1946.12.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 81η

Παρασκευὴ 6 Δεκεμβρίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.0 0′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως δὲν ἐξετυπώθησαν συνεπείᾳ τεχνικῶν δυσχερειῶν καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ καὶ τὰ ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνη μου.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη καὶ συνεπῶς τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως θὰ ἐπικυρωθοῦν ὑπ’ εὐθύνη μου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Β. Στεφανόπουλος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων Ἠλείας ζητούντων ὅπως παύσῃ πᾶσα δίωξις διὰ τὰς γενομένας παρανόμους ἐκχερσώσεις Δασῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ συντονιστικοῦ γραφείου ἀμπελουργῶν καὶ συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων τῆς Ἑλλάδος, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἐλάττωσις τοῦ φόρου καταναλώσεως τοῦ οἴνου καὶ ἡ εὐνοϊκωτέρα διὰ τοὺς παραγωγοὺς διαρρύθμισις τοῦ τρόπου εἰσπράξεως αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Α. Τριανταφυλλίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ λαοῦ Μεγάρων διαμαρτυρομένου διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου περὶ ἀτελείας τοῦ πρὸς ἰδίαν χρῆσιν καταναλισκομένου οἴνου καὶ ζητοῦντος τὴν μείωσιν τῆς ἐσχάτως ἐπιβληθείσης ἐπ’ αὐτοῦ προσθέτου φορολογίας. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Νεμέας διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ παραχώρησιν μέρους τῶν εἰσαχθέντων μηχανημάτων εἰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Ὁ Πρόεδρος καὶ οἱ διάφοροι σύλλογοι Μολάων διαμαρτύρονται διὰ τὴν γενομένην ἐπιδρομὴν παρὰ τῶν ἀναρχοκομμουνιστῶν ἐναντίον τοῦ Παλαιοχωρίου καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἀποστολὴν στρατιωτικῆς δυνάμεως πρὸς ἐπιβολὴν τῆς τάξεως. Ἐκπρόσωποι Παλαιοημερολογιτῶν Νομοῦ Καβάλλας ζητοῦν ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109681 ἐ. ἔ. ἐγκυκλίου Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Τὸ Σωματεῖον Ἰδιοκτητῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ ὑπεραστικῶν Λεωφορείων Καβάλλας καὶ Ξάνθης, διαμαρτύρεται κατὰ ἐνεργειῶν πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας αὐτοκινητιστῶν ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν ζητούντων κατάργησιν τοῦ νόμου 140)46. Ὁ Κ. Ντακούλας πρώην Γραμματεὺς τῆς κοινότητος Αἰτωλικοῦ διαμαρτύρεται διὰ τὴν αὐθαίρετον ἀπόλυσίν του ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας. Οἱ Σύλλογοι καὶ αἱ ὀργανώσεις Κατερίνης ὡς καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων ὁλοκλήρου τῆς Ἐπαρχίας Πιερίας συνελθόντες εἰς ἔκτακτον συνέλευσιν διαβιβάζουν εὐχαριστίας των διὰ τὴν ἵδρυσιν Πρωτοδικείου. Ὁ κ. Π. Χατζηπᾶνος (Ὑπ. Δικαιοσ.) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2075)1943 «περὶ Διοικήσεως καὶ Ἐποπτείας τῶν Εἰδικῶν Ταμείων Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων, Φυλακῶν κ.λ.π.» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 καὶ 1945–46 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1946–47». Ὁ κ. Ι. Κυρόζης (Ὑπ. Ἐσωτ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων». Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης (Ὑπ. Γεωργ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως παρὰ τῷ Ἀναγκαστικῷ Συνεταιρισμῷ Ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος (Α Σ Α Χ) Εἰδικοῦ Ταμείου Καλαποδίου καὶ ἀρδεύσεως ἐν γένει Ληλαντίου πεδίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἐδαφίου δʹ τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 200 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος 2880». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Καρζῆς, Κ. Οἰκονομίδης, Κ. Σταμούλης, Θ. Μανωλόπουλος, Α. Μουστρούφης, Ι. Πάντος, Π. Λυκουρέζος, Δ. Κούτσικας κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νομ. Διατάγματος 169)1946». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Τσιρώνης, Κ. Καλαμαρᾶς, Γ. Στράτος καὶ Δ. Πανόπουλος καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῶν περὶ Ταχυδρομικοῦ καὶ Ἐνεχυροδανειστηρίου νόμων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ φορολογίας τοῦ οἴνου».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστὴ ἡ τραγικὴ οἰκονομικὴ θέσις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος ἐν τούτοις ἀποτελεῖ τὸ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν βάθρον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Τὰ θέματα τὰ ἀναγόμενα εἰς τὴν λύσιν τοῦ Ἀγροτικοῦ προβλήματος εἶναι σημαντικώτατα καὶ νομίζω ὅτι συντόμως πρέπει εἰς εἰδικὴν συνεδρίαν νὰ ἀπασχολήσουν τὴν Βουλήν. Σήμερα ἤθελα δύο μόνον λέξεις νὰ ἀναφέρω δι’ ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶναι ἄκρως ἐπεῖγον καὶ μεγάλης σημασίας. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ εὑρίσκεται ἐν καθυστερήσει διότι ὁ καιρὸς δὲν ὑπῆρξεν εὐνοϊκὸς διὰ τὴν γεωργίαν. Ἐκτὸς ὅμως τούτου οἱ περισσότεροι γεωργοὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀγοράσουν τοὺς σπόρους καὶ τὰ λιπάσματα τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος κατώρθωσε νὰ προμηθευθῇ ὑπὲρ αὐτῶν καὶ τὸ μεγαλύτερον μέρος αὐτῶν εὑρίσκεται εἰς τὰς ἀποθήκας ἐλλείψει χρημάτων. Νομίζω ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη ὑπάρχῃ οἱοσδήποτε Ταμειακὸς λόγος ἢ καὶ οἱαιδήποτε ἀκόμη ὑποχρεώσεις ἔναντι τῶν εἰσαγόντων τὰ λιπάσματα καὶ τοὺς σπόρους νομίζω ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη ἐφ’ ὅσον ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἔσχατον χρονικὸν ὅριον τῆς καλλιεργείας καὶ οἱ σπόροι καὶ τὰ λιπάσματα δὲν παρελήφθησαν ὑπὸ τῶν καλλιεργητῶν ἐλλείψει χρημάτων νομίζω ὅτι πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἀποφασίσῃ τὴν ἐπὶ πιστώσει χορήγησιν. Ἐμμονὴ εἰς ἀπαίτησιν οὐσιαστικῶν ἢ τυπικῶν ἐγγυήσεων θὰ ἔχῃ ὡς συνεπείας ἀφ’ ἑνὸς μὲν οὐσιώδη καθυστέρησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς πρὸς μεγίστην ζημίαν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος πρὸς οὐσιώδη βλάβην τοῦ ἐθνικοῦ συνόλου καὶ ἀφ’ ἑτέρου οἱ σπόροι καὶ τὰ λιπάσματα θὰ καταστραφοῦν εἰς τὰς ἀποθήκας εἰς τρόπον ὥστε καὶ ὁ Ταμειακὸς λόγος δὲν θὰ ἐξυπηρετηθῇ ἐφ’ ὅσον ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἐλλείψει χρημάτων ἡ παραλαβὴ ἐπὶ πληρωμῇ ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν τῶν σπόρων καὶ τῶν λιπασμάτων πρέπει νὰ παραχωρηθοῦν ἐπὶ πιστώσει. Ἔχω νὰ παρακαλέσω λοιπὸν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν Βουλὴν νὰ συστήσῃ εἰς τὴν ἐπὶ πιστώσει παραχώρησιν τῶν σπόρων καὶ τῶν λιπασμάτων εἰς τοὺς γεωργοὺς ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν σύστασιν ταύτην. Ἐλησμόνησα νὰ ἀναφέρω τοὺς ἑξῆς ἀριθμούς: ἀφορῶντας ἀδιαθέτους σπόρους καὶ λιπάσματα μιᾶς γεωργικῆς περιφερείας. «Ἐπὶ 25.000 ὀκάδων σπόρων...... (ἀναγινώσκει)..............». Ἐπαναλαμβάνω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ μόνη λύσις ἡ ὁποία ἐνδείκνυται εἶναι νὰ ἀποδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν σύστασίν μου ταύτην. (Χειροκροτήματα).

§7Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἐπὶ πιστώσει διανομῆς τῶν λιπασμάτων.

§8Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε.

§9Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἔχω νὰ γνωρίσω ὅτι ὁ ὑποσταθμὸς Λαρίσης εἶχε 135.000 ὀκάδας σπόρου σίτου νὰ μοιράσῃ εἰς τοὺς ἐπιμελεῖς γεωργοὺς καὶ ξεύρετε εἰς ποίους τὰς ἐμοίρασε; Εἰς γεωπόνους ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων.

§10Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔπρεπε νὰ ἔλθετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ τὸ καταγγείλετε.

§11Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἐσεῖς, κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε ἐν καλῇ πίστει. Κατήγγειλα τὸ πρᾶγμα εἰς τὸν Νομάρχην Λαρίσης ὅστις ἀσφαλῶς καὶ θὰ σᾶς τὸ ἀναφέρῃ. Δὲν κάμω ἔλεγχον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀναφέρω τὸ γεγονός.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος.

§13Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ἀργολίδος). Μολονότι πλεῖστα ὅσα ζητήματα ἀπησχόλησαν τὴν Βουλὴν τὸ σπουδαιότερον τὸ καὶ ἀφορῶν τὸ μέγιστον μέρος τοῦ λαοῦ μας δηλαδὴ τὸ ζήτημα πού ἀφορᾷ τοὺς ἀγρότας εἰσέτι δὲν συνεζητήθη. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ ἀνοικοδόμησις τῆς χώρας λέγει εἰς τὸ Ἔθνος ὅτι εἶναι πανέτοιμος νὰ ἐργασθῇ διὰ νὰ ἀνοικοδομήσῃ τὴν χώραν διότι διὰ τῶν χειρῶν του εἶναι ἱκανὸς νὰ ἀναμοχλεύσῃ τὸν ἐν τῇ γῇ πλοῦτον. Τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ἄλλοτε ὅταν ἔλθουν τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἑτοιμάζει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀντιλήψεις μας. Ἤδη ὅμως διὰ τὴν περιφέρειαν ἐξ ἧς ὁρμῶμαι θέλω νὰ εἴπω ὅτι οἱ ἀγρόται οἱ μετὰ τόσου ζήλου ἐπιδοθέντες εἰς τὴν ἐργασίαν συνεπείᾳ πλημμυρῶν καὶ παντοίων καταστροφῶν δὲν δύνανται τώρα νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ἔχουν συνάψει παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας γνωρίζει ὅτι ἀπὸ ἕνα στρέμμα πατάτας ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὑπελόγιζαν οἱ ἀγρόται Ἀργολίδος νὰ συγκομίσουν 1500 ὀκάδες μόλις συνεκόμισαν 300 ὀκάδες ἐνῷ διὰ σπόρον διέθεσαν 350 ὀκάδες καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώσουν τὸ δάνειον. Γνωρίζει ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅτι εἰς τὴν Ἀργολιδοκορινθίαν συνεπείᾳ πλημμυρῶν κατεστράφη τελείως ἡ γεωργία. Γνωρίζει ἐπαναλαμβάνω ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν τὰ δάνεια. Γνωρίζει ὅτι ἐζήτησαν παράτασιν τῆς προθεσμίας πρὸς ἐξόφλησιν τῶν δανείων καθ’ ὅσον ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν, νὰ ἐργασθοῦν καὶ νὰ ἀποδώσουν. Γνωρίζει ἐπίσης συνεπείᾳ ὑπομνημάτων καὶ ἀναφορῶν ὅτι, τὰ ζῶα, τὰ μουλάρια κλπ. τῆς περιφερείας δὲν ὑπάρχουν διότι ἐψόφησαν εἰς τὴν Ἀλβανίαν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νομίζω ὅτι τὰ σταλέντα ζῶα παρὰ τῆς ΟΥΝΡΡΑ θὰ ἔπρεπε νὰ διατεθῶσιν εἰς τοὺς χώρους ποὺ εἶναι ἀποδοτικώτεροι δεδομένου ὅτι ὅταν ἀποδίδει ἡ γῆ δὲν ἀνήκει εἰς τὸν παραγωγὸν ἀλλὰ εἰς τὸ Ἔθνος.

§14Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ ἔπερνεν ἡ περιφέρειά σας, ἀλλὰ ἡ Θεσσαλία.

§15Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι σωστό, ἔτσι ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἐπίσης νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σταλοῦν σπόροι καὶ κτηνοτροφαί, διότι οἱ κτηνοτρόφοι καὶ οἱ ἀγρόται οἱ ἀγροκτηνοτρόφοι, ἄνευ τῆς ἀποστολῆς αὐτῶν θὰ διατρέξουν σοβαρώτατον χειμῶνα.

§16Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς καὶ ἐνδιαφέροντος τὰς συστάσεις ἐκ μέρους τῶν κ.κ. συναδέλφων, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ συστάσεως ἀναγομένης εἰς ἐνίσχυσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς γεωργικῆς μας ἀνασυγκροτήσεως. Ἡ Ἑλλὰς ὡς Χώρα γεωργική, ἐὰν δὲν ἀναπτύξῃ καὶ προαγάγῃ τὴν γεωργίαν της, ἀναμφισβητήτως δὲν δύναται οἰκονομικῶς νὰ ἀναλάβῃ. Ἀνασυγκρότησις γεωργικὴ σημαίνει ἀναμφισβητήτως παράλληλον καὶ συντονισμένην ἐφαρμογὴν δύο βασικῶν ἀρχῶν τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας. Αὔξησις δηλαδὴ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, τῆς παραγωγῆς δηλαδὴ γεωργικῶν προϊόντων χάριν τοῦ συμφέροντος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐξασφάλισις διὰ τοὺς γεωργοὺς ἱκανοποιητικῶν τιμῶν χάριν τοῦ ἀτομικοῦ των συμφέροντος. Δηλαδὴ συντονισμὸν τοῦ κοινωνικοῦ σιμφέροντος καὶ ἐξασφάλισιν τιμῶν ἱκανοποιητικῶν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἀτομικοῦ συμφέροντος. Τὸ κήρυγμα αὐτό, κύριοι, τῆς αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, δὲν εἶναι μόνον Ἑλληνικόν, εἶναι παγκόσμιον, τὸ σύνθημα τῆς ἐντάσεως τῆς παραγωγῆς, ἰδίως εἰς εἴδη διατροφῆς καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ σίτου. Καὶ ἑπομένως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας θὰ ἦτο ἐν καθυστερήσει ἂν δὲν ὑφίστατο ζωηροτέραν τὴν συγκίνησιν καὶ ἐνέτεινε τὰς προσπαθείας του πρὸς αὔξησιν τῆς σιτοπαραγωγῆς. Αὔξησις ὅμως τῆς σιτοπαραγωγῆς δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ κατὰ δύο τρόπους, διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς καλλιεργουμένης ἐκτάσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως. Περὶ τοῦ πρώτου, δὲν γίνεται λόγος ἀπόψε. Τὸ ἐνδιαφέρον μας στρέφεται πρὸς τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως. Ἀλλὰ ἡ αὔξησις τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτευχθῇ, παρὰ διὰ τῆς εἰσαγωγῆς βελτιωμένων μεθόδων ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐδάφους ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν χρησιμοποίησιν βελτιωμένων σπόρων, ἐκτὸς τῶν λιπασμάτων, ἅτινα ἀποτελοῦν ἰδιαίτερον θέμα διὰ τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς ὁμιλήσω ἄλλοτε. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν βελτίωσιν τῶν σπόρων, δηλαδὴ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐν Ἑλλάδι προπολεμικῶς, ἐκ τῆς πείρας καὶ τῆς ἐφαρμογῆς ἀπεδείχθη, ὅτι δύο εἴδη ποικιλιῶν ἐσπείροντο· ἡ Μεντάνα καὶ ἡ Καμπέρα, αἱ ὁποῖαι προσιδιάζουν κατὰ μέγιστον βαθμὸν πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος, αἱ ὁποῖαι ἔδιδον ἱκανοποιητικὴν ἀπόδοσιν καὶ αἱ ὁποῖαι κατὰ μέσον ὅρον εἶχον φθάσει τὰς 150–200 ὀκάδας κατὰ στρέμμα. Διὰ αὐτὸν τὸν λόγον, μέχρι σήμερον φρόντιζαν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος νὰ προμηθεύωνται ἔξωθεν τὰς δύο αὐτὰς ποικιλίας σπόρων, διὰ νὰ προμηθεύσουν τοὺς γεωργούς. Ὡς γνωστὸν ὅμως, διαρκούσης τῆς ἐμπολέμου καταστάσεως καὶ τῆς κατοχῆς ἡ ἀνανέωσις τῶν σπόρων αὐτῶν ἦτο ἀνέφικτος. Ἑπομένως ὅλοι οἱ ὑπάρχοντες σπόροι αὐτῶν τῶν ποικιλιῶν ἐν Ἑλλάδι εἶχον ὑποστῆ τὸν ἐκφυλισμὸν καὶ τὴν παραφθοράν. Παρίστατο, λοιπόν, ἀνάγκη προμηθείας ἔξωθεν ἀναλόγου ποσοῦ σπόρου αὐτῶν τῶν ποικιλιῶν, πρὸς ἀντικατάστασιν τοῦ ἐκφυλισθέντος. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Ἑλλὰς χρειάζεται ἐτησίως περίπου 120.000 τόννους σπόρου. Ἐξ αὐτῶν, ἐπειδὴ ἐπίσης εἶναι γνωστὸν καὶ βεβαιωμένον ἐκ τῆς πείρας, ὅτι αἱ ἐκλεκταὶ ποικιλίαι τῶν σπόρων αἱ εἰσαγόμεναι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑφίστανται ἐκφυλισμὸν μετὰ τριετίαν, καθωρίσθη ὅτι καθ’ ἕκαστον ἔτος πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἀντικατάστασις, ἡ ἀνανέωσις περίπου τοῦ ⅓ αὐτῶν. Ἑπομένως παρίσταται ἀνάγκη ἡ Ἑλλὰς νὰ προμηθευθῇ σπόρους ἔξωθεν περίπου 40.000 τόννων. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, κύριοι, καὶ νὰ γίνῃ νοητὸν ὅτι ἡ προμήθεια τοῦ σπόρου δὲν βαρύνει τὸ Κράτος, ἡ εὐθύνη τῆς προμηθείας τοῦ σπόρου βαρύνει τὸν καλλιεργητήν. Ὁ καλλιεργητὴς ὑποχρεοῦται νὰ ἐξεύρῃ τὸν σπόρον αὐτὸν εἴτε ἐκ τῆς ἰδίας αὐτοῦ παραγωγῆς, εἴτε ἐν περιπτώσει ἀποτυχίας τῆς παραγωγῆς του, νὰ τὸν ἀγοράσῃ ἔξωθεν, ἐὰν δὲ δὲν ἔχῃ τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια θὰ καταφύγῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία διὰ τῶν καλλιεργητικῶν δανείων, εἰς τὰ ὁποῖα περιλαμβάνεται καὶ τὸ κεφάλαιον τῆς προμηθείας τῶν σπόρων, ὑποβοηθεῖ τὸν παραγωγὸν. Ἑπομένως ἡ ὑποχρέωσις, ἡ ἠθικὴ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ προμηθεύσῃ τὸν σπόρον δὲν εἶναι ὑποχρέωσις νομικὴ ἔναντι τοῦ παραγωγοῦ, εἶναι ὑποχρέωσις ὀφειλομένη εἰς γενικωτέραν ἀντίληψιν πρὸς τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ καλλιεργητοῦ, τοῦ ἀδυνατοῦντος νὰ προμηθευθῇ αὐτόν, χάριν τῆς αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν καὶ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ ἀκριβῶς μετὰ δέκα ἡμέρας, δηλαδὴ τὴν 29ην Ἀπριλίου 1946, ἔσπευσα διὰ τῆς ΟΥΝΡΡΑ νὰ ζητήσω τὴν προμήθειαν 41.500 τόννων σπόρου ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν. Ἀνεμένετο ὅθεν, κατόπιν τῆς ἐγκρίσεως κατ’ ἀρχὴν τοῦ προγράμματος ἐν Οὐασιγκτῶνι, τῆς ὁποίας ἐγκρίσεως ἐλάβομεν γνῶσιν τὴν 20ὴν Μαΐου 1946, ὅτι οἱ 41.500 τόννοι θὰ εἰσήγοντο, ἀλλὰ ἐπληροφορήθημεν ὅτι ἐνεκρίθησαν μόνοι οἱ 35.000 τόννοι καὶ τῶν ὁποίων ἀνεμένομεν τὴν ἄφιξιν. Ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ ἀναμονῇ ταύτῃ δὲν ἐμείναμεν ἀργοί. Ὁλόκληρον ἀλληλογραφίαν ἐδημιουργήσαμεν καὶ μὲ τὴν ΟΥΝΡΡΑ καὶ μὲ τὰς ἔξω Ἑλληνικὰς Ἀντιπροσωπείας διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς προμηθείας αὐτοῦ τοῦ σπόρου, διότι εἴχομεν ἰδιωτικὰς πληροφορίας ὅτι καὶ ἐν Ἰταλίᾳ συνέβαινε τὸ ἴδιον, δηλαδὴ ὑφίστατο λόγῳ τοῦ πολέμου ἡ νοθεία τῶν διαφόρων ποικιλιῶν καὶ ἑπομένως ἀδυναμία νὰ χορηγήσῃ ἐκλεκτὰς ποικιλίας σπόρων, τὰς ὁποίας ἐζητοῦμεν ἡμεῖς. Ὑπάρχει σωρεία ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἀπηυθύνθησαν δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Τὴν 15ην Ἰουλίου ἐστείλαμεν ὑπομνηματικὸν ἔγγραφον διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὴν ἐν Ρώμῃ ἀντιπροσωπείαν μας, τὴν ὁποίαν ἐπαρακαλούσαμεν νὰ φροντίσῃ καὶ αὐτὴ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν 35.000 τόννων σπόρου. Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, τὴν 26ην Ἰουλίου, ἀνησυχοῦντες διὰ τὴν ἔγκαιρον προμήθειαν τοῦ σπόρου, ἀπηυθύναμεν ἕτερον ἔγγραφον, ἐπίσης διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, πρὸς τὴν ἐν Ρώμῃ ἀντιπροσωπείαν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ΟΥΝΡΡΑ μᾶς εἰδοποίησε ὅτι συναντᾶ δυσχερείας ἐν Ἰταλίᾳ διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν τοῦ σπόρου. Ἕνεκα αὐτοῦ τοῦ λόγου ἀπετάθημεν εἰς τὸν ἐκεῖ ἀντιπρόσωπόν μας. Ἀλλὰ τὴν 26ην Ἰουλίου μᾶς εἰδοποιεῖ πάλιν ἡ ΟΥΝΡΡΑ, ὅτι αἱ μετὰ τῆς Ἰταλίας διαπραγματεύσεις διὰ τοὺς 35.000 τόννους σπόρου εὐοδοῦνται καὶ συνεπῶς φρονεῖ, μᾶς ἔλεγεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνασταλῇ οἱαδήποτε προσπάθειά σας. Ἐφθάσαμεν οὕτως εἰς τὸν Αὔγουστον, ὁπότε ἀνεμένομεν τὴν ἔλευσιν τοῦ σπόρου τοῦ σίτου. Τὴν 6ην Αὐγούστου λαμβάνομεν ἄλλην εἰδοποίησιν ὅτι δυστυχῶς δὲν εἶναι εὔκολον νὰ μᾶς χορηγηθῇ ὁλόκληρος ἡ ποσότης τοῦ σίτου τῶν 35.000 τόννων καὶ ὅτι θὰ πρέπῃ παραλλήλως νὰ φροντίσωμεν καὶ ἡμεῖς διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν σπόρου ἐκ τῆς ἐγχωρίου σιτοπαραγωγῆς. Στέλλομεν ἀπάντησιν καὶ τοὺς λέγομεν ὅτι ἡ τοιαύτη ἐξοικονόμησις ἐκ τῆς ἐγχωρίου σιτοπαραγωγῆς μᾶς ἦτο γνωστὴ καὶ εἴχομεν καταβάλλει ἤδη προσπάθειαν νὰ συγκεντρώσωμεν τὰς ἐκλεκτὰς ποιότητας. Διότι ἐγὼ ἀντιλαμβανόμενος ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἐνδεχομένως μία δυσχέρεια ὄχι ἴσως δι’ ὁλόκληρον τὸ ποσόν, ἀλλὰ πάντως διὰ μέρος τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, εἶχον παραλλήλως λάβει τὰ μέτρα μου κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου, αἱ ἐκλεκταὶ ποιότητες νὰ τίθενται κατὰ μέρος, διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς ἐνδεχομένην περίπτωσιν μὴ ἀποστολῆς τοῦ ἰταλικοῦ σπόρου. Τοῦτο εἶχε βεβαίως περιέλθει εἰς γνῶσιν τῆς ΟΥΝΡΡΑ, ἥτις καὶ διεμαρτυρήθη, διότι ἐπίσης αὐτοὺς τοὺς ἐνδιέφερε καὶ τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, χάριν τοῦ κυρίου προορισμοῦ τῆς συγκεντρώσεως, τοῦ ἐπισιτισμοῦ τῆς Χώρας. Ἐπειδή, ὅμως, αὐτὸ ἦτο καὶ ἐκτὸς τῶν νομίμων δικαιωμάτων μου, ἠναγκάσθην νὰ πάρω ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ ἔχω τὴν εὐχέρειαν τῆς τοιαύτης συγκεντρώσεως σπόρου. Ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀντιπροσωπεία εὑρῆκε καὶ αὐτὴ ὅτι ὀρθὸν ἦτο τὸ μέτρον αὐτό, καίτοι δὲν ἦτο σύμφωνον πρὸς τοὺς σκοποὺς καὶ πρὸς τὸν νόμον, ὅτι ἐφρόντιζα νὰ συγκεντρώσω σπόρον, καίτοι μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης οὐδεμία πληροφορία ὑπῆρχεν ὅτι δὲν θὰ μᾶς ἔλθῃ ὁ σπόρος. Τὴν 29 Αὐγούστου, ἐν ᾧ μέχρις ἐκείνης τῆς στιγμῆς μοῦ ἔλεγον ὅτι εὐοδοῦνται αἱ διαπραγματεύσεις καὶ εἶχον στείλει μάλιστα ἐγκύκλιον εἰς τὰς ἁρμοδίας ἀρχὰς νὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ προωθήσουν τὸν σπόρον καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶχον ἐκτεθῆ, τὴν 29ην Αὐγούστου, λαμβάνω τὸ ἀκόλουθον μήνυμα εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐγγράφου μου, διὰ τοῦ ὁποίου συνίστων τὴν ἐπίσπευσιν τῆς φορτώσεως τοῦ σπόρου αὐτοῦ: «Ἀναφερόμενοι ἀνάγκας σας ...... (ἀναγινώσκει) .... .... μόνον 8.750 τόννοι ἐξοικονομήθησαν».

