1946.11.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 65η

Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7 μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ πρακτικὰ εἶναι τόσον παραποιημένα ὥστε κατὰ τὴν χθεσινήν μου ὁμιλίαν ὄχι μόνον δὲν ἀνεγράφησαν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον ἀλλὰ ἀνεγράφησαν ὡς λεχθέντα ὑπ’ ἐμοῦ τὰ λεχθέντα παρὰ τοῦ κυρίου Σαρρῆ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ διόρθωσις. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μὲ τὰς σχετικὰς διορθώσεις.

§5Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν παρῆλθεν 24ωρο διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐπικύρωσις. Πρέπει νὰ παρέλθῃ τὸ εἰκοσιτετράωρον.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διενεμήθησαν ἐγκαίρως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κύριος Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§7Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καταθέτει σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν τὸν φάκελλον Ρεϊζίνη. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κύριος Θ. Μανέττας καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Ἀρκαδίας διαμαρτυρομένου ἐντόνως κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56243)31.10.46 ἀποφάσεως Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς δι’ ἧς ἐγκρίνεται ἡ μεταφορὰ τοῦ Φαρμακείου Παναγιώτας Λαμπράκη ἐκ τῆς Πόλεως Βλαχοκερασιᾶς εἰς Τρίπολιν. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Καραΐσκος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Συν)σμῶν τοῦ Τριγώνου Νέστου (Μπουκίων) Πρασινάδος, Σέλλης, Διποταμίων, Τραχωνίου, Ποταμαχίων, Βουνοπλαγιᾶς ὡς καὶ ἄλλων παραμεθορίων Συν)σμῶν διεκτραγῳδούντων τὴν ἀθλίαν κατάστασίν των ἀπὸ ἀπόψεως τροφίμων, ἱματισμοῦ, γεωργικῶν ἐργαλείων, ἀροτριώντων ζώων, στεγάσεως κλπ. καὶ ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κύριος Κ. Μπέλλας καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν τῶν Προέδρων Ἑνώσεως Ξενοδόχων, ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης ζητούντων τὴν ἐξαίρεσίν των ἐκ τοῦ ἄρθρου 2 ἀριθ. 1 ἐδάφ. Βʹ τοῦ νέου «περὶ ἐνοικιοστασίου νόμου». Ἡ Ὁμοσπονδία ἐπαγγελματιῶν Μαγνησίας διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ νέου περὶ ἐνοικιοστασίου νόμου καὶ ζητεῖ παράτασιν ἐνοικιοστασίου καὶ προστασίαν συναφθεισῶν μισθώσεων καταστημάτων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1946 καὶ ἐντεῦθεν. Οἱ ἐργάται Βυρσοδεψείων Καρλοβασίου διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ λειτουργίαν τῶν ἐργοστασίων λόγῳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν τῶν Βιομηχάνων καὶ ζητοῦν κατάργησιν τῶν διαπυλίων τελῶν διακοπὴν εἰσαγωγῆς δερμάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν. Ὁ Σύνδεσμος Ἐφέδρων ἐκ μονίμων Ἀξιωματικῶν Κερκύρας, Πολεμιστῶν 1940–41 διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποκατάστασίν των δυνάμει τοῦ Νόμου 1870 ὡς καὶ διὰ τὴν μὴ μελετωμένην περικοπὴν πλασματικῶν συντάξεων. Ἡ Ἕνωσις Στρατιωτικῶν καὶ Πολιτικῶν συνταξιούχων Θηβῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασίν των καὶ ζητεῖ ἄμεσον αὔξησιν τῶν συντάξεων κλπ. Ὁ Σύνδεσμος εἰσαγωγέων καὶ Ἐμπόρων εἰδῶν αὐτοκινήτων διαμαρτύρεται διὰ παραχώρησιν 5000 κιβωτίων ἀνταλλακτικῶν αὐτοκινήτων εἰσαχθέντων παρὰ τῆς ΟΥΝΡ-ΡΑ καὶ διατεθέντων εἰς ὁμάδα ἐμπόρων καὶ ζητεῖ τὴν διάθεσιν τούτων πρὸς ὅλα τὰ μέλη τοῦ ἐν λόγῳ Συνδέσμου. Οἱ μισθωταὶ ἐπαγγελματίαι καὶ ὁ Σύλλογος Ἐφέδρων Πολεμιστῶν 1940–41 Δραπετσῶνος διαμαρτύρονται ἐντόνως κατὰ τοῦ νέου περὶ Ἐνοικιοστασίου νόμου καὶ ζητοῦν τὴν μὴ ἐπικύρωσιν τούτου. Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Φυματικῶν διαμαρτύρεται δι’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 312)39 («περὶ δωδεκαμήνου νοσηλείας εἰς Κρατικὰ Σανατόρια κλπ.») καὶ ζητοῦν ἀκύρωσιν τοῦ νόμου τούτου. Ὁ Νικόλαος Ἀγγελάκης, Ε. Ἀγγελάκης, Γ. Ἀγγελάκης καὶ λοιποὶ γεωργοί, κάτοικοι Ἄνω Ἀχαρνῶν Ἡρακλείου Κρήτης, ζητοῦν τὴν διὰ νόμου ἀναγνώρισιν πάντων τῶν πωληθέντων ἀκινήτων παρὰ γηγενῶν προσφύγων εἰς γηγενεῖς ἀγρότας. Οἱ ἀνάπηροι Πατρῶν καὶ περιχώρων ζητοῦν ἀναστολὴν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 146)46 Ν. Δ. «Περὶ ἀναπήρων κλπ.». Ἰδιοκτῆται οἰκιῶν καὶ Καταστημάτων Τρικκάλων διαμαρτύρονται κατὰ τῶν διατάξεων τοῦ νέου περὶ ἐνοικιοστασίου νόμου. Ἐπιτροπὴ κατοίκων Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6)46 Συντακτικῆς Πράξεως «περὶ δοσιλόγων». Ἡ Ἕνωσις Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ. Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν αἰτημάτων της. Ὁ κύριος Κ. Τσαλδάρης (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Κωδικοποιημένου Νόμου 4952)1931». Ὁ κύριος Π. Χατζηπᾶνος (Ὑπ. Δικαιοσ.) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Κατερίνης», 2) «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 666 τοῦ 1943 νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πιστώσεως διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ Ἱστορικοῦ καὶ Ἐθνολογικοῦ Μουσείου εἰς τὸ τέως μέγαρον τῆς Βουλῆς», 3) «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 726)1945 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» καὶ 4) «περὶ μικτῶν γάμων τελεσθέντων πρὸ τῆς 23ης Φεβρουαρίου 1946». Ὁ κύριος Λ. Εὐταξίας (Ὑφυπ. Οἰκον.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δήμου Λουτρακίου ἐπὶ τῶν Ἰαματικῶν Πηγῶν κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κύριος Α. Βαμβέτσος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1621)1939 «περὶ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν διαβιβασθεῖσαν μοι ὑπὸ τοῦ Πρεσβευτοῦ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας κυρίου Νόρτον, ἀπάντησιν τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας κυρίου Ἄτλυ ἐπὶ τοῦ ἀπὸ 4)10 τηλεγραφήματος τῆς Βουλῆς, ἔχουσαν οὕτω: Βρεταννικὴ Πρεσβεία Ἀθῆναι. 55)27)46. 11 Νοεμβρίου 1946 Κύριε, Ὁ κύριος Ἄτλυ ἐπιθυμεῖ νὰ Σᾶς γνωρίσω, ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς τῶν Κοινοτήτων, ὅτι ὁ τελευταῖος οὗτος ἔλαβε τὸ τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἀπευθύνατε πρὸς αὐτὸν τὴν 4ην Ὀκτωβρίου. Ἔχω τὴν τιμὴν κύριε, νὰ ἐπαναλάβω τὴν ἔκφρασιν τῆς πρὸς Ὑμᾶς βαθείας ἐκτιμήσεώς μου.

Κ. ΝΟΡΤΟΝ

Κύριον Ἰωάννην Θεοτόκην Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας Πρὶν ἢ εἰσέλθομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας ὀφείλω νὰ ἀνακοινώσω ὅτι κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τῶν βουλευτῶν Θ. Καψάλη, Ε. Γονῆ, Ν. Γρηγοριάδη, Κ. Παπαγιάννη, Μ. Διακογιάννη, Τ. Τσιμπούκη, Γ. Τζωρτζοπούλου, Π. Παπαληγούρα, Α. Δερδεμέζη, Ν. Ἀναστασίου, Ι. Φωτοπούλου, Σ. Τριάντου, Ε. Ἀβέρωφ, Σ. Παπουτσάνη καὶ Ι. Κατσάνη, ἔχουσα οὕτω: (ἀναγινώσκει). Πρότασις Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ κρίσιμον τῆς στιγμῆς, τὰ Ἐθνικὰ συμφέροντα καὶ τὴν ἔκδηλον διάθεσιν τῆς κοινῆς γνώμης. Προτείνομεν Ὄπως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πρὸ πάσης ἄλλης συζητήσεως ἐκφράσῃ τὴν εὐχὴν πρὸς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων ὅπως αἰρόμενοι εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ συμμορφούμενοι πρὸς τὴν λαϊκὴν ἐπιταγὴν προβοῦν εἰς τὸν ἄμεσον σχηματισμὸν Κυβερνήσεως «Ἐθνικῆς Σωτηρίας».

§9Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον πρὸς τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐὰν δὲν γνωρίζω ἐπὶ ποίου θέματος θὰ ὁμιλήσετε.

§11Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Α. Καψάλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως.

§13Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ἐξ ἀφορμῆς τῶν γεγονότων παρακαλῶ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἢ πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ καθησυχάσῃ τὸν κόσμον.

§14Α. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ διαχωρισθοῦν ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς συνελεύσεως, νομίζω ὅμως ὅτι ἐκφράζουν τὴν ὁμόθυμον ἐπιθυμίαν τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας......

§15ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (Ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Ὄχι, ὄχι.

§16Α. ΚΑΨΑΛΗΣ. .... ὅπως εἰς τὰς κρισίμους περιστάσεις τὰς ὁποίας διερχόμεθα καταβληθῇ μία ὑστάτη προσπάθεια ἀπὸ τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν καὶ ἐκφρασθῇ ἡ εὐχὴ πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων οἱ ὁποῖοι.....

§17ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§18ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ παραιτηθῇ ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§19Α. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀφήσατέ με νὰ συνεχίσω, ὅταν εἶπον «πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων» δὲν κάμνω διάκρισιν μεταξὺ συμπολιτεύσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως. Ἐζήτησα ὅπως ἡ Βουλὴ ἐκφράσῃ μίαν εὐχήν, πιστεύσατέ με ὅτι παρακολουθῶ μὲ τὴν ἰδίαν ἀγωνίαν τὴν ὁποίαν παρακολουθεῖτε καὶ σεῖς τὰς προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν ἕως τώρα. Ἐφ’ ὅσον νομίζω ὅτι ὑπάρχει στάδιον μιᾶς τελευταίας προσπαθείας, εἰσηγοῦμαι νὰ καταβληθῇ ἡ προσπάθεια αὕτη διότι καὶ τὰ ἐξωτερικά μας ζητήματα καὶ τὰ ἐσωτερικά μας ζητήματα εὑρίσκονται εἰς ἕνα σημεῖον τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον, ἀπὸ τῶν ἀρχηγῶν μας μέχρι τοῦ τελευταίου βουλευτοῦ νὰ ἀναμετρήσουν ἄλλην μίαν φορὰν τὰς εὐθύνας των (χειροκροτήματα). Ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν κάμομεν ἔχει ἓν νόημα καὶ θὰ ἀποδώσῃ καρποὺς ἂν γίνῃ δεκτὴ ὁμοθύμως ἐπὶ ὁλοκλήρου τῆς Συνελεύσεως (θόρυβος). Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτετε.

§20Β. ΣΑΓΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, προστατεύσατε τὸν ρήτορα ἐναντίον τῶν φωνασκιῶν.

§21Α. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἡ σκέψις διὰ τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν τὴν πρότασιν εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὑπάρχουν πολλοὶ οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δὲν ἐξήντλησαν κάθε δυνατότητα ἐπιτυχίας. Ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἠκούσαμεν ὅτι δὲν τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ὑποβάλῃ τὰς τελικάς του προτάσεις διότι ἐναυάγησαν αἱ διαπραγματεύσεις προώρως. Ἀπὸ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἠκούσαμεν πολλὰ πράγματα, ἀλλὰ ἂς μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ εἴπω ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ οἱ ὁποῖοι τοὺς ἀποδίδουν τὴν κατηγορίαν ὅτι ἔσπευσαν νὰ ἁρπάσουν προσχήματα διὰ τὸ ναυάγιον. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὀξύνω τὴν κατάστασιν. Τὰ ἀναφέρω ὅμως αὐτὰ διὰ νὰ διαπιστώσετε ὅτι ἂν ἀνῆλθον τὸ βῆμα δὲν τὸ ἀνῆλθον διὰ νὰ ἀπευθύνω κατηγορίας ἐναντίον οὐδενὸς κόμματος.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ χρεωκοπῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ εὐθύνεται ἡ Ἀντιπολίτευσις. (Χειροκροτήματα).

§23Α. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον ὅτι εἰς τὴν ψυχὴν πολλῶν ἀπὸ ἡμᾶς ὑπάρχει ἡ ἀμφιβολία ὅτι δὲν ἐξηντλήθησαν ὅλα τὰ περιθώρια τῆς συνεννοήσεως καὶ ἐρχόμεθα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ν’ ἀποταθῶμεν πρὸς τοὺς βουλευτὰς πλέον καὶ νὰ εἴπωμεν: Κύριοι, ὁ λαὸς περιμένει κάτι τι ἀπὸ ὑμᾶς. Δώσατέ του τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δυνάμεθα νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὰς προσδοκίας του.

§24ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἀναμένει ὁ λαός. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§25Α. ΚΑΨΑΛΗΣ. Καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τοὺς βουλευτὰς τῆς συμπολιτεύσεως καὶ ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀκόμη. Λέγω λοιπὸν τὸ ἑξῆς: Βεβαίως βαρυτέραν εὐθύνην φέρει ἡ πλειοψηφία. Δὲν γεννᾶται καμμία ἀμφιβολία (χειροκροτήματα). Δὲν ὁμιλῶ διὰ νὰ μὲ χειροκροτήσετε οὔτε σεῖς οὔτε οἱ ἄλλοι. Ἐκτελῶ τὸ καθῆκον μου ὡς ἁπλοῦς βουλευτὴς καὶ σᾶς λέγω, ἂν θέλετε νὰ δώσωμεν μίαν ἀξίαν καὶ ἕνα περιεχόμενον εἰς τοὺς κοινοβουλευτικούς μας θεσμούς, νομίζω ὅτι τὸ Κοινοβούλιον αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρέπει νὰ προσπαθήσωμεν νὰ βοηθήσωμεν νὰ ὑπερπηδηθοῦν ὡρισμένα ἐμπόδια ὀφειλόμενα εἴτε εἰς ἀνθρώπινα σφάλματα, εἴτε εἰς ἀδυναμίας, εἴτε εἰς κακὴν ἐκτίμησιν τῆς καταστάσεως. Δι’ αὐτὸν καὶ μόνον τὸν λόγον σᾶς προτείνω ὅπως αἰρόμενοι εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων ἐκφράσητε μίαν εὐχὴν πρὸς τὸ σύνολον τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν, περιλαμβανομένων καὶ τῶν ἀρχηγῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διότι, κύριοι, δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ σᾶς ἀναφέρω οὔτε νὰ θίξω τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν λαμβάνονται τελικαὶ ἀποφάσεις διὰ τὰ ἐθνικά μας ζητήματα, δυστυχῶς ἐρήμην τῆς Ἑλλάδος. Οὔτε νὰ θίξω τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας οὔτε τὰ ἄλλα προβλήματα τὰ ὁποῖα ὁσηνδήποτε εὐγλωττίαν καὶ ἂν ἀναπτύξῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι μόνον ἡ Κυβέρνησις φέρει εὐθύνας δι’ αὐτὴν τὴν κατάστασιν.

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς ἀντιπολιτεύσεως). Μόνη, μόνη.

§27Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἔκπτωτος ἐνώπιον τῆς δημοσίας συνειδήσεως.

§28Α. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δικαίωμά σας νὰ τὸ πιστεύετε. Ἐγὼ δὲν τὸ πιστεύω. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι οἱ Ἕλληνες βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι θὰ δώσετε λόγον εἰς τοὺς ἐκλογεῖς σας......

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σεῖς θὰ δώσετε λόγον.

§30Α. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἔχετε καθῆκον ἂν διαθέτετε ἕνα μέσον πιέσεως ἠθικῆς νὰ τὸ ἐξαντλήσητε. Ἕως τώρα αἱ συνεννοήσεις τῶν ἀρχηγῶν τῶν διαφόρων κομμάτων καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπέτυχον. Ἴσως εἰς αὐτὸ συνετέλεσε καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ συζητήσεις διεξήχθησαν εἰς ψυχρὰς αἰθούσας. Ἂς συζητήσωμεν ἐδῶ μέσα εἰς τὴν ἐκκλησίαν αὐτὴν τοῦ λαοῦ κοντὰ εἰς τὴν θερμὴν πνοὴν τῶν πόθων καὶ τῶν ἀνησυχιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀπευθύνω τὴν ἔκκλησιν αὐτὴν διότι νομίζω ὅτι μόνον ὅταν ἀποδείξωμεν εἰς τὸν λαὸν ὅτι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες δύνανται νὰ ἀρθοῦν εἰς τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον ἤρθησαν τὰ πτωχὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ ποὺ μετεβλήθησαν εἰς ἥρωας καὶ ὅταν τοῦ δείξωμεν ὅτι τὸ Κοινοβούλιον δὲν εἶναι θεσμὸς ὁ ὁποῖος περιέχει μόνον συμβατικότητας καὶ νεκροὺς τύπους ἀλλὰ εἶναι ἕνας ὀργανισμὸς σφύζων ἀπὸ ζωήν, τότε μόνον θὰ ἔχωμεν ἐκπληρώσει τὸ καθῆκον μας. (Χειροκροτήματα).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μ. Βαρβιτσιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§32Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ὑπεβλήθη, κύριοι βουλευταί, μία πρότασις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἄλλο τι ἢ ἐπανάληψις τῆς προχθεσινῆς συζητήσεως ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς μίαν ψηφοφορίαν καὶ εἰς χορήγησιν ψήφου ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ πρότασις ὡς ὑποβάλλεται εἶναι ἀπαράδεκτος ὡς ἀντισυνταγματική. Ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει καὶ τὰς ἀποφάσεις της τὰς ἐκδηλώνει διὰ τῆς ψήφου ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας. Μόνον τὰ διάφορα σωματεῖα ἐκφράζουν εὐχὰς πρὸς τοὺς διοικοῦντας. Ἡ Βουλὴ ἢ ἔχει ἐμπιστοσύνην πρὸς τοὺς Κυβερνῶντας ὁπότε δὲν ἔχουν πλέον θέσιν αἱ εὐχαὶ ἢ δὲν ἔχει πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνην, ὅτε παραχωρεῖ τὴν θέσιν της εἰς ἄλλην.

§33Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὀρθῶς.

§34Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἑπομένως δὲν δύναται νὰ ἀπασχολῆται ἡ Βουλὴ μὲ τοιαύτην πρότασιν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω. (Χειροκροτήματα).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἂν ἐπιθυμῇ νὰ συνεχίσῃ τὴν συζήτησιν ἢ ὄχι.

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἔληξεν. Ὄχι.

§37Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις, ἡ ὁποία συζητεῖται.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ δεχόμενοι τὴν συζήτησιν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ἀπερρίφθη.

§40Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις περιβάλλεται μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν θέσιν της καὶ νὰ εἶναι Κυβέρνησις τῆς χώρας. Μόνον ὅταν ἡ Βουλὴ ἀρνηθῇ τὴν ἐμπιστοσύνην της, θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα πρὸς σχηματισμὸν νέας Κυβερνήσεως καὶ τότε ἀνοίγει ὁ δρόμος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς Σωτηρίας. (Χειροκροτήματα).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§42Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζητήσαμεν νὰ πληροφορήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν Βουλὴν περὶ τῆς ἀληθείας ἢ μὴ τῶν συνταρακτικῶν γεγονότων ποὺ λαμβάνουν χώραν εἰς τὸ Σκρᾶ. Θὰ ἦτο ἀκατανόητον ἐὰν ἡ Βουλή, ἐφ’ ὅσον ἠλήθευον τὰ γεγονότα αὐτά, δὲν δείξει τὸν κλονισμὸν ποὺ δοκιμάζει ἐκ τῶν θλιβερῶν τούτων εἰδήσεων. Ἡμεῖς, οἱ Βορειοελλαδῖται βουλευταὶ ἀνησυχοῦντες τρομερὰ ἐκ τῆς ἐξελίξεως αὐτῆς τῆς συμμοριακῆς δράσεως καὶ θρηνοῦντες τὰ νέα ἡρωϊκὰ θύματα ἐπιμένομεν καὶ ἀξιοῦμεν νὰ μᾶς δοθοῦν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐξηγήσεις καὶ ἐπιτραπῇ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν.

§43Β. ΣΑΓΙΑΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Β. Σαγιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§45Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ἐπὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως θέλω νὰ ὑποβάλω ὡρισμένας παρατηρήσεις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸ Προεδρεῖον της, ἐπὶ τοῦ ἀναγραφομένου ὡς δευτέρου θέματος ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 θέμα τῆς ἡμερησίας διατάξεως, κύριοι, εἶναι τὸ ψήφισμα περὶ «Ἀναστολῆς διώξεως κ.λ.π.» τὸ κοινῶς γνωστὸν ὡς «νομοσχέδιον περὶ τῶν μέτρων συνδιαλλαγῆς». Νομίζω ὅτι ἡ ἀναγραφὴ τοῦ θέματος τούτου ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἐγένετο προώρως. Τὸ ψήφισμα τοῦτο κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν μόλις κατὰ τὴν ἀντιπροχθεσινὴν συνεδρίασιν, ἐξετυπώθη δὲ καὶ διενεμήθη εἰς τὴν συγκληθεῖσαν ἐπιτροπὴν μόλις προχθές. Ἡ συνεδρίασις τῆς Βουλῆς ἀνεβλήθη ὅπως τὰ μέλη της λάβουν γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τὴν χθεσινὴν δὲ συνεδρίασιν, τῆς ἐπιτροπῆς, οὐδεμία ἐγένετο συζήτησις καὶ οὐδεμία ἐλήφθη ἀπόφασις ὅπως ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καλούμενος παράσχῃ ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Σήμερον δὲ μόλις κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης παρέστη ὁ κύριος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος παρέσχε τὰς αἰτηθείσας ἐξηγήσεις, χωρὶς ἡ ἐπιτροπὴ νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ χωρὶς νὰ λάβῃ καμμίαν ἀπόφασιν. Ἤδη δὲ καλεῖται διὰ τῆς ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγραφῆς τοῦ νομοσχεδίου ἡ Βουλὴ ὅπως συζητήσῃ καὶ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος τούτου, χωρὶς τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς, χωρὶς τὴν ἀπόφασίν της, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς τυπικοῦ νομοθετήματος ἢ ὑπηρεσιακοῦ τοιούτου, τοῦ ὁποίου ἐπεῖγεν ἡ ψήφισις, ὡσὰν νὰ μὴ ἐπρόκειτο περὶ τοῦ νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου ὄχι μόνον λαμβάνονται νέα μέτρα πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ σπουδαιοτάτου τούτου ζητήματος τὸ ὁποῖον κρατεῖ εἰς ἀγωνίαν ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀλλὰ ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις χαρακτηρίζουσα ὡς ὑπηρεσιακὰ νὰ περάσωσιν ἀπαρατήρητα ἀπὸ τὴν Βουλήν. Θὰ μοῦ ἀντιταχθῇ ἴσως ὅτι συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ συμφώνως μὲ τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διέπει τὰς ἐργασίας της, ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἔχει δικαίωμα νὰ τάξῃ προθεσμίαν, τῆς ὁποίας παρελθούσης ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐγγράψῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Καὶ αὐτοὶ βεβαίως εἶναι οἱ τύποι, συμφώνως πρὸς τοὺς ὁποίους εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι ἐγένετο ἡ ἀναγραφὴ τοῦ ψηφίσματος τούτου εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἀλλ’ οἱ τύποι οὗτοι εἶναι ἀρκετοὶ ἵνα δικαιολογήσουν τὴν ἀναγραφὴν ἑνὸς νομοσχεδίου, τὴν πρόωρον ἀναγραφήν, τὴν ταχεῖαν ἀναγραφὴν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ὅταν πρόκειται περὶ ἑνὸς νομοθετήματος τοῦ ὁποίου καὶ τὸ ἐπεῖγον, τοῦ ὁποίου καὶ τὸ ἁπλοῦν, τοῦ ὁποίου καὶ τὸ τυπικὸν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογήσῃ τοιαύτην σπουδήν. Διότι ὁ Κανονισμὸς καὶ τὰ ψηφίσματα, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀναγκαῖα καὶ ἡ τήρησίς των εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν διαγραφομένων ἐν αὐτοῖς διατυπώσεων νὰ δικαιολογηθῇ μία Προεδρικὴ ἐνέργεια. Ἀλλ’ ὅλα αὐτὰ καὶ ὁ Κανονισμὸς καὶ τὰ Κανονιστικὰ ψηφίσματα, προϋποθέτουν τὸ πνεῦμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετάζωνται καὶ σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόζωνται καὶ ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο πρέπει αἱ ἐνέργειαι αἱ ὁποῖαι ἀνατίθενται εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ διατάσσονται ὑπ’ αὐτοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ οὐδένα λόγον νὰ θεωρηθῇ δεδικαιολογημένη ἡ κατὰ τοιοῦτον τρόπον εἰσαγωγὴ πρὸς συζήτησιν ἑνὸς τοιαύτης σπουδαιότητος ψηφίσματος, ὅταν μάλιστα δι’ αὐτοῦ ἐπέρχεται μία ἄρδην ἀλλαγὴ τῆς τακτικῆς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἀντιμετωπίσει τοῦ μεγίστου ζητήματος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπεκτείνεσθε ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος.

§47Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ἀναπτύσσω τοὺς λόγους τῆς σπουδαιότητος τοῦ ψηφίσματος. Διότι μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα εἰσηγήθη καὶ ἐψηφίσθησαν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, διέγραψε μίαν πολιτικὴν σταθερᾶς, ἀτέγκτου ἀντιμετωπίσεως τοῦ κινήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον ἐπιβουλεύεται τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ τάξιν, ἀλλ’ ἐκ τῆς φύσεώς του καὶ τῆς προελεύσεώς του καὶ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα διαθέτει καὶ τῶν δεσμῶν οἱ ὁποῖοι ἐμφανῶς πλέον τὸ συνδέουν πρὸς ἄλλας δυνάμεις ἐκτὸς τῆς χώρας εὑρισκομένας, ἀπειλεῖ αὐτὴν ταύτην τὴν ὕπαρξιν τῆς χώρας. Μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις, πρὸς ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ προβλήματος εἶχε χαράξει μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν θέλω αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κρίνω ἐὰν ηὐτύχησεν ἢ ἠτύχησεν. Σήμερον, ἐνῷ προχθὲς ἀκόμη ἐνεφανίσθη ἀπολογητὴς αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, ἐμφανίζεται μὲ ἕνα ψήφισμα τὸ ὁποῖον καθιεροῖ νέαν πολιτικήν. Καὶ ἐρωτῶ: Κατόπιν μιᾶς ἑπταμήνου Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀντεμετώπισε τὸ πρόβλημα τοῦτο, καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἀντεμετώπισε μέσα εἰς μίαν ἀτμόσφαιραν τὴν ὁποίαν, ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἐπαγγελιῶν της, ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της κατευθύνσεων, ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἐπέτυχεν, ἐδημιούργησε καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὅτι κατέστημεν ὥριμοι ὄχι νὰ συζητήσωμεν καὶ ἀποφασίσωμεν ἀλλ’ ἁπλῶς νὰ σκεφθῶμεν ἐπὶ μιᾶς νέας κατευθύνσεως ἄρδην ἀντιθέτου πρὸς ἐκείνην τὴν ὁποίαν μετῆλθεν μέχρι τοῦδε ἡ Κυβέρνησις; Καὶ εἶναι δυνατόν, ἐὰν δὲν πραγματοποιηθῇ ἡ ἀναγκαία ἀτμόσφαιρα τὴν ὁποίαν θέλει νὰ δημιουργήσῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ κληθῶμεν νὰ ἀποφανθῶμεν εὐσυνειδήτως, ὄχι ὡς ἄνδρες ἁπλῶς ἔχοντες καθήκοντα ἀπέναντι τῆς Πατρίδος μας, ἀλλ’ ὡς ἐντεταλμένοι ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὑπευθύνως ἐντὸς τοῦ περιθωρίου τὸ ὁποῖον διαγράφει τὸ πολίτευμα νὰ ἀσκῶμεν τὴν ἐντολὴν τὴν ὁποίαν αὐτὴ μᾶς παρέσχε, νὰ ἐγκρίνωμεν ἢ νὰ μὴ ἐγκρίνωμεν τὴν νέαν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως; Διότι πράγματι, ψηφίζοντες τὸ νομοσχέδιον, δεχόμεθα τὴν μεταβολὴν τῆς μέχρι τοῦδε ἀσκηθείσης πολιτικῆς, ἀπορρίπτοντες τὸ νομοσχέδιον, ἀποφαινόμεθα ὅτι πρέπει ἡ αὐτὴ πολιτική, ἡ ἀσκηθεῖσα μέχρι τοῦδε, νὰ συνεχισθῇ. Ἀνέπτυξα ἐν ὀλίγοις τὰς γνώμας μου προσπαθήσας νὰ μὴ παραβῶ τὸν κανονισμὸν ὁ ὁποῖος θέτει ὅρια καὶ ἐπιφυλάσσομαι, ἐὰν συζητηθῇ καὶ ὅταν συζητηθῇ τὸ ψήφισμα τοῦτο, νὰ ἐκθέσω τὰς ἀντιλήψεις μου τόσον ἐπὶ τῶν διὰ τοῦ νομοσχεδίου προτεινομένων μέτρων ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν λόγων διὰ τοὺς ὁποίους ἠστόχησεν ἡ μέχρι τοῦδε πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Εἷς ἐκ τῶν λόγων αὐτῶν διετυπώθη σαφῶς καὶ ἐν τῇ ἐπιφυλάξει τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν παρέσχον καὶ ἐγώ, ὡς ἀνήκων εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἔχω πλέον παρὰ καταλήγων νὰ ἐπαναλάβω τὴν διάπυρον εὐχήν, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν ἡ προηγουμένη πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Αἰτωλοακαρνανίας καὶ τῶν ἄλλων συνυπογραψάντων, ὅπως, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἅπαντα τὰ Κόμματα καὶ τὰ ἐντεῦθεν καὶ τὰ ἐκεῖθεν ἀντιληφθοῦν ὅτι δὲν εἶναι ὥρα ἀντεγκλήσεων, δὲν εἶναι ὥρα ἀμφισβητήσεων, δὲν εἶναι ὥρα ἀναζητήσεως εὐθυνῶν ἀλλ’ εἶναι ἡ ὥρα ἐκτελέσεως ἑνὸς ὑπερτάτου καθήκοντος, τῆς σωτηρίας τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα).

§48Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι καλῶς καὶ κανονικῶς ἐτέθη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τὸ ψήφισμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ κρίνῃ ἡ Βουλή. Διότι, ὅπως εἶναι γνωστόν, καὶ κατετέθη καὶ 48ωρον παρῆλθε καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπ’ αὐτοῦ ἔχει προβῆ εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν της. Συνεπῶς οὐδεὶς λόγος θὰ ἠμποροῦσε νὰ συντρέξῃ εἰς τὴν μὴ ἀναγραφὴν τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν σήμερον, ἀντιθέτως εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ διὰ τὸ Προεδρεῖον καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεσχέθη ὅτι τὸ ψήφισμα αὐτὸ θὰ συζητηθῇ σήμερον. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας τάξεως εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς μόλις χθὲς κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ συζητηθῇ συγχρόνως μὲ τὸ ψήφισμα. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις παρακαλεῖ τὴν Βουλήν, ἐν τῇ συζητήσει τοῦ ψηφίσματος, νὰ ἀναπτύξῃ τὰς σκέψεις της καὶ ἐπὶ τοῦ μεγάλου πραγματικῶς ζητήματος τῆς Δημοσίας Τάξεως.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 θέμα τῆς ἡμερησίας διατάξεως;

§50Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Χθὲς καὶ προχθὲς ἔγινε μακρὰ συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου σχετικῶς μὲ τὸ Ἰνστιτοῦτον τοῦ Διεθνοῦς καὶ Ἀλλοδαποῦ Δικαίου. Ἀπέμεινα νὰ ἀπαντήσω μόνον ἐγώ. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, νὰ ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἑπόμενα ψηφίσματα.

§51Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐὰν πράγματι πρόκειται νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος περὶ μέτρων δημοσίας τάξεως δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν ἐὰν προηγηθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τοῦ Ἰνστιτούτου, διότι προβλέπονται διάφοροι ὀνομαστικαὶ ψηφοφορίαι ἐπ’ αὐτοῦ.

§52Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Νομίζω ὅτι χθὲς ἐλήφθη μία ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ κανονίζητε τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἐκκρεμεῖ ἓν νομοσχέδιον, θὰ ψηφισθῇ πρῶτα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ μετὰ θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος ἔστω καὶ ἂν χρειασθῇ νὰ μείνωμεν μέχρι πρωΐας διότι πρέπει νὰ τηρηθῇ ἡ σειρὰ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχεια τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1946 Νομ. Διατάγματος «περὶ ἐπανιδρύσεως τοῦ ὑπὸ τῆς ἐχθρικῆς Κατοχῆς καταργηθέντος Ἑλληνικοῦ Ἰνστιτούτου Διεθνοῦς καὶ Ἀλλοδαποῦ Δικαίου». Ὁ κύριος ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§54Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τοῦ Ἰνστιτούτου Διεθνοῦς καὶ Ἀλλοδαποῦ Δικαίου» εἶναι πράγματι περίεργον ὅτι μετετοπίσθη καὶ μετετοπίσθη ἐπὶ ἐπιπέδου ἐντελῶς ἐθνικοῦ. Τὸ πρᾶγμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἁπλῶς κυρωτικὸν νομοθετικοῦ διατάγματος, προβλέπεται ἡ ἐπανίδρυσις τοῦ Ἰνστιτούτου Διεθνοῦς καὶ Ἀλλοδαποῦ Δικαίου διὰ τοῦ ὁποίου πραγματικῶς ἐξασφαλίζεται μία πραγματικὴ καὶ σοβαρὰ ἀνάγκη διὰ τὰ νομοθετήματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ἄγνωστα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὰ ὁποῖα πλειστάκις παρέχεται ἡ εὐκαιρία νὰ ζητοῦνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Τὸ Ἰνστιτοῦτον ἐλειτούργησεν ἐπὶ ἕνα καὶ ἥμισυ ἔτος κανονικώτατα καὶ ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἴπῃ ἐξαιρετικὰ ἐπιτυχῶς. Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον κατηργήθη. Ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἐξηκρίβωσα ὅτι ὑπῆρχον ἑκατοντάδες αἰτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀναπάντητοι, ἐπὶ διαφόρων ζητημάτων ἀφορώντων γνωμοδοτήσεις ἐπὶ τοῦ Ἀλλοδαποῦ Δικαίου καὶ ἐνόμισα καθῆκον μου ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ δὲν δύναται νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ὑπάρχῃ κάποιο ἵδρυμα ἀπὸ τὸ ὁποῖον νὰ δύναται καὶ οἱαδήποτε ἐπίσημος ἀρχὴ ἀλλὰ καὶ οἱοσδήποτε ἰδιώτης νὰ ζητῇ μίαν γνωμάτευσιν ἔγκυρον ἐπὶ ζητημάτων τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν ὅλοι. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις εἰς τὸν συνάδελφον κύριον Κωστόπουλον ὁ ὁποῖος ἐν διακοπῇ προχθὲς ἠρώτησεν διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ἀναγκαῖον διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος νὰ συστήσῃ τὸ Ἰνστιτοῦτον τοῦτο. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς διότι ὁ συνάδελφος κύριος Δαρβέρης δὲν μοῦ ἐπέτρεψε τὴν στιγμὴν ἐκείνην μὲ κάποιο πεῖσμα, τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ ἦτο ἀδικαιολόγητον, νὰ ἀπαντήσω μὲ δύο λέξεις εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ τοῦ κυρίου Κωστοπούλου. Εἶχα νομίσει τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ ἐλάμβανε τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν. Ἀλλὰ πραγματικῶς, παρ’ ὅλα αὐτά, ὑπῆρξεν ὁμόθυμος ἡ γνώμη πάντων τῶν ὁμιλησάντων πλὴν ἑνός, τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Μαύρου, ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἡ ἀναγκαιότης τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ. Ἐπ’ αὐτοῦ οὐδεμία ὑπῆρχεν ἀμφιβολία. Ἕν παράδοξον ὅμως σύμπτωμα, ἐπέφερε μίαν περίεργον μετατόπισιν τοῦ ὅλου ζητήματος ἐπὶ ἄλλου ἐπιπέδου. Διότι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε παραπεμφθῆ τὸ νομοθέτημα τοῦτο, εἶχε κρίνει, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλείψῃ τὴν λέξιν «Θεσσαλονίκης» ἐκ τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία εἶναι σχετικὴ μὲ τοὺς καθηγητὰς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, καὶ τοῦτο διότι ἐνόμισεν, ὅτι ὁ διευθυντὴς τοῦ ἱδρύματος ὤν κατὰ τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τοῦτο εἶχε συσταθῆ καὶ ἐλειτούργησεν, καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παραλείπῃ τὸ ἐκεῖ καθῆκον τῆς διδασκαλίας καὶ νὰ παραμένῃ εἰς Ἀθήνας, ὡς διευθυντὴς τοῦ Ἰνστιτούτου. Αὐτὸς ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, ὁ μόνος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ περιέργως ἑνώνουσα δύο ζητήματα ἄσχετα πρὸς ἄλληλα, ἐνόμισε, λέγω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀποκλείσῃ τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ἰνστιτούτου τούτου. Ἑπομένως, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὅσα ἐλέχθησαν περὶ ἰσοτιμίας τῶν δύο Πανεπιστημίων, ματαίως ἐλέχθησαν, διότι εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς πόρρω ἀπεῖχεν, ἀπὸ τοῦ νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ἰσοτιμίαν τῶν δύο Πανεπιστημίων καὶ ὀρθῶς εἷς τῶν ὁμιλησάντων ἀπὸ τῆς ἕδρας αὐτῆς, εἶπεν, ὅτι ἡ ἰσοτιμία τῶν Πανεπιστημίων δὲν ἐξαρτᾶται μήτε ἀπὸ νόμους, μήτε ἀπὸ βαθμούς, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀξίαν καὶ τὴν ἱκανότητα τῶν διδασκόντων. Οὐδεμία λοιπὸν ἀμφισβήτησις, εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ, ὅτι τὰ 2 Πανεπιστήμια θὰ ἐτίθεντο ἐν ἀμφισβητήσει, ὅτι εἶναι ἰσότιμα καὶ ὀρθῶς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, ἡ Βουλὴ ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε, πράγματι, τὸ ζήτημα τοῦτο, νὰ διαλευκανθῇ καὶ διελευκάνθη. Ἀλλὰ παραδόξως ὅλως, ὁ ἀξιότιμος κύριος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ἔφερεν ἓν ζήτημα ἐντελῶς παρεμπῖπτον, τὸ ὁποῖον ὅμως μετετόπισε τὴν συζήτησιν. Εἶπε δηλαδή, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ τὴν λέξιν, ὀλίγον προχείρως, ἀλλὰ μὲ ὡραίαν πραγματικὰ καὶ ἐμπνευσμένην ἀποστροφήν, ὅτι ἐὰν πρόκειται νὰ ὑπάρχουν τοιαῦται δυσκολίαι, τότε διατὶ νὰ μὴ μεταφέρωμεν τὸ Ἰνστιτοῦτον τοῦτο ἀπὸ τὰς Ἀθήνας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην; Καὶ περιέργως ἡ συζήτησις ἐπῆρε πλέον ἄλλον δρόμον καὶ ἀντὶ νὰ συζητῶμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ Ἰνστιτούτου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, καὶ τὸ ὁποῖον ὅλοι θεωροῦμεν ἀναγκαῖον, ἠρχίσαμεν νὰ συζητῶμεν, ἐὰν πραγματικῶς ἡ Βόρειος Ἑλλὰς καὶ ἡ Θεσσαλονίκη ἀδικοῦνται ἀπὸ τὴν Πρωτεύουσαν καὶ ἔγινε μία μακροτάτη συζήτησις, ἡ ὁποία ἔφθασε, πραγματικά, εἰς ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ τουλάχιστον, ἦτο καταπληκτικόν. Διότι δὲν εἶναι νοητὸν εἰς τοιούτου εἴδους νομοθετήματα καὶ εἰς τοιούτου εἴδους ἱδρύματα ἐπιστημονικὰ νὰ μπορῇ κανεὶς νὰ θέτῃ ὡς προϋπόθεσιν, ὅτι ἡ ἕδρα εἰς τὰς Ἀθήνας ἢ τὴν Θεσσαλονίκην, ἔχει σημασίαν. Ἐὰν θέλετε, τὴν ἰδικήν μου γνώμην, ὅπως καὶ εἰς ἄλλα Κράτη, ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρχῃ Ἰνστιτοῦτον καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἑπομένως οὐδεμίαν σημασίαν ἔχει καὶ δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀξίαν ἡ συζήτησις ὅλων αὐτῶν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ὅλα αὐτὰ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν δυναμικότητα, ἀπὸ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον, τὸ ἵδρυμα μπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ. Ἐγὼ δὲ θὰ ἤμην ἀπολύτως σύμφωνος καὶ ἐκθύμως θὰ ὑπεστήριζα τὴν πρότασιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, νὰ τὸ μεταφέρωμεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἢ καὶ εἰς ἄλλην πόλιν ἀρκεῖ νὰ εὑρίσκετο ἐκεῖ ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ διηύθυνε.

§55Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ὁ κατάλληλος εἶναι ἐκεῖ. Ἡ ἕδρα του εἶναι ἐκεῖ.

§56Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Μὴ συνδέετε τὰ πρόσωπα μὲ τοὺς νόμους, διότι ὁ διορισμὸς τοῦ Διευθυντοῦ, δὲν εἶναι ζήτημα νόμου, εἶναι πρᾶξις τῆς Διοικήσεως. Δὲν ἕπεται ἐκ τούτου ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ὁ κύριος Δαρβέρης, ὅτι πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Ἀντιθέτως αὐτὴ ἡ πρᾶξις θὰ ἦτο μία πρᾶξις ἡ ὁποία θὰ ἦτο κάτι τι τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι ὕποπτον. Ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ θέσῃ οἱανδήποτε θέλει προϋπόθεσιν καὶ οἱαδήποτε θέλει προσόντα. Ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι διὰ νὰ γίνῃ διευθυντὴς τοῦ Ἰνστιτούτου, μπορεῖ νὰ εἶναι Α, Β, Γ, κατηγορίας, μπορεῖ νὰ ἔχῃ αὐτὴν καὶ αὐτὴν τὴν δυναμικότητα, μπορεῖ νὰ εἶναι αὐτὸς ἢ ἐκεῖνος ὁ ἐπιστήμων. Δὲν ἕπεται ἐκ τούτου ὅτι ἐκ τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Διοίκησις, νὰ πάρῃ, ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον αὐτὴ κρίνει κατάλληλον. Ἐκ τῆς ἀποκλειστικότητος αὐτῆς, δὲν εἶναι νοητόν, ὅτι θὰ ἀποκλείσητε ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ὑπαινίσσονται οἱ ὁμιλήσαντες. Ἔπειτα, πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μεταφέρωμεν τὸ Ἰνστιτοῦτον εἰς Θεσσαλονίκην, ἀφοῦ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι διὰ νὰ ὑπάρξῃ Ἰνστιτοῦτον χρειάζεται πρῶτα ἀπ’ ὅλα ἐπαφὴ συνεχὴς μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Δεύτερον χρειάζεται συγκρότησιν Διοικητικοῦ Συμβουλίου, οἵα ὑπάρχει καὶ οἵα εἶναι ἐν τῷ νομοθετήματι τούτῳ καὶ συγκρότησιν ἡ ὁποία δυσχερῶς δύναται νὰ εἶναι καὶ νὰ γίνῃ εἰς τὴν Θεσ)νίκην διότι ἐδῶ προεβλέπετο περὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, περὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς, περὶ προσώπων δηλαδὴ τὰ ὁποῖα μὲ τὸ κῦρος αὐτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεύρετε εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερον καὶ τὸ σπουδαιότερον διότι καὶ ἐὰν ὅλα αὐτὰ ἠμποροῦμεν νὰ τὰ παρακάμψωμεν, δὲν ἠμπορεῖτε ὅμως νὰ παρακάμψητε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι SINE QUA NON, εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ ἱδρύματος καὶ τὸ ἀνεφάρμοστον τῆς λειτουργίας τοῦ ἱδρύματος. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μεταφέρετε τὸ Ἰνστιτοῦτον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχουν ἐκεῖ βιβλιοθῆκαι ἀρκεταί, ἐνῷ ἐν Ἀθήναις ὑπάρχουν ἄριστα κατηρτισμέναι βιβλιοθῆκαι: ἡ Ἐθνικὴ Βιβλιοθήκη, ἡ Βιβλιοθήκη τῆς Βουλῆς ὅπου ὑπάρχουν πολύτιμα ἀληθῆ βοηθήματα διὰ τοιούτου εἴδους ἐργασίας.

§57Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐνῷ βλέπω ὅτι πρόκειται νὰ δίδωνται πληροφορίαι καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τοὺς βουλευτὰς θὰ πάῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην;

§58Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Νὰ γράψητε νὰ σᾶς ἀπαντήσουν.

§59Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ φθάσῃ ἡ Ἑλλὰς μίαν ἡμέραν νὰ ἱδρύσῃ Ἰνστιτοῦτον καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἀλλαχοῦ ἀκόμη, σήμερον μὴ ἀφήσητε κατηργημένον διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἓν ἵδρυμα τὸ ὁποῖον εἶναι πολύτιμον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον καὶ τὸ ὁποῖον ὅλοι ἀνεγνωρίσατε ἀναγκαῖον καὶ τὸ ὁποῖον τοὐλάχιστον κατὰ τὸ παρὸν πρέπει νὰ ἔχῃ ἕδραν τὰς Ἀθήνας.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἐπανιδρύσεως τοῦ ὑπὸ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καταργηθέντος Ἑλληνικοῦ Ἰνστιτούτου Διεθνοῦς καὶ Ἀλλοδαποῦ Δικαίου».

§63Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ σημείου θὰ ἤθελα νὰ λάβω τὸν λόγον διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις: Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς ὑπεβλήθη ἡ πρότασις. Δὲν ἔχομεν τὴν διάθεσιν νὰ ἐπιμείνωμεν, διότι δὲν εἶναι ἡ ὥρα ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Μακρὸν χρόνον ἀπησχόλησε τὸ θέμα αὐτό. Ἕκαστος ἐξέθεσε τὰς ἀπόψεις του. Ἐκφράζομεν ἁπλῶς τὴν λύπην μας διότι παρὰ τὴν ἐπιμονήν μας διὰ μίαν εὐτυχῆ ἀπαρχὴν ἐνισχύσεως τοῦ πνευματικοῦ κέντρου τῆς Θεσσαλονίκης δὲν εὕρωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπήχησιν τὴν ὁποίαν προσεδοκῶμεν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἀναστολῆς τῆς διώξεως ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ ψηφίσματος καὶ τῶν περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας διατάξεων». Τὸν λόγον ἔχει ὁ εἰσηγητὴς κύριος Μ. Βαρβιτσιώτης.

§65Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Πρό τινος εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὴν ἐπιψήφισιν νομοθετήματος, ὅπερ ἔλαβε τὴν μορφὴν ψηφίσματος περὶ λήψεως ἐκτάκτων μέτρων, διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας τάξεως. Τὸ νομοθέτημα τοῦτο κατὰ μὲν τὰς οὐσιαστικὰς αὐτοῦ διατάξεις ἦτο, δύναταί τις εἰπεῖν, πιστὴ ἀντιγραφὴ τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, πλὴν ἐπουσιωδῶν τινων διαφορῶν, οὐσιωδῶν δὲ κατὰ τὰς διατάξεις τῆς ἐκδικάσεως τῶν ἀδικημάτων, ἤτοι τῶν κοινῶν δικονομικῶν διατάξεων. Διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν τῶν δικονομικῶν διεγράφετο ἡ ταχεῖα ἐκδίκασις τῶν ἀδικημάτων. Μόνον διὰ τῆς ταχείας ἐκδικάσεως καὶ ἐκτελέσεως τῶν ἐπιβαλλομένων ποινῶν, ἦτο δυνατὸν νὰ νοηθῇ λῆψις ἐκτάκτων μέτρων. Τὸ νομοθέτημα τοῦτο ἐν τῷ συνόλῳ του ἠκολούθησεν δύο γραμμάς. Ἡ μία γραμμὴ ἦτο αὐτὴ τὴν ὁποίαν προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα τῆς λήψεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων, διὰ τῆς ταχείας διαδικασίας. Ἀφ’ ἑτέρου ἠκολούθησεν καὶ μίαν γραμμὴν τὴν γραμμὴν τῆς ἐπιεικείας. Ὑπάρχουν διατάξεις ἐν τῷ ψηφίσματι ἐκείνῳ διὰ τοῦ ὁποίου καθιεροῦται ἀναστολὴ ἐκτελέσεως ποινῶν καὶ ἐκτελέσεως διώξεως διὰ παράνομον ὁπλοφορίαν. Ἐπίσης δὲ καὶ ἄλλη διάταξις διὰ τῆς ὁποίας τίθεται ἡ ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων τούτων τῶν διὰ τοῦ νομοθετήματος λαμβανομένων, κατόπιν ἐκδόσεως Βασιλικοῦ διατάγματος ἐκδιδομένου ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν ψηφίσματος ἐπεκτείνονται τὰ μέτρα τῆς ἐπιεικείας τὰ καθορισθέντα διὰ τοῦ ψηφίσματος τοῦ ἀρχικοῦ, δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ ἐπεκτείνῃ τὰ εὐεργετικὰ αὐτὰ μέτρα εἰς μίαν ἄλλην κατηγορίαν ἀτόμων ἀναγραφομένην ρητῶς ἐν τῷ ψηφίσματι καὶ εἰδικῶς ἀναφερομένων ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ περιορισμοὺς ἀναγραφομένους εἰς τὸ ἄρθρον 3. Ἑπομένως οὐσιαστικαὶ διατάξεις τοῦ ψηφίσματος τούτου εἶναι μόνον αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1, 3, καὶ 8 διατάξεις, ἐνῷ αἱ λοιπαὶ διατάξεις εἶναι καθαρῶς δικονομικαί, καθορίζουσαι τὸν τρόπον, καθ’ ὃν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον τοῦτο τῆς ἐπιεικείας. Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν ἐφαρμόζει ἤδη τὸ μέτρον τῆς ἀναστολῆς διώξεως ἀρξαμένης ἢ μή, ὡρισμένων κατηγοριῶν διωκομένων ἀτόμων. Θεωρῶ ἐπάναγκες ἐν προκειμένῳ νὰ εἴπω τοῦτο διὰ τοὺς ἀσχολουμένους ἐξ ὑμῶν εἰς τὴν νομικὴν ἐπιστήμην, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς ἀναστολῆς ἦτο ἄγνωστος εἰς τὸν Ποινικὸν Νόμον. Τὸ πρῶτον εἰσήχθη ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Δημητρακοπούλου κατὰ τὸ 1911 διὰ τοῦ νόμου ΓΩΓ καὶ διὰ τὴν ἀναστολὴν οὐχὶ διώξεως ἀλλ’ ἐκτελέσεως ποινῆς μικροεγκληματιῶν. Ὁ θεσμὸς οὕτω εἰσαχθεὶς ἦτο σύμφωνος πρὸς τὴν ἐπιστήμην διότι τότε παγίως εἶχε γίνει δεκτὸν ἐν τῷ Διεθνεῖ Δικαίῳ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀναστέλλωνται, μικροαδικημάτων ἡ ἔκτισις τῆς ποινῆς. Τὸ μέτρον τοῦτο ἦτο ἐπιβεβλημένον καὶ εἰς ἡμᾶς λόγῳ τῆς μορφῆς τῶν φυλακῶν μὴ οὔσης ἐκ τῆς ἐν αὐταῖς παραμονῆς καὶ μᾶς ἐδημιουργεῖτο ὁ καθ’ ὑποτροπὴν ἐγκληματίας. Ὁ θεσμὸς οὗτος, νομοθετηθεὶς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου Δημητρακοπούλου ἐπέπρωτο νὰ ἐπεκταθῇ λόγῳ τῆς ἐπακολουθησάσης ἀνωμάλου καταστάσεως, ὄχι μόνον εἰς τὴν ἀναστολὴν ἐκτίσεως ποινῆς μικροεγκληματιῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀναστολὴν διώξεως καὶ εἰς τὴν ἀναστολὴν ἐκτίσεως ποινῶν βαρυποινιτῶν, δηλαδὴ ἀνθρώπων καταδικασθέντων εἰς θάνατον. Οὕτω τὸ πρῶτον ἐψηφίσθη ὁ νόμος 811 τοῦ 1917 καὶ ἀπὸ τῆς περιόδου ταύτης ἔχομεν πλέον παγίως καθωρισμένην ἐν τῷ Ποινικῷ Δικαίῳ τὴν ἀρχὴν τῆς χορηγήσεως ἀναστολῆς οὐ μόνον διὰ τοὺς μικροεγκληματίας, ἀλλὰ διὰ πάσης φύσεως ἀδικήματα καὶ διώξεις καὶ ἐγκλημάτων οἱασδήποτε ποινῆς. Ἐν τῷ πλαισίῳ τούτῳ τῷ ἐπιστημονικῷ εὑρίσκεται ὄντως τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἀναστέλλεται ἁπλῶς ἡ δίωξις ὡρισμένων κατηγοριῶν ἀτόμων καὶ μάλιστα μὴ τελούντων ἐν προφυλακίσει καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Αἱ προϋποθέσεις αὗται εἶναι: «Νὰ μὴ ἔχουν καταδικασθῆ ... ...... (ἀναγινώσκει) ......». Οἱ περιορισμοὶ οὗτοι οἱ ἀναγραφόμενοι ἐν τῷ ψηφίσματι νομίζω ὅτι δικαιολογοῦν πλήρως τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τῆς ἀναστολῆς, δεδομένου ὅτι ἐκ τοῦ ὅλου πνεύματος καὶ κατὰ σαφῆ διατύπωσιν δὲν ἀφορᾷ τοὺς ἐν προφυλακίσει διατελοῦντας. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, διότι ἐκ τοῦ ὅλου ψηφίσματος ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ ἡ ἑρμηνεία ὅτι ἀπολαύουν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀναστολῆς καὶ οἱ ἐν προφυλακίσει διατελοῦντες. Κατὰ ρητὴν ὅμως δήλωσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης δὲν περιλαμβάνονται αὐτοί, ἀλλὰ τὸ μέτρον ἀφορᾷ μόνον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι αὐθορμήτως πρόκειται νὰ προσέλθουν, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἐπετυγχάνετο οὐδαμῶς ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός, εἰμὴ μόνον ἡ ἐνίσχυσις τῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων.

§66Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νὰ διατυπωθῇ εἰς τὸ κείμενον τοῦ νόμου.

§67Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ τοῦτο ἔχει σημασίαν, διότι εἶναι δήλωσις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Βάσει, λοιπόν, τῶν διατάξεων τούτων προτείνω τὴν παραδοχὴν τοῦ ψηφίσματος, δεδομένου ὅτι τὸ ψήφισμα τοῦτο, νομοτεχνικῶς, κατ’ ἐμὴν ἀντίληψιν, εἶναι ἄρτιον. Παρουσιάζει, δι’ ὅλους ἡμᾶς τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὴν δικηγορίαν μίαν πλήρη ἀρτιότητα, δὲν παρουσιάζει οὐδὲν τὸ κενόν. Προτείνω ὅθεν ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ψηφίσῃ τὸ ψήφισμα τοῦτο.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§69Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κομμουνιστικὸς μηχανισμὸς ἄριστα συγκεκροτημένος δὲν εἶναι εὔκολον οὔτε νὰ ἀντιμετωπισθῇ, οὔτε καὶ νὰ νεκρωθῇ εὐκόλως. Εἶναι ἀλήθεια, τὴν ὁποίαν πᾶς τις, εὐσυνείδητος κριτής, πρέπει νὰ ὁμολογήσῃ. Ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου, ἀπὸ τῆς ἀληθείας ταύτης, μέχρι τοῦ ἐπιπολαίου χειρισμοῦ τοῦ ζητήματος τῆς ἀσφαλείας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, μεγάλη, τεραστία, ἡ διαφορὰ ὑφίσταται, διότι ὀφείλει νὰ ὁμολογήσῃ πᾶς ἀντικειμενικὸς κριτὴς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπέτυχεν οἰκτρῶς εἰς τὸ ζήτημα τὸ σοβαρὸν τοῦτο ζήτημα τῆς ἀσφαλείας καὶ οὕτω — ἔχω τὸ θάρρος νὰ τὸ βροντοφωνήσω — ὑπὸ τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν καὶ σύνθεσίν της ἡ Κυβέρνησις ἀπεμακρύνθη τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὰ Κυβερνητικὰ Κόμματα, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς ἐνεφανίσθησαν πρὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ πλούσιες ὑποσχέσεις, μὲ μεγάλες ἐπαγγελίες. Ὑπεσχέθησαν ὅτι καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν θέλησιν ἔχωσι νὰ ἐπιβάλωσι τὴν τάξιν καὶ νὰ χαρίσωσι εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν ἀσφάλειαν. Ὁ ἀξιότιμος τῆς Κυβερνήσεως Πρόεδρος, ὅταν ἐνεφανίσθη κατὰ τὴν 1ην Συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ἐπανέλαβε, μὲ ἀδικαιολόγητον αὐτοπεποίθησιν, τὴν δήλωσιν καὶ τὴν ὑπόσχεσιν ταύτην, ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη παντάπασι νὰ συνδυάσῃ μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἀλλὰ παρ’ ὅλας τὰς ὑποσχέσεις, παρ’ ὅλας τὰς διαβεβαιώσεις, ἡ κατάστασις, ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας, ἐπεδεινοῦτο. Τοῦτο ἠνάγκασε τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ψήφισμα, τὸ ἀπὸ 16 Ἰουνίου 1946, διὰ τοῦ ὁποίου ἐλάμβανεν ἔκτακτα, σοβαρὰ καὶ δραστήρια μέτρα, μὲ τὴν ἐπανάληψιν καὶ πάλιν τῆς δηλώσεως ὅτι διὰ τῶν μέτρων τούτων θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταπνίξῃ, νὰ καταστείλῃ, τὴν ἀνταρσίαν καὶ νὰ ἐμπεδώσῃ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν. Ὑπεστηρίξαμεν τότε ὀρθῶς καὶ δικαίως, ὅτι δὲν εἶναι οἱ νόμοι ἡ αἰτία, ὅτι οἱ ὑπάρχοντες νόμοι ἦσαν ἱκανοὶ νὰ προστατεύσωσι τὸ Κράτος καὶ νὰ ἐπιβάλωσι τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν τάξιν ἀλλά, ὡς ὑπεστηρίξαμεν τότε, εἴχομεν ἀνάγκην προγράμματος, συστήματος, πνοῆς καὶ ὄχι προχείρου καὶ ἐπιπολαίου χειρισμοῦ, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐχειρίζετο καὶ ἀντεμετώπιζε τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων τούτων ἡ κατάστασις ἐπὶ τὸ τραγικώτερον, ἐπὶ τὰ χείρω, ἔβαινεν. Καὶ ἀποτόμως βλέπομεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ παλινῳδῇ καὶ νὰ παλινδρομῇ. Ἐγκαταλείπει ἤδη τὴν αὐστηρότητα μὲ τὴν ὁποίαν ἤλπισεν ὅτι θὰ ἐπαναφέρῃ τὴν τάξιν καὶ στρέφεται πρὸς τὴν ἐπιείκειαν, στρέφεται εἰς μέτρα ἐπιεικῆ καὶ μέτρα κατευνασμοῦ, ἐλπίζουσα κακῶς νὰ ἐπαναφέρῃ, διὰ τῶν μέτρων τούτων, τὴν τάξιν, τὴν γαλήνην καὶ τὴν ἡσυχίαν εἰς τὸν τόπον. Βλέπομεν, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐγκαταλείπῃ τὸ παλαιόν της πρόγραμμα, νὰ ἐγκαταλείπῃ τὴν αὐστηρότητα καὶ νὰ στρέφεται καὶ νὰ βαδίζῃ πρὸς τὴν ἐπιείκειαν. Ἀλλὰ διὰ τῶν μέτρων τούτων τῶν ἐπιεικῶν, τί δύναται νὰ ἐλπίσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ τί δύναται νὰ ἐλπίσῃ ἡ Βουλή; Πιστεύω ἀκραδάντως, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῶν μέτρων τούτων, εἶναι ὁ ἐξευτελισμός, εἶναι ἡ ταπείνωσις, εἶναι ἡ μείωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἐλέχθη, καὶ δικαίως, ἀπὸ συνάδελφον ἐν τῇ Κοινοβουλευτικῇ Ἐπιτροπῇ, ὅτι τείνει τίς τὴν χεῖρα καὶ παραχωρεῖ κάτι, ὅταν εἶναι δυνατὸς καὶ ἰσχυρός, ὅταν εἶναι κύριος τῆς καταστάσεως. Τότε ἀποτελεῖ τοῦτο γενναιοδωρίαν. Ἀλλ’ ὅταν εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ, ὡς νῦν συμβαίνει, ἡ παραχώρησις δὲν δύναται ἢ νὰ προκαλέσῃ τὸν ἐμπαιγμὸν καὶ τὴν εἰρωνείαν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς μειώσεως, ἐκτὸς τῆς ταπεινώσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ διὰ τῶν μέτρων τούτων ἡ Κυβέρνησις, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι καὶ ἄλλο χειρότερον ἀποτέλεσμα θὰ ἐπιφέρῃ, θὰ ἀποθρασύνῃ τοὺς κομμουνιστὰς καὶ θὰ ἀποθαρρύνῃ τοὺς ἐθνικιστάς. Ναί, θὰ ἀποθαρρυνθοῦν οἱ ἐθνικισταί, διακρίνοντες καὶ διαβλέποντες εἰς τὴν παλινωδίαν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἀδυναμίαν τοῦ Κράτους. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, κύριοι, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ ὑποχωρῇ πρὸ τοῦ ἀδίκου, νὰ δίδῃ τὴν χεῖρα, νὰ κύπτῃ τὸν αὐχένα πρὸ τῶν περιφρονητῶν τοῦ νόμου. Ἀλλ’ ἂς ἐξετάσωμεν, ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως, τὸ ζήτημα ποῖαι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου καὶ τί πρακτικὸν ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων τούτων τῶν ἐπιεικῶν, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ψηφίσματος. Ἐν πρώτοις, κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν ψηφίσματος, εἶναι νὰ πυκνώσῃ τὰς τάξεις τῶν κομμουνιστῶν μὲ σοβαρά, μαχητικά, δυναμικὰ στελέχη. Ἀλλά, ἐκτὸς αὐτοῦ, δύναται κανεὶς νὰ ἀποβλέψῃ εἰς πρακτικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφίσματος τούτου; Τὸ ψήφισμα ἀναστέλλει τὴν δίωξιν τῶν διωκομένων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἄρθρων 1, 2 καὶ 3 τοῦ Γʹ ψηφίσματος τῆς 18 Ἰουνίου. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, ἂν θελήσωμεν νὰ ἀναστείλωμεν τὴν δίωξιν μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι οὗτοι θὰ ἀπαρνηθῶσι τὴν κομμουνιστικὴν ἰδεολογίαν καὶ θὰ προσέλθωσιν εἰς τὰς τάξεις τῆς Πατρίδος, σᾶς ἐρωτῶ, κατὰ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ γίνῃ καὶ νὰ ἐπιτευχθῇ, ὅταν εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἀντάρτες εἰς τὰ βουνά, κατηγοροῦνται διὰ ἄλλας σοβαρωτέρας πράξεις καὶ ἐγκλήματα μὴ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ ψηφίσματος τῆς 18 Ἰουνίου, διὰ φόνους, διὰ ληστείας καὶ δι’ ἄλλα σοβαρώτατα ἐγκλήματα; Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διὰ τόσα καὶ τόσα ἐγκλήματα κατηγοροῦνται, εἴτε ὑπὸ μορφὴν αὐτουργίας, εἴτε ὑπὸ μορφὴν συστάσεως, εἴτε ὑπὸ μορφὴν συνεργίας, νὰ ἔλθωσι καὶ νὰ παρουσιασθῶσιν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Ἀρχάς; Ἀλλά, ἐκτὸς αὐτοῦ, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἀντιμετωπίζομεν, καθὼς εἶχον τὴν τιμὴν ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ λόγου μου νὰ εἴπω, μίαν ὠργανωμένην καὶ καλῶς πειθαρχημένην σπεῖραν καί, ἂν ὑπάρξῃ κανεὶς ἀπὸ αὐτούς, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχε τὴν διάθεσιν νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου καὶ νὰ προσέλθῃ, δὲν θὰ τοῦ εἶναι δυνατόν, διότι ἀπειλεῖται διὰ θανάτου. Ἑπομένως ὁ νόμος αὐτὸς δὲν θὰ ἐπιφέρῃ ἄλλο ἀποτέλεσμα εἰμὴ τὸν ἐξευτελισμὸν καὶ τὴν ταπείνωσιν τοῦ Κράτους, τὴν ἀποθράσυνσιν τῶν Κομμουνιστῶν καὶ τὴν ἀποθάρρυνσιν τῶν ἐθνικιστῶν.

§70Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐπιτρέπεται μίαν διακοπήν;

§71Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πολὺ εὐχαρίστως, κύριε συνάδελφε.

§72Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐλέχθη ὑπό τινων, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ ἐνισχύθησαν, διότι κατεδιώκοντο ὑπὸ τῆς Δεξιᾶς καὶ χωρὶς νὰ ἔχουν διαπράξει κανὲν ἔγκλημα, ἐπύκνωσαν τὰς συμμορίας ἐπὶ τῶν ὀρέων.

§73Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅ,τι ἄλλοι εἶπον.

§74Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἂν αὐτὸ εἶναι ἀληθές, ὅτι ὡρισμένα ἄτομα λόγῳ φόβου κατέφυγον εἰς τὰ ὄρη.....

§75Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§76Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν τὰ εἴπατε ὑμεῖς, ἐλέχθη ἐδῶ. Ἄν αὐτὸ εἶναι ἀληθές, πολὺ ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις λέγει εἰς αὐτούς: Ἐπανέλθετε, διότι δὲν ἔχετε τίποτε νὰ πάθετε καὶ ἀναλαμβάνω νὰ σᾶς προστατεύσω ἀκόμη, ἂν φοβῆσθε μήπως καταδιωχθῆτε. Αὐτοὶ προσερχόμενοι δὲν διατρέχουν κίνδυνον ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, διότι ἐγένετο δεκτόν, ὅτι δὲν εἶναι κομμουνισταί, ἀλλὰ ἐφοβήθησαν τὴν δῆθεν πίεσιν τῆς Δεξιᾶς, ἡ ὁποία δι’ ἐμὲ δὲν ὑπάρχει.

§77Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφε, νὰ μοῦ ἀπαντήσετε, πῶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ ἐγκαταλείψουν τὰ βουνὰ καὶ θὰ κατέλθουν, ὅταν ὁ κίνδυνος εἶναι σοβαρώτερος ἀπὸ τοὺς ἀντάρτες καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ Κράτος; Ξεύρετε μὲ ποῖον σύστημα ἐργάζονται οἱ κομμουνισταί; Ξεύρετε ποίας ἐκδικήσεις καὶ συνεπείας ὑφίστανται οἱ ἐγκαταλείποντες τὰς θέσεις των; Τοῦτο ἀκριβῶς ὑπεστήριξα ἐγώ.

§78Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Γνωρίζω, μάλιστα, καὶ τοῦτο, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ δὲν δρῶσι διότι κυβερνᾶ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἀλλὰ δρῶσιν ἔξωθεν ἐνισχυόμενοι καί, συνεπῶς, πλανώμεθα ἂν νομίζωμεν, ὅτι μία οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ὁπωσδήποτε συγκεκροτημένη, εἶναι δυνατὸν νὰ κατασυντρίψῃ τὸ κίνημα... Τὸ κίνημα ἔχει ἄλλην τὴν προέλευσιν, ἀγαπητὲ συνάδελφε.

§79Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον ὅτι ἡ κομμουνιστικὴ κίνησις στρέφεται κατὰ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἀλλὰ εἶπον, ὅτι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα δὲν ἐπέδειξε τὴν ἱκανότητα τὴν ἀπαιτουμένην, τὴν ἀνάλογον πρὸς τὰς περιστάσεις, καὶ δύναμαι νὰ κατηγορήσω, ὅπως καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ποὺ συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις, ἔπραξα καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ τονίσω, ὅτι εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ σοβαρόν, τῆς Ἀσφαλείας, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπέδειξε τὴν ἀνάλογον ἱκανότητα. Καὶ δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ μοῦ τὸ ἀμφισβητήσετε, διότι καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως, ὑπεστηρίχθη τοῦτο κατ’ ἐπανάληψιν. Ἀποφεύγω ἀπὸ χαρακτῆρος τὴν δημοκοπίαν καὶ τὰς δημοκοπικὰς ἐκφράσεις, ἐν τούτοις εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἀναγκάζομαι, κύριοι, νὰ κάμω μίαν ἔκκλησιν πρὸς ὑμᾶς καὶ νὰ σᾶς εἴπω: Πρὸς Θεοῦ, εἶναι ἔγκλημα, εἶναι ἀσέβεια ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι σκοτώνονται καθημερινῶς, εἶναι ἀσέβεια ἔναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐσκοτώθησαν σήμερον εἰς τὸ Σκρᾶ, ἐσκοτώθησαν διότι προήσπιζον τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Τάξιν, εἶναι ἀσέβεια, λέγω, ὅταν αὐτοὶ σκοτώνονται διὰ τὴν Πατρίδα, ἡμεῖς εἰς τοὺς φονεῖς των καὶ εἰς τοὺς ἐγκληματίας ἐν γένει, νὰ δίδωμεν ἀμνηστείας καὶ ἀναστολάς. (Χειροκροτήματα). Τάσσομαι, ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, πιστεύω, ὅτι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἀντίκειται καὶ εἰς τὰς ὑποσχέσεις καὶ τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις προδίδει τὴν νωπὴν ἐντολὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μαυρομιχάλης ἔχει τὸν λόγον.

§81Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω ὀλίγα σχετικῶς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ψηφίσματος. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς καμμίαν λεπτομέρειαν, ἀλλὰ θὰ ἐξετάσω μόνον τὴν ἀρχὴν τοῦ ψηφίσματος. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν περίοδον καθ’ ἣν ἐφηρμόσθη τὸ πρῶτον ψήφισμα τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὅπως γνωρίζετε κάλλιστα, ἤμην Ὑπουργὸς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καί, ἑπομένως, εἰς ἐμὲ ἀνετίθετο κατὰ μέγα μέρος ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τοῦ πρώτου ψηφίσματος καὶ ἡ ἐφαρμογή του. Ὁ στρατὸς ἀνέλαβε τὴν εὐθύνην τῆς διατηρήσεως τῆς Τάξεως, κατόπιν βεβαίως μιᾶς μικρᾶς κάμψεως, ἡ ὁποία εἶχε παρατηρηθῆ εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Καὶ ἐνεφανίσθη τότε μία ἀνάγκη νὰ δοθῇ εἰς τὸν Στρατὸν ἡ ἐξουσία νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἡ ἀποτυχία ἤ, μᾶλλον, ἡ μὴ ὁλοκλήρωσις τῆς ἐπιτυχίας, κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν, ὀφείλεται εἰς μερικοὺς οὐσιαστικοὺς λόγους. Ὁ οὐσιαστικώτερος λόγος, κατ’ ἐμέ, εἶναι, ὅτι δὲν ἐτέθη τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἐκτὸς νόμου.

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. (Χειροκροτήματα).

§83Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἐπίσης καθ’ ὅλην τὴν περίοδον αὐτὴν δὲν ἐφηρμόσθη ὁ Ποινικὸς νόμος, ὅπως λίαν δικαίως εἶπεν ὁ συνάδελφός μου ἐξ Ἀθηνῶν. Διότι πρέπει νὰ λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ἡ ἀτιμωρησία εἶναι ὁ χειρότερος σύμβουλος, καὶ δημιουργεῖ εἰς τοὺς κομμουνιστὰς τὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ, ὅτι, ὁ,τιδήποτε καὶ ἂν πράξουν, θὰ κατορθώσουν ἢ νὰ ἀμνηστευθοῦν ἢ νὰ ἀποφύγουν τὴν δικαίαν Νέμεσιν.

§84Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Διατὶ δὲν παρῃτεῖσθε, κύριε Ὑπουργέ, ἀφοῦ δὲν ἐφηρμόζοντο αὐτὰ ποὺ λέγετε;

§85Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Αὐτὸ τὸ ψήφισμα μοῦ ἐνεθύμισε δυσαρέστως τὴν Βάρκιζαν καὶ τὸν Λίβανον, καὶ ὁμολογῶ ὅτι, ἀπὸ ἀπόψεως ψυχολογικῆς, εἶναι ἀπολύτως ἐσφαλμένον. Λίαν δικαίως, εἷς ἐκ τῶν κυρίων εἰσηγητῶν, ὑπεστήριξεν ὅτι, θὰ ἀποθαρρύνῃ σημαντικῶς τοὺς ἐθνικόφρονας καὶ θὰ ἐνθαρρύνῃ τοὺς κομμουνιστάς. Ἐγώ, ὅμως, ἔχω νὰ παρατηρήσω τοῦτο: ὅτι ὁ Στρατὸς ἔκαμε ἀπολύτως τὸ καθῆκον του καὶ ἐπεβλήθη εἰς τοὺς κομμουνιστάς, διότι λάβετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι εἰς τὰς δυσχερεστάτας αὐτὰς στιγμὰς κατὰ τὰς ὁποίας καὶ οἱ δυνάμεις τοῦ Στρατοῦ δὲν ἦσαν ἐπαρκεῖς ὅσον ἔπρεπεν, ὁ Στρατὸς κατώρθωσε νὰ ἐπιβληθῇ ἀπολύτως καὶ διέλυσε τὰ κέντρα τῶν κομμουνιστῶν, ἀλλὰ φυσικὰ δὲν ἠδύνατο νὰ ἐξολοθρεύσῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὰς δυνάμεις αὐτῶν. Ἀλλ’ ἀπὸ ἀπόψεως πρακτικῆς ἐξετάζων τὸ ψήφισμα, λέγω τοῦτο: Ὅτι τὸ ψήφισμα τοῦτο εἶναι ἄκαιρον, διότι ὅπως ξεύρετε καλύτερον ἀπὸ μένα, τὸ ἰδεῶδες ἑνὸς Στρατηγοῦ εἶναι νὰ κατορθώσῃ ὅταν ἡττᾶται, νὰ τοῦ δίδεται ὁ καιρὸς ὥστε νὰ ἀνασυντάσσεται, φοβοῦμαι δὲ ὅτι ὁ κομμουνισμός, ἐπαφιέμενος νὰ παραδώσῃ τὰ ὅπλα καὶ μάλιστα ἐν καιρῷ χειμῶνος, διότι πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ὁ χειμὼν εἶναι ἀπολύτως ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, δὲν ἔχει παρὰ νὰ κερδίσῃ ἐκ τούτου.

§86ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἔχομεν τὴν ἰδίαν γνώμην.

§87Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Σεῖς ἔχετε ἀντίθετον γνώμην. Ἐγὼ ἔχω αὐτὴν τὴν γνώμην.

§88Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ὁ χειμὼν εἶναι ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν, ὄχι ὅμως τῶν κομμουνιστῶν.

§89Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἐγὼ δὲν κάμω διαχωρισμόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ὁ χειμὼν εἶναι ἐναντίον των καὶ ἀκριβῶς ἡ δίωξις ἔπρεπε νὰ γίνῃ τώρα τὸν χειμῶνα, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ἑτοιμασθοῦν διὰ τὴν ἄνοιξιν, ὅπου ὁ ρόλος των θὰ εἶναι εὐκολώτερος, ἀπολύτως εὐκολώτερος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, ὅμως, παρατηρῶ εἶναι τὸ ἑξῆς· ὅτι ὑπάρχει μία τάσις ἐκ μέρους τῶν Συμμάχων μας, οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦν ἀπολύτως τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλλάδος, καὶ οἱ ὁποῖοι διὰ λόγους ἰδικούς των, ἴσως διότι θέλουν νὰ παρακάμψουν μερικὰς διαφορὰς τὰς ὁποίας ἔχουν μεταξύ των, προσπαθοῦν πάντοτε νὰ ἐπιβάλλουν τοιούτου εἴδους λύσεις. Αἱ λύσεις αὐταὶ κάποτε μᾶς ἐμφανίζονται ὑπὸ ἕνα τύπον, κάποτε ὑπὸ ἄλλον τύπον ἐδῶ πέρα. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ παρατηρήσω, εἶναι ὅτι οἱαδήποτε οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις καὶ ἂν μᾶς δοθῇ — καὶ εἶναι πιθανὸν νὰ μᾶς δοθῇ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις — ὑπὸ τὰς παρούσας περιστάσεις καὶ μὲ τὴν ὑπάρχουσαν ἀναρχίαν, θὰ εἶναι ἀπολύτως ματαία, διότι πρῶτα–πρῶτα πρέπει νὰ ἀποφασίσωμεν νὰ βάλωμε τάξι εἰς τὸ σπίτι μας καὶ κατόπιν νὰ μᾶς ἐνισχύσουν οἰκονομικῶς.

§90Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Μπράβο.

§91Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἄλλως ἡ ἐνίσχυσις θὰ εἶναι ἐντελῶς ἄσκοπος. Ἐπίσης ἔχω νὰ παρατηρήσω τοῦτο· ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα ὑπερβολικῶς ἀπαισιόδοξοι. Ἔχομεν μίαν τάσιν καὶ ἐν γένει τοῦτο τὸ παρετήρησα εἰς στιγμὰς νευρικότητος ὅπως ἡ σημερινή, νὰ βλέπωμεν τὰ πράγματα πάντοτε ἐπὶ τὸ ὑπερβολικώτερον. Ἐγὼ συνιστῶ θερμῶς εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτάς, μὲ τοὺς ὁποίους ἦλθον εἰς ἐπαφὴν πολλάκις συνεπείᾳ πραγμάτων τὰ ὁποῖα τοὺς ἐνδιέφερον, νὰ ἔχουν τὴν ψυχραιμίαν νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰ πράγματα, διότι ἡ νευρικότης δὲν ὠφελεῖ. Πρέπει ἀπαραιτήτως ὅλοι μας νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν ὅπως πρέπει, νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν μετὰ θάρρους, μετὰ πίστεως, πρὸ παντὸς καὶ νὰ πιστεύσωμεν ἀπολύτως ὅτι θὰ ἐπιβληθῶμεν καὶ θὰ εἴμεθα οἱ νικηταὶ εἰς τὸ τέλος. Μὲ τὴν πίστιν αὐτήν, ἔχω τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ κερδίσωμεν τὸ παιχνίδι μας ἐξ ὁλοκλήρου. (Χειροκροτήματα).

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§93Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Πολλοὶ εἶναι οἱ παράγοντες καὶ πολλοὶ εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι, κύριοι βουλευταί, τῆς σημερινῆς καταστάσεως, ἀλλά, νομίζω, ὅτι δύο βασικὰ αἴτια εἶναι ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ ἀποδοθῇ ἐν γενικωτάταις γραμμαῖς ἡ ἐξέλιξις εἰς τὸ σημεῖον τὸ σημερινὸν τῆς ἐσωτερικῆς καταστάσεως. Τὸ ἕνα εἶναι ὁ ἀνατρεπτικὸς ἀγὼν τοῦ κομμουνισμοῦ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀγῶνος συμπτωματικοῦ. Πρόκειται περὶ ἀγῶνος συστηματικοῦ, περὶ ἀγῶνος προγραμματικοῦ. Πρόκειται περὶ ἀγῶνος ἀνατρεπτικοῦ μὲ ὡρισμένους ἀντικειμενικοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους δὲν πρόκειται βέβαια οὔτε μέτρα κατευνασμοῦ, οὔτε μέτρα ἐπιεικείας, οὔτε συστάσεις, οὔτε παραινέσεις νὰ ἐπηρεάσουν. Ὁ ἐπαναστατικὸς κομμουνισμὸς διεξάγει ἕναν παγκόσμιον ἀγῶνα μὲ ὡρισμένους σκοποὺς καὶ γνωρίζομεν ἀπὸ τὴν μέχρι σήμερον τακτικήν του ὅτι δὲν τοῦ λείπει οὔτε ἡ στρατηγική, ἡ ὁποία ἔχει πάντοτε σαφεῖς ἀντικειμενικοὺς σκοπούς, οὔτε ἡ τακτικὴ ἡ ὁποία εἶναι πάντοτε προσαρμοσμένη πρὸς τὰς ἑκάστοτε κατὰ τόπον καὶ χρόνον περιστάσεις. Ὅλα τὰ εἰς τὸ παρελθὸν «Λαϊκὰ Μέτωπα», ὅλα τὰ «Παλλαϊκὰ Μέτωπα», ὅλα τὰ κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ πολέμου «Ἀπελευθερωτικὰ Μέτωπα» καὶ οἱ «Ἀπελευθερωτικοὶ Στρατοί», ὅλα αὐτὰ ἦσαν ἕνα καμουφλάρισμα. Δὲν ἦσαν τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν τοὺς ἐπέβαλλεν ὁ χρόνος καὶ ὁ τόπος εἰς τὴν κατὰ τὰς περιστάσεις δρᾶσιν. Καὶ τυπικῶς καὶ χρονικῶς ἡ τακτικὴ ἐπιβάλλει σήμερον εἰς τὸν κομμουνισμὸν τὴν ὀξύτητα εἰς τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀνατρεπτικοῦ ἀγῶνος εἰς τὴν Ἑλλάδα. Λοιπὸν νομίζω ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ αἴτια τῆς σημερινῆς καταστάσεως, δὲν πρέπει νὰ τὸ παραγνωρίζωμεν, εἶναι ἀναμφισβητήτως ὁ προγραμματικὸς ἀγὼν τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ συστηματικὸς ἀγὼν τῆς ἀνατροπῆς. Ἀλλὰ ἕνα ἐξ ἴσου βασικὸν αἴτιον εἶναι ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει τελείως συντριβῆ, κυριολεκτικῶς συντριβῆ, κάθε ἔννοια Κράτους, κάθε ἔννοια δικαίου, κάθε ἔννοια κρατικῆς ἐξουσίας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ κατοχή, ἡ Μέση Ἀνατολή, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ αἱ μεταπελευθερωτικαὶ Κυβερνήσεις, εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν, διότι ἀντὶ ἀμέσως, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν νὰ ὑπάρξῃ κοινὴ καὶ σύντονος προσπάθεια ἰδιαίτατα μετὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν ἀπὸ τὰ ἐρείπια νὰ ἀποκαταστήσωμεν μίαν τοὐλάχιστον στοιχειώδη ἔννοιαν τοῦ Κράτους, ἐλήφθησαν μέτρα καὶ ἔγιναν ἐνέργειαι τοιαῦται, αἱ ὁποῖαι εὗρον τὸ ἀποκορύφωμά των εἰς τὴν πρὸ τῶν ἐκλογῶν τελευταίαν Κυβέρνησιν, αἱ ὁποῖαι συνέτριψαν κάθε ἰδέαν Κράτους καὶ διέλυσαν κάθε ἔννοιαν κρατικῆς ἐξουσίας.

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι παρελθοντολογία, κύριε συνάδελφε.

§95Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὅταν πρόκειται νὰ κρίνετε μίαν κατάστασιν, εἶναι σφάλμα νὰ κρίνετε μὲ τὰ σημερινὰ μόνον γεγονότα. Τὰ γεγονότα ἔχουν μίαν ἀλληλουχίαν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀνασκοπῇ κανεὶς διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ καταλήξῃ εἰς ἀσφαλῆ συμπεράσματα, κύριε συνάδελφε.

§96Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὸ παρὸν εἶναι τέκνον τοῦ παρελθόντος.

§97Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἶναι λοιπὸν ἀναμφισβήτητον, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐὰν ἠθέλομεν νὰ ἀναζητήσωμεν ὑπευθύνους, θὰ ἔπρεπε, πάλιν παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην τοῦ κ. συναδέλφου, νὰ ἀνατρέξωμεν καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ νομίζω ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν θὰ ἀνεύρωμεν καὶ τοὺς κυρίως ὑπευθύνους. Ἀλλὰ λέγων ταῦτα, δὲν δύναμαι νὰ μὴ τονίσω καὶ τοῦτο, ὅτι μία ἐκ τῶν πρωτίστων ἐπαγγελιῶν πρὸς τὸν λαὸν τῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ὑπῆρξεν ὅτι ἓν ἐκ τῶν πρώτων μελημάτων των, θὰ ἦτο ἡ ἀποκατάστασις πρὸ παντὸς τοῦ Κράτους, ἡ ἀποκατάστασις τῆς κρατικῆς δυνάμεως καὶ τῆς κρατικῆς ἐξουσίας, ἡ ἐπιβολὴ κυρώσεων, ἡ ἀποκατάστασις καὶ πάλιν τῆς ἐννοίας τοῦ δικαίου, καὶ νομίζω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἀνέδραμεν καὶ ὅταν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἦλθον τὰ ἔκτακτα μέτρα, ἐψηφίσθησαν προθύμως ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι ἠθέλησεν ἡ Βουλὴ νὰ δώσῃ ὅλα τὰ μέσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὸ κράτος τοῦ νόμου, διὰ νὰ ἐπιβάλῃ πάλι τὸν σεβασμὸν τῶν πολιτῶν εἰς τὸν νόμον καὶ διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ πολίτου πρὸς τὸ Κράτος. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι, ὅτι ἡ σημερινὴ ἐξέλιξις τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, ἡ σημερινὴ ἐξέλιξις τῆς καταστάσεως ἀπὸ ἀπόψεως τάξεως καὶ ἀσφαλείας, θὰ ἦτο σφάλμα ἐὰν ἐχαρακτηρίζετο ὡς μόνον καθαρῶς ἐνδοελληνικὸν καὶ ἐσωτερικὸν ζήτημα. Ἀναμφισβητήτως, κύριοι βουλευταί, ἡ σημερινὴ κατάστασις εἰς τὴν Ἑλλάδα πρέπει, κατὰ τὴν γνώμην μου, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἀσφαλῆ συμπεράσματα, νὰ κριθῇ ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς γενικωτέρας παγκοσμίου καταστάσεως, καὶ ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν δύναμαι ἐὰν θέλω νὰ εἶμαι ἀντικειμενικός, νὰ ἀποδίδω εὐθύνας μόνον εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ὅ,τι ἐγένοντο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἄστοχοι ἐνέργειαι, ὅ,τι ἐγένοντο παραλείψεις αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ οὐδεὶς καλῆς πίστεως συζητητὴς δύναται νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ, ἀλλὰ τὸ νὰ θέλωμεν νὰ ἐπιρρίπτωμεν ὁλόκληρον τὴν εὐθύνην καὶ ὅλον τὸ βάρος τῆς σημερινῆς καταστάσεως, μόνον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο σφάλμα. Ἀλλά, κύριοι, σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς νέας ἐκδηλώσεως νέων μέτρων Κυβερνητικῶν. Τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι προώρισται νὰ ὑπηρετήσῃ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει. Δὲν μὲ ἐμπνέει καμμία ἀδιαλλαξία εἰς τὰς σκέψεις μου καὶ εἰς τὰς κρίσεις μου, ἀλλὰ εἶμαι προσκεκολλημένος εἰς μίαν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν εἰλικρινῶς πιστεύω ὅτι μόνον ἡ προσπάθεια διὰ τὴν ἐμπέδωσιν καὶ πάλιν τῆς ἐννοίας τοῦ νόμου, μόνον ἡ προσπάθεια καὶ κάθε μέτρον ποὺ τείνει διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ πολίτου εἰς τὸ Κράτος, μόνον αὐτὴ εἶναι δυνατὸν εἰς τὰ πλαίσια πάντοτε τῶν σημερινῶν δυνατοτήτων νὰ ἔχῃ καρποφόρα ἀποτελέσματα. Τὸ σημερινὸν ψήφισμα δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνα ἀκόμη τραῦμα κατὰ πάσης ἐννοίας Κράτους καὶ κρατικῆς ἐξουσίας, διότι ἔρχεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, τρεῖς μόνον μῆνας μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν, καὶ ἀναστέλλει τὴν δίωξιν ἀκριβῶς ἐκείνων τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει νὰ διώξῃ μὲ τὰ ἔκτακτα μέτρα τῆς δημοσίας τάξεως. Καὶ λέγω καὶ ὑποστηρίζω ὅτι θὰ ἔχουν ἀντίθετα τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ ἀποτελέσματα, διότι ἂν δεχθῶμεν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ὑπάρχει ἀριθμὸς παραπλανηθέντων εἰς τὰ βουνά, μὴ νομίζετε ὅτι μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, αὐτοὶ οἱ παραπλανηθέντες πρόκειται νὰ ἐπανέλθουν ἡσύχως εἰς τὰ χωρία των. Αὐτοὶ οἱ ἴδιοι διατελοῦν, κύριοι βουλευταί, ὑπὸ τὴν σωματικὴν καὶ ψυχολογικὴν βίαν τῶν ὀργανωτῶν τῆς συμμορίας καὶ ἂν θέλουν νὰ φύγουν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ φύγουν. Τὸ ψήφισμα δὲ αὐτὸ δὲν κάμει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐπαληθεύῃ τὰς κομμουνιστικὰς ἐπαγγελίας πρὸς αὐτούς, ὅταν τοὺς παρέσυρον εἰς τὰ βουνά: «Ἐλᾶτε καὶ δὲν θὰ πάθετε τίποτε, τοὺς ἔλεγον, θὰ ἔλθῃ τὸ ἴδιον Κράτος νὰ σᾶς προστατεύσῃ. Σᾶς καταδικάζουν εἰς θάνατον. Ἔρχεται ἕνας νόμος καὶ σᾶς ἀπαλλάσσει. Σᾶς βάζουν εἰς τὴν φυλακήν, νέος νόμος σᾶς ἀπελευθερώνει. Ζητοῦνε τὴν αὐστηρὰν δίωξίν σας, συνιστῶνται Στρατοδικεῖα, λαμβάνονται ἔκτακτα μέτρα μὴν ἀνησυχῆτε. Ἐλᾶτε μαζύ μας, δὲν ἔχετε νὰ πάθετε τίποτε. Θὰ γυρίσετε πάλιν ἥσυχοι στὸ σπίτι σας». Αὐτὰ τοὺς λέγει τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Δι’ αὐτό, κύριοι, ἐπιμένω καὶ λέγω ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι, μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα, πρόκειται νὰ προσελκύσῃ πάλιν εἰς τὸν ἥσυχον βίον πολίτας τυχὸν παραπλανηθέντας καὶ εὑρισκομένους σήμερον εἰς τὰ βουνά, πλανᾶται· νομίζω ὅτι δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχῃ. Ἀλλ’ ἀντιθέτως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτύχῃ εἶναι νὰ δώσῃ περισσότερον κῦρος καὶ περισσοτέραν πεποίθησιν εἰς τοὺς λόγους τοῦ κομμουνιστικοῦ καθοδηγητοῦ. Αὐτάς, κύριοι βουλευταί, ἐν ὀλίγοις τὰς ἀντιρρήσεις εἶχον, καὶ εἶχον ὑποχρέωσιν σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς νὰ τὰς διατυπώσω ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀλλ’ ἔχω ἐξ ἴσου τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προσθέσω τοῦτο· ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὑπευθύνως χειρίζεται τὰ θέματα ταῦτα, συνδέει τὸ ψήφισμα τοῦτο πρὸς τὴν πολιτικήν της θέσιν, δὲν νομίζω ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα διὰ τῆς ψήφου μου νὰ ἀνατρέψω σήμερον τὴν Κυβέρνησιν, ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις. Κατ’ ἀκολουθίαν ὑποστηρίζω ὅτι, ὅπως καὶ προκειμένου περὶ τῶν ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν, ἀνεξαρτήτως τῶν ἀντιρρήσεων, αἱ ὁποῖαι τότε ὑπῆρξαν, ἡ Κυβέρνησις ἐνισχύθη εἰς τὸ νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ, ἔχομεν ἐξ ἴσου ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ἐνισχύσωμεν, ἐὰν νομίζῃ ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου πρόκειται νὰ ἐπιφέρῃ κατευνασμὸν καὶ πρόκειται νὰ προωθήσῃ τὴν προσπάθειάν της διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως. Ἀλλὰ τὴν προειδοποιοῦμεν ἐγκαίρως, ὅτι θὰ ἔχῃ ἀπολύτως ἀντίθετα τῶν προσδοκομένων ἀποτελέσματα. Ἐὰν ἐκρίνετο ὅτι μέτρα κατευνασμοῦ, ἢ μέτρα ἐπιεικείας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐγὼ ἀπολύτως ἀποκρούω, ἔδει νὰ ληφθοῦν σήμερον, τότε ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἐνδεικνυομένη Κυβέρνησις, διὰ νὰ τὰ λάβῃ τὰ μέτρα ταῦτα, θὰ ἦτο μόνον ἡ Κυβέρνησις ἐθνικῆς ἑνώσεως, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ τοὐλάχιστον ἡ πεποίθησις, ἡ ὁποία θὰ ὑπῆρχε καὶ θὰ ἐμπεδοῦτο ἐξαγγελλομένη ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον ἡνωμένον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ τελευταία μας λέξις, κύριοι, ἡ τελευταία πλέον παραχώρησις, ποὺ κάμει τὸ Κράτος, καὶ ὅτι μετὰ τὴν πάροδον τοῦ μηνὸς θὰ ὑπάρξῃ πραγματικὴ ἄνευ ἐπιφυλάξεων, ἄνευ παλινωδιῶν ἡ ἐπιβολὴ τοῦ Κράτους τοῦ νόμου. Δὲν ἀρνοῦμαι, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα εἶναι ἀναμφισβητήτως ἀπόρροια κακῆς ἐκτιμήσεως καὶ ἐσωτερικῶς τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ παραγνωρίσω ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα εἶναι καὶ συνέπεια τῆς κακῆς ἐκτιμήσεως ποὺ γίνεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τῶν ἑλληνικῶν πραγμάτων. Ἐλέχθησαν τόσον πολλὰ καὶ εἰς τὸν τύπον καὶ ἀπὸ ἐγκύρους προσωπικότητας, περὶ τοῦ διεθνοῦς κλίματος καὶ τοῦ διεθνοῦς χρώματος, ὥστε δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη, ἢ καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι καὶ σκόπιμον, νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀλλά, πρὶν κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα, θὰ ἤθελα τοῦτο νὰ τονίσω, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ σήμερον ἓν διεθνὲς κλῖμα καὶ ἓν διεθνὲς χρῶμα, ὑπὸ τὸ ὁποῖον κύπτει ἡ Ἑλλάς, πρὸ ἑξαετίας, τὸ 1940, ὑπῆρχε καὶ τότε ἓν διεθνὲς κλῖμα καὶ ἓν διεθνὲς χρῶμα. Ἦτο τὸ κλῖμα τῆς παντοδυναμίας τοῦ ἄξονος ὑπὸ τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ Εὐρώπη ἔτρεμε, τῶν μηχανοκινήτων ὀρδῶν τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Μουσσολίνι καὶ τὸ μαῦρο χρῶμα τῶν Ἔς–Ἔς ἐσκέπαζεν ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην, ἀλλὰ τότε ὑπῆρξε καὶ κλῖμα ἑλληνικὸν καὶ χρῶμα ἑλληνικόν, τὸ ὁποῖον ἐφώτισε τὸν κόσμον ὁλόκληρον. (Χειροκροτήματα). Νομίζω ὅτι δικαιούμεθα νὰ ἀξιώσωμεν νὰ γίνῃ κάποια ἐντονωτέρα, κάποια πλέον συστηματικὴ προσπάθεια ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ τὸν πολιτικὸν κόσμον ὁλόκληρον, διὰ νὰ ὑπάρξῃ καὶ σήμερον ἑλληνικὸν κλῖμα καὶ χρῶμα ἑλληνικόν, ποὺ θὰ φωτίσῃ καὶ πάλιν τὸν κόσμον ὅλον. (Χειροκροτήματα).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Δαρβέρης ἔχει τὸν λόγον.

§99Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ψηφίσματος, εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ἐκθέσω τὴν κατάστασιν ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ἐμφανίζεται σήμερον. Τραγικωτέρα διὰ τὴν ἑλληνικὴν Πατρίδα μας περίπτωσις, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μετὰ τὴν διαβεβαίωσιν τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν καὶ μετὰ τὰς χθεσινὰς διαβεβαιώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ὁ Στρατὸς ἐπῆρε πλέον τὴν πρωτοβουλίαν ἀπολύτως, καὶ ὅτι κυριαρχεῖ καὶ ἐπιβάλλει τὸ κράτος τοῦ νόμου ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν, ἔρχονται σήμερον τὰ γεγονότα διὰ τῆς ἐφημερίδος, ἡ ὁποία δημοσιεύει πάντοτε ἐξηκριβωμένας πληροφορίας, χωρὶς νὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου τὰ ἐπίσημα κείμενα, ὅτι πανικὸς κατέλαβε τοὺς πάντας καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία κατέφυγεν εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ἐλᾶτε, κύριοι, ἐδῶ διότι ὑπάρχει ὁ κίνδυνος τοῦ Βελουχιώτη ἢ δὲν ξεύρω τίνος ἄλλου. Κύριοι, ἡ κατάστασις εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα εἶναι τραγική. Ὅποιος θέλει καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ δι’ οἱονδήποτε λόγον νὰ τὴν ἀποκρύπτῃ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διαπράττει ἔγκλημα ἐσχάτης προδοσίας. (Χειροκροτήματα). Ἔχομεν, κύριοι, ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν αὐτὴν ὅπως πράγματι ἐμφανίζεται καὶ ὄχι μὲ διαφόρους ἀμφιβολίας καὶ συγκεκαλυμμένα τεχνάσματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξυπηρετοῦν οὔτε τὴν πραγματικότητα, οὔτε τὴν ἐφαρμογὴν τῆς τάξεως. Κύριοι, δὲν εἶναι σχῆμα λόγου, πιστεύω ἀπολύτως ὅτι οὐδεμία ἠθικὴ ἐνίσχυσις ἐκ μέρους τῶν μεγάλων μας συμμάχων καὶ οὐδεμία ἄλλη ἐνίσχυσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς θέσῃ εἰς μίαν γραμμὴν προόδου, ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ἐξασφαλίσωμεν τὴν τάξιν διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον. Δεδομένου ὅτι μᾶς δίδουν ὅσα χρήματα θέλομεν, τί θὰ τὰ κάμωμεν, ἐφ’ ὅσον δὲν δημιουργοῦμε παραγωγήν; Καὶ πῶς θὰ τὴν δημιουργήσωμεν τὴν παραγωγήν, ὅταν ἡ ὕπαιθρος ἔχῃ καταληφθῆ ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας; Καὶ κατὰ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ καλλιέργεια, ἡ σπορὰ, ὁ θερισμός, ἡ κτηνοτροφία νὰ λάβῃ κάποιαν ὑπόστασιν καὶ νὰ ἀναπληρώσωμεν ὅλας τὰς ἐλλείψεις, τὰς ὁποίας μᾶς ἀφῆκεν ὁ μακροχρόνιος πόλεμος; Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀναστηλώσωμεν τὰ σπίτια μας, ὅταν ὁλόκληρα χωριά, ἐγκαταλειφθέντα τώρα ἀπὸ τὸν Στρατὸν, καίοντα ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας; Κύριοι, ἔχω ὑπ’ ὄψιν ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον εἶναι βαρυτάτης σημασίας καὶ τοῦ ὁποίου ἀναλαμβάνω ἐγὼ προσωπικῶς τὴν εὐθύνην. Πρώην ὑπουργός, ἐκ τῆς περιφερείας Βόλου, μὲ ἐβεβαίωσε περὶ τοῦ ἑξῆς συγκεκριμένου γεγονότος, ἐκτιμήσατέ το δεόντως καὶ θὰ καταλάβετε ποῦ ἀγόμεθα αὔριον ἢ μεθαύριον. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι εἰς ἕνα χωριὸ εἰσῆλθεν ἕνα ἰσχυρότατον ἀπόσπασμα στρατοῦ, ἀλλὰ προηγουμένως εἰς τὸ ἴδιο χωριὸ ἦσαν ἀντάρται. Τοὺς ἀντάρτας αὐτοὺς δὲν τοὺς κατέδωκαν οἱ χωρικοὶ εἰς τὸ ἀπόσπασμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἐτροφοδότησαν ἐπαρκῶς. Διατί; Διότι τοὺς ἐμπνέεται ἡ ἀπόλυτος δυσπιστία πρὸς τὴν ἀσφάλειαν, τὴν ὁποίαν δικαιοῦνται νὰ ἀξιώσουν ἀπὸ τὸ Κράτος, διότι φοβοῦνται ὅτι ἐὰν τοὺς καταδώσουν, θὰ πᾶνε αὔριον αὐτοὶ νὰ τοὺς κατακρεουργήσουν, μὴ προστατευόμενοι ἐπαρκῶς. Καὶ τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι ἤρχισε μεταξὺ τῶν ἀνταρτῶν καὶ τῶν χωρικῶν νὰ διεξάγεται μία συνεννόησις εἰς βάρος τῆς κρατικῆς ὑποστάσεως. Καὶ τότε ποῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀχθῶσι τὰ πράγματα; Ἐδῶ, κύριοι, ἔχομεν ἕνα γεγονός, διατί θέλετε νὰ παραβλέψετε καὶ νὰ τὸ παρακάμψετε; Ἐσκοτώθηκεν ἕνας Ταγματάρχης, ἕνας Λοχαγὸς καὶ ἕνας λόχος ὁλόκληρος. Διὰ ποῖον λόγον αἱ θυσίαι αὐταί; Εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν ἢ νὰ ἀποσιωπηθοῦν; Ἕνας ἄλλος λόχος, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ πάῃ πρὸς ἐνίσχυσιν, παρημποδίσθη. Αὐτὰ σᾶς τὰ λέγουν τὰ ἐπίσημα κείμενα τὰ σημερινά, καὶ σᾶς ἐρωτῶ. Ὅταν τοιαύτην ἔκτασιν λαμβάνουν αἱ ἐπιθέσεις τῶν ἀνταρτῶν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ἂν εἰσέρχωνται εἴτε ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἴτε ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ, δυνάμεθα πλέον νὰ εἴπωμεν ὅτι εἴμεθα κύριοι τῆς καταστάσεως; Ἀλλὰ νὰ ἴδωμεν καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα. Περιορίζονται σήμερον οἱ ἀντάρται ἐντὸς τῶν χωρίων, ἐντὸς τῆς ὑπαίθρου; Προχθὲς ἐφόνευσαν ἐν μέσῃ Θεσσαλονίκῃ ἕνα ὑπομοίραρχον τῆς ἀσφαλείας, ἐντὸς τοῦ κεντρικωτέρου καφενείου διὰ χειροβομβίδων καὶ ἐτραυμάτισαν ἀρκετοὺς καὶ αἱ χειροβομβίδες αὐταὶ εἶναι γνωστὸν πόθεν προέρχονται, διότι ἔχουν ὅλαι ὡρισμένην ἐπιγραφὴν καὶ προέλευσιν. Σᾶς ἐρωτῶ· ὅταν τοιαῦτα γεγονότα διαδραματίζονται, εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ δεχθῶμεν ὅτι ὑπάρχει ἴχνος ἀσφαλείας, εἴτε εἰς τὰς πόλεις, εἴτε εἰς τὰ χωριά, εἴτε ὁπουδήποτε; Κύριοι, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι εἶναι φυσικώτατον πολλοὶ καλοὶ ἀξιωματικοὶ νὰ μὴν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχουν εἰς ἕνα ἀνταρτικὸν ἀγῶνα, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν ἄριστα νὰ πολεμήσουν κατὰ τοῦ ἐχθροῦ ἐν πολέμῳ. Διατὶ λοιπὸν δὲν δεχόμεθα ὅτι ἐκεῖνοι εἰς τοὺς ὁποίους ἀνετέθη ἡ τήρησις τῆς τάξεως, ἅπαξ ἅπαντες ἀπέτυχον ἀπὸ τῶν διοικούντων τμήματα ἀξιωματικῶν, μέχρι Σωματάρχου καὶ Ὑπουργοῦ; Καὶ ὅταν ἀπέτυχον κατὰ ποῖον τρόπον θέλετε νὰ ἐφαρμοσθῶσι τὰ Α ἢ Β μέτρα διὰ νὰ περιφρουρηθῇ ἡ τάξις; Δὲν θὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ παρελθόν, ἐγὼ λαμβάνω τὴν πραγματικότητα καὶ θὰ περιορισθῶ εἰς τὰ γεγονότα τῆς τάξεως ἐν Ἑλλάδι, καὶ πρὸ παντὸς ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀρχήν. Κύριοι, ἔχω τὸ δικαίωμα καὶ ἔχω μίαν ἀξίωσιν, νὰ δοθῇ προσοχὴ εἰς τοὺς λόγους μου, διότι, προεῖπον, τὰ ἀποτελέσματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα συμβαίνουν σήμερα καὶ κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον ἐγὼ καὶ πολλοὶ ἄλλοι συνάδελφοι τὰ προείπομεν, διατὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, διὰ νὰ προλάβῃ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα μαστίζουν τὴν Χώραν κατὰ τὸν ἀνηλεέστερον τρόπον; Εἶναι γνωστὰ τὰ γεγονότα, εἶναι καὶ ἐσωτερικὰ καὶ ἐξωτερικά, ἀσφαλῶς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσέρχονται ἀντάρται, ἀπὸ τὴν εἴσοδον αὐτῶν τῶν στοιχείων ἐντὸς τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφους δύναται ἄριστα νὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ὁ Στρατός, καταλλήλως ἐνεργῶν. Ἀλλὰ διὰ τὴν ἐξολόθρευσιν τῶν συμμοριῶν αὐτῶν ἐντὸς τοῦ ἐδάφους, ἔπρεπε ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια ἐνισχυομένη καταλλήλως νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν τῆς διώξεως. Κύριοι, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη ἰδιαιτέρων νόμων καὶ ψηφισμάτων καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εἶμαι καὶ ἐναντίον τοῦ ψηφίσματος. Ὑπῆρχε ἀνάγκη ἄλλου πράγματος εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ δώσῃ καμμίαν προσοχήν, ὑπῆρχε ἀνάγκη ἐκλογῆς τῶν καταλλήλων προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς εἶναι εἰς θέσιν καὶ τὸ Κράτος νὰ προστατεύσουν καὶ τὴν ἔννομον τάξιν νὰ ἐπιβάλλουν καὶ νὰ συντελέσουν ἀκριβῶς εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμοῦμεν οἱ πάντες. Ἀλλὰ τὰ πρόσωπα αὐτὰ ἐξακολουθοῦμεν νὰ μὴ θέλωμεν διὰ παντὸς τρόπου νὰ τὰ χρησιμοποιήσωμεν, ἐνῷ χρησιμοποιοῦμεν πάντοτε ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἴτε ἀκατάλληλοι εἶναι, εἴτε ἀπέτυχον, εἴτε καθ’ οἱονδήποτε τρόπον δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν κατάλληλον θέσιν τὴν κατάλληλον στιγμήν. Κύριοι, ὑποθέτω ὅτι κανεὶς ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν δὲν θὰ εἶναι εἴτε ἀντιπρόσωπος, εἴτε Ἕλλην πολίτης, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι ὑπὲρ τῶν μέτρων ἐπιεικείας, ὑπὲρ μέτρων ἐπιεικείας εἶναι ὅλος ὁ κόσμος, ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θέλει αὐτὰ τὰ μέτρα, ἀλλὰ θέλει αὐτὰ τὰ μέτρα νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ μία Κυβέρνησις ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ εἴπῃ: «Καταθέσατε τὰ ὅπλα, διότι ἄλλως θὰ σᾶς τὸ ἐπιβάλλω αὐτὸ διὰ τῆς δυνάμεώς μου, ἔστω καὶ διὰ τοῦ θανάτου σας». Ὅταν λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἐμπνεύσει ὄχι τὸν φόβον, ἀλλὰ τὸν σεβασμὸν καὶ ὅτι ἔχει τὴν δύναμιν, ἔχει τὰ μέσα νὰ ἐφαρμόσῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγει, ἀσφαλῶς τότε παρέχονται καὶ τὰ μέτρα τοῦ κατευνασμοῦ. Ἐὰν ὅμως σήμερον λέγῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς δώσωμεν διὰ τοῦ ψηφίσματος, διὰ τῶν μέτρων τοῦ κατευνασμοῦ, τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν, καὶ δὲν κατορθώσει ἡ Κυβέρνησις ἔπειτα νὰ ἐπιβληθῇ, τί σημαίνει ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία; Ὅτι τότε ἐχάθη ἀπολύτως τὸ κῦρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου, ὅτι τότε ἐχάθη ἡ ἐλπὶς τῆς προστασίας καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τι Κράτος ἔχετε πλέον; Κύριοι, ἡ τάξις εὑρίσκεται εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶπα, δὲν ὑπάρχει ἀπολύτως, μὴ θέλετε νὰ πλανώμεθα. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται τὴν δύναμιν καὶ χρησιμοποιλοῦσα τὰ μέσα καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα διαθέτει τὸ Κράτος, ἀσφαλῶς ἐὰν εἶχε τὴν δύναμιν θὰ ἐπέβαλε τὸ κράτος τοῦ νόμου, διὰ νὰ μὴ τὸ κάμῃ αὐτὸ σημαίνει ἢ ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν κατάστασιν ἢ δὲν δύναται. Κατὰ συνέπειαν, ἐνδείκνυνται γενικώτεραι μεταβολαί, ἐνδείκνυται νὰ ὑπάρξῃ μία πνοὴ ἡ ὁποία θὰ ἐμπνεύσῃ εἰς μὲν τοὺς πολίτας τὸν σεβασμὸν πρὸς τὸν νόμον, εἰς δὲ τοὺς ἀντάρτας, τοὺς ἐπαναστάτας, θὰ ἐμπνεύσῃ τὸν φόβον ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν σπεύσουν νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς εὐκαιρίας, ἡ ὁποία ὡς τελευταία εὐκαιρία τοὺς παρουσιάζεται διὰ νὰ καταθέσουν τὰ ὅπλα, θὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα ἢ ἐν τῇ πράξει ἢ μετὰ τὴν δίκην. Τοιαύτη πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἔκβασις τῶν πραγμάτων, τοιαύτη πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατάστασις, τοιαύτη πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐξαρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, ἐὰν θέλῃ νὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν, ἐὰν θέλῃ νὰ πείσῃ τὸν ἑαυτόν της, ὅτι ἐξεπλήρωσε τὸ πρὸς τὴν πατρίδα καθῆκον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὕψιστον. Μὲ συζητήσεις, μὲ διαλόγους καὶ μὲ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν κατὰ τὸν Α ἢ Β τρόπον, καταλήγομεν εἰς τὸ ἀντίθετον συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ὀλέθριον, ὄχι διὰ τὴν Κυβέρνησιν μόνον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν Χώραν καὶ διὰ τὴν Βουλὴν καὶ τότε θὰ εἶναι ἀνεπανόρθωτος ἡ συμφορὰ ἡ ὁποία μᾶς περιμένει. (Χειροκροτήματα).

§100Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχω μίαν ἀντίληψιν, ὅτι ἴσως ἡ Κυβέρνησις κατέχει στοιχεῖα χρήσιμα διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως, καὶ καλὸν θὰ ἦτο νὰ μάθωμεν διὰ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν πραγμάτων.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον.

§102Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀπέχομεν πολὺ ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἀναλήψεως τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας ὑπὸ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καὶ ἐνθυμοῦμαι ἐναύλους τὰς διακηρύξεις τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἀποκαταστάσεως τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ αἱ δηλώσεις ἐκεῖναι ἐνεῖχον μίαν σοβαρότητα, αἱ δηλώσεις ἐκεῖναι εἶχον τὰς βάσεις τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Λαϊκοῦ συγκροτήματος, τὸ ὁποῖον ἔφεραν εἰς τὴν πλειοψηφίαν αἱ παρελθοῦσαι ἐκλογαί, τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀνελάμβανεν ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ αἱ δηλώσεις ἐκεῖναι ἐνεφανίσθησαν ἀπέναντι τοῦ Σώματος τούτου κατηγορηματικαί, ὅτι θὰ ἀποκαταστήσουν τὴν τάξιν καὶ μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν θὰ ἐπιδιώξουν τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας. Οἱ γεωργοί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸν θεμέλιον λίθον καὶ οἱ ἀγροτικοὶ συνεταιρισμοί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν βάσιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας, θὰ εὕρουν πρῶτοι τὴν ἡσυχίαν, θὰ εὕρουν τὴν τάξιν, θὰ ἀντιληφθοῦν τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἐμπέδωσιν τῶν νόμων. Ἔτσι εἶπε τότε ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀμέσως μετὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐπηκολούθησαν μερικαὶ ἀποφασιστικαὶ δηλώσεις τοῦ κ. τότε Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, καὶ αἱ δηλώσεις ἐκεῖναι εἶχον τὴν ἑξῆς ἔννοιαν: Δὲν ἔχομεν τὴν κυριαρχίαν, τὴν πρωτοβουλίαν τὴν ἔχουν οἱ κομμουνισταί, αὐτοὶ εἰσέρχονται εἰς τὰ ἀστυνομικὰ τμήματα καὶ σφάζουν καὶ σκοτώνουν, αὐτοὶ εἶναι ὁπλισμένοι ἀρτιώτερον ἀπὸ ἡμᾶς, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν οὔτε ἄρτιον ὁπλισμόν, οὔτε δυναμικότητα, ἐλπίζομεν ὅτι θὰ παρασκευάσωμεν Χωροφυλακὴν καὶ διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐμπεδώσωμεν τὴν τάξιν. Δηλαδὴ δὲν ἔχομεν ὄχι πλέον τὴν προληπτικήν, ἀλλὰ οὔτε τὴν κατασταλτικὴν δύναμιν. Καὶ εἶπον τότε: Κύριοι, εἶσθε ἀνεπαρκεῖς, ἀφοῦ ἀναγνωρίζετε ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποκαταστήσητε τὴν τάξιν καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους. Ἐπῆλθον τὰ γεγονότα, καὶ ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τῆς δώσωμεν τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶχε ἀνάγκην δι’ αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν κυρώσεων, κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διαλύουν τὴν γαλήνην τῆς Χώρας καὶ τῆς τὰ ἐδώσαμεν ὁμοφώνως. Ἀπὸ τῆς πτέρυγος μάλιστα τῆς ἰδικῆς μας, πλειοδοτήσαμεν εἰς τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχε ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὸ κῦρος τοῦ νόμου. Ἀτυχῶς, καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐδώσαμεν εἰς τὰ χέρια τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἀπέδωσαν κανὲν ἀποτέλεσμα καὶ τοῦτο διότι ἔλιπεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ πνοή, ἔλιπε τὸ κῦρος, ἔλιπε τὸ σύστημα. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, νὰ θρηνήσωμεν προχθές, ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, ποία ἔμελλε νὰ εἶναι ἡ κατάντια τῆς Χώρας μετὰ πάροδον χρόνου, οὐχὶ ὑπερτέρου τοῦ ἑνὸς μηνός. Θὰ ἐνθυμῆσθε μὲ ποίαν πικρίαν ἀνέφερον, μολονότι δὲν εἶμαι τόσον ἐνήμερος ὅσον ἡ Κυβέρνησις, καὶ προέβλεπον ὅτι ἡ τύχη τῆς Χώρας δὲν θὰ εἶναι καλή. Καὶ ἐπάνω εἰς τὸ πλαίσιον αὐτὸ τῆς ἀγωνίας διὰ τὴν τύχην τῆς Χώρας μας καὶ τὸ κατάντημα εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἡ ὕπαιθρος χώρα καὶ ἡ πρωτεύουσα, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ὁμολογίαν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τῆς χρεοκοπίας ἀπέναντι αὐτῶν, τοῦ ὅτι «εἴμεθα ἀνεπαρκεῖς καὶ θὰ λάβωμεν μέτρα φιλικά, ἐὰν καταθέσετε τὰ ὅπλα· «ὡρῖστε μὲ τὴν «Πύλαρο», θὰ σᾶς δώσωμεν καὶ μία μακαρονάδα». Αἱ συγκαταβάσεις, νομίζετε ὅτι προξενοῦν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς ἀναρχικούς, κύριε Πρόεδρε; Οἱ κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι ἐπιτελοῦν μίαν ἐξωτερικὴν ἐντολήν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι Ἕλληνες, νομίζετε ὅτι θὰ προσέλθουν καὶ θὰ παραδοθοῦν; Ἐκτὸς ἐάν, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, πιστεύσατε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα σύμβουλοί σας, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν συμβουλῶν των, συνετέλεσαν ὥστε διὰ τῆς πολιτικῆς σας νὰ τραβοῦν πρὸς τὸ βουνὸ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν λόγον νὰ πᾶνε. Ἀκριβῶς διὰ τῆς τακτικῆς σας αὐτῆς, ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι μεγαλυτέρα ἡ πλάνη σας καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἶσθε σεῖς ὁ ἐνδεδειγμένος νὰ ἐφαρμόσετε τὴν πολιτικὴν αὐτήν. (Χειροκροτήματα). Πάντες γνωρίζετε τὰς κρισίμους καὶ τραγικὰς περιστάσεις, τὰς ὁποίας διατρέχομεν, καὶ ἀκριβῶς τὰ ὑπὸ κρίσιν μέτρα δὲν εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἀπαλλάξουν. Ἡ ἐπιστράτευσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ἡ στράτευσις τῆς Χώρας, εἶναι τὰ μέτρα ἐκεῖνα ποὺ θὰ μᾶς δώσουν τὴν ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως καὶ τὴν γαλήνην, τῆς ὁποίας ἔχει ἀνάγκην ὁ λαὸς διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς μίαν ὀργάνωσιν πραγματικοῦ Κράτους. Ἐάν, κύριοι, ἡ Κυβέρνησις, δὲν τὸ ἀντιληφθῇ τὸ ζήτημα καὶ δὲν στραφῇ πρὸς τὴν πλευρὰν τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος, τῆς ἑνότητος τοῦ ἐθνικοῦ κόσμου, εἰς ἀντιμετώπισιν τοῦ ἀπειλοῦντος τὴν Χώραν κινδύνου, μὴν περιμένετε τίποτε. Τουναντίον τοὺς δίδομεν ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα διὰ νὰ εἴπουν εἰς τοὺς ὀπαδούς των καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐμμέσως τοὺς παρακολουθοῦν «βλέπετε: ὅτι ἡμεῖς, ὅτι ζητῶμεν τὸ ἐπιτυγχάνομεν». Ἀλλὰ μᾶς ἐζήτησαν τίποτε τώρα; Δὲν μᾶς ἐζήτησαν καὶ ὅμως σήμερον λέγουν «βλέπετε, τὸ Κράτος εἶναι κοντά μας». Ἀλλὰ ἂν γίνῃ αὐτό, τότε αὐτοὶ θὰ κάνουν μίαν Ἑλλάδα μαζὶ μὲ τὴν Σερβίαν, καὶ χωρὶς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ χωρὶς τὰ Γιάννινα καὶ μὲ μετὰ τὸ Ἀγρίνιον, πάντως θὰ κάνουν μίαν Ἑλλάδα Κράτος τῆς Βαλκανικῆς. Δὲν εἶμαι ἐκ τῶν ἀπαισιοδόξων, τοὐναντίον εἶμαι ἐκ τῶν αἰσιοδοξοτέρων ἀνθρώπων, ἀλλὰ ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, δύναμαι νὰ πιστοποιήσω μετὰ ἐγκυρότητος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει, ὅτι ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ ἂν δὲν ἔχῃ προκύψῃ θετικὸν ἀποτέλεσμα, ἐὰν δὲ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία σταθῇ εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς της, διὰ νὰ σταθῇ τὸ κῦρος τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἐμπεδώσῃ τὴν πίστιν πρὸς τὸν ἐθνικόφρονα κόσμον καὶ νὰ παρασκευάσῃ εἰς τοὺς κομμουνιστὰς τὴν ἀπογοήτευσιν, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ καταψηφίσῃ τὸ μέτρον τοῦτο, διὰ νὰ γνωστοποιήσῃ καὶ ἔξω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἑλληνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἵσταται εἰς τὸ ὕψος της καὶ ἀκριβῶς πρὸς συγκράτησιν τῆς Χώρας ἀπὸ τῆς καταστροφῆς καὶ τοῦ ὀλέθρου, εἰς τὴν ὁποίαν θέλουν νὰ τὴν ρίψουν, θὰ καταψηφίσῃ τὸ ὑπὸ ψήφισιν ψήφισμα. (Χειροκροτήματα).

§103Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ αὐριανὴ ἡμέρα, εἶναι ἡμέρα ἐπερωτήσεων. Ἐκ μέρους τῆς ἀντιπολιτεύσεως προτείνομεν, κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, διότι ἡ συζήτησις ἔχει μὲν νομοθετικὸν περιεχόμενον, κατ’ οὐσίαν ὅμως ἀποτελεῖ ἐπίσης ἔλεγχον, ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ἀνάγεται εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ μεγίστου θέματος τῆς χώρας. Διὰ τοῦτο θὰ συστήσωμεν μετὰ τὸν ρήτορα νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις καὶ αὔριον νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος.

§104ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§105Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ συνεχίσωμεν μέχρι πρωΐας;

§106Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ συνεχισθῇ αὔριον ἡ συζήτησις. Θὰ παρακαλέσω μόνον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν μέχρι τῆς 10 βραδυνῆς.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Ν. Παπαγεωργίου.

§108Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Περίεργος, κύριοι συνάδελφοι, ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος καὶ πολλαὶ καταλείπονται εἰς ἐμὲ ἀμφιβολίαι περὶ τοῦ ἂν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι ἡ ἁρμοδία, ὄχι διὰ τὴν εἰσήγησιν ἀλλὰ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νέων μέτρων τὰ ὁποῖα διὰ τούτου ἐξαγγέλλει. Τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα εἶναι ἄνευ οὐσιαστικοῦ ἢ ἄλλου πρακτικοῦ ἀποτελέσματος καὶ πρὶν ἢ ἀνασκοπήσω τὰ μέχρι ταύτης τῆς στιγμῆς συντελεσθέντα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ὅτι τὸ ψήφισμα αὐτὸ δὲν ἔχει ἄλλην ἔννοιαν εἰμὴ νὰ προσθέσῃ ἕνα ἀκόμη ἀριθμὸν εἰς τὰ πολυάριθμα ψηφίσματα τὰ ἄνευ ἀποτελέσματος. Οὐδείς, κύριοι συνάδελφοι, ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ βουνὸ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἑστίαν του μὲ τὸ μέτρον αὐτὸ τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν μας, διότι ὅσοι εὑρίσκονται εἰς τὰς συμμορίας ἂν δὲν ἔχουν διαπράξει βαρύτατα ἐγκλήματα, ἔχουν ἀσφαλῶς διαπράξει ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου καὶ ἂν δὲν εἶναι αὐτουργοί, ἢ ἠθικοὶ αὐτουργοί, εἶναι ἀναμφισβητήτως συνεργοὶ ἀδικημάτων τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ νόμου καὶ κατὰ συνέπειαν κανεὶς ἐξ αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ νὰ πιστεύσῃ ὅτι θὰ τύχῃ τινὸς εὐεργετήματος. Δὲν κηρύσσομαι ἐναντίον τοῦ ψηφίσματος ἐκ πνεύματος ἀντιπολιτεύσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἢ διότι ἀκολουθῶ κόμμα, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ἀλλ’ ὡς ἀντιπρόσωπος καὶ ἐγὼ μιᾶς γωνίας τῆς ἑλληνικῆς γῆς κηρύσσομαι ἐναντίον, ὄχι διότι εἶμαι ἐναντίον τῶν μέτρων τῆς ἐπιεικείας, ἀλλὰ διότι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἀποτελεῖ ἁπλοῦν ἀριθμὸν εἰς τὴν ἑλληνικὴν νομοθεσίαν. Καὶ διὰ νὰ δικαιολογήσω ἀπολύτως τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγω ὅτι δὲν δύναται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔστω καὶ ἂν ἀλλάσῃ κατευθύνσεις προσαρμοζομένη ἑκάστοτε πρὸς τὴν μεταβαλλομένην κατάστασιν — εἶναι τακτικὴ ἀκολουθουμένη μόνον ὑπὸ τοῦ Κ. Κ. καὶ ἤδη εὑρίσκω ὅτι καὶ ἄλλα κόμματα τὴν ἀκολουθοῦν — λέγω ὅτι εἶχε καὶ ἄλλα μέτρα ἐπιεικείας ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ ἀλλὰ τὰ ἠρνήθη, τὰ ἀρνεῖται ὅπως καὶ αὐτὰ θὰ τὰ ἀρνηθῇ, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι πρακτικὰ καὶ δὲν εἶναι ἀποτελεσματικά. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω μίαν ἀνασκόπησιν τῶν διαδραματισθέντων εἰς τὸν ἰδικόν μου Νομὸν ἀπὸ 7μήνου περίπου. Δὲν θὰ σᾶς κουράσω, ἀλλὰ μὲ ἁπλᾶ λόγια θὰ σᾶς μεταφέρω τὴν κατάστασιν τῆς περιοχῆς τῆς Εὐρυτανίας. Ἀξίζει τὸν κόπον διότι θὰ ἐνόμιζε κανεὶς ὅτι ὁ Νομὸς αὐτὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἠνδρώθη τὸ ἀνταρτικὸν κίνημα τοῦ 1942 κατοικεῖται ἀπὸ ἀναρχικοὺς καὶ κομμουνιστὰς καὶ ἐκεῖθεν ἴσως ν’ ἀποτελέσῃ καὶ πάλιν τὸ ὁρμητήριόν της ἡ ἀναρχία πρὸς πᾶσαν τὴν ἑλληνικὴν γῆν. Δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἀκριβὲς εἶναι τοῦτο ὅτι εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν εἰς τὸν Νομὸν Εὐρυτανίας ἐπεκράτησε πλήρης γαλήνη. Ἀληθὲς εἶναι καὶ τοῦτο ὅτι μέχρι ταύτης τῆς στιγμῆς οὐδεὶς Εὐρυτανὸς ἠκολούθησε συμμορίτας, ἀλλὰ καὶ οὐδείς, οὐδεὶς ἔνοπλος ὑπάρχει ἐκ μέρους τῆς λεγομένης δεξιᾶς. Ἐν τούτοις ὅμως εἶναι ὁ Νομὸς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀπὸ τῆς χθὲς ἀπεκόπη πλήρως ἀπὸ τὴν ἐποπτείαν τὴν κρατικήν. Τὴν 12 Αὐγούστου τὸ ⅓ τῆς περιοχῆς αὐτῆς κατελήφθη καὶ ἠλέγχετο ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς. Κατείχετο μέχρι τῆς 17 Ὀκτωβρίου διαμέρισμα δέκα περίπου κοινοτήτων εἰς τὰ ὅρια τῆς Εὐρυτανίας καὶ Θεσσαλίας. Ἡ δύναμις ἡ ἐν Εὐρυτανίᾳ ὑπάρχουσα τόσον εἰς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς ὅσον καὶ εἰς τὰς τρεῖς ὑποδιοικήσεις ἦτο δύναμις 70 μόνον χωροφυλάκων. Τὸ δημοψήφισμα εἰς τὸ διαμέρισμα ἐκεῖνο ἐματαιώθη, ἡ ἐπιστράτευσις τῶν δύο κλάσεων τῶν ἐφεδρικῶν ἐματαιώθη καὶ μέχρι ταύτης τῆς στιγμῆς οἱ στρατεύσιμοι ἐκεῖνοι ἐθνικόφρονες δὲν προσῆλθον εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ. Καὶ ἐκινήθη ἔπειτα ἀπὸ ἀπεγνωσμένας μας διαμαρτυρίας ἓν ὁλόκληρον τάγμα διὰ νὰ γνωρίσῃ καὶ ὁ τόπος ἐκεῖνος ὅτι δύναται νὰ ἐλεγχθῇ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν πολιτείαν. Ἐγκατεστάθη εἰς Μακρακώμην καὶ εἰς ἀπόστασιν 8 ὡρῶν περίπου ἀπὸ τῆς περιοχῆς τὴν ὁποίαν ἤλεγχον οἱ κομμουνισταί. Τὸ τάγμα αὐτὸ ἐκινήθη διὰ δυνάμεως καὶ ἐγκατέστησε, κύριοι βουλευταί, εἰς ἀπόστασιν ἑνὸς χιλιομέτρου ἀπὸ τῆς περιοχῆς ἐκείνης φυλάκιον καὶ παρετήρει τὸ ἐγκατεστημένον φυλάκιον τῶν ἀναρχικῶν εἰς τὴν ἀντίπεραν ὄχθην ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον μῆνα, ἀπὸ 15 Σεπτεμβρίου μέχρι 17 Ὀκτωβρίου 1946. Αἱ ἐξηγήσεις αἱ ὁποῖαι ἐδίδοντο εἰς ἐμὲ ἀπὸ τὸν ἀξιόλογον διοικητὴν τοῦ Τάγματος ταγματάρχην κύριον Παπαρρόδον, εἶναι ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθουν ἀπὸ τὸ Σῶμα Στρατοῦ ὁδηγίαι διὰ τὴν κίνησιν πρὸς ἐκκαθάρισιν τῆς περιοχῆς ἐκείνης ἵνα γίνῃ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν Θεσσαλίαν. Καὶ τὴν 17 ἐκινήθη τὸ τάγμα αὐτὸ πρὸς ἀνίχνευσιν μόνον παρὰ πρὸς ἐκκαθάρισιν τῆς περιοχῆς. Οἱ συμμορῖται εἰς ἀριθμὸν 70 καὶ μόνον ἀπεχώρησαν ἡσύχως ἀλλὰ χωρὶς νὰ διαλυθοῦν. Τὸ τάγμα κατέλαβε τὴν περιοχήν, ἡ ταξιαρχία ἡ ὁποία ὑπετίθετο ὅτι θὰ ἐκινῆτο ἀπὸ Θεσσαλίας διὰ νὰ κλείσῃ τὸν σημαντικὸν αὐτὸν ἀριθμὸν τῶν συμμοριτῶν, δὲν ἐκινήθη ἀπὸ τὴν Λάρισαν. Καὶ ἡ συμμορία αὐτὴ ἐξεχύθη εἰς τὴν ὑπόλοιπον Εὐρυτανίαν καὶ κατέκτησε δύο ἑτέρους Δήμους μετὰ τὴν 17 τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου, πλήρως τὸν Δῆμον Ἀγράφων καὶ ἐν μέρει τὸν Δῆμον Ἀγραίων. Καὶ ἀφοῦ ἐπυρπόλησαν οἱ συμμορῖται καὶ ἀφοῦ ἀπήγαγον ὁμήρους, τοὺς ὁποίους ἐπεμβάσει ἄλλων πολιτῶν ἀπέλυσαν, ἠπείλησαν καὶ αὐτὴν τὴν εἴσοδον εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ τὸ Καρπενήσιον. Δὲν τὴν ἐπραγματοποίησαν, ὄχι διότι δὲν θὰ τὸ κατώρθωνον, διότι ἡ πρωτεύουσα τοῦ Νομοῦ αὐτοῦ ἐφρουρεῖτο μόνον ἀπὸ 4 χωροφύλακας καὶ ἀπὸ ἕνα Μοίραρχον, ἀλλ’ ἀκριβῶς διότι δὲν ἔλαβον ἐντολὴν πρὸς τοῦτο. Καὶ ἐδῶ ἐμφανίζεται ἔτι τραγικωτέρα ἡ συμπεριφορὰ τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν πολιτῶν τῆς ὑπαίθρου. Ὅταν εἰσῆλθε τὸ τάγμα εἰς τὸν Δῆμον Δολόπων ὁ ὁποῖος κατείχετο ἐπὶ δύο ὁλοκλήρους μῆνας, ἐθεώρησε σκόπιμον, διότι μερικοὶ οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ παρελθὸν συνεπάθουν τὸ ΕΑΜ δὲν ἠθέλησαν νὰ παραμείνουν κατὰ τὴν εἴσοδον τοῦ τάγματος φοβούμενοι βανδαλισμούς, τοὺς ὁποίους βέβαια δὲν θὰ ἀντιμετώπιζον ἀναμφιβόλως, ἀπεχώρησαν προσωρινῶς τῶν χωρίων, χωρὶς νὰ ἀκολουθήσουν τοὺς συμμορίτας. Καὶ ἡ Κρατικὴ Διοίκησις ἔκρινε σκόπιμον νὰ παρασύρῃ μεθ’ ἑαυτῆς εἰς Λαμίαν περὶ τὰ 40–60 γυναικόπαιδα, μητέρας μὲ βρέφη, διὰ νὰ τὰ ἐγκλείσῃ εἰς ἕνα στρατόπεδον μὲ συρματόπλεγμα εἰς τὴν Λαμίαν καὶ νὰ κατακρατοῦνται ἀκόμη μέχρι ταύτης τῆς στιγμῆς, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τὰς ἰδικάς μου, ὁ ὁποῖος διῆλθον τὴν 27 τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου ἐκ Λαμίας. Δὲν λέγω τοῦτο διὰ νὰ δικαιολογήσω τὴν πλευρὰν ἐκείνην. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔμειναν ὅμηροι τῶν ἐλασιτῶν. Εἰδικῶς δὲ ἐγὼ ἐπὶ 1½ ἔτος καὶ οὐδεὶς ἀντιπρόσωπος ὑπέστη τοιοῦτον ἐκ μέρους τῶν ἀναρχικῶν πλῆγμα καὶ δικαιοῦμαι χωρὶς παρεξήγησιν ἢ παρεμβολὴν νὰ ἐμφανίσω τὴν πραγματικότητα. Κρατοῦνται, κύριοι συνάδελφοι, οἱ συμπολῖται μου αὐτοὶ καὶ θὰ κρατοῦνται δὲν γνωρίζω μέχρι πότε, διότι ὁ Δῆμος αὐτὸς ἀνεκατελήφθη καὶ πάλιν ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, δι’ αὐτὸν δὲ τὸν λόγον καὶ ἀπαντῶν εἰς κάποιαν παρεμβολὴν ἔλεγον ὅτι δὲν ἐνεφανίσθησαν οἱ τῆς κλάσεως 37 καὶ 42 διότι πάλιν τὸ διαμέρισμα αὐτὸ τελεῖ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον μιᾶς συμμορίας ἐξ 70 καὶ μόνον ἀνδρῶν. Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Καὶ ἄλλοτε ὅταν ἠσχολήθην μὲ τὰ μέτρα τάξεως ἐξέφρασα ἓν παράπονον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι μὲ τὴν τακτικήν της διαιρεῖ τοὺς ἐθνικόφρονας τῆς ὑπαίθρου. Καὶ αὐτὸ συνετελέσθη πλήρως εἰς τὴν ἰδικήν μου περιοχήν. Εἶπον προηγουμένως ὅτι οὐδεὶς εἰς τὴν ἰδικήν μου περιοχὴν ὑπάρχει ἔνοπλος ἐθνικόφρων. Ἐν τούτοις ὅμως ὀφείλω νὰ μεταφέρω εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἡ περιοχή μου ἐδέχθη τὰ περισσότερα πλήγματα ἐκ μέρους τοιούτων ὁπλοφόρων. Ἐνῷ αὐτὴ ἡ κατάστασις κατὰ μῆνας Ἰούλιον, Αὔγουστον καὶ Σεπτέμβριον ἐκράτει, εἰσῆλθον ὁμάδες, ἀναρχικῶν κατ’ ἐμέ, καὶ οὐχὶ ἐθνικόφρονες, χωρὶς νὰ δικαιολογεῖται, διότι δὲν εἰσῆλθον εἰς τὸ διαμέρισμα τὸ ὁποῖον ἐκράτουν οἱ ἀναρχικοὶ διὰ νὰ συμπλακοῦν ἢ νὰ τοὺς ἐκδιώξουν, ἀλλὰ εἰσῆλθον εἰς τὰ πρόθυρα τῆς πόλεως τοῦ Καρπενησίου εἰς τὴν Κοινότητα Λάσπης καὶ ὅταν εἰσῆλθον ἠρώτησαν ἐὰν οἱ κάτοικοι ἐψήφισαν. Ὅταν δὲ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν ὅτι ἐκ τῶν 150 ψηφοφόρων προσῆλθον οἱ 42 οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν τὸ Ἐθνικὸν Κόμμα καί τινες τὰ ἡνωμένα κόμματα τῆς ΕΠΕ ἐνεκλείσθησαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἡ ὁποία εἶναι ἄνευ στέγης, ἐδάρησαν μέχρις αἵματος 27, ἀπεβίωσαν μετά τινας ἡμέρας 4 καὶ ἤδη εἶναι ἄχρηστοι ἄλλοι 6. Καὶ αὐτοὶ ὄχι μόνον ἐψήφισαν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τρόπον ἐμφανῆ καὶ ὄχι κόμμα συμπαθοῦν κάπως τὴν Ἀριστεράν, ἀλλὰ τὸ Ἐθνικὸν Κόμμα, ἐκ τῶν δαρέντων μάλιστα οἱ 2 ὑπῆρξαν ἀντάρται εἰς τὴν Ἤπειρον πολεμήσαντες ἐπὶ τρία ἔτη τὸν κατακτητὴν καὶ τὸν ἀναρχοκομμουνισμόν.

§109Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ ποίους συνεκροτεῖτο ἡ συμμορία αὐτή;

§110Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ὄχι ἀπὸ κομμουνιστάς, κύριε Μπακόπουλε, οὔτε ἀπὸ συμμορίτας Σλαύους. Ἀπηρτίζετο ἀπὸ ὁπλοφόρους οἱ ὁποῖοι ἐλέγοντο ἐθνικόφρονες, οἱ ὁποῖοι εἶχον μεταξύ των ἐλασίτας δράσαντας εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, μὴ προερχομένους ὅμως ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου περιοχήν.

§111ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖοι ἦσαν, διατὶ δὲν τοὺς κατονομάζετε. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποφέρουν ἐθνικόφρονες ἀπὸ ἐθνικόφρονας;

§112Χ. ΛΑΔΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ποὺ δὲν καταλαβαίνετε.

§113Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν ἔχετε ὄρεξιν παρακολουθήσατέ με. Δὲν σᾶς μεταφέρω τίποτε εἰμὴ μόνον τὴν πραγματικότητα. Καὶ ἂν αὐτὰ δὲν εἶναι πραγματικότης, ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως μὲ ἀντίθετα δοκουμέντα ἂς τὰ διαψεύσῃ. Εἶναι γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύονται ἐκ τῶν παρ’ αὐτῷ εὑρισκομένων φακέλλων.

§114Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν καταλαβαίνομεν εἰς ποίους ἀνῆκεν αὐτὴ ἡ συμμορία, διατὶ δὲν τὸ λέτε;

§115Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ὄχι εἰς τοὺς κομμουνιστάς.

§116Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τί ἦσαν;

§117Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ὁ Βουρλάκης;

§118Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἦτο ἡ συμμορία τοῦ Βουρλάκη;

§119Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν μὲ ἀφήνετε, κύριε συνάδελφε, νὰ προχωρήσω, διότι δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ καὶ μόνον.

§120Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἦτο ἡ συμμορία τοῦ Βουρλάκη;

§121Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν γνωρίζω· μόνον τοῦτο γνωρίζω.....

§122Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ξεύρετε ἕνα πρᾶγμα, ὅτι δικοί σας ἄνθρωποι εἶχον σχέσιν μὲ τὴν συμμορίαν αὐτήν. Μὴ θίγετε περισσότερον τὰ πράγματα διότι περὶ τὰς δεξιὰς συμμορίας δυστυχῶς ἀνεμίχθησαν πολλοί· ὅταν ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ ἀποκαλυφθοῦν πολλὰ πράγματα.....

§123Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ ἀποκρύψω τίποτε δι’ ἕνα καὶ μόνον λόγον: Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀφήσω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι πρόκειται περὶ κάποιου γεγονότος τὸ ὁποῖον, εἴτε τὴν περιοχήν μου εἴτε τοὺς ἀγῶνας μου τοὺς ἐθνικοὺς εἴτε καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς κατευθύνσεις καὶ τοὺς ἀγῶνας τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω ἠμπορεῖ νὰ θίξῃ. Διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν δύναται νὰ θίξῃ ἡ κατάστασις αὐτὴ κανένα πραγματικῶς ἀγωνιῶντα Ἕλληνα πρὸ τοῦ παραληρήματος εἰς τὸ ὁποῖον ἐφθάσαμε. Ἔχετε τὴν ὑπομονὴν νὰ μὲ ἀκούσητε. Τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἀπαντῶ καὶ εἰς τὸν κύριον συνάδελφον, ἐὰν ἐτύγχανον καὶ τῆς ἰδικῆς μου εὐνοίας— διότι γνωρίζει ὁ κύριος συνάδελφος ὅτι προέρχομαι ἀπὸ τὰ κόμματα τῆς Δεξιᾶς, ὅτι εἶμαι ὁ μόνος ἀντιπρόσωπος τῆς περιοχῆς ἐκείνης — θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς ἐνισχύσω, εἰς τὸ ἔργον των, ἀλλὰ δὲν ἐπετρέπετο νὰ ἐνισχύσω ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔβαλον ἐναντίον ἐθνικοφρόνων πολιτῶν.

§124Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἤθελα νὰ μοῦ δώσητε μίαν ἀπάντησιν· μήπως, ἐκ τοῦ ὅτι, κύριε συνάδελφε, ἐδάρησαν ψηφίσαντες πολῖται, οἱ ἐπιτεθέντες ἐναντίον των ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπεθύμουν τὴν ἀποχήν;

§125Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Σᾶς εἶπα, εἰς τὸ σημεῖον εἰδικῶς αὐτὸ ἔτσι ἐγένοντο. Τώρα, ἐὰν ἐγένοντο ἀπὸ τὴν Α ἢ Β μορφὴν κύριε Μπακόπουλε, ἢ ἐὰν ἐγένοντο διότι εἰς τὸ χωρίον αὐτὸ πράγματι ὑπῆρχον κομμουνισταὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνευρίσκονται ποτὲ εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον — φιλοξενοῦνται εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν καὶ καλύπτονται ἀπὸ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν καίτοι διώκονται μὲ ἐντάλματα συλλήψεως— καὶ πηγαίνουν ὁπλοφόροι νὰ ἀνεύρουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν συμπαθοῦν τὴν διοίκησιν τοῦ Νομοῦ τὴν σημερινήν, δὲν γνωρίζω, ἐν πάσῃ περιπτώσει, μεταφέρω, καίτοι μὲ θλῖψιν μου καὶ ἂς τὸ σημειώσῃ ὁ κύριος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργός, τὸ γεγονὸς ὅτι μετὰ τὸν βανδαλισμόν, ἡ ὁμὰς αὐτὴ ἐπιβᾶσα τοῦ αὐτοκινήτου τῆς Νομαρχίας ἀπῆλθε πρὸς Μακρακώμην.

§126Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς ἔχει τὸν πατριωτισμὸν καὶ τὴν ἠθικότητα τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας καὶ ὑποθέτω ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι ἐπ’ αὐτοῦ.

§127Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Τὸ γνωρίζω καὶ θὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ κυρίου Ἀργυροπούλου Νομάρχου Εὐρυτανίας καὶ ὄχι Αἰτωλοακαρνανίας. Καὶ δὲν ἤρκει μόνον τοῦτο· ἀλλ’ εἰς ἑτέραν περιοχήν, εἰς ἕτερον ἄκρον τοῦ Νομοῦ, εἰσῆλθον ἐπίσης τοιούτου εἴδους ὑποκείμενα ἐκ τῆς ὑπολοίπου Αἰτωλοακαρνανίας, τὰ ὁποῖα ἠρκέσθησαν νὰ λεηλατήσουν μίαν περιοχὴν εἰς τὴν ὁποίαν οὐδεὶς εἶχεν ὑποταχθῆ — κατὰ τὴν 4ετῆ συμφορὰν τῆς περιοχῆς ἐκείνης — εἰς τὸ ΕΑΜ. Ἐν τούτοις ὅμως ἐλεηλατήθησαν. Καὶ ὅταν ἀπόντος τοῦ Νομάρχου κυρίου Ἀργυροπούλου εἰς ἕν κατώτατον σημεῖον τοῦ Νομοῦ διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους — διὰ νὰ τονώσῃ τὸ ἠθικὸν ὄχι τῶν ἐθνικοφρόνων ἀλλὰ διὰ νὰ συμπήξῃ ἕνωσιν ἐθνικοφρόνων οἱ ὁποῖοι μόνοι ἠκολούθησαν καὶ ἀκολουθοῦν τὸ Λαϊκὸν Κόμμα — ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς Εὐρυτανίας ἐκάλεσεν τὰς ὁμάδας αὐτὰς νὰ προσέλθουν εἰς βοήθειαν εἰς τὴν περιοχὴν εἰς τὴν ὁποίαν συνήπτοντο μάχαι μὲ 20 μόνον χωροφύλακας, ἠρνήθησαν, συνέχισαν τὸ τίμιόν των ἔργον εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ καὶ ἀπῆλθον ὅταν αὐτοὶ ἠθέλησαν. Ἐν συνεχείᾳ κατετάγησαν καὶ χωροφύλακες ἄνευ θητείας. Ἠναγκάσθησαν εἰς τοῦτο οἱ ἀτυχεῖς Εὐρυτανεῖς, ὄχι διότι ἐνόμισαν ὅτι θὰ συμβάλουν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως ἀλλὰ διότι δὲν ἐγνώριζον ἀπὸ ποῖον νὰ προφυλαχθοῦν, ἐκ τῶν ἐπιθέσεων τὰς ὁποίας ἐδέχοντο ἐκ μέρους τῆς μιᾶς καὶ τῆς ἄλλης πλευρᾶς. Πῆραν ἕνα ὅπλον ἀνὰ χεῖρας μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἔχουν τὴν λεγομένην «αὐτοάμυναν», ὅπως τὴν ἀπεκάλεσαν οἱ κομμουνισταὶ καὶ πρὸς τὸν μοναδικὸν σκοπὸν νὰ ἐπενδύσουν τοὺς 10 Ἀστυνομικοὺς σταθμοὺς τῆς περιοχῆς. Καὶ ἡμεῖς μάλιστα ὑπήρξαμεν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐξωθήσαμεν εἰς τὴν τοιαύτην κατάστασιν μὴ θέλοντες ποτὲ εἰς τὴν περιοχήν μας νὰ κυκλοφοροῦν ἔνοπλοι ἀτάκτως καὶ ὡς συρφετός. Καὶ ἀντιμετώπισαν αὐτοὶ οἱ ἀτυχεῖς συμπολῖταί μου, ἑβδομήντα τὸν ἀριθμόν, τὸ δρᾶμα νὰ ἀπομακρυνθῶσι ἀπὸ τὰς περιοχάς των παρὰ τὰ ἐξαγγελθέντα ὑπὸ τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Λαμίας, διότι ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς Λαμίας, δὲν γνωρίζω ἐὰν πρωτοβούλως ἢ ἐκτελοῦσα καὶ αὐτὴ τμῆμα τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος, διέτασσε τὴν σύμπτυξιν τῶν πέντε κυριωτέρων ἀστυνομικῶν σταθμῶν τῆς περιοχῆς εἰς τὸ κέντρον τῆς πρωτευούσης. Οὕτως ἡ ὕπαιθρος ἔμενεν ἔκθετος· καὶ οἱ ἐνταχθέντες εἰς τὴν Χωροφυλακήν, ἐνῷ ἤλπιζον ὅτι θὰ εὑρίσκοντο εἰς τὰ χωρία των, εὑρέθησαν εἰς Καρπενήσιον ὑπηρετοῦντες ἔνθα καὶ ὑπηρετοῦν, ἀποτελοῦντες ἤδη κινητὸν ἀπόσπασμα διὰ νὰ ἀποθάνωσιν ἐκ τῆς πείνης ἐντὸς τῆς πόλεως καὶ ἐλλείψει στέγης. Εἰς τὸν Νομὸν αὐτὸν ἡ ἰδία κατάστασις ἐξακολουθεῖ. Καὶ προειδοποιῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας, ἀναμφισβητήτως, ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἀποκόπτεται ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τὸν Κυβερνητικόν, τὸν Κρατικόν. Εἰς τὴν ἄποψίν μου αὐτὴν καταλήγω αὐθαιρέτως ἀλλὰ τὴν ἐξάγω ἐκ τοῦ ἑξῆς γεγονότος: Τὴν 16 τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου καὶ ἓν τέταρτον μετὰ τὴν κάθοδόν μου ἀπὸ Καρπενήσιον εἰς Λαμίαν, εἰς ἀπόστασιν 150 μέτρων ἀπὸ τῆς ἕδρας τοῦ 613 τάγματος, τὸ ὁποῖον ἑδρεύει ἀπὸ τῆς 15 Σεπτεμβρίου εἰς Μακρακώμην, διῆλθεν κατερχόμενος ὁ ἀρχισυμμορίτης Μπελῆς ἀπὸ τὸ χωρίον Ἀσβέστιον τῆς Φθιώτιδος καὶ ἐπροχώρει πρὸς Σπερχειάδα. Τὴν ἑπομένην ὥδευσε πρὸς Γαρδίκιον. Εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς περισσοτέρους τὸ τὶ ἔκαμεν. Ἔκτοτε, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀρχισυμμορίτης Μπελῆς μὲ ὀπαδοὺς 42 κατ’ ἀρχήν, εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν τοὺς ηὔξησε σήμερον, κυκλοφορεῖ μέσα εἰς μίαν ἀκτῖνα ἐλαχίστων στρεμμάτων χωρὶς κανεὶς νὰ τοὺς καταδιώκῃ ἀλλὰ κυκλοφορεῖ μέσα εἰς μίαν περιοχὴν ἐλαχίστων στρεμμάτων, εἰς τὴν πεδινὴν περιοχὴν τῆς Δυτικῆς Φθιώτιδος. Διότι, κύριοι κυκλοφορεῖ εἰς αὐτὴν τὴν Σπερχειάδα, Παλαιοβράχαν, Λευκάδα, Φτέρην. Αὐτὰ ὅλα εἶναι πεδινά. Ἐκεῖθεν φθάνει μέχρι Γαρδικίου καὶ Σέλιανης καὶ ἐπανέρχεται μέχρι τῶν ὁρίων τῆς Εὐρυτανίας. Εἶμαι δὲ ἀκριβολόγος, διότι πρὸ 3 ἡμερῶν ἤμην εἰς τὴν Παλαιοβράχαν, ὁποία ἀπέχει ὄχι περισσότερον τῶν 4 χιλιομέτρων ἀπὸ τῆς ἕδρας τοῦ τάγματος, εἰς τὴν Μακρακώμην, ἀνετίναξαν μίαν γέφυραν, ἡ ὁποία ἐὰν ἦτο ἀπὸ μπετόν, θὰ ἔπεφταν πέτρες εἰς τὰς σκηνὰς τοῦ τάγματος. Συνέλαβον 3 ὁμήρους ἐξετέλεσαν τοὺς δύο ἀμέσως καὶ αἱ σημεριναὶ ἐπίσημοι πληροφορίαι ἀναφέρουν, ὅτι καὶ εἷς ἐπιστήμων ἐπλήρωσε μὲ τὴν ζωήν του, ὁ ἰατρὸς ἐκ Παλαιοβράχας, Κοῦτος. Συνεπῶς εἶμαι ἐν ἀκριβείᾳ ἰσχυριζόμενος ὅτι ἐντὸς τῆς πεδινῆς περιοχῆς αἱ συμμορίαι τῶν 42 ἀνθρώπων δροῦν ἀπὸ τῆς πρώτης Νοεμβρίου μέχρι καὶ τῆς στιγμῆς ταύτης καὶ δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον, αὐτὴ ἡ συμμορία, μὲ τόσην Χωροφυλακὴν καὶ τόσον Στρατόν, μέσα εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Φθιώτιδος, εὑρίσκονται καὶ δροῦν. Ὀφείλω νὰ μεταφέρω τοῦτο, ὅτι ἡ δύναμις τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Φθιώτιδος ἀνέρχεται εἰς 6–7.000, ἡ δὲ δύναμις τοῦ Στρατοῦ, ἡ ὑπάρχουσα ἐκεῖ—3 ταγμάτων ἐκεῖ, ἀνέρχεται εἰς 1.000. Δὲν ὑπάρχει ὑποθέτω καθ’ ὅσον καὶ ὑμεῖς γνωρίζετε, ἄλλη πολυμελὴς συμμορία νὰ μαστίζῃ τὴν περιοχὴν ἐκείνην· καὶ ἐν τούτοις, οἱ 42 αὐτοὶ ἄνθρωποι ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον μῆνα εἰς ἐλαχίστην ἀκτῖνα, ὄχι μόνον κυκλοφοροῦν, ὄχι μόνον τροφοδοτοῦνται ἀλλὰ καὶ σφάζουν συμπολίτας μας, οἷος ὁ ἐπιστήμων ἰατρὸς Κοῦτος. Καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἐδόθη, ὑποθέτω, ἡ ἐντολή, μετὰ καὶ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν τῶν 3, διὰ νὰ κινηθῇ ὁ στρατὸς πρὸς τὰ διαμερίσματα ἐκεῖνα καὶ θὰ ἐκινήθη. Δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ συναπεκόμισεν καὶ λείαν οἵαν συναπεκόμισεν ἐκ τοῦ Δήμου Δολόπων τῆς Δωρίδος, ἀποτελουμένην ἀπὸ γυναικόπεδα, ἐπὶ τῷ λόγῳ καὶ μόνον ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τροφοδοτοῦνται οἱ συμμορῖται εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία ὑπόθαλψις, ἴσως διότι δὲν ἐπῆραν τὰ ξύλα καὶ δὲν ἐξεδίωξαν τοὺς συμμορίτας, τὰ 10 αὐτὰ χωρία.

§128Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ φαντάζεσθε, διατὶ γίνονται αὐτά;

§129Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐρωτῶ ὑμᾶς, διὰ ποῖον λόγον κυκλοφοροῦν ὅλοι αὐτοί; Καὶ ἠρώτησα καὶ τοῦτο, διατὶ ἕνα ἀξιόλογος ταγματάρχης, ὁ κύριος Παπαρρόδου, ὁ Διοικητὴς τοῦ 613 τάγματος ἐν Μακρακώμῃ, ἀνέμενεν κύκλωσιν ἐκ Θεσσαλίας καὶ διαταγὴν ἐπιθέσεως, καὶ ὅταν τοῦ ἐδόθη ἡ διαταγὴ αὐτή, ἔπραξε μὲν οὗτος τὸ καθῆκον του, ἀλλὰ οἱ συμμορῖται, δὲν εἶχον κυκλωθῇ; Δὲν εἶχε γίνει οὐδεμία κίνησις ἐκ Λαρίσης;

§130Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι τοὺς κάνουν πλάτες; Δηλαδὴ αἱ δυνάμεις, τὰς ὁποίας κινητοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ κτυποῦν τοὺς συμμορίτας, τοὺς ἀφήνουν καὶ ἐγκληματοῦν, καὶ αὐτοὶ θεῶνται ἀπαθεῖς. Καὶ ἐλέγχεται ἡ ἀντιπολίτευσις ἀπὸ τὴν συμπολίτευσιν ὅταν κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἀσχολεῖται μὲ τὴν δίωξιν τῶν γυναικοπαίδων καὶ Ἐθνικοφρόνων μὴ Λαϊκῶν ἀντὶ νὰ ἀσχολῆται μὲ τοὺς συμμορίτας.

§131Χ. ΛΑΔΑΣ. Αὐτὴ λέγει ὅτι πῆραν τὰ 40 γυναικόπαιδα ἀντὶ νὰ πάρουν τοὺς συμμορίτας.

§132Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν ἤκουσα μέχρι ταύτης τῆς στιγμῆς ἡ ἀντιπολίτευσις νὰ ἐπιρρίπτῃ εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁ Στρατὸς καὶ ἡ Χωροφυλακὴ ἐπιτίθενται κατὰ τῶν γυναικοπαίδων ἀλλ’ ὁ συρφετὸς τῆς δεξιᾶς......... (θόρυβος).........

§133Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Συμπληρωματικῶς πρὸς τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν κάνατε, σᾶς λέγω ὅτι, πρὸ 2 ἡμερῶν, εὐθὺς ὡς ἔλαβον γνῶσιν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀναφέρατε προηγουμένως, διετάχθη τάγμα, τὸ ὁποῖον ἀνεχώρησεν ἐκ Λαρίσης, διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὰ ἐκεῖ εὑρισκόμενα στρατεύματα καὶ ἐδόθησαν ἐντολαὶ κατηγορηματικαὶ διὰ τὴν διὰ παντὸς τρόπου καὶ διὰ παντὸς μέσου ἐξόντωσιν τῆς συμμορίας αὐτῆς.

§134Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἀσφαλῶς δὲν εἶναι στιγμὴ κατάλληλος, διὰ νὰ δώσω τὰς δεούσας ἐξηγήσεις καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἐκφράζει τὴν ἀπορίαν, πῶς γίνεται 42 ἄνδρες νὰ ἁλωνίζουν ἐκεῖνον τὸν ἀτυχῆ τόπον, καὶ ὅμως ἐνῷ ὑπάρχει δύναμις τόσον μεγάλη, αὕτη δὲν ἠμπορεῖ νὰ φέρῃ ἕνα ἀποτέλεσμα. Μοῦ ἔδωσεν ὅμως τὴν εὐκαιρίαν, ἀκριβῶς ἡ παρέμβασις τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας, διὰ νὰ δώσω μετὰ μίαν μικρὰν ἐξήγησιν. Ἐπειδὴ δὲν πιστεύω, ὅτι ἡ ἀποψινὴ βραδυά, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ μᾶς δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξηγήσωμεν ἐν πλάτει τὸ τί γίνεται καὶ διατὶ ἐφθάσαμεν ὡς ἐδῶ ποὺ ἐφθάσαμεν. Ὑπάρχει μία παρανόησις, ἡ ὁποία ἔφερε τὸν τόπον μας εἰς αὐτὴν τὴν κατάντιαν. Καὶ ἡ παρανόησις αὕτη τείνει δυστυχῶς νὰ ἐπιρρίψῃ εὐθύνας ποῦ; Εἰς τὸν Στρατὸν καὶ τὴν Χωροφυλακήν, ποὺ κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν, εἶναι ἄξια τοῦ μεγίστου τῶν ἐπαίνων, ἀπὸ μέρους ὅλου τοῦ Ἔθνους, διότι μὲ αὐτοθυσίαν, μὲ αὐταπάρνησιν καὶ μὲ ὅλην των τὴν προσήλωσιν πρὸς τὸ καθῆκον των, ἐκτελοῦν τὸ χρέος των πρὸς τὴν Πατρίδα. Δὲν εἶναι ὅμως αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ὁμολογῶ, ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ποὺ ἀκούω τὸν ἀξιότιμον κύριον ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας Ὑπουργόν, νὰ ὁμιλῇ περὶ μετακινήσεων ταγμάτων δικαιοῦμαι λέγω, ὅταν τὸν ἀκούω νὰ ὁμιλῇ περὶ ἀσφαλείας ὑπαίθρου διὰ μετακινήσεων ταγμάτων, νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι ἀκόμη εὑρίσκεται μακρὰν καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν πραγματικότητα ἡ Κυβέρνησις. Διότι ὁ Στρατὸς δὲν ἔχει αὐτὴν τὴν ἀποστολήν. Οὔτε αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργον του. Οὔτε ἄλλωστε διαλύονται αἱ συμμορίαι, διὰ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὰς διαλύσῃ. Αἱ συμμορίαι διαλύονται, μὲ ἐκεῖνον τὸν Στρατόν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὸ αὐτὸ ἔδαφος. Μὲ τὸν ὀρεινὸν Στρατόν, ἐὰν θέλετε νὰ τὸν ἀποκαλέσω οὕτως, ἢ ἐὰν θέλετε ἀκόμη καλύτερον μὲ τὸν ἐξ ἴσου ἕτοιμον καὶ ἀποφασιστικὸν στρατόν, ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς συμμορίας ἀκριβῶς εἰς τὸ αὐτὸ ἔδαφος. Μὲ δύο λόγια, ἐφ’ ὅσον ὁ στρατὸς ἐννοεῖ νὰ κινηθῇ μόνον ἐπὶ τῶν ὁδικῶν ἀρτηριῶν ἢ νὰ ἐπισκέπτεται ὀρεινὰς περιοχάς, καὶ νὰ ἀπέρχεται πάλιν ἵνα παραμένῃ εἰς τὰ κέντρα του, δὲν θὰ ἔχωμεν ἀσφάλειαν. Κύριοι, πλανᾶσθε πλάνην οἰκτρὰν καὶ ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἴδετε καὶ ποῖον κατάντημα θὰ μᾶς φέρῃ αὐτὴ ἡ τραγικὴ πλάνη τῆς ἀξιοτίμου Κυβερνήσεως. Ζητεῖτε νὰ μάθετε διατὶ οἱ 700 ἄνδρες καὶ οἱ 1.000 ἄνδρες δὲν μποροῦν νὰ διαλύσουν τοὺς 42. Ποτὲ δὲν θὰ τοὺς διαλύσουν. Οἱ 42 ἄνδρες θὰ διαλυθοῦν μὲ 10 ἄνδρες ὅταν οἱ 10 ἄνδρες θὰ στήσουν τὸ λημέρι των ἐκεῖ ποὺ εἶναι οἱ 42. Ἄλλως δὲν διαλύεται ἡ ἀνταρτικὴ προσπάθεια ἢ ἂν θέλετε νὰ τὴν ὀνομάσω καλύτερα ἡ ἀναρχικὴ αὐτὴ προσπάθεια τῶν κομμουνιστῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, τῶν λόγων τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κυρίου Παπαγεωργίου. Θέλει νὰ εἴπῃ ὅτι ἐπιρρίπτει εὐθύνην εἰς τὸν στρατόν, διότι δὲν ἐπιτελεῖ τὸ χρέος του, ἀλλ’ ὅτι ὅπως κινῆται ὁ στρατός, καὶ ὅπως δρᾷ εἶναι ἀνίκανος καὶ ἀδύναμος νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ πρὸς τὴν Πατρίδα χρέος του.

§135Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Ὅταν τὴν ἄλλην φορὰν ἦτο ἐπὶ τάπητος τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, συνέστησα τότε εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ὁμάδων διώξεως δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἀναζητήσωμεν μόνον εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ εἰς τὸν ἐν ἐνεργείᾳ Στρατόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς καὶ εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς καὶ τοὺς ὁπλαρχηγοὺς τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, εἰς τὰ πρόσωπα τῶν ὁποίων λάμπει ὁ πατριωτισμὸς καὶ ἡ ὑπερηφάνεια. Ἐκεῖ πρέπει νὰ εὕρωμεν τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι πραγματικὰ θὰ φέρουν ἀποτέλεσμα.

§136Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἀφήνετε νὰ διανοηθῇ ὅτι πρέπει νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν Χωροφυλακὴν καὶ τὸν Στρατὸν καὶ νὰ ἐπιζητήσωμεν τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως μὲ ἄλλα ὄργανα;

§137Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Δὲν εἶπον τέτοιο πρᾶγμα. Εἶναι ἓν πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν μπορῶ νὰ ἀναπτύξω τώρα καὶ δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς. Ὁ Στρατὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δράσῃ ἐξ ἴσου ἀποτελεσματικῶς καὶ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καθ’ ὃν δρᾷ καὶ ὁ στρατὸς τῶν κομμουνιστῶν. Ἐὰν ὁ στρατὸς δὲν πάει νὰ στήσῃ τὰ λημέρια του ἐκεῖ πάνω, ποὺ ἔχουν στήσει καὶ ἐκεῖνοι τὰ λημέρια των, ἀσφάλειαν δὲν θὰ ἔχωμεν εἰς τὸν τόπον.

§138Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Οἱ στρατιωτικοὶ λέγουν τὸ ἀντίθετον.

§139Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἐκεῖ εἶναι ἡ πλάνη σας, ἡ πλάνη ἡ τραγικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δυστυχῶς, καίτοι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἔχω καὶ ἰδιαιτέραν μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως συνομιλίαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πρὸ ἑξαμήνου καὶ πλέον καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν τῷ ἀνέπτυξα τὴν ἀπόλυτον ἀδυναμίαν, ἵνα μὴ εἴπω ἀνικανότητα στρατοῦ καὶ χωροφυλακῆς νὰ ἐπιβάλουν τὴν τάξιν διὰ τῶν μεθόδων καὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐπιζητοῦν νὰ τὴν ἐπιβάλουν, ἐν τούτοις δυστυχῶς, καίτοι ἐφαίνετο ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι συνεφώνει μαζί μου, ἐν τούτοις βλέπω ὅτι τόσον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὅσον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν καὶ ὅλαι αἱ δυνάμεις τῆς Χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀναλάβει νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν τάξιν, ἐξηκολούθησαν καὶ ἐξακολουθοῦν καὶ τώρα νὰ ἐφαρμόζουν εἰς αὐτοὺς μεθόδους. Καὶ ἠκούσαμεν τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἐπαναλαμβάνοντα τὴν αἰωνίαν ἐπωδὸν «στέλλομεν τάγματα». Ἐξακολουθοῦν νὰ ἀντιμετωπίζουν τὸν κομμουνισμὸν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Τοῦτο κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι ἡ πλάνη ἡ τραγική.

§140Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, γνῶσιν τῶν στρατιωτικῶν ἐγὼ ζητημάτων, εἶμαι ὑποχρεωμένος ὅμως ἀφοῦ ἀνεκινήθη τὸ ζήτημα νὰ διατυπώσω τὴν ἀπορίαν μου, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ στρατὸς ὁ ὁποῖος ἀπὸ ἐλαχίστων μηνῶν ἐκπαιδεύεται εἰς τὰ νέα ὅπλα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ἐξωτερικὸν ἐχθρόν, εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ εἰς ἀντάρτην, νὰ ἀπομακρύνεται τῶν βάσεων τῶν μηχανοκινήτων ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους 30 καὶ 40 καὶ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἐπιζητήσωμεν καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ βασίσωμεν τὴν ἐμπέδωσιν τῆς ἀσφαλείας μόνον εἰς τὸν στρατόν αὐτόν; Καίτοι, λέγω, δὲν εἶμαι στρατιωτικός, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ ἀποκρουσθῇ ἀπολύτως ἡ ἀνάμιξις καὶ τὸ ἀνέβασμα εἰς τὸ βουνὸ στρατοῦ συντεταγμένου καὶ ὠργανωμένου μὲ τὰ νέα πολεμικὰ ὅπλα, νὰ ἐνισχυθῇ ἡ Χωροφυλακὴ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, τῆς ὁποίας εἶναι τὸ μόνον ἔργον. Ἀλλὰ ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς ὑποστηρίζετε, ὁ λαὸς σύσσωμος νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκκαθάρισιν ἐκεῖ ποὺ μπορεῖ, ὄχι βεβαίως ἐκεῖ ποὺ δὲν μπορεῖ, εἰς τὴν μεθόριον.

§141ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ γεννᾷ παρεξηγήσεις.

§142Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν γεννᾷ, ἀλλὰ θὰ ἐξηγήσω διατὶ γεννᾷ καὶ τὰς παρεξηγήσεις. Εἶχον τὴν τιμὴν ἄλλοτε νὰ εἴπω τὴν 19 Ἰουνίου, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἕνας λόγος ὁ ὁποῖος θὰ φέρῃ τὴν ἀποσύνθεσιν εἶναι ἡ φθοροποιὸς διαίρεσις τῶν ἐθνικοφρόνων, τὴν ὁποίαν πάσῃ θυσίᾳ διὰ τῆς τακτικῆς της καὶ διὰ τῶν διοικητῶν της κατὰ τόπους ἡ Κυβέρνησις ἀσκεῖ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ ἐξώφθαλμον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν τοπικῶν της ἀρχόντων ἀσκεῖ κομματικὴν πολιτικὴν μονόπλευρον Λαϊκήν. Ἐπιτίθεται ἐναντίον ὄχι μόνον τῶν κομμουνιστῶν ἀλλὰ παντὸς μὴ πρεσβεύοντος εἰς τὸ δόγμα τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Καὶ ἐπῆλθεν εἰς τὴν περιοχὴν τὴν ἰδικήν μου τὸ κατάντημα ὅταν καλοῦνται ἀπὸ τὸν Νομάρχην οἱ πολῖται νὰ ἀρνοῦνται, διότι ὁ Νομάρχης εἶναι ὄχι μόνον ἐπιτηρητὴς τῶν ὀπαδῶν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ἀλλὰ καὶ συνήγορος ἀκόμη τῶν ἀναρχικῶν καὶ τῶν Κομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι διὰ μιᾶς ἐγγράφου δηλώσεως, τὴν τελευταίαν αὐτὴν στιγμήν, διὰ νὰ ἐξαπατήσουν τὸ ἐπίσημον κράτος, διαδηλοῦν τὴν θέλησίν των νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὸ κόμμα τὸ Λαϊκόν. Ὅταν δὲ καταθέσουν τοιαύτην δήλωσιν, ἐντάσσονται εἰς τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας.

§143Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι ὁ κύριος Θ. Ἀργυρόπουλος, εἷς ἐκ τῶν διαπρεπεστέρων δικηγόρων, ἀγωνιστής, ἀνεψιὸς τοῦ στρατηγοῦ καὶ ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ἀποτελεῖ τιμὴν διὰ τὸν κλάδον. Εἶναι δὲ ἐντιμότατος καὶ νομίζω αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος ἀνέφερε εἶναι πεπλανημέναι.

§144Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τοῦ ἐκτιμῶ τὴν μόρφωσιν, τὴν εὐγένειαν, εἶναι κατὰ πάντα κύριος, τοῦ ἐκτιμῶ τοὺς ἀγῶνας τοὺς ὁποίους κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπετέλεσε, τοὺς ἐθνικούς, τῶν ὁποίων εἶμαι γνώστης. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ ἐκτιμήσω, ὄχι τὸν κύριον Ἀργυρόπουλον, ἀλλὰ τὸν Νομάρχην τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Ἤδη σᾶς πληροφορῶ ὅτι δικαιοδοτεῖ ἀπὸ 5 ἡμερῶν ἀπὸ τὴν Λαμίαν, ἐγκαταλείψας τὸ Καρπενήσιον. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι σαφής, ἂν θέλετε, εἶμαι ἕτοιμος νὰ σᾶς κατονομάσω τοὺς καπετανέους τοῦ ΕΛΑΣ ἐξ Εὐρυτανίας οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν διότι κατέθεσαν δήλωσιν ὅτι ἀνήκουν εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα.

§145Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Πῶς γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ πῶς δὲν κατηγγείλατε αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ ἔρχεσθε τώρα καὶ καταγγέλλετε πράγματα ἀναγόμενα εἰς τὸ παρελθὸν καὶ οὐδέποτε λαβόντα χώραν;

§146Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἀναφέρω συγκεκριμένα γεγονότα. Θέλετε ὀνόματα;

§147Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Διατὶ δὲν ἤλθατε ἐπὶ τόσον χρονικὸν διάστημα νὰ καταγγείλετε εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὰ πράγματα αὐτά; Γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι ἂν ἤρχεσθε νὰ τὰ καταγγείλετε, γνωρίζετε ὅτι δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔκαμνον τὸ καθῆκον των. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§148Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν εἴχατε ἁρμοδιότητα διότι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, κατ’ εἰσήγησιν τοῦ Νομάρχου, διώριζε καπετανέους τοῦ ΕΛΑΣ, καὶ πῶς θὰ ἠρχόμην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἢ τῶν Ἐσωτερικῶν; Νὰ παραπονεθῶ διὰ τί; Διὰ τοὺς διορισμοὺς τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἢ τῆς Ὑγιεινῆς;

§149Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγετε ὄχι ἀκριβῆ πράγματα.

§150Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἔχετε χαρτὶ καὶ μολύβι, νὰ γράψετε;

§151Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει ὁ Γραμματεύς. Δὲν δύνασθε νὰ κατηγορῆτε ἕνα ἀνώτατον ὑπάλληλον, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐρήμην αὐτοῦ.

§152Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν κατηγορῶ κανένα, ἐρήμην αὐτοῦ. Γνωρίζω ὅτι πλήρως τὸν ἐκπροσωπεῖ ἡ Κυβέρνησις.

§153Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Γνωρίζετε ἄριστα ὅτι ὁ ἄμεσος προϊστάμενος τοῦ Νομάρχου εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. (Θόρυβος καὶ ἀντεγκλήσεις μεταξὺ βουλευτῶν). Εἴχατε, λοιπόν, ὑποχρέωσιν κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου πρὶν ἢ καταθέσετε τὰ ὅσα εἴπατε, εἴχατε ὑποχρέωσιν νὰ ἔλθετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν..... .... (Θόρυβος καὶ κωδωνοκρουσίαι).

§154Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πῶς ἐπιτρέπετε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς δηλώσεις........... (κωδωνοκρουσίαι).

§155Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις. Λέγετε ἀνακριβείας διὰ νὰ δημιουργηθοῦν ἐντυπώσεις (διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς συμπολιτεύσεως).

§156Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἀπορῶ πῶς ἐπὶ τόσον χρόνον δὲν ἤλθατε νὰ ἀναφέρετε αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα τώρα καταγγέλλετε.

§157Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, καὶ παλαιότερον, τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος τὴν 19 Ἰουλίου 1946 σᾶς εἶπον ὅτι ὁ Νομάρχης τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἐν Εὐρυτανίᾳ συνθέτει τὰς διοικητικὰς καὶ ἐπισιτιστικὰς ἐπιτροπὰς ἀπὸ ἐαμίτας. Δὲν ἐνόμισα ὅτι, ἐκτὸς τούτου, ἔπρεπε νὰ φθάσω εἰς τὸν προθάλαμον τοῦ Ὑπουργείου σας διὰ νὰ εἴπω τὸ αὐτό. Αἱ ἐπιτροπαὶ αὐταὶ ὑπάρχουν καὶ ἐν τούτοις δὲν .............................

§158Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἀσφαλ.). Εἴχατε ὑποχρέωσιν νὰ ἀναφέρετε συγκεκριμένα πράγματα μὲ ὡρισμένα ὀνόματα, διότι λέγετε ἀοριστολογίας. Συγκεκριμένως νὰ τὰ ἀναφέρετε καὶ εὐθέως νὰ τὰ ἐκθέσετε. (Θόρυβος, ἀνεγκλήσεις, κωδωνοκρουσίαι).

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀναγκασθῶ νὰ διακόψω τὴν συνεδρίασιν. Διατὶ θορυβεῖτε;

§160ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Διαμαρτυρόμεθα. Νὰ μὴ διακόψετε τὴν συνεδρίασιν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων.......... (δὲν ἀκούεται λόγῳ τοῦ συνεχιζομένου θορύβου).

§162Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν μᾶς φθάνει ὅτι ἡ συμπολίτευσις μᾶς κατηγορεῖ ὅτι δὲν εἴμεθα Κυβέρνησις. Μᾶς κατηγορεῖ καὶ τὸ Προεδρεῖον διότι δὲν ἐπιβάλλομεν τὴν τάξιν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἐπερίμενα ἀπὸ σᾶς, ὡς Ἀρχηγὸν Κόμματος, νὰ ὑποστηρίξετε τὸ Προεδρεῖον καὶ ὄχι νὰ τὸ ἐπικρίνετε, σεῖς, παλαιὸς πολιτικός. Εἶπον τοῦτο, ὅτι ὁ ρήτωρ ἔφυγε ἀπὸ τὸ θέμα.

§164ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἔφυγε καθόλου. Δὲν σᾶς ἀρέσει τὸ θέμα.

§165Χ. ΛΑΔΑΣ. Καίει τὸ θέμα αὐτό.

§166Γ. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ. Προχθὲς ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ ἠκούσαμεν τὰς ἱερὰς λέξεις ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἐσυνήθισε νὰ σέβεται τὸν Κανονισμὸν καὶ τοὺς συναδέλφους του. Τὴν ἑσπέραν ταύτην θλίβομαι ποὺ βλέπω ὅτι πολλοὶ συνάδελφοι δὲν σέβονται τὸν Κανονισμόν.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον ξεύρει νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν, ὁσονδήποτε καὶ ἂν θέλετε νὰ μὴ τὸ ἀναγνωρίζετε.

§168Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Μὲ μεγάλην μου λύπην ....... (θόρυβος) ...... Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ κάνωμεν καφενεῖον, νὰ γίνῃ. Δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή. Μὲ πολλήν μου λύπην ὀφείλω νὰ κάμω μίαν διαπίστωσιν. Ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας κύριος Ὑπουργὸς ἴσως νὰ εὑρίσκεται καὶ ἐν δικαίῳ. Ἔθεσεν ἓν ἐρώτημα εἰς τὸν ἀγορητὴν κύριον Παπαγεωργίου διατί, ἀφοῦ ἤξευρεν αὐτὰ τὰ πράγματα, δὲν τὰ κατήγγειλεν, ὁπότε ἔπρεπε νὰ εἶναι βέβαιος ὅτι θὰ ἐλαμβάνοντο ὅλα τὰ μέτρα καὶ ὅλαι αἱ κυρώσεις ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι θὰ ἔδιδον νὰ ἀντιληφθῇ ὁ κύριος Παπαγεωργίου καὶ ὅλος ὁ κόσμος ὅτι τὸ Κράτος ἐλέγχει καὶ τιμωρεῖ πάντα ἀσυδοτοῦντα. Ὁμολογῶ, εὑρίσκομαι εἰς τὴν θλιβερὰν ἀνάγκην —διότι δὲν θὰ ἤθελον ἀπόψε νὰ εἴπω τι περὶ αὐτοῦ — νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν καὶ ἴσως καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ τάξει ὅταν ἰσχυρίζεται, διὰ τοῦ στόματος τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ὅτι πράγματι αὐτὴ εἶναι ἡ διάθεσίς της, νὰ ἐλέγχῃ καὶ νὰ τιμωρῇ κάθε παράπτωμα οἱουδήποτε λειτουργοῦ της τὸ ὁποῖον θὰ κατηγγέλλετο εἰς αὐτήν. Καὶ ἔχω τοῦτο τὸ συγκεκριμένον: Ἔδωκα τὸν ἀριθμὸν καὶ τὴν χρονολογίαν τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Τρικάλων καὶ τὸ κείμενον αὐτῆς ἐν περιλήψει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν καὶ τὸν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς ὁ Νομάρχης Τρικάλων ἔλεγε: «Μὲ αὐτὰ ποὺ κάμνετε, ποὺ δίδετε ὅπλα εἰς ἀνθρώπους ποὺ ἀνήκουν εἰς τὸ ΕΔΕΣ καὶ τὸν Ζέρβαν — καὶ ἠννόει ὅτι ἐδίδοντο ὅπλα εἰς ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας, τοὺς ὁποίους ἀπέστειλεν ἐκεῖ ἡ ἰθύνουσα στρατιωτικὴ ἀρχὴ — δὲν κάμνετε τίποτε ἄλλο ........... (ἀναγινώσκει) ............».

§169ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς ἰδιώτας;

§170Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ὄχι. Εἰς ἀξιωματικὸν ἐν ἐνεργείᾳ. Οὗτος ὅμως ἐχαρακτηρίζετο ὡς Ἐδεσίτης καὶ ὡς Ζερβικὸς ἀπὸ τὴν ἀναφορὰν τοῦ κ. Νομάρχου, διότι ὑπηρέτησεν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ὁμάδας ἐπὶ τριετίαν. Ἔγραφε, λοιπόν, ὁ κ. Νομάρχης: «Μὲ αὐτὰ ποὺ κάμνετε, κ. Πρωθυπουργὲ καὶ κ. Ὑπουργέ, σκάβετε τὸν λάκκον τῆς Κυβερνήσεως. Ὕστερα ἀπὸ ὀλίγον καιρὸ δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἐδῶ οὔτε ἕνας, ποὺ νὰ ἀνήκῃ εἰς τὶς κυβερνητικὲς τάξεις». Καὶ ἐρωτῶ: Ὁ Νομάρχης αὐτὸς εὑρίσκεται ἢ δὲν εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὴν θέσιν του;

§171Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐδόθη ἐντολὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοιοῦτον ζήτημα;

§172Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Εἶπα τί ἔκαμε ὁ Νομάρχης. Ἔχετε εἰς τὰς χεῖράς σας ἔγγραφον ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Τρικάλων, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος. Καταγγέλλει ὁ Νομάρχης, ὅτι ἐχρησιμοποιήθη ἕνας ἐξαιρετικὸς ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος μὲ ἐλαχιστοτάτας δυνάμεις ἀντιμετώπισεν εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς Καλαμπάκας καί, ἔτι βορειότερον, τῆς Μεσοχώρας, πολυπληθῆ συμμορίαν κομμουνιστῶν ἀνταρτῶν καὶ κατώρθωσε νὰ ἐπιτύχῃ ἕνα θαυμάσιον ἀποτέλεσμα. Καὶ ὕστερα ἀπ’ αὐτὸ ἀσφαλῶς ὁ κόσμος ἤρχισε νὰ ἀποβλέπῃ πρὸς τὸν ἀξιωματικὸν αὐτὸν μὲ ἐμπιστοσύνην καί, συνεπείᾳ αὐτῆς τῆς ἐμπιστοσύνης, ἔχομεν τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Νομάρχου. Ἐρωτῶ, λοιπὸν καὶ πάλιν, τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς στιγμῆς, ἀπὸ τῆς ὁποίας ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἐπικοινωνήσας μὲ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἔδωκα εἰς αὐτὸν τὸ ἔγγραφον τοῦ Νομάρχου; Εἶναι ἢ δὲν εἶναι Νομάρχης Τρικάλων ὁ ἴδιος, ποὺ ἔκαμε τὸ ἔγγραφον αὐτό;

§173Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Οἱ ἀξιωματικοί, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε, ἐτέθησαν ὑπὸ καμμίαν δίωξιν; Δὲν ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἀξιωματικοί;

§174Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἔφυγεν ἀπὸ τὴν περιοχὴν ἐκείνην καί, ἀφ’ ἧς ἔφυγεν ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός, ἡ περιοχὴ κατελήφθη ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς. Αὐτὰ εἶχον νὰ σᾶς καταγγείλω.

§175ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αἶσχος. (Χειροκροτήματα).

§176Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Χωρὶς νὰ ταράσσεσθε, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ σᾶς λέγω, ὅτι οὐδεὶς ἀξιωματικὸς ἀπολύτως ἀπεχώρησε.

§177Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Αὐτὸ ἔλειπε νὰ τὸν διώξετε καὶ ἀπὸ τὸν στρατόν! Σᾶς εἶπα ὅτι ὁ ὑπολοχαγὸς Κοσμᾶς (;) μετεφέρθη εἰς τὸ Μέτσοβον καὶ ἡ περιοχὴ αὐτὴ περιήχθη ἀπὸ διημέρου εἰς χεῖρας τῶν κομμουνιστῶν.

§178Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος, σᾶς λέγω ὅτι οὐδεμία κομματικὴ διάκρισις γίνεται τῶν ἀξιωματικῶν. Ὅλοι ἀπολαμβάνουν τῆς αὐτῆς ἐκτιμήσεως. Ἐὰν παίρνετε ὡς ἐπιχείρημα, ὅτι μετετέθη ἕνας ἀξιωματικὸς ἀπὸ μιᾶς ὑποδιοικήσεως εἰς ἄλλην, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, τῶν Διοικητῶν τῶν διαφόρων Σωμάτων Στρατοῦ ἢ τῶν Ἀνωτέρων Διοικήσεων Χωροφυλακῆς. Κατὰ συνέπειαν, κατὰ πάντα ὀρθὸν λόγον καὶ λογικήν, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε νὰ στρέφωνται παντάπασι κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§179Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Καὶ ἡμεῖς σᾶς ὑπεδείξαμεν ὅτι ὁ Νομάρχης Χανίων ἦτο πρώην κομμουνιστὴς καὶ ὅτι ἦτο ἀνάξιος νὰ εἶναι Νομάρχης. Καὶ ἐν τούτοις τὸν ἔχετε ἀκόμη καὶ τὸν διατηρεῖτε.

§180Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰ ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ ὅρια. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς, εἶναι ἔργον νομοθετικὸν καὶ ἔργον ἐλέγχου. Τὴν ἑσπέραν αὐτὴν ἡ Βουλὴ ἀσχολεῖται μὲ ἔργον νομοθετικόν.....

§181Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ. Δὲν εἶσθε, φαίνεται, παρὼν χθὲς ὅταν....(Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§182Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς ἂν θέλετε νὰ ἀποφύγετε τὸν ἔλεγχον.

§183Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸν ἔλεγχον τὸν δεχόμεθα καὶ τὸν ἐπιζητοῦμεν. Οὐδέποτε ἐζητήσαμεν νὰ τὸν ἀποφύγωμεν.

§184Χ. ΛΑΔΑΣ. Ξεχάσατε τὰ χθεσινὰ πρακτικά, κ. Ὑπουργέ.

§185Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς τυχὸν παραβάσεις ἢ μὴ Νομαρχῶν ἢ ἄλλων ὑπαλλήλων. Ὁ Κανονισμός, προκειμένου περὶ ἐλέγχου, καθορίζει ὡρισμένην διαδικασίαν καθ’ ἣν διεξάγεται οὗτος. Δὲν εἶναι δυνατὸν πᾶς βουλευτὴς ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἐγείρεται καὶ νὰ ὑποβάλῃ ἐπερώτησιν. Αἱ ἐπερωτήσεις, κατὰ τὸν Κανονισμόν, κατατίθενται, ἐγγράφονται εἰς τὸ βιβλίον, λαμβάνει γνῶσιν ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς ὅλων τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπερώτησιν, καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν γίνεται συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς. Ἄν, μάλιστα, ὁ Ὑπουργὸς δὲν εἶναι ἐπαρκῶς κατατοπισμένος, δύναται νὰ ζητήσῃ καὶ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως. Ἐπερώτησις καὶ ἔλεγχος ἐξ ἀπροόπτου ἐπὶ ζητημάτων, τὰ ὁποῖα οὔτε ἀποτελοῦν ἀντικείμενον συζητήσεως καὶ εἶναι ξένα πρὸς τὴν ὕπαρξιν ἐπερωτήσεως, δὲν δύναται νὰ γίνῃ καὶ ἀπορῶ πῶς τόσην ὥραν κατατρίβεται ἡ Βουλὴ εἰς συζήτησιν γεγονότων, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἔλθουν μόνον ὑπὸ μορφὴν ἐπερωτήσεως.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶχε ληφθῆ ἀπόφασις συνδυασμοῦ τῆς συζητήσεως αὐτῆς μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§187Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Καταλήγων, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦτο: Καίτοι ἀναγνωρίζω τὰς ἱκανότητας ὅλων τῶν κ. κ. συναδέλφων, καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ συμπολίτου μου κ. Παπαθανάση, ἐν τούτοις, νομίζω, ὅτι ὄχι μόνον εὑρίσκομαι ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ θέματος τοῦ νομοθετικοῦ, ἀλλὰ καὶ τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Διότι ὅταν θέλω νὰ τονίσω εἰς τὸ Σῶμα ὅτι ὑπάρχουν ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἠρνήθη νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀντιθέτως ἔπραξε κάτι τὸ ὁποῖον ἐπέφερε τὸ κατάντημα τῆς ἀταξίας αὐτῆς, νομίζω ὅτι εὑρίσκομαι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅταν ὅμως προκαλοῦμαι νὰ δώσω ὡρισμένα στοιχεῖα καὶ συγκεκριμμένως πῶς προῆλθεν ἡ διαίρεσις τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου καὶ ἀπαντῶ, νομίζω ὅτι δὲν εὐθύνομαι ἐγώ, διότι τυχὸν ἐκτρέπεται ἡ συζήτησις, ἐὰν ἐκτρέπεται. Καταλήγων δι’ ὅλων αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ εἴπω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρὸ ὁλοκλήρων μηνῶν εἶπον πρὸς τὸ Σῶμα. Ὅτι ἡ φθοροποιὸς διαίρεσις, τὴν ὁποίαν ἐξαπέλυσε, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, ἀλλὰ κατὰ σαφῆ ἀντίληψιν καὶ τῆς περιοχῆς μου, τὴν ὁποίαν περιώδευσα μέχρις ἐσχάτων, ἡ φθοροποιὸς διαίρεσις τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, ἐξαπέλυσεν διὰ παντείων μέσων, παρέλυσεν τὸν ἐθνικόφρονα πληθυσμὸν εἰς τοιοῦτον ἀφάνταστον σημεῖον ὥστε νὰ συμπλήσσεται περισσότερον καὶ φοβερώτερον ἀπὸ ὅτι συμπλήσσονται οἱ ὀπαδοὶ τῶν μερίδων τῆς παρούσης συνθέσεως τοῦ Σώματος. Εἶναι φοβερὸν τὸ κατάντημα τοῦτο καὶ δὲν γνωρίζω ποῖος πταίει ἢ ποῖος ἤρξατο χειρῶν ἀδίκων. Δὲν πρόκειται οὐδὲν μέσον νὰ σώσῃ τὴν κατάστασιν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ θὰ θρηνήσωμεν, ὑποθέτω, μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν τὴν πέραν τῶν Θηβῶν, πρὸς τὰ ὄρη τοῦ Βορρᾶ, θὰ τὴν θρηνήσωμεν ἐὰν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν δοθοῦν τὰ διδάγματα τῆς ἑνώσεως τοῦ ἐθνικόφρονος πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ προβῇ εἰς ἐκκαθάρισιν ἡ ὁποία μόνον μὲ τὴν ἕνωσιν, καὶ τὴν ὑποβοήθησιν τῶν ἐλαχίστων ὀργάνων τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας — ὄχι, ἐπιτραπήτω μου νὰ εἴπω, τοῦ Στρατοῦ — δύναται νὰ ἐπιτύχῃ, διὰ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ περιοχὴ ἐκείνη ἡ ὁποία δὲν πλήσσεται ἀπὸ τὴν εἰσβολὴν ἐκ Βουλγαρίας ἢ Ἀλβανίας ἢ Γιουγκοσλαυΐας ἀνταρτῶν. Διότι δυστυχῶς πλήσσεται περισσότερον ἡ περιοχὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία δὲν δέχεται τὴν ἐπίδρασιν τῶν Σλαυϊκῶν χωρῶν, πλήσσεται δὲ περισσότερον καὶ ἀποκόπτεται περισσότερον πάσης ἄλλης περιοχῆς τῆς μερίμνης καὶ τοῦ ἐλέγχου τοῦ Κράτους. Εἶναι τρομακτικὴ ἡ κατάστασις, κύριοι, καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθήσῃ τὴν τακτικὴν τῆς αὐτὴν — τακτικὴν κομματικὴν καὶ μόνον εἰς τὴν περιοχήν μου καὶ ἂν μοῦ ζητηθοῦν, ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ ἐξηγήσεις, διότι ἀπόψε δὲν ἐπιτρέπει ὁ χρόνος νὰ δοθοῦν — τῆς διαιρέσεως τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου, καὶ ἐὰν καὶ ἡ ὀξύτης εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην διατηρηθῇ καὶ ἐξακολουθήσῃ νὰ παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον τοῦ νὰ μεταβάλλεται ἡ Βουλὴ εἰς συνέδριον φιλολογικὸν ἢ τοῦ νὰ παρακολουθῇ ἡ μία παράταξις πῶς θὰ ἐλέγξῃ τὴν ἄλλην ἢ καὶ ἀκόμη ἡ Συμπολίτευσις πῶς θὰ ἐλέγξῃ τὸ παρελθὸν τῶν 3–4 ἐτῶν, χωρὶς νὰ καταβάλληται κοινὴ προσπάθεια ἀντιμετωπίσεως τοῦ παρόντος καὶ νὰ κατατριβώμεθα μὲ μέτρα ὡς τὸ προκείμενον, τότε ὑποθέτω ὅτι καὶ ὁ λαὸς ἐξ ἴσου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἑνωθῇ. Ὁ Λαὸς ἀπεγοητεύθη καὶ φοβοῦμαι πολὺ μήπως ἡ ἀπογοήτευσις αὐτὴ διοχετευθῇ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, διότι δὲν εἶναι παρήγορα καὶ τὰ σήμερον ἐξαγγελλόμενα ἐκ Β. Ἑλλάδος. Ὅσον καλὴν θέλησιν καὶ ἐὰν ἔχωσιν αἱ Στρατιωτικαὶ μονάδες, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐλάχιστοι ἄνδρες τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν ἅμα βλέπουν ἀπογοητευμένον τὸν πληθυσμὸν καὶ ἀπρόθυμον νὰ ὑποβοηθήσῃ τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως, νὰ ἐπιτελέσουν ἐπακριβῶς τὸ καθῆκον των. Ὑποθέτω λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο ἀντὶ νὰ καταλήξῃ ἤδη εἰς τὰ μέτρα αὐτὰ τοῦ κατευνασμοῦ, νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν κατευνασμὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπετέλει δικαιοσύνην, νὰ ἐπιδιώξῃ δηλαδὴ ὅλην τὴν αὐστηρότητά της — διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ συμβιβάζεται τὸ δίκαιον μετὰ τοῦ ἀδίκου — νὰ ἐφαρμόσῃ ὅλην τὴν αὐστηρότητά των καὶ τὰς κυρώσεις τῶν ὑπαρχόντων νόμων ἐναντίον τῶν ἀναρχικῶν. Εἶναι ἀνάξιοι οἱ ἀναρχικοὶ ὄχι εὐεργετημάτων μὴ οὐσιαστικῶν, διότι πρόκειται περὶ τυπικοῦ νομοθετήματος καὶ ὄχι οὐσιαστικοῦ, ἀλλὰ οἱασδήποτε ἐπιεικείας καὶ αὐτὸ θὰ κριθῇ ὡς πραγματικὴ ὑποχώρησις τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους πρὸ τοῦ ἀδίκου. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἓν ὅπλον τὸ ὁποῖον αὔριον θὰ ἐπικαλεσθῶσιν οἱ ἀναρχικοὶ διὰ νὰ καταστῶσι δριμύτεροι κατὰ τοῦ Ἔθνους. Ὑποθέτω λοιπὸν ὅτι ἀπὸ αὐτῆς καὶ μόνον τῆς πλευρᾶς ἐξεταζόμενον τὸ νομοθέτημα αὐτό, δὲν πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Σώματος. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλον λόγον. Καὶ ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἔχει οὐσιαστικόν τι ἀποτέλεσμα, ἐρωτῶ τοὺς εἰσηγητὰς τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ: Πῶς αὐτὸ τὸ νομοθέτημα θὰ ὀνομασθῇ; Πῶς εἶναι ἐπιεικὲς αὐτὸ τὸ νομοθέτημα; Ὅταν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος καὶ σήμερον ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ Κράτους ἔνοπλος ὤν, διότι θὰ προσέλθῃ θὰ τοῦ ἀφεθοῦν αἱ ἁμαρτίαι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ συμβῇ εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος προσῆλθεν ἤδη καὶ εὑρίσκεται εἰς τὰς φυλακὰς, ἔστω ἐκ τῆς παρατάξεως αὐτῆς τῶν ἀναρχικῶν. Εἶναι μέτρον αὐτὸ δικαιοσύνης; Δηλαδὴ θὰ ἀφεθοῦν αἱ ἁμαρτίαι ὅσων προσέλθουν σήμερον καὶ ὅσοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς θὰ παραμένουν εἰς τὰς φυλακὰς εἴτε διότι εἶχον τὸ ἀτύχημα νὰ συλληφθοῦν ἐνωρίτερον εἰς συμπλοκήν, εἴτε εἶχον τὴν διαίσθησιν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλείψουν τὸν ἀγῶνα καὶ νὰ προσέλθουν καὶ νὰ φυλακισθοῦν, αὐτοὶ δὲν θὰ τύχουν τοῦ μέτρου τῆς ἐπιεικείας, διότι οὐδαμοῦ ἐγὼ ἀνεῦρον τοιαύτην διάταξιν, εἰ μὴ μόνον δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἤδη τὸ πρῶτον θὰ καταθέσουν τὰ ὅπλα, ἐνῷ καὶ ἐκεῖνοι δὲν θὰ τὰ καταθέσουν, διότι εἶναι δράσται ἀδικημάτων κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου καὶ κατὰ συνέπειαν ἀδίκως ἀσχολεῖται τὸ Σῶμα. Καὶ τελευτῶν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν γνωρίζω ἐὰν πολλοὶ τῶν συναδέλφων, εἴτε τῆς Β. Ἑλλάδος, εἴτε τῶν μεταξὺ Β. Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν περιοχῶν ὑπάρχουν εἰς τὰ ἑδώλια αὐτά. Ἐὰν ὑπάρχουν, ὑποθέτω θὰ πρέπει νὰ κάμουν μίαν διαδρομὴν ἔστω μέχρι Λαμίας — διότι πέραν Λαμίας ὑποθέτω ὅτι ἀπὸ τῆς αὔριον δὲν θὰ εἶναι ἐπιτετραμμένον — καὶ ἐὰν θὰ φθάσουν μέχρι Λαμίας καὶ πληροφορηθοῦν τὰ πράγματα, ὄχι ἀπὸ τὰς συζητήσεις καὶ ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτὸ ἢ ἀπὸ τὴν τυχὸν ἀπάντησιν τῶν ὑπευθύνων ἀξιοτίμων κ.κ. Ὑπουργῶν, ἀλλὰ ἀπὸ πληροφορίας τῶν ἁρμοδιοτέρων, διότι πιθανὸν νὰ ὑποτεθῇ ὅτι δὲν ὑπάρχει καὶ συνοχὴ μεταξὺ τῶν ἀρχῶν τῆς περιοχῆς μὲ τὸ Κέντρον, ἐὰν λοιπὸν πληροφορηθοῦν ποῖα εἶναι ἡ κατάστασις, ἀσφαλῶς ἐπανερχόμενοι ἐδῶ δὲν θὰ ἀκουσθοῦν λέγοντες, ὅπως μερικοὶ προλαλήσαντες: Ναὶ. Ναί. Ἐλέγχομεν, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τῶν Κυβερνητικῶν ἑδρῶν. (Χειροκροτήματα).

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι βουλευταί, τηλεγράφημα, ληφθὲν ἐκ Θεσσαλονίκης. (Ἀναγινώσκει). Ἐκ Θεσσαλονίκης, ὥρα 20 καὶ 40′ τῆς 14ης Νοεμβρίου 1946. Πρόεδρον Κυβερνήσεως Πρόεδρον Βουλῆς Ἀρχηγοὺς Κομμάτων Νὰ ἀνακοινωθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Ὑπουργὸν Γενικὸν Διοικητὴν Βορείου Ἑλλάδος. Ἀθήνας Ἀντιπρόσωποι ἐπιστημονικῶν, ἐμπορικῶν, βιομηχανικῶν, ἐπαγγελματικῶν, βιοτεχνικῶν ἐργατικῶν, παλαιοπολεμιστικῶν ὀργανώσεων καὶ σύμπαντος τοῦ ἐθνικόφρονος τύπου Θεσσαλονίκης, ἐκφράζοντες ὁμόθυμον ἐπιθυμίαν καὶ ἀξίωσιν ὁλοκλήρου τοῦ Μακεδονικοῦ Λαοῦ, κατεχόμενοι ὑπὸ βαθυτάτης ὀδύνης δι’ ἀποτρόπαιον καὶ στυγερὸν ἔγκλημα κατὰ τῆς ζωῆς ὑπὲρ τεσσαράκοντα τιμίων φρουρῶν Ἐθνικοῦ Ἐδάφους ἐπὶ συνοριακοῦ τομέως ΣΚΡΑ, ἔγκλημα ἀποβλέπον διάσπασιν ἀκεραιότητος, ὑποβάλλουν Σεβαστὴν Κυβέρνησιν καὶ Ἀρχηγοὺς Κομμάτων, παράκλησιν ἔλθωσι πάραυτα Θεσσαλονίκην καὶ παρευρεθοῦν πάνδημον κηδείαν Ἡρωϊκῶν Θυμάτων τελεσθησομένην προσεχῆ Κυριακήν. Ἐνταῦθα παρουσία Κυβερνήσεως καὶ πολιτικῶν Ἀρχηγῶν δώσῃ εὐκαιρίαν κατανοήσεως ἐκ μέρους Πολιτικῶν Ἀρχηγῶν ἀπειλούντων Μακεδονίαν κινδύνων καὶ γενικὴ σύσκεψις αὐτῶν μετ’ ἀντιπροσώπων ὀργανώσεων ἀποτελέσῃ συμβολικὸν μήνυμα φίλοις Συμμάχοις καὶ ἐχθροῖς ὅτι σύσσωμος Ἑλλὰς ὑπερασπίσῃ Ἐθνικὴν ἀκεραιότητα ἀπὸ πάσης ἐχθρικῆς ἐπιβολῆς. Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν Δικηγορικὸς Σύλλογος Φαρμακευτικὸς Σύλλογος Ἑταιρεία Μακεδονικῶν Σπουδαστῶν καὶ Ὁμοσπονδία Πολεμιστικῶν Ὀργανώσεων. Σύνδεσμος Βιομηχάνων Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Ἰατρικὸς Σύλλογος Ἐργατικὸν Κέντρον Ἐθνικὸν Μέτωπον Ἐργαζομένων. Κατὰ Κυβερνητικὴν ἀνακοίνωσιν, κύριοι βουλευταί, ἡ κηδεία τῶν θυμάτων ἤρχισε σήμερον, αὔριον δὲ ἀναχωρεῖ κυβερνητικὴ ἀντιπροσωπεία εἰς Θεσσαλονίκην. Παρακαλῶ ὅπως συναινέσῃ ἡ Βουλὴ ἵνα διὰ τηλεγραφήματός της γνωρίσῃ τὴν λῆψιν τοῦ τηλεγραφήματος καὶ ἐκφράσῃ τὴν λύπην της διὰ τὸν θάνατον τῶν ἡρωϊκῶν τούτων προασπιστῶν τῆς Πατρίδος, βεβαιώσῃ δὲ ὅτι θὰ λάβῃ κάθε μέτρον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀπορφανισθεισῶν οἰκογενειῶν.

§189ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§191Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ στείλετε τηλεγράφημα ὅτι ἡνώθη ὁ πολιτικὸς κόσμος; Αὐτὸ θέλει ὁ Λαὸς καὶ ὄχι εὐχάς.

§192Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ τηλεγράφημα, κύριε Πρόεδρε, ζητεῖ ὅπως παραστῇ εἰς τὴν κηδείαν τῶν θυμάτων ἀντιπροσωπεία τῆς Βουλῆς.

§193Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφυπ. Στρατιωτικῶν). Ἡ κηδεία ἐγένετο ἤδη.

§194Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Πόσα ἦτο τὰ θύματα κύριε Ὑπουργέ;

§195Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφ. Στρατιωτικῶν). Περίπου 25.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§197ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἀναστολῆς τῆς διώξεως ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ Ψηφίσματος καὶ τῶν παρανόμου ὁπλοφορίας διατάξεων» ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.).