1947.02.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 97η

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακολεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ ἔγγραφον τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ. Δ. Μαξίμου πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς περὶ τῶν κατὰ τὸ διάστημα τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος γενομένων εἰς τὴν σύνθεσιν τῆς Κυβερνήσεως μεταβολῶν.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1947. Πρὸς Τὸν Κον Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς διὰ Διατάγματος ἀπὸ 17 Φεβρουαρίου 1947 εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὴν παραίτησιν τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου Ὑπουργοῦ ἄνευ Χαρτοφυλακίου ἐντεταλμένου εἰς τὸν συντονισμὸν τῶν Ὑπουργείων τῶν ἐχόντων σχέσιν μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας καὶ προσωρινῶς Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ. κ. Σ. Βενιζέλου. Ὁμοίως δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν Ὑπουργῶν, ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Στ. Κωστοπούλου, τῆς Ἀνοικοδομήσεως κ. Ι. Γκλαβάνη, ἐπὶ τῆς Ἐργασίας κ. Κ. Καραμανλῆ, ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Π. Κάντζια, ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν κ. Ι. Μπουρνιᾶ, ἐπὶ τῆς Προνοίας κ. Φ. Μανουηλίδη, ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Ν. Ἀβραάμ, ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν κ. Π. Κανελλοπούλου, ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας κ. Θ. Τσάτσου καὶ Ἄνευ Χαρτοφυλακίου κ. Ι. Πολίτου. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς ἰδίας χρονολογίας, εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν Ὑφυπουργῶν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Ν. Μπαλτατζῆ–Μαυροκορδάτου, ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ κ. Μ. Αἰλιανοῦ, ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Κ. Καλλία, ἐπὶ τῆς Γεωργίας κ. Δ. Χατζηγιάννη, ἐπὶ τῆς Ἐργασίας κ. Α. Τσιρώνη, ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἐπὶ τοῦ Τύπου καὶ Πληροφοριῶν κ. Γ. Δρόσου καὶ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν κ. Δ. Βουρδουμπᾶ. Ὡσαύτως δι’ ἑτέρου διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν Ὑφυπουργῶν Γενικῶν Διοικητῶν Δ. Σαρρῆ, Κεντρικῆς Μακεδονίας, Β. Βασιλικοῦ, Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, Α. Νταλίπη, Δυτικῆς Μακεδονίας, Χρ. Γουλοπούλου, Θράκης, Δ. Γεωργαντέλη, Νήσων Αἰγαίου Πελάγους καὶ Γ. Δασκαλάκη, Κρήτης. Ὁμοίως δι’ ἑτέρου διατάγματος τῆς ἰδίας ὡς ἄνω χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν τὸν κ. Σοφοκλῆν Βενιζέλον. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως τὸν κ. Π. Κανελλόπουλον. Ὡσαύτως δι’ ἑτέρου διατάγματος τῆς ἰδίας χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὸν κ. Σ. Βενιζέλον, Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἰς τὸν κ. Παναγιώτην Κανελλόπουλον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἀεροπορίας, εἰς τὸν κ. Πᾶνον Χατζηπᾶνον Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Πολιτικοῦ Συντονισμοῦ τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Τ.Τ.Τ., εἰς τὸν κ. Δ. Χέλμην Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ, εἰς τὸν κ. Στ. Γονατᾶν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Μεταφορῶν καὶ Ἀνοικοδομήσεως, εἰς τὸν κ. Μιχ. Κότσιανον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Προνοίας καὶ εἰς τὸν κ. Ἀθ. Παπαθανάσην Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ὁμοίως δι’ ἑτέρου διατάγματος ὑπὸ χρονολογίαν 23 Φεβρουαρίου 1947 εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν Ὑπουργῶν, κ. Π. Κανελλοπούλου ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ κ. Ναπ. Ζέρβα ἄνευ Χαρτοφυλακίου. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου διατάγματος τῆς ἰδίας χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργούς, τὸν κ. Ναπολ. Ζέρβαν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ τὸν κ. Παναγ. Κανελλόπουλον ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας. Δεχθῆτε, Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Δ. ΜΑΞΙΜΟΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ τὴν ἑξῆς δήλωσιν τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Σ. Μαρκεζίνη. «Πρὸς Τὸν Κον Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Κύριε Πρόεδρε. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὴν ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν μου ἵδρυσιν νέου Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον μετέχουν, οἱ βουλευταί, Ἀθηνῶν: 1) Ζαλοκώστας Χρῆστος, 2) Παπαγιάννης Κωνσταντῖνος. Αἰτωλοακαρνανίας, 3) Στρᾶτος Ἀνδρέας, πρώην Ὑπουργός, 4) Καψάλης Θᾶνος, 5) Ἀλετρᾶς Χαρίλαος. Ἀττικοβοιωτίας: 6) Γονῆς Ἐλευθέριος. Εὐβοίας: 7) Κακκαρᾶς Ἀντώνιος, πρώην Ὑπουργός, 8) Θηβαῖος Χρῆστος, 9) Μπακόλας Κωνσταντῖνος. Καβάλλας: 10) Γρηγοριάδης Νικόλαος. Κερκύρας: 11) Θεοτόκης Σπῦρος, πρώην Ὑπουργός. Λακωνίας: 12) Ζουμπουλάκης Ἡρακλῆς. Μεσσηνίας: 13) Λυκουρέζος Παυσανίας. Σάμου: 14) Λάμπρου Ἰωάννης, 15) Διακογιάννης Ἐμμανουήλ. Φθιωτιδοφωκίδος: 16) Δεδούσης Εὐθύμιος. Χίου: 17) Ζολώτας Ἰωάννης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1947

Μετὰ τιμῆς

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ».

Κατόπιν τούτου ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι θὰ γίνῃ ἀνασυγκρότησις τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν ἀναλόγως τῆς δυνάμεως τῶν Κομμάτων. Ἐπίσης ἔχω ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Πιπιλιάγκα. «Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας. Παρακαλοῦμεν ἐξ ὀνόματος καὶ ἄλλων συναδέλφων ἀναβληθῶσιν αἱ ἐργασίαι Βουλῆς ἐπὶ 20ήμερον τοὐλάχιστον. στόπ. Λόγοι σοβαροὶ ἐπιβάλλουσι παρουσίαν μας εἰς ὕπαιθρον χώραν». Τέλος ἔλαβον τὴν 14 Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. ἐκ μέρους τῆς Κυπριακῆς Ἐθναρχίας τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα: «Ἐξοχώτατον Πρόεδρον Βουλῆς Ἑλλήνων, Ἀθήνας. Κατόπιν δηλώσεων Ὑπουργοῦ Ἀποικιῶν ἐν Λονδίνῳ πρὸς Ἐθνικὴν Κυπριακὴν Πρεσβείαν κατὰ 7 Φεβρουαρίου 1947, ὅτι, τὰ ἑκάστοτε περὶ Κύπρου διαβήματα καὶ δηλώσεις τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων ἐξέφραζον ἁπλῶς πόθον, οὐχὶ ὅμως ἀξίωσιν ἑνώσεως Κύπρου μετὰ Μητρὸς Ἑλλάδος, Συμβούλιον Ἐθναρχίας Κύπρου ἐξ ὀνόματος Ἑλληνικοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ ποιεῖται θερμοτάτην ἔκκλησιν πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ὅπως ἐκφράσῃ, αὕτη διὰ τοῦ πλέον σαφοῦς καὶ κατηγορηματικοῦ τρόπου, τὴν θέλησιν τοῦ Ἔθνους ὅπως ἐνσωματωθῇ ἡ Κύπρος εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ θέσῃ τὸ ζήτημα ὡς Ἐθνικὴν Ἑλληνικὴν ἀξίωσιν, παρὰ τῇ φίλῃ καὶ συμμάχῳ Βρεταννικῇ Κυβερνήσει. Κυρηνείας Μακάριος». Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Σ. Σαμαρᾶς δι’ αἰτήσεώς του ζητεῖ ὅπως τοῦ χορηγηθῇ ἐκ μέρους τοῦ Σώματος τρίμηνος ἄδεια ἀπουσίας, προκειμένου νὰ μεταβῇ εἰς Ἀμερικὴν ὡς μέλος Ἐπιτροπῆς Βορειοηπειρωτῶν, τῇ ἐγκρίσει τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Βουλὴ συναινεῖ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Δημ. Μάξιμος ἔχει τὸν λόγον.

§5Δ. ΜΑΞΙΜΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβανομένων τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως, ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται τὸ καθῆκον νὰ δώσῃ ἐνώπιον ὑμῶν λόγον δι’ ὅσα ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἐντολῆς, ἣν ἔλαβεν, ἐπετέλεσε κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων τριῶν ἑβδομάδων. Συγκροτηθεῖσα ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἀντιμετωπίσῃ ἐκτάκτους περιστάσεις εἰς τοὺς τομεῖς τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς, ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον ὅπως δώσῃ τὸν τόνον τῆς ἠθικῆς αὐστηρότητος καὶ τῆς ὑλικῆς περισυλλογῆς διὰ τοῦ μετασχηματισμοῦ καὶ τοῦ ἀριθμητικοῦ περιορισμοῦ της. Ὁ περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ὑπουργῶν ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς ὀργανικὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία μελετᾶται, καὶ θὰ ὁδηγήσῃ εἰς συγχώνευσιν ὡρισμένων Ὑπουργείων, ἐπεβλήθη ὅμως καὶ ὑπὸ τῆς ἐκτάκτου κρισιμότητος τῶν ὡρῶν, τὰς ὁποίας διέρχεται τὸ Ἔθνος. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως εἰς τὸν τομέα τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας, ἡ Κυβέρνησις ἐπεχείρησεν ἤδη τὰ πρῶτα οὐσιώδη βήματα. Μετὰ τὸν πλήρη κατατοπισμόν της εἰς τὰ ἀντικειμενικὰ δεδομένα τῆς καταστάσεως, ἀναλαβοῦσα ἡ Κυβέρνησις τὴν ὑπεύθυνον ἐθνικὴν διαχείρισιν τοῦ ἀγῶνος διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς τάξεως, προέβη εἰς ὡρισμένας μεταβολὰς εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατοῦ. Αἱ μεταβολαὶ αὐταὶ δὲν σημαίνουν διόλου μείωσιν ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς ἀντικατασταθέντας ἡγέτας τῶν ὁποίων τὸ ἔργον εἶναι ἄξιον βαθείας τιμῆς. Λόγοι γενικώτεροι, συνδεόμενοι ἀφ’ ἑνὸς μὲν μὲ τὴν ἀνανέωσιν τῆς κοινῆς ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν ἀσφαλῆ καὶ ταχεῖαν εὐόδωσιν τοῦ ἀγῶνος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μὲ τὴν ἰδιότυπον τακτικὴν τούτου, ἐπέβαλον τὰς μεταβολὰς εἰς τὴν ἀνωτάτην τοῦ στρατοῦ ἡγεσίαν καὶ τὸν οὐσιαστικώτερον συνδυασμὸν τοῦ ἔργου τοῦ στρατοῦ μὲ τὴν ἀποστολὴν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Ἡ Κυβέρνησις διαδηλοῦσα μὲ ὑπερηφάνειαν τὴν πλήρη ἀλληλεγγύην της πρὸς τοὺς μαχομένους ἄνδρας τοῦ Ἔθνους, ἀπευθύνει χαιρετισμὸν καὶ ἐκφράζει τὴν εὐγνωμοσύνην της πρὸς ἁπάσας τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, καλεῖ ὁλόκληρον τὸν λαόν, καὶ δὴ αὐτοὺς τοὺς κατοίκους τῶν μεγάλων πόλεων καὶ τῆς πρωτευούσης, εἰς συναγερμὸν ἐμπράκτου ἀλληλεγγύης πρὸς τοὺς μαχομένους, καὶ ὑπόσχεται ὅτι μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ θὰ κατορθώσῃ νὰ ἀγάγῃ ταχέως εἰς αἴσιον πέρας τὸν ἀγῶνα. Ἂν εἶναι ἀδίστακτος καὶ ἀμείλικτος ἡ ἐγκληματικὴ βούλησις τῶν συμμοριτῶν, ἀκόμη περισσότερον ἀδίστακτος καὶ ἀμείλικτος θὰ καταδειχθῇ ἡ βούλησις τοῦ Κράτους τοῦ νόμου καὶ τοῦ Πολιτισμοῦ. Καὶ ἐνῷ τοιαύτην ὁδὸν ἐγκαινιάζει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνταρσίας, δὲν παραβλέπει καὶ τὸ ὑψηλὸν καθῆκον της, ὅπως ἐν μέσῳ τῶν παθῶν, τὰ ὁποῖα γεννᾷ ἡ ἀσύλληπτος ἐγκληματικότης τῶν συμμοριτῶν, χαράξῃ καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ κατευνασμοῦ καὶ ἑδραιώσῃ τὸ Κράτος Δικαίου. Ἡ νίκη μας πρέπει νὰ εἶναι ὄχι μόνον νίκη τῶν ὅπλων, ἀλλὰ καὶ νίκη ἠθική. Ἡ Ἑλλὰς ἐνίκησε πάντοτε καὶ μὲ τοὺς δύο τρόπους, ποτὲ μόνον μὲ τὸν πρῶτον. Συνδυάζουσα ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν συνείδησίν της τὸ ἱερὸν πάθος τοῦ ἀγῶνος μὲ τὴν νηφαλιότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ μέτρου, ἔθεσεν ἀμέσως εἰς ἐφαρμογὴν τὴν ἀρχὴν τοῦ κατευνασμοῦ διὰ τῆς ἀναστολῆς τῆς ἐκτοπίσεως ὅλων τῶν γυναικῶν, τῶν παιδίων καὶ τῶν ὑπερβάντων τὸ ἑξηκοστὸν ἔτος ἀνδρῶν, καὶ βασιζομένη ἐπὶ τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβε παρ’ ὑμῶν, ἐδημοσίευσε τρία νομοθετικὰ διατάγματα μεγίστης ἠθικῆς σημασίας. Τὸ πρῶτον, ἀποβλέπον εἰς τὸν κατευνασμὸν καὶ εἰς τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν πληρεστέραν δικαιοσύνην, τροποποιεῖ τὴν διαδικασίαν τῶν ἐκτοπίσεων. Τὸ δεύτερον, ἀποβλέπον εἰς τὴν ἑδραίωσιν τοῦ Κράτους Δικαίου, παρέχει εἰς τὸ Κράτος ὅλα τὰ μέσα διὰ τὴν διάλυσιν τῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι ἀντιποιοῦνται κρατικὴν ἐξουσίαν. Τὸ τρίτον, ἀποβλέπον εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς λήξεως τοῦ ἐνόπλου ἀγῶνος καὶ διὰ μέσων πολιτικῶν, χορηγεῖ ἀμνηστίαν εἰς ὅσους ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας ἐγκαταλείψουν τὰς τάξεις τῶν συμμοριτῶν. Ἂς ἔχουν οἱ τελευταῖοι οὗτοι ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αὔριον θὰ εἶναι πολὺ ἀργὰ διὰ νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς εὐκαιρίας, τὴν ὁποίαν δίδει εἰς αὐτοὺς τὸ Ἔθνος σήμερον. Παραλλήλως πρὸς τὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνταρσίας καὶ διὰ τὴν ἑδραίωσιν τοῦ Κράτους Δικαίου, ἐχάραξε καὶ τὴν ὁδόν, ἡ ὁποία ἄγει εἰς τὴν ὑπερνίκησιν τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως. Ἐν πλήρει συνεργασίᾳ μετὰ τῆς ἐπιτροπῆς Πόρτερ καὶ τῆς Βρεταννικῆς οἰκονομικῆς ἀποστολῆς, ἡ Κυβέρνησις χωρεῖ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν ἑνὸς προγράμματος αὐστηρᾶς περισυλλογῆς, ἡ ὁποία καὶ τὴν ἔξωθεν βοήθειαν θὰ αὐξήσῃ καὶ τῶν ἰδίων μας δυνάμεων τὴν ἀπόδοσιν θὰ πολλαπλασιάσῃ. Μὲ τὴν πολύτιμον συμπαράστασιν τῆς νομισματικῆς ἐπιτροπῆς θὰ ἀποφύγωμεν τὸν πληθωρισμόν, οἱαιδήποτε καὶ ἂν ἀπαιτηθοῦν πρὸς τοῦτο θυσίαι. Ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἀναστείλῃ κατ’ ἀρχὴν τοὺς διορισμοὺς εἰς δημοσίας θέσεις καὶ ἀπομακρύνῃ τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀποστολήν των, ἐλήφθη ἐν τῷ πνεύματι τῆς προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἠθικὴν περισυλλογὴν τῆς διοικήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰσαγωγὰς καὶ ἐξαγωγάς, ἀπεφασίσθη ἡ αὐστηρὰ παρακολούθησις αὐτῶν ἐκ μέρους κεντρικοῦ ὀργανισμοῦ. Γενικῶς, εἰσερχόμεθα εἰς στάδιον αὐστηροτέρου ἐλέγχου τῆς οἰκονομίας καὶ μεγαλυτέρων περιορισμῶν. Αἱ τιμαὶ θὰ συμπιεσθοῦν δι’ ὅλων τῶν ἀναγκαίων μέτρων μεταξὺ τῶν ὁποίων κυρίαν θέσιν ἔχει ἡ ἐπέκτασις τοῦ δελτίου εἰς ὅσα εἴδη εἶναι βασικὰ διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ λαοῦ. Ἡ τραπεζικὴ πίστις, ἀναδιοργανουμένη, θὰ συμβάλῃ καὶ αὐτή, διὰ τῆς ἀποτελεσματικωτέρας προστασίας τῆς παραγωγῆς, εἰς τὴν ἐξομάλυνσιν τῶν ὅρων τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς. Τέλος, ὅλαι αἱ ἑλληνικαὶ χεῖρες θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ καταλλήλου ὀργανώσεως εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς χώρας. Ἡ κοινωνία τῶν μεγάλων πόλεων καὶ ἰδίᾳ τῆς πρωτευούσης ὀφείλει νὰ κατανοήσῃ, ὅτι ἡ Χώρα θὰ σωθῇ μόνον μὲ θυσίας. Ὅπως θυσιάζονται καὶ δοκιμάζονται οἱ ἄνδρες τῶν ἐνόπλων σωμάτων μας καὶ οἱ πληθυσμοὶ τῆς ὑπαίθρου, οὕτω καὶ οἱ κάτοικοι τῶν πόλεων καὶ ἰδίᾳ τῆς πρωτευούσης, τοὺς ὁποίους ὁ Θεὸς προεφύλαξεν ἀπὸ τὰς σκληρὰς δοκιμασίας καὶ τοὺς φοβεροὺς κινδύνους τῶν ἄλλων ἀδελφῶν των, ὀφείλουν νὰ ὑποστοῦν θυσίας καὶ ὀφείλουν ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς τὰς ἐργασίας των, ἀπέχοντες ἀπὸ πάντα τρόπον ζωῆς ἀσυμβίβαστον πρὸς τὸ κρίσιμον μέγεθος τῆς ὥρας αὐτῆς. Ἡ Κυβέρνησις καλεῖ ὅλους νὰ φανοῦν ἄξιοι τῆς Πατρίδος. Ἡ Ἑλλὰς θὰ σωθῇ, ἀλλὰ οὐδεὶς Ἕλλην θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς ὥρας, ἡ ὁποία θὰ σημάνῃ τὴν σωτηρίαν, ἐὰν δὲν ἔχῃ συμμερισθῆ καὶ τὰς θυσίας, τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ἡ ὥρα τῶν δοκιμασιῶν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§7Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. Παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Δὲν εἶμαι καθόλου διατεθειμένος νὰ προκαλέσω σήμερον συζήτησιν ἐπὶ τῶν δηλώσεων αὐτῶν, τῶν νέων προγραμματικῶν, καὶ ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσίας τάξεως. Ἡ διαφωνία μας ἀνέκαθεν πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἄλλως τε γνωστή, σαφής, ἀκεραία, διατυπωθεῖσα πολλάκις καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ διὰ τῶν δηλώσεών μου εἰς τὸν τύπον. Περιττεύει σήμερον συνεπῶς οἱαδήποτε εὐρυτέρα ἀνάπτυξις τῆς πολιτικῆς μας αὐτῆς καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος καθορισμὸς τῆς ἀντιγνωμίας μας ἀπέναντι τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου καὶ ἡ ἀκριβὴς ἐπίγνωσις τῆς σημερινῆς καταστάσεως ἐπιβάλλει εἰς ἐμὲ ὡς ὑποχρέωσιν προσωρινὴν τοὐλάχιστον, σιγὴν καὶ ἀναμονὴν μόνων τῶν ἐξαγγελθέντων μέτρων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι πολὺ διότι δὲν δύναμαι νὰ συμμερισθῶ τὴν ἀνεπιφύλακτον αἰσιοδοξίαν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν βεβαιότητα μάλιστα μὲ τὴν ὁποίαν ἐγκαινιάζει ἡ Κυβέρνησις τὴν νέαν της αὐτὴν πολιτικήν. Ἡ παράδοξος αὐτὴ πολιτική, πολιτικὴ ἑρμαφρόδιτος, ὁμολογῶ ὅτι δὲν εἶναι ἱκανὴ νὰ ἄρῃ τοὺς φόβους καὶ τὰς ἀνησυχίας μου διὰ τὰς μελλοντικὰς συνεπείας, τοὐναντίον ἐνισχύει μᾶλλον αὐτάς. Ἀλλ’ ἂς μὴ προδικάζωμεν, ἂς ἀναμείνωμεν πρῶτον τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων αὐτῶν. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν πραγματικῶς διαψευσθοῦν οἱ φόβοι μου, αἱ προρρήσεις μου καὶ ἐὰν ἐπαληθεύσουν τοὐναντίον αἱ ἐπαγγελίαι καὶ αἱ ἐλπίδες τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν δοθῇ πραγματικῶς εὐκαιρία εἰς ἐμὲ νὰ χειροκροτήσω τὴν μόνην τότε, θὰ εἴπω ἐπιτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία παρὰ τὴν ποικιλόμορφον ἐμφάνισίν της εἶναι καὶ παραμένει ἓν πνεύματι καὶ δυνάμει Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. (Χειροκροτήματα).

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης.

