1946.07.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 53η

Δευτέρα 29 Ἰουλίου 1946.

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Σγουρόγλου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§2Σ. ΣΓΟΥΡΟΓΛΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Θ. Τουρκοβασίλης καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Συνδέσμου Ἐργοληπτῶν Θεσσαλονίκης διαμαρτυρομένου διὰ μετατροπὴν Νόμου 554 περὶ ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Τουρκοβασίλης καταθέτει ὑπόμνημα τῶν στρατευθέντων διπλωματούχων Δημοσίων ὑπαλλήλων κλάσεων 1934–41 ζητούντων καταβολὴν τῶν ἀποδοχῶν των καὶ μείωσιν τοῦ ὁρίου θητείας των. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Χ. Ρῖζος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου βομβοπλήκτων–πυροπαθῶν Ἄρτης ζητούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ χορήγησιν εἰδῶν τροφίμων, ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ν. Δαρβέρης καταθέτει ἀναφορὰν Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου διὰ τῆς ὁποίας αἰτοῦνται τὴν κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματός των διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ κειμένου νόμου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Δούμπας, Κ. Μουρατίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιομηχάνων Σερρῶν ζητούντων ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν κλάδου των, χορήγησιν πρώτων ὑλῶν, ἐργαλείων, μηχανημάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Κούτσικας καταθέτει τὰ ἀκόλουθα τηλεγραφήματα καὶ ἀναφοράς: 1) Τηλεγράφημα τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας δικαστηρίου περιφερείας Πρωτοδικείου Καλαμῶν διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59 Σ. Π. 2) Τηλεγράφημα τῶν Ἐργοληπτικῶν Ὀργανώσεων Μεσσηνίας ζητούντων κύρωσιν νόμου 554 περὶ ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ἀπόρριψιν τῶν γενομένων τροποποιήσεων. 3) Ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Μεσιτῶν ἐγχωρίων προϊόντων Καλαμῶν ζητοῦντος ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2265) 29.3.1946 Ὑπουργικῆς Πράξεως περὶ μὴ εἰσπράξεως ποσοστοῦ 10% ὑπὸ μεσιτῶν τοῦ ὡς ἄνω Συλλόγου. 4) Αἴτησιν Συλλόγων σταφιδομ)τῶν Αἰγίου, Πατρῶν, Πύργου, Καλαμῶν, Ἀμαλιάδος, ζητούντων τὴν ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2265)23.3.46 Ὑπουργικῆς Πράξεως περὶ καταργήσεως ποσοστοῦ χορηγουμένου ἐκ τῶν κερδῶν τῆς Ἑνώσεως Σταφιδοπαραγωγῶν, καὶ 5) Τηλεγράφημα τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἐργοστασιαρχῶν ζυμαρικῶν κλπ. διαμαρτυρομένων κατὰ Ν. Δ. περὶ ὑποχρεωτικῆς συγκεντρώσεως σίτου καὶ ἀπαγορεύσεως λειτουργίας Κυλινδρομύλων, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἔκλεισαν ἕξ ἐργοστάσια ζυμαρικῶν εἰς τὴν ἄνω περιοχήν. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Η. Ἀποσκίτης ὑποβάλλει ἔγγραφων δι’ οὗ ποιεῖται ἔκκλησιν πρὸς τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Πολιτικῶν Κομμάτων, ὅπως ἑνωθῶσι πρὸς διεκδίκησιν καὶ διασφάλισιν τῶν Ἐθνικῶν Δικαίων κατὰ τὰς κρισίμους ταύτας διὰ τὸ Ἔθνος περιστάσεις, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι διερμηνεύει τὰ αἰσθήματα τοῦ Ἐθνικόφρονος κόσμου ὅστις ἀποτελεῖ τὰ 9)10 τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπιτροπὴ παλαιοημερολογιτῶν Μπαλτσιῶν Θηβῶν διαμαρτύρεται, διότι ἡ ἐνοριακὴ ἐπιτροπὴ ἔκοψεν ἐντάλματα εἰς παλαιοημερολογίτας ὑπὲρ κλήρου Νεοημερολογιτῶν. Ἰδιοκτῆται μικρῶν πλοιαρίων μεταφορᾶς ἄμμου Πειραιῶς διαμαρτύρονται ἐντόνως τιθέμενοι ἀλληλέγγυοι μὲ διαμαρτυρίαν συνδέσμου μεταφορᾶς ἄμμου. Ὁ Συνεταιρισμὸς Ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Πετρομαγούλας ζητεῖ ἀποκατάστασιν εἰς περιοχὴν τοῦ Ἄνω Τσαμάλι. Ἡ Ἕνωσις οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Κολυμπαρίου καὶ ἡ Ἕνωσις γεωργοκτηνοτροφικῶν προϊόντων Βόλου ζητοῦν συμμετοχὴν ἀγροτικῶν ἐκπροσώπων εἰς ἐπιτροπὰς διατιμήσεων. Οἱ φυματικοὶ Σερρῶν, ζητοῦν χορήγησιν ἐπικουρικῆς μερίδος, δωρεάν. Ὁ Γεώργιος Ποταμιᾶνος διανομεὺς τηλεγραφείου Ἀργοστολίου ζητεῖ ἄρσιν ἀποφάσεως 65225 Ὑπουργείου Προνοίας. Ὁ Θρησκευτικὸς Σύλλογος Βόλου ζητεῖ κατάργησιν νόμου 536 περὶ μισθοδοσίας τοῦ κλήρου. Ἡ Ἕνωσις ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται κατὰ ἐνεργείας παρὰ βουλευτοῦ διὰ κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6)45 Σ. Π. περὶ ἐπιβολῆς κυρώσεων κατὰ τῶν συνεργασθέντων μετὰ τοῦ ἐχθροῦ καὶ ζητεῖ τὴν ἐφαρμογήν της. Ἡ Ἠλέκτρα Ζαλούχου καθηγήτρια τῶν Παιδαγωγικῶν καὶ Πρόεδρος τῆς ἐν Ἀμερικῇ Ὀργανώσεως Ἐκπαιδεύσεως ζητεῖ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Κράτους διὰ τὴν Ἐκπαίδευσιν τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλλήνων καὶ τὴν μὴ ἐξάρτησιν τῆς Ἐκπαιδεύσεως ἐκ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Ἐργολῆπται Μαγνησίας ζητοῦν ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν νόμου περὶ ἐργοληπτῶν μὴ θιγῶσι κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ πτυχιούχων Ἐργοληπτῶν. Οἱ Ἀνάπηροι 1912–1922 Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται δι’ ἀπόφασιν Ὑπουργοῦ Στρατιωτικῶν περὶ Λουτροθεραπείας καὶ καταργήσεως Ἀεροθεραπείας καὶ ζητοῦν ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 364 ἐγκυκλίου Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. Ὁ Γεώργιος Καλῆς, Σημαιοφόρος, κάτοικος Ἀθηνῶν, ζητεῖ ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν νόμου πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀνακληθέντων εἰς ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν κατὰ τὸν πόλεμον ἐφέδρων ἀξιωματικῶν ἐκ μονίμων συμπεριληφθῶσι καὶ οἱ κατὰ τὸν αʹ παγκόσμιον πόλεμον διατελέσαντες ἀξιωματικοί. Ὁ κ. Σ. Γονατᾶς (Ὑπ. Δημ. Ἔργων καὶ Ἀνοικοδ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Π. Μαυρομιχάλης (Ὑπ. Ναυτικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ συμμετοχῆς εἰς τὸ Νοσηλευτικὸν Ἴδρυμα τοῦ Μ.Τ.Σ.». 2) «Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 2243)1940 «περὶ διαθέσεως βοηθητικῶν πλοίων διὰ κρατικὰς ἢ ἐμπορικὰς μεταφορᾶς» καὶ 3) «περὶ ἀναθεωρήσεως Πινάκων Αʹ καὶ Βʹ τοῦ Α. Ν. 542)1945». Ὁ κ. Δ. Στεφανόπουλος (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἀρτοποιῶν». Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ Ἐμπορικῶν Συμβούλων καὶ Ἐμπορικῶν Ἀκολούθων». Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος (Ὑφυπ. Οἰκονομ.), καταθέτει σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ἀνωτάτου ὁρίου ἡλικίας τῶν μελῶν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τοῦ παρ’ αὐτῷ Γενικοῦ Ἐπιτρόπου τῆς Ἐπικρατείας καὶ τῶν μελῶν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Καρζῆς, Δ. Γιαννόπουλος, Α. Βαχλιώτης, Γ. Στρᾶτος, Λ. Βρεττᾶκος, Κ. Θεοφανόπουλος, Β. Σαγιᾶς κ. ἄ., καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως βαθμοῦ Συνταγματάρχου εἰς διακριθέντας ὁπλαρχηγοὺς κατὰ τὸν Ἐλληνοϊταλικὸν πόλεμον». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ πάσης φορολογίας τῶν κυψελῶν μελισσῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Θεμελῆς, Η. Μπάτζιος, Σ. Εὐθυμιάδης, Κ. Μπέλλας, Β. Μουράτογλου καὶ Γ. Κουγιουμτζόγλου καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 869)1946 «περὶ ἀποδημίας εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μιχαλακόπουλος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 24 τῆς 9)13 Νοεμβρίου 1944 νόμου «περὶ ἀπολύσεως καταδίκων» καὶ συμπληρώσεως τούτου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Βασιλειάδης, Γ. Γκιώνης, Μ. Πάζης, Χ. Πιπιλιάγκας, Ε. Κοθρῆς, Ν. Σπέντζας, Λ. Βρεττᾶκος, Κ. Μπέλλας, Ν. Βαρβιτσιώτης, Α. Θεοδωρόπουλος, Ι. Λαμπρόπουλος, Π. Σταθόπουλος, κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τρόπου ρυθμίσεως παραγωγῆς καπνοβιομηχανιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πλατῆς, Θ. Μανωλόπουλος, Χ. Πιπιλιάγκας, Π. Παπαδόπουλος, κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως ἐφέδρων ἐκ μονίμων ἀξ)κῶν διὰ προσφερθείσας ἐθνικὰς ὑπηρεσίας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Βαμβέτσος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν ψηφισμάτων καὶ Νομοθετικῶν Διαταγμάτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μαῦρος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν ψηφισμάτων καὶ Νομ. Διαταγμάτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Θηβαῖος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν ψηφισμάτων καὶ Νομ. Διαταγμάτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Κ. Παπαδάκης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου συμπληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων Εἰρηνοδικῶν Βʹ τάξεως, Ἀντεισαγγελέων Πρωτοδικῶν καὶ ἐμμίσθων Παρέδρων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς, Κ. Μητσοτάκης, Κ. Παπαδάκης, κλπ. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Ν. Δ. τῆς 8.5.46 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Ροζάκης, Γ. Δροσόπουλος, Μ. Καροῦσος, Α. Πολεμίδης, Ι. Ζολώτας, Ε. Μαλαμίδας, Χ. Βόσκογλου, Γ. Βοραζάνης, Γ. Μαῦρος καὶ Χ. Ψαρρὸς ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν κατὰ τὸν Α. Ν. 1086)46 ἀπαφάσεων διαθέσεως αὐτοκινήτων, περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ἀναγκ. τούτου Νόμου καὶ περὶ χορηγήσεως ἐπαγγελματικῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μπιράκης, Γ. Μπακατσέλος, Ε. Σωτηριάδης καὶ Κ. Προκοπίδης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τοῦ ἀπὸ 7 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ ἐνοικιοστάσιον». Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Μπάτζιος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 11)11 Μαΐου 1946 «περὶ κατεπειγούσης ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν τοῦ ἐνοικιοστασίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μπιράκης καὶ Γ. Μπακατσέλος ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τελωνειακῶν καὶ δασμολογικῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Οἰκονόμου, Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος, Χ. Ψαρρός, Κ. Μητσοτάκης, Δ. Σαρρῆς, Α. Ἰατροῦ, Η. Μπάτζιος, Δ. Κούτσικας, Α. Κωστόπουλος, Α. Δημητρακόπουλος, Μ. Κότσιανος, κλπ. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν κατὰ τὸ Ν. Δ. 1086)1946 ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων διαθέσεως αὐτοκινήτων, συμπληρώσεως τοῦ Ἀναγκ. τούτου Νόμου κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κωστόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Τσάτσος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθερήσεως τῶν κατὰ τὸν Α. Ν. 1086)1946 ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων διαθέσεως αὐτοκινήτων, συμπληρώσεως τοῦ Ἀναγκ. τούτου Νόμου καὶ περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν αὐτοκινήτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κωστόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1091 Α. Ν. τῆς 12)13 Μαρτίου 1946 «περὶ τρόπου καταβολῆς ὑπερωριῶν εἰς δικαστικοὺς λειτουργοὺς» καὶ «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς καταβολῆς αὐτῶν εἰς τοὺς καθηγητὰς τῶν Πανεπιστημίων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μαλαμίδας, Χ. Λαδᾶς, Α. Ἰατροῦ, Π. Καλλιγάτσης, Λ. Ἰασονίδης, Π. Ροζάκης, Α. Ξαρχᾶκος, Δ. Δίγκας, Α. Ὀρφανίδης, Σ. Σαβίδης, Ε. Σωτηριάδης, Α. Κωστόπουλος, Δ. Πετροπουλάκος, Π. Λεβαντῆς καὶ Κ. Μπέλλας ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν κατὰ τὸν Α. Ν. 1086)1946 διαθέσεων αὐτοκινήτων κλπ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Στρᾶτος, Α. Μουστρούφης, Κ. Σταμούλης, Μ. Καρζῆς, Κ. Θεοφανόπουλος κλπ. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν κλπ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βορρές, Κ. Σκιαδᾶς καὶ Χ. Φουσιάνης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ ἐδ. 3 τοῦ Α. Ν. 255)45 «περὶ ρυθμίσεως μισθώσεως ἀκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς, Κ. Παπαδάκης καὶ Κ. Μητσοτάκης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τῶν ἄρθρων 18 παρ. 12 καὶ 20 παρ. 2 τοῦ Α. Ν. 255)45 «περὶ ρυθμίσεως μισθώσεως ἀκινήτων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν ψηφισμάτων καὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῆς εἰσφορᾶς ἐν Ἀμαλιάδι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὑδρεύσεως». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Ἀπριλίου 1946 «περὶ καταργήσεως τοῦ Α. Ν. 3063)1941 ἐκδοθείσης ἐν Κέϊπ Τάουν τὴν 16 Αὐγούστου 1941 «περὶ ἱεραρχικῆς θέσεως τῶν μελῶν τῆς Διοικήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». 3) «Περὶ καταργήσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 689)1945, 872)1946 καὶ 1041)1946 Α. Νόμων «περὶ συστάσεως θέσεων Γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν Νομαρχιῶν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν» καὶ 4) «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Α. Ν. 574)1945, «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 392)1945 Α. Ν. «περὶ ἀναθεωρήσεως καὶ ἀνασυντάξεως ἐκλογικῶν καταλόγων».

