1946.12.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 80ὴ

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.10 μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κίνιας καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ἀδαμαντοπωλῶν Ὡρολογοποιῶν καὶ Ἀργυροχρυσοχόων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ζητούντων ὅπως περιληφθοῦν ὡρισμέναι προστατευτικαὶ διατάξεις διὰ τὴν τάξιν των εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1946 συμβάσεως μεταξὺ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Σαλ. Ντουέλμπλουμ διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ἐν Ἑλλάδι βιομηχανίας ἐπεξεργασίας Ἀδαμάντων». Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ὑπόμνημα ὑπὲρ ἑκατὸν ὁπλιτῶν τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς ἀπολυθέντων δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 783)45 Α. Ν. καὶ αἰτούντων τὴν ἐπανακατάταξίν των. Ὁ Σύλλογος τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων Ἀργολίδος διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐγκατάλειψίν των καὶ ζητεῖ ἄμεσον αὔξησιν συντάξεων, χορήγησιν τροφίμων, εἰδῶν ἱματισμοῦ κλπ. Ὁ Σύλλογος Ἀρτοποιῶν Χανίων καὶ τὸ Σωματεῖον Ἀρτοποιῶν Ἄρτης ζητοῦν ταχεῖαν συζήτησιν καὶ ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ Ἀρτοποιῶν καὶ λειτουργίας Ἀρτοποιείων». Ὑπάλληλοι συνταξιοῦχοι, μικροεπαγγελματίαι ἀγορασταὶ ἀκινήτων Πατρῶν διαμαρτύρονται ἐντονώτατα διὰ τὴν μὴ εἰσέτι κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114)46 Συντακτικῆς Πράξεως.

§5Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχουν νεκρωθῆ ὅλαι αἱ συναλλαγαί, ἔχει σταματήσει ἡ ἰδιωτικὴ οἰκονομία νὰ κινῆται. Πρέπει τέλος πάντων νὰ κυρωθῇ ἢ νὰ ἀκυρωθῇ ἡ Συντακτικὴ αὐτὴ πρᾶξις. Ἐπὶ τέλους ἐπικυρώσατέ την, μολονότι τὸ δίκαιον, τὸ νομικόν, τὸ τίμιον, τὸ συμφέρον εἶναι νὰ ἀκυρωθῇ. Ἀλλὰ ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ τελειώσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§6Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν). Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Κυκλάδων ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 3685. Ὁ Α. Ζέγγος, δημόσιος ὑπάλληλος, πωλητὴς ἀκινήτου κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ζητεῖ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ ἀκινήτου του. Οἰκονομικοὶ Ἔφοροι Αʹ Τάξεως παραπονοῦνται κατὰ τῆς κατατεθείσης τροπολογίας «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῶν ὑπηρεσιῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ζητοῦν ἀκύρωσιν ταύτης. Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας (Ὑφυπ. Οἰκον.) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ ἄλλων διατάξεων» καὶ 2) «περὶ ἐπικυρώσεως καὶ ἀκυρώσεως νομοθετημάτων τῆς περιόδου τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς ἀφορώντων τὴν διεξαγωγὴν δικῶν τοῦ Δημοσίου». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέιει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 10 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59) 1945 Συντακτικῆς Πράξεως». 2) «Περὶ ἀναπροσαρμογῆς ἐνίων περιοδικῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου». 3) «Περὶ παρατάσεως ἐπὶ ἓν ἔτος τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ Προέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους» καὶ 4) «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τὸ Δημόσιον χρέος». Ἡ ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συγχωνεύσεως τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Κατερίνης Α. Ε. μετὰ τῆς Ἑλληνικῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Α. Ε.». 2) «Περὶ συμπληρώσεως τὴν νομοθεσίας περὶ ὑπηρεσίας ἐκμεταλλεύσεως κρατικῶν αὐτοκινήτων (Υ.Ε.Κ.Α.) καὶ ὑπηρεσίας συγκεντρώσεως καὶ διανομῆς αὐτοκινήτων (Υ.Σ.Δ.Α.)» καὶ 3) «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 645)1945 «περὶ ἀποκαταστάσεως ἐκ τοῦ πολέμου ζημιῶν τῶν Σιδηροδρόμων». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 875)1937 «περὶ βοσκῆς καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῶν περὶ διαχειρίσεως καὶ διοικήσεως δασῶν νόμων». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1946–47 (Δρχ. 26.044.404) καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἔτους 1946–47» (Δρχ. 17.353.310). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Πίψος, Χ. Καραΐσκος, Π. Ἠλιάδης καὶ Ι. Λαυρεντίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς τελούντων ἐντὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μπουρνιᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Μητσιάλης, Ι. Μπουρνιᾶς, Γ. Τζωρτζόπουλος, Ν. Ἀθανασίου καὶ Α. Δερδεμέζης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Θεοφανόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τροποποι-

ήσεως διατάξεως τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ

Α. Ν. 533)1945».

Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Πετροπουλᾶκος, Ε. Ἐμμανουηλίδης, Δ. Σφαέλλος, Γ. Γραφᾶκος καὶ Π. Σπηλιώτης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 10 τῆς 59)1945 Συντακτικῆς Πράξεως». Οἱ βουλευταί κ. κ. Θ. Κονίτσας, Χ. Παναγιούλας, Κ. Μπακόλλας, Β. Κρῖκος καὶ Γ. Ἀστερίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ προσαυξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου». Ὁ κύριος Π. Σωτηρόπουλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§7Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ πληροφορήσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως καὶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅτι εἰς τὴν Ἀχαΐαν ἐνεφανίσθησαν συμμορίαι ἀναρχικῶν αἵτινες ὁρμώμεναι ἐκ τοῦ Πάρνωνος καὶ τοῦ Ταϋγέτου φθάνουν μέχρι τῆς Ζήρια καὶ Παναχαϊκοῦ καὶ νὰ παρακαλέσω τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς νὰ λάβουν ἀπὸ τοῦδε τὰ δέοντα μέτρα ὥστε νὰ μὴ καταλήξωμεν εἰς μοιρολογήματα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχισις τῆς ἑνιαίας συζητήσεως ἐπὶ τῶν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, σχεδίων ψηφισμάτων: 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κ.λ.π.», 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον ΙΓʹ ψηφίσματος «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κ.λ.π.» καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κ.λ.π.». Ὑπενθυμίζω εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους ὅτι ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας ἰσχύει καὶ παρακαλῶ τοὺς μέλλοντας νὰ ἀγορεύσουν νὰ ἔχουν τοῦτο ὑπ’ ὄψει των. Ὁ κύριος Η. Λαγᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§9Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν βαθυτάτην διαταραχὴν τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν εἰς τὸν κρατικὸν ὀργανισμὸν ὁ πόλεμος καὶ ἡ κατοχή, ἐπεβάλετο ἡ ἐκκαθάρισις καὶ ἐξυγίανσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἀπετέλει τοῦτο ὄχι μόνον ἐθνικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀνάγκην, ἀλλὰ καὶ σαφῆ ἐπιταγὴν τοῦ λαοῦ, τὴν ὁποίαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρίδῃ ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία. Ἔπρεπε νὰ ἀναστηλωθῇ ἡ ἔννοια τοῦ Κράτους, νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἰδέα τῆς νομιμότητος καὶ τῆς διοικητικῆς τάξεως εἰς τὸν κρατικὸν ὀργανισμόν. Ἔπρεπε ἡ ἔννοια τῆς χρηστῆς διοικήσεως νὰ ἐμπεδωθῇ καὶ νὰ ἐνισχυθῇ. Ἔτι περαιτέρω ἔπρεπε νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ποιοτικὴ βελτίωσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν ὄχι μόνον διὰ νὰ φθάσουν τὸ προπολεμικὸν αὐτῶν ἐπίπεδον ἀλλὰ ἀκόμη περαιτέρω διὰ νὰ δυνηθῇ τὸ Κράτος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ηὐξημένας ἁρμοδιότητας αἱ ὁποῖαι ἐκ τῆς φύσεως τῶν μεταπολεμικῶν συνθηκῶν τοῦ ἐπιβάλλονται. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐντὸς μιᾶς τριακονταετίας ἔχουν λάβει χώραν τέσσαρες ἐξυγιάνσεις. Ἀναφέρω τὸ γεγονὸς ὄχι μόνον διὰ νὰ τονίσω ὅτι ἡ μοῖρα τῆς παρούσης ἐξυγιάνσεως θὰ εἶναι οἵα καὶ τῶν παρελθουσῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος ἐπὶ τοῦ ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ πορίσματα, καὶ ἡ πεῖρα τῶν παρελθουσῶν ἐξυγιάνσεων νὰ ἀποτελέσουν πολύτιμον ὁδηγὸν διὰ τὴν ἤδη ἐπιχειρουμένην. Ἔπρεπε τὰ κριτήρια νὰ εἶναι αὐστηρῶς ἀντικειμενικὰ καὶ τὰ μέσα, αἱ μέθοδοι τῆς ἐξυγιάνσεως νὰ εἶναι τοιαῦται ὥστε νὰ μὴ προσφέρωνται εἰς οὐδεμίαν διαβολήν. Ἔπρεπε τὰ κριτήρια νὰ εἶναι αὐστηρῶς ἀντικειμενικά, δηλαδὴ νὰ συνίστανται εἰς πράξεις ἢ παραλείψεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαπιστωθοῦν καὶ νὰ ἐλεγχθοῦν ἐπακριβῶς. Ἀτυχῶς τὸ ψήφισμα ὡς ἀρχικῶς διετυπώθη, ὡς ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καὶ ὡς μεταγενεστέρως ἐτροποποιήθη αὐτὴν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀντικειμενικότητος τῶν κριτηρίων δὲν τὴν τηρεῖ, δὲν τὴν ἱκανοποιεῖ. Ἐν τῷ ἄρθρῳ 2 καθορίζονται οἱ λόγοι, τὰ κριτήρια τῆς ἐξυγιάνσεως. Τὰ κριτήρια αὐτὰ εἶναι 4. Ἐξ αὐτῶν τὸ δεύτερον καὶ τρίτον εἶναι κριτήρια διὰ τὰ ὁποῖα πραγματικῶς δυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν ὅτι ἐνέχουν ἐν ἑαυτοῖς τὴν ἀντικειμενικότητα. Διότι καὶ τὸ γεγονὸς τῆς συνεργασίας μὲ τὸν ἐχθρόν, δύναται πράγματι νὰ ἐξακριβωθῇ καὶ νὰ διαπιστωθῇ, καὶ τὸ γεγονὸς τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν ἀντεθνικὴν στάσιν, εἰς τὴν ἐκδήλωσιν τῆς στάσεως τοῦ Δεκεμβρίου πρέπει νὰ καταστῇ ἀντικείμενον προσεκτικῆς ἐρεύνης καὶ διαπιστώσεως. Τὰ δύο αὐτὰ κριτήρια καὶ ἀδιάβλητα εἶναι καὶ ἀντικειμενικῶς ἐλεγκτέα δύνανται νὰ καταστοῦν. Ἀλλὰ τὸ κριτήριον, ὁ λόγος ὁ περιεχόμενος εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 2, καὶ ἰδίως καὶ κυρίως, οἱ λόγοι τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 2 εἶναι λόγοι οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦν πραγματικὴν ἐπιβολὴν τοῦ κόμματος ἐπὶ τοῦ κρατικοῦ ὀργανισμοῦ, εἶναι λόγοι οἱ ὁποῖοι, εἶναι ἀπολύτως ἐπικίνδυνοι, εἶναι λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους, ἡ ἐπιχειρουμένη ἐξυγίανσις πρόκειται ἀσφαλῶς νὰ ἀποτύχῃ. Τὸ κριτήριον τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 δηλαδὴ τῆς ἀσυμβιβάστου διαγωγῆς τῶν ὑπαλλήλων κατὰ τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀνασταλῆ ἡ λειτουργία τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος, ἡμᾶς τοὐλάχιστον δὲν θὰ μᾶς εὕρισκεν ἀντιθέτους, ἀλλὰ τοῦτο λόγῳ τῆς ἀορίστου διατυπώσεως, λόγῳ τοῦ μὴ αὐστηροῦ καθορισμοῦ τοῦ περιεχομένου τοῦ ὅρου τῆς μὴ ἁρμοζούσης ἢ τῆς ἀσυμβιβάστου διαγωγῆς, οὑτωσεί διατυπούμενον τὸ κριτήριον λέγω τοῦτο παρέχει λαβὴν εἰς πᾶσαν παρεξήγησιν. Ἐπὶ πλέον μᾶς ἄγει εἰς μίαν ἀναδρομὴν διὰ τὴν ὁποίαν πάλιν δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι καθ’ ἑαυτὴν ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας εἶναι ἄκαιρος καὶ ἀμφισβητήσιμος. Οὕτως ἀορίστως, ἄνευ εἰδικωτέρου περιορισμοῦ τοῦ περιεχομένου τοῦ λόγου τούτου, διατυπουμένη ἡ διάταξις, δύναται νὰ ἀγάγῃ εἰς ἀπόλυσιν ἐκ πάσης ἄλλης αἰτίας πλὴν ἐκείνης, διὰ τὴν ὁποίαν ἀναγράφεται. Κυρίως, ὅμως, τὰ κριτήρια τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 2, δηλαδὴ τῆς ἐλλείψεως ἐπιστημονικῆς, εἴτε ἠθικῆς, ὅπως ἀναγράφεται ἐπὶ λέξει εἰς τὸ ψήφισμα, εἴτε ἐπαγγελματικῆς ἐπαρκείας, ὅπως ἐπίσης τὸ κριτήριον τοῦ ἤθους ἢ τῆς σωματικῆς ἢ καὶ πνευματικῆς ὑγείας, συνιστοῦν λόγους ἀπολύτως ἀπαραδέκτους διὰ δύο αἰτίας. Πρῶτον διότι ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας οἱ λόγοι οὗτοι ἀποτελοῦν αἰτίαν ἀποβολῆς τοῦ ὑπαλλήλου ἀπὸ τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Ὅλοι οἱ ὀργανισμοὶ τῶν Ὑπουργείων ὁρίζουν ὅτι, ἐὰν διαπιστωθοῦν τοιοῦτοι λόγοι, ὑπάρχει ὁ τρόπος τῆς ἀποβολῆς τῶν ὑπαλλήλων, προβλέπουν δηλαδὴ ὅλοι οἱ καταστατικοὶ ὀργανισμοὶ τῶν Ὑπουργείων τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Εἰς μίαν καλῶς λειτουργοῦσαν καὶ καλῶς ὑφισταμένην διοίκησιν ἐπέρχεται ἓν εἶδος αὐτοεκκαθαρίσεως ἐκ λόγων παραλλήλων ἢ ἰδίων πρὸς τοὺς ἀνωτέρω. Οἱ λόγοι αὐτοὶ ἔπρεπε συνεπῶς νὰ μὴ ἀποτελέσουν θέμα ρυθμίσεως εἰς ψήφισμα, ἀλλ’ εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θεραπεύεται ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων τῆς νομοθεσίας. Διὰ ποῖον λόγον προσετέθη τὸ στοιχεῖον τοῦτο, δὲν δύναμαι νὰ τὸ κατανοήσω. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἔλλειψις ἤθους, οἱ ὀργανισμοὶ τῶν Ὑπουργείων προβλέπουν κατὰ ποίαν διαδικασίαν θὰ ἀποβληθοῦν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, οἱ στερούμενοι ἤθους. Ἐὰν ἕνας ὑπάλληλος ὑπέπεσεν εἰς βαρύτατον πειθαρχικὸν παράπτωμα, ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν διοίκησιν νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ ἑπομένως δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω διὰ ποῖον λόγον αἱ πειθαρχικαὶ περιπτώσεις ἀνάγονται εἰς κριτήριον, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται εἰς τὸ ψήφισμα τοῦτο. Ἐπίσης δὲν δύναμαι νὰ καταλάβω ποῖα εἶναι τὰ βαθύτερα αἴτια, τὰ ὁποῖα ἤγαγον τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν θέσπισιν τοῦ κριτηρίου τῆς λόγῳ σωματικῆς ἢ ἠθικῆς ἢ καὶ πνευματικῆς καταπτώσεως ἀπολύσεως τῶν ὑπαλλήλων. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εἶναι Συμβούλιον ἰατρῶν ἢ καὶ φρενολόγων, διὰ νὰ ἀποβάλῃ οἱονδήποτε ὑπάλληλον ποὺ θέλουν οἱ Ὑπουργοὶ νὰ χαρακτηρίσουν ὡς φρενοβλαβῆ; Αὐτὸ μοῦ εἶναι ἀκατανόητον. Ἐπὶ πλέον οἱ λόγοι τῆς παραγράφου 4 εἶναι τόσον ἀόριστοι καὶ τόσον συγκεχυμένοι, ὥστε ἀρκεῖ, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ κομματικὸν συμφέρον, ὑπάλληλος ἀνώτατος ὑποβλέπων ἕτερον συνάδελφόν του νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι στερεῖται ἤθους καὶ ἐπαγγελματικῆς ἱκανότητος, ἵνα ἄνευ οὐδεμιᾶς διαδικασίας καὶ οὐδεμιᾶς διαπιστώσεως τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἀποβληθῇ ὁ ὑπάλληλος οὗτος, διότι ὁ ἄλλος, ἰσχύων κομματικῶς σήμερον, θέλει νὰ τοῦ πάρῃ τὴν θέσιν. Ἡ ἔλλειψις τοῦ ἤθους προβλέπεται ἀπὸ τοὺς καταστατικοὺς χάρτας τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἠμποροῦσε νὰ παραπεμφθῇ ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς εἰς τὸ ἁρμόδιον συμβούλιον, ἵνα μὲ τὴν δέουσαν διαδικασίαν ἀποβληθῇ. Συνεπῶς, ἐνῷ ἀποδεχόμεθα τοὺς λόγους τοὺς ἀναφερομένους εἰς τὰς παραγράφους 2 καὶ 3 τοῦ ἄρθρου 2, ἀποκρούομεν ἀπολύτως τὰ κριτήρια, τὰ καθοριζόμενα εἰς τὰς παραγράφους 1 καὶ 4, νομίζω δὲ ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ ἀξιότιμοι ρήτορες τῆς Συμπολιτεύσεως ἐκ τῶν διακεκριμένων μάλιστα, εἶναι σύμφωνοι εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Ὡς πρὸς τὴν μέθοδον τῆς ἐκκαθαρίσεως, τὸ ψήφισμα καθιερώνει διπλοῦν τρόπον. Διὰ μὲν τὰς ἀνωτέρας βαθμίδας τῆς ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας καθιερώνει ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον προβαίνει εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν, διὰ δὲ τοὺς κατωτέρους βαθμοὺς προβλέπει ἕνα Συμβούλιον μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ ὁποίου ἀρχικῶς μετ’ ἁπλῆν γνώμην τοῦ ὁποίου κατὰ μεταγενεστέραν τροποποίησιν πραγματοποιεῖται ἡ ἐκκαθάρισις. Ὑπεστηρίξαμεν ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, διὰ νὰ εἶναι πραγματικῶς ἀδιάβλητος, διὰ νὰ ἀποδώσῃ τοὺς καρπούς, τοὺς ὁποίους ἀναμένει τὸ Ἔθνος, ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ διακομματικὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν ἐπὶ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς. Ἀξιότιμος συνάδελφος, προχθὲς εὐφραδέστατα ἀνέπτυξε τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς ἐπιβάλλουν τὴν ὑπερκομματικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος. Ἐὰν τοῦτο ἐγένετο, ἐὰν πραγματικῶς οἱ ἀνώτατοι ὑπάλληλοι ἐκκαθαρίζοντο ἀπὸ τοιαύτης μορφῆς ἐπιτροπήν, ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἀπολύτως ὑπεράνω προσώπων, θὰ ἦτο δυνατὸν ἀφόβως τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν κατωτέρων βαθμῶν νὰ τὴν ἐμπιστευθῶμεν εἰς ἐπιτροπὰς ἢ συμβούλια, ἀπαρτιζόμενα ἀπὸ ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον οὑτωσεὶ ἐκκαθαρισθῆ. Ἠκούσθησαν πρὸ ἡμερῶν αἰτιάσεις ἐναντίον τῶν ἀνωτέρων ὑπαλλήλων, ἢ τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠθέλησαν νὰ μετάσχουν εἰς τὰ συμβούλια αὐτά. Ἐγὼ τοὐλάχιστον εἰς τὴν ψυχήν μου τοὺς δικαιολογῶ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Ὅταν ἡ ἐκκαθάρισις προσλαμβάνῃ μορφὴν καθαρῶς κομματικήν, ὅταν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ κρίνουν κατωτέρους ὑπαλλήλους, εἶναι μόνον οἱ ἀρεστοὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως προεκρίθησαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀδιάβλητοι καὶ οἱ ἴδιοι, οὐδεμίαν ἐμπιστοσύνην ἐμπνέουν καὶ ἡ κρίσις των δὲν θὰ εἶναι ἀπηλλαγμένη ὑπονοιῶν. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, ἀσφαλῶς οὐδεὶς δημόσιος ὑπάλληλος δέχεται νὰ μεταβληθῇ εἰς κριτήν. Ἐλέχθη ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἀπειλαί, ὅτι τηλεφωνήματα ἀπειλητικὰ καταφθάνουν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς μετέχοντας τῶν ἐπιτροπῶν ἐκκαθαρίσεως, γεγονὸς ἐκ τοῦ ὁποίου ἄγονται εἰς τὸ νὰ μὴ θέλουν νὰ συμμετάσχουν. Ἐάν, κύριοι, ἡ ἐξυγίανσις ἐγένετο ὅπως ἔπρεπε καὶ οἱ ὑπάλληλοι οἱ ἀνώτεροι ἦσαν ἐπὶ τοιοῦτον περιβεβλημένοι μὲ κῦρος, ὥστε νὰ μὴ φοβοῦνται τὴν διαβολήν, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις θὰ ἐγένετο κατὰ τὸν ἄριστον δυνατὸν τρόπον. Εἰς τὴν συνείδησίν μου πιστεύω ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις ἔχει ἀποθάνει, εἰς τὰ σπάργανά της, διότι ἀτυχῶς δὲν ἔγινεν ὅπως ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἐπὶ πλέον ὡς πρὸς τὰ μέσα τῆς ἐκκαθαρίσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν συνείδησίν μου, ὡς ἀνθρώπου καὶ ἐπιστήμονος, νὰ δέχωμαι νὰ κρίνωνται ἄνθρωποι, νὰ κρίνωνται ὑπάλληλοι ἄνευ ἀπολογίας, ἄνευ προσκομίσεως τῶν μέσων ὑπερασπίσεώς των. Ὅταν, κύριοι, ὁ χειρότερος κακοῦργος, ὁ ὁποῖος ἀναφανδὸν ἔχει προσβάλει τὰ στοιχειώδη αἰσθήματα τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, δύναται ἐπὶ μακρὸν νὰ ἀπολογῆται, ὅταν ἐξ ἀντιθέτου ὁ παραβαίνων μίαν ἁπλῆν ἀστυνομικὴν διάταξιν, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἐπιβληθῇ μία χρηματικὴ ποινή, ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐμφανίζεται, νὰ ἀπολογῆται καὶ νὰ παρουσιάζῃ τὰ μέσα τῆς ὑπερασπίσεώς του, εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον νὰ στερήσωμεν τὸν ἄρτον τῆς οἰκογενείας καὶ τὴν σταδιοδρομίαν ἑνὸς ὑπαλλήλου, χωρὶς νὰ καλῆται ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς νὰ προσκομίσῃ τὰ μέσα τῆς ὑπερασπίσεώς του, χωρὶς νὰ δύναται νὰ ἀπολογηθῇ. Τὸ γεγονὸς τοῦτο δὲν εἶναι ἄμοιρον καὶ ἄλλων συνεπειῶν, δὲν εἶναι ἄμοιρον σφαλμάτων. Ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι ἀπελύθησαν ὑπάλληλοι ἀντ’ ἄλλων καὶ ὅτι βαθυτάτη πικρία κατέχει τοὺς ὑπαλλήλους, ὅταν χωρὶς κἂν νὰ πταίουν ἐκκαθαρίζωνται, ἀγνοοῦντες ἀκόμη καὶ τὸν λόγον τῆς ἀπολύσεώς των. Βεβαίως προέχει τὸ στοιχεῖον τῆς ταχύτητος τῆς διενεργείας τῆς ἐκκαθαρίσεως, διότι εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, πρέπει νὰ γίνῃ τὸ συντομώτερον ἡ ἐκκαθάρισις. Ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βραχύνωμεν τὴν προθεσμίαν τῶν ἀπολογιῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν ἀντὶ δέκα ἡμερῶν νὰ ὁρίσωμεν δύο ἢ τριῶν ἡμερῶν προθεσμίαν, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἡ πεποίθησις εἰς τὸν ὑπάλληλον ὅτι δὲν κρίνεται ἀναπολόγητος. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅταν καὶ τὰ κριτήρια καὶ τὰ μέσα θὰ εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ προσφέρωνται εἰς διαβολήν, θὰ ἦτο δυνατὸν πράγματι νὰ χωρήσωμεν εἰς μίαν ὀρθήν, καὶ ἐθνικῶς σύμφορον ἐκκαθάρισιν. Τούτου μὴ γενομένου, ἡ ἐκκαθάρισις, σᾶς προειδοποιῶ, θὰ ἀποτύχῃ ὁριστικῶς. Νομίζω ὅτι τὸ κακὸν ἐπιτείνεται ἀκόμη ἐκ τῆς ἀτυχοῦς ἐμπνεύσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς πλειοψηφίας νὰ καθιερώσῃ εἰς τὸ ψήφισμα τὸ ἄρθρον 10. Διὰ τοῦ ἄρθρου 10 ὅλαι αἱ τοποθετήσεις, οἱ διορισμοὶ, αἱ μεταθέσεις, αἱ ἀποσπάσεις ἀφαιροῦνται ἀπὸ τοὺς φυσικοὺς τρόπον τινὰ δικαστάς των καὶ περιέρχονται εἰς τὴν ἀπόλυτον, εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ. Αὐτό, κύριοι, ἀποτελεῖ ἄμεσον καὶ ἀπόλυτον ἐπιβολὴν τοῦ κόμματος ἐπὶ τοῦ Κράτους. Ἐπὶ ἓν τετράμηνον, καὶ δύο μῆνας ποὺ ζητεῖ ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον, θὰ ἔχωμεν μίαν πλήρη ἀσυδοσίαν τοῦ Κόμματος εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, μίαν πλήρη παράλυσιν ἡ ὁποία οὐδὲν καλὸν προοιωνίζεται διὰ τὸν τόπον. Εἴμεθα ἀπολύτως ἐναντίον τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας. Μία μικρὰ προθεσμία, ἴσως 15 ἡμερῶν — τὸ ψήφισμα ἐκπνέει περὶ τὰ τέλη Δεκεμβρίου — μία προθεσμία 15–20 ἡμερῶν, ἴσως θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένη. Ἀλλ’ ἡ μακρὰ παράτασις τῆς ἐκκαθαρίσεως, νομίζω ὅτι ἀντιβαίνει εἰς τὸν σκοπὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀποβλέπει. Ὁμιλοῦμεν, κύριοι συνάδελφοι, συνεχῶς περὶ ἐξυγιάνσεως τῆς Διοικήσεως, ὁμιλοῦμεν περὶ ἀποβολῆς ὑπαλλήλων καὶ δὴ τῶν κατωτέρων. Καὶ οὐδέποτε ἀντεμετωπίσαμεν, οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἔφερεν ἕνα σχέδιον ἀρτιωμένον μιᾶς πραγματικῆς ἐκκαθαρίσεως. Διότι ἡ ἐκκαθάρισις ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δυνάμει τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων καὶ μὲ τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων τὰ ὁποῖα εἶναι ἁπλᾶ, εὔληπτα καὶ εὐκόλως ἐφαρμόσιμα. Πρέπει νὰ γίνωνται ἐφεξῆς αἱ νέαι προσλήψεις μετὰ αὐστηρὰν ἐπιλογήν. Ἀλλ’ ἡ αὐστηρὰ αὐτὴ ἐπιλογὴ τῶν ὑπαλλήλων διὰ νὰ γίνῃ πρέπει ἡ προσφορὰ νὰ εἶναι μεγάλη. Καὶ διὰ νὰ ὑπάρξῃ προσφορὰ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, πρέπει αἱ ἀμοιβαὶ τῶν ὑπαλλήλων νὰ εἶναι πράγματι ἱκανοποιητικαί. Οὐδεὶς σήμερον ἄνθρωπος, σεβόμενος ἑαυτόν, ἔχων δίπλωμα Νομικῆς ἢ Ἀνωτάτων Σπουδῶν προσφέρεται νὰ καταλάβῃ θέσιν δημοσίου ὑπαλλήλου. Εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὑπάρχουν 76 θέσεις Ἀκολούθων καὶ δὲν καθίσταται δυνατόν, ἐπειδὴ ἀπαιτεῖται δίπλωμα Νομικῆς, νὰ πληρωθοῦν αἱ θέσεις αὐταί. Δὲν εἶναι συνεπῶς μέτρον ἐξυγιάνσεως ὁ τρόπος τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις προβλέπει. Μέτρα ἐξυγιάνσεως τοῦ κρατικοῦ ὀργανισμοῦ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα. Ὑπάρχει ἡ κατάργησις τῶν Συμβουλίων. Τὰ Συμβούλια ὅπως λειτουργοῦν σήμερον, πλὴν ὡρισμένων περιπτώσεων, εἶναι ἄχρηστα, ἀποτελοῦν τροχοπέδην τῆς Διοικήσεως. Δημιουργοῦνται ἀπὸ ἐνδιαφερομένους ὑπαλλήλους εἴτε δι’ ἀπόληψιν ἀποζημιώσεως, εἴτε διὰ νὰ ἐπιτύχουν ἄλλα, δὲν ξεύρω ποῖα, ὠφελήματα. Θὰ πρέπει καὶ τὰ Συμβούλια αὐτὰ νὰ περιορισθοῦν εἰς τὸ ἐλάχιστον. Θὰ ἔπρεπε ἐπὶ πλέον νὰ γίνῃ ἕνας πλήρης καταμερισμός, ἕνας πλήρης ἐντοπισμὸς τῶν εὐθυνῶν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Σήμερον, ὅπως ξεύρετε, μὲ τὴν ἀπόλυτον ἔλλειψιν ἐντοπισμοῦ τῆς εὐθύνης, μὲ τὴν ὕπαρξιν τῶν Συμβουλίων ἐξανεμίζεται πᾶσα προσωπικὴ εὐθύνη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνευρεθῇ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ὁ ὑπεύθυνος ὑπάλληλος. Καὶ ἔτσι χρονίζουν αἱ ὑποθέσεις, δημιουργεῖται ἀλληλογραφία καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ πραγματικῶς ἕνα ὀγκόλιθον ἐπιπροσθοῦντα εἰς τὴν κίνησιν τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Θὰ ἔπρεπε ἐπὶ πλέον νὰ καθιερωθῇ ἡ ὑποχρέωσις τῆς ἀπαντήσεως τῆς Διοικήσεως. Οὐδεμία ὑπηρεσία, οὐδεὶς ὑπάλληλος ἀπαντᾷ εἰς τὰς αἰτήσεις ποὺ τοῦ ἀπευθύνονται ἐκ μέρους τῶν πολιτῶν. Ἡμεῖς οἱ βουλευταί, εἴμεθα οἱ μάρτυρες αὐτῆς τῆς καταστάσεως, διότι ὑποκαθιστῶμεν τὸ Κράτος εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἀπαντήσεως. Δι’ ὅλους τοὺς λόγους αὐτούς, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπαλείψῃ τὸ 1 καὶ 4 κριτήριον τοῦ ἄρθρου 2 καὶ νὰ περιορισθῇ εἰς τὰ 2 καὶ 3. Νὰ καθιερωθῇ ἐπίσης ἡ κρίσις διὰ ὑπερκομματικῆς ἐπιτροπῆς τῶν ἀνωτέρων ὑπαλλήλων καὶ μετὰ σύμφωνον γνώμην ἐπιτροπῆς ἐκ τῶν κριθησομένων ὡς ἄνω διὰ τοὺς κατωτέρους ὑπαλλήλους.

