1947.05.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 117η

Δευτέρα 19 Μαΐου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Χαλκίδος, ζητούντων τὴν ἐφαρμογὴν τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου τῶν ἀρτεργατῶν εἰς εἶδος καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν Χαλκίδα. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Μαρσέλλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Προμηθευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Λιβαδίου–Κυθήρων Σ.Π.Ε. ζητοῦντος τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἀγροφυλακῆς ἐν τῇ νήσῳ των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Μαρσέλλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς συνοικίας Ἁγίου Διονυσίου Πειραιῶς ζητούντων, ὅπως ἐπαναληφθῇ ἡ λειτουργία τοῦ τρὰμ Τελωνείου–Ἁγίου Διονυσίου μὲ ἀφετηρίαν τὸ Ὡρολόγιον Πειραιῶς καὶ τέρμα τὸ Τελωνεῖον καὶ μὲ ἀντίτιμον εἰσιτηρίου δραχ. 100. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Β. Στεφανόπουλος καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Γαλακτοκομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μανωλάδος «Ἡ Βλάχα» δι’ οὗ ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς διατιμήσεως ἐπὶ τῶν γαλακτοκομικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας καταθέτει τηλεγράφημα τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κομοτινῆς διαμαρτυρομένης διὰ παρελκυστικὴν τακτικὴν ἐκκρεμῶν ζητημάτων ἐνοικιοστασίου καὶ αἰτούσης τὴν λῆψιν μέτρων ταχείας ἐπιλύσεως τῶν θεμάτων τῶν ἀπασχολούντων τὰς ἐντεῦθεν τοῦ Στρυμόνος περιοχάς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Λατόμων καὶ Ἀσβεστοποιῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων αἰτούντων τὴν προστασίαν των ὑπὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας καταθέτει ὑπόμνημα τῶν Ὁμοσπονδιῶν Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ναυπλίου καὶ Λέσβου αἰτουσῶν τὴν σύστασιν ἀνεξαρτήτων ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων ἐν Ναυπλίῳ καὶ Λέσβῳ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σταμάτης, Α. Βγενόπουλος, Κ. Μπέλλας καὶ Δ. Χατζηγιάννης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Φοιτητῶν τῆς Νομικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν ζητούντων ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων των, ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος «περὶ φοιτητῶν παρελθόντων ἐτῶν». Ἡ Πανελλήνιος Ἐπαγγελματικὴ Ἕνωσις Πλοιάρχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ ἐκφράζει τὴν πλήρη ἱκανοποίησίν της καὶ εὐγνωμοσύνην πρὸς τὸν κ. Ἀβραὰμ διὰ τοὺς κόπους οὓς κατέβαλεν ἐν Ἀμερικῇ διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῶν 100 πλοίων. Ἡ ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ Μεσσηνιακὴ Ἕνωσις «Ἀριστομένης» διὰ τηλεγραφήματός της ὑπεραμύνεται τῆς ἐντιμότητος τοῦ κ. Ἀβραάμ. Οἱ Ἀνάπηροι Ἐθνικῶν Ὁμάδων Ἑλλήνων Ἀνταρτῶν ζητοῦν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «Περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας». Ὁ Σύνδεσμος Ὑπαλλήλων Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν καὶ Γραφείων Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 200) 1946 «περὶ ἐνοικιοστασίου» καὶ τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὰς εὐεργετικὰς αὐτοῦ διατάξεις. Οἱ Σύνδεσμοι μισθωτῶν ὁδηγῶν ταξί, ἰδιωτικῶν αὐτοκινήτων, βοηθῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ οἱ αὐτοκινητισταὶ Ἑλλάδος ζητοῦν, ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὰς εὐεργετικὰς «περὶ μισθοσυντηρήτων» διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἡ Ἐφημερὶς «Ἐλευθερία» Κερκύρας, ζητεῖ ὅπως τεθῇ ἐκτὸς νόμου τὸ Κ.Κ.Ε. Ἡ Κτηματικὴ Ἕνωσις Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν ἐνοικιοστασίου καὶ ζητεῖ τὴν μείωσιν εἰς 20% ἐπὶ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν. Οἱ Σύνδεσμοι Ἐργοληπτῶν Ἰωαννίνων, Ἄρτης, Ἀρκαδίας καὶ Ἀργολίδος διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην εἰσδοχὴν εἰς τὸ ταμεῖον των ὡς νέων μετόχων τῶν βοηθῶν τοπογράφων, τεχνικῶν βοηθῶν κλπ. Οἱ Σιδηροδρομικοὶ συνταξιοῦχοι Πειραιῶς διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν μελετωμένην ἔξοδον τῶν ὑπερηλίκων Σιδηροδρομικῶν καὶ ζητοῦν ὅπως ἡ σύνταξίς των ἐξασφαλισθῇ κατὰ 80%. Ὁ Κτηματικὸς Κόσμος Βορείου Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ τὸν θόρυβον περὶ ἐνοικιοστασίου καὶ ζητεῖ ὅπως τεθῇ ὁριστικῶς τέρμα εἰς τὰς ἐπιτάξεις οἰκιῶν ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ στεγαστοπλήκτων Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῶν ἐπιτάξεων. Ἡ Γενικὴ Ὁμοσπονδία Παλαιῶν Πολεμιστῶν Μεσσηνίας διαμαρτύρεται διὰ θλιβερὰ γεγονότα Ἴσαρι καὶ ζητεῖ ὅπως τὸ Κ.Κ.Ε. τεθῇ ἐκτὸς νόμου. Ὁ Σύνδεσμος ὁδηγῶν Λεωφορείων Ἀθηνῶν, ὁ Σύνδεσμος Εἰσπρακτόρων Ἀθηνῶν Λεωφορείων Ἀθηνῶν, ἡ Ἕνωσις προσωπικοῦ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Πειραιῶς, ἡ Ὁμοσπονδία φορτοεκφορτωτῶν Ἑλλάδος ζητοῦν ὅπως περιληφθοῦν εἰς εὐεργετικὴν διάταξιν ἐνοικιοστασίου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Σερρῶν ζητεῖ ὅπως ἐφαρμοσθῇ ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις 106)1946. Ὁ Σύλλογος τῶν Ἰδιοκτητῶν κατοίκων Λουτρακίου ζητεῖ τὴν ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου εἰς τὴν Λουτρόπολιν Λουτρακίου. Ἡ Συνομοσπονδία Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μακεδονίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ παραλαβὴν παρὰ τῶν Βιομηχάνων τῆς κανάβεως καὶ ζητεῖ, ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τοιαύτης πρὸς ὄφελος τῆς Ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Οἱ μισθωτοὶ φορτηγῶν αὐτοκινήτων Ἀθηνῶν ζητοῦν ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς εὐεργετικὴν διάταξιν ἐνοικιοστασίου. Ὁ Σύλλογος τῶν βομβοπλήκτων ἰδιοκτητῶν καταστραφέντων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς Πειραιῶς ζητεῖ, ὅπως τύχουν φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς τὰ νεοκτιζόμενα ἀκίνητα. Ὁ Ἐφημεριακὸς κλῆρος Τζουμέρκων–Ἄρτης παραπονεῖται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τοῦ μισθολογικοῦ ζητήματος τοῦ κλήρου. Ἡ Ἐθνικὴ Ὀργάνωσις Ἐφέδρων ἀποστράτων ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς Σερρῶν ζητεῖ ὅπως τὸ Κ.Κ.Ε. τεθῇ ἐκτὸς νόμου. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης (Ὑπ. Γεωργίας) καταθέτει σχέδια νόμου 1) «περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ Ταμείου Ἀμύνης Οἰνοπαραγωγῆς Θήρας καὶ Θηρασίας» καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν. 1926)1939 περὶ Θήρας». Ὁ κ. Μ. Κότσιανος (Ὑπ. Ὑγιεινῆς) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 160)1938 Α. Ν. «περὶ συστάσεως Φιλανθρωπικοῦ καὶ Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Σικιαρίδειον» Ὀρφανοτροφεῖον Τραχωματικῶν Παίδων». Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης (Ὑπ. Ἐργασίας) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ κυρώσεως πράξεως τροποποιήσεως τοῦ καταστατικοῦ χάρτου (Συντάγματος) τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως τῆς Ἐργασίας» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ τῶν στρατευομένων ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν νομοθεσίας». Ὁ κ. Κ. Τσαλδάρης (Ὑπ. Ἐξωτερ.) ἀποσύρει τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 4952)31 καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 29 Ἀπριλίου 1946 «περὶ ἱδρύσεως μονίμου Ἀντιπροσωπείας παρὰ τῷ Ὀργανισμῷ Ἡνωμένων Ἐθνῶν» ὡς ἐκυρώθη διὰ τοῦ Ν. 25)1946». Οἱ κ.κ. Κ. Τσαλδάρης (Ὑπ. Ἐξωτ.) καὶ Δ. Χέλμης (Ὑπ. Οἰκον.) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ Προσωρινῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Ὑγείας». Ὁ κ. Ν. Ζέρβας (Ὑπ. Δημ. Τάξεως) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 943)1946 Α. Ν.», 2) «περὶ τρόπου πληρώσεως ἐλλειπουσῶν μεταβολῶν στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας Στρατιωτικῶν τῆς Χωροφυλακῆς» καὶ 3) «περὶ συμπληρώσεως τῆς παρατάσεως ἰσχύος διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36 τῆς 30)31 Ἰουλίου 1946 νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 2307)1940 «περὶ Στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν ἐν τῇ Χωροφυλακῇ». Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς (Ὑπ. Δικαιοσ.) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἐπιθεωρήσεως τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων» καὶ 2) «περὶ πληρώσεως τῶν παρὰ τοῖς ἐμμίσθοις ὑποθηκοφυλακείοις κενῶν θέσεων Γραμματέων βʹ τάξεως». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρίσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ νόμου 5304 περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπιβατηγοῦ ναυτιλίας καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1303)1938 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5304». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Λόντος, Θ. Τουρκοβασίλης, Κ. Σκιαδᾶς, Χ. Πιπιλιάγκας, Ν. Βαρβιτσιώτης, Π. Μουτζουρίδης, Δ. Γιαννόπουλος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τοῦ Θʹ ψηφίσματος περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Παπαγεωργίου, Στ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Σταμούλης, Εὐάγ. Κουσαῆς, Γ. Τζωρτζόπουλος, Ἀλέξ. Καβαντζᾶκος κλπ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων διατάξεων». Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 290 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Γ. Θηβαίου. 1. Συμφώνως πρὸς τὴν ἀπὸ 26.2.1947 ἔκθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀποστολῆς παρὰ τῇ ἐν Βρυξέλλαις Διασυμμαχικῇ Ἐπιτροπῇ Ἐπανορθώσεων, τὸ ζήτημα τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων παρουσιάζει τὴν ἀκόλουθον εἰκόνα: α) Αἱ Γερμανικαὶ ἐπανορθώσεις, τῶν ὁποίων ἤρχισεν ἤδη ἡ διανομή, δύνανται νὰ συνοψισθοῦν ὡς ἀκολούθως: 1. Ἐκ τῆς Κατηγορίας Α. Ποσοστὸν Ἑλλάδος 2.7%. αʹ. Προϊὸν κατασχέσεως Γερμανικῶν περιουσιῶν εἰς συμμάχους χώρας. βʹ. Προϊὸν ἐκκαθαρίσεως Γερμανικῶν περιουσιῶν εἰς οὐδετέρας χώρας (Ἑλβετία, Σουηδία κλπ.). γʹ. Ρωσικαὶ ἀντιπαροχαί, ἀνερχόμεναι διὰ τὴν Ἑλλάδα εἰς 12,4% τοῦ δικαιώματος τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν διανομὴν τοῦ βιομηχανικοῦ ὁπλισμοῦ τῆς Γερμανίας. 2. Ἐκ τῆς Κατηγορίας Β. Ποσοστὸν Ἑλλάδος 4,35%. αʹ. Γερμανικὸς ἐμπορικὸς στόλος, τοῦ ὁποίου συνεπληρώθη ἡ διανομή. (Ἡ Ἑλλὰς ἔλαβε 38 πλοῖα συνολικῆς χωρητικότητος 47.329 τόννων γκρὸς καὶ ἀξίας 492.100 λιρῶν τοῦ 1938, καὶ συμμετέσχεν εἰς τὴν διανομὴν μὲ ποσοστὸν 6,81%, ἔναντι 4,99% ποὺ ἐδικαιοῦτο βάσει τῶν ἀπωλειῶν της εἰς πλοῖα). βʹ. Πλεονάζουσα Γερμανικὴ βιομηχανία. Τὸ κατακυρωθὲν εἰς τὴν Ἑλλάδα μέχρι 20 Μαρτίου 1947 βιομηχανικὸν ὑλικὸν κατανέμεται εἰς 18 βιομηχανικὰς ἐγκαταστάσεις, συνολικῆς ἀξίας Μάρκων 5.714.159. Ἡ ἀνωτέρω ἀναφερομένη ἀξία χρεώσεως ἐκ 5.714.159 μάρκων, ἀναφέρεται εἰς μάρκα τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ 1938 καὶ ἔχει προκύψει μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν κανονικῶν καὶ πολεμικῶν ἀποσβέσεων, διὰ τὴν συνήθη φθορὰν καὶ τὴν ηὐξημένην τοιαύτην λόγῳ τῆς ἐντατικῆς χρήσεως κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον ὡς καὶ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν τυχὸν ζημιῶν ἐκ πολεμικῆς αἰτίας. Ἡ ἀξία τοῦ ἰδίου ὑλικοῦ εἰς καινουργῆ κατάστασιν ὑπερβαίνει τὰ 11 ἑκατομμύρια μάρκα τοῦ 1938. Αἱ ἀνωτέρω κατακυρώσεις κατανεμόμεναι ἐν σχέσει μὲ τὸν προβλεπόμενον προορισμόν των, δύνανται νὰ καταταχθοῦν ὡς ἀκολούθως:

Ἐκκρεμοῦν ἀκόμη ἐνώπιον τῆς Διασυμμαχικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐπανορθώσεων αἰτήσεις τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ τὴν κατακύρωσιν τῶν ἀκολούθων εἰδῶν: 1. Μηχανουργικῶν μηχανημάτων κυρίως διὰ τὰ τρία Πολεμικὰ Ὑπουργεῖα μέχρι τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τῶν Μάρκων 2.811.107, εἰς ὃ ποσὸν ἀνέρχεται τὸ πιστωτικὸν ὑπόλοιπον τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν συμμετοχήν της εἰς τὴν ἔκτακτον διανομὴν μηχανημάτων ἐκ τῆς Βρεταννικῆς ζώνης. Ἤδη ἔχει ὑποβληθῇ πρότασις διὰ τὴν κατακύρωσιν μηχανημάτων ἀξίας 192.500 μάρκων. 2. Μηχανουργικῶν μηχανημάτων διὰ τὰ τρία πολεμικὰ Ὑπουργεῖα, ὡς καὶ παντὸς εἴδους βιομηχανικοῦ ὑλικοῦ (Ντῆζελ–μηχαναὶ ἕλξεως διὰ τοὺς ΣΕΚ, σιδηροτροχιαί, γερανογέφυραι, ἀντλίαι, ἠλεκτρικοὶ μετασχηματισταί, μηχαναὶ Ντῆζελ–ἠλεκτρικαί, ἠλεκτρικοὶ κινητῆρες, ἐγκαταστάσεις καλοριφὲρ κλπ.). Ἐξ αὐτῶν εἶναι ἄγνωστον ποῖον καὶ πόσον ὑλικὸν θὰ κατακυρωθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τέλος ἐκκρεμεῖ ἀκόμη ἡ μελέτη τῶν καταλόγων τῶν ἀπογραφῶν 18 ἐργοστασίων, διὰ τὰ ὁποῖα αἱ ἡμερομηνίαι ὑποβολῆς αἰτήσεων ἔχουν κλιμακωθῆ ἀπὸ 21 Μαρτίου 1947. Ἡ ἀποστολὴ νέων καταλόγων ἀπογραφῶν ἐργοστασίων, κηρυσσομένων διαθεσίμων δι’ ἐπανορθώσεις, ἐξακολουθεῖ ἀδιαλείπτως. Ἡ ἀξία, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἀποσβέσεων, τῶν ἐκκρεμῶν 18 ἐργοστασίων ἀνέρχεται εἰς μάρκα 34.500.000, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 4 εἶναι μεγάλα χημικὰ ἐργοστάσια ἀξίας 32.800.000 μάρκων καὶ τὰ ὑπόλοιπα 14 μηχανουργικὰ ἐργοστάσια δευτευρευούσης σημασίας. Ἐξ ἄλλου ὅπως ἀναφέρεται εἰς νεώτερον σημείωμα (4.4.47) τῆς ἰδίας ὡς ἄνω ἀποστολῆς, κατεκυρώθησαν ἐκτὸς τῶν ὡς ἄνω καὶ ἕτερα 10 ἐργοστάσια ἀξίας μάρκων 604.170. Αἱ ἀνωτέρω κατακυρώσεις, κατανεμόμεναι ἐν σχέσει πρὸς τὸν προβλεπόμενον προορισμόν των, δύνανται νὰ καταταχθοῦν ὡς ἀκολούθως:

Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν προηγουμένων διανομῶν, τὸ σύνολον τῶν κατακυρωθέντων κατανέμεται ὡς ἀκολούθως:

Κατὰ συνέπειαν τὸ εἰς τὴν Ἑλλάδα κατανεμηθὲν ὑλικὸν ἀνήρχετο κατὰ τὰς πλέον προσφάτους πληροφορίας εἰς 28 ἐργοστάσια, καὶ ὄχι εἰς 150 τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπερώτησιν. 2. Παρὰ τὴν ἔλλειψιν τελείως ἐξηκριβωμένων πληροφοριῶν σχετικῶς πρὸς τὴν ἀξίαν τοῦ συνόλου τῶν ἐπανορθώσεων, δυνάμεθα ἀσφαλῶς νὰ γνωρίζωμεν ὅτι ἡ μεταφορὰ τῶν μηχανημάτων, ἡ ἐγκατάστασίς των καὶ ἡ θέσις των εἰς λειτουργίαν, θὰ ἀπαιτήσουν κεφάλαια πολὺ μεγαλύτερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διαθέτει σήμερον ἡ Ἑλλάς. Κατὰ συνέπειαν ἡ ὁριστικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τούτου θὰ καταστῇ δυνατὴ μόνον διὰ τῆς παροχῆς σημαντικῆς ἐξωτερικῆς βοηθείας. Ἐπειδὴ τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῆς Χώρας θὰ λυθῇ μετὰ τὴν ἔλευσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς Ἀναρρώσεως, ἐπιβάλλεται ὅπως ἀναβληθῇ καὶ ἡ ὁριστικὴ ρύθμισις τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης. 3. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, ἡ ἐν Βρυξέλλαις Διασυμμαχικὴ Ἐπιτροπή, παρουσιάζει πρὸς διάθεσιν ἔναντι τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων σεβαστὸν ἀριθμὸν ἐργοστασίων ἐκ τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ ἐπιλογὴ ἐντὸς βραχυτάτων προθεσμιῶν ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων Κυβερνήσεων. Ταὐτοχρόνως συσκευάζονται καὶ προωθοῦνται εἰς τὰ Γερμανικὰ σύνορα τὰ ἤδη ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος κατακυρωθέντα μηχανήματα καὶ ἐργοστάσια καὶ ζητεῖται ἡ ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος παραλαβὴ καὶ μεταφορά των. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπειγόντων αὐτῶν θεμάτων κατεβλήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἰδιαιτέρα φροντίς. Πρὸς παραλαβήν, συσκευασίαν καὶ ἀποστολὴν τῶν μηχανημάτων, κατηρτίσθησαν ὁμάδες τεχνιτῶν, ὁρισθεῖσαι ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων Ὑπουργείων, μέλη τῶν ὁποίων μετέβησαν ἤδη εἰς Γερμανίαν. Ἐπίσης συνεστήθη Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ταχεῖαν ἐξέτασιν τοῦ θέματος τῆς σκοπιμότητος προσκτήσεως προσφερομένων μηχανημάτων ἢ ἐγκαταστάσεων καὶ τὴν ὑπεύθυνον περὶ ταύτης γνωμοδότησιν καθὼς, καὶ μὲ ὀργανωτικὰ προβλήματα σχετιζόμενα μὲ τὴν προσωρινὴν διαχείρισιν τοῦ ὅλου θέματος τῶν Γερμανικῶν Ἐπανορθώσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς μεταφορᾶς ἀσφαλίσεως καὶ ἐναποθηκεύσεως, ἀντιμετωπίζεται τοῦτο κυρίως διὰ τῆς ἐπικουρικῆς χρησιμοποιήσεως, ὑπαρχόντων ἤδη Κρατικῶν Ὀργανισμῶν, ἀσχολουμένων μὲ παρεμφερῆ ἀντικείμενα. Οὕτω ἐξετάζεται ἡ δυνατότης χρησιμοποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Διαχειρίσεως Πλεονάζοντος Συμμαχικοῦ Ὑλικοῦ, καθὼς ἐπίσης καὶ τῆς Ὑπηρεσίας Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ. Ἐλπίζεται δέ, ὅτι τὸ θέμα τῶν μεταφορῶν θὰ ἐπιλυθῇ ἱκανοποιητικῶς διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς τελευταίας ταύτης Ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία ἐνεργεῖ μηνιαίας μεταφορὰς γαιανθράκων ἐκ Γερμανίας, ἀνερχομένας εἰς 25.000 τόννους. Σχετικαὶ συνεννοήσεις εὑρίσκονται ἐν πλήρει ἐξελίξει. Διὰ τῶν ἐνεργειῶν τούτων δίδεται μία λύσις εἰς τὰ ζητήματα, χωρὶς καμμίαν καθυστέρησιν εἰς τὴν λῆψιν ἐπειγουσῶν ἀποφάσεων. Ὑπάρχει δὲ ἡ βάσιμος ἐλπὶς ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἀφίξεως εἰς τοὺς Ἑλληνικοὺς λιμένας τῶν πρώτων μηχανημάτων, ὁπότε θὰ προβάλουν καὶ τὰ προβλήματα ἐγκαταστάσεως, θέσεως εἰς λειτουργίαν καὶ γενικῶς τῆς ἀξιοποιήσεώς των, θὰ ἔχουν ρυθμισθῆ καὶ τὰ ζητήματα τῆς ἐξωτερικῆς βοηθείας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἡ ὁριστικὴ ἐπίλυσις τοῦ ζητήματος τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Ἐν τῷ μεταξὺ αἱ Ἑλληνικαὶ ὑπηρεσίαι ἐξετάζουν τὸ θέμα τῆς πλήρους ἀξιοποιήσεως τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Ἔχουν ἤδη ἐκπονηθῆ σχετικὰ σχέδια, τὰ ὁποῖα ἐλπίζεται ὅτι θὰ συμβάλουν εἰς τὴν καλυτέραν διευθέτησιν τοῦ ζητήματος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1, 2, 3, 4, 5 ἐρωτήσεις ἀναβάλλονται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἁρμοδίων κ.κ. Ὑπουργῶν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6. Ὁ κ. Δ. Σφαέλλος ἔχει τὸν λόγον.