§3Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω θερμότατα ὑμᾶς νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐν ὀνόματι τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος, τὸ ὁποῖον μᾶς διέπει ἐν ὀνόματι τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν ἀνεξαρτησίας, διότι ὑπάρχει σήμερον εἰς τὰς Ἀθήνας ἀλλοδαπός, ὁ ὁποῖος μεσολαβεῖ μεταξὺ Ἑλλήνων πολιτικῶν καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ ποίαν ἁρμοδιότητα, κύριε Πρόεδρε, κατὰ ποῖον σεβασμὸν πρὸς τὴν ἐθνικήν μας ἀνεξαρτησίαν; Τὶ εἶναι αὐτὸς ὁ κ. Ζουώ, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐδῶ ἐπικρίνων διαταγὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὑπουργείου καὶ ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι αἱ διαταγαὶ αὐταὶ εἶναι παράνομοι; Κατὰ ποίαν ἁρμοδιότητα συγκαλεῖ καὶ προεδρεύει εἰς συνελεύσεις Ἑλλήνων ἐργατῶν; Ἡ Ἑλληνικὴ ἀνεξαρτησία ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ τὴν σέβεται ὅλος ὁ κόσμος, διότι τῆς ἀξίζει, διότι ἐδίδαξε τὸ σέβεσθαι πρὸς τὴν ἀνεξαρτησίαν τὴν ἐθνικὴν εἰς ὅλα τὰ ἄλλα ἔθνη τῆς γῆς καὶ ἔχομεν ἀξίωσιν νὰ μᾶς σέβωνται ὅλοι, ἀλλὰ ἔχομεν ἀξίωσιν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν μας νὰ ἐπιβάλῃ τὸν σεβασμὸν αὐτὸν καὶ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν πρεσβείαν τὴν λῆψιν τῶν προσηκόντων μέτρων κατὰ τοὺς κανόνας τοῦ διεθνοῦς δικαίου, διὰ νὰ ἀποδείξωμεν ὅτι ἔχομεν αὐτοσεβασμόν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Ἠλία Ἀποσκίτη. «Πρὸς τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Οὐδείς, Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Ἕλλην μὲ ἐθνικὸν παλμὸν καὶ ψυχὴν Ἑλληνικὴν παραγνωρίζει τὸ κρίσιμον τῶν περιστάσεων, ἃς διέρχεται ἡ Πατρὶς ἡμῶν καὶ κοινὴ εἶναι ἡ πίστις τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ὅτι αἱ περιστάσεις αὐταὶ δύνανται ν’ ἀντιμετωπισθοῦν μόνον δι’ ὅλων τῶν πολιτικῶν δυνάμεων συνησπισμένων εἰς μίαν ἐθνικὴν ἑνότητα. Αὐτὸς εἶναι ὁ πόθος ὃν ἐξεδήλωσεν ὁ Λαὸς αὐτὸς πρὸ μηνῶν εἰς τὸ γήπεδον τοῦ Παναθηναϊκοῦ, αὐτὴ ἦτο καὶ ἡ πρώτη καὶ οὐσιώδης ἐντολή, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τοὺς ἐκλεκτούς του τὴν 31ην Μαρτίου. Ὡς ἐθνικὸν χωνευτήριον ὠνειρεύθη ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς τὴν πρώτην μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν Βουλὴν καὶ ὄχι ὡς συνηθισμένον πολιτικὸν Σῶμα τοῦ παλαιοῦ καλοῦ καιροῦ, ὅταν ἡ ἐσωτερικὴ ἠρεμία καὶ ἡ ἐξωτερικὴ ἀσφάλεια ἐπέτρεπον διάσπασιν τῶν πολιτικῶν ἐπιδιώξεων καὶ αὐτοτελῆ κομματικὴν ζωήν. Αἱ ἔκτακτοι σημεριναὶ συνθῆκαι ἐπιβάλλουν ἔκτακτον πολιτικὴν δρᾶσιν, ἐξερχομένην τῶν πλαισίων τῆς συνήθους πολιτικῆς ζωῆς. Ἄν οἱ ἐθνικοὶ πόθοι πραγματοποιηθοῦν καὶ τὰ πράγματα τῆς πατρίδος εὐοδωθοῦν, ἂν δηλαδὴ ἡ Πατρὶς σωθῇ, διότι περὶ τούτου πρόκειται, ὅλα τὰ ἐθνικὰ κόμματα θὰ ἔχουν καιρὸν κατόπιν καὶ θὰ εὕρουν καὶ τὸ κατάλληλον ἔδαφος διὰ μίαν ἔντονον πολιτικὴν ζωήν, ἐνῷ εἰς δυσμενῆ ἔκβασιν τῶν ἐθνικῶν μας ὑποθέσεων οὐδὲν ἐθνικὸν κόμμα θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιζήσῃ ἐπὶ τοῦ σειομένου ἐδάφους τοῦ πλήρους ἐνδόξων ἐρειπίων δυσμοίρου αὐτοῦ τόπου ἐναντίον τοῦ ὁποίου θὰ ξεσπάσουν ὅλαι αἱ κοινωνικαὶ καὶ πολιτικαὶ θύελλαι τοῦ φθόνου καὶ τῆς μικροπολιτικῆς. Εἰς τὴν ἀπευκταίαν αὐτὴν περίπτωσιν τὸ τραγικὸν ἐπίγραμμα τῶν Ψαρῶν θὰ ἰσχύσῃ δι’ ὁλόκληρον τὸ ἐθνικὸν ἔδαφος, ὅπου πλουσία θὰ εἶναι ἡ συγκομιδὴ τοῦ ἐπαναστατικοῦ κομμουνισμοῦ. Ἐπειδὴ δὲν τολμῶ νὰ μετάσχω τῆς τεραστίας εὐθύνης, τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ ἐνώπιον τῶν ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν κῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος διάσπασις τῶν ἐθνικῶν πολιτικῶν δυνάμεων, πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ὁποίας ματαίως ἠγωνίσθην, ὑποβάλλω τὴν παραίτησίν μου ἀπὸ τοῦ Βουλευτικοῦ ἀξιώματος εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας ἀπέναντι τῆς ἀντιθέτου πρὸς τὴν λαϊκὴν ἐντολὴν τακτικῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Μετὰ πλείστης τιμῆς Ἠλίας Ἀποσκίτης».

