἑλληνικῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Βεβαίως, σήμερον καὶ κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη, θὰ ὑπάρχῃ ἡ ξένη βοήθεια, ἡ ὁποία θὰ μᾶς παρέχῃ τὴν δυνατότητα αὐτῆς τῆς χλιδῆς. Ἀλλ’ ὅταν εὑρεθῶμεν μόνοι, μὲ τὰ ἴδια ἡμῶν οἰκονομικὰ μέσα, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψωμεν αὐτὰς τὰς κακὰς συνηθείας τῆς σπατάλης καὶ τῆς χλιδῆς καὶ πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν τότε νὰ συνηθίσῃ ὁ Ἕλλην στρατιώτης, ὁ ὁποῖος συνήθισε σήμερον εἰς αὐτὴν τὴν ζωήν; Θὰ ἔπρεπεν ὅλα αὐτὰ νὰ προκαλέσουν σοβαρωτέρας σκέψεις καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ σπεύσωμεν σήμερα νὰ κυρώσωμεν ὀργανισμόν, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας εἰσαχθέντα. Θὰ παρεκάλουν, ἑπομένως, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἐν ὄψει τῆς ἐνδεχομένης μεταβολῆς, ἀφοῦ τὸν συγχαρώ διὰ τὸ θάρρος, μὲ τὸ ὁποῖον λεπτότατα, ἀποδοκιμάζει τὰ γενόμενα, θὰ τὸν παρεκάλουν, λέγω, νὰ διατυπώσῃ ἄλλως τὸ τρίτον ἄρθρον, νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ διὰ τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν ὑποδεικνύω, βέβαιος ὅτι δι’ αὑτῆς τῆς πράξεως, θὰ ἔχῃ τὸ εὐτύχημα ἐπὶ τῶν ἡμερῶν αὑτοῦ, νὰ ἴδῃ ἀνθιζούσας καὶ πάλιν τὰς παλαιὰς ὡραίας ἐκείνας ἡμέρας τῶν παραδόσεων τοῦ λιτοῦ, ἀλλὰ γενναίου καὶ ἐνδόξου Ἑλληνικοῦ στρατοῦ. (Χειροκροτήματα).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.

§102Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα, ἀφ’ ἑνὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον καὶ ἀφ’ ἑτέρου μία διακοπὴ τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἰς τὸν ἐξ Ἀθηνῶν νομομαθῆ καὶ ρήτορα συνάδελφον κ. Λαδᾶν, ὁ ὁποῖος, εἰς τὴν διακοπήν μου ἐκείνην, μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι δὲν τὸν παρηκολούθουν, οὔτε καταλάβαινα τὰς σκέψεις του, καὶ ὅτι δι’ ἐμέ, τὰ ξένα Συντάγματα καὶ αἱ ξέναι συνήθειαι τῶν ξένων Κοινοβουλίων εἶναι τελείως ἄγνωστοι, διότι ἐγὼ συνήθισα, τὰ ξένα Συντάγματα καὶ τὰς ξένας συνηθείας, ἐπειδὴ γράφονται μὲ ψιλὰ γράμματα νὰ μὴ τὰ διαβάζω ἀπὸ τὴν ἀνάποδη.

§103Χ. ΛΑΔΑΣ. Τώρα μόλις ἀντελήφθην, ὅτι δὲν μὲ παρηκολουθήσατε. Ἕως τώρα δὲν τὸ εἶχα ἀντιληφθῆ.

§104Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὄχι μόνον σᾶς παρηκολούθησα, ἀλλὰ καὶ σημειώσεις ἐκράτησα, καὶ ἂν ἔκαμα τὴν διακοπὴν αὐτήν, κύριε συνάδελφε, τὴν ἔκαμα διότι, μέσα ἐδῶ, ὅσοι εὑρισκόμεθα καὶ ὅσοι ἀνεβαίνουμε εἰς τὸ βῆμα αὐτό, διαφορετικὰ διατυπώνουμε πρὸς τοὺς συναδέλφους τὰς σκέψεις μας, ὄχι μόνον αὐτὰς ποῦ ἀφοροῦν τὰ ἄλλα Συντάγματα καὶ τὰς ξένας συνηθείας, ἀλλὰ καὶ ἐκείνας ποὺ ἀφοροῦν τὰ χρώματα καὶ τὰ κλίματα, καὶ ἐπ’ αὐτῶν, διαφορετικὰς ἔχομεν ἀντιλήψεις. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω, κύριε συνάδελφε ἐξ Ἀθηνῶν, ὅτι δὲν ἔχομεν, βέβαια, τὴν δικηγορικὴν πεῖραν τὴν ἰδικήν σας, οὔτε καὶ τὴν ρητορείαν σας, μὲ τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὅμως ποὺ ἔχομεν μάθει, καὶ μὲ τὴν πεῖραν τὴν λαϊκήν, ἠμποροῦμεν καὶ ἡμεῖς ἐλεύθερα, νὰ διατυπώσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τὰς σκέψεις μας, καὶ νὰ εἴπωμεν, διότι τοιαύτην ἐντολὴν ἔχομεν ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ σταματήσουν αἱ ξέναι συνταγαὶ καὶ αἱ πολυτελεῖς μέθοδοι, τὰς ὁποίας ἐφαρμόζουν οἱ ξένοι διὰ τοὺς στρατοὺς τοὺς ἰδικούς των, καὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν τὰ συστήματα καὶ τὰς μεθόδους τοῦ παρελθόντος ποὺ ἐθαυματούργησαν.