§9Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἤρχισαν, κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἐργασίαι μας σήμερον, πρῶτον μὲ τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ Προεδρείου. Ἀνεκοινώθη ἡ τελευταία τῆς Κυβερνήσεως κατάρτισις. Καὶ ἐπιλαμβάνομαι τούτου ἰδίως διότι δύναμαι νὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι δὲν πρόκειται παρὰ περὶ ἐκτελέσεως τῆς προτάσεώς μου. Νομίζω ὅτι δὲν πλανῶμαι ἰσχυριζόμενος ὅτι πρῶτος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐγὼ διετύπωσα τὴν πρότασιν νὰ ἐλαττωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν Ὑπουργῶν. Ἀλλά, φεῦ, ἀλλοίμονον ἡ ἐκτέλεσις τῆς προτάσεώς μου μὲ ἄγει εἰς ζωηρὰν ἀπογοήτευσιν κύριοι. Διότι δὲν μετεσχηματίσθη ἅπαξ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ δὶς καὶ τρὶς καὶ ἐπίκειται καὶ τετάρτη ἀκόμη κατάρτισις, διότι ἀκόμη δὲν ἔχει καταρτισθῆ ὁλοκλήρως. Εἶναι Ὑπουργοὶ τέως, οἵτινες οὐχὶ μόνον ἀπέχουν πάσης ἐνεργείας, ἀλλὰ καὶ προσῆλθον μάλιστα ἀντικανονικῶς καὶ ἐπιμέμπτως καὶ ἔλαβον μέρος εἰς Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅπου ἔπαυσαν νὰ εἶναι μέλη ἀφοῦ ἐγένοντο ὑπουργοὶ καὶ εἶναι ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ ἐκτελοῦν καθήκοντα Ὑπουργῶν. Εἶναι τὰ πράγματα αὐτά, κύριοι, περίεργα, διότι κανεὶς δὲν δύναται νὰ κρίνῃ ὀρθῶς περὶ τοῦ παρόντος, ἐὰν δὲν ἐξετάσῃ καλῶς τὸ παρελθόν. Ἡ παράβασις τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματός μας ἀπὸ μιᾶς 48ετίας μᾶς ἤγαγεν εἰς τὰς σημερινὰς συμφορὰς καὶ ἐνώπιον τῶν τρομακτικῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους διατρέχομεν καὶ τοὺς ὁποίους καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταί, δυστυχῶς ἀγνοοῦμεν, διότι εἶναι μεγαλύτεροι οἱ κίνδυνοι ἀπὸ ὅ,τι ὑποθέτομεν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐν τούτοις λέγω ἐξακολουθοῦμεν διασπαράσσοντες τὸ Πολίτευμά μας. Δὲν συνέβησαν ταῦτα μόνον, κατὰ τὴν περιπέτειαν αὐτὴν τῆς ὑπουργικῆς μεταρρυθμίσεως, ἀλλὰ ἀνηγορεύθη καὶ νέος τις θεσμός, ὁ θεσμὸς τοῦ Πολιτικοῦ Συμβουλίου, ὄχι τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πλέον, ἀλλὰ τοῦ Πολιτικοῦ Συμβουλίου δηλαδὴ ἀνηγορεύθη μία αὐθαίρετος ὀλιγαρχία, ὄχι ἁπλῶς αὐθαίρετος εἰς τὴν συγκρότησίν της, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς πράξεις της. Διότι εἶναι γνωστὸν καὶ δὲν δύναται ν’ ἀμφισβητηθῇ τὸ παράπαν ὅτι τηλεφωνικῶς ἐδόθη ἐντολὴ —δὲν λέγω διαταγή, δὲν τὸ λέγω ἀλλὰ δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι καὶ δὲν εἶναι— τηλεφωνικὴ διαταγὴ πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς νὰ μὴ δημοσιεύσουν τὰς διαθεσιμότητας κατὰ τὸ ψήφισμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας Δημοσίων Ὑπαλλήλων μὴ δικαιουμένων νὰ ὑπηρετοῦν τὴν πατρίδα τὴν ὁποίαν προδίδουν. Καὶ ἐν τούτοις ἐνῷ τοιαύτη ἐδόθη διαταγή, ἐνῷ τοιαύτη ἀνηγορεύθη ὀλιγαρχία Πολιτικοῦ Συμβουλίου, Ὑπουργούς, τοὺς ὁποῖος ὁ ὁμιλῶν τὴν στιγμὴν ταύτην, τινὰς τοὐλάχιστον ἐξ αὐτῶν τιμᾷ, τιμᾷ εἰς μέγα βαθμὸν δὲν παρητήθησαν ὡς ἐπέβαλλε καὶ ἡ φιλοτιμία καὶ ἡ ἀφοσίωσις εἰς τὸ πολίτευμα τῆς πατρίδος των καὶ ὁ σεβασμός των πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Εἶναι ἐπαναλαμβάνω, οἱ Ὑπουργοὶ ἄξιοι πάσης τιμῆς ἀλλὰ κατὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην δὲν ἔπραξαν τὸ καθῆκον των. Ἔπρεπε αὐτοστιγμεὶ νὰ παραιτηθοῦν ὅταν ἔλαβον τηλεφωνικὴν ἐντολήν, ὡς εἶπον προηγουμένως. Ποία εἶναι ἡ Κυβέρνησις τῆς Πατρίδος μας, κύριοι βουλευταί; Ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους; Ποῖον εἶναι τὸ γόητρον καὶ ἡ ἐπιβολὴ τοῦ Πολιτεύματος; Προσέξατε, κύριοι βουλευταί, προσέξατε πολὺ εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν τελευταίων δεκαετηρίδων. Ὁ θεσμὸς ὁ ὁποῖος κατήργησε τοὺς Δήμους ἀπεσκυβάλισε τὴν χώραν........... (δὲν ἠκούσθη) κατέλυσε τὸν πρῶτον βαθμὸν τῆς πολιτικοκοινωνικῆς ἱεραρχίας. Μετὰ ταῦτα, ἡ κατάλυσις τοῦ σφαιριδίου, οἱ συνδυασμοί, τὰ χρίσματα καὶ τὰ ψηφοδέλτια καί, μετὰ ταῦτα ἡ ἀναλογική, ἐξηυτέλισαν τὸν δεύτερον βαθμὸν τῆς πολιτικοκοινωνικῆς μας ἱεραρχίας, διότι ἐταπείνωσε τοὺς πολιτευομένους τοὺς ὁποίους ὑπέβαλεν εἰς ἀληθὲς μαρτύριον, διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου, τὸ ὁποῖον μάλιστα καὶ μετὰ ταῦτα προήχθη εἰς Ὑφυπουργεῖον καὶ ἐπρόκειτο νὰ προαχθῇ καὶ εἰς Τσαρικὸν Πολιτικὸν συντονισμόν. Τοιουτοτρόπως, καταλύεται καὶ ὁ τελευταῖος βαθμὸς τῆς πολιτικοκοινωνικῆς μας ἱεραρχίας, κατελύθη ὄντως διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Πολιτικοῦ Συμβουλίου καὶ διὰ τῶν τηλεφωνικῶν ἐντολῶν πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς ἰδίως, ἰδιαίτατα, κατ’ ἐξοχήν, διότι Ὑπουργοὶ διακεκριμένοι, ἀληθῶς διακεκριμένοι καὶ διὰ τὴν μόρφωσιν καὶ διὰ τὸν χαρακτῆρα των δὲν ἐθίγησαν εἰς τὴν ὑπερήφανον φιλοτιμίαν ἡ ὁποία εἶναι τὸ κυριώτερον χαρακτηριστικὸν τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρὸς καὶ δὲν παρῃτήθησαν αὐτοστιγμεί. Αὐτὸ εἶναι τὸ τελευταῖον κτύπημα ποὺ δίδει κατὰ τῆς μεταρρυθμίσεως τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, τὴν ὁποίαν διατάσσει τὸ Πολίτευμα καὶ τὴν ὁποίαν κατευθύνουν οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες. Προηγουμένως εἶχεν ἀρχίσει μὲ τὴν ὑπουργοποίησιν διαφόρων ἀνθρωπαρίων. Καὶ ὅταν ὁμιλῶ τοιουτοτρόπως περὶ τοιούτων ἀνθρωπαρίων, βεβαίως δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, βεβαιότατα ἀναφέρομαι, κύριοι, κυριώτερον εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν τῆς ὁποίας προΐστατο σεβαστὸς καὶ ἀρχαιότατος φίλος μου καὶ ὁ ὁποῖος ἠνέχθη διαφόρους Πελτέκηδες νὰ μετέχουν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Πῶς θέλετε νὰ ὑπάρχῃ κῦρος Κυβερνήσεως καὶ ἐπιβολὴ Κράτους ὅταν τοιαῦτα ἀνθρωπάρια ἀναγορεύωνται εἰς ἀρχηγοὺς τῆς Πατρίδος μας; Τὸ θέμα, κύριοι, δὲν εἶναι πολεμικῆς, δὲν εἶναι θέμα ἐλέγχου. Ἐπιτρέψατέ μου τὴν ἔκφρασιν, εἶναι θέμα φιλοσοφίας τῆς συγχρόνου ἱστορίας μας. Τὴν στιγμὴν ταύτην ἰσχυρίζομαι ὅτι φιλοσοφῶ, προκειμένου περὶ τῆς συγχρόνου ἱστορίας μας. Ἡ ἀναγόρευσις τελευταίως, τοῦ Πολιτικοῦ Συμβουλίου σημαίνει μίαν προχωρήσασαν ὑποχθονίως ἐφαρμογὴν μιᾶς ἀνοήτου καὶ ἀναιδοῦς διατάξεως τὴν ὁποίαν ἠνέχθημεν καὶ ἡμεῖς ἀκόμη οἱ σημερινοὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους νὰ περιλαμβάνεται εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Εἶναι ἡ διάταξις ἐκείνη ἡ ὁποία ἀναγορεύει εἰς πολιτικοὺς ἡγέτας ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἐὰν ἐκθέσουν ὑποψηφιότητα, εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ λάβουν ὀλίγας ψήφους εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς ἀναγορεύει ἡγέτας τοῦ Ἔθνους, διότι, κακῇ τῇ μοίρᾳ εἰς κακὰς περιστάσεις ἔτυχε νὰ διορισθοῦν Πρωθυπουργοὶ καὶ οὕτω κατηντήσαμεν, μὲ συμμετέχοντας αὐτοὺς εἰς τὸ Πολιτικὸν Συμβούλιον, εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἰς τὴν κατάργησιν τῆς Ἀνωτάτης Ἀρχῆς τὴν ὁποίαν διαγράφει τὸ πολίτευμά μας. Διότι, καὶ εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα, ἡ ἐπιτέλεσις τῆς προτάσεώς μου ὑπῆρξεν οἰκτρά. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὁ διακεκριμένος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Δημήτριος Χέλμης, ἔγραψα καὶ εἰς τὴν δημοσιότητα ὅτι λίαν ἐπαξίως ἡγεῖται τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἶναι ἐδῶ καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσω: ἰσχυρίζεται ὅτι ἔχει καιρόν, ὅτι ἔχει τόσην δύναμιν διὰ νὰ διευθύνῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν ταὐτῷ δὲ καὶ τὸ σπουδαιότατον καὶ πολυσχιδέστατον Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ; Ὁ φίλτατος κ. Χατζηπᾶνος πῶς κατεδέχθη, ἐνῷ ἐζήτει τὸν βαθμὸν τοῦ Τσάρου εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὡς πολιτικὸς συντονιστής, πῶς κατεδέχθη νὰ καταντήσῃ εἰς μίαν Διεύθυνσιν Ὑπουργείου, ἡ ὁποία καλεῖται Ὑπουργεῖον τῶν

Τ.Τ.Τ.;

Ἐν τούτοις ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἐξαιρόμενος εἰς τὸ ὕψος τῶν συναισθημάτων μας, εἰς τὴν ἀγωνίαν τῶν σκέψεών μας, εἰς τὴν ταραχὴν τῶν νεύρων μας, ὡμίλησε καὶ περὶ τοῦ Κυπριακοῦ. Καὶ μᾶς εἶπε τὸ Προεδρεῖον τὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς 14 Φεβρουαρίου. Διατί, κύριοι βουλευταί, ὅταν ἐλέχθησαν ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἀποικιῶν τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, τῆς Μεγάλης καὶ φιλτάτης Συμμάχου μας, διατὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἐκάλεσεν αὐθημερὸν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν ἀπάντησιν; Διατὶ ἀναλαμβάνει, εἴτε σιωπῶντες, εἴτε ψυθιρίζοντες—ἁπλῶς ψιθυρίζοντες— τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται μάλιστα νὰ ἀναλάβουν καθὼς πρέπει οἱ τυπικῶς ὑπεύθυνοι καὶ διατὶ δὲν ἐκάλεσεν εὐθὺς ἀμέσως τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διὰ νὰ ἀκουσθῇ καὶ πάλιν ἀπὸ τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι ἡ Ἑλλὰς διαμαρτύρεται ἐνώπιον τῆς ἀνθρωπίνης Ἱστορίας, ἐνώπιον τοῦ Χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, ἐὰν λίαν προσεχῶς ἡ Κύπρος δὲν εὑρεθῇ εἰς τὰς ἀγκάλας τῆς Μεγάλης Μητρὸς Πατρίδος; (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Καὶ ἐπηκολούθησαν, κύριοι συνάδελφοι, προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως. Τὰς ἀποκαλῶ δὲ προγραμματικὰς ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις εἶναι νέα καὶ αὐταὶ ἔγγραφοι. Διότι, κατ’ ἔθιμον, μόνον αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις εἶναι ἔγγραφοι. Πιστεύω ὅτι τὰς ἔγραψεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καὶ δὲν ἔχουν δίκαιον οἱ ὑποπτευόμενοι, ὅτι καὶ ταύτας ἔχει γράψει κἄποιος, τοῦ ὁποίου ἠκούσαμεν μίαν συνήθη φράσιν, ὀλίγον τι πομπώδη. (Γέλωτες). Βέβαια, κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἐπιείκειαν γελῶμεν, ἀλλὰ κατ’ ἀλήθειαν ἔπρεπε νὰ κλαίωμεν. Ὡμίλησε πρῶτον ὁ κ. Πρωθυπουργός, ἢ μᾶλλον, ἀνέγνωσε πρῶτον περὶ τοῦ μετασχηματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Ἔσχον ἤδη τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω περὶ τούτου. Καί, προχωρῶν τὴν ἀνάγνωσιν, μᾶς ἐβεβαίωσεν, ὅτι καλῶς κατηρτίσθη ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία. Τὸ πιστεύω καὶ ἐγώ, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον πιστεύω εἰς τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἂν καὶ κατ’ ἐξοχὴν ἀπῄτουν παρὰ τούτου καθὼς καὶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀπῄτουν κατ’ ἐξοχὴν ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ἔχουν ἤδη παραιτηθῆ, ὡς εἶπον προηγουμένως. Πιστεύω, λοιπόν, εἰς τὸν κ. Στράτον, συμφωνῶν ὅτι καλῶς κατηρτίσθη ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία, ἀλλὰ δὲν συμφωνῶ εἰς τὴν βραδυπορείαν ἡ ὁποία ἐχρειάσθη. Ἐπὶ ὁλόκληρον μῆνα δὲν ἀνεγινώσκομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας παρὰ τὰς συζητήσεις τοῦ Πολιτικοῦ Συμβουλίου καὶ δὲν ἐπληροφορούμεθα, ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, παρὰ τὰς διχογνωμίας, τὰς ἐναντιότητας, τὰς ἀλληλοϋπονομεύσεις καί, ἐνίοτε, βαρυτάτους χαρακτηρισμοὺς ἐναντίον ἀλλήλων. Ἐβράδυνε, λοιπόν, ἡ κατάρτισις τῆς νέας στρατιωτικῆς ἡγεσίας. Ὅπως ἐβράδυνεν, ἐπ’ ἴσης, καὶ ἡ ἀνάθεσις τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δημοσίας Τάξεως εἰς ἄνδρα δυνάμενον ἀληθῶς νὰ τὸ διευθύνῃ. Καὶ ὅταν λέγωμεν δυνάμενον, δὲν ἐννοοῦμεν μόνον τὴν ὑλικὴν δύναμιν, ἀλλὰ καὶ ἂν θέλετε, μάλιστα, κατ’ ἐξοχὴν, τὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν ὁποίαν θὰ ἐνέπνεεν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Διότι, εἴτε καλῶς, εἴτε κακῶς, θὰ ἤμην πρόθυμος νὰ παραδεχθῶ, θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ πιστεύσω, ὅτι ἀδίκως ὑπάρχει ἡ δυσμενὴς γνώμη τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας δι’ ὡρισμένας πράξεις προσώπων δρασάντων εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, καὶ τὰ ὁποῖα πρῶτα, αὐτοὶ δηλαδὴ πρῶτοι ἔπρεπε νὰ ἔχουν ζητήσει τὴν ἀνάκρισιν διὰ νὰ ἔχῃ ἐκκαθαρισθῆ ἡ διαγωγή των ἐκεῖ. Καί, ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἔχει γίνει, δὲν ἐμπνέουν ἐμπιστοσύνην ἀναλαμβάνοντες σπουδαιότατα Ὑπουργεῖα, εἴτε Δημοσίας Τάξεως, εἴτε τῆς Ἀεροπορίας, εἴτε ἄλλου τινὸς Ὑπουργείου συγγενοῦς. Μετὰ ταῦτα ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀνέγνωσε, θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τὴν ἔκφρασιν, μίαν πομπολογίαν(;), ἐπικαλούμενος καὶ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ. Ἐγένετο, λοιπόν, ἐπίκλησις τῆς Θεότητος. Εἰς τὰ 1913, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ περίφημον καφενεῖον τοῦ Ζαχαράτου, ἔλεγον ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι σκανδαλωδῶς φιλέλλην. Ὁ μακαρίτης Κ. Κουμουνδοῦρος, ἐνθουσιασθεὶς ἀπὸ τὴν ἔκφρασιν, ἔσπευσεν ἀπὸ τοῦ καφενείου τοῦ Ζαχαράτου, ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος ἔλεγεν, ὅτι «ὁ Θεὸς εἶναι σκανδαλωδῶς φιλέλλην». Δὲν εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι. Ὅταν παρατηρῶ τοιαῦτα περιστατικά, δὲν εἶμαι πλέον βέβαιος περὶ αὐτοῦ. Διότι, ὅση καὶ ἂν ἦτο τότε ἡ μεταξύ μας διχογνωμία—πολλάκις, κύριοι συνάδελφοι, διχογνωμία ἀσυγχώρητος— ἔπρεπε νὰ συλλογιζώμεθα ὅτι, ὅση καὶ ἂν ἦτο τότε ἡ διχογνωμία μας, δὲν ἐτόλμησε κανεὶς τότε νὰ εἴπῃ: «θὰ μεταρρυθμίσω τὴν Κυβέρνησιν τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς καὶ θὰ συγκροτήσω Κυβέρνησιν τῆς «διεύρυνσης» καὶ τῆς «ἐθνικῆς συνεργασίας». Ποίας ἐθνικῆς συνεργασίας; Ποῦ ὑπάρχει ἐθνικὴ συνεργασία; Ὅσοι ὁμιλεῖτε μὲ ἐκείνους πρὸς τοὺς ὁποίους συνδέεσθε πιστεύετε ὅτι ὑπάρχει ἐθνικὴ συνεργασία, ἢ ὑπάρχει διχογνωμία μέχρι διασπαραγμοῦ; Καὶ διατὶ δὲν ἔχουν τὴν ψυχικὴν δύναμιν νὰ ἀπαντήσουν ἐκεῖ ὅπου πρέπει νὰ ἀπαντήσουν ὡς κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος, ὑπερήφανοι ὅτι οἱ κύριοι μεγάλοι σύμμαχοι, μεγάλοι φίλοι, πολύτιμοι εἰς ἡμᾶς προστάται ἔχομεν τὸ πολίτευμα τὸ ἰδικόν σας καὶ πρέπει νὰ χειροκροτῆτε ὅταν τὸ ἐφαρμόζωμεν καὶ ἡμεῖς ὅπως τὸ ἐφαρμόζετε καὶ σεῖς Ὄχι νὰ γίνωνται αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ συμφύρματα καὶ συνονθυλεύματα μὲ τοὺς δῆθεν ἐθνικοὺς ἡγέτας, ἡγέτας ἐπαναλαμβάνω 10 πολιτῶν τὸ πολύ.

§10ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπέρτατος νόμος ἡ σωτηρία τῆς Πατρίδος.

§11Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ναί, ὑπέρτατος νόμος ἡ σωτηρία τῆς Πατρίδος, φίλτατε, ἀλλὰ νόμος. Ναὶ κύριε, ἐὰν αὐτὸ εἶναι νόμος. Πλανᾶσθε ἐὰν νομίζετε ὅτι τὸ ρητὸν τοῦτο σημαίνει ὅτι δύναται νὰ ἀναλαμβάνῃ τὴν Κυβέρνησιν ἑνὸς συγχρόνου μάλιστα Κράτους εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχεν ὁ Α καὶ ὁ Β καὶ ὁ Γ. Ὑπέρτατος νόμος εἶναι μόνον ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἀναγράφει τὸ γράμμα καὶ τὸ ἔθιμον καὶ τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζει τὸ γράμμα τοῦ πολιτεύματός μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ ὑπέρτατος νόμος. Καὶ μάλιστα ἐπειδὴ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ παρεξήγησις ἀκούομεν ὅλοι συχνά: Ἀπαιτοῦνται δυναμικοὶ ἄνδρες! Καὶ θεωροῦν πολλοὶ καὶ ἀξιόλογοι ἐπιστήμονες καὶ σπουδαιότατοι ἐπαγγελματίαι ὅτι δυναμικοὶ ἄνδρες τἄχα εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μετατρέπουν τοὺς νόμους, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μεταβάλλουν ἓν πεπολιτισμένον Κράτος εἰς κεραμιδαριό. Ὄχι, κύριοι, δυναμικοὶ ἄνδρες, ἰσχυροὶ ἄνδρες πολιτικοὶ εἶναι μόνον οἱ ἐφαρμόζοντες πιστῶς τὸ πολίτευμα τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα). Καὶ προχωρῶν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς φυσικὰ ἔφθασεν εἰς τὸν κατευνασμόν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συζητήσω καὶ περὶ τῆς λέξεως αὐτῆς «κατευνασμὸς» μετὰ τοῦ σεβαστοῦ καὶ ἀρχαίου φίλου μου. Κατευνασμὸς κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην εἶναι ἡ κατορθουμένη γαλήνη, ἐπιβαλλομένη ὑπὸ τοῦ Κράτους ἄλλως θὰ ἔπρεπε νὰ μεταχειρισθῇ τὴν λέξιν τοῦ ἀλήτου ἐκείνου τοῦ καταδίκου, τοῦ κοινωνικοῦ καθάρματος τὸ ὁποῖον εἰς τὸν τόπον μας, πρὸς αἶσχος μας, ἐμφανίζεται ὡς πολιτικὸς ἡγέτης καὶ νὰ εἴπῃ συμφιλίωσις Ὅταν λέγῃ «κατευνασμὸς» θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἐννοεῖ τὸ κῦρος τοῦ Κράτους, τὴν ἐπιβαλλομένην γαλήνην. Νὰ προηγηθῇ ἡ ἐπιβολὴ δηλαδὴ καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ γαλήνη. Τότε νοεῖται Κράτος! Διότι τώρα τὶ γίνεται; Τὶ ἄλλο γίνεται, κύριοι, οὐσιαστικῶς παρὰ νὰ γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις περὶ ἀνακωχῆς; Ἴσως τοῦτο τὸ γενόμενον εἶναι χειρότερον διὰ τὸ Κράτος, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἔχει καὶ ἄλλα τόσα ἀποτελέσματα χαρακτηριστικὰ περὶ τῶν ὁποίων θὰ παρεκάλουν τὴν ἐπιείκειάν σας διὰ νὰ μὲ ἀκούσετε νὰ τὰ ἐκθέσω. Ἂς ἐξετάσωμεν πρῶτον τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐνομοθετήθη ἡ ἀμνηστία. Τὸν τρόπον, τὴν δικονομίαν. Πόσον ἀντίκειται ὁ τρόπος αὐτὸς εἰς τὸ Πολίτευμά μας, εἰς τὴν πολιτικήν μας ἀξιοπρέπειαν. Ὡς γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ πιστεύω ἀδιστάκτως ἔχων σύμφωνον καὶ τὴν γνώμην ἐγκύρου παρ’ ἡμῖν συνταγματολόγου ὅτι ἡ Συνέλευσίς μας εἶναι Συντακτική. Ἀλλὰ καὶ Συντακτικὴ ἐὰν εἶναι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μεταδίδῃ καὶ νὰ παραχωρῇ εἰς μέρος αὑτῆς ἢ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὸ νομοθετικόν της ἔργον καὶ μάλιστα τὸ ἀναθεωρητικόν της ἔργον, τὸ ἔργον δηλαδὴ κατὰ τὸ ὁποῖον ἀναθεωροῦνται διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ἀλλά, τέλος πάντων, ὃ γέγονεν γέγονεν. Παρεχώρησε τοιαύτην ἐξουσίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Τὶ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις; Παρέπεμψε τὰ σχέδια διαταγμάτων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως εἴχομεν ἀποφασίσει καὶ μάλιστα μὲ δήλωσιν τοῦ κυρίου ἀρχηγοῦ μου ὅτι, δὲν θὰ πράξῃ οὐδὲν τὸ ἀντικείμενον εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Δικαιοσύνης. Συνῆλθεν ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Δικαιοσύνης καὶ σχεδὸν παμψηφεὶ πλὴν μιᾶς καὶ μόνης ψήφου, ἀπέρριψε τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀμνηστίας. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ὑπέκυψεν εἰς τὰ Κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, δὲν ὑπέκυψεν εἰς τὴν ὑπόσχεσίν της ἀλλ’ ἐπεβλήθη— μεταχειρίζομαι ἐπιεικῆ ἔκφρασιν λέγων ἐπεβλήθη—καὶ συνῆλθε καὶ αὖθις ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Δικαιοσύνης ἡ ὁποία εἶχεν ἀποφασίσει, ἡ ὁποία εἶχεν ἐκδώσει καὶ εἶχε καταθέσει τὴν ἔκθεσίν της τὴν δημοσιευθεῖσαν καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας αὐτοτελῶς. Καὶ εἶναι σπουδαιοτάτη ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Λέγει ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπορρίπτουσα παμψηφεί: «Παρόμοιον νομοθέτημα προσβάλλον τὴν ἔννοιαν.... ...... (ἀναγινώσκει)...........». Ὅταν τοιαύτην κατέθηκεν ἔκθεσιν ἡ παμψηφία, πλὴν μιᾶς ψήφου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι ἢ δὲν εἶναι σκάνδαλον, ὅτι ἐξεβιάσθη ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ συνέλθῃ ἐκ δευτέρου; Καὶ προσῆλθον καὶ ἔλαβον μέρος εἰς αὐτὴν δύο Ὑπουργοί, ὡς τάχα μέλη αὐτῆς, διότι ἦσαν λέγει μέλη αὐτῆς πρὶν διορισθοῦν Ὑπουργοί. Ἔπαυσαν νὰ εἶναι μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς διορισθέντες Ὑπουργοί. Διὰ νὰ εἶναι μέλη ἔπρεπε νὰ διορισθοῦν καὶ αὖθις ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου, κατ’ ἐντολὴν τῆς Βουλῆς.

§12Χ. ΛΑΔΑΣ. Σωστά.

§13Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ τὶ ἄλλο συνέβη; Οὐχὶ μόνον κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ψηφοφορίαν αὐτῆς παρίσταντο πλείονες τῶν δύο καὶ τῶν τριῶν καὶ τῶν τεσσάρων καὶ πέντε Ὑπουργῶν καὶ ἐπίεζον καὶ σχεδὸν ἐξεβίαζον βουλευτὰς νὰ ψηφίσουν, ὅπως ἐψήφισε συνάδελφος λίαν διακεκριμένος ὑπάρξας καὶ ἀνώτατος δικαστικὸς καὶ ὡς μοῦ ἔλεγε πρὸ ὀλίγου, μὲ ψυχικὴν συντριβὴν ἐψήφισεν καθὼς καὶ ἄλλος διακεκριμένος βουλευτής, τὸν ὁποῖον βλέπω ἀπέναντί μου μετεχειρίσθη τὴν αὐτὴν ἔκφρασιν, ὅτι ἐψήφισε μετὰ συντριβῆς. Ἀλλὰ ὅταν τοιαῦτα νομοθετήματα ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης ψηφίζωνται μὲ συντριβὴν ψυχικήν, ποῦ εἶναι πλέον τὸ Πολίτευμα, ποῦ εἶναι ἡ ἠθικὴ τοῦ Πολιτικοῦ κόσμου, ποῦ θὰ εἶναι ἡ ὑπερηφάνειά του, ποῦ εἶναι ἡ φιλοτιμία του, ποῦ εἶναι ἡ πίστις του, ποῦ εἶναι ὁ ἀνώτατος νόμος, ὁ ὁποῖος σώζει τὴν πατρίδα του;

§14Π. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Ὄχι ὅμως, ὅτι ἐξεβιάσθη.

§15Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐβιάσθη, ἐπιέσθη, πάντως συνήλθατε ἀφοῦ εἴχατε ψηφίσει ἀντιθέτως τὴν αὐτὴν ἡμέραν. Καὶ ποῖον εἶναι τὸ κατόρθωμα; Καὶ ποῖον εἶναι τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ τερατούργημα; Εἶναι κατασκεύασμα ἀνάπηρον καὶ ἀσυνάρτητον. Ἐγὼ ὡς νομικός, κύριοι, ἀλλὰ καὶ ὡς πολιτικὸς ἐντρέπομαι, διότι εἰς τὴν Πατρίδα μου εἶδε τὸ φῶς τοιοῦτον κατασκεύασμα, τόσον πολὺ ἀσυνάρτητον, τόσον πολὺ ἀνάπηρον. Κύριοι συνάδελφοι, ἀκούσατε. Ἄρθρον 1, παράγραφος 1: «Μέχρι τῆς δημοσιεύσεως ........ (ἀναγινώσκει) ...... ἀμνηστεύονται». Ἐρωτῶ, λοιπόν, ἐγὼ τώρα, καὶ ἐρωτῶ ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου τὸ ἄρθρον κυρίως 66 τοῦ ποινικοῦ νόμου.

§16Χ. ΛΑΔΑΣ. Πρὸ αὐτοῦ, πρόσωπα ἀμνηστεύονται ἢ πράξεις;

§17Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. «......... (ἀναγινώσκει) ............». Λοιπόν, αὐτὴ εἶναι ἡ συμμορία. Ἀμνηστεύονται ὅλοι αὐτοὶ οἱ συμμορῖται. Εἶναι τοιοῦτοι συμμορῖται, σᾶς ἐρωτῶ, ἢ δὲν εἶναι, οἱ ἀπὸ Ἀθηνῶν διευθύνοντες τὸν ἐμφύλιον πόλεμον;

§18Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὡς εἶναι διατυπωμένον, μόνον αὐτοὶ ἀμνηστεύονται. Αὐτὸ εἶναι τὸ περίεργον.