§10Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Θὰ ἀργήσῃ οὕτως ἡ ἐκκαθάρισις.

§11Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Θὰ ἀργήσῃ, ἀλλὰ θὰ γίνῃ ὀρθή, δικαία καὶ ἀδιάβλητος. Πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ τονίσω ὅτι πράγματι ἡ Διοίκησις χρήζει ἀνακαινίσεως. Ὅλοι ἔχομεν κοινὸν συμφέρον νὰ ἐπιτύχῃ ἡ ἐξυγίανσις. Ὅλοι πρέπει νὰ ἐργασθῶμεν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν κομματικῶς τὰ ζητήματα αὐτά. Τὰ κόμματα, τὰ ἀνευρίσκομεν ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. Ἐὰν ὅμως διαταραχθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ, ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ κοινοῦ, ἐπὶ τὰς Δημοσίας ἀρχάς, τότε, ὄχι μόνον τὸ καθῆκον μας δὲν θὰ ἔχωμεν ἐπιτελέσει, ὄχι μόνον ἔργον γόνιμον δὲν θὰ ἔχῃ συντελεσθῆ, ἀλλὰ θὰ ἔχῃ προστεθῆ ἀκόμη, μέσα εἰς τὰς θλιβερὰς ὥρας ποὺ διερχόμεθα, καὶ ἓν στοιχεῖον νέας διαταραχῆς, ἓν στοιχεῖον διακοπῆς, ἓν στοιχεῖον τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιφέρῃ νέον διχασμὸν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων, στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ὑπὸ τὰς παρούσας στιγμὰς νομίζω ὅτι πρέπει ἀπολύτως νὰ ἀποφευχθῇ. (Χειροκροτήματα).

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπάτζιος ἔχει τὸν λόγον.

§13Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω ὅτι διαφεύγει τὴν προσοχὴν κανενὸς ἐξ ὑμῶν, ὅτι αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι μας χωλαίνουν καὶ καρκινοβατοῦν, ὑστεροῦν καταπληκτικὰ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ προορισμοῦ των καὶ ἐν γένει νοσοῦν καὶ νοσοῦν μάλιστα νόσον βαρυτάτην, νόσον θίγουσαν πολλάκις τὰ ὅρια μιᾶς παντελοῦς ἐξαρθρώσεως, μιᾶς καθολικῆς σήψεως. Καὶ δὲν εὑρισκόμεθα μόνον πρὸ ὑπαλλήλων τοὺς ὁποίους κατατρύχει τὸ φάσμα τῆς πείνης, ἀλλὰ καὶ πρὸ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι βυσσοδομοῦν κατὰ τοῦ Κράτους, ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι θέτουν τὴν δυναμίτιδα εἰς τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον ἐκλήθησαν νὰ ὑπηρετοῦν. Ὑπὸ τὰς ἀνωτέρω ὅθεν προϋποθέσεις, ἡ ἐξυγίανσις ἡ δημοσιοϋπαλληλικὴ κρίνεται πλέον ἢ ἐπιβεβλημένη. Διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ νοηθῇ Κράτος χωρὶς ὑπαλλήλους, ἀλλὰ καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ ὑπηρετοῦν τὸ Κράτος ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν εἰς αὐτό. Ὅταν ἕνα μέρος ἑνὸς οἱουδήποτε ὀργανισμοῦ ὑποστῇ μίαν σῆψιν, τότε οἱ χειροῦργοι συνιστοῦν ἀποκοπὴν τοῦ τμήματος ἐκείνου τοῦ σεσηπότος, διὰ νὰ μὴ ὑποστῇ γάγγραιναν καὶ σαπίσῃ ὁλόκληρος ὁ ὀργανισμός. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Πολιτεία νὰ ἐμπιστευθῇ τὰ κλειδιὰ τοῦ σπιτιοῦ της εἰς προσωπικὸν τὸ ὁποῖον τὸ ὑπονομεύει καὶ εἶναι ἕτοιμον νὰ τὸ ἀνατινάξῃ. Δι’ αὐτὸ ἡ ἐξυγίανσις θεωρεῖται πλέον ἢ ἐπιβεβλημένη. Ἡμεῖς μάλιστα ὑπερθεματίζοντες, φρονοῦμεν ὅτι ἡ ἐξυγίανσις γενικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῇ ἐφ’ ὅλων τῶν καρκινωμάτων τῶν ὑπαλληλικῶν, ἀνεξαρτήτως φρονημάτων, τὰ ὁποῖα ζοῦν εἰς βάρος τῶν καλῶν ὑπαλλήλων, καὶ τὰ ὁποῖα γίνονται παραίτια νὰ καρκινοβατῇ ἡ κρατική μας μηχανή. Συγκεκριμένως, μάλιστα, κατήγγειλα μίαν περίπτωσιν τοῦ Ἀντεισαγγελέως Πρωτοδικῶν κ. Πετροπούλου εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης καὶ ὅμως, ὁ Ἀντεισαγγελεὺς αὐτός, ὁ ὁποῖος μετέβαλε τὸ ἀξίωμά του εἰς θεραπαινίδα ἐξυπηρετήσεως εὐτελῶν προσωπικῶν του σκοπῶν, ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἀκόμη, ἀτυχῶς, εἰς τὴν θέσιν του. Πῶς ὅμως, κύριοι, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὰ καρκινώματα αὐτά, τὰ ὑπαλληλικά; Εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, πρέπει νὰ δοθῇ ἐξαιρετικὴ προσοχὴ διότι φοβοῦμαι, καὶ ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος ἔδειξε ὅτι εἶναι δυνατὸν μία τοιαύτη ἐκκαθάρισις νὰ προσλάβῃ χαρακτῆρα διωγμοῦ κατὰ τῶν καλῶν ἐκείνων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχε νὰ ἔχουν «μπάρμπα στὴν Κορώνη». Αὐτὸ συνέβη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος δὲν πρέπει νὰ ἐπαναλαμβάνωνται. Ἐγένετο λόγος περὶ Συμβουλίων ὑπηρεσιακῶν καὶ περὶ παρεμβάσεων Ὑπουργῶν εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξυγιάνσεως. Κάκιστον καὶ τὸ μέν, χείριστον καὶ τὸ δέ. Οὔτε τὰ Συμβούλια, τὰ ὑπηρεσιακά, εἶναι ἱκανὰ νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς ἓν τοιοῦτον ἔργον, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἡ παρέμβασις τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀδέκαστον ἐξυγίανσιν. Ἀπ’ ἐναντίας παρεμβάσεις Ὑπουργῶν εἰς τὴν ἐξυγίανσιν, θὰ προκαλέσουν εἰς τὴν πραγματικότητα μίαν παλίρροιαν καὶ ἄμπωτιν, μέσα εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία θὰ προσλάβῃ ἐπικίνδυνον μορφήν. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν μονοπλεύρως θὰ γίνῃ ἡ ἐξυγίανσις φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἀρχίσῃ νὰ ἰσχύῃ εἰς τὰς ὑπηρεσίας ἡ κομματικὴ συναλλαγὴ ὁπότε θὰ ἔχῃ πλήρη ἐφαρμογὴν ἡ λαϊκὴ παροιμία «ἐμπᾶτε σκύλοι ἀλέστε καὶ ἀλεστικὰ μὴ δώσετε». Δι’ αὐτὸ φρονῶ ὅτι διὰ νὰ γίνῃ ἀδιάβλητος ἡ ἐξυγίανσις, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ αὕτη ἀπὸ Κυβέρνησιν ὅλων τῶν Κομμάτων εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ οἱοσδήποτε μελλοντικὸς σάλος εἰς τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ συντελεστὴς τῆς σημερινῆς κατάντιας τῆς Δημοσιοϋπαλληλικῆς, γιατὶ τὸ Κράτος κάθε τόσο προβαίνει εἰς «ἐκκαθαρίσεις» καὶ «ἐξυγιάνσεις», καὶ ποῖος προάγει τὸν κομμουνισμὸν εἰς τὴν Δημοσιοϋπαλληλικὴν τάξιν; Δὲν νομίζω ὅτι μπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ ὅτι ὅλα τὰ Κυβερνήσαντα μέχρι σήμερον πολιτικὰ Κόμματα εἶναι ὑπεύθυνα, εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν εἰς τὴν σημερινὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν ἐξάρθρωσιν, διότι ὅλα τὰ Κόμματα καὶ αἱ Κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν δὲν εἶχαν ἄλλον σκοπὸν, παρὰ πῶς νὰ μεταβάλλουν τοὺς ὑπαλλήλους ἀπὸ ἐργάτας τοῦ κοινωνικοῦ μας συνόλου εἰς ὑπηρέτας τῶν κομματικῶν των ὀρέξεων. Ἀναγνωρίζομεν ὅτι πάσχομεν ἀπὸ οἰκονομικὴν καχεξίαν, ἀναγνωρίζομεν ὅτι πάσχομεν ἀπὸ ὑπερπληθωρισμὸν ὑπαλληλικόν, ἀπὸ ἀσφυξίαν δημοσιοϋπαλληλικοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ, καὶ ὅμως βουλευταὶ καὶ Ὑπουργοὶ δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ διεξαγάγωμεν ἀγῶνα διορισμῶν. Ἠκούσθη μάλιστα καὶ τοῦτο, ὅτι συνάδελφός τις ἐπισκεφθεὶς τὴν ἐπαρχίαν του, ἐδήλωσε ὅτι τὴν φορὰν αὐτὴν δὲν φθάνει μὲ ἄδεια χέρια εἰς τὴν ἐπαρχίαν του, τὴν φορὰν αὐτὴν εἶχε στὶς τσέπες του τρεῖς διορισμούς. Ἰδοὺ ὁποίου εἴδους καυχησιολογίαν ἀποτελοῦν τὸ χαρακτηριστικὸν τῆς νοοτροπίας τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιπροσωπείας. Ὅταν φορτώνωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν προϋπολογισμόν, τί θὰ ἀπογίνῃ ἐν τέλει; Ἁπλούστατα θὰ ἀφήσωμεν νηστικοὺς καὶ τοὺς καλοὺς ὑπαλλήλους, διότι ἐνῷ ἔχομεν προϋπολογισμὸν ὁ ὁποῖος ἐπὶ 602.000.000.000 δραχ. τακτικῶν ἐσόδων διαθέτει 350.000.000.000 διὰ τὰς 78.000 δημοσίων ὑπαλλήλων, 150.000.000.000 διὰ τὰς 125.000 τῶν συνταξιούχων, δηλαδὴ σχεδὸν τὰ 85% τῶν τακτικῶν ἐσόδων, οἱ ὑπάλληλοί μας πένονται. Εἶναι ὄντως μία δαπάνη σημαντικὴ καὶ τὰ κονδύλια ποὺ ἠκούσατε καὶ τὰ ὁποῖα διατίθενται διὰ μισθοδοσίας. Καὶ ὅμως οἱ ὑπάλληλοί μας ἀμείβονται μὲ μισθοὺς πείνης καὶ οἱ συνταξιοῦχοι μας μὲ συντάξεις θανάτου. Δὲν εἶναι λοιπὸν ψέμα ὅτι πένονται οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ἰδίως πένεται τὸ πληβειακὸν συγκρότημα τῶν ὑπαλλήλων, διότι ὑπάρχει καὶ μία προνομιοῦχος τάξις διαφόρων Δαλαηλάμηδων καὶ μανδαρίνων, οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν μὲ τὰ Συμβούλια καὶ ἄλλα νὰ ἔχουν τριπλασίους καὶ τετραπλασίους μισθούς. Θὰ πρέπει νὰ λείψῃ ἡ διάκρισις μεταξὺ προνομιούχων ὑπαλλήλων καὶ θυμάτων καὶ νὰ σταματήσουν οἱ διορισμοὶ ἐπὶ ὡρισμένα ἔτη. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εἶναι δυνατὸν ὅσοι μείνουν νὰ ἀμείβωνται κάπως ἱκανοποιητικά, διότι ἐὰν τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον διατίθεται σήμερα διὰ τοὺς μισθοὺς διατεθῇ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ μείνουν καὶ οἱ ὁποῖοι προσφέρουν πραγματικὰς ὑπηρεσίας, τότε μόνον θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ εἰποῦμε ὅτι θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἀνακουφίσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους. Βεβαίως ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ αὐξήσεων μὴ νομίζετε ὅτι εἶμαι τόσον ἀφελὴς ὥστε νὰ ὁμιλῶ περὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι τάχα ὅλα δυνατὰ καὶ εὔκολα. Δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ νοηθῇ δημιουργία κράτους δικαίου μὲ πεινῶντας ὑπαλλήλους. Οὔτε δὲ μπορεῖ νὰ μοῦ ἀποδοθῇ μομφή ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀσκῶ δημοκοπικὴν πολιτικήν ὑποστηρίζων ἕν δίκαιον ἔστω αἴτημα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ αὐτό, διότι αἱ ἀρχαὶ τὰς ὁποίας ἡμεῖς διακηρύσσομεν ἀπόψε, εἶναι ἀρχαὶ τὰς ὁποίας διελάλησα καὶ πιστεύω ἀπὸ τὸ 1921–24, ὅτε εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἡγοῦμαι τῶν Δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων Θεσσαλονίκης καὶ γενικώτερον Μακεδονίας καὶ Θράκης. Διεκήρυξα καὶ τότε καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἠξιώθην νὰ διακηρύξω καὶ σήμερον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ φαντασθῶμεν ὅτι εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ὑπηρεσίαν Κρατικὴν εἴτε οἱονδήποτε Κρατικὸν ὀργανισμὸν μὲ ὑπαλλήλους κατεσκληκότας ἐκ τῆς πείνης. Πάντοτε ὠνειρευόμην ἐξύψωσιν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν τῆς θέσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ μας κλάδου. Δὲν μποροῦμε νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι θὰ δυνηθῶμεν ν’ ἀποκτήσωμεν Κράτος εὐνομούμενον καὶ πεπολιτισμένον, ὅταν οἱ ὑπάλληλοι κατατρύχωνται ἀπὸ τὸ φάσμα τῆς πείνης καὶ ὅταν τοὺς ἀπασχολεῖ ἡ ἀγωνία τῆς σήμερον καὶ ἡ ἀβεβαιότης τῆς αὔριον. Ἀλλ’ ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ δημοσιοϋπαλληλικῶν μισθῶν, ἂς μὴ νομισθῇ ὅτι εἶμαι τόσον ἀφελής, ὥστε νὰ ἀγνοῶ ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ κενῶν ταμείων καὶ γνωρίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἔχει κάποιαν τροχοπέδην. Δὲν παραγνωρίζομεν, δηλαδή, ὅτι τελεῖ αὕτη ὑπὸ κηδεμονίαν οἰκονομικήν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ θὰ ἠθέλαμεν πρὸ τῶν κηδεμόνων καὶ τῶν ἐμπειρογνωμόνων μὲ τοὺς ὁποίους συζητεῖ τὰ οἰκονομικά, ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέρχεται μὲ τὴν παραίτησιν εἰς τὴν τσέπη καὶ νὰ τοὺς βροντοφωνήσῃ: «Κύριοι σύμμαχοι, πρέπει νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὴν θέσιν μας, ἂν ὑμεῖς εἶσθε σύμμαχοι καὶ φίλοι μας καὶ ἂν ἡμεῖς εἴμεθα πράγματι νικηταί (Χειροκροτήματα), καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἰς τοὺς νικητὰς δὲν ἠμπορεῖ νὰ πετᾶτε ὡς εἰς πτωχοὺς Λαζάρους τὰ ψυχία ἀπὸ τὴν πλουσίαν τράπεζαν τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος μας. Ἡ Χώρα μας ἐν ἐπιγνώσει τῆς συμφορᾶς ἡ ὁποία τὴν ἀνέμενε, ὤρθωσε τὸ ἀνάστημά της καὶ ἐχάρισε εἰς ὅλους τὴν νίκην. Πρέπει νὰ τὴν προσέξητε. Μετεβλήθη εἰς ἀπέραντον νεκροταφεῖον καὶ μέσα ἀπὸ τὰ ἐρείπια, τινὰ τῶν ὁποίων φέρουν τὴν σφραγίδα τῶν ἰδικῶν σας ἀεροπλάνων, ἐρείπια εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν ὁποίων συνεβάλαμεν καὶ ἡμεῖς, βασιζόμενοι εἰς τὴν ὑπόσχεσίν σας, ὅτι θὰ μεταβάλετε τὰ ἐρείπια εἰς μέγαρα, ζητοῦμε τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ ν’ ἀνασυγκροτηθοῦμε καὶ ἀμείψωμε τοὺς πεινῶντας ὑπαλλήλους μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βλέπωμεν ἡ διεθνὴς ἀδικία νὰ διδάσκεται ὡς παγκόσμιον μάθημα. Διότι, μάθετε, κύριοι σύμμαχοι, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ εὕρετε πλέον ἄλλους ἠλιθίους αἱμοδότας διὰ νὰ ἀγωνισθοῦν χάριν τῶν συμφερόντων σας».