§17Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἀκούομεν εὐχαρίστως, ἀλλὰ διὰ ποῖον λόγον νὰ κάνετε αὐτὴν τὴν λεπτομερῆ ἀνάπτυξιν τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Ὑπουργείου;

§18Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Διότι θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή· διότι πολλοί, οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ καταγόμενοι ἐκ σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, θὰ διερωτῶνται τί γίνεται μὲ τὸ ζήτημα τοῦ σπόρου, ὅπου τυχὸν ὁ σπόρος δὲν ἔφθασεν ἢ καθυστέρησεν ἢ ἔφθασε σπόρος ἀλλ’ ἐνδεχομένως νὰ μὴ εἶχε τὴν ἀπόδοσιν ἐκείνων ποὺ ἀνέμενον οἱ γεωργοί. Ἐπίσης νὰ ξεύρουν καὶ οἱ γεωργοὶ περὶ τίνος σπόρου πρόκειται καὶ ποῖος εἶναι ὁ σπόρος τὸν ὁποῖον καλλιεργοῦν. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον τὸ κάνω. Ἀνέμενον, λοιπόν, νὰ πάρω τοὺς 8.750 τόννους. Μοῦ λέγουν, ἐπίσης, ὅτι ταὐτοχρόνως πρέπει νὰ φροντίσω καὶ ὁ ἴδιος νὰ προμηθευθῶ σπόρον ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν. Κατόπιν τούτου διέταξα ἀμέσως, τὴν 1ην Σεπτεμβρίου, μετὰ δύο ἡμέρας, τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν κ. Πέτροβαν νὰ πάῃ εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ νὰ φροντίσῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν αἱ ποικιλίαι αὐταὶ εἶναι προσαρμόσιμοι εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ φροντίσῃ νὰ προμηθευθῇ, ἐὰν ἠμποροῦσε, καὶ ἄλλας ποσότητας σπόρου. Ἀλλ’ ἐνῷ ἀνέμενον αὐτὸ μοῦ ἦλθεν ἄλλο ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου μοῦ ἔλεγον ὅτι ὁ σπόρος τὸν ὁποῖον σᾶς ὑπεσχέθημεν δὲν εἶναι οὔτε 8 χιλ. τόννοι, ἀλλὰ 5.025, τόννοι. Στέλνω τηλεγράφημα εἰς τὸν κ. Ἐξηντάρην εἰς τὴν Ρώμην καὶ παρακαλῶ, ἐπειδὴ θὰ πήγαινε ὁ Πέτροβας νὰ ἐξετάσῃ ποία εἶναι ἡ ποιότης τοῦ σπόρου καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξήσῃ τὸ ποσόν. Εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ, λαμβάνω τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα, ὅτι ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις πρὸς τὴν ὁποίαν ἀπετάθησαν, εἶναι πρόθυμος νὰ δώσῃ 10 χιλ. τόννους, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ τῆς δώσωμεν ἴσην ποσότητα σίτου ἀλευροποιουμένου καὶ ἐπὶ πλέον 36 δολλάρια ἀέρα γιὰ κάθε τόννο. Ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ αὐτὸ δὲν μᾶς ἦτο δυνατὸν νὰ κάνουμε, δι’ ὃ ἐν τῷ μεταξὺ ἠκυρώθησαν καὶ αἱ προτάσεις αὗται.

§19Χ. ΛΑΔΑΣ. Διὰ νὰ μὴ ζημιώσωμε τὴν Ἰταλίαν;

§20Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ οὕτως ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μᾶς εἰποῦνε ὅτι φέραμε σπόρον μόνον 3.400 τόννων.

§21Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Ἀπὸ ποῖον δὲν μᾶς ἐπετράπη ἡ προμήθεια;

§22Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἐνεκρίθη νὰ πληρώσωμεν τὸν ἀέρα τῶν 36 δολλαρίων, ἀλλὰ μᾶς εἶπον ὅτι, ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ ἐξοικονομηθοῦμε ἀπὸ τὸν σπόρο τὸν δικό μας. Ἔτσι εἶχον τὰ πράγματα ὅτε, ἀπελπισθεὶς ἀπὸ τὸ ἕνα καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο ἐτηλεγράφησα εἰς τὸν ἐκεῖ ἀντιπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἐπισπεύσουν τὴν φόρτωσιν τῶν 3.400 τόννων ἵνα δυνηθῇ νὰ ἔλθῃ ἔστω αὐτός. Δυστυχῶς καὶ αὐτὸς ὁ σπόρος ἔπρεπε νὰ φορτωθῇ ἀπὸ τὴν Βενετίαν καὶ ἔπρεπε νὰ μεταφερθῇ ἐκεῖ. Εἰς τὸ τέλος εὑρέθη ὅτι δὲν ἦσαν 3.400 τόννοι ἀλλὰ μόνον 2.640 καὶ αὐτοί, ἀφοῦ μετεφέρθησαν μετὰ δυσκολίας μὲ μεταφορικὰ μέσα τῆς ξηρᾶς, κατωρθώθη νὰ φθάσουν ἐδῶ τὸ πρῶτον μὲν φορτίον πρὸ 10 ἡμερῶν, τὸ τελευταῖον δέ, δηλ. τὸ τρίτον, χθὲς τὸ μεσημέρι. Αὐτὴ εἶναι κύριοι ἡ ἱστορία τοῦ σπόρου. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον ἠρκεῖτο εἰς τὰς δοθείσας ὑποσχέσεις, ἀσφαλῶς ὁ γεωργικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος ἀνέμενεν νὰ σπείρῃ διὰ τῶν προμηθειῶν αὐτῶν, θὰ ἔμενεν ἐκτεθειμένος. Παραλλήλως ἐφροντίσαμεν διὰ τῆς ἐγχωρίου σιτοπαραγωγῆς, διὰ τῆς συγκεντρώσεως, παρὰ τὰς ἀπαγορεύσεις καὶ τὰς συστάσεις τὰς ἀντιθέτους, νὰ ἐξοικονομήσωμεν 18 χιλ. τόννους σπόρου ἐκ τῆς σιτοπαραγωγῆς. Ἐπὶ πλέον 4 χιλ. τόννους ἐξοικονομήσαμε ἐκ τῶν κέντρων σποροπαραγωγῆς, ἡ ὁποία σποροπαραγωγὴ γίνεται ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν κρατικῶν ὀργάνων. 18 καὶ 4 γίνονται 22 χιλ. τόννοι. Καὶ 3 χιλ. τόννοι περίπου, αὐτοὶ οἱ 2.600, ποὺ ἔφερεν ἡ Οὔνρρα, γίνονται ἐν ὅλῳ 25 χιλ. τόννοι. Ἐπὶ πλέον ἠναγκάσθημεν, ἔστω καὶ διὰ κατωτέρας ποιότητος, νὰ κάνωμεν νέαν προσφυγὴν εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ νὰ πάρουμε ἀπὸ αὐτὴν 4.800 τόννους μὲ τὸν σκοπὸν νὰ προσεγγίσωμεν τὸ ποσὸν τῶν 35 χιλ. τόννων. Πραγματικῶς τὸ προσεγγίσαμε ἢ μᾶλλον τὸ ὑπερέβημεν διότι ἐπιτρέψαμε καὶ εἰς τὰς γεωργικὰς ἑνώσεις, ἐδώσαμε τὴν ἄδειαν, νὰ προμηθεύωνται καὶ αἱ ἴδιαι ἀπ’ εὐθείας σπόρον. Ἐπρομηθεύθησαν 5.400 τόννους καὶ οὕτω πως τὸ ποσὸν τῶν 35.000 τόννων ἐκαλύφθη. Ἐπειδὴ δὲ ὑπῆρχεν καὶ ἡ ἔλλειψις τῶν ὀρεινῶν περιφερειῶν, εἰς τὰς ὁποίας λόγῳ τῶν δυσχερειῶν τῆς συγκοινωνίας καὶ λόγῳ τῆς βραδύτητος τῶν προωθήσεων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσουν οἱ σπόροι ἐγκαίρως, ἐδώσαμεν εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς καὶ τοὺς πλημμυροπαθεῖς τῶν διαφόρων περιφερειῶν καὶ εἰς χρῆμα 1.300 κατ’ ὀκᾶν διὰ τῶν Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν, χρηματικὸν ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει 8.500 τόν. σίτου. Ἑπομένως τὸ σύνολον φθάνει τὰς 42– 43 χιλ. τόν. σίτου. Ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῶν Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν, φρονῶ ὅτι κατεβλήθη ἡ ἀνωτέρα δυνατὴ προσπάθεια διὰ νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὸ ζήτημα τοῦ σπόρου. Ἐθίγη καὶ ἕτερον ζήτημα. Τὸ ζήτημα τῶν πιστώσεων. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μεταπολεμικῶς εἶναι ἕνας ὀργανισμὸς ἄνευ ἰδίων κεφαλαίων. Τὰ κεφάλαια αὐτῆς ἀρύεται διὰ δανεισμοῦ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Διὰ νὰ πάρῃ δὲ τὰ δάνεια αὐτὰ χρειάζεται, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἡ ἔγκρισις τῆς νομισματικῆς ἐπιτροπῆς. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος τὸ σύνολον τῶν δανείων ἀνήρχετο εἰς 120 περίπου ἑκατομμύρια. Ἐφέτος, μετὰ πολλὰς ἐργώδεις διαπραγματεύσεις, ἀντιρρήσεις, συζητήσεις καὶ τὴν ἐμφάνισιν τῆς πραγματικῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ γεωργία μας κατωρθώθη νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ποσὸν τῶν 550 δισεκατ. πρὸς γεωργικὴν ἐνίσχυσιν. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἕνα ἆθλον τῶν προσπαθειῶν μας, ἡ ἀναγνώρισις τοιαύτης ἐκτάσεως πιστώσεων. Εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ περιλαμβάνονται καὶ τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 200 περίπου δισεκατομμύρια. Ἑπομένως εἶναι ζήτημα Τραπέζης ὁ χειρισμὸς τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, δὲν εἶναι ἀναμφισβητήτως ζήτημα ἀνυπαρξίας μέσων ἐνισχύσεως τῆς Γεωργικῆς πίστεως. Ὄσον ἀφορᾷ τὴν ἐπὶ πιστώσει χορήγησιν τῶν σπόρων καὶ λιπασμάτων ἐπίσης, ἐλήφθη εἰδικὴ μέριμνα, διότι ἡ Τράπεζα ἡ ὁποία ἔφερε τὴν εὐθύνην τῶν χρεῶν αὐτῶν, ἠρνεῖτο νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἐν καθιστερήσει πληρωμῆς εὑρισκομένους ὀφειλέτας της, πελάτας της. Ἐχρειάζετο νὰ γίνῃ καὶ ἐπέμβασις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Καὶ ἡ ἐπέμβασις ὑπῆρξε ἔντονος καὶ ἐδόθησαν καὶ δάνεια καὶ λιπάσματα καὶ σπόρος, ἐπὶ πιστώσει. Ὄχι μόνον εἰς ὅσους ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των ἀλλὰ καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των, εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς καὶ εἰς τοὺς παθόντας ἐξ ἄλλης αἰτίας, καὶ μόνον εἰς ἐκείνους, δὲν ἐδόθησαν, οἱ ὁποῖοι ἐκ δυστροπίας καθαρᾶς, ἔχοντες τὰ μέσα, δὲν πληρώνουν. Ἑπομένως, ἡ τελευταία ἀπόφασις καὶ ἡ τελευταία διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τὴν ὁποίαν καὶ υἱοθέτησεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, εἶναι, ὅτι ὅλοι δικαιοῦνται νὰ πάρουν τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ἀναλογοῦν εἰς τὰς πιστώσεις. Κατώρθωσα νὰ πείσω τὴν Τράπεζαν νὰ ἀποδεχθῇ νὰ γίνουν πίνακες τῶν πιστούχων καὶ οἱ πίνακες αὐτοὶ νὰ κοινοποιοῦνται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν πρὸς τοὺς Συνεταιρισμοὺς ἢ τοὺς Προέδρους τῶν Κοινοτήτων, ἵνα ὑφίστανται τὸν ἔλεγχον αὐτῶν. Ἐπίσης διὰ τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ἔκανεν ἡ Τράπεζα, κατήρτισεν ἐπιτροπήν, ἀποτελουμένην ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία Ἐπιτροπή, θὰ ἐλέγχῃ τὰς τυχὸν ἀντιρρήσεις περὶ τοῦ δυστρόπου ἢ μή, τοῦ ὀφειλέτου τῆς Τραπέζης. Ἑπομένως καὶ εἰς αὐτὸ ἐλήφθη μέριμνα, ὥστε, οἱ Διευθυνταὶ τῶν Τραπεζῶν, τῶν ὁποίων πολλοὶ εἶναι στραβοκέφαλοι, ἀναμφισβητήτως, νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ ζημιώσουν μὲ τὴν στραβοκεφαλιάν των τοὺς καλλιεργητάς.

