1947.05.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 112η

Δευτέρα 12 Μαΐου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὅτε ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερώτησίς μου, ἐδήλωσα ὅτι διαγράφω ταύτην, διότι στερεῖται περιεχομένου, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέθεσεν ἤδη τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα. Ἡ δήλωσίς μου δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ἡ προσθήκη. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Φιλίων καὶ συνιστᾷ ὅπως γίνουν ἀποδεκτὰ τὰ αἰτήματά των. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀριστείδου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Δημάρχου Φλωρίνης, Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, τραυματιῶν, ἀναπήρων πολέμου καὶ λοιπῶν ὀργανώσεων, διαμαρτυρομένων διὰ τὰ τραγικὰ γεγονότα παραμεθορίων χωρίων (Νυμφαίου, Μικρολίμνης, Βίγλας, Πισοδερίου) καὶ ζητούντων τὴν ἄμεσον ἔναρξιν ἐκκαθαριστικῶν ἐπιχειρήσεων δι’ ἀποκατάστασιν Κράτους Νόμου. Ὁ βουλευτὴς Βεροίας κ. Δ. Σαρρῆς, ἀποστέλλει τηλεγράφημα, δι’ οὗ ἀναφέρει ὅτι τὸ μεσονύκτιον τῆς 8ης πρὸς τὴν 9ην τρέχοντος, ἀναρχικοὶ εἰσέβαλον εἰς τὴν πόλιν Βεροίας, πυρπολήσαντες 10 οἰκίας, φονεύσαντες 6 καὶ τραυματίσαντες 3. Ὁ λαὸς διατελῶν ἐν ἀγανακτήσει, ζητεῖ λῆψιν μέτρων πρὸς ἐμπέδωσιν ἀσφαλείας καὶ πρόληψιν τραγικῶν συνεπιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν, ζητοῦντος ὅπως τὸ πορθμεῖον Ρίου μὴ θεωρηθῇ γέφυρα πρὸς ἀπαλλαγὴν ἐκ τοῦ Τελωνειακοῦ καὶ Λιμενικοῦ φόρου τῶν ἐμπορευμάτων, πρᾶγμα ὅπερ θὰ πλήξῃ καιρίως τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν. Οἱ βουλευταὶ Λαρίσης κ.κ. Μ. Σάπκας, Α. Νικολαΐδης καὶ Γ. Κακογιάννης, καταθέτουσι τηλεγράφημα τοῦ Συλλόγου ἀνταρτοπλήκτων Λαρίσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διακοπὴν χορηγήσεως τροφίμων εἰς τοὺς ἀνταρτοπλήκτους Λαρίσης διὰ τὸν μῆνα Μάρτιον. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Μ. Μαυρογορδᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἀσσήρου–Λαγκαδᾶ, ζητούντων παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν χρεῶν των. Οἱ βουλευταὶ Λακωνίας κ.κ. Π. Σταθόπουλος καὶ Λ. Βρεττᾶκος, καταθέτουν τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν ὀρεινῶν Κοινοτήτων Πάρνωνος (Ἀγριάνου, Περπαίνης καὶ Χρυσάφης) διαμαρτυρομένων δι’ ἀπαγόρευσιν διανομῆς τροφίμων Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ μηνῶν Ἰανουαρίου, Φεβρουαρίου καὶ Μαρτίου. Ἡ Ἕνωσις Συνταξιούχων Μεταλλευτῶν Λαυρίου– Κερατέας, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀθλίαν οἰκονομικήν των κατάστασιν καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν Ταμείων των. Ὁ Σύλλογος εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου Πατρῶν, διαμαρτύρεται δι’ ἐπιβολὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν φόρου πολυτελείας ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων κατόπτρων. Ὁ Ἀγροτικὸς κόσμος Νομοῦ Κοζάνης ζητεῖ καταβολὴν ὑπεσχημένης τριακοσιοδράχμου διαφορᾶς τιμῆς σιτηρῶν ἐξ ἀναπροσαρμογῆς κλπ. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Κατερίνης, ζητεῖ παράτασιν προθεσμίας ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς εἰδῶν προοριζομένων δι’ ἀγροτικὰς οἰκογενείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὁ Πρόεδρος ἀνταρτοπλήκτων Νομοῦ Λαρίσης διαμαρτύρεται διὰ διακοπὴν διανομῶν τροφίμων εἰς ἀνταρτοπλήκτους καὶ ζητεῖ τὴν συνέχισιν τούτων. Ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος Ἀναπήρων θυμάτων πολέμου Κατερίνης, Κοπανακίου, Πρεβέζης καὶ Λευκάδος, ζητεῖ ὅπως ἀποτραπῇ ἡ μείωσις ποσοστοῦ κρατήσεων Νόμου 1226, διατιθεμένων ὑπὲρ Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας θυμάτων πολέμου Ἑλλάδος. Ὁ Οἰκοδομικὸς Συνεταιρισμὸς Ἀναπήρων Ἀξιωματικῶν Ἀθηνῶν «Ὁ Λεωνίδας», ζητεῖ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως περιοχῶν κειμένων μεταξὺ Ἑκάλης– Διονύσου πρὸς ἀνοικοδόμησιν οἰκιῶν. Τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον, ζητεῖ ὅπως ἐξαιρεθῶσι τῶν ἐπιτάξεων ἀκίνητα ἀνήκοντα εἰς ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου. Ἡ Ἕνωσις Ροδίων Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὰς ὑπερβολικὰς διατυπώσεις καὶ ἐγγυήσεις διὰ τὰ ἐξαγόμενα Δωδεκανησιακὰ προϊόντα εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποστολὴν ὑπαλλήλων παραγωγικῶν κλάδων εἰς τὰς ὑπολοίπους νήσους, διὰ τὴν διατήρησιν τῶν γλίσχρων ἡμερομισθίων εἰς τὰ κρατικὰ ἐργοστάσια κλπ. Οἱ Ἀνάπηροι τῶν Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων, ζητοῦν τὴν χορήγησιν συντάξεως. Οἱ ἰδιοκτῆται ἀστικῶν ἀκινήτων Πύργου, ζητοῦν ἀναπροσαρμογὴν μισθωμάτων πρὸς σημερινὸν τιμάριθμον κλπ. Ἡ Ὁμοσπονδία Βιοτεχνῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἐξωστικῶν ἀποφάσεων. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Τσερίων, Ἐξαχωρίου, Καρδαμύλης, Γιαννίτσης καὶ ἄλλων χωρίων περιφερείας Καλαμῶν, ἀναφέρουν ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν ἀνωτέρω χωρίων ἐγκαταλείπουν τὰς ἑστίας των λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης τρομοκρατίας τῶν ἀναρχοκομμουνιστῶν καὶ ζητοῦν ὅπως ἀποσταλῇ ἀνώτερος ἀξιωματικὸς πρὸς διενέργειαν ὑπηρεσιακῶν ἀνακρίσεων καὶ καταλογισμοῦ εὐθύνης ὀργάνων Χωροφυλακῆς. Οἱ Ξενοδόχοι Τριπόλεως διαμαρτύρονται διὰ τὴν μεροληπτικὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ξενοδοχειακῆς Πίστεως, ὅπως ἐνισχύσῃ διὰ δανείων μόνον τέσσαρα Ξενοδοχεῖα πολυτελείας καὶ ζητοῦν ἀναθεώρησιν τῆς ἀποφάσεως καὶ ἄμεσον χορήγησιν δανείου εἰς ἅπαντας τοὺς Ξενοδόχους ὕπνου, βάσει ἀναγκῶν ἑκάστου κλπ. Ὁ Δήμαρχος, ὁ Πρόεδρος τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν, καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Μεσσήνης τηλεγραφοῦν ὅτι ὁ λαὸς Μεσσήνης, συνελθὼν εἰς πάνδημον συλλαλητήριον ἐπὶ τῇ ἀτίμῳ καὶ ἀνάνδρῳ ἐπιθέσει ἀναρχοκομμουνιστῶν καθ’ ἁμαξοστοιχίας Τριπόλεως–Καλαμῶν, διαμαρτύρεται δι’ ἀκολουθουμένην τακτικὴν Κράτους καὶ Πολιτικῆς ἡγεσίας καὶ ἀξιοῖ ἄμεσον λῆψιν δραστηρίων μέτρων καὶ ἐκτέλεσιν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ κατατεθεισῶν ἐρωτήσεων. I. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 283 ἀπὸ 18.4.47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμη, ἔχουσα οὕτω: Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 18.4.47 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι πράγματι κατὰ τὸ δεύτερον δεκαήμερον τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου, αἱ διάφοροι καλλιέργειαι καὶ κυρίως ἡ ἄμπελος ὡρισμένων διαμερισμάτων τῆς χώρας μας, εἰς ἃ συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ Ἀχαΐα, ὑπέστησαν σημαντικὰς ζημίας ἐκ παγετοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εὐθύς, ὡς ἔλαβε γνῶσιν τῶν ἀνωτέρω ζημιῶν, προέβη εἰς τὰς κάτωθι ἐνεργείας. 1) Δι’ ἐγκυκλίου πρὸς τὰς Διευθύνσεις Γεωργίας, παρέσχεν εἰς αὐτὰς λεπτομερεῖς ὁδηγίας, ὡς πρὸς τὰ μέτρα, ἅτινα δέον νὰ ληφθοῦν ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως ὑπὸ τῶν ἀμπελουργῶν εἰς τὰς πληγείσας ὑπὸ τοῦ παγετοῦ ἀμπέλους, πρὸς ἀποφυγὴν μεγαλυτέρων ζημιῶν ἐκ τῆς κακῆς τυχὸν ἐπεμβάσεως τῶν ἀμπελουργῶν. 2) Διέταξε τὴν σύστασιν εἰς τὰς πληγείσας περιφερείας ἐκ παγετοῦ τοπικῶν ἐπιτροπῶν ἐκ Κρατικῶν γεωπόνων καὶ τοιαύτην τῆς ΑΤΕ, εἰς ἃς θὰ συμμετάσχουν οἱ οἰκεῖοι Πρόεδροι Κοινοτήτων καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν ζημιῶν κεχωρισμένως κατὰ καλλιεργητὴν καὶ εἶδος καλλιεργείας. Συγχρόνως δὲ μελετᾷ ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς ΑΤΕ τὰ μέτρα, ἅτινα δέον νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων παραγωγῶν ἐκ τῆς ἐν λόγῳ θεομηνίας. II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν τῇ 30.4.47 ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Μαυρογορδάτου, Σ. Νικολαΐδου, Ι. Ἀποστόλου, Γ. Μπακατσέλου, Ε. Σωτηριάδου, Α. Μπιράκη καὶ Δ. Δημάκη ἐρώτησιν πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ἐσωτερικῶν, ἔχουσα οὕτω: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὡς πρὸς τὸ ἀφορῶν τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου σημεῖον τῆς ἐρωτήσεως, περὶ δαπάνης 8.000.000 τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης διὰ γενομένας βαπτίσεις, ὅτι διατελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ σχετικῶν πληροφοριῶν, ἃς ἐζητήσαμεν διὰ ταὐταρίθμου ἐγγράφου ἡμῶν ἀπὸ 3 Μαΐου ἐ. ἔ. (ὑπομνησθέντος τηλεγραφικῶς σήμερον) παρὰ τοῦ κ. Νομάρχου Θεσσαλονίκης. III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Ἐπὶ ὑποβληθείσης ἐρωτήσεως ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Μαυρογορδάτου, Σ. Νικολαΐδη κλπ. πρὸς τὸν ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ Ὑπουργόν, ἐὰν τὰ 5639 δέματα ἱματισμοῦ διανεμηθέντα ὑπὸ τῆς κυρίας Τσαλδάρη ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Κιλκὶς κατὰ τὴν ἐκεῖ μετάβασίν της πρὸ καιροῦ, προέρχωνται ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθηκῶν, τῶν ὑπαγομένων εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἔχουσα οὕτω: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ἡ Ὑπηρεσία Διανομῶν δωρεὰν ἱματισμοῦ, οὐδαμῶς τὰ ἐν λόγῳ δέματα προέρχονται ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθηκῶν. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ διανεμηθεῖσαι ποσότητες γάλακτος, ζακχάρεως, σοκολάτας καὶ τὰ 700 δέματα, δὲν ἐχορηγήθησαν παρὰ τῆς παρ’ ἡμῖν ὑπηρεσίας Εἰδικῶν Διανομῶν. Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς (Ὑπ. Δικ.) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς ἱερομονάχους καὶ ἱεροδιακόνους» καὶ 2) «περὶ συγκροτήσεως τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα Ἀνωτάτου Δικ. Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11)11.5.1946 Ν. Δ. «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ διατάξεών τινων περὶ χρόνου ἀποστρατείας Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Στεφανόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 683 καὶ 765)1945 «περὶ ρυθμίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν Τραπεζῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λάμπρου, Ε. Διακουμόπουλος, Ε. Ἀλιπράντης, Ι. Ζολώτας, Ν. Μαλλιάκας, Σ. Παπουτσάνης κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Νόμου 5304 «περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπιβατηγοῦ ναυτιλίας καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Νόμου 1303)1938 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 5304». Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Μπάϊζιος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως

διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)1946

Ν. Δ.».

