1946.11.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 69η

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ψήφισμα τῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν τραγικὴν οἰκονομικήν των κατάστασιν καὶ ζητούντων τὴν ἄμεσον λῆψιν μέτρων. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Σχινᾶς καταθέτει αἴτησιν τῶν πυροπαθῶν κατοίκων Κοινότητος Σκουρέων Θηβῶν ζητούντων ἄρσιν φορολογίας ἐπὶ οἴνου διὰ τοὺς πυροπαθεῖς τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Βιομηχάνων καὶ Βιοτεχνῶν Ὑφαντουργείων Μακεδονίας ζητούντων ὅπως ἐξετασθοῦν εὐμενῶς αἱ ἀπόψεις των. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ταμείου Προνοίας Ὑπαλλήλων Ἐμπορικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ζητούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς μερικὴν ἀποκατάστασιν τῆς ζημίας ἣν ὑπέστη τὸ Ταμεῖον ἐκ τοῦ ἐπιβληθέντος εἰς αὐτὸ δασμοῦ πρὸς τὸ Κράτος. Ἡ Ἕνωσις Ἀναπήρων πολέμου Χίου 1912 ἕως 1922 ζητεῖ ὅπως ἀπαλλαγοῦν τῶν στρατιωτικῶν των ὑποχρεώσεων οἱ μονογενεῖς υἱοὶ τῶν ἀναπήρων. Οἱ ἐπιλαχόντες ὑποψήφιοι τῆς Σχολῆς ΤΤΤ Θεσσαλονίκης ζητοῦν ὅπως αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἰς τὴν ἐν λόγῳ σχολὴν πρὸς ἀπορρόφησιν πάντων τῶν ἐπιλαχόντων. Οἱ Δόκιμοι Ὑπαξ)κοὶ χειρισταὶ τῆς Σχολῆς Ροδεσίας Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας ζητοῦν τὴν ἄμεσον ἀνάκλησιν πάντων τῶν ἀπολυθέντων παρὰ τὴν θέλησίν των καὶ ἀνασυγκρότησιν τῆς ἐν λόγῳ Σχολῆς. Ὁ κ. Κωστακόπουλος Δικηγόρος, συνταξιοῦχος, κάτοικος Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18)44 καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 562)45 νόμων «περὶ νομισματικῆς διαρρυθμίσεως». Ἐπιτροπὴ οἰκογενειῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6)45 Συντακτικῆς Πράξεως. Ὁ Σύλλογος Ἐμποροϋπαλλήλων Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ζητεῖ ἐπιδότησιν Ταμείου ἀνεργίας, ἀναστολὴν ψηφίσματος περὶ ἐνοικιοστασίου, ἐφαρμογὴν ὀκταώρου ἐργασίας κλπ. Ὁ Φαρμακευτικὸς Σύλλογος Λαρίσης διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ νόμου 171)20.9.45 «περὶ μετατροπῆς φαρμακαποθηκῶν εἰς φαρμακεῖα κλπ.». Τὸ Σωματεῖον Ἀρτοποιῶν Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν παράνομον λειτουργίαν ἀρτοποιείων καὶ ζητεῖ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 405)36 «περὶ ἀκαταλλήλων ἀρτοποιείων κλπ.». Ὁ Συν)σμὸς Ἀγροτῶν Κάτω Ἀχαΐας διαμαρτύρεται δι’ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν οἴνου καὶ ζητεῖ ἀπαλλαγὴν φορολογουμένων ἐπὶ ποσοῦ 1000 ὀκάδων. Οἱ ἐν Μακεδονίᾳ ὑπηρετοῦντες ὁπλῖται Χωρ)κῆς ζητοῦν δικαίαν ἐπίλυσιν αἰτημάτων των. Ὁ Σύνδεσμος ἰδιωτικῶν καὶ ἀγοραίων ταξὶ Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην τοποθέτησιν καὶ ἑτέρων ταξὶ εἰς τὴν ἐν λόγῳ πόλιν καὶ ζητεῖ τὴν ματαίωσιν ταύτης. Οἱ Παλαιοὶ Πολεμισταὶ Νομοῦ Καβάλλας, ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία ἐργατῶν Ἑλλάδος, ὁ Ἐθνικόφρων λαὸς Δράμας, Ἰωαννίνων καὶ ἡ Ἕνωσις Πολεμιστῶν Θεσσαλίας διαμαρτύρονται διὰ τὰ θλιβερὰ γεγονότα Μακεδονίας καὶ ζητοῦν ὅπως διαβιβασθοῦν διαμαρτυρίαι εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ὁ κ. Π. Χατζηπᾶνος (Ὑπ. Δικαιοσ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 967)1946 «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως ὑπὸ τοῦ Ταμείου Νομικῶν εἰς σύζυγον καὶ τέκνα τῶν ἐκτελεσθέντων ὑπὸ τῶν στρατευμάτων Κατοχῆς». Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου (Ὑπουργὸς Μεταφορῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ συγχωνεύσεως τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Κατερίνης Α. Ε. μετὰ τῆς Ἑλληνικῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Α. Ε.» καὶ 2) «περὶ ἀδικημάτων καταναλωτῶν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Σχινᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 875)1937 «περὶ βοσκῆς καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῶν περὶ διαχειρίσεως καὶ διοικήσεως δασῶν Νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Βλιάμος καὶ Μ. Καρζῆς καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως ἀξιωματικῶν κ.λ.π. τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς τελούντων ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Στεφανόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαδόπουλος, Σ. Σαμαρᾶς καὶ Δ. Βογιατζῆς καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τοῦ Στρατοῦ τῶν ἐκτὸς θέσεως καὶ ὑπηρεσίας εὑρισκομένων». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τρίαντος ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ ἐπιβολῆς προσθέτου τέλους 10% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν δημοσίων θεαμάτων τῆς πόλεως Κερκύρας ὑπὲρ τῶν φιλαρμονικῶν πόλεως Κερκύρας».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σίδερης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξήνεγκε βαρείαν φράσιν ἐναντίον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τοῦτο προεκάλεσε τὴν δήλωσιν τοῦ κυρίου Ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ τὴν ἀποχώρησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ καὶ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἐδήλωσεν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Θὰ ἐπιστρέψωμεν ὅταν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνακαλέσῃ τὴν ὕβριν». Ἐκ τῶν πρακτικῶν βεβαιοῦται ὅτι ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξέφρασε τὴν λύπην του καὶ ἀνεκάλεσε τὴν φράσιν, εἰπὼν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Ἐὰν μετεχειρίσθην, ἴσως, φράσιν διὰ τὴν ὁποίαν βεβαίως λυποῦμαι διότι τὴν μετεχειρίσθην, ἐὰν μετεχειρίσθην φράσιν ἡ ὁποία νὰ παρεξηγηθῇ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, βεβαίως, δὲν εἶχον σκοπὸν οὔτε σκέπτομαι νὰ θεωρήσω ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀσκεῖ ἀντεθνικὴν πολιτικήν». Κατόπιν τῆς ρητῆς ταύτης δηλώσεως τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐθεώρησεν ὅτι ἔπρεπε νὰ κλείσῃ τὸ λυπηρὸν αὐτὸ ἐπεισόδιον καὶ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν Συνεδριάσεων. (Χειροκροτήματα).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἀναστολῆς τῆς διώξεως ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ Ψηφίσματος καὶ τῶν περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας διατάξεων». Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§8Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Εἶμαι εὐτυχής, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας χθές, εὐθὺς μετὰ τὸ λυπηρὸν ἐπεισόδιον, ἔσπευσα νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλήν, ἐθεωρήθησαν ἐπαρκεῖς ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ κυρίως διότι δὲν τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ εἰλικρίνεια μὲ τὴν ὁποίαν τὰς ἐξέθεσα εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἶχε παρατηρηθῆ μία νευρικότης ἡ ὁποία πρὸς στιγμὴν ἔφερε τὴν Βουλὴν ἴσως ἐκτὸς τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον συνεζητεῖτο. Ἀνερχόμενος σήμερον εἰς τὸ βῆμα θὰ ἐπανέλθω διὰ βραχέων ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὰς λεπτομερείας τοῦ ψηφίσματος, ἀπόκειται εἰς τοὺς εἰσηγητὰς αὐτοῦ νὰ τὰς ἀναπτύξουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον, ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς, νὰ τονίσω διὰ τὸ ψήφισμα, εἶναι τοῦτο: Τὸ ψήφισμα ἔχει ἕνα κυριώτατον λόγον, ἐκπροσωπεῖ καὶ αὐτὸ ἕνα μέρος τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἤσκησα καὶ ὡς Λαϊκὸς καὶ ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις ἀσκεῖ, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, διότι οὐδέποτε ἐλέχθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὅτι θὰ ἔπρεπε ἀπέναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον φέρονται ἐναντίον τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους, δὲν θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ ἀσκήσῃ καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο τοὺς ἐξ αὐτῶν παρασυρθέντας νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν οἰκογένειαν τὴν Ἑλληνικήν. Βεβαίως αἱ συνθῆκαι αἱ σημεριναί, ὑπὸ τὰς ὁποίας διεξάγεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος εἶναι τοιαῦται ὥστε, ψυχολογικῶς, νὰ δημιουργοῦν ἓν σχῆμα ὀξύμωρον, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ παρὰ μόνον τὴν κατ’ ἐπιφάνειαν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος, διότι κατὰ βάθος, ἡ πολιτικὴ μιᾶς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ οἱαδήποτε συντρέχοντα περιστατικά, ἀλλὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ γενικὰς γραμμάς, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ θέτῃ καὶ ὁ ψηφίζων τὰ Κυβερνητικὰ μέτρα πρέπει ἐπίσης νὰ ἀκολουθῇ. Κατὰ τὸ τελευταῖον στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων, τὰς ὁποίας εἴχομεν, ὡς γνωστόν, μετὰ τῶν ἀξιοτίμων Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι εἰς ὅλους ὑμᾶς γνωστὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὑποβάλλουσα τὰς σχετικὰς προτάσεις πρὸς συνεργασίαν, εἶχεν ἀντιμετωπίσει καὶ τὸ πρόβλημα αὐτό, τὸ παρά τινων λεγόμενον τότε ἀκόμη ζήτημα ἐσωτερικῆς τάξεως. Ἐν τῷ προγράμματι αὐτῷ ἡ Κυβέρνησις εἶχε φθάσει νὰ διατυπώσῃ δύο προϋποθέσεις, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἠδύνατο νὰ ἀσκήσῃ τὴν πολιτικὴν αὐτήν, πολιτικὴν τὴν ὁποίαν, ὡς ἐνθυμεῖσθε, εἶχον καὶ προηγουμένως διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων ἀνακοινώσει εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν ἔλεγον ὅτι διὰ τῆς δεξιᾶς χειρὸς τὸ Κράτος θὰ ζητήσῃ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν, ὅσον δύναται νὰ τὴν ἐπιβάλῃ, διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ἐφαρμόσῃ, διὰ τῆς ἀριστερᾶς δὲ δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ ἀσκήσῃ πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπεν εἰς ὅσους εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν τάξιν καὶ τὸν νόμον νὰ ἐπανέλθουν. Διετυπώθησαν, λοιπόν, αὐταὶ αἱ δύο προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐντὸς τοῦ πλαισίου ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπιστεύομεν καὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποτελέσουν τὴν γενικωτέραν βάσιν τῆς συνεργασίας μετὰ τῶν ἀξιοτίμων Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπεστηρίχθη κυριώτατα ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὑπάρχει μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερον στρέφουν τὰ ὅπλα κατὰ τῆς Πατρίδος, ἕνας ἱκανὸς ἀριθμὸς ἀνθρώπων παραπλανηθέντων καὶ ἐκβιασθέντων νὰ κάμουν αὐτὸ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν νομιμότητα. Θὰ εἶναι εὐτυχὴς ἡ Κυβέρνησις ἐὰν διὰ τοῦ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον θέτει ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διότι περὶ αὐτῶν πλέον πρόκειται. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διεξάγουν τὸν πόλεμον εἰς τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος ἢ ἀποτελοῦν ἐξαρτήματα αὐτῶν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἶναι δυσχερὲς νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν νόμον. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παραπλανηθῆ καὶ ἀχθῆ πρὸς τὴν ὁδὸν αὐτὴν οὐχὶ ἐλευθέρᾳ βουλήσει, ἀλλ’ ἐξ ἄλλων περιστατικῶν καὶ ἴσως αὐτοὶ θὰ ἠδύναντο νὰ ἐπανέλθουν. Θὰ ἦτο εὐτυχὴς ἡ Κυβέρνησις ἐάν, ψηφιζομένου τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἠμπορέσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν περίπτωσιν ἐπανόδου ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων ἐξ αὐτῶν εἰς τὴν νομιμότητα. Εὐτυχεστέρα δέ, ἐὰν ὑμεῖς καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις γενικώτερον ἡ ὁποία ἰσχυρίζετο κυριώτατα ὅτι ὑπῆρχον τοιοῦτοι παραπλανηθέντες πολῖται, δι’ ἐκκλήσεώς της πρὸς αὐτούς, συντελέσῃ ὅπως ἐπανέλθουν εἰς τὴν τάξιν καὶ τὸν νόμον, ἐντὸς τοῦ ψηφίσματος τὸ ὁποῖον ἡ Βουλὴ θὰ κυρώσῃ, καὶ ἀποκατασταθῇ κατὰ τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ ἔννοια τοῦ κατευνασμοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἔχῃ καὶ τὴν περαιτέρω ἐξέλιξίν της. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω γενικῶς ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος καὶ θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐάν, ψηφιζομένου τούτου, ἴδω τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας τῆς χώρας προσκαλοῦντας τοὺς παραπλανηθέντας νὰ κάμουν χρῆσιν αὐτοῦ, ὥστε νὰ ἐπανέλθουν τὸ ταχύτερον εἰς τὴν νομιμότητα. Διότι ἓν εἶναι βέβαιον, ὅτι, ὡς ἐξελίσσεται ἡ κατάστασις, θὰ πρέπει ἡ ἀνταρσία νὰ παταχθῇ μὲ μέτρα τόσον σκληρά, ὥστε τοὐλάχιστον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐν πλάτει ἐνετάχθησαν εἰς αὐτήν, νὰ εὕρουν τὸν δρόμον τῆς ἐπανόδου εἰς τὴν νομιμότητα. (Χειροκροτήματα).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§10Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, ὅπως καθιερώθη νὰ ὀνομάζωμεν μίαν τεραστίαν συνωμοτικὴν προσπάθειαν πρὸς ἀνατροπὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ μας καθεστῶτος, ἡ ὁποία θὰ διηυκόλυνε ξένους ἐπιδιωκομένους σκοπούς, πρὸς συμφορὰν καὶ ἀπεμπόλησιν τῆς Πατρίδος μας, τὸ ζήτημα, λέγω, αὐτό, τὸ ὁποῖον δικαίως συγκινεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὑπὲρ πᾶν ἄλλο ζήτημα ἐκ τῶν πολλῶν τὰ ὁποῖα τὸν ἀπασχολοῦν, ἐγένετο ἀντικείμενον συζητήσεων ἐν τῇ Βουλῇ καὶ πάλιν, ὅπως καὶ προηγουμένως εἶχε συζητηθῆ καί, δυστυχῶς, οὐχί, μετὰ ψυχραιμίας, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος. Φοβοῦμαι ὅτι δὲν κατωρθώσαμεν νὰ ἐξαρθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ ζητήματος, ζητήματος ἐκ τοῦ ὁποίου πολλὰ ἐξαρτῶνται καὶ ἡ τύχη ἴσως τοῦ τόπου μας. Καὶ μέσα εἰς τὴν συζήτησιν φοβοῦμαι, ὅτι δὲν κατωρθώσαμεν νὰ ἀπομακρύνωμεν τὰς πολιτικάς μας ἀντιθέσεις καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν μὲ τὴν σοβαρότητα, τὴν ὁποίαν εἶχε τὸ θέμα. Οἱ περισσότεροι τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἴτε ἀπεσιώπησαν, εἴτε παρέργως ἀνέφερον τὸν ἐξωτερικὸν παράγοντα, ὁ ὁποῖος, καθ’ ἡμᾶς, ἀποτελεῖ τὴν ὅλην βάσιν καὶ τὴν ὅλην ὑποκίνησιν τοῦ ὅλου αὐτοῦ θέματος τῆς ἀνωμαλίας καὶ περιωρίσθησαν εἰς τὸ νὰ ὑποδείξουν μέτρα, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν ἀντίληψίν των, θὰ ἐδιόρθωνον τὴν κατάστασιν, ἐνῷ, καθ’ ἡμᾶς, δὲν προβλέπομεν διόρθωσιν τῆς καταστάσεως, ἐὰν ὁ ἐξωτερικὸς παράγων δὲν μεταβληθῇ. Καὶ ἔφθασαν νὰ κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ ἀνεπαρκείᾳ, διότι διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε— ἢ λαμβάνει — δὲν καταστέλλεται αὐτομάτως ἡ ὅλη αὐτὴ ἀνταρσία. Καὶ ἐὰν καὶ μέτρα τινὰ ἐκρίνοντο καὶ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡς χρήσιμα, πάλιν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιμένει ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν θὰ ἦτο ἡ ἁρμοδία νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ. Καὶ ἰδιαιτέρως μάλιστα, προκειμένου περὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἀπεκλήθη «ψήφισμα τοῦ κατευνασμοῦ» καίτοι ἠμφισβητήθη ἡ πατρότης αὐτοῦ παρὰ τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἔπρεπε νὰ εὐχαριστηθοῦν ἢ καὶ νὰ χαροῦν ἀκόμη, διότι ἡ Κυβέρνησις υἱοθέτησε μέτρα, τὰ ὁποῖα παρ’ αὐτῶν προηγουμένως εἶχον γίνει ἀποδεκτά, ἐν τούτοις φοβοῦμαι, ὅτι, ἐπειδὴ πρόκειται νὰ τὰ ἐφαρμόσουν ἄλλοι καὶ ὄχι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἴσως πρῶτοι τὰ ἐσκέφθησαν, πάλιν δὲν μένει εὐχαριστημένη ἡ Ἀντιπολίτευσις. Τὸ ὅτι ὁ ἐξωτερικὸς παράγων εἶναι ὁ πρώτιστος ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει τῆς ἀνωμαλίας, νομίζω, ὅτι προκύπτει καὶ ἐξ ἄλλων γεγονότων, ἀλλ’ ἰδίᾳ, ἐκ τῆς παρατηρήσεως, ὅτι ὁσάκις ζητήματα Ἑλληνικῶν διεκδικήσεων συνεζητοῦντο εἰς διεθνῆ Συνέδρια, συμπτωματικῶς ἐνετείνετο ἡ ἀνωμαλία, ἰδίως εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς, καὶ αἱ διάφοροι συμμορίαι ἐπολλαπλασιάζοντο καὶ ἐγίνοντο ὁρμητικώτεραι, ἡ σύμπτωσις δὲ ἡ χρονικὴ τῆς ἐντάσεως αὐτῆς τὴν ὁποίαν ἐζήσαμεν ὅλοι μας, δὲν νομίζω ὅτι ἀφίνει ἀμφιβολίαν εἰς οὐδένα περὶ τοῦ σκοποῦ καὶ τῆς προθέσεως διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ ἔντασις αὐτὴ τῆς κατὰ τοῦ ἐδάφους μας ἐπιθέσεως. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν προσέξωμεν πρὸ μηνὸς ἀκόμη τόσον εἰς τὴν Θράκην ὅσον καὶ εἰς τὴν Κεντρικὴν καὶ Δυτικὴν Μακεδονίαν αἱ συμμορίαι αἱ ἀνταρτικαί, αἱ ἀντεθνικαὶ ἦσαν καὶ ὀλιγάριθμοι καὶ μικρᾶς δυνάμεως, αἴφνης ὡς διὰ μαγείας καὶ συγχρόνως ἐπολλαπλασιάσθησαν κατ’ ἀριθμὸν καὶ ἔφθασαν καὶ εἰς δυνάμεις τοιαύτας ὥστε νὰ μὴ ἀρκοῦνται, ὅπως προηγουμένως, εἰς ἐπιθέσεις κατὰ μεμονωμένων φυλακίων ἢ σταθμῶν Χωροφυλακῆς ἀλλὰ νὰ ἀποτολμήσουν καὶ ἐπιθέσεις κατὰ τῶν τμημάτων τῆς προκαλύψεώς μας. Ποῖα μέτρα λοιπὸν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθοῦν προληπτικῶς οὕτως ὥστε νὰ ἐμποδισθῇ ἡ εἴσοδος καὶ ἡ ἔντασις τῆς ἐνεργείας τῶν συμμοριῶν αὐτῶν εἰς τὸ ἐσωτερικόν; Δὲν βλέπω λοιπὸν ὅτι ἡ ἐπίκρισις ἡ γενομένη διὰ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔχει ἐπαρκῆ δικαιολογίαν. Δὲν μᾶς εἶπε κανεὶς ἐκ τῶν ρητόρων οὔτε τῶν ὀπαδῶν οὔτε τῶν ἀρχηγῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως, περὶ τῶν μέσων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐξουδετεροῦτο ὁ ἐξωτερικὸς αὐτὸς παράγων, ὁ ὁποῖος ἐὰν ἐξουδετεροῦτο εἴμεθα βέβαιοι ὅτι αὐτομάτως θὰ ἐπήρχετο ἡσυχία καὶ γαλήνη καὶ θὰ ἐβασίλευεν καὶ πάλιν ὅπως καὶ πρότερον ἡ ἡσυχία ἐν τῇ χώρᾳ. Καὶ οὕτως εἰπεῖν ἐρχόμεθα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, ἐὰν δηλαδὴ αὐτή, εἶναι ἐσφαλμένη, ὥστε ὁ ἐξωτερικὸς παράγων νὰ μὴ ἐξουδετεροῦται. Ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εὐτυχῶς ὅλα τὰ ἐν τῇ Βουλῇ τοὐλάχιστον, Κόμματα ἔχουν εὑρεθῆ σύμφωνα ὅτι ἡ ἀκολουθουμένη πολιτικὴ εἶναι ἡ ἁρμόζουσα καὶ ἡ συμφέρουσα εἰς τὸ Ἔθνος. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον καὶ πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν δύναται νὰ ἐπιρριφθῇ εὐθύνη καὶ βάρος εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν προτείνει μέτρα ἴδια διὰ τὴν ἐξουδετέρωσιν τοῦ παράγοντος αὐτοῦ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐπίσης νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ μειωθῇ τὸ ἀντιπολιτευτικὸν πνεῦμα. Ἐπίσης ὅλοι παρεδέχθημεν, ὅτι τὰ βόρεια σύνορά μας εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὁ ἐξωτερικὸς παράγων ἐπιζητεῖ νὰ τὰ ἀπωθήσῃ νοτιώτερον καὶ ὅλοι νομίζω ἐπίσης ἐμείναμεν σύμφωνοι ὅτι ὁ μόνος δυνάμενος νὰ ἀποκρούσῃ τὴν ἐπίθεσιν αὐτὴν κατὰ τῶν συνόρων μας εἶναι ὁ ἐθνικός μας Στρατὸς καὶ παρ’ ὅλων ἠκούσθησαν οἱ δίκαιοι ἔπαινοι διὰ τὴν γενναιότητα, διὰ τὴν αὐτοθυσίαν, διὰ τὴν αὐταπάρνησιν καὶ διὰ τὴν ὑψηλοτέραν ἀντίληψιν τοῦ καθήκοντος ἡ ὁποία ὑφίσταται εἰς τὰς μονάδας τοῦ Στρατοῦ, αἱ ὁποῖαι ἐκπληροῦν εἰς τὰ βόρεια σύνορά μας τὸ καθῆκον των αὐτό... Ὅλα τὰ ἄλλα ἔρχονται εἰς δευτέραν μοῖραν. Ὅλα αἱ διάφοροι συνταγαὶ αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν διὰ τὴν ἐξομάλυνσιν τῆς ὑφισταμένης ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας καὶ ἀνταρσίας δὲν δύναται νὰ ἀποδώσουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα περιμένουν οἱ προτείνοντες τὰ μέτρα αὐτά. Μὲ αὐτὸ δὲν ἐννοῶ βέβαια ὅτι δὲν πρέπει νὰ ληφθοῦν καὶ τὰ ἀπαραίτητα μέτρα τὰ ἐσωτερικὰ διότι ἡ κατάστασις αὐτὴ συνεπάγεται ἀναντιρήτως ταλαιπωρίαν διὰ μέγα μέρος τοῦ πληθυσμοῦ μας καὶ συνεπιφέρει ὑλικὰς καταστροφὰς κολοσσιαίας, ἀλλὰ ἐν τῇ ἐξετάσει ἑνὸς προβλήματος τόσον μεγάλης σημασίας δὲν πρέπει νὰ ἀποσποῦν τὴν προσοχήν μας δευτερεύοντες παράγοντες ὅσον καὶ ἂν εἶναι δυσάρεστοι, ἀλλὰ νὰ μένῃ ἡ προσοχή μας προσηλωμένη εἰς τὸν κύριον παράγοντα. Καὶ ὁ κύριος αὐτὸς παράγων, ὅπως προεῖπον, εἶναι ὁ ἐξωτερικὸς παράγων καὶ ὁ κυρίως δυνάμενος νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸν εἶναι ὁ Στρατός. Συνεπῶς δὲν βλέπω εἰς τὴν κυρίαν αὐτὴν γραμμήν, εἰς τὴν ὁποίαν νομίζω ὅτι ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, εἰς τὴν κυρίαν, λέγω, αὐτὴν γραμμήν, κατὰ τὶ ἔσφαλεν ἤ, τὶ παρέλειψεν ἡ Κυβέρνησις; Ἐρχόμενος ἤδη εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον ψηφίσματος, ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀποδίδω πολὺ σημασίαν εἰς αὐτό, οὔτε προσδοκῶ πολλὰ ἀποτελέσματα καὶ ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὸ διαρρεῦσαν χρονικὸν διάστημα μεταξὺ τοῦ καταρτισμοῦ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος καὶ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἐρχόμεθα νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἐμεσολάβησαν γεγονότα καταστήσαντα αὐτὸ μᾶλλον ἀντιπαθὲς παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ καὶ τοῦτο διότι ἡ ἀντίληψις εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον τὰ πράγματα ἐξελίχθησαν ραγδαίως ἀντεθνικῶς ὅτι μᾶλλον μέτρα αὐστηρὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν παρὰ μέτρα ἐπιεικείας. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τὸ ψήφισμα δὲν ἀναστέλλει τὰ κατασταλτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἰσχύουν ἤδη καὶ ἐφ’ ὅσον παρέχει τὴν εὐκαιρίαν ἔστω καὶ εἰς ὀλίγους νὰ ἐπωφεληθοῦν τῶν εὐεργετημάτων τὰ ὁποῖα παρέχει τὸ ψήφισμα καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ προθεσμίαι τὰς ὁποίας παρέχει εἶναι ἀρκετὰ βραχεῖαι καὶ ἐὰν ἀκόμη παρέλθουν ἄπρακτοι δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ καμμία ζημία, ἐγὼ τοὐλάχιστον θὰ συνίστων τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ σχεδίου αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος, διότι δι’ αὐτοῦ καταδηλοῦται ἡ μακροθυμία νὰ εἴπωμεν τοῦ Κράτους, μετὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ περισσότερον τὸ δικαίωμα νὰ ἐφαρμόσῃ αὐστηρότερον τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται. Βλέπω μερικοὺς καὶ ἰδίᾳ ἐκ τῶν μελῶν τῆς Συμπολιτεύσεως οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται ἕναν δισταγμὸν ἢ μᾶλλον μίαν πάλην ἐν τῇ συνειδήσει των, ἐὰν θὰ πρέπῃ νὰ ψηφίσουν μέτρα ἐπιεικείας τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλονται, μέτρα ἄκρας αὐστηρότητος. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ τοὺς ἐπηρεάσῃ, διότι καὶ ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ μεγάλη ὠφέλεια διὰ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, πάντως δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ καμμία βλάβη. Καὶ αὐτὸ τὸ μέτρον ὅπως καὶ τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἐπροτάθησαν, κατ’ ἐμέ, ἀποτελοῦν παρωνυχίδας μέσα εἰς τὸ μέγα δρᾶμα τὸ ὁποῖον παίζεται γύρω μας. Ἄς εὐχηθῶμεν, ὅπως καθὼς εἰς τὰ δράματα τῆς ἀρχαιότητος, νὰ παρουσιασθῇ ὁ ἀπὸ μηχανῆς Θεός, ὁ Θεὸς τῆς Ἑλλάδος ὁ ὁποῖος ἐλπίζομεν ὅτι δὲν μᾶς ἐγκατέλιπε διὰ νὰ δώσῃ ταχέως μίαν λύσιν πρὸς σωτηρίαν τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος ἔχει τὸν λόγον.