§23ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἐξεδόθη ἡ τελευταία αὐτὴ διαταγή, νὰ δοθῇ σπόρος εἰς τοὺς ὀφειλέτας;

§24Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Πρὸ 10 ἡμερῶν νομίζω. Παράπονα ὑπεβλήθησαν καὶ εἰς ἐμέ, δι’ αὐτὸ ἔλαβον τὴν μέριμναν αὐτὴν νὰ δοθοῦν λιπάσματα ἐπὶ πιστώσει. Οὕτως, κύριοι, ἔχει τὸ ζήτημα τῶν λιπασμάτων, διότι ἀλλοίμονον, ἐὰν τὰ λιπάσματα τὰ ἔπαιρναν μόνον οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυροὶ καὶ δὲν τὰ ἔπαιρναν οἱ οἰκονομικῶς ἀνίσχυροι, ἢ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀνάγκην, ἐνῷ ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους εἶναι νὰ λαμβάνουν οἱ ἀσθενέστεροι. Ἑπομένως καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, νομίζω, ὅτι τὰ πράγματα εἶναι τακτοποιημένα. Ὄσον ἀφορᾷ τὰς ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν τῆς περιφερείας Ἀργολίδος περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἐπίσης περιελήφθη εἰς τὴν ἀπόφασιν διάταξις, νὰ ἐνισχυθοῦν ὄχι μόνον αὐτοί, ἀλλὰ ὅλης τῆς Ἑλλάδος οἱ πλημμυροπαθεῖς, διότι ἐφέτος εἴχομεν τὸ ἀτύχημα εἰς πλείστας περιφερείας νὰ συμβοῦν καταστροφαὶ μέγισται ἀπὸ θεομηνίας. Ἑπομένως καὶ αὐταὶ περιλαμβάνονται. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, κύριοι συνάδελφοι, τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων, εἶμαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι αὐτὴ εἰς πλείστας περιφερείας, ὄχι μόνον προσεγγίζει, ἀλλὰ καὶ ὑπερβαίνει τὴν προπολεμικήν, εἰς ὅλας δὲ γενικῶς ὑπερέβη κατὰ 20% τὴν περυσινήν. (Χειροκροτήματα). Ἑπομένως, ὄχι μόνον, τὸ Ὑπουργεῖον ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον του, ἀλλὰ καὶ ὁ γεωργικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος παλαίει ἐν τῷ μέσῳ τόσων ἐπικινδύνων δυσχερειῶν καὶ κινδύνων πολλάκις καὶ αὐτῆς τῆς ζωῆς του, ἄστεγος, πεινῶν, γυμνητεύων, ἀνυπόδητος, ἀνέπτυξε μέχρι τοιούτου σημείου τὴν δραστηριότητά του ὥστε νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν μεγαλύτερον βαθμὸν τὸν ἄρτον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. (Χειροκροτήματα).

§25Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅσα μᾶς εἴπατε, ἀφοροῦν τὴν ἀκολουθηθεῖσαν μέχρι σήμερον γραμμήν. Ἐγώ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τὴν τελευταίαν προθεσμίαν τῆς σπορᾶς, χωρὶς νὰ κατορθώσουν, νὰ παραλάβουν τὸν σπόρον καὶ τὰ λιπάσματα πλεῖστοι γεωργοί. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀντικειμενικὴν ἀπόδειξιν τῆς ἀδυναμίας των. Ἐφεξῆς δέ, ζητῶ νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὥστε νὰ κατορθώσουν, νὰ τὰ παραλάβουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρέθησαν, ἐκ τῶν πραγμάτων, εἰς τὴν θέσιν νὰ τὰ παραλάβουν. Ἑπομένως, ἐὰν ὅλα ὅσα μέχρι σήμερον ἐγένοντο, ἦσαν ὀρθὰ καὶ πάλιν ἀνακύπτει ἓν καθῆκον τῆς στιγμῆς, καθῆκον καὶ ἔναντι τῆς Γεωργίας καὶ πρὸς ὑποβοήθησιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς ἀδυναμίαν παραλαβῆς.

§26Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ὅσα εἶπον, δίδουν πλήρη τὴν ἀπάντησιν εἰς τὰς ἀπορίας αὐτάς, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὰ λιπάσματα, ἡ διαταγὴ τῆς χορηγήσεως ἐπὶ πιστώσει ἐδόθη περίπου πρὸ 20 ἡμερῶν. Ὡς πρὸς τὸν σπόρον, εἰς τὴν περιφέρειάν σας, σᾶς πληροφορῶ, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἔστειλα 150 τόννους σίτου, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 100 τόννοι ἔφθασαν, οἱ δὲ ὑπόλοιποι 46 τόννοι καθυστεροῦν εἰς Θεσσαλονίκην, λόγῳ διαταγῆς τοῦ ἐκεῖ Διοικητοῦ. Ἔστειλα ὅμως, ἐπίσης, καὶ κριθὴν 242 τόννους βρώμην...... (ἀναγινώσκει)........ Λιπάσματα ἔστειλα περισσότερα, ἀλλὰ ὡς πρὸς τὰ λιπάσματα, πρέπει νὰ ἠξεύρετε, ὅτι συμβαίνει τὸ ἑξῆς. Οἱ γεωργοὶ συνειθησμένοι μὲ τὰ σύνθετα λιπάσματα, δὲν δέχονται νὰ παραλάβουν τὰ ἁπλᾶ φωσφοροῦχα λιπάσματα, χωρὶς νὰ συνοδεύωνται καὶ μὲ τὰ ἀνάλογα ἀζωτοῦχα. Ἀλλὰ πρέπει, ἐπίσης, νὰ γνωρίζητε, ὅτι σήμερον, δηλαδὴ κατὰ τὴν σποράν, τὸ λίπασμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ριφθῇ εἰς τὸν ἀγρόν, δὲν εἶναι τὸ ἀζωτοῦχον, εἶναι τὸ φωσφοροῦχον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ σᾶς εἴπω, ἐν σχέσει πρὸς τὰ λιπάσματα, ὅτι παλαιότερον ἐκράτει ἡ γνώμη, ὅτι τὸ μόνον λίπασμα, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρέτει τὴν ἀνάπτυξιν τῶν φυτῶν, εἶναι τὸ ζωϊκὸν λίπασμα. Καὶ δι’ αὐτὸ ὑπῆρχε καὶ ὁ κανών, δόγμα γεωργικόν, ὅτι ἡ κτηνοτροφία ἀποτελεῖ ἀναγκαῖον βάρος τῆς γεωργίας, διότι διὰ νὰ ἔχῃ καλὴν παραγωγὴν ὁ γεωργὸς μὲ τὰς ἀντιλήψεις ἐκείνας, ἔπρεπε νὰ ἔχῃ δι’ ἕκαστον ἑκτάριον καλλιεργημένου ἀγροῦ 500 ὀκάδες περίπου ζῶν βάρος ζώου. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἐποχῆς ὁ Λίμπεκ ὑπεστήριξεν ὅτι τὰ φυτὰ δὲν τρέφονται μὲ ζωϊκὰ λιπάσματα ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἁπλᾶ στοιχεῖα ὀρυκτά, δηλαδὴ ἀπὸ κάλλιον, φώσφορον καὶ ἄζωτον, ἤρχισεν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς χρήσεως τῶν λιπασμάτων. Καὶ τὰ μὲν φωσφοροῦχα λιπάσματα ἔχουν τὸ πλεονέκτημα νὰ ἀπορροφοῶνται ἀμέσως ἀπὸ τὸ φυτόν, τὰ ἀζωτοῦχα ὅμως λιπάσματα ρίπτωνται εἰς τὸ ἔδαφος, πρέπει ὅμως νὰ ὑποστοῦν μίαν ζύμωσιν τὴν ὁποίαν ὑφίστανται τῇ συνδρομῇ μιᾶς μονάδος, ἡ ὁποία λέγεται νιτρομονὰς καὶ διὰ τῆς ἀναμίξεως μὲ αὐτὴν μεταβάλλονται εἰς νιτρικὴν ἀμμωνίαν καὶ εἶτα ὑπὸ μορφὴν νιτρικοῦ ἀζώτου, ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὰ φυτά. Ἕνεκα αὐτοῦ τοῦ λόγου τὰ νιτρικὰ λιπάσματα αὐτὰ ἂν ριφθοῦν ταὐτοχρόνως μὲ τὰ φωσφορικὰ χάνονται, διότι δὲν ὑπάρχει τὴν στιγμὴν ἐκείνην τὸ ὄργανον τοῦ φυτοῦ, τὸ ὁποῖον θ’ ἀπορροφήσῃ τὸ λίπασμα. Πρέπει νὰ ριφθοῦν τὴν ἐποχὴν ποὺ φουντώνει ἡ ρίζα τοῦ φυτοῦ. Δι’ αὐτὸ καὶ οἱ λιπαίνοντες τοὺς ἀγροὺς των μὲ μὴ ζωϊκὰ λιπάσματα ρίπτουν τὸ λίπασμα τὸ πρῶτον ἔτος καὶ πρὸ τοῦ χειμῶνος διὰ νὰ μὴ ἐπέλθῃ ἡ ἐπεξεργασία εἰς τὸ ἔδαφος, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀπορροφᾶται κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος παρὰ μόνον κατὰ τὸ ½, κατὰ τὸ ἄλλο ½ τὸ ἑπόμενον ἔτος τὸ ἥμισυ, καὶ κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τὸ ὑπόλοιπον. Οἱ γεωργοὶ δὲν ἔχουν κατανοήση τὸ γεγονὸς αὐτό, διότι εἶχον συνηθίσει μὲ σύνθετα λιπάσματα καὶ νομίζουν ὅτι ἂν τοὺς δώσουν κεχωρισμένως λιπάσματα δὲν ὠφελοῦνται. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἔχουν προθυμίαν νὰ πάρουν φωσφοροῦχα λιπάσματα. Τὰ σιτοπαραγωγικὰ ἐδάφη ἔχουν ἀνάγκην κυρίως ὑπερφωσφορικῶν, διότι κάλλιον περιέχει τὸ ἔδαφος.

§27Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐκφράσωμεν τὰς εὐχαριστίας μας, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν, κατὰ τὴν μετάβασιν τοῦ Ὑφυπουργοῦ εἰς τὴν Θεσσαλίαν, ἡ ὁποία γίνεται, ὡς ἐπληροφορήθην τὸ Σάββατον, νὰ δώσητε ρητὰς ἐντολάς, ὥστε εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὰς καταστροφὰς τὰς τελευταίας καὶ τὰς διαρπαγὰς τοῦ σίτου καὶ τῶν ζώων καὶ ὅλων τῶν μέσων τῆς συντηρήσεως, ἡ Τράπεζα νὰ μὴ εἶναι τόσον φειδωλή, ὥστε νὰ δυνηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀνάγκας των καὶ νὰ καλλιεργήσουν ἐντατικώτερα τὴν γῆν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐδόθησαν ἐντολαὶ πλὴν ὅμως ἐκ μέρους ὡρισμένων ὀργάνων τῆς Τραπέζης ὑπάρχει ἕνας ἐνδοιασμὸς τοιοῦτος, ὥστε δὲν παρέχονται τὰ μέσα εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Λαμβάνουν ὑπ’ ὄψει των καὶ λέγουν ὁ Α ἀγρότης εἶχε τὴν Α παραγωγήν, ἐκεῖ πρέπει νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν των ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐλεηλατήθησαν ἀπὸ τοὺς ἐλασίτας καὶ ἀπέμειναν ἄνευ ἄρτου. Εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δώσητε ἐντολὴν ὥστε ὁ μεταβαίνων εἰς Θεσσαλίαν Ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ προσπαθήσῃ νὰ τὸ τακτοποιήσῃ, διότι δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, διότι ἡ Θεσσαλία εἶναι ἡ τροφοδότης ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ κάθε ἄλλος ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὅπως ἐνδιαφερθῇ καὶ ἐπαναρχίσουν αἱ ἐργασίαι τῶν μεταλλείων τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἀπησχόλουν προπολεμικῶς 7–8.000 ἐργάτας, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος τοῦ ζητήματος πρὸς τὸ συμφέρον τῆς τε ἐργατικῆς τάξεως καὶ τῆς ὅλης ἐθνικῆς οἰκονομίας, καὶ δεύτερον ὅπως παράσχῃ πληροφορίας α) ποῖαι μεταλλευτικαὶ ἐπιχειρήσεις, πότε καὶ διὰ πόσων χρημάτων ἐχρηματοδοτήθησαν μεταπολεμικῶς, β) πόσοι ἐργάται εἰργάσθησαν πραγματικῶς εἰς ἑκάστην τούτων ἀπὸ τῆς χρηματοδοτήσεως μέχρι σήμερον, γ) ποῖα καὶ πόσα μεταλλεύματα εἰς τόννους παρήχθησαν ἀπὸ τῆς χρηματοδοτήσεως παρ’ ἑκάστης χρηματοδοτηθείσης ἐπιχειρήσεως καὶ δ) ποῖα καὶ πόσα παρ’ ἑκάστης μὴ χρηματοδοτηθείσης.

§29Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Κράτος μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐν τῇ ἀξιεπαίνῳ προσπαθείᾳ νὰ θέσῃ ἐν λειτουργίᾳ τὰς παραγωγικὰς δυνάμεις τῆς Χώρας, ἐνδιεφέρθη καὶ διὰ τὰ μεταλλεῖα. Πρὸς τοῦτο ἐψήφισε δύο νόμους, τὸν 187 καὶ τὸν 856, διὰ τῶν ὁποίων τὰ μεταλλεῖα περιλαμβανομένων καὶ τῶν λιγνιτωρυχείων ἐχρηματοδοτήθησαν μὲ 400 ἑκατομ. πέρισυ κατὰ τὰς ἀρχὰς 1945 καὶ μὲ 1000 ἑκατομμύρια διὰ τοῦ ἑτέρου νόμου. Ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον πῶς κατενεμήθησαν τὰ χρήματα ταῦτα καὶ συγκεκριμμένως ποῖαι μεταλλευτικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ διὰ πόσων χρημάτων ἐχρηματοδοτήθησαν μεταπολεμικῶς. Τὰς πληροφορίας ταύτας ἔλαβον ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον καὶ πληροφορῶ ὑμᾶς, ὅτι εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα ἔδωσε μεγάλην σημασίαν τὸ Κράτος καὶ ἔδωσε ἐν ὅλῳ 360 ἑκατ. περίπου. Ἐξ αὐτῶν, κύριοι βουλευταί, 160 ἑκατομ. ἐδόθησαν εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος καὶ μόνον 22.500.000 εἰς τὰ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Δὲν γνωρίζω διατὶ ἐκ τοῦ σχετικοῦ πίνακος προκύπτει ὅτι ἐχρηματοδοτήθησαν 38 λιγνιτωρυχεῖα ἐν Παλαιᾷ Ἑλλάδι καὶ δυστυχῶς μόνον 6 ἐν Μακεδονίᾳ. Ὀφείλω νὰ πληροφορήσω τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι ὁ λιγνίτης τῆς Μακεδονίας ἔχει ἐνεργητικὸν ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς περισσοτέρους λιγνίτας τῆς Π. Ἑλλάδος οἱ ὁποῖοι ἔχουν δυστυχῶς παθητικόν. Ὁ λιγνίτης τοῦ Ἀμυνταίου, Παγγαίου, Σερρῶν εἶναι κατὰ πολὺ ἀνώτερος εἰς ποιότητα καὶ εἰς παραγωγήν, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἀνέλθῃ εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ν’ ἀνταποκριθῇ πρὸς ὅλας τὰς ἀνάγκας εἰς λιγνίτην τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ καύσιμος ὕλη διὰ τὴν ὅλην παραγωγικὴν μηχανὴν τῆς Χώρας μας. Διὰ τὰ μεταλλεῖα ἐχορηγήθησαν εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα 147 ἑκατ., εἰς τὴν Νέαν Ἑλλάδα μόνον 44 ἑκατ. Ἐπίσης καὶ τὰ μεταλλεῖα τῶν Νέων Χωρῶν καὶ ἰδίως τῆς Μακεδονίας, δὲν ὑστεροῦν τόσον εἰς παραγωγὴν ὅσον καὶ εἰς ποιότητα. Ὀφείλω νὰ τονίσω ὅτι προπολεμικῶς ὁ λιγνίτης τῆς Μακεδονίας, τῆς Βέβης, ἐκόστιζε, εἴτε ἐπὶ πλοίου, εἴτε ἐπὶ βαγονίου, 140 δραχ., ὁ λιγνίτης Ἀμυνταίου 148, Ὠρωποῦ 198, Κύμης 254 δρχ. ἐν τούτοις ἐπροτιμήθησαν τὰ λιγνιτωρυχεῖα τὰ πέριξ τῶν Ἀθηνῶν, Καλογραίζης, Ἡρακλείου, τὰ ὁποῖα εἶναι ὅλα λιγνιτωρυχεῖα παθητικά. Διὰ τῆς ἄλλης μου ἐρωτήσεως παρεκάλεσα πόσοι ἐργάται εἰργάσθησαν εἰς τὰ μεταλλεῖα αὐτὰ πραγματικῶς, ὄχι δηλαδὴ ὡς ὑπάλληλοι ἄεργοι, ἀπὸ τῆς χρηματοδοτήσεως μέχρι σήμερον, ποία καὶ πόσα μεταλλεύματα παρήχθησαν. Ἔχω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν τὴν ὁποίαν μεταδίδω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δυστυχῶς εὑρέθησαν καὶ ἔξυπνοι Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι παρέλαβον ἀπὸ τὸ Κράτος μερικὰς χιλιάδας λιρῶν καὶ ἀντὶ νὰ ἐργασθοῦν τὰ λιγνιτωρυχεῖα καὶ μεταλλεῖα εἰργάσθησαν εἰς μακαρονοποιεῖα καὶ ὅταν ἐξέπεσε ἡ δραχμή μας προσέφεραν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον ὑποτιμημένας δραχμὰς εἰς ἐξόφλησιν. Ἕνας τοιοῦτος, ὡς μὲ ἐπληροφόρησαν, οὔτε τὸν γνωρίζω κἄν, ἠγόρασε μακαρονοποιεῖον εἰς τὴν ὁδὸν Πειραιῶς. Μοῦ τὸ ἐβεβαίωσε ὁ Πρόεδρος τῶν ἰδιοκτητῶν λιγνιτωρυχείων τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Εἶναι ὁ Μ. Παπαμιχαήλ, ὁ ὁποῖος φέρεται λαβὼν 3 ἑκατ. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως ἐνδιαφερθῇ ἐξαιρετικὰ διὰ τὰ μεταλλεῖα τῆς Βορείου Ἑλλάδος τοὐλάχιστον ἐξ ἴσου μὲ τὰ παθητικὰ μεταλλεῖα τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα συγκινεῖ τοὺς Ἕλληνας τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ ὄχι ἄλλα ὅπως π.χ. ἂν θὰ ἤρχετο ἡ ἕδρα τῆς Ἑταιρείας τῶν ἀλλοδαπῶν σπουδῶν εἰς τὴν Μακεδονίαν. Αὐτὰ κυρίως μᾶς ἐνδιαφέρουν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εὐκαιρίας δοθείσης, ὅπως λάβῃ μέτρα ἐναντίον τῶν ἐξύπνων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν λίρες τὰς ὁποίας ἐτοποθέτησαν καταλλήλως εἰς ἀκίνητα καὶ δίδουν δραχμὲς ξεπεσμένες ὅταν ἡ λίρα ἔφθασε τὶς 120.000 δραχμ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτρεπτόν, οἱ κύριοι αὐτοὶ εἰς βάρος ὁλοκλήρου τοῦ πενομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ ἐπωφελοῦνται τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ αἷμα του καὶ τὰ πάντα ἔδωσε ὁ Ἑλληνικὸς λαός. (Χειροκροτήματα).