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ τὸ κάτωθι ἔγγραφον τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἔχον οὕτω:

ΕΝΩΣΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ

ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ

ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1914

Ἀθῆναι τῇ 9 Μαΐου 1947. Ἀριθ. πρωτ. 2099. Πρὸς τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Εἰς τὴν δημοσιευθεῖσαν ἐπιστολὴν τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Ν. Ἀβραάμ, γίνεται μνεία τῆς Ὀργανώσεώς μας, καὶ δώρου τινὸς ὅπερ μέσῳ ταύτης θὰ τῷ παρεδίδετο. Ὡς ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν δι’ ὑμῶν εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Ὀργάνωσίς μας οὐδεμίαν προμήθειαν ἢ ἄλλην ἀμοιβὴν κατέβαλεν ἢ ὑπεσχέθη ποτὲ νὰ καταβάλῃ εἰς οἱονδήποτε, ἐν σχέσει μὲ τὰ 100 Λίμπερτυ. Τὸ ἀναμενόμενον ἐξ Ἀμερικῆς «δῶρον» ὅπερ, κατὰ τὸ δημοσίευμα, θὰ παρεδίδετο μέσῳ ἡμῶν εἰς τὸν κ. Ἀβραάμ, εἶναι μικρὸν ὁμοίωμα πλοίου τύπου Λίμπερτυ, ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα τὰ ναυπηγεῖα κατασκευάζουσι πρὸς διακόσμησιν γραφείων, τοὐτέστιν ἀντικείμενον ἄνευ ἐμπορικῆς ἀξίας. Μετὰ τιμῆς Ἐντολῇ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου

Ὁ Πρόεδρος

Λ. ΝΟΜΙΚΟΣ

Ὡσαύτως ἀνακοινῶ ἐπιστολὴν τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ν. Ἀβραάμ, ἔχουσαν οὕτω: Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1947. Πρὸς Τὸν Κον Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω Ὑμῖν ὅτι, σήμερον τὸ ἀπόγευμα περιῆλθον εἰς χεῖρας μου τὰ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2356 καὶ ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν Ὑμετέρου ἐγγράφου σταλέντα μοι πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς 8 Μαΐου, καθ’ ἣν ἐν ἀπουσίᾳ μου, ἀπολύτως ἀνυπαιτίῳ, ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἰδίου ζητήματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς 7 Μαΐου ἐ. ἔ., πληθούσης τῆς Βουλῆς, ὡμίλησα διὰ μακρῶν καὶ παρέσχον ἐξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκρίθησαν ὁμοθύμως καὶ διὰ χειροκροτημάτων ἐπαρκεῖς ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἐθεώρησα λήξασαν τὴν συζήτησιν, ἀποδεχθεῖσα τὴν δήλωσιν Ὑμῶν ὅτι «κατόπιν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ἀβραὰμ ἡ συζήτησις θεωρεῖται λήξασα», ὡς ἐμφαίνεται ἐν τοῖς πρακτικοῖς, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιρρήσεως καὶ ἀπὸ μέρους τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἐπειδὴ πρὸς πλήρη ἄσκησιν τοῦ φυσικοῦ δικαιώματος τῆς ἀμύνης μου ἀλλὰ καὶ εἰλικρινῆ ὑποβοήθησιν τοῦ Σώματος, ὅπως προασπίσῃ τὴν τρωθεῖσαν, ὡς ἐλέχθη, δῆθεν, ἐκ τῆς, τὸ ὀλιγώτερον, μετὰ σπουδῆς, ἀπολύτως ἐκ τῶν πραγμάτων ἀδικαιολογήτου, ὡς καὶ μονομερῶς ἐξετασθείσης περιπτώσεώς μου, ἀξιοπρέπειαν αὐτοῦ ὡς καὶ τὸ ἠθικὸν κῦρος τοῦ ἐνεργοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἔχω ἀνάγκην ὅπως λάβω γνῶσιν τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν ἀμφοτέρων τῶν συνεδριάσεων τῆς 7ης καὶ 8ης Μαΐου ἐ. ἔ., ἤτοι 1) τῆς ἰδικῆς μου μακρᾶς ἀγορεύσεως, ἐν τῇ διατυπώσει τῆς ὁποίας εἰς τὰ πρόχειρα ἐπίσημα πρακτικὰ ἔχουν παρεισφρύσει πλεῖστα καὶ οὐσιώδη λάθη, 2) τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Χατζηγιάννη ὡς καὶ τῶν διακοπῶν τῶν ἄλλων συναδέλφων, τῶν ὁπωσδήποτε συμμετασχόντων τῆς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς συζητήσεως τῆς συνεδριάσεως τῆς 7 Μαΐου, 3) τῶν ἀγορεύσεων τοῦ κ. Παπαληγούρα καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων ὡς καὶ τῶν διακοπῶν ὅλων τῶν μετασχόντων τῆς ἐνώπιον τοῦ Σώματος, συζητήσεως τῆς ἐν ἀπουσίᾳ μου συνεδριάσεως τῆς 8 Μαΐου. Ἐπειδὴ ἡ προσωπική μου περίπτωσις εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ συναρτήσει πρὸς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τῆς ἀγορᾶς τῶν Λίμπερτυ καὶ τῆς ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως παροχῆς κατὰ νόμον τῆς ἀπαιτηθείσης πρὸς τοῦτο ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλλ. Δημοσίου καὶ ὡς ἐκ τούτου μοὶ εἶναι ἀναγκαία ἡ ταχίστη παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων καὶ Ὑπηρεσιῶν ὡς καὶ τῆς ἐν Οὐασιγκτῶνι Ἑλλ. Πρεσβείας, τηλεγραφικῶς, συγκέντρωσις ἐπισήμων σχετικῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα πιστεύω ὅτι καὶ εἰς τὸ Σῶμα πρὸς διεξαγωγὴν ὑπευθύνου συζητήσεως, ἐπί τε τῆς ὅλης ὑποθέσεως καὶ τῆς εἰδικῆς περιπτώσεώς μου, εἶναι ἐπίσης χρήσιμα, σπεύδω νὰ παρακαλέσω Ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, ὅπως παραγγείλητε τὴν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας στενογραφικῆς ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς ἐντὸς 2 ἡμερῶν ἀποστενογράφησιν τῶν πρακτικῶν καὶ τὴν κεκανονισμένην διόρθωσιν ὑπὸ τῶν κ.κ. συναδέλφων τῶν σχετικῶν ἀγορεύσεων των καὶ διακοπῶν.

Μετὰ σεβασμοῦ

Ν. ΑΒΡΑΑΜ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως ἀποστείλωμεν εἰς τὸν κ. Ἀβραὰμ ὅλα τὰ αἰτούμενα ἔγγραφα;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ἡρ. Μπάτζιος ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4 ἀναφορᾶς τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἔχει τὸν λόγον.

§10Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τὴν ἐγκληματικὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης. Ἡ Θεσσαλονίκη, κ.κ. βουλευταί, εἶναι ἀνέκαθεν γνωστή, ὡς ἡ κατ’ ἐξοχὴν πόλις τοῦ ἐμπορίου. Διὰ τοῦ ἐμπορίου κατέκτησεν αὕτη τὴν κυριαρχοῦσαν θέσιν της εἰς τὸ παρελθὸν μεταξὺ ὅλων τῶν πόλεων τῆς Βαλκανικῆς Χερσονήσου καὶ διὰ τοῦ ἐμπορίου θὰ διατηρήσῃ τὴν ἐμπορικὴν αὐτὴν κυριαρχίαν της καὶ εἰς τὸ μέλλον δεδομένης καὶ τῆς ἐπιζήλου γεωγραφικῆς θέσεως τὴν ὁποίαν αὕτη κατέχει. Ἐπὶ 23 ὁλοκλήρους αἰῶνας ἀδιάσπαστον διετήρησεν ἡ πόλις αὕτη τὸν ἱστορικὸν Ἑλληνικὸν ἐμπορικόν της βίον. Καὶ μέχρι τοῦ τελευταίου πολέμου ἡ Θεσσαλονίκη δὲν ἔπαυσε κρατοῦσα τὰ σκῆπτρα τοῦ ἐμπορίου καὶ ὁ λιμήν της δὲν ἔπαυσεν ἐπίσης ν’ ἀποτελῇ τὸ προσκύνημα τῶν πλοίων τῆς Οἰκουμένης. Καὶ τοῦτο διότι καὶ ἐπὶ τῶν νεωτέρων χρόνων ἡ Θεσσαλονίκη ἀποτελεῖ τὴν φυσικωτέραν διέξοδον τῆς Χερσονήσου τοῦ Αἵμου πρὸς τὴν θάλασσαν καὶ τὸ κέντρον τοῦ πρὸς βορρᾶν ἐν γένει διαμετακομιστικοῦ ἐμπορίου, ὅπως ἐπὶ τῆς Ρωμαϊκῆς ἐποχῆς ἐχρησίμευσεν αὕτη ὡς γέφυρα τῆς μεταβάσεως τῶν Ρωμαίων πρὸς ἀνατολὰς διά τε τῆς θαλασσίας καὶ τῆς ἱστορικῆς Ἐγνατίας ὁδοῦ, καθὼς ἐπὶ Βυζαντινῆς ἐποχῆς ἐχρησίμευσεν ὡς ἐμπορικὴ διέξοδος τοῦ Βυζαντίου πρὸς τὴν Δύσιν. Καὶ ἐνῷ τοιαύτη σημασία καὶ ἀποστολὴ ἀποδίδεται στὴν Θεσσαλονίκην ὅμως λόγῳ τῆς ἐγκληματικῆς ἀδιαφορίας ὅλων τῶν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν Κυβερνήσεων, ἔχει μεταβληθῆ αὕτη, εἰς μίαν ἀληθινὴν νεκρούπολιν τὸ δὲ λιμάνι της τὸ ὁποῖον ἐβούϊζε προπολεμικῶς, ἀπὸ τὰ πάσης σημαίας ξένα πλοῖα, ἔχει περιέλθει σήμερα εἰς τέλειον μαρασμόν. Καὶ ταῦτα τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τυγχάνει γενικῶς παραδεδεγμένον ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη ἀποτελεῖ τὴν μεγάλην ἀορτήν, ἡ ὁποία διοχετεύει τὸ αἷμα, τὴν ἄλλοτε σφριγῶσαν ἐμπορικὴν κίνησιν καὶ ζωὴν πρὸς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην. Ὅμως ἡ ἀορτὴ αὐτὴ ἐξ αἰτίας τῆς Κυβερνητικῆς ἐγκληματικῆς ἀδιαφορίας ἔχει στειρέψει καὶ ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Θράκη, ὁ σιτοβολὼν αὐτὸς τῆς Ἑλλάδος μας, κινδυνεύουν νὰ καταποντισθοῦν μέσα εἰς τὰ βάθη ἑνὸς ἀδυσωπήτου οἰκονομικοῦ μαρασμοῦ. Ὅλα τὰ πλοῖα τὰ προερχόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ προσεγγίζουν μόνον εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται νὰ μεταφέρουν ἐμπορεύματα προοριζόμενα διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, εἴτε τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, εἴτε καὶ τῆς ΟΥΝΡ-ΡΑ ἀκόμη. Καὶ τὸ ἐκπληκτικώτερον μάλιστα ἐν προκειμένῳ εἶναι τὸ γεγονὸς, ὅτι πλοῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ τὰ ὁποῖα πλευρίζουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διὰ τὴν φόρτωσιν καπνῶν ἔρχονται ἀδειανά. Ἡ βουλιμικὴ τακτικὴ τοῦ Πειραιῶς ὑποτάσσει τὰ πάντα. Ἐδῶ στὸν Πειραιᾶ, ξεφορτώνονται, ἐκτελωνίζονται καὶ ἀποθηκεύονται καὶ τὰ διὰ τὴν Β. Ἑλλάδα προοριζόμενα ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα ὕστερα μεταφορτώνονται εἰς τὰ διάφορα πλοιάρια διὰ τὰ μεταφέρουν εἰς Θεσσαλονίκην. Ὁ παρεμβατισμὸς αὐτὸς τοῦ λιμένος Πειραιῶς ἐπιβαρύνει τὰ ἐμπορεύματα κατὰ 30–40% λόγῳ περιττῶν φορτοεκφορτωτικῶν γενικῶν ἐξόδων, ἀβαριῶν κλπ., ἐνῷ ἐκ παραλλήλου καταδικάζει εἰς ἀργίαν ἕνα ὁλόκληρον κόσμον τὸν κόσμον τῶν ἐκτελωνιστῶν, λιμενεργατῶν, φορτοεκφορτωτῶν, ἀχθοφόρων, καρραγωγέων κλπ., ὁ ὁποῖος ἀπασχολεῖται μὲ τὸν λιμένα Θεσσαλονίκης. Εἰς οὐδὲν ἀτυχῶς ἴσχυσαν μέχρι σήμερον αἱ διαμαρτυρίαι τοῦ ἐμποροβιομηχανικοῦ καὶ ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ κόσμου Θεσσαλονίκης. Μεταφέροντες τὴν διαμαρτυρίαν καὶ ἀγανάκτησιν τῆς Β. Ἑλλάδος, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, καυτηριάζομεν τὴν ἐπιδειχθεῖσαν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν Κυβερνητικὴν ἀβελτηρίαν καὶ ἐγκληματικὴν ἀμέλειαν καὶ ἀξιοῦμεν ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας νὰ προσέξῃ τὴν παρηγκωνισμένην Μακεδονικὴν πρωτεύουσαν, ἡ ὁποία διέρχεται κατάστασιν ἀληθινὰ ἐπιθανάτιον οἰκονομικῶς ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν σφύζοντα ἀπὸ ζωὴν ὑδροκέφαλον πρὸς τὸν ὁποῖον μεταγγίζεται ὁλόκληρον σχεδὸν τὸ αἷμα τοῦ Κρατικοῦ ὀργανισμοῦ. Εἶναι δὲ ἄκρως ἀποκαρδιωτικόν, κύριοι, τὸ γεγονὸς ὅτι ἔμποροι Θεσσαλονίκης οἱ ὁποῖοι ἀνεφωδίαζον ἄλλοτε τὰς Ἀθήνας ἀκόμη δὲ καὶ αὐτὴν τὴν Κρήτην καὶ τὰ ἀκρότατα σημεῖα τῆς Σάμου νὰ ζητοῦν σήμερα νὰ ἐγκατασταθοῦν στὰς Ἀθήνας. Εἶναι θλιβερά, κύριοι βουλευταί, ἡ εἰκὼν τὴν ὁποίαν παρουσιάζει σήμερον ἡ Θεσσαλονίκη. Πρόκειται περὶ μιᾶς εἰκόνος κενοῦ καταστήματος πτωχεύσαντος ἐμπόρου· εἰκόνος ὅμως φιλοτεχνηθείσης οὐχὶ ἀπὸ τὴν ἀνικανότητα ἢ ἀπειρίαν τῶν ἐμπόρων Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν παμφάγον διάθεσιν τοῦ ὑδροκεφάλου, ἀπὸ τὴν ἀκατανόητον στάσιν τοῦ Κέντρου. Περιμένομεν τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως στὰ ἀμείλικτα ἐρωτήματά μας, στὰ ἀδυσώπητα «κατηγορῶ» τῆς Β. Ἑλλάδος. Θέλομεν δὲ νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ συναισθανθῇ τοὺς μεγάλους ἐθνικοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους συνεπάγεται μία τοιαύτη ἄστοργος ἐγκατάλειψις τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης καὶ θὰ θελήσῃ νὰ ἐκδηλώσῃ ἄμεσον καὶ ἐναργὲς τὸ ἐνδιαφέρον της ὅπως ὑπερπόντια καράβια διαπλέουν καὶ πάλιν τὰ γαλανὰ νερὰ τοῦ Θερμαϊκοῦ διὰ νὰ ἐπανακτήσῃ τὴν προτέραν της ἐμπορικὴν ἀκμὴν ἡ Μακεδονική μας πρωτεύουσα. Ἐλπίζομεν ὁ πόνος καὶ ἡ ἀγωνία τοῦ Βορειοελλαδικοῦ λαοῦ νὰ εὕρουν τὴν δέουσαν κατανόησιν παρὰ τῇ Κυβερνήσει, ἐὰν ὄντως ἡ Κυβέρνησις πιστεύσῃ στὰς διακηρύξεις της ὅτι ἡ Βόρειος Ἑλλὰς ἀποτελεῖ τὴν καρδιὰ τοῦ Ἔθνους μας καὶ τὸν κορμὸν τῆς Ἑλλάδος μας. (Χειροκροτήματα).