§105Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐπειδὴ συμφωνοῦμεν, δι’ αὐτὸ διαφωνήσατε;

§106Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἀφήσατε νὰ τελειώσω τὰς σκέψεις μου καὶ κατόπιν, οἱανδήποτε συζήτησιν διαλογικὴν τὴν κάμνομεν οἱ δύο μας, καὶ ἐπὶ ὅσην ὥραν θέλετε. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς ἔχει, ἀπὸ παλαιόθεν, τὸν στρατιωτικόν του ὀργανισμόν, τὰ στρατιωτικά του στελέχη, καὶ γνωρίζομεν ὅλοι, πόσαι ἀναστατώσεις ἐγένοντο μέσα εἰς τὴν στρατιωτικὴν Ἑλληνικὴν ζωήν, ἰδίως τὰς τρεῖς τελευταίας δεκαετίας, καὶ ἐπὶ πόσον χρόνον, καὶ παλαιότερον καὶ προσφάτως, ἀπησχολήθη τὸ Σῶμα τὸ σημερινόν, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι συνάδελφοί μας, ἀπησχολήθησαν εἰς τό, πῶς ἠμποροῦν, μέσα εἰς τὸ στρατιωτικὸν Σῶμα, νὰ μετριάσουν τὰς ἀδικίας τοῦ προσφάτου παρελθόντος, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀπωτέρου τοιούτου. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, κύριοι συνάδελφοι, μᾶς ἀπησχόλησε πολύ, ὄχι μόνον τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοθέτημα, ἀλλὰ καὶ ἄλλα στρατιωτικὰ τοιαῦτα. Καὶ εἴπομεν ὅτι, διὰ νὰ θεραπευθῇ τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν, καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν Λαϊκὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ προηγουμένως, ὅπως ξεύρετε, ἀπὸ τὸν στρατηγὸν Πλαστήραν, ὁ ὁποῖος ἀνεστάτωσε τελείως τὸ ἑλληνικὸν στράτευμα καὶ ἐδημιούργησε τοὺς πίνακας Α καὶ Β καὶ εἶναι αἶσχος, κύριοι συνάδελφοι, διότι εἰς τὸν στρατὸν δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν πίνακες Α καὶ Β, ὁ ἀξιωματικὸς πρέπει νὰ κρίνεται ἀπὸ τὰ στρατιωτικά του προσόντα, ἀπὸ τὴν γενναιότητά του, ἀπὸ τὴν αὐτοθυσίαν του καὶ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας του πρὸς τὴν Πατρίδα. Δυστυχῶς, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, δὲν ἴσχυσαν αὐτὰ τὰ προσόντα. Ἤρκει νὰ ἀνῆκες κάπου, καὶ ὅταν ἤρχετο ἡ παράταξις ἡ ἰδική σου εἰς τὴν ἀρχήν, ἂς ἦσο κούτσουρο, τὰς βαθμίδας τὰς ἀνήρχεσο ἁλματωδῶς, καὶ ἀπὸ ἀνθυποδεκανέας, ἠμποροῦσες νὰ φθάσῃς καὶ ἀντιστράτηγος. Οὐδεμία ἱεραρχία ἐκρατεῖτο οὐδὲν ἄλλο προσὸν ἐζητεῖτο. Τὰ προσόντα αὐτά, τὰ κομματικά, ἦσαν ἀρκετά. Μετεβλήθησαν καὶ στρατιωτικαὶ ἐπετηρίδες καὶ τὰ συστήματα τοῦ ὅλου Κράτους, καὶ αἱ ἀδικίαι μέσα εἰς τὸ στράτευμα, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, ἦσαν τόσον πολλαί, ὥστε καὶ αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος ἀπησχολήθησαν δι’ αὐτάς. Ὁ στρατηγὸς Πλαστήρας, καὶ ἄλλοτε εἶχεν ἀνακατέψει τὸ στράτευμα, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἐδέησε νὰ σχηματισθῇ, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριε συνάδελφε, ὡς παλαιότερος ἐμοῦ, ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις, διὰ νὰ τακτοποιήσῃ ὡρισμένας ἀδικίας τοῦ παρελθόντος. Καὶ αἱ τακτοποιήσεις ἐκεῖναι, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας, ἀφῆκαν καὶ πάλιν ἀδικίας, καὶ ἀδικίας πολλάς. Καὶ ἔρχεται τὸ δεύτερον ἀνακάτωμα, κύριοι, νὰ δικαιωθοῦν ἐκεῖνοι ποὺ ἔστρεψαν τὰ ὅπλα κατὰ τῆς Πατρίδος καὶ ἦσαν κινηματίαι τοῦ 1935 καὶ ἀπὸ λοχαγοί, ποὺ ἔφυγαν, ἔφθασαν ὑποστράτηγοι καὶ ἀντιστράτηγοι ἀμέσως, χωρὶς νὰ ἔχουν, ἐπὶ μίαν δωδεκαετίαν ὁλόκληρον, καμμίαν ἐπαφὴν μὲ τὸ στράτευμα καὶ ἠγνόουν τελείως τὰς νέας μεθόδους καὶ συστήματα τῆς πολεμικῆς τέχνης. Καὶ παρηγκωνίσθησαν ἱκανώτατοι καὶ γενναῖοι ἀξιωματικοὶ τοῦ Ἀλβανικοῦ μετώπου ἐκεῖνοι ποὺ ἐδόξασαν τὴν Πατρίδα μας, καὶ μᾶς ἔγραψαν τὴν ἱστορίαν, καὶ ἐκέρδισαν μάχας. Αἶσχος δι’ ἐκείνους ποὺ τοὺς ἔθεσαν εἰς τὸν πίνακα Βʹ.

§107Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ πίναξ Βʹ κατηργήθη.

§108Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Δὲν κατηργήθη ἀκόμη, κύριε συνάδελφε. Ἔγινε τόσος ντόρος διὰ νὰ καταργήσουν τὸν πίνακα αὐτόν, καὶ ἐὰν ἠμποροῦσαν νὰ τὸν καταργήσουν θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον.