§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέπτυξα προχθὲς διὰ μακρῶν τὰς ἀπόψεις μου καὶ ἀνέρχομαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ προσθέσω μόνον ὀλίγας λέξεις. Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ὅπως διεπιστώθη, τὸ ἀτυχὲς αὐτὸ τέκνον τῆς Κυβερνήσεως ἀπεκληρώθη ἀπὸ τοὺς γονεῖς του· ἐθεωρήθη στερούμενον σοβαρότητος καὶ περίπου ὑβρίσθη ὡς ἀντιπαθές. Εἶναι δύσκολον νὰ εὕρῃ στοργὴν εἰς τὰς τάξεις μας. Δὲν πρόκειται ὅμως....

§13Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἔχετε τοιαύτην δήλωσιν ἰδικήν μου, διὰ τὸ νομοσχέδιον;

§14Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. Γονατᾶς εἶπεν, ὅτι εἶναι «ἀντιπαθὲς» καὶ ὅτι στερεῖται σημασίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέρχομαι καὶ πάλιν εἰς τὸ βῆμα μὲ τὴν διάθεσιν μιᾶς ἠρέμου συνομιλίας. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶναι ἁπλούστερον νὰ ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα, ἐὰν θὰ ἐπρόκειτο νὰ συνεχίσωμεν, καὶ μεθ’ ὅσα συνέβησαν, αὐτὴν τὴν μέθοδον τῆς πτωχῆς δόξης τῶν διακοπῶν. Δὲν πρόκειται λοιπὸν νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ νομοσχέδιον. Αἱ ἀπόψεις ὅμως, αἱ ὁποῖαι πρὸ ὀλίγου ἐξετέθησαν, μὲ ὑποχρεώνουν εἰς ὡρισμένας διαπιστώσεις. Κύριοι συνάδελφοι, φοβοῦμαι, ὅτι οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἠκούσθησαν ἀποτελοῦν τὴν πλήρη ἐπιβεβαίωσιν τῶν ἀνησυχιῶν μας, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ κατανόησις τοῦ προβλήματος. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, εὑρίσκεται τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλληνικῆς καταστάσεως. Ἐβεβαιώθη, πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι τὸ θέμα εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐξωτερικόν. Ἀλλὰ μὲ τὸν προσδιορισμὸν αὐτὸν ἐννοεῖται, ὅτι τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἀποτελεῖ τμῆμα τῆς Διεθνοῦς καὶ ἐπιδιώκει γενικωτέρους σκοπούς, τότε ὁ προσδιορισμὸς εἶναι βάσιμος. Ἂν ὅμως ὅσοι προέθησαν εἰς αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμόν, θέλουν νὰ ὑπαινιχθοῦν, ὅτι τὸ θέμα εἶναι μόνον θέμα συνοριακῆς πάλης, εὑρίσκονται εἰς βαρυτάτην πλάνην καὶ ἀποτελοῦν μέγαν κίνδυνον διὰ τὴν χώραν. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν, καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὑπάρχει ἡ βασικὴ διαφορὰ ἀντιλήψεων, τὸ θέμα εἶναι καὶ συνοριακὸν καὶ ἐσωτερικόν. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν καὶ προχθὲς ἀνεπτύξαμεν. Ἡ φάσις ἡ συνοριακή, εἶναι κατὰ τοῦτο εὐχερεστέρα, ἐπειδὴ μᾶς παρέχει τὴν εὐκαιρίαν τῆς διεθνοῦς ὑπερασπίσεως. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ κινδύνου τῶν συνόρων ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς τοὺς συμμάχους καὶ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀσφαλείας. Καὶ ἔχομεν τὴν βεβαιότητα, ὅτι ὅταν θὰ πρόκειται περὶ εἰσβολῶν βαρείας μορφῆς, ἡ Ἑλλὰς θὰ εὕρῃ συμπαραστάτας. Ὑπῆρξαν καὶ προσωπικαὶ διαβεβαιώσεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς παρεσχέθησαν, καὶ ὑπῆρξαν ἐπίσης καὶ ἐπίσημοι βεβαιώσεις ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Διασκέψεως τῆς εἰρήνης. Ἀλλὰ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐσωτερικὸν μέτωπον, κύριοι συνάδελφοι, ἡ εὐθύνη ὁλόκληρος βαρύνει τὴν Ἑλλάδα. Μόνον ὅταν ἀποκτήσωμεν συνείδησιν αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ἠμποροῦμεν νὰ ἀποδυθῶμεν μὲ αἰσιοδοξίαν εἰς τὴν πάλην. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μέτωπον, ὅπως εἴπομεν προχθές, ὑπάρξῃ ἡ διάβρωσις καὶ ἡ σῆψις καὶ ἡ κατάρρευσις, ἡ καταστροφὴ γίνεται ἀνεπανόρθωτος. Ἰδοὺ διατὶ πρέπει νὰ συγκεντρώσωμεν ὅλας τὰς προσπαθείας μας διὰ μίαν σύντομον καὶ ἀποφασιστικὴν νίκην εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μέτωπον. Καὶ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ νίκη, χρειάζεται ἐπιστράτευσις ὅλων τῶν μέσων, καθὼς προχθὲς ἀνεπτύξαμεν, καὶ τῶν ἠθικῶν καὶ τῶν πολιτικῶν καὶ τῶν δυναμικῶν. Χρειάζεται γενικὴ κινητοποίησις τῶν ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα). Θὰ πρέπει μὲ τὰς ἐνεργείας μας νὰ ἀφαιρέσωμεν ἐπιχειρήματα ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς μας καὶ νὰ δώσωμεν ἐπιχειρήματα εἰς τοὺς φίλους μας. Θὰ πρέπει μὲ τὴν δημιουργίαν Κράτους δικαίου, νὰ πείσωμεν ὅσους ὑψώνουσι τὸ ὅπλον ἐναντίον τῆς πατρίδος, ὅτι θὰ συντριβοῦν, καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ζήσουν ὑπὸ τὸν νόμον, ὅτι θὰ εὕρουν τὴν προστασίαν τοῦ νόμου. Μόνον ὅταν ἡ ἐπαγγελία αὐτὴ γίνῃ καὶ πρᾶξις, τότε ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ ἀποτελεσματικότητα τὴν ἀντεθνικὴν στάσιν. Ἰδοὺ διατί, κύριοι συνάδελφοι, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα. Διότι τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον καὶ ἀπεκόμισα καὶ πάλιν τὴν ἐντύπωσιν κατὰ τὴν ἑσπέραν αὐτήν, ὅτι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ βαθεία παρανόησις, ἡ ἔλλειψις τῆς ἐπαρκοῦς κατανοήσεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸν μεγαλύτερον κίνδυνον διὰ τὴν Χώραν. Ἐλέχθη ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ συζήτησις ἔγινε χωρὶς νὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐξαρθῶμεν. Ὀφείλομεν νὰ ἐπαναλάβωμεν ἀπὸ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ βήματος, ὅτι δὲν μᾶς κινεῖ εἰς τοὺς λόγους μας καμμία διάθεσις ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν ἔχει θέλγητρα ἡ ἐξουσία ὑπὸ τὰς τραγικὰς ταύτας συνθήκας, διὰ νὰ τὴν ἐπιδιώκομεν. Εἶναι μόνον τὸ χρέος, τὸ ὁποῖον μᾶς κινεῖ εἰς τὸν ἀγῶνα... (Χειροκροτήματα). Κατεχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι — τὸ ἐξομολογούμεθα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους — κατεχόμεθα ἀπὸ πραγματικὴν καὶ βαθεῖαν ἀνησυχίαν διὰ τὴν τύχην τῆς Ἑλλάδος καὶ αὐτὴν τὴν ἀνησυχίαν ἐκφράζομεν, ὅταν ἀπευθυνόμεθα πρὸς ὑμᾶς καὶ κάμνομεν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπηγγέλθη καὶ τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἐπιτελέσῃ χάριν τοῦ Ἔθνους. Πάντοτε μέχρι τοῦδε ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς πᾶν γενικώτερον θέμα ὑπῆρξε παραστάτης τῆς Κυβερνήσεως. Πάντοτε ἐδηλώσαμεν, ὅτι εἴμεθα στρατιῶται διὰ τὸ ἐθνικὸν θέμα, πάντοτε ἐψηφίσαμεν τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν ἀπαραίτητα διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν. Δὲν γνωρίζω εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἔχῃ ἀσκήσῃ περισσότερον δημιουργικόν, περισσότερον καλόπιστον ἔλεγχον, καὶ νὰ ἔγινε περισσότερον θερμὸς παραστάτης εἰς τὰς γενικωτέρας προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως. Αὐταὶ ὑπῆρξαν αἱ ἐμπνεύσεις μας εἰς τὸ παρελθόν, κύριοι συνάδελφοι. Ἀπὸ τὰς ἰδίας πηγὰς τῆς πίστεως πρὸς τὴν Πατρίδα, θὰ ἀντλοῦμεν τὰς ἐμπνεύσεις μας καὶ εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἀγωνιζώμεθα πάντοτε, ἀδιαφοροῦντες πρὸς πᾶσαν κομματικὴν ἄποψιν, θὰ ἀγωνιζώμεθα διὰ τὴν σωτηρίαν καὶ τὴν ἀναγέννησιν τῆς Ἑλλάδος.... (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς, Ἀρχηγὸς τοῦ Μεταρρυθμιστικοῦ Κόμματος, ἔχει τὸν λόγον.

§16Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὁ πρὸ ὀλίγου κατελθὼν τοῦ βήματος, ἔκαμε τὸν ἔπαινον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον παρίσταται ἐνταῦθα, ἡ σταδιοδρομία καὶ ἡ διαγωγὴ αὐτῆς εἶναι ἀληθῶς ἐθνική. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ἀντίληψιν αὐτήν. Ἀλλ’ ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ τοῦτο, ἡ πλειοψηφία ἔχει ἐπίσης τὸ δικαίωμα νὰ τὸ εἴπῃ περισσότερον. Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας, καθ’ ἣν εἰσήλθομεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν ἴδωμεν ὅτι πραγματικῶς αἱ περιστάσεις τῆς Πατρίδος εἶναι σκληραί, δὲν ἐθεωρήσαμεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσωμεν τὸν συνταγματικὸν κανόνα, νὰ ἀφίσωμεν τὴν ἀντιπολίτευσιν εἰς τὸν ἔλεγχον καὶ ἡμεῖς νὰ εἴμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας καθ’ ὃ δικαίωμα, ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς ὁ λαὸς διὰ τῶν ἐκλογῶν τῆς 31 Μαρτίου, ἀλλ’ ἐθεωρήσαμεν ὅτι ὠφείλομεν νὰ τείνωμεν τὴν χεῖρα εἰς ὑμᾶς, διὰ νὰ παρουσιασθῇ ὁλόκληρος ὁ ἐθνικόφρων κόσμος ἡνωμένος, διότι ὑπῆρχον πραγματικοὶ κίνδυνοι ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ λέγωνται Ἕλληνες, ἀλλὰ κατὰ βάθος δὲν εἶναι τοιοῦτοι. Αὐτὴν τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, δυστυχῶς, τὴν παραξηγήσατε. Ἐλέχθη ὅτι ἐπράξαμεν τοῦτο, ὅταν ὑπῆρξεν ἀνάγκη ἕνεκα τῆς ἀποτυχίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὑπῆρξεν ἀληθῶς ἀποτυχία ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν, ποὺ ἡ Κυβέρνησις ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν; Τὴν ὥραν ἐκείνην μόνον ἓν ὑπῆρξε τὸ ἐλατήριον, νὰ ἴδωμεν ὁλόκληρον τὸν ἐθνικόφρονα κόσμον ἡνωμένον ὡς ἐπεθύμει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὡς μᾶς τὸ ἐπέβαλεν ἀπὸ τὴν δευτέραν ἡμέραν ποὺ ἔγινεν ἡ ἐπανάστασις. Ἀπὸ τότε κυριολεκτικῶς ὠρύοντο ὅλοι οἱ Ἕλληνες: «Ἑνωθῆτε, διότι βλέπομεν ὅτι ὑπάρχουν πραγματικοὶ κίνδυνοι». Καὶ ἐτείναμεν τὴν χεῖρα καὶ ἀκόμη κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀλλ’ ὅταν ἴδωμεν ὅτι δὲν ἐδόθη ἀπάντησις, κατήλθομεν μόνοι ἀλλὰ μὲ τὴν ἄποψιν τὴν πρώτην στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δυνηθῶμεν, νὰ πραγματοποιήσωμεν τὴν ἰδέαν αὐτήν, ἀλλὰ νὰ τὴν πραγματοποιήσωμεν ἐντίμως. Δὲν ἠθελήσατε ὅμως καὶ ἦλθε κατόπιν τὸ δημοψήφισμα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν νὰ ἐμφανισθῶμεν κοινῶς. Ἐθεωρήσατε τότε ὅτι εἴχομεν ἀνάγκην νὰ κάμωμεν τοῦτο, ἀλλὰ αἱ ἐκλογαὶ ἀπέδειξαν ὅτι, καὶ ἄνευ τῆς ἰδικῆς σας συνδρομῆς, ὑπῆρξεν εἰς τὴν ἰδικήν μας συνταγματικὴν ἰδέαν, πλήρης ἀποδοχὴ ἐκ μέρους τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου. Τέλος πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐκάμαμεν πρότασιν Κυβερνήσεως Ἐθνικοῦ Συνασπισμοῦ, διότι αἱ ὧραι αὐταί, τὰς ὁποίας διερχόμεθα, εἶναι διὰ τὴν πατρίδα ὧραι μεγάλης ἐθνικῆς δοκιμασίας καὶ ἔπρεπε νὰ συναισθανώμεθα πάντες ὅτι εἴχομεν καθῆκον νὰ ἀφήσωμεν κατὰ μέρος καὶ τὰς συνταγματικὰς διατάξεις, καὶ τὰς κομματικὰς ἀπόψεις, καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν κοινῶς τὸν μέγαν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζει σήμερον ἡ Πατρίς μας. Τί ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ ὑμᾶς; Ἔθεσεν ὅρους ὅπως γίνῃ Κυβέρνησις; Τοὐναντίον διὰ τῆς προτάσεώς της, ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη νὰ ἀποδυθῇ τῆς ἐξουσίας κατὰ μέρος, διὰ νὰ τὴν δώσῃ εἰς ὑμᾶς. Ἐνῷ δύναται νὰ κυβερνήσῃ μόνη, εἶπεν εἰς ὑμᾶς νὰ συγκυβερνήσωμεν, ἀκόμη νὰ καταρτίσωμεν κοινὸν πρόγραμμα. Καὶ τί εἶχεν ὡς βάσιν τοῦτο; Ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπόψε συζητοῦμεν. Ταῦτα ὑπῆρχον εἰς τὸ πρόγραμμα, ὅπερ τότε παρουσίασεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἀποδεκτὰ ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν. Μάλιστα ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, εἶπεν εἰς ἡμᾶς, ὅτι τὸ πρόγραμμα αὐτὸ εἶναι πρόγραμμα ἰδικόν του, τὸ πρόγραμμα τοῦ κατευνασμοῦ καὶ διὰ τοῦ ψηφίσματος τούτου προτείνομεν νὰ γίνῃ πραγματικότης.