§30Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὅπως ἤκουσε ἡ Βουλὴ διὰ τῆς ὑποβαλλομένης ἐρωτήσεως, τρία πράγματα ζητοῦνται (ἀναγινώσκει): «Ὅπως ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἢ κάθε ἄλλος ἁρμόδιος....», ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία μοῦ ἔδωσε τὰ ἀκόλουθα στοιχεῖα. Ὅτι δυνάμει τοῦ νόμου 187)1945, ἐδόθησαν πρὸς διάθεσιν 400 ἑκατομμύρια. Ἕνα ποσὸν ἐκ τούτων διετέθη διὰ τὰ λιγνιτωρυχεῖα εἰς τὴν Νέαν Ἑλλάδα, καὶ ἕνα ἄλλο ποσὸν εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Κατὰ τὸν δοθέντα μοι πίνακα, διετέθησαν 144.000.000, ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι ἀρκετὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διετέθησαν εἰς τὴν Νέαν Ἑλλάδα. Εἰς τὸ Παγκαῖον, εἰς τὸν Παπαβασιλείου, εἰς τὸν Δρακόπουλον καὶ ἄλλους, σύμφωνα μὲ τὴν σημείωσιν ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὸν ἐρωτῶντα κύριον συνάδελφον.

§31ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πόσα εἶναι διὰ τὴν Νέαν Ἑλλάδα;

§32Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἀνώνυμος Ἑταιρεία Βέβης 4.170.000 (Ἀναγινώσκει ἐκ τοῦ πίνακος).

§33ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πόσα χωριστὰ διὰ τὴν Μακεδονίαν;

§34Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν ὑπάρχουν χωριστὰ διὰ τὴν Μακεδονίαν εἰς τὸν δοθέντα μοι πίνακα.

§35Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. 66.500.000 διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ 300.000.000 διὰ τὴν ὑπόλοιπον.

§36Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Αὐτὰ διατίθενται ἐπὶ τῇ βάσει γνωμοδοτήσεως, τοῦ ἁρμοδίου συμβουλίου, ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις τοῦ ὁποίου δὲν ἀπεμακρύνθη τὸ Ὑπουργεῖον.

§37Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι οἱ χορηγήσεις ἐδόθησαν Ἀπρίλιον, Μάϊον καὶ Ἰούνιον τοῦ 1945, καὶ κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι αὐτὰ δὲν βαρύνουν τὸν κ. Ὑπουργόν.

§38Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Διετέθησαν τὸν Μάϊον, Ἰούλιον καὶ Δεκέμβριον τοῦ 1945. Δυνάμει δὲ τοῦ ἑτέρου νόμου 856 ἐδόθησαν 1.000 ἑκατομμύρια. Ἐκ τούτων διετέθησαν τόσον εἰς μεταλλουργικὰς ἐπιχειρήσεις, ὅσον καὶ εἰς Λιγνιτωρυχικὰς τοιαύτας, ἐν συνόλῳ δὲ 538.000.000. Δηλαδὴ ἐδόθησαν εἰς μὲν τὰ Λιγνιτωρυχεῖα 343.000.000., σύμφωνα μὲ τὸν πίνακα, εἰς δὲ τὰ μεταλλουργεῖα 195.000.000. Τὰ ποσὰ ταῦτα διετέθησαν ἐκ τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα, ὅπως εἶπον ἦσαν 400.000.000 τὸ ἀρχικὸν καὶ 1.000.000.000 τὸ δεύτερον. Ἀλλὰ ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ καὶ ἕνα ἄλλο μέρος. Ποῖαι μεταλλουργικαὶ ἐπιχειρήσεις ἐχρηματοδοτήθησαν (ἀναγινώσκει ἐκ τοῦ πίνακος τὰς χρηματοδοτηθείσας ἐπιχειρήσεις μεταλλείων). Μεταξὺ τῶν χρηματοδοτηθεισῶν ἐπιχειρήσεων τῶν Λιγνιτωρυχείων, κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 187, ἦτο πράγματι καὶ ἡ ἐπιχείρησις Λιγνιτωρυχείου τοῦ Μιχ. Παπαμιχαήλ. Μόλις προχθὲς ὁ ἐρωτῶν κ. συνάδελφος μοὶ κατήγγειλεν ὅτι ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ δὲν ἐχρησιμοποίησε τὰ χρήματα ποὺ ἔλαβε διὰ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον τὰ ἔλαβε, παρήγγειλα δ’ ἀμέσως νὰ ἐνεργηθῇ τόσον ἔρευνα τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, ὅσον καὶ νὰ σταλοῦν οἱ ἁρμόδιοι ἐπιθεωρηταὶ καὶ ἐξετάσουν καὶ εἰς τὰ ἄλλα Λιγνιτωρυχεῖα καὶ νὰ μοῦ ὑποβάλουν ὑπευθύνους ἐκθέσεις ἐὰν πράγματι τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον, τὰ ἐχρησιμοποίησαν διὰ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον τὰ ἔλαβον. Εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν τὰ χρήματα αὐτὰ, δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν καὶ ἔμειναν τὰ μεταλλεῖα καὶ τὰ λιγνιτωρυχεῖα ἄνευ ἐργασίας, φυσικὰ θὰ ἐφαρμόσω τὰς κειμένας κυρώσεις καὶ θὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἐν ἀνάγκῃ τὰ προσήκοντα μέτρα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας ἐρωτήσεις, ἡ παρακολούθησις τῶν ἐργασιῶν τῶν λιγνιτωρυχείων γίνεται ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Καυσίμων τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἡ ὁποία καὶ τυγχάνει ἁρμοδία διὰ τὴν χορήγησιν πληροφοριῶν, ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐργατῶν καὶ τὴν ἀπόδοσιν ἑνὸς ἑκάστου λιγνιτωρυχείου. Ἀπὸ τὰς ἄλλας μεταλλευτικὰς ἐπιχειρήσεις, τρεῖς εἶναι αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐχρηματοδοτήθησαν...... (ἀναγινώσκει)....... Αὐτὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δύναμαι νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν ἐν σχέσει μὲ τὰς ὑποβληθείσας ἐρωτήσεις. Φυσικὸν εἶναι ὅτι παρὰ τῶν μὴ χρηματοδοτηθεισῶν ἐπιχειρήσεων δὲν παρήχθη τίποτε, διότι δὲν εἶχον τὰ μέσα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, θὰ εἶναι δύσκολος ἡ ἐκμετάλλευσις ὑπὸ τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας ζοῦν ἐκεῖ πάνω. Καταθέτω τοὺς σχετικοὺς πίνακας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Κ. Θεοφανόπουλος).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Πολυχρονόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως, διὰ τίνα λόγον, καίτοι ὤφειλεν, ἐντὸς ἑξαημέρου ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς ἀπὸ 3.7.1946 αἰτήσεώς του, νὰ τοῦ δώσῃ πρὸς μελέτην τὰ παρ’ αὐτοῦ αἰτηθέντα ἔγγραφα καὶ φακέλλους, ἐν τούτοις καίτοι παρῆλθε διπλάσιον τοῦ κεκανονισμένου χρόνου, ἐξακολουθεῖ ἀκόμη νὰ καθυστερῇ τὴν παράδοσιν τούτων, δυσκολεύων οὕτω τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων τοῦ ἐπερωτῶντος προκειμένου νὰ προβῇ οὗτος εἰς ἔλεγχον διὰ πράξεις καὶ παραλείψεις ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

§40Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ...............

§41Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι σειρὰν ἔχει ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις, ἡ ὁποία εἶναι δευτέρα κατὰ σειράν.

§42Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐπερώτησις προηγεῖται καὶ εἶναι πολὺ σοβαρά. Εἶναι πρὸ 6 μηνῶν κατατεθειμένη.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴ ἡ σειρὰ εἶναι ἀναγεγραμμένη ἐδῶ.

§44Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Διὰ νὰ προτιμηθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Πολυχρονοπούλου, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ διαπιστωθῇ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσίν του τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ὤφειλε, κατὰ τὴν ὑποβληθεῖσαν αἴτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ, νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει του. Ἄν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει θέσει τὰ ἔγγραφα αὐτὰ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. Πολυχρονοπούλου, περίπτωσις προτάξεως, κατὰ τὸν Κανονισμόν, δὲν ὑπάρχει.

§45Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἡ ἐπερώτησις τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ἀναπτύξῃ ὁ κ. ἐπερωτῶν, εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου, διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον. Ὁ κ. ἐπερωτῶν, ἐρωτᾶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως........ (ἀναγινώσκει).......». Πρέπει νὰ καταστῇ γνωστὸν ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπερωτῶν ἦλθε καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι δὲν θέλει νὰ κατατεθοῦν τὰ ἔγγραφα εἰς τὴν Βουλήν, ἀρκεῖ μόνον νὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ὅπως δώσῃ εἰς αὐτὸν καὶ μελετήσῃ ὁ ἴδιος τὰ ἔγγραφα. Τοῦτο καὶ ἐγένετο· πρὸ 15 περίπου ἡμερῶν καὶ πλέον, ἐδόθη ἡ σχετικὴ ἐντολή, κατὰ τὴν αἴτησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐπερωτῶντος καὶ ἔκτοτε, ἐπὶ μίαν συνεχῆ ἑβδομάδα, ὅλα τὰ ἔγγραφα εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν του. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως. Ἄν ὁ κ. συνάδελφος θέλῃ νὰ ἀσκήσῃ ἔλεγχον ἐναντίον οἱουδήποτε ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος τῆς Ἀσφαλείας, πρέπει νὰ καταθέσῃ νέαν ἐπερώτησιν.

§46Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐλησμόνησεν ἓν οὐσιῶδες πρᾶγμα. Ἐγὼ ἔκαμα μίαν αἴτησιν καὶ ἐζήτησα νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν μου ὡρισμένα ἐπίσημα ἔγγραφα, προκειμένου νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, διότι ἡ Διεύθυνσις Ἀθηνῶν, δὲν εἶναι σήμερον εἰς θέσιν νὰ κάνῃ ἔστω καὶ μίαν ἀπαραίτητον ἐργασίαν, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας τῶν κατοίκων τῆς πόλεως, ἔστω καὶ κατασταλτικῆς. Ἔκαμα τὴν αἴτησιν, δὲν μοῦ ἐδόθη καμμία ἀπάντησις, παρῆλθεν ἡ προθεσμία, ὑπέβαλον ἐπερώτησιν, παρεκλήθην ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνω εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου, διότι δὲν ἦτο παρασκευασμένος. Συνεφωνήθη, λοιπὸν.......

§47Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Περὶ ποίας ἐπερωτήσεως ὁμιλεῖτε; Ἔχετε καμμίαν ἐπερώτησιν;

§48Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν σᾶς ἐζήτησα τὰ ἔγγραφα, ἐπειδὴ μόλις εἴχατε παραλάβει, μοῦ εἴπατε νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐπειδὴ ἦτο δύσκολον νὰ προσκομισθοῦν οἱ φάκελλοί σας, εἶπον ὅτι δέχομαι νὰ μεταβῶ ἐγὼ εἰς τοὺς φακέλλους, ἀφοῦ οἱ φάκελλοι δὲν ἤρχοντο εἰς ἡμᾶς, καὶ ἔρχομαι σήμερον νὰ συζητήσω μὲ τοὺς κ.κ. βουλευτὰς τὸ ζήτημα αὐτό. Δὲν ἐνδιαφέρει νὰ ἀνακοινώσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ πράγματα αὐτά; Νομίζομεν ὅτι ἡ κατάστασις δὲν δικαιολογεῖ τὴν ἄρνησίν σας νὰ ὁμιλήσω.

§49Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ ......

§50Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἔχει γενικευθῆ ἡ συζήτησις;

§51Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὄχι.

§52Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἔχετε λόγον νὰ ὁμιλήσετε.

§53Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις ὅταν πρόκειται νὰ ἐλεγχθῇ.

§54Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἀπορῶ πῶς σεῖς, Κοινοβουλευτικὸς ἀνήρ, ἐπιμένετε νὰ γίνῃ συζήτησις χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἐπερώτησις.

§55Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὑπάρχει, κύριε Πρόεδρε. Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ὁ κ. βουλευτὴς ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, τὴν ἐζήτησε διὰ ν’ ἀσκήσῃ ἔλεγχον ἐπὶ ζητημάτων Ἀσφαλείας.

§56Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Δὲν ὑπάρχει ἄλλη ἐπερώτησις.

§57Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐμελέτησα καὶ κατέχω εἰς χεῖρας μου ἀπόρρητα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ὀφείλω νὰ τὰ ἀποκαλύψω εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτάς.

§58Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Καταθέσατε ἐπερώτησιν; Ἐπερωτᾶτε σήμερον, τί;

§59Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ζητῶ ν’ ἀποκαλύψω τὰ ἀπόρρητα ἔγγραφα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ πεισθῆτε ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναδιοργανωθῇ τὸ Σῶμα τῆς Ἀσφαλείας.

§60Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Δὲν ὑπάρχει θέμα. Αὐτὴ ἡ ἐπερώτησις εἶναι ἄνευ περιεχομένου.

§61Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὑπάρχει θέμα. «Τοῦτο διευκολύνει ...... (ἀναγινώσκει) .......».

§62Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ποῖα ἐπερώτησις συζητεῖται; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§63Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ στενοχωρεῖσθε, κύριε Τσάτσο;

§64Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Δὲν στενοχωρούμεθα. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει, εἶναι τὸ ἑξῆς: Δὲν ὑπάρχει ἐπερώτησις πρὸς συζήτησιν. Ποῖα εἶναι ἡ ἐπερώτησις, ἡ ὁποία συζητεῖται; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§65Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω διατὶ ὡρισμένοι ἐνδιαφερόμενοι κύκλοι, δὲν μὲ ἀφίνουν νὰ ἀποκαλύψω ὡρισμένα πράγματα. Αἱ δειναὶ περιστάσεις τὰς ὁποίας διερχόμεθα καὶ θὰ διέλθωμεν εἰς τὸ μέλλον ........

§66Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μὲ πληροφορήσετε, ἐὰν καταργεῖται ὁ Κανονισμός. Ὁ κ. Πολυχρονόπουλος ἀπορεῖ, διατὶ δὲν συζητεῖται ἡ ἐπερώτησίς του. Τὴν ἰδίαν ἀπορίαν ἔχω κι’ ἐγώ. Ἐὰν ἡ ἐπερώτησίς μου ἀπαρέσκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ αὐτὸ καταργεῖται ὁ Κανονισμός, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ πληροφορήσετε.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ........ (Δὲν ἠκούσθη).

§68Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ δειναὶ περιστάσεις, τὰς ὁποίας διερχόμεθα καὶ θὰ διέλθωμεν ἀκόμη, μὲ ἐξαναγκάζουν νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου.

§69Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλετε νὰ δώσητε ἑρμηνείαν, ἐὰν πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεως ἢ ἂν δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενον.

§70Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις.

§71Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Νὰ κατατεθῇ ἄλλη ἐπερώτησις.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ὁ ἐπερωτῶν δὲν ἱκανοποιηθῇ ἐκ τῆς μελέτης τῶν εἰς τὴν διάθεσίν του τεθέντων φακέλλων, ὀφείλει νὰ καταθέσῃ νέαν ἐπερώτησιν.

§73Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν μὲ ἑρμηνεῖες προσπαθοῦμε νὰ συγκαλύψουμε αἴσχη καὶ φυγομαχεῖτε μὲ φιλολογία, τότε περιττεύει κάθε συζήτησις.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, δι’ ἧς ἐπερωτᾷ τὴν Κυβέρνησιν διατὶ παρέλειψε ν’ ἀντιμετωπίσῃ μετὰ τῆς δεούσης ἐντάσεως καὶ νὰ ἐπιλύσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ παλιννοστήσεως τῶν εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν καὶ ἀλλαχοῦ κρατουμένων ὁμήρων καὶ ἀπαχθέντων ὑπὸ τῶν ἐαμοελασιτῶν κατὰ τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου 1944.

§75Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζετε ὅλοι, βεβαίως, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὠμοτήτων, εἰς τὰς ὁποίας προῆλθον οἱ στασιασταί, ἐφήρμοσαν καὶ τὸ ἀπάνθρωπον μέτρον τῆς ὁμηρίας, κατὰ τὸ ὁποῖον, γέροντες, γυναῖκες καὶ παιδιά, ἐσύρθησαν εἰς τὰ βουνά. Ἕν μέρος τῶν ὁμήρων αὐτῶν, τὸ ὁποῖον ὑπολογίζεται εἰς 2.000, εἶναι σήμερον βεβαιωμένον, ὅπως εὐθὺς ἀμέσως θὰ εἴπω, ὅτι εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὸ Μποῦλκες τῆς Γιουγκοσλαυΐας. Ἐπίσης εἶναι γνωστόν, ὅτι μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ στασιαστικοῦ κινήματος ἐπηκολούθησεν ἡ περίφημος συμφωνία τῆς Βάρκιζας, ἡ ὁποία δύο κυρίως ὅρους περιεῖχε βαρύνοντας τοὺς στασιαστάς, τὸν ὅρον περὶ παραδόσεως τῶν ὅπλων καί, δεύτερον, τὸν ὅρον τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν ὁμήρων. Καὶ ἡ μὲν παράδοσις τῶν ὅπλων εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν ἔγινε πραγματικά, ἀλλ’ ἕνα μέγα μέρος τῶν ὅπλων αὐτῶν κατεκρατήθη ἀπὸ τοὺς στασιαστὰς καὶ χρησιμοποιεῖται ἤδη εἰς τὴν νέαν των ἐξόρμησιν. Ἀτυχῶς, ὅμως, δὲν ἐτηρήθη καὶ ὁ δεύτερος ὅρος, τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν ὁμήρων. Καὶ ἔχομεν πλέον τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι, ἐνῷ παρεβιάσθησαν καταφώρως οἱ δύο αὐτοὶ ὅροι τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας, οὔτε τὴν συμφωνίαν κατήγγειλεν, ἀλλ’ ἀκόμη, εἰδικώτερον, εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ὁμήρων, δὲν τὴν ἐχρησιμοποίησε διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀπελευθέρωσίν των. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ὕπαρξις ἐν ἐξακολουθητικῇ ὁμηρίᾳ 2.000 ἀνθρώπων καὶ ἡ ἀγωνία τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, τῶν εὑρισκομένων ἐν Ἀθήναις, ἦτο ἓν γεγονός, τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ συγκινήσῃ περισσότερον τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ ὁποῖον τὴν ὑπεχρέωνε νὰ λάβῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα......

§76Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀτυχῶς, φαίνεται, ὅτι δὲν συγκινεῖ καὶ τὴν Βουλὴν τώρα, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ὅτι τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι ἐξαιρετικῆς σημασίας καὶ σοβαρότητος.

§77Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παρατήρησίς σας, κύριε συνάδελφε, εἶναι ὀρθωτάτη ἀναμφιβόλως, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τοῦ ἀγορεύοντος δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τίποτε περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι γίνεται. Ἠδύνατο, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, καὶ ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις, ζητοῦσα τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας, ἡ ὁποία ἐτέλει ὑπὸ μίαν διεθνῆ πλέον, ὡς εἶναι γνωστόν, ἐγγύησιν, νὰ ἀπελευθερώσῃ διὰ παντὸς τρόπου τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ κρατοῦνται ἐν ὁμηρίᾳ. Ἀλλὰ διὰ νὰ εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένος καὶ εἰς τὴν συνείδησιν τῶν βουλευτῶν ὁ ἔλεγχος, τὸν ὁποῖον ἀσκοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, πρέπει νὰ καταστήσωμεν κοινωνὸν τὴν Βουλὴν τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα μᾶς πείθουν, ὅτι, πράγματι, ὁ κόσμος αὐτῶν τῶν ὁμήρων ὑπάρχει εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν.