§109Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθετικὸν διάταγμα, δὲν ἔχει σχέσιν μὲ αὐτά.

§110Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ἔχει σχέσιν τὸ ἰδικόν μου ζήτημα μὲ τὸν συνάδελφον, καὶ δι’ αὐτὸ ἀνάγω γενικώτερον τὴν συζήτησιν καὶ ὁμιλῶ ἐκτὸς τοῦ θέματος. Θὰ καταλήξω, λοιπόν, καὶ θὰ φθάσω καὶ εἰς τὸ σημερινὸν νομοθέτημα, κύριε Ὑπουργέ. Συνεχίζω, κύριοι συνάδελφοι, θέλετε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ παραλειφθοῦν τὰ ἄλλα;

§111ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βέβαια, βέβαια.

§112Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶναι προτιμότερον, ἀφοῦ δίδεται μία εὐκαιρία εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ μοναδικὴ Βουλή, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μὲ ὡρισμένας ἐντολάς, νὰ διορθώσῃ τὰς ἀδικίας τοῦ παρελθόντος, ὄχι μόνον τοῦ προσφάτου, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀπωτέρου....

§113Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Θὰ τὰ ποῦμε ὅλα.

§114Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Θὰ τὰ ποῦμε ὅλα, κύριε ἐκ Λεβαδείας συνάδελφε. Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν ἐκείνους ποὺ ἔμειναν εἰς τὸ ἀντίσκηνον, ἐκείνους ποὺ μᾶς ἐδόξασαν καὶ μᾶς ἔγραψαν τὴν ἱστορίαν μας, τοὺς συντελεστὰς τοῦ Ἀλβανικοῦ ἔπους νὰ τοὺς δικαιώσωμεν καὶ νὰ τοὺς φέρωμεν εἰς τὴν κατάστασιν ἐκείνην τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς ὑλικῆς ἀποκαταστάσεως, οὕτως ὥστε νὰ φθάσουν εἰς τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἔφθασαν, οἱ κακοὶ ἐκεῖνοι Ἕλληνες ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἔστρεψαν τὰ ὅπλα κατὰ τῆς Πατρίδος μας. Νὰ μὴ παραλληλίζωμεν, κύριοι, τοὺς κακοὺς Ἕλληνας, τοὺς κακοὺς ἀξιωματικούς, διότι φοβούμεθα καὶ νὰ ἀγνοοῦμεν τοὺς Ἕλληνας ἐκείνους, τοὺς ἥρωας ἐκείνους, τοὺς πραγματικούς, ποὺ εἶναι πάντοτε διατεθειμένοι νὰ ὑπακούσουν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος καὶ νὰ προσφέρουν διὰ τὴν δόξαν καὶ τὸ μεγαλεῖον της, τὸ σαρκίον τους. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ἐπὶ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου ἠσχολήθη πολὺ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἠκούσατε καὶ ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν καὶ ἀπὸ τοὺς πρὸ ἐμοῦ προλαλήσαντας συναδέλφους, ὅτι τὸ μόνον μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, ἡ Κυβέρνησις ἡ Λαϊκή, νὰ μὴ ἀκούσῃ εἰσηγήσεις, οὔτε νὰ δώσῃ τὴν παντοδυναμίαν ἐκείνην εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ γίνει σήμερον δικτάτωρ τῆς Ἑλλάδος. Νὰ κάμουν τὸν πολὺ σπουδαῖον αὐτοὶ οἱ κύριοι καὶ νὰ ἔχουν εἰς πάντας κλειστὰς τὰς θύρας, χωρὶς νὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ κανένα, ἀλλὰ καὶ χωρὶς νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας ἐκείνας πρὸς τὴν Πατρίδα, τὰς ὁποίας προσέφερον οἱ πρώην συνάδελφοί των Ἕλληνες ἀξιωματικοί. Καὶ εἴδομεν ὅτι ἐκεῖνοι, ἐκεῖ εἰς τὴν Ἀλβανίαν, εἶχον τὰ μουλαράκια, δὲν εἶχον τάνκς, εἶχον τὴν ἐληὰν καὶ δὲν εἶχον ἄρβυλα, διότι τοὺς συνήντησα καὶ τοὺς εἶδα εἰς ὅλην τὴν ἐκστρατείαν τῆς Ἀλβανίας καὶ μάλιστα ὑπὸ χιονοθύελλαν ἐβάδιζον ἀπὸ τὴν Φλώριναν, διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὴν Κορυτσάν, χωρὶς ἀντίσκηνα καὶ μὲ ἕνα μέτρο χιόνι, μεταξὺ τῆς πλάτης, τοῦ γελιοῦ καὶ τῆς κεφαλῆς των. Καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι καὶ οἱ στρατιῶται ἐκεῖνοι ἐθαυματούργησαν, ἀνεπλήρωσαν τὰ πάντα μὲ τὸ μάλιγχερ τὸ Ἑλληνικὸν καὶ μὲ τὴν ξιφολόγχην τὴν Ἑλληνικήν, χωρὶς νὰ ἔχουν ἕως τότε οὔτε ὀργανωτὰς Ἄγγλους, οὔτε νὰ ἐφαρμόσουν τὰ διεθνῆ κλίματα καὶ νὰ κάμουν τὰς συνταγὰς τῶν ἐμπειρικῶν, ὅτι θὰ κάμετε αὐτὸ καὶ αὐτὸ διὰ νὰ ἀποφύγετε ἐκεῖνο καὶ τὸ ἄλλο. Τὰ κλίματα, τὰ χρώματα, ὅλα τὰ δοκιμάσαμε καὶ διὰ τοῦτο, κ. Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς συγχαρῶ διὰ τὴν στάσιν σας τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ἀλλὰ γνωρίζω καὶ τὸν χαρακτῆρα σας καὶ τὸ ἐνδιαφέρον σας διὰ τὰ στρατιωτικὰ ζητήματα καὶ ἐνθυμεῖσθε πολὺ καλά, τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, γενομένης συζητήσεως περὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εἴπομεν νὰ ἀναβληθῇ καὶ νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ ἔλθῃ ἕνα νομοσχέδιον ἄρτιον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ λάβουν μέρος καὶ στρατιωτικοὶ καὶ νὰ ζητηθοῦν καὶ αἱ γνώσεις τῶν μεγάλων τῆς Βουλῆς νομομαθῶν, νὰ μποῦν τὰ πράγματα κάτω καὶ νὰ δοῦμε ποῦ θὰ σταματήσουν αἱ ἀδικίαι αὐταί, διὰ νὰ βάλωμεν τὸν ἀκρογωνιαῖον λίθον καὶ νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ πολυθρύλητον στρατιωτικὸν ζήτημα. Θὰ τὸ κρίνουν τελείως ἀμερόληπτα μόνον ἀπὸ τὸ γενικώτερον συμφέρον, πῶς θὰ μπορέσῃ τὸ στράτευμα καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ στρατεύματος νὰ ἀποκατασταθοῦν μὲ ὀλιγωτέρας ἀδικίας. Δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν συνάδελφον κ. Ἀποστόλου, καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου ν’ ἀποσύρετε τὸ νομοσχέδιον. Ὄχι μόνον διότι εἶναι ἀντισυνταγματικόν, ὅπως ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ ὅπως ἐγένετο μακροτάτη συζήτησις καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐλέχθησαν μάλιστα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως σήμερον, ἀφοῦ ἔχομεν μίαν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν, πῶς θὰ μεταβάλωμεν καὶ πῶς θὰ ἀλλοιώσωμεν τὸ κῦρος τῆς ἡγεσίας. Σταματῶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἀφοῦ δὲν ἠσχολήθησαν οἱ πρὸ ἐμοῦ συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ ἐπεκταθοῦν περισσότερον τὰ πράγματα. Ἐγὼ καὶ ἄλλοτε δὲν ἤμην εὐχαριστημένος.