§6Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Μόλις πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, μοῦ ἔδωσε διαφόρους ἐξηγήσεις σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν καὶ παρακαλῶ ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐν λόγῳ ἀναφορᾶς, διότι αὕτη ἀφορᾷ περισσότερον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7, ἀναβάλλεται. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 8, 10 κλπ., ὁμοίως ἀναβάλλονται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 19 διαγράφεται.

§8Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντ.). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἐκκαθαρισθοῦν αἱ διάφοροι ἐρωτήσεις, διότι μερικαὶ ἀπὸ αὐτὰς εἶναι ἐγγεγραμμέναι ἀπὸ ἔτους καὶ τὸ ἀντικείμενον, τὸ ὁποῖον ἀφοροῦν, ἔπαυσε πλέον ὑφιστάμενον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 26.

§10Χ. ΛΑΔΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 27 διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 29. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§12Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Βόρειος Ἑλλὰς καὶ ἰδίως ἡ Θράκη, ἔχουν παράπονα, διότι παντελῶς ἐγκατελείφθησαν ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἡ πόλις τῆς Ξάνθης, ἡ ὁποία ἄλλοτε ἤνθει οἰκονομικῶς, ἤδη ἔχει περιέλθει εἰς ἀπόγνωσιν. Ἐνῷ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Νότου, δίδονται Τραπεζικαὶ πιστώσεις, δὲν ξεύρω διὰ τίνα λόγον ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1946 μὲ μίαν διαταγὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐκόπησαν αἱ Τραπεζικαὶ πιστώσεις τῆς Ξάνθης. Φαντασθῆτε ὅλους τοὺς ἐμπόρους τῆς Ξάνθης, οἱ ὁποῖοι μίαν ὡραίαν πρωΐαν ἐκλήθησαν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν νὰ ἐπιστρέψουν τὰς πιστώσεις, τὰς ὁποίας εἶχον λάβει. Ὁ ἐπαγγελματικὸς καὶ βιοτεχνικὸς κόσμος τῆς Ξάνθης, ἔχει περιέλθει εἰς ἀπόγνωσιν. Ἔχομεν πολλὰ δείγματα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει πλήρη κατανόησιν καὶ προσπαθεῖ νὰ βοηθήσῃ τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἀλλά, δυστυχῶς, μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχει γίνει τίποτε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω, εἶναι τὸ συντομώτερον ἡ σχετικὴ ἔκθεσις τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ξάνθης νὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπίσης καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὅτι ἔδωσε μὲν τὰς δεούσας διαταγὰς διὰ τὰ ζητήματα τῆς περιφερείας μας, ἀλλὰ δὲν ἐξετελέσθησαν εἰσέτι.

§13Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ τὸ ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30 ἀναφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ι.Κ.Α., κατοίκων Νικαίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ περιφερειακοῦ ἰατρείου, ὁ κ. Σ. Σαββίδης ἔχει τὸν λόγον.

§15Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Εἰς τὴν περιφέρειαν Νικαίας, ἀπὸ τοῦ 1937 ἐλειτούργει τὸ περιφερειακὸν ἰατρεῖον. Ἐνῷ τοῦτο ἐλειτούργει ὁμαλώτατα, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν κατηργήθη καὶ οἱ κάτοικοι σήμερον εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ μεταβαίνουν εἰς τὸ κεντρικὸν ἰατρεῖον Πειραιῶς. Ἡ συνέχισις τῆς καταστάσεως εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ πρόνοιαν.

§16Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Αἰτία τῆς μὴ λειτουργίας τοῦ ἰατρείου, εἶναι ἡ ἔλλειψις οἰκήματος. Μόλις ἐξευρεθῇ τὸ κατάλληλον οἴκημα, ἡ λειτουργία τοῦ ἰατρείου θὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια ὅπως πραγματοποιηθῇ τὸ αἴτημα περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλιάγκας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἐπιτροπῆς μισθωτῶν Θεσσαλονίκης τῶν ὁποίων διετάχθη ἡ ἔξωσις βάσει τοῦ νόμου 808 τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου ζητούσης ἀναστολὴν ἐξωστικῶν ἀποφάσεων καὶ ἑξάμηνον προθεσμίαν.

§18Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Οἱ πλησσόμενοι διὰ τοῦ νόμου 808, γίνονται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἀπὸ μίαν ὁμάδα τριῶν ἢ τεσσάρων Ἑβραίων, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζονται ὡς πληρεξούσιοι Ἑβραίων, οἵτινες ἔχουν ἀποθάνει. Ὁ κ. Ὑπουργός, τὸν ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἐπεσκέφθημεν, μᾶς ὑπεσχέθη ὅτι θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα. Τὸν παρεκαλέσαμεν ὅπως τὸ λύσῃ τὸ ταχύτερον.

§19Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ μεριμνήσω δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 32 διαγράφεται, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 33 ἀναβάλλεται. Ὁμοίως αἱ ὑπ’ ἀριθ. 34, 35 καὶ 36 ἀναβάλλονται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 37. Ὁ κ. Γ. Τζωρτζόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἱεροῦ κλήρου Τριχωνίδος, ζητοῦντος μισθολογικὴν ἐξομοίωσιν κληρικῶν μετὰ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§21Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἱερὸς κλῆρος Τριχωνίδος ζητεῖ διὰ μιᾶς ἀναφορᾶς, νὰ ἐξομοιωθοῦν οἱ κληρικοὶ μισθολογικῶς μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Εὑρίσκω δικαιοτάτην τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μελετήσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως τοῦ κλήρου, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν κλῆρον ἀντάξιον τῆς ἀποστολῆς του. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὸν ἐνισχύσωμεν οἰκονομικῶς.

§22Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ τὸ λάβω ὑπ’ ὄψιν μου.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως προσωπικοῦ ἕλξεως καὶ τοῦ προσωπικοῦ σιδηροδρόμων Ἀθηνῶν — Πειραιῶς, διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς Διευθύνσεως ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ, ἡ ὁποία ἐφαρμόζει αὐστηρὰ μέτρα ἐναντίον τῶν ὑπαλλήλων, οἵτινες κατῆλθον εἰς ἀπεργίαν τὴν 9ην τρέχοντος μηνὸς εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας διὰ τὸ χορηγηθὲν Πασχαλινὸν ἐπίδομα.

§24Μ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔπαυσε νὰ εἶναι ἐπίκαιρος ἡ ἐρώτησις αὐτὴ καὶ παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 39 ἀναβάλλεται, ὁμοίως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 40. Ἡ 42 κρατεῖται. Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου ποινικῶν κλητήρων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητούντων τὴν ἔνταξίν των συμφώνως τῷ Νόμῳ 78)1946.

§26Χ. ΛΑΔΑΣ. Λέγω ὅτι ἡ Βουλὴ ἐψήφισε νόμον, ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη καὶ ἐκυρώθη, ὅστις ἔχει ἀριθμὸν 78. Ὁ νόμος αὐτός, προβλέπει περὶ ἐντάξεως τῶν ἐμμίσθων δικαστικῶν κλητήρων κλπ. καὶ ταὐτοχρόνως περιέχει διατάξεις, δυνάμει τῶν ὁποίων ὁρίζεται ὁ ἀριθμὸς καὶ μισθὸς τῶν νεοδιοριζομένων. Ἔχω δὲ τὸ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τῆς 3.11.46, ὅπου διορίζονται δικαστικοὶ κλητῆρες ἐπὶ τῇ βάσει τῶν βαθμῶν καὶ τῶν μισθῶν τοὺς ὁποίους καθορίζει ὁ νόμος. Ἐνῷ ὅμως ἐφαρμόζεται δι’ αὐτούς, δὲν ἐφαρμόζεται διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας ἤδη, καὶ ἔτσι μία κατηγορία δικαστικῶν κλητήρων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ 15–20 καὶ 25 χρόνια, εὑρίσκονται μὴ ἐντεταγμένοι, ἐνῷ ὁ χθὲς διορισθεὶς εὑρίσκεται ἐντεταγμένος. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ ἐρωτήσῃ τὰς ὑπηρεσίας του, διατὶ ὁ νόμος ἐφαρμόζεται διὰ τοὺς νεοδιοριζομένους καὶ οὐχὶ διὰ τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας, εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος, καὶ διὰ τοὺς ὁποίους κυρίως καὶ ἐγένετο.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κακαρᾶς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ σχετικῆς ἀναφορᾶς.

§28Α. ΚΑΚΑΡΑΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, κατόπιν ἀναφορᾶς κηδεμόνων, ὅπως ὁ Ἐπιθεωρητὴς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Εὐβοίας, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν ἕδραν του εἰς........., εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταφεύγουν οἱ γονεῖς καὶ κηδεμόνες, ὑπαχθῇ εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Ἀθηνῶν, διότι, ἡμεῖς συναλλασσόμεθα κυρίως μὲ τὰς Ἀθήνας. Θὰ παρεκάλουν νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον, διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος.

§29Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, καταθέτω σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 200)1946». Διὰ τοῦ σχεδίου τούτου, τροποποιεῖται τὸ ἐδάφιον βʹ τῆς αʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 1. Τὸ ἐδάφιον βʹ παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 2. Τὸ ἐδάφιον γʹ τῆς παραγράφου 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου. Αἱ περὶ συζύγων, ἀνιόντων καὶ κατιόντων διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4. Ἐπίσης τροποποιοῦνται τὰ περὶ θυμάτων πολέμου τοῦ ἄρθρου 5, καθὼς καὶ τὰ περὶ τῶν ἀποδεδειγμένως ἀπόρων. Ἐπίσης τὰ περὶ τῆς ἰδιότητος τῶν μισθοσυντηρήτων. Ὡσαύτως εἰς τὰς περιοχὰς τοῦ ἄρθρου 7, προστίθεται τὸ Ἀμαρούσιον, Ἡράκλειον, Κηφισσιά, Φραγκοκκλησιά, Χολαργός, Καλαμάκι, Ἑλληνικὸν καὶ Ἁγία Παρασκευή. Ἐπίσης τροποποιεῖται τὸ ἄρθρον 9 διὰ τὰ ἀκίνητα, τὰ χρησιμοποιούμενα πρὸς φύλαξιν ἔργων τέχνης. Ὡσαύτως τροποποιοῦνται αἱ περιπτώσεις τοῦ ἄρθρου 10 καὶ τοῦ ἄρθρου 14 εἰς πολλὰ αὐτῶν σημεῖα. Τὸ ἄρθρον 15 διὰ τοὺς καταδικαζομένους ὑπὸ τῶν ἀγορανομικῶν δικαστηρίων. Τὸ ἄρθρον 16 διὰ τοὺς πλουτήσαντας ἐπὶ κατοχῆς. Ἐπίσης τροποποιοῦνται τὰ ἄρθρα 17, 19 καὶ 24 διὰ τὸ πληρωτέον μίσθωμα. Τὸ ἄρθρον 29 διὰ τὰ συνοικοῦντα πρόσωπα. Ἐπίσης τὸ ἄρθρον 30 διὰ τὰς μετὰ τὸ 1940 μισθώσεις. Ἐπίσης τὰ ἄρθρα 33, 34 καὶ 38 διὰ τὰς μισθώσεις τοῦ δημοσίου. Τὸ ἄρθρον 40 διὰ τὰ μετ’ ἐπίπλων ἐνοικιαζόμενα ἀκίνητα. Τὸ ἄρθρον 44 διὰ τὰς ἰδιοκατοικήσεις. Ἐπίσης καὶ διὰ τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις, τὰς ἀπαγγελλούσας ἐξώσεις στηριζομένας ἐπὶ καταργουμένων τροποποιήσεων.

§30Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης δύο λέξεις. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἤκουσα καλῶς, ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ πρόκειται περὶ ὑποβολῆς νομοσχεδίου τροποποιητικοῦ τοῦ γενικοῦ περὶ ἐνοικιοστασίου. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ δώσητε τὴν ἄδειαν νὰ κάμω μίαν σύστασιν καὶ νὰ εἴπω, ὅτι ἔχω μίαν γνώμην, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω μετὰ πολλοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ γνώμη μου αὐτή, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἀφοῦ τὸ ἐνοικιοστάσιον, τὸ ὁποῖον σκοπεῖ ὄχι νὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην, διότι τὸ περιεχόμενον τοῦ ἐνοικιοστασίου εἶναι τοιαύτης μορφῆς, εἶναι νόμος, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νὰ συγκεράσῃ τὰ συγκρουόμενα συμφέροντα, ὅσον καὶ ἂν προσπαθήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ ρυθμίσῃ κατὰ τὸν δικαιότερον τρόπον τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὸ ἐπιτύχῃ. Πιστεύω ἀπολύτως εἰς τὴν καλὴν διάθεσιν τῶν κυρίων βουλευτῶν, ὅτι θὰ καταβάλουν πᾶσαν προσπάθειαν νὰ συγκεράσουν τὰς ἀντιθέσεις, νὰ συγκλίνουν τὰς ὁδούς, ἀλλ’ εἶναι ἀδύνατον νὰ φθάσουν εἰς ἀποτέλεσμα ἱκανοποιοῦν τὰς ἐνδιαφερομένας τάξεις καὶ μερίδας τὰς κοινωνικάς. Εἶναι τόσον βαθειὰ εἰς τὸν καθένα βαλμένο μέσα, ὅτι τὸ σπίτι του τὸ ἔχει, τὸ εἶχε καὶ τὸ ἀπέκτησε μὲ κόπους καὶ μόχθους, ὥστε δὲν ἠμποροῦμε νὰ μὴ τὸν ἀφήσωμε νὰ τὸ διαχειρίζεται αὐτὸς ὅπως θέλει, ἀλλ’ εἶναι ἐπίσης βαθειὰ καὶ εἰς ἐκεῖνον ποὺ κάθεται νὰ τὸν βγάλωμε ἔξω, γιατὶ δὲν ἔχει ποῦ νὰ πάῃ. Αὐτὰ τὰ ζητήματα, κύριοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ρυθμίζονται ὑπὸ ὀλιγομελῶν ἐπιτροπῶν. Ἰδιαιτέρως δὲ πρέπει νὰ ρυθμισθῇ ἀκριβῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἡγέτας τῶν πολιτικῶν κομμάτων, συμβουλευομένους τοὺς ἐπιτελεῖς τῶν Κομμάτων των. Εἶπα καὶ ἄλλοτε, ὅταν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι μέλος εἰς τὴν πρώτην ἐξεταστικὴν ἐπιτροπήν: Μὴ ἀναλαμβάνετε οἱ βουλευταὶ νὰ κανονίσητε τὰ τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἀφήσατε τὴν ἐπιτροπὴν ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διευρύνατέ την, μὲ μέλη ἀπὸ ὅλας τὰς τάξεις καὶ ἀφήσατέ την.... (Φωναί: Ἀπαράδεκτον). Οὐδεὶς μὲ ἤκουσε καὶ τότε καὶ ἔμεινα μόνος. Ἀλλὰ δὲν ἀπογοητεύομαι. Διότι καμμιὰ φορὰ καὶ ἡ ἀλήθεια μὲ τὸν ἕνα εἶναι καὶ δὲν εἶναι μὲ τοὺς πολλούς. Καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν μὲ τὸν ἕνα ἦταν ἡ ἀλήθεια, μὲ μένα, μὲ τὸ μέρος μου.

§31Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν τὰ ἀφήνετε αὐτά, νὰ τὰ εἰποῦμε κατὰ τὴν συζήτησιν;

§32Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε πολλὴν πεῖραν, κύριε συνάδελφε, καὶ ἡ σύστασίς σας εἶναι δεκτή. Ἀλλὰ πρὶν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν, πρὶν εἰσαχθῇ εἰς τὴν Βουλήν, θὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶναι ἀπὸ βουλευτὰς κατηρτισμένους. Νομίζετε ὅτι, οἱ 40 αὐτοὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν μίαν μικρὰν Βουλήν, θὰ εἶναι ἱκανοί, ἢ μᾶλλον θὰ ἔχουν τεκμήρια τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν διὰ νὰ ρυθμίσουν τὸ ζήτημα τοῦ ἐνοικιοστασίου; Κύριοι, φοβοῦμαι ὅτι ἐὰν δὲν υἱοθετήσῃ τὴν σύστασίν μου ὁ κ. Ὑπουργός, φοβοῦμαι πολύ, καὶ τὸ ἀπεύχομαι νὰ μὴ γίνῃ, ὅτι θὰ φθαρῇ τὸ γόητρον τῆς Βουλῆς χωρὶς νὰ πταίῃ.

§33Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ προτείνωμεν—ἐγὼ δὲν εἶμαι μέλος—δὲν ἠμπορεῖ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ λάβῃ ἀπόφασιν καὶ νὰ εἴπῃ αὐτὸ ποὺ λέγετε τώρα;

§34Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ λαὸς περιμένει πολλὰ ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἐὰν εἰσαχθῇ. Διότι εἰς τὴν Βουλὴν περιμένει ἴσως ὁ καθένας νὰ ἐπιτύχῃ τὸν σκοπόν του. Ἔκαμα μίαν σύστασιν· ἐνόμισα ὅτι ἔκαμα καθῆκον· συγχωρήσατέ με ἐὰν ἡ πρότασίς μου δὲν εἶναι ἐπίκαιρος καὶ δὲν γίνῃ δεκτή. (Χειροκροτήματα).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν διὰ τὴν πρόταξιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 239. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπουσιάζει, δι’ αὐτὸ ἀναβάλλεται. Ἐπίσης ὑπάρχει πρότασις διὰ τὴν πρόταξιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐπερωτήσεως. Δέχεται ἡ Βουλή;

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα!

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Α. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐπερωτήσεως.