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Καράμπελας ἔχει τὸν λόγον.

§15Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ ζητῶ τὸν λόγον, μὲ τὴν δήλωσιν ὅτι θὰ ὁμιλήσω κάτω τῶν 5 λεπτῶν.

§16Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Συζητεῖται ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως τὸ περιβόητον ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως. Εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας ὅτι κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 31 Μαρτίου 1946, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐψήφισε ρητῶς καὶ ἔθεσε ὡς ὅρον εἰς ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους ἀνέθεσε τὴν ἐντολὴν τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας, τὴν δημιουργίαν Κράτους Ἑλληνικοῦ. Ὄχι ἐξυγίανσιν, ὅπως τὴν ὀνομάζομεν, δημιουργίαν Κράτους Ἑλληνικοῦ, δηλαδὴ ἐζήτησε νὰ ἔχῃ δικαστὰς Ἕλληνας, πρὸ παντὸς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς Ἕλληνας, διὰ νὰ μὴ διδάσκουν τὰ παιδιά του ὅτι εἶναι ἀδελφοὶ τῶν Βουλγάρων καὶ τῶν λοιπῶν ἐχθρῶν τῆς φυλῆς μας, ἐζήτησεν οἱοσδήποτε μισθωτὸς τοῦ Κράτους νὰ πιστεύῃ εἰς τὴν ἰδέαν τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἐργάζεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν συμφερόντων τῆς Πατρίδος μας. Καὶ μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι τὰ Κυβερνητικὰ κόμματα θὰ ἐκτελέσουν τὸ πρόγραμμα αὐτό, ἔδωσε πλειοψηφίαν καὶ μετέβαλε τὸ ἀναλογικὸν σύστημα εἰς πλειοψηφίαν. Συνεπῶς, ἀπευθυνόμενος ἰδίως πρὸς τοὺς βουλευτὰς τοὺς κυβερνητικούς, σᾶς τονίζω ὅτι ἔχομεν βαρυτάτην εὐθύνην νὰ ἐκτελέσωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθημεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι ἀλλοιώτικα θὰ λογοδοτήσωμεν καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ ἀναλάβωμεν τὰς εὐθύνας καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν λαὸν διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐξεπληρώσαμεν τὴν ἐντολὴν τῆς δημιουργίας Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἡ Κυβέρνησις ἐνέχει βαρυτάτην εὐθύνην καὶ πρέπει νὰ ἐννοήσῃ σήμερον ὑπὲρ ποτὲ ἄλλοτε, λόγῳ τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως, λόγῳ τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ πολέμου, τὸν ὁποῖον ὑφίσταται ἡ Ἑλλὰς ἐσωτερικῶς καὶ ἐξωτερικῶς, ὅτι διὰ ν’ ἀνταπεξέλθωμεν εἰς τὰς δυσχερεστάτας αὐτὰς περιστάσεις, τὰς ὁποίας οὐδέποτε ἄλλοτε ἔχει ἀντιμετωπίσει ἡ φυλή μας μέχρι σήμερον, πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν τὸ Κράτος. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ κρατικὸς ὀργανισμὸς νοσῆ βαρύτατα. Αὐτὸ τὸ ἔχει καταλάβει καὶ τὸ διαισθάνεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Πρέπει νὰ τὸ γνωρίζωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ πρὸ παντὸς οἱ βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι ἐρχόμεθα καθημερινῶς εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰ κρατικὰ ὄργανα διὰ τὰ διάφορα ζητήματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοεῖται ὅτι ὑπάρχει σήμερον Ἑλλάς, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀκόμη ὡς ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ οἱ ἐκτελεσταὶ τῆς ΟΠΛΑ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι ἔχομεν Κράτος Ἑλληνικὸν, ὅταν εἰς τὰ δικαστήρια ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ τοῦ ΕΛΑΣ ὡς δικασταί, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται πλειστάκις νὰ δικάσουν τοὺς Ἐλασίτας ἐγκληματίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι ἔχομεν ἐκκλησίαν, ὅταν ἀκόμη φέρουν τὸ ράσο τοῦ Παπαφλέσα καὶ τοῦ Διάκου, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐσήκωσαν κόκκινα πανιὰ καὶ οὔρησαν εἰς τὰ ἅγια δισκοπότηρα. Πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν δύναμιν νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὴν κατάστασιν. Δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται τὸ ψήφισμα αὐτὸ νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνοσυνέλευσιν καὶ νὰ δοθῇ ὄχι μόνον ἡ δίμηνος προθεσμία, ἀλλὰ ἐγὼ θὰ ἔλεγον καὶ 3μηνος, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ καμμία δικαιολογία ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ὁ χρόνος δὲν ἐπαρκῆ διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις. Τὴν ἐκκαθάρισιν πρέπει νὰ τὴν κάνουν οἱ Ὑπουργοί. Ὁ λαὸς ἔδωσε τὴν ἐντολὴν εἰς τοὺς βουλευτὰς καὶ δι’ αὐτῶν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἐκκαθάρισιν, δὲν τὴν ἔδωσεν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἰδίως εἰς τὰς περιφήμους ἐπιτροπὰς ἐξυγιάνσεως, πολλαὶ τῶν ὁποίων ἀποτελοῦνται ἀπὸ ὑπαλλήλους τῶν ὁποίων ἡ δρᾶσις παραμένει σκοτεινὴ καὶ ἀνεξιχνίαστος καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐθνοκτόνου κινήματος. Οἱ Ὑπουργοὶ θὰ κάμουν τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ θὰ ἔχουν τὴν εὐθύνην νὰ τὴν κάνουν. Ἄν δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν ἂς παραχωρήσουν τὴν θέσιν των εἰς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ τὴν κάνουν. Τὸ λέγω δὲ τοῦτο, διότι πῶς εἶναι δυνατὸν αἱ ἐπιτροπαὶ νὰ κάνουν ἐκκαθάρισιν. Καὶ παίρνω ὡς παράδειγμα τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐξυγιάνσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ ἐκκαθάρισιν, ὅταν μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει ἀδελφὸν διδάσκαλον, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησε καὶ ἔδρασε εἰς τὸ ΕΑΜ Παγκρατίου. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸν ἀδελφόν του; Τὴν ἐξυγίανσιν θὰ τὴν κάμῃ ὁ Ὑπουργός, διότι ὁ Ὑπουργὸς εἶναι ὑπεράνω καὶ κομμάτων.... (Φωναί, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως: Ποῖος εἶναι ὁ ἐκπαιδευτικός;). Μὴ διαμαρτύρεσθε, κύριοι συνάδελφοι, διότι σεῖς λέγετε ὅτι ἡ ἰδική μας πλευρὰ πρέπει νὰ κάμῃ τὴν ἐκκαθάρισιν. Συνεπῶς δὲν μπορεῖτε νὰ ζητᾶτε νὰ μετατοπισθῇ ἡ ἐντολὴ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους. Κατὰ τὰς πληροφορίας ποὺ ἔχω, εἶναι ὁ Σουχλέρης τὸ μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξυγιάνσεως τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως.

§17Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι εἶναι ὁ ἐθνικώτερος τῶν Ἑλλήνων.

§18Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Ἴσως νὰ εἶναι πολὺ ἐθνικόφρων καὶ πολὺ καλὸς Ἕλλην. Ἀλλὰ γνωρίζετε τὴν δρᾶσιν τοῦ ἀδελφοῦ του;

§19Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ἀδελφὸς ἐξετέλεσε ἀδελφόν.

§20Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Εὔχομαι νὰ εἶναι ἐσφαλμέναι αἱ πληροφορίαι μου. Δὲν πρόκειται, κύριε συνάδελφε, ἂν θὰ ἐκτελέσῃ ὁ ἐαμίτης Σουχλέρης τὸν ἀδελφόν του, διότι ἀσφαλῶς αὐτὸς θὰ τὸν ἐκτελέσῃ, πρόκειται περὶ τοῦ ὅτι ὁ ἐθνικόφρων Σουχλέρης, ὅπως λέγετε, δὲν θὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸν ἀδελφόν του. Ἐλπίζω καὶ εἶμαι ὑπὲρ βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις συναισθανομένη τὴν βαρυτάτην εὐθύνην της ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ὑπηρεσιῶν, διότι, ἄλλως πῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν κοινωνικὸν ρυθμόν. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως μὴ διαγραφοῦν αἱ παράγραφοι 1 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 2, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ παραμείνουν ἰδίως λόγῳ τῆς ἐλλείψεως ἐπιστημονικῆς, τεχνικῆς καὶ ἐν γένει ἐπαρκείας.

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἡ γλωσσομάθεια....

§22Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Ἡ γλωσσομάθεια εἶναι προσόν.

§23ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅταν τὴν μεταχειριζόμεθα ὑπὲρ τῆς Πατρίδος μας.

§24Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὑπερήφανος, διότι εἶμαι γλωσσομαθὴς καὶ διότι τὴν μετεχειρίσθην ὑπὲρ τῆς Πατρίδος μου. Ἡ μομφὴ τὴν ὁποίαν προσπαθήσατε νὰ μοῦ ἐπιρρίψετε, ἐξ ἀφορμῆς της, εἶναι ἄδικος καὶ συκοφαντική. Μοῦ ἐδημιουργήσατε ζήτημα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ψηφίσματος τοῦ Δημοψηφίσματος καὶ ἔλαβε ἐντολὴν ὁ συνάδελφος ἐκ Θεσσαλονίκης κ. Κωστόπουλος, νὰ μοῦ εἴπῃ ὅτι δῆθεν ὑπῆρξα διερμηνεὺς τῶν Ἰταλῶν, τοῦ ἔδωσα ἀμέσως τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἔδωσα ἐξετάσεις καὶ μὲ ἔκρινε ὁ λαὸς τῆς περιφερείας μου, ὅστις μοῦ ἔδωσε 6050 σταυρούς. Οἱ συνάδελφοι ἐκ Λακωνίας, τὸ γνωρίζουν αὐτὸ πολὺ καλά.

§25Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ὁ κ. Κωστόπουλος ἀπουσιάζει. Πάντως δὲν ἤμην ἐγὼ ποὺ ἔδωσα τὴν πληροφορίαν ποὺ εἴπατε.

§26Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Εἰς τὴν παράταξίν σας εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μὲ τοὺς Ἰταλοὺς ἐπὶ Ἰταλοκρατίας. Δὲν θέλω νὰ τοὺς κατονομάσω. Ἐγὼ εἰργάσθην ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων.

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τοὺς κατονομάσετε.

§28Α. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡμεῖς ὅλοι τῆς παρατάξεώς μας, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἴμεθα εἰς τὸ Χαϊδάρι καὶ τοῦ Ἀβέρωφ.