§78ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει εἰς τὴν ζωήν;

§79Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ πληροφορῶ τὴν Βουλήν, καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ταὐτόσημοι θὰ ὑπάρξουν καὶ αἱ πληροφορίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ παρασχεθοῦν ἀκολούθως ἀπὸ μέρους τοῦ ἁρμοδίου κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι καὶ αἱ ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα, ἀπεφάνθησαν ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἕνας ἀριθμὸς ὁμήρων. Καὶ ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρός, ὁ ὁποῖος παρεκλήθη νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ζήτημα, ἀπεφάνθη ὁμοιομόρφως. Ἄνθρωποι, ὅμως, οἱ ὁποῖοι, ἐπιστρέφοντες ἀπὸ αἰχμαλωσίαν ἐκ Γερμανίας, διῆλθον ἀπὸ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν καὶ ἐκεῖ συνελήφθησαν καὶ ἐκρατήθησαν εἰς τὰ διάφορα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ἐπιστρέψαντες εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶπον κατηγορηματικῶς καὶ κατέθεσαν ἐπισήμως ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν, ὅτι ἐκεῖ εὗρον ἀνθρώπους τῶν ὁποίων τὴν ἰδιότητα δὲν ἠδύναντο ἐκεῖ, βεβαίως, νὰ διαπιστώσουν ἐὰν εἶναι δηλαδὴ ὅμηροι ἢ ὄχι. Ἀλλὰ ὅταν εὑρέθησαν ἐνώπιον τῶν φωτογραφιῶν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τὰς ὁποίας ἐπέδειξαν αἱ οἰκογένειαί των, τοὺς ἀνεγνώρισαν ἀδιστάκτως. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὴν Βουλὴν ὀνόματα ἀναγνωρισθέντων ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται ἐκεῖ ὡς ὅμηροι, διότι εἶναι εὐνόητον τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον θὰ εἶχεν εἰς βάρος τῆς τύχης των μία τοιαύτη ἀνακοίνωσις. Αὐτὰ ὅμως, τὰ ὁποῖα ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν Βουλήν, εἶναι τόσον ἀναμφισβήτητα καὶ ἐξακριβωμένα, ὥστε εἶμαι βέβαιος, ἐπαναλέγω, ὅτι δὲν θὰ τὰ θέσῃ ἐν ἀμφιβόλῳ καὶ ὁ ἀξιότιμος ἁρμόδιος Ὑπουργός. Συμβαίνει ὅμως, ὁμολογουμένως, τοῦτο: Οἱ ὅμηροι αὐτοὶ ἐξαναγκάζονται ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ ἐλασίτας νὰ δηλώσουν πρῶτον ψευδὲς ὄνομα, καὶ δεύτερον νὰ ὑπογράψουν δήλωσιν ὅτι εὑρίσκονται ἐκεῖ ἀναχωρήσαντες ἐξ Ἑλλάδος οἰκειοθελῶς. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε πόσον εὔκολον ἦτο αὐτὸ διὰ τοὺς ἐλασίτας, ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τῶν ὁποίων τελοῦν ἀκόμη οἱ ὅμηροι, νὰ πάρουν τὰς δηλώσεις αὐτάς. Πρέπει ὅμως, νὰ πληροφορήσω καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὑπὸ τὰς δηλώσεις αὐτάς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καμφθῇ μία σοβαρὰ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελε τυχὸν καταβάλῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἀκριβῶς τὴν κατηγορίαν αὐτήν, τῶν ὁμήρων, τὴν χαρακτηρίζουν ἐκεῖ ὡς ἐξωκομματικήν, ἐνῷ οἱ ἄλλοι, οἱ πραγματικοὶ Ἐλασίται, οἱ ὁποῖοι διέφυγον ἐκεῖ καὶ εἶναι τεταγμένοι εἰς τὰ στρατόπεδα τῆς συγκεντρώσεως, εἶναι πλέον οἱ καθαροὶ κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν ὅλας τὰς ἐξουσίας, τὴν προπαγάνδαν κτλ.

§80Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ δήλωσις αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐζήτησαν ἀπὸ τοὺς ὁμήρους, τίνα σκοπὸν εἶχε;

§81Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τοὺς ὑποχρέωσαν νὰ τὰς κάμουν διὰ νὰ μὴ ἐκτεθῇ ἡ Γιουγκοσλαυϊκὴ Κυβέρνησις ἔναντι τῆς αἰτιάσεως, ὅτι δὲν ἀποδίδει τοὺς ὁμήρους, καὶ ὅτι κρατεῖ κακῶς ὁμήρους εἰς τὴν χώραν της. Καὶ ἔτσι μὲ τὰς δηλώσεις αὐτὰς φαίνονται ὡς πολιτικοὶ ἐξόριστοι, ὅτι δηλαδὴ ἔφυγον ὡς δημοκρατικοὶ πολῖται, διωκόμενοι ἀπὸ τὴν φασιστικὴν Ἑλλάδα καὶ καταφυγόντες εἰς τὸν Γιουγκοσλαυϊκὸν παράδεισον διὰ νὰ σωθοῦν!! Ἀλλὰ γνωρίζει, λέγω, ἡ Κυβέρνησις ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι καλύπτονται κάτω ἀπὸ τὰς δηλώσεις αὐτὰς ἐχαρακτηρίσθησαν ταὐτοχρόνως ὡς ἐξωκομματικοὶ καὶ ὑποβάλλονται εἰς καθημερινὴν διδασκαλίαν καὶ διαφώτισιν. Ἕν ἐκ τῶν θεμάτων ποὺ τοὺς διδάσκουν οἱ διαφωτισταὶ καθημερινῶς, εἶναι ὁ «Νεοελληνισμός». Αὐτὸς εἶναι ὁ τίτλος τοῦ θέματος εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιμένουν περισσότερον καὶ ὑπ’ αὐτὸ τὸ θέμα ὑποχρεοῦνται αἱ ἀτυχεῖς ὅμηροι νὰ ἀκούουν ἀπὸ τὰ τέρατα αὐτὰ τῆς σφαγῆς καὶ πάσης ἀτιμίας ὅτι ἡ Μακεδονία εἶναι χώρα Σλαυϊκή, ὅτι ἡ φασιστικὴ Ἑλλὰς προσπαθεῖ νὰ ἀλλοιώσῃ τὸ φρόνημα τῶν ἀδελφῶν Σλαύων τῆς Μακεδονίας, ὅτι τὸ Κράτος τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ἀπαίσιον εἰς βίαν καὶ φασισμόν, καὶ ἄλλη παρομοίου εἴδους διδασκαλία, ἡ ὁποία καθημερινῶς γίνεται ὑπὸ τὸ θέμα «Νεοελληνισμός».

§82Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτὰ πῶς τὰ ἔχετε πληροφορηθῆ;

§83Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, κύριε Τουρκοβασίλη, καὶ ἡ Κυβέρνησις τὰ ἔχει ἐξ ἐπισήμων πηγῶν ἐξηκριβώσει, ἀλλὰ διῆλθον ἀπὸ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν μία ἑκατοντὰς ἀνθρώπων εἴτε αἰχμαλώτων, εἴτε ἐργατῶν, ἐπιστρεφόντων ἐκ Γερμανίας, οἱ ὁποῖοι κατεκρατήθησαν εἰς τὸ στρατόπεδον ἐκεῖ, ἀλλὰ τελικῶς ἐπειδὴ εἶχον χαρτιὰ συμμαχικὰ μὲ τὰ ὁποῖα ἐστέλλοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς κρατήσουν καὶ οὕτω ἀναγκαστικῶς ἀπηλευθερώθησαν καὶ ἔφυγαν καὶ ἔφθασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐλθόντες ἐδῶ κατέθεσαν καὶ ἐνώπιον τοῦ Συνδέσμου, διότι ἔχουν κάνει αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων ἕνα Σύνδεσμον, καὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ εἰς βουλευτάς, καὶ εἰς ἄλλους πολίτας, ὅλα αὐτά, ἀλλὰ καὶ ἐπισήμως, τὰ κατέθεσαν ἐνώπιον τῶν ἀρχῶν ἐνόρκως, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Ἀναφέρω δὲ αὐτὰς τὰς λεπτομερείας διὰ νὰ καταδείξω ὅτι ἡ ἀπάτη αὐτή, ἡ συνήθης εἰς τὰς μεθόδους τῶν Ἐλασιτῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξεβίασαν καὶ ὑποχρέωσαν τοὺς ὁμήρους νὰ ὑπογράφουν τὰς δηλώσεις καὶ νὰ καταγραφοῦν μὲ ψευδώνυμα, ἀντικρούεται διὰ τόσων στοιχείων, τόσων καταθέσεων, τόσων ἐκθέσεων, ὥστε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο ἐὰν ἤθελε νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν Συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας, ἡ ὁποία τελεῖ ὑπὸ μίαν διεθνῆ ἐγγύησιν πλέον, καθὼς εἶναι γνωστόν, καὶ νὰ ἔλεγε εἰς τοὺς συμμάχους: Κύριοι, αὐτὴν τὴν Συμφωνίαν τὴν συνετάξαμεν ὑπὸ τὸν ὅρον Α καὶ Β καὶ ἀξιοῦμεν πλέον ἀπὸ ὑμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐκάνατε οὐσιαστικῶς καὶ ἠγγυήθητε τὴν ἐκτέλεσιν τῆς Συμφωνίας αὐτῆς, ἀξιοῦμεν νὰ φέρετε τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κρατοῦνται καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ ὑποστηριχθῇ ἐκ μέρους τοῦ Ἐλὰς ἢ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ὅτι εἶναι φυγάδες πολιτικοί, διαφυγόντες ἐκεῖ ἐξ οἰκείας βουλήσεως.

§84Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δυστυχῶς, κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι ἡ συμφωνία τῆς Βάρκιζας γεννᾶ ὑποχρεώσεις μονομερεῖς, διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος.

§85Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς αὐτὸ συμβαίνει ἐξακολουθητικῶς. Διότι, ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ὁποῖα συνέλεξεν διὰ τῶν κρατικῶν ὀργάνων, ἀπέδειξε καὶ ἐβεβαίωσε τὴν παράβασιν καὶ τοῦ δευτέρου ὅρου, τῆς μὴ παραδόσεως δηλαδὴ τῶν ὅπλων, τὸ ὀλιγώτερον, τὸ ὁποῖον θὰ ὤφειλε νὰ κάνῃ, θὰ ἦτο ἡ καταγγελία τῆς συμφωνίας αὐτῆς, ἡ ὁποία πλεῖστα ὅσα προβλήματα πολιτικὰ καὶ ἰδίως τὸ πρόβλημα τῆς Δημοσίας Τάξεως θὰ ἔλυεν. Μάλιστα, δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον νὰ εἴπω, ὅτι παρείχετο καὶ μία σοβαρὰ διευκόλυνσις διὰ τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, ἐγγράφως ἀπὸ τῆς 21 Ἀπριλίου τοῦ 1945 κατήγγειλε τὴν συμφωνίαν αὐτήν, μὲ συγκεκριμένα γεγονότα καὶ δεδομένα. Καὶ δοθέντος πλέον, ὅτι ὑπῆρχε μία ἐπίσημος καταγγελία ἑνὸς Κόμματος καὶ ἠκολούθησαν καὶ αἱ βεβαιώσεις τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν, ὅτι δύο κύριοι ὅροι τῆς συμφωνίας δὲν ἐτηρήθησαν, δηλαδὴ οὔτε ὁ ὅρος τῶν ὅπλων, οὔτε ὁ ὅρος τῶν ὁμήρων, τὸ ὀλιγώτερον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο καὶ θὰ ἔπρεπε, καὶ θὰ εἶχεν ὑποχρέωσιν, νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἦτο νὰ ἀξιώσῃ μέσῳ πλέον καὶ τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας ἐπὶ τοῦ ὅρου τῶν ὁμήρων, ἢ ἀρνουμένων πλέον καὶ τῶν ἐγγυητῶν τῆς συμφωνίας αὐτῆς, νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν, εἶχε πλέον ἀδήριτον ὑποχρέωσιν νὰ προέλθῃ εἰς τὴν καταγγελίαν τῆς συμφωνίας αὐτῆς.

§86Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι σχέδιον ψηφίσματος περὶ ἀκυρώσεως τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας, κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν, παρεπέμφθη εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐκεῖ, τῇ αἰτήσει τῆς Κυβερνήσεως, παρακωλύεται μέχρι σήμερον καὶ δὲν ἀναγράφεται οὔτε εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν....

§87Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐξωτερ.). Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἐκτὸς τοῦ θέματος τῆς ἐπερωτήσεως, τὸ θέμα τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας. Ὁ κ. συνάδελφος, ἐρωτᾶ ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ παλιννόστησιν τῶν ἐν Γιουγκοσλαυΐᾳ ὁμήρων. Συνεπῶς τὸ θέμα αὐτὸ τὸ γενικώτερον, δὲν εἶναι θέμα τῆς ἁρμοδιότητός μου προφανῶς, καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ συζητηθῇ δι’ ἄλλης ἐπερωτήσεως, διότι εἶναι θέμα γενικώτερον. Συνεπῶς, ἂς περιορισθῶμεν μόνον εἰς τὴν ἐπερώτησιν περὶ τῶν ὁμήρων.

§88Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἐντελῶς ἐντὸς τοῦ θέματος, καὶ δὲν νοεῖται ἐπερώτησις, ἀφορῶσα τὴν παλιννόστησιν τῶν ὁμήρων, ὅταν ἡ ἱστορία αὐτὴ τῶν ὁμήρων συνάπτεται ἀπολύτως μὲ τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας, εἶναι ὅρος τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας. Τί εἴδους ἔλεγχον θὰ ἀσκήσωμεν διὰ τὴν μὴ παλιννόστησιν τῶν ὁμήρων, ὅταν ὁ ὅρος αὐτὸς εὑρίσκεται εἰς τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὸ θάρρος, ἢ τὴν δύναμιν, ἵνα ἐκτελέσῃ τὴν συμφωνίαν αὐτήν; Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐκτὸς θέματος ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ; Εἶναι αὐτὴ αὕτη ἡ ἐπερώτησις ἡ συμφωνία τῆς Βάρκιζας. Καὶ δὲν νομίζω πλέον, κύριοι βουλευταί, μεθ’ ὅσα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω, ὅτι εἰς οὐδενὸς τὴν συνείδησιν, εἶναι δυνατόν, νὰ παραμένῃ ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνήργησεν κατὰ τρόπον ἀσύγνωστον, θὰ ἔλεγον, καὶ δὲν συνεκινήθη οὔτε ἀπὸ τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγωνίαν τῶν ἀνθρώπων ποὺ κρατοῦνται ἐκεῖ, οὔτε ἀπὸ τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγωνίαν δύο χιλιάδων οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ζοῦν μὲ τὴν ἀγωνίαν τῆς ἀναμονῆς τῶν προσφιλῶν των καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐκτελέσῃ βασικὸν ὅρον τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν παλιννόστησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὴν βίαν κρατοῦνται εἰς ξένα στρατόπεδα, ὑποφέροντες ἐξακολουθητικῶς τὰ πάνδεινα καὶ ὑποκείμενοι πάντοτε εἰς ἄμεσον κίνδυνον τῆς ζωῆς των.

§89Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔγινε καμμία ἐνέργεια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ ζήτημα αὐτό;

§90Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἔργον ἰδικόν μου νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ποίας ἐνεργείας προῆλθεν ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι, ὅμως, ἡ παρατήρησίς σας λογικωτάτη καὶ τὴν ἐπωφελοῦμαι, διὰ νὰ πληροφορήσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ ἐνέργειαι εἰς τὰς ὁποίας προῆλθεν ἡ Κυβέρνησις καὶ περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσῃ, εὐθὺς ἀμέσως, ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν διαφέρουν καθ’ ὁλοκληρίαν ἀπὸ τὰς παλαιάς, γραφειοκρατικὰς ἐν κυριολεξίᾳ, ἐνεργείας, δηλ. εἶπον............... καὶ ἠρώτησα τὴν Γιουγκοσλαυϊκὴν Κυβέρνησιν.............. Μοῦ ἀπήντησεν ἡ Γιουγκοσλαυϊκὴ Κυβέρνησις..... ....... ἠρώτησα τὴν Γιουγκοσλαυϊκὴν Κυβέρνησιν.... ......... κ.λ.π. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀφήσατε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ μετὰ τὸν ἐλέγχετε.

§92Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σύστασις εἶναι περιττή. Βεβαιωθῆτε, ὅτι πολὺ καλὰ ξέρω τὸν Κανονισμὸν καὶ ἐκεῖνο ποὺ κάμω· διότι ἐγὼ ἀπαντῶ εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ. Καὶ ἐπειδὴ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ξεύρω τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, ἀπαντῶ ἐξ ὑποφορᾶς, ἀπὸ τώρα. Αὐτὴ κ. Μπακόπουλε, ἦτο ἡ τυπικὴ καὶ γραφειοκρατικὴ ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως. Χωρὶς νὰ ἀσκηθῇ οὐδεμία οὐσιαστικὴ πολιτική, οὐδὲν ἀποφασιστικὸν καὶ πρέπον διάβημα, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν καὶ ἦτο ἑπόμενον νὰ λύσῃ τὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα. Δηλ. αἱ ἐνέργειαι δὲν ἦσαν ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐπεβάλλοντο καὶ ἐκ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος καὶ τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα παρεῖχεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ συμφωνία τῆς Βάρκιζας, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἐκ τῆς τεραστίας ἠθικῆς ὑποχρεώσεως τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπαναφέρῃ δύο χιλιάδας ἀνθρώπους εἰς τὰ σπίτια των καὶ νὰ σταματήσῃ τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγωνίαν δύο χιλιάδων οἰκογενειῶν. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς τὸ σημεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§94Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐξωτερ.). Κύριοι συνάδελφοι, σέβομαι καὶ τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ προλαλήσαντος βουλευτοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τῷ ὄντι τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἰδιωτικῶς, ὑπάρχουν χιλιάδες ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται εἰς στρατόπεδα ὡς ὅμηροι, δηλ. περίπου ὡς σκλάβοι, σήμερον εἰς τὰ μέσα τοῦ 20ου αἰῶνος, ἔπειτα ἀπὸ ἕνα πόλεμον ποὺ ἔγινεν διὰ τὴν ἐλευθερίαν, καὶ τὸν πολιτισμόν, βέβαια τοῦτο ἀναμιβόλλως, ὀφείλει νὰ συγκινήσῃ καὶ ἡμᾶς καὶ τὸν κόσμον ὁλόκληρον, τοὐλάχιστον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐμπνέεται ἀπὸ ἀνθρωπιστικὰ αἰσθήματα. Δι’ ἡμᾶς ἐπὶ πλέον ἐνέχει σημασίαν ἀκόμη μεγαλυτέραν, δεδομένου, ὅτι ἐκεῖ ὅλοι μας, σχεδόν, ἔχομεν ἕναν ἀδελφόν, ἕνα συγγενῆ, ἕνα φίλον ἢ τοὐλάχιστον ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους γνωρίζομεν ἢ μὲ τοὺς ὁποίους συνεδέθημεν. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ, τῆς δικαίας ἀγανακτήσεως, μέχρι τοῦ νὰ κατηγορῆται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι παρημέλησε τὸ καθῆκον της ἔναντι τῶν θυμάτων τούτων μιᾶς ἀνηκούστου θηριωδίας, ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις. Ἀναμφιβόλλως θὰ ἦτο ἀσυγχώρητος ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ ἐπερίμενε τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, διὰ νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ποὺ εὑρίσκομαι ἀπό τινων ἡμερῶν, ἔδωσα ἐντολὴν νὰ προσαχθῇ ὁ φάκελλος καὶ νὰ ἐλεγχθοῦν ὅλα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα. Ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, καὶ ὁ κ. ἐπερωτῶν, ὅτι ὁ ὄγκος τῶν ἐγγράφων τῶν ἀνταλλαγέντων, εἶναι τεράστιος. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν, νὰ τὸ μελετήσωμεν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ πάλιν ἐπ’ αὐτοῦ, διότι δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ μείνῃ ἀπληροφόρητος ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀντηλλάγησαν ἔγγραφα, ἐστάλησαν διαμαρτυρίαι ἤδη, ἐστάλησαν ἐκκλήσεις, παρακλήσεις, τόσον πρὸς τοὺς Διεθνεῖς Ὀργανισμούς, ὅσον καὶ πρὸς τὰς Κυβερνήσεις, καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἡ ἀπάντησις, ἡ ὁποία ἔφθασεν εἶναι ὅτι ἄγνωστος τυγχάνει ἡ ὕπαρξις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται ὡς ὅμηροι. Τὰς ἰδιωτικὰς πληροφορίας, δὲν θὰ εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τὶς ἀμφισβητήσω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως, ὅλα τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἀντηλλάγησαν καὶ μὲ τὰς Διεθνεῖς Ὀργανώσεις, μὲ τὴν Οὔνρρα, μὲ τὸν Διεθνῆ Ἐρυθρὸν Σταυρὸν καὶ μὲ τὰς Κυβερνήσεις, τῶν ὁποίων ἐπεκαλέσθημεν τὴν ἐπέμβασιν, ἐν προκειμένῳ, ὅλα τὰ ἔγγραφα αὐτὰ κύριοι, δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ συναγάγωμεν συμπεράσματα σαφῆ καὶ ἀναμφισβήτητα, σχετικῶς μὲ τὴν ὕπαρξιν τῶν ἀνθρώπων κρατουμένων ὡς ὁμήρων. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ ἐπερωτῶν, ἂς εἶναι βέβαιος ὅτι θὰ συνεχίσωμεν τὰς ἐνεργείας μας καὶ ὅτι θὰ πληροφορήσωμεν καὶ πάλιν ἐν καιρῷ τὴν Βουλήν. Ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ὁ ἐπερωτῶν, εἶπεν ὅτι ἤδη ἐγένοντο ψευδεῖς δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι φυσικὰ παραπλανοῦν καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνελάμβανον τὸ ἔργον τῆς ἐξακριβώσεως ὑπάρξεως ὁμήρων. Νομίζω ὅτι ἡ ἐξήγησις αὐτὴ δὲν ὠφελεῖ εἰς τίποτε καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι θέμα μεγάλου ἐνδιαφέροντος, διότι ὑπάρχουν τόσαι οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ζοῦν μὲ τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγωνίαν ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν προσφιλῶν των προσώπων, ἐπειδὴ ὁ ὄγκος τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον ὁ ὁποῖος ἀπὸ προχθὲς εὑρίσκομαι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν ἐξωτερικῶν, εἶναι τεράστιος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἐπερωτῶν κ. συνάδελφος νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν του τὸν φάκελλον αὐτὸν νὰ λάβῃ γνῶσιν προηγουμένως αὐτὸς πρῶτον καὶ κατόπιν, ἐὰν θέλῃ, νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ ζήτημα ἐὰν νομίζῃ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπραξεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον της. Πρέπει νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο, ὅτι τὸ θέμα εἶναι δι’ ἡμᾶς τόσον σοβαρόν, ὥστε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μεταξὺ τῶν ἄλλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ θίξῃ εἰς Ν. Ὑόρκην, θὰ εἶναι καὶ τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως εἶναι συναφὲς μὲ τὴν ὅλην ἀνακίνησιν τῶν ζητημάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ὑπερασπίσῃ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ κατ’ ἀκολουθίαν καὶ τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν κατ’ ἀνάγκην. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι κάπως βεβιασμέναι αἱ κατηγορίαι τοῦ ἐπερωτῶντος κ. συναδέλφου, δικαιολογημέναι μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ πόνου καὶ τῆς ἀγωνίας, τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται καὶ αὐτὸς μαζὶ μὲ τὰς οἰκογενείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀναμένουν τὰ προσφιλῆ των πρόσωπα. Καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ ἀγωνία αὐτὴ συνέχει καὶ τὰς ψυχὰς ὅλων μας, ὄχι μόνον τῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ.