§38Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μου διὰ τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων καὶ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν, διὰ τὴν ἀγορὰν τῆς ἐργασίας καὶ τὴν ὑφισταμένην ἀνεργίαν καίτοι κατετέθη πρὸ ἔτους ἐν τούτοις ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μὲ νέαν ἐντελῶς ἐπικαιρότητα. 1) Διότι κατὰ τὸ διαρρεῦσαν διάστημα ἡ ἐσωτερικὴ ἀξία τῶν ἡμερομισθίων καὶ τῶν μισθῶν ἀπώλεσε μέγα μέρος τῆς ἀγοραστικῆς της δυνάμεως. 2) Διότι παρὰ τὴν ὑφισταμένην διαφορὰν μεταξὺ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ τοῦ τιμαρίθμου, ὑπάρχει μία τάσις ὑψώσεως τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Καὶ 3) Διότι ἡ ἀνεργία, ἡ μεγάλη αὐτὴ πληγή, ἐξακολουθεῖ νὰ μαστίζῃ πλείστους ἀπὸ τοὺς κυριωτέρους κλάδους τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ ἡ ἐν γένει εἰκόνα ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει τὸ δρᾶμα τῶν μισθοσυντηρήτων, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψει του κάτω ἀπὸ ποίας συνθήκας ἐγένετο ἡ βασικὴ ρύθμισις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὅταν ἐγένετο ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς χώρας, τὸν Νοέμβριον τοῦ 1944, διατηρηθέντος τοῦ ἐξισωτικοῦ καθολικοῦ συστήματος ρυθμίσεως μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἐγένετο ἡ πρώτη μεταπολεμικὴ προσαρμογή. Ἡ τότε Κυβέρνησις, μὲ ὅλα τὰ τεχνικά της ὄργανα, μὲ τοὺς εἰδικοὺς καὶ ἄλλους συμβούλους, εἶπε τοῦτο: «Αὐτὴ ἦτο ἡ οἰκονομικὴ ὑπόστασις καὶ βάσει τῶν μισθωτῶν πρὸ τοῦ πολέμου. Αὐταὶ εἶναι αἱ δημιουργικαὶ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι μετὰ τὴν καταστροφήν. Βάσει τῶν στοιχείων τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων τῶν προπολεμικῶν καὶ βάσει τῆς νέας οἰκονομικῆς καὶ παραγωγικῆς καταστάσεως τῆς χώρας θὰ πρέπει νὰ δημιουργηθῇ μία βάσις, ἡ ὁποία θὰ ἀντεπροσώπευεν ἐν προκειμένῳ τὴν ἀμοιβὴν τῶν μισθωτῶν. Καὶ αὐτὴ ἡ βάσις καθωρίσθη εἰς τὸ τριπλάσιον διὰ τὰ ἡμερομίσθια καὶ τοὺς μισθοὺς τοὺς κατωτέρους καὶ εἰς τὸ διπλάσιον διὰ τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια τὰ ἀμέσως ἀνώτερα. Ἡ ρύθμισις αὕτη ἐγένετο καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ μεταπολεμικὸς τιμάριθμος συγκρινόμενος πρὸς τὸν προπολεμικὸν παρουσίαζε μίαν διαφορὰν 4 πρὸς 2 ἢ 5 πρὸς 3. Συνεπῶς, κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν ρύθμισιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν, βάσει τῆς ὑφισταμένης τότε νομισματικῆς καταστάσεως, μὲ βάσιν δηλαδὴ τὴν ἐσωτερικὴν ἀξίαν τοῦ ἐθνικοῦ μας νομίσματος καὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν τιμάριθμον, τὸ ποσὸν τῶν ἡμερομισθίων καὶ τῶν μισθῶν ἦτο τόσον μειωμένον, ὅσον περίπου θὰ ἐγίνετο καὶ προπολεμικῶς διὰ τοῦ Συμβουλίου τοῦ ἐργατικοῦ καὶ πολεμικοῦ κόσμου πρὸς γενικωτέραν ἀνοικοδόμησιν τῆς χώρας. Καὶ πράγματι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρχεν ἕνα περιθώριον μεγάλης διαφορᾶς μεταξὺ προπολεμικῶν μισθῶν καὶ μεταπολεμικῶν ὁ ὑπαλληλικὸς καὶ ἐργατικὸς κόσμος, ἔχει πλήρει συνείδησιν τῆς καταστάσεως τῆς ἐν γένει οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ εἰδικώτερον ἔχων πλήρη συνείδησιν τοῦ μέχρι ποίου σημείου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κινηθῇ ὁ παραγωγικός μας μηχανισμὸς καμμίαν ἀπολύτως διαμαρτυρίαν δὲν διετύπωσε, κανένα ἀπολύτως παράπονον καὶ ἐδέχθη αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐκ τῶν πραγμάτων ἐδημιουργήθη. Ἀλλ’ ἐνῷ γίνεται ἡ πρώτη αὐτὴ ρύθμισις ταὐτοχρόνως ἡ ἐν γένει διάρθρωσις τοῦ παραγωγικοῦ μας μηχανισμοῦ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς κοινωνικῆς του λειτουργίας, ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἐν γένει ἀστάθεια, τρόπον τινά, τῆς νομισματικῆς μας σταθερότητος συμβάλλει καὶ προωθεῖ τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς κατὰ 7 ἢ 10 φορὲς ἐπάνω, ὁπότε ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις τότε νὰ κάμῃ μίαν δευτέραν προσαρμογήν. Ἡ πρώτη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν Κυβέρνησις διετήρησε τὸ σύστημα τῆς ἀμοιβῆς......... (δὲν ἠκούσθη). Ἀλλὰ μετὰ τὴν πρώτην προσαρμογὴν εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμῃ μίαν δευτέραν προσαρμογήν. Ἡ δευτέρα αὐτὴ προσαρμογὴ τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων ἀντιμετωπίζεται μὲ μίαν αὔξησιν τοῦ Νοεμβρίου 1944. Τότε τὰ ἡμερομίσθια καὶ οἱ μισθοὶ ηὐξήθησαν εἰς τὸ τριπλάσιον τοῦ 1940. Εὐθὺς ἀμέσως γίνεται ἡ προσαρμογὴ τοῦ Ἰανουαρίου 1945. Τὰ ἡμερομίσθια, ἐνῷ ὁ τιμάριθμος σημειοῖ μίαν αὔξησιν καὶ φθάνει εἰς τὸ 30πλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ, αὐξάνονται εἰς τὰ 10πλάσιον. Προχωροῦμεν εἰς μίαν τρίτην προσαρμογήν. Κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1945 γίνεται νέα προσαρμογὴ τῶν μισθῶν. Τὰ ἡμερομίσθια πάλιν στηρίζονται εἰς μίαν βάσιν κυμαινομένην μεταξὺ τοῦ 10πλασίου καὶ τοῦ 15πλασίου. Ὁ τιμάριθμος ὅμως ἔχει ὑπερβῆ εἰς ὕψος τὰ 30 καὶ πλέον ἐπίπεδα. Γίνεται μία νέα προσαρμογὴ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1945 καὶ ἡ προσαρμογὴ αὐτὴ στηρίζεται ἐπάνω εἰς τὸ 30πλάσιον τῶν προπολεμικῶν. Ἀλλ’ ἐνῷ ἐστηρίζετο εἰς τὸ 30πλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ ὁ τιμάριθμος ἐξυψώνετο εἰς τοιοῦτον ἐπίπεδον ποὺ τὰ ἡμερομίσθια θὰ ἔπρεπε κανονικῶς νὰ ἐξισωθοῦν πρὸς τὸ 60πλάσιον διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ γίνῃ ἡ προσαρμογή· δηλαδὴ ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τῶν ἡμερομισθίων νὰ πλησιάσῃ πρὸς τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τὴν ὁποίαν ἐπέτρεπεν ἡ ὕψωσις τοῦ τιμαρίθμου ἐκ τῆς ὑπάρξεως τῆς νομισματικῆς ἀσταθείας. Ἕνεκα τούτου κατὰ Νοέμβριον 1945 γίνεται ἡ νέα προσαρμογή. Ἀλλ’ εὐθὺς ἀμέσως τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1946 ἀναγκάζεται, ἡ τότε Κυβέρνησις, νὰ κάμῃ μίαν ἄλλην προσαρμογήν. Ἡ προσαρμογὴ αὐτὴ εἶναι ἡ τελευταία. Κάμνει μίαν αὔξησιν καὶ φέρει τοὺς μισθοὺς 32 φορὲς ὑψηλότερα τῶν προπολεμικῶν, τὰ δὲ ἡμερομίσθια 65 φορὲς ἐπάνω τῶν προπολεμικῶν. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1946 τηρεῖται αὐτὸ τὸ σύστημα, δηλαδὴ οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια, ἔμειναν ἀμετάβλητα. Ἀλλ’ ἐνῷ ἦτο μία πλήρης σταθερότης, ἀπὸ ἀπόψεως βάσεως, δηλαδὴ παρέμενεν ἀμετάβλητος ὁ τρόπος τῆς ἀμοιβῆς, εἴτε ὑπὸ μορφὴν μισθῶν εἴτε ὑπὸ μορφὴν ἀγορᾶς ἐργασίας, ὁ τιμάριθμος συνεχίζει τὴν πορείαν του πρὸς τὰ ὕψη. Ἔτσι ἐφθάσαμεν περίπου κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ Μαρτίου 1946. Ὁ τιμάριθμος εἶχεν ὑψωθῆ 130 καὶ πλέον φορές, τοῦ προπολεμικοῦ ἐπιπέδου. Συνεπῶς, οὐσιαστικῶς τὴν περίοδον ἐκείνην εἶχε μειωθῆ, εἶχεν ἀπολεσθῆ ἕνα σημαντικώτατον μέρος ἀπὸ τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τῶν μειωμένων ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν. Μετὰ τὰς ἐκλογάς, κάτω ἀπὸ τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, κάτω ἀπὸ τὸν λαϊκὸν ψυχολογικὸν παράγοντα ὅτι κάποια τάξις θὰ ἀποκατασταθῇ, κάτω ἀπὸ τὴν διάθεσιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ ἀρχίσῃ μία καινούργια ζωὴ ἐσημειώθη πράγματι μία ὕφεσις, δηλαδή, μεταξὺ Μαρτίου 1946 καὶ Ἰουλίου τοῦ αὐτοῦ ἔτους. Ἐσημειώθη μία ὕφεσις εἰς τὴν ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου καὶ κατὰ συνέπειαν μία ὕφεσις γενική. Ἀμέσως ὅμως μετὰ ἡ ὕφεσις αὐτὴ φαίνεται, ὅτι γίνεται ἀφετηρία διὰ νέαν τάσιν τοῦ τιμαρίθμου πρὸς ὑψηλότερα ἐπίπεδα. Τοιαύτη δὲ ἦτο ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, ὥστε σήμερον, καλῶς ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἠμποροῦμεν νὰ ποῦμεν ὅτι μεταξὺ τοῦ Μαρτίου τοῦ 1946, δηλαδὴ τῆς περιόδου τῶν ἐκλογῶν καὶ τοῦ μηνὸς ποὺ μᾶς πέρασε, τὰ ἡμερομίσθια καὶ οἱ μισθοὶ ἀπώλεσαν τὰ 33% τῆς ἀγοραστικῆς των δυνάμεως, δηλαδὴ τῆς ἐσωτερικῆς των ἀξίας. Αὐτὴ ἡ κατάστασις, ὡς εἶναι φυσικόν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ, καὶ ἔχει τὰς πολιτικὰς ἀφ’ ἑνὸς συνεπείας, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ ἐκδηλοῦνται ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς δυσφορίας, ἀλλ’ ἀφ’ ἑτέρου καὶ τὰς κοινωνικὰς συνεπείας. Αὐτὴ ἡ ἀνάγλυφος εἰκὼν μᾶς παρουσιάζει τοῦτο, ὅτι ἐπὶ 725 χιλ. ἐργατῶν, καθαρῶς ἐργατῶν, ἀπὸ τὴν κατηγορίαν δὲ αὐτὴν ἕνα ἐλαχιστότατον ποσὸν πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ λόγῳ εἰδικῆς διαμορφώσεως ἐπαγγελμάτων, καὶ εἰδικῶν κατηγοριῶν ἀμοιβῶν, ὁ μεγάλος ὄγκος τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύουν μὲ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των 1.631.000 ψυχές, εὑρίσκονται εἰς μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν τοὺς ἐπιτρέπει, κἄν μίαν στοιχειώδη ζωήν, δὲν ἠμποροῦν δηλαδή, νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν των, κυρίως δὲ οἱ ἐξ αὐτῶν οἰκογενειάρχαι Ταὐτοχρόνως εἶναι ἀκόμη χειρότερα ἡ κατάστασις, 208.000 ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύουν 466.000 μέλη οἰκογενειῶν. Διότι, ἐνῷ ἀπὸ τὰ εἰς χεῖρας μου στοιχεῖα, συγκρινόμενα πρὸς τὴν τιμαριθμικὴν κατάστασιν φαίνεται, ὅτι τὰ ἡμερομίσθια καὶ οἱ μισθοὶ εἶναι 2½ φορὲς κάτω τῶν προπολεμικῶν ἀπὸ τὰ ἴδια στοιχεῖα καταφαίνεται, ὅτι οἱ μισθοὶ των ἰδιωτικῶν καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων εἶναι 5½ φορὲς κάτω τῶν προπολεμικῶν, χωρίς νὰ ὑπολογίζεται ἐν προκειμένῳ τὸ τελευταῖον ἐπίδομα το ὁποῖον ἐχορήγησεν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἡ Κυβέρνησις.

§39Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Καὶ εἰς τὴν ἀγροφυλακήν, κ. συνάδελφε, ἡ κατάστασις εἶναι οἰκτρά.

§40Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος. Συνεπῶς ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἕνα σύνολον 2.097.000 ψυχῶν, δηλαδή, τὴν ἀνωτέραν μετὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τάξιν, τῆς ὁποίας τὰ οἰκονομικὰ περιθώρια τῆς ζωῆς, ἔχουν ἐξαντληθῆ καὶ μία κατάστασις ἀθλιότητος κυριαρχεῖ μέσα εἰς τὰς οἰκογενείας των. Ἀλλ’ ἀντὶ κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ἢ νὰ μελετηθῇ τὸ ἐν γένει σύστημα, ὅπου καθώριζε τὰς ἀμοιβὰς τῶν ἐργατῶν, ἢ νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος ἱκανοποιήσεως τῶν στοιχειωδῶν ἀναγκῶν τῶν ἐργαζομένων, ἡ Κυβέρνησις, προφανῶς ἡ τότε Κυβέρνησις, τὶ ἔκαμεν; Ἀπηγόρευσε τὸν τιμάριθμον κατήργησε τὸν τιμάριθμον τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, ὡσὰν νὰ ἐνόμιζεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ νοημοσύνη τοῦ ἁπλοῦ Ἕλληνος, τῆς πτωχῆς ἐργατρίας, τοῦ πτωχοῦ βιοπαλαιστοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐπήγαιναν στὸν μανάβην, στὸν παντοπώλην ἢ στὸν ἔμπορον γιὰ νὰ ἀγοράσῃ εἴδη δὲν ἀντελαμβάνοντο τὴν τεραστίαν διαφορὰν ἡ ὁποία εἶχεν ἐπέλθει μεταξὺ τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύει τὸ 100δραχμον τὸ παλαιὸν καὶ τὸ σημερινὸν. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἀφορῶσα τὸν τιμάριθμον τοῦ κόστους τῆς ζωῆς ἀπετέλεσεν ἕνα σφάλμα καὶ προεκάλεσε μίαν γενικωτέραν σύγχυσιν. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ ἰδιαίτερον λόγον νὰ νομίζῃ ὅτι θὰ πρέπει ὁ τιμάριθμος τοῦ κόστους τῆς ζωῆς νὰ μὴ ἔρχεται εἰς τὸ φῶς, νὰ μὴ εἶναι ἀντικείμενον γενικωτέρας συζητήσεως. Ἀλλ’ ἔχω νὰ εἴπω, εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦτο: Ὅταν ἤμην γενικὸς γραμματεὺς τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν, τὸ 1931, ποὺ ἐκυβερνοῦσεν ὁ μακαρίτης ὁ Βενιζέλος, ἐπρόκειτο τὸν Σεπτέμβριον νὰ ἐκραγῇ ἡ μεγάλη νομισματικὴ κρίσις καὶ ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς Κυβερνήσεως Βενιζέλου, ἀλλὰ διότι ἐπρόκειτο νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ χρυσῆ βάσις τῆς Ἀγγλικῆς λίρας .....

§41ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶχεν ἐγκαταλειφθῆ.

§42Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐν τούτοις, πρὶν ἐγκαταλειφθῇ, ὅταν ἀκόμη συνεζητεῖτο, παρὰ τὸ γεγονὸς, ὅτι ἀπὸ αἴτια ἐξωτερικὰ ἐπρόκειτο νὰ δημιουργηθῇ ἕνας κλονισμὸς καὶ μία ἀναστάτωσις εἰς τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς ὅλων τῶν ἐργαζομένων, μὲ τὴν εἰλικρίνειαν ποὺ διέκρινε τὸν τότε πολιτικὸν κόσμον, ἐκάλεσε τοὺς ἐκπροσώπους ὅλων τῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων καὶ τοὺς λέγει, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ τάδε φαινομένου, σᾶς ἐξορκίζω, μὴ μᾶς παρατᾶτε, ἀντιμετωπίσατε τὴν κατάστασιν, βοηθήσατε τὴν Κυβέρνησιν ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τάσεις πολιτικάς, ἀνεξαρτήτως ἀπὸ ἰδιοτελείας διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ὑπερνικήσωμεν τὸν μεγάλον σκόπελον ἀπὸ τὴν θύελλαν ἡ ὁποία μᾶς ἀπειλεῖ. Καὶ πράγματι, πρὸς τιμήν του, ὅλος ὁ ἐργαζόμενος Ἑλληνικὸς λαός, τότε, ἐβοήθησε τὴν Κυβέρνησιν ἀκόμη καὶ εἰς δύσκολον οἰκονομικὴν στιγμήν, ἐπίσης τὴν ἐβοήθησε. Καὶ λέγω, διατὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ ἐκλογάς, ἔχουσα βέβαια μίαν προοπτικὴν προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσῃ προβλήματα, τὰ ὁποῖα σχετίζονται μὲ τὰς λαϊκὰς ἀνάγκας, διατὶ δὲν καλεῖ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ τῶν ἐργατικῶν, ἀκόμη καὶ τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνέργων, καὶ νὰ τοὺς εἴπῃ, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ προοπτική, αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις ποὺ ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν, διὰ τόσον χρονικὸν διάστημα, δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω ἄλλην μεγαλυτέραν βοήθειαν, κατὰ τὸν χρόνον αὐτὸν ἠμπορῶ νὰ διαθέσω αὐτὰ γιὰ τοὺς Α οἰκογενειάρχας καὶ αὐτὰ γιὰ τοὺς Β, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγαλυτέραν ἀνάγκην. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδον δὲν ἔκαμεν ἀπολύτως τίποτε. Τοὐναντίον, καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ βασικὸν σύνθημα τῶν κομμουνιστῶν, κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον, ἴσως ἀπὸ αἴτια ἄσχετα πρὸς τὴν ἐν γένει οἰκονομικὴν διαταραχήν, ἐπέρχεται μία διαταραχὴ εἰς τὴν ἡγεσίαν τῶν ἐπαγγελματικῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων. Αἱ ἐπαγγελματικαὶ ἐργατικαὶ ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι προηγουμένως εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ διεκδικοῦν θέσιν οἰκονομικήν, θέσιν ἐπαγγελματικήν, ἵνα διασφαλίζουν τὴν ὑπόστασίν των τὴν ἐπαγγελματικήν, ἀπὸ ἀπόψεως κεκτημένων δικαιωμάτων, οὐσιαστικῶς ἐνεκρώθησαν. Καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδον δὲν ἀντιμετωπίζει ὁ κόσμος αὐτὸς, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὸ εἴπω, παρὰ μίαν ἐχθρότητα. Αὕτη ἄλλωστε ἐκδηλοῦται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἡμερομισθίων καὶ τῶν μισθῶν εἰς ὅ,τι ἔχει σχέσιν μὲ κεκτημένον ἐργατικὸν δικαίωμα. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν τελευταίαν ἀπόφασιν τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν σχετικῶς μὲ τὰ ἐνοίκια τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Καὶ ἔχω ἐπίσης ὑπ’ ὄψιν μου μίαν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε νὰ δηλώσῃ ὅτι συμφωνεῖ μὲ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν. Ἔχω ταυτοχρόνως, ὑπ’ ὄψιν μου, καὶ μίαν διαμαρτυρίαν τῶν ἐργατῶν Καβάλλας, δηλαδὴ μιᾶς πόλεως τῆς ὁποίας τὸ 82% εἶναι ἐργάται καὶ μάλιστα καπνεργάται, καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Μπακάλμπαση καὶ τοῦ κ. Θεολόγου, νὰ μᾶς εἴπουν ποῖον εἶναι τὸ εἰσόδημα τῶν ἐργατῶν αὐτῶν καὶ ἐὰν τὸ εἰσόδημα αὐτὸ δὲν ἀντιπροσωπεύῃ ἕνα ἐλαχιστότατον ποσοστόν, μὴ ἀνταποκρινόμενον εἰς μίαν στοιχειώδη συντήρησιν. Καὶ ἐν τούτοις, ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος, δηλαδὴ 1700 καὶ οἱ ὑπάλληλοι οἱ ἰδιωτικοί, ὄχι τῶν ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, ἐμπαίζονται διὰ μιᾶς πράξεως κακῶς ληφθείσης κατ’ ἐμέ, μιᾶς πράξεως, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἐννοηθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐξωτερικῆς, ὅταν λέγωμεν μισθωτής, ἐθνικῶς, διεθνῶς, παντοῦ ἀναγνωρίζομεν ὡς βάσιν τὴν ἐργατικήν. Δηλαδή, ὁ αὐτοχειροβίωτος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ...... (δὲν ἠκούσθη) αὐτὸς θεωρεῖται μισθωτής. Κατὰ ποίαν λογικὴν λοιπὸν ἡ ...... (δὲν ἠκούσθη) αὐτὴ τάσις τοῦ μισθωτοῦ, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἐργάζεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἡμερομισθίων 20 καὶ 25 ἡμέρες τὸν μῆνα, δὲν προσφέρεται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς δικαιωματικῆς ὑποστάσεως, ἐκ μέρους τοῦ ἐνοικιοστασίου;