§17Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, εἶναι τὸ πρόγραμμα τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων;

§18Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Εἶναι αἱ γενικαὶ ἀρχαί. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ζητεῖτε ὑμεῖς, ἦτο νὰ τεθῇ ὡς βάσις ὁ κατευνασμὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη τὴν ἀρχήν, τὴν βάσιν αὐτὴν καὶ τὴν φέρει ἐνώπιον ὑμῶν. Ἐὰν ὑπάρχουν λεπτομέρειαί τινες, εἰς τὰς ὁποίας διαφωνεῖτε, δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος νὰ φθάσωμεν συζητοῦντες εἰς τὴν ὀξύτητα, ποὺ ἐφθάσαμεν. Ἠδύνασθε ἁπλῶς νὰ εἴπητε ὅτι εἰς τὰς λεπτομερείας δὲν εἴμεθα σύμφωνοι. Ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐμφανίσωμεν μίαν κατάστασιν γενικοῦ ἐλέγχου καὶ βαρειῶν ἐπικρίσεων, αἵτινες κατὰ τὴν συζήτησιν εἶχε φθάσει εἰς τοιαύτην ὀξύτητα, ὥστε νὰ κάμῃ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκφέρῃ κάπου σκληρὰν λέξιν ἐπιτιμήσεως; Τὴν ἑσπέραν ταύτην, εὐτυχῶς ὑπάρχει συζήτησις ψηφίσματος κατευνασμοῦ, διὰ τὴν ὁποίαν χαίρω, διότι βλέπω ὁπωσδήποτε τὸν κατευνασμὸν πραγματοποιούμενον. Ἠκούσατε τὴν συνετὴν ἀγόρευσιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι δὲν ἔχω τίποτε ἐναντίον ὑμῶν. Ἀλλ’ ἠκούσαμεν καὶ ὑμᾶς, οἱ ὁποῖοι εἴπατε ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν θὰ φέρῃ τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Ἐν τοσούτῳ κόπτεσθε πάντοτε διὰ μέτρα κατευνασμοῦ. Ἀφίσατε, συντρέξατε νὰ ψηφισθῇ καὶ θὰ ἴδωμεν τ’ ἀποτελέσματα ἐν τῇ ἐφαρμογῇ. Ἔχετε τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου, καὶ τὸν ἀσκεῖτε ἐντίμως, ἀλλ’ ὄχι νὰ παρακωλύετε μέτρα, ἅτινα προσπαθοῦν νὰ ἐξασφαλίσουν καὶ νὰ προστατεύσουν. Μᾶς ἐκάματε τὸν σχετικὸν ἔλεγχον πλειστάκις. Ἠμύνθημεν, βεβαιοῦντες ἀντιθέτως ὅτι εἰς τίποτε δὲν εἴμεθα ὑπεύθυνοι, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἑλλάς, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπιβολὴ καὶ ἡ ἐπίθεσις παρουσιάζεται ἔξωθεν. Ἐν τούτοις ἐπιμένετε ποῖος θὰ λύσῃ τὴν διαφορὰν αὐτήν; Ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα θὰ τὸ εἴπῃ. Σήμερον ἡ πλειοψηφία τοῦ κοινοβουλευτικοῦ Σώματος δικαιώνει ἡμᾶς. Ἔχομεν τὸ δικαίωμα οὕτω, νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν ἐξεπέσαμεν ἀκόμη ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν ἔλθῃ αὔριον ἡ ὥρα ἐκείνη, εἶναι εὐχάριστος αὐτὴ ἡ ἀντίθεσις, ἐφ’ ὅσον ὁμιλοῦμεν περὶ κατευνασμοῦ; Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω τὴν τακτικὴν αὐτήν. Δὲν δύναμαι ἀκόμη νὰ ἀποδεχθῶ τὴν γνώμην τοῦ κ. Παπανδρέου, ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μόνον συνοριακὸν, ἀλλ’ εἶναι καὶ ζήτημα ἐσωτερικῆς ἀναρχίας. Ἡ ἀναρχία ἡ σημερινὴ δὲν εἶναι ἔργον τῶν Ἑλλήνων τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἡ ἀναρχία ἡ σημερινὴ προέρχεται ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὁποίους πάντες γνωρίζομεν, ὅτι δὲν εὑρίσκονται μεταξὺ ἡμῶν. Ἐὰν ἐσωτερικὰ αἴτια ὑπάρχουν, θὰ ἐβλέπατε τὴν κατάστασιν αὐτὴν εἰς πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ τὴν βλέπετε ἐκεῖ ποὺ εὑρίσκει τροφήν, πρὸς τὰ βουνὰ καὶ τὰ σύνορα ὁπόθεν εἰσέρχονται καὶ ἐξέρχονται οἱ συμμορῖται. Τοιαύτη εἶναι ἡ κατάστασις, καὶ ἐπὶ πλέον καθ’ ἑκάστην παρατηροῦμεν ὅτι ὅλοι οἱ ἐθνικόφρονες πολῖται παραμένουν πιστοὶ εἰς τὴν ἄμυναν κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἀκόμη διαρρέουν ἐκ τοῦ κομμουνισμοῦ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν, ἀλλ’ ἐὰν παρουσιάζωνται αὐταὶ αἱ ἀνωμαλίαι συνολικῶς, εἶναι διότι ἐμφανίζομεν ἡμεῖς αὐτὴν τὴν ἀντίθεσιν ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ. Ἐὰν τοὐναντίον, πράγματι, παρουσιάζαμεν ἓν σημεῖον ἐπαφῆς καὶ κατανοήσεως, τότε θὰ εἶχε σταματήσῃ ὁ ἀγὼν αὐτῶν. Ὁ ἀγὼν αὐτῶν, βασίζεται μόνον εἰς τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ πέσῃ μίαν προσεχῆ ἡμέραν ὁ ἐνθουσιασμός, θὰ πέσῃ ἡ δυναμικότης τῶν ἐθνικοφρόνων, ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθῆ ὁ ἀλληλοσπαραγμὸς εἰς τὸν κόσμον ἡμῶν. Ἀκόμη ἡ καθημερινὴ δυσφήμησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἐκ μέρους τῆς προπαγάνδας, αὐτὴ βασίζεται ὄχι εἰς κομμουνιστικὰς πηγάς, ἀλλ’ εἰς τὰς δημοσιεύσεις τοῦ δημοσιογραφικοῦ δημοκρατικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἐνῷ εἶναι ἐθνικόφρων, μοιραίως ἀντιπολιτεύεται τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τοῦτο παρουσιάζει πράγματα ἐξωγκωμένα καὶ μακρὰν τῆς ἀληθείας. Προσθέτω ὅτι ὁ κόσμος τῶν ἐπαρχιῶν, ὁ δημοκρατικὸς εἰς τὴν πάλην ἡμῶν πρὸς τοὺς κομμουνιστάς, παραμένει οὐδέτερος καὶ οὕτω ἀσυναισθήτως βοηθεῖ. Ἐὰν ὅλοι εἴμεθα μαζί, βεβαιωθῆτε ὅτι ἡ ἄμυνα θὰ ἦτο τελεία καὶ οὐδεὶς θὰ ἐτόλμα νὰ πιστεύσῃ ὅτι ἡμεῖς δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξακολουθήσωμεν τὴν ἄμυναν καὶ θὰ καμφθῶμεν. Ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν τὸ καλὸν τοῦ τόπου, τὸ πιστεύω, ἀλλ’ ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν μετερχόμεθα δὲν εἶναι ἡ κατάλληλη. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, καὶ ἐφ’ ὅσον τὴν ξεύρομεν ὅλοι, ὑπάρχει ἀνάγκη τόσης ὀξύτητος κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ζητημάτων τούτων; Διότι τὸ γεγονὸς τοῦτο, ἐμφανιζόμενον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρουσιάζει τὴν Ἑλλάδα ἀδυνατοτέραν. Εἶπον ὅτι ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν μεταχειριζόμεθα, δὲν εἶναι ἡ κατάλληλος. Ὅταν πρό τινος Σᾶς ἐτείνομεν τὴν χεῖρα καὶ Σᾶς προσεφέρομεν ἰσοτιμίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ποῖος λόγος ὑπῆρξε νὰ σκοντάψῃ ἡ συνεργασία εἰς τοὺς διαφόρους τομεῖς τῶν Ὑπουργείων; Τομεῖς δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἕνωσιν, ὑπάρχει ἓν κοινὸν πρόγραμμα καὶ κοινὲς κατευθύνσεις, καὶ ὅταν ὅλοι μαζὶ δυνάμεθα νὰ ἐπιβλέψωμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, οὐδεὶς φόβος ὅτι θὰ ἐγένετο παραγνώρισις τῶν δικαιωμάτων τῆς μειοψηφίας ἐκ μέρους τῆς πλειοψηφίας. Ὡς εἶπον καὶ προχθές, ὅταν ὁ κ. Γονατᾶς καὶ ἡμεῖς ἐκάμαμε συνεργασίαν μετὰ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, οὔτε ὁ κ. Γονατᾶς, οὔτε ἐγὼ ἐζητήσαμε ποτὲ νὰ ἔχωμεν τὴν διεύθυνσιν ἑνὸς τομέως θεωρουμένου διὰ τὴν στιγμὴν περιόπτου. Ἐφ’ ὅσον μᾶς ἐδίδετο τὸ δικαίωμα νὰ καταρτίσωμεν ἀπὸ κοινοῦ τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐλέγχωμεν ἐν ἰσοτιμίᾳ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ, δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ σταματήσωμεν εἰς τὰς λεπτομερείας τῶν Ὑπουργείων. Ὅταν εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐν ἰσοτιμίᾳ καὶ ὅταν ὅλαι αἱ ἀποφάσεις πρέπει νὰ λαμβάνωνται κοινῶς καὶ ὁμοφώνως, ποῦ εἶναι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑποτιμήσῃ τὴν ἰδικήν Σας θέσιν, ὥστε νὰ μὴ ἀποφασίσωμεν ὅλοι μαζὶ νὰ κάμωμεν τὴν Κυβέρνησιν; Ἐὰν ἐπιθυμοῦμεν, κύριοι, πάντες πράγματι, ὅπως λέγομεν, τὸ καλὸν τῆς Πατρίδος, ἐὰν εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ Πατρὶς διατρέχει κίνδυνον καὶ ὅτι ὀφείλομεν ὅλοι μαζὶ νὰ τὴν σώσωμεν, ἂς ἀφήσωμεν κατὰ μέρος τὰς διαιρέσεις καὶ τοὺς κομματικοὺς ὑπολογισμούς, ἂς δώσωμεν πράγματι τὰς χεῖρας, ὄχι διὰ νὰ εἴμεθα μόνον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ διὰ νὰ διοικήσωμεν μὲ ἐθνικὴν κατανόησιν, διότι τότε ἡ Πατρὶς θὰ δυνηθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν κίνδυνον. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τότε μόνον ἡ Πατρίς μας θὰ σωθῇ. (Χειροκροτήματα).

§19Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ὁμολογῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπίεσα πάρα πολὺ τὸν ἑαυτόν μου, ἵνα ἐπιτύχω καὶ ἀποφύγω τὸν πειρασμὸν μιᾶς δευτερολογίας, διότι καὶ δὲν μοῦ ἀρέσουν τὰ λόγια καὶ κυρίως, διότι αἱ κρίσιμοι στιγμαὶ δὲν χρειάζονται περιττοὺς λόγους. Ὅταν, ὅμως, εἶδον ὅτι δύο ἐπίλεκτα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, καὶ μάλιστα δύο ἀρχηγοὶ κομμάτων, ὡμίλησαν, ὅπως ἠκούσατε ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, τότε δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀποφύγω τὸν πειρασμὸν αὐτὸν τῆς δευτερολογίας. Οἱ λόγοι τῶν ἀξιοτίμων αὐτῶν συναδέλφων, μᾶς ἔπεισαν ὅτι ἡ ὀλεθρία ἐκείνη πλάνη, ἥτις τόσα ἐστοίχισεν εἰς τὸ Ἔθνος, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται ἀθεραπεύτως εἰς τὰς τάξεις τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τοῦτο ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ ἀνέλθω ἐπὶ τοῦ βήματος μὲ σκοπὸν ὄχι διὰ νὰ ἐπαναλάβω ὅσα ἐν ἐκτάσει ἀνέπτυξα χθές, ἀλλὰ διὰ νὰ τονίσω μὲ ὅλας μου τὰς δυνάμεις, τὰς φοβερὰς συνεπείας τὰς ὁποίας θὰ εἶχεν, ἐὰν ἡ ἐμμονὴ εἰς τὴν πλάνην αὐτὴν ἦτο τοιαύτης οὐσιαστικῆς μορφῆς. Θέλομεν ἀκόμα νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι αὕτη περιορίζεται εἰς τὴν τυπικὴν τρόπον τινὰ ὑπεράσπισιν ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ὅμως, ἐν τούτοις, γνωρίζουν πολὺ καλά, τόσον οἱ ὁμιλήσαντες ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ τὸ ὑπερασπίσῃ παραποιοῦσα τὴν πραγματικότητα. Ὁ ἀξιότιμος, λοιπόν, ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, ὁ κ. Γονατᾶς, καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Μεταρρυθμιστικοῦ Κόμματος....

§20ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοῦ ἀνυπάρκτου.

§21Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Εἶπον κατὰ τὴν ἀγόρευσίν τους, ὅτι εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἡ Βουλὴ καὶ εἰδικώτερον ἡμεῖς οἱ κατέχοντες τὴν πλευρὰν ἐκείνην τῆς ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἔχομεν ἀκόμη ἀντιληφθῆ ὅτι ἡ διασάλευσις τῆς τάξεως καὶ ὁ κίνδυνος ποὺ ὑπάρχει, προέρχεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μόνον ἀπὸ ἐκεῖ. Καὶ ἠθέλησαν νὰ μᾶς ἀναγκάσουν νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι τὰ σύνορά μας κυρίως, καὶ μόνον αὐτὰ εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῶν δεινῶν μας, καὶ ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ γίνονται αἱ πάσης φύσεως εἰσβολαί, ἀπὸ ἐκεῖ τρόπον τινὰ προέρχεται ἡ ἀνταρτικὴ δρᾶσις καὶ ὅτι τέλος ἀπὸ ἐκεῖ ἔχει ἐξαπολυθῆ ὁ πραγματικὸς κατὰ τῆς Χώρας πόλεμος. Ἐρωτῶ ἁπλῶς τοὺς ἀξιοτίμους ἀρχηγοὺς καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ μοῦ ἀπαντήσωσι τοῦτο: Ἀπὸ τὰ σύνορα, ἐξεπήδησαν οἱ δρῶντες εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἑλλάδος. Πιστεύουν πράγματι, αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίσθησαν. Ἢ μήπως τὰ σύνορά μας εἶναι εἰς τὰ ὄρη τοῦ Πηλίου; Εἰς τὸν Ὄλυμπον; Εἰς τὴν Ὄσσαν; Ἢ, ἐὰν θέλετε, ἀκόμη νοτιώτερον τὰ σύνορά μας ἢ ἀπὸ αὐτὰ ἦλθαν καὶ ἐγκατεστάθησαν οἱ κομμουνισταὶ εἰς τὰ ὄρη τοῦ Ταϋγέτου καὶ τοῦ Πάρνωνος; (Χειροκροτήματα). Θέλω νὰ ἀκούσω ἀπὸ αὐτοὺς νὰ μοῦ εἴπουν· εἶναι ἡ πραγματική του γνώμη αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερον σήμερον, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας; Αὐτὰ δηλαδὴ τὰ ὁποῖα εἶπαν τὰ εἶπαν, διότι ἔτσι πιστεύουν; Πιστεύουν, οἱ κύριοι Ἀρχηγοί, ὅτι αἱ συμμορίαι αἱ δρῶσαι εἰς τὸ Πήλιον, εἰς τὴν Ὄσσαν, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν τέλος πατρίδα τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Μεταρρυθμιστικοῦ Κόμματος, τὸ ἡρωϊκὸ Λιάσκοβο, ὅτι αἱ συμμορίαι αὐταὶ, λέγω, ἐξεκίνησαν ἀπὸ τὰ σύνορα; Νομίζω ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τοιοῦτόν τι εἶναι ἀδύνατον νὰ πιστεύουν οἱ προαγορεύσαντες. Τὸ ἀντίθετον, μάλιστα, ὑποθέτω, ὅτι, εἰπόντες ὅσα εἶπον, γνωρίζουν ὅτι ἡ διαπίστωσις αὐτὴ εἶναι πεπλανημένη. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κυρίως ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος, διότι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ τονίσω ὅτι δὲν πρέπει ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ γίνῃ κτῆμα τῆς Βουλῆς πολὺ δὲ περισσότερον πίστις τοῦ λαοῦ, ὅπως θὰ ἐκινδύνευε νὰ γίνῃ ἀπόψε μὲ ὅσα τόσον ὀφθαλμοφανῶς ἀκατανόητα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἠκούσθησαν ἀπὸ τὰ στόματα τῶν δύο κυρίων ἀρχηγῶν. Δυστυχῶς, εἶναι παγκοίνως γνωστὸν πλέον ὅτι καὶ οἱ ἐξωτερικοὶ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος ἀντλοῦσιν τὴν ἀπόφασίν των πρὸς ἐπιδρομὴν κατὰ τῶν συνόρων μας ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν κυρίως καὶ μοναδικῶς μιᾶς πραγματικῆς πολεμικῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι βουλευταί, δυστυχῶς, τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἀλήθεια καὶ εἶναι λυπηρὸν τὸ ὅτι ἀρχηγοὶ τοῦ κύρους τῶν προλαλησάντων, καὶ τοὺς ὁποίους ἐσυνήθισα νὰ σέβωμαι ὡς φίλους καὶ νὰ ἐκτιμῶ ὡς ἀνωτάτους τιτλούχους, δὲν κατενόησαν ταύτην, ἢ κατανοήσαντές την προσπαθοῦν, διὰ λόγους ἐξωτερικῆς ἢ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως νὰ τὴν ἀλλοιώσουν. Εἶπε, λοιπόν, ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, ἀξιότιμος κ. Γονατᾶς, ἀποτεινόμενος πρὸς ἡμᾶς. «Δὲν ἠκούσαμε τίποτε, κύριοι, νὰ μᾶς εἴπητε πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα, τὸν ἐξωτερικὸν κίνδυνον». Καὶ συμπληρώνων, μᾶς ἱκέτευσε προσέτι, διότι καὶ διὰ τὸ ἐσωτερικὸν ἀκόμα θέμα δὲν εἴπατε τίποτε. Διὰ τὸ δεύτερον, πιθανῶς, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς χθὲς ὡμιλήσαμε, καίτοι ἦτο παρών, πιθανῶς λέγομεν νὰ μὴ παρίστατο, τοὐλάχιστον νοερῶς, ὁ ἀξιότιμος κύριος προεδρεύων καὶ ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων. Διότι, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριοι βουλευταί, ἐφάνημεν ἡμεῖς τοὐλάχιστον, μέχρις ὠμότητος σαφεῖς καὶ συγκεκριμένοι, καὶ ἐξεθέσαμεν ἀπολύτως καταληπτῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλεται, κατὰ τὴν γνώμην μας, νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι δὲ ἀπορίας ἄξιον, πῶς ὁ μετὰ τόσης προσοχῆς παρακολουθῶν τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος, ἀξιότιμος κύριος Γονατᾶς, τοῦτο, τὸ τόσον σοβαρὸν θέμα, δὲν τὸ ἐπρόσεξε χθές. Τόσον ἀκριβῶς, τόσον πλήρεις ὑπήρξαμεν, ὁμιλοῦντες διὰ τὸ ἐσωτερικὸν θέμα τῆς ἀνταρσίας, ὥστε νομίζομεν ὅτι καὶ ὁ τελευταῖος ἀκόμα Ἕλλην πολίτης, ἐὰν μᾶς εἶχεν ἀκούσει, θὰ εἶχε ἀντιληφθῆ ὅτι ὅσα προετείναμεν, ὡδηγοῦσαν ἀμέσως πρὸς τὴν ὁριστικὴν λύσιν τοῦ δράματος καὶ ὅτι μόνον μὲ τὰ μέτρα καὶ τὸ σύνθημα ποὺ ἀνεπτύξαμεν θὰ εὑρίσκαμε καὶ πάλιν τὸν ὀρθὸν δρόμον, τὸν δρόμον ὁ ὁποῖος θὰ ἐπανέφερε καὶ πάλιν τὴν γαλήνην εἰς τὸν τόπον καὶ θὰ ἐπέβαλε κατὰ τρόπον ἀδιάβλητον τὸ Κράτος καὶ τὸ κῦρος τοῦ νόμου.

§22Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἐγὼ δὲν ἠρνήθην ὅτι ἐπροτείνατε μέτρα, διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ἀντιμετώπισιν, ἀλλὰ εἶπον ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα, εἶναι σχεδὸν μηδαμινά, ἐὰν ὁ ἐξωτερικὸς κίνδυνος κατορθώσῃ καὶ ἐπικρατήσῃ, ὁπότε ὅλα τὰ ἄλλα πᾶνε χαμένα.

§23Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τώρα μὲ ὅσα εἴπατε συνεσκοτίσατε ἔτι περισσότερον τὰ πράγματα. Λυποῦμαι δὲ διότι θὰ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω τοῦτο. Ἐάν, κύριε Πρόεδρε, νομίζετε εἰς ἕνα πόλεμον τῶν Σλαύων ἐναντίον αὐτῆς τῆς πτωχῆς Χώρας, θὰ ἦτο δυνατὸν μόνοι μας νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτόν, ἔ, τότε δὲν λέγετε κάτι τι τὸ σοβαρόν. Ἐάν, δηλαδή, ζητῆτε ἀπὸ ἡμᾶς νὰ σᾶς ἀναπτύξωμεν πῶς θὰ δυνηθῆτε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ἀντιδράσητε ἀποτελεσματικῶς, ἔ τότε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω ὅτι δὲν σοβαρολογεῖτε. Ἡμεῖς ὡμιλήσαμε διὰ τὸ δρᾶμα τοῦτο τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται, δὲν εἶναι λογικὸν νὰ τὸ συνδέσητε μὲ τὴν δραματικὴν ἐκείνην θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εὑρεθῶμεν κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀπειληθῶμεν ἀπὸ εἰσβολὴν τῶν Σλαύων. Ἡμεῖς ὁμιλοῦμεν μόνον δι’ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἠδυνάμεθα καὶ δυνάμεθα νὰ ἐξουδετερώσωμεν καὶ δὲν τὸ ἐπράξαμε. Ὁμιλοῦμεν διὰ τὸν πόλεμον κατὰ τῆς Χώρας μας εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀπὸ τὸν προδοτικὸν κομμουνισμόν.

§24Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἐγὼ σᾶς εἶπον ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ κατάστασις εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ἐξωτερικοῦ παράγοντος. Νομίζω ὅτι ἀδικεῖτε τὴν Χώραν, ἐὰν παριστᾶτε αὐτὴν ὡς σπαρασσομένην ἐξ ἐλατηρίων ἐσωτερικῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ ἐπιζήμιον. (Χειροκροτήματα).