§11Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριοι βουλευταί, εὑρίσκω ἀπολύτως δεδικαιολογημένην τὴν ἀγανάκτησιν μὲ τὴν ὁποίαν κατέχεται ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Μπάτζιος, καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι βουλευταὶ Βορείου Ἑλλάδος, διότι πράγματι ἡ Θεσσαλονίκη διέρχεται κρίσιν, καὶ καθημερινῶς ἡ ἐμπορικὴ κίνησις τῆς πόλεως φθίνει. Τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα μεταφέρονται ἐκφορτωνόμενα εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ μεταφερόμενα δι’ ἄλλων πλοίων εἰς Θεσσαλονίκην ἐπιβαρύνονται μὲ δυσβάστακτα βάρη, καί εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον. Φοβοῦμαι ὅμως ὅτι ὁ κ. βουλευτὴς περιέπεσεν εἰς μίαν πλάνην, διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ ἀπολύτως τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τοῦτο διότι, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπ. Ναυτιλίας δὲν ἔχει καμμίαν ἐξουσίαν εἰς τὰ πλοῖα τὰ ὁποῖα ἔρχονται ὑπὸ ξένην σημαίαν εἰς τὸν Πειραιᾶ, νὰ τὰ ὑποχρεώσῃ νὰ συνεχίσουν τὸν πλοῦν των πρὸς Θεσσαλονίκην. Τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ γενικώτερον τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε τὰ ἐμπορεύματα τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ Θεσσαλονίκην, νὰ φορτώνωνται ἀπὸ τοὺς ἀρχικοὺς τόπους φορτώσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ Θεσσαλονίκην, καὶ τὰ πλοῖα νὰ συνεχίζουν τὸν πλοῦν των εἰς Θεσσαλονίκην καὶ νὰ τὰ ἐκφορτώνουν ἐκεῖ.

§12Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιαφέρεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπ. Ναυτιλίας, πάλιν δὲν καταλογίζομεν ἀπολύτως εὐθύνας εἰς ὑμᾶς, διότι σεῖς φέρετε εἰς τὰς χεῖρας σας καὶ ξένα βάρη ἄλλων Ὑπουργείων, ἐφ’ ὅσον πρὸ τριῶν μηνῶν ἀνελάβετε τὸ Ὑπουργεῖον.

§13Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Βενιζέλος, ὡμίλησε διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ἐνῷ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ εἶναι οἱ ἄλλοι Ὑπουργοί. Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἄλλοι. Νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. Στεφανόπουλος πῶς τὰ ἐμπορεύματα αὐτὰ ἔρχονται ὅλα ἐδῶ.

§14Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Πράγματι ἡ ἐπιβάρυνσις τὴν ὁποίαν ὑφίστανται τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μεταφερόμενα ἐμπορεύματα τὰ προοριζόμενα διὰ τὸν λιμένα Πειραιῶς, μεταφερόμενα ἀπὸ τὸν λιμένα Πειραιῶς εἰς τὸν τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι ἐξωφρενική. Πρέπει νὰ ξεύρετε ὅτι τὰ ἔξοδα ταῦτα εἶναι περίπου ἀνάλογα μὲ τὰ ἔξοδα Πειραιῶς–Καλκούτας. Ἐὰν τὸ ζήτημα αὐτὸ σχετικῶς μὲ τὰ ἐφόδια τὸ ὁποῖον συνεζητήθη ἐπανειλημμένως καὶ μὲ τὸ Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιλυθῇ, σύμφωνα μὲ τὸν πόθον τῶν βουλευτῶν Θεσσαλονίκης, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ πλοῖα τὰ ὁποῖα μεταφέρουν τὰ ἐφόδια, πλοῖα ξένα, ἔρχονται καθ’ ὡρισμένον δρομολόγιον διὰ τὸν Πειραιᾶ, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι ἀδύνατον εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὰ πλοῖα αὐτὰ πλόας οἵτινες θὰ ἐπιμηκύνουν τὸ ταξίδιόν των μέχρι τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐπανειλημμένως, τὸ ἐξητάσαμεν αὐτὸ μὲ τὸ Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, προσεκόψαμεν ὅμως εἰς τὴν ἄρνησιν αὐτήν. Διότι τὰ ξένα πλοῖα τὰ ὁποῖα μεταφέρουν τὰ ἐφόδια αὐτὰ ἀρνοῦνται ἐπιμόνως νὰ ἐπιμηκύνουν τὸν πλοῦν των μέχρι Θεσσαλονίκης. Καὶ τοῦτο ἴσως διότι θὰ ἔχουν ἀναλάβει ἄλλην ὑποχρέωσιν Ταὐτοχρόνως ὅμως, τὸ συζητούμενον ζήτημα συνδέεται καὶ μὲ τὰς διαφόρους ἐπιβαρύνσεις, αἱ ὁποῖαι ὀφείλονται εἰς πλείστους ὅσους λόγους. Εἶναι αἱ διάφοροι τοπικαὶ φορολογίαι, εἶναι αἱ φορολογίαι τῶν λιμενικῶν ταμείων, αἱ φορολογίαι τῶν εἰδικῶν ταμείων, εἶναι πάσης φύσεως αἱ ἐπιβαρύνσεις τῶν ὁποίων ἀναμφισβητήτως ἡ ἑνοποίησις, ἂν μὴ ἡ κατάργησις, εἶναι ἔργον ἐπιβεβλημένον. Μεταξὺ ἐκείνων τὰ ὁποῖα τώρα μελετῶνται, εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἑνοποίησις ὡρισμένων ἐξ αὐτῶν τῶν εἰδικῶν τοπικῶν φορολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπιβαρύνουν ἐξαιρετικῶς τὰς μεταφορὰς καὶ ἔχομεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι συντόμως θὰ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου πολλαὶ ἐπιβαρύνσεις πρόκειται νὰ μειωθοῦν εἰς τὸ ἐλάχιστον. (Χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δημητρᾶτος ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως.

§16Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Τ.Τ.Τ. νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ἐρωτήματος: Ἐὰν τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον πρόκειται νὰ ἐκδηλώσῃ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν τηλ)κῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ Κεφαλληνίας. Προπολεμικῶς ὑπῆρχε κρατικὴ ὑπηρεσία, ἡ ὑπηρεσία τῆς «Ἤστερν». Σήμερον δὲν ὑπάρχει καμμία ἐπικοινωνία. Τελευταίως ἐτοποθετήθη ἕνας ἀσύρματος, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπικοινωνήσῃ μετὰ τοῦ κέντρου, καὶ ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀπὸ τὴν Κεφαλληνίαν ἐστάλη τηλεγράφημα, καὶ τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ ἔφθασεν ἐδῶ τὴν 14ην ἡμέραν καὶ ἔπειτα ἀπὸ δύο ἡμέρας ἐστάλη ἄλλο τηλεγράφημα ὅτι ἀπεβίωσεν ἓν πρόσωπον καὶ τὸ ὁποῖον ἔφθασεν ἐδῶ μετὰ 15 ἡμέρας. Νὰ σημειώσητε ὅτι, μὲ τὰς πλέον μακρυνὰς ἀποστάσεις τοῦ κόσμου, ἠμπορεῖ νὰ ἐπικοινωνήσουν αἱ Ἀθῆναι μέσα εἰς 2–3 ἡμέρας. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐκδηλώσῃ ὅλως ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἐπικοινωνίας μετὰ τοῦ Νομοῦ Κεφαλληνίας.

§17Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Τ.Τ.Τ.). Ὡς γνωρίζετε, ἔχει γίνει προεργασία, διὰ νὰ μποῦν δύο ἀσύρματοι, ἕνας στὴν Κεφαλληνίαν καὶ ἕνας στὴ Ζάκυνθον καὶ ἕνας μεγάλος ἀσύρματος εἰς τὰς Πάτρας. Ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἀποκατασταθῇ πλήρως ἡ ἐπικοινωνία.

§18Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ δώσω μίαν διασάφησιν, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ ὑπῆρξα Ὑπουργὸς τῶν Τ.Τ.Τ. Ἀτυχῶς οἱ Γερμανοὶ ἐφρόντισαν νὰ ἀποκόψουν εἰς μέγα βάθος τὰ ὑποβρύχια καλώδιά μας, κατὰ τρόπον ὥστε νὰ εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐπιδιόρθωσις αὐτῶν ἄνευ καλωδιακοῦ ὑλικοῦ. Παρεκλήθη τὸ Ἀγγλικὸν Ναυαρχεῖον νὰ μᾶς ἀποστείλῃ καλωδιακὸν ὑλικόν, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐπιδιόρθωσις, ἀλλ’ ἀτυχῶς τὸ πλοῖον δὲν διῆλθεν ἀπὸ τὰ ὕδατά μας μέχρι τῶν ἡμερῶν ἐκείνων. Ἐν τῷ μεταξὺ παρηγγέλθη καὶ τῇ συγκαταθέσει μου ἠγοράσθη καλωδιακὸν πλοῖον ἀντὶ 100.000 δολλαρίων, παρὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἐξώπλισε μὲ ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἡ ἐπιστήμη διαθέτει καὶ μᾶς ἔκαμε δωρεὰν ἑβδομήκοντα ὅλων χιλιάδων δολλαρίων. Πρόκειται περὶ ἑνὸς πλήρους καλωδιακοῦ πλοίου, τὸ ὁποῖον θὰ δύναται νὰ ἐποπτεύῃ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὰ ὑποβρύχια καλώδιά μας. Τὸ πλοῖον αὐτὸ εὑρίσκεται ἐν πλῷ καὶ ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας θὰ εὑρίσκεται εἰς τὰ Ἑλληνικὰ ὕδατα καὶ θὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἐπιδιορθώσεως, ὥστε αἱ νῆσοι αἱ ὁποῖαι διαθέτουν συγκοινωνίαν διὰ καλωδίων, νὰ ἔχουν ἰδεώδη τηλεγραφικὴν ἐπικοινωνίαν. (Χειροκροτήματα).

§19Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Τ.Τ.Τ.). Ὀφείλω νὰ συμπληρώσω τοῦτο, ὅτι τὸ καλωδιακὸν πλοῖον ἔφθασεν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19 ἐρωτήσεως, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Μελᾶς.

§21Ι. ΜΕΛΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ποῖος ὁ ἀριθμὸς καὶ ἡ ἰδιότης τῶν εὑρισκομένων ἐν ἀποστολῇ εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, ἰδίως δὲ ἐὰν ἀσκῆται ἔλεγχος ἐπὶ τῆς δράσεως αὐτῶν καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος ἐπὶ τῶν προσώπων αὐτῶν.

§22Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐξωτερ.). Νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποβληθῆ πίναξ τῶν ἀποστολῶν.

§23Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἔχει ὑποβληθῆ ἀπὸ τὸ καλοκαῖρι, ἀλλὰ δὲν ἐδημοσιεύθη.

§24Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐξωτερ.). Ἔχει ἐκτυπωθῆ ὁ πίναξ αὐτός. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ κάμωμεν ἀναθεώρησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ πίνακος, εὐχαρίστως νὰ τὸ πράξωμεν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: «Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ συνεπεῖς πρὸς τὴν λαϊκὴν ἐντολὴν καὶ τὴν ὁμόθυμον καὶ ὁμόφωνον ἀξίωσιν τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὀρθῶς μὲ τὸ πολιτικόν του αἰσθητήριον κρίνοντος καὶ ἐκτιμῶντος τὰ πράγματα, ζητοῦμεν διὰ τῆς παρούσης μας, κατόπιν τῆς καταφανοῦς καὶ μὲ πλήρη ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα διαπιστουμένης διὰ συνεχῶν ἐγκληματικῶν πράξεων καὶ ἐνεργειῶν προδοτικῆς καὶ ἀντεθνικῆς δράσεως τῶν Κ.Κ.Ε., Ε.Α.Μ. καὶ Ε.Λ.Α.Σ. καὶ δὴ καταφανῶν παραβάσεων τοῦ Α. Ν. 375, τῶν ἄρθρων 123–136 Π. Ν. 173)1914 καὶ 755)1917 νὰ κληθῇ εἰς εἰδικὴν συνεδρίασιν ἡ Βουλὴ καὶ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως κληθοῦν οἱ κ.κ. βουλευταὶ νὰ ἀποφανθοῦν ἐπὶ τοῦ τιθεμένου ἐρωτήματος περὶ κηρύξεως ἐκτὸς Νόμου τοῦ Κ.Κ.Ε.». (Χειροκροτήματα). Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Κ. Παπαδόπουλος, Χ. Κουγιδᾶς, Α. Σακελλαρίου, Μ. Πάξης, Θεοδωρόπουλος, Μαρινᾶκος, Βρεττᾶκος, Κούτσικας, Σπηλιώτης, Κουλουμβάκης, Παπαδόπουλος, Πιπιλιάγκας, Παπαδάκης, Μόσχος, Κιουγιουμτζόγλου, Κύρου, Ἡλιάδης, Λαμπρόπουλος, Μπάτζιος, Λαυρεντίδης καὶ Μπουρνιᾶς». Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἡ ἀπόφασις διὰ τὴν ἡμέραν τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ νὰ ὁρίσωμεν ὡς ἡμέραν συζητήσεως τὴν προσεχῆ Πέμπτην.