§43Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου τὰ λέγει;

§44Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Λέγει, ὅτι οἱ ἐργάται ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν 3 μισθοσυντηρήτων. Π. χ. εἰς τὴν Καβάλλαν, ὅπου ἰσχύει ἡ οἰκιακὴ οἰκονομία, ἐὰν τρεῖς ἐργάτριες κατοικοῦν εἰς τὸ αὐτὸ διαμέρισμα, δεδομένου ὅτι αἱ γυναῖκες αὐτὲς ἀντιπροσωπεύουν τὸν ἀριθμὸν τῶν 3 μισθοσυντηρήτων ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐνοικιοστασίου, θὰ πληρώσουν τὸ ἀνώτατον ὅριον, τὸ θεμιτόν ἢ θὰ πεταχτοῦνε ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι, δὲν ἔχουν καμμίαν προστασίαν, ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐξώσεων. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία πλευρά, ἡ ὁποία ἐκδηλώνει μίαν ἐχθρότητα πρὸς μίαν τάξιν ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀξία αὐτῆς τῆς ἐχθρότητος. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον, ἀπὸ ἀπόψεως συντηρήσεως θὰ πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τοῦτο, ὅτι ἡ κοινωνικὴ σύνθεσις τῆς Ἑλλάδος —καὶ αὐτὸ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ σημειώσῃ —ἔχει τελείως ἀλλάξει. Καὶ δὲν ἤλλαξε μεταπολεμικῶς, ἤλλαξεν ἀκόμη προπολεμικῶς. Γνωρίζετε, ὅτι, βάσει τῶν στοιχείων τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1940, ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς ἔφθασεν εἰς τὰ 47,64%, ὁ δὲ ἀγροτικὸς εἰς 52,36%. Νὰ σημειώσητε δὲ, ὅτι ὅταν λέγωμεν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ἐννοοῦμεν τὸν πληθυσμὸν τῶν κωμοπόλεων καὶ τῶν χωρίων καὶ ὅταν λέγωμεν ἀστικὸν πληθυσμὸν ἐννοοῦμεν τὸν πληθυσμὸν τῶν πόλεων. Ἔτσι παρουσιάζεται, ἴσως γιὰ πρώτη φορὰ εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν κρατῶν τῆς Νοτιο–Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, τοῦτο τὸ φαινόμενον, ὅτι ἡ Ἑλλάς, δὲν εἶναι κατ’ ἐξοχήν, ὅπως μέχρι τώρα ἐθεωρεῖτο, χώρα ἀγροτική, ἀλλ’ ἡ μισὴ οἰκονομία της στηρίζεται ἐπάνω εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ἡ ἄλλη δὲ μισὴ θὰ πρέπει νὰ στηριχθῇ ἐπάνω εἰς τὴν παραγωγικὴν ἢ βιοτεχνικὴν ἢ βιομηχανικὴν δραστηριότητα ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ διὰ τῶν Ἑλλήνων οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Καὶ αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει μίαν διαφοροποίησιν, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν εἰς μίαν περίοδον σταθερότητος οἰκονομικῆς ζωῆς, εἰς μίαν περίοδον δηλαδὴ ποὺ δὲν εἶχεν ἐκδηλωθῆ οὔτε ἡ πολεμικὴ θύελλα οὔτε τὰ ἐπακόλουθα αὐτῆς τῆς θυέλλης, ἐμφανίζει τοῦτο τὸ φαινόμενον, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος ἠναγκάσθη νὰ ἔλθῃ εἰς τὰς πόλεις, ἤρχισε νὰ γίνεται ἀντιληπτόν, ὅτι αὐτὸς ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος φεύγει ἀπὸ τὴν κωμόπολιν, ἀπὸ τὸ χωριό του, ἔρχεται εἰς τὴν πόλιν κάτω ἀπὸ μίαν στοιχειώδη ἀνάγκην ζωῆς, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι τὸ εἰσόδημα τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, προπολεμικῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς στοιχειώδεις τῆς ἀγροτικῆς αὐτῆς κατηγορίας. Ὑπολογίζω δὲ ὅτι ἐνῷ προπολεμικῶς, ὑποθέτω τὸ 1939, τὸ εἰσόδημα μιᾶς ἀγροτικῆς οἰκογενείας ἦτο 2100 δραχμαί, ἡ στοιχειώδης συντήρησις τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας ὑπολογίζεται εἰς 2800 δραχμάς. Αὐτὴ ἡ αἰτία εἶναι ἡ βασικὴ αἰτία ἡ ὁποία προωθεῖ σημαντικὴν μερίδα τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν εἰς τὰς πόλεις. Ἤδη ἡ κατάστασις ἐπεδεινώθη καὶ σήμερον, ἡ ζωὴ τῶν ἀγροτῶν εἶναι χειροτέρα ἀπὸ τὴν προπολεμικήν. Ἀλλ’ ἐνῷ εἶναι χειροτέρα ἡ ζωὴ τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐνῷ μία μεγάλη μερὶς τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ὑποφέρει εἰς τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἐκδηλωθῇ ἀπ’ εὐθείας, ὅλως ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον, ἐρχόμεθα ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς προωθήσεως εἰς τὰς πόλεις καὶ βλέπομεν ἕνα κόσμον ὁ ὁποῖος ζῇ εἰς μίαν κατάστασιν παρασιτικήν. Ἡ μεταπολεμικὴ κατάστασις ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς παραγωγικῆς δραστηριότητος τῶν διαφόρων βιομηχανιῶν, βιοτεχνιῶν καὶ ἐπαγγελμάτων ὑπολογίζεται ὅτι ἀντιπροσωπεύει σήμερον τὸ 50% τῆς προπολεμικῆς τοιαύτης δραστηριότητος εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Ἐὰν λοιπόν, αὐτὸ εἶναι σωστὸν καὶ ἔχω τὴν βεβαιότητα ὅτι εἶναι σωστὸν διότι ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι μόνον οἱ ἄνεργοι τῶν οἰκοδομικῶν καὶ τῶν συναφῶν ἐπαγγελμάτων, ἀνέρχονται εἰς 70.000 καὶ πλέον, εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν, ποία εἶναι ἡ εὐρυτέρα κατάστασις ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀνεργίας. Ἐὰν λοιπόν, αὐτὸ εἶναι τὸ ποσοστὸν τῶν ὁπωσδήποτε ἀμέσως ἢ ἐμμέσως ἀπασχολουμένων εἰς τὰ διάφορα ἐπαγγέλματα, ἔχομεν ἕνα ὄγκον ἀνθρωπίνων χεριῶν, μὴ δυναμένων νὰ κινηθοῦν παραγωγικῶς. Ποῦ θὰ φθάσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις; Τίθεται τὸ ἐρώτημα. Ἀκόμη καὶ μιὰ ἄλλη κατηγορία, ἡ ὁποία πιέζεται καὶ αὐτὴ σὰν ἀπὸ πλάκα τάφου ἀπὸ τὴν ἀνεργίαν. Διὰ τοὺς διανοουμένους δὲν ἐξεδηλώθη καμμία ἀπὸ τὸ Κράτος φροντίς. Καὶ ἐν τούτοις ὅλαι αἱ χῶραι, καὶ αὐταὶ ποὺ ἔχουν καταστραφῆ ἀπὸ τὸν πόλεμον καὶ ἐκεῖ ὅπου ἐσημειώθη δημογραφικὸν περίσσευμα, ἐτοποθέτησαν ἕνα μέρος αὐτῶν τῶν διανοουμένων εἰς ἄλλας ἀγοράς, μὲ συνθήκας εἰδικάς, ὥστε νὰ ἐξασφαλίσουν εἰς ἄλλας χώρας ἐργασίαν. Καὶ ἐδῶ τὸ πρόβλημα τῆς μεταναστεύσεως ἐξητάσθη κατὰ τρόπον ἀκατανόητον. Ἐνῷ ἔχομεν 10.000 ἀποφοίτους γυμνασίων ἢ μὲ ἀπολυτήρια διαφόρων σχολῶν, ἀνέργους, ποὺ δὲν ξεύρουν τὶ νὰ κάμουν, ἕνα ποσοστὸν ἀπὸ αὐτοὺς ἐζήτησε νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον τῆς μεταναστεύσεως. Οὔτε αὐτὸ ἐκάμαμε καὶ ἀφήσομε ὅλους αὐτοὺς τοὺς διανοουμένους ἕρμαια μιᾶς κακῆς τύχης, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς τοὺς ὁδηγεῖ εἰς μίαν κατάστασιν πολλὰς φορὰς ἀπογνώσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ περίπτωσις τῶν διανοουμένων. Εἶναι τὸ μεγάλο κοινωνικὸν πρόβλημα, τὸ Ἑλληνικὸν ἀγροτικὸν πρόβλημα, καθὼς ἐμφανίζεται, ἐπὶ τοῦ ὁποίου — μὴ ξεχνᾶτε— θὰ παιχθῇ ἡ τύχη ὁλοκλήρου τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι ἐπάνω σ’ αὐτὸ τὸ πρόβλημα στηρίζεται ἐξ ὁλοκλήρου ἡ ἰδέα ἐκείνη, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν καταστροφὴν τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Διότι εἰς αὐτὴν τὴν τάξιν, εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον ὑπάρχει ἕνας δρόμος ἢ δρόμος τοῦ μέλλοντος ἢ δρόμος τῆς μεταρρυθμίσεως ἐκείνης ποὺ θὰ ἐξασφαλίσῃ τὰς χιλιάδας τῶν ἀνθρώπων ποὺ σήμερα ὑποφέρουν ἀπὸ πεῖναν καὶ ἀνεργίαν. Καὶ δι’ ἐργασίαν δὲν ἔγινε τίποτα. Ἔχω βέβαια, πλήρη γνῶσιν ὅλων τῶν γεγονότων, ποὺ ἐμεσολάβησαν κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον. Ὑπάρχουν ἀσφαλῶς πολλὰ ἐλαφρυντικά, ἀλλὰ ἕνα εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δυστυχῶς καὶ μέχρι σήμερον δὲν ἀντεμετώπισε τὸ Ἑλληνικὸν κοινωνικὸν πρόβλημα μὲ τὴν πραγματικήν του μορφήν. Νομίζει κανείς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μοιάζει μὲ τὸν μαθητευόμενον τυπογράφον, ὅταν πρωτοπῆγε στὸ τυπογραφεῖον καὶ ἔπιασε τὰ στοιχεῖα μὲ τὶς φοῦχτες του γιὰ νὰ κάμῃ στοιχειοθέτησιν. Ἡ κατάστασις στὴν Ἀττικοβοιωτίαν ποία εἶναι; Μία ἁλματώδης ἀλλοίωσις τῆς συνθέσεως τοῦ πληθυσμοῦ ἐσημειώθη. Αὐτὴ βέβαια ἡ ἀλλοίωσις ὀφείλεται καὶ εἰς ἄλλα μεγάλα γεγονότα ἱστορικῆς σημασίας. Ὀφείλεται ἀσφαλῶς καὶ εἰς τὴν προσφυγικὴν εἰσροὴν τοῦ 1922, δηλαδή, εἰς τὴν εἰσροὴν τῶν 1.500.000 νέων κατοίκων, οἱ ὁποῖοι ἀνέτρεψαν τὸ κοινωνικὸν ἰσοζύγιον τῆς Χώρας. Ἀλλὰ ἔπειτα ἀπὸ ἐπιμόνους προσπαθείας, ἔπειτα ἀπὸ ἀγῶνας καὶ προσπαθείας ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, ἔπειτα ἀπὸ μίαν προσπάθειαν ἀξιοποιήσεως τῆς γῆς, αὐτὸς ὁ πληθυσμὸς κατώρθωσε νὰ ἀπορροφηθῇ. Καὶ ἐνῷ ἦλθε μία οἰκονομικὴ θύελλα, ἄνευ προηγουμένου κατὰ τὸ 1932, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε μίαν στρατιὰν ἀνέργων, καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ οἰκονομικὴ θύελλα ἀντεμετωπίσθη μὲ μίαν σειρὰν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐξησφάλισαν, τρόπον τινά, ἕνα ἰσοζύγιον, μίαν κατάστασιν δηλαδὴ ὁμαλότητος ἀπὸ ἀπόψεως ἀπασχολήσεως. Σήμερον, αὐτὸ τὸ φαινόμενον δυστυχῶς δὲν παρατηρεῖται. Ἀντιθέτως, εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς ἐργασίας, παρατηρεῖται μία πίεσις, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ ἕνα κόσμον, ποὺ μοιρολατρικὰ προχωρεῖ στὸ παζάρι, πῶς νὰ βρῇ κἄτι νὰ πουλήσῃ, πῶς νὰ βρῇ κἄτι νὰ διαθέσῃ, κἄτι νὰ κάμῃ, μιὰ ψευτοδουλειά, κἄτι νὰ ἁρπάξῃ ἀπὸ ἀπόψεως τύχης εἰς κάθε στιγμήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκὼν ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύεται μέσα εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ μέσα ἀκόμη εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς. Νὰ σημειώσητε δὲ τὸ ἑξῆς: Ὅτι, ἐνῷ τὸ 1928 ὁ πληθυσμὸς τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἐννοῶ μόνον τῆς Ἀττικοβοιωτίας, ἀπετελεῖτο ἀπὸ 1.024.667 ψυχές, μὲ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1940, (πάντοτε εἶναι στοιχεῖα προπολεμικά), ὁ πληθυσμὸς αὐτὸς ἔφθασεν εἰς τὸ 1.394.020, δηλαδή, στὴ δωδεκαετία μέσα παρετηρήθη μία αὔξησις, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ ἕνα 36%, δηλαδή, ἀπὸ 369.354 πρόσωπα. Βέβαια, ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν μέσα ποὺ νὰ κάμουν τὴν ζωὴν τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν ἀνθρωπινώτερη, ἐφ’ ὅσον ἀκόμη δὲν ἐμελετήθη τὸ δημογραφικὸν πρόβλημα. Ποῖον πρόβλημα εἶναι τὸ δημογραφικόν; Εἶναι ἐκεῖνο ποὺ γεννᾶται ἀπὸ τὴν ὑπεροχὴν τῶν γεννήσεων ἔναντι τῶν θανάτων. Καὶ κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον εἴχομεν ἕνα 12,1% ποσοστὸν τῆς ὑπεροχῆς τῶν γεννήσεων ἔναντι τῶν θανάτων, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι ἡ κάθε Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν, ἀπὸ χρόνον σὲ χρόνον καὶ νὰ λαμβάνῃ πρόνοιαν διὰ τὴν ἔντασιν τῆς δραστηριότητος τῆς παραγωγῆς, οὕτως ὥστε νὰ καθίσταται αὕτη ἱκανὴ νὰ ἀπορροφήσῃ τὶς 80.000 νέα χέρια, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἀγροτικῆς, εἴτε τῆς ἀστικῆς οἰκονομίας. Ἀλλ’ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ὄχι μόνον δὲν ἐγένετο τίποτε, ἀλλὰ καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν Διοίκησιν Πρωτευούσης, μεταπολεμικῶς, παρὰ τὰ χάλια μας, τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ηὐξήθη καὶ ἔφθασε τὰ 15%, ἐνῷ ἦτο 12,1% προπολεμικῶς, παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ποὺ σημειοῦται, φαινόμενον ἄλλωστε γενικὸν εἰς ὅλας τὰς χώρας, καὶ τὸ λέγω διότι τὸ δημογραφικὸν πρόβλημα ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν ὅλην του εἰκόνα, καὶ ἡ εἰκὼν αὐτή, μᾶς λέγει κάτι χειρότερον ἀπ’ ὅ,τι συνέβαινε προπολεμικῶς. Ἐνθυμοῦμαι, ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι εἶχον ν’ ἀντιμετωπίσω 38.000 νέα ἐργατικὰ χέρια ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, δηλαδή, θὰ ἔπρεπεν ἡ ἐν γένει εἰκὼν ἀπὸ ἀπόψεως κινήσεως τῶν βιομηχανιῶν νὰ μοῦ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀπορρόφησιν ἑνὸς ἀριθμοῦ 38.000 νέων προσώπων. Τώρα, μετὰ τὴν ἀνατροπήν, μετὰ τὴν διαφοροποίησιν τῆς ἀναλογίας τοῦ πληθυσμοῦ καὶ συνεπῶς τὴν διαφοροποίησιν τῆς κοινωνικῆς μας συνθέσεως, τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἀντιπροσωπεύει ἕνα ἄγνωστον Χ. Ἤδη ἀπὸ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ποὺ συνεκέντρωσα, ἀντιπροσωπεύει ἕνα 47,16% ἀλλὰ δυνατὸν καὶ νὰ αὐξηθῇ ἢ νὰ μείνῃ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἀκριβῶς. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον εἶναι γεγονός, εἶναι τοῦτο, ὅτι τόσον ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἀνεργίας, ὅσον καὶ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς πιέσεως τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν ἐργατικῶν ἀναγκῶν, ἡ Ἑλληνικὴ ἐργατικὴ τάξις τὸ Ἑλληνικὸν προλεταριάτον, ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον στηρίζεται ἡ ἰδέα μιᾶς μεταρρυθμίσεως διὰ νέαν ζωήν, ἔχει ἐγκαταλειφθῆ. Καὶ λέγω εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Καλὰ εἶναι τὰ λόγια κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, ἔχομεν κάμει ἐξορκισμούς, δὲν εἶναι κανεὶς ποὺ νὰ μὴ ἔχῃ δώσει κατάρες, ἀλλὰ λέγω τοῦτο, ὅπως εἶπον ὅταν ὡμίλησα διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ εἶπα ποῖα εἶναι τὰ πολιτικὰ ἐκεῖνα μέτρα, τὰ ὁποῖα παρακολουθοῦν τὰ μέτρα τῆς δημοσίας τάξεως, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ μία ὁμαλότης. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ δυστυχῶς καμμία ἀπάντησις δὲν ἐδόθη. Ὁ συνεχής, ὁ ἀδιάκοπος ἀγὼν κατὰ τῆς ἀνάγκης, εἶναι ἐκεῖνος ποὺ προωθεῖ πάντα τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαοὺς εἰς τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ των ἐπιπέδου. Ἄλλωστε, αὐτὴ ἡ ἀρχή, ἡ ὁποία δὲν εἶναι κτῆμα οὔτε κανενὸς οὔτε ἰδικόν μας, εἶναι κτῆμα τῆς διακηρύξεως τοῦ Χάρτου τοῦ Ἀτλαντικοῦ καὶ τῆς Διεθνοῦς Συνδιασκέψεως τῆς Φιλαδελφείας, αὐτὴ ἡ ἀρχὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ υἱοθετηθῇ ἐκ μέρους ὅλων τῶν Κυβερνήσεων καὶ ὄχι μόνον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ζήτημα σχετιζόμενον μὲ τὴν κοινωνικὴν πολιτικὴν ποὺ σχετίζεται μὲ μακρὰν σταθερότητα, δὲν μεταβάλλεται καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἑνιαία πολιτικὴ ὅλων τῶν Κομμάτων, τόσον τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅσον καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτῶν τῶν προβλημάτων ποὺ εἶναι προβλήματα λαϊκά, ποὺ εἶναι προβλήματα ἐθνικά.

§45Γ. ΜΕΛΑΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν θὰ ἦτο ἕτοιμος νὰ συμβάλῃ μὲ ὅλας της τὰς δυνάμεις καὶ μὲ ὅλην τὴν θετικὴν προσπάθειαν, διὰ τὴν προαγωγὴν αὐτῶν τῶν θεμάτων.