§25Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἡ δευτέρα αὕτη, ἀκατανόητος διατύπωσις τῆς γνώμης του, ὑπὸ τοῦ κ. Γονατᾶ, μὲ πείθει ἀπολύτως πλέον ὅτι δὲν εἶναι οὐσιαστικῆς μορφῆς οἱ λόγοι τῶν ἀντιρρήσεων ποὺ μᾶς προέβαλεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος. Τοὐναντίον, λέγει ὅσα ἰσχυρίζεται, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ ὅλως τυπικῶς τόσον τὸν ἑαυτόν του, ὅσον καὶ τὴν Κυβέρνησίν του. Εἶναι φυσικὰ τοῦτο δικαίωμά του. Εἶναι, ἂν θέλετε, μάλιστα καὶ καθῆκόν του. Ἐρωτῶ ὅμως τὸν ἀξιότιμον κ. Γονατᾶν καὶ ὅλους ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, νὰ μοῦ εἴπητε ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἀκηρύκτου αὐτοῦ πολέμου τοῦ κομμουνισμοῦ, εἶναι τοιαύτη προερχομένη ἀπὸ ἑτοιμασίαν γενομένην ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος; Ἢ εἶναι τοιαύτη, συνεχίζεται ἀπὸ τῆς πρώτης μάλιστα ὥρας τῆς κατοχῆς καὶ σκοπεῖ τὴν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας καὶ τὴν παράδοσιν τῆς Χώρας εἰς τὸ ἅρμα τὸ Σλαυϊκόν. Βεβαίως ἐκ τοῦ Σλαυϊσμοῦ λαμβάνει τὰς ἐντολάς του ὁ προδότης κομμουνισμός. Θὰ ἦτο σήμερον ἀστεῖον καὶ νὰ ὑπάρχῃ ἔστω καὶ ἕνας μόνον Ἕλλην, ὅστις νὰ ἀγνοῇ τοῦτο, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπιτρέπεται νὰ διατείνεται, καὶ πολὺ περισσότερον ὑπεύθυνος Κυβερνήτης, ὅτι ὁ ἐξωτερικὸς παράγων, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐνίσχυε τὸν κομμουνισμόν, τόσον κατὰ τὴν κατοχήν, ὅσον καὶ σήμερον. Ἡ δρᾶσις ἀνήκει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Κομμουνισμόν. Αἱ ἐντολαὶ δίδονται ἔξωθεν. Καὶ εἶναι δημοκοπικὸν τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν κ. Γονατᾶν, ὅτι τοῦτο διαπιστώνοντες ἀδικοῦμεν τὴν χώραν καὶ ζημιώνομεν αὐτήν. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅλως τὸ ἀντίθετον. Πιστεύομεν δηλαδὴ ὅτι ἡ ἄρνησίς μας νὰ παραδεχθῶμεν τὴν ἀλήθειαν θὰ εἶχεν ὀλεθρίας συνεπείας καὶ ὅτι θὰ ἔδει πιθανῶς καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἀπειλὴν τοῦ νὰ ἴδωμεν νὰ κινδυνεύῃ τόσον ἡ ἀκεραιότης ὅσον καὶ ἡ ἀνεξαρτησία μας. Ἀλλοίμονον δὲ ἐὰν ὁ λαὸς ἐσχημάτιζε τὴν γνώμην, ὅπως δυστυχῶς δὲν ἀποκλείεται νὰ σχηματίσῃ τοιαύτην, ὕστερα ἀπὸ τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τοῦ κ. Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως, ἐσχημάτιζε λέγομεν τὴν γνώμην, ὅτι, πᾶν ὅτι γίνεται σήμερα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Ἑλλάδος, εἶναι τοῦτο ἀπόρροια τῆς Σλαυϊκῆς προσπαθείας, καὶ συνεπῶς ὅτι πᾶσα οἱασδήποτε μορφῆς ἀντίδρασις τοῦ Ἔθνους, αὕτη θὰ ἀπέβαινεν εἰς μάτην. Τὸ τοιοῦτον, κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἦτο ἁπλῶς ἐπιζήμιον, ἀλλὰ κυριολεκτικῶς, ὀλέθριον διὰ τὸν τόπον μας. Αὐτὸ ἔχομεν νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὴν τελευταίαν διακοπὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Γονατᾶ. Καὶ χθὲς εἴπομεν περίπου τὰ αὐτά. Ἐπαναλαμβάνομεν καὶ σήμερον ἐντονώτερον. Νὰ παύσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐμμένῃ ἀμετανοήτως εἰς τὸν παραλογισμὸν τὸν ὁποῖον ἀπὸ τοῦ στόματος ἑνὸς ἐπιφανοῦς μέλους αὐτῆς ἠκούσαμεν ἀπόψε. Καὶ νὰ σπεύσῃ νὰ προσγειωθῇ. Οὐδέποτε ἡμεῖς ἰσχυρίσθημεν ὅτι ἡ ἐνίσχυσις, τὴν ὁποίαν δίδει πρὸς τὸν Ἑλληνόφωνον βουλγαρικόν; ὅμως ἐν τῇ οὐσίᾳ κομμουνισμόν, ὁ ἐξωτερικὸς ἐχθρός, δὲν βοηθεῖ κατὰ ἕνα βαθμὸν τὴν ἐσωτερικὴν αὐτοῦ δύναμιν καὶ τὴν ἱκανότητά του νὰ κακουργῇ κατὰ τοῦ λαοῦ μας. Ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς ἐπιτρέπεται νὰ μετατοπίσῃ τὸ θέμα αὐτὸ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς σημείου εἰς τὸ ἄλλο. Ἐπαναλαμβάνω, διὰ τελευταίαν φοράν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐὰν τοιοῦτόν τι συμβῇ, τότε μία τοιαύτη μετατόπισις θὰ εἶχεν ὀλεθρίας συνεπείας διὰ τὸ Ἔθνος. Ἀλλοίμονον, καὶ πάλιν λέγομεν, ἂν τοῦτο γίνῃ συνείδησις τῆς Βουλῆς καὶ εἰδικώτερον ἂν ὑπάρξῃ συνείδησις τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§27Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αἰσθάνομαι βαθυτάτην εὐχαρίστησιν καὶ χαράν, διότι τοὐλάχιστον κατὰ τὸ πρῶτον αὐτῆς μέρος, ἡ ἀποψινὴ συζήτησις ἦτο συζήτησις ἀδελφῶν. Καὶ θέλω νὰ ἐπαναφέρω, κατὰ τὸ εἰς ἐμὲ δυνατόν, τὴν ψυχολογίαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς ἀδελφοσύνης καὶ τῆς φιλοπατρίας τῆς ἀληθινῆς. Θὰ παρακαλέσω ὅμως ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε καὶ μίαν ἄλλην χαράν, καὶ μίαν ἄλλην ἱκανοποίησιν, διότι ὅσα πρῶτος ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ θέσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἐγένοντο καὶ χθὲς καὶ σήμερον παραδεκτά, καὶ μάλιστα περισσότερον ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν πολιτικόν, τὸν ὁποῖον, δὲν δυσκολεύομαι νὰ εἴπω, συχνὰ πολεμῶ. Χθὲς καὶ σήμερον εὑρέθημεν σύμφωνοι εἰς τὰ βασικὰ σημεῖα τῆς συζητήσεως, διότι ἀληθῶς δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα δεξιοὶ καὶ ἀριστεροὶ καὶ κέντρον καὶ ἄκρα ἀριστερὰ καὶ ἄκρα δεξιά, καθὼς δὲν ὑπάρχουν ἐθνικόφρονες καὶ μὴ ἐθνικόφρονες. Καὶ πρέπει νὰ παύσουν νὰ ἀκούωνται αὐταὶ αἱ ἐκφράσεις. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἴμεθα ἐθνικόφρονες. (Χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι ἐθνικόφρονες μία συμμορία ὀλιγάριθμος, ἀπαρνουμένη τὴν Πατρίδα της, ἀργυρώνητος ἐκ μέρους τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος. Ὅλοι εἴμεθα ἐθνικόφρονες καὶ ὅλοι εἴμεθα ἀδελφοί. Ἐπίσης εἶχον τὴν τιμὴν πρῶτος ἐγὼ νὰ θέσω τὸ ζήτημα ὡς εἶχε πράγματι, ὅτι δὲν εἶναι ζήτημα δημοσίας τάξεως, δὲν εἶναι ἀπολύτως ζήτημα ἐσωτερικόν, ἀλλὰ εἶναι καὶ ζήτημα ἐξωτερικοῦ κινδύνου, ζήτημα συνοριακῆς περιπετείας. Χαίρω πολὺ καὶ αἰσθάνομαι ἱκανοποίησιν, διότι καὶ αὐτὴ ἡ ἐκδοχὴ τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω πρὸς ὑμᾶς, ἐγένετο δεκτή. Καὶ ἐπίσης αἰσθάνομαι ἱκανοποίησιν, διότι καθωρίσθη ἀπόψε ὅτι ἄλλη θὰ εἶναι ἡ ἀντίληψις καὶ ἑπομένως ἡ ἐνέργεια τοῦ Κράτους ἀπέναντι τοῦ συνοριακοῦ κινδύνου καὶ ἄλλο τὸ καθῆκον τῆς ἐσωτερικῆς ἐξασφαλίσεως τῆς δημοσίας τάξεως, ὅπου ἀληθῶς ἔρχονται πλέον ὑπὸ στενὴν ἔννοιαν τὰ καθήκοντα τὰ Κυβερνητικά. Καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Γονατᾶν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύωμεν ὅτι θὰ ἀσφαλίσωμεν ἀπολύτως τὴν δημοσίαν τάξιν ἐσωτερικῶς, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁ συνοριακὸς κίνδυνος. Καὶ εἰς τοῦτο εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην, ἐνῷ ἀποδέχομαι τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος κ. Ζέρβα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν αὐστηρότερα μέτρα, ὅπως καὶ ἐγὼ εἶπον, διὰ τὴν ἐσωτερικὴν δημοσίαν τάξιν, διαφωνῶ ὅμως πρὸς αὐτὸν ὅτι ἐὰν ἐλαμβάνοντο ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα, θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀποκρουσθῇ εὐχερέστερον ὁ συνοριακὸς κίνδυνος. Ὁ συνοριακὸς κίνδυνος, κύριοι συνάδελφοι, θ’ ἀποκρουσθῇ ἀπὸ τὴν κοινήν μας ἐνέργειαν καὶ δρᾶσιν, ἀπὸ τὴν ἀφοσίωσίν μας εἰς τὴν Πατρίδα μας, ἀπὸ τὴν ἐνέργειαν τῶν μεγάλων συμμάχων μας πρὸς τοὺς ὁποίους εἰς τὸ θέμα πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν πᾶσαν πρωτοβουλίαν. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ζέρβαν ὅτι εἰς τὸ ζήτημα τὸ ἐσωτερικόν, τὸ καθαρῶς ἐσωτερικόν, τὸ κάπως μακρὰν ἀπὸ τὰ βόρεια μέρη τῆς Χώρας μας, ἡ ἰδική μας πρωτοβουλία πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ. Καὶ εἶχον τὴν τιμήν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τὸ τονίζω, ὅλαι αἱ πληροφορίαι, πληροφορίαι ἐπισημόταται, τρανώταται, ἀναμφισβήτητοι, εἶναι ὅτι οἱ μεγάλοι μας σύμμαχοι καὶ φίλοι, ἤρχισαν νὰ ἀντιλαμβάνωνται σαφῶς ποία εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἐσωτερική μας κατάστασις καὶ ἑπομένως νὰ μὴ παρεμποδίζουν ὅπως ἐκτελοῦμεν τὰ καθήκοντά μας ἐδῶ, κατὰ τοὺς νόμους μας, κατὰ τὰς θυσίας, κατὰ τὰ συμφέροντά μας, κατὰ τὴν ἀλήθειαν τῶν πραγμάτων, κατὰ τὰ κείμενα τῶν νόμων μας, κατὰ τὸ καθῆκον τὸ ὁποῖον ἔχομεν πρὸς τὴν Πατρίδα. (Χειροκροτήματα). Χαίρω, λοιπόν, πολύ, διότι μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ αἰσθάνωμαι μίαν ἱκανοποίησιν, ὅτι τὰ ζητήματα ἤρχισαν νὰ τίθενται ὅπως ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τὰ θέσω ἐγὼ πρῶτος ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Χειροκροτήματα).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§29Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω τὸν λόγον οὐχὶ ὡς βουλευτὴς τῆς συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ ὡς μέλος τῆς Βουλῆς, καὶ παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους καὶ ἰδίᾳ τοὺς ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει, ὅπως μὲ ἀκούσουν χωρὶς ἀντιπολιτευτικὴν προδιάθεσιν. Καὶ θὰ ὁμιλήσω ἀπηλλαγμένος ἀπὸ τὸν φόβον αὐτόν, ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι ἀπευθύνομαι εἰς ἄνδρας ἀποβλέποντας εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν περιστάσεων καὶ τῆς Πατρίδος. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐχαρακτήρισεν ἡ ἰδία τὸ ὑπ’ αὐτῆς ὑποβληθὲν ψήφισμα ὡς ἀντιπαθητικόν. Τοῦτο εἶναι πρὸς τιμήν της, διότι καίτοι γνωρίζει ὅτι τὸ ψήφισμα εἶναι ἀντιδημοτικόν, ἐν τούτοις δὲν ἐδίστασεν, ἔχουσα ἐν ὄψει τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Χώρας, νὰ ὑποβάλῃ αὐτὸ ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς Συνελεύσεως. Βεβαίως, τὸ ψήφισμα δὲν προώρισται αὐτὸ καὶ μόνον νὰ ἐπιλύσῃ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς δημοσίας τάξεως. Οὐχ ἧττον ὅμως, θὰ διευκολύνῃ πολλοὺς οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ διευκολυνθοῦν ὅπως ἐπανέλθουν εἰς τὴν νόμιμον τάξιν. Ἀναμφιβόλως τὸ ψήφισμα θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν σκοπιμότητα καὶ θὰ ἀποστερήσῃ τοὺς κακοὺς κομμουνιστὰς τῶν σατανικῶν τρόπων ὅπως παρασύρουν εἰς τὴν ἀνταρσίαν ἀφελῆ θύματα. Θὰ σᾶς εἴπω μίαν περίπτωσιν τοιούτων σατανικῶν τρόπων. Τὰ ὄργανα τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος μετακαλοῦν ἐκ τῆς ὑπαίθρου πολλοὺς παρασυρθέντας ὀπαδούς των εἰς Ἀθήνας, καὶ διὰ νὰ τοὺς προστατεύσουν δῆθεν ἀπὸ τὴν καταδίωξιν τῶν Ἀρχῶν, τοὺς ἀποκρύπτουν εἰς διάφορα κρησφύγετα. Ἀμέσως εἰδοποιοῦν τὴν Ἀστυνομίαν ὅτι εἰς τὸ τάδε μέρος κρύπτονται διωκόμενοι κομμουνισταί, καὶ πρὶν προλάβῃ ἡ Ἀστυνομία νὰ μεταβῇ ἐπὶ τόπου πρὸς ἔρευναν, εἰδοποιοῦνται οἱ κρυπτόμενοι νὰ ἀποχωρήσουν ἐκεῖθεν, διότι ἐπίκειται ἐπιδρομὴ τῆς Ἀστυνομίας, ἥτις καὶ πράγματι ἐνεργεῖται. Οἱ κρυπτόμενοι φεύγουν καὶ δὲν συλλαμβάνονται. Αὐτὸ ἐπαναλαμβάνεται δὶς ἢ τρίς, ὥστε τὰ κρυπτόμενα θύματα νὰ πιστεύουν ὅτι πράγματι διώκονται ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας, καὶ τότε λέγουν εἰς αὐτὰ οἱ δῆθεν προστάται των «δὲν δυνάμεθα πλέον νὰ σᾶς κρύψωμεν, πηγαίνετε εἰς τὰ βουνά». Ἀνέφερα αὐτὸ ὡς παράδειγμα. Ἀσφαλῶς τοιαύτας περιπτώσεις θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ ψήφισμα, καὶ θὰ ἀπαλλάξῃ πολλοὺς ἀπὸ τοιούτους ψυχολογικοὺς ἐκβιασμούς. Ἀλλά, ὅπως εἶπον, δὲν ἀποτελεῖ τὸ ἅπαντον καὶ ἐπαρκὲς μέσον πρὸς ριζικὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος καὶ πρὸς ὁλοσχερῆ καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας. Ἐπίστευα καὶ ἐγὼ μέχρι πρό τινος, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ἐσωτερικῆς τάξεως, δι’ αὐτό, ὡς ἴσως ἐνθυμεῖσθε, ἤλεγξα δριμύτατα τὸν τότε Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅμως, ἐπείσθην ὅτι τότε ὑπῆρξα ἄδικος, διότι ἡ ἐξακολούθησις τῆς ἀνταρσίας δὲν εἶναι ζήτημα ἐσωτερικῆς τάξεως, οὔτε συνοριακόν, ἀλλὰ εἶναι καθαρῶς ζήτημα πανσλαυϊστικόν. Ἐγὼ ὡς ἁπλοῦς βουλευτής, δὲν αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ τηρήσω τὴν διπλωματικὴν ἐκείνην σιωπήν, ἡ ὁποία εἶναι ἀκούσιον προνόμιον τῶν μικρῶν Κρατῶν, καὶ δι’ αὐτὸ μετὰ παρρησίας λέγω ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι πανσλαυϊστικόν. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἱστορία ὅπως πρὸ χρόνων ἐγράφετο. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἐφαρμογὴ ἑνὸς συστήματος κατὰ τὸ ὁποῖον ἐν ὀνόματι τῆς προστασίας δῆθεν τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἐπενέβαινεν ὁ Σλαυϊσμὸς εἰς τὰ Βαλκάνια. Τώρα, ἐν ὀνόματι τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἰδίου σκοποῦ του ἐπεμβαίνει καὶ πάλιν εἰς τὰ Βαλκανικὰ ζητήματα. Ἐπιδιώκει καὶ τώρα ὁ Σλαυϊσμός, ὅπως καὶ τότε, νὰ ἐξαφανίσῃ καὶ τὸ τελευταῖον αὐτὸ χαράκωμα, καὶ εἶναι τὸ τελευταῖον ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἡ Ἑλλάς, καὶ ἐν τῷ ὁποίῳ κατοχυροῦνται αἱ ἀντιλήψεις τῶν δυτικῶν Δημοκρατιῶν καὶ τῆς Εὐρώπης ἐν γένει, περὶ τῶν πραγματικῶν δημοκρατικῶν ἀρχῶν καὶ τῆς ἐλευθερίας. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ Σλαυϊσμοῦ καὶ ἀνάλογον τὸ πρόβλημα ὅπερ ἔχει δημιουργηθῆ. Τὸ πρόβλημα αὐτὸ δὲν ἀντιμετωπίζεται μὲ ψηφίσματα καὶ μὲ τὸν ὀλίγον στρατὸν τὸν ὁποῖον δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν καὶ νὰ ἀποστείλωμεν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ τὰ σύνορα. Ὄχι, εἶναι ζήτημα διεθνὲς καὶ ἐνδιαφέρει ἐξ ἴσου πρὸς ἡμᾶς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διεξήγαγον ἕνα παμμέγιστον ἀγῶνα διὰ νὰ μὴ ἀφήσουν τὸν Χίτλερ νὰ ἐπικρατήσῃ εἰς τὴν Εὐρώπην. Θὰ ἀποβῇ εἰς μάτην πᾶσα θυσία των καὶ οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν θὰ προσφέρουν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα, ἐὰν ἀφήσουν ἄλλον νὰ ἐπικρατήσῃ. Αὐτοὶ πρέπει νὰ κατανοήσουν ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μόνον Ἑλληνικὸν καὶ ὅτι εἶναι καὶ αὐτοὶ ὑπεύθυνοι διὰ τὴν δημιουργίαν του. Ἡμεῖς ἐδῶ ἔχομεν κατανοήσει περὶ τίνος ἀκριβῶς πρόκειται, καὶ προσποιούμεθα ὅτι τὸ βλέπομεν ὡς πρόβλημα ἐσωτερικὸν ἢ συνοριακόν. Εἰς αὐτοὺς πρέπει νὰ ἀπευθυνθῶμεν καὶ νὰ τοὺς ὑποδείξωμεν ὅτι ἔχουν καθῆκον νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ τοῦ πολέμου ἀπορρεούσας πρὸς ἡμᾶς ὑποχρεώσεις των. Οὔτε ἡ μελετωμένη διεύρυνσις τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἱκανὴ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα αὐτό, ἐὰν ἀποβλέπῃ μόνον εἰς τὴν κοινὴν ἀνάληψιν τῶν εὐθυνῶν. Εὔχομαι νὰ ἐπιτευχθῇ αὕτη, διότι θὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἄνδρες ἱκανοί, οἱ ὁποῖοι ἴσως δυνηθοῦν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Φοβοῦμαι ὅμως ὅτι εἰς οὐδὲν ἀξιόλογον θὰ συντελέσῃ ἡ διεύρυνσις αὐτή, διότι τὸ πολυκέφαλον καὶ ἡ ποικιλία τῶν κομμάτων συνεπάγεται τὸν ἐπιμερισμὸν τῆς εὐθύνης, τὴν μείωσιν τοῦ ζήλου καὶ τὴν ἀποτελμάτωσιν τῶν ζητημάτων. Τὸν ἀγῶνα πρέπει νὰ διεξαγάγῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, διότι αὐτὴν προέκρινεν ὁ λαός. Καὶ ἂν δὲν εἶναι ἱκανὴ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματα αὐτά, ὀφείλει νὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της εἰς ἄλλους. Κατὰ τί θὰ συντελέσῃ ἡ διεύρυνσις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ νὰ στηρεύσῃ τὴν πηγὴν ἐκ τῆς ὁποίας ἀναβλύζουν αἱ ἀναρχικαὶ αὐταὶ προσπάθειαι ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος; Ἀληθὲς εἶναι, ὅπως εἶπε, καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπεδείξατο μεγαλοφροσύνην, καὶ προσθέτω ὅτι παράδειγμα τοιαύτης μεγαλοφροσύνης δὲν δυνάμεθα εὐχερῶς νὰ ἀνεύρωμεν κατὰ τὸ παρελθόν. Ὑπῆρξεν ὄντως μεγαλόφρων ἡ Ἀντιπολίτευσις, δηλώσασα ὅτι θὰ εἶναι συμπαραστάτης τῆς Κυβερνήσεως εἰς τοὺς ἀγῶνας της πρὸς εὐόδωσιν τῶν μεγάλων ἐθνικῶν μας ζητημάτων. Ἀφ’ ἑτέρου ὅμως πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπεδείξατο ἐπίσης μεγαλοφροσύνην καὶ πατριωτισμόν, προκαλέσασα καὶ παρακαλέσασα, καίτοι αὕτη ἔχει τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὅπως συμμετάσχῃ εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ νὰ ἐπιδεικνύωμεν μεγαλοφροσύνην διὰ λόγων μόνον, πρέπει καὶ δι’ ἔργων νὰ ἀξιοποιῆται αὕτη. Χθὲς τὴν ἑσπέραν ἀπεκόμισα, οὐ μόνον ἀποθαρρυντικήν, ἀλλὰ καὶ λυπηρὰν ἐντύπωσιν. Φέρελπις Ἀρχηγὸς Κόμματος, φέροντος μάλιστα συμβολικὸν τίτλον, προέβη ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς εἰς ἔκθεσιν ἥκιστα ἐξυπηρετοῦσαν τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Καὶ ἔπραξε τοῦτο ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν πρόθεσιν. Τοιαῦται ἐνέργειαι, δὲν συμφωνοῦν πρὸς τὰς ἐκδηλώσεις μεγαλοφροσύνης.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζετε ὅτι ἀντίκειται εἰς τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, ἡ μνεία γεγονότων τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τοὺς δημοδιδασκάλους καὶ τοὺς δικαστικούς, καὶ δὲν ἀντίκειται εἰς τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἡ κριτικὴ ἐναντίον τῆς ἡγεσίας τοῦ Στρατοῦ; Νομίζω ὅτι ὑπάρχει μία βαρεῖα πλάνη, τὴν ὁποίαν ὀφείλει τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τῆς Συμπολιτεύσεως, τὸ ὁποῖον διέπεται ὑπὸ τῆς πλάνης ταύτης, ν’ ἀποβάλῃ. Ὅταν προβαίνωμεν εἰς ἔλεγχον, δὲν προκαλοῦμεν. Καὶ ὅταν ἀποκαλύπτωμεν κάτι, γνωρίζομεν τί βλάπτει καὶ τί ὠφελεῖ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Ἄλλως τε ἀπέναντι τίνων, ἔπρεπε ν’ ἀποκρύψωμεν τὴν ἀλήθειαν, ὡς πρὸς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν Νάουσαν καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας; Μήπως ἀπέναντι τῶν ἐχθρῶν; Οἱ ἐχθροὶ γνωρίζουν τὴν κατάστασιν πολὺ καλλίτερον ἀπὸ σᾶς, καὶ δυστυχῶς καὶ ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν. Ἀπέναντι τίνων, ἔπρεπε ν’ ἀποκρύψωμεν, λοιπόν, τὴν κατάστασιν; Ἀπέναντι ὑμῶν; Ἢ ἀπέναντι τοῦ λαοῦ τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς κάτω τοῦ Ὀλύμπου Ἑλλάδος; Νομίζω, ὅτι ἦτο καθῆκον, ν’ ἀποκαλύψωμεν τὴν ἀλήθειαν ἀπέναντι τῶν Ἀθηναίων, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν νὰ μεταβάλουν, χάριν τῆς κρισιμότητος τῶν περιστάσεων καὶ τῶν δυσκόλων ὡρῶν τὰς ὁποίας διέρχεται ὁ Στρατὸς καὶ ὁ Λαός μας ἐκεῖ, νὰ μεταβάλουν τὸν τρόπον τῆς ζωῆς των. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐκ τῶν θεωρείων). Ἑπομένως, παρακαλῶ τὸν κ. ὁμιλητὴν νὰ μὴ ἐξακολουθῇ θεωρῶν ὡς ἀτόπους, τὰς δῆθεν ἀποκαλύψεις εἰς τὰς ὁποίας προέβην. Προέβην, κύριε Μπακόπουλε, εἰς μίαν ἁπλουστάτην, ὅπως θὰ ἀνεγνώσατε καὶ σήμερον, διότι χθὲς ὑπῆρξε κάποια ἔξαψις, εἰς μίαν ἁπλουστάτην ἔκθεσιν γεγονότων, ἀναφερομένων εἰς τὴν πολιτικὴν διοίκησιν τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας. Τὰ γεγονότα αὐτά, δὲν βλάπτουν τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, βλάπτουν μόνον τὰ συμφέροντα τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§31Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπέκρινα ποτὲ ἐγὼ τὴν στρατιωτικὴν ἡγεσίαν, καὶ δὴ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, οὔτε ἐπικροτῶ τὰς τοιαύτας ἐπικρίσεις, γενομένας ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Εἶναι ἥκιστα κοινοβουλευτικοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τόσον δημοσίως, ἀναρμόδιοι ὄντως, ἐπικρίνουν τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατοῦ ἢ ἄλλας ἡγεσίας. Αὐτὰ εἰς σοβαρὰ κοινοβούλια καὶ ἀπὸ σοβαροὺς ἀνθρώπους δὲν γίνονται, διότι οὐ μόνον εἰς οὐδὲν συντελοῦν, ἀλλὰ καὶ βλάπτουν. Οἱ ἔχοντες λόγους ἐπικρίσεως τῆς ἡγεσίας τοῦ στρατεύματος, δύνανται νὰ μεταβαίνουν παρὰ τῷ ἁρμοδίῳ Ὑπουργῷ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἐκεῖ ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ νὰ ἀποδεικνύουν τὰ κακῶς ἔχοντα καὶ τὸ τί δέον γενέσθαι. Ἀλλὰ ἐγώ, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, ὑπῆρξε περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν συνεφώνησα μαζί σας, ἐνῷ ἅπαντες οἱ ἄλλοι σᾶς ἐπέκριναν δριμύτατα, διότι ἀπεκρύψατε μίαν τραγικὴν ἀλήθειαν. Εἶναι ἡ περίπτωσις ἐκείνη καθ’ ἣν ἐπιστρέφοντες ἐκ Πελοποννήσου ἀπεκρύψατε, σκοπίμως, ὡς μεταγενεστέρως εἴπατε, τὴν ἐκεῖ πραγματικὴν κατάστασιν καὶ τὰ συντελεσθέντα ἐγκλήματα ὑπὸ τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ τῆς Πελοποννήσου. (Χειροκροτήματα). Καὶ εἴπατε ἐκ τῶν ὑστέρων ὅτι ἐπράξατε τοῦτο, διότι ἐπιστεύατε ὅτι οὕτω ἐξυπηρετεῖτε τὴν Πατρίδα. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ πράξετε καὶ τώρα κατ’ ἀντίστροφον λόγον, διότι ἡ ἀγόρευσίς σας, ἀσχέτως ἐὰν ἦτο ἀληθὴς ἢ ὄχι, ἔδωσεν ἀφορμὴν καὶ δικαίωμα εἰς τὰ μίσθαρνα ἐκεῖνα δημοσιογραφικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν ἀτίμους σκοποὺς καὶ ξένα συμφέροντα, νὰ ἀναγράψουν μεγάλοις γράμμασιν ὅτι «ἡ Ἑλλὰς περιορίζεται ἀπ’ Ὀλύμπου μέχρι Ταινάρου». (Χειροκροτήματα). Αὐτὸ ἰσχυρίζεται ὁ Τίτο καὶ οἱ ἀναρχικοί. Δὲν θέλω ποσῶς νὰ ἀμφισβητήσω τὸν Πατριωτισμόν σας. Τοὐναντίον, νομίζω ὅτι πολλὰ ὑπόσχεσθε διὰ τὴν Χώραν αὐτήν. Σεῖς ὁ σεμνὸς καὶ μετριόφρων ἄνθρωπος, ὀφείλετε νὰ ἀναγνωρίσετε, ὅτι χθὲς τὴν ἑσπέραν παρεσύρθητε ἀπὸ τὴν ἀγανάκτησίν σας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν πρόκειται, κύριε Κανελλόπουλε, περὶ τῆς Κυβερνήσεως, πρόκειται περὶ τῆς Ἑλλάδος. Συμφωνῶ μὲ ὑμᾶς, ὅτι ἡ ἀπόκρυψις τῆς ἀληθείας ἐπιβάλλεται πολλάκις, ὄχι ὅμως καὶ ἡ διαστρέβλωσις αὐτῆς. Εἴπατε ὅτι ἡ ἀγόρευσίς σας δὲν βλάπτει τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα καὶ ἀφήσατε νὰ ἐξυπακούεται ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν ἂν αὕτη παραβλάπτῃ τὴν Κυβέρνησιν. Πρῶτος ἐγώ, ἐὰν ἀντιλαμβανόμην ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐκπληροῖ τὸ καθῆκον της, εἴτε ἐξ ἀμελείας, εἴτε ἐξ ἀνικανότητος, ἔναντι τῶν μεγάλων περιστάσεων καὶ δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ μεγάλα μας προβλήματα, θὰ ἀπεκήρυττον αὐτὴν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Εὔχομαι νὰ μὴ μοῦ δοθῇ τοιαύτη ἀφορμή.