§115Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Καὶ τώρα ἀκόμη περισσότερον.

§116Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Καὶ τώρα δὲν εἶμαι εὐχαριστημένος. Πρέπει νὰ ἔλθῃ ἕνα μελετημένο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ προβλέπῃ ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ νὰ μετριάζῃ τὰς ἀδικίας εἰς βάρος τῶν ἡρώων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔγραψαν τὴν ἱστορίαν μας καὶ ἀπαιτοῦν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον μεγαλυτέραν προσοχήν. (Χειροκροτήματα).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§118Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, τὸ θέμα ἐξηντλήθη, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ κάμω μίαν διαμαρτυρίαν ὡς μέλος τῆς Βουλῆς, διότι εἶμαι ἀπὸ τοὺς πιστεύοντας ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι ἓν διακοσμητικὸν στοιχεῖον τοῦ πολιτεύματος, ἀλλ’ εἶναι ἡ ἔκφρασις τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας. Ἡ Βουλὴ εἶναι κυρίαρχον Σῶμα, αὐτούσιον. Καὶ τὸ παρὸν νομοθετικὸν διάταγμα καὶ τὰ 4 Βασιλ. διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐπηκολούθησαν, μαρτυροῦν ὄχι ἁπλῶς ἔλλειψιν σεβασμοῦ πρὸς τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα, ἀλλὰ ἄγνοιαν καὶ περιφρόνησιν αὐτοῦ. Ἀνήκει, ἑπομένως εἰς τὸ Σῶμα νὰ περιφρουρήσῃ καὶ τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα καὶ τὴν ἀποστολήν του. Θὰ ἐρωτήσῃ ἡ Βουλή: Διατὶ ἐξεδόθη τὸ Ν. Δ.; Διότι ἦτο ἀποῦσα ἡ Βουλὴ τὴν 24.4.1946, τῆς ἔλειπαν 15 ἡμέραι. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ὅταν ἐξεδίδοντο τὰ Β. Δ. τῆς 5.6.46, τῆς 31.12.46 καὶ τῆς 18.1.47 ἡ Βουλὴ ἦτο παροῦσα. Πόθεν ἀντλοῦσεν ὁ νομοθέτης αὐτὴν τὴν ἐντολὴν καὶ τὸ κῦρος ἵνα νομοθετῇ; Ἀπὸ τὴν ἐξουσιοδότησιν λέγει. Ποῖος τὴν ἔδωκεν; Διατί, κύριοι, τοὐλάχιστον, αὐτὸ τὸ νομοθέτημα δὲν ἦλθε πρὸς ἔγκρισιν τὸν Ἰούλιον μῆνα καί, ἀφοῦ ἐπικυρωθῇ νὰ ἐπακολουθήσουν τὰ Β. Δ.; Ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὁ σάλος ποὺ ἔγινε καὶ ὕστερα νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ τῆς εἴπῃ: Ἔλα νὰ τὰ κυρώσῃς; Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐδῶ διαφωνῶ καὶ διαμαρτύρομαι. Καὶ νομίζω, ὅτι ἂν θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ διατηρήσῃ τὰ κυριαρχικά της δικαιώματα καὶ τὴν ἀποστολήν της δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχῃ ἂν περιορισθῇ εἰς πλατωνικὰς εὐχὰς πρὸς τοὺς σφετεριζομένους τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν Ὑπουργούς, ἀλλ’ ἐάν, ἀσκοῦσα τὰ δικαιώματά της, ἀπορρίπτῃ τοιαῦτα νομοθετήματα καὶ ἐγκαλῇ τοὺς ὑπευθύνους Ὑπουργοὺς ἐπὶ παραβάσει τοῦ Συντάγματος. (Χειροκροτήματα).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§120Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἀντελήφθην, κ. βουλευταί, σαφῶς τὴν ἀνάγκην, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐκινήθησαν οἱ προλαλήσαντες κ. ἀγορηταὶ διὰ νὰ ἀντιταχθοῦν κατὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον συνετάχθησαν τὰ ὑπὸ κύρωσιν νομοθετήματα. Ἀντελήφθην καὶ τὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς ἕκαστον τῶν ἀγορευσάντων κ.κ. βουλευτῶν—καί, ἰδιαιτέρως, εἰς τὰ συγκροτήματα τὰ κομματικὰ—πρὶν ἐπικυρώσουν ἓν νομοθέτημα κακῶς θεσπισθὲν, ἴσως καὶ κακῶς ἐφαρμοσθὲν, πάντως ἀντισυνταγματικῶς τεθὲν ἐν ἰσχύϊ, τὴν ἀνάγκην ποὺ εἶχον πρότερον νὰ διατυπώσουν μίαν διαμαρτυρίαν. Ἀλλὰ διατὶ ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτησις ἤχθη κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ δευτέρου αὐτοῦ νομοσχεδίου ἐκ τῆς σειρᾶς τῶν τριῶν, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἔγιναν; Τὸ δεύτερον, ἄλλως τε, εἶναι τὸ κατ’ ἐξοχὴν ποὺ θὰ ἠμποροῦσε νὰ δικαιολογήσῃ τὴν σπουδὴν τῆς τότε Κυβερνήσεως...