§46Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Αὐτὸ τὸ ἔχω ἀντιληφθῆ. Ἀλλὰ θὰ ἔλεγον τοῦτο. Ἀπὸ ἀπόψεως, ἰδίως, ἑνιαίας ἐμφανίσεως, τὸ τεράστιον αὐτὸ πρόβλημα, παρὰ τὴν καλὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει, καὶ κάθε ἡμέρα ἀνάβει φωτιὲς εἰς τὰ ἐργοστάσια καὶ παντοῦ ὅπου ὑπάρχει ὁ μόχθος τῆς ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀρχὴ αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν μιᾶς γενικωτέρας ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος. Τὸ δεύτερον ὅμως πρόβλημα, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ σχετίζεται μὲ τὸ πρόβλημα τῆς κοινωνικῆς εἰρήνης. Μόνον ἕνας ἀδιάκοπος καὶ συνεχὴς πόλεμος ἐναντίον τῆς πείνης, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν λαόν μας τὴν κοινωνικὴν εἰρήνην καὶ τὴν κοινωνικὴν ὁμαλότητα. Καὶ ἔχω ἀκούσει καὶ ἔχει γίνει πολὺς θόρυβος ἀκόμη καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι περισσότερος θόρυβος γίνεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ ὅ,τι γίνεται εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὅτι γίνεται μία κίνησις διὰ νὰ διαλυθῇ ἕνα κομμουνιστικὸν σωματεῖον ποὺ λέγεται «Ἐθνικὴ Ἀλληλεγγύη». Ὅλοι ὡμίλησαν δι’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἐν τούτοις εἰς ἀπάντησιν αὐτῆς τῆς προσπαθείας, πηγαίνετε εἰς τὴν Κοκκινιάν, ὅπου εἶναι κέντρον δυστυχίας καὶ ὅπου σοῦ λέγουν, διατὶ νὰ διαλυθῇ τὸ σωματεῖον αὐτὸ ποὺ προστάτευε τὸ παιδί μου ὅταν δὲν εἶχα γιατρό, ὅταν μοῦ ἔφερνε γιατρὸ ὅταν δὲν εἶχα; Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐρωτῶ τὴν ἰθύνουσαν τάξιν, διότι ἡ πολιτικῶς ἰθύνουσα τάξις ἀντιπροσωπεύει τὴν Κυβέρνησιν, τί ἔκαμε διὰ νὰ ἔχωμεν 5, 10, 15 ἀλληλεγγύες διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν;

§47Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νὰ τὴν διαλύσῃ, ἀλλὰ νὰ τὴν ἀντικαταστήσῃ δι’ ἄλλης.

§48Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Θὰ ὑπάρχῃ τρόπος νὰ γίνῃ κάτι, διὰ νὰ ἐξουδετερώσωμεν αὐτὸ τὸ σύνθημα; Καὶ τοῦτο θὰ ἐγίνετο, ἐὰν οἱοσδήποτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν ὠργανωμένην ἐπήγαινεν εἰς τοὺς προσφυγικοὺς συνοικισμούς, διότι σᾶς λέγω καὶ τοῦτο, καὶ ἔχω ἀκούσει πάρα πολλοὺς νὰ λέγουν ὅτι εἰς τοὺς προσφυγικοὺς συνοικισμοὺς βράζει ὁ κομμουνισμός. Ἐγὼ ἔχω συνδεθῆ χρόνια πολλὰ μαζί τους καὶ σᾶς λέγω, ὅτι εἰς τοὺς συνοικισμοὺς βράζει ἡ ἀφόρητος δυστυχία καὶ ὑπάρχουν σπίτια ποὺ μένουν ἄνθρωποι ποὺ ἐντρέπεται νὰ τὰ βλέπῃ τὸ μάτι τὸ πολιτισμένο. Ὑπάρχει μία κατάστασις τραγικὴ ἀπὸ ἀπόψεως ἀναδουλίας, διότι ὅπου καὶ νὰ πᾶνε τὰ βρίσκουν ντουβάρια καὶ εἰς τὰ ἐργοστάσια καὶ εἰς τὰ γραφεῖα ἐργασίας καὶ εἰς τὰ πολιτικὰ γραφεῖα, παντοῦ ντουβάρια τὰ βρίσκουν καὶ ἐρωτῶ, ποῦ θὰ ἐξελιχθῇ ἡ κατάστασις αὐτή; Κατὰ συνέπειαν, ὁ κόσμος αὐτός, ποὺ δὲν βρίσκει τὸν δρόμον ποὺ ζητεῖ νὰ βρῇ, τῆς ἀπασχολήσεως τῆς ἐργασίας, ὁποιασδήποτε ἐργασίας, αὐτὸς ὁ κόσμος βρίσκει παντοῦ τὸ δρόμο κλεισμένο, ἀλλὰ παράλληλα εἰς τὴν ἄκρη τοῦ δρόμου βρίσκει τὸν κομμουνιστὴ ποὺ ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ προστάτου, ποὺ λέγει ὅτι: Ξεύρω τὴν δυστυχία σου, ὅτι τὸ παιδί σου εἶναι ἄρρωστο, ἔλα μαζί μου, μονάχα ἡ ἀνατροπὴ θὰ βελτιώσῃ τὴν θέσι τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ποὺ εἶναι παραζαλισμένος, πηγαίνει μαζί του καὶ ὄχι μόνον τὸν παίρνει ὁ κομμουνιστής, ἀλλὰ καὶ τὸν πηγαίνει εἰς τὸν δρόμον τοῦ βουνοῦ. Πρέπει νὰ λάβωμε μέτρα ἂν θέλωμε νὰ μὴ βλέπωμε μιὰ κατάστασι, ἡ ὁποία ἤρχισε νὰ κοχλάζῃ, ἡ ὁποία ἤρχισε νὰ βγάζῃ καπνοὺς καὶ οἱ καπνοὶ ἴσως νὰ δημιουργήσουν θολούραν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ἄλλο πρόβλημα, τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Εἶναι αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Σαββίδης, εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ Ι.Κ.Α. Εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τόσον ἐθνικῶς, ὅσον καὶ διεθνῶς ἀντιπροσωπεύει ἕνα νέον κοινωνικὸν μέλλον. Καὶ εἴπομεν πάντοτε καὶ δι’ αὐτὸ ἐκάμομεν ἀγῶνας ἐπὶ δεκαετηρίδας, ὅτι θὰ ἀντιπροσωπεύει ἕνα καλύτερον Ἑλληνικὸν μέλλον. Λοιπόν, ἀκούσατε μίαν ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργοῦ πρὸς τὸν κ. Σαββίδην: Ὅτι, δυστυχῶς, δὲν βρίσκεται οἴκημα γιὰ νὰ λειτουργήσῃ ἰατρεῖον. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ὑπάρχουν ἁπλῶς ἰατρεῖα, ἀλλὰ πολυϊατρεῖα πλήρως ὠργανωμένα καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, ἔχω νὰ διατυπώσω ἕνα πικρὸν παράπονον ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καί, μάλιστα, τὸ λέγω μετὰ λύπης μου, τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Διότι ἐνῷ ἤρχισε νὰ δημιουργῆται μία κατάστασις εἰς ὅλας τὰς χώρας ἀντιμετωπίσεως τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων, ἡμεῖς, οὔτε κἂν ἀπηυθύνθημεν διὰ νὰ ἐξοπλίσωμεν τὸ Ι.Κ. Α., τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἔχωμεν ἐξοπλίσει ἀπολύτως δωρεάν. Διότι εἴχομεν ἐξοπλισμὸν τοιοῦτον, ἀλλὰ ὁ ἐξοπλισμὸς αὐτὸς κατηναλώθη κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Ἀλβανικοῦ πολέμου διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας. Καὶ ὅταν βλέπωμεν ὅτι τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη ἔρχονται καὶ βοηθοῦν παρεμφερεῖς ὀργανισμούς, ὅπως ἡ Αὐστρία καὶ ἡ Γερμανία, κατὰ ποίαν λογικὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη νὰ λάβῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα τῆς πλήρους οἰκονομικῆς καὶ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν μηχανικῶν μέσων ὀργανώσεως τοῦ

Ι.Κ.Α.;

§49Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σήμερον εἰς τὴν Αὐστρίαν καὶ τὴν Γερμανίαν, ξεύρετε πῶς λειτουργοῦν;

§50Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ Διεθνοῦς ἐλέγχου.

§51Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ πενία, ἡ ὁποία μαστίζει τοὺς ἐργατικοὺς πληθυσμοὺς τῶν περιοχῶν ἐκείνων, εἶναι ἀνομολόγητος.

§52Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Μὴ κάμνετε τοιαύτην προσπάθειαν, κ. Ὑπουργέ, διότι ἠξεύρω πολὺ καλὰ τὴν κοινωνικὴν σύνθεσιν τῶν Χωρῶν ἐκείνων. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ πεῖνα καὶ ἡ δυστυχία τὰς μαστίζει, εἰς μὲν τὴν συμμαχικὴν κατεχομένην ζώνην τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων παίζει ρόλον....

§53Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Μόνον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως.

§54Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐὰν εἶναι οὕτω πως εἰς τὰς ἐχθρικὰς Χώρας, πρέπει νὰ τοὺς ζηλεύσωμεν ἡμεῖς;

§55Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι, ὅταν δίδωνται μέσα ἐκ μέρους τῶν Συμμαχικῶν Ἀρχῶν εἰς αὐτὰ τὰ Ἱδρύματα, κατὰ ποίαν λογικὴν δὲν θὰ ἐδίδοντο εἰς ἡμᾶς;

§56Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος θέλει νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐκεῖνα τὰ δολλάρια, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν ἐξαντλήσει — καὶ ἐτρομάξαμε νὰ τὰ ἐξαντλήσωμεν — εἰς διάφορα εἴδη, ἠμποροῦσαν νὰ διατεθοῦν καὶ δι’ ὑγειονομικὸν ὑλικόν.

§57Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Καὶ ὄχι μόνον διὰ τὸν ἐργατικὸν κόσμον, ἀλλὰ νὰ προστατευθῇ καὶ ἡ ὑγεία τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§58Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ψέγετε τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν, καὶ δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον ἔχετε δίκαιον ἢ ὄχι. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ ἐπὶ 4ης Αὐγούστου, ὁπότε σεῖς εἶσθε Ὑπουργός, ἔγιναν ἀφαιμάξεις μεγάλαι ἀπὸ ὅλα γενικῶς τὰ Ταμεῖα καί, συγκεκριμένως, ἀπὸ τὸ Ταμεῖον τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Κολοσσιαῖα ποσά, δανεικὰ κι’ ἀγύριστα. Ὁλόκληρον τὸ χρῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπ’ ὅλα τὰ Ταμεῖα ἀνεξαιρέτως, ἐπῆγεν εἰς τὸν κορβανᾶν, δῆθεν ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς Ἀεροπορίας καὶ ὅταν ἐκηρύχθη ὁ πόλεμος εἴχομεν 52 σάπια ἀεροπλάνα! Δὲν ἀμφισβητῶ τὸ παράπαν, ἴσα–ἴσα πλειοδοτῶ εἰς τὴν εἰλικρίνειάν σας, διότι σᾶς γνωρίζω καλά, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ δώσετε μίαν ἐξήγησιν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τῆς δράσεως τῆς 4ης Αὐγούστου, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶσθε Ὑπουργὸς καὶ ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἀφήμαξε κατὰ τὸν αἰσχρότερον, δύναμαι νὰ εἴπω, τρόπον κάθε Ταμεῖον οἱουδήποτε Συνδέσμου, Σωματείου, Νομικῶν, Ἰατρικῶν, Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, τὸ σύμπαν. Ἐφθάσαμεν νὰ δώσωμεν καὶ τὶς βέρες μας ἀκόμη, δῆθεν διὰ τὴν Ἀεροπορίαν, καὶ κατὰ τὸν πόλεμον εὑρέθημεν μὲ 52 ἀεροπλάνα! Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ δώσητε μίαν ἐξήγησιν.

§59Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Χαίρω πολὺ διὰ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. συναδέλφου. Ὁμολογῶ, ὅτι ἡ κατηγορία, τὴν ὁποίαν διατυπώνετε, εἶναι βαρυτάτη. Ἀλλά, προτοῦ τὴν διατυπώσετε σεῖς, τὴν εἶχον διατυπώσει οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ τοῦ ΕΑΜ καί, ὁμολογῶ, ὅτι, ἴσως, καὶ αὐτοὶ νὰ εὑρίσκοντο ἐν καλῇ πίστει καὶ νὰ ἐνόμιζον ὅτι ὅλ’ αὐτά, τὰ ὁποῖα κατηγόρουν, εἶναι σωστά. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἀπαντῶ καὶ εἰς σᾶς καὶ εἰς ἐκείνους: Ἐπὶ 20 καὶ πλέον χρόνια ἔκαμνα ἀγῶνας διὰ νὰ κάμωμεν Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις. Χρόνια πολλὰ εἶχον συνεργασθῆ μὲ τὸν μακαρίτην Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, τὸν Βενιζέλον, διὰ τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις καί, ἴσως, ὅ,τι ὑπάρχει ἀπὸ ἀπόψεως ἐργατικῆς προστασίας νὰ φέρῃ τὴν ὑπογραφήν μου. Ὁλόκληρος ἡ ἱστορία αὐτή, ἦτο μία προσπάθεια τοῦ μακαρίτου Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος εἶχεν εἴπει: Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μία χώρα πολιτισμένη, ὅταν βλέπῃ τοὺς ἀνθρώπους της νὰ πεθαίνουν σὰν τὰ σκυλιὰ στοὺς δρόμους! Ὅταν ἦλθα ἐγώ, μεταξὺ τῶν συμφωνιῶν ποὺ ἔκλεισα μὲ τὸν Μεταξᾶν, ἦτο καὶ διὰ τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὴν πολιτικὴν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων υἱοθέτησε καὶ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ δὲν ὑπάρχει σήμερον Κόμμα εἰς τὴν Ἑλλάδα, ποὺ νὰ εἶναι ἐναντίον τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἔτσι ἔγινε τὸ Ἵδρυμα καὶ ἐλειτούργησεν ὁ θεσμὸς τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν Ἑλλάδα, χωρὶς καμμίαν ἀπολύτως ἐνίσχυσιν τοῦ Κράτους, χωρὶς καμμίαν κοινωνικὴν εἰσφοράν, παρὰ ἀπ’ εὐθείας μὲ τὰς εἰσφορὰς τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἐργοδοτῶν. Τὸ μόνον Ἵδρυμα, ποὺ δὲν εἶχε κοινωνικὴν εἰσφοράν, ἦτο τὸ Ἵδρυμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε. Δὲν εἶναι σωστὸ δέ, κύριε συνάδελφε, ὅτι κατεβαραθρώθησαν τὰ οἰκονομικὰ....

§60Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τῶν Ταμείων τότε; Εἶναι πασίγνωστον.

§61Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ ἐπικαλοῦμαι τὴν καλὴν πίστιν ὅλων καὶ ζητῶ, ὅσοι εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν γνώμην μου, οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι τυχὸν διαφωνοῦν καὶ νομίζουν ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω, δὲν εἶναι σωστά, νὰ ἀπαρτίσουν μίαν Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ παρουσιασθῶ μὲ ὅλα τὰ στοιχεῖα. Ἀπὸ τὸ ΙΚΑ εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐδώσαμεν δύο καὶ πλέον δισεκατομμύρια δάνειον εἰς τὸ Κράτος κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Ἀλλὰ διατὶ τὰ ἐδώσαμεν; Εἰς τοῦτο δὲ εἶχα συμφωνήσει καὶ ἐγώ, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου. Διότι εἴπομεν, ὅτι, ἐὰν πέσῃ τὸ Κράτος, ἐὰν χαθῇ τὸ Κράτος, θὰ χαθοῦν καὶ οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοί. (Χειροκροτήματα). Ἐπίσης ἐκάμομεν δάνεια καὶ ἐπενδύσεις μέσῳ τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, δηλαδὴ παραπλήσιον σύστημα σὰν τὸ σημερινόν. Ἐπὶ πλέον μερικαὶ Ὀργανώσεις, ὑπὸ τὴν μορφήν, ἴσως, τοῦ ἐνδιαφέροντος ἢ τῆς ἐνισχύσεως, προσέφερον καὶ ὡρισμένα ποσά, ἐλάχιστα, εἰς τὴν Ὀργάνωσιν τῆς Νεολαίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Τὰ ποσὰ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανώσεων, ζήτημα εἶναι ἂν ἀντιπροσωπεύουν δεκάδα ἑκατομμυρίων.

§62Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἡ Ὀργάνωσις τῆς Νεολαίας, τότε, ἦτο μία Ὀργάνωσις εἰς τὴν ὁποίαν — δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀμφισβητήσετε αὐτὸ — ἔστρεψεν ὁλόκληρον τὴν προσοχήν της ἡ δικτατορία.

§63Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι ὅμως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, διότι εἶχε τόσα ἄλλα νὰ κάμῃ.

§64Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ σκοπὸς δέ, διὰ τὸν ὁποῖον ἔστρεψε τὴν προσοχήν της ἡ δικτατορία εἰς τὴν Ὀργάνωσιν αὐτήν, εἶναι γνωστός: Διὰ νὰ κάμῃ Κόμμα διὰ τῆς Νεολαίας, νομίζουσα ὅτι θὰ ζήσῃ ἐπ’ ἄπειρον. Ὅ,τι ἔκαμε καὶ ὁ Μουσσολίνι. Ἡ Ὀργάνωσις αὐτή, ἡ τεραστία, ἡ ὁποία ἐξικνεῖτο ἀπὸ τὰς ἐσχατιὰς τῆς Ἑλλάδος μέχρι τῶν βορειοτάτων συνόρων αὐτῆς, εἶχε δαπάνας, κύριε συνάδελφε, κολοσσιαίας. Εἶχε τοὺς ἀξιωματικοὺς μὲ τὶς μπόττες καὶ τὰ χρυσᾶ γαλόνια, οἱ ὁποῖοι ἐμισθοδοτοῦντο μὲ παχυλοὺς μισθούς, εἶχεν Ἀρχηγούς, Ὑπαρχηγοὺς κλπ., εἶχε παραρτήματα εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος. Ὅλ’ αὐτὰ τὰ ποσά, ποὺ ἀπῃτοῦντο, δὲν εἶναι 10.000.000. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Αὐτὰ τὰ λέγω, διότι, ἐὰν ἦτο ὑπεύθυνος ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἦτο ὑπεύθυνος καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, τῆς ὁποίας ἦτο μέλος. Καὶ ἐπειδὴ συνηθίζω ὅ,τι λέγω, νὰ μὴ τὸ λέγω εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ νὰ τὸ προσεπικυρῶ δι’ ἐπιχειρημάτων, λέγω ὅτι τὰ χρήματα ἐκεῖνα, ἐδαπανήθησαν διὰ τὴν Ε.Ο.Ν. καὶ δῆθεν διὰ τὴν Ἀεροπορίαν, ἐνῷ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο αὐτὴ νὰ ἔχῃ 52 ἀεροπλάνα καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Νεολαίας νὰ γυρίζουν μὲ τὶς μπόττες καὶ τὰ χρυσᾶ γαλόνια.

§65Χ. ΦΟΥΣΙΑΝΗΣ. Ἔσωσεν, ὅμως, ἡ δικτατορία τὴν Ἑλλάδα. (Θόρυβος).

§66Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. (Εἰσερχόμενος, πρὸς τὸν κ. Φουσιάνην). Εἶναι ἐντροπή, εἶναι αἶσχος, νὰ λέγωνται αὐτὰ ὑπὲρ τῆς δικτατορίας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§67Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εὐχαριστῶ καὶ διὰ τὴν νέαν διακοπὴν τὸν κ. συνάδελφον. Σᾶς λέγω ὅμως, κ. Καλκάνη, ὅτι, ἐὰν ὑπαινίσσεσθε τὰς ἡμέρας τῆς ἰδικῆς μου Ὑπουργίας, ὑπῆρξα Ὑπουργὸς καὶ οἰκοδόμος.

§68Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ἀπευθύνομαι προσωπικῶς εἰς σᾶς. Ὅ,τι εἶπον, τὸ εἶπον διότι ἐκακίσατε τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν καὶ ὄχι τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην. (Θόρυβος).

§69Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νόμιμον ἡγεσίαν, ὄχι ἡγεσίαν τοῦ Διάκου. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§70Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. (Πρὸς τὸν κ. Δημητρᾶτον). Δὲν γεννᾶται ζήτημα διὰ σᾶς.

§71Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τὸ ξεύρω. Ἤθελον, ὅμως πρῶτα νὰ ἀπαντήσω εἰς κάτι ἄλλους. Σᾶς λέγω δὲ τοῦτο, ὅτι εἴχομεν 5½ δισεκατομμύρια δραχμὰς εἰς τὰ Ταμεῖα τῶν διαφόρων ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων, ὅτι ἐδανείσαμεν τὸ Κράτος, τὸ ἐδανείσαμεν καὶ ἦτο τοῦτο καθῆκον μας καὶ καμμία Κυβέρνησις δὲν διεκδικεῖ ἀποζημίωσιν ἔναντι τῶν τεραστίων ζημιῶν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν πραγματικότητα. (Χειροκροτήματα).