§32Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πόσον θὰ περιμένετε ἀκόμη, κύριε συνάδελφε;

§33Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αἱ διεθνεῖς ἀνωμαλίαι καὶ αἱ γνωσταὶ δυσχέρειαι ἐκ λόγων ἀνυπερβλήτων ἀπὸ πᾶσαν Κυβέρνησιν. Καὶ εἶναι ἀνυπέρβλητοι διότι τὸ φλέγον ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς τάξεως καὶ τῆς ἀναστατώσεως εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, δὲν εἶναι, ὡς εἶπον, ζήτημα οὔτε συνοριακὸν οὔτε ἐσωτερικόν. Εἶναι ζήτημα συνυφασμένον μὲ διεθνεῖς περιπλοκὰς καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων διεθνῶν ζητημάτων. Εἶναι εὐνόητον ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ Σλαῦοι εὑρίσκονται παρὰ τὰ σύνορά μας, πάνοπλοι ὅπως εἶναι, οὐδεμία Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ τέρμα εἰς τὰς κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἐπιθέσεις. Μὴ ἀφήσωμεν τὰς συμπαθείας ἢ ἀντιπαθείας μας ἢ βλέψεις πρὸς τὴν Ἀρχὴν νὰ δεσπόσουν τῶν σκέψεών μας. Μέχρι στιγμῆς ἐδώσαμεν παράδειγμα ἀνωτέρας Βουλῆς, ἀποβλεπούσης πράγματι εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Χώρας. Σεῖς οἱ Ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἔχετε πολὺ κερδίσει παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ διὰ τῆς στάσεώς σας, δὲν εἶναι δύσκολον νὰ κατανοήσετε ὅτι πᾶσα βλάβη τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τὰς παρούσας περιστάσεις εἶναι καὶ ζημία τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§35Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι βουλευταί. Μακρὰ συζήτησις εἰς πολλὰς συνεδρίας ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν κατόπιν μιᾶς ἀποφάσεως τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὅπως συγχρονίσῃ τὴν συζήτησιν εἰς τὸ γενικὸν καὶ σοβαρώτατον ζήτημα τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ψηφίσματος. Δὲν γνωρίζω ἀληθινὰ ἐὰν ὁ συγχρονισμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐγένετο εὐχαρίστως ἀποδεκτὸς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν πράγματι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἢ ὄχι. Παρετήρησα ὅμως τοῦτο, ὅτι ἐκ τοῦ συγχρονισμοῦ αὐτοῦ παρεμερίσθη τελείως τὸ νομοθέτημα τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ ἴσως δικαίως. Παρεμερίσθη διότι ἦτο ἀδύνατον νὰ σκεφθῇ κανείς, ἀνερχόμενος ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου, μέτρα κατευνασμοῦ καὶ νομικὰ ζητήματα προκύπτοντα ἐκ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος χωρὶς νὰ ταλανίζεται ἡ ψυχή του ἀπὸ τὸ σοβαρώτατον ζήτημα τὸ ὁποῖον προκύπτει ἀκέραιον εἰς τὴν ψυχὴν παντὸς Ἕλληνος. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ ὁμιλήσαντες σχεδὸν ὅλοι, ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, ὄχι μόνον παρεμέρισαν τὸ νομοθέτημα τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἀλλὰ καὶ τὸ ἐλησμόνησαν παντελῶς, δὲν ἔκαμον κἂν μνείαν αὐτοῦ. Ἐλάχιστοι, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἀκροθιγῶς μόνον ἔθιξαν ὡρισμένα σημεῖα αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσω. Πρὶν ὅμως εἰσέλθω εἰς τὸ νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει ὑμῶν, ἔχω τὸ καθῆκον δύο τινὰ πράγματα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῶν κυρίων συναδέλφων. Πρῶτον ὅτι ὑπάρχει μία παρεξήγησις, μία βασικὴ παρεξήγησις ὅτι διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε ὡς εἰς πανάκειαν νὰ καταφύγῃ διὰ νὰ σώσῃ τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Τάξεως. Δὲν ἦτο δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ σκεφθῇ ποτὲ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ Δημοσία Τάξις, ἀπὸ τὴν ὁποίαν πάσχει ἡ Χώρα τὴν στιγμὴν αὐτήν, δι’ ἑνὸς ἁπλοῦ νομοθετήματος θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κατευνασθῇ, νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ διαταραχὴ ἡ ὁποία συνταράσσει τὸν τόπον μας. Εἶναι ἁπλούστατα κύριοι βουλευταί, ἓν μέτρον τὸ ὁποῖον ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν θέτει ἁπλῶς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀλλὰ καὶ ἔθεσεν, ἐνώπιον τῶν ἀξιοτίμων κυρίων Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καθ’ ὃν χρόνον κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις ὑπέβαλεν εἰς αὐτοὺς ἕνα κοινὸν πρόγραμμα πρὸς διεύρυνσιν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἀπορῶ καὶ διερωτῶμαι, διατὶ ἆραγε τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἀναμφισβητήτως γνωστὸν ὅτι τὸ πρόγραμμα αὐτὸ εἶχε τεθῆ ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀξιοτίμων κυρίων ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλὰ εἶχε τεθῆ καὶ ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης διότι εἶχε δημοσιευθῆ ὡς πρόγραμμα ἀκέραιον εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας, διερωτῶμαι διατὶ τοὐλάχιστον οὔτε εἰς τὸν τύπον, ἐξ ὅσων ἐγὼ πληροφοροῦμαι, οὔτε εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπῆρξε καμμία βασικὴ ἀντίρρησις. Διότι ἕνα καθῆκον εἶχεν ἡ ἀντιπολίτευσις νομίζω· τὸ καθῆκον ὅπως εἴτε κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἴτε κατόπιν τῆς δημοσιεύσεως τοῦ προγράμματος, ἓν καθῆκον εἶχεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, νὰ ἀπαντήσῃ ἀρνουμένη καὶ ὅμως δὲν ἀπήντησεν. Ἀντιθέτως· ὁ ἀξιότιμος κύριος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ τοῦ κατευνασμοῦ ὑπὸ τὴν ἰδίαν μορφήν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν εἰς ἄλλην περίπτωσιν εἶχεν ἐξαγγείλει, τὰ ἐθεώρει, ὡς μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε ἀσφαλῶς καὶ ὡρισμένως νὰ υἱοθετηθοῦν ἀπὸ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν. Ἂν εἶχεν ἀντίρρησιν, εἶχεν ἀντίρρησιν περὶ τοῦ ποία θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις αὐτή, ἡ ὁποία θὰ τὰ ἐφαρμόσῃ. Ἀλλὰ οὐδέποτε εἶχεν ἀντίρρησιν, ὅτι ἔπρεπε τοιαῦτα κατευναστικὰ μέτρα, νὰ ἐφαρμοσθοῦν. Καὶ οἱ ἀξιότιμοι κύριοι ἀρχηγοὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οὐδέποτε, τοὐλάχιστον, ἐφ’ ὅσον ἐγὼ γνωρίζω, ἐξέφρασαν ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ μέτρα, ἄλλοι ἢ ἠρνήθησαν τὰ μέτρα ταῦτα, ἄλλοι ἁπλῶς ἐξέφρασαν μίαν δυσπιστίαν, ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις αὐτή, πράγματι νὰ ἐφαρμόσῃ. Δύο θὰ εἶχον νὰ ἐρωτήσω τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους Ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοὺς ὀπαδοὺς τῶν Κομμάτων αὐτῶν. Πρῶτον: Ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ βασικὴ αὐτὴ παρεξήγησις, πράγματι εἰς τὰς ψυχάς των. Εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ φαντασθοῦν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Συμπολίτευσις τῆς πλειοψηφίας, ἡ ὁποία τὴν ὑποστηρίζει, φαντάζεται, ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ δύνανται νὰ λύσουν τὸ πρόβλημα τῆς Δημοσίας Τάξεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἶναι δυνατὸν ποτέ, νὰ ὑποστηριχθῇ, ἐὰν ὑπάρχουν ἄλλα μέτρα, δὲν θὰ ἔπρεπε ἡ Ἀντιπολίτευσις, νὰ τὰ παρουσιάσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ σώσῃ τὸν τόπον. Δὲν ἦτο ἀρκετόν, κατὰ τὴν ἐμὴν τοὐλάχιστον γνώμην, δὲν ἦτο ἀρκετὸν τὸ νὰ εἶναι ἄρνησις, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι θέσις. (Χειροκροτήματα). Καὶ ὄχι μόνον αὐτό. Θὰ ἔπρεπε ἀκόμη, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, πρὸ ὀλίγων στιγμῶν ἀκόμη, νὰ κάνω καὶ ἐγὼ καὶ ἂς μοῦ τὸ ἐπιτρέψῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, μίαν ἔκκλησιν, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ὅσον μικρὰ καὶ ἐὰν εἶναι τὰ μέτρα αὐτά, ὅσον καὶ ἂν θεωροῦνται ἀκόμα, ὅτι εἶναι ἀνεφάρμοστα, νομίζουν ὅτι δὲν ἔχουν ἀνάγκην τῆς βοηθείας των; Νομίζουν ὅτι εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκεῖνοι, διὰ τῆς δυνάμεως, τὴν ὁποίαν ἔχουν ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, δὲν θὰ ἠμποροῦσαν πραγματικῶς καὶ οὐσιαστικῶς νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἐπιτυχίαν των, ἔστω καὶ κατὰ ποσοστόν τι; Αὐτὸ θὰ ἐπερίμενα, ὁμολογῶ ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἡ ἔκκλησις αὐτὴ τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐπαναλάβω, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν πράγματι ἡ ἀντιπολίτευσις ἐσκέπτετο, ὅτι δύναται πραγματικῶς νὰ συμβάλῃ, ἔστω καὶ διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν, εἰς τὴν ἔστω καὶ μερικὴν ἐπιτυχίαν των.

§36Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἰλικρινῶς, κύριε Ὑπουργέ, πιστεύετε, ὅτι εἶναι ζήτημα νομοθετικῶν μέτρων, ἢ εἶναι ζήτημα τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐφαρμόσουν τὰ μέτρα αὐτά; Ἤθελα νὰ ἠξεύρω, ἐὰν μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς εὑρίσκεσθε εἰς τὴν πλάνην αὐτήν.

§37Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἔχω ἀκόμη ἐπί τινος ἄλλου σημείου νὰ ἀπαντήσω, διότι μένει ἀναπάντητον. Ὁ ἀξιότιμος κύριος ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος συνέλαβε μίαν εὐκαιρίαν ἐπὶ μιᾶς λέξεως τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ἀρχηγοῦ τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι εἶναι ἀντιπαθὲς τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ἠπόρησα, πῶς ἀπὸ τῆς μιᾶς στιγμῆς εἰς τὴν ἄλλην, διότι ὁ εἷς διεδέχθη τὸν ἄλλον, ἠπόρησα, ὁμολογῶ, πῶς ὁ ἀξιότιμος κύριος ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, δὲν συνέλαβε τὴν φράσιν τοῦ κυρίου Γονατᾶ, διότι ὅλοι πιστεύουν καὶ ἐγὼ προσωπικῶς δηλῶ, ὅτι τὴν συνέλαβα ἀπολύτως. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, δὲν εἶπε, καταδικάζω τὸ νομοσχέδιον ὅτι εἶναι ἀντιπαθές, διότι ἡ λέξις αὐτὴ καὶ μόνον ὅπως ἐτέθη, εἶναι ἁπλῶς μία καταδίκη τοῦ νομοσχεδίου καὶ τοιαύτης καταδίκης, ἠθέλησεν νὰ ἐπωφεληθῇ ὁ ἀξιότιμος κύριος Παπανδρέου. Εἶπεν ἁπλῶς, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς τοῦ καταρτισμοῦ τοῦ νομοσχεδίου, μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς συζητήσεως, ὁμολογουμένως ἐμεσολάβησαν γεγονότα πραγματικά, περιστατικά, τὰ ὁποῖα τὸ κατέστησαν ἀντιπαθές.

§38Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἀντιπαθὲς εἰς τὴν κοινὴν γνώμην.