§29Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ὅμηροι τῶν Ἐλασιτῶν εἰς τὰ βουνά. Δὲν πρέπει νὰ λέγετε πράγματα ποὺ δὲν στέκουν καὶ νὰ κατηγορῆτε ἀορίστως. Ἐγὼ ὑπῆρξα διερμηνεὺς ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ἤμην μέλος τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, τοῦ Διεθνοῦς Κομιτάτου, τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτοῦ, καὶ ὡς μέλος αὐτῆς ὅταν ἐκλήθη ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Μητροπολίτης Γυθείου καὶ Οἰτύλου καὶ κατηγορήθη ὁλόκληρος ἡ Ἐπιτροπὴ ὡς ἐχθρικὴ τοῦ Ἄξονος, ἐζητήθην ἐπιμόνως παρ’ αὐτοῦ, διότι οἱ Ἰταλοὶ δὲν μὲ ἤθελον, καὶ ἔκαμα τὸν διερμηνέα, διότι πάντοτε ὁσάκις τὸν ἐκάλουν οἱ Ἰταλοί, ἐγὼ ὡς μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς κατ’ ἀπαίτησίν του ἔκανα τὸν διερμηνέα αὐτοῦ. Ὅπως γνωρίζετε, ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸν Διεθνῆ Ἐρυθρὸν Σταυρὸν εἶναι τιμητικὴ καὶ δὲν ἠμπορεῖτε ν’ ἀντιτάσσετε εἰς τὸ ἔργον μου τὴν συκοφαντίαν διότι σεῖς ἔχετε εἰς τὴν παράταξίν σας ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν κατὰ τρόπον οὐχὶ τίμιον. Σᾶς γνωρίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Σεῖς ἔχετε ἀνθρώπους ποὺ μπαινόβγαιναν εἰς τὰ σαλόνια τοῦ Τζελόζο, ἐνῷ ἐγὼ αὐτὸν δὲν τὸν ἐγνώρισα, ἀλλὰ εἰργαζόμην διὰ τοὺς Ἕλληνας. Ἡ δρᾶσις μου εἶναι δρᾶσις ἐθνική.

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐν μέσῳ θορύβου). Ποῖοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ τοὺς κατονομάσητε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§31Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤρξατο ὁ ρήτωρ χειρῶν ἀδίκων, τὸν προεκάλεσαν. Οἱ σταλέντες συνυπουργοὶ μὲ τὸν Ζεῦγον καὶ τὸν Παρτσαλίδην, δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ ὁμιλοῦν. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου καὶ τῆς Δεξιᾶς).

§32Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Εἰργάσθημεν διὰ τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν.

§33Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὅσοι ὑπῆρξαν συνυπουργοὶ μὲ τὸν Ζεῦγον καὶ Παρτσαλίδην, ἔπρεπε νὰ στερηθοῦν τῶν δικαιωμάτων τοῦ πολιτεύεσθαι.

§34Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Οἱ Ὑπουργοὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἦσαν συνυπουργοὶ μὲ τὸν Ζεῦγον.

§35Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ αὐτοὶ εἶναι ὑπεύθυνοι. Οὔτε ἐκείνους, οὔτε σένα συγχωρῶ, ποὺ ἐγυρίζατε μαζὶ μὲ τὸν Ζεῦγο. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§36Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. ....... (Θόρυβος).

§37Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶσθε προδότης καὶ αὐτοὶ οἱ ἄλλοι καὶ σὺ πρέπει νὰ πᾶτε εἰς τὰς φυλακάς. Ἐγὼ θὰ τὸ ὑποστηρίζω αὐτό. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ὅλοι οἱ προδόται θὰ πᾶτε φυλακή. (Πρὸς τὸν κ. Φ. Μανουηλίδην). Νὰ μάθῃς νὰ μὴν μιλᾶς. Νὰ κλείνῃς τὸ στόμα σου προδότη. (Φωναί, διαμαρτυρίαι, θόρυβος).

§38Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Πλησιάζων τὸν Κουλουμβάκην). Εἶσαι παληάνθρωπος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρα 7.00′ μ. μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 7.25′ μ. μ.).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλεῖται ὁ συνάδελφος κ. Κουλουμβάκης νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ἐξηγήσεις.

§41Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν ἦτο ἀπόψε ἡ πρώτη φορά, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐρρίφθη κατὰ πρόσωπον συμπατριώτου μου καὶ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἡ μομφὴ ὅτι ὑπῆρξε διερμηνεὺς τῶν Ἰταλῶν, ἐνῷ ἐγὼ ὡς Λάκων, γνωρίζω ἄριστα, ὅτι ὁ νέος αὐτὸς συνάδελφός μας ὑπῆρξε κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς πατριωτικώτατος! ὄχι πατριωτικός, πατριωτικώτατος. Ἐπεζήτησα ἕνα τρόπον ἀπόψε νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ μομφή. Δυστυχῶς δὲν τὸ κατώρθωσα. Καὶ προϊούσης τῆς ἀταξίας αὐτῆς, κατελήφθην ὑπὸ ὀργῆς. Δὲν ἔπρεπε νὰ καταληφθῶ ὑπὸ ὀργῆς, καὶ λόγῳ τῆς φυσικῆς, καὶ λόγῳ τῆς πολιτικῆς μου ἡλικίας. (Ὁ κ. Κουλουμβάκης κατέρχεται τοῦ βήματος πρὸς τὴν θέσιν του).

§42ΦΩΝΑΙ. Αὐτὸ ἦτο ὅλον; Ἕως ἐκεῖ ἦτο;

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θεωρεῖ ἡ Βουλὴ ἐπαρκεῖς τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. συναδέλφου;

§44Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§46Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνήκει εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν, ὅσοι καταλαμβάνονται ἀπὸ ὀργήν, νὰ ἀνακαλοῦν τοὺς λόγους τῆς ὀργῆς. Ὅταν δὲν τοὺς ἀνακαλοῦν, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τοὺς ἀνακαλεῖ εἰς τὴν τάξιν. Αὐταὶ εἶναι αἱ διατάξεις τῆς κοινοβουλευτικῆς μας ζωῆς. Ἐλέχθη κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου, ὅτι ἀποτελεῖ προδοσίαν ἡ συνεργασία μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω, ἐπειδὴ τὸ θέμα ἐπανειλημμένως ἀνεφέρθη εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ συμβόλαιον τοῦ Λιβάνου, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε τὴν βάσιν τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Ἑνώσεως, ἔχει ὑπογραφῆ ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους ὁλοκλήρου τοῦ ἐθνικοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ Κόμματος τῶν Λαϊκῶν καὶ τῶν ἄλλων συνεργαζομένων Κομμάτων, τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως — θὰ ἀναγνώσω καὶ ὀνόματα — καὶ ταὐτοχρόνως ἔτυχε τῆς ἀμερίστου ἀναγνωρίσεως καὶ τῶν μεγάλων Συμμάχων καὶ τοῦ Βασιλέως, ὁ ὁποῖος ἀπηύθυνε ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς τότε Κυβερνήσεως, ἐκφράζων τὰ θερμά του συγχαρητήρια διὰ τὴν εὐόδωσιν τῆς ἑνώσεως. Καὶ συγχρόνως εἶναι ἱστορικῶς βέβαιον — ὅπως κάποτε θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ διαπιστωθῇ καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν ἡ παράκλητος αὐτὴ ἡμέρα τῆς ἐξετάσεως τῶν γεγονότων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἔλθῃ καὶ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία τῆς ἀναπτύξεως τῶν θεμάτων — ὅτι χάρις εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως, ἡ Ἑλλὰς κατειλημμένη κατὰ τὸ στάδιον τῆς κατοχῆς ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν, ὁ ὁποῖος εἶχε κατορθώσει νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ὑλικὴν δυναστείαν του, κατέστη δυνατόν, διὰ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως ν’ ἀπελευθερωθῇ. Κατέστη δυνατόν, νὰ ἔλθῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, νὰ ἔλθουν τὰ Βρεττανικὰ στρατεύματα, μὲ πρόσκλησιν καὶ τοῦ ΕΛΑΣ διὰ τοῦ συμφώνου τῆς Γκαζέρτας, νὰ καταλυθῇ ἡ τυραννία τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ ἡ πατρίς μας νὰ καταστῇ ἐλευθέρα. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη ἱστορικὴ ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν προσέφερεν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως. Διατηροῦμεν τὴν βαθυτάτην πίστιν μας, καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Βουλὴ θὰ πεισθῇ, ὅτι θ’ ἀποτελέσῃ ὁριστικὴν ἀλήθειαν τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίαν, ὅτι χωρὶς τὴν πολιτικήν μας τὸ Ἐὰμ θὰ εἶχεν ἐπικρατήσει, ὅπως ὁ Τίτο εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν. (Χειροκροτήματα). Ὅσοι κρίνουν τὰ γεγονότα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὀφείλουν νὰ διακρίνουν τὰ προγενέστερα ἔτη, ἀπὸ τοὺς τελευταίους μῆνας, πρέπει νὰ κρίνουν τὴν πολιτικὴν τῆς ἐθνικῆς ἑνώσεως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον ὅταν ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Ἑνώσεως. Ὅσοι ἐπικρίνουν, ἀναχωροῦν ἀπὸ τὴν ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν, ὅτι, ὅταν ἡμεῖς ἀνελάβομεν τὴν Ἀρχήν, ὑπῆρχεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἡ ὑλικὴ ἐπικράτησις καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ ἠθικὴ ἐπιβολὴ τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων. Ἐὰν συνέτρεχον αὐταὶ αἱ προϋποθέσεις, ἡ κατηγορία θὰ ἦτο βάσιμος, διότι ἡ συνεργασία τότε θὰ ἀπετέλει ἐνίσχυσιν τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Λησμονοῦν ὅμως, ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπεφασίζετο τὸ συνέδριον τοῦ Λιβάνου, καὶ βραδύτερον ἐσχηματίζετο ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1944, ἡ πραγματικότης ἦτο ὅτι εἰς μὲν τὸ ἐσωτερικὸν ἦτο πλήρης ἡ ὑλικὴ βία τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑπῆρχε πλήρης ἡ ἠθική του δύναμις, χάρις εἰς τὴν παρεξήγησιν, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὴν συνείδησιν τῶν Συμμάχων, ὅτι τάχα τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐξέφραζε κίνημα Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ ἀπετέλει λαϊκὸν δημοκρατικὸν κίνημα. Καὶ εἰς τὴν κρίσιμον ἐκείνην ὥραν, ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν, ὡδήγησεν εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ εἰς τὴν σωτηρίαν τῆς Ἑλλάδος. Θὰ παρεκάλουν νὰ ὡρίζετο μία ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ὄχι κατὰ τὸν πρόχειρον καὶ ἐπεισοδιακὸν αὐτὸν τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ ὅλον τὸ βάθος τοῦ θέματος, ἀλλὰ κατὰ ἕνα συστηματικὸν τρόπον, ὁλόκληρος ἡ ἱστορία τῶν Κυβερνήσεων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τὸ δυστύχημα εἶναι, ὅτι δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν Βουλὴν ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς τριετίας, ὑπάρχουν ὅμως...

§47Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Ὅλοι τὰ ἐζήσαμε καὶ τὰ ἠξεύρομεν.

§48Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἦτο καλύτερον νὰ εὑρίσκετο ἐδῶ καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς τριετίας, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἱστορήσῃ τὸ ἔργον του. Ἀλλὰ καὶ παρὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς τριετίας, δηλ. ἀπὸ Ἀπριλίου τοῦ 1941 μέχρι τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1944, τοῦ κ. Ἐμμανουὴλ Τσουδεροῦ, ὑπάρχουν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς πρώτης διετίας, ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ τρίτου ἔτους, ὁ Πρωθυπουργὸς τοῦ Ἀπριλίου, καθὼς καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς καὶ οἱ συνεργάται του τοῦ τελευταίου ἑξαμήνου τῆς ἀπελευθερώσεως. Παρέχονται ἑπομένως αἱ εὐκαιρίαι ἀπὸ τοὺς παρόντας εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ ἐκθέσουν ἐντὸς τῆς περιοχῆς τῆς ἰδικῆς των ἁρμοδιότητος καὶ εὐθύνης, τὴν ἱστορίαν τῶν γεγονότων. Θὰ εἶναι μία ὑπηρεσία καὶ πρὸς τὴν ἱστορίαν καὶ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ πρὸς τὸν Λαὸν τῆς Ἑλλάδος, διότι τοιουτοτρόπως θὰ διευκρινισθῇ τὸ παρελθόν, θὰ διαλυθοῦν πλάναι καὶ θὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη. Πάντοτε ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὴν Βουλήν, ἐξεφράσαμεν αὐτὴν τὴν ἐπιθυμίαν καὶ θὰ εἴμεθα εὐγνώμονες, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀπεφάσιζε νὰ ὁρίσῃ χρόνον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ παρείχετο ἡ εὐκαιρία αὐτῆς τῆς ἐξιστορήσεως. Σήμερον ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ὄχι διὰ νὰ προβῶ εἰς μίαν ἐξιστόρησιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὴ εἰς τὸν σύντομον αὐτὸν χρόνον καὶ παρεμπίπτοντα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ διαπιστώσω μόνον, ὅτι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν ἀπὸ τοῦ συνεδρίου τοῦ Λιβάνου, μέχρι τοῦ σχηματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως, τῆς ὑπογραφῆς τοῦ συμφώνου τῆς Καζέρτας, καὶ τῆς ἐλεύσεως τῆς Κυβερνήσεως ἀπελευθερώσεως εἰς τὰς Ἀθήνας, δὲν ὑπῆρξε προσωπικὴ πολιτικὴ ἰδική μας. Εἴμεθα προσωπικῶς ὑπερήφανοι δι’ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν καὶ ἀναλαμβάνομεν ὁλόκληρον τὴν εὐθύνην καὶ ὁλόκληρον τὴν τιμήν. Ταὐτοχρόνως ὅμως ὑπῆρξε πολιτικὴ ὁλοκλήρου τοῦ ἐθνικοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος.

§49Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Διαμαρτύρομαι, μὲ συγχωρεῖτε, δὲν ὑπῆρξαν ὅλα τὰ κόμματα. Δὲν ὑπολογίζετε τοὺς παραμείναντας ἐδῶ, αὐτοὶ δὲν εἶναι ὑπεύθυνοι. Ὅταν παρεδώσατε τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ Κ. Κ. τότε ἀνανήψατε.

§50Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπέγραψε ὁ κ. Ρέντης ἐκ μέρους τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὁ κ. Σακαλῆς ἐκ μέρους τοῦ κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, ὁ κ. Σοφ. Βενιζέλος ἐκ μέρους τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὁ κ. Λόντος ἐκ μέρους τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος.

§51ΦΩΝΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ. Ὄχι, ὄχι. (Θόρυβος).

§52Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐξηγήσατε κατόπιν. Ὁ κ. Μυλωνᾶς, ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὁ κ. Ἀσκούτσης, ὁ κ. Σταθᾶτος, ὁ κ. Φ. Δραγούμης. (Θόρυβος ἐκ τῆς Δεξιᾶς). Ὁ κ. Βεντήρης, ὁ κ. Μεταξᾶς, ὁ κ. Σγουρίτσας, ὁ κ. Ἐξηντάρης, ὁ κ. Βασιλειάδης, ὁ κ. Θ. Τσάτσος, ὁ κ. Σπ. Θεοτόκης, ὁ κ. Λαμπριανίδης.