§72Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἀντὶ δι’ ἐθνικοὺς σκοποὺς τὸ δάνειον κατηναλώθη εἰς τὴν Ε.Ο.Ν. (Θόρυβος, φωναί, διαμαρτυρίαι).

§73Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς Ἰταλικῆς ἐπιθέσεως, ἀντὶ νὰ συνάψωμεν δάνειον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἴπομεν νὰ χορηγήσουν δάνειον αἱ ἀσφαλιστικαὶ ὀργανώσεις. Καὶ ὑπῆρχον τὰ κεφάλαια τοῦ κλάδου συντάξεων τῶν ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα δίδονται πάντοτε εἰς τὰς ἀπαιτήσεις, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἀσφάλεια. Καὶ σᾶς λέγω τοῦτο: Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀσφάλεια εἰς τὸ Κράτος, ἀλλοίμονον. Διότι ἡ προσπάθεια ἡ ἰδική μας, ἦτο πῶς τὸ Κράτος νὰ ὀρθοποδήσῃ. Συνεπῶς, δὲν τὰ ἐδανείσαμεν οὔτε εἰς ἐπιχορηγήσεις, οὔτε εἰς Τραπέζας, οὔτε εἰς Ὀργανισμοὺς ἰδιωτικούς, ἀλλὰ τὰ ἐδανείσαμεν εἰς τὸ Κράτος.

§74Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Πότε συνήφθησαν, τόσα δάνεια;

§75Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τρεῖς μῆνας πρὸ τῆς Ἰταλικῆς ἐπιθέσεως.

§76Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Πρὸς ποῖον σκοπόν;

§77Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Διὰ τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν. Τότε ἐγένετο ἀκόμα ἡ γραμμὴ Μεταξᾶ. Διὰ τοὺς σκοποὺς τῆς ἐθνικῆς ἀμύνης ἐγένετο καὶ ἡ χορήγησις τῶν 2 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, ἀλλὰ ἐνεφανίζετο ὑπὸ τὴν μορφὴν δανείου πρὸς τὸ Κράτος. Δεδομένου ὅτι οἱ κλάδοι τῶν συντάξεων....

§78Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Διὰ νὰ πάρωμεν ἱματισμὸν καὶ ὑπόδησιν, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπάρθησαν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μὴ διακόπτετε.

§80Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, γίνεται μία σοβαρωτάτη συζήτησις εἰς τὸ κοινωνικὸν ζήτημα τῆς Ἑλλάδος. Ἔχετε ὑποχρέωσιν, νὰ ἀφίσετε τὴν Βουλὴν νὰ τὸ συζητήσῃ ἐλευθέρως. Ἠμπορεῖτε νὰ πληροφορήσετε τὸν κ. Καλκάνην, ὅτι ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας μετεῖχεν, καὶ τῆς σημερινῆς, χρήματα ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ συγκεκριμένως τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας ἐλήφθησαν δι’ ἄλλους σκοπούς, ἐκείνων διὰ τοὺς ὁποίους ὑπῆρχον. Ἐλήφθησαν διὰ δάνεια, πρὸς ἀνέγερσιν ἐργατικῶν πολυκατοικιῶν καὶ ὀρθῶς, ὅπως ἐλήφθησαν καὶ τὰς ἡμέρας αὐτάς, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς καὶ Προνοίας, διὰ τὴν ἀνέγερσιν Νοσοκομείου εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Συνεπῶς, δὲν συμβαίνει διὰ πρώτην φορὰν τὸ πρᾶγμα αὐτό;

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἔλεγχος κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, αὐτός;

§82Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐπήραμεν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας διὰ νὰ κάμωμεν πολυκατοικίας, τὰς ὁποίας καὶ ἐκάμαμεν. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις, περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται, τὸ ἔκαμε διὰ νὰ κάμῃ Κόμμα. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀναγκασθῶ νὰ διακόψω τὴν συνεδρίασιν.

§84Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρὸς τὸν κ. Καλκάνην). Ἐπὶ Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικῆς, Ὑπουργεύοντος τοῦ κ. Καλκάνη ἐβιάζοντο αἱ γυναῖκες καὶ παρθένοι εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἀπὸ τὰ ὄργανά του καὶ ἐνῷ ἐλάμβανε γνῶσιν, δὲν τοὺς μετέθετε. (Θόρυβος, φωναί).

§85Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐσὺ δὲν ἠξεύρεις τί λές. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§86Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Συνεχίζων, κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλῶ διὰ τοὺς ὀργανισμοὺς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται τὸ Ἑλληνικὸν κοινωνικὸν μέλλον. Εἰς τοὺς ὀργανισμούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξαρτᾶται τὸ μέλλον 2.700.000 ἠσφαλισμένων προσώπων, θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ὅλως ἰδιαιτέρα προσοχή. Σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι οἱ ὀργανισμοί, μὲ τὴν διοίκησιν ἡ ὁποία ὑπάρχει, προχωροῦν πρὸς πλήρη χρεωκοπίαν καὶ μέχρι τοῦ σημείου μάλιστα, ὅπου ὁ ἐργατικὸς κόσμος ἤρχισε νὰ διερωτᾶται ἐὰν αὐτοὶ οἱ ὀργανισμοὶ γίνωνται διὰ τὴν προστασίαν ἐκ τῶν κινδύνων ποὺ τὸν ἀπειλοῦν, ὅπως εἶναι ἡ ἀσθένεια, τὸ ἀτύχημα, ἡ ἀνεργία, ἡ μητρότης. Ἐνῷ, λοιπόν, ὅλοι αὐτοὶ οἱ κίνδυνοι πρόκειται νὰ στραφοῦν κατὰ τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου...

§87Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἕνα γενικὸν ζήτημα καὶ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις. (Θόρυβος).

§88Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἔλαβε μορφὴν ἀνώμαλον, διότι ἐξετράπη τοῦ θέματος τῆς ἐπερωτήσεως. Ἡ ἐπερώτησις γίνεται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ συζήτησις πρέπει νὰ ἐντοπίζεται ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς ἐπερωτήσεως καὶ νὰ μὴ ἐξέρχεται τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα θίγει ἡ ἐπερώτησις. Τὸ ζήτημα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, εἶναι ζήτημα σοβαρώτατον καὶ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ συζητηθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι θέμα περιλαμβανόμενον εἰς τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου προεκλήθη ἡ ἀνωμαλία τῆς συζητήσεως.

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀσκεῖται μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου;

§90Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι.

§91Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, γνωρίζει, ὅτι ἡ ἐπερώτησις ὁμιλεῖ περὶ ἀγορᾶς ἐργασίας καὶ ἀνεργίας.

§92Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅταν λέγετε «ἀγορὰ ἐργασίας» ἐννοεῖτε ὁλόκληρον τὸ ἐργατικὸν ζήτημα;

§93Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐννοῶ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας.

§94Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅταν ὑποβάλλετε μίαν καταγγελίαν καὶ λέγετε, ὅτι ἕνας ἐσκότωσεν ἕνα ἄλλον, δὲν σημαίνει ὅτι ὅλα τὰ παρεμφερῆ γεγονότα τοῦ κόσμου περιλαμβάνονται εἰς αὐτήν. Ἐδῶ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς ὁρίζει σαφῶς, πῶς πρέπει νὰ γίνωνται αἱ ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐντοπίζωνται ἐντὸς τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ, ὁπότε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ συζήτησις διεξάγεται κανονικῶς, μεταξὺ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ καὶ ἐπερωτωμένου Ὑπουργοῦ καὶ δὲν δίδεται ἀφορμὴ εἰς παρεκβάσεις καὶ ἀνωμαλίας, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται εἰς περιπτώσεις μὴ κανονικῆς συζητήσεως.

§95Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐπειδὴ φαντάζομαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς προφανῶς δὲν ἔχει διαβάσει τὴν ἐπερώτησιν, θὰ τὴν διαβάσω ἐγὼ τώρα, διότι ἡ ἐπερώτησίς μου εἶναι γενικωτέρου χαρακτῆρος καὶ ἀφορᾷ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἐργαζομένων. Καὶ ὅταν λέγωμεν βιοτικὸν ἐπίπεδον, ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ εἰσόδημα τὸ ἐργατικόν.....

§96Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἠμπορεῖ τὸ πρόβλημα τὸ ἐργατικὸν νὰ εἶναι γιὰ σᾶς τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον νομίζετε ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ἀναπτύξετε ὅπως θέλετε, ἀλλὰ πάντως πρέπει νὰ ξεύρετε, ὅτι εἶσθε ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§97Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ κ. Πρόεδρος εἶναι ἁρμόδιος νὰ μὲ κρίνῃ, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, διαβᾶστε τὴν ἐπερώτησίν μου, διὰ νὰ μοῦ πῆτε ἐὰν εἶμαι ἐκτὸς θέματος.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ρήτωρ ὡμίλησε κανονικῶς, κανονικώτατα. Ἐὰν δὲν ἐγένετο ἡ ἄτοπος παρέμβασις βουλευτῶν τινων, ἡ συζήτησις δὲν θὰ παρεξετρέπετο. Ὁ ρήτωρ εἶναι ἐντὸς τοῦ θέματος, ἀλλ’ αὐτὰ συμβαίνουν πάντοτε εἰς τὴν Βουλήν.

§99Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Καὶ ἐπειδὴ αὐτὰ τὰ ἀσφαλιστικὰ ἱδρύματα καὶ τὰ εἰσοδήματα σχετίζονται μὲ τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς, θέλω νὰ σᾶς εἴπω ἀκόμη ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι κάτι, ποὺ ἀπασχολοῦν μόνον τὴν Ἑλληνικὴν δημοσίαν γνώμην, ἀλλὰ καὶ τοὺς ξένους εἰδικούς. Ὁ κ. Πόρτερ, εἰς τὴν ἔκθεσίν του ἀναφέρει σχετικῶς μὲ αὐτὰ τὰ ἐπίπεδα τῆς ζωῆς, τὴν ἑξῆς περικοπήν: «Ὑπάρχει μεγάλη δυσαναλογία εἰς τὰ ἐπίπεδα τῆς ζωῆς ...... (ἀναγινώσκει) ......». Διαβάζω τὴν περικοπήν, ὄχι διὰ νὰ κατηγορήσω, ἀλλὰ διὰ νὰ ἔλθω ὀλίγον συμπαραστάτης εἰς μίαν ἄλλην θέσιν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ παραγωγικός μας μηχανισμὸς ἀκόμη δὲν ἐκινήθη, ὅσον θὰ ἐπιθυμοῦσε καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ ὅλοι ἡμεῖς. Εἶναι ἀκόμη γεγονός, ὅτι εἰς ὡρισμένες κατηγορίες ἐργατικῶν ἐπαγγελμάτων ἔχει σημειωθῆ μία μείωσις τῆς ἐργατικῆς ἀποδοτικότητος, ἡ ὁποία κατὰ πολλοὺς εἶναι ἀνεξήγητος. Καὶ αὐτὸ τὸ γεγονός, ἔχει μάλιστα σχολιασθῆ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὄχι μόνον εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι πράγματι ὄχι εἰς τὸν ὄγκον τῶν ἐργατικῶν μαζῶν, ἀλλὰ εἰς μίαν μερίδα ἐργατῶν ἔχει τεθῆ τὸ ἐρώτημα: Διατὶ ἐγὼ νὰ καταβάλλω μίαν ἐπίμοχθον προσπάθειαν, μίαν μεγαλυτέραν ἀποδοτικότητα, ὅταν αὐτὴ ἡ ἀποδοτικότης μου δὲν πρόκειται νὰ μὲ ἐξυπηρετήσῃ καὶ πολλοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι δὲν πρόκειται οὔτε κἂν τὸ ἐθνικὸν σύνολον νὰ ἐξυπηρετήσῃ; Συγκεκριμένως, λέγω τοῦτο, καὶ τὸ λέγω διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἐργασίας, ὅτι τὰ ἡμερομίσθια ἐρρυθμίσθησαν, βάσει ἑνὸς ἐξουσιαστικοῦ κατοχικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσθη κατὰ τὴν περίοδον τῶν διεθνῶν νομισματικῶν διακυμάνσεων, ὅταν τὸ Κράτος θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ εἰς τὰ χέρια του ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἐξουσίαν, οὕτως ὥστε ἀπὸ ὥραν σὲ ὥραν νὰ κάμῃ τὴν προσαρμογήν. Ἀλλὰ εἰς μίαν περίοδον, ὅπου οἱ λαοὶ ἐπανέρχονται εἰς ἕνα καθεστὼς εἰρήνης καὶ ἐργασίας, νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ σύστημα ὄχι μόνον δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐθνικήν, τὴν ἐργατικὴν καὶ τὴν κοινωνικὴν ὑπόθεσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν χειροτερεύει. Τί σημαίνει αὐτὸ τὸ σύστημα; Σημαίνει ὅτι ὁ τεχνίτης, ποὺ ἔχει 20 χρόνια σὲ μία βιομηχανία, ὁ μηχανικός, ποὺ πέρασε ἀπὸ τὴ σχολὴ καὶ ἀπέκτησε τεχνικὴν εἰδίκευσιν, ὁ ἐργάτης, ποῦ ἔχει μία μακρὰ πεῖρα, ὅλοι αὐτοὶ μὲ μιὰ μονοκονδυλιὰ ἀπὸ ἀπόψεως ἐπαγγελματικῆς καὶ τεχνικῆς εἰδικεύονται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ μισθοῦ. Καὶ ἐν τούτοις, αὐτὸς ὁ ἀπόλυτος καθορισμὸς τοῦ τιμολογίου τῆς ἐργασίας, ὅπου ἐξισώνει καὶ τὸν παλαίμαχον ἐργάτην καὶ τὸν τεχνίτην τῆς πλήρους τεχνικῆς εἰδικεύσεως καὶ τὸν ἀνειδίκευτον, αὐτὸς ὁ καθορισμὸς ἀποτελεῖ μίαν βάσιν, ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν ἐκδηλοῦται ἡ γενικωτέρα δυσφορία τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου. Ἴσως εἰς ἄλλα κοινωνικὰ συστήματα νὰ εἶχε κάποιαν ἐπιτυχίαν αὐτὸ τὸ σύστημα. Καὶ ἐνῷ ἕνα παραπλήσιον τοιοῦτον σύστημα ἔχει ἐφαρμοσθῆ καὶ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν μετὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ἐπαναστάσεως, καὶ ἐκεῖ ὕστερα ἀπὸ λίγα χρόνια ἀπεδείχθη τοῦτο, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς προκαλοῦσε τὴν ἀνάγκην τῆς διαφοροποιήσεως τῶν μισθῶν καὶ αὐτὴ ἡ διαφοροποίησις σήμερον ὑφίσταται καὶ δι’ αὐτὸ βλέπετε ὅτι οἱ μισθοὶ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν κυμαίνονται εἰς διάφορα ποσὰ ἀπὸ 500 –4.000 ρούβλια. Ἐνῷ βλέπομεν, λοιπόν, ὅτι καὶ εἰς αὐτὰ τὰ κοινωνικὰ συστήματα, ὅπου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκῆται ἀπ’ εὐθείας ὁ ἔλεγχος, ἠναγκάσθησαν ἐκ τῶν πραγμάτων, ἐκ τῆς πείρας καὶ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴ ζωὴ νὰ ρυθμίσουν κατ’ ἄλλον τρόπον τὸ ζήτημα τῶν μισθῶν, διατὶ ἐδῶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ διατηροῦν ἕνα σύστημα ξένον πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν ψυχολογίαν, πρὸς τὴν ἐργατικὴν ἅμιλλαν καὶ τὰς διαθέσεις τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου καὶ ξένον πρὸς τὴν γενικωτέραν ἀνάγκην τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν παραγωγικῶν ἀναγκῶν τοῦ Ἔθνους; Καὶ λέγω τοῦτο, ἐὰν ἀντὶ τοῦ συστήματος αὐτοῦ ὑπῆρχε κάποιο ἄλλο σύστημα, καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Καλκάνην, ὅτι ἠμπορεῖ μέσα εἰς τὴν ζωὴν τῶν Ἐθνῶν νὰ ἐπέρχωνται διάφοροι διακυμάνσεις καὶ ἀκόμη πολλὰ καθεστῶτα νὰ ἀναποδογυρίζωνται, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι, ὅ,τι ἔγινε κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, εἶναι καὶ καταδικαστέον. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι τὴν περίοδον ἐκείνην ἐφηρμόσθη τὸ σύστημα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, ποὺ ἦτο ἡ βασικωτέρα σοσιαλιστικὴ διάκρισις, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἐπὶ 25 χρόνια τὸ Γαλλικὸν Σοσιαλιστικὸν Κόμμα καὶ ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος, Μπλούμ. Αὐτὸ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει τὴν βασικωτέραν δημοκρατικὴν μεταρρύθμισιν, τὸ σύστημα, ποὺ ἀσφαλίζει μίαν πλήρη διάκρισιν τῆς ἐπαγγελματικῆς ἱκανότητος, τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐξελίξεως καὶ ἀναπτύξεως, αὐτὸ ἐτέθη ὅλως δι’ ὅλου εἰς τὸ περιθώριον καὶ οὔτε κὰν συζήτησις ἐγένετο περὶ αὐτοῦ, ἐνῷ, νομίζω, ὅτι καὶ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τῶν ἄλλων κομμάτων, ποὺ ἐψηφίσθησαν εἰς τὰς ἐκλογάς, ἦτο καὶ ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ συστήματος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας.

§100Χ. ΛΑΔΑΣ. Δι’ ἡμᾶς, διὰ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἡ ὑπόσχεσις αὐτὴ ἰσχύει.

§101Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Σοφούλης ἔκαμε σχετικὰς δηλώσεις διὰ τὸ σύστημα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων.

§102Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Καὶ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐφαρμογῆς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, ὁ βασικὸς νόμος ἦτο ψηφισμένος.

§103Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἦτο τῆς περιόδου ἐκείνης ὁ νόμος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, ἦτο 20 χρόνια προηγουμένως. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, λέγω τοῦτο, διατί, ἐνῷ ἕνα Κράτος ὠργανωμένον, ἕνα Κράτος ποὺ ἔχει μιὰ ζωὴ εἰς τὰ χέρια του καὶ ἔχει ὅλην τὴν δυνατότητα νὰ παρακολουθῇ εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τὸ εἰσόδημα τὸ ἐργατικόν, τὴν ἀποδοτικότητα τὴν ἐργατικήν, ἔχοντας μία πλήρη εἰκόνα ἀπὸ ἀπόψεως συστήματος ὠργανωμένης ζωῆς καὶ ὠργανωμένης ἐργασίας, διατὶ δύο ὁλόκληρα χρόνια καὶ πλέον μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, δὲν ἔχει τεθῆ ἐν ἰσχύϊ τὸ σύστημα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων; Ἀλλ’ ἐὰν ἕνα τοιοῦτον σύστημα ἐτίθετο τότε, τὸ σύστημα αὐτὸ θὰ ἐστηρίζετο ἐπάνω εἰς ἐλάχιστα κατ’ ἀνώτατον ὅριον ἡμερομίσθια καὶ μισθούς. Διότι συνέβη καὶ τοῦτο: Ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἰσχύει ἓν σύστημα, τὸ ὁποῖον εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν, ἀπὸ ἐκείνας ποὺ ἦσαν στὸ πλευρὸ τῶν συμμάχων, ἰσχύει, καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ἀπ’ εὐθείας τὸ ἀνώτατον ὅριον ἡμερομισθίου, ἐνῷ ἡ βάσις, ἡ παραγωγή, ἡ βάσις τῆς ἀξιοποιήσεως δηλαδὴ τῆς ἐργατικῆς διαθέσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ στηρίζεται εἰς τὸ ἐλάχιστον ὅριον τοῦ ἡμερομισθίου, ὥστε ἡ ἱκανότης νὰ ἀμείβεται, ὥστε ἡ ἀποδοτικότης νὰ ἀμείβεται καὶ ὁ ἐργάτης, ὁ ὁποῖος θὰ μποροῦσε νὰ διαθέσῃ τὸ πνεῦμα του καὶ τὰ χέρια του διὰ μίαν καλυτέραν ἀπόδοσιν νὰ πάρῃ μίαν μεγαλυτέραν ἀμοιβήν. Δυστυχῶς αὐτὸ δὲν γίνεται καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον πρὸ τοῦ ἑξῆς φαινομένου. Ἕνα ποσοστὸν ἐργατῶν νὰ λέγῃ: «Δὲν βαρυέσαι! Ὅση δουλειὰ καὶ ἂν κάνουμε, τὸ ἴδιο θὰ πάρουμε. Κτυποῦμε τὴν κάρτα μας καὶ βγαίνουμε!». Βέβαια αὐτὸ τὸ ποσοστόν, εἶναι μικρόν, ἀλλ’ ἔχει μίαν βάσιν καὶ ἡ βάσις αὐτὴ δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ ὑπάρχῃ. Θὰ πρέπει νὰ τὴν γκρεμίσουμε, ἐὰν θέλωμε νὰ δημιουργηθῇ μία κατάστασις πρὸς τὴν ὁποίαν ὁ ἐργατικὸς καὶ ἐπαγγελματικὸς κόσμος νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν παραγωγικὴν προσπάθειαν, δηλαδὴ στὸ δρόμο τῆς ἀνοικοδομήσεως. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ διάθεσις τοῦ ἐργατικοῦ καὶ ὑπαλληλικοῦ κόσμου τῆς Χώρας.