§121Χ. ΛΑΔΑΣ. Διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶχε τὴν ἐντιμότητα νὰ καταργήσῃ τὸ πρῶτον διάταγμα. Διότι, ὅταν δίδῃ μισθὸν ἀνεργείας ἐπὶ τριετίαν ἐλπίζομεν, πρὶν παρέλθῃ ἡ τριετία, νὰ ἀνατραποῦν τὰ ἀποτελέσματα ποὺ ἔγιναν βάσει τῶν ἀντισυνταγματικῶν διαταγμάτων.

§122Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διότι τὸ παρὸν νομοθέτημα τὸ θεωροῦμεν ἐξαιρετικῶς σοβαρὸν δι’ οὓς λόγους δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀναπτύξωμεν φανερώτερον.

§123Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Αὐτό, θέλω. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθῃ τὸ νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλὴν, διότι, πραγματικῶς ἐνέχει τὴν ἀνάγκην τῆς μυστικότητος, ἡ ὁποία δὲν ἔγκειται εἰς τὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι λαμβάνονται καὶ εἰς τὸ τὶ θεσπίζεται διὰ τῶν διατάξεων αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἠμποροῦμεν νὰ μάθωμεν μὲ 300 δραχμὰς, ἀγοράζοντες τὸ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἡ μυστικότης ἔγκειται εἰς τὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία ἐπέβαλε τὴν λῆψιν αὐτῶν τῶν μέτρων. Δηλαδή, διὰ νὰ ἀχθῇ πρὸ τῆς Βουλῆς τὸ ζήτημα τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ καὶ ὑποστηριχθῇ ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς πρέπει νὰ ἔχῃ οὕτω καὶ ὄχι ὡς εἶχε, θὰ πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ τὸ ὅλον στρατιωτικὸν πρόγραμμα τοῦ Κράτους καὶ αἱ ἀντιλήψεις αἱ ὁποῖαι ἐνυπάρχουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς συντάκτας τοῦ νομοσχεδίου περὶ τοῦ πῶς πρόκειται νὰ ἐξελιχθοῦν τὰ διεθνῆ γεγονότα καὶ πράγματα, ἵνα πείσουν τοὺς ψηφίζοντας ὅτι ἔτσι πρέπει νὰ γίνῃ ὁ Ὀργανισμός. Αὐτὸ μόνον εἰς μίαν ἰδιαιτέραν σύσκεψιν τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου καὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δύναται νὰ γίνῃ καὶ ἐκεῖ νὰ ἀναπτυχθοῦν ἅπαντες οἱ λόγοι καὶ νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις. Ἀλλ’ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δὲν νομίζω ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ τεθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα. Διότι εἶναι ἡ μυστικὴ διπλωματία, ἡ ὁποία τὸ ἐπιβάλλει αὐτό. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς φρονῶ, ὅτι καλῶς τοὐλάχιστον ἐξεδόθη τὸ νομοθ. διάταγμα αὐτό...