§95Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Πρέπει νὰ πεισθῶμεν ὅτι ἀνεβίωσεν εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν ὁ Χιτλερισμός.

§96Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Μεταξὺ τῶν προσπαθειῶν καὶ τῶν ἐνεργειῶν, τὰς ὁποίας κατέβαλλε μέχρις ὥρας ἡ Κυβέρνησις, μήπως παρελείφθη μία, κατ’ ἐμέ, οὐσιαστικὴ τοιαύτη, ἡ ὁποία θὰ ἔτεινεν εἰς τὸ νὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὰς τέσσαρας συμμάχους Κυβερνήσεις, μία ἐπιτόπιος ἔρευνα, διότι ἄλλως θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ εὕρετε τίποτε. Ἐὰν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπῆγεν ἐκεῖ καὶ δὲν ζητήσῃ νὰ ἐπιτύχῃ τοῦτο, δὲν θὰ κάμετε ποτὲ τίποτε.

§97Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐπιθυμῶ ἁπλῶς νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ πρώτη προσφυγὴ εἰς τὰς συμμάχους Κυβερνήσεις, ἐγένετο ἤδη ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου ἢ Ὀκτωβρίου τοῦ 1945 ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας μου. Ἑπομένως εἰς τὸν φάκελλον θὰ εὑρίσκεται ἡ προσφυγὴ αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητεῖτο ἡ ἐπέμβασις τῶν συμμάχων διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν γεγονότων, διότι τὰ μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης στοιχεῖα ἦσαν ἀνεπαρκῆ, διὰ νὰ στηριχθῇ οἱαδήποτε ἐνέργεια.

§98Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐμὲ προσωπικῶς καὶ τὴν Βουλὴν μᾶς ἱκανοποιεῖ ἡ ἔκφρασις τοῦ συμμερισμοῦ τῶν αἰσθημάτων καὶ τῶν γενικῶν ἀντιλήψεων, αἱ ὁποῖαι ἐξεφράσθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀντικρούσω ὅτι τὸ ἐπ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον δὲν εὐσταθεῖ τὸ περὶ βεβιασμένων, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε, δεδομένου ὅτι τὴν ἐπερώτησίν μου τὴν ἔχω καταθέσει πρὸ ἓξ ὁλοκλήρων μηνῶν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις δέκα βουλευτῶν, περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10 ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρόταξιν;

§100ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης ὑπάρχει πρότασις, δεόντως ὑπογεγραμμένη, διὰ τὴν πρότασιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 97 ἐπερωτήσεως τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἀπευθυνομένης ὡσαύτως πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐφοδιασμοῦ, ἀφορώσης τὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ προμήθειαν γαιανθράκων.

§102Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τῆς προτάσεως.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Βασιλειάδη.

§104Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις νὰ συζητηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 97 ἐπερώτησις, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ πρὸ μηνὸς καὶ πλέον καὶ ἀφορᾷ ὕψιστα οἰκονομικὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ δημόσιον χρῆμα διαρρέει καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὀφείλει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα πρὸς διαφύλαξιν τοῦ δημοσίου θησαυροῦ. Ἐὰν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἔχῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή, δικαίωμά της εἶναι, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ δεχθῇ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης.

§105Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἀφ’ ὅτου ἀρχίσαμε τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς, δὲν γίνεται τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ προτάσσωνται ἐπερωτήσεις καὶ μένουν ἄλλαι σοβαραὶ ἐπερωτήσεις χωρὶς νὰ συζητοῦνται. Νομίζω ὅτι ὁ Κανονισμός, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περὶ προτάξεως κατόπιν προτάσεως βουλευτῶν, ὁμιλεῖ περὶ ὡρισμένων σοβαρωτάτων ὑποθέσεων, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας κλπ. Διαρκῶς ὑποβάλλονται προτάξεις ἐπερωτήσεων καὶ ἐρωτῶ, πότε ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ συζητηθοῦν αἱ ἄλλαι ἐπερωτήσεις; Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ σειρὰ τῶν ἐπερωτήσεων, εἰς πολὺ δὲ ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις νὰ ἀποφαίνεται ἡ Βουλὴ περὶ προτάξεως μιᾶς ἐπερωτήσεως. Ὑποθέτω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν πρόταξιν.

§106Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ὁ συνάδελφος κ. Βασιλειάδης, ἀνέφερεν ὅτι διασπαθίζεται ὁ πλοῦτος τοῦ Δημοσίου κλπ. Διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις, εἶμαι σύμφωνος νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις ὑπ’ ἀριθ. 97 τοῦ κ. Βασιλειάδη.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρόταξιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 97 ἐπερωτήσεως, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρόταξις. Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον.

§109Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ ὅτι ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ὑπὸ τὰς ἰδιαζούσας περιστάσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα σήμερον, δὲν εἶναι καὶ τόσον εὐχάριστος, ὅταν λαμβάνῃ χώραν μόνον ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι δίδει λαβὴν εἰς παρερμηνείας, διότι νομίζει ἡ Κυβερνητικὴ πλειοψηφία ὅτι ἀσκοῦμεν τὸν ἔλεγχον οὐχὶ δι’ ἄλλον λόγον ἀλλὰ μὲ ἀπώτερον σκοπὸν τὴν δυσφήμισιν ἢ τὴν ἀνατροπὴν τῆς Κυβερνήσεως. Μακρὰν ἀφ’ ἡμῶν ἡ ὑποψία αὕτη, κύριοι βουλευταί, θὰ ἦτο ἐξαιρετικῶς εὐχάριστον ἐὰν ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων, ὁ ἔλεγχος ἠσκεῖτο καὶ ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας ὡς ἐγένετο καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ ἰδιαιτέρως ἐπὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα ἔχουν ζωτικὴν σημασίαν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ ἀνοικοδόμησιν τῆς Χώρας. Ὁμιλῶν πρό τινων ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν φίλτατος συνάδελφος κ. Θεοφανόπουλος, ἔκαμε ἔκκλησιν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν λέγων ὅτι, δὲν πρέπει νὰ λησμονήσωμεν τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι πένονται ἐντελῶς. Ἐρωτῶ ὅθεν τὴν Βουλὴν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν τὰ οἰκονομικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ὥστε νὰ ἐνισχυθοῦν αἱ δύο αὐταὶ τάξεις, καθ’ ἣν στιγμὴν μεγάλα χρηματικὰ ποσά, φθάνοντα τὰ ποσὰ τῶν δισεκατομμυρίων, διαφεύγουν καὶ κατανέμονται μεταξὺ ὡρισμένων κύκλων, ἐνῷ θὰ ἠδύναντο νὰ εἰσήρχοντο εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον; Καὶ ἤδη νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησίν μου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, οὐχὶ μόνον τὸν σιμερινὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὁ ὁποῖος πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τοὺς Ὑπουργοὺς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἐν τῷ συνόλῳ της. Τὸ ζήτημα, κύριοι, τῆς προμηθείας γαιανθράκων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀφορᾷ ἓν ἐκ τῶν σοβαρωτέρων κονδυλίων τὰ ὁποῖα διατίθενται ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Ὡς εἶναι γνωστὸν εἰς ἡμᾶς, μέχρι τοῦ παρελθόντος Μαΐου ἡ εἰσαγωγὴ τῶν γαιανθράκων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐνηργεῖτο ἐκ μέρους τῆς Οὔνρρα. Ἡ Οὔνρρα μέχρι τοῦ παρελθόντος Μαΐου εἶχε εἰσαγάγει γαιάνθρακας διὰ τοὺς ὁποίους ἐχρεώθη ὁ Κρατικὸς λογαριασμὸς μὲ ἓν ποσὸν, ὡς μοὶ ἐπληροφόρησαν, 6.000.000 δολλαρίων. Ἀπὸ τοῦ Μαΐου ὅμως καὶ ἐντεῦθεν, ὁπότε ἔπαυσε ἡ προμήθεια γαιανθράκων ἐκ μέρους τῆς Οὔνρρα, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀνέλαβε ἀπ’ εὐθείας τὴν προμήθειαν γαιανθράκων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ συγκεκριμένως εἰσήγαγε περίπου 150.000 τόννους ἐκ Νοτίου Ἀφρικῆς καὶ Ἀμερικῆς καὶ ἐκ τῶν ὑπὸ τῆς Γερμανίας παραχωρουμένων ἔναντι τῶν ἐπανορθώσεων. Τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα εἰσήχθησαν κατὰ τὸ τελευταῖον ἑξάμηνον εἶναι περίπου 156.000 τόννοι ἐκ τῶν ὁποίων 92.000 εἶναι ἐξ Ἀμερικῆς, 24.000 τόννοι ἐξ Ἀφρικῆς καὶ 34.000 τόννοι ἐκ Γερμανίας, ἐκ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ὅμως, ἀντὶ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν, ὁπότε ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸ Δημόσιον χρῆμα ἦτο κάτι τὸ ἱερόν, μετὰ μεγάλης γενναιοδωρίας καὶ βαρυτάτης ἀμελείας διεχειρίσθη τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἀνέθεσε δι’ ἀποφάσεως τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου τὴν ὅλην ὑπόθεσιν εἰσαγωγῆς τῶν γαιανθράκων, εἰς τὴν Ἕνωσιν τῶν εἰσαγωγέων γαιανθράκων.

§110Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ εἶναι ἁπλῆ ἐπανάληψις τῆς ἀποφάσεως τῆς 12ης Φεβρουαρίου 1946.

§111Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ τοῦ Μαΐου δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Κράτους προμηθείας γαιανθράκων, διότι τότε ἦτο ἡ Οὔνρρα.

§112Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἡ ἀπόφασις διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησα, ἔχει ἡμερομηνίαν τοῦ Μαΐου. Ἡ σύμβασις ἡ ὁποία ἐγένετο μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἑνώσεως τῶν Εἰσαγωγέων γαιανθράκων, ἀνεζητήθη ὑπ’ ἐμοῦ εἰς ὅλας τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, διὰ νὰ λάβω γνῶσιν, καὶ δὲν ἀνευρέθη.

§113Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἐὰν ἀπευθύνεσθε εἰς ἐμέ, θὰ διέτασσα τὴν ὑπηρεσίαν μου νὰ σᾶς τὴν δώσῃ. (Θόρυβος).

§114Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ἐπὶ θεμάτων τοιαύτης σημασίας, πρέπει ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ μετὰ ἰδιαιτέρας προσοχῆς νὰ παρακολουθῇ ἕνα βουλευτὴν ἀναπτύσσοντα τὸ θέμα του. Ἐὰν ὁ ἀναπτύσσων τὸ θέμα ὑποπέσῃ εἰς ἀνακριβείας, βεβαίως, ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸν ἐλέγξητε καὶ ἐὰν ἔχετε ἀντίθετον γνώμην δὲν ἔχετε παρὰ νὰ μὲ διαδεχθῆτε εἰς τὸ Βῆμα. Ἔλεγα, λοιπόν, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀνέθεσε διὰ συμβάσεως, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, τὴν πρακτόρευσίν του διὰ τοὺς εἰσαγομένους γαιάνθρακας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἰς τὴν Ἕνωσιν Εἰσαγωγέων γαιανθράκων ἐπὶ προμηθείᾳ 5% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ φορτίου, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσήγετο ἐν Ἑλλάδι. Καὶ μέχρι αὐτοῦ τοῦ σημείου, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ λέγει ὅτι ὑπῆρξε καὶ προγενεστέρα ἀπόφασις, ληφθεῖσα κατὰ μῆνα Φεβρουάριον, οὐδὲν τὸ ψεκτόν. Ἡ ἐν Ἑλλάδι ἕνωσις εἰσαγωγέων, εἶναι περιττὸν νὰ ἀναφέρω τὰ ὀνόματα τῶν ἀπαρτιζόντων τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον αὐτῆς, διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ τὸ ζήτημα ὡς προσωπικόν, ἀνέθεσε τὴν μὲν Ἀντιπροσωπείαν ἐν Ἀγγλίᾳ εἰς ἕνα ὅμιλον ἀπαρτιζόμενον ἀπὸ μερικοὺς Ἕλληνας καὶ Ἄγγλους ἐμπορευομένους τὸν γαιάνθρακα, οἱ ὁποῖοι προβαίνουν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ γαιάνθρακος, τὴν ναύλωσιν τῶν πλοίων καὶ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ φορτίου διὰ τὴν μεταφορὰν αὐτοῦ εἰς Ἑλλάδα, εἴτε ἐξ Ἀμερικῆς ἢ ἐξ Ἀγγλίας. Ἀλλὰ ὡς ἐπίσης διὰ τὴν φόρτωσιν καὶ ἀσφάλειαν τῶν φορτίων, τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν ἐκ Γερμανίας, ἔναντι τῶν ἐπανορθώσεων. Πῶς γίνεται ἡ πληρωμὴ τῶν γαιανθρακοφορτίων αὐτῶν; Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πρωτάκουστον τὸ πῶς γίνεται ἡ πληρωμὴ τοῦ γαιάνθρακος. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἤνοιξεν ἀνοικτὸν λογαριασμὸν 18 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, δηλαδὴ περίπου 3 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐπ’ ὀνόματι τῆς Ἑνώσεως Εἰσαγωγέων Γαιανθράκων, ἡ ὁποία ἕνωσις ἐξ αὐτῶν προβαίνει εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ Γαιάνθρακος, τὴν πληρωμὴν τῶν ναύλων καὶ γενικῶν ἐξόδων. Σημειώσατε, ὅτι εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν, τὸν ὑποβληθέντα παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, πρό τινος χρόνου, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, οὐδὲν ἀναγράφεται περὶ τῆς ἀξίας τοῦ γαιάνθρακος, τὸν ὁποῖον προμηθευόμεθα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὸ εἶναι ὄχι μόνον πρωτάκουστον, ἀλλὰ καὶ πρωτοφανὲς διὰ τὴν διαχείρισιν Δημοσίου χρήματος, καὶ μάλιστα ὑλικοῦ τόσον μεγάλης ἀξίας. Ἡ Ἕνωσις τοῦ Λονδίνου προμηθεύει τοὺς γαιάνθρακας κατ’ ἀπόλυτον κρίσιν, ἄνευ οὐδενὸς Κρατικοῦ ἐλέγχου, δηλαδὴ ὑπάρχει τύποις εἷς κρατικὸς ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ, ὡς ὑποτίθεται, τὴν ποιότητα τοῦ γαιάνθρακος, οὗτος εἶναι ὁ ἐμπορικὸς ἀκόλουθος μιᾶς Πρεσβείας, εἴτε ἐν Οὐασιγκτῶνι, εἴτε ἐν Λονδίνῳ, ἡ δὲ καταβαλλομένη ἀξία τοῦ γαιάνθρακος αὐτοῦ καθορίζεται, ὡς ὑποστηρίζεται, ὑπὸ Ἀμερικανικῆς ὑπηρεσίας, ὀνομαζομένης συντετμημένα τῆς O.P.A. (OFFICE OF PRICE ADMINISTRATION), ἡ ὁποία κανονίζει τὸ ἀνώτατον ὅριον τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν δύνανται νὰ πωληθοῦν οἱ γαιάνθρακες καὶ θὰ ἐξαχθοῦν, κατόπιν τῆς ἀδείας τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὁρίζει ὅμως, ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ καὶ τὸ MINIMUM τῆς τιμῆς. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὑπάρχουν, κύριοι βουλευταί, 3.000 ὀρυχεῖα, ἑπομένως ἡ τρέχουσα τιμὴ γαιανθράκων εἰς τὴν ἀγορὰν εἶναι πολλαπλασία τῶν 3.000 ὀρυχείων, ὑπάρχει ἰσχυρὸς συναγωνισμὸς μεταξὺ τῶν ὀρυχείων καὶ προσφέρονται πολλαὶ κατώτεραι τιμαί. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον, κύριοι, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν ποτὲ κατωτέραν τιμήν, προμηθευόμενοι τοὺς γαιάνθρακας εἰς τὸν τόπον τῆς ἀγορᾶς διὰ δημοπρασίας, ἐκ τῆς παραλείψεως ταύτης ἐπερχομένη ζημία τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμούς, τοὺς ὁποίους δύναμαι νὰ θέσω ἐνώπιον ἡμῶν, τὴν ὑπολογίζω τοὐλάχιστον εἰς 60.000–75.000 δολλάρια κατὰ φορτίον τῶν 10.000 τόννων. Ἂν δὲ λάβω ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ γαιάνθρακος σήμερον εἶναι περίπου μεταξὺ 400.000 ἕως 450.000 τόννους ἐτησίως, δύνασθε νὰ ὑπολογίζητε πόσα ὑπέρογκα χρηματικὰ ποσὰ διαφεύγουν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὴν ἀμέλειαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐπιδείξῃ εἰς τὴν προμήθειαν τῶν γαιανθράκων. Δὲν κάμω ἀντιπολίτευσιν, ἁπλῶς ὑποστηρίζω τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην, ἰδιαιτέρας προσοχῆς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν ἀκόμη τῆς Χώρας, διὰ νὰ ἠμπορέσωμε νὰ καταπολεμήσωμε τὸν ἐσωτερικὸν ἐχθρόν. Πολλάκις ἐλέχθη νὰ ἀγοράσωμεν ὅπλα. Πῶς θὰ τὸ κάνωμεν, ὅμως, αὐτό, ὅταν δὲν μένει οὐδὲ ὀβολὸς νὰ διαθέσωμεν δι’ ἕναν παρόμοιον σκοπόν. Ἀλλ’ ἡ ζημία, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται τὸ Δημόσιον, δὲν εἶναι μόνον ἐκ τῆς καταβολῆς τῆς ἀξίας τοῦ γαιάνθρακος, ἀλλὰ ἐκ τῶν λοιπῶν κονδυλίων ναύλων, ἐκπτώσεων εἰδικῶν διὰ τοὺς γαιάνθρακας κλπ. Ὑπεύθυνος διὰ τὰς ζημίας αὐτάς, εἶναι ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις. Τὰ λεγόμενα PICKINGS, τὰ ὁποῖα ἐπιστρέφονται ἐκ μέρους τῶν ἐφοπλιστῶν εἰς τοὺς ναυλωτάς, δὲν ἐκπίπτονται ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ὡς ναυλωτοῦ, ἀλλὰ ἢ παραμένουν ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως εἰσαγωγέων, ἢ δὲν εἰσπράττονται (;). Αὐτὰ δὲ τὰ ποσὰ ἀνέρχονται εἰς πολλὰς χιλιάδας δολλάρια..... Ἐκεῖ, κύριοι, ἔγκειται ἡ μεγάλη ζημία τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Γνωρίζετε δὲ πόσον ποικίλει αὕτη; Ποικίλει ἀπὸ 7–8% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ναύλου. Καὶ γνωρίζετε πόσος εἶναι ὁ ναῦλος; Ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν μέχρις Ἑλλάδος εἶναι 80 σελλίνια κατὰ τόννον. Ὑπολογίσατε 10 χιλ. τόννους ἕνα φορτίον, δηλαδὴ 40 χιλ. λίρες, δηλαδὴ ἄνω τῶν 800 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὸ 5% ἔστω ἰσοῦται πρὸς 40 ἑκατομμύρια δραχμάς. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε ὅτι τὰ πίκινς, δηλαδὴ αἱ ἐκπτώσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι διεθνῶς ἀνεγνωρισμέναι, διότι τὰς παραδέχονται ὅλα τὰ ναυτικὰ γραφεῖα, εἶναι 2% ἂν τὸ φορτίον θὰ παραληφθῇ κατόπιν ζυγίσεως ἢ μή, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον δὲν ζυγίζεται, εἶναι ἕνα σελλίνιον κατὰ τόννον, διὰ τὴν ἐκφόρτωσιν εἶναι 2%, προμήθεια ναυλωτῶν κλπ., τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται καὶ ποικίλουν 7–8%, ὥστε ἀντιλαμβάνεσθε τὴν σοβαρὰν ζημίαν τοῦ Δημοσίου.