§19Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω, εἶναι συμμορῖται, βεβαίως ἀναμφισβητήτως εἶναι συμμορῖται οἱ ἐξ Ἀθηνῶν καὶ ἐκ Θεσσαλονίκης διευθύνοντες τὸν ἐμφύλιόν μας σπαραγμόν. Πῶς θὰ κριθῇ, ὅτι ἀπεχώρησαν τῆς συμμορίας; Καὶ πῶς θὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὰς ἀρχάς; Λέγοντες τί; Πράττοντες τί; Τί θὰ θεωρηθῇ ὡς ἀποχώρησις; Πρῶτον, κύριοι, δὲν θὰ προσέλθουν, διότι αἱ ἐφημερίδες των ἀπὸ χθὲς γράφουν μυκτηριστικῶς, γράφουν ἀσεβέστατα, γράφουν ὑβριστικώτατα ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος. Ἀλλὰ ἐγὼ ἀδιαφορῶ περὶ τούτου. Καὶ ἐρωτῶ καὶ πάλιν καὶ τονίζω, πῶς θὰ κριθῇ ἡ ἀποχώρησίς των; Θὰ προσέλθουν εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ θὰ δηλώσουν ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι εἶναι ἀρχηγοὶ ἐγκληματικῆς συμμορίας, προδοτικῆς συμμορίας, ναὶ ἢ ὄχι; Θὰ ἀξιωθῇ ἀπὸ αὐτοὺς ἐπιτακτικῶς νὰ προσέλθουν καὶ νὰ κάμουν τοιαύτην δήλωσιν; Ἄν τοῦτο δὲν συμβῇ, κύριοι συνάδελφοι, διατὶ τότε νὰ μὴ δεχθῶμεν τὴν πρότασιν ἀνακωχῆς καὶ νὰ τελειώνῃ ἡ ὑπόθεσις; Διότι καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην ἔχει κανεὶς ἀπὸ ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὴν ἐλαχίστην ἀμφιβολίαν, ὅτι καὶ τώρα θὰ συμβῇ, ὅ,τι συνέβη μετὰ τὴν Βάρκιζαν καὶ μετὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν; Ἐάν, λοιπόν, μείνουν ἀδιατάρακτοι καὶ ἀνενόχλητοι οἱ ἀρχηγοὶ τῆς συμμορίας αὐτῆς καὶ πλημμυρίσουν εἰς τὰς πόλεις οἱ ὀπαδοί των, οἱ ὁποῖοι τώρα καταδιώκονται εἰς τὰ βουνά, μετὰ ταῦτα θὰ ὑπάρχῃ Κράτος, θὰ ἀποτελῆτε ὑμεῖς Βουλὴν μαζί μου, θὰ ὑπάρχῃ ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας, θὰ γίνουν κάποτε ἐκλογαὶ καὶ θὰ ἐμπνεύσουν καμμίαν ἐμπιστοσύνην αὐταὶ αἱ ἐκλογαὶ καὶ καθὼς θὰ γίνουν καὶ καθὼς θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμά των; Ποία θὰ εἶναι ἡ Βουλὴ αὐτή, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἀπὸ ἐκλογάς, τὰς ὁποίας θὰ διευθύνουν καὶ θὰ τρομοκρατοῦν οἱ πάνοπλοι αὐτοὶ ἄνθρωποι, τοὺς ὁποίους ἀμνηστεύετε, ἀνενοχλήτως; Τώρα ἡ ἔκφρασις ἀνάμιξις, ἀληθῶς εἶπεν ὁ κ. Λαδᾶς, δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ διότι δὲν ὁμιλεῖ περὶ τῆς πράξεως ἀλλὰ κυρίως περὶ προσώπων, ἐνῷ ἡ ἀμνηστία, ὡς γνωστόν, ἐξαφανίζει τὴν πραγματικὴν ὑπόστασιν τῆς πράξεως. Λέγει τὸ νομοθέτημα: «Ἐκτέλεσις πράξεων ἐσχάτης προδοσίας, ἀντίστασις κατὰ τῆς ἀρχῆς, διατάραξις τῆς κοινῆς εἰρήνης». Τί ἐννοεῖ ἡ ἔκφρασις, ὅτι ἀμνηστεύεται μία ἑκάστη ἐκ τῶν πράξεων τούτων, ἢ ὅλαι ὁμοῦ; Διότι, ἐὰν ἐννοῇ νὰ ὑπάρχῃ προδοσία ἡνωμένη μὲ ἀντίστασιν καὶ στάσιν κατὰ τῆς ἀρχῆς καὶ μὲ διατάραξιν τῆς κοινῆς εἰρήνης, τότε ἀντίκειται εἰς τὸ σύνταγμα, ἀλλὰ τὸ νομοθέτημα τοῦτο δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν οὔτε τὸ Σύνταγμα καὶ ἀμνηστεύει τὴν πρᾶξιν τῆς ἐσχάτης προδοσίας, συνοδευομένης μὲ διατάραξιν τῆς κοινῆς εἰρήνης μὲ στάσιν καὶ ἀντίστασιν κατὰ τῆς ἀρχῆς. Διότι λέγει πάρα κάτω, ὅτι ἐξαιροῦνται τῆς ἀμνηστίας τὰ κοινὰ ἀδικήματα ἐὰν εἶναι χωριστά. Τότε δὲν ἐξαιρεῖται ἡ ἀντίστασις κατὰ τῆς ἀρχῆς, ἡ ὁποία δὲν εἶναι πολιτικὸν ἀδίκημα, εἶναι κοινόν; Ἐξαιρεῖται ἡ στάσις, ἡ ὁποία ἐπίσης εἶναι κοινόν ἀδίκημα; Ἐξαιρεῖται ἡ διατάραξις τῆς κοινῆς εἰρήνης, ἡ ὁποία εἶναι κοινὸν ἀδίκημα;

§20Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡ στάσις ἠμπορεῖ νὰ εἶναι, τὰ ἄλλα ὅμως ὄχι.

§21Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Σπανίως καὶ ἡ στάσις ἐὰν εὑρίσκεται εἰς τὰ ὅρια ἐπαναστάσεως. Λοιπόν, ἐὰν πρόκειται περὶ ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἀδικημάτων τούτων, τότε εἶναι ἀντιφατικὴ ἡ ἄλλη διάταξις, ἡ ὁποία λέγει ὅτι «ἐξαιροῦνται τῆς ἀμνηστίας τὰ κοινὰ ἀδικήματα». Ἐξαιροῦνται, λοιπόν, ἢ δὲν ἐξαιροῦνται; Πρόκειται, λοιπόν, περὶ νομικοῦ τερατουργήματος, ἐπαναλαμβάνω, ἀσυναρτήτου καὶ ἀναπήρου. Ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο ἀκόμη, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ Μεταρρυθμιστικοῦ Κόμματος νὰ δώσῃ ἰδιάζουσαν προσοχὴν εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ εἴπω, καὶ νὰ προσέχῃ καὶ οὗτος καὶ ἄλλοτε νὰ ἐρωτᾷ τοὺς παλαιοὺς δικηγόρους καὶ οὐχὶ δικηγορίδια τῆς ὀγδόης τάξεως. Λέγει τὸ νομοθέτημα τοῦτο: «Τὴν ἐκτέλεσιν πράξεων ἐσχάτης προδοσίας, ἀντιστάσεως κατὰ τῆς ἀρχῆς, στάσεως, διαταράξεως τῆς κοινῆς εἰρήνης». Πρόκειται περὶ συνολικῆς πράξεως, ἢ περὶ μιᾶς καὶ μόνον, ὥστε οἱ ἔνοχοι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ἐὰν ἐφόνευσαν δὲν ἀμνηστεύονται; Ἐρωτῶ ὅλους τοὺς δικηγόρους ἐὰν ἔχω δίκαιον ἢ ὄχι; Σᾶς ἐρωτῶ, κύριε Σπηλιώτη, ποὺ εἶσθε παλαιὸς δικαστικός.

§22Π. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα δικαστικοῦ συμβουλίου.

§23Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Περὶ δικαστικοῦ συμβουλίου θὰ σᾶς ὁμιλήσω κατόπιν. Ἐγὼ σᾶς ἐρωτῶ περὶ στάσεως καὶ ἀντιστάσεως, περὶ φόνων δὲν ὁμιλῶ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ἐὰν ἐξετελέσθησαν. Καὶ νὰ προσέξουν πολὺ οἱ δικαστικοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐφαρμόσουν τὸ νομοθέτημα τοῦτο, ἐφιστῶ πολὺ τὴν προσοχήν των, πρέπει νὰ πληροφορηθοῦν τί λέγεται ἀπὸ τῆς αἰθούσης ταύτης, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς οἱ κύριοι δικαστικοὶ δυνάμενοι νὰ ἔχουν ἰσχυρὸν ἐναντίον αὐτῶν ἐπιχείρημα τὴν ἀδράνειαν αὐτῶν, τὴν ἔλλειψιν ὑπερηφάνου φιλοτιμίας πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν νόμων τοῦ Κράτους, δύναμαι νὰ τὸ ἰσχυρισθῶ καὶ νὰ ὁμιλήσω περὶ αὐτῶν μετ’ ἐπιεικείας, ὅπως ὁμιλῶ, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ἐκεῖνοι ἐντελῶς ἀνεύθυνοι. Οἱ ἀπόγονοι τοῦ Πολυζωΐδη καὶ τοῦ Τερτσέτη, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Σημαντήρα, ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἐπιμείνει εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ποινικοῦ νόμου, δηλαδὴ τοῦ σπουδαιοτέρου νόμου παντὸς πολιτικοῦ Κράτους, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν ὅτι δὲν ὁμιλῶ περὶ ἐνόχων δολοφονιῶν, ἐμπρησμῶν, διαφθορᾶς γυναικῶν, κρεουργήσεως γερόντων καὶ νηπίων, ἀλλ’ ὁμιλῶ ἀποκλειστικῶς περὶ ἐσχάτης προδοσίας περὶ ἀντιστάσεως κατὰ τῆς ἀρχῆς, περὶ στάσεως καὶ διαταράξεως τῆς κοινῆς εἰρήνης. Μόνον τοιούτου εἴδους ἀδίκημα ἀμνηστεύεται. Ὡμίλησα, κύριοι, περὶ ἐλλείψεως πλήρους ἐμπιστοσύνης εἰς τὰ δικαστήρια. Ἄλλη αὐτὴ μεγάλη συμφορὰ διὰ τὴν πατρίδα μας. Διότι βέβαια τὸ μεγαλύτερον εὐτύχημα ἑνὸς πεπολιτισμένου λαοῦ, εἶναι ἡ καλὴ δικαιοσύνη, διότι ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὰ περὶ διαλύσεως παρανόμων ἑνώσεων συμμοριῶν τοιούτων. Καὶ ἐνῷ ἔχω τοῦτο ὑπ’ ὄψιν μου εἰς τὸ ἄλλο νομοθέτημα, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι ἐπὶ μῆνας τώρα ἀσχολεῖται τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν, ἂν πρέπει ἢ ὄχι νὰ διαλύσῃ τὴν ΕΠΟΝ, τὸ καταραμένον αὐτὸ συγκρότημα, τὸ ἄτιμον συγκρότημα, τὸ ὁποῖον διαφθείρει μέχρι τοῦ βάθους τῆς ψυχῆς της τὴν Ἑλληνικὴν νεολαίαν. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ δικαιοσύνη ἀγνοεῖ τὸν γενικὸν κανόνα, τὸν γνωστὸν εἰς ὅλην τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν, ὅτι ΚΚΕ, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, εἶναι μία καὶ ἡ αὐτὴ συμμορία τῶν ἐγκληματιῶν καὶ κακοηθεστάτων προδοτῶν. Καὶ ἐν τούτοις, λέγω, ἐπὶ μῆνας τὸ Πρωτοδικεῖον τῶν Ἀθηνῶν δὲν ἐκδίδει ἀπόφασιν, φοβούμενον νὰ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν διαλύσεως. Πῶς θὰ ἐμπιστευθῶ, λοιπόν, διὰ νέου νομοθετήματος εἰς τὰ δικαστήρια, ὅπως εἶπεν εἷς τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων; Τί θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ πράξῃ μία Κυβέρνησις ἀληθινῶν νομικῶν, ἀληθινῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἀληθινῶν Ἑλλήνων, μὴ ἐμπνεόντων καμμίαν ὑποψίαν ὡς ἐκ τοῦ παρελθόντος των, ἐνῷ διὰ μερικούς, ἐνῷ ἐν τῇ Κυβερνήσει, τὸ λέγω, οἱ ὁποῖοι ἀντὶ νὰ εἶναι εἰς τὰς φυλακάς, εἶναι πολιτικοὶ ἡγέται καὶ Ὑπουργοί. Ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἐλέγετο .... αἱ ὀργανώσεις ΚΚΕ, ΕΑΜ, ΕΛΔ, ΠΕΕΑ, ΕΛΑΣ, εἶναι μία καὶ ἡ αὐτὴ συμμορία. Συμμορία ἐγκληματιῶν καὶ προδοτῶν, διευθυνομένη ἔξωθεν τῆς Ἑλλάδος ὡς ὁμολογεῖ ἐγγράφως ὁ ἀρχηγός της, ὡς ἔχει μυριάδας ἀποδείξεων ὅλη ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία. Νὰ τὸ διατυπώσωμεν εἰς τὸν νόμον, ὅτι εἶναι παράνομος ἐγκληματικὴ συμμορία, ἐγκληματικαὶ συμμορίαι ὅλαι αὐταὶ αἱ ὀργανώσεις καὶ τότε εἶναι δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ καὶ ἑνὸς μέτρου ἐπιεικείας. Ἐπιείκεια, ἀλλὰ πότε κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, πότε, πότε; Πολλάκις εἶχα τὴν τιμὴν ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχουν βεβαίως εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν Ἐθνῶν περιπτώσεις ἐπιεικείας, ἀλλὰ πότε, ἀφοῦ τὸ Κράτος ἀποδείξῃ τὴν δύναμίν του. Ἐὰν εἴχαμε συλλάβει τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς συμμορίας αὐτῆς, ὡς φωνάζω ἐδῶ καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀπὸ μηνῶν, ἐὰν εἴχαμε συλλάβει τοὺς ἀρχηγοὺς, ἐὰν εἴχαμε δικάσει καὶ ἐκτελέσει αὐτούς, τότε θὰ ἠμπορούσαμε νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ἄλλους, εἰς τὰ παραπλανημένα ἐκεῖνα ὄντα. Ἔ, εἴδατε ὅτι ἔχομεν τὴν δύναμιν, ἐὰν εἰλικρινὰ μετανοήσετε καὶ ἀναγνωρίσητε ὅτι παρεπλανήθητε, προσέλθετε ἐδῶ καὶ θὰ σᾶς ἀμνηστεύσωμεν. Ἐνῷ ὅπως ἐνεργοῦμεν τώρα, θὰ πάθωμεν κάτι πολὺ χειρότερον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπάθαμεν εἰς τὴν Βάρκιζαν, ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἰδῆτε. Δὲν ἠξεύρω πόσοι ἀπὸ ὑμᾶς θὰ ἐπιζήσουν — κινδυνεύω περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλον — ἀλλὰ σᾶς ζητῶ τὴν ἄδειαν νὰ σᾶς εἴπω, ἐγὼ ἠμπορεῖ νὰ πέσω, ἀλλὰ δὲν θὰ πέσω ὅπως θὰ πέσουν πολλοὶ ἐξ ὑμῶν, θὰ προλάβω κάτι νὰ κάμω νὰ ἐκδικηθῶ, ἀλλὰ τί σημαίνει ἐὰν κάμετε τοῦτο ὅλοι, ἡ Πατρίς μας κινδυνεύει. Μὲ ἐνόπλους αὐτούς, θὰ ταφῇ ἡ Πατρίς μας καὶ εἴμεθα ὑπεύθυνοι, διότι ἐτρομοκρατήθη χθὲς ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, μήπως διαλυθῇ ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνονθυλεύσεως. (Χειροκροτήματα). Κύριοι, τελειώνω. Πρό τινος χρόνου, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς ὅτι, αἱ ἔξωθεν ἐπιδράσεις ἔχουν ὑποστῆ ἕνα κραδασμόν, μίαν χαλάρωσιν. Λέγω τώρα πρὸς ὑμᾶς, ἡ διάσπασις τῆς κακῶς ὀνομασθείσης ἐθνικῆς συνεργασίας, θὰ χαροποιήσῃ καὶ ἀνωτέρους ἀπὸ ὑμᾶς. (Χειροκροτήματα).

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.

§25Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκθέτων τὰς σκέψεις μου πρὸς ὑμᾶς, θὰ εἶμαι σύντομος, διότι οἱ πρὸ ἐμοῦ προλαλήσαντες, τόσον ὁ σεβαστός μου κύριος Πρόεδρος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κύριος Σοφούλης, ὅσον καὶ ὁ σεβαστὸς συνάδελφος κύριος Κουλουμβάκης, ἔθιξαν ὡρισμένα ζητήματα ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Θὰ ἀρχίσω ἀκολουθῶν τὴν ἰδίαν σειράν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε καὶ ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων. Εἶπεν ὅτι τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπησχόλησε πολὺ τὸ ζήτημα τῆς ἐλαττώσεως τῶν Ὑπουργείων, κατόπιν ἀνεφέρθη εἰς τὸ ζήτημα τὸ στρατιωτικόν, τὸ ὁποῖον ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, ἰδίᾳ διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς ἡγεσίας τοῦ στρατεύματος ἐπὶ τῆς νέας αὐτῆς βάσεως, διήρκεσεν ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον. Κατόπιν ἀνεφέρθη εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς ἡσυχίας τοῦ τόπου. Τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔχει ἀπασχολήσει τὸ Σῶμα ἐπὶ μακρὸν χρόνον καὶ εἰς ἀρκετὰς συνεδριάσεις. Καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἀρχήν του δὲν ἐτέθη ἐπὶ νέων βάσεων ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐξ ἀρχῆς ἐπερίμενε τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος στρατηγὸν κύριον Ζέρβαν. Ἔστω καὶ ἀργὰ ἡ θέλησις αὐτὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔγινε καὶ περιμένει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ περιμένομεν ὅλοι μας ὅτι μὲ τὴν νέαν ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος καὶ τὴν ἀνάληψιν τοῦ Ὑπουργείου Ἀσφαλείας ἀπὸ τὸν κύριον Ζέρβαν, νὰ ἴδῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν γαλήνην καὶ νὰ μὴ ἐξακολουθήσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ εἶναι ὁ αἱμοδότης τῆς ἀνθρωπότητος ὅπως καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ὑπῆρξε, διότι αἱ κακαὶ συμμορίαι καὶ ἡ προδοτικὴ αὐτῶν σπεῖρα δὲν ἀφήνει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἰδίᾳ τῆς ὑπαίθρου νὰ ἡσυχάσῃ. Μόνον ἀπὸ ὅσα εἴδομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα ἔχομεν 200 θύματα, ἐκτελεσθέντας ἀπὸ συμμορίας τῶν ἀναρχικῶν. Εἴδομεν ἀκόμη ὅτι ἡ ἐδῶ ἐλθοῦσα Ἐπιτροπὴ τῆς εἰρήνης, ἀσχολεῖται καὶ μὲ κάποιον ἐξοχώτατον κύριον Μάρκον, καὶ μάλιστα διερωτῶμαι καὶ μαζὶ μὲ ἐμὲ καὶ ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐὰν ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς εἶναι νὰ ἀσχολῆται μὲ τέτοια ὑποκείμενα καὶ νὰ δίδῃ εἰς τὰ ὑποκείμενα αὐτὰ τέτοιαν ἀξίαν ἢ ἦλθεν ἐδῶ δι’ ἄλλον σκοπὸν καὶ ἂν πράγματι ἦλθε δι’ ἄλλον σκοπόν, τὸ τοιοῦτον ἔπρεπε νὰ εἶχεν ὑποδειχθῆ καὶ νὰ μὴ εἶχε διατεθῆ ἕνας μῆνας διὰ τὴν ἔρευναν ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, εἶχον τὴν ἔμπνευσιν πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Σώματος, νὰ εἴπω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κατανεμηθοῦν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων κατὰ τομεῖς εἷς ἕκαστος, καὶ ἰδίως νὰ δώσουν προσοχὴν εἰς τὸ ζήτημα τῆς Ἐπιτροπῆς ἐρεύνης, ἵνα μὴ πᾶμε γιὰ μαλλὶ καὶ βρεθοῦμε κουρεμένοι. Εὔχομαι οἱ ἐνδοιασμοὶ αὐτοὶ καὶ οἱ φόβοι μου νὰ μὴ ἐπαληθεύσουν, διότι τότε ἀλλοίμονον, ὁ κόσμος αὐτὸς καὶ ὁ λαὸς ἔχει νὰ ὑποστῇ περισσότερα μαρτύρια. Τόσον ἀπὸ τὴν ἀδράνειαν τῶν μέχρι σήμερον κυβερνώντων, ὅσον καὶ ἀπὸ κάποιο ἀόρατο χέρι, τὸ ὁποῖον διευθύνει ὁλόκληρον τὴν ἑλληνικὴν ὑπόθεσιν, διερωτᾶται καὶ ὁ λαὸς καὶ ἐγώ, πῶς ἐπὶ δυόμισυ ἔτη μετὰ τὸ κίνημα δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις νὰ καταστείλουν τὴν ἀνταρσίαν, ἀλλὰ τοὐναντίον αὕτη ἀντὶ νὰ ἐλαττοῦται ὀγκοῦται καὶ ἀναγκάζεται τὸ ἐπίσημον Κράτος νὰ προβαίνῃ εἰς ψιφίσματα καὶ νόμους, τρία, τέσσερα ψηφίσματα ἀποσυμφορήσεως, ἐκτάκτων μέτρων καὶ τὰ τελευταῖα ποὺ ἐπέρασαν πρὸ δύο ἡμερῶν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ ὅπως ἠκούσαμεν, ἐμπεριστατωμένως ὁ κ. Κουλουμβάκης μᾶς ἀνέπτυξε καὶ τὸ νομικὸν καὶ τὸ κοινοβουλευτικόν, ἀλλὰ καὶ τὸ παρασκηνιακὸν μέρος τῆς ψηφίσεως τῶν τριῶν αὐτῶν τελευταίων ψηφισμάτων. Γελοιοποιεῖται, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ Κόμμα καὶ τὸ Σῶμα καὶ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ χαριστικὰ αὐτὰ ψηφίσματα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατασταλῇ ἡ ἀνταρσία, διότι αὕτη χρειάζεται τὰ ἴδια μέσα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ αὐτή, διὰ νὰ κατασταλῇ, καὶ τῶν ὁποίων ζητοῦμεν τὴν ἐφαρμογὴν ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος κύριον Ζέρβαν. Εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ καὶ αὐτὸς τὰς ἰδίας αἰτιολογίας τῶν προηγουμένων συναδέλφων του, οὔτε θὰ ἐμποδισθῇ ἀπὸ τὸ ἀόρατο χέρι, τὸ ὁποῖον ἐκράτει καὶ Ὑπουργοὺς καὶ Κυβερνήσεις νὰ μὴ κάνουν τὸ καθῆκον των πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὴν πατρίδα. Καθῆκον εἶναι νὰ ἐπιτελέσῃ τὴν ἐντολὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐντὸς τοῦ μηνὸς Μαρτίου καὶ πρὶν ἐπέλθῃ ἡ ἡμέρα τῆς ἐθνικῆς μας ἑορτῆς, νὰ δώσῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τὴν ἡσυχίαν του καὶ τὴν ἀσφάλειάν του καὶ νὰ τὸν ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὴν μάστιγα αὐτὴν τῆς ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς ἀνταρσίας, ὅπως καὶ οἱ πρόγονοί μας ἀπήλλαξαν αὐτὸν τότε ἀπὸ τὸν ζυγὸν τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἐγένετο συζήτησις περὶ οἰκονομικῶν μέτρων, περὶ ἐξυγιάνσεως καὶ περὶ τηλεφωνικῶν διαταγῶν ποὺ διεβιβάσθησαν νὰ σταματήσῃ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ψηφίσματος διὰ τὴν ἐξυγίανσιν. Καὶ ἐγώ, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸ Σῶμα, λέγω, ὅτι ἡ ἐξυγίανσις πρέπει νὰ ἀρχίσῃ πρῶτα ἀπὸ τὸ στενὸν περιβάλλον τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κλπ. καὶ κατόπιν ἐπὶ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων τῆς διοικήσεως, τόσον τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ὅσον καὶ τῶν νομικῶν προσώπων, τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ τῶν σωμάτων ἀσφαλείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πληρώνῃ καὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ πληρώνονται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν νὰ ἐργάζωνται εἰς τὸ Κ. Κ. Ἡ ἐξυγίανσις ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ ἔχῃ συντελεσθῆ διότι θὰ ἀφώπλιζε τὴν ἀνταρσίαν τοῦ βουνοῦ ἀπὸ τὴν ὑποστήριξιν ποὺ παρέχεται ἀπὸ τοὺς ὀπαδούς της τῶν πόλεων καὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Θὰ ἀφῄρει ἀκόμη ἀπὸ αὐτὴν τὰ μέσα τῆς διευκολύνσεως καὶ συνεννοήσεως καὶ τὸ ξερχαρβάλωμα ἀκόμη τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ποὺ προέρχεται ἀπὸ ἀντίδρασιν τῶν κυρίων αὐτῶν. Ἑπομένως, κύριοι Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ἔχετε ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ ἐφαρμόσητε τὸ ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως, διότι τοιαύτη εἶναι ἡ θέλησις καὶ ἡ ἐπιταγὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κατόπιν, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ἐκεῖνα ποὺ σεῖς καὶ ἐγὼ ἐδιαβάσαμε εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ πρὸ ὀλίγου ἠκούσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς συναδέλφους: Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅταν μᾶς ἀνέθεσε τὴν ἐντολὴν, μᾶς τὴν ἀνέθεσε διὰ τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν ἢ μᾶς τὴν ἀνέθεσε διὰ νὰ ἐργασθῶμεν καὶ ν’ ἀποδώσωμεν;

§26ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Χαρὰ στὴν ἀποζημίωσιν!...

§27Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Τί εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος; Ὄτι δὲν τὸν ἱκανοποιεῖ ἡ ἀποζημίωσις; Αὐτὰ διαθέτει τὸ Κράτος καὶ αὐτὴν τὴν ἀποζημίωσιν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι τὴν καθωρίσαμεν. Καὶ ἔπρεπε νὰ μὴ γίνῃ τοιαύτη νύξις. Πρέπει οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ λαοῦ νὰ συμμερίζωνται τὴν δυστυχίαν του καὶ τὴν οἰκονομικήν του κατάστασιν. Περιορίζομαι εἰς αὐτὰ καὶ μόνον, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μᾶς ἔδωσε τὴν ἐντολὴν καὶ ὅλοι εἴμεθα γνῶσται τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν σήμερον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ ἄλλα τὰ ἔχομεν θίξει, εἶναι πολλά, πολύπλοκα καὶ ἐπείγοντα καὶ ἀναμένομεν ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας νὰ ἰδοῦμε ποῖα πρῶτα καὶ ποῖα τελευταῖα ἐκ τῶν ζητημάτων αὐτῶν θὰ ἐπιλύσῃ. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λυθοῦν ζητήματα, χωρὶς συζήτησιν καὶ μὲ κλεισμένας τὰς θύρας τῆς Βουλῆς; Εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γενοῦμε χωρὶς τὴν θέλησίν μας ἀργόμισθοι τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ μάλιστα ὑπὸ τοιαύτας ἐθνικὰς περιστάσεις, διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα καὶ νὰ ἀναθέσωμεν τὴν ἐντολὴν εἰς ἕνα ὀλιγάριθμον Σῶμα, ὅπως εἶναι ἡ 50μελὴς Ἐπιτροπὴ τῶν συναδέλφων, διὰ νὰ ξεφουρνίζωνται ψηφίσματα καὶ νόμοι;

§28Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Πρὸ παντὸς θέματος, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τρέξωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας διὰ νὰ τονώσωμεν τὸ αἴσθημα τῆς ἀμύνης κατὰ τοῦ ἐπεκτεινομένου κινδύνου. Οἱ Μακεδόνες, οἱ Θρᾶκες καὶ οἱ Θεσσαλοὶ ἱκετεύουν ὅτι πρέπει νὰ σπεύσωμεν ὅπου μᾶς καλεῖ ὁ κίνδυνος.