§53Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπιτρέπετε;

§54Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μάλιστα.

§55Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Πρίν, εἴπατε ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ κριθῇ ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς ὑπογραφῆς μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἀπελευθερώσεως. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε ὑμεῖς, κ. Πρόεδρε, νὰ κάμετε τὴν διευκρίνισιν ὅτι αὐτό, τοὐλάχιστον, δὲν ἰσχύει δι’ ἐμέ, ἐγὼ δὲν ἔχω οὐδεμίαν εὐθύνην οὔτε διὰ τὴν συμφωνίαν τῆς Γκαζέρτας, οὔτε δι’ ὅσα ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν σας ἔπραξεν εἰς τὴν Ἰταλίαν.

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μόνον διὰ τὸ συμβόλαιον τοῦ Λιβάνου, τὸ ὁποῖον ὑπεγράψατε.

§57Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἔχει διαφορὰν τὸ πρᾶγμα, διότι ὅταν ἐγὼ ἀπεχώρησα ὁλοκληροῦται ἡ συμμετοχὴ τοῦ Κ. Κ. εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ συμβόλαιον τοῦ Λιβάνου τὸ ὑπεγράψατε, τὸ ὁποῖον περιέχει τὴν ἀπόφασιν τοῦ σχηματισμοῦ Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Ἑνώσεως μὲ συμμετοχὴν τοῦ Κ. Κ. Ἐπίσης βραδύτερον συμμετέσχον καὶ πέντε Ὑπουργοὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, μόνον διὰ νὰ διαπιστώσω τὸ βάρος τῆς μομφῆς, ἡ ὁποία διετυπώθη καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἠθικῶς καὶ ἐθνικῶς ἀπαράδεκτος, καὶ ἡ ὁποία θίγει τὸ σύνολον τοῦ ἐθνικοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Καὶ νὰ ζητήσω συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ, τὴν ἀνάκλησιν εἰς τὴν τάξιν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς οὐσίας θὰ εἶμαι εὐτυχής, νὰ ἔλθῃ ἡμέρα πρὸς εὐρυτέραν διαφώτισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Χειροκροτήματα).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μὴν ἐπεκταθῇ πλέον ἡ συζήτησις, διότι ἐδῶ πρόκειται νὰ λυθῇ ἕνα γεννηθὲν προσωπικὸν ζήτημα. Παρακαλῶ τὸν κ. Κουλουμβάκην, νὰ ἐξηγηθῇ.

§60Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνεπτύχθη ὁλόκληρος ἱστορία μὲ τὸ συμπέρασμα ὅτι πρέπει κἄποτε νὰ ἐξετασθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα, διὰ νὰ διακριβωθῇ ποία ἐπακριβῶς εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἐφ’ ὅσον τοιαύτη ἐνέργεια δὲν ἐγένετο καὶ ἐφ’ ὅσον ὁμολογεῖται ὅτι δὲν διηκριβώθη ἀκόμη ποία εἶναι ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια, πῶς δύναμαι ἐγὼ νὰ ἀποφανθῶ περὶ τούτου ἢ ἐκείνου, ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως; (Χειροκροτήματα).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἐπειδὴ δὲν ἐγένετο πλήρης ἡ ἀνάκλησις τῶν λεχθέντων, νὰ εὐαρεστηθῆτε νὰ κάμετε τὴν ἀνάκλησιν.

§62Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσα ἠδυνάμην νὰ εἴπω, τὰ εἶπον, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει διακριβωθῇ ἡ ἀλήθεια δὲν δύναμαι....

§63ΦΩΝΑΙ. Νὰ ἀνακληθῇ εἰς τὴν τάξιν. (Θόρυβος).

§64Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ μὲ ἀνακαλέσῃ εἰς τὴν τάξιν ὁ κ. Πρόεδρος. Ἀλλ’ ἡ ἀνάκλησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου εἰς τὴν τάξιν, διακριβώνει τὰ ἱστορικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐπίλογον εἶχον τὸν ἄτιμον Δεκέμβριον; Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει διακριβωθῇ ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι εἶναι ἀθῶοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προπαρεσκεύασαν τὴν σημερινὴν διαταραχὴν εἰς τὸν τόπον μας; (Θόρυβος).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, σᾶς παρακαλῶ νὰ συμμορφωθῆτε μὲ τὸν Κανονισμόν.

§66Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνακαλέσατέ με εἰς τὴν τάξιν. Ἐγὼ ἀτενίζω τὴν Πατρίδα μου ὑπερήφανος.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πολύ, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§68Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Λυπεῖσθε σεῖς. Ἐγὼ ὅμως εὐχαριστῶ τὸν Θεόν, διότι μὲ ἐπροίκισε μὲ τὴν τόλμην νὰ λέγω τὴν ἀλήθειαν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ κρινομένων ἐπαρκῶν τῶν δοθεισῶν ἐξηγήσεων, ὁ κ. βουλευτὴς ἀνακαλεῖται εἰς τὴν τάξιν.

§70Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θεωροῦμεν λῆξαν τὸ θέμα, μετὰ τὴν γενομένην ἀνάκλησιν εἰς τὴν τάξιν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ κ. Ν. Καράμπελας, ὅπως συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§72Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ δεχθῇ μίαν ἐρώτησιν. Εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 2 ἀναγράφεται: «Οἱαδήποτε συμμετοχὴ...... (ἀναγινώσκει)...... σκοπῶν τούτων». Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, οἱ πρὸ τῆς χρονολογίας ταύτης δράσαντες ἀντεθνικῶς, τοὐτέστιν ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ὡς καπεταναῖοι τοῦ ΕΛΑΣ ἔλαβον μέρος εἰς τὰς σφαγὰς τοῦ Μελιγαλᾶ καὶ τοῦ Μυστρᾶ, δὲν θὰ συμπεριληφθῶσιν εἰς τὸ ψήφισμα περὶ ἐκκαθαρίσεως; Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ συμπεριληφθῶσι καὶ αὐτοὶ καὶ νὰ γίνῃ ἡ διευκρίνισις αὐτή, διότι δύναται κάλλιστα ἕνας νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι ἐγώ, κύριε, εὑρισκόμενος εἰς τὴν Μεσσηνίαν δὲν ἔλαβον μέρος εἰς τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου, ἐνῷ εἰς τὴν Μεσσηνίαν ἢ τὴν Λακωνίαν ἢ ἀλλαχοῦ εὑρισκόμενος κατακρεούργησεν ἀθώους Ἕλληνας πολίτας.

§73Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Φαντάζεσθε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὰ ἐγκλήματα αὐτὰ τοῦ Μελιγαλᾶ κλπ. δὲν μετέσχον τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος; Ἐγὼ νομίζω ὅτι οὐδεὶς ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ ἔλαβον μέρος εἰς τὰ ἐγκλήματα αὐτά, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ μετέσχε εἰς τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα καὶ εἰς τὴν κατόπιν δρᾶσιν τοῦ κομμουνισμοῦ, ἡ ὁποία ἐπέφερε τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπέφερε. Ἄς μὴ εἰσέλθωμεν λοιπὸν εἰς χρονολογίας προγενεστέρας, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἀγάγουν εἰς ἐσφαλμένα συμπεράσματα.

§74Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. (Δὲν ἀκούεται).

§75Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Ἐπίσης παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως δεχθῇ τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 9. Εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, περιλαμβάνεται διάταξις ὅτι ...... (ἀναγινώσκει). Ἐδῶ γεννᾶται ζήτημα ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν ἢ ἔχασαν τοὺς βαθμούς των δυνάμει τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως, δὲν τυγχάνουν τῆς κρίσεως αὐτῆς, διότι δὲν ἔτυχε νὰ κριθοῦν ἀπὸ συμβούλους, ὁπότε παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον νὰ κρίνωνται μὲ διάφορα μέτρα καὶ σταθμοὺς καὶ ἄλλοι μὲν νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος τοῦ ἄρθρου 9 καὶ νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, ἄλλοι δὲ ὄχι. Νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «μετὰ κρίσιν», ὥστε ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν, νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσουν ἀναθεώρησιν τῆς ἀποφάσεως. Παρακαλῶ ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτὴν, κύριε Ὑπουργέ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ χωρήσῃ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ κρατικοῦ ὀργανισμοῦ, ἵνα μὴ προχωρήσῃ περισσότερον ἡ νόσος, ἡ ὁποία τὸν κατατρώγει καὶ τὰ ἀποτελέσματα πλέον θὰ εἶναι τραγικὰ δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Ροζάκης.

§77Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ βλέπῃ εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν, μίαν ἀνάγκην ἐθνικὴν καὶ κατεπείγουσαν. Εἶναι τόσος ὁ φόρτος ὁ ὁποῖος συνεσωρεύθη γύρω ἀπὸ τὴν Κρατικὴν μηχανὴν κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν εὐρύθμως καὶ ἀπροσκόπτως αἱ Δημόσιαι ὑπηρεσίαι, πρὶν ἢ ἀποκαθαρθοῦν ἀπὸ τὰς τοξίνας, αἱ ὁποῖαι ἐμποδίζουν τὴν ἀκώλυτον λειτουργίαν τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Εἶναι ἄπειροι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι συνέβαλον, εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ μία κατάστασις ἀποπνικτικὴ εἰς τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας, ἕνας ὑπερκορεσμὸς ἀχρήστων ἐν πολλοῖς προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε μὲ μίαν ἡρωϊκὴν ἐπέμβασιν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ ὡς ὅλοι γνωρίζετε, τὸ θέμα τοῦτο εἶναι γιγάντιον, δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀφ’ ἑαυτῆς μία Κυβέρνησις κομματική, οἱαδήποτε Κυβέρνησις κομματική. Εἶναι ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε, διὰ νὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα, νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύεται διὰ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων. Καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὁλόκληρος ἡ πτέρυξ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὑπεστήριξαν τὴν ἀνάγκην τοῦ σχηματισμοῦ μιᾶς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία νὰ δυνηθῇ νὰ χωρήσῃ κατὰ τρόπον γενναῖον εἰς τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις ὑπερτιμῶσα τὰς δυνάμεις της, ἠθέλησε νὰ ἀποδυθῇ εἰς ἓν ἔργον τὸ ὁποῖον ὑπερβαίνει, ὅπως καὶ προηγουμένως εἴπομεν, τὴν δύναμιν κάθε μονοπλεύρου κομματικῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τοῦ 1936, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς 4ης Αὐγούστου, ὁπότε κατελύθη ὁ ἐλεύθερος πολιτικὸς βίος τῆς Χώρας μας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν τὰ κριτήρια τῆς προσλήψεως ὑπαλλήλων τὰ ὁποῖα ἐλειτούργουν ὑπὸ ὁμαλὰς περιστάσεις. Ὡς ἐκ τούτου, ἐστρατολογοῦντο συνήθως πρόσωπα τὰ ὁποῖα εἶχον ὡς μοναδικὸν προσόν, νὰ εἶναι ἀρεστὰ εἰς τοὺς τότε παντοκράτορας καὶ ἀνεξελέγκτους τυράννους.

§78Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς τὸ διαπιστώσατε αὐτό, κύριε συνάδελφε;

§79Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Φοβοῦμαι, κύριε συνάδελφε, ὅτι μὲ τὴν ἀπάντησίν μου θὰ εἶμαι πικρός.

§80Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ὁμιλεῖτε, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν. Θέλω νὰ σᾶς κάμω μίαν ἐρώτησιν καὶ ἐὰν κάμω λάθος, θὰ σᾶς ζητήσω συγγνώμην.

§81Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου, διὰ νὰ ἀναπτύξω τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν καὶ ὄχι νὰ διερμηνεύσω τὴν ἰδικήν σας ἐπιθυμίαν.

§82Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς ἐρωτήσω κάτι καὶ ἐὰν ἡ πληροφορία μου δὲν εἶναι ἀληθής, θὰ σᾶς ζητήσω συγγνώμην. Ὑπήρξατε ἐσεῖς ὑπάλληλος ἐπὶ κατοχῆς; Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας;

§83Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Ποτέ, κύριε.

§84Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ζητῶ συγγνώμην, διὰ τὸν ὑπαινιγμόν, ἀλλὰ ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὸ ἐξετάσω.

§85Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Ἀπὸ τῆς 4ης, λοιπόν, Αὐγούστου, διότι θὰ ἐπαναλάβω τὴν λέξιν — καὶ εἶπον ὅτι δὲν ἔχω τὴν πρόθεσιν προσωπικῶς νὰ θίξω τὸν κ. Πολυζωγόπουλον, ὁ ὁποῖος ἦτο μέλος τῆς τότε Κυβερνήσεως — ......

§86Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ εἶπα ὅτι μὲ ἐθίξατε προσωπικῶς.