§5Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἤθελε θεωρηθῇ παραδεκτὴ ἡ γνώμη ὅτι εἶναι δικαίωμα τοῦ βουλευτοῦ νὰ παραιτηθῇ, δὲν δικαιοῦμαι νὰ ζητήσω τὸν λόγον. Ἐπειδὴ ὅμως ἰσχυρίζομαι ὅτι λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν περιστάσεων καὶ τοῦ χαρακτῆρος τῆς παρούσης Βουλῆς, δὲν ὑφίσταται τοιοῦτον δικαίωμα, προτείνω ὅπως, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ συναδέλφου, ὅστις κοσμεῖται ὑπὸ ἐξαιρέτων ἀρετῶν καὶ προτερημάτων, μὴ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ παραίτησίς του.

§6Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον, κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ παραιτήσεως βουλευτοῦ, βεβαίως εἶναι δικαίωμά του, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ νομίζω ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξετάσῃ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τὸν κ. Ἀποσκίτην, τὰ πατριωτικὰ αἰσθήματα καὶ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ὁποίου εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω περισσότερον παντὸς ἄλλου. Θὰ ἔχῃ, λοιπόν, ὑποχρέωσιν ἡ Βουλὴ νὰ ἐξετάσῃ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι τὸν ὤθησαν εἰς τὸ μέτρον τοῦτο καί, εἰ δυνατὸν αἰρομένων τῶν αἰτίων νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν τὸ Σῶμα νὰ μὴ στερηθῇ τῆς πολυτίμου συνδρομῆς ἑνὸς μαχητοῦ, ὡσὰν τὸν Ἀποσκίτην, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς θέσιν πολλὰ νὰ συνεισφέρῃ διὰ τοῦ χαρακτῆρος του τοῦ ἀκάμπτου καὶ διὰ τῶν προτερημάτων, τὰ ὁποῖα τὸν κοσμοῦν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ὡς μέλος τῆς Βουλῆς ταύτης.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἀπέστειλα πρὸς τὴν Διάσκεψιν τῆς Εὐρώπης εἰς Παρισίους ὑπὸ τύπον ψηφίσματος, συμφώνως πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς τῆς 26ης τρέχοντος μηνός. Τοῦτο ἔχει ὡς ἀκολούθως:

«Η Δʹ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς συνόδου τῆς διασκέψεως τῆς Εἰρήνης καὶ τῆς ἀναχωρήσεως δι’ αὐτὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντι-

προσωπείας

ΨΗΦΙΖΕΙ ΟΜΟΦΩΝΩΣ

Ἐκφράζει τὴν πίστιν της πρὸ τὰ ἰδανικὰ τῆς Ἐλευθερίας, τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῆς Δημοκρατίας, ἀρχῶν ἐν ὀνόματι τῶν ὁποίων ἠγωνίσθησαν καὶ ἐνίκησαν τὰ ἡνωμένα Σύμμαχα Ἔθνη καὶ ὑπὲρ τῆς κατισχύσεως τῶν ὁποίων τόσας θυσίας προσέφερεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Προσδοκᾷ μετὰ πεποιθήσεως ὅτι τὰ Ἡνωμένα Σύμμαχα Ἔθνη καὶ ἰδιαιτέρως οἱ Μεγάλοι μας Σύμμαχοι θὰ ἀπονείμωσι δικαιοσύνην πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ἀναγνωρίζοντες οὕτως ἐμπράκτως τὰς ἀρχὰς τὰς ὁποίας διεκήρυξαν καὶ τὴν συμβολὴν καὶ τὰς θυσίας του ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ Συμμαχικοῦ ἀγῶνος χάριν τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς προόδου τῆς ἀνθρωπότητος». Ὁ Πρόεδρος τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ι. Θεοτόκης».

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ζητούσης καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου ἡμερομισθίων, μισθῶν, συντάξεων, κλπ.