§124Χ. ΛΑΔΑΣ. Καλῶς καὶ μερικὰ ἐμπιστευτικὰ ἔγγραφα τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου τὰ διαβάζομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§125Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Λέγω, ὅτι τὴν 15ην Μαΐου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθῃ πρὸ τῆς Βουλῆς νομοθέτημα ἀφορῶν τὸν Ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ ὁλόκληρον τὸ στρατιωτικὸν πρόγραμμα τοῦ Κράτους καὶ ὅτι ἡ συζήτησις θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἐπὶ τῶν ἄλλων δύο νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως προσωπικά, δηλαδὴ ἀφοροῦν τὸ μὲν τὸν χρόνον ἀποστρατείας ἀξιωματικῶν —ἂν θὰ ἀποστρατευθοῦν οἱ ὑπηρετήσαντες ἐπὶ 10ετίαν— τὸ δὲ μὴ ἀχθὲν εἰσέτι πρὸς κύρωσιν «περὶ στρατιωτικῶν προαγωγῶν καὶ ἱεραρχίας» καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν μυστικότητα ὡς πρὸς τὰς σκέψεις, αἱ ὁποῖαι ἤγαγον εἰς τὴν σύνταξίν των. Διότι, ἤδη, κ.κ. βουλευταί, εὑρισκόμεθα πρὸ καταστάσεως ἰσχυούσης ἀπὸ ἑνὸς ἔτους. Ὑπάρχει Ἑλληνικὸς στρατὸς ὠργανωμένος βάσει αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς ἐπιτελεῖ μέγιστον σήμερον καθῆκον. Εἶναι δυνατὸν συνειδητὰ νὰ ψηφίσωμεν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἀκυρώσωμεν τὴν σύνθεσιν καὶ τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ, ἵνα τὸν δημιουργήσωμεν ἄλλως; Μὰ ὀψέποτε παρουσιασθῇ ἀνάγκη, ὑπάρχει ὁ τρόπος τῆς νομοθεσίας διὰ νὰ ἀνατρέψωμεν τὰ γενόμενα. Ἐὰν αὔριον παρουσιασθῇ ἡ κατάστασις τῆς Πατρίδος κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον, δὲν ὑπάρχει καμμία δυσχέρεια εἰσαγωγῆς νέου Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς, ὅταν πλέον θὰ εἶναι ἡ διεθνὴς κατάστασις τοιαύτη, ὥστε νὰ δύνανται νὰ ἐκτεθοῦν οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην συγκρότησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ.

§126Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ ἰδική μου πρότασις τείνει εἰς τὸ νὰ μὴ μείνῃ μετέωρον κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι μετέωρον. Ἐφ’ ὅσον τὸ Ν. Δ. τελεῖ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς κυρώσεως, εἴτε νὰ ἀναβληθῇ ἡ κύρωσις τοῦ Ν. Δ. δι’ ἀπώτερον μέλλον εἴτε νὰ ἀναβληθῇ ἡ κύρωσις τῶν ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ ἐκδοθεισῶν πράξεων δι’ ἀπώτερον μέλλον.

§127Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Μᾶς βάζετε, κ. Βουρδουμπᾶ, εἰς δύσκολον θέσιν, εἰς δίλημμα. Ἐγώ, ὡς πιστεύων εἰς τὰ δημοκρατικὰ ἰδεώδη καὶ τὸν κοινοβουλευτισμὸν εἶμαι ὑποχρεωμένος μὲ αὐτὰ ποὺ λέτε εἰς τὸν πρόλογόν σας νὰ τὸν καταψηφίσω καὶ μετὰ ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ τὸν ψηφίσω. Μὲ βάζετε εἰς δύσκολον θέσιν.

§128Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Εἴμεθα δημόσιοι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἀπέναντι τοῦ ἑαυτοῦ μας πρέπει νὰ τὰς θέτωμεν εἰς δευτέραν μοῖραν καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα εὐθαρσεῖς ὅταν εὑρισκώμεθα πρὸ καταστάσεων ἐπιτακτικῶν ποὺ δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ σκεπτώμεθα ἀτομικῶς.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§130Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διότι εὑρισκόμεθα πρὸ κενῶν ἑδωλίων.

§131Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι αὔριον θὰ ἀναχωρήσω.

§132Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν εἶναι τόσον ἐπεῖγον, κύριε Ὑπουργέ.

§133Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὑπάρχει πρότασις ἀναβολῆς;

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§135Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἅμα γίνῃ πρότασις ψηφοφορίας δι’ ἀναστάσεως καὶ σᾶς τὸ ἀπορρίψουν τί θὰ γίνῃ κ. Ὑπουργέ;

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸ δικαίωμα, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ ψηφοφορία νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολήν.

§137Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν πρόκειται διὰ τὴν ψηφοφορίαν, ἀλλὰ διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ἐνώπιον μείζονος ἀκροατηρίου, ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ νὰ σκεφθῶμεν καὶ ἡμεῖς ὡρισμένα πράγματα ἐν τῷ μεταξὺ.

§138ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν ὑπῆρχε μεγαλύτερον ἐνδιαφέρον μεταξὺ τῶν κ.κ. βουλευτῶν θὰ ἦσαν ἐδῶ καὶ σήμερον.

§139Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ θέμα ἀφορᾷ προσωπικῶς, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, οἱ ρήτορες ἐξηντλήθησαν, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς πρόκειται νὰ συνοψίσῃ τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ τελειώσῃ ἀπόψε ἡ συζήτησις, νὰ τελειώσῃ· ἐὰν δὲ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Βουλὴ προτείνῃ νὰ γίνῃ ψηφοφορία κατὰ τὸν Α ἢ Β τρόπον δι’ ἀναστάσεως ἢ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, εὐχέρειαν ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολὴν τῆς ψηφοφορίας. Ἀλλὰ διὰ ποῖον λόγον θὰ πρέπει νὰ καθυστερήσῃ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως ἐκπροσωπουμένης ἐν προκειμένῳ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, αὐτὸ δὲν τὸ καταλαβαίνω.

§140Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν καθυστερεῖ. Αὐτὰ εἶναι ἤδη ἐν ἐφαρμογῇ.

§141Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ἐξαρτᾶται τὸ τὶ θὰ γίνῃ.

§142Χ. ΛΑΔΑΣ. Θὰ καθιερωθῇ ἡ ἀρχὴ, ὅτι θὰ περιμένουμε πότε θὰ εὐαρεστηθοῦν νὰ ἔλθουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι. Ὅσοι βουλευταὶ εἴμεθα ἐδῶ ἀντιλαμβανόμεθα, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ σοβαροῦ ζητήματος καὶ δι’ αὐτὸ εἴμεθα ἐδῶ.