§29Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ, δὲν ὁμιλεῖτε σεῖς οὔτε καὶ σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον. Κύριε Νικολαΐδη σᾶς ἀπαντῶ εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴπατε ὅτι δὲν εἶμαι ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. Ἡ Βουλὴ καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοι δὲν σᾶς ἐμποδίζουν νὰ πᾶτε εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ νὰ ἐργασθῆτε.

§30Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐκεῖ ποὺ ἤμεθα χθὲς μοῦ εἶπον ὅτι δὲν θέλουν κανὲν ἄλλο ζήτημα πλὴν τῆς ἀσφαλείας.

§31Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐλᾶτε ἐπάνω. Ἢ ἐγὼ θὰ ὁμιλῶ ἢ σεῖς. Ἡ γνώμη μου εἶναι αὐτή, τὴν ἰδικήν σας ἀναβῆτε τὸ βῆμα νὰ τὴν ἐκθέσετε. Δὲν δέχομαι διακοπάς. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ εἶχον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ καὶ ἄλλη ἐξουσιοδότησις καὶ νὰ κλείσῃ ἡ Βουλὴ ἐπὶ 1½ ἢ 2 μῆνες διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ δι’ ὅσα ὁ κ. Νικολαΐδης μᾶς εἶπον. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δύνανται νὰ κάνουν τὸ καθῆκον των καὶ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἔχει ἀρκετὴν πλειονοψηφίαν, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ ἀνάγκην τῶν 20–30 βουλευτῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἔρχομαι κατόπιν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ἓν ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Κουλουμβάκης, ὅτι ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἐψηφίσαμεν πρὸ μηνῶν, τὸ ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως, διὰ μιᾶς τηλεφωνικῆς διαταγῆς ἐκ μέρους τοῦ ἰδιαιτέρου γραφείου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἐσταμάτησε. Δὲν πρόκειται βεβαίως νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ φαντασθῆτε πόσην σημασίαν ἔχει, καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια νὰ κλείσῃ ἡ Βουλή. Τόσην σημασίαν ἀποδίδουν, ὥστε ψηφίσματα τοῦ Σώματος διὰ μιᾶς τηλεφωνικῆς διαταγῆς, νὰ τίθενται εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἔτσι, ὅπως πᾶμε, διατρέχει κίνδυνον, ὄχι μόνον ἡ σημερινὴ Βουλή, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὸ σύστημα τὸ Κοινοβουλευτικόν. Θέλω, κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, θέλω νὰ μάθω ἀπὸ ὑμᾶς, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ αὐτὸ μοῦ διετυπώθη ὡς ἐπιταγὴ ἐκ μέρους τῶν ἐκλογέων μου, ποία αἰτία εἶναι ἐκείνη, ποὺ ἐμποδίζει τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ἐκεῖνα τὰ μέτρα τὰ ριζικὰ καὶ τελειωτικά, διὰ νὰ κατασταλῇ τελείως ἡ ἀνταρσία τοῦ βουνοῦ. Ὀφείλεται αὐτό, εἰς ἀδυναμίαν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἢ ὑπάρχουν ὑποδείξεις ἔξωθεν, διὰ νὰ πειραματίζωνται οἱ κύριοι αὐτοὶ μεγάλοι Σύμμαχοι, μὲ τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μέχρις ὅτου, οἱ κύριοι αὐτοὶ τακτοποιήσουν τὰς ὑποθέσεις των, μεταξύ των καὶ τακτοποιήσουν τὰς ἐργασίας των, διὰ νὰ εὕρουν, τέλος πάντων, τὸ ἱερὸν τῆς Πατρίδος μας ἔδαφος, εἰς ποίαν ἐπιρροὴν θὰ πάγῃ, εἰς τὴν Σλαυϊκὴν ἢ εἰς τὴν Ἀγγλικήν; Χρειάζεται μία ἀπάντησις· ὑπάρχουν ἔξωθεν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι σᾶς θέτουν τὰ σύνορα καὶ σᾶς λέγουν μὴ πᾶτε εἰς τὸ δεῖνα μέρος ἐγκαίρως καὶ ἀφήσατε τὰ παιδιὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ σκοτωθοῦν ἐνῷ ἠμποροῦσαν νὰ πᾶνε μετὰ ἡμίσειαν ὥραν, καὶ νὰ φέρουν τὸ τελειωτικὸν κτύπημα ἐναντίον τῆς σπείρας ἐκείνης.

§32Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως, θὰ ἀπαντήσωμεν καὶ ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματός σας.

§33Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Τὸ λαμβάνω ὑπὸ σημείωσιν, καὶ αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν θὰ δώσω εἰς τὸν Πειραϊκὸν λαόν. Διὰ νὰ κάμωμεν τὸν εὐχάριστον εἰς τοὺς ξένους, δι’ αὐτὸ ἔρχεται ἕνας Ἄγγλος βουλευτής, ἕνα χυδαῖον ὑποκείμενον, καὶ συντρώγει μὲ τὸν Μᾶρκον, τὴν στιγμὴν ποὺ τὸ ὑποκείμενον αὐτό, ἐγνώριζεν, ὅτι ὁ Μᾶρκος εἶχεν ἐκτελέσει τὴν σύζυγον ἑνὸς συναδέλφου καὶ τὴν κόρην ἑνὸς ἄλλου. Δὲν εἶναι μικρὰ ζητήματα αὐτά, κύριε Πρόεδρε. (Χειροκροτήματα). Δὲν γνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν αὐτὰ γίνωνται ἀπὸ ἔξω ἢ σεῖς διὰ νὰ κρατᾶτε, κατὰ τὸ δὴ λεγόμενον «πισινήν», λαμβάνετε τὰ μέτρα αὐτά. (Χειροκροτήματα). Διότι δὲν ἠμπορῶ ἐγὼ νὰ φαντασθῶ ὅτι 10–15 χιλιάδες κατσικοκλέφτες, δὲν ἦτο δυνατόν, ὁ ἡρωϊκὸς Στρατός μας, νὰ τοὺς ἐξοντώσῃ, δὲν ἦτο δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, καὶ Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, νὰ συλληφθῇ ἡ ἡγεσία, ἡ ὁποία δίδει τὰς διαταγὰς καὶ τὰς ἐντολάς, καὶ νὰ δώσετε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, μὲ ὅλην τὴν δύναμιν, ποὺ σᾶς ἔδωσε, τὴν τάξιν, τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ἡσυχίαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Αὐτὰ εἶναι τὰ σπουδαῖα ζητήματα. Χαίρω πολύ, ποὺ εἶναι καὶ ὁ κ. Παπανδρέου ἐδῶ, διότι ἐνθυμοῦμαι πολὺ καλά, ὅτι πρὸ 4μήνου μάλιστα, ἔλεγεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς τότε Κυβερνήσεως, μέλλοντα νὰ ἀπέλθῃ δι’ Ἀμερικήν· μὴ χάνωμε καιρόν, διότι ἐὰν χάσωμεν καὶ μίαν ὥραν καιρόν, θὰ εἶναι ἀργά. Μὴ κάνετε τὸ ταξίδι καὶ χάσωμεν καιρόν. Κύριε Ἀρχηγέ, ἔχει φύγει ἕνας μῆνας καί δὲν βλέπω τὸ ἀποτέλεσμα, ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται καὶ ἐκεῖνο ποὺ περιμένει μαζί μου, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Δὲν βλέπω τὰ ἀποτελέσματα. Καὶ τὸ σπουδαιότερον, ἀπὸ ὅλα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει, εἶναι ἡ ἡσυχία, ἡ τάξις, ἡ ἀσφάλεια καὶ ἡ καταστολὴ τῆς ἀνταρσίας. Δὲν τὸ ἔχετε καταλάβει ἀκόμη φαίνεται, καὶ δι’ αὐτὸ ψηφίζονται μέτρα ἐπιεικείας. Ἡσυχία, ἡσυχία, ἀσφάλεια, ἀσφάλεια καὶ μόνον ἀσφάλεια. Ἢ ἐκεῖνοι, ἢ ἡμεῖς. Δεύτερος ὅρος δὲν χωρεῖ. Οἱ προδόται δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν μέσα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος. Κύριε ἀρχηγέ, αὐτὰ εἶχον νὰ σᾶς εἴπω. (Χειροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Καράμπελας.

§35Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ἐκ τῶν βουλευτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως τῆς λεγομένης Ἐθνικῆς Συνεργασίας, διότι ἐπίστευον ἀκραδάντως ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις συντόμως καὶ ὅταν ὑπάρχῃ τοιαύτη ἀνομοιογένεια καὶ ὅταν ἀποτελῆται ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ διάφορα κόμματα, τὰ ὁποῖα διαφέρουν εἰς τὰ προγράμματα καὶ πιστεύουν εἰς διαφορετικὴν ἐκτέλεσιν τῶν προγραμμάτων των εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλάς, διέρχεται τὴν κρισιμωτέραν στιγμήν της. Κατὰ τὴν ψηφοφορίαν ἔδωσα τὴν ψῆφον μου μετ’ ἐπιφυλάξεως, διότι εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποδείξει, κατὰ τὸ παρελθόν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν κατάστασιν, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πολεμήσουν τοὺς ἐχθροὺς τῆς φυλῆς μας καὶ οἱ ὁποῖοι βαρύνονται διὰ τὰ ἐπισυμβάντα τραγικὰ γεγονότα εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας. Ἐπέρασεν ἕνας μήνας περίπου ἀπὸ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐπηγγέλθη ὅτι θὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν γαλήνην, δηλαδὴ θὰ πατάξῃ καὶ θὰ καταστήσῃ ἀνικάνους τοὺς ἐχθροὺς τῆς φυλῆς νὰ πραγματοποιήσουν τοὺς σκοπούς των. Ἐπέρασεν ἕνας μήνας καὶ ἐν τῷ μεταξὺ τίποτε δὲν ἐγένετο.

§36Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἴχατε ὑπομονὴν 10 μηνῶν καὶ δὲν ἔχετε ἑνὸς μηνὸς ἀκόμη;

§37Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Ἐπίστευον εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπῆρχον τὰ Κόμματα ποὺ εἶχον τὴν ἐντολὴν τῆς 31 Μαρτίου. Ἀλλὰ ὅταν εἰς τὴν Κυβέρνησιν συμμετεῖχον καὶ οἱ ἄλλοι ἀρχηγοί, ἐπίστευον ὅτι ἔπρεπε νὰ σταματήσῃ ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον οἱ ἴδιοι κατηγόρουν τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, ὅτι δὲν ἐλάμβανεν ἀποφάσεις καὶ ὅτι θὰ εὑρισκώμεθα πρὸ μιᾶς νέας καταστάσεως, ἐὰν εἰσήρχοντο καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐνῷ ἀπεναντίας, εἴδομεν νὰ συνεχίζεται ἡ ἰδία κατάστασις τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ ἀντιπολιτευόμενοι τότε, κατήγγελλον πομπωδῶς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ συνεχίζω, ὡς βουλευτὴς Λακωνίας, ὅτι παρῆλθεν ἀρκετὸς χρόνος καὶ ἐνῷ τὸ περίφημον πολιτικὸν συμβούλιον καταγίνεται εἰς τὴν κατάργησιν διαφόρων περιττῶν δῆθεν Ὑπουργείων, οἱ κομμουνισταὶ διοργανοῦνται, καὶ εἴδομεν νὰ εἰσέρχωνται μέσα εἰς τὴν πόλιν τῆς Σπάρτης. Καὶ ἐὰν τοῦτο συνέβη εἰς πόλεις τῆς Μακεδονίας, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει ὅμως νὰ μᾶς κάμῃ ἐντύπωσιν καὶ νὰ αἰσθανθῶμεν τὴν κατάπληξιν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν, ἡ ὁποία προεκλήθη ἀπὸ τὴν εἴσοδον τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὴν Σπάρτην; διότι ἡ Μακεδονία συνορεύει μὲ τοὺς ἐχθρούς μας, ἡ Σπάρτη ὅμως δὲν συνορεύει οὔτε μὲ τοὺς Βουλγάρους, οὔτε μὲ τοὺς Σέρβους, οὔτε μὲ τοὺς Ἀλβανούς. Καὶ δὲν ἐπετρέπετο νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, νὰ εἰσέλθουν οἱ κομμουνισταὶ εἰς τὴν Σπάρτην καὶ νὰ ἀπελευθερώσουν 200 ἐγκληματίας. Σήμερον ἡ κατάστασις εἰς τὴν Λακωνίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ βάσις τῆς Πελοποννήσου καὶ ἡ καρδιά της εἶναι σοβαρωτάτη. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Λακωνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται καὶ χύνει καθημερινῶς τὸ αἷμα του, διὰ νὰ κτυπήσῃ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑψώσω τὴν φωνήν μου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ διαμαρτυρηθῶ δι’ ὅσα συνέβησαν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ συναισθανθῇ τὴν κατάστασιν, ὅτι δηλαδὴ κινδυνεύει, αὐτὴ αὕτη ἡ Πελοπόννησος, κινδυνεύουν τὰ νῶτα τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἐὰν δὲν ληφθοῦν, ἔστω καὶ τὴν δωδεκάτην ὥραν, τὰ μέτρα αὐτά, θὰ εὑρεθῶμεν καὶ πρὸ ἄλλων γεγονότων πολὺ περισσότερον τραγικῶν. Σᾶς βεβαιώνω ὅτι θὰ ἔλθῃ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ κομμουνισταὶ θὰ εἰσέλθουν καὶ ἐντὸς τῆς Τριπόλεως. Εἰς τὴν Σπάρτην ἐνῷ ἦτο στρατιωτικὴ διοίκησις καὶ ἐδημιουργοῦντο λόχοι κομμάντος, διὰ νὰ ξεκαθαρίσουν τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, αἰφνιδιαστικῶς οἱ λόχοι αὐτοὶ μετεφέρθησαν εἰς Τρίπολιν καὶ ἡ πόλις τῆς Σπάρτης ἔμεινε μὲ ἐλαχίστην στρατιωτικὴν δύναμιν. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ εἰσέλθουν οἱ κομμουνισταὶ εἰς τὴν Σπάρτην; Καὶ διατὶ διετάχθη ἡ μεταφορὰ τῶν λόχων εἰς Τρίπολιν; Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κτυπήσωμεν τὸν ἐχθρὸν τῆς φυλῆς μας ὅταν καταγινώμεθα καὶ χάνωμεν τὸν καιρόν μας, διὰ νὰ ὀργανώσωμεν μίαν ἐκστρατείαν καὶ δὲν καταγινόμεθα νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, μέσα εἰς τὰς ὁποίας ἐμφωλεύουν οἱ συμμορῖται τῶν πόλεων; Καὶ ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἰσέλθουν οἱ Κομμουνισταὶ εἰς τὴν Σπάρτην, ὅταν ὁ Διευθυντὴς τοῦ Τηλεγραφείου Σπάρτης ἀνεκαλύφθη ἀπὸ τὸν Στρατιωτικὸν Διοικητὴν τὸν Κωστόπουλον ὅτι εἶχε μυστικὸν καλώδιον, τὸ ὁποῖον ἦτο ἡνωμένον μὲ τὸ γραφεῖον του καὶ τὴν οἰκίαν του καὶ ἠδύνατο νὰ ἀκούῃ ὅλας τὰς συνδιαλέξεις, αἱ ὁποῖαι ἐγίνοντο μεταξὺ τῆς Διοικήσεως τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῶν διαφόρων ἀποσπασμάτων; Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς παραμένει ἀκόμη εἰς τὴν θέσιν του. Καὶ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ εἰσέλθουν οἱ Κομμουνισταὶ εἰς Σπάρτην ὅταν ὁ διευθυντὴς τῶν φυλακῶν τῆς Σπάρτης εἶναι κομμουνιστής;

§38Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὰ κατηγγείλατε τότε αὐτά;