§26Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι Κυβερνητικὸν καὶ πρέπει νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ πρωτοβουλία νὰ τὸ ρυθμίσῃ.

§27Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐξωτερ.). Ἐφ’ ὅσον ὑπεβλήθη πρότασις δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ γίνῃ συζήτησις. Καὶ πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὥρισε τὴν προσεχῆ Πέμπτην ὡς ἡμέραν συζητήσεως.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδέχθη ἡ Βουλὴ ὅπως ὁρισθῇ ἡ προσεχὴς Πέμπτη ὡς ἡμέρα συζητήσεως εἰδικῶς τῆς ἀνωτέρω προτάσεως.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§29Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβάλλεται ἐπ’ ἄπειρον ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐπερώτησις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δι’ αὐτὸ. Θὰ συζητηθῇ ὅμως τὴν Παρασκευήν.

§31Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τῆς ἀπουσίας του νὰ ἀναβάλλῃ τὴν ἐπερώτησιν. Νὰ συζητηθῇ ἔστω καὶ ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι θὰ συζητηθῇ τὴν Παρασκευήν.

§33Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Ὥστε μένομεν σύμφωνοι διὰ τὴν Παρασκευήν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 51.

§35Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἡ πρόταξις ἐζητήθη διὰ τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 245 συμφώνως μὲ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ἔχετε δίκαιον, ἡ ὑπ’ ἀρ. 245.

§37Χ. ΛΑΔΑΣ. Ποῖοι ἔχουν ὑπογράψει τὴν πρόταξιν αὐτῆς τῆς ἐπερωτήσεως;

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχουν ὑπογράψει 12, οἱ ἑξῆς: «... ............ (Ἀναγινώσκει)..................».

§39Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ, ἐὰν δέχεται τὴν πρόταξιν. Δὲν ἀρκεῖ ἁπλῶς τοῦτο. Ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὴν πρόταξιν, ἀλλὰ κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρόταξιν;

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ κ. Κ. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν ὑπὸ τῶν δικαστηρίων τοῦ ΙΘʹ Ψηφίσματος.

§43Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησίς μου ἀναγραφομένη εἰς τὸν ἀριθμὸν 245 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, στρέφεται κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ὄχι κυρίως τόσον διὰ νὰ ἐλεγχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅσον διὰ νὰ ἐπιστηθῇ περισσότερον ἡ προσοχὴ τῆς Βουλῆς, καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ μίαν παράβασιν καὶ διὰ μίαν κακὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, τοὺς ὁποίους τὰ δικαστήρια ἐφαρμόζουν, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ληφθείσας ἀποφάσεις ὑπὸ τοῦ Σώματος τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιπροσωπείας. Οἱ δικασταί, δὲν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τους τὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀπεφάσισεν, ἐψήφισε καὶ ἐκύρωσε κατὰ τὸ ψήφισμα 19. Τὸ ὀλιγώτερον ποὺ ἠδύνατο νὰ κάμῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἦτο νὰ ἀσφαλίσῃ ὄχι ἀπαλλαγὴν τῶν δοσιλόγων, ὄχι εὔνοιαν ὑπὲρ τῶν δοσιλόγων, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἓν δικονομικὸν εὐκόλημα. Τὸ νὰ κρίνεται ἡ ὑπόθεσίς των, μετὰ ἀπολογίαν καὶ μετὰ πρότασιν τοῦ Ἐπιτρόπου ὑπὸ τῶν συμβουλίων, κατὰ τῶν ὁποίων τὸ ψήφισμα ἐπέτρεψε ἀνακοπὴν καὶ εἰς τὸν Ἐπίτροπον καὶ εἰς τὸν κατηγορούμενον. Οἱ Ἐπίτροποι μὴ λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ψήφισμα τοῦτο, εἰσάγουσιν εἰς δίκην κατηγορουμένους, χωρὶς κἂν νὰ ἀπολογηθοῦν ἀλλὰ καὶ χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν κρίσιν τῶν συμβουλίων αὐτῶν, τοῦ Εἰδικοῦ Συμβουλίου Δοσιλόγων καὶ τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν. Ἡ βάσις τὴν ὁποίαν θέτουσιν εἰς τὰς ἀποφάσεις αὐτῶν, εἶναι βάσις ὄχι ὀρθή, διότι, ὁ κ. τότε ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργός, ἑρμηνεύων τὸ ψήφισμα τοῦτο, ἐδήλωσεν ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὸ ψήφισμα τοῦτο τὰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις καὶ ἐνόμισαν ὅτι διότι ἅπαξ εἰσήχθη μία ὑπόθεσις, εἰς τὸ δικαστήριον, ἔστω καὶ δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως, ὅτι δὲν δικαιοῦνται νὰ εἰσαγάγουν τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἰς τὰ Συμβούλια. Εὕρισκον, ὅτι εἶναι εὐχερέστερον νὰ κρίνωνται οἱ κατηγορούμενοι ἄνευ κρίσεως τῶν Συμβουλίων. Τοῦτο, θεωρῶ ἄντικρυς ἀντικείμενον, πρὸς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐξέφρασεν ἡ συνέλευσις αὐτή, διὰ τῆς ψήφου της. Ἐὰν ἀποτελῇ ἐλάχιστον δεῖγμα ἀπονομῆς Δικαιοσύνης τοῦτο, καὶ τὸ δεῖγμα τοῦτο δὲν τὸ σέβονται τὰ δικαστήρια, νομίζω, ὅτι ἔχει ἡ Βουλὴ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ μίαν τοιαύτην παράβασιν καθηκόντων. Ἐὰν τὸν ἐλέγχω τὸν κ. Ὑπουργόν, δὲν τὸν ἐλέγχω διότι πταίει αὐτός, ἀλλὰ τὸν ἐλέγχω διότι, ὅταν ἐγένοντο αἱ ἀνακοινώσεις αὐταί, εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ἔχει νομίζω καὶ σήμερον τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ δηλώσῃ τί ἐπὶ τοῦ παρόντος, κρατεῖ, Ἐὰν φθάσωμεν εἰς τὸ κατάντημα, ἡμεῖς νὰ ἀποφασίζωμεν, νὰ κάμνωμεν ψηφίσματα καὶ τὰ δικαστήρια νὰ μὴ σέβωνται αὐτά, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, ὅτι ὑπάρχει εὔρυθμος καὶ κανονικὴ λειτουργία τοῦ πολιτεύματος. Ξεφύγαμεν ἀπὸ κάθε ὅριον καὶ δὲν εἴμεθα Κράτος. Νομίζω, ὅτι πρὶν εἰσέλθω εἰς εὐρυτέραν ἀνάπτυξιν τοῦ ζητήματος, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐὰν ἔχω ἢ ὄχι δίκαιον καὶ ἡ Βουλὴ ν’ ἀποφανθῇ, ἐὰν ἔχω ἢ ὄχι δίκαιον ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§44Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ ἐπερώτησις, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Τρικάλων, δὲν ἔχει τόσον τραγικὴν τὴν μορφήν, ὅπως ἠθέλησε νὰ τὴν παρουσιάσῃ εἰς τὴν Βουλήν. Μόλις ὑπεβλήθη ἡ ἐπερώτησις, ἀπετάθημεν εἰς τὰ Δικαστήρια τῶν δοσιλόγων, διὰ νὰ συλλέξωμεν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἱκανὰ νὰ διαφωτίσουν τὴν Βουλήν, ἐὰν ἡ ἐπερώτησις ἔχῃ τὴν βάσιν, τὴν ὁποίαν θέτει ὁ κ. βουλευτής. Αἱ συλλεγεῖσαι πανταχόθεν πληροφορίαι εἶναι ὅτι τὸ ψήφισμα ἐφαρμόζεται καθ’ ὅλην αὐτοῦ τὴν ἔκτασιν. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία περίπτωσις, ὥστε νὰ εἰσήχθη εἰς δίκην κατηγορούμενος ἄνευ παραπεμπτικοῦ βουλεύματος. Μόνον διχογνωμία ὑπῆρξε δικαστικὴ εἰς τὸ ἑξῆς: Ἐὰν εἶχεν ἐκδοθῆ μία ἀπόφασις ἐρήμην, πρὸ τοῦ ψηφίσματος, ἡ ἀπόφασις αὐτὴ πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὁριστικὴ ἢ ὄχι;

§45Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι ὁριστική. Ἀμετάκλητος. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Σταμούλης.

§46Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ ψήφισμα ὁμιλεῖ περὶ ὁριστικῆς ἀποφάσεως. Καὶ ἐθεωρήθη πραγματικῶς μεταξὺ τῶν νομικῶν ὅτι εἶναι ζήτημα, εἰς τὸ ὁποῖον δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πραγματικὴ διχογνωμία. Ἐπ’ αὐτοῦ τὸ Ὑπουργεῖον ἐθεώρησεν ὅτι ὤφειλε νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτρόπου ἐπὶ τῶν δοσιλόγων, τοῦ κ. Κυριακοπούλου, ὅστις, ὡς γνωστόν, εἶναι μεταξὺ τῶν ἐγκρίτων νομομαθῶν τῆς Ἑλλάδος. Ὁ κ. Κυριακόπουλος, τέμνων αὐτὴν τὴν ἀντιγνωμίαν, ἐγνωμοδότησε κατὰ τῆς ἀπόψεως τοῦ ἐπερωτῶντος συναδέλφου: «...... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὴ εἶναι ἡ ὅλη ὑπόθεσις, ὥστε δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς λόγος ὅπως ὁ Ὑπουργὸς κάμῃ τίποτε περισσότερον ἀπὸ τοῦ νὰ συντεθῇ μὲ τὴν ἀπάντησιν νομικοῦ, τῆς ἀξίας τοῦ κ. Κυριακοπούλου. Αὐτὴ εἶναι ὅλη ἡ ὑπόθεσις καὶ αὐτὴν ἔχει τὴν οὐσίαν.

§47Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχομεν δοσιλόγους καταδικασθέντας δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικῆς Πράξεως δι’ ἁπλῆν οἰκονομικὴν συνεργασίαν εἰς βαρυτάτας ποινάς, ἐνῷ ἐπηκολούθησεν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 107 Συντακτικὴ Πρᾶξις, διὰ τῆς ὁποίας ἄλλοι ἀπηλλάγησαν, ἐνῷ ὑπεῖχον ἀσυγκρίτως μεγαλυτέρας εὐθύνας. Ἐρωτῶ, ποῖα μέτρα ἐλάβατε πρὸς ἄρσιν τῶν γενομένων ἀδικιῶν καὶ τῆς δημιουργηθείσης ἀνισότητος.

§48Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἐξαίρετος νομομαθὴς κ. Κυριακόπουλος, ὁ ἀσκῶν τὴν γενικὴν ἐποπτείαν ἐπὶ τῶν Ἐπιτρόπων, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐξέδωσε τὰς πλέον περιέργους ὁδηγίας πρὸς τοὺς Ἐπιτρόπους. Σᾶς ἀρχίζω ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ, διὰ νὰ κατανοήσητε ἐὰν καὶ κατὰ πόσον δύναται νὰ θεωρηθῇ ἔγκυρος νομομαθὴς ὁ κ. Κυριακόπουλος, ἀσκῶν τὴν ἐποπτείαν ἐπὶ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων τῶν Ἐπιτρόπων. Ἐγεννήθη τὸ ζήτημα μὴ ὑπάρχοντος τίτλου προφυλακίσεως καὶ ἀσκουμένης τῆς ἀνακοπῆς, ἡ ὁποία γίνεται δεκτὴ ἀπὸ τὰ Δικαστήρια, ἐξαφανίζεται ἡ ἐρήμην ἀπόφασις καὶ ὁ κ. Κυριακόπουλος συνιστᾶ νὰ κρατῆται ὁ κατηγορούμενος, καὶ ἂν ἀκόμη δὲν ὑπάρχῃ τίτλος προφυλακίσεως.

§49Χ. ΛΑΔΑΣ. Διὰ τὴν ἀκρίβειαν, δὲν λέγει αὐτό. Ὁ κ. Κυριακόπουλος λέγει ὅτι θὰ χρησιμοποιηθοῦν, ὡς τίτλοι κρατήσεως, τὰ καταδιωκτικὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα εἶχον ἐκδοθῆ πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως.

§50Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Πρέπει νὰ βγάλῃ ἀπόφασιν.

§51Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐγὼ λέγω, τί εἶπεν ὁ κ. Κυριακόπουλος. Πέραν αὐτοῦ, δὲν ἀναμιγνύομαι.

§52Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μὲ αὐτὸ ποὺ λέγετε σεῖς, λέγετε ὅτι ἔχει δικαίωμα τὸ Δικαστήριον νὰ ἐκδίδῃ τοιαύτην ἀπόφασιν. Δὲν εἶναι σύμφωνον μὲ τὸν νόμον αὐτὸ ποὺ λέγετε.