§143Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Σᾶς ἔχει στηθῆ μία παγίς, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ξεφύγετε. Προσοχὴ νὰ μὴ πέσετε στὸ λάκκο.

§144Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἀντιλαμβανόμεθα τὸν σκοπὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐκπροσωπεῖ ἐν προκειμένῳ τὴν Κυβέρνησιν.

§145Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Περιμένω νὰ τελειώσῃ ἡ διαλογικὴ συζήτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν, διὰ νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος ἀναβολῆς τῆς ψηφίσεως καὶ νομίζω ὅτι δύναμαι νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους. Ἐλέχθη, κύριοι, ἐν ἀρχῇ, ὅτι ἤμουν καὶ ἐγὼ ἐκ τῶν ἐπικριτῶν τοῦ Ν. Δ. Δὲν ἀρνοῦμαι τοῦτο. Ὡμίλησα ἐναντίον τῶν Ν. Δ. ὅταν συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ βουλευτοῦ κ. Μανέτα. Ἤμην καὶ ἐγὼ τῆς γνώμης, ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι κυρίαρχον Σῶμα καὶ αὐτή, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὀφείλει νὰ ψηφίζῃ τοὺς νόμους οἱ ὁποῖοι ἔρχονται εἰς τὴν Βουλήν. Ἀτυχῶς ἔγινε τὸ σφάλμα, νὰ ἐκδοθοῦν τὰ νομοθετικὰ αὐτὰ διατάγματα καὶ ἔλαχεν ὁ κλῆρος εἰς ἐμὲ νὰ τὰ φέρω πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ὅτι δὲ εἶμαι σύμφωνος κατὰ ἕνα μέγα ποσοστὸν μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν, ἀπόδειξις εἶναι ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν οὐδὲν Β. Δ. ὑπεβλήθη διὰ νὰ κυρώσῃ ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τοῦ Στρατοῦ. Οὐχ’ ἧττον εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ κυρωθῇ τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα διότι σήμερον ὑπάρχει ἕνας ὀργανισμὸς τοῦ Στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἰσχύει ἀπὸ ἑνὸς ἔτους. Ὁ στρατὸς αὐτὸς σήμερον ὑπερασπίζεται τὸ Ἐθνικὸν ἔδαφος κατὰ τῶν προδοτῶν καὶ κατὰ τῶν πρακτόρων τῆς ξένης προπαγάνδας. Θὰ εἶναι ἐντελῶς ἀκατανόητον νὰ ἀναιρέσωμεν σήμερον τὸν ἰσχύοντα ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, διὰ τῆς μὴ κυρώσεως τοῦ νομοθετικοῦ τούτου διατάγματος. Ἐλέχθησαν πολλὰ περὶ τῆς ὀργανωτικῆς ἀποστολῆς. Λυποῦμαι ἐξαιρετικὰ δι’ αὐτό. Τὸ ἔργον τῆς ὀργανωτικῆς ἀποστολῆς εἶναι καθαρῶς ὀργανωτικόν. Δι’ ἐπανειλημμένων δηλώσεών μου κατέστησα τοῦτο γνωστὸν εἰς τὸ κοινόν, διότι πολλάκις καὶ ἀπὸ τῶν στηλῶν τῶν ἐφημερίδων ἐλέχθη, ὅτι ἡ Βρεταννικὴ ἀποστολὴ ἐπεμβαίνει εἰς προσωπικὰ ζητήματα καὶ εἰς τὴν διοίκησιν· τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές.

§146Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αἱ ἐπιστολαὶ αἱ ἀφορῶσαι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, τὰς ὁποίας καὶ μόνον γνωρίζομεν, εἶναι ὅμοιαι ἢ διάφοροι πρὸς τὰς ἀφορώσας τὸν Στρατόν;

§147Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τί ἐννοεῖτε;

§148Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐννοῶ ἐὰν αἱ ἐπιστολαὶ αἱ ἀφορῶσαι τὰς ξένας ἀποστολάς, αἱ ὁποῖαι ἀνεκοινώθησαν εἰς τὴν Βουλήν, σχετικῶς πρὸς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας εἶναι ὅμοιαι μὲ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸν στρατὸν ἢ διάφοροι;

§149Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τί σχέσιν ἔχει αὐτό;

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄσχετον.

§151Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν θέτω μίαν ἐρώτησιν, ὑποθέτω, ὅτι δὲν τὴν θέτω ἀπὸ τρίποδος.

§152Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὰς ἐπιστολάς.

§153Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔχουν κατατεθῆ. Νὰ διαβασθῇ ἡ ἐπιστολὴ διὰ τῆς ὁποίας ἐὰν ἡ γνώμη τοῦ ὀργανωτοῦ, δὲν γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ ἀπόφασις θὰ λαμβάνεται διαιτητικῶς ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἐνδεχομένως ὑπὸ ἄλλου προσώπου. Ἐὰν αὐτὴ ἡ συμφωνία ἰσχύῃ καὶ διὰ τὴν ὀργανωτικὴν ἀποστολὴν τοῦ στρατοῦ, ναὶ ἢ οὔ;

§154Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τί σημασίαν ἔχει τὸ πρᾶγμα.

§155Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀποστολὴ δὲν γνωμοδοτεῖ ἁπλῶς, ἀλλὰ ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς διαφωνίας πρὸς τὸν Ὑπουργὸν καὶ τῆς προσφυγῆς εἰς τρίτον πρόσωπον, τὸ ὁποῖον θὰ λύσῃ τὴν διαφωνίαν μεταξὺ τοῦ ὀργανωτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἡ ἀποστολὴ ἐπεμβαίνει εἰς τὰ ἔργα τῆς διοικήσεως.