§39Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ποία διαφορὰ ὑπάρχει κολοσσιαία μεταξὺ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπεν, ὁ ἀξιότιμος κύριος Γονατᾶς καὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπεν, ὁ ἀξιότιμος κύριος Παπανδρέου, ἐγώ, τοὐλάχιστον δὲν νομίζω, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ τοιαύτη παρανόησις. Ἴσως ὁ ἀξιότιμος κύριος ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, νὰ μὴ συνέλαβε, ὅπως εἶπον προηγουμένως, ὀρθῶς τὰ λεχθέντα, ὑπὸ τοῦ κυρίου Γονατᾶ καὶ τοῦτο ἀκραδάντως πιστεύω. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου, διὰ νὰ σᾶς ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ γενικοῦ ζητήματος. Πολὺ δὲ περισσότερον δὲν εἶμαι ὁ ἁρμόδιος, αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ εἴπω καὶ μίαν λέξιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀπησχολήθη ἐπὶ μακρὰς ἡμέρας ἡ Βουλή. Ἐγὼ ἀνέβην ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον, διὰ νὰ ἄρω αὐτὴν τὴν παρεξήγησιν καὶ διὰ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὸ νομοσχέδιον ἢ μᾶλλον τὸ σχέδιον ψηφίσματος, διὰ νὰ δώσω, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, νὰ κατανοηθῇ πλήρως ἡ πραγματικὴ σημασία του, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ ἐλέχθη τοῦτο ἀπὸ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, πρὸ ὀλίγου, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὴν Δημοσίαν τάξιν ἐν τῷ συνόλῳ της, οὔτε εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συζητῶμεν περὶ Ἐξωτερικοῦ καὶ Ἐσωτερικοῦ ἢ περὶ τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῆς μιᾶς καταστάσεως καὶ τῆς ἄλλης. Αὐτὸ ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς τὸ Ἐσωτερικόν, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ ὑπάρχουν πράγματι παραπλανηθέντες, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι συνεργάζονται μὲ ξένους διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ Ἑλληνικὰ ἐδάφη, δὲν εἶναι δυνατόν, ἑπομένως μήτε πρὸς στιγμήν, νὰ σκεφθῇ κανείς, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀπευθυνόμεθα πρὸς ἐκείνους τοὺς ἀνθρώπους. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ σχέσιν ἔχει καὶ μόνον, μὲ τὸ ἐσωτερικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐσωτερικὸν πρόβλημα δὲν εἶναι νέον. Τὸ ἐσωτερικὸν πρόβλημα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις τὸ εὗρε καὶ ἐξακολουθεῖ, νὰ τὸ ἔχῃ, δυστυχῶς εἰς τὴν ράχιν της. Ἐὰν τὸ πρόβλημα αὐτὸ κατέστη χεῖρον, τοῦτο εἶναι ἀκριβῶς μία ἐπὶ πλέον ἀπόδειξις, ὅτι κατέστη χεῖρον, διότι ὑποστηρίζεται καὶ βοηθεῖται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν τὸ καλὸν τῆς πατρίδος μας, οἱ ὁποῖοι τώρα περισσότερον εἶναι ἐχθροὶ τῆς πατρίδος μας. Καὶ ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἀναφέρω ἁπλῶς 2 φράσεις τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι τὸ σχέδιον ψηφίσματος δὲν ἀφορᾷ τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον τοὺς ἐκ πλάνης παρασυρθέντας. Εἶναι σαφὴς ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις ἡ ὁποία λέγει: «Διὰ τοῦ μέτρου τούτου παρέχεται εἰς τοὺς ἐκ πλάνης στραφέντας κατὰ τοῦ Κράτους ἡ εὐκαιρία ἐπανόδου εἰς τὸν νομιμόφρονα βίον». Εἶναι ἑπομένως σαφὴς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ποσῶς νὰ ἀμφισβητηθῇ ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον ἐτέθη πρὸ τῆς Βουλῆς, τὸ σχέδιον αὐτὸ τοῦ ψηφίσματος. Καὶ τώρα ἂς ἐξετάσωμεν δι’ ἐλαχίστων, ποῖον εἶναι τὸ νόημα τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. Τὸ νόημα τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, εἶναι ἡ ἐπέκτασις ἑνὸς μέτρου, γνωστοῦ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, τοῦ μέτρου τῆς ἀναστολῆς τῆς ποινῆς. Τὸ μέτρον τῆς ἀναστολῆς τῆς ποινῆς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐξετάθη νομικῶς εἰς μέτρον ποινικῆς διώξεως. Ἤκουσα ἕνα τῶν συναδέλφων, ἐκ τῶν ἀγορευσάντων, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐκ τῶν ἐλαχίστων οἱ ὁποῖοι ἐξήτασαν τὸ νομοθέτημα, ὁ ὁποῖος ἠμφισβήτησε τὴν συνταγματικότητα τῆς διατάξεως αὐτῆς. Λοιπὸν ὄχι. Ἀναστολὴ τῆς ποινικῆς διώξεως δὲν χωρεῖ, διότι εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ Συντάγματος. Ἀπήντησα εἰς μίαν διακοπήν, μὲ ἐλαχίστας λέξεις τὴν στιγμὴν ἐκείνην, ὅτι ἔχει ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν καὶ βάσει τῆς ἐσφαλμένης αὐτῆς προϋποθέσεως, ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος εἶχε φθάσει εἰς συμπεράσματα ἐσφαλμένα. Ζητοῦμεν, κύριοι βουλευταί, παρ’ ὑμῶν, νὰ ἐγκρίνετε ἀναστολὴν ἐπὶ τριετίαν δι’ ὡρισμένας κατηγορίας, ἐκ πλάνης παρασυρθέντων. Αἱ διατάξεις τοῦ σχεδίου ψηφίσματος εἶναι σαφεῖς ἐπ’ αὐτοῦ καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἐκούραζον τὴν Βουλὴν ἐὰν τὸ ἀνεγίνωσκον εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ψηφίσματος. Ἀλλὰ συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχήν. Λέγω τοῦτο ὅτι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ παραστῶ, μία καὶ μόνη ἀμφισβήτησις ὑπῆρξεν, ἀμφισβήτησις σοβαρά, σοβαρωτάτη, ἐπὶ τῆς ὁποίας οἱ συνάδελφοι τῆς ἐπιτροπῆς ἐξέφρασαν τὴν γνώμην των. Ἡ ἀμφισβήτησις αὕτη ἦτο ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 παράγραφος 2, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ φυγοδίκων, οἱ ὁποῖοι ἤθελον προσέλθει αὐθορμήτως εἰς τὰς ἀρχὰς ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος κατὰ τὰ εἰδικώτερον ἐν τῷ ἑπομένῳ ἄρθρῳ καθοριζόμενα. Καὶ ἐγεννήθη ἡ ἀμφιβολία μήπως διὰ τῆς λέξεως φυγόδικοι ἐννοοῦνται τυχὸν καὶ ἐκεῖνοι, ἢ τυχὸν διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ περιλαμβάνονται καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διατελοῦν ἐν προφυλακίσει. Ἀπήντησα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει καὶ παρὰ μικρὰ ἀμφισβήτησις......

§40Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχε τὴν γνώμην ὅτι εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ πρώτου ἄρθρου περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἐν προφυλακίσει καὶ συνεπῶς ἡ παράγραφος 2 ἀφορᾷ ὅλους τοὺς ἄλλους. Ἄρα οἱ ἐν προφυλακίσει, ἀσφαλῶς ἀπολαύουν τῆς ἀναστολῆς τῆς διώξεως.

§41Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Προφανῶς ἐννοεῖτε τὴν περίπτωσιν φυγοδίκου συλληφθέντος καὶ διατελοῦντος ἐν προφυλακίσει.

§42Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κάμνω μίαν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ σημειώσητε εἰς τὰ πρακτικά, ὡς ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν τοῦ σχεδίου ψηφίσματος, ὅτι ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ οὐδαμῶς περιλαμβάνει τοὺς διατελοῦντας ἐν προφυλακίσει. Καὶ τοῦτο συνάγεται, κατ’ ἐμὴν γνώμην, ἐκ τοῦ ὅτι λέγει: «Οἱ φυγόδικοι ἐπὶ τοῖς ἐγκλήμασι........ (ἀναγινώσκει).....». Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ νοηθῇ, κατ’ ἐμὴν τοὐλάχιστον γνώμην, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν προφυλακισμένοι νὰ προσέλθουν αὐθορμήτως εἰς τὰς ἀρχάς.

§43Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ὑπάρχουν προφυλακισμένοι εἰς τὰς φυλακὰς Ἀλεξανδρουπόλεως, οἱ ὁποῖοι βάσει ἐγκυκλίων, τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναγνώσω προχθὲς εἰς τὴν Βουλήν, ἐγκυκλίων τῶν διοικητῶν ἀποσπασμάτων, καλοῦνται νὰ προσέλθωσιν εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ νὰ παραδώσωσι καὶ τὸν ὁπλισμόν των, παρεδόθησαν καὶ διατελοῦν ἐν προφυλακίσει. Κατὰ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν δίδετε, αὐτοὶ θὰ παραμείνουν ἐν προφυλακίσει καὶ θὰ δικασθοῦν ἀπὸ τὸ στρατοδικεῖον καὶ δὲν θὰ ληφθῇ περὶ τούτων μέριμνα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος; Τὶ θὰ γίνῃ μὲ αὐτούς;

§44Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Εἶπον ὅτι αὐτοὶ δὲν περιλαμβάνονται.

§45Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 113 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, αἴρεται μόνον τὸ ἀξιόποινον λόγῳ ἐμπράκτου μετανοίας, ἀλλ’ ἐξαιροῦνται τὰ ἀδικήματα τοῦ ψηφίσματος ὑπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ ἄρθρου 113. Συνεπῶς ἐὰν δὲν ληφθῇ μέριμνα καὶ περὶ τούτων καὶ δὲν δοθῇ εἰς αὐτοὺς ἀναδρομικῶς τὸ εὐεργέτημα τῆς ἀναστολῆς, αὐτοὶ μὲν θὰ παραμείνουν ἐν προφυλακίσει καὶ θὰ δικασθοῦν καίτοι αὐθορμήτως προσελθόντες, ἐνῷ οἱ λοιποί, βάσει τοῦ ψηφίσματος, μεταγενεστέρως προσερχόμενοι θὰ ἀπολύωνται.

§46Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὁ κύριος συνάδελφος ἔχει δίκαιον εἰς τὴν παρατήρησιν αὐτήν. Διότι ὅταν ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει νόμου ἀλλ’ ἄνευ οἱουδήποτε νόμου, ἐπὶ τῇ ἁπλῇ προσκλήσει τῶν διοικητικῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι διώκουν τὰς συμμορίας, αὐτοὶ προσῆλθον καὶ παρέδωσαν τὸν ὁπλισμόν των, διατὶ νὰ μὴ τύχουν ἀναδρομικῶς τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀναστολῆς; Ἐφ’ ὅσον παρέδωσαν οἰκειοθελῶς τὸν ὁπλισμόν των πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ δι’ αὐτοὺς ἀναδρομικῶς τὸ μέτρον.

§47Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἡ δήλωσις, τὴν ὁποίαν ἔκαμον, ἔγινεν ἀκριβῶς, διὰ νὰ ἀποκλείσω ἀπολύτως τοὺς ἐν προφυλακίσει διατελοῦντας.

§48Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἀφοῦ παρεδόθησαν προηγουμένως κατόπιν προσκλήσεως;

§49Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ προσελθὼν αὐθορμήτως ἄνευ τῆς βεβαιότητος τῆς συγγνώμης εἶναι ἠθικῶς εἰς ἀνωτέραν μοῖραν ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ προσέλθουν μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ψηφίσματος. Ἑπομένως νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἄδικον ἐὰν οἱ προσελθόντες κατόπιν τῆς προσκλήσεως τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν, μείνουν εἰς τὴν φυλακὴν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατόπιν τοῦ ψηφίσματος, ἔχοντες τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ τύχουν συγγνώμης προσέλθουν καὶ μείνουν ἐλεύθεροι. Ἐπικαλοῦμαι λοιπὸν τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἀντίληψιν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ τῆς Βουλῆς καὶ παρακαλῶ ὅπως διατυπωθῇ διάταξις περιλαμβάνουσα καὶ αὐτούς.

§50Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐδῶ τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις παρουσιάζει αὐτὸ τὸ σχέδιον ψηφίσματος μὲ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ οἱ παραδιδόμενοι θὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων αὐτῶν. Ὁ κύριος Κανελλόπουλος ὀρθότατα ἔκαμε μίαν παρατήρησιν, ἀλλ’ ὡμίλησε περὶ ἄλλης κατηγορίας. Αὐτὸ εἶναι συζητήσιμον. Ἀλλ’ ἐγὼ λέγω ὅτι εἰς τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν δὲν ὑπάρχει τοιαύτη περίπτωσις.

§51Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Πρέπει νὰ μπῇ.

§52Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Θὰ τὸ συζητήσωμεν.

§53Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, κάμῃ μίαν ἔκκλησιν καὶ παραδοθοῦν 1.000–2.000–3.000 ὁπλοφόροι, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ νόμος, νομοθέτημα ἐκ τῶν ὑστέρων θεσπιζόμενον δὲν θὰ περιελάμβανεν αὐτοὺς εἰς τὸ εὐεργετικὸν μέτρον τῆς ἀναστολῆς τῆς διώξεως; Εἰς τὸν σκοπὸν πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν.

§54Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὑπάρχει εἷς λόγος τὸν ὁποῖον θὰ συζητήσωμεν, ἂν πραγματικῶς αὐτὸ ἐτίθετο ὡς τροπολογία. Ἀλλά, προχείρως ἀπαντῶν λέγω τοῦτο: Ὅτι ὁ αὐθορμήτως προσερχόμενος, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ψηφίσματος, ἔχει νὰ ὑποστῇ μίαν διαδικασίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθηθῇ. Ὁ τυχὸν παραδοθεὶς πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, δὲν γνωρίζω ὅτι θὰ μπορῇ ἐκ τοῦ φακέλλου του νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι αὐθορμήτως προσῆλθεν.

§55Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Θὰ τὸν ὑποβάλετε εἰς τὴν αὐτὴν διαδικασίαν.

§56Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ὑπάρχουν ἐκθέσεις παραδόσεως ὅπλων καὶ ἐκθέσεις αὐθορμήτου προσελεύσεως. Ὑπάρχουν πλεῖστοι ὅσοι φάκελλοι εἰς τὸ Στρατοδικεῖον Ἀλεξανδρουπόλεως, οἱ ὁποῖοι φάκελλοι θὰ κριθοῦν ἐπιεικῶς ἀπὸ τὸ Στρατοδικεῖον, διότι τὸ Στρατοδικεῖον Ἀλεξανδρουπόλεως ἔχει ἤδη νομολογήσει ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, κατὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, καὶ τοῦτο κατόπιν μεγαθυμίας, διὰ νὰ δημιουργήσῃ ρῆγμα εἰς τὰς τάξεις τῶν συμμοριτῶν. Συνεπῶς, κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ, ἂν μὲν συζητοῦμεν κατ’ ἀρχὴν τὸ ψήφισμα, ἔχει καλῶς, ἂν ὅμως τὸ συζητοῦμεν κατ’ ἄρθρον, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τροπολογίαν ἀναδρομικῆς ἰσχύος τῆς διατάξεως ταύτης ἵνα, εἰς τὸ μέτρον τοῦτο ἐπιεικείας, περιληφθῶσι καὶ αἱ ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις, αἱ ἀφορῶσαι παραδοθέντας ἤδη αὐθορμήτως.

§57Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Σᾶς λέγω ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Εἶπον προηγουμένως, ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Κανελλόπουλον, ὅτι ἂν τυχὸν ὑποβληθῇ τοιαύτη τροπολογία, θὰ τὴν συζητήσωμεν, αὐτὸ εἶπον ἐγώ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν συζητήσεως. Δύο διατάξεις, ἐπὶ πλέον, εἶναι σχετικαὶ μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτό. Εἶναι ἡ διάταξις ἡ σχετικὴ μὲ τοὺς ἐκτοπισθέντας συγγενεῖς των εἰς τὸ ἄρθρον 7 καὶ εἶναι καὶ ἡ διάταξις ἡ σχετικὴ μὲ τὴν παράδοσιν ὅπλων καὶ πολεμοφοδίων, ἡ ὁποία σχετίζεται ὄχι μόνον μὲ αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ νομοθέτημα, ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς σχετικοὺς νόμους περὶ ὁπλοφορίας. Καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ἔχω τὸ καθῆκον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι νομίζω ὅτι εἶναι ἐπίσης εὐεργετικαί. Κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα τυχὸν ἐρωτήματα τεθοῦν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Γύπαρης.

§59Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί. Μετὰ τὸν ἐνταφιασμὸν τῶν Ἐθνικῶν μας Διεκδικήσεων καὶ τὰ ψίχουλα τὰ ὁποῖα μᾶς ἐπεδίκασαν διὰ νὰ πάρωμεν ὡς πολεμικὴν ἀποζημίωσιν, δὲν μένει πλέον τίποτε ἄλλο νὰ συγκεντρώσῃ τὴν προσοχήν μας εἰμὴ μόνον τὸ ζήτημα τῆς Ἐννόμου Τάξεως. Ὅταν ἐτέθη καὶ πάλιν ἐπὶ τάπητος τὸ ζήτημα τῆς Ἐννόμου Τάξεως εἰς τὴν πρώτην περίοδον τῆς Βουλῆς, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶπα μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ ἑξῆς: «Τὸ πρῶτον μέλημα ἑκάστης καλῶς συντεταγμένης Κοινωνίας εἶναι ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια. Δὲν δύναται νὰ ὀνομασθῇ Κράτος πολιτισμένον καὶ ἐλεύθερον, τὸ Κράτος ἐκεῖνον τὸ ὁποῖον δὲν κατορθώνει νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ζωήν, τιμήν, ἐλευθερίαν καὶ περιουσίαν τοῦ πολίτου». Αὐτὰ ἀνέφερα τότε σχετικῶς μὲ τὸ φλέγον ζήτημα τῆς Ἐννόμου Τάξεως καὶ προσέθεσα ἀκόμη ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς δυνάμεις της καὶ ἂν βλέπῃ ὅτι ἔχει ἀδυναμίαν νὰ ἐπιβληθῇ, νὰ φύγῃ τὸ ταχύτερον, νὰ ἔλθῃ ἄλλη δυναμένη νὰ σώσῃ τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία εἶναι σοβαρωτάτη. Καὶ ἐρωτῶ ἤδη τὴν Κυβέρνησιν. Τὶ ἔπραξεν διὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἡ Τάξις; Ἐν πρώτοις ἔσπευσεν καὶ ἀπεμάκρυνεν ἀπὸ τὸν στρατὸν σεβαστὸν ἀριθμὸν Ἀξιωματικῶν καὶ ἀπεστέρησεν αὐτὸν τῆς πείρας Ἀξιωματικῶν σπουδασάντων τὸν πόλεμον ἐν αὐτῷ, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Ἐνῷ θὰ μποροῦσε νὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ εἰς τὸν ἐκκαθαριστικὸν ἀγῶνα, ἀντὶ νὰ τοὺς ἔχῃ εἰς τὸ πρῶτον κέντρον συγκεντρώσεως. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις, ὡς φαίνεται, δὲν διέγνωσεν καλῶς τὸν σκοπὸν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐννόμου Τάξεως, καὶ ἐνόμισεν ὅτι εἶναι Ὑπουργεῖον Ἐθιμοτυπίας. Καὶ ἅμα τῆς ἀναλήψεως τῆς Ἀρχῆς, ἔσπευσε καὶ ἐτοποθέτησεν ἐκεῖ ἕνα εὐγενικὸν καὶ ἄριστον νέον, ἀλλὰ τοῦ ὁποίου ἔλιπεν ἡ πεῖρα καὶ τὸ θάρρος τὸ ὁποῖον ἐχρειάζετο διὰ νὰ τὸ μεταδώσῃ εἰς τὰς ἐκκαθαριστικὰς Ὁμάδας. Καὶ ἔκτοτε συνεχίσθησαν τὰ σφάλματα καὶ ἐνῷ οἱ Ἀναρχικοὶ ἔδιδον μάχας γύρω ἀπὸ τὸν Θεσσαλικὸν κάμπον ἐδίδοντο ἀνακοινώσεις εἰς τὸν τύπον ὅτι οἱ Ἀναρχικοὶ κατεδιώχθησαν καὶ ἔξω τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων ἀκόμη. Ὅταν οἱ Ἀναρχικοὶ ἔκαμνον ἐπιθέσεις εἰσέτι ἔξωθεν τῆς Θεσσαλονίκης, ἐδίδοντο συνεντεύξεις καὶ ἐδημοσιεύοντο ἐκθέσεις βεβαιοῦσαι τὸν ἀτυχῆ Ἑλληνικὸν Λαὸν ὅτι οἱ Ἀναρχικοὶ ἀπεδεκατίσθησαν καὶ ὅτι ὁ ἐκκαθαριστικὸς πόλεμος τελειώνει. Ὅτι ὁ στρατὸς καὶ ἡ Χωροφυλακὴ ἔλαβον ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα ὅπως τερματίσουν τὰς ἐπιχειρήσεις πρὸ τοῦ χειμῶνος. Ἀφοῦ δὲ ἐξηπατήσατε ὅλον τὸν κόσμον παραστήσαντες ὡς μεγάλας ἐπιτυχίας τὰς διὰ τῆς ἀγωνιώδους καὶ πολυνέκρου προσπαθείας τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, τὰς γενομένας ἀπωθήσεις τῶν ἀναρχικῶν ἀπὸ τὰ μεγάλα κέντρα, ἐξηπατήσατε ἐν τέλει καὶ ὑμᾶς αὐτοὺς πιστεύσαντες καὶ οἱ ἴδιοι εἰς τὸ δῆθεν ἐπιτευχθὲν θαῦμα τῆς τελείας ἐκμηδενίσεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Καὶ πρὶν ἔτι ἀποκαταστήσετε τὴν μέχρι Φλωρίνης σιδηροδρομικὴν συγκοινωνίαν διὰ νὰ ἐξασφαλίσητε διὰ τῶν μέσων αὐτῶν τὴν διατροφὴν καὶ ἐν γένει τὸν ἀνεφοδιασμὸν τοῦ πληθυσμοῦ, διότι μόνον ἔτσι θὰ ἐπρολαμβάνετε τὴν συγκέντρωσιν τῶν κατοίκων εἰς τὰ μεγάλα κέντρα, χάριν δύο κινδύνων, ἕνα ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῶν Ἀναρχικῶν καὶ ἕτερον ἀπὸ τὸν ἐξ ἀσιτίας θάνατον. Πρίν, λέγω, ἐπιτύχητε συγκεκριμένα ἀποτελέσματα, ἐπεβάλετο κάποια σοβαρότης ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ σήμερον ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος ἐγκατελείφθη καὶ ἔγιναν οἱ κομμουνισταὶ κύριοι τῆς μεγαλυτέρας ἐκτάσεως τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Εἶναι γνωστὸν πλέον ὅτι ὁ στρατιώτης δὲν εἶναι ὑπεύθυνος, οὔτε ὁ Χωροφύλαξ διὰ τὸ ὅτι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐκκαθαρίσουν τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν σπεῖραν τῶν κακοποιῶν Ἀναρχικῶν. Ὑπεύθυνος εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία δὲν παρεσκεύασεν ὑπὸ καλυτέρας συνθήκας τὰς ἐπιχειρήσεις, τοποθετοῦσα ἕνα ἄνδρα δοκιμασμένον μὲ μεγάλην πολεμικὴν πεῖραν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐννόμου Τάξεως. Ὁ Ὑπουργὸς ἐκεῖνος θὰ εἶχεν εὕρῃ τὰ κατάλληλα πρόσωπα, θὰ εἶχεν ὀργανώσει τὰς Ὁμάδας Διώξεως τοῦ Ἐκκαθαριστικοῦ ἀγῶνος ὑπὸ Ἀρχηγοὺς οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τοὺς ἀτάκτους πολέμους καὶ τὰ μονοπάτια τῶν χιονισμένων βουνῶν. Ὅπως γνωρίζουν καὶ νὰ νυκτοπεριπατοῦν καθὼς καὶ τὰ περάσματα εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ στήσουν καρτέρι. Ἐπίσης γνωρίζουν νὰ πολιορκοῦν τὰ ὕποπτα σημεῖα τὴν 4ην πρωϊνὴν ὥραν καὶ ὄχι τὴν 8ην πρωϊνὴν ὅπου ἐπανειλημμένως ἔγραψαν οἱ ἐφημερίδες ὅτι πῆγαν οἱ Ὁμάδες Διώξεων νὰ πολιορκήσουν χωριὰ εἰς τὰ ὁποῖα ἦσαν οἱ Ἀναρχικοὶ καὶ οἱ ὁποῖοι ἐλάμβανον γνῶσιν καὶ ἂν μὲν ἦτο ὀλιγάριθμος ὁ στρατὸς ἔμεναν οἱ Ἀναρχικοὶ καὶ ἔδιδον μάχην ἐὰν δὲ ἦτο πολύς, οἱ Ἀναρχικοὶ ἐξηφανίζοντο. Ἡ τακτικὴ τοῦ Ἀνταρτικοῦ πολέμου δὲν μανθάνεται μὲ θεωρίες ἐκτὸς μόνον εἰς τὴν πρᾶξιν..... Ἡ ἀλήθεια αὐτὴ θὰ κατανοηθῇ ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον. Ἡ μὴ ἔγκαιρος ἄφιξις τῶν τμημάτων τὴν ὥραν τῆς μάχης εἰς πολλὰς περιστάσεις ὅπου ἔφθαναν πρὸς ἐνίσχυσιν ὅταν πλέον εἶχε κριθῆ ἡ μάχη. Ἡ ἔλλειψις ἐμπιστοσύνης τῶν Ἀρχηγῶν Διώξεως μεταξύ των. Ἡ μὴ αὐτοπροσώπως διεύθυνσις τῆς μάχης ὑπὸ τῶν ὑπευθύνων, ἐπέφερον πρόωρον ἐξάντλησιν καὶ ἀπογοήτευσιν εἰς τὰ μαχόμενα τμήματα τῆς Ἐκκαθαρίσεως. Αὐταὶ εἶναι αἱ λεπτομέρειαι τὰς ὁποίας σήμερον γνωρίζουν καὶ τὰ μικρὰ παιδιά. Ἡ ἐπιπόλαιος ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα ἐστοίχισεν περὶ τὰς 1500 ἀπωλείας εἰς τὸν στρατὸν καὶ τὴν Χωροφυλακήν, φονευθέντας, τραυματισθέντας καὶ αἰχμαλώτους. Αἱ ἀποτυχίαι αὐταὶ ἐξύψωσαν ἐπικινδύνως τὸ ἠθικὸν τῶν ἀναρχικῶν, ὅπως καὶ μὲ τὸ νέον νομοσχέδιον «περὶ κατευνασμοῦ» δὲν θὰ ἔχῃ ἄλλον ἀποτέλεσμα, παρὰ τὴν πλήρη ἀποθράσυνσιν αὐτῶν διὰ νὰ χυθῇ περισσότερον αἷμα. Ἐν τούτοις διὰ τὰς πολυνέκρους μέχρι σήμερον ἀποτυχίας παρ’ οὐδενὸς ἐζητήθη εὐθύνη, ὅπως ζητεῖται εἰς ὅλα τὰ κράτη τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ αἷμα τοῦ λαοῦ των. Καὶ ἐρωτῶ καὶ πάλιν τὴν Κυβέρνησιν. Διατὶ ἀπέτυχεν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν; Μήπως δὲν ἐπήρκουν αἱ δυνάμεις τὰς ὁποίας διέθετεν; Ἀλλὰ τὸ Ἔθνος εἶχε καὶ ἔλαβε μέγα ἀπόθεμα ἐφεδρειῶν. Διατὶ δὲν ἐφροντίσατε νὰ ἐνισχύσετε ἐγκαίρως τὰς Ὁμάδας τῆς Διώξεως διὰ τῶν κληθεισῶν ἡλικιῶν καὶ κατόπιν νὰ ἀναλάβητε τὴν ἐπίθεσιν διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν; Καὶ διατὶ δὲν ἐδώσατε αὐστηρὰς διαταγὰς εἰς τὰς Ὁμάδας, ἐὰν παραβοῦν τὴν αὐστηρὰν ἀρχὴν τοῦ σεβασμοῦ τῆς ζωῆς, τῆς τιμῆς καὶ τῆς περιουσίας τῶν κατοίκων, νὰ ἀποπέμπωνται καὶ νὰ τιμωροῦνται αὐστηρῶς; Διότι μόνον ἔτσι θὰ ἐβλέπαμεν μεγαλυτέραν μεταβολὴν τῶν φρονημάτων τῶν κατοίκων ὑπὲρ τῆς κοινῆς Πατρίδος. Ἀλλὰ καὶ δὲν θὰ ἀκούαμεν σήμερον παράπονα τῶν κατοίκων εἰς βάρος τῶν ὀργάνων τοῦ Κράτους. Μὴ πράξασα οὕτω ἡ Κυβέρνησις, ἀνέλαβεν εὐθύνας σοβαράς. Καὶ πῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσεν αὐστηρὰς διαταγὰς ὅταν μάχεται τὸ ἕνα τμῆμα νὰ σπεύδῃ πρὸς ἐνίσχυσιν τὸ ἄλλο καὶ νὰ γνωρίζουν ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ παραβιάζῃ τὴν διαταγὴν ταύτην θὰ ἀποπέμπεται ὡς ἀνάξιος πλέον νὰ ὑπηρετῇ; Καὶ διατὶ δὲν ἔγινε μία ἀνάκρισις διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν ὑπευθύνων τόσων ἀποτυχιῶν; Δὲν ἐθεωρήσατε ἀξίαν τῆς προσοχῆς σας τὴν ματαίαν θυσίαν εἰς νεκροὺς καὶ τραυματίας καὶ αἰχμαλώτους τόσων ἑκατοντάδων Ἀλκίμων νέων; Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐβοηθοῦσεν ὀλίγον τὸν στρατὸν καὶ τὴν Χωροφυλακήν, οἱ Ἀναρχικοὶ δὲν θὰ ὑπῆρχον σήμερον εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχον αἱ ἑκατόμβαι ποὺ προσεφέροντο καὶ προσφέρονται θυσίαι, διὰ μίαν πλάνην τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ ἐκ τοῦ παρελθόντος διδάγματα, μεγάλα καὶ σοβαρὰ πρέπει νὰ κάμνουν τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας μας νὰ σκέπτεται. Διότι ἡ καμπὴ τὴν ὁποίαν διανύομεν εἶναι ἐπικίνδυνος. Ἡ δυσφορία διὰ τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν, ἡ ἀκυβερνησία τῶν ἑπτὰ μηνῶν, μὲ φαινόμενα, τραγικά, αἱματηρὰ εἶναι ἀρκετὰ νὰ ὠθήσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς πήδημα πρὸς τὸ ἄγνωστον ἢ μᾶλλον πρὸς τὴν καταστροφήν. Πρέπει νὰ ἐργασθῇ ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος βοηθούμενος καὶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν τύπον, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε, εἰς στιγμὰς γενικωτέρων κινδύνων, παρέλειψεν νὰ ταχθῇ ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους. Ὁ εὐγενὴς αὐτὸς σκοπὸς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔχει καὶ τὰς εὐθύνας, νὰ πραγματοποιηθῇ. Ἄς θυσιάσῃ τὸν ἐγωϊσμόν, νὰ σωθῇ ἡ Πατρὶς ἢ τοὐλάχιστον νὰ μετριασθῇ τὸ κακόν. Διότι ὁλόκληρος ὁ ὀρθοφρονῶν κόσμος ἀναρωτᾶται ἐὰν πράγματι ἔληξεν ὁ πόλεμος ἢ ὄχι, διότι ἐὰν οἱ Ἕλληνες ἔπαυσαν ἀπὸ τοῦ νὰ σκοτώνωνται ἀπὸ τοὺς κατακτητάς, φονεύονται ὅμως ἀπὸ τοὺς ὁμοφύλους. Διὰ τοῦτο θλίβεται κάθε γνησία Ἑλληνικὴ ψυχή, πονεῖ κάθε Ἑλληνικὴ καρδιὰ διότι, οἱ ὁμόφυλοι μας ἐν συνεχείᾳ στρέφουν τὰ ὅπλα ὁ εἷς κατὰ τοῦ ἄλλου. Ὁ νοῦς κάθε πατριώτου πηγαίνει νὰ σπαρτάρῃ διότι ἡ φυλή μας ἀλληλοσφάζεται. Αἰσθάνεται ὀδύνην κάθε γνήσιος Ἕλλην γιατὶ χύνεται χωρὶς ἀνακωχὴν Ἑλληνικὸν αἷμα. Τὸ πολύτιμον αὐτὸ αἷμα χύνεται ἀπὸ πολλοὺς αἰῶνας ὅσον καμμίας ἄλλης φυλῆς. Ἀλλοίμονον. Μπῆκε τὸ σαράκι μέσα εἰς τὸ σπίτι μας, εἰς τὴν φυλήν μας, καὶ τὸ κακὸν εἶναι ἀσυγκρίτως πιὸ μεγάλο. Ἀπειλούμεθα μὲ σβύσιμον γιὰ πάντα. Εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς βίας ἀπὸ τοῦ 1941–1946 ἔγινεν εἰς τὴν Πατρίδα μας ὁλόκληρος ἀνθρωποσφαγή. Μάρτυρες ἐχάθηκαν εἰς τὰς πόλεις, εἰς τὰ χωριά, εἰς τὰς φυλακάς, εἰς τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως, εἰς τὰ πεδία ἐκτελέσεων, χωρία ἐξηφανίσθησαν ἡ δὲ συντρόφισσα τοῦ Χάρου πεῖνα ἐξεπάστρεψε κόσμον, ἔκαμεν τὰ παιδιὰ σκελετούς, τοὺς ἥρωας φαντάσματα καὶ μᾶς ἠπείλησεν μὲ ξεκλήρισμα. Καὶ τώρα οἱ φίλοι καὶ οἱ σύμμαχοί μας ἀπέβαλον τὴν ἐκτίμησίν των. Ἡ ἔγκυρος φωνὴ τῶν ἰσχυρῶν τῆς Εὐρώπης αὐτὸ μᾶς λέει ὅτι δηλαδή, τὰ τέκνα τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα στρέφουν τὰ ὅπλα ἐναντίον ἀλλήλων, κόπτουν τὰ πτερὰ τῶν ὀνείρων τῆς Πατρίδος των καὶ περιστέλλουν τὴν ἔκτασιν τῶν δικαίων της καὶ ἤδη φάσμα μόνον Κράτους ἐμφανίζει ἡ Ἑλλὰς καὶ ταπεινοῦται εἰς τὸ παρὸν καὶ ἀπογοητεύεται διὰ τὸ μέλλον. Θὰ ἤθελα, προτοῦ κατέλθω τοῦ βήματος νὰ σᾶς παραπέμψω νοερῶς μέχρι τῆς κορυφῆς τοῦ Ὀλύμπου καὶ ἐκεῖθεν νὰ ἰδῆτε μὲ ὀρθάνοικτα μάτια ὅλην τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, νὰ σκεφθῆτε ἐὰν ὁ ἐγωϊσμὸς ἑνὸς προσώπου ἢ καὶ περισσοτέρων ἀξίζει περισσότερον ἀπὸ τὰ ἔνδοξα ἀλλὰ ἀτυχῆ διαμερίσματα τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον.