§39Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Εἶχον καταγγείλει τὸν διευθυντὴν τοῦ Τηλεγραφείου Σπάρτης καὶ ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον καὶ ἐστάλη ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Τ.Τ.Τ., ἀλλὰ δυστυχῶς οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη καὶ ὁ διευθυντὴς παραμένει εἰς τὴν θέσιν του ἀκόμη. Ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ εἰσέλθουν οἱ κομμουνισταὶ καὶ ἐκ νέου εἰς τὴν Σπάρτην καὶ θὰ κάμουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγουν, θὰ σφάξουν τὸν πληθυσμόν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ καταπολεμήσωμεν τὴν ἀνταρσίαν ὅταν ἡμεῖς ἡ Ἐθνοσυνέλευσις ψηφίζωμεν ψηφίσματα καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος οὐδὲ κἂν βουλευτὴς εἶναι, δὲν ἐκπροσωπεῖ δηλαδὴ καμμίαν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δι’ ἑνὸς ἁπλοῦ τηλεφωνήματος τοῦ ἰδιαιτέρου του, ἐντέλλεται εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς τὴν μὴ ἐκτέλεσιν τοῦ ψηφίσματος τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ καταργεῖ οὕτω καὶ ψηφίσματα καὶ Ἐθνοσυνέλευσιν; Ἂν ἔτσι ἐξακολουθήσωμεν θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ καταστάσεως τραγικῆς. Ἄς συναισθανθῶμεν τὴν κατάστασιν πρὶν ἡ κατάρα τοῦ Ἔθνους βαρύνει ἐπάνω μας. Ἐγώ, ὡς βουλευτὴς Λακωνίας, αἰσθάνομαι ὅτι τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον χύνεται ἐκεῖ, πέφτει ἐπάνω εἰς τὸ στῆθος μου καὶ μὲ καίει, δὲν μὲ ἀφήνει νὰ ἀναπνεύσω καὶ αἰσθάνομαι ὅτι δὲν ἔχω θέσιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Περιμένω, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι τοῦ Νομοῦ Λακωνίας, ὅτι θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ νὰ ἐξοντωθοῦν οἱ ἐγκληματίαι τοῦ Πάρνωνος, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς ἀπὸ 200 ἔχουν γίνει 500 καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι λόγῳ τῆς διαμορφώσεως τοῦ ἐδάφους τῆς ὀρεινῆς περιφερείας τοῦ Πάρνωνος καὶ τοῦ Ταϋγέτου, τὴν ἐκ τῶν ἐγκληματιῶν συμμορίαν πρέπει νὰ ἔχωμεν ἱκανὴν στρατιωτικὴν δύναμιν διὰ νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν, τῇ συνεργασίᾳ καὶ τοῦ πληθυσμοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω καὶ νὰ τὸ ἀκούσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις ὅτι λαμβάνομεν οἱ βουλευταὶ καθημερινῶς πλέον ἐκκλήσεις ἀπὸ τὸν λαὸν τῆς Λακωνίας, τί κάμνομεν ἐδῶ, διατὶ δὲν λαμβάνομεν μέτρα, τὶ κάμνουν οἱ ἁρμόδιοι; Σήμερον ἀνεγνώσατε ὅλοι εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι συνελήφθησαν τὰ αὐτοκίνητα τὰ ὁδεύοντα ἀπὸ Τριπόλεως εἰς Σπάρτην. Συνελήφθη ἕνας φιλήσυχος πολίτης ἔμπορος ἐκ Μολάων, ἐθνικόφρων, ὁ ὁποῖος εἶμαι βέβαιος ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν θὰ ἔχῃ πληρώσει μὲ τὴν ζωήν του τὴν πίστιν του πρὸς τὴν Πατρίδα. Μὴ λησμονῆτε ὅτι πρὸ καιροῦ τοιαῦτα κρούσματα ἐγίνοντο. Πρέπει νὰ ἐννοήσωμεν καὶ ἰδίως ἡ Κυβέρνησις ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τοπικόν. Εἶναι πανελλήλιον, εἶναι ἡ ὕπαρξις τῆς Πελοποννήσου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς Ἑλλάδος πρὸς Νότον. Ἐὰν αὐτοὶ κρατηθοῦν εἰς τὴν ὀροσειρὰν τοῦ Πάρνωνος καὶ τοῦ Ταϋγέτου, νὰ εἶσθε ὑπερβέβαιοι, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ἀρκαδίας καὶ τῆς Μεσσηνίας, ὅτι πολὺ συντόμως θὰ ἔλθῃ καὶ ἡ ἰδική σας σειρά. Θὰ ἐπικρατήσουν καὶ εἰς τὰς ἰδικάς σας περιφερείας. Θὰ εὑρεθοῦν ἐντὸς ὀλίγου εἰς τὴν ὀροσειρὰν τοῦ Χελμοῦ. Οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀχαΐας ἂς συνέλθουν καὶ ἂς ἐνισχύσουν τὴν προσπάθειαν ἡμῶν τῶν βουλευτῶν τῆς Λακωνίας διὰ νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν. Ἂς παύσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχολῆται μὲ κομματικὰ ζητήματα καὶ ἰδίως μὲ τὸ πολιτικὸν Συμβούλιον. Διότι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πολεμήσωμεν τοὺς κομμουνιστὰς ὅταν ἐνῷ διατυμπανίζομεν τὸ Κράτος Δικαίου διορίζονται δήμαρχοι οἱ ὁποῖοι βαρύνονται δι’ ἀδικήματα καὶ ἔχουν καταδικασθῆ εἰς 6μηνον φυλάκισιν, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τοῦ νὰ σπεύδουν τὴν ἑπομένην τῆς ὁρκωμοσίας των νὰ ἀπολύσουν ὅλους τοὺς ἐθνικόφρονας ἐργάτας καὶ ἀντ’ αὐτῶν νὰ διορίζουν ἀξιωματικοὺς τοῦ ΕΛΑΣ καὶ γνωστοὺς σεσημασμένους κομμουνιστάς; Μήπως πιστεύουν οἱ κύριοι Ἀρχηγοὶ οἱ βροντοφωνοῦντες τὸ Κράτος Δικαίου ὅτι θὰ πάρουν τοὺς Κομμουνιστὰς μὲ τὸ μέρος των; Δὲν ἐνθυμοῦνται ὅτι καὶ κάποτε ἄλλοτε, ὅταν μοιραίως ἦσαν Κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος, ἐπίστευον ὅτι θὰ κατορθώσουν νὰ ἐξαπατήσουν τὸ ΕΑΜ καὶ νὰ σώσουν τὴν κατάστασιν; Λησμονοῦν τὸν Δεκέμβριον; Δὲν συνέρχονται ἔστω καὶ τὴν δωδεκάτην; Κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Δὲν θὰ σᾶς κουράσω περισσότερον. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὑπάρχει σήμερον Βουλή, ἐπειδὴ ἐκπροσωποῦμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος πιστεύει ὅτι εἴμεθα Κράτος ἐλεύθερον, ὅτι ὑποχρεούμεθα ἡμεῖς οἱ ἐντολοδόχοι του νὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ νὰ γίνῃ ἡ Ἑλλὰς Κράτος ἐλεύθερον, χαρίζουσα εἰς τοὺς πολίτας της τὴν τάξιν καὶ τὴν γαλήνην, ἡμεῖς πρέπει νὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ νὰ μὴ συμβῇ ὁ νέος Δεκέμβριος, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ συμπαρασύρῃ 50 ἢ 100 χιλιάδας ὁμήρων ἢ ἄλλων ἀθώων θυμάτων, ἀλλὰ θὰ συμπαρασύρῃ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Ἡμᾶς θὰ βαρύνῃ ἡ κατάρα τοῦ Ἔθνους, ὅτι ἐστάθημεν ἀνίκανοι νὰ ἀτενίσωμεν τὴν πραγματικότητα, διότι δὲν ἀντελήφθημεν ὅτι σήμερον διεξάγεται ὁ κρισιμώτερος πόλεμος ποὺ διεξήχθη ἐναντίον τῆς Φυλῆς μας, πόλεμος ὁ ὁποῖος διεξάγεται εἰς τὰ σύνορα, διεξάγεται μέσα εἰς τὰ σπίτια μας, δίπλα μας, ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι Ἕλληνες, καίτοι ὁμιλοῦν παρεφθαρμένην Ἑλληνικήν, καὶ τοὺς ὁποίους ἡμεῖς οἱ ἴδιοι προστατεύομεν διότι αὐταπατώμεθα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξήσωμεν τὴν κομματικήν μας κάλπην, ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν πλέον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἀνήκουν εἰς μίαν διεθνικιστικὴν ὀργάνωσιν. Κάνω ἔκκλησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καίτοι δὲν πιστεύω ὅτι πολλοὶ συμμετέχοντες εἰς αὐτήν, εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἀρθοῦν εἰς τὸ ὕψος τῶν σημερινῶν περιστάσεων. Κάνω ἔκκλησιν εἰς τοὺς Ἀρχηγούς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν ἐντολὴν τῆς 31 Μαρτίου 1946, καὶ πρὸς τοὺς ὁποίους ἐξεδηλώθη ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ συνέλθουν διότι ἔχουν βαρυτάτην εὐθύνην—εἰς αὐτοὺς ἔδωσε τὴν ἐντολὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς. Νὰ συνέλθουν καὶ μὲ τοὺς ἄλλους νεοεισελθόντας νὰ προσπαθήσουν νὰ δοθῇ τέλος εἰς τὸ μαρτύριον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ δοθῇ τέλος πλέον εἰς τὴν αἱμορραγίαν τῆς Φυλῆς μας, διὰ νὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλάς. Διότι ἐὰν καὶ τώρα δὲν συνέλθουν, τότε οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ. (Χειροκροτήματα).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Α. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§41Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῶν συμπληρωματικῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, καί, κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ συμπληρώσω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔμεινε ἀσυμπλήρωτον. Γεγονὸς ἀναμφισβήτητον εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀπετελέσθη ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα καὶ τῆς ὁποίας τὸν σχηματισμόν, καθ’ ἡμᾶς, ἐπέβαλε τὸ πρωταρχικὸν ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας πρέπει νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὴν ἀποστολήν της, διότι πέραν αὐτῆς δὲν ὑπάρχει οὔτε περιθώριον, οὔτε σταθμὸς σωτηρίας. Καὶ ἐπειδὴ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπέβαλε τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως ἐπ’ αὐτοῦ καὶ μόνον θὰ ἀσχοληθῶ. Διότι καὶ προηγουμένως ἠσχολήθην, κατὰ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1946, καὶ δυστυχῶς ἔγινα κακὸς προφήτης ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ συστήματος καὶ τῆς μεθόδου, τὴν ὁποίαν ἠκολούθει ἡ τότε Κυβέρνησις. Μετὰ τὴν πρώτην δρᾶσιν τῶν συμμοριῶν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸν στρατόν. Εἶπον τότε καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον ὅτι ὁ στρατὸς δὲν θὰ ἐξοντώσῃ τὰς συμμορίας, ἀλλὰ θὰ τὰς διαλύσῃ καὶ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ τίποτε διὰ τὴν παροῦσαν ὑπόθεσιν. Δυστυχῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος σήμερον καὶ πάλιν νὰ διαφωνήσω, διότι, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν ἀντελήφθην ὅτι ἡ Κυβέρνησις συνέλαβε τὸ πρόβλημα εἰς ὅλην του τὴν ἔκτασιν καὶ δὲν ἔλαβε τὰς ἀποφάσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ δώσουν ἐλπίδας εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ λυθῇ ὁριστικῶς καὶ ἡ Πατρίς μας θὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸν ἐφιάλτην αὐτόν. Βλέπω συναδελφωμένους ὅλους σχεδὸν τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν εἶμαι ἀπολύτως ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν συναδέλφωσιν αὐτὴν διότι θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἑνωθοῦν αἱ καρδίαι τῶν πολιτικῶν Ἀρχηγῶν καὶ ὄχι αἱ χεῖρες. Ἐπὶ ἕνα περίπου μῆνα ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ ἀντὶ νὰ λύσῃ τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλλάδος, ἀσχολεῖται μᾶλλον μὲ τὴν κατάληψιν ἐπικαίρων θέσεων. Ἀπὸ τότε διεφώνησα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶπον ὅτι ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας εἶναι κυρίως ἔργον τῆς Χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνισχυθῇ δι’ ἐπιλέκτων καὶ ἐμπείρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ γνωρίζουν τὴν φύσιν τοῦ ἀγῶνος, νὰ ἔχουν πεῖραν καὶ κυρίως ἐκεῖνον τὸν φανατισμὸν μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὸν φανατισμὸν τοῦ στρατοπέδου τῶν Κομμουνιστῶν. Εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, ὁ πόλεμος εἶναι καθαρὰ ἰδεολογικός. Πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῶμεν. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν δὲν μάχονται τὰ μέσα καὶ ἡ τέχνη μόνον, μάχονται κυρίως αἱ ψυχαὶ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἐὰν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Κράτους δὲν ὑπάρξουν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀντιληφθοῦν σαφῶς ὅτι οἱ Κομμουνισταὶ ἐξῆλθον ὡς μονάδες ἔξω διὰ νὰ συγκροτήσουν τὰς συμμορίας καὶ μετ’ ὀλίγον νὰ ἀποτελέσουν μεγάλα συγκροτήματα διὰ νὰ κατορθώσουν τελικῶς νὰ πολιορκήσουν ψυχικῶς τὰς πόλεις καὶ νὰ καταβάλουν τὸ ἠθικόν των, ἐὰν δὲν ὑπάρξουν τμήματα, ἔχοντα ἀνάλογον ψυχικὴν τακτικὴν σύνθεσιν, δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ τῶν μονάδων τοῦ στρατοῦ ὅπως κινοῦνται καὶ διὰ τῆς συνθέσεως καὶ τοῦ ποιοῦ τὰ ὁποῖα ἔχουν νὰ φέρουν ἀποτέλεσμα. Ἡ Κυβέρνησις ὡς λύσιν τοῦ ὅλου ζητήματος ἐφεῦρε καὶ ἔκαμεν ἀλλαγὴν εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος. Καὶ ἡμεῖς, οἱοσδήποτε καὶ ἂν ἦτο ὁ ἡγέτης, ἐφ’ ὅσον ἡ τακτικὴ εἶναι ἡ αὐτή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχουν τίποτε. Θὰ ταλαιπωρήσωμεν ἔτι περισσότερον τὸν στρατὸν καὶ δὲν γνωρίζω ποῖα θὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα, ἀργότερον, ἐὰν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπιλέξωμεν καὶ συγκεντρώσωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἀντιμετωπίσουν τοὺς κομμουνιστὰς καὶ νὰ τοὺς δώσουν τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν δίδουν ἐκεῖνοι, ὅτι εἶναι ἀποφασισμένοι ἢ νὰ νικήσουν ἢ νὰ ἀποθάνουν. Καθ’ ἡμᾶς, ἡ ἡγεσία τοῦ στρατεύματος δὲν ἀποτελεῖ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Διὰ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι πρέπει νὰ ἐξοπλίσῃ τὰς ψυχὰς τοῦ στρατοῦ καὶ τῶν ὀργάνων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πολεμοῦν τὰς συμμορίας. Ἐκεῖ πρέπει, κυρίως, νὰ στραφῇ. Παράλληλα, τὸν Ἐθνικὸν συναγερμὸν τὸν ὁποῖον ἐπαγγέλλεται ἡ Κυβέρνησις, ἐγὼ τὸν βλέπω μόνον εἰς τὰ χαρτιά. Βλέπω συνεχῶς νὰ μάχωνται τὰ παιδιὰ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, νὰ σκοτώνωνται καὶ νὰ σφάζωνται καθημερινῶς καὶ οὐδεμίαν συμπόνια καὶ ἀντίληψιν βλέπω δι’ αὐτὰ εἰς τὰς πόλεις καὶ τὰ κέντρα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἐδῶ καὶ οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι ἐθνικόφρονες καὶ ἀναγινώσκουν ἐθνικόφρονας ἐφημερίδας. Ὑπάρχει ἔσχατος κίνδυνος νὰ χάσωμεν τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ τότε πλέον τὰ σώματά των εἶναι ἄχρηστα. Ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν ὅτι ὡρισμένοι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλην τὴν θέλησιν καὶ τὴν διάθεσιν νὰ δώσουν ὅ,τι πολύτιμον ἔχουν, ἤρχισαν νὰ κάμπτωνται, ὄχι διότι δὲν εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ ἀποθάνουν, ἀλλὰ διότι τοὺς τίθεται ἕνα ἐρώτημα: πότε θὰ τελειώσουμε μὲ αὐτὴν τὴν ἱστορίαν; Εἴμεθα εἰς θέσιν ἡμεῖς νὰ φέρωμεν εἰς πέρας τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, καὶ μόνον ἡμεῖς; Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρόν, κύριοι βουλευταί. Ἔχω νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὡς πρὸς τὴν ἐπαγγελίαν διὰ τὸ Κράτος δικαίου, ἐγὼ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ λαοῦ διὰ τὸν ὁποῖον θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου ὑπερήφανον ὅτι ἡγοῦμαι καὶ ἑνὸς ἀγωνιστικοῦ κόσμου ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὸ αἷμα του ὅταν δὲν ὑπῆρχεν οὔτε Κράτος οὔτε Κυβέρνησις, οὔτε νόμος, ἀλλὰ ὑπήκουσεν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος μόνον. Καὶ ὁ ἀγὼν αὐτὸς ἔληξε ἀπὸ διετίας. Ὁ ἀγωνιστικὸς αὐτὸς κόσμος εἶναι εὐχαριστημένος διότι κατώρθωσε διὰ τοῦ αἵματός του νὰ παραδώσῃ ἕνα Κράτος ἐλεύθερον καὶ νὰ παραδώσῃ τὰ τιμημένα του ὅπλα καὶ ἄλλοι ἐξ αὐτῶν ἀπεσύρθησαν καὶ ἄλλοι ἐνετάχθησαν εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἀπετέλεσαν στελέχη του. Παρῆλθον ἔκτοτε δύο ἔτη καὶ παρήλασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα δέκα διαδοχικαὶ Κυβερνήσεις καὶ καμμία ἐξ αὐτῶν δὲν ἐσκέφθη νὰ ἐκφράσῃ ἐμπράκτως τὴν εὐγνωμοσύνην της πρὸς τὸν κόσμον αὐτόν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν Κράτος δικαίου, Κράτος Ἐθνικόν, ὅταν σήμερον καὶ πάλιν καλοῦμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν διὰ νὰ δώσουν ἐκ νέου τὸ αἷμα των διὰ τὴν Πατρίδα χωρὶς καὶ ἡμεῖς νὰ πράξωμεν τὸ καθῆκον μας ἔναντι αὐτῶν; Ἀπὸ ποῦ θὰ ξεκινήσωμεν διὰ νὰ πάρωμεν τὰ πιστοποιητικὰ ὅτι βραβεύομεν τὴν ἀρετὴν καὶ ὅτι θὰ γίνωμεν Κράτος δικαίου; Ὑπάρχουν θύματα ἐκ τῶν βομβαρδισμῶν καὶ τὰ θύματα αὐτὰ συνταξιοδοτοῦνται σήμερον καὶ προστατεύονται αἱ οἰκογένειαί των καὶ δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς προστασίας τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνος τοὺς ἥρωας τοῦ ὁποίου ἐπήξαμεν ἀπὸ τὴν ἀγκαλιὰ τῆς μάνας των καὶ τοὺς ἐρρίξαμε εἰς τὰ Γερμανικὰ πολυβόλα, διὰ τὴν μεγάλην Ἑλλάδα. Οὐδεμία Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη τὸ βασικώτατον αὐτὸ ζήτημα νὰ λύσῃ καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι βεβαία ὅτι θὰ κάμῃ τὸν πρῶτον συναγερμόν. Δὲν ἀρνοῦμαι τὸν πατριωτισμὸν οὐδενὸς Ἕλληνος. Ἀλλὰ ἔχω ἐπὶ πλέον νὰ προσθέσω διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ὅτι κἄτι τι ἐπὶ πλέον ἔχουν. Ἔχουν τὸν φανατισμόν, κατάλαβαν τὸν κομμουνισμόν. Κατάλαβαν πλέον ὅτι οἱ Κομμουνισταὶ ἀπεφάσισαν ἢ νὰ ἀποθάνουν ἢ νὰ κερδίσουν καὶ τοὺς ἀπαντοῦν ὅτι καὶ ἡμεῖς ἢ θὰ ἀποθάνωμεν ἢ θὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλάς. Καὶ αὐτὸν τὸν κόσμον, τὸν ἐγκατέλειψαν καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπαγγέλλεται ὅτι θὰ ἐφαρμόσῃ Κράτος δικαίου. Καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, δὲν θεωρεῖ ὑποχρέωσίν του νὰ τοὺς ἀπονείμῃ μίαν ἠθικὴν ἀμοιβήν. Καὶ ὑπάρχει ἡ κατηγορία τῶν χωροφυλάκων οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα ἀντιστάσεως καὶ οἱ χωροφύλακες αὐτοὶ — πρέπει νὰ τὸ γνωρίζωμεν ὅλοι — εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν κατηγορίαν τῆς λιποταξίας διότι ἐγκατέλειψαν τοὺς Γερμανούς, διὰ νὰ πολεμήσουν τοὺς Γερμανούς. Εἶναι αὐτὸ Κράτος δικαίου; Καὶ ἐρχόμεθα, ἐν συνεχείᾳ, καὶ κηρύσσομεν τὸν κατευνασμόν. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις κατευνασμοῦ, κύριοι βουλευταί. Καθ’ ἡμᾶς, πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἐπιβάλῃ τὸν νόμον καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὸ νὰ λάβῃ μέτρα ἀνθρωπισμοῦ καὶ ὄχι μέτρα κατευνασμοῦ. Καὶ τὸ γνωρίζουν καλὰ οἱ κομμουνισταὶ ὅτι οἱ Ἕλληνες δὲν εἶναι σφαγεῖς, ὅπως εἶναι αὐτοί, καὶ μετά, ἀπὸ αὐτὸ γνωρίζουν καλὰ ὅτι θὰ τύχουν γενικῆς ἀμνηστίας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ λόγος οὔτε ὑπάρχει ἄλλος λόγος ποὺ βγῆκαν στὸ κλαρί, οὔτε σκέπτονται νὰ μεταβάλουν τὰς ἀπόψεις των. Καὶ λέγει ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ κάμῃ συναγερμὸν τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Τὶ εἴδους συναγερμόν; Μὲ πομπώδεις λόγους καὶ ἀγορεύσεις; Ὑπάρχουν δέκα ἐθνικόφρονες ἐφημερίδες αἱ ὁποῖαι ἀπ’ ἀρχῆς κάνουν αὐτὴν τὴν προπαγάνδαν. Δὲν γίνονται αὐτὰ μὲ προπαγάνδαν καὶ μὲ ἐπαγγελίας. Πρέπει νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ὁριστική, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ τελικῶς. Πρέπει νὰ μετάσχῃ εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀξίωσις τῆς φυλῆς, ὅλος ὁ κόσμος, ὁ καθεὶς εἰς τὴν θέσιν του, ὅπου καὶ ὅπως μπορεῖ. Δὲν δύνανται νὰ ἀπέχουν οἱ πλούσιοι ἀπὸ τὸν ἀγῶνα αὐτὸν τοῦ Ἔθνους, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δίδει ὅ,τι τοῦ ἀπομένει διὰ τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα). Μὴ περιμένετε δάνεια ἐξ Ἀμερικῆς καὶ Ἀγγλίας. Τὰ δάνεια ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Θὰ καλέσωμεν τοὺς πλουσίους Ἕλληνας καὶ τοὺς βιομηχάνους νὰ δανείσουν τὴν κινδυνεύουσαν πατρίδα των 5–10 ἑκατομ. λίρες διὰ μίαν 10ετίαν. Πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν καλὰ αὐτὸ καὶ νὰ μιμηθοῦν τὰ παραδείγματα τῶν Γάλλων, Γαλλίδων, Γερμανῶν, Γερμανίδων, οἱ ὁποῖοι κάποτε ἔδωσαν καὶ τὰ κοσμήματά των ὅταν ἡ πατρίς των ἐκινδύνευε. Καὶ νὰ τοὺς καλέσωμεν καὶ νὰ τοὺς εἴπωμεν: ἂν ἐπιμένετε ἐπ’ αὐτοῦ, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἢ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν παρουσίαν σας, ἢ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι θὰ χαθοῦν ἐντὸς ὀλίγου καὶ τὰ κεφάλαια καὶ τὰ κεφάλια σας. Αὐτὰ τὰ λέγω διότι ἐδιδάχθην τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην, ἀγωνισθεὶς παράπλευρα μὲ τὸν κόσμον αὐτὸν καὶ δὲν τὴν ἐδιάβασα εἰς τὰ χαρτιά. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρώτατον καὶ πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῶμεν, διότι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ καταρρεύσωμεν ἐντελῶς. Καὶ ἂς μὴ νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὅ,τιδήποτε καὶ ἂν συμβῇ θὰ ὑπάρχῃ ἐλπὶς νὰ ξαναγίνουμε Κράτος καὶ νὰ ξαναδιοικήσουμε. Ἀλλοίμονον ἐὰν πέσουμε! Ὁ ἀγὼν εἶναι, παράλληλα μὲ τὸν ἐθνικόν, καὶ κοινωνικός. Πρέπει νὰ καταλάβουμε, κύριοι, ὅτι ἐκεῖ ἀκριβῶς συγκρούονται δύο κόσμοι αὐτὴν στιγμήν. Δίδουμε ἡμεῖς τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κομμουνισμὸν νὰ κάμῃ τὴν προπαγάνδαν του ὅπως αὐτὸς θέλει. Πρέπει νὰ κτυπήσουμε ἀριστερὰ καὶ δεξιὰ ταὐτοχρόνως, διὰ νὰ δείξουμε ὅτι εἴμεθα ἀπεφασισμένοι νὰ σώσωμεν αὐτὸ ποὺ λέγεται Κράτος. Δὲν μπορεῖ, ἐν ὀνόματι τῶν οἱωνδήποτε ἰδανικῶν, νὰ ἀναμείνῃ ὁ κόσμος τὴν λύσιν τοῦ δράματος αὐτοῦ. Ἐγκατελείψαμε, κύριοι, τὰ χωρία χωρὶς ἐθνικὴν καθοδήγησιν. Τὰ ἀφήσαμεν εἰς τὰ χέρια τῶν καθοδηγητῶν τοῦ κομμουνισμοῦ, οἱ ὁποῖοι περιφέρονται καὶ πάλιν ἐλεύθεροι. Ὁ λαὸς αὐτὸς ὁ ἀγροτικός, ὁ ὁποῖος μάχεται, δὲν ἐγνώρισε τὸ Κράτος εἰμὴ μόνον εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ χωροφύλακος καὶ τοῦ εἰσπράκτορος. Ἀπορεῖτε, κύριοι, συνάδελφοι, διατὶ ὁ κόσμος ἔγινε κομμουνιστὴς εἰς πολλὰ χωρία. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι οὐδέποτε εἶδον ἕνα ἄνθρωπον, προερχόμενον ἀπὸ τὸ Κράτος, ὁ ὁποῖος νὰ τοὺς διαφωτίσῃ ἐπὶ τῆς ἀποστολῆς τῆς Κοινωνίας, ἐπὶ τῶν οἱωνδήποτε ἀναγκῶν των, ἐπὶ τῆς ὁποιασδήποτε προόδου καὶ τοῦ πολιτισμοῦ. Αὐτὸν τὸν ἁγνὸν καὶ παρθένον κόσμον τὸν εὑρῆκεν ὁ κομμουνισμὸς ὅπως ἀκριβῶς τὸν ἤθελε καὶ ὑπέσχετο εἰς ἕκαστον ἐξ αὐτῶν ὅ,τι τοῦ ἔλειπε. Καί, δυστυχῶς, συνεχίζομεν ἀκόμη ἐγκληματικώτερον τὴν ἰδίαν τακτικήν. Χρειάζεται ἐξόρμησις. Ὄλος ὁ ὑπαλληλικὸς κόσμος πρέπει νὰ ἐξορμήσῃ διὰ νὰ κατευθύνῃ καὶ καθοδηγήσῃ τὸν κόσμον αὐτόν, εἰς τὸν ὁποῖον, κυρίως, στηρίζεται τὸ Ἔθνος καὶ ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται πάντοτε εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν καὶ δίδει τὸ αἷμα του, τὴν περιουσίαν του, ὅ,τι ἔχει καὶ δὲν ἔχει. Τοὺς φωνάξαμε τώρα, κύριοι βουλευταί, ὅλους πρόσφυγας καὶ συρρέουν ὅλοι καθημερινῶς οἱ πρόσφυγες αὐτοὶ εἰς τὰς πόλεις. Καὶ ποῖος μπορεῖ νὰ μὲ πείσῃ ὅτι ὁ κόσμος αὐτός, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μετεβλήθησαν ἀπὸ κτηνοτρόφοι εἰς λούστρους καὶ κατεστράφησαν ὁλοκληρωτικῶς, ὅταν τὸ Κράτος φθάσῃ εἰς τὴν ἐσχάτην ἀνάγκην καὶ τοὺς καλέσῃ θὰ πεισθοῦν καὶ πάλιν νὰ πολεμήσουν;

§42Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν ὁ ἀγορητὴς τὰ λέγῃ αὐτὰ μόνον διὰ τὴν Βουλὴν ἢ καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀπησχολημένη εἰς ἄλλας συζητήσεις.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι παροῦσα.

§44Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐξ οἰκείων τὰ βέλη. Στερνή μου γνῶσι νὰ σ’ εἶχα πρῶτα.

§45Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς τούτου, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη φάσις τοῦ ἀγῶνος ἢ μᾶλλον ἕνας τρόπος ἐνισχύσεως τοῦ ἀγῶνος. Πρέπει ὁ κόσμος αὐτὸς ὁ ὁποῖος μάχεται νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν μετέχει σύσσωμον τὸ Ἔθνος. Πρέπει νὰ μιμηθῶμεν τὸ παράδειγμα τοῦ Τσῶρτσιλ, τοῦ Ροῦζβελτ, τοῦ Στάλιν, τοῦ Μολότωφ, οἱ ὁποῖοι ἔστειλαν τὰ παιδιά των εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν νὰ πολεμήσουν, καὶ νὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι μαχόμεθα ὑπὲρ τῶν πάντων. Δὲν πρέπει νὰ ἀφήνετε αὐτὸν ὁ ὁποῖος ἐπολέμησε νὰ ξαναπολεμήσῃ. Πόσον καιρὸν θὰ εἶναι ἀστείρευτος ἡ πηγή; Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι βουλευταὶ καὶ Κυβέρνησις νὰ ἐπισημάνω τὸ ζήτημα αὐτό. Ἴσως θὰ ἦτο ἀργά, ἀργότερα. Αὐτὰ τὰ ἐδιδάχθην ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ τὰ γνωρίζω — δὲν τὰ ἐδιάβασα. Πιθανὸν αἱ θεωρίαι νὰ εἶναι διάφοροι. Καθ’ ἡμᾶς, ὁ πόλεμος εἶναι ὁλοκληρωτικός. Πρέπει νὰ πάρωμεν μίαν ἀπόφασιν. Πρέπει ὅλοι νὰ πολεμήσωμεν καὶ ἢ θὰ πέσωμεν εἰς τὰς δάφνας ἢ θὰ νικήσωμεν καὶ θὰ ἀποκαταστήσωμεν τὸ Κράτος. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν σήμερον ὅτι ἔχομεν Κράτος. Ὁ κόσμος τῶν περισσοτέρων περιοχῶν ἐλέγχεται καὶ πειθαρχεῖ εἰς τοὺς νόμους τῶν συμμοριῶν. Καὶ ὅποιος θὰ εἴπῃ ὅτι πειθαρχεῖ εἰς τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κυβερνήσεως πλανᾶται πλάνην οἰκτράν. Καὶ καθημερινῶς ὁ κόσμος αὐτὸς διερωτᾶται: Μὰ ἕνα χρόνο παλαίει αὐτὸ τὸ Κράτος τῶν 150.000 στρατοῦ καὶ Χωροφυλακῆς πρὸς 3.000 συμμορίτας καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ. Τὶ συμβαίνει;

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει ἀόρατο χέρι.

§47Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἀόρατο χέρι νὰ μᾶς τὸ εἴπουν. Ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μου πλευρᾶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ πεδίον πολιτικῶν πειραματισμῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶμαι ὑποχρεωμένος, μὲ δύο λέξεις, νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο — διότι δὲν θὰ παρεξηγηθῶ ὅτι εἶμαι φίλος τῶν κομμουνιστῶν — διότι τοὺς ἐπολέμησα σκληρὰ καὶ ἔδωσα αἷμα εἰς αὐτούς. Ἐὰν δὲν φκιάσωμεν τὸν δεξιὸν κομμουνισμόν, θὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε ἀριστερός. Πάρετέ το αὐτὸ ἀπόφασιν. Δὲν καταπολεμεῖται ὁ κομμουνισμὸς μὲ λόγια. Πάρετε τὶς ἐφημερίδες, τὰ ὄργανά του ὅλα, θὰ ἰδῆτε πῶς λειτουργοῦν. Ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς δὲν ὑπάρχει τίποτε. Ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν θέλῃ, ἂς τὰ κρατήσῃ αὐτὰ ὑπὸ σημείωσιν. Ἡμεῖς εἰς τὸν τιτάνειον αὐτὸν ἀγῶνα, θὰ προσφέρωμεν καὶ πάλιν τὰς ὑπηρεσίας μας ὅπως ἠμποροῦμεν. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπαναλαμβάνω, ἂν νομίζῃ ὅτι ὅσα εἶπον ἀξίζουν προσοχῆς, ἂς τὰ προσέξῃ.

§48Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν πρότασιν μερικῶν συναδέλφων περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ πρότασις αὕτη ἤθελε γίνει δεκτή, ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ κατωτέρω ψήφισμα «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν ψηφισμάτων καὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς». «........... (ἀναγινώσκει τὸ ψήφισμα) ............».

§49Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις τὶ γνώμην ἔχει ἐπὶ τῆς προτάσεως ἀναβολῆς;

§50Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἡ Κυβέρνησις θὰ σεβασθῇ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§51Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐάν, κύριε Πρόεδρε, γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀναβολῆς, παρακαλῶ τὸν λόγον.