§156Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν νομίζω, ὅτι ἐπεμβαίνει εἰς τὰ ἔργα τῆς διοικήσεως. Τοὐναντίον ἀφ’ ὅτου ἐγὼ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προΐσταμαι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, οὐδέποτε ἐτέθη γνώμη, ἡ ὁποία νὰ ἐπικρατήσῃ, ἔχω δὲ ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι, ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως, ὡμίλησα καὶ ἐγὼ σχετικῶς διὰ νὰ ἄρω τὰς ὑπονοίας, ὅτι ἡ Βρεταννικὴ Ἀποστολὴ ἐπεμβαίνει εἰς τὰ τῆς διοικήσεως καὶ μοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Μαυρομιχάλης, ὅτι ἐγὼ δὲν εἶπον τέτοιο πρᾶγμα. Ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι εἴπατε σεῖς, ἀλλὰ ὅτι αὐτὰ εἰς τὰς τριόδους συζητοῦνται καὶ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ἄρωμεν αὐτὰς τὰς παρεξηγήσεις. Συνεπῶς ἐγώ, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι οὐδέποτε ἐπενέβη ἡ στρατιωτικὴ ἀποστολὴ εἰς τὰ τῆς διοικήσεως καὶ ἐκ τῆς πείρας μου τῶν τεσσάρων μηνῶν, δηλῶ ἐπισήμως εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδέποτε ἐπενέβη εἰς τὰ τῆς διοικήσεως.

§157Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζομεν τὴν ἀξίαν τῶν ἐπισήμων δηλώσεων καὶ θὰ μᾶς ἐπιτρέψητε νὰ ἀμφιβάλλωμεν.

§158Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δικαίωμά σας. Ἐπὶ πλέον, ὡμίλησα περὶ πολυτελοῦς ὀργανισμοῦ. Κύριοι, αἱ μεταπολεμικαὶ συνθῆκαι ἐδημιούργησαν μεγάλας ἀνάγκας, ἀνάγκας νέων Σωμάτων, ἀνάγκας πολυτελείας ἐν τῷ στρατῷ. Καὶ φυσικά, ἕνας στρατὸς συγχρονισμένος θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καὶ Σώματα, τὰ ὁποῖα συνηθίσαμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν εἶναι μάχιμα. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν μάχιμοι αἱ διαβιβάσεις, τὰ αὐτοκίνητα καὶ αἱ τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν μάχιμα Σώματα.

§159Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν ἐλέχθη τοιοῦτόν τι περὶ διαβιβάσεων.

§160Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Εἴπατε περὶ πολυτελῶν Σωμάτων. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ὡς εἶπον ἐν ἀρχῇ σήμερον, ὑπάρχει καὶ ὑφίσταται ὁ ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ κυρωθῇ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, διότι ἀπὸ τοῦ νομοθετικοῦ τούτου διατάγματος ἐξαρτᾶται ἡ σταθερότης τοῦ ἤδη ὑφισταμένου καθεστῶτος. Ἐὰν ἡ Βουλὴ αὔριον θελήσῃ νὰ μεταβάλῃ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της νέας συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ εὑρεθῇ τὸ Κράτος μετ’ ὀλίγον καιρόν, θὰ καλέσῃ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἀμύνης θὰ ἐκθέσῃ τὰς γνώμας της καὶ ἐκεῖνο εἶναι τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ μεταβάλῃ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, δίδον ἐντολὴν ὅπως τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον μελετήσῃ νέον ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ. Τό γε νῦν ἔχον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου οὔτε τροποποιοῦντες, οὔτε ἀποσύροντες αὐτό, διότι ὑπῆρξε τοιαύτη πρότασις, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Θεσσαλονίκης κ. Ἀποστόλου, οὔτε νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 3, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Βαμβέτσος. Τοῦτο δὲν ὠφελεῖ εἰς τίποτε, διότι ὅλα τὰ Βασιλικὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν κατὰ τὴν ἐξουσιοδότησιν εἶναι αὐτεπαγγέλτως κεκυρωμένα, διὰ τῆς κυρώσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος. Συνεπῶς τίποτε δὲν ὠφελεῖ ἐὰν διαγραφῇ ἢ ὄχι ὅπως ὁ κ. Βαμβέτσος γράφει εἰς τὴν τροπολογίαν του: «Δηλ. κατὰ τὰ ἄρθρα 2, 3, ........ (ἀναγινώσκει).........». Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν, διότι ἀνατρέπεται ὅλον τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα. Διὰ τοῦτο, κύριοι, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ οὔτε τὴν ἀναβολήν, οὔτε τὴν τροπολογίαν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὸ συζητηθὲν σχέδιον νόμου ὡς ἔχει;

§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24.4.46 Ν. Δ. «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὰ στελέχη τοῦ Στρατοῦ ξηρᾶς». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–1948».

§164ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκ. ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπ. Θρησκευμάτων καὶ Ἐθν. Παιδείας καὶ τῆς ἐγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Πρ)σμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκ. ἔτους 1947–48». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων».

§166ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν καὶ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν εἰς ξένον νόμισμα ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1940–41 καὶ 1945–46 καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκον. ἔτους 1947–48».

§168ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν εἰς ξένον νόμισμα ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1940–41 καὶ 1945–46 καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐσόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκον. ἔτους 1947–48».

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνω ἐὰν δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ἐπαναλάβωμεν τὴν συνεδρίασιν τὴν Παρασκευήν, δοθέντος ὅτι ἡ αὔριον καὶ ἡ Πέμπτη εἶναι ἑορτάσιμοι ἡμέραι.

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ὥραν 6ην μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10 μ.μ.).