§87Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ἀπευθύνομαι εἰς τὸ παρελθὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα ὅλοι νὰ λησμονήσωμεν, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐνθυμούμεθα κάποτε διὰ νὰ ἀντλήσωμεν διδάγματα, διότι ἀκριβῶς καὶ τὸ κατάντημα ἐκεῖνο τῆς Βουλῆς ἔφερε τὴν δικτατορίαν, καὶ ἀτυχῶς ἡ σημερινὴ κατάστασις, τῆς παρούσης Βουλῆς, προμηνύει, ἴσως, πράγματα τὰ ὁποῖα θὰ μπορούσαμε νὰ προλάβωμεν, ἐὰν ἐν τῇ ἐρεύνῃ τοῦ παρελθόντος κατορθώσωμεν νὰ ἀνεύρωμεν τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα τὴν ἐδημιούργησαν. Ὡς ἐκ τούτου, κύριε συνάδελφε, μείνατε ἥσυχος, διότι οὔτε σᾶς, οὔτε κανένα ἄλλο ἐκ τῶν προσώπων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀνεμίχθησαν ἐνεργῶς εἰς τὸ παρελθόν, δὲν ἔχω τὴν πρόθεσιν νὰ θίξω. Ἡ ἐξυγίανσις, ἀρχίζουσα ἀπὸ τοῦ Δικαστικοῦ κλάδου, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς τομεῖς τῶν διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ παμμέγιστον θέμα τῆς καθάρσεως τῆς παιδείας. Γνωρίζετε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν ὑπηρεσίαι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθῇ ἡ ἀφόρητος βουλευτοκρατία ἡ σημερινή, ἐὰν ὁ καθαρμὸς δὲν εἶναι πλήρης. Καὶ ὅταν ζητοῦμεν πλήρη καθαρμόν, ἐννοοῦμεν ἐκεῖνον τὸν καθαρμόν, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἀποβλέπῃ μόνον εἰς τὰ κριτήρια τῆς κομματικῆς μισαλλοδοξίας, ἀλλὰ ὁ ὁποῖος, πληρέστερα, θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ποιότητα καὶ εἰς τὴν ἐπιστημονικὴν ἀρτιότητα καὶ τὸ ἦθος τῶν ὑπαλλήλων. Ὅταν οἱ ἴδιοι ἐμεῖς, οἱ διαθέτοντες κῦρος, ἐπισκεπτώμεθα τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας διὰ νὰ μπορέσωμεν νὰ διεκπεραιώσωμεν ὑποθέσεις τῶν ἰδιωτῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἰδιῶται νὰ μὴ παραπονοῦνται καὶ καταγανακτοῦν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεκπεραιωθῇ ἡ ὑπόθεσίς των, ἡ ὁποία παραμένει εἰς τὰ χρονοντούλαπα τῶν ὑπηρεσιῶν; Εἰς τὸν Δικαστικὸν κλάδον ἀπεβλέψαμεν εἰς κάθαρσιν ἡ ὁποία εἶναι πλημμελής, διότι ἀποβλέπει εἰς τὰ γνωστὰ κριτήρια, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι διπλῆ καὶ πολλαπλῆ ἡ κάθαρσις. Θὰ ἔπρεπε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἡρωϊκώτερα τὸν κρισιμώτερον ἐθνικὸν τομέα, τὸν τομέα τῆς ἐκπαιδεύσεως. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, τὸν ὁποῖον μὲ τόσην ἐμπιστοσύνην καὶ ἀγάπην περιβάλλει ὁλόκληρον τὸ Σῶμα. Ὁ τομεὺς τῆς Παιδείας, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ὁ κρισιμώτερος, διότι πραγματικὰ ἡ ἐκπαίδευσίς μας ὄζει· καὶ ἡ κατωτέρα καὶ ἡ μέση καὶ ἡ ἀνωτάτη ἐκπαίδευσις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατωτέραν ἐκπαίδευσιν, ἠρχίσατε ἤδη νὰ προβαίνετε εἰς μερικὰς ἐκκαθαρίσεις αἱ ὁποῖαι ἐλπίζω ὅτι θὰ εἶναι δίκαιαι, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς τείνετε εὐήκοον οὖς καὶ ἐδείξατε δικαιοσύνην εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς κατωτέρας ἐκπαιδεύσεως μὴ παρασυρόμενοι ἀπὸ εἰσηγήσεις ἄλλας. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας εἰς τὴν κάθαρσιν τῆς ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως διότι ἐκεῖ πέρα εὑρίσκεται κυριολεκτικῶς ἡ πέτρα τοῦ σκανδάλου. Ἀπὸ 10ετίας καὶ πλέον διάφορα ἀρριβιστικὰ πρόσωπα ἐζήτησαν, ἔξω ἀπὸ κάθε συνήθη διαδικασίαν, νὰ ἀναγορευθοῦν καθηγηταί: Καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου. Ἠθέλησαν νὰ ἀποκτήσουν ἕνα τίτλον τακτικοῦ ἢ ἐκτάκτου καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου, ἀντὶ τῆς πλήρους ὑποταγῆς των εἰς τὰ κελεύσματα ἀνθρώπων τοὺς ὁποίους τὸ ἔθνος δὲν εἶχε ποτὲ ἀναβιβάσει εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἐνέσκυψαν ὡς ἀκρὶς ἐπὶ τὴν ἀνωτάτην ἐκπαίδευσιν καὶ διὰ νὰ διατηρήσουν τὰς θέσεις των, προσέφερον συνεχῶς λιβανωτὸν καὶ ἐξύμνουν τὰ ἀγαθὰ τῆς τυραννίδος. Αὐτὸ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν δι’ ἓν Ἔθνος, ὅπως τὸ Ἑλληνικόν, τὸ ὁποῖον ἐσυνήθισε νὰ ἀναπνέῃ καὶ νὰ ζῇ τὸν ἀέρα τῆς ἐλευθερίας. Καὶ ὄχι μόνον κατώρθωσαν νὰ διατηρηθοῦν εἰς τὰς θέσεις των οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν ἀνωμάλως, ἀλλὰ καὶ διὰ προσωπικῶν νόμων, τοὺς ὁποίους τοὺς παρεῖχεν ἡ νομοθετικὴ ἀσυδοσία τῆς Δικτατορίας, κατώρθωσαν νὰ κατοχυρώσουν τὰς θέσεις των, ὥστε καὶ μετὰ ταῦτα κρινόμενοι νὰ παραμένωσι. Ὑπάρχει παράδειγμα ἀξιοθρηνήτων καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου ν’ ἀποταθοῦν εἰς τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς Κατοχῆς καὶ νὰ ζητήσουν νὰ παραμείνουν εἰς τὰς θέσεις των παρατείνοντες ἔξω ἀπὸ κάθε κανονικὴν διαδικασίαν, τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας των. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦμεν νὰ καταμαρτυρήσωμεν εἰς τοὺς καθηγητὰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀνωμάλως διωρίσθησαν. Διότι θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ λησμονήσωμεν λίαν ἐπιεικῶς τὴν προσέλευσίν των τὴν ἀνώμαλον, θὰ ἠμπορούσαμεν ἀκόμη νὰ συγχωρήσωμεν τὸ παρελθόν, ἐάν, ἀκριβῶς διὰ νὰ διατηρήσουν τὰς θέσεις των, οἱ κύριοι αὐτοὶ δὲν μετεβάλοντο πολλὲς φορὲς καὶ εἰς καταδότας τῶν συναδέλφων των. Τοῦτο εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ τὸ συγχωρήσωμεν, διότι προδίδει εὐτέλειαν χαρακτῆρος.

§88Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἠξεύρει ἡ Βουλή, ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον διέπεται ἀπὸ ὅρια ἡλικίας, τὰ ὁποῖα καθιέρωσαν Κυβερνήσεις κατοχικαὶ καὶ ὄχι ἐλεύθεραι Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις;

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ νόμοι ἰσχύουν.

§90Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὑπάρχουν νόμοι κατοχικοί, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὸν ἔλεγχον καὶ ἠκυρώθησαν. Αὐτοί, οἱ ὑποστάντες τὸν ἔλεγχον, διετηρήθησαν.

§91Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Εἶναι εὐτύχημα, ὅτι, ἂν ἰσχύουν τοιοῦτοι νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀνατρέπουν τὴν πραγματικὴν σειρὰν καὶ φέρουν μίαν ἀνωμαλίαν εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Πανεπιστημίου, ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς ἀποκαθάρωμεν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συζητουμένου θέματος τῆς ἐξυγιάνσεως.

§92Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνωμεν τοὺς νόμους τῆς Κατοχῆς καὶ νὰ τοὺς θεωρῶμεν καλυτέρους ἀπὸ τοὺς νόμους τῆς δικτατορίας. Δι’ ἡμᾶς ὑπάρχει ἕνα καθῆκον: Ὅπως ὁρίζει ἡ 58 Συντακτικὴ Πρᾶξις καὶ ἡ σύμβασις τῆς Χάγης ὅλοι οἱ Γερμανικοὶ νόμοι ἔπρεπε νὰ καταργηθοῦν. Ἐγὼ τὸν κατήργησα τὸν νόμον αὐτὸν ὡς Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὡς καὶ τὸν νόμον περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν δικαστῶν.

§93Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Τὸ θέμα δὲν εἶναι αὐτό. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀνώμαλοι κατοχικοὶ νόμοι, ἠμποροῦμεν, ὅπως εἶπον, μὲ τὴν πρόοδον τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν νὰ ἐξυγιάνωμεν καὶ τὴν νομοθεσίαν μας. Προχωρῶν, κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς ἓν ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, διότι μετ’ εὐχαριστήσεως παρατηρῶ ὅτι ὑπάρχει διάθεσις διὰ νὰ ἀκούσητε μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐλέχθησαν μέχρι τοῦδε, μολονότι ὑπάρχουν καὶ συνάδελφοι ἀκαδημαϊκοὶ ἐνταῦθα. Ὑπάρχει, ὅπως γνωρίζετε, ἡ Πάντειος Σχολή, ἡ ὁποία καὶ τώρα λειτουργεῖ. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς 4ης Αὐγούστου ἐξεβλήθησαν 17 ἢ 18 καθηγηταὶ ἀμέσως, χωρὶς λόγον — τινὲς μάλιστα ἐξ αὐτῶν παρακάθηνται σήμερον μεταξύ σας, εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν. Ἐξεβλήθησαν ἀπὸ τὴν Πάντειον, διότι δὲν ἐνέπνεον ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς τότε κρατοῦντας. Ἀντ’ αὐτῶν ἕνας στενώτατος συγγενὴς τοῦ δικτάτορος ἐσχημάτισε μίαν στενὴν κλίκαν ἀφοσιωμένων ἀνθρώπων..........

§94Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Αὐτὰ εἶναι προσωπικὰ ζητήματα.

§95Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν κακῶς ἐχόντων. Νομίζω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ φέρω τὸ πρᾶγμα εἰς γνῶσιν σας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, δικαίωμά σας δὲ εἶναι —καὶ θὰ εἶναι πρὸς τιμήν σας — ἐὰν θελήσετε νὰ λάβετε ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ φέρουν μίαν πραγματικὴν κάθαρσιν.

§96Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Οἱ τεταρτοαυγουστιανοὶ εἶναι Ἕλληνες καὶ δὲν πρέπει νὰ συγχέωνται μὲ τοὺς δοσιλόγους τῆς Κατοχῆς ἢ τοὺ συνεργάτας τοῦ ΕΑΜ, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι Ἕλληνες.

§97Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κύριε συνάδελφε. Ἡ ἀτιμωρησία τοῦ παρελθόντος, δυστυχῶς, καὶ ἡ μὴ ἐπιβολὴ κυρώσεων ἐδημιούργησε τὴν σημερινὴν ἀφόρητον κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐξώθησε πολλοὺς Ἕλληνας, μὴ εὑρίσκοντας κυρώσεις διὰ τὰ παλαιὰ ἀδικήματα, εἰς τὸ νὰ τραποῦν πρὸς τὴν ὁδὸν τῆς ἀνομίας καὶ τοῦ ἐγκλήματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ἓν ἔγκλημα νὰ συμψηφίζεται μὲ ἓν ἄλλο. Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα τοῦ δοσιλογισμοῦ εἶναι θέμα μέγα, ἐθνικόν. Ἐγὼ θεωρῶ ὅτι ἔκαμον τόσην ζημίαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατεπρόδωσαν ἢ εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπλούτισαν κατὰ τὴν κατοχήν, ὅσην καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατέσφαζον τοὺς ἀνθρώπους των μέσα εἰς τοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο εἶναι, ὅτι οἱ μὲν δοσίλογοι ὑπῆρξαν οἱ λευκοὶ ἐγκληματίαι, οἱ δὲ ἄλλοι οἱ αἱματηροὶ τοιοῦτοι. Κύριοι βουλευταί, δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω περισσότερον εἰς τὸ συζητούμενον θέμα, διότι θὰ κατεπόνουν τὴν Βουλήν, ἀλλ’ ἐπικαλοῦμαι ὁλοψύχως τὴν συναντίληψιν τὴν ἰδικήν σας εἰς ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ Ἔθνος, διότι ἀφορᾷ τὴν νεότητα, τὴν Ἑλληνικήν. Μὴ λησμονῆτε ὅτι ἐχάσαμεν μίαν ὁλόκληρον γενεὰν Ἑλληνοπαίδων ἠθικῶς, σωματικῶς καὶ ψυχικῶς διαβρωμένων. Ὅλη δὲ ἡ στοργή μας καὶ ἡ ἐπαγρύπνησίς μας ἂς στραφῇ νῦν πρὸς τὴν δευτέραν γενεάν, εἰς τὴν ὁποίαν βασίζονται ὅλαι αἱ ἐλπίδες τοῦ Ἔθνους μας. Ἡ νεολαία μας θέλει ἀέρα, ὀξυγόνον νὰ ἀναπνεύσῃ. Θέλει διδασκάλους μὲ πίστιν, πίστιν δημοκρατικὴν καὶ παλλομένην, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν οἱ διδάσκαλοι αὐτοὶ νὰ μεταγγίσουν ἀπὸ τὰ ψυχικά των ἀποθέματα εἰς τὴν τρυφερὰν ψυχὴν τῆς Ἑλληνικῆς νεότητος. Εἶναι μέγα τὸ θέμα τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας. Ἐὰν τὴν περιφρουρήσητε δι’ ἱκανῶν διδασκάλων, θὰ εἶσθε ἄξιοι τῆς ἐμπιστοσύνης, τὴν ὁποίαν ἐστήριξαν εἰς ὑμᾶς οἱ ἐκλογεῖς σας. (Χειροκροτήματα).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.