§53Χ. ΛΑΔΑΣ. Διατὶ νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὸς εἷς Ἀρεοπαγίτης εἰς τὴν ὑπόθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκλήθη νὰ γνωμοδοτήσῃ — κατὰ τρόπον ποὺ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ διότι εἶχον ἐκδοθῆ ἤδη καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις — εἶπε λοιπόν, ὁ κ. Ἀρεοπαγίτης ὅτι θὰ κρατηθοῦν αὐτοὶ δυνάμει τῶν καταδιωκτικῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα προϋπῆρχον τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως. Καθὼς γνωρίζετε ἐπειδὴ ἀναμιγνύεσθε εἰς τὰ ποινικά, πρὶν ἐκδοθῇ ἡ καταδικαστικὴ αὐτὴ ἀπόφασις, εἶχεν ἐκδοθῆ ἓν κατασχετήριον. Ἐκεῖνο τὸ πάρα κάτω, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ θίγει ὁ κ. Κυριακόπουλος, εἶναι: Τί θὰ κάμῃ τὸ Δικαστήριον ἂν δὲν ὑπάρχουν καταδιωκτικὰ ἔγγραφα.

§54Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Παρὰ τοῦτο, κρατοῦνται....

§55Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν δυνάμεθα νὰ γνωρίζωμεν τί θὰ γίνῃ, ἂν δὲν γνωρίσωμεν τί εἶπεν ὁ κ. Κυριακόπουλος. Δὲν ἀναμιγνύομαι εἰς τὴν συζήτησιν, παρὰ μόνον διὰ νὰ βεβαιώσω ὅτι ἡ γνωμοδότησις τοῦ κ. Ἀρεοπαγίτου λέγει ὅτι θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν κράτησιν τὰ καταδιωκτικὰ ἔγγραφα. Ἂν αὐτὸ τὸ ἐφαρμόζουν καλῶς ἢ κακῶς τὰ Δικαστήρια, δὲν ὑπάρχει εὐθύνη τοῦ κ. Κυριακοπούλου.

§56Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει τὸ κείμενον τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ κ. Ἀρεοπαγίτου, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ θίγεται εἷς Ἀρεοπαγίτης, ἐφ’ ὅσον δὲν γνωρίζομεν τί εἶπε καὶ νὰ ἐκφράζωμεν μομφὰς ἐναντίον ἑνὸς Ἀρεοπαγίτου, ποὺ εἶναι εἰς τὴν ἀνωτάτην ἱεραρχίαν τῆς Δικαιοσύνης.

§57Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ὁ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος, ἔχει μέγιστον σεβασμὸν πρὸς τὰ Δικαστικὰ πρόσωπα, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ δικαιολογήσω πράξεις ἀντιτιθεμένας πρὸς τὸν νόμον.

§58Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἂν ὑποτεθῇ ὅτι τὸ θέμα εἶναι ὅτι ὑπάρχουν καταδιωκτικὰ ἔγγραφα, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὀρθότατα ἔπραξε, λέγων ὅτι πρέπει νὰ κρατηθοῦν. Ἄν, ὅμως, λέγει...... (δὲν ἀκούεται, ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του)..... Διὰ νὰ κρίνωμεν, ἂν εἶπεν ὀρθῶς ἢ ὄχι, καὶ διὰ νὰ ἐκφράσωμεν μομφὴν ἢ ὄχι, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τί εἶπεν ἀκριβῶς.

§59Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Δὲν εἶναι ὅμως αὐτό, τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεώς μου, εἶναι τοῦτο: Ὑπαρχούσης ἐρήμην ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐξεδόθη καὶ ἄνευ ἀπολογίας τοῦ κατηγορουμένου, μετὰ τὴν ἀπόφασιν διὰ τῆς ὁποίας ἀφανίζεται ἡ ἐρήμην ἀπόφασις, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν κρατῆται ἢ ὄχι ὁ κατηγορούμενος, δὲν εἰσάγουν οἱ Ἐπίτροποι τὰς προτάσεις των εἰς τὸ Συμβούλιον, ἀλλ’ ὀχυρούμενοι ὄπισθεν τοῦ ὅτι ἐξεδόθη μία ἀπόφασις ἐρήμην, ἀκυρωθεῖσα καὶ ἐξαφανισθεῖσα, εἰσάγουν καὶ πάλιν τὰς ὑποθέσεις δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως εἰς τὰ εἰδικὰ δικαστήρια. Τί ζητεῖ, κύριοι, ὁ δωσίλογος; Μίαν δικονομικὴν διευκόλυνσιν, νὰ μὴ κληθῇ δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔδωσεν ἡ Βουλή. Τοῦτο ὅμως δὲν τὸ ἐφαρμόζουν οἱ Ἐπίτροποι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἐξήτασε τὸ ζήτημα καὶ εὗρεν, ὅτι ἔχουν κάποιον δίκαιον. Ποῦ εἶναι τὸ δίκαιον;

§60Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ὄχι διὰ τὰς ὑποθέσεις, ποὺ ἔχουν ἐκδοθῆ ἐρήμην ἀποφάσεις, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως ὁ κ. Ἐπίτροπος ἔχει ἐκδώσει ἐγκύκλιον, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 64, ἐπειδὴ εἶχε γίνει ἡ κλήρωσις, νὰ παραπέμπωνται εἰς τὸ ἀκροατήριον ἄνευ βουλεύματος. Ὅταν παρεπονέθην εἰς αὐτόν, εἶπεν ὅτι δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψει του τὴν ἑρμηνείαν.

§61Π. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Ἔχετε συγκεκριμένην περίπτωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζετε τὰ ἐπιχειρήματά σας, κύριε Στομούλη; Παραδέχεσθε ὅτι οἱ Ἐπίτροποι ἀνηνέχθησαν εἰς τὸν Γενικὸν Ἐπίτροπον καὶ ἐκεῖνος ἔκρινε ποῖον εἶναι τὸ ὀρθόν. Τί σχέσιν ἔχει τοῦτο, κύριε Σταμούλη, μὲ τὴν τολμηροτάτην ἔκφρασίν σας: «Ποῦ ἐφθάσαμεν; Εἰς τὸ κατάντημα τῆς δικαιοσύνης, ὅτι ἡ δικαιοσύνη δὲν ἐκτιμᾷ τὰ ψηφίσματα καὶ ἐνεργεῖ ὡς ἀντιλαμβάνεται αὕτη»; Εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ προσβάλλετε τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν ὅλοι ἀναγνωρίζομεν ὡς ὑψηλὰ εὑρισκομένην καὶ ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς ἀντιθέτου γνώμης, τὴν ὁποίαν ἔχετε διὰ μίαν ὑπόθεσίν σας, νὰ ἀποδίδετε εἰς τὴν δικαιοσύνην τοιαῦτα πράγματα;

§62Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ὅταν λαμιβάνεται μία ἀπόφασις ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς κανένα νὰ ἀντιτίθεται κατ’ αὐτῆς. Δὲν νομίζω, ὅτι θίγεται ἡ δικαιοσύνη διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ. Ἐπιζητῶ ἁπλῶς νὰ ἐπιβληθῇ τὸ κῦρος τοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον καταπατεῖται. Καὶ ἔχω τὴν ἀξίωσιν ὁ προϊστάμενος τῆς Δικαιοσύνης κ. Ὑπουργός, ἐὰν ὑπάρχῃ ἔστω καί παρανόησις ἀκόμη, νὰ σπεύσῃ νὰ τὴν ἄρῃ. Διότι, ἐν ἀντιθέτῳ περιπτώσει, τὸ πρᾶγμα φθάνει ἐκεῖ ποὺ εἶπον: Δὲν βαδίζομεν ἐπὶ εὐρύθμου Πολιτείας, δὲν ἔχομεν κανονικὴν ἀντίληψιν τῶν πραγμάτων, ὅταν ἡμεῖς μὲν ἀποφασίζομεν κάτι, ἡ δὲ Δικαστικὴ ἐξουσία δὲν σέβεται τὰς ἀποφάσεις αὐτάς. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος. Νομίζω, ὅτι τὸ Σῶμα ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἰδικῶν του νόμων, τῶν ψηφισμάτων καὶ τῶν ἀποφάσεων.

§63Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, διατὶ δὲν κάμνετε μίαν πρότασιν νόμου, διὰ τῆς ὁποίας νὰ γίνεται ἐπίσημος ἑρμηνεία τοῦ ψηφίσματος;

§64Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Τὴν ἑρμηνευτικὴν διάταξιν ὀφείλει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τίνα λόγον δὲν ἐτοποθέτησεν ἀκόμη εἰς τὸ ἀρτισύστατον Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας δικαστὰς κλπ.

§66Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, παρ’ ὅλον ὅτι διέρρευσεν ὁλόκληρον ἔτος, ἀφ’ ἧς ἡμέρας κατετέθη ἡ ὑπὸ ἀνάπτυξιν ἐπερώτησίς μου, ἐν τούτοις ἡ ἐπικαιρότης αὐτῆς, ἀτυχῶς, ἐξακολουθεῖ ὑφισταμένη. Διὰ τοῦ νόμου 1072)1946 συνεστήθη Πρωτοδικεῖον εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, ὑπαγόμενον ἐφετειακῶς εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἠπείρου. Τὸ Πρωτοδικεῖον τοῦτο, ἔδει νὰ ἀρχίσῃ λειτουργοῦν τὴν 1ην Μαΐου 1946. Ἀτυχῶς ὅμως, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξηγήσω, ἡ λειτουργία του καθυστέρησε σχεδὸν ὁλοκλήρους μῆνας, ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, καὶ συγκεκριμένως κατὰ τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἅπαντες σχεδὸν οἱ βουλευταὶ τῆς Ἠπείρου ἀπουσιάζομεν εἰς τὰς ἐκλογικὰς περιφερείας, συνετάχθη καὶ ἐδημοσιεύθη ἕνα διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας ἀφῃρέθη ἀπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ἐφετείου Ἠπείρου καὶ ὑπήχθη εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας. Μοῦ ἐδόθη ἄλλοτε, κύριοι βουλευταί, ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ν’ ἀναπτύξω, ὅτι οὐδεμίαν ἀπολύτως σχέσιν ἔχομεν μὲ τὴν Κέρκυραν ἡμεῖς οἱ Θεσπρωτοί. Διοικητικῶς, δικαστικῶς ὑπαγόμεθα πάντοτε εἰς τὰ Ἰωάννινα. Αἱ σχέσεις μας, αἱ συναλλαγαί μας, αἱ κοιναὶ ἐπιδιώξεις καὶ τὰ ζητήματά μας εὑρίσκονται πρὸς τὴν πόλιν τῶν Ἰωαννίνων περισσότερον, ἢ μᾶλλον ἀποκλειστικῶς, παρὰ πρὸς τὴν νῆσον Κέρκυραν. Βραδύτερον — καὶ ἀφοῦ ἐξησφαλίσθη πλέον ἐρήμην ἡμῶν ἡ ὑπαγωγὴ τοῦ Πρωτοδικείου εἰς τὴν Κέρκυραν — ἐτοποθετήθησαν μόνον τρεῖς δικασταί, οὕτω δ’ ἀτελῶς ἤρχισε νὰ λειτουργῇ τὸ Πρωτοδικεῖον. Κατὰ ἕνα τρόπον μάλιστα ἐντελῶς ἀπαράδεκτον, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, δὲν κατώρθωσε μέχρι τοῦδε νὰ τοποθετήσῃ γραμματέα Εἰσαγγελίας καὶ γραμματέα Πρωτοδικῶν. Ἐτοποθέτησε μόνον ἕνα ἁπλοῦν ὑπογραμματέα καὶ τρεῖς δικαστάς. Ἐπὶ πλέον οὐδεμίαν δραχμὴν διέθεσε δι’ ἔπιπλα, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀρτία λειτουργία τοῦ ἀρτισυστάτου Πρωτοδικείου, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον δανείζεται πότε ἀπὸ τὸ ἕνα Γραφεῖον καὶ πότε ἀπὸ τὸ ἄλλο τὰ ἔπιπλα, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὰς ὑπηρεσίας του. Δυστυχῶς, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τὸ πρόβλημα τοῦτο καί, γενικώτερον, τὰ ζητήματα τῆς Ἠπείρου, μᾶς ἀναγκάζει νὰ ὑπογραμμίσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν θλῖψιν μας καὶ τὴν ἀποκαρδίωσίν μας, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οἱ Ἠπειρῶται αἰσθανόμεθα. Διότι, π.χ., ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος καὶ πλέον, ἀφ’ ὅτου δηλαδὴ συνεκροτήθη ἡ πρώτη μετεκλογικὴ Κυβέρνησις, οὐδείς, κύριοι βουλευταί, Ὑπουργὸς ἐπεσκέφθη τὴν Ἤπειρον. Τὸ παράπονόν μας εἶναι, ὅτι τὰ φλέγοντα καὶ ζωτικὰ Ἠπειρωτικὰ ζητήματα, καὶ εἶναι ταῦτα πάμπολλα παραμένουν ἐκκρεμῆ, χωρὶς νὰ ἐπιδειχθῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε τὸ παραμικρὸν ἐνδιαφέρον.

§67Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Εἴχατε Ὑπουργὸν εἰς τὴν Ἤπειρον.

§68Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ αὐτοῦ. Διότι αὐτός, ὡς Ὑπουργός, Γενικὸς Διοικητὴς Ἠπείρου, ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ ἔχῃ ἕδραν τὰ Ἰωάννινα. Ἐκτὸς ἐὰν ἠθέλατε καὶ αὐτὸν νὰ τὸν πάρετε εἰς τὴν Κέρκυραν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι τόσον πολλὰ τὰ ζητήματα τὰ ἐκκρεμῆ τῆς Ἠπείρου, ὥστε νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται κάποιος ἐξ ὅλων τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ἦσαν ἐσχάτως τόσοι πολλοί, νὰ ἐπισκεφθῇ καὶ τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, τὴν ταλαίπωρον.

§69Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ὁ Γενικὸς Διοικητὴς δὲν εἶναι ἐκεῖ.

§70Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἀπὸ τότε ποὺ ἠλευθερώθη τὸ Σοῦλι, δὲν ἐπάτησε κανένας Ὑπουργός.