§8Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ δίκαιον τῆς ἀναφορᾶς εἶναι πρόδηλον. Ἡ σοβαρωτέρα κοινωνικὴ τάξις τῆς χώρας εἶναι ἡ ἐργατική. Ἐὰν δὲν ἀποδώσωμεν τὴν δέουσαν σημασίαν εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν ζητημάτων τῆς ἐργατικῆς τάξεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁλοκληρώσῃ καμμία Κυβέρνησις τὸ πρόγραμμά της τὸ κοινωνικόν. Ἔχομεν, λοιπόν, ὑποχρέωσιν νὰ προσέξωμεν τὴν ἐργατικὴν τάξιν ὅσον ἀφορᾷ τὸ σοβαρώτατον ζήτημα τῶν ἡμερομισθίων. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν νὰ πειθαρχῇ εἰς τοὺς νόμους τοῦ Κράτους τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος οὐδεμίαν προσοχὴν ἔδωσεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς συντηρήσεως αὐτῆς. Νομίζω ὅτι τὸ πρώτιστον καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῶν ἡμερομισθίων τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἐὰν ἀκόμη αὐτὸ τὸ ζήτημα πρόκειται νὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τῶν ἄλλων τάξεων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Στρᾶτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς γονέων νέων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως παραπονουμένων διὰ τὴν ἀπόρριψιν τῶν τέκνων των κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων κλπ.

§10Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Οἱ γονεῖς τῶν ἀπορριφθέντων εἰς τὰς ἐξετάσεις τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων νέων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, οἱ ὁποῖοι κατετάχθησαν ὡς ἐθνικισταὶ κατὰ τὸν Δεκέμβριον 1944 παραπονοῦνται ὅτι ἐνῷ διὰ τοὺς καταταχθέντας ὡς ἐθελοντὰς εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν βάσις εἰς τὴν βαθμολογίαν εἰς τὰς ἐξετάσεις τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων ἦτο τὸ 10, δι’ αὐτούς, διὰ τοὺς ἐθνικιστὰς τοῦ κινήματος τοῦ Δεκεμβρίου, βάσις ἐτέθη τὸ 12. Παραπονοῦνται δι’ αὐτὴν τὴν ἀδικίαν διότι ἐνῷ εἶναι ἐθελονταὶ καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ καὶ εἰσέφεραν ἐξ ἴσου εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν κρίνονται αὐστηρότερον. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν κατὰ τὰς ἐφετεινὰς ἐξετάσεις ὅπως δεχθῇ καὶ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Σχολὴν ὅσοι ἐκ τῶν διαγωνισθέντων ἔλαβον βαθμὸν ἄνω τοῦ 10, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠμποροῦσαν νὰ παρακολουθήσουν τὰ μαθήματα τῆς Αʹ τάξεως.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζέρβας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἑνώσω τὰς παρακλήσεις μου μὲ τὴν παράκλησιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀθηνῶν πολιτευτοῦ κ. Στράτου καὶ νὰ γνωρίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅτι πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ δίκαιον αἴτημα τῆς ἀναφορᾶς καὶ ὅτι εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ὑπάρχουν πάρα πολλοὶ ἀγωνισταὶ οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 2½ ἕως 3 ἔτη ἠγωνίσθησαν ὄχι μόνον ἐναντίον τῶν κατακτητῶν ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν. Οἱ νέοι αὐτοὶ εἶχον ὅλα τὰ τυπικὰ προσόντα ἀλλ’ ὡς ἐκ περισσοῦ δὲν ἦσαν ἐλεύθεροι νὰ παρακολουθήσουν τὰ φροντιστήρια οὕτως ὥστε νὰ εἶναι ἀπολύτως ἕτοιμοι, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῶν ἐξετάσεων νὰ ὑποστοῦν τὰς ἐξετάσεις, λόγῳ τῶν ὑπηρεσιῶν ἃς τότε προσέφερον καὶ ἀπερρίφθησαν πολλοὶ ἀπ’ αὐτούς, εἰσήχθησαν δὲ ἀντ’ αὐτῶν ἄνθρωποι μὴ ἔχοντες οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὰ στρατιωτικά. Οἱ ἀπορριφθέντες εἶναι ἤδη ὡς ὑπαξιωματικοὶ ἐκπαιδευταὶ τῶν εἰσελθόντων εἰς τὴν Σχολήν, τόσον ἄδικος ὑπῆρξεν ἡ κρίσις. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως λάβῃ τοῦτο ὑπ’ ὄψει του ὥστε κατὰ τὸ τρέχον ἔτος νὰ εἰσαχθοῦν οὗτοι κατόπιν δοκιμασίας ἢ ὡς ὑπεράριθμοι. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ὅπως καὶ τὸ πάλαι ἐγένετο μία τοιαύτη τάξις καὶ σήμερον καὶ οἱ ἀγωνισθέντες νὰ εἰσαχθοῦν, εἶναι ζήτημα δίκαιον καὶ συμφέρον διὰ τὸ Κράτος.

§13Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπ. Στρατ.). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ θὰ τὸ μελετήσω μὲ πᾶσαν εὐμένειαν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς ἀπολυθέντων ἀστυνομικῶν ζητούντων τροποποίησιν ἄρθρων 3 καὶ 4 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 91)45 Συντακτικῆς Πράξεως καὶ ἐπαναφορὰν των εἰς Ἀστυνομικὸν Σῶμα.

§15Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Οἱ ἀπολυθέντες ἀστυνομικοὶ καὶ χωροφύλακες, καὶ τῶν δύο αὐτῶν ἐνόπλων δυνάμεων τοῦ Κράτους, ἀξιωματικοί, ὑπαξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται ὑπηρέτησαν τὴν πατρίδα ἐν μέσῳ ἀπειραρίθμων κινδύνων, μεγάλων κινδύνων καὶ ὑπέστησαν πολλὰς ἀπωλείας. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἀπελύθησαν χωρὶς καμμίαν ἀπολύτως δικαιολογίαν, αὐτὸ εἶναι τὸ μεγαλύτερον ἀδίκημα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔχει διαπράξει τὸ Κράτος καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ λάβῃ σοβαρώτατα ὑπ’ ὄψει της καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ τοὺς ἥρωας αὐτοὺς πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ Πατρὶς ὀφείλει, πρέπει νὰ ὀφείλῃ, ἐπιβάλλεται νὰ ὀφείλῃ εὐγνωμοσύνην.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§17Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὑποστηρίζω τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι προσέφερον ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ἀντὶ νὰ ἀμειφθοῦν νὰ ἐκδιωχθοῦν ἐκ τοῦ Σώματος χωρὶς καμμίαν δικαιολογίαν, μόνον διότι ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκόν των.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Δαρβέρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§19Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν παράκλησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι προσέφερον πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς ἐποχὴν χαλεπὴν καὶ τώρα ἐρχόμεθα, ὅπου ὁπωσδήποτε ἐκαλλιτέρευσεν ἡ κατάστασις, νὰ τοὺς ἀπομακρύνωμε. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ τοὺς δοθῇ κάποια ἱκανοποίησις νὰ ἀνακληθοῦν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, διότι εἶναι δίκαιον νὰ ἀμείβωνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ τὸ συμφέρον τῆς Πατρίδος.

§20Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι πρόκειται νὰ εἰσαγάγω νομοθέτημα διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Νομίζω ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ γίνῃ ἡ γενικὴ ρύθμισις τῶν διαφόρων περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ἐκ τῶν προηγηθεισῶν ἀνωμαλιῶν. Διὰ τοῦ νομοθετήματος τὸ ὁποῖον θὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν Βουλὴν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ καὶ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν αὐτήν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κωνσταντινίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν Δημάρχου Ἰωαννίνων, Δικηγορικοῦ καὶ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἰωαννίνων διαμαρτυρομένων δι’ υἱοθέτησιν νόμου 1072 περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας κλπ.