§52Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία διευθύνει τὴν πελιοψηφίαν πρέπει νὰ ἔχῃ γνώμην ἐπὶ τῆς προτάσεως.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§54Γ. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα ποὺ ἔχω νὰ θίξω δὲν ἀνάγεται αὐστηρῶς εἰπεῖν εἰς τὰς δηλώσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἐμμέσως ἀσφαλῶς πρέπει νὰ συνδεθῇ καὶ μὲ αὐτὰς ἀκόμη. Εἰς τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνας, μᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δύο ἦσαν τὰ κύρια μελήματα τῆς Κυβερνήσεως: Ἡ ἀποκατάστασις τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἡ ἀντιμετώπισις τῶν οἰκονομικῶν δυσχερειῶν τῆς χώρας. Βεβαιότατα αὐτὰ εἶναι τὰ προέχοντα θέματα ποὺ εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Ἀλλὰ δὲν ἔπεται ὅτι ἐπειδὴ ὑπάρχουν δύο φλέγοντα ζητήματα σταματᾷ ἡ ἀπασχόλησις καὶ μὲ ἄλλα ἐξ ἴσου μεγάλα θέματα. Καὶ τοιοῦτον θεωρῶ ἀσυζητητὶ τὸ ἀνακῦψαν ἐνώπιον τῆς αἰθούσης ταύτης σήμερον ἀπὸ τὴν ἀναφορὰν τῆς ἐθναρχίας τῆς Κύπρου. Καὶ νομίζω ὅτι εἶναι στιγμὴ πράγματι ἐπίκαιρος, ἂν καὶ καθυστερημένη, ὅπως ἡ Ἐθνική μας Ἀντιπροσωπεία ἐπιτελέσῃ ἕνα ἱερὸν καὶ ἐθνικὸν καθῆκον. Ἀπὸ διετίας καὶ πλέον ἔληξεν ὁ τελευταῖος πόλεμος καὶ φυσικὰ καὶ μεταξὺ τῶν Ἐθνικῶν διεκδικήσεων προέχουσαν θέσιν δὲν ἠδύνατο ἢ μὴ νὰ κατέχῃ τὸ ζήτημα τῆς Κύπρου. Ἐν τούτοις μία ἄποψις ὀρθὴ καὶ βάσιμος, ὅτι προκειμένου περὶ ὑποθέσεως ἀναγομένης εἰς τὰς σχέσεις μὲ φίλην δύναμιν, δὲν ἔπρεπε νὰ ἀνακινήσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Διεθνοῦς Διασκέψεως, ἔγινεν ἀφορμὴ ὥστε νὰ παραλείψωμεν καὶ στοιχειῶδες καθῆκον ἔναντι τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐθνικοῦ ζητήματος. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον ὥστε πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων νὰ διέλθῃ ἐξ Ἀθηνῶν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τῶν Κυπρίων κατευθυνομένη εἰς τὸ Λονδῖνον, καὶ ὅταν ἐκεῖ ἀντεμετώπισε τὴν Βρεταννικὴν Κυβέρνησιν, ἐκ τῶν ἐφημερίδων ἐπληροφορούμεθα καὶ σήμερον μᾶς ἐπιβεβαιοῦται διὰ τηλεγραφήματος τῆς Ἐθναρχίας, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος, ὁ ὑπεύθυνος τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν ὑπευθύνως εἰς τὴν Κυπριακὴν ἀντιπροσωπείαν ὅτι τοιαύτη διεκδίκησις δὲν εἶχε τεθῆ ἐνώπιον τῆς φίλης καὶ Συμμάχου χώρας ἀλλὰ ἐπρόκειτο ἁπλῶς περὶ πόθου. Προκύπτει ἐκ τούτου σαφῶς ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρασυρθεῖσα προφανῶς ἐκ τοῦ λόγου τὸν ὁποῖον ἀνέφερα ὅτι δὲν ἔπρεπε βεβαίως νὰ ἀνακινήσωμεν ἐνώπιον τρίτων Δυνάμεων θέμα ἀναγόμενον ἁπλῶς εἰς τὰς σχέσεις μὲ φίλην καὶ σύμμαχον Δύναμιν παραλείπει μολαταῦτα καὶ πέραν τῆς διασκέψεως καὶ μέχρι τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἕνα στοιχειῶδες καθῆκον, νὰ φέρῃ δηλαδὴ αὐτὴ ἐπισήμως καὶ ἀπεριφράστως τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐνώπιον τῆς φίλης, τῆς φίλης τῶν καλῶν καὶ τῶν κακῶν ἡμερῶν ἐξ ἴσου, τῆς παντοτεινῆς φίλης Μεγάλης Βρεταννίας, τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν ἀποτελεῖ ἁπλοῦν πόθον δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῆν εὐχὴν ἀλλ’ ἀποτελεῖ Πανελλήνιον ἀξίωσιν. (Χειροκροτήματα). Νομίζω λοιπὸν ὅτι, ἐὰν ἔστω καὶ καθυστερημένως, ἔχῃ ἡ Κυβέρνησίς μας ἐπιτακτικὸν τὸ καθῆκον καὶ ἡ Ἐθνική μας ἐπὶ πλέον Ἀντιπροσωπεία, νὰ ἐκφράσῃ ἄνευ περιστροφῶν καὶ χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν σκέψιν οὐδενὸς οὐδεμία ἀμφιβολία περὶ τούτου, τὴν Πανελλήνιον καὶ ὁμόθυμον ἀξίωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ περὶ ἀποδόσεως τῆς Ἑλληνικῆς Μεγαλονήσου εἰς τὴν Μητέρα Ἑλλάδα κατὰ στοιχειώδη ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχῆς περὶ αὐτοδιαθέσεως τῶν Λαῶν. Εἶναι τοῦτο νομίζω, μία ὑποχρέωσις ἀπαράβατος ἐπὶ τῆς ὁποίας νομίζω ὅτι δὲν θὰ εὑρεθῇ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους ἀρνούμενος νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν παράκλησιν ὅπως τὸ Προεδρεῖον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Συνελεύσεως τῶν Ἑλλήνων, ἀπευθύνῃ ἔκκλησιν καὶ ἀξίωσιν πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων καὶ πρὸς τὴν Βρεταννικὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἄλλοτε ὅταν μετὰ τὸν λήξαντα πόλεμον προέκυψε ζήτημα διεκδικήσεως τῆς Κύπρου ὁ τότε ἀρχηγὸς τῆς Ἑλλάδος δὲν ἐδίστασε νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῶν φίλων καὶ συμμάχων Ἄγγλων. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν τὸ ἔπραξεν, ὅπως ὀρθῶς δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ πράξῃ ἐνώπιον τῆς Διεθνοῦς Συνδιασκέψεως ἐν τούτοις κατ’ ἰδίαν δὲν ἀφῆκεν οὐδὲ ἴχνος ἀμφιβολίας ὅτι πρόκειται περὶ πανελληνίου ἐθνικῆς ἀξιώσεως. Νομίζω ὅτι ἡ ὥρα εἶναι καὶ πέραν τῆς δωδεκάτης πολὺ προχωρημένη καὶ ἀφήνομεν εἰς τοὺς φίλους τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν ἐνδιαφερόμεθα περίπου διὰ τὴν μεγάλην αὐτὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν. Ἐπικαλοῦμαι λοιπὸν ὅλων τῶν συναδέλφων τὴν συμβολὴν ὅπως τὸ ψήφισμα τοῦτο τὸ ὁποῖον εἰσηγοῦμαι πρὸς ὑμᾶς, ὅπως ἐξ ὀνόματος τῆς ἀντιπροσωπείας ἀπευθύνῃ ὁ Πρόεδρος αὐτῆς. Εἶναι σαφές, ἀπερίφραστον καὶ συντεταγμένον εἰς τὸν τόνον ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον οὐδέποτε ἠμπόδισεν ἡ πλέον ἐγκάρδιος φιλία ἀλλὰ καὶ μεταξὺ φίλων εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ κανεὶς ἐπιτακτικάς τινας ἀξιώσεις καὶ τοιαύτην κατ’ ἐξοχὴν θεωρῶ τὴν ἁγίαν καὶ ἱερὰν ὑπόθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κύπρου. (Χειροκροτήματα).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Η. Μπάτζιος ἔχει τὸν λόγον.

§56Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα ἀπόψε τὸν λόγον, διὰ νὰ βροντοφωνήσω μὲ δύο μόνον λόγια καὶ δὴ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου ταύτης, μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς μου ὅτι ἡ Βόρειος Ἑλλὰς τὴν ὁποίαν ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν τιμὴν μαζὶ μὲ ἄλλους 102 ἀξιοτίμους συναδέλφους νὰ ἐκπροσωπῶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὅτι ἡ μοναδικὴ ἀξίωσις τὴν ὁποίαν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἔχει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας εἶναι τοῦτο. Πρῶτον: Ἀσφάλειαν. Δεύτερον: Ἀσφάλειαν καὶ τρίτον: Ἀσφάλειαν. Φρονῶ ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον ἔργων καὶ ὄχι λόγων καὶ διὰ τοῦτο παραιτοῦμαι τοῦ λόγου μου. (Χειροκροτήματα).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως θεωρεῖται περαιωμένη, διότι ἐξηντλήθη ὁ κατάλογος τῶν ἀγορητῶν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως περὶ ἀναβολῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Μαρκεζίνης.

§58Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἔχομεν συνείδησιν, κύριοι βουλευταί, τῶν κρισίμων στιγμῶν, τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ Πατρίς μας καὶ συναίσθησιν τῆς ἀποστολῆς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ πρῶτον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς ὡδήγησεν, ὅταν πρὸ μηνὸς ἐνεφανίσθη πρὸ τῆς Βουλῆς ἡ Κυβέρνησις Ἐθνικῆς Συνεργασίας νὰ παράσχωμεν ψῆφον ἐμπιστοσύνης ἀνεπιφυλάκτως, εἰς ἐποχήν, καθ’ ἣν τὸ κόμμα τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προΐσταμαι δὲν εἶχεν οὔτε τυπικῶς εἰσέτι ἐκδηλωθῆ. Τὸ δεύτερον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἀναγκάζει σήμερον νὰ κάμω μίαν προεισαγωγικὴν δήλωσιν περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον αἰσθανόμεθα ἡμεῖς καὶ βλέπαμεν τὸ καθῆκον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ Νέον Κόμμα ἐμφανίζεται τὸ πρῶτον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἶναι λοιπὸν ὑποχρεωμένον νὰ διευκρινήσῃ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ πολιτευθῇ. Γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ πολιτεύματα, ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶναι λειτούργημα ἴσης ἀξίας μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀντιπολίτευσις μὴ ὑπάρχουσα ἢ κακῶς πολιτευομένη, ἐξερχομένη τοῦ καθαρῶς ἐθνικοῦ ὁρίου, δημιουργεῖ ἀνωμαλίαν εἰς τὸ πολίτευμα, δημιουργεῖ κινδύνους εἰς αὐτὴν τὴν μορφὴν τοῦ πολιτεύματος. Μὲ τὰς ἀντιλήψεις αὐτὰς ἠνδρώθη καὶ ἤκμασε τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ὅταν ἡ λειτουργία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἤχθη ἐνωρίτατα εἰς θεσμὸν πολιτικόν, ἀναγνωριζόμενον ὄχι μόνον ἐκ τῶν συνθηκῶν τοῦ πολιτεύματος, ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν νόμων... Ἀναφέρω ἀκόμα ὅτι ὡς γνωστόν, τελευταῖα ἔφθασαν εἰς τὴν Ἀγγλίαν εἰς τὸ σημεῖον ὥστε ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ μισθοδοτῆται ἀπὸ τὸ Κρατικὸν Ταμεῖον.

§59Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι τελευταῖα.

§60Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς μισθοδοσίας τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι τελευταῖον. Τὸ ζήτημα τῆς συντηρήσεως τῶν γραφείων τοῦ Κόμματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι παλαιόν.

§61Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὁ κ. Τσῶρτσιλ μισθοδοτεῖται τώρα;

§62Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὄχι, ἀπό τινος. Τὸ ἄλλο θέμα, κύριε Λαδᾶ, εἶναι παλαιόν. Ἂν θέλετε νὰ δεχθῶμεν τὴν διαφοράν τοῦ τί σημαίνει «τελευταῖα» ἔχει καλῶς. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι, ὅταν πρὸ μηνὸς παρέσχομεν ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν Κυβέρνησιν, παρέσχομεν παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας ἐνδεχομένως εἴχομεν, ὡς πρὸς τὴν σύνθεσιν τὴν πολιτικὴν καὶ τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον θὰ ἠκολούθει. Ἀλλὰ ἡ πλάστιγξ ἐκείνη, ἡ ὁποία μᾶς ἔκαμε νὰ κλίνωμεν ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν μετεβλήθη. Ἐξακολουθεῖ νὰ κλίνῃ εἰς τὸ νὰ παράσχωμεν τὴν ἐμπιστοσύνην ἡμῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ἐπιφυλάξεις εἰς πολλὰ σημεῖα, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ περιέλθῃ ὁ τόπος εἰς νέον κλυδωνισμόν. Ἐπὶ πλέον, ὅταν πρὸ μηνὸς παρέσχομεν τὴν ἐμπιστοσύνην μας, ἀφήκαμεν εὐλόγως εἰς τὴν Κυβέρνησιν χρονικὸν διάστημα, διὰ νὰ ἀποδείξῃ τί ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ. Ὁ σεβαστός μου Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλῶν σήμερον καὶ ἐν εἴδει ἀπολογισμοῦ διὰ τὸ μηνιαῖον ἔργον του, ἐξέθεσε σαφῶς, ὅτι ἐτέθησαν τὰ θεμέλια μιᾶς προσπαθείας. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀναμένωμεν, διὰ νὰ ἴδωμεν ἂν θὰ πρέπει ἢ ὄχι νὰ μεταβάλωμεν τὴν ἐπὶ τούτου πορείαν μας. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὴν πρότασιν περὶ ἀναβολῆς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι, ὅτι τὰ ἐλατήρια, τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν τοὺς Μακεδόνας βουλευτὰς νὰ ὑποβάλουν τὴν πρότασιν αὐτήν, εἶναι ἐλατήρια, σεβαστά. Κανεὶς δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ εἰς τοὺς συναδέλφους Μακεδόνας τὸ αἴσθημα τῆς ἀνάγκης, τὸ ὁποῖον ἔχουν νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν προσφιλῆ μας Μακεδονίαν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ο.Η.Ε. ἐκεῖ εὑρισκομένη, δύναται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ χρειασθῇ τὴν πολύτιμον συμβολὴν καὶ τὴν πολύτιμον ἀρωγήν, διὰ τὴν παροχὴν τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων. Εἶναι ἐπίσης εὔλογος ἡ ἀξίωσις τῶν Μακεδόνων βουλευτῶν νὰ παρευρίσκωνται εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς εἰς ἐποχὴν κρίσιμον, ὅπως ἡ σημερινή. Καὶ τὰ δύα ταῦτα θέματα, θὰ ἦσαν βέβαια ἀσυμβίβαστα. Ἐν τούτοις, λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω μὲ τοὺς ἀξιοτίμους ἐκ Μακεδονίας βουλευτάς. Νομίζομεν ὅτι οἱ κρίσιμοι λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζουν τοὺς Μακεδόνας νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν Μακεδονίαν, εἶναι κρίσιμοι δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἀνέκαθεν παμπαλαία συνήθεια ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ ἄποψις ὅτι ἀκριβῶς ἡ παρουσία τῆς Βουλῆς εἶναι περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰν ἀπαραίτητος, ὅταν πρόκειται περὶ κρισίμων περιστάσεων. Ὑπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις ὅπου ἡ Βουλὴ συνεδριάζει συνεχῶς, ὅπου καλεῖται ἀκόμη καὶ ἂν ἔχῃ διαλυθῆ, ὅτι ταῦτα τελοῦν ἐν συναρτήσει μὲ τὴν κρισιμότητα ἢ ὄχι τῶν περιστάσεων ἢ τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ τῶν σκοπῶν καὶ τῶν ἀποφάσεων, τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ λάβῃ. Κατὰ συνέπειαν, διερωτώμεθα: Εἰς στιγμάς, ὅπως αἱ σημεριναί, εἶναι σκόπιμον νὰ ἔχωμεν Βουλήν; Πρῶτον. Δεύτερον, εἰς τὰς πονηρὰς στιγμὰς τὰς ὁποίας διερχόμεθα σήμερον, δὲν πρέπει νὰ διαφύγῃ ἀπὸ οὐδενὸς τὴν προσοχήν, ὅτι τὸ μεγαλύτερον ὅπλον τὸ ὁποῖον διαθέτομεν, κύριοι βουλευταί, ἐναντίον τῶν φληναφημάτων τῶν κομμουνιστῶν καὶ τῶν διαφόρων ἐπιβουλῶν ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐναντίον τῆς ἰδέας τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἰσότητος καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ποὺ συζητοῦνται τελευταίως, εἶναι ἡ Βουλὴ αὐτή. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ Βουλὴ αὐτὴ ἐξελέγη ὑπὸ συνθήκας πρωτοφανεῖς εἰς τὸν κόσμον, νομίζω, διότι αἱ ἐκλογαὶ ὡς γνωστὸν ἐγένοντο παρουσίᾳ ξένων παρατηρητῶν, οἱ ὁποῖοι ἔκριναν τὸ κῦρος των ὡς ἀναμφισβήτητον. Κατὰ συνέπειαν, διερωτώμεθα: Διὰ ποῖον λόγον ἡμεῖς, αὐτὴν τὴν Βουλήν, θέλομεν νὰ τὴν ἀχρηστεύσωμεν; Διότι τὴν ἀχρηστεύομεν, κύριοι βουλευταί, ὅταν ἀπὸ τὰ τέλη Δεκεμβρίου παρελθόντος ἔτους, μέχρι τῶν ἀρχῶν Μαΐου, τὴν καθιστῶμεν βωβήν, καὶ ἐνδεχομένως θὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ τὸ θέμα τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς συνόδου ἢ καὶ ἀργότερα τὰς διακοπὰς τοῦ θέρους. Διότι τελευταίως αἱ μέθοδοι τῶν κατὰ δόσεις ἀναβολῶν, ἐπικρατοῦν. Τρίτον, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη σχεδὸν ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, εἰς στιγμὴν ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ γνωρίζῃ ἐκ τῶν προτέρων, νὰ ἀντιμετωπίζῃ προβλήματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ λῆψις ἀποφάσεως νὰ εἶναι ἀπαραίτητος. Καὶ διὰ τὴν λῆψιν τοιούτων ἀποφάσεων, εἶναι ἢ δὲν εἶναι χρησιμώτατον διὰ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἔχῃ πρόσφατον καὶ νωπὴν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, νὰ τὴν ἐπικαλεσθῇ ὁποτεδήποτε χρονικῶς θὰ ἤθελε νὰ τὴν ἐπικαλεσθῇ; Καὶ δὲν εἶναι πολὺ εὐκολώτερον νὰ προσέρχωνται οἱ Μακεδόνες βουλευταί, καλούμενοι ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν ἐντὸς 24 ὡρῶν, παρὰ νὰ συγκαλῆται ἐκτάκτως ἡ Βουλή, ὅταν ὅλοι οἱ βουλευταὶ εἶναι διεσπαρμένοι; Ἐπὶ πλέον, κύριοι βουλευταί, ἡ ἀναβολὴ τῶν ἐργασιῶν σημαίνει καὶ ἐξουσιοδότησιν, ὅπως δὲ προηγουμένως ἄλλωστε ἐτόνισα καὶ ἡ ἐξουσιοδότησις ἐκ μιᾶς ἀπόψεως καλύπτει ἓν θέμα, καλύπτει τὸ θέμα τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας. Σπουδαῖον ὅμως θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν καλύπτει εἶναι ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ ἀφήσωμεν ἐκτεθειμένην τὴν Κυβέρνησιν εἰς τοιαύτας περιστάσεις, ὅτι τάχα ἀποφεύγει τὸν ἔλεγχον; Πρῶτον αὐτό, καὶ δεύτερον εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, εἰς ὅλους ὑμᾶς, οἱ ὁποῖοι παρίστασθε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ ἐξουσιοδότησις εἶναι ἕνας θεσμὸς μεταπολεμικός. Μετὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον, ἦλθε νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας ποὺ ἐδημιούργησαν διαρκοῦντος αὐτοῦ, τὰ περίφημα ἀναγκαστικὰ διατάγματα. Ἦλθε, λοιπόν, ἡ ἐξουσιοδότησις, δηλαδὴ ὁ θεσμὸς τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ κατοχυρώσῃ τὴν Βουλὴν νὰ κατοχυρώσῃ τὰς ἁρμοδιότητάς της, ὥστε κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς τὰς ἐκτάκτους περιστάσεις νὰ ἠμπορῇ νὰ ὑπάρχῃ ἡ νομοθετικὴ λειτουργία. Ἀλλὰ πάντως ἦτο πρόβλεψις ἔκτακτος, κύριοι βουλευταί, ὄχι συνήθης. Δὲν ἀπέβλεψαν, τοὐλάχιστον τότε, εἰς τὸ νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν Βουλὴν μὲ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν, μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Θὰ ἔλεγα, κύριοι βουλευταί, τὸ ἑξῆς, ὅτι ἴσως ὁ νέος πόλεμος θὰ ἀπεδείξῃ ὅτι τὰ γεγονότα, ἡ πραγματικότης εἶναι τόσον διάφορος, ὥστε θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ νὰ δώσωμεν οὐσιαστικώτερον περιεχόμενον εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν καὶ νὰ τῆς δώσωμεν πολὺ μεγαλυτέραν εὐρύτητα. Ἴσως τὸ Κόμμα, τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προΐσταμαι, ὅταν θὰ ἔλθουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς αἱ συζητήσεις ἐπὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, νὰ ὑποβάλῃ ριζοσπαστικωτάτας προτάσεις, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὰ τὰ ἴσως ἀφοροῦν τὸ μέλλον. Σήμερον ὑπάρχει ἡ πραγματικότης, ἡ ὁποία προβλέπει ποῦ καὶ πότε καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις. Ἐρωτῶ, λοιπόν, εἶναι κανονικὸν αὐτό, ἢ ἀποτελεῖ κατάχρησιν νὰ κλείῃ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τόσον χρονικὸν διάστημα; Ἐπὶ πλέον δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι καὶ ἄλλο ἔργον ἐὰν δὲν θὰ εἶχε νὰ ἐπιτελέσῃ ἡ Βουλή, δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον, εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ τῶν 40 ἡμερῶν, νὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀσχολῆται βαθμηδὸν μὲ τὸ θέμα τοῦ Συντάγματος. Ταῦτα ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς προτάσεως τῶν Μακεδόνων βουλευτῶν. Φρονῶ ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ τηρήσῃ οὐδετέραν στάσιν, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκφέρῃ γνώμην. Θὰ ἔπρεπε νὰ υἱοθετήσῃ ἢ νὰ μὴ υἱοθετήσῃ τὴν ἄποψιν αὐτήν.

§63Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὴν ἐξέφερε, ὑπεβλήθη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι λέγει ὅτι «ἡ Αʹ Ἀναθεωρητικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, διακόπτει κλπ., κλπ.». Ἄρα τὸ υἱοθετεῖ ἡ Κυβέρνησις.

§64Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, προέτεινε τὴν ἐξουσιοδότησιν, ἐφ’ ὅσον γίνῃ δεκτὴ ἡ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς.

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, ὀρθότατα θέτετε τὸ θέμα. Ἐφ’ ὅσον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐτέθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ψήφισμα, σημαίνει ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὗρε βάσιμον τὴν αἴτησιν τῶν Μακεδόνων βουλευτῶν. Ἡ προσθήκη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης εἶναι ἐκδήλωσις εὐλαβείας πρὸς τὴν ψῆφον τοῦ Σώματος.

§66Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις καθορίζει τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος θέσιν της.

§67Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Πρόκειται περὶ τῆς γραμμῆς τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἦτο παράλογος ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἔλεγεν ὅτι ἀποφασίζει, ἀδιαφοροῦσα πρὸς τὴν ἐνδεχομένην ψῆφον τῆς Βουλῆς καὶ ἦτο εὐλαβὴς ἔκφρασις συνήθης εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ ἤθη, τὰ ὁποῖα τόσον γνωρίζετε. Διότι ἐξήρτησε τὴν ψήφισιν τοῦ ψηφίσματος ἀπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, ἀποδεχθεῖσα ὡς βάσιμον τὴν πρότασιν τῶν Μακεδόνων βουλευτῶν.

§68Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Τώρα ἔλαβε θέσιν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῆς προτάσεως τῶν Μακεδόνων βουλευτῶν. Κατὰ συνέπειαν, μένει τὸ θέμα ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀφήνει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θέλει ἐπὶ δύο μῆνας νὰ μὴ ὑπάρχῃ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Δεύτερον ζήτημα τὸ ὁποῖον γεννᾶται, εἶναι τοῦτο. Ποῖοι λόγοι κατὰ τὴν γνώμην μας, θὰ ἠδύναντο νὰ ὁδηγήσουν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν αἴτησιν τῶν Μακεδόνων βουλευτῶν. Οἱ λόγοι οὗτοι εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν διαθέτει τόσην μεγάλην πλειοψηφίαν, ὥστε εἰς τὰς κρισίμους στιγμὰς νὰ παρακωλύεται τὸ κυβερνητικόν της ἔργον; Ἀλλά, νομίζω, ὅτι μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διαθέτει τόσον ὀγκώδη πλειοψηφίαν, τί ἔχει νὰ φοβηθῇ; Ἢ μήπως συμβαίνει κἄτι ἄλλο, ὅτι αἱ σημεριναὶ κρίσιμοι περιστάσεις ἐπιβάλλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπασχολῆται εἰς τὰ διάφορα μεγάλα θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχει καὶ τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν ἀπασχολοῦν οὔτε τὰς ἀπογευματινὰς ὥρας τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς; Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἀπαντήσω. Θὰ ἦτο δυνατὸν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἡγετῶν, οἱ ὁποῖοι μετέχουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ παρίσταται εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, ἀναλόγως τοῦ συζητουμένου θέματος, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ παρίστανται ὅλοι ὅταν συνεδριάζῃ ἡ Βουλή. Ἡ δὲ Κυβέρνησις, εὐτυχῶς, διαθέτει ποικίλης ἱκανότητος προσωπικότητας καὶ διὰ τὰ ζητήματα τῆς ἀσφαλείας καὶ διὰ τὰ ἄλλα ζητήματα, καθὼς ἐπίσης καὶ δύο ἐκ τῶν θεωρουμένων καλυτέρων ρητόρων τῆς Βουλῆς. Κατὰ συνέπειαν, ἠμπορεῖ καὶ τοῦτο ποιεῖν, κἀκεῖνο μὴ ἀφιέναι, δηλαδὴ καὶ τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως νὰ προχωρῇ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἐμπόδιον τῆς Βουλῆς καὶ ἡ Βουλὴ νὰ συνεδριάζῃ. Βεβαίως καὶ ἐγὼ θὰ ἠδυνάμην νὰ συμφωνήσω εἰς τὴν πρότασιν τῆς ἀναβολῆς, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ προβληθῇ τὸ μοναδικὸν δι’ ἡμᾶς σοβαρὸν ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διαθέτει πράγματι τοιαύτην πλειοψηφίαν, ἀλλὰ τὴν ὁποίαν δὲν κυβερνᾶ εὐχερῶς καὶ ὡς ἐκ τούτου δυσκολεύεται εἰς τὸ ἔργον της. Διότι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοῦ κάμνει παράξενον ἐντύπωσιν, εἶναι τοῦτο, ὅτι εἰς τὰς κρισίμους σημερινὰς στιγμάς, ὅπου τὰ πάντα εἶναι πονηρὰ καὶ παρεξηγοῦνται, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ Βουλὴ καὶ τοιουτοτρόπως νὰ γεννῶνται τοιαῦται ὑποψίαι. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὰς ἐξηγήσεις αὐτάς, ἦτο ὁ ἴδιος, ὁ ὁποῖος ἐπολέμησε ἐναντίον τῆς ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ὁ ἴδιος ἀκόμη, ὁ ὁποῖος δὲν ἤθελε καλὰ–καλὰ οὔτε Χριστούγεννα, οὔτε πρωτοχρονιὰ νὰ κάμουν οἱ βουλευταί, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ Βουλὴ συνεδριάζουσα. Καὶ διερωτώμεθα: Τότε ἦσαν περισσότερον κρίσιμοι αἱ περιστάσεις ἀπὸ τὰς σημερινάς, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀνάγκη παρουσίας τότε Βουλῆς καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ σήμερον;

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὑπῆρχε τὰ Χριστούγεννα ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐρεύνης εἰς Μακεδονίαν; (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῶν ἑδωλίων τοῦ Νέου Κόμματος).

§70Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὄχι. Ἀλλὰ τοῦτο ἀκριβῶς, μᾶς ἐνισχύει εἰς τὰς ἀπόψεις μας.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν συνέτρεχον αἱ ἐξαιρετικαὶ αὐταὶ περιστάσεις. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀποτελεῖ πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως ἡ πρότασις αὐτή, ἀποτελεῖ πρωτοβουλίαν βουλευτῶν, ἐπὶ τῇ βάσει ὑφισταμένης ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης. Οἱ κύριοι συνάδελφοι τοῦ Νέου Κόμματος, αἰσθάνονται ὅτι ἐκφράζουν νέα πολιτικὰ ἤθη, ὅταν εἰς θέμα τόσον ἀντικειμενικὸν καὶ μὲ τόσην τακτικὴν συζήτησιν, ἠμποροῦν νὰ τὸ συζητοῦν μὲ καγχασμούς. Αὐτὰ εἶναι τὰ νέα σας πολιτικὰ ἤθη; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς, διαμαρτυρίαι τῶν βουλευτῶν τοῦ Νέου Κόμματος). Δὲν ἤθελα νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν συζήτησιν, μὲ ἀνεμίξατε, κύριοι βουλευταί. Ὑπενθύμισεν ὁ κ. συνάδελφος ὅτι εἰς ἄλλην ἐποχὴν ἤμουν ἐναντίον ζητηθείσης ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀλλά, κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα τῆς ἐξουσιοδοτήσεως δὲν εἶναι θέμα ἀρχῆς — διότι ὅλοι δεχόμεθα τὴν ἀρχὴν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως — εἶναι θέμα περιστάσεων. Εἰς ἄλλας περιστάσεις ὑπαγορεύεται καὶ εἰς ἄλλας ὄχι καὶ εἶναι περίεργον ὅτι θέμα, τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἀπὸ περιστάσεις, τὸ ἑρμηνεύετε ὡς θέμα ἀρχῆς.