§71Γ. ΜΕΛΑΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει ἀπολύτως δίκαιον νὰ ἐπικαλεῖται τὴν προσοχὴν τοῦ Κοινοβουλίου, ἐπὶ τῆς θέσεως τῆς Ἠπείρου. Συχνὰ ἀπησχολήθη τὸ Κοινοβούλιον μὲ τὰ θέματα τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἀλλὰ σπανιώτατα ἀντήχησε τ’ ὄνομα τῆς Ἠπείρου, ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης καί, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὄχι μόνον καὶ εἰς τὸν κλάδον τοῦ ἁρμοδίου, διὰ τὴν ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησιν, Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ εἰς πάντα κλάδον τῆς Κυβερνητικῆς δραστηριότητος εἶναι καιρὸς ἡ Πολιτεία νὰ ἐπιδείξῃ πρὸς τὴν γωνίαν αὐτὴν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους ἀνέλαμψε καὶ πάλιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Θρῦλον τὸ στοργικόν της ἐνδιαφέρον. Δὲν εἶναι οὔτε ἓν θέμα τῆς Ἠπείρου, ποὺ νὰ μὴ χρῄζῃ προωθήσεως, καὶ ἐπὶ τούτου συμβάλλω καὶ ἐγὼ τὴν ἀσθενῆ μου φωνήν, προσθέτων εἰς τὴν γνώμην τοῦ συναδέλφου ὅπως, ἀληθῶς, ἡ Κυβέρνησις ἐπιστήσῃ ζωηροτέραν τὴν προσοχήν της.

§72Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἄλλως τε, κύριοι συνάδελφοι, δόξα τῷ Θεῷ, εἰς τὴν Ἤπειρον ἔχομεν τοιαύτην ἡσυχίαν, τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, ὥστε νὰ εἶναι ἐπιβεβλημένη κάποια ἐπίσκεψις ἑνὸς οἱουδήποτε Ὑπουργοῦ καὶ κυρίως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν τῆς Γεωργίας, τῶν Δημοσίων Ἔργων, Ἀνοικοδομήσεως καὶ ἄλλων Ὑπουργῶν. Δὲν ἀρνούμεθα ὅτι ἔχομεν Γενικὸν Διοικητήν, ὁ ὁποῖος φροντίζει κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπὶ ὅλων τῶν ζητημάτων.

§73Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπειδὴ εἴπατε γιὰ τὸν Γενικὸν Διοικητὴν Ἠπείρου, σᾶς λέγω ὅτι ἐγώ, ὅταν ἤμην Γενικὸς Διοικητὴς Ἠπείρου, πρέπει νὰ τὸ ἐνθυμῆσθε, ὅτι περιώδευσα ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τὴν Ἤπειρον....

§74Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Δὲν τὸ λέγω γιὰ σᾶς. Ποῖος τὸ ἀμφισβητεῖ αὐτό; Ὡμίλησα περὶ Ὑπουργοῦ καὶ ὄχι τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ.

§75Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. ... καὶ ἐκ τῆς ἐπιτοπίου ἐξετάσεως τῶν πραγμάτων, ἀπεκόμισα προσωπικὴν ἀντίληψιν πλὴν τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων καὶ ἔλαβον μέτρα διὰ τὸν Ἠπειρωτικὸν λαόν.

§76Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ δὲν τὸ ἠμφισβήτησε κανεὶς ἀπολύτως. Ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι δὲν ἐπεσκέφθητε σεῖς τὰ διάφορα μέρη τῆς Ἠπείρου; Εἴσαστε καί, ἄλλως τε, ὑποχρεωμένος, ὡς ἐκ τῆς θέσεώς σας. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: Ὑπάρχει ἢ ὄχι εἰς Μακεδονίαν ἢ ἀλλαχοῦ; Διατὶ ἐκεῖ πηγαίνουν οἱ Ὑπουργοὶ καὶ εἰς τὴν Ἤπειραν δὲν ἔρχονται; Ἄλλως τε ἔχομεν καὶ ἡμεῖς σωρείαν ζητημάτων φλεγόντων, διὰ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ ἐπιδείξῃ ἀμέριστον τὸ ἐνδιαφέρον της. Βεβαίως ἡμεῖς, μέχρι τοῦδε, δὲν ἔχομεν τὰ ζητήματα τὰ σημερινά, ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Μακεδονία, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ζητοῦμεν νὰ προσέχῃ καὶ ἡμᾶς ἡ Κυβέρνησις.

§77Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Μακάρι ἡ Ἤπειρος, νὰ μὴ γνωρίσῃ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐγνώρισεν ἡ Μακεδονία, καὶ τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τὴν μετάβασιν ἐκεῖ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν. Μακάρι ὅλη ἡ Ἑλλὰς νὰ ἦτο σἂν τὴν Ἤπειρον.

§78Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἡ Ἤπειρος, ἀσφαλῶς δὲν θὰ τὰ γνωρίσῃ αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ἐπανερχόμενος εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς ἐπερωτήσεώς μου, παρακαλῶ 1) νὰ καταργηθῇ τὸ διάταγμα τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου, διὰ τοῦ ὁποίου κακῶς ὑπήχθη τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας καὶ νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἠπείρου. 2) Νὰ συμπληρωθῇ ἀμέσως τὸ προσωπικὸν τοῦ Πρωτοδικείου καὶ τῆς Εἰσαγγελίας καὶ 3) νὰ διατεθῇ ἡ ἀνάλογος πίστωσις διὰ τὴν προμήθειαν τῶν ἀπαραιτήτων ἐπίπλων. Εἶναι ἀστεῖον ἕνα Πρωτοδικεῖον νὰ δικάζῃ δίχως τὰ ἀπαραίτητα ἔπιπλα ἢ μὲ δανεικὰ τοιαῦτα ἀπὸ παρακειμένας ὑπηρεσίας. Ἐπὶ πλέον ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα ζητήματα τῆς Ἠπείρου ἐκκρεμῆ, ὅπως τὰ ζητήματα ὁδοποιΐας, ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας, τῆς στεγάσεως καὶ ἄλλα.

§79Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Παντοῦ ὑπάρχουν τέτοια ζητήματα. Εἶναι γενικὴ ἡ φτώχεια.

§80Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ θέλομεν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ καὶ μὲ δικαιοσύνην νὰ κατανεμηθοῦν αἱ πιστώσεις. Ἡ Ἤπειρος, δυστυχῶς, πάντοτε ἀδικεῖται. Ὅ,τι μᾶς ἀνήκει, ἐν τῷ μέτρῳ βέβαια τῆς ἀντοχῆς καὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους τὸ ζητοῦμεν.

§81Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ὅλοι μας τὴν ἀγαποῦμε τὴν Ἤπειρον.

§82Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Εὐχαριστῶ, ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ ἔχει μείνει στὰ χάλια ποὺ εἶναι. Ἀπὸ τέτοια ἔχομεν χορτάσει ἄλλοι μᾶς ἀγαποῦν ἄλλοι μᾶς εἶπαν αἰωνίους Ἕλληνας ἄλλοι λέγουν τὴν Ἤπειρον εὔανδρον, ἀλλ’ αὐτὴ ἡ Πλατωνικὴ ἀγάπη δὲν εἶναι ἀρκετή, δὲν εἶναι τὸ ἅπαν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ διαθέσῃ τὰς ἀναλογούσας διὰ τὴν Ἤπειρον πιστώσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς οἱ Ἠπειρῶται ἀπὸ τὴν Πατρίδα τῶν ὁποίων, ἀνεπήδησεν ἡ φλόγα τῆς πραγματικῆς ἐλευθερίας εἰς τὰ χρόνια τῆς κατοχῆς, οἱ Ἠπειρῶται οἱ ὁποῖοι σήμερον εἶναι ἐντεταγμένοι εἰς ἐθελοντικὰ τμήματα διοικούμενα ἀπὸ ἐκλεκτοὺς συναδέλφους, ἂν σᾶς ἐνδιαφέρῃ ἡ λεπτομέρεια, οἱ ὁποῖοι μάχονται ἐπὶ τῶν Ἠπειρωτικῶν ὀρέων, ζητοῦν καὶ ἀξιοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκδηλώσῃ μεγαλύτερον σεβασμὸν πρὸς τὴν Ἤπειρον καὶ μεγαλυτέραν καὶ περισσοτέραν στοργὴν πρὸς αὐτήν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§83Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις ἡ ὁποία ἐνεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἔχει δύο βάσεις. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας, ἡ δευτέρα, ἡ ὁποία δὲν εἶναι καθαρῶς διευκρινισμένη λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἤδη ἐσταμάτησεν ἡ ἀπονομὴ Δικαιοσύνης ἐν Θεσπρωτίᾳ πρωτοβαθμίως καθ’ ὅσον τὸ Πρωτοδικεῖον Ἰωαννίνων εἰς ὃ πρότερον ὑπήγετο ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας δὲν δέχεται ὑποθέσεις ἀφορώσας τὸν Νομὸν τοῦτον καὶ ἀπορρίπτει ταύτας λόγῳ ἀναρμοδιότητος ὁσάκις κατατίθενται παρ’ αὐτῷ». Διὰ τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐπερωτήσεως τὸ ἀφορῶν τοὺς Δικαστάς, οἱ ὁποῖοι δὲν μετέβησαν εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὅλαι αἱ θέσεις τῶν δικαστῶν εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας εἶναι συμπεπληρωμέναι. Δηλαδὴ μετ’ ἐρώτημα γενόμενον ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, τὸ ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον ἔλαβεν ἀπόφασιν νὰ μεταβῶσιν εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας διάφοροι δικασταί. Καταλαβαίνετε, ὅτι τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας, εὑρισκόμενον εἰς τὰ σύνορα ἔχει μίαν ἰδιαιτέραν ἀξίαν διὰ τὸν τόπον ἐκεῖ, δι’ αὐτὸ καὶ ἀπεδόθη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἰδιαιτέρα σημασία εἰς αὐτό. Κατὰ τοῦτο θέλω νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι ἔχομεν στέρησιν δικαστῶν, πρὸ παντὸς Πρωτοδικῶν, διότι δὲν ἐγένοντο ἐν τῷ μεταξὺ διαγωνισμοὶ καὶ διότι ἐξέρχονται οἱ παλαιοί, αἱ δὲ θέσεις των δὲν πληροῦνται. Συνεπῶς εἰς τὰς νέας αὐτὰς θέσεις τῶν νέων Πρωτοδικῶν δὲν ὑπάρχει ἀνάλογος ἀριθμὸς δικαστῶν. Ἐνόμισα, καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, ὅτι διὰ τὰ νεοσύστατα Πρωτοδικεῖα ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν ἰδιαίτερα μέτρα καὶ νὰ μεταβῶσιν δικασταὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἀλλ’ ἀντιλαμβάνεσθε βέβαια ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν γίνονται μέσα σὲ 5 καὶ 10 ἡμέρες. Ὀφείλει νὰ γίνῃ Ἀν. Δικαστικὸν Συμβούλιον, πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν ποῖαι εἶναι αἱ ἐπαρχίαι αἱ ὁποῖαι θέλουν ὁπωσδήποτε δικαστὰς καὶ ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς τῶν δικαστῶν, ὥστε νὰ πάρωμεν ἕνα ἀπὸ ἐκεῖ καὶ νὰ τὸν στείλωμεν ἀλλοῦ. Πάντως ὅλοι οἱ δικασταὶ διετάχθησαν νὰ μεταβῶσιν εἰς τὰς θέσεις των. Αὐτὰ διὰ τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐπερωτήσεως. Τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι σχετικὸν μὲ τὴν ἤδη ὑπαγωγὴν τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας. Μὴ φαντάζεσθε ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰδικὸς λόγος διὰ τοῦτο. Ὁ λόγος εἶναι διπλοῦς. Πρῶτον διότι ἡ Κέρκυρα εἶναι ἐξαιρετικὰ πλησίον. Δὲν χρειάζεται παρὰ νὰ περάσῃ κανεὶς ἕνα κανάλι.

§84Γ. ΜΕΛΑΣ. Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ὑπάρχει συγκοινωνία.

§85Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Διὰ νὰ εἴμεθα ἐν τῇ ἀκριβείᾳ, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς ὑπαρχούσας θαλασσίας συγκοινωνίας καὶ τὰς συγκοινωνίας τῆς ξηρᾶς, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι αὐτὴν τὴν ὥραν εἶναι εὐκολώτερον νὰ ὑπάγῃ κανεὶς εἰς τὴν Κέρκυραν παρὰ εἰς τὰ Ἰωάννινα.

§86Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αἱ ὀρειναὶ περιοχαὶ τῆς Θεσπρωτίας ἀπέχουν ἀπὸ τὴν Κέρκυραν 18 ὥρας, ἐνῷ ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα 6 ὥρας. Τὸ λέγω ὑπευθύνως αὐτό.

§87Γ. ΜΕΛΑΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλεται εἰς ἀνεπαρκεῖς πληροφορίας.