§115Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὑφίστανται καὶ σήμερον αἱ συνήθειαι αὐταὶ ἢ εἶναι προπολεμικαί;

§116Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἀπολύτως ὑφίστανται.

§117Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Προηγουμένως εἴπατε ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις καθορίζει τὸ ποσὸν τοῦ γαιάνθρακος.

§118Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Τὴν ἀνωτέραν τιμήν, τώρα ὁμιλῶ διὰ τὸν ναῦλον.

§119Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἴπατε ὅτι ὑπάρχουν 3.000 ὀρυχεῖα, τὰ ὁποῖα συναγωνίζονται εἰς τὰς τιμάς. Κατὰ συνέπειαν ἡ μία σας δήλωσις μὲ τὴν ἄλλην συγκρούονται.

§120Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δὲν παρηκολουθήσατε, φαίνεται, τί εἶπον. Τὸ γραφεῖον καθορισμοῦ τιμῶν, καθορίζει τὴν ἀνωτάτην τιμήν, εἶπον, οὐχὶ ὅμως καὶ τὴν κατωτάτην. Ἡ κατωτάτη εἶναι ἐλευθέρα καὶ εἶναι ζήτημα ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ. Ἔρχομαι δὲ νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, τὸ ὁποῖον τελευταίως ὡς ἐπαίτης περιφέρει τὸν δίσκον τῆς ἐπαιτείας, διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ κινήσῃ ἀφ’ ἑνὸς τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δυνηθῇ νὰ πληρώσῃ μερικὰς ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας, τὰς ὁποίας ἀπολύτως ἔχει, σᾶς ἐρωτῶ, ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιδεικνύῃ αὐτὴν τὴν γενναιοψυχίαν καὶ γενναιοδωρίαν καὶ νὰ μὴ παρακολουθῇ μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς τὸ ζήτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι ζωτικώτατον καὶ διὰ τὸ ὁποῖον διαθέτει ἄνω τῶν 15 ἑκατ. δολλαρίων ἐτησίως; Λάβετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ ἀποζημίωσις τὴν ὁποίαν θὰ μᾶς καταβάλῃ ἡ Βουλγαρία διὰ πολεμικὰς ἀποζημιώσεις, ἀνέρχεται μόνον εἰς 55 ἑκατομμύρια δολλάρια, καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος διαθέτει 15 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐτησίως διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ γαιάνθρακος. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγένετο μία δημοπρασία, ἂν ὄχι διεθνής, μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων γαιανθρακεμπόρων, ἡ ὁποία νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν προμήθειαν τῶν ἀπαιτουμένων γαιανθράκων εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, μὲ σοβαρὰν οἰκονομίαν τοῦ Δημοσίου χρήματος. Νομίζω ναί, ἠδύνατο καὶ δὲν ἔλαβε χώραν εἴτε ἐκ κακοῦ ὑπολογισμοῦ, εἴτε ἐξ ἀμελείας εἴτε καὶ ἐκ δόλου. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν ἐγὼ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀνεύρω τὸν λόγον, ἀλλὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ κάμω τὴν πρότασιν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ καταρτίσῃ μίαν διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος, διότι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διασπαθίζεται τὸ Δημόσιον χρῆμα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον; (Χειροκροτήματα. Φωναί: Μάλιστα, μάλιστα). Ἀλλ’ ἔχω καὶ κάτι πλέον συγκεκριμένον, νὰ καταγγείλω ἐνώπιον ὑμῶν, κύριοι. Μοῦ ἐδόθη ἡ πληροφορία ἐκ μέρους τῆς ὑπηρεσίας, ὅτι ἐσκέφθησαν πρὸς στιγμὴν νὰ προκηρύξουν δημοπρασίαν διὰ τὴν προμήθειαν γαιανθράκων καὶ δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον δὲν ἔλαβε χώραν. Εὑρέθησαν Ἕλληνες γαιανθρακέμποροι, οἱ ὁποῖοι προσέφερον γαιάνθρακα τῆς αὐτῆς ποιότητος καὶ δύναμαι νὰ εἴπω ἀκόμη καλυτέρας, διότι, καθὼς πρέπει νὰ γνωρίζητε πολλοὶ ἐξ ὑμῶν, ἡ ποιότης τοῦ γαιάνθρακος ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς θερμίδας, ἀπὸ τὴν τέφραν καὶ ἀπὸ τὰ πτητικά. Τὸ Κράτος ἐπρομηθεύθη γαιάνθρακα μὲ 6.500 θερμίδας κατὰ τόννον, ἐνῷ τοῦ προσεφέρθη γαιάνθραξ μὲ 7.600 κατὰ τόννον καὶ τιμὴν 5½ δολλάρια εὐθηνότερον κατὰ τόννον. Καὶ ἐν τούτοις ἡ προσφορὰ αὐτὴ δὲν ἐγένετο ἀποδεκτή.

§121ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ ἔγγραφα κατατεθειμένα εἰς Ὑπουργεῖον; Ἀγχόνη πρέπει νὰ στηθῇ.

§122Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Μάλιστα, ἐλέχθη τότε ὅτι τὸ Δημόσιον εἶχεν ἀνάγκην νὰ εἰσαγάγῃ γαιάνθρακα ἐκ τοῦ ὀρυχείου Ποκαχόντας — εἶναι ἕνα γνωστὸν γαιανθρακωρυχεῖον ἐν Ἀμερικῇ — τοῦ ὁποίου ἡ ποιότης εἶναι ἐξαιρετικὴ καὶ ἐδικαιολογήθη ἡ ὑπηρεσία, ἐν ἀγνοίᾳ θέλω νὰ πιστεύω τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ὅτι ἐζήτει γαιάνθρακα βαθείας ἐξορύξεως. Κατέχω ἐπιστολὴν τοῦ ὀρυχείου τούτου, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς μόνον ἐπιφανειακὸν γαιάνθρακα διαθέτει τὸ ὀρυχεῖον, διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ κάμουν βαθεῖαν ἐξόρυξιν πρὸς ἐξαγωγὴν ἐξ Ἀμερικῆς καὶ δὲν διαθέτουν ἄδειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ὅταν ἀπὸ ἕνα φορτίον 10 χιλ. τόννων τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐζημιώθη 750 ἑκατομ. δραχμ. νομίζετε ὅτι δὲν ἀξίζει τὸν κόπον, κύριοι, ν’ ἀσχοληθῶμεν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου; Νομίζετε ὅτι αὐτὰ τὰ χρήματα δὲν εἶναι ἀναγκαῖα εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον; Νομίζετε ὅτι μὲ αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνέλθουν δι’ ἕν ἔτος εἰς τὸ ποσὸν τῶν 2–3 δισεκατομμυρίων, δὲν θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς συνταξιούχους καὶ νὰ πληρώσῃ τὰς ἀπολύτως ἀναγκαίας δαπάνας; Νομίζω ὅτι ἡ παραμέλησις αὐτὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων εἶναι βαρυτάτη. Εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν της νὰ παράσχω οἱανδήποτε πληροφορίαν ἢ στοιχεῖον συμπληρωματικόν, τῶν ὁποίων ἔχουν ἀνάγκην, ἐφ’ ὅσον οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ δὲν θὰ δώσουν εἰς τὴν Βουλὴν σαφῆ στοιχεῖα τῆς διαχειρίσεως τοῦ γαιάνθρακος. Καὶ ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν ἵνα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος της καὶ νὰ δεχθῇ τὸν καταρτισμὸν διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, πρὸς ἐξέτασιν τοῦ θέματος ἐν τῷ συνόλῳ του, διὰ τὴν διαχείρισιν καὶ τὸν τρόπον τῆς προμηθείας τῶν γαιανθράκων. (Χειροκροτήματα).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Ἐπειδὴ εἶναι πολλοὶ οἱ ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν, ἐὰν ἡ Βουλὴ δέχεται, νὰ διακόψωμεν διὰ τὴν Δευτέραν.

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀφοῦ ἀκούσωμεν πρῶτα τὸν κ. Ὑπουργόν.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§126Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ προκαταβολικῶς εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. συναδέλφου περὶ διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἴσως νὰ μὴ χρειασθῇ νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις. Τὰ ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος, νομίζω ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται πλήρως πρὸς τὴν πραγματικότητα.

§127Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἴπατε τὴν λέξιν πλήρως;

§128Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν καὶ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ γαιάνθρακος, τὴν προμήθειάν του καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μεταφοράν του. Καὶ ὄχι ὅσον ἀφορᾷ τὰς κατηγορίας ποὺ διετυπώσατε κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὰς τὰς ἀποκρούω ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον. Δὲν ἀποδίδω κακὴν πρόθεσιν εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἠθέλησε νὰ κάνῃ μίαν ἀντιπολίτευσιν στεῖραν, ἀλλὰ μᾶλλον ὅτι αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχει, δὲν εἶναι ἀρκετὰ ἐξηκριβωμέναι ἐκ μέρους του. Κύριοι βουλευταί, ἡ εἰσαγωγὴ τῶν γαιανθράκων καὶ ἡ ἐν γένει διαχείρισίς των ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον, ἔγινε, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, κατὰ τὸν τελειότερον τρόπον. Θὰ ἦτο δὲ εὐτύχημα διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐὰν ὅλων ὧν εἰσαγομένων ἐφοδίων ἡ διαχείρισις ἐγένετο καθ’ ὅμοιον τρόπον. Πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἐγὼ θεωρῶ μεγίστην ἐπιτυχίαν τὴν ἀνάθεσιν τῆς διαχειρίσεως τῶν γαιανθράκων εἰς τὴν «Ἕνωσιν τῶν γαιανθρακεμπόρων», μεγίστην ἐπιτυχίαν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ταχείας εἰσαγωγῆς καὶ ταχείας διαθέσεώς των. Εἶναι τὸ μόνον εἶδος, τὸ μόνον ἐφόδιον τὸ ὁποῖον δὲν ἐσημείωσε ποτὲ καθυστέρησιν εἰσαγωγῆς. Πάντοτε ὑπῆρξαν ἀπολύτως ἐπαρκεῖς αἱ ποσότητες γαιάνθρακος διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Χώρας, μὲ τὰς καλυτέρας δυνατὸν τιμὰς καὶ μὲ τὰ μικρότερα δυνατὸν ἔξοδα. Ἡ «Ἕνωσις τῶν γαιανθράκων» ἐνεργεῖ ὡς πράκτωρ τοῦ Δημοσίου καὶ ὄχι δι’ ἴδιον λογαριασμόν. Εἶναι ἕνας ὀργανισμὸς δηλαδὴ καθαρῶς κρατικός, ἐλεγχόμενος κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ΕΦ–ΕΞ διὰ συνεργείου τελωνειακῶν ὑπαλλήλων, ἐντὸς τῆς ἑνώσεως τῶν γαιανθρακεμπόρων ἐγκατεστημένων. Ἀπὸ συνεργεῖον τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἐντὸς τῆς «Ἑνώσεως τῶν εἰσαγωγέων.......».

§129Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐζήτησαν νὰ φύγουν αὐτοί, διότι δὲν τοὺς δίδονται τὰ στοιχεῖα πρὸς ἔλεγχον;

§130Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἔχετε πολὺ λάθος, κύριε συνάδελφε. Καὶ σᾶς εἶπον ὅτι αἱ πληροφορίαι σας δὲν εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμέναι. ...Ἐπίσης καὶ ὑπὸ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου, ὁ ὁποῖος μετέχει τοῦ Συμβουλίου τῆς ἑνώσεως γαιανθράκων. Τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος παραχωρεῖ πρὸς τὴν ἕνωσιν αὐτήν, ἀνέρχεται εἰς 5% καὶ διὰ ποσὸν μέχρι 15 χιλ. τόννων. Ἐὰν ἡ εἰσαγωγὴ ὑπερβῇ τὰς 15 χιλ. τόννους, δὲν ἔχουν κανὲν δικαίωμα προμηθείας. Ἡ προμήθεια αὐτὴ περιλαμβάνει, ἐπίσης, καὶ τὰ γενικὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα συνήθως κατὰ μέσον ὅρον, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῶν ἁρμοδίων κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, ἀνέρχονται εἰς 3,11%, δηλαδὴ πράγματι ἡ προμήθεια διὰ τὰ μέλη τῆς Ἑνώσεως Γαιανθράκων φθάνει τὸ 1,83% περίπου. Ἐὰν δὲ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ γαιανθράκων ἀνέρχεται εἰς 30 χιλ. τόννους μηνιαίως, τότε ἡ προμήθεια αὐτὴ μειοῦται κατὰ τὸ ἥμισυ, διότι προσφέρεται ἐργασία διὰ διπλάσιον ποσὸν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ περισσότερα ἔξοδα καὶ ἐν γένει περισσότερον προσωπικόν. Αὐτὸ ὅσον ἀφορᾷ τὴν «Ἕνωσιν Γαιανθράκων» καὶ τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας της καὶ τῆς διαχειρίσεώς της. Τὰ ἀναφέρω αὐτὰ διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις καταδολιεύσεως τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, ἐφ’ ὅσον πᾶν ποσὸν τὸ ὁποῖον εἰσάγεται εἰς τὸ Ταμεῖον της εὑρίσκεται ἀπολύτως ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους. Καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ οἱονδήποτε ποσὸν τὸ ὁποῖον δὲν δικαιολογεῖται ἐκ τῆς προμηθείας αὐτῆς, εἶναι κεφάλαιον κρατικὸν καὶ θὰ περιέλθῃ εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τώρα γενικῶς τὰ τῆς κινήσεως τῶν γαιανθράκων ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον. Ἡ προμήθεια τῶν γαιανθράκων διαιρεῖται εἰς 4 φάσεις. Ἡ πρώτη, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1944 μέχρι 31 Μαρτίου 1945. Τὴν ποσότητα τῶν γαιανθράκων μᾶς τὴν ἐπρομήθευεν ἡ Ἔμ–Ἔλ, καὶ ἀνήρχετο εἰς 46 χιλ. τόννους. Ἡ δευτέρα φάσις, ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1945 μέχρι τέλους τοῦ 1945. Κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, τὸν ἀναγκαιοῦντα γαιάνθρακα μᾶς ἐπρομήθευεν ἡ Οὔνρρα καὶ ἀνήρχετο εἰς 178 χιλ. τόννους. Τρίτη φάσις, ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1946 μέχρι 30ῆς Ἰουνίου 1946. Τὸν γαιάνθρακα τῆς περιόδου αὐτῆς τὸν ἠγοράσαμε ἀπὸ τὴν Οὔνρρα, ἀνῆλθε δὲ ἡ ποσότης του εἰς 182 χιλ. τόννους καὶ ἐστοίχισε 36 ἑκατομ. δολλάρια, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος. Πάντως πρόκειται περὶ εἴδους τὸ ὁποῖον μᾶς ἐκομίσθη παρὰ τῆς Οὔνρρα μὲ ὡρισμένας τιμὰς καὶ κατεβάλομεν τὴν ἀξίαν ἄνευ ἄλλου ἰδιαιτέρου ἐκ μέρους μας ἐλέγχου, τὸν ὁποῖον δὲν ἔχομεν ἄλλωστε τὴν δυνατότητα νὰ πραγματοποιήσωμεν. Τετάρτη φάσις, ἀπὸ 1.7.1946 μέχρι 30.9.1946, δηλαδὴ μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου, εἰσαγωγὴ 75 χιλ. τόννοι. Αὐτὰς τὰς ποσότητας τὰς ἠγόρασε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀπ’ εὐθείας διὰ τῆς «Ἑνώσεως Γαιανθράκων» ὡς πράκτορος αὐτῆς. Καὶ τὰς ἠγόρασε ἀπὸ τὴν ἰδία πηγήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἠγόρασε καὶ ἡ Οὔνρρα, βάσει τῶν ἀποφάσεων τῆς «Εὐρωπαϊκῆς ὀργανώσεως Γαιάνθρακος», ἐπιτυχὸν τὰς καλλιτέρας τιμάς. Λόγῳ τῆς ἐπιμελοῦς διαχειρίσεως ἡ ποσότης, ὅπως εἶπον, ἀνῆλθεν εἰς 75 χιλ. τόννους καὶ κατενεμήθη κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον, ὅπως ξεύρετε αἱ ποσότητες αὐταὶ χορηγοῦνται βάσει ἀλλοκασιὸν τὰς ὁποίας ὁ διεθνὴς ἔλεγχος τῶν γαιανθράκων παραχωρεῖ εἰς τὰ διάφορα Κράτη καὶ καθορίζει τὰς Χώρας ἀπὸ τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξαγωγή του. Εἰσήχθησαν, λοιπόν, 75 χιλ. τόννοι ἀπὸ τὰς χώρας αὐτάς, βάσει ἀδειῶν εἰσαγωγῆς ποὺ μᾶς παρεχώρησεν ὁ διεθνὴς ἔλεγχος. «....... (ἀναγινώσκει) .......». Αἱ τιμαὶ τῶν Νοτιοαφρικανικῶν γαιανθράκων, ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρουν, διὰ τὸ ποσὸν τῶν 10.000 τόννων, καθορίζονται ἐπισήμως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Νοτιοαφρικανικῆς Δημοκρατίας, κατὰ τρόπον τοιοῦτον, εἶναι τόσον αὐστηρῶς ἠλεγμέναι, ὥστε νὰ μὴν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφιλοχωρήσῃ, οὐδεὶς ἄλλος ἔλεγχος ἐκ μέρους μας, οὔτε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ δημοπρασία, ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ ποσότης ἦτο ὡρισμένη καὶ ἡ παράδοσις γίνεται ἐκ μέρους τῶν Νοτιοαφρικανικῶν ἀρχῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς 20.000 τόννους ἐκ Λονδίνου, αὐτοὶ ἀποτελοῦν δωρεὰν ὑπὸ μορφὴν ἐπανορθώσεων. Δὲν κατεβάλαμεν οὐδεμίαν ἀξίαν.