§104Χ. ΛΑΔΑΣ. Διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὰς συλλογικὰς συμβάσεις, τὰς ὁποίας ξεύρετε ὅτι ἡμεῖς τὰς πιστεύουμε, πρέπει πρῶτα–πρῶτα νὰ κανονίσουμε τὸ ζήτημα τῆς ἐκπροσωπήσεως. Ποῖοι θὰ ὑπογράψουν; Ἐπὶ δύο χρόνια δὲν μποροῦμε νὰ λύσουμε τὸ ζήτημα αὐτό. Πῶς νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων; Τὸ προέχον ζήτημα, εἶναι αὐτό.

§105Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἡ νόμιμος ἐκπροσώπησις τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων, ἡ ὁποία νὰ μπορῇ νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ σύστημα. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ αὐτό, θὰ πρέπει νὰ τεθῇ ἐν ἰσχύϊ ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς δὲν ἔχει τεθῆ ἐν ἰσχύϊ. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν παραγωγικήν μας κατάστασιν. Ἔχομεν, ἀπὸ ἀπόψεως διαπιστώσεως, τὴν ἑξῆς κατάστασιν. Ἔχομεν μίαν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν, ἡ ὁποία εἰς 12 χρόνια μέσα γνωρίζει μίαν διαφοροποίησιν, ὅπου ἐνῷ ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς ἦτο 33%, φθάνει στὰ 47%, ἐνῷ ὁ ἀγροτικὸς μειώνεται καὶ ἔχομεν τρόπον τινὰ μίαν παλάτζαν τῆς κοινωνικῆς διαρθρώσεως τῶν ἀστικῶν κέντρων ἀπὸ τὴν κοινωνικὴν διάρθρωσιν τῶν χωρικῶν κέντρων. Καὶ τίθεται τὸ μέγα ἐρώτημα: Αὐτὸς ὁ κόσμος ὁ ἀστικὸς ἔχει ἀνάγκας; Πῶς ζῇ; Καὶ ἀπαντῶ: Ἔχει ἀνάγκας, καὶ αὐτὸς ὅμως δὲν ξεύρει πῶς ζῇ. Τὸ Κράτος θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ δώσει ὑπὸ τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν τῶν πραγμάτων βασικὰς δηλαδὴ θεμελιώδεις κατευθύνσεις. Θὰ ἔπρεπε δηλαδὴ νὰ ἔλεγεν εἰς τοὺς κλάδους τῶν οἰκοδομικῶν ἐπαγγελμάτων εἰς τὰς 80.000 τῶν ἀνέργων αὐτῶν τῶν συναφῶν κλάδων, τόσον τῶν βιομηχανικῶν ὅσον καὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν, ὅτι: «ἔχω τὸ τάδε πρόγραμμα. Πρὸς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀποβλέπω. Αὐτὸς εἶναι ὁ δρόμος πρὸς τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προχωρῆτε.......

§106Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. 80.000 εἶναι οἱ ἄνεργοι;

§107Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τῶν οἰκοδομῶν καὶ συναφῶν ἐπαγγελμάτων. Μόνον τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Αὐτὸς ὁ κόσμος εἶναι δὲ ὁ βασικώτερος κλάδος, ποὺ δὲν ἔχει κινηθῆ. Ζήτημα εἶναι ἐὰν ἐργάζωνται ἕνα 5%. Αὐτὸς ὁ κόσμος δὲν ἔχει κανένα προσανατολισμόν. Οὔτε τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ—δὲν ξεύρω εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ποίου θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπαχθῇ— ἔδωσε πραγματικὰς κατευθύνσεις διὰ τὸ μέγα αὐτὸ ζήτημα τῆς Ἑλλάδος. Κανεὶς δὲν ξεύρει τὶ θὰ ξημερώσῃ διὰ τὸν κόσμον αὐτὸν αὔριον. Ἔχομεν μίαν ἄλλην κατηγορίαν ἐργατῶν ἀσχολουμένων εἰς τὰς βιομηχανίας ἐκείνας ποὺ ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ ὑποπροϊόντα πάσης φύσεως. Ἕν ποσοστὸν τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει ἕνα 50% βρίσκεται εἰς τὰς βιομηχανίας αὐτάς.

§108Χ. ΛΑΔΑΣ. 50%;

§109Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εἰς τὸ γκροὺπ τῶν γενικωτέρων βιομηχανιῶν ἀντιπροσωπεύεται ἕνα 50% διότι ὑπάρχουν καὶ ἡ καπνοβιομηχανία π. χ. ἡ ὁποία ἔχει ποσοστὸν πολὺ μεγαλύτερον καθὼς καὶ ἡ ὑφαντουργία ποὺ ἔχει φθάσει τὸ ποσοστὸν 75–80%. Ἐγὼ λαμβάνω τὸν μέσον ὅρον τοῦ συνόλου, καὶ ὁ μέσος ὅρος εἶναι αὐτός.

§110Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παραγωγὴ ἔχει φθάσει τὸ 65–67% τῆς προπολεμικῆς ἀποδόσεώς της. Ἡ βιομηχανία σήμερον μὲν ἀπασχολεῖ ὀλιγωτέρους ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἀπησχόλει προπολεμικῶς, ὡς πρὸς τοὺς μισθοὺς ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε καὶ τὸ γνωρίζετε καλῶς, ὅτι ὁ ἐπίσημος καθορισμὸς τῶν μισθῶν δὲν ἀνταποκρίνεται πλέον πρὸς τὴν πραγματικότητα. Γνωρίζετε πολὺ καλὰ πῶς αἱ βιομηχανίαι εἰς τὰς ὁποίας παρατηρεῖται μεγάλη ἔντασις τῆς παραγωγῆς....

§111Χ. ΛΑΔΑΣ. Ποῖαι βιομηχανίαι;

§112Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Πολλαὶ βιομηχανίαι....... εἰς αὐτὰς γνωρίζετε ὅτι γίνεται παρέκκλισις ἀπὸ τοὺς μισθοὺς ἐκείνους τοὺς ὁποίους ὁρίζουν οἱ νόμοι. Ὅτι δὲ αὐτὸ εἶναι ἀληθὲς τὸ ξεύρετε καὶ ἀπὸ τὰς διαμαρτυρίας αἱ ὁποῖαι ἐγείρονται ὅταν αἱ Κοινωνικαὶ Ἀσφαλίσεις ἔρχωνται διὰ νὰ προσδιορίσουν τὸ πραγματικὸν ποσὸν τοῦ μισθοῦ καὶ ὄχι τὸ ὀνομαστικόν, τὸ νομικὸν τοιοῦτον. Συνεπῶς, σεῖς, ποὺ γνωρίζετε πῶς ἔχουν τὰ πράγματα καὶ θέλετε νὰ εἶσθε καὶ ρεαλιστὴς ὅταν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁμιλῆτε, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμετε αὐτὰς τὰς διευκρινήσεις. Ὅτι δηλαδή, οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου δὲν ἔμειναν ἀμετάβλητα εἰς τὴν πρᾶξιν. Εἰς τὴν πραγματικότητα εὑρισκόμεθα εἰς καθεστὼς ὅλως διαφορετικόν. Δὲν ἤθελα νὰ διακόψω τὴν πορείαν τῶν συλλογισμῶν σας, ἀλλ’ ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας εἶναι τοῦτο: Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θέτετε ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν —διότι καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο ἐτέθη — τὸ ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐργατικῆς ὠφείλατε ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ κάμετε ὡρισμένας διακρίσεις καὶ διαστολὰς τὰς ὁποίας δὲν ἐκάματε. Εἶμαι ὅμως σύμφωνος μαζί σας ὡς πρὸς τὸ σύστημα τῆς ἀμοιβῆς, τοῦ μισθοῦ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταλήξει πλέον εἰς ὡρισμένα συγκεκριμένα συμπεράσματα. Ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀμοιβῆς, τοῦ μισθοῦ τῆς ἐργασίας, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἄλλων στοιχείων νομίζω ὅτι εἶσθε ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος.

§113Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι σωστὸν αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ κύριος Ὑπουργός, δι’ αὐτὸ καὶ ἤρχισε καὶ ἡ συζήτησις καὶ τὰ κόμματα δέχονται τὰς συλλογικὰς συμβάσεις. Διότι ἐπειδὴ ἐδηλώθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐφαρμόσῃ τὰς συλλογικὰς συμβάσεις, δι’ αὐτὸ ἐγένοντο ἐρωτήσεις πρὸς τὰ κόμματα νὰ ἀποφανθοῦν ἐπὶ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ρήτωρ ὑποστηρίζουν.

§114Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἤμην βέβαιος ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ ἔπαιρνε μίαν θέσιν ὑπὲρ τοῦ συστήματος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἐπειδὴ θέλω νὰ εἶμαι μέσα στὰ περιθώρια τῆς πραγματικότητος—διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνω αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν τὸ κάμνω ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἀλλ’ ἀσκῶ μίαν κριτικὴν ἐπὶ τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα ἔρχονται εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τὴν κοινωνικήν, λόγῳ τῆς διαρθρώσεως τῆς ἐν γένει οἰκονομίας τοῦ τόπου — ἐπειδὴ λέγω θέλω νὰ εἶμαι εἰς τὰ περιθώρια τῆς πραγματικότητος, λέγω τοῦτο: Ὅτι ἐπὶ 725.000 ἐργατῶν ἐξ ὧν μάλιστα τὰ 32% εἶναι γυναῖκες, δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι μία ὁμὰς ἐξ αὐτῶν βρίσκεται εἰς ὑψηλότερον οἰκονομικὸν περιθώριον ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὑποστηρίζω. Διότι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἶπον ὅτι ἕνα μικρὸν ποσοστὸν ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν βρίσκεται εἰς πλαίσια οἰκονομικὰ ἀνώτερα....

§115Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἀνώτερα;

§116Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. ....... ἀνώτερα, ὑψηλότερα καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ ἐν γένει θέσις στηρίζεται εἰς τὸν μεγάλον ὄγκον τῶν ἐργατῶν. Πάντως ἐγώ, εὐχαριστῶ πολὺ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ διὰ τὰς δηλώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμε. Τώρα εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὴν ἀποδοτικότητα νομίζω ὅτι ἡ ἐν γένει κατάστασις σχετίζεται μὲ τὴν ἐν γένει ὀργάνωσιν τῆς ἀμοιβῆς ἐργασίας, ἀπὸ ἀπόψεως συστήματος καὶ ἀμοιβῶν καὶ ἀπόψεως παραγωγικῆς δραστηριότητος εἶναι δὲ συνυφασμένη μὲ τὸ αἴσθημα τῆς ἀβεβαιότητος, ἡ ὁποία κυριαρχεῖ εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου.

§117ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ σᾶς διέκοψεν ἐπ’ αὐτοῦ.

§118Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἀπήντησα εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν καὶ εἶπα ὅτι δι’ ἕνα ποσοστὸν ἐργατῶν ποὺ λαμβάνουν ἀνώτερα ἡμερομίσθια ἔχει δίκαιον, ἀλλ’ ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὸν ὄγκον τῶν 725.000 ἐργατῶν.

§119ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. 725.000 ἐργάται εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα εἶναι μόνον βιομηχανικοὶ ἢ ἐννοεῖτε ὅλους τοὺς ἐργάτας; Πόθεν ἀρύεσθε τοὺς ἀριθμούς;

§120Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀπὸ τὴν στατιστικὴν τοῦ 1939.

§121Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Σήμερον σᾶς πληροφορῶ ὅτι οἱ μὲν ἐργάται οἱ ἀνασφάλιστοι ἀνέρχονται εἰς 325.000, οἱ δὲ ἠσφαλισμένοι εἰς 432.000.

§122Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἠσφαλισμένων εἶναι μικρότερος διότι μόνον εἰς τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1937 διὰ τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις εἰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ περίχωρα εἴχομεν 230.000 ἐργάτας. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ πληρώνουν, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν πληρώνουν πόσοι εἶναι;

§123Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Τὸ ΙΚΑ ἐφαρμόζει τὰς εἰσφορὰς ἐπὶ τῶν νομίμων ἡμερομισθίων καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν πράγματι λαμβανομένων. Δι’ αὐτὸ τώρα γίνεται μία ἔρευνα διὰ νὰ ἐξευρεθοῦν τὰ πραγματικὰ ἡμερομίσθια καὶ καθορισθοῦν αἱ εἰσφοραὶ βάσει τούτων.

§124Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἠσφαλισμένων δὲν ἀποτελεῖ τὸν πραγματικὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων.

§125Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Οἱ δικαιοῦχοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πληρώνουν, οἱ μὴ δικαιοῦχοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν πληρώνουν.

§126Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ οἱ ἄλλοι θεωροῦνται ὡς ἠσφαλισμένοι ἐνῷ δὲν πληρώνουν, ἐπίσης καὶ οἱ ἐργάται τῶν βιομηχανιῶν, ἐνῷ λαμβάνουν τοὐλάχιστον τὸ τριπλάσιον τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου καθοριζομένου ἡμερομισθίου, πληρώνουν ἀσφάλιστρα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἁπλοῦ. Ἕνεκα ὅλων αὐτῶν τῶν λόγων εἶναι γεγονὸς ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. διῆλθεν ἀπὸ ὅλας τὰς περιπετείας τὰς ὁποίας καὶ ὁ κύριος συνάδελφος δὲν παραγνωρίζει καὶ ὅτι ἔχει μίαν πράγματι ἀνώμαλον ρύθμισιν ὅλων αὐτῶν τῶν πραγμάτων. Ἐγώ, ἂν καὶ ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὡς προσωρινὸς Ὑπουργὸς ἐν τούτοις ἠθέλησα νὰ ἀσχοληθῶ καὶ μὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι κατέληξα εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα καὶ ὅτι γίνεται κάποιος ἔλεγχος ἀποβλέπων εἰς τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος. Ἐν γενικαῖς γραμμαῖς σᾶς λέγω ὅτι, ἐπὶ 3.900.000.000 εἰσπράξεων τοῦ ἱδρύματος αἱ δαπάναι του ἀνέρχονται εἰς 4.600.000.000. Τὸ ἔλλειμα τῶν 700.000.000 ὀφείλεται εἰς πλείστους ὅσους λόγους μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ εἰς τὸ ὅτι τὸ Κράτος ὡς ἐργοδότης δὲν καταβάλλει τὸ ἀναλογοῦν αὐτὸ ποσοστὸν ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων ὡς καὶ ὅτι διὰ τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους τῶν βιομηχανιῶν κλπ. καταβάλλεται ἀσφάλιστρον βάσει τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένων ἀποδοχῶν καὶ οὐχὶ βάσει τῶν πράγματι καταβαλλομένων.

§127Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁ ἀριθμὸς ποὺ ἀνέφερα εἶναι ἀπὸ στατιστικὴν τοῦ 1939 καὶ χωρὶς νὰ ὑπολογίσω τὴν διαφοροποίησιν ἡ ὁποία σημειοῦται ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Τότε ἦσαν 725.000 ἐργάται καὶ 208.000 ὑπάλληλοι δηλαδὴ σύνολον ψυχῶν ἀποζώντων ἐκ μέρους τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων 2.034.000.000. Ἐὰν ὅμως θέλῃ κανεὶς νὰ εὑρίσκεται ἐν τῇ πραγματικότητι καὶ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ σημερινὸν ποσοστὸν τῆς στατιστικῆς θὰ πρέπει νὰ προσθέσωμεν ἕνα ποσοστὸν ἐκεῖνο ὡς ἀντιπροσωπεῦον τὸ ποσοστὸν γεννήσεων, καὶ αὐτὸ εἶναι περίπου 47.000 κατ’ ἔτος. Συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἕνα ἄλλον ηὐξημένον ἀριθμόν.

§128Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ κατάρτισις ἀριθμητικῶν πινάκων εἶναι δυσχερής, εἶναι τόση ἡ ἀσάφεια ὥστε ὑπευθύνως σᾶς λέγω ὅτι δὲν κατώρθωσα ἐπὶ ἑνάμισυ μῆνα ἀσχολούμενος μὲ τὸ ζήτημα τῶν κατηγοριῶν τοῦ ΤΑΚ, νὰ ἐξακριβώσω ποῖος εἶναι ὁ ἀκριβὴς ἀριθμός. Ἀρχίζει ἀπὸ τὰς 18 χιλιάδας φθάνει εἰς τὰς 29 χιλιάδας, κατ’ ἄλλους δὲ φθάνει καὶ τὰς 39 χιλιάδας. Ἐὰν λοιπὸν εἰς μίαν τόσον μικρὰν κατηγορίαν ἐργατῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ ὁ ἀκριβὴς ἀριθμὸς αὐτός, φαντασθῆτε τὶ γίνεται μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν μεγάλων μαζῶν. Σᾶς λέγω καὶ τοῦτο, ὅτι εἰς τὸ ΙΚΑ δὲν κατώρθωσαν νὰ βροῦν τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων.

§129Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐπὶ Ὑπουργίας τοῦ ἀειμνήστου Σιδέρη ἐγένετο προσπάθεια νὰ εὑρεθῇ ποῖος ἦτο ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων καὶ δὲν κατωρθώθη μέχρι σήμερον νὰ βρεθῇ.

§130Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Αὐτὰ τὰ πορίσματα τὰ ὁποῖα ἀνεκοινώσατε εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι πορίσματα δικά σας; Διότι ὁ κύριος Εὐελπίδης ἔχει ὑπ’ ὄψιν του ὅτι ἔδωσεν ἄλλους ἀριθμοὺς διαφορετικούς. Ἀλλὰ ὅταν ὁμιλῶμεν εἰς τὴν Βουλὴν δὲν πρέπει νὰ λέγεται τὸ ποσοστὸν 67,2%, διότι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι εὐχερὲς νὰ ἐξακριβωθῇ. Πρέπει νὰ εἴμεθα περισσότερον ἐρωτηματικοὶ καὶ διστακτικοὶ καὶ ὄχι τόσον κατηγορηματικοί. Διότι ὅλοι αὐτοὶ νομίζω ὅτι εἶναι λίαν ἀσταθεῖς. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς στατιστικῆς τὰ ἐζήτησα· ὡς πρὸς μὲν τὸν πληθυσμὸν τὰ ἔχω, ὡς πρὸς δὲ τὰ ἄλλα, μοῦ εἶπον ὅτι τὰ ἄλλα δὲν ἔχουν ἀποδελτιωποιηθῇ. Συνεπῶς σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ διστακτικοί.

§131Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἴσως νὰ ἔχετε δίκαιον ἀλλὰ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔφερον ἐγώ, παρεσχέθησαν ἀπὸ τὴν στατιστικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἰς κάποια μπροσούρα μάλιστα, αὐτὰ τὰ νούμερα ἀναφέρονται.

§132Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Ὁ κύριος Εὐελπίδης ποὺ εἶναι τόσον προσεκτικὸς καὶ ἀκριβολόγος ἀνέφερε διαφορετικοὺς ἀριθμούς.

§133Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ ἔλαβον ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς στατιστικῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Τὰ δὲ ποσοστὰ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν τοῦ πληθυσμοῦ βγαίνουν ἀπὸ τὴν ἀπογραφήν. Κατ’ ἀκολουθίαν τὰ δεδομένα εἶναι ἐπίσημα καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν.