§88Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Γεωγραφικῶς εἶναι πλησιεστέρα πρὸς τὴν Κέρκυραν ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα, ἀλλὰ πραγματικῶς εἶναι περισσότεραι αἱ ὧραι αἱ ὁποῖαι τὴν χωρίζουν ἀπὸ τὴν Κέρκυραν. Τὸ λέγω αὐτὸ ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν μου τὴν συγκοινωνιακὴν κατάστασιν τὴν σημερινήν, ἡ ὁποία ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μοῦ δίδῃ τὸ δικαίωμα νὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν ὄχι τὰς ὥρας, ἀλλὰ τὰ μέσα. Τὰ μέσα τῆς θαλασσίας συγκοινωνίας εἶναι καλύτερα, ἐνῷ τῆς χερσαίας εἶναι ἐλάχιστα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπάρχει καὶ δεύτερος λόγος ὅτι τὸ Ἐφετεῖον τῶν Ἰωαννίνων εἶναι σήμερον ἐξαιρετικῶς φορτισμένον ἀπὸ ὑποθέσεις. Ἔχει συσσωρευθῆ πράγματι ἕνας ἀριθμὸς δικῶν, ὁ ὁποῖος ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἶναι μέγας. Ἠρώτησα τοὺς Προέδρους τῶν Ἐφετείων, διὰ νὰ εἶμαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ, προκειμένου ν’ ἀνακοινώσω εἰς ὑμᾶς πράγματα, καὶ μοῦ εἶπαν ὅτι βεβαίως σήμερον τὰ διάφορα δικαστήρια τῆς Ἠπείρου, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων, ἔχουν ἕνα μεγάλον φόρτον ὑποθέσεων. Ἠρώτησα τὸν ἴδιον καὶ διὰ τὴν Κέρκυραν καὶ μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ ἔχομεν δικαστικὴν ἄνεσιν, διότι ὅλαι αἱ ὑποθέσεις αἱ ἀγόμεναι διεκπεραιοῦνται ταχέως. Ἐσκέφθην, λοιπόν, προκειμένου περὶ ἑνὸς Πρωτοδικείου τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὰ σύνορα καὶ τὸ ὁποῖον παίζει ἕνα σπουδαῖον Ἐθνικὸν ρόλον μὴ ἔχον συγκοινωνίαν καὶ ἔχον φόρτον ἐργασίας μέγαν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ὑπαγάγωμεν κατ’ ἔφεσιν εἰς τὰ Ἰωάννινα καὶ νὰ μὴ ἐκδικάζωνται αἱ ὑποθέσεις του.

§89Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Νομίζω, ὅτι λόγῳ ἀναρμοδιότητος δὲν ἐκδικάζονται ἐνῷ αἱ ἴδιαι συγκοινωνίαι ὑπάρχουν σήμερον, ὅπως καὶ προπολεμικῶς καὶ δὲν ὑπάρχουν λόγοι συγκοινωνίας.

§90Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἀντιλαμβάνομαι τὴν στοργὴν τὴν ὁποίαν ἔχετε, οἱ βουλευταὶ ἐξ Ἠπείρου, διὰ τὰ Δικαστήρια, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λειτουργοῦν κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τὰς τοπικάς. Αὐτὸ ἐπίσης εἶναι τὸ συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐσκέφθην ἐκ τούτου εἰς ποῖον Ἐφετεῖον θὰ ἐπετυγχάνετο ταχυτέρα ἡ διεκπεραίωσις τῶν ὑποθέσεων Θεσπρωτίας. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω λοιπόν, ὅτι καλύτερον σήμερον διεκπεραιοῦνται αἱ ὑποθέσεις εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας ἀπὸ τοῦ τῶν Ἰωαννίνων, ἕνεκα τοῦ φόρτου τῶν ἐργασιῶν τὸν ὁποῖον ἔχει τὸ δεύτερον. Δὲν λέγω ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ ἡ Θεσπρωτία διαρκῶς εἰς τὴν Κέρκυραν. Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἡ Θεσπρωτία ἀνήκει εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων καὶ ὄχι εἰς τὴν Κέρκυραν, καὶ ὅταν θὰ φύγῃ ὁ φόρτος τῶν ἐργασιῶν ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων, θὰ τακτοποιηθῇ κατὰ καλύτερον τρόπον, τὸ ζήτημα. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ εἴμεθα ἐν τῇ ἀκριβείᾳ, ἀντιλαμβάνομαι τὴν στοργὴν τὴν ὁποίαν ἔχετε διὰ τὴν Ἐπαρχίαν σας καὶ διὰ τὰς ὑποθέσεις της.

§91Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων δὲν εἶναι τόσον βεβαρημένον μὲ τὸν φόρτον τῶν ἐργασιῶν· εἶναι λόγοι ἀναρμοδιότητος, διότι ὑπηγάγετε τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας εἰς τὴν Κέρκυραν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κηρύσσεται τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων ἀναρμόδιον διὰ τὰς ὑποθέσεις τὰς ἐκ Θεσπρωτίας. Ἐὰν τοῦτο συνέβαινε λόγῳ τοῦ φόρτου τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ἐφετείου Ἰωαννίνων, τότε, μάλιστα, δεχόμεθα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε ἀλλ’ οὐδέποτε τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων ἐδήλωσεν ὅτι δὲν δύναται ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων. Οὔτε λόγοι ἀποστάσεως εἶναι, διότι ἡ ἰδία κατάστασις ἐκράτει καὶ πρίν, ὅπως καὶ τώρα.

§92Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Καὶ πάλιν θὰ εἴπω ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι μεγάλον διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ὥστε ἐξακολουθοῦμεν ἀκόμη νὰ κάμνωμεν διαφόρους ἐξετάσεις καὶ διευκρινίσεις τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ θὰ καταλήξωμεν. Τὴν ὥραν αὐτὴν δὲν ἔχετε πρὸ ὑμῶν μίαν τελειωτικὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ ὁδηγὸν τὴν ταχυτέραν διεκπεραίωσιν τῶν ὑποθέσεων τῆς Θεσπρωτίας διὰ τῆς ὑπαγωγῆς αὐτῆς εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας.

§93Γ. ΜΕΛΑΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς ἑνώνων τὴν φωνήν μου πρὸς τὴν τῶν συναδέλφων ἐξ Ἠπείρου, νὰ ἀναθεωρήσητε εἰ δυνατόν, τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, μολονότι εἴπατε, ὅτι δὲν εἶναι ὁριστική. Ἡ ὁμόθυμος θέλησις τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἀνέφερον, οἱ κ.κ. συνάδελφοι. Ὑμεῖς ἔχετε βεβαίως τὴν φροντίδα τῆς ταχείας διεκπεραιώσεως τῶν ἐργασιῶν, τοῦτο εἶναι ἐπαινετὸν καὶ βεβαίως καὶ ἀντίστοιχον μὲ τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλ’ ἡ ἐπιθυμία τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ἀντίθετος καὶ ἐκδηλώνει τὴν προτίμησίν του αὐτήν, ἀκόμα καὶ ἐὰν βραδύνῃ ὀλίγον ἡ διεκπεραίωσις τῶν ὑποθέσεών του ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας. Θὰ ἐπεθύμουν αὐτὴν τὴν παράκλησιν καὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων νὰ τὴν λάβητε ὑπ’ ὄψιν.

§94Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ἀρνοῦμαι τὸ ἐνδιαφέρον σας διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω εἶναι ὅτι, δὲν πρέπει ὑμεῖς ν’ ἀρνεῖσθε τὸ δικό μου ἐνδιαφέρον δι’ αὐτὴν, διότι καθ’ ἑκάστην προσπαθῶ νὰ διευκρινήσω πῶς εἶναι δυνατὸν καλύτερον νὰ ἐξυπηρετηθῇ δικαστικῶς ἡ ἰδική σας ἐπαρχία.

§95Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς καὶ ὁ λαὸς τῆς Ἠπείρου πιστεύομεν, ὅτι λόγοι πολιτικοὶ ὤθησαν τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν νὰ τὸ κάμῃ αὐτό.

§96Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐγενικεύθη ἢ θὰ ὁμιλήσῃ μόνον ὁ ἐπερωτῶν; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος).

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γενίκευσις δὲν ἐζητήθη. Ὁ κ. Ἀθανασίου ἔκαμε τὴν ἐπερώτησιν, ὁ κ. Ἀθανασίου θὰ ὁμιλήσῃ.

§98Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω τὴν ἑξῆς σύγκρισιν μεταξὺ χερσαίων καὶ θαλασσίων συγκοινωνιῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀπὸ Ἡγουμενίτσης πρὸς Ἰωάννινα ἐκκινοῦν δὶς τῆς ἡμέρας αὐτοκίνητα ἀπὸ δὲ τὴν Παραμυθιὰν καὶ τὶς Φιλιάτες ἅπαξ καθημερινῶς καὶ τακτικώτατα. Πρὸς τὴν Κέρκυραν ὁμολογουμένως ἔχει ἡ Ἡγουμενίτσα καθημερινῶς θαλασσίαν συγκοινωνίαν. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ. Μὲ τὰ ὑπάρχοντα βενζινόπλοια, τὰ ὁποῖα ἀδιστάκτως δύνανται νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς σκυλοπνίχτες, κατὰ τοὺς ἓξ χειμερινοὺς μῆνας εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τακτικὴν ἀκίνδυνον συγκοινωνίαν; Δεύτερον, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη μίαν πολὺ διαφανῆ δικαιολογίαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθυστέρησιν, τὴν ὁποίαν δῆθεν θὰ ἔχουν αἱ ὑποθέσεις αἱ κατ’ ἔφεσιν δικαζόμεναι εἰς Ἰωάννινα. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, πῶς δὲν ἐσκέφθη αὐτὸς καὶ ὁ προκάτοχός του ἐπὶ δέκα ὁλοκλήρους μῆνας τὸν Θεσπρωτικὸν λαόν, καθ’ οὓς μῆνας παρέμενον ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις καὶ κυρίως αἱ χιλιάδες τῶν Προεδρικῶν, διότι πρέπει νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας εἶναι κατ’ ἐξοχὴν κτηνοτροφικός, εἶχε δὲ καὶ ἔχει, λόγῳ τῆς ἀποδημίας πρὸς Ἀλβανίαν τῶν ἐγκληματιῶν Τσάμηδων τῆς Θεσπρωτίας, δημιουργήσει σωρείαν ἐκκρεμῶν ὑποθέσεων. Πῶς, λοιπόν, ἐπὶ δέκα ὁλοκλήρους μῆνας δὲν ἐσκέφθη νὰ περιφρουρήσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Θεσπρωτικοῦ λαοῦ; Θὰ παρακαλέσω, ἑπομένως, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ ἐκ νέου τὸ ζήτημα καὶ νὰ ὑπαγάγῃ τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας εἰς τὸ Ἐφετεῖον τῶν Ἰωαννίνων, διότι μόνον οὕτως ἐξυπηρετούμεθα. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης θέλῃ νὰ ὑποδουλώσῃ οἰκονομικῶς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας εἰς τὴν Κέρκυραν, αὐτὸ εἶναι ἄλλη δουλειά. Αὐτὸ ὅμως, δὲν θὰ τὸ ἀνεχθῶμεν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον, προκειμένου νὰ καταθέσῃ ἕνα σχέδιον νόμου.

§100Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, συνεδριᾶσαν ἐν ὁλομελείᾳ, ἀπεφάνθη διὰ τῆς ἀποφάσεώς του, ἐκδοθείσης πρὸ 3–4 ἡμερῶν, ὅτι τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, ὡς εἶναι συντεθειμένον, εἶναι ἄκυρον, διότι ἡ σύνθεσίς του ἡ σημερινὴ εἶναι ἐναντίον τοῦ Συντάγματος, καθ’ ὅσον ἐκ τῶν πέντε μελῶν, τὰ ὁποῖα τὸ συνθέτουν, τὰ δύο ἐξ αὐτῶν ἐξελέγησαν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης πρὸ 6–7 μηνῶν καὶ ἐξελέγησαν κακῶς, διότι ὤφειλον νὰ ἐκλεγοῦν μόνον ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τῶν Δικαστῶν διὰ κληρώσεως. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δὲν δύναται νὰ προσβληθῇ δι’ οὐδενὸς ἐνδίκου μέσου, συνεπῶς ὀφείλει νὰ γίνῃ σεβαστή. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν ὑπάρχει Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον καὶ ἡ Βουλὴ γνωρίζει πόσον εἶναι ἀναγκαία ἡ ὕπαρξις ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ λειτουργήσῃ καλῶς ἡ δικαιοσύνη. Ἕνεκα τούτου, ὑποβάλλω σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον πρόκειται νὰ συγκροτηθῇ συμφώνως μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Δηλαδὴ θὰ ἀποτελῆται ἐκ πέντε μελῶν, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ δύο μέλη θὰ ἐκλέγωνται παρὰ τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ κληρώσεως. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ τὸ θεωρήσῃ κατεπεῖγον τὸ νομοθέτημα τοῦτο, διότι δὲν ἔχομεν δικαιοσύνην αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ὅλαι αἱ ἀποφάσεις μέχρι σήμερον, εἶναι ἐνδεχόμενον, ἄνευ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, νὰ θεωρηθοῦν ἄκυροι ἐπὶ ἕνα ἑξάμηνον, ὁπότε ἔγιναν μεταβολαί, μεταθέσεις, προαγωγαὶ κλπ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ κατεπειγόντως.

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21 ἐπερωτήσεως.

§103Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ἐπειδὴ ἀπουσιάζουν οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπερώτησις διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Ι. Κατσάνης ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22 ἐπερωτήσεως.