§131Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον μᾶς ἦλθεν ἡ ἀπάντησις, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ζητήσωμεν πέραν αὐτῶν, ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, διότι αὐτὰ θὰ χρεωθοῦν, εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος.

§132Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Λοιπόν, διὰ μὲν τοὺς Νοτιοαφρικανικοὺς γαιάνθρακας δὲν γεννᾶται ζήτημα διαφορᾶς τιμῆς. Εἶναι αἱ τιμαὶ ἠλεγμέναι καὶ τὰ κάρβουνα παραδίδονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Νοτιοαφρικανικῆς Δημοκρατίας. Οἱ ἐκ Γερμανίας γαιάνθρακες, εἶναι δωρεάν. Ἀπομένουν οἱ γαιάνθρακες ἐξ Ἀμερικῆς. Οἱ γαιάνθρακες ἐξ Ἀμερικῆς, μέχρι σήμερον προσφέρονται ὑπὸ τοὺς ἑξῆς ὅρους. Αἱ τιμαὶ τῶν γαιανθράκων αὐτῶν, μέχρι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, δηλαδὴ μέχρι τῆς 10 Νοεμβρίου, ἦσαν αὐστηρῶς διατυπωμέναι ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐν γένει ἡ κίνησις τοῦ ἀγαθοῦ αὐτοῦ εὑρίσκετο ὑπὸ ἔλεγχον. Δὲν ἦτο δυνατόν, οὔτε ἡ κίνησις νὰ εἶναι ἄλλη, οὔτε κἂν ἡ τιμὴ ἐλευθέρα, οὔτε κἂν ὑπῆρχε συναγωνισμὸς εἰς τὸ σημεῖον αὐτό.

§133Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐχρειάζετο μία ALLOCATION καὶ δεύτερον ἄδεια τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως.

§134Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἄλλο ὅμως ἦτο τὸ ζήτημα. Ὁ κ. συνάδελφος λέγει, ὅτι ἐὰν εἴχομεν ἄδειαν, θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ κάνωμεν δημοπρασίας.

§135Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἄδεια δίδεται πρὸς εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐφ’ ὅσον εἴχομεν τὴν ἄδειαν ἠμπορούσαμεν νὰ κάνωμεν διαγωνισμόν.

§136Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Διαφωνῶ ἀπολύτως ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἐὰν κάναμεν διαγωνισμόν, θὰ ἐκινδυνεύαμε νὰ χάσωμεν ἐντελῶς τὴν ALLOCATION αὐτήν, διότι ἂν δὲν ἐπαίρναμεν τὰς ποσότητας αὐτάς, ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, θὰ διεγράφοντο.

§137Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐντὸς τοῦ μηνὸς ἐὰν δὲν ἐγίνετο αὐτό, ἐχάνετο ἡ ALLOCA-TION.

§138Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄς μὴ ἐγένοντο ἐντὸς τοῦ μηνὸς αἱ δημοπρασίαι. Ἄς ἐγένοντο πρὸ 3 μηνῶν.

§139Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἐπρόκειτο, λοιπόν, περὶ γαιανθράκων διατετιμημένων καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἀμερικήν. Ὅπως δὲ ἠξεύρετε ὅλοι σας, αἱ διατιμήσεις εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἦσαν εἰς πολὺ χαμηλὸν ἐπίπεδον καὶ εἰς τοιοῦτον μάλιστα βαθμόν, ὥστε νὰ προκληθῇ ἐξέγερσις ὅλων τῶν ἐργαζομένων ἐκεῖ, ὑπὸ μορφὴν ἐμπόρων, βιομηχάνων, μεταλλωρύχων ἢ γαιανθρακωρύχων, τοιαύτη ἐξέγερσις, ὥστε νὰ ἀναγκασθῇ ὁ Πρόεδρος Τροῦμαν νὰ ἄρῃ τὰς διατιμήσεις, διότι ὅπως ἠξεύρετε αἱ διατιμήσεις εὑρίσκοντο σχεδὸν εἰς τὸ προπολεμικὸν ἐπίπεδον, παρὰ τὰς αὐξήσεις τῶν ἐργατικῶν καὶ τῶν μεταφορικῶν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἐπρόκειτο περὶ διατιμήσεων, δὲν ἦτο δυνατόν, νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς, ὅτι θὰ ὑπῆρχε περιθώριον μειώσεως τῶν τιμῶν αὐτῶν. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, ὅμως, ἐκείνης, ἀπὸ τῆς 5ης Νοεμβρίου, πράγματι ἤρχισε νὰ παρατηρῆται ἐλευθερία κινήσεως εἰς τοὺς γαιάνθρακας τῆς Ἀμερικῆς καὶ δι’ αὐτὸ ἡ σκέψις τῆς Ἑνώσεως τῶν Γαιανθράκων ἦτο ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ προβῇ εἰς δημοπρασίας διὰ τὰς νέας πλέον ἀγορὰς, ὄχι δι’ ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἐπραγματοποίησαν μέχρι σήμερον. Καὶ ἔχει καταρτίσει καὶ πρόγραμμα δημοπρασίας. Ἐν τῷ μεταξὺ, ὅμως, προεκλήθησαν αὐταὶ αἱ ἀπεργίαι εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ δὲν ὑπάρχει πιθανότης προμηθείας γαιανθράκων ἐξ Ἀμερικῆς πρὸς τὸ παρόν. Καὶ τίς οἶδε, πότε θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ φόρτωσις τοῦ εἴδους τούτου ἀπὸ ἐκεῖ. Ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι προσφέρει ἄλλος ἔμπορος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκτὸς τῆς Ἑνώσεως, καὶ ὁ ὁποῖος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν μὲ ταλαιπωρεῖ, διὰ νὰ μπῇ εἰς τὴν Ἕνωσιν, πρόκειται περὶ ἑνὸς κυρίου, ἀξιολόγου καθ’ ὅλα, ὁ ὁποῖος πρὸ τοῦ πολέμου, ἀπὸ τοῦ 1939, ζητεῖ νὰ γίνῃ μέλος τῆς Ἑνώσεως τῶν Γαιανθράκων, ἀλλὰ δὲν κατώρθωσε νὰ γίνῃ, διότι δὲν εἶχεν τὰ προσόντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος ἐπιβάλλει.....

§140Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πρόκειται περὶ Ἕλληνος εἰσαγωγέως, ὁ ὁποῖος......

§141Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Δὲν εἶναι εἰσαγωγεύς, δὲν ἦτο ποτὲ εἰσαγωγεύς. Ἦτο παραγγελιοδόχος γαιανθράκων.

§142Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ὁ ὁποῖος ἕνα μοναδικὸν υἱὸν εἶχε....

§143ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ ὄνομά του.

§144Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω καὶ τὸ ὄνομά του. Ὁ ὁποῖος, ἕναν μοναδικὸν υἱὸν εἶχε καὶ τὸν ἐξετέλεσαν οἱ Γερμανοὶ ἐν μέσαις Ἀθήναις. Ὀνομάζεται (δὲν ἠκούσθη). Ἔντιμος πολίτης Ἕλλην, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ἄλλους ξένης ἐθνικότητος.

§145Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Μοῦ ἔδωκε τὴν πληροφορίαν ὁ κ. συνάδελφος. Καὶ ἡ προμήθεια, τὴν ὁποίαν προσέφερεν ὁ ἔμπορος οὗτος, οὔτε κἂν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν πραγματοποιήσωμεν. Ἐπρόκειτο καὶ περὶ κατωτέρας ποιότητος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιληφθῇ ἡ Ἐπιτροπή, ἐὰν θελήσῃ ἡ Βουλή, νὰ ἐκλέξῃ τοιαύτην Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἐξελέγξῃ, τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Θὰ ἴδῃ, τότε, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ γαιανθράκων κατωτέρας ποιότητος, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν ἀκόμα καθίστατο ἀδύνατον νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν εἰσαγωγήν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ναύλους, ἔχω νὰ ἀναφέρω τὰ ἑξῆς: ὅτι σχετικῶς μὲ τὰ Κράτη τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς, οἱ ναῦλοι καὶ τὰ ἀτμόπλοια, ἀκόμη, ποὺ πρόκειται νὰ μεταφέρουν τὰ φορτία, καθορίζονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν τῆς Ἀγγλίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς μεταφορὰς ἐξ Ἀμερικῆς, αὐταὶ κανονίζονται ἀπὸ τὴν Πολεμικὴν Ὑπηρεσίαν Μεταφορῶν. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τοὺς Γερμανικοὺς γαιάνθρακας, αἱ μεταφοραὶ αὐτῶν καθορίζονται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐλέγχου Λονδίνου, χωρὶς νὰ δικαιοῦται οὐδεὶς ἄλλος νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐπίσης τῶν γαιανθράκων τῆς Ἀμερικῆς, οἱ ναῦλοι, ὅπως ἠξεύρετε ὅλοι, εἶναι ὑπὸ ἔλεγχον, καὶ ἐλέγχονται, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι θὰ εὕρωμεν ναύλους εἰς κατωτέρας τιμάς, ἐκείνων, τοὺς ὁποίους αἱ διατιμήσεις καὶ τὰ διάφορα γραφεῖα Μεταφορῶν καθορίζουν. Μέχρι τοιούτου μάλιστα βαθμοῦ, ὥστε τελευταίως, ποὺ ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἀνάγκη νὰ στείλω 3 πλοῖα εἰς τὴν Νότιον Ἀφρικήν, ὅτε ἐπεσημάνθη ὁ κίνδυνος νὰ χάσωμεν τὴν ALLOCATION τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς, ἐπέταξα 3 πλοῖα, καὶ μάλιστα Ἑλληνικὰ τὰ 2, καὶ τὰ ἐναύλωσα, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας, τὰς ἐντόνους, τῶν ἐφοπλιστῶν, διὰ νὰ κατορθώσω καὶ μεταφέρω ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν τὸ κάρβουνο τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς, τὸ ὁποῖον μᾶς παρεχωρήθη ὑπὸ μίαν μορφὴν χαριστικήν, ἐκ μέρους τῆς Νοτιοαφρικανικῆς Κυβερνήσεως, διότι εἴχομεν καθυστερήσεις σημαντικὰς εἰς τὰς μεταφορὰς καὶ εἶχον παρέλθει αἱ τεθεῖσαι προθεσμίαι. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς ἀναθέσεως, δηλαδὴ τῆς κινήσεως τῶν γαιανθράκων, μέσῳ τῆς «Ἑνώσεως τῶν Γαιανθρακεμπόρων», αὐτὸ εἶναι μία ὑπόθεσις, ἡ ὁποία ἐξητάσθη ἐπανειλημμένως ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις καὶ συγκεκριμένως, τελευταίως ὅπως ὁ κ. Στεφανόπουλος ἀνέφερεν, εἰς ἕνα Πρακτικὸν τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου τῆς 12ης Φεβρουαρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἀπεφασίσθη ὅπως εἰς τὸ μέλλον, ἡ κίνησις τῶν γαιανθράκων, ἀνατεθῇ εἰς τὴν Ἕνωσιν τῶν Γαιανθρακεμπόρων. Αὐτὴ ἡ ἀπόφασις ἐπανελήφθη καὶ κατὰ τὸν μῆνα Μάϊον.

§146ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσα εἶναι τὰ μέλη τῆς Ἑνώσεως τῶν Γαιανθρακεμπόρων;

§147Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Δὲν γνωρίζω, ἢ 20 ἢ 30. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω ὑπευθύνους πληροφορίας. Ἐκεῖνο ποὺ ἠμπορῶ νὰ σᾶς τονίσω, εἶναι ὅτι ἡ Ἕνωσις τῶν Γαιανθρακεμπόρων, δὲν λειτουργεῖ ὡς ἐπιχείρησις. Καὶ ὡς Ἕνωσις ἀκόμα, ὑπὸ μορφὴν πράκτορος ποὺ ἐργάζεται, δὲν ἀποκομίζει ἄλλας προμηθείας, αἱ ὁποῖαι νὰ ἐνδιαφέρουν τὰ μέλη της. Αὐτοὶ ἐνδιαφέρονται περισσότερον νὰ ἐξυπηρετήσουν, κατόπιν τῶν πιέσεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐκ μέρους τῶν Ὑπουργείων εἰς τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἐπανειλημμένως ἐζήτησαν νὰ παραιτηθοῦν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία τοὺς ἀναγκάζει νὰ ἀσχολοῦνται μὲ ζητήματα τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ ἐπικίνδυνα δι’ αὐτούς, ἐννοῶ δὲ ἐπικίνδυνα διότι διατυποῦνται κατηγορίαι ἐναντίον ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι οὔτε συμφέρον προσωπικὸν ἔχουν, οὔτε ἐμπόριον δι’ ἴδιον λογαριασμὸν ἀσκοῦν. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον θέλω νὰ καταλήξω, ἐκτὸς ἐὰν κανεὶς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων ζητήσῃ περισσοτέρας πληροφορίας, εἶναι ὅτι περίπτωσις καταδολιεύσεως τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου ἢ κἂν ἀμελείας δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Δέχομαι τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου συναδέλφου νὰ συσταθῇ διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ὁριστικῶς ἡ ὑπόληψις τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐκεῖ, καὶ νὰ ἡσυχάσῃ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἐγένετο καὶ γίνεται κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον.

§148Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἐν σχέσει μὲ ἐκεῖνο ὃ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι ἡ Ἕνωσις Γαιανθράκων ἐξυπηρετεῖ μόνον τὸ Δημόσιον, εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εἴπητε, βάσει τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους μᾶς ἀνεφέρατε, ἀφοῦ ἀφαιρεθῶσι τὰ γενικὰ ἔξοδα, τί ἀναλογεῖ εἰς τοὺς ἐμπόρους αὐτοὺς ὡς κέρδος;

§149Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Εἶπον ἕνα ἀριθμὸν διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην· δὲν ἔχω κάμει τοὺς λογαριασμοὺς αὐτούς.

§150Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἡ οὐσία εἶναι ἐκεῖ, διότι ὅταν παίρνουν 1.000 δολλάρια τὸν μῆνα...

§151Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἀπὸ ποῦ νὰ τὰ βγάλουν; Ἐπὶ 180.000 τόννων τὸ ἔτος, παίρνουν τὸ 5%.

§152Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἐγὼ δὲν θὰ ἐζήτουν οὔτε ἐξεταστικὴ ἐπιτροπή, ἐὰν ἔβλεπον ὅτι ἡ προμήθεια αὐτὴ δίδει εἰς ἕκαστον ἓν μικρὸν ποσὸν ὡς κέρδος, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἐδώσατε, φαίνεται ὅτι τὸ ποσὸν εἶναι σημαντικόν.

§153Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἡ προμήθεια γίνεται βάσει τιμῶν, τὰς ὁποίας ὁρίζει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, δηλαδὴ αὐτοὶ δὲν πωλοῦν τοὺς γαιάνθρακας εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἀλλὰ τοὺς παραδίδουν βάσει διατακτικῶν τὰς ὁποίας ἐκδίδει τὸ Κράτος. Κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, αἱ τιμαὶ ἔχουν μεταβληθῆ καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅλον τὸν κύκλον τῶν ἐργασιῶν διὰ νὰ σᾶς δώσω στοιχεῖα.

§154Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Μπορεῖτε νὰ τὰ προσκομίσετε μέχρι τῆς Δευτέρας;

§155Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Διατὶ νὰ μὴ κάμωμεν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπήν; Ἐγὼ προτείνω κάτι πέραν τούτου, σύστασιν ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα.

§156Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι δυνατὸν τὸ Δημόσιον νὰ προμηθεύεται ἀπ’ εὐθείας, ἄνευ μεσολαβήσεως τῶν ἐξαγωγέων, αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν γαιανθράκων;

§157Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία κατήντησε νὰ εἶναι ὄργανον κρατικόν, ἀντὶ νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὴν ΕΦ–ΕΞ, χρησιμοποιοῦμεν τὴν Ἕνωσιν Γαιανθράκων. Μακάρι νὰ τὸ εἴχωμεν κάμει δι’ ὅλα τὰ εἰσαγόμενα εἴδη, θὰ εἴχωμεν μεγίστην οἰκονομίαν ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§158ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Ἰστοῦρνο δὲν μᾶς εἴπατε.

§159Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Δὲν ὑπάρχει τέτοιο ζήτημα. Ξεύρετε ὅτι ὁ ἔλεγχος ὅλων αὐτῶν τῶν Ναυλοσυμφώνων, καθὼς καὶ τῶν τιμολογίων, γίνεται εἰς μὲν τὸ Λονδῖνον ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἐπιθεωρήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας, ὅπου προΐσταται ὁ πλοίαρχος κ. Βαλασάκης. Πρόκειται περὶ ὑπηρεσίας ἀρτίως ὠργανωμένης καὶ ἄριστα ἐπιτελούσης τὸ καθῆκον της. Διὰ τὴν Ἀμερικὴν εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Ἑλληνικὴ Πρεσβεία νὰ κάμνῃ ἔλεγχον, δὲν περιορίζεται εἰς τὴν θεώρησιν τῶν τιμολογίων, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸ ἄνοιγμα τῆς πιστώσεως εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ φορτωτής, νὰ προσκομίσῃ τὰ τιμολόγια, ἠλεγμένα ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Πρεσβείαν τῆς Ἀμερικῆς. Οὕτω ἐκτὸς τῶν ἄλλων διασφαλίσεων τὰς ὁποίας ἔχομεν, τῶν διατιμήσεων τοῦ ναύλου καὶ τοῦ γαιάνθρακος, ἔχομεν καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς Πρεσβείας ἐν Ἀμερικῇ, καὶ τῆς εἰδικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Λονδίνου. Ἐὰν ὅλα αὐτὰ δὲν μᾶς διασφαλίζουν καὶ χρειάζεται καὶ πέραν τούτου, δὲν ἐννοῶ διατὶ νὰ μὴν τὸ ἐπιβάλωμεν καὶ αὐτό. Νομίζω, ὅμως, ὅτι μὲ τόσον ἔλεγχον καὶ τόσους περιορισμούς, τὸ Δημόσιον διασφαλίζεται ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν διαδικασίαν, ὥστε δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ διεξάγεται καλύτερον πάσης ἄλλης καὶ θὰ ἦτο εὐτύχημα ἂν καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἐφόδια εἴχομεν ἀκολουθήσει τὸ ἴδιον σύστημα καὶ εἴχομεν τὰ ἴδια εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα.

§160Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι δὲν ἔμεινα ἀπολύτως ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ ὅτι δὲν ἀνέτρεψε οὐδὲν ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἀνέφερα. Προτείνω τὸν σχηματισμὸν ἐπιτροπῆς, παρακαλῶ δὲ νὰ συσταθῇ ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ τὸ ταχύτερον πρὸς ἔρευναν τοῦ ζητήματος.

§161Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Καὶ ἐγὼ τὸ ἐζήτησα αὐτό.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν ἀποδοχῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς προτάσεως περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ συζήτησις θεωρεῖται τερματισθεῖσα. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν;

§163ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 5.30′ μ. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις, ἐπερωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.15′ μ. μ.).