§99Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ ὅσα ἐλέχθησαν. Θὰ ἐκθέσω πρὸς ὑμᾶς τὰς σκέψεις μου δι’ ὅσα δὲν ἐλέχθησαν. Ἠκούσθησαν πολλαὶ γνῶμαι καὶ διάφοροι τῶν πρὸ ἐμοῦ προλαλησάντων καὶ ὑπὲρ καὶ κατὰ καὶ διὰ τὴν ἀναβολὴν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Ἐγὼ τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ δίδω ἄδικον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι, ὅταν ἐψηφίσθη τὸ πρῶτον τὸ ψήφισμα, δὲν τὸ ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογήν. Καὶ ψηφίσματα τοιαύτης φύσεως ποὺ ἔχουν σκοπὸν νὰ ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν κρατικὴν ὑπηρεσίαν ὅτι σάπιο ἔχει ὁ κρατικὸς ὀργανισμὸς θὰ μὲ εὑρίσκουν πάντοτε σύμφωνον. Γνωστὸν τυγχάνει εἰς ὅλους τοὺς συναδέλφους, ὅτι πρὸ πολλῶν ἐτῶν ἡ κρατικὴ μηχανὴ ἐργάζεται ὄχι μόνον βραδέως ἀλλὰ καὶ κακῶς. Διὰ νὰ ἀρχίσῃ κανεὶς ἀπὸ τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα, τὰ ἐκπαιδευτικά, μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου ἐκπαιδευτικοῦ ἱδρύματος θὰ ἴδῃ ὅτι χωλαίνουν καὶ κακῶς ἀποδίδουν. Δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐκπαίδευσις. Παντοῦ εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα, εἰς ὅλους τοὺς ὀργανισμούς, εἰς ὅλα τὰ ἱδρύματα, εἰς ὅλα τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, παντοῦ ὑπάρχει ἡ ἴδια σαπίλα. Θὰ ἤθελα ἡ ἐκκαθάρισις αὐτὴ νὰ εἶναι πραγματικὴ ἐκκαθάρισις. Καὶ θὰ εἶναι ἆθλος διὰ τοὺς σημερινοὺς Ὑπουργοὺς καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν δυνηθοῦν νὰ κάμουν μίαν δικαίαν καὶ ἀδιάβλητον ἐκκαθάρισιν, μίαν ἐκκαθάρισιν τέτοιαν τὴν ἐπιθυμεῖ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐὰν μπορέσουν νὰ φέρουν τὴν πατρίδα μας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κρατικὴν μηχανήν, τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, τὰ σώματα ἀσφαλείας, τὸ προσωπικὸν αὐτῶν, εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ 1912 καὶ τοῦ 1913. Τότε, τὸ Κράτος ἦτο ἡνωμένον· οἱ ὑπάλληλοι εἶχον ἐπίγνωσιν τῆς ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ εἶχον ἐπίγνωσιν τοῦ ὅρκου ποὺ εἶχον δώσει πρὸς τὴν Πατρίδα καὶ ἔκανε τὰ θαύματα τοῦ 1912–1913. Ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Σῶμα ἐὰν δυνηθοῦν νὰ ἐξαρθοῦν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ ἀποκτήσωμεν, κύριοι, ὅ,τι μέχρι σήμερον εἴχαμε χάσει. Διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ὁ κόσμος καθόλου δὲν εἶναι εὐχαριστημένος μὲ τὰς κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ὑπηρεσίας μας, οὔτε μὲ τὴν ἀποδοτικότητα τοῦ ἔργου μας. Ὁ λαὸς μᾶς παρακολουθεῖ ὅλους καὶ μᾶς κρίνει καὶ ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα συμβαίνουν ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοτε, ἐνισχύει περισσότερον ἐκείνους ποὺ εἶναι εἰς τὰ βουνὰ καὶ ἐκείνους ποὺ μαζὶ μὲ τοὺς ἀγνώμονας συμμάχους μας ἐσφαγίασαν τὴν Πατρίδα μας. Τὰ κριτήρια εἶναι γνωστὰ διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ὅπως καὶ τὸ πῶς γίνεται ἡ κρίσις τόσον τῶν ἀνωτέρων καὶ ἀνωτάτων, ὅσον καὶ τῶν κατωτέρων ὑπαλλήλων. Ἡ Κυβέρνησις τοῦτο πρέπει νὰ προσέξῃ, νὰ μὴ κάμῃ κρίσιν ἄδικον, οὔτε κομματικήν. Ἡ κρίσις νὰ εἶναι δικαία. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχουν μέσα εἰς τὴν κρατικὴν μηχανὴν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν πράγματι μὲ τὸν ἐχθρὸν καὶ ἀπέκτησαν τὴν ὀνομασίαν τοῦ δοσιλόγου καὶ ἐκείνους ποὺ συνδέονται μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔλαβον μέρος ἐνεργὸν εἰς τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα καὶ ἔσφαξαν ἑκατοντάδας χιλιάδων Ἑλλήνων, καὶ ἐξακολουθοῦν ἀκόμη νὰ θέτουν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ὁμοϊδεατῶν των μυστικὰ τῆς ὑπηρεσίας των καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ παραμένουν, κύριοι συνάδελφοι, δοσίλογοι, ἢ μαυραγορῖται, διότι ὑπῆρξαν καὶ τέτοιοι, ἐνδέχεται νὰ εἶναι λίγοι, ἀλλά, πάντως, ὑπάρχουν τέτοιοι. Νὰ παραμένουν μέσα εἰς τὴν κρατικὴν μηχανὴν καὶ ἐνθυμοῦμαι ἐπὶ κατοχῆς ποὺ πολλοὶ ἐκ τῶν ὑπαλλήλων ὁσάκις πρόεδροι συνεταιρισμῶν ἐπήγαιναν νὰ πάρουν διατακτικήν, ἐὰν δὲν ἐπληρώνετο ἡ διατακτικὴ ἐκεῖ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν πάρουν. Οἱ μαυραγορῖται, οἱ δοσίλογοι συνδέονται κατὰ τὴν γνώμην μου πολὺ μὲ τὰ οἰκονομικὰ συγκροτήματα, μὲ τὸν καπιταλισμόν, οἱ δὲ σφαγεῖς συνδέονται μὲ τὸν ἀπαίσιον κομμουνισμόν. Καὶ οἱ δύο μάχονται ποῖος θὰ ἐπικρατήσῃ ἀλλὰ δὲν εἶδον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἀπὸ τὸ Σῶμα, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὡς ἐκλεκτόν του, τὸ ἔστειλεν ἐδῶ, δὲν εἶδον, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ δύο αὐτὰ συστήματα, τὸ καπιταλιστικὸν καὶ τὸ κομμουνιστικὸν συντριβοῦν εἰς τὴν πάλην, ποῖον θὰ εἶναι τὸ σύστημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, ἐὰν ἐπιζήσωμεν, θὰ ἐφαρμόσωμεν διὰ νὰ σώσωμεν τὴν ἀγαπητήν μας Πατρίδα; Οὐδεὶς μὰ οὐδεὶς μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ ἐσκέφθη καὶ ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν μᾶς ἐδίδετο ἡ ἐντολὴ νὰ ἀντικαταστήσωμεν τὰ δύο αὐτὰ ἀλληλοσυγκρουόμενα συστήματα μὲ ἕνα ἄλλο σύστημα νέον, τὸ ὁποῖον νὰ δίδῃ ζωὴν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι συντρίμι, πεινᾷ καὶ λιμοκτονεῖ, οὔτε ἡ Βουλὴ ἀλλ’ οὔτε καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ κάμῃ καὶ νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ. Ἐγὼ τὸ ἔχω σκεφθῆ, καὶ ἐὰν εἶχον τὸν χρόνον θὰ σᾶς τὸ ἀνέπτυσσον. Ἡ δὲ Κυβέρνησις ποτὲ δὲν ἐσκέφθη πῶς μπορεῖ νὰ καταστείλῃ τὴν ἀδιαλλαξίαν ὡρισμένων ἀνθρώπων τοῦ χρήματος οἱ ὁποῖοι ἀπορροφοῦν τὸ αἷμα τοῦ ἐργάτου καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μὴ νομίσετε ὅτι ἀνέβηκα αὐτὴν τὴν στιγμὴν στὸ βῆμα διὰ νὰ κάνω δημοκοπίαν. Ἡ ψυχή μου ζῇ μέσα εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ εἰς τὰς λαϊκὰς μάζας ἀπὸ τὸ πρωΐ ἕως τὸ βράδυ καὶ βλέπει τὴν δυστυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ βλέπει ἐξ ἄλλου τὴν πρωτοφανῆ ἀδιαφορίαν τῶν ἀνθρώπων τοῦ κεφαλαίου, τῶν μαυραγοριτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπλούτισαν, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς κατοχῆς καὶ ἐξακολουθοῦν ἀκόμη σὰν βδέλλες νὰ ρουφοῦν τὸ αἷμα τῆς Ἑλληνικῆς φτωχολογιᾶς. (Χειροκροτήματα). Δὲν εὑρέθη κανεὶς οὔτε ἀπὸ τὰς παρελθούσας Κυβερνήσεις, οὔτε ἀπὸ τὴν σημερινήν, ἀφοῦ γνωρίζουν ποῦ ἔγκειται τὸ κακὸν — διότι ὅπως γνωρίζετε τὰ οἰκονομικὰ αὐτὰ συγκροτήματα τὰ ἔχουν ὡρισμένοι καὶ εὑρίσκονται στὰ χέρια τῶν ὡρισμένων γνωστῶν Ἑλλήνων, οἵτινες δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς 100 — καὶ δὲν εὑρέθη κανεὶς νὰ ἰδῇ πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σπάσουν αὐτὰ τὰ συγκροτήματα καὶ πρέπει νὰ σπάσουν, ὕστερα ἀπὸ τόσας καταστροφάς, ὕστερα ἀπὸ μίαν ὑποδούλωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὕστερα ἀπὸ τόσα αἵματα καὶ τόσα πένθη. Δὲν συγκινοῦνται αἱ Κυβερνήσεις καὶ δὲν λαμβάνουν μέτρα ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ὑπέφερον καὶ οὐδὲν προσέφερον καὶ οὐδέποτε ἐστρατεύθησαν οὔτε αἷμα ἔχυσαν καὶ τίποτε δὲν προσέφεραν εἰς τὴν πατρίδα. Τὸ πᾶν δι’ αὐτοὺς εἶναι νὰ συγκομίζουν σακκούλια λίρες καὶ νὰ ἐκμεταλλεύωνται πάντοτε τὸν δυστυχισμένον αὐτὸν Λαὸν τὸν ὁποῖον ὅταν τοὺς ἐνοχλοῦν τὸν ἀποκαλοῦν καὶ χαμάλη λαόν. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι, ἐδῶ μέσα νὰ βάλωμε τὸ μυαλό μας κάτω, τὰ φῶτα μας, τὰς πνευματικὰς καὶ σωματικάς μας δυνάμεις, διὰ νὰ ἐλαφρώσωμε τὴν δυστυχίαν τοῦ λαοῦ μας, ἀφοῦ βλέπομεν, ὅτι παντοῦ διὰ τὴν χώραν αὐτήν, ἀπὸ παντοῦ ἔρχονται μαῦρα μηνύματα. Βλέπομεν, ὅτι εἰς ἐκείνους ποὺ τοὺς δώσαμε τὴν νίκην, τὴν πρώτην νίκην τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ἐκεῖνοι, ἔδειξαν τέτοιαν ἀχαριστίαν, ἔδειξαν τέτοιαν ἀγνωμοσύνην, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ παληανθρωπιά. Ἐλησμόνησαν τὴν Ἑλλάδα, ποὺ τότε, ὅταν εἶχον ἀνάγκην τὴν ἐνεθυμοῦντο καὶ τὴν ἀνεβίβαζον εἰς τὰ ὕψη καὶ τώρα ἐδέθησαν εἰς τὸ ἅρμα ἑνὸς ἐκβιαστοῦ, προστατεύοντες τοὺς προαιωνίους ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος μας καὶ ἐπέβαλον ἑκάστοτε εἰς τὰ συμβούλια τὰς ἀπόψεις των εἰς τοὺς νικητάς. Καὶ εὑρέθη τὸ θῦμα πάλιν, ἡ Ἑλλάς, νὰ τῆς στραγγαλίσουν τὰ δίκαιά της, νὰ τῆς στραγγαλίσουν τὰς οἰκονομικάς της ἐπανορθώσεις.

§100ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἰς τὸ θέμα.

§101Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐντὸς τοῦ θέματος εἶμαι κύριοι. Ὅποιου δὲν τοῦ ἀρέσουν αὐτὰ τὰ πράγματα, φαίνεται, ὅτι δὲν εἶναι Ἕλλην, δὲν πονᾷ τὴν Πατρίδα του, δὲν ἔχει χύσει αἷμα, δὲν ἔχει προσφέρει ὑπηρεσίας. Καὶ ἔρχονται, κύριοι, οἱ ἰσχυροὶ ἐκεῖνοι τῆς γῆς καὶ καταδικάζουν καὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς θάνατον, εἰς θάνατον ἠθικόν. Τοῦ δίδουν τὸ καίριον πλῆγμα, τὴν χαριστικὴν βολήν. Ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἐπερίμενε νὰ δικαιωθῇ. Καὶ θέτουν εἰς μεγαλυτέραν μοῖραν τὸν Χότζα τῆς Ἀλβανίας, τὸν Δημητρώφ τῆς Βουλγαρίας ἀλλὰ καὶ τὸν ἄμαχον Τῖτο τῆς Σερβίας, ὁ ὁποῖος δὲν μπόρεσε κατὰ τὸν πόλεμον οὔτε 3 ὧρες νὰ ἀνθέξῃ. Καὶ ἂν οἱ κύριοι αὐτοὶ νομίζουν, ὅτι μὲ τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς τὰς γελοίας καὶ τὰς ἐγκληματικὰς εἰς βάρος ἑνὸς λαοῦ, ἠμποροῦν νὰ συντρίψουν τὸ αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν αὐτοθυσίαν του καὶ τὸν ἡρωϊσμόν του, εἶναι ἠπατημένοι. Ἡ Ἑλλάς, λέγω, αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, θὰ τὰ πάρῃ καὶ τώρα, ὅπως καὶ ἄλλοτε μὲ τὴν Ἑλληνικὴν ξιφολόγχην καὶ ὅτι ζητεῖ, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ τὰ πάρῃ ἀπὸ τοὺς προαιωνίους ἐχθροὺς καὶ βορείους κακοὺς γείτονάς της ἀρκεῖ νὰ ἐξαλειφθοῦν ὡρισμένα μικροπράγματα, κομματικὰ ὠφέλη καὶ ἀντιθέσεις μεταξύ μας καὶ ἑνωθοῦμεν ὅλοι τότε ἡ Ἑλλάς μόνη της θὰ διεκδικήσῃ τὰ δίκαιά της. Ἕνα λοιπὸν ἀπὸ τὰ ὅπλα αὐτὰ τὰ μεγαλύτερα, εἶναι ἡ ἐξυγίανσις τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀπὸ τῆς νομικῆς του πλευρᾶς, ἐξηντλήθη τελείως. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς ἰδικῆς της πλευρᾶς ἀναλαμβάνει τὴν μεγάλην εὐθύνην καὶ πρέπει, οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ νὰ προσέξουν. Ἡ ἐκκαθάρισις πρέπει νὰ εἶναι δικαία καὶ ἀδιάβλητος. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς αὐτὴν τὴν ἐκκαθάρισιν περιμένει ἀπὸ τὴν παροῦσαν Λαοπρόβλητον Κυβέρνησιν, εἰς τὴν ὁποίαν τοιαύτην ἐντολὴν ἔδωσεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ τοιαύτας ὑποσχέσεις ἔλαβε κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον ἀπὸ τοὺς ὑποψηφίους του καὶ περιμένει τὴν δικαίαν, τὴν πραγματικὴν καὶ τὴν ἀδιάβλητον ἐκκαθάρισιν, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ὑπαλληλίαν ὁλόκληρον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. (Χειροκροτήματα).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχισις τῆς ἑνιαίας συζητήσεως ἐπὶ τῶν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, σχεδίων ψηφισμάτων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κλπ.», 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον ΙΓʹ ψηφίσματος «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κλπ.» καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κλπ.», ἀναβάλλεται. Παρακαλῶ νὰ ψηφίσωμεν ὅσα νομοσχέδια δὲν ἔχουν συζήτησιν καὶ ὅσα εἶναι ἐγγεγραμμένα εἰς αʹ συζήτησιν. Νὰ διεξαχθῇ δὲ συζήτησις ἐπὶ τῶν τελευταίων τούτων, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει, ὅταν ἐγγραφοῦν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν εἰς βʹ συζήτησιν.

§103ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Κατερίνης».

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Κατερίνης». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν».

§107ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰς πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1946–47».

§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰς πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1946–47». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 24 Ἀπριλίου 1946 συμφωνίας πληρωμῶν μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας».

§111ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 24 Ἀπριλίου 1946 συμφωνίας πληρωμῶν μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας». Αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ φορολογίας πλουτισάντων».

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ φορολογίας πλουτησάντων». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐφέδρων μαχίμων ἀξιωματικῶν Β. Ν. καὶ σχολείου τούτων».

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐφέδρων μαχίμων ἀξιωματικῶν Β. Ν. καὶ σχολείου τούτων». Ἐπειδὴ αὔριον εἶναι ἡμιαργία λόγῳ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου, θέλω νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν ἐὰν ἐπιθυμῇ νὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν ἢ ὄχι.

§117ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ γίνῃ, νὰ γίνῃ.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις, ἐπερωτήσεις, καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8. 45′ μ. μ.).