§61Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ πρώτην φορὰν ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ σπουδῇ της νὰ συγκαλύψῃ μίαν ἀποτυχίαν της, ἔρριψε συνθήματα καὶ κατώρθωσε καὶ σχεδὸν ἔπεισε τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν Ἑλλήνων καὶ κοντεύουμε νὰ πεισθοῦμε καὶ ἡμεῖς, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ σημερινὴ τραγωδία, ὅλος αὐτὸς ὁ σημερινὸς ἀλληλοσφαγμός, ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἐπέμβασιν. Ἡ γνώμη μου, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, εἶναι ὅτι βεβαίως ἕνα μέρος ὀφείλεται καὶ εἰς αὐτό, ἀλλὰ τὸ κυριώτερον σημεῖον εἶναι ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε ὑπ’ ὄψει τὸν παράγοντα ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε τὸν κομμουνισμόν. Ἐλέχθησαν ἐδῶ πολλά, ἐπάνω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Δι’ ἔγκλημα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τοῦτο ἐλέχθη καὶ ὑπὸ ἄλλου συναδέλφου, δι’ ἔγκλημα τὸ ὁποῖον διαπράττουν 100, 200 ἢ 300 ἄνθρωποι, βεβαίως τὸν λόγον ἔχει ὁ Ποινικὸς νόμος, συλλαμβάνονται ὅλοι αὐτοὶ καὶ κλείνονται εἰς τὰς φυλακὰς, ἔγκλημα ὅμως τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται ἀπὸ τὸ ἕν ἐκ τῶν ἑπτὰ καὶ ἡμίσεος ἑκατομμυρίου ποὺ εἴμεθα, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως καὶ κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δημοσίας Τάξεως, εἶναι καὶ ζήτημα πολιτικόν. Ἡ μέχρι τοῦδε πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, κάθε ἄλλο παρὰ πολιτικότητα ἔδειξεν εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἐπ’ ὀλίγον νὰ εἴπω ποῦ ὀφείλεται ὅλη ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις. Ὅταν συνήπτετο ἡ Βάρκιζα, κύριοι συνάδελφοι, πολλοὶ τῶν ἐγκληματιῶν δὲν παρεδίδοντο, ἀλλὰ ἔφευγον ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐγκαθίσταντο εἰς τὴν Νότιον Σερβίαν, εἰς τὸ Μποῦλκες. Ἐκεῖ κατ’ ἀρχὰς ἐχρησιμοποιοῦντο ὅλοι αὐτοί, οἱ ἐγκληματίαι ὡς ἐργάται, μετέπειτα ὅμως, ὅσον παρείρχετο ὁ χρόνος τῇ παρακινήσει, τῇ θελήσει καὶ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἐγυμνάζοντο ἀπὸ στρατιωτικούς, ἐξωπλίζοντο καὶ σήμερον ἐφθάσαμεν εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καθ’ ὁμάδας, ἀποστέλλονται εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸ Μποῦλκες, δὲν ὑπερβαίνουν δὲ αὐτοὶ τὰς 3.000, καθ’ ὁμολογίαν ἑνὸς ἐγκληματίου, ὁ ὁποῖον ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ὑπερβαίνουν τὰς 3000 καὶ ἔχουν ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν καπεταναίους, ἀποστέλλονται εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν Σερβίαν καὶ δημιουργοῦν τὴν κατάστασιν αὐτήν. Παραλλήλως ἐδῶ ὑπάρχει μία ἄλλη μικρὴ ὁμάς, δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 1000, ἡ ὁποία κατοικοεδρεύει εἰς τὰ βουνὰ τοῦ Πάϊκου. Οἱ εἰς τὸ Πάϊκον ἐγκατεστημένοι αὐτοὶ χίλιοι συμμορῖται, κατατετμημένοι εἰς ὁμάδας, κατέρχονται καὶ ἐκτελοῦν τὰς διαταγὰς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Αὐτὸ εἶναι βέβαια κατάδηλον εἰς ὅλους. Παραλλήλως ἐνισχύονται καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνατροπεῖς Κομμουνιστὰς τῶν χωρίων. Ὅταν λέγῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι εἶναι ζήτημα ἐξωτερικόν, ἡμεῖς λέγομεν ὅτι εἶναι ζήτημα ἐσωτερικώτατον καὶ ὄχι ζήτημα ἐξωτερικόν. Ἠκούσθησαν πολλοὶ ἔπαινοι διὰ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ. Ἂς μοὶ ἐπιτραπῆ νὰ ἀμφιβάλλω περὶ τούτου. Μοῦ φαίνεται ὅτι ἡ ἀνωτέρα διοίκησις τοῦ Στρατοῦ ἐνόμιζεν ὅτι θὰ εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀντιπάλους δυνάμεις κατ’ ἀντιπαράταξιν, ἐνῷ ὡς γνωστὸν τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἔχει ἰδικήν του τακτικὴν καὶ κατὰ συνέπειαν αὐτὸς ὁ συγκεκροτημένος Στρατὸς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ βρῇ, διὰ νὰ συγκρουσθῇ, τὰς ἀντιπάλους δυνάμεις τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Καὶ ἤδη ἡ κατάστασις ἐδημιουργήθη ὅπως ἐδημιουργήθη. Τώρα σεῖς, κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, πιστεύετε πότε εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ ἀποτέλεσμα Κυβέρνησις ἡ ὁποία εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ δὲν τὴν διακρίνει καμμία πολιτικότης παρὰ μόνον ἄφισε νὰ φουσκώσουν τὰ μυαλὰ τῶν ὀπαδῶν της, νὰ φουσκώσουν τὰ μυαλὰ τῶν ὁμοφρόνων της ἀγροτῶν καὶ νὰ τοὺς δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν διότι αὐτὰ ἐλέγοντο κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον — ὅτι μόλις ἐπιβληθῶμεν ἀπὸ τῆς ἑπομένης ἡμέρας θὰ ἐπιβάλωμεν τὴν τάξιν, θὰ κάνουμε......, θὰ δείξουμε.... Ἐφούσκωσε λοιπὸν τὰ μυαλὰ τῶν ὀπαδῶν της καὶ οὕτω ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κάθε διάθεσιν εἶχον νὰ προσέλθουν τοὺς ἔσπρωξε νὰ πᾶνε πάλι στὸν Ζαχαριάδη.

§62Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Σοβαρὰ τὰ λέτε αὐτά;

§63Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε, σοβαρώτατα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐφήρμοσεν αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Πῶς εἶναι δυνατὸν τώρα, ἡ αὐτὴ Κυβέρνησις νὰ ἔρχεται τώρα, δηλαδὴ πρὸ μηνός, νὰ ἔρχεται νὰ συμφωνήσῃ, οὔτε λίγο οὔτε πολὺ μὲ τοὺς ἐθνικόφρονας αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑπὲρ τοῦ κατευνασμοῦ; Καὶ ἔρχεται σήμερον καὶ ἐγκολπώνεται αὐτὸν τὸν κατευνασμόν. Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατόν. Ἡμεῖς βεβαίως, ἔχομε τὴν ἰδικήν μας πολιτικήν. Ἡ πλευρὰ τοῦ κατευνασμοῦ ἀποτελεῖ εἰς τὰς τάξεις μας τὴν βασικὴν πολιτικήν μας, εἰς σᾶς ὅμως δὲν θὰ σᾶς χαρίσωμεν τὴν ψῆφον μας, διότι ὕστερα ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἐφηρμόσατε, ὕστερα ἀπὸ τοὺς ἐξτρεμισμούς, δὲν σᾶς ἀνήκει ἡ πολιτικὴ αὐτή. Ἂν προβάλλετε τὸ Κομματικὸ συμφέρον συνεχίσατε.

§64Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Σᾶς τὴν χαρίζομε τὴν ψῆφον μας.

§65Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἡ πολιτικὴ τοῦ κατευνασμοῦ, ἀνήκει εἰς ἄλλα Κόμματα· εἰς σᾶς ἀνήκει ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐγκαινιάσατε καὶ δὲν τὴν πιστεύετε, ἀλλὰ κάνετε ἁπλῶς τὸ κέφι τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ ἐγκαινιάσῃ, ἀποτυχούσης τῆς πρώτης πολιτικῆς, νέαν πολιτικήν. Ἡμεῖς, ὅμως, δὲν ἔχομε δικαίωμα νὰ ψηφίσωμε μέτρα τὰ ὁποῖα ἀμφιβάλλομεν ἂν θὰ ἐκτελέσῃ ἡ Κυβέρνησις. Τὴν Κυβέρνησιν τὴν διακρίνει ἕνα διαφορετικὸ χρῶμα. Μιὰ ποὺ ἀπέτυχεν, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὸ ἀναγνωρίσῃ. Καὶ ἂν θέλῃ νὰ προβάλλῃ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, ὄχι τὸ κομματικόν, θὰ πρέπει νὰ δώσῃ τὴν θέσιν της εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἶναι ἱκανὴ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τοῦ κατευνασμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§67Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύῃ τις ἐξ ὑμῶν ἢ καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος, ὅτι ἠμπορεῖ ὁ τόπος αὐτὸς νὰ ἀνασυγκροτηθῇ, ἂν δὲν ἀξιοποιηθῇ ὁ βασικὸς παράγων «ἐργασία». Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ τεθῇ ὁ παράγων οὗτος εἰς κίνησιν διὰ τὴν ἀναγκαίαν καὶ ποθητὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν πεισθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Χώρας, δὲν πεισθοῦν ὁ κτηνοτροφικὸς κόσμος τῆς Χώρας καὶ ἅπασαι αἱ τάξεις, ὅτι προστατεύονται ἀπὸ τὸν Θεῖον νόμον. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως ἐννόμου τάξεως εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν τοιαύτην, ἢ μᾶλλον εἰς βαθμὸν τοιοῦτον, ὥστε πᾶς τις νὰ διερωτᾶται, ἂν καὶ κατὰ πόσον καὶ πότε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ ὁ νόμος, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιδοθῇ ὁ λαὸς εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας, τὴν τόσον ποθητὴν καὶ ἀναγκαίαν. Ἐπιστεύσαμεν, κύριοι βουλευταί, καὶ ἐπίστευσε καὶ ὁ λαός, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ νόμου, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς καταστολῆς τοῦ κινήματος καὶ ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ σῶμα τῆς Πατρίδος, τὸ πυρέσσον, ἐποτίσθη ἀπὸ τὸ αἷμα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐσφάγησαν, ἐπίστευσε, λέγω, ὁ λαός, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἐπιβληθῇ ὁ νόμος. Ἀλλ’ ἀτυχῶς, ἕνας κόσμος ἐλάχιστος, μία μειοψηφία, διότι ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὁ κόσμος ὁ Ἑλληνικός, κατὰ πλειοψηφίαν, τὰ 95% τοὐτέστιν τῶν Ἑλλήνων, πιστεύουν εἰς τὸ Ἔθνος, πιστεύουν εἰς τὰ πεπρωμένα τῆς φυλῆς, καὶ μία μειοψηφία μικρὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία κατευθύνει τὰ ὅπλα κατὰ τῆς Πατρίδος. Πρέπει ἡμεῖς νὰ συνεγείρωμεν τὸ Ἔθνος. Πρέπει πάντες νὰ κινήσωμεν τὸν νόμον. Πρέπει πάντες μὲ πνεῦμα δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ λατρείας πρὸς τὴν Πατρίδα καὶ τὸν νόμον καὶ πρὸς τὴν Ἱστορίαν ἡμῶν, νὰ κινήσωμεν τὸν νόμον, ἐπιβάλοντες ἐκεῖνον, ἀλλὰ καὶ ἐμπεδώνοντες τὴν πειθαρχίαν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν τάξιν, διὰ νὰ πιστεύσῃ ὁ κόσμος, ὅτι εὑρίσκεται ἐν τάξει, καὶ νὰ ἠρεμῇ. Δὲν φρονῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι εὑρίσκομαι ἐκτὸς τῶν πραγμάτων, ἐγὼ ὁ ὁποῖος περισσότερον παντὸς ἄλλου ἔχω λόγους, κύριοι βουλευταί, νὰ εἶμαι περισσότερον αὐστηρὸς ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνώμοσαν κατὰ τῆς Πατρίδος καὶ σφάζουν τὴν Πατρίδα. Παρ’ ὅλα ταῦτα, κύριοι βουλευταί, φρονῶ ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἂν καὶ πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολήξῃ εἰς ἀποτελέσματα, νομίζω ὅμως, ὅτι τὴν πολιτικὴν πρέπει νὰ διακρίνῃ ἡ καλωσύνη. Καὶ ἀπὸ πνεῦμα καλωσύνης, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴπωμεν εἰς ὡρισμένους παραπλανηθέντας, ὅτι ἡ ἀγκαλιὰ τῆς Πατρίδος τοὺς περιμένει νὰ ἐπανέλθουν, καὶ τοὺς λέγει πὼς εἶναι θερμή. Ἂν δὲν ἐπανέλθουν, τότε ἄτεγκτος καὶ σκληρὸς ὁ νόμος νὰ ἐφαρμοσθῇ κατ’ ἐκείνων, διότι ἄλλως πρέπει νὰ γνωρίζωμεν πάντες, ὅτι ὁ κίνδυνος, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τὴν Πατρίδα εἶναι μεγάλος. Καὶ τοῦ κινδύνου τούτου θὰ ἀποστῶμεν καὶ θὰ τὸν νικήσωμεν, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν, πάντες ἡνωμένοι ἀντιμετωπίσωμεν τὸν κίνδυνον, διότι ἄλλως, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι θὰ ἐπιβάλωμεν τὸν νόμον, χωρὶς νὰ εἴμεθα ἡνωμένοι, ὡς ἀκριβῶς πιστεύομεν πάντες εἰς τὴν Πατρίδα, ἡ ὁποία Πατρίς, ζητεῖ πίστιν εἰς τὸν νόμον καὶ μόνον εἰς ἐκεῖνον. (Χειροκροτήματα).

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Παρακαλοῦμεν, κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§69Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀλλάξῃ ὁ ρυθμὸς τῶν συνεδριάσεων. Εἶναι ἀνάγκη αἱ συνεδριάσεις νὰ ἀρχίζουν ἐνωρίτερον καὶ νὰ τελειώνουν εἰς ὥραν μὴ προκεχωρημένην, ὥστε οἱ κ.κ. συνάδελφοι νὰ πηγαίνουν εἰς τὰ σπίτια τους. Νὰ ἀρχίζουμε εἰς τὰς 5 καὶ νὰ εἴμεθα εἰς τὰ σπίτια μας τὰς 9½. Ἀλλὰ τὸ νὰ παρατείνωμεν τὰς συνεδριάσεις ἕως τὰς πρωϊνὰς ὥρας, εἶναι κοπιῶδες καὶ δύσκολον διὰ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν μακράν. Θὰ παρακαλέσω νὰ ζητήσετε τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ἐὰν ἀπὸ τῆς αὔριον δέχεται νὰ ἀρχίζουν αἱ συνεδριάσεις εἰς τὰς 5 καὶ νὰ τελειώνουμε πάντοτε εἰς τὰς 9 ἢ τὸ πολὺ 9½, ἄνευ διακοπῆς. Διότι αἱ νυκτεριναὶ συνεδριάσεις παρατείνονται μέχρι τῶν πρωϊνῶν ὡρῶν ἢ ματαιοῦνται. Ἀπόψε δὲ ἂν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι ὑπάρχει ἐπείγων λόγος, ὥστε ἀπόψε νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ ψήφισμα νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ ματαιοῦνται. Ἀπόψε δὲ ἂν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι ὑπάρχει λόγος. Νομίζω ὅτι οἱ ὑπολειπόμενοι ρήτορες δύνανται νὰ ὁμιλήσουν αὔριον καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν αὔριον. Ἂν ὅμως ἐπιμένῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε, νὰ διακόψωμεν διὰ 1½ ὥραν.

§70Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡμεῖς θέλομεν νὰ τελειώσῃ ἀπόψε ἡ συζήτησις. Ἐὰν θέλετε, νὰ διακόψωμεν διὰ μίαν ὥραν.

§71Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἀλλὰ νὰ μὴ ἀκολουθήσωμεν τὸ σύστημα αὐτὸ τῶν παρατάσεων τῶν ὁμιλιῶν, ἀλλὰ νὰ ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 5 μ.μ. καὶ τὸ πολὺ εἰς τὰς 9½ μ.μ. νὰ τελειώνωμεν.

§72Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀρχίζουν αἱ συνεδριάσεις εἰς τὰς 5 μ.μ., ἀλλὰ μοῦ φαίνεται ὅτι δὲν θὰ τελειώνωμεν εἰς τὰς 9½ μ.μ.

§73Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἅμα ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀρχίζει ἡ συνεδρίασις εἰς τὰς 5 θὰ τελειώνωμεν εἰς τὰς 9.

§74Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπανέλθωμεν ἀπόψε, διὰ νὰ συμπληρώσωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§75Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Καὶ ἐὰν ἀκόμη θέλετε νὰ συνεχίσωμεν καὶ νὰ ἐγκριθῇ ἀπόψε τὸ ψήφισμα, νὰ τὸ κάμωμεν καὶ αὐτό.

§76Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπροτείναμεν νὰ συνεχισθῇ ἀπόψε ἡ συνεδρίασις ἄνευ διακοπῆς, διότι ὑπάρχει ὁ κίνδυνος ἢ νὰ ματαιωθῇ ἡ συνεδρίασις, ἢ νὰ ἐγγραφοῦν καὶ ἄλλοι ρήτορες.

§77Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους νὰ συνεχίσωμεν, κύριοι βουλευταί, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ παραμείνητε.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ἀρχίζουν αἱ συνεδριάσεις εἰς τὰς 5½ μ.μ.;

§79ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου οἱ λοιποὶ ρήτορες.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε γίνεται δεκτὸν νὰ ἀρχίζουν αἱ συνεδριάσεις εἰς τὰς 5.30′ μ.μ. Λοιπὸν συνεχίζομεν. Ὁ κ. Θηβαῖος παραιτεῖται τοῦ λόγου;

§81Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Μάλιστα, ἐφ’ ὅσον πρόκειται ὅλοι ἐν συνεχείᾳ νὰ παραιτηθοῦν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μελᾶς παραιτεῖται;

§83Γ. ΜΕΛΑΣ. Δὲν παραιτοῦμαι, διότι δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ψηφίσματος, ἀλλὰ ἐπὶ παρεμπίπτοντος ζητήματος.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Μελᾶ.

§85Γ. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Βουλὴ εἶναι καταπεπονημένη καὶ ἡ συζήτησις ἐξηντλημένη ἐπὶ τῶν μέτρων ἐπιεικείας. Ἄλλωστε τὸ Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, κατέθεσε μίαν δήλωσιν συνοψίζουσαν τὴν πολιτικήν του εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω νὰ ἐπιφέρω οὔτε παρατηρήσεις, οὔτε παραλλαγάς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου ζητήματος ἐθεώρησε καλὸν νὰ ἐντοπίσῃ τοῦτο εἰς μορφήν, τὴν ὁποίαν τοῦ προσέδωκε, καθαρῶς ἐξωτερικήν. Δὲν εἰσέρχομαι κἂν εἰς τὴν ἀναζήτησιν τοῦ ὀρθοῦ ἢ μὴ τοῦ γεγονότος τούτου. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀφήσωμεν νὰ παρέλθῃ ἀπαρατήρητον καὶ ἐγὼ καὶ τὸ κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ὡσαύτως θεωρεῖ ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ παρέλθῃ ἄνευ τῆς σχετικῆς ἐπεξηγήσεως, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κ. Γονατᾶς εἶπεν ὅτι εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι ἐπὶ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις. Τοῦτο εἶναι δήλωσις ἀφισταμένη τῆς πραγματικότητος, ὅσον ὁ βόρειος ἀπὸ τὸν νότιον πόλον. Εἶναι ἀπολύτως ἀληθὲς καὶ ἀκριβὲς ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις ὁλόκληρος, συμπαγής, ὑπῆρξε σύμφωνος, συμφωνοτάτη καὶ μὲ μίαν φωνήν, ἐθνικὴν πραγματικῶς, συνέπεσεν ἀπολύτως ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῶν ἐθνικῶν μας αἰτημάτων. Ταῦτα δὲν ἦσαν αἰτήματα ἑνὸς κόμματος ἢ μιᾶς πολιτικῆς μερίδος. Ἦσαν αἰτήματα τῆς καθημαγμένης καὶ ἡρωϊκῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶχε δικαίωμα νὰ ἀξιώσῃ τὴν στοιχειώδη ἀναγνώρισιν τῶν θυσιῶν της. Ἀλλὰ πέραν τούτου, κύριοι βουλευταί, ἐξωτερικὴν πολιτικὴν ἀποτελεῖ ὄχι ἁπλῶς τὸ περιεχόμενον τῶν αἰτημάτων μιᾶς Χώρας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἄσκησις, ὁ χειρισμὸς καὶ ἡ κατεύθυνσις τῆς πολιτικῆς αὐτῆς καὶ ἐπὶ τούτου, ὄχι μόνον δὲν συμφωνοῦμεν, ἀλλὰ πρὸ καιροῦ οἱ ἀρχηγοὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν εἰς συγκέντρωσιν, εἰδικῶς πρὸς τοῦτο γενομένην, νὰ διατυπώσουν τὴν σαφῆ διάστασιν αὐτῶν ἀπὸ τῆς γραμμῆς, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀκολουθήσει ἡ Κυβέρνησις. Καὶ πέραν τούτου, ὀφείλω νὰ προσδιορίσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπέστη καὶ ἀπέστη κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ ἀσυγχώρητον, ἀπὸ τῆς πολιτικῆς τῆς ἀληθῶς ἐθνικῆς, ὡς τὴν εἶχε χαράξει, ὄχι ἕν κόμμα, ὄχι μία μερίς, ὄχι μία πλευρὰ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ τὸ σύνολον τῶν ἐθνικῶν κομμάτων, συνελθόντων κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἐπὶ παρατεταμένου χρόνου εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, πρὶν κἂν ὑπάρξῃ ἡ πρώτη πολιτικὴ Κυβέρνησις τῆς Ἑλλάδος μετὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀπὸ τῆς πολιτικῆς ἐκείνης, τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, καὶ τὰ μέλη τὰ ἐξέχοντα καὶ οἱ κυριώτεροι παράγοντες τοῦ λαϊκοῦ κόμματος, μετέχοντες τῆς Ἐπιτροπῆς, εἶχον εὕρει σύμφωνον πρὸς τὸ ἐθνικὸν συμφέρον καὶ τὴν ἐθνικὴν ἐπιταγήν, ἀπέστη ἐν τούτοις ἀτυχῶς, ἀτυχέστατα κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ ἀναντίρρητον ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι, λοιπόν, ἀπαράδεκτον, ὁ ἰσχυρισμὸς ἐκεῖνος τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ παρέλθῃ ἀδιαμαρτύρητος. Καὶ διαμαρτύρομαι ἐντόνως κατὰ τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Γονατᾶ. Ἡ πολιτικὴ ἐκείνη δὲν ἦτο μία πολιτικὴ ἀσυλλόγιστος, ἀλλ’ ἦτο πολιτική, κατὰ βάθος προσηρμοσμένη εἰς τὰς ἀξιώσεις καὶ τὰς ἐπιταγὰς τοῦ ἐθνικοῦ καὶ μόνον συμφέροντος. Ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἐκείνην ἀκριβῶς ἀπέστη οὐσιωδῶς καὶ ἀπολύτως ἡ Κυβέρνησις, εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας. Ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελα νὰ μὴ παραμείνῃ παρεξήγησις εἰς οὐδένα, οὔτε ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, οὔτε ἐκτὸς αὐτῆς, οὔτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι τοῦτο, ὅτι ἡ μεταβολὴ τῆς κακῶς, χείριστα, ἀσκηθείσης ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ ἐσήμαινεν ὅτι ἡμεῖς θὰ ἀσκούσαμεν πολιτικὴν ἀλλοῦ προσανατολιζομένην, ἁπλῶς ἀφισταμένην ἀπὸ τῶν γραμμῶν, τὰς ὁποίας ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰς ὁποίας τῆς καταλογίζομεν. Θὰ ἐσήμαινεν ἁπλῶς προσαρμογὴν τῆς πολιτικῆς μας πρὸς τὴν ὀφειλομένην καὶ ἀναγνωρισθεῖσαν ὡς ἐπιτακτικὴν προσεκτικὴν προσατένισιν πρὸς ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἡ Ἑλλὰς εἶχε νὰ προσδοκᾷ καὶ ἐγνώριζεν ὅτι θὰ εἶχε ν’ ἀναμείνῃ τὴν κυριαρχικὴν κρίσιν τῶν προβλημάτων της. Τοῦτο εἶναι ἡ διαφορά μας καὶ δὲν θὰ ἤμην βεβαίως ἐγὼ ἐκεῖνος, οὔτε τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω — τὸ ὁποῖον ἔχει μακρὰν ἱστορίαν ἐθνικὴν καὶ παράδοσιν, ἡ ὁποία! τὸ συνδέει ἀρρήκτως μὲ πᾶσαν εὐτυχῆ ἡμέραν ἐξωτερικῆς πολιτικῆς — δὲν θὰ εἴμεθα, λέγω, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀφιστάμεθα οὔτε κατὰ μίαν γραμμὴν ἀπὸ τὴν μακρὰν καὶ πατροπαράδοτον καὶ πηγαίαν προσήλωσίν μας πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν πάντοτε οἱ πιστοὶ φίλοι μας καὶ παραστάται ἐξ ἴσου κατὰ τὰς κακὰς ὅπως καὶ τὰς καλὰς ἡμέρας. Αὐτὰ εἶχον μόνον νὰ εἴπω, διότι θὰ ἦτο ἀληθῶς ἀπαράδεκτον ἀλλὰ καὶ ἐπιζήμιον νὰ παραμείνῃ ἡ ἐντύπωσις εἴτε ἐντὸς τῆς Χώρας, εἴτε ἐκτὸς αὐτῆς, ὅτι ὅσα εἶπε ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Γονατᾶς ἔχουν, ἔστω καὶ τὴν ἐλαχίστην μόνον, ἀνταπόκρισιν πρὸς τὴν πραγματικότητα. (Χειροκροτήματα)

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατετέθη ἡ ἑξῆς δήλωσις ἐκ μέρους τοῦ βουλευτοῦ κ. Δαρβέρη: «Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἐφαρμογῆς μέτρων κατευνασμοῦ γενικῶς. Δὲν κρίνω τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἱκανὴν νὰ ἐφαρμόσῃ τοιαῦτα μέτρα ἐφ’ ὅσον ἀπεδείχθη ἀνίκανος νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τάξιν διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων νόμων καὶ μόνον. Διὰ τοὺς λόγους τούτους θὰ καταψηφίσω τὸ Κυβερνητικὸν τοῦτο μέτρον». Μὴ ὑπάρχοντος ἐγγεγραμμένου ἑτέρου ρήτορος ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ψήφισμα κατ’ ἀρχὴν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σχέδιον ψηφίσματος ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπὶ τοῦ 1ου ἄρθρου.

§88Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσ.). Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου ἔχουν ὑποβληθῆ δύο τροπολογίαι αἱ ἑξῆς: «.......... (ἀναγινώσκει) ...........».

§89Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Περιλαμβάνονται καὶ ὅσοι ἔχουν διαπράξει φόνους;

§90Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὄχι δὲν ἀπαλλάσσονται τὰ τοῦ κοινοῦ δικαίου. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἐπὶ τῶν δύο τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἀνέγνωσα, παρακαλῶ νὰ γίνουν δεκταί.

§91Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Προτείνω ν’ ἀντικατασταθῇ ἡ λέξις «προφυλακισμένων» διὰ τῆς λέξεως «κρατουμένων».

§92Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Μάλιστα, τὸ δέχομαι. Γίνονται δεκταὶ αἱ τροπολογίαι;

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν θὰ λάβετε πρόνοιαν διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους;

§95Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὄχι, ὄχι.

§96Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Διατὶ βάζετε ἀρχηγὸν ὁμάδος μὲ 15;

§97Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Σημασίαν ἔχει νὰ ὁρισθῇ ἕνας ἀριθμὸς καὶ λέγω τοὐλάχιστον 15. Ἐὰν δὲν βάλωμεν κανένα ἀριθμὸν θεωροῦνται ὡς ὁμάδες. Ἐὰν παρουσιασθοῦν 2–3, θὰ πρέπει νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν.

§98Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ἐξαιρεῖτε τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀρχηγὸς τῆς ὁμάδος βαρύνεται ἐκ τῶν προτέρων μὲ ἄλλα ἀδικήματα.

§99Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Μάλιστα, αὐτὸς δὲν ὑποπίπτει.

§100Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν ὁ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν τῶν 15 ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ παρουσιασθοῦν, εἶναι ἀποσυμφορηθείς, ἀπαλλάσσεται ἢ ὄχι;

§101Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Αὐτὸς δὲν ἀπαλλάσσεται.

§102Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Πρέπει νὰ κάνετε μίαν σχετικὴν δήλωσιν. Ἡ προκειμένη περίπτωσις ἐξειδικεύει μίαν ὡρισμένην κατάστασιν, ἤτοι τοὺς ἐμφανιζομένους εἰς τὰς ἀρχὰς ἐπὶ κεφαλῆς ὁμάδος 15 ἀνδρῶν καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀποσυμφορηθέντες. Ἐπειδὴ ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι εἰδικὴ ἄνευ ἑρμηνευτικῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὑπάρχει πιθανότης νὰ ἐπέλθῃ σύγχυσις, δηλαδὴ πρέπει νὰ μὴ καλυφθοῦν κάτω ἀπὸ τὴν διάταξιν αὐτὴν οἱ ἀποσυμφορηθέντες, καὶ θέλω τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ τὸ ἀποσαφηνίσω.

§103Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Τὰ ἄρθρα πρέπει νὰ συζητοῦνται κατὰ σειράν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ψήφισμα, ψηφίζεται ἐφ’ ἅπαξ.

§105Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν χρειάζεται ἑρμηνευτικὴ δήλωσις τοῦ Ὑπουργοῦ, διότι ὑπάρχει διάταξις ὅτι τῶν εὐεργετημάτων τοῦ ψηφίσματος δὲν ἀπολαμβάνουν οἱ ἀποσυμφορηθέντες.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§107Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τὸ νομοθέτημα, εἴτε ἐπιτυχές, εἴτε ἀτυχές, εἴτε μάταιον εἶναι, ἕνα ἔχει βασικὸν σκοπὸν νὰ ἕλξῃ ἐκ τῆς παρανομίας πρὸς τὴν νομιμότητα. Φοβοῦμαι ὅτι ἡ τριετία τῆς ἀναστολῆς ἐν συνδυασμῷ μὲ τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι αἴρουν τὴν ἀναστολὴν τοῦ ἄρθρου 5, εἶναι μακρὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον ἀντιβαίνει εἰς τὸν προκείμενον σκοπόν. Ἴσως θὰ ἤρκει ἡ διετία.

§108Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἡ τριετία ἀφορᾷ τὴν ὑποτροπήν, ὅσον μικροτέρα εἶναι ἡ προθεσμία, τόσον αὐστηροτέρα εἶναι ἡ διάταξις.

§109Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ διετία, διὰ ψυχολογικοὺς λόγους.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροποποιήθη;

§111ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ὁ κ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§113Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς ὑποθέσουμε ὅτι κατηγορεῖται ἕνας διὰ μίαν ἀπὸ αὐτὰς τὰς πράξεις, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει σχηματισθῆ δικογραφία, ἂν ἐντὸς τριετίας ὑποπέσῃ εἰς τὸ ἀδίκημα καὶ τὸν πιάσει ὁ Εἰσαγγελεύς, δὲν θὰ ὑπάρχουν τὰ σχετικὰ στοιχεῖα διὰ νὰ γίνῃ ἡ δίωξις, δηλαδὴ θὰ σχηματισθῇ δικογραφία ἢ ὄχι;

§114Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Φυσικὰ θὰ σχηματισθῇ δικογραφία καὶ ἐὰν ὑποπέσῃ εἰς τὸ ἀδίκημα ἐντὸς τριετίας, τότε θὰ ἐξετασθῇ καὶ ὁ φάκελλός του.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ὁ κ. Γ. Χρυσοστόμου ἔχει τὸν λόγον.

§116Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Τὸ ἄρθρον 2 ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν τῆς παραδόσεως τῶν αὐθορμήτως προσερχομένων. Ἡ διαδικασία τῆς παραδόσεως ἔχει οὕτω: «......... (ἀναγινώσκει) ..........». Προσέρχεται ὁ παραδιδόμενος ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν καὶ τούτου κωλυομένου ἐνώπιον τοῦ ἀναπληρωτοῦ του καὶ τούτου κωλυομένου ἐνώπιον τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν κλπ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ δεχθῇ προσθήκην, διὰ τῆς ὁποίας θὰ λέγεται ὅτι οἱ αὐθορμήτως προσερχόμενοι νὰ παραδίδωνται καὶ εἰς τοὺς κοινοτικοὺς ἄρχοντας ἢ καὶ εἰς τοὺς κατὰ τόπους ἱερεῖς. Καὶ ἐξηγοῦμαι, κύριοι, ἐὰν θέλωμεν νὰ δημιουργήσωμεν διαρροὴν εἰς τὰς συντεταγμένας συμμορίας, πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν ἀνάλογον ψυχολογίαν. Πρέπει νὰ διευκολύνωμεν τοὺς παραπλανηθέντας καὶ παρασυρθέντας, ὥστε νὰ δύνανται νὰ παραδίδωνται εἰς ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους ἔχουν ἐμπιστοσύνην. Ἀκούσατέ με, διότι ἔχω πεῖραν καὶ παρηκολούθησα τὰ γεγονότα ἐκ τοῦ σύνεγγυς καὶ γνωρίζω ὅτι ὑπάρχουν συμμορῖται ποὺ ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν ἐμπιστοσύνην καὶ θέλουν νὰ παραδοθοῦν εἰς τοὺς κοινοτάρχας. Διότι, κύριοι, ἔχομεν παράδειγμα ὅτι προσῆλθεν τίς αὐθορμήτως καὶ συγκεκριμένως ἔκ τινος χωρίου, Πετράδι καλουμένου, ὁ ὁποῖος παρουσιάσθη ἐνώπιον τοῦ κοινοτικοῦ ἄρχοντος, διότι εἰς τοῦτον εἶχεν ἐμπιστοσύνην καὶ μ’ ὅλον τοῦτο, ἐπειδὴ δὲν ἐθεωρήθη ἐπίσημος ἡ ἐμφάνισίς του ἐνώπιον τοῦ κοινοτάρχου, παρεδόθη εἰς τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα παρὰ τὴν αὐθόρμητον προέλευσίν του, δὲν κατήρτισαν ἔκθεσιν αὐθορμήτου προσελεύσεως καὶ παραδόσεως τοῦ ὅπλου καὶ διὰ νὰ τύχουν καὶ κάποιας ἀμοιβῆς τὸν παρέπεμψαν εἰς τὸ στρατοδικεῖον μ’ ὅλον ὅτι ἐφώναζε καὶ διεμαρτύρετο ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὅτι προσῆλθε καὶ παρεδόθη αὐθορμήτως. Συνεπῶς πρέπει νὰ δώσωμεν αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν, ἂν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν ἀποτελέσματα πλήρη. Σᾶς ὁμιλῶ ἐκ πείρας. Ὅσοι δὲν εὑρίσκεσθε εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας, δὲν δύνασθε νὰ ἔχετε τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἡμεῖς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§117Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἀδύνατον, κάθε Κοινότης ἔχει ἀστυνομικὴν δύναμιν.

§118Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἕτερον ζήτημα, ἐπίσης σπουδαῖον, ἂν ἐν συμπλοκῇ παραδοθῇ τις μὴ ἔχων ὅπλα καὶ συνεπῶς δὲν παραδώσῃ τοιοῦτον, τί θὰ γίνῃ; (Θόρυβος, φωναί, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς). Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δήλωσιν.

§119Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐμπίπτουν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ψηφίσματος.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3 ἕως 9 ὡς ἔχουν).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ἀναστολῆς τῆς διώξεως ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ Ψηφίσματος καὶ τῶν περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας διατάξεων», ὡς ἐτροπολογήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.).