§134Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Πότε τὰ λάβατε τὰ στοιχεῖα αὐτά;

§135Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τὰ ἔλαβα πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν. Ἐπεσκέφθην τὸν κ. Μιχαλόπουλον καὶ ἐπῆγα καὶ εἰς τὸ Παράρτημα. Ὅλους τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς τοὺς ἔχει ἤδη σημειωμένους, γραμμένους, κάποιο πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι ἡ πληροφορία αὐτὴ δὲν εἶναι πρὸ 4 ἡμερῶν, ἀλλὰ εἶναι πρὸ 2–3 μηνῶν. Αὐτὸ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐρωτήματος. Θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ Ἐργασίας ὅτι καπνεργάται δὲν εἶναι μόνον εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ ἀλλαχοῦ. 41.000 καπνεργάται ἦσαν ἠσφαλισμένοι πρὸ τοῦ πολέμου εἰς τὸ ΤΑΚ. Κατὰ τὴν κατοχὴν ἔφυγαν 10.000, ἄλλοι δὲ πάλιν ἐξετράπησαν εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα καὶ ἔχουν μείνει 16– 18 χιλιάδες. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς μπορεῖτε νὰ τοὺς βρῆτε ἀμέσως ἐντὸς 24 ὡρῶν, διότι ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις εἶναι 15–20, ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς ἐργάτας αὐτοὺς καὶ ἂν τοὺς ρωτήσετε τηλεφωνικῶς πόσους ἐργάτας ἀπασχολοῦν θὰ τὸ ἔχετε ἀμέσως.

§136Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐὰν καθ’ ὅμοιον τρόπον καὶ ἐντὸς 24 ὡρῶν ἔχετε εὕρει καὶ τὰ ἄλλα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μᾶς ἀναφέρατε τότε εἶσθε μακρὰν τῆς πραγματικότητος.

§137Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τὸ ΤΑΚ ἔχει περιωρισμένον ἀριθμὸν ἐργατῶν σᾶς ἐπαναλαμβάνω, καὶ εἶναι εὔκολος ἡ ἀνεύρεσις τοῦ ἀκριβοῦς ἀριθμοῦ. Ἂν πάρετε τοῦ Παπαστράτου θὰ σᾶς ποῦν ἀμέσως πόσους ἐργάτας ἀπασχολεῖ καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς.

§138Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ὑπάγονται τοῦ Παπαστράτου εἰς τὸ Ταμεῖον.

§139Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τὸ ξεύρω γιατὶ καὶ ἐγὼ ἔχω κάμει εἰς τὸ Ταμεῖον. Ξεύρω ὅτι ὑπάγονται οἱ ἐργάται τῆς ἐμπορικῆς ἐπεξεργασίας καπνῶν οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ἕνας ἀριθμὸς 3.500 περίπου ποὺ ἦσαν εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἐπίσης ἕνα μεγάλο ποσοστὸν εἰς τὸ Ἀγρίνιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προχωρῶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος, τῆς διαβαθμίσεως τῶν ἡμερομισθίων. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι θὰ προέλθῃ ἀλλαγὴ τοῦ συστήματος, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐπέλθῃ αὕτη εἰς τὸ πλαίσιον τῆς αὐξήσεως τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν. Θὰ πρέπει νὰ κυμαίνεται μεταξὺ τῶν τιμῶν τῶν ὑφισταμένων εἰς τὴν ἀγορὰν διὰ νὰ γίνεται φραγμὸς ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀνατιμήσεως καὶ τῆς ἀποδοτικότητος τὴν ὁποίαν θὰ σημάνῃ ὁ κλάδος τῆς οἰκονομικῆς καὶ παραγωγικῆς δραστηριότητος. Νομίζω ὅτι ἂν αὐτὰ ἐφαρμοσθοῦν τοὐλάχιστον δι’ αὐτὴν τὴν περίοδον πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐφαρμοσθῆ ἤδη εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου θὰ ἔχωμεν μίαν σειρὰν πλέον ἡ ὁποία ὀλίγον κατ’ ὀλίγον θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς πλήρη ἀποκατάστασιν τῆς ἐν γένει λειτουργίας τῆς οἰκονομίας. Ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἶναι συνυφασμένη μὲ κάτι ἄλλο· μὲ τὴν ἀκρίβειαν τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Τὸ ψωμὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς χθὲς εἶχε 50% πάνω ἀπὸ προχθές. Εἶχε 3.500. Τὸ λάδι ἀνετιμήθη. Καὶ σήμερον μὲν δὲν κινεῖται ὁ ἐργατικὸς κόσμος διὰ νὰ μὴ δώσῃ ἀφορμὴν καὶ ὅπλα εἰς τοὺς κομμουνιστάς. Ἀλλ’ ὅταν αἱ ἀνατιμήσεις ηὔξησαν καὶ ἡ συμπίεσις τῶν τιμῶν ποὺ λέγει ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ἐπιτυγχάνει, τότε τὶ θὰ γίνῃ;

§140Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ μεγίστη μερὶς τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου συμμερίζεται τὰ αἰσθήματα τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τήρησιν τῆς τάξεως καὶ ἀναντιρρήτως τηροῦν μίαν ἀξιέπαινον στάσιν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐθίξατε τὸ ζήτημα τῆς ὑπερτιμήσεως τοῦ ἄρτου ὀφείλω νὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅτι ἀπὸ τὸ ψωμὶ τὸ ὁποῖον παρέχεται ἐπὶ δελτίῳ ἐπιβαρύνει τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν μὲ 186 δραχμὰς κατὰ μερίδα. Δηλαδὴ ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι μία οἰκογένεια πέντε ἀτόμων παίρνει πέντε δελτία ἐπιχορηγεῖται ἡμερησίως μὲ 900 δραχμάς.

§141Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κακὴ οἰκονομικὴ πολιτική.

§142Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἴσως ἀλλ’ εἶναι πολιτικὴ ἀνάγκης.

§143Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιδοτεῖτε κατ’ ἴσον τρόπον τὸν πτωχὸν ἐργάτην καὶ τὸν βιομήχανον Παπαστράτον.

§144Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀναμφισβητήτως συμβαίνει καὶ αὐτὸ κατ’ ἀνάγκην.

§145Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε μὴ τὰ ἐπικαλεῖσθε.

§146Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Τὸ ἐπικαλοῦμαι διὰ νὰ σᾶς δώσω τὴν παροῦσαν κατάστασιν. Τὸ ὅτι καρποῦνται ὀφέλη ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ καρποῦνται εἶναι ἀποτέλεσμα ἀναποτρέπτου ἀνάγκης, διότι τὸ Κράτος δὲν δύναται νὰ ἀφίσῃ τὴν διαχείρισιν τοῦ ψωμιοῦ ἐλευθέραν καὶ ἑπομένως εἶναι ὑποχρεωμένον εἰς τὴν χειραγώγησιν. Γνωρίζετε ποία εἶναι ἡ τύχη τῶν δελτίων εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§147Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας ὑπάρχει κἄτι ἄλλο.

§148Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν τὸ Κράτος ἐπεβαρύνετο. Ὅ,τι συνέβαινε προπολεμικῶς αὐτὸ συμβαίνει καὶ σήμερον.

§149Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ἀντὶ νὰ κυνηγᾷ τὴν περίπτωσιν τῆς συμπτώσεως τῶν τιμῶν νὰ ὀργανώσῃ πραγματικὸν ἔλεγχον ἐναντίον τῆς αἰσχροκερδείας, διότι, εἶπον καὶ κἄτι ἄλλο, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἀπήντησεν ὁ κύριος Ὑπουργός, ὅτι εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν ἀνετιμήθη τὸ ψωμί. Τὸ 50% ποὺ εἶπον ἀφορᾷ τὴν μαύρην ἀγοράν.

§150Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Τὸ ψωμὶ τῆς μαύρης ἀγορᾶς ἀντιμετωπίζει τὰς ἀνάγκας ἑνὸς κινητοῦ πληθυσμοῦ, συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸ παίρνετε ὡς βάσιν τῶν συλλογισμῶν σας.

§151Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ναὶ ἀλλ’ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν αὐτὸ ἀνατιμᾶται.

§152Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Ἐὰν τὴν οἰκονομικήν σας πολιτικὴν βασίζετε εἰς δεδομένα μὴ σταθερά, τότε κτίζετε, ὅπως λέγεται, «πύργους ἱσπανικούς».

§153Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Οἱ ἔμποροι καὶ οἱ βιομήχανοι καὶ ὅλοι αὐτοὶ τὴν φορολογίαν τὴν μεταβιβάζουν ἀμέσως εἰς τὸν πτωχὸν λαὸν ἀκόμη καὶ εἰς τὰ εἴδη τῆς πρώτης ἀνάγκης καὶ δι’ αὐτὸ γίνονται αὐτὰ ποὺ γίνονται. (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν θεωρείων).

§154Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν κριτικὴν τὴν ὁποίαν ἔκαμα διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἀνάγκην ὀργανώσεως ἐλέγχου κατὰ τῆς αἰσχροκερδείας, ἐξέφυγε μὲ ἕνα ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον προτιμῶ νὰ τὸ παρίδω. Ὁ ἔλεγχος θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀποφασιστικὸς ἐφ’ ὁλοκλήρου σχεδὸν τοῦ ἐμπορίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἐργαζόμενος Ἑλληνικὸς λαὸς εἴτε ἀγροτικός, εἴτε ἐργατικὸς νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰς χεῖρας τοῦ οἱουδήποτε κερδοσκόπου ἢ καιροσκόπου τῶν ἐπιχειρήσεων. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Τί θὰ ἔλεγεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἂν τοῦ ἔλεγον, καὶ τὸ ξεύρει σήμερον ὅλος ὁ κόσμος καὶ ἐβγῆκαν καὶ συνθήματα εἰς τοὺς συνοικισμούς, ὅτι ὑπάρχει μία κατάστασις ἀπελπιστικὴ ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως ἐλέγχου τοῦ ἐμπορίου. Καὶ ταῦτα ὅταν ἔρχωνται στοιχεῖα, δυστυχῶς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε τί λέγουν; Ὅτι ἐνῷ πεινᾷς, ἐκεῖ ἐξητμίσθη ἕνα μεγάλο ποσοστὸν τῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν καὶ ἐνῷ ὁ τιμάριθμος τῆς ζωῆς εἶναι καβάλλα στ’ ἄλογο καὶ τρέχει διαρκῶς, ἐνῷ ὁ πεινασμένος κόσμος τὸν βλέπει ἀπὸ μακρυά, 150 ἑκατομμύρια δολλάρια τὰ ὁποῖα εἶχον δοθῆ δι’ εἰσαγωγὰς ἔμειναν μεταξὺ τῶν ἔξυπνων τῆς Ν. Ὑόρκης.

§155Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντ.). Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ φέρετε τοιαῦτα ζητήματα εἰς τὴν δημοσιότητα. Ἄν ὡρισμένοι μὴ κατέχοντες συγκεκριμένα στοιχεῖα γράφουν εἰς τὰ περιοδικὰ ὅ,τι τοὺς ἀρέσει, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἀλλ’ ἂν σεῖς, βουλευτής, ἐνῷ ἔχετε εἰς χεῖρας στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀντὶ νὰ ἀντλῆτε ἐκεῖθεν ἐπιχειρήματα ἔρχεσθε καὶ μεταφέρετε ἀβασανίστως τοιαῦτα στοιχεῖα, νομίζω, ὅτι δὲν ἵστασθε εἰς τὸ ὕψος τῶν συζητήσεων τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Δὲν δύνασθε νὰ φέρετε τοιαῦτα στοιχεῖα, διότι θὰ σᾶς ἀποδείξωμεν μὲ ἀριθμοὺς ὅτι ἀντιστρέφονται τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖσθε. Δὲν θέλω νὰ προστρέξω, ἀλλ’ ἂν ἡ Βουλὴ νομίζῃ ὅτι πρέπει καὶ σήμερον νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα πρὸς συζήτησιν εἶμαι εἰς θέσιν μὲ ἀδιασείστους ἀριθμοὺς νὰ ἀποδείξω ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγονται εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς μυθομανοῦς φαντασίας ἡ ὁποία οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν ἀλήθειαν. (χειροκροτήματα). Σᾶς ἀκούω μετὰ προσοχῆς καὶ εἰς τὰ ζητήματα αὐτὰ σᾶς ἀναγνωρίζω μίαν εἰδικότητα ἀλλ’ ὅταν ἔρχεσθε εἰς τὴν μέσην τῆς συζητήσεως καὶ ρίπτετε αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὅτι θὰ εἶσθε πτωχὸς ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς διὰ νὰ ἐπικαλῆσθε ὅτι πιστεύετε τοὺς διαδίδοντας ἀριθμοὺς ἐξ Ἀμερικῆς οἱ ὁποῖοι εἶναι τόσον μακρὰν τῆς πραγματικότητος.

§156Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Νὰ γίνῃ μία δήλωσις ἐπίσημος.

§157Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔχω ὑποβάλει δύο ἐρωτήσεις. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ ζητημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχει ἀνάγκην μακρῶν πληροφοριῶν.

§158Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριοι, τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν εἰς τὸ γνωστὸν δημοσίευμα δὲν εἶναι ἕνα ἀλλὰ πολλά, καὶ πρέπει νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς ὅλα. Διότι ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὑπάρχουν καὶ θέματα τὰ ὁποῖα δὲν σχετίζονται μόνον μὲ τὴν Κυβέρνησίν μας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰς προκατόχους Κυβερνήσεις, ἀλλὰ μετὰ τῶν ὁποίων εἴμεθα ἀλληλέγγυοι, διότι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἐνώπιον τῆς ἀληθείας καὶ τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος εἶναι ἀλληλέγγυοι. Τὰ θέματα ἔπρεπε νὰ ἐξετασθοῦν μέσα εἰς τὰ ἀρχεῖα τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἐλεγχθοῦν οἱ τρόποι διαχειρίσεως διαφόρων πιστώσεων. Καὶ φυσικὰ ὅλα αὐτὰ ἀπαιτοῦν ὡρισμένον χρόνον. Θὰ ἴδητε, ὅτι εὐτυχῶς ὑπάρχουν τὰ ἀρχεῖα, διὰ νὰ ὑποβοηθοῦν τὴν ἀσθενῆ μνήμην τῶν ἀνθρώπων. Ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς ὁ κ. συνάδελφος, μοῦ ἐζήτησε νὰ τοῦ δώσω στατιστικὴν ὀνομαστικήν, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἰσήγαγον ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορεύματα ἔναντι συναλλάγματος. Τὰ ὀνόματα αὐτὰ εἶναι 120.000, κύριοι. Ἐὰν θελήσωμεν, λοιπόν, νὰ καταρτίσωμεν ἕνα πίνακα ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι καὶ 3 ὀνόματα εἰς κάθε σελίδα ἐὰν θὰ χωρέσουν, θὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα ἀριθμὸν σελίδων 40–50 χιλιάδων. Κατόπιν εἶναι τὰ ζητήματα, ὅπως γνωρίζετε, τῶν ἀεροπλάνων καὶ τὸ ζήτημα τῆς Οὔνρρα. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀλληλένδετα καὶ δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν μόνον. Καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πιστεύει ὅτι διὰ τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ ἀπαντήσωμεν. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα πρέπει νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν ὅλα μαζί, διότι εἰς ὅλα πρέπει νὰ δοθῇ μία ἀπάντησις. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ὁ γράφων τὸ δημοσίευμα, ἀλλ’ ἀπαντῶμεν χάριν τῆς κοινῆς γνώμης τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παρασυρθῇ ἀπὸ μίαν τοιαύτην παραποίησιν τῶν γεγονότων, ὥστε εἰς τόσον κρισίμους στιγμὰς διὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα νὰ ὁδηγήσωμεν εἰς σκέψεις, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι αὐτόχρημα ἐπιβλαβεῖς. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει τὰ ζητήματα αὐτὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν.

§159Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐπείγει τὸ πρᾶγμα καὶ πρέπει νὰ ὁρισθῇ μία ἡμέρα συζητήσεως.

§160Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μένομεν σύμφωνοι, μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὅταν θὰ εἶναι ἕτοιμος θὰ μᾶς πληροφορήσῃ.

§161Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντ.). Πρέπει νὰ ἀναδιφήσωμεν ἀρχεῖα διὰ νὰ ἐλεγχθοῦν ὅλα αὐτὰ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα αὐτό, ἀλλὰ πολλὰ τὰ ὁποῖα μαζὶ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν.

§162Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι ἐντὸς τῆς ἐπερωτήσεώς μου κ. Ὑπουργέ. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεθύμουν νὰ τονίσω εἶναι τοῦτο. Δὲν ἤθελα νὰ θίξω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος γνωρίζει πολὺ καλὰ πόσον συνδέομαι μαζί του καὶ ὅτι τοῦ ἔχω ἀπόλυτον ἐκτίμησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀμυνόμενος εἰς κάτι τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπῃ, ἠναγκάσθην νὰ προχωρήσω καὶ νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχει δὲν ἐπαρκοῦν καὶ ὅτι ἤρχισε νὰ δημιουργῆται μία δυσφορία καὶ εἶπον, ἂς πάρουμε τὴν ἄλλην πλευράν, αὐτὸ τὸ ἔκαμα ἀμυνόμενος. Διότι νομίζω, ὅτι περνᾶμε τὴν περίοδον ἡ ὁποία δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν καθ’ ἣν ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἔχουν τὸ συναίσθημα μιᾶς μεταβατικῆς καταστάσεως, σὰν κάτι νὰ ἀναμένουν νὰ γίνῃ. Εἶπα λοιπόν, ὅτι εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς πρέπει νὰ πάρωμε μίαν θέσιν, πρέπει νὰ βάλωμε μίαν γραμμήν. Καὶ εἶπα, ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν ἀνατιμήσεων θὰ πρέπει σοβαρῶς νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ὀργάνωσιν πραγματικοῦ ἐλέγχου. Αὐτὸς ἦτο ὁ σκοπός μου καὶ ὄχι νὰ θίξω τὸν κ. Στεφανόπουλον, τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ ὅλως ἰδιαιτέρως. Καὶ μάλιστα ἐλυπήθην παρὰ πολὺ ποὺ ἔθεσα τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἐκ τῶν ὑστέρων εἶδα ὅτι καλὰ ἔκαμα διότι θὰ δοθῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ εὐκαιρία νὰ ξεκαθαρίσουν αὐτὸ τὸ ζήτημα διότι καὶ ἐγὼ γνωρίζω τί δυσμενῆ ἀντίκτυπον ἔχουν εἰς βάρος τῆς χώρας τὰ δημοσιεύματα αὐτά. Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω, τονίζοντας τοῦτο: Ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ πάρῃ εἰς τὸ σύνολόν του τὸ κοινωνικὸ πρόβλημα τῆς χώρας. Ὅλας τὰς διακλαδώσεις. Τὸν τομέα τῆς ἀντιεργατικῆς πολιτικῆς, τὸν τομέα τῆς ὀργανώσεως τῶν κλάδων τῆς ἀσφαλίσεως, τὸν τομέα τῆς παραγωγῆς καὶ τὸν τομέα τὸν δημογραφικὸν τὸν σχετιζόμενον μὲ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἐργατικῶν χειρῶν. Καὶ τέλος νὰ ἐξετάσῃ τὸ πρόβλημα μὲ μίαν διάθεσιν ἡ ὁποία θὰ ἐμφανίσῃ μίαν Κυβέρνησιν εἰς τὸν ἐργατικὸν κόσμον ὄχι ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐχθρότητος, ὄχι ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν σφαλμάτων ὅλων ἐκείνων ποὺ σχετίζονται μὲ τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν στοιχειώδη προστασίαν. Κύριοι, πιστεύω ὅτι ὁλόκληρος ὁ ἀγὼν ποὺ θὰ πρέπει νὰ κάμῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀγὼν ἐναντίον τῆς ἀνάγκης. Διότι μόνον ὁ ἀγὼν κατὰ τῆς ἀνάγκης, κατὰ τῶν ἀναγκῶν ἐκείνων ποὺ σήμερον ἀπαιτεῖ ἡ προσπάθεια τῆς ἀναδημιουργίας καὶ τῆς ἀνοικοδομήσεως, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν ἐργαζόμενον Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ δημιουργήσῃ μίαν καλυτέραν αὔριον. Νομίζω, ὅτι ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα, ὅλα τὰ κόμματα εἰς τὴν Βουλήν, ἴσως καὶ ὁμάδες ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, θὰ πρέπει νὰ συντονίσουν τὰς προσπαθείας των διὰ τὴν ἀνάγκην ἀντιμετωπίσεως ὅλων ἐκείνων τῶν προβλημάτων ποὺ εἶναι συνυφασμένα μὲ ἀνάγκας οἰκονομικάς, ποὺ εἶναι συνυφασμέναι μὲ ἀνάγκας παραγωγικάς. Δι’ αὐτὸν καὶ μόνον τὸν λόγον ἔκαμα τὴν ἐπερώτησίν μου, διὰ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν καὶ τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων, διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς πραγματικῆς ὀργανώσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς τῆς ἐργασίας.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ εἶναι ἐγγεγραμμένοι πέντε νὰ ὁμιλήσουν, δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν διὰ τὴν Παρασκευὴν καὶ νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον;

§164ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45′ μ. μ.).