§105Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτακτοποιήθη τὸ ζήτημα καὶ παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ ἡ ἐπερώτησις.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23 ἐπερωτήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§107Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνας παράτυπος καὶ παράνομος διορισμὸς ἀνωτάτου διοικητικοῦ ὑπαλλήλου, ἀλλὰ καὶ μία ἐν ταὐτῷ σκανδαλώδης προαγωγὴ ἐντὸς 32 ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ του, ἀποτελεῖ τὸ θέμα τῆς σημερινῆς ἐπερωτήσεώς μου, τὴν δι’ ὀλίγων ἀνάπτυξιν τῆς ὁποίας θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ. Πρόκειται περὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Σωφρονιστικῆς ὑπηρεσίας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῆς Δικαιοσύνης, τοῦ κ. Κορφιωτάκη. Ὁ κ. Κορφιωτάκης διωρίσθη τὸ πρῶτον καὶ ἀπ’ εὐθείας ὡς διευθυντὴς τῆς διοικήσεως τῶν φυλακῶν ἐπὶ βαθμῷ διευθυντοῦ αʹ. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρατηρήσω καὶ νὰ κακίσω τὴν τηρουμένην τακτικὴν τῶν ἀπ’ εὐθείας διορισμῶν εἰς τὰς ἀνωτάτας βαθμίδας τῆς διοικήσεως ἐπὶ βλάβῃ, ἀδικίᾳ καὶ περιφρονήσει τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀδικίᾳ καὶ βλάβῃ τῆς ὑπηρεσίας, διότι διὰ τοῦ τρόπου τούτου μαραίνεται ὁ ζῆλος, ἀνακόπτεται καὶ παρακωλύεται ἡ ἅμιλλα τῶν ὑπαλλήλων ποὺ εἶναι στοιχεῖα ἀπαραίτητα διὰ τὴν πρόοδον καὶ τὴν προκοπὴν κάθε ὑπηρεσίας. Δι’ αὐτὸ ὁ διορισμὸς τοῦ κ. Κορφιωτάκη ἔσχεν ὡς ἀποτέλεσμα, νὰ προκαλέσῃ τὴν μῆνιν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν ὅλων τῶν ὑπαλλήλων τῆς Σωφρονιστικῆς ὑπηρεσίας. Ἐκτὸς ὅμως τούτου, σειρὰ παρατυπιῶν καὶ παρανομιῶν παρακολουθεῖ τὸν διορισμὸν τούτου. Ὁ κ. Κορφιωτάκης διωρίσθη τὴν 21.12.45 ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 754 τοῦ 1910. Ἀλλὰ κατὰ τὸν χρόνον τοῦ διορισμοῦ του ὁ νόμος οὗτος εἶχε καταργηθῆ διὰ νεωτέρου νόμου τοῦ 1937, τοῦ 861, ὅστις εἶχε καταργήσει τὴν διοίκησιν τῶν φυλακῶν, εἰς τὴν ὁποίαν διωρίσθη ὁ κ. Κορφιωτάκης καὶ εἶχεν ἀντικαταστήσει τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν διὰ τῆς διοικήσεως τῆς σωφρονιστικῆς ὑπηρεσίας.

§108ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δηλαδὴ διωρίσθη εἰς θέσιν μὴ ὑπάρχουσαν;

§109Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαιῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διωρίσθη τὴν 21.12.45, ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφούλη. Διωρίσθη δὲ εἰς μὴ κενὴν θέσιν, διότι καθ’ ὃν χρόνον διωρίσθη, δὲν εἶχε κενωθῆ ἡ θέσις, διότι τὸ διάταγμα τῆς παραδοχῆς τῆς παραιτήσεως τοῦ κ. Σκουριώτη, εἶναι πολὺ μεταγενέστερον τοῦ διορισμοῦ τοῦ κ. Κορφιωτάκη. Ἀσχέτως πρὸς τὴν παρατυπίαν αὐτὴν ὁ διορισμὸς τοῦ κ. Κορφιωτάκη εἶναι ὅλως ἀντίθετος πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις καὶ τὰς ἀξιώσεις τοῦ νόμου. Διότι εἰδικὴ διάταξις τοῦ νόμου ἀπαιτεῖ ὡς προσόντα διὰ τὴν θέσιν ταύτην εἰδικὰς σπουδὰς ἐν τῇ σωφρονιστικῇ ἐπιστήμῃ καὶ ἐν τῷ ποινικῷ δικαίῳ, τῶν ὁποίων παντελῶς στερεῖται ὁ κ. Κορφιωτάκης. Ἀποτέλεσμα τούτου ὑπῆρξεν, ἐπαναλαμβάνω, ἡ μῆνις καὶ ἡ ἀγανάκτησις τῶν ὑπαλλήλων, ἥτις ἐκορυφώθη, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν οὗτος, παρατύπως καὶ παρανόμως διορισθείς, μετὰ 32 ἡμέρας δι’ εἰδικοῦ νόμου προήχθη εἰς Γενικὸν Διευθυντὴν τῆς Σωφρονιστικῆς ὑπηρεσίας. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ ὅτι τοῦτο εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὸ σημερινὸν κατάντημα τῶν φυλακῶν, ὡς βεβαιοῦν ἐπίσημοι ἐκθέσεις τῶν ἐπιθεωρητῶν τῆς Σωφρονιστικῆς Ὑπηρεσίας οἵτινες ἀποδίδουν τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τῶν φυλακῶν εἰς τὴν ἀνικανότητα καὶ τὴν ἀπειρίαν τοῦ ἐν λόγῳ Γενικοῦ Διευθυντοῦ.

§110Χ. ΛΑΔΑΣ. Τίνος Ἐπιθεωρητοῦ;

§111Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦ Στασινοπούλου, τοῦ Τριανταφυλλίδη καὶ τοῦ Κατωπόδη. Δὲν ξεύρω τίνος ἄλλου, ἀλλὰ πάντως ὅλοι διαμαρτύρονται, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑπηρετοῦν ἐπὶ 25 καὶ 30 ἔτη, καὶ εἶχον δικαίωμα νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν κατέλαβεν ἕνας ἄνθρωπος ξένος πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν.

§112Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἂν ἠρωτώμην, θὰ ἔκαμνον τὸν κ. Κατωπόδην. Ἐγὼ μάλιστα, πῆγα μὲ τὸν κ. Καλκάνην τέσσαρας φορὰς εἰς τὸν Πρόεδρον δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§113Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ξεύρετε, τίνος εἶναι συγγενής, ὁ διορισθείς;

§114Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ξεύρω, κύριε συνάδελφε, τίνος συγγενὴς εἶναι. Ἐγὼ ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν παρατυπίαν καὶ τὴν παρανομίαν τοῦ διορισμοῦ τοῦ κ. Κορφιωτάκη.

§115ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς δὲν προσεβλήθη ὁ νόμος καὶ ὁ διορισμὸς αὐτός;

§116Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω διατί. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ἡ ἐπερώτησίς μου, κατατεθεῖσα πρὸ πολλῶν μηνῶν, ἔρχεται σήμερον πρὸς συζήτησιν, ὁπότε ἐπὶ κεφαλῆς τῆς δικαιοσύνης ἵσταται ἀνήρ, τοῦ ὁποίου καὶ ἡ ἀποστροφὴ πρὸς τὴν παρανομίαν καὶ τὴν παρατυπίαν εἶναι γνωστή, ἀλλὰ καὶ ἡ προσήλωσις πρὸς τὴν δικαιοσύνην ἐπίσης εἶναι γνωστή, εἰς τρόπον ὥστε νὰ τρέφῃ τις τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ συζήτησις τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ φέρω πρὸ ὑμῶν δὲν θὰ ἀποβῇ ἐπὶ ματαίῳ.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Ὁ κ. Η. Λαγᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§118Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, εἶναι γενικώτερον καὶ ἔχει ἕνα βάθρον καθαρῶς ἠθικόν, διὰ τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνέλθω ἐπὶ τοῦ βήματος. Εἶναι δυνατὸν πρὸ δύο μηνῶν νὰ ἔχῃ καταργηθῆ μία γενικὴ διεύθυνσις Ὑπουργείου, ἱδρυθεῖσα κατὰ παράβασιν παντὸς νόμου καὶ πάσης ἠθικῆς κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ διαρκούσης τῆς καταργήσεως νὰ διορίζεται εἰς μὴ ὑφισταμένην θέσιν, πρόσωπον, διευθυντὴς μὴ ὑφισταμένης διευθύνσεως, δύο δὲ μῆνας μετὰ τὸν διορισμόν του, ἡ διεύθυνσις αὐτή, ἡ ὁποία εἶχε προηγουμένως καταργηθῆ, νὰ ἀνάγεται εἰς γενικὴν διεύθυνσιν, καὶ αὐτὸ τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον εἶχε καταλάβει τὴν μὴ ὑφισταμένην θέσιν, νὰ γίνεται ἐντὸς ἑνὸς μηνός, ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ του, γενικὸς διευθυντής; Δὲν μὲ ὤθησε κανεὶς ἄλλος λόγος, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὁποίαν ἀποδεδειγμένως ὑπάρχουν ἄνθρωποι εἰδικῆς μορφώσεως καὶ εἰδικῶς ἀποσταλέντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἀποκτήσουν προσόντα σωφρονιστικῆς, ἐπιβαίνει πρόσωπον ἄμοιρον καὶ εἰδικῶν προσόντων καὶ εἰδικωτέρας διοικητικῆς πείρας, παραγνωρίζονται δὲ κατὰ τοιοῦτον πρωτοφανῆ καὶ ἀνήκουστον τρόπον, καὶ παλαιοὶ ἄριστοι ὑπάλληλοι καὶ πρόσφατα μέτρα κυροῦντα τὰς παρεκτροπὰς τῆς κατοχῆς! Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ θέμα καθαρῶς ἠθικῆς μορφῆς καὶ δὲν νομίζω, ὅτι μπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ παρίδῃ, οὐδ’ ἐπὶ στιγμήν. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ ἑνώνων τὴν φωνήν μου μὲ τὰς διαμαρτυρίας τοῦ προλαλήσαντος κυρίου συναδέλφου, ἡ προσεχὴς ἑβδομὰς νὰ εὕρῃ ρυθμισμένον τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχῃ οἱονδήποτε ἠθικὸν κῦρος ὁ διορισμὸς ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐπέβη τόσον σκανδαλωδῶς μιᾶς ὑπηρεσίας, στερεῖται δὲ τῶν νομίμων ἠθικῶν καὶ ἐπιστημονικῶν προσόντων. Οὗτος διωρίσθη διότι ἦτο συγγενὴς Ὑπουργοῦ τῆς τότε καταστάσεως καὶ κατὰ τὴν τακτικὴν τῶν «ἐξύπνων» κατέστη, ἤδη, φίλος κόμματος τῆς παρούσης καταστάσεως. Ἡ συγγένεια μόνη ἀνέδειξε τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸ κόμμα ἐπελθὸν εἰς τὴν ἀρχήν, τὸν κατωχύρωσε. Τοιαῦται ὅμως παρεκτροπαί, δὲν δύνανται νὰ διαρκέσουν! Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καλεῖται νὰ ἐπιτελέσῃ ἀμέσως τὸ καθῆκον του, ἄλλως θὰ τοῦ καταλογίσωμεν βαρυτάτην εὐθύνην.

§119Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ ὑπόθεσις αὕτη εἶναι παλαιά, παλαιοτέρα τῆς ἐμῆς ὑπουργίας. Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῶν φυλακῶν κ. Κορφιωτάκης, διωρίσθη κατὰ Δεκέμβριον 1945. Ὅταν διωρίσθη ὁ κ. Κορφιωτάκης, ὑπῆρχε θέσις κενή, διότι ὁ κατέχων τὴν θέσιν ταύτην κ. Σκουριώτης, εἶχε παραιτηθῆ καὶ ἡ παραίτησίς του εἶχε γίνει δεκτή. Ταῦτα ἀποδεικνύονται ἐξ ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα δύναμαι νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Ἡ δευτέρα ἀντίρρησις εἶναι ὅτι δὲν ὑπῆρχε θέσις τοιαύτη νομοθετημένη, διότι ἡ θέσις ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ὠνομάζετο θέσις «Διευθυντοῦ Σωφρονιστικῆς Διευθύνσεως». Εἶναι ἀκριβὲς τοῦτο, ὅτι οὕτω ὠνομάζετο ἡ θέσις, ἡ ὁποία μετωνομάσθη ἁπλῶς εἰς θέσιν «Διευθυντοῦ τῆς Διοικήσεως Φυλακῶν». Ἐξ αὐτοῦ ὅμως οὐδὲν προκύπτει τὸ παράνομον. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως εἶχεν ἀλλάξει τρία ἀλλεπάλληλα ὀνόματα μέχρι τοῦδε, ἐξ αὐτοῦ ὅμως δὲν ἔπεται ὅτι δὲν εἶναι τὸ ἴδιον Ὑπουργεῖον! Ἡ τρίτη αἰτίασις, εἶναι ὅτι ὁ κ. Κορφιωτάκης δὲν ἔχει τὰ προσόντα δι’ αὐτὴν τὴν θέσιν, διότι ὤφειλε νὰ εἶχε κάμει εἰδικὰς σπουδὰς ποινικοῦ δικαίου εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ἢ εἰς ξένον Πανεπιστήμιον. Ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν— τὰ σχετικὰ ἔγγραφα εἶναι κατατεθειμένα εἰς τὸ Προεδρεῖον — ὅτι ὁ κ. Κορφιωτάκης ἔκαμε τοιαύτας σπουδὰς καὶ ἔχει σχετικὰ πιστοποιητικά. Οὕτω καὶ ἡ τρίτη ἀντίρρησις δὲν εὐσταθεῖ. Πέραν ὅμως αὐτῶν, κατέχει πολλὰ προσόντα ὁ ἀνήρ, ὁ ὁποῖος κατέχει ἤδη τὴν θέσιν αὐτήν. Καὶ ἀπὸ ἀπόψεως γενικῆς καταρτίσεως καὶ χαρακτῆρος ὁ κύριος Κορφιωτάκης εἶναι κατάλληλος ἄνθρωπος διὰ τὴν θέσιν. Ἐξ ἄλλου ἔχει ὑπηρετήσει καὶ εἰς τὸν διπλωματικὸν κλάδον....

§120Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Δὲν ὑπῆρχε μὲ τὸ ὄνομα αὐτὸ διπλωματικὸς ὑπάλληλος.

§121ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ..... (δὲν ἀκούεται).

§122Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν μὲ προσέξατε. Δὲν εἶπον ὅτι ἡ καθολικὴ κατάρτισις ἑνὸς ὑπαλλήλου δύναται ν’ ἀναπληρώσῃ τὴν εἰδικὴν τοιαύτην. Εἶπον μόνον ὅτι τὴν εἰδικὴν κατάρτισιν ὁ κ. Κορφιωτάκης τὴν ἔχει, διότι ἔκαμεν εἰδικὰς σπουδὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπὶ πλέον αὐτῆς δέ, ὁ κ. Κορφιωτάκης ἔχει μίαν γενικὴν μόρφωσιν, διότι ὑπηρέτησε, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Ὁ κ. Ρέντης, ὁ ὁποῖος τὸν διώρισε τὸ γνωρίζει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρόκειται περὶ ἀνδρὸς, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξαιρετικὰ κατηρτισμένος, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν γενικὴν, καὶ εἰδικὰ κατηρτισμένος ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς νὰ μὴ θεωρῆται κατάλληλος διὰ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατέχει.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.50′ μ. μ.).