§72Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐρωτῶ: Αἱ κρίσιμοι περιστάσεις δὲν ὑπῆρχον κατὰ μῆνα Δεκέμβριον; Ἦσαν κρισιμώτεραι τῶν σημερινῶν;

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἶναι βαρύτεραι τῶν σημερινῶν περιστάσεων. Τότε ὑπῆρχε μία Κυβέρνησις, ἀπὸ μακρῶν μηνῶν κυβερνῶσα τὴν Χώραν καὶ συνεχίζουσα τὸ παλαιὸν πρόγραμμά της. Σήμερον εἶναι μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐθεμελίωσε τὸ ἔργον εἰς τὴν πραγμάτωσιν τοῦ ὁποίου βαδίζει καὶ συσχετίζεται πρὸς κατάστασιν ἐξαιρετικὴν εἰς τὴν Χώραν μας, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐρεύνης εὑρίσκεται εἰς τὴν Μακεδονίαν. Εἴπατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι δύο εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ ἢ ὄχι ἡ ἐξουσιοδότησις. Πρῶτον, τὸ νομοθετικὸν ἔργον καὶ ἕπεται ὁ ἔλεγχος, καὶ εἴπατε ὅτι ἡ νομοθεσία ἠμπορεῖ νὰ θεραπευθῇ μὲ τὴν ἐξουσιοδότησιν, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεραπευθῇ ὁ ἔλεγχος. Καὶ εἰς αὐτὸν τὸν συλλογισμόν σας, ἀπήντησα ὅτι ὁ μὴν ὁ ὁποῖος παρῆλθε, δὲν ἀπετέλεσε ἐπαρκῆ προθεσμίαν διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου, ὡς ἐδήλωσε καὶ ἡ Ἀξιωματικὴ Ἀντιπολίτευσις. Δὲν εὑρίσκεται ἡ συμπολίτευσις ἐν ἀδίκῳ καὶ δὲν παρέχει τὴν ἐντύπωσιν ἀποφυγῆς ἐλέγχου, τὸν ὁποῖον ἡ ἀντιπολίτευσις δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ ἀσκήσῃ. Πέραν τούτου, ἐὰν κριθῇ ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ παρουσία τῆς Βουλῆς καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ τὴν συγκαλέσῃ. Ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπάρχει διάθεσις ἀποφυγῆς ἐλέγχου, ὑπάρχει σεβασμὸς ἀπέναντι προτάσεως τῆς Βουλῆς καὶ ἀπεφάσισε νὰ μεταβάλῃ εἰς ἔργον τὰς ἐπαγγελίας της καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐδήλωσε ἀποδοχὴν προτάσεως τῆς Βουλῆς.

§74Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὁ κ. Παπανδρέου ἀνέλυσε τὸ ζήτημα τῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν ἐξουσιοδότησιν καὶ εἶπεν ὅτι αἱ περιστάσεις ἄλλοτε ἐπιβάλλουν καὶ ἄλλοτε δὲν τὴν ἐπιβάλλουν. Τὸ θέμα λοιπὸν εἶναι ὅτι αἱ περιστάσεις ἦσαν ἀνώμαλοι τὴν 20ὴν Δεκεμβρίου 1946, κατὰ τὸν κ. Παπανδρέου, καὶ ἔπρεπε νὰ ὑφίσταται ἡ Βουλή. Μὲ τὴν αὐτὴν λογικὴν σήμερον, ὅτε αἱ περιστάσεις εἶναι κρισιμώτεραι, κατὰ μείζονα λόγον ἐπιβάλλεται ἡ μὴ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς.

§75Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶμαι εὐτυχής, διότι μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ φέρω πρῶτος τὸ ζήτημα, διὰ νὰ φανῇ ἡ πολεμικὴ μεταξὺ τοῦ παλαιοῦ ἀρχηγοῦ καὶ τοῦ νέου.

§76Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Αἱ περιστάσεις εἶναι εἰς δύο σημεῖα διάφοροι· πρῶτον ὑπάρχει Ἐπιτροπὴ Ἐρεύνης καὶ δεύτερον ὑπάρχει νέα Κυβέρνησις, ἡ ὁποία προχωρεῖ εἰς τὸ ἔργον της, ἡ ὁποία δὲν ὑπῆρχε τὸν Δεκέμβριον. Εἶναι δύο λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐξηγοῦν τὴν διάφορον στάσιν μας.

§77Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἡμεῖς ἐξηγήσαμεν, διατὶ ἀρνούμεθα τὴν ἐξουσιοδότησιν. Πράττοντες οὕτω, φρονοῦμεν ὅτι προστατεύομεν τοὺς δημοκρατικούς μας θεσμούς, τὸ Κοινοβούλιον καὶ τὴν Ἑλλάδα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Βασιλικὸς ἔχει τὸν λόγον.

§79Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Ἀφίχθην, κύριοι συνάδελφοι, πρὸ ὀλίγων ὡρῶν ἐκ Θεσσαλονίκης καὶ θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ παρουσία τῶν Μακεδόνων βουλευτῶν εἰς Θεσσολονίκην, κατὰ τὴν ἐκεῖ παραμονὴν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ο.Η.Ε., εἶναι ἐπιβεβλημένη διὰ λόγους ἐθνικούς. Ἔργον ἐθνικὸν τῶν βουλευτῶν τῆς Μακεδονίας, εἶναι ὅπως παραμείνουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, εἰς τὴν ἐθνικὴν ἐκείνην ἔπαλξιν. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἐγκρίνῃ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν ἐπὶ ἕνα τοὐλάχιστον μῆνα. Εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ Νέου Κόμματος κ. Μαρκεζίνην, κηρυχθέντα κατὰ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους τοὺς ἐθνικούς, θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι ἀκριβῶς μὲ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἐπὶ ἕνα μῆνα, θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Νέου Κόμματος νὰ ἐγκαινιάσῃ τὴν ὑπὲρ τοῦ τόπου ἐνεργητικὴν δρᾶσιν τοῦ κόμματός του, καὶ θὰ ἀναγράψῃ ἕνα τίτλον τιμῆς καὶ ἕνα τίτλον εὐγνωμοσύνης ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς ἐθνικῆς, ἐπὶ τῆς μάχης ἡ ὁποία διεξάγεται ἐκεῖ ἐπάνω, ἂν ὄχι διά τι ἄλλο, τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῆς γαλήνης καὶ τῆς ὁμαλότητος εἰς τὸν τόπον μας, τοῦ μεγίστου αὐτοῦ ἀγαθοῦ, τὸ ὁποῖον καὶ μόνον ἐπιθυμεῖ σήμερον ὁ Ἑλληνικὸς λαός. (Χειροκροτήματα).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον.

§81Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀλίγας λέξεις μόνον θὰ εἴπω, καὶ δηλῶ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Τὸ ἀντίθετον ἀποτελεῖ ὄχι μόνον ἀνευλάβειαν πρὸς τὴν αἴτησιν τῶν συναδέλφων Μακεδονίας, οἱ ὁποῖοι δι’ οὓς λόγους ἀνέφερον, ἐπιθυμοῦν νὰ εὑρίσκωνται πλησίον τῆς Πατρίδος των, διὰ νὰ παρακολουθήσουν τὸ ἔργον τῆς Ἐρευνητικῆς Ἐπιτροπῆς, καθ’ ὃν χρόνον θὰ ἐργάζεται ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐρεύνης ἐκεῖ, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλον ἀκόμη λόγον, ἐπίσης σοβαρόν, ἐπιβάλλεται ἡ διακοπή, διότι ταύτην ζητεῖ ἡ νέα Κυβέρνησις, ἔστω καὶ ἐμμέσως. Θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι εἰλικρινεστέρα ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐννοεῖται δηλοῦσα πρὸς αὐτὴν ὅτι «ἠσθάνετο πάντοτε τὴν ἀνάγκην τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, ἀνεξαρτήτως ἄλλου λόγου, ἤδη, διὰ τοῦ τηλεγραφήματος τοῦ συναδέλφου κ. Πιπιλιάγκα, προστίθεται καὶ ἄλλος λόγος. Τὸ αἴτημα τῶν Μακεδόνων βουλευτῶν. Δὲν εἶναι βεβαίως μικρὰ ἡ θυσία ἡ ὁποία ζητεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διότι, διὰ πολλοὺς λόγους, αἱ θῦραι τῆς Βουλῆς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀνοικταὶ καὶ δύναμιν θὰ ἤντλει ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐργαζομένην. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ζητεῖ καὶ πάλιν τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος ἡ Κυβέρνησις, ἡμεῖς ὀφείλομεν νὰ τῆς παράσχωμεν ὅλα τὰ μέσα, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὸ δυσχερέστατον ἔργον της. Τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι βουλευταὶ εἶναι κυρίως ἓν καὶ μόνον: Ἡ ἀποκατάστασις τῆς δημοσίας τάξεως. Ὅλα τὰ ἄλλα, εἰς ἃ ἀνεφέρθησαν αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις καὶ αἱ συμπληρωματικαὶ τοιαῦται, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν σήμερον ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Πρωθυπουργοῦ, δὲν ἔχουν τόσην σημασίαν. Τὸ βάρος τῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ριφθῇ διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ ἑπομένως εἰς τὴν Κυβέρνησιν θὰ παράσχωμεν ὅλα τὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων θὰ δυνηθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν τόσον οὐσιαστικὴν ἀλλὰ καὶ ἐπείγουσαν κατάστασιν. Ἐδιάβασα εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἐγὼ τὰ φοβερὰ ἐγκλήματα τῶν συμμοριτῶν τῶν τελευταίων ἡμερῶν, κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, καὶ μὲ συνέχει αἴσθημα ὑστάτης ἀγανακτήσεως κατὰ τῶν ἀνθρωπομόρφων αὐτῶν τεράτων, οἱ ὁποῖοι εἶναι Ἕλληνες δυστυχῶς. «500 ἀντάρται ...... (ἀναγινώσκει) .....». Καὶ πάρα πέρα «νέον φρικιαστικὸν ἔγκλημα ...... (ἀναγινώσκει) ........». Καὶ περαιτέρω, «οἱ συνάδελφοι Πιπιλιάγκας καὶ Ἀριστείδου, παρ’ ὀλίγον νὰ συλληφθῶσιν εἰς τὸ τραῖνο τῆς Φλωρίνης». Γενικῶς ἡ ὕπαιθρος εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ἀπογνώσεως καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἡ στιγμὴ κατάλληλος νὰ ἐνεργηθῇ κυβερνητικὸς ἔλεγχος, ἔλεγχος κατὰ Κυβερνήσεως μόλις καταρτισθείσης. Ὁ ἔλεγχος θὰ ἀσκηθῇ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ εὐθῦναι της θὰ εἶναι βαρύταται, ἐὰν δὲν ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως μεθ’ ὅσης ὀφείλει προσοχῆς, ἀλλὰ καὶ σπουδῆς ἡ Κυβέρνησις. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, ἐὰν ἀπέτυχεν, ἀπέτυχεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, διότι δὲν ἔλαβε τὰ πρόσφορα ἐκεῖνα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπεβάλλοντο καὶ τὰ ὁποῖα ὑπεδείξαμεν κατὰ κόρον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ τρομερὸν αὐτὸ ζήτημα. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις μᾶς ἔκαμε μίαν δήλωσιν, ἡ ὁποία ἦτο ἀρκετὰ παρήγορος, ὅτι ὁ συμμαχικὸς παράγων δὲν παρεμβαίνει πλέον εἰς τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τὴν δημοσίαν τάξιν. Ἡ δήλωσις αὐτή, εἶναι βεβαίως παρήγορος, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀρκετή. Θὰ πεισθῶμεν περὶ αὐτοῦ, ἐὰν ἴδωμεν τὰς χεῖρας τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας νὰ κινοῦνται ἐλευθέρως καὶ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων). Μόνον τότε θὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει μέτρα δυνάμενα νὰ ἀντιμετωπίσουν κατὰ βάσιν τὸ ἐσωτερικὸν Ἑλληνικὸν πρόβλημα, ὅπερ κατέστη ὁ Ἐφιάλτης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἑπομένως εἶναι ζήτημα ὀλίγων ἡμερῶν καὶ πρέπει νὰ κάμωμεν ἀκόμη ὀλίγην ὑπομονήν. Ἐὰν ἴδωμεν ὅμως τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας ὀρροδοῦντα, αὐτὸ θὰ σημαίνῃ ὅτι τὰ ἐμπόδια ἐξακολουθοῦν νὰ παρεμβάλλωνται καὶ τότε ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι συστήσαμεν τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, θὰ σπεύσωμεν δι’ ὅλων τῶν μέσων νὰ ζητήσωμεν τὴν ἄμεσον σύγκλησιν τῆς συνελεύσεως, διὰ νὰ ἐκθέσωμεν τοὺς κινδύνους πλέον ἄνευ περιστροφῶν, ἐναντίον τῶν ὁποίων παλαίει ἡ γλυκυτάτη μας πατρίς. (Χειροκροτήματα).

§82Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐκ μέρους τοῦ ἀπουσιάζοντος Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅτι οὗτος δὲν θὰ ὀρροδήσῃ, ἴσως παραιτηθῇ, ἀλλὰ δὲν θὰ ὀρροδήσῃ.

§83Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Λαμβάνω ὑπὸ σημείωσιν τὴν δήλωσίν σας καὶ προχωρῶ, λέγων ὅτι δὲν μᾶς ἀναμένουν οἱ καιροί, τὰ περιθώρια τοῦ χρόνου εἶναι ὀλίγα, ἐλάχιστα, ἐξηντλήθησαν ὅλαι σχεδὸν αἱ προθεσμίαι, ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπομονή μας. Ἡ ὕπαιθρος, ἐπαναλαμβάνω, εὑρίσκεται εἰς μίαν κατάστασιν πλήρους ἀπογνώσεως. Ἑπομένως τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ἀναμενόμενα, πρέπει νὰ εἶναι ραγδαῖα, ριζικὰ καὶ κεραυνοβόλα. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιτύχῃ εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς δημοσίας τάξεως, θὰ καταγάγῃ ἕνα ἀληθῆ θρίαμβον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτελέσῃ τὸν μεγαλύτερον τίτλον τιμῆς δι’ αὐτήν, ἀλλὰ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποτύχῃ εἰς τὸ ἔργον αὐτό, αἱ εὐθῦναι της ἔναντι τοῦ Ἔθνους εἶναι μεγάλαι. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ οὐδεὶς ὑπάρχει ἀντιπολιτευόμενος τὴν Κυβέρνησιν. Εἴμεθα ὅλοι εἰς τὸ πλευρόν της. Ἡ Ἀντιπολίτευσις εὑρίσκεται ἐκτὸς τῆς Βουλῆς καὶ τοῦτο πρέπει νὰ τὸ ἔχωμεν ὅλοι ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι ἡ πραγματικὴ ἀντιπολίτευσις τῆς Χώρας εὑρίσκεται ἔξω τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς θὰ ἐνισχύσωμεν μὲ ὅλην μας τὴν ψυχὴν τὴν Κυβέρνησιν, ὑπὸ τὸν ἀποκλειστικὸν ὅμως ὅρον ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐπιτυχῶς τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ μέτρα ἐπιεικείας διὰ τοὺς ἀντάρτας — παρὰ τὸν ψυχικὸν πόνον τὸν ὁποῖον δοκιμάζομεν — δὲν ἔχομεν δυσκολίαν νὰ τὰ ἐγκρίνωμεν, φοβούμεθα ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ λάβῃ ὅταν καταστῇ κυρία τῆς καταστάσεως. Τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν συμβάλλουν εἰς ἐπιτυχίαν ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιβάλλει τὸ κράτος τοῦ νόμου. Διότι οἱ ἀντάρται νομίζουν ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ λαμβάνονται ἐξ ἀδυναμίας καὶ ἑπομένως θὰ εἴχομεν νὰ παρατηρήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐσπευσμένως τὰ λαμβάνει καὶ ὅτι ἑπομένως ταῦτα δὲν ὁδηγοῦν εἰς τὸν σκοπὸν ποὺ ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις, καὶ ποὺ εὐχόμεθα καὶ θέλομεν ὅλοι. Ὅσον δὲ ἀφορᾶ τοὺς πολιτικοὺς κατευνασμούς, ἄλλο τίποτε εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ἀπελευθερώσεως, ἴσως καὶ πρὸ αὐτῆς, δὲν ἔχομεν παρὰ ἐφαρμογὴν πολιτικῆς κατευνασμοῦ. Ὁ Λίβανος ἦτο ὁ πρῶτος ἐγκληματικὸς κατευνασμός, ἀλλὰ τ’ ἀποτέλεσμα εἶχε; Μᾶς ἔδωσε τὸν Δεκέμβριον, δηλαδὴ διὰ τῆς πολιτικῆς τοῦ πρώτου καὶ ἐγκληματικοῦ ἐκείνου κατευνασμοῦ, εἰσῆλθον εἰς τὴν Κυβέρνησιν οἱ ἀναρχικοί, οἱ προδόται, δηλαδὴ οἱ ἄνθρωποι ποὺ τόσον ἐγκλημάτησαν κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς πατρίδος, ἐπὶ τρία ὁλόκληρα ἔτη κατακρεουργοῦντες τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου συστηματικῶς καὶ λεηλατοῦντες τὴν περιουσίαν αὐτοῦ. Αὐτοὺς τοὺς προδότας, τοὺς σφαγεῖς, τοὺς ἐκδορεῖς, τοὺς ὀφθαλμορύχους, συνειδητὰ ὄργανα τῶν Σλαύων ὑπεχρεώθημεν, χάρις εἰς τὴν ἐγκληματικὴν πολιτικὴν τοῦ κατευνασμοῦ, νὰ τοὺς ἴδωμεν Κυβερνήτας τῆς Χώρας μας. Φαντασθῆτε τὴν ἀπογοήτευσιν τοῦ ἐθνικόφρονος πληθυσμοῦ, νὰ βλέπῃ τοὺς προδότας τῆς πατρίδος, τοὺς διαλύσαντας τρὶς καὶ τετράκις τὸν Ἑλληνικὸν στρατὸν τῆς Μ. Ἀνατολῆς, χάριν τῶν Βουλγάρων καὶ τῶν συμμάχων των Γερμανῶν, τοὺς ἐρημώσαντας τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον, τοὺς ὑπογράψαντας τὰς συμφωνίας τοῦ Πετριτσίου, δι’ ὧν παρεχωρεῖτο ἡ Μακεδονία εἰς τοὺς Βουλγάρους, τοὺς ἀποκαλοῦντας τοὺς προαιωνίους ἐχθρούς μας Βουλγάρους ὡς ἀδελφούς, τοὺς διαλαλοῦντας ὅτι τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος εἶναι μέχρι τοῦ Ὀλύμπου, νὰ βλέπῃ αὐτὸν τὸν ἐγκληματικὸν ἑσμὸν τῶν τεράτων καὶ προδοτῶν νὰ μετέχουν ὡς Ὑπουργοὶ εἰς τὴν πρώτην Κυβέρνησιν τῆς Χώρας μας ματὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Ἄλλη πολιτικὴ κατευνασμοῦ εἶναι ἡ Βάρκιζα. Διὰ τῆς συμφωνίας ἐκείνης, ἠμνηστεύθησαν οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ τῶν φρικιαστικῶν ἐγκλημάτων τοῦ Δεκεμβρίου, δηλαδὴ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν οἱ κυρίως ὑπεύθυνοι διὰ 20 χιλιάδας θύματα, σφανιασθέντα ἐν τῇ πρωτευούσῃ, διὰ νὰ παραλείψω τὰ μαρτύρια τῶν ὁμήρων.

§84ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. 70 χιλιάδες θύματα, καὶ ὄχι 20.

§85Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διόρθωσιν. Ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα, λοιπόν, τῆς συμφωνίας ἐκείνης; Ὅτι ἀφέθησαν ἐλεύθεροι νὰ κυκλοφοροῦν, ἀνεβοκατεβαίνοντας τὰς κλίμακας τῆς Ἀντιβασιλείας καὶ τῶν Ὑπουργείων, οἱ διευθύναντες τὸ ἀπαίσιον κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944; Καὶ μετὰ τὴν περίφημον Βάρκιζαν, ἔχομεν ἄλλην πολιτικὴν κατευνασμοῦ. Τὴν διαβόητον ἀποσυμφόρησιν. Ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα; Νὰ ἐπανδρωθοῦν καὶ ν’ αὐξηθοῦν αἱ συμμορίαι καὶ νὰ φθάσῃ ὁ τόπος μας εἰς τὸ σημερινόν του ἀπροσμέτρητον κατάντημα. Ἰδού, λοιπόν, ἐν σκιαγραφίᾳ τ’ ἀποτελέσματα τῶν ἐφαρμοσθεισῶν πολιτικῶν τοῦ κατευνασμοῦ, ἐνῷ ὅταν τὸ Κράτος ἐπιβληθῇ καὶ ἀποκατασταθῇ ἡ τάξις καὶ ἡ ἡσυχία, τὴν ὁποίαν τόσον ἐδιψήσαμεν, τότε εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ δείξῃ μεγαλοψυχίαν καὶ νὰ παράσχῃ πᾶσαν ἐπιείκειαν εἰς τοὺς παραπλανηθέντας καὶ νὰ βοηθήσῃ αὐτοὺς ὅπως ἐπανέλθουν εἰς τὴν ἐθνικήν των συνείδησιν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τοῦ ἐπιβληθέντος Κράτους. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον εὑρίσκονται ἐν δράσει αἱ συμμορίαι, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λαμβάνωνται μέτρα ἐπιεικείας ὑπὲρ αὐτῶν. Τοσούτῳ μᾶλλον συνηγορῶ ὑπὲρ τῶν μέτρων ἐπιεικείας, ὅταν τὸ Κράτος ἐπιβληθῇ, ὅσον πιστεύω ὅτι εἶναι πολὺ μικρὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων οἱ ὁποῖοι προσεβλήθησαν ἀπὸ τὸ μικρόβιον τῆς ἠθικῆς σήψεως τοῦ Σλαυοκομμουνισμοῦ. Ὅλοι οἱ ἄλλοι Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰ βουνά, εἶναι παραπλανηθέντα παιδιά μας, τὰ ὁποῖα πρέπει μὲ κάθε τρόπον νὰ τὰ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν ἐθνικήν των συνείδησιν. (Χειροκροτήματα ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα). Καὶ παρεπλανήθησαν, κύριοι, δικαιολογημένως, διότι δὲν ἠκούσθη ἐκ μέρους ἐπισήμων χειλέων ὅτι τὸ ΕΑΜ ἀποτελεῖ προδοσίαν, ὅτι εἶναι τὸ γεφύρωμα τῶν Σλαύων ἐν Ἑλλάδι, ὅτι δὲν ὑπάρχει μεγαλυτέρα ὕβρις δι’ ἕνα Ἕλληνα ἀπὸ τὸ νὰ λέγεται Ἐαμίτης, Ἐλασίτης, Ἐπονίτης, Κουκουές. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ τί βλέπουν τὰ παραπλανηθέντα τέκνα μας; Βλέπουν ὅτι οἱ ἐπίσημοι αὐτοί, τοὺς πράκτορας τοῦ Σλαυϊσμοῦ τοὺς ἀποκαλοῦν ἡγέτας κομμάτων, τοὺς ἀποκαλοῦν ἀριστερὰν παράταξιν. Τί βλέπουν ἀκόμη; Ὅτι ἔχουν γραφεῖα καὶ φέρουν ἐπιγραφὰς ἐπάνω: ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ κλπ. Τί εἶναι ὅλα αὐτά; Εἶναι σχολεῖα σλαυϊκά, παραρτήματα τῆς Μόσχας, εἰς τὰ ὁποῖα διδάσκεται καὶ ἐπιτυγχάνεται ὁ ἐθνικὸς εὐνουχισμός, τὸ ἔγκλημα καὶ ἡ προδοσία. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Κράτος ὑπῆρξεν ἀστεῖον ἐν τῇ λήψει μέτρων ἐναντίον τῶν προδοτῶν, οἱ ὁποῖοι, δυστυχῶς, εἶναι Ἕλληνες. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ τοὺς ἐπιτρέπομεν ἀκόμη νὰ ἔχουν καὶ ἐφημερίδας καὶ νὰ κάνουν καὶ συγκεντρώσεις καὶ νὰ κυκλοφοροῦν καὶ ἐλευθέρως παντοῦ καὶ μὲ διαβατήρια διπλωματικὰ μάλιστα. Ὅταν πρὸ ἡμερῶν εὑρισκόμην εἰς Ρώμην ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐκεῖ ἐφημερίδας, δηλώσεις τοῦ καθηγητοῦ Σβώλου, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐξ Ἀθηνῶν διὰ νὰ μετάσχῃ εἰς κάποιο σοσιαλιστικὸν συνέδριον, τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἐκεῖ. Εἰς τὸ συνέδριον ἐκεῖνο καὶ τὰς ἐφημερίδας, ἐδήλωσεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἕνα φασιστικὸν Κράτος, ὅτι ἐδῶ δὲν ὑπάρχει οὐδενὸς εἴδους ἐλευθερία καὶ ὅμως οὐδεμία ἀπάντησις ἐδόθη εἰς τὰς βδελυγμίας αὐτάς. Ἀπέστειλα μίαν ἐπιστολὴν εἰς τὰς ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι ἐδημοσίευσαν τὰς δηλώσεις του, καὶ εἶπον ὅτι ὁ κ. Καθηγητὴς ψεύδεται, λέγων ὅσα ἐδήλωσεν. Ἀπόδειξις εἶναι ὅτι γυρίζει αὐτὸς ἐλεύθερος μὲ διαβατήριον τὸ ὁποῖον ἐχορήγησεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Λοιπόν, δι’ ὅλων μας τῶν πράξεων αὐτῶν, δι’ ὅλων μας τῶν ἀστείων αὐτῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν ἐν τῇ διώξει τῶν πρακτόρων τῶν Σλαύων, τί κάμνομεν; Δίδομεν ἀληθοφάνειαν εἰς τὰ κηρύγματα αὐτῶν. Διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν, στερεώνομεν τοὺς πράκτορας τοῦ σλαυϊσμοῦ εἰς τὰς συνειδήσεις τῶν παραπλανηθέντων τέκνων μας. Δι’ αὐτό, λέγω, ὅτι ὑπάρχει εἷς ἐπὶ πλέον λόγος, ὅπως πᾶσα ἐπιείκεια ἐπιδειχθῇ πρὸς αὐτούς. Πότε ὅμως; Ὅταν ἡ στάσις καὶ ἡ ἀναρχία τερματισθῇ, ὅταν ἐπιβληθῇ τὸ κράτος τοῦ νόμου. Καὶ αὐτὴν τὴν τρομερὰν εὐθύνην ἀναλαμβάνει ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει μίαν ὑποχρέωσιν: Νὰ ἔχῃ ἀνεπτυγμένον σθένος ἔναντι ὅλων. Ἄν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις παρουσιάσῃ τὸ σθένος τὸ ὁποῖον παρουσίασε ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, εἶναι περιττὸν νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἀρχήν. Νὰ παραιτηθῇ καὶ νὰ διακηρύξῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι ὑπάρχουν δυσχέρειαι ἀνυπέρβλητοι ἐκ τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος, αἱ ὁποῖαι δὲν τῆς ἐπιτρέπουν νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἐξέθεσε πρὸς αὐτὸν διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων. Ἄν ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται δισταγμὸν πρὸς τοῦτο, ἂν ἡ Κυβέρνησις, πιεζομένη ἔξωθεν, αἰσθάνεται ὅτι δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὴν πραγματοποίησιν καὶ ἐφαρμογὴν τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων, πρέπει νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἀρχὴν τὸ ταχύτερον, διότι δὲν ὑπάρχει πολὺ περιθώριον χρόνου. Ὅλοι οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἦλθον ἐκ Μακεδονίας, ἐξ Ἠπείρου, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς Πελοποννήσου ἀκόμη, ὡμίλησαν διὰ τὴν τραγικότητα τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ ὕπαιθρος. Ἄς ἀφήσωμεν, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν ἤρεμον, ἥσυχον, διὰ νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα ὅταν ἀποτύχῃ εἰς τὸ ἔργον της, νὰ εἴπωμεν ὅτι σὲ ἐνισχύσαμεν, σοῦ ἐδώσαμεν ὅ,τι μᾶς ἐζήτησες, ἀκόμη καὶ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν σοῦ τὴν παρέσχομεν μὲ πόνον ψυχῆς, διότι ἠθέλεμεν ἡ Βουλὴ εἰς στιγμὰς τόσον κρισίμους νὰ ἔχῃ τὰς θύρας της ἀνοικτὰς καὶ νὰ τονώνῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὁσάκις ἔχει ἀνάγκην τονώσεως, ἀλλὰ ἅπαξ καὶ τοῦτο ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἡ Βουλὴ τὸ παρέχει. Ἡ εὐθύνη τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει, ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις, εἶναι βαρυτάτη ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἂν ἡ Κυβέρνησις ἀποτύχῃ ἢ δὲν ἐπιτύχῃ πλήρως εἰς τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, ὅλα τὰ ἄλλα δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν. Βλέπομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν συγκαλεῖ συνέδριον τῶν Νομαρχῶν, ὅτι ἀσχολεῖται μὲ ἐπιτροπὰς διὰ τὴν ἀναθεώρησιν τῆς Δημοτικῆς καὶ Κοινοτικῆς νομοθεσίας κλπ. Ὅλα αὐτὰ εἶναι καλά, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἀλλ’ ὅλα αὐτὰ εἶναι δευτερεύοντα. Τὸ πρωτεῦον καὶ τὸ βαρὺ μέρος τῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ συνισταμένη τῶν προσπαθειῶν της, εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῆς δημοσίας τάξεως, τὴν ὁποίαν τόσον πολὺ ἐδίψασεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ παράσχωμεν ἅπαντες πᾶσαν τὴν συνδρομήν μας εἰς τὴν νέαν Κυβέρνησιν, τὴν σύστασιν τῆς ὁποίας ὅλοι ὑπεδείξαμεν, θερμῶς συνεστήσαμεν δι’ ἐπανειλημμένων ὁμιλιῶν μας καὶ ζωηρῶς ἐχειροκροτήσαμεν. (Χειροκροτήματα).

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Σφαέλλος.

§87Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν κάμνω ἀντιπολίτευσιν! Ἀντιθέτως! Παρέσχον ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν Κυβέρνησιν Ἐθνικῆς Συνεργασίας καὶ οὐδόλως μετανοῶ, διότι παρέσχον τὴν ἐμπιστοσύνην μου εἰς τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν. Ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρακολουθῶ τὰς οἱασδήποτε προτάσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις Ἐθνικῆς Συνεργασίας προβαίνει, συνεπείᾳ ἀποδοχῆς σχετικῶν, καλοπροαιρέτων ἔστω, αἰτήσεων μερίδος ἢ ὁμάδος βουλευτῶν, ὑπάρχει μία σημαντικὴ διαφορά. Ἡ αἴτησις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλαν οἱ συνάδελφοι ἐκ Βορείου Ἑλλάδος, εἶναι αἴτησις τὴν ὁποίαν ἐὰν δὲν προεκλήθη τὴν σέβομαι καὶ ὡς πρόθεσιν καὶ ὡς προαίρεσιν, καὶ ἡ ὁποία ὄντως τιμᾷ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διότι ἀποδεικνύει ὅτι αἰσθάνονται τὴν ὑποχρέωσιν εἰς πᾶσαν κρίσιμον ὥραν τοῦ λαοῦ νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὸ πλευρόν του. Ἀλλ’ ἂν τιμᾷ τοὺς συναδέλφους ἡ αἴτησις αὐτή, καὶ ἂν ἀποδεικνύῃ ὅτι ὄντως γνωρίζουν νὰ ἐκπληρώνουν εὐόρκως τὴν λαϊκὴν ἐντολήν, δὲν σημαίνει ὅτι καὶ ἡμεῖς δὲν πρέπει ἀντιστοίχως νὰ ἀντιληφθῶμεν εὐρύτερον τὴν ὑποχρέωσίν μας καὶ ἀναλόγως νὰ τηρήσωμεν καὶ νὰ τιμήσωμεν τὰς σχετικὰς ὑποχρεώσεις μας τὰς ὁποίας ἔχομεν, ἀπέναντι τοῦ ἐντολέως λαοῦ καὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας πολιτεύματος. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, διότι παρ’ ὅλον ὅτι αἰσθάνομαι βαθύτατα τὸ αἴτημα τῶν συναδέλφων μας τῆς Βορείου Ἑλλάδος περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν, εἶμαι ἐν τούτοις ἐναντίον αὐτοῦ. Καὶ τοῦτο, διότι καὶ ἐκτὸς πολλῶν καὶ γενικῶν λόγων, οὓς θὰ ἀναφέρω κατωτέρω, ὀφείλω νὰ ὑπογραμμίσω ὅτι ἀπὸ τὰς 13 Μαΐου, ἀφ’ ἧς ὡρκίσθημεν, ἕως σήμερον, καθ’ ὑπολογισμὸν τὸν ὁποῖον ἔκαμα, μόνον 34 περίπου ἡμέρας εἰργάσθημεν εἰς νομοθετικὴν ἐργασίαν!... Καὶ κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, μεγάλα ἐθνικὰ γεγονότα διεδραματίσθησαν. Συνθῆκαι εἰρήνης ὑπογράφονται, συνθῆκαι τὰς ὁποίας ἐκλήθημεν νὰ ὑπογράψωμεν ὑπὸ διαφορετικὸν περιεχόμενον, καὶ διεθνεῖς συνθήκας ἀφ’ ὅ,τι ἀνέμενε κατὰ τὰς μακρὰς ἡμέρας τοῦ πολέμου ὁ λαός μας. Καὶ ὅμως εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ περιστατικά, ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἀπουσίαζεν, ἐσιώπα, καὶ οὔτε τὴν εὐκαιρίαν εἶχε νὰ ὁμιλήσῃ διὰ τὰ δίκαια τοῦ Ἔθνους μας. Εἶναι μία θλιβερὰ πραγματικότης ἡ ὁποία δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Σώματος. Ἴσως ἡ σκοπιμότης ἐπέβαλε τοῦτο. Ἀλλὰ δὲν γνωρίζω ἢ δὲν θέλω νὰ κρίνω τώρα ἂν αὐτὴ ἡ σκοπιμότης ἐξυπηρετῇ καὶ τὰ καλῶς νοούμενα Ἐθνικὰ συμφέροντα. Ἐθνικαὶ διεκδικήσεις διὰ τὰς ὁποίας ἀλύτρωτοι ἀδελφοί μας δικαίως συγκινοῦνται μέχρι μυχίων, ἕως ταύτην τὴν στιγμὴν ἀφῆκαν ἀπαθῆ τὴν ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς μας. Καὶ ἕως ταύτην τὴν στιγμὴν μεμονωμέναι φωναὶ ἠκούσθησαν, ἀπὸ ταύτην ἢ ἐκείνην τὴν πτέρυγα, ἐνῷ ἡ εὐρεῖα συζήτησις ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ γίνῃ διὰ τὸ Κυπριακὸν θέμα δὲν ἔγινε. Καὶ ἀναμένομεν καὶ μεθ’ ἡμῶν τὸ Ἔθνος ὅλον, τὴν ἡμέραν τῆς διεξαγωγῆς της. Εἰς Λονδῖνον ὑπάρχει μία Ἐθνικὴ Κυπριακὴ Πρεσβεία, ἡ ὁποία ἐργάζεται ἀβοήθητος ἀπὸ τὰ ἐκπροσωπευτικὰ πολιτικὰ καὶ διπλωματικὰ ὄργανα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐνῷ ἡμεῖς ἐδῶ ἐφευρίσκομεν περικαλυπτικοὺς καὶ διπλωματικὰς τρόπους ἐκφράσεων διὰ νὰ ὁμιλῶμεν διὰ τὸν ἀδιάσειστον Πανελλήνιον πόθον καὶ ἀπαίτησιν τῆς ἀμέσου ἑνώσεως τῆς Κύπρου μὲ τὴν κοινὴν Πατρίδα μας Ἑλλάδα!.... Αἱ ἐγκάρδιοι Ἑλληνο–Βρεταννικαὶ σχέσεις καὶ ἡ φιλία καὶ συνεργασία, δὲν κλονίζονται πρόρριζα μόνον. Ἀπὸ τοὺς ἐλαχίστους ἐκείνους ἀνθρώπους, ποὺ δὲν ἔχουν ἄλλωστε σχέσιν μὲ τὰ αἰσθήματα τῆς ὑγιοῦς καὶ ἀνεπηρεάστου ἔξωθεν ὀγκώδους μάζης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ ποὺ φωνάζουν ἢ γράφουν μελανοῖς ἢ φωτεινοῖς γράμμασι. «Νὰ φύγουν οἱ Ἄγγλοι»! Ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι κλονίζονται καὶ ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν καὶ ἐν ὅπλοις καὶ ἐν εἰρήνῃ πολλάκις σύμμαχοί μας, διὰ τῆς ἀπαθείας μεθ’ ἧς ἕως στιγμῆς παρακολουθοῦν τὴν Ἑλληνικὴν ἀπαίτησιν τῆς ἀποδόσεως τῆς Κύπρου εἰς τὴν Μητέρα Ἑλλάδα!.... Πέραν τούτων ἡ Κυβέρνησις, συνεπὴς πρὸς τὸ πρόγραμμά της, κάμνει προσπάθειαν περισυλλογῆς καὶ οἰκονομιῶν. Ἀποφασίζει καὶ καταργεῖ Ὑπουργεῖα. Ἀποφασίζει καὶ προβαίνει εἰς Διοικητικὰς μεταρρυθμίσεις. Ἀλλ’ ἡ Βουλή μας, οὐδεμίαν γνώμην ἐξέφερεν ἐπ’ αὐτῶν. Διατηροῦνται Ὑπουργεῖα, εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τῆς περισυλλογῆς, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν σοβαραὶ ἀμφισβητήσεις ἐὰν εἶναι ἀπαραίτητα. Καὶ καταργοῦνται Ὑπουργεῖα, ὡς τὸ τῆς Ἐργασίας καὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὰ ὁποῖα εἶναι βασικὰ διὰ τὴν περαιτέρω Ἐθνικήν μας ἀνασυγκρότησιν, τὴν κοινωνικήν μας ἐξέλιξιν, καὶ τὴν ἀπόκρουσιν ψευδῶν διαβολῶν κατὰ τῆς Πατρίδος μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι θέματα ἐπίσης ὡς τὸ δημοσιοϋπαλληλικόν, τὸ οἰκονομικόν, τὸ ἐργατικόν, διὰ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀποφασισθῆ εἰδικαὶ συνεδριάσεις οὐδέποτε πραγματοποιηθεῖσαι, πρὸς ζημίαν τοῦ κύρους τοῦ Σώματος καὶ τῶν Ἐθνικῶν αὐτῶν θεμάτων. Ἐνῷ ὑπάρχουν ἄλλα εἰς τὰ ὁποῖα διὰ τῆς σιωπῆς καὶ διακοπῶν τῆς Βουλῆς δημιουργοῦνται ἀντισυνταγματικότητες, ὅπως τὸ θέμα τῆς μὴ ἐξετάσεως καὶ ἐπιψηφίσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς παρούσης χρήσεως, Προϋπολογισμοῦ ὁ ὁποῖος μετὰ ἕνα μῆνα σχεδὸν λήγει καὶ θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ συζητηθῇ—περιέργως — ὡς ἀπολογισμὸς πλέον καὶ ὄχι ὡς Προϋπολογισμός. Καὶ μένουν αὐτὰ καὶ ἄλλα ἀνεξέταστα, καὶ τοῦ ἀναθεωρητικοῦ ἔργου δὲν ἐπελήφθη εἰσέτι διότι ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει χρόνον — ἀλλὰ δὲν ἔχει καὶ δυνατότητα — διότι τὸ μὲν ἐλειτούργει ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, τὸ δὲ εὑρίσκετο ὑπὸ διακοπάς. Διπλωματικὴ ἀκόμη ἐκπροσώπησις τῆς Χώρας μας εἰς νευραλγικὰ σημεῖα τῶν Ἐθνικῶν μας συμφερόντων δὲν ὑπάρχει, ἢ δὲν ὑπάρχει ἡ ἐνδεδειγμένη. Καὶ εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ δύο καὶ πλέον μηνῶν δὲν ὑπάρχει ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διαπεπιστευμένος πρεσβευτής. Καὶ ἄλλα ἀκόμη θέματα, θέματα σχετιζόμενα μὲ τὴν παρακολούθησιν καὶ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς τοῦ ἔργου δηλαδὴ τῶν ξένων ἀποστολῶν αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐδῶ, ὡς ἡ ἀποστολὴ Πόρτερ ἥτις διαιωνίζει τὸ ἔργον της, μὲ ἄγνωστον ἀκόμη κατεύθυνσιν ἐὰν θὰ παρασχεθῇ ἢ ὄχι βοήθεια εἰς τὸν τόπον μας ὡς καὶ ἡ ἀποστολὴ ἡ ἐρευνητικὴ τοῦ Ο.Η.Ε. ἡ ὁποία ἐπανειλημμένως κατὰ τὴν ἀντίληψιν καὶ τῶν ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ Κοινοβουλίου εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν προορισμόν της, τὴν ἀποστολήν της, καὶ ἐκτρέπεται, ἀπὸ τὰ ὅρια τὰ ὁποῖα τῆς ἔχουν διαχαράξει ὡς ἀποστολὴν της εἰς Ἑλλάδα. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἀφήνονται ἀναπάντητα, καὶ ἀνεξέλεγκτα, καὶ ἡ Βουλὴ ἀπουσιάζει ἢ σιγᾷ. Καὶ ἀκόμη ξένοι Σύμμαχοι, βουλευταί, ἔρχονται ὁμαδικῶς διακομματικῶς ἢ μεμονωμένως ἐδῶ εἰς τὸν τόπον μας. Ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμουν ἐκθέσεις περὶ τῆς δῆθεν πραγματικῆς πολιτικῆς κλπ. καταστάσεως τῆς σημερινῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὅλα αὐτὰ καθ’ ἣν στιγμὴν ἐκφράζουν γνώμας ἀνακριβεῖς καὶ γνώμας στερουμένας ὑποστάσεως ἢ καὶ ἐπηρεασμένας καὶ ἀποκρυσταλλωμένας πρὶν ἢ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα μένουν ἀναπάντητα, διότι δὲν ὑπάρχει ἡ ἐκ τοῦ χρόνου πρόχειρος Κοινοβουλευτικὴ ἐλευθερία καὶ ἡ δυνατότης εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κάμῃ τὴν ἀνασκευὴν τῶν ἀνακριβειῶν αὐτῶν. Μένει λοιπὸν ἡ διεθνὴς κοινὴ γνώμη μὲ τὰς ἐσφαλμένας ἢ στρεβλὰς ἐντυπώσεις τὰς ὁποίας μεταβιβάζουν ξένοι οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐδῶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα ἐπισκεπτῶν, ἐρευνητῶν ἢ παρατηρητῶν, οἱ ὁποῖοι ὅταν φεύγουν ἀπὸ τὸν τόπον ἀναχωροῦν μὲ τὸ μοναδικὸν ἀποτέλεσμα τοῦ νὰ γίνουν καὶ αὐτοὶ συνεργοὶ διαστρεβλώσεως τῆς ἐξωτερικῆς κοινῆς γνώμης ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἑλληνικὰ πράγματα.

§88Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ἐδόθη ἡ δέουσα ἀπάντησις, κύριε συνάδελφε.

§89Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Βεβαίως ἀνέγνωσα τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἀπεστάλη ὑπὸ τῶν συναδέλφων τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ ρωμαλέα ἀπάντησις τῶν ὀλίγων βουλευτῶν ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀπάντησις ὁλοκλήρου τοῦ Κοινοβουλίου εἰς τὰς ἀνακριβείας καὶ τὰς ἀναισχυντίας αἱ ὁποῖαι ἐξεφράσθησαν ἐν σχέσει μὲ τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Ἔχω ἄλλως τε ὑπ’ ὄψιν μου τὰ γραφόμενα ὑπὸ τῶν ξένων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται εἰς τὸν τόπον μας, βουλευτῶν οἱ ὁποῖοι εἰς τὸν τόπον των, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, καλοῦνται ἐντιμώτατοι, ἀλλὰ εἰς τὸν τόπον μας ἡ ἐντιμότης σχετίζεται ὅλως ἰδιαιτέρως μὲ τὴν καθ’ ὅλου συμπεριφορὰν καὶ μὲ τὰς σχέσεις τὰς ὁποίας ἔχει καὶ διατυμπανίζει κανεὶς μὲ τοὺς εἰς τὸν τόπον μας ἐκτὸς νόμου καὶ τιμῆς σφαγεῖς καὶ τοὺς αἱματοβαφεῖς ἀνθρώπους. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καλὸν εἶναι νὰ μὴ ἐπεκταθῇ κανεὶς περισσότερον καταχρώμενος τῆς αὐτοκυριαρχίας του. Ἔχομεν ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, ἕνα ἐχθρὸν ἐντὸς τῶν πυλῶν μας. Τὰ γεγονότα τῆς Σπάρτης καὶ τῆς Λαμίας, δὲν εἶναι οὔτε δυνατόν, οὔτε νοητὸν νὰ ἀφήνουν τὸ Κοινοβούλιον σιγοῦν καὶ ἀσυγκίνητον. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρηγορούμεθα ὅτι ἐξετελέσαμεν καθῆκον μὲ τὴν πληροφορίαν ὅτι στέλλονται δυνάμεις πρὸς δίωξιν τῶν συμμοριῶν καὶ μέχρι τοῦδε νὰ μὴ ἔχωμεν οὐδεμίαν εἴδησιν περὶ τῶν ἀπαχθέντων ἀπὸ τὰς Φυλακὰς τῆς Σπάρτης, εἴτε περὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι καταδιώκονται ἀκόμη, ὡς φαίνεται, μετὰ ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς Λαμίας!......... Ὁ Στρατὸς ὡς πρὸς τὴν ἡγεσίαν του ἀνασυντίθεται. Καὶ οἱ ἡγέται του, καλοῦνται νὰ δώσουν—τρόπον τινὰ — διὰ τῆς μεταθέσεώς των μίαν διέξοδον εἰς μίαν οἰκτρὰν κατάστασιν διὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι βέβαιον ὅτι πάντοτε οἱ ἡγέται τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ μας φέρουν τὰς εὐθύνας. Καὶ ἡ Βουλὴ ἀπουσιάζει καὶ πάλιν σιγᾷ. Πέραν τούτου εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς πολέμου, ἑνὸς πολέμου ἐναντίον τῆς φυλῆς μας, πολέμου εἰς τὸν ὁποῖον ἡ μία παράταξις γνωρίζει τί θέλει, ἔχει τὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὰς χεῖρας ἐγκληματικῶς ἐλευθέρας, ἐνῷ ἡ ἄλλη παράταξις τῶν νομιμοφρόνων δὲν πιστεύω ὅτι ἔχει τὴν ἀναγκαίαν ἐλευθερίαν κινήσεων ἢ τὴν ἀναγκαίαν ἡγεσίαν ἢ ἀπαραίτητον καὶ πιστῶς ἐφαρμοζόμενον πρόγραμμα, τὰ ὁποῖα καὶ μόνα ὁδηγοῦν εἰς νίκην. Καὶ τὴν στιγμὴν ποὺ ὑπάρχει ὁ πόλεμος αὐτὸς πρέπει νὰ ἐλλείπῃ τὸ ὄργανον τῆς ἐκφράσεως τῆς γνώμης τοῦ λαοῦ; Πρέπει νὰ ἐλλείπῃ ἡ Βουλή; Οἱ βουλευταί, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐκπροσωποῦν μόνον τὰς περιφερείας ἀπὸ τὰς ὁποίας προέρχονται. Ἐὰν ἀπουσιάζουν οἱ Μακεδόνες συνάδελφοί μας ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἔχομεν ὑποχρέωσιν, καὶ συνταγματικῶς ἔτσι τίθεται τὸ ζήτημα, ἡμεῖς νὰ ἀναπληρώσωμεν αὐτοὺς εἰς τὸ ἔργον των, τὴν δρᾶσιν καὶ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐργασίαν. Δὲν εἶναι καμμία ἀνάγκη, ἐὰν ὑπάρχουν τοπικῆς σημασίας νομοθετήματα τινά, δὲν εἶναι λέγω καμμία ἀνάγκη νὰ ἐξετασθῶσι κατὰ τὴν ἀπουσίαν των. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβληθοῦν. Ἀλλ’ ὑποτίθεται ὅτι τὰ γενικὰ Ἐθνικά μας νομοθετήματα εἶναι εἰς θέσιν οἱ παρόντες βουλευταὶ καὶ ὅταν ἀπουσιάζουν οἱ Βορειοελλαδῖται νὰ τὰ ἐπεξεργασθοῦν μὲ τὴν ἀπαραίτητον ἀρτιότητα. Καὶ ἐπὶ τέλους, κύριοι συνάδελφοι—ἂς γίνωμεν μίαν στιγμὴν πρακτικοὶ καὶ εἰλικρινεῖς—εἶναι ἀληθὲς ὅτι πάντοτε εἰς τὰς συνεδριάσεις μας μετέχει τὸ σύνολον τῶν βουλευτῶν; Ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐὰν στρέψητε τὰ βλέμματα πρὸς τὴν αἴθουσαν βλέπετε ὅτι ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημά μου δίδεται αὐτομάτως ἀπὸ τὰ ἑδώλια. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως τὴν ὁποίαν μᾶς εἰσηγεῖται κατὰ ἀπροσδόκητον τρόπον ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῶμεν ἐπὶ δίμηνον νὰ μᾶς ὑποκαταστήσῃ, ἴσως μέχρις ἑνὸς σημείου νὰ καλύπτῃ τὰς νομοθετικὰς ἀνάγκας. Δὲν ἱκανοποιεῖ ὅμως τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ γίνεται ἀρτία νομοθετικὴ ἐργασία. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως παρέχει μίαν διέξοδον εἰς μίαν ἀνάγκην. Ἀλλ’ οὔτε τὴν βεβαιότητα ἀρτιότητος τῆς ἐργασίας παρέχει, οὔτε δίδει τὴν δυνατότητα τῆς εἰς δεύτερον βαθμὸν συζητήσεως τῶν ἀποφάσεων τῶν εἰσηγήσεων τῶν Κοινῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος. Πλὴν τούτου ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος παραμένει ἀπραγματοποίητος. Καὶ ἀπὸ πολλῶν μηνῶν ἐπερωτήσεις σωρηδὸν ὑποβεβλημέναι ἐπὶ οὐσιωδῶν θεμάτων ἀνοικοδομήσεως κλπ. —ἔχω καὶ ἐκκρεμεῖς διὰ τὸν λιμένα Πειραιῶς —μένουν ἀναπάντητοι μὲ βαρείας εἴς τινας περιπτώσεις ἐθνικάς, οἰκονομικάς, κοινωνικάς, ἢ ἐθνικῆς ἀμύνης συνεπείας. Ὑπὸ τοιαύτας προϋποθέσεις καὶ συνθήκας πᾶσα ἀπόφασις περὶ διμήνου διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὅτι θὰ εἶναι ἕνα συγκεκριμένον Ἐθνικὸν καὶ ἀντικοινοβουλευτικὸν σφάλμα. Ἕνα λάθος. Καὶ λάθος μέγα. Καὶ εἰς τὸ λάθος αὐτό, τὸ ὁποῖον εὔχομαι νὰ μὴ εἶναι μοιραῖον διὰ τὸν Κοινοβουλευτισμὸν ἀρνοῦμαι νὰ συμμετάσχω καὶ ἐγώ. Καὶ κάμνω ἔκκλησιν πρὸς ὅλους σας. Νὰ μὴ ψηφίσετε ὑπὲρ τῆς παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Προσέξατε! Ἐὰν τὸ Κοινοβουλευτικόν μας Πολίτευμα καὶ οἱ κοινοβουλευτικοί μας θεσμοὶ βάλλονται ἔσωθεν, ἐρωτῶ: Ποῖος ἐκ τῶν ἔξωθεν θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τοὺς λυπηθῇ; Θὰ καταψηφίσω τὴν πρότασιν περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Θὰ κάμω ἔκκλησιν καὶ πρὸς σᾶς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σκεφθῆτε καλῶς ἐὰν πρέπει νὰ παρασχεθῇ ἐξουσιοδότησις. Καταφατικὴ ψῆφος σας εἰς τὴν πρότασιν διακοπῆς, δημιουργεῖ εὐθύνας, τὰς ὁποίας συνιστῶ καὶ εἰς σᾶς νὰ ἀρνηθῆτε νὰ ἀναλάβητε ὅπως καὶ ἐγὼ ἀρνοῦμαι νὰ τὰς ἀναλάβω, διότι οὔτε τὸ Ἔθνος, οὔτε ὁ λαός, οὔτε κανεὶς θὰ εἶναι διατεθειμένος νὰ σᾶς συγχωρήσῃ, ὅταν καὶ ἐάν, ὅπερ ἀπεύχομαι, ἐπακολουθήσουν δειναὶ πολιτικαὶ καὶ Ἐθνικαὶ συνέπειαι ἐκ τῶν σημερινῶν ἀποφάσεών σας.

§90Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἐνῷ ὁ κ. Δ. Σφαέλλος κατέρχεται τοῦ βήματος). Νομίζω ὅτι σεῖς καίτοι κατάγεσθε ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ ἔπρεπε ἐκ τῶν πρώτων νὰ ἔλθετε εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην.

§91Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. (Κατερχόμενος τοῦ βήματος). Κύριε συνάδελφε, εὐχαρίστως σᾶς γνωρίζω καὶ σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι ἐπανειλημμένως καὶ μέχρι παρεξηγήσεως ἐπεσκέφθην τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἐκτελῶν τὸ καθῆκον αὐτὸ διὰ νὰ τονώσω τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ καὶ νὰ γνωρίσω καὶ ἐγὼ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν οἱ κάτοικοι ἐκεῖ. Καὶ τὸ ἔπραξα μετὰ ἀπεγνωσμένην ἔκκλησίν μου πρὸς τὸ Σῶμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας κατ’ Ὀκτώβριον. Πόσοι τὴν ἤκουσαν; Καὶ πόσοι ἔπραξαν ὅ,τι ἐγώ;

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.20′ μ. μ.).