§22Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ. Διὰ τοῦ νόμου 1072)46 ἱδρύθη ἕνα ἐπὶ πλέον Πρωτοδικεῖον εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας εἰς τὴν Ἡγουμενίτσαν. Ἡ ἵδρυσις τοῦ Πρωτοδικείου τούτου ἐγένετο ὑπὸ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ θὰ ἐδικαιολογεῖτο ἐὰν ὑπῆρχε φόρτος ἐργασίας τοῦ Πρωτοδικείου Ἰωαννίνων, ἀλλ’ ὅπως θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀπὸ σημείωμα τῶν ὑποθέσεων τοῦ Πρωτοδικείου Ἰωαννίνων ὅπου ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις θὰ ἰδῆτε ὅτι τὸ Πρωτοδικεῖον Ἰωαννίνων μόλις ἔχει τὸ ἐλάχιστον ὅριον ἀπαφάσεων. Θὰ ἀναγνώσω στατιστικὴν 3 ἐτῶν, τῶν 1943 –45 διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸν ὄγκον ἐργασιῶν τὰς ὁποίας ἔχει τὸ Πρωτοδικεῖον ἐκεῖνο ὑπὸ τὸ ὁποῖον ὑπάγονται καὶ αἱ ὑποθέσεις τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ ἱδρυθῇ. «1943 πολιτικαὶ ὑποθέσεις...... (ἀναγινώσκει) ......». Συνεπῶς δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἵδρυσις νέου Πρωτοδικείου. Ἐὰν ἡ περιοχὴ Θεσπρωτίας ἐστερεῖτο συγκοινωνιακῶν μέσων ἴσως νὰ ἐδικαιολογεῖτο ἡ ἵδρυσις, διότι θὰ ὑπῆρχε βλάβη εἰς τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον ἂν οἱ κάτοικοι ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ φεύγουν ἀπὸ τὰς περιοχάς των καὶ νὰ φθάνουν μέχρις Ἰωαννίνων. Εὐτυχῶς ὅμως, κύριοι βουλευταί, ἡ περιφέρεια Θεσπρωτίας εἶναι μία ἀπὸ τὰς ὀλίγας αἱ ὁποῖαι ἔχουν συγκοινωνιακὸν δίκτυον καλόν. Καὶ ἀκόμη θὰ ἐδικαιολογεῖτο ἴσως τὸ μέτρον ἂν ὑπῆρχε κἂν πόλις ἐν Ἡγουμενίτσῃ. Ἀλλὰ δυστυχῶς αὕτη ἔχει καταστραφῆ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ δὲν ὑπάρχει παρὰ μία κατοικία εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στεγασθοῦν δικαστικαὶ ἀρχαί. Συνεπῶς δὲν δύναται διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς νὰ ἱδρυθῇ Πρωτοδικεῖον. Ἀλλὰ πλὴν τούτων τὸ Πρωτοδικεῖον αὐτὸ ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων ὑπήχθη κατὰ τρόπον σκανδαλώδη ὑπὸ τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας. Ἀλλὰ τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ καὶ ὑπάρχει ἔχει ἐκδώσει τὰς ἑξῆς ἀποφάσεις: «... ...... (ἀναγινώσκει).......». Αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ ἐξεδόθησαν εἰς τὴν περιοχὴν Ἰωαννίνων, ἀλλὰ καὶ τὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε ὅτι ἐξ αἰτίας τῶν ἰσχυρῶν μετώπων ἔχει εἰς τὸ παρελθὸν διχοτομηθῆ εἰς βόρειον καὶ νότιον καὶ ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης πολλὰ ἔπαθε. Ἤδη, ὡς ἐγκαταλελειμμένη ἐπαρχία τοῦ Κράτους δέχεται καὶ αὐτὸ τὸ νέον πλῆγμα διὰ τοῦ διχασμοῦ τούτου. Παρεκαλέσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ν’ ἀναστείλῃ τὸν νόμον ἐκεῖνον. Παρεκαλέσαμεν καὶ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Μᾶς ὑπεσχέθησαν κατ’ ἀρχάς, δυστυχῶς ὅμως ἐξακολουθεῖ ὁ νόμος νὰ ὑφίσταται καὶ ἐνῷ δὲν ὑπάρχουν δικασταὶ καὶ κατ’ οὐσίαν δὲν ὑπάρχει δικαστήριον, παραμένουν ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις ἀπὸ 1 Μαΐου 1946 μέχρι τοῦδε, τῶν δικαστηρίων Ἰωαννίνων καὶ Πρεβέζης μὴ δυναμένων νὰ ἐπιληφθοῦν τῶν ὑποθέσεων τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ μοῦ δηλώσῃ ἂν ὁ νόμος αὐτὸς θ’ ἀνασταλῇ ἢ ὄχι. Ἐκ τῆς ἀπαντήσεώς του θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ μετατροπὴ τῆς ἐρωτήσεως εἰς ἐπερώτησιν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Καζαντζῆς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§24Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ. Ἡ δικαστικὴ περιφέρεια Ἰωαννίνων ἀνέκαθεν περιελάμβανε τοὺς νομοὺς Ἰωαννίνων καὶ Θεσπρωτίας. Ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας, δημιούργημα τῶν τελευταίων περιστάσεων διότι ἐγένετο ἐπὶ δικτατορίας δι’ ὡρισμένους ἐθνικοὺς λόγους, ὑπήγετο εἰς τὴν αὐτὴν δικαστικὴν ἁρμοδιότητα μὲ τὸν νομὸν Ἰωαννίνων, διότι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἑνότης οἰκονομικὴ καὶ γεωγραφικὴ μεταξὺ τῶν δύο νομῶν. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις εἰς ἡμέρας ἐκλογῶν, ἐδημοσίευσε τὸν νόμον 1072 δι’ οὗ τεμαχίζουσα τὴν δικαστηριακὴν περιφέρειαν Ἰωαννίνων ἵδρυσε νέον Πρωτοδικεῖον διὰ τὸν νομὸν Θεσπρωτίας. Ἐξ ὅσων ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος θὰ ἀντελήφθη ἡ Βουλὴ ὅτι ἡ δημιουργία νέου Πρωτοδικείου δὲν ἐγένετο πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς Δικαιοσύνης. Δὲν ἐγένετο κἂν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν τοπικῶν συμφερόντων τῶν κατοίκων τοῦ νομοῦ Θεσπρωτίας. Ὁ τεμαχισμὸς ὅμως τῆς δικαστηριακῆς περιφερείας ἐγένετο ἐπὶ τῷ ἀποκλειστικῷ σκοπῷ ὅπως ἓν τμῆμα τῆς Ἠπείρου ὑπαχθῇ εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ἐφετείου Κερκύρας. Κύριοι βουλευταί, τὰ Ἰωάννινα ἔχουν ὑποστῆ ἐπανειλημμένα πλήγματα, εὑρίσκεται δὲ εἰς μαρασμώδη κατάστασιν ἡ πόλις τῶν Ἰωαννίνων, ἡ ὁποία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐχρησίμευσεν ὡς ἕνα φρούριον ἠθικὸν κατὰ τῆς ἐπιδρομῆς. Εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν νὰ μὴ τῆς ἀφαιρέσωμεν τὴν οἰκονομικήν της δύναμιν καὶ ἰσχὺν διὰ δημιουργίας ἑνὸς Πρωτοδικείου τὸ ὁποῖον κατ’ οὐσίαν δὲν δύναται νὰ λειτουργήσῃ. Καὶ δὲν δύναται νὰ λειτουργήσῃ Πρωτοδικεῖον εἰς Θεσπρωτίαν, διότι ἡ πόλις τῆς Ἡγουμενίτσης, ἥτις καθορίζεται ὡς ἕδρα τοῦ Πρωτοδικείου, ἔχει 500 μόνον κατοίκους. Φαντάζεσθε, κύριοι βουλευταί, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ Πρωτοδικεῖον εἰς πόλιν ἔχουσαν 500 κατοίκους. Οὐδεμία ἀπόφασις πρόκειται νὰ μείνῃ ἀδιάβλητος. Ἐπὶ πλέον στερεῖται καταλλήλου οἰκήματος διὰ τὴν στέγασιν τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν. Δὲν ὑπάρχει στέγη οὔτε διὰ τοὺς δικαστάς. Οὐδεὶς κύριοι, πιστεύει ἐν Ἠπείρῳ ὅτι ὁ τεμαχισμὸς αὐτὸς ἐγένετο πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς Ἠπείρου. Πάντες πιστεύουν ὅπως εἶναι καὶ βέβαιον καὶ ἀληθὲς ὅτι ἐγένετο ὑπὸ τὴν πίεσιν παρὰ τῇ Κυβερνήσει πολιτευτῶν τῆς Κερκύρας οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ μέσου αὐτοῦ ἠθέλησαν νὰ δώσουν ἐνίσχυσιν εἰς τὸ φθῖνον πράγματι Ἐφετεῖον Κερκύρας. Οὐδεμίαν ἔχομεν βεβαίως ἡμεῖς ἀντιπάθειαν κατὰ τῆς πόλεως τῆς Κερκύρας, διότι γνωρίζομεν πόσα καὶ ἡ πόλις αὐτὴ ὑπέστη καὶ μεγίστην ἔχομεν πρὸς ἐκείνην τὴν συμπάθειαν. Ἀλλ’ ὅπως εἴχαμεν ἡμεῖς τὴν ὑπομονὴν ἐπὶ 30 ἔτη νὰ ὑπαγόμεθα ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ἐφετείου Κερκύρας, νομίζομεν ὅτι τὴν αὐτὴν ὑπομονὴν δύναται νὰ ἔχῃ καὶ ἡ Κέρκυρα, ἐπί τι χρονικὸν διάστημα, μέχρις οὗ προστιθεμένων ἐδαφῶν νέων ἐν Β. Ἠπείρῳ ἀποκτήσῃ καὶ ἐκείνη νέα Πρωτοδικεῖα καὶ δυνηθῇ νὰ λειτουργήσῃ πλέον εὐδοκίμως τὸ Ἐφετείον της. Ἐπανειλημμένως ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἀναστείλῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 1072, δυστυχῶς ὅμως παρὰ τὰς διαβεβαιώσεις τὰς ὁποίας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θέτει οὗτος εἰς ἐνέργειαν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 1072 ἐνῷ οὐσιαστικὰ δὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ Πρωτοδικεῖον διότι δὲν πρόκειται νὰ λειτουργήσῃ ἐκεῖ Πρωτοδικεῖον διὰ τοὺς ἐκτεθέντας λόγους. Σήμερον μένουσιν ἐκκρεμεῖς ὅλαι αἱ ὑποθέσεις τῶν κατοίκων Θεσπρωτίας διότι οὔτε ἐν Ἰωαννίνοις δικάζονται οὔτε ἐν Θεσπρωτίᾳ ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ Πρωτοδικεῖον. Ποιούμεθα ἐσχάτην ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸν ὅπως ἀναστείλῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 1072 τοὐλάχιστον μέχρι τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διότι κατὰ τὰς δοθείσας ἡμῖν παρ’ αὐτοῦ διαβεβαιώσεις πρέπει ὡρισμένως ὁ νόμος αὐτὸς νὰ καταργηθῇ.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑποχρεωμένος, κύριοι βουλευταί, νὰ συστήσω κατ’ ἀρχὴν τὴν ἀναφορὰν ἡ ὁποία ἐγένετο περὶ μὴ ἱδρύσεως τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας, διότι ἡ ἵδρυσις τούτου θὰ ἦτο μία καταστρεπτικὴ πρᾶξις διὰ τὴν πόλιν τῶν Ἰωαννίνων. Λέγω δὲ τοῦτο διότι παρακολουθοῦντες ἱστορικῶς τὴν ἀριθμητικὴν αὐξομείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς πόλεως τῶν Ἰωαννίνων βλέπομεν ὅτι, ἐνῷ προηγουμένως ἠρίθμει περὶ τὰς 45 χιλιάδας κατοίκων σήμερον ἀριθμεῖ μόνον περὶ τὰς 26 χιλιάδας. Ἐὰν δημιουργηθῇ τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας τὸ ὁποῖον ἐκεῖ ποὺ ἱδρύεται δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν περιφέρειαν τῆς Θεσπρωτίας, τοῦτο θὰ ἔχῃ μεγαλύτερον ἀκόμη ἀντίκτυπον ἀπὸ ἐμπορικῆς καὶ πάσης ἄλλης κινήσεως τῆς πόλεως τῶν Ἰωαννίνων. Μία τοιαύτη ἵδρυσις θὰ ἐξυπηρετήσῃ ὅταν θὰ γίνῃ ἐν τῷ μέλλοντι, ὅταν δηλαδὴ ἤθελον ἱκανοποιηθῇ οἱ ἐθνικοί μας σκοποὶ διὰ τῆς ἑνώσεως τῆς Βορείου Ἠπείρου. Τότε βεβαίως πρέπει νὰ ἱδρυθῇ τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας καὶ θὰ κριθῇ κατόπιν τῆς διοικητικῆς διαιρέσεως εἰς ποῖον Ἐφετεῖον δέον νὰ ὑπαχθῇ. Ἡ ἵδρυσις τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας ἦτο, κατὰ τὴν γνώμην μας, τελείως ἐπινόησις τῆς πρώην Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου τοῦ κ. Σοφούλη, διὰ προεκλογικὴν ἐκμετάλλευσιν ἀσφαλῶς καὶ ἤδη εἶναι μία ἰδία προσπάθεια τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων τοῦ Νομοῦ Κερκύρας, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ δημιουργήσουν τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας διὰ νὰ τὸ ὑπαγάγουν εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας. Μετέθημεν εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸν ὁ ὁποῖος μᾶς ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἀναστείλῃ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Πρωτοδικείου. Ἐπλησιάσαμεν τοὺς ἄλλους συναδέλφους μας τῆς Κερκύρας οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ δεχθοῦν τὰς ἀπόψεις μας καὶ εἶναι ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας, πλὴν ὅμως νὰ ὑπαγάγουν ὁλόκληρον τὴν Ἤπειρον εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας, δηλαδὴ νὰ καταργηθῇ τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων. Οὕτως ἔχουσι τὰ πράγματα, κύριοι βουλευταί, καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι καὶ οἱ σκοποὶ οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας καὶ τόσον ἐσπευσμένως καὶ προεκλογικῶς ἐξεδόθη ὁ σχετικὸς νόμος τῆς ἱδρύσεώς του. Ἐὰν ὅμως τελικῶς ἱδρυθῇ τὸ Πρωτοδικεῖον θὰ πρέπει νὰ ἐπέλθουν ὡρισμέναι τροποποιήσεις καὶ μάλιστα νὰ ἱδρυθῇ εἰς Παραμυθίαν ὅπου εἶναι τὸ Κέντρον, διότι ὑπάρχουν χωρία τὰ ὁποῖα ἀπέχουν 6 ὥρας ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα καὶ πρέπει νὰ μεταβοῦν οἱ κάτοικοι εἰς τὴν Θεσπρωτίαν σύμφωνα μὲ τὴν νέαν κατανομήν, ἥτις ἀπέχει περὶ τὰς 17 ὥρας. Ὅπως π. χ. τὸ χωρίον Ζωτικὸν τὸ ὁποῖον ἀπέχει 6 ὥρας ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα καὶ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ κάτοικοί του νὰ μεταβοῦν 18 ὥρας μακρυὰ εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν γνωρίζω τὶ σκέπτεται ἤδη καὶ ἂν θ’ ἀνατείλῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ Πρωτοδικείου, ὅπως μᾶς ὑπεσχέθη. Πάντως ὅμως ἂν ἱδρυθῇ καὶ ἀρχίσῃ ἡ λειτουργία του πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀπόστασις τῶν χωρίων τὰ ὁποῖα ἀπέχουν ὀλιγώτερον ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα νὰ ἱδρυθῇ εἰς Παραμυθίαν καὶ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας ἀλλὰ στὸ τοιοῦτο τῶν Ἰωαννίνων.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζωρτζόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§28Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ἤπειρος ἀξίζει μεγαλυτέρας προσοχῆς καὶ στοργῆς ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, διότι πλειστάκις ἔδωσε πολλὰ διὰ τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα. Ἀλλὰ ἀντὶ στοργῆς ὑφίσταται κακομεταχείρισιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὡς κακομεταχείρισις δύναται νὰ ἐκληφθῇ ἡ ἀπόφασις αὐτῆς νὰ ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας διὰ νὰ τὸ ὑπαγάγῃ εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ συμφέροντα ἄλλης περιφερείας. Διὰ τῆς ἀποσπάσεως τοῦ Πρωτοδικείου τονίζω, ὅτι θίγονται τὰ συμφέροντα τῆς Ἠπείρου καὶ κλονίζεται τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων, τὸ ὁποῖον ἱδρύθη κατόπιν ἀγώνων 30 ἐτῶν. Καταλήγων ὑποβάλλω ὑστάτην παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν της, διότι ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ εἰς τὴν Ἤπειρον, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀφαιρῇ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τρίαντος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἡγουμενίτσης, εὐχαριστούντων τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας.

§30Σ. ΤΡΙΑΝΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀρθῶς κατὰ τὴν γνώμην μας, βάσει τοῦ νόμου 1072 ἱδρύθη τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας. Τοῦτο δὲ ἐμφαίνεται ἐξ ἀναφορᾶς, ἡ ὁποία ὑπάρχει κατατεθειμένη εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐκ μέρους τῶν κατοίκων τοῦ νομοῦ Θεσπρωτίας οἱ ὁποῖοι εὐχαριστοῦν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὁ ὁποῖος υἱοθέτησεν τὸν νόμον αὐτὸν μᾶλλον δὲ παραπονοῦνται διότι εἰσέτι δὲν ἤρχισε λειτουργοῦν τὸ Πρωτοδικεῖον. Προχθὲς μάλιστα ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ οἱ κ. κ. συνάδελφοι θὰ ἐνθυμοῦνται ὅτι ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ἀθανασίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἤδη ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσῃ σήμερον, παρεκάλεσε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας. Συνεπῶς κατὰ τὴν γνώμην μας, τόσον ἡ ἀναφορὰ τῶν κατοίκων τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας, ὅσον καὶ ἡ ἐρώτησις ἡ προχθεσινὴ τοῦ κ. Ἀθανασίου ἐνισχύουν τὴν ἄποψίν μας ὅτι καλῶς ἱδρύθη τὸ Πρωτοδικεῖον ἐν Θεσπρωτίᾳ διότι εἶναι ἐξυπηρετικὸν τοῦ λαοῦ τῆς Θεσπρωτίας ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν θίγῃ τὰ συμφέροντα ὡρισμένων συναδέλφων δικηγόρων ἐξ Ἰωαννίνων. Τὸ σπουδαιότερον ὅμως διὰ τὸ ὁποῖον ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ὅτι δὲν θέλω νὰ ὑπαγάγουν τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας. Ἐπ’ αὐτοῦ ἀκριβῶς, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, ἤθελα νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ τὸ νὰ εἴπω ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας ἔχῃ μίαν ἱστορίαν ἀπὸ τῆς Ἑνώσεως καὶ ἐντεῦθεν τοῦτο προγενεστέρως εἶχεν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν του 4 Πρωτοδικεῖα. Τὰ Πρωτοδικεῖα Κερκύρας, Ἰωαννίνων, Πρεβέζης καὶ Ἄρτης. Διὰ νόμου ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἐπὶ κατοχῆς, δὲν θέλω νὰ εἴπω διὰ ποίους λόγους ἐγένετο ὁ νόμος αὐτός. ἱδρύθη νέον Ἐφετεῖον εἰς Ἰωάννινα καὶ συμπεριελήφθησαν εἰς τὸ Ἐφετεῖον αὐτὸ τὰ Πρωτοδικεῖα Ἰωαννίνων, Ἄρτης καὶ Πρεβέζης, ὥστε νὰ παρουσιάζεται σήμερον τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας νὰ ἔχῃ μόνον τὸ Πρωτοδικεῖον Κερκύρας. Εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται τὸ Ἐφετεῖον αὐτό, τὸ ὁποῖον τόσην δόξαν καὶ τόσην ἱστορίαν ἔχει, καὶ συνεπῶς πόσον παραβλάπτονται τὰ συμφέροντα τόσων δικηγόρων ὅσον καὶ τοῦ λαοῦ τῆς Κερκύρας, εἶναι αὐτονόητον. Οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας δι’ ἀναφορᾶς των ζητοῦν πράγματι καὶ θέλουν τὴν ὑπαγωγήν των εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας διότι διευκολύνεται καλύτερον ἡ μετάβασίς των εἰς Κέρκυραν παρὰ εἰς Ἰωάννινα. Ἡ Κέρκυρα συγκοινωνεῖ μὲ τὴν Ἡγουμενίτσαν ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἕδρα τοῦ Πρωτοδικείου, διὰ βενζινοπλοίων τὰ ὁποῖα κάνουν 3 ταξίδια ἡμερησίως καλύπτοντα τὴν ἀπόστασιν Ἡγουμενίτσης–Κερκύρας εἰς 2 μόνον ὥρας. Συνεπῶς ἐξυπηρετοῦνται καλύτερον οἱ κάτοικοι διὰ τοῦ Ἐφετείου Κερκύρας παρὰ τοῦ Ἰωαννίνων. Βέβαια εἰς περίπτωσιν καθ’ ἥν — καὶ τοῦτο θὰ εἶναι εὐχῆς ἔργον — αἱ διεκδικήσεις μας ηὐνοοῦντο τότε πλέον εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων θὰ ὑπήγετο ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια τῆς Νοτίου Ἠπείρου συνεπῶς καὶ τῆς Θεσπρωτίας.

§31Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐγένοντο δύο ἀντίθετοι ἐρωτήσεις. Μία διατὶ δὲν ἱδρύεται τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας καὶ σήμερον ἄλλη ἐρώτησις διατὶ νὰ γίνῃ. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἕνας νόμος ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ, ὅτι ὑπάρχουν ὑποθέσεις ἐκκρεμεῖς αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐκδικασθοῦν καὶ ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐξακολουθήσῃ. Τὸ δίκαιον εἶναι ἐπίσης ὅπως ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας ἔχῃ Πρωτοδικεῖον διότι ὅλοι οἱ νομοὶ ἔχουν τὰ Πρωτοδικεῖα των. Τὸ ἄλλο ζήτημα ἐὰν θὰ ὑπάρχῃ στέγη εἰς Ἡγουμενίτσαν ὑπάρχει ἀναφορὰ ἐκ τῆς ὁποίας φαίνεται καθαρὰ ὅτι ὄχι μόνον ὑπάρχει στέγη ἀλλὰ ὅτι προσεφέρθη στέγη καὶ διὰ τὸ Πρωτοδικεῖον καὶ διὰ τοὺς δικαστάς. Συνεπῶς νομίζω ὅτι εἶναι ὥριμον τὸ ζήτημα ὥστε τὸ Πρωτοδικεῖον τῆς Θεσπρωτίας νὰ λειτουργήσῃ. Τὸ ζήτημα τὸ ἄλλο ἐὰν θὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας, ἢ τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων δὲν ἔχει λυθῆ ἀκόμη. Δὲν πρόκειται οὔτε περὶ νόμου οὔτε περὶ ἀποφάσεως ὁριστικῆς, ἀλλὰ πρόκειται ἁπλῶς περὶ ἐπιθυμίας τῶν κατοίκων Ἡγουμενίτσης οἱ ὁποῖοι διὰ λόγους συγκοινωνιακοὺς ἐπειδὴ εἶναι πολὺ κοντὰ καὶ ὑπάρχει καλυτέρα συγκοινωνία μὲ τὴν Κέρκυραν, παρακαλοῦν νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας. Αὐτὸ τὸ ζήτημα δὲν ἔχει λυθῆ ἀκόμη καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ τὸ ρυθμίσω ἐγώ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον.

§33Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Ναυτικῶν καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας—καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ μὲ παρακολουθήσῃ — ἐπὶ ἑνὸς ζητήματος τὸ ὁποῖον συνδέεται στενώτατα μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ταξιδευόντων ἐκ κινδύνων ἀπὸ τὰς νάρκας. Κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας διεπιστώσαμεν πολλὰ δυστυχήματα συμβαίνοντα εἰς πλοῖα καὶ πλοιάρια ἀπὸ προσκρούσεις ἐπὶ ναρκῶν. Τὴν νύκτα τῆς 23ης πρὸς τὴν 24ην τρέχοντος ἕνα συγκρότημα ἁλιευτικῶν πλοιαρίων ἀπὸ τὰ λεγόμενα γρὶ–γρὶ ἁλιεῦον παρὰ τὸ βόρειον ἀκρωτήριον τῆς νήσου Κέας ἐν ᾧ ἀνέσυρεν τὸ δίκτυόν του κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας, ἀνέσυρε νάρκην ἡ ὁποία ἐξερράγη καθ’ ἥν στιγμὴν τὰ πλοιάρια συνέσφιγγον τὸ δίκτυον καὶ ἀπὸ τὴν ἔκρηξιν αὐτῆς ἐφονεύθησαν 8 ἄνθρωποι καὶ ἐτραυματίσθησαν βαρύτατα ἄλλοι 8 ἐκ τῶν ὁποίων 2 ὑπέστησαν ἐπὶ πλέον διάσεισιν τοῦ ἐγκεφάλου καὶ παράκρουσιν. Τὸ ζήτημα εἶναι τόσον σοβαρὸν ὥστε πολλοὶ ταξιδεύοντες κατὰ θάλασσαν σκέπτονται κατὰ πόσον πρέπει νὰ ἐμπιστεύωνται τὴν ἀσφάλειάν των εἰς οἱονδήποτε πλωτὸν μέσον καὶ κατὰ τοῦτο θὰ ἤθελον νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅπως ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν καταρτίσῃ πίνακας καὶ χάρτας λεπτομερεῖς τῶν ναρκοβριθῶν περιοχῶν εἰς τὰς ὁποίας νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν προσέγγισιν οἱουδήποτε πλοίου διὰ νὰ ἀποφύγωμεν καὶ ἕτερα θύματα. Σημειωτέον ὅτι τὸ τελευταῖον δυστύχημα εἶναι σοβαρώτατον διότι πλὴν τῶν ἀνθρωπίνων ἀπωλειῶν ἔχομεν καὶ ἑνὸς δισεκατομμυρίου δραχμὰς ἀπωλείας. Δηλαδὴ ἡ Ἐθνικὴ οἰκονομία ἐκτὸς τῆς ζημίας τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ἐκ τοῦ ὅτι τὸ συγκρότημα αὐτὸ τῶν ἁλιευτικῶν πλοιαρίων δὲν θὰ μπορῇ νὰ προμηθεύῃ τρόφιμα ἁλιευτικὰ εἰς τὸν Λαὸν καὶ ὑφίσταται καὶ ζημίαν ἀντιπροσωπεύουσαν ἕνα δισεκατομμύριον δραχμῶν, ἤτοι ἓν ποσὸν τεράστιον. Αὐτὸ εἶναι ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς φαίνεται τεράστιον ἐν τούτοις εἶναι ἀκριβές. Τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ εἶχε μεγάλην σημασίαν ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ λαθραλιείας, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ὠργανωμένοι καὶ ἀντιπροσωπεύουν κεφάλαια πολλά, μοιραίως εἰς οἱονδήποτε μέρος καὶ ἂν ἁλιεύουν, θὰ περάσουν ἀπὸ ἓν Λιμεναρχεῖον. Πῶς ἡ λιμενικὴ ἀρχὴ ἡ ὁποία ἐποπτεύει τὴν κίνησιν τῶν πλοιαρίων αὐτῶν ἔδωσεν ἄδειαν εἰς τὰ πλοιάρια αὐτὰ νὰ ἁλιεύσουν εἰς ναρκοβριθῆ περιοχήν; Προφανῶς κάποια ἔλλειψις συνεργασίας θὰ ὑπάρχῃ μεταξὺ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν καὶ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν μίαν πλήρη κατανόησιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ναυτικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας περὶ τοῦ τὶ κινδύνους περικλείει ἡ τυχὸν μὴ καθοδήγησις τῶν ναυτιλλομένων. Θὰ ἤθελον νά συστήσω εἰς τοὺς δύο Ὑπουργούς, νὰ προσέξουν πάρα πολὺ τὸ ζήτημα διότι βλέπω τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου δικαιολογοῦντα ἴσως τὴν μὴ λῆψιν μέτρων τῶν ὑπηρεσιῶν ἢ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἢ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν ἢ καὶ ἀμφοτέρων, δικαιολογοῦντα ποιάν τινα ἀμέλειαν ἐπὶ τῆς καθοδηγήσεως τοῦ ναυτικοῦ κόσμου. Καὶ ἀναφέρει: «Κατὰ τὰς πληροφορίας...... (ἀναγινώσκει) ......».

§34ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀκριβῶς μία τέτοια νάρκη εὑρέθη πρὸ τριημέρου εἰς τὴν παραλία τῆς Βάρης καὶ ἐξερράγη μὲ ἀποτέλεσμα τὸν διαμελισμὸν δύο συμπολιτῶν.

§35Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τὸ πρᾶγμα εἶναι συκοφαντικὸν διότι ἕνα δισεκατομμύριον τὸ ὁποῖον ἀπησχόλουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς κεφάλαιον καὶ 18 ἀνθρώπους διὰ τὴν ἁλιείαν, βεβαίως δὲν τοὺς κάνει νὰ κερδίσουν τίποτε ἐὰν πάρουν 300 κιλὰ ἐκρηκτικῶν ὑλῶν ἀπὸ οἱανδήποτε νάρκην. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν λεπτομερεῖς πίνακας τῶν ναρκοβριθῶν περιοχῶν, νὰ ἐφοδιάζῃ ἕκαστον πλοῖον διὰ λεπτομεροῦς χάρτου οὕτως ὥστε νὰ ἀπαγορεύῃ εἰς αὐτοὺς νὰ πλησιάζουν πρὸς τὰς περιοχὰς αὐτὰς καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει οἱοσδήποτε ἐκ τῶν πλοιάρχων ἢ τῶν Κυβερνητῶν τῶν πλοιαρίων ἐπιχειρήσῃ νὰ παραβῇ τὰς ὁδηγίας ταύτας ἀσφαλείας, νὰ τιμωρῆται αὐστηρότατα διότι ἡ ζωὴ τῶν πολιτῶν ἐξαρτᾶται ἀπὸ σφάλματα τοιαύτης φύσεως. Πολὺ φοβοῦμαι ὅμως ὅτι οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔχουν χορηγήσει εἰς τοὺς Κυβερνήτας τῶν μικρῶν πλοιαρίων λεπτομερεῖς ὁδηγίας καὶ χάρτας τῶν περιοχῶν ποὺ ὑπάρχουν νάρκαι. Νομίζω ὅτι ὁ κίνδυνος εἶναι μέγας καὶ ἐπιθυμῶ ὁ κόσμος νὰ πάρῃ κάποιαν ἐμπιστοσύνην, νὰ ταξιδεύῃ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ νὰ μὴ νομίζῃ ὅτι ἓν ταξίδιον περικλείει τὸν κίνδυνον νὰ τὸν κάμῃ νὰ χάσῃ τὴν ζωήν του.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς καὶ ἐρωτήσεις εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§37Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς μίαν ἐποχήν, ὄχι καὶ τόσον μακρυνήν, εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, αἱ διαδηλώσεις τῶν ἀνέργων, αἱ γνωσταὶ ὡς «πορεῖες πείνας», ἦσαν συνήθη φαινόμενα, ὅπως καὶ αἱ χρεωκοπίαι πολλῶν Καπνεμπορικῶν Οἴκων. Αἱ συνέπειαι αὐτῶν τῶν συμπτωμάτων ὠφείλοντο εἰς τὴν ἐπίδρασιν τῆς παγκοσμίου οἰκονομικῆς κρίσεως τῶν ἐτῶν 1929–1933, καὶ εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀνεργίας μὲ μερικὰ ἐπακολουθήματα εἰς ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας. Ἔκτοτε ἡ Ἑλλὰς μὲ τὰς συνεπείας αὐτῆς τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία ἐπὶ πλέον εἶχε καὶ ἀντίκτυπον εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς Ἑλλάδος, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν φθορὰν τῆς πανισχύρου τότε Κυβερνήσεως τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, ἔκτοτε λέγω χάρις εἰς τὴν θυσίαν ὅλων τῶν τάξεων τῶν ἀσχολουμένων ἐκεῖ μὲ τὸν καπνόν, ἰδιαιτέρως τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ἐργατῶν, ἡ Ἑλλὰς κατώρθωσε νὰ ὑπερπηδήσῃ αὐτὴν τὴν κρίσιν καὶ διετήρησε τὴν θέσιν της ὡς πρώτη καπνικὴ χώρα εἰς τὰ Βαλκάνια καὶ ἐπὶ πλέον νὰ ἀποτελέσῃ βάσιν σταθερὰν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς διαθέσεως τοῦ καπνικοῦ προϊόντος εἰς τὴν διεθνῆ καπναγοράν. Ἦλθεν ὁ πόλεμος. Ἡ καπνοπαραγωγὴ ἀνεκόπη, αἱ ἐξαγωγαὶ περιωρίσθησαν, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ὅπου ἡ καπνοπαραγωγὴ συνεχίσθη ἐληστεύθη ἀπὸ τοὺς κατακτητὰς καὶ ἡ ληστεία ἦτο τόσον μεγάλη, ποὺ τὴν ἐπαύριον τῆς καταρρεύσεως τῆς Γερμανίας, καπνὰ Ἑλληνικὰ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ καπνὰ τῆς περιοχῆς Ἀγρινίου, προσεφέροντο ἀπὸ ξένους πράκτορας εἰς Ἀμερικανικὰς ἑταιρείας. Ἡ κατάστασις ἡ πολεμικὴ εἶχε δύο βασικὰ σημεῖα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς καταναλωτικῆς. Ἀνέκοψε τὸ ἐμπόριον τὸ Ἑλληνικὸν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ ἔδωσε τὴν δυνατότητα εἰς οὐδετέρας χώρας, ὅπως ἦτο ἡ Τουρκία, νὰ αὐξήσουν τὴν καπνοπαραγωγήν τους καὶ νὰ τὴν ἀνεβάσουν εἰς τόσον ὑψηλὸν ἐπίπεδον, οὕτως ὥστε, σήμερον ἡ μὲν Τουρκία κατέχει τὴν πρώτην καπνικὴν θέσιν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν, ἡ Βουλγαρία, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἐπέτυχε νὰ αὐξήσῃ τὴν καπνοπαραγωγήν της κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου νὰ καταλάβῃ τὴν δευτέραν θέσιν καὶ ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία προπολεμικῶς κατεῖχε τὴν πρώτην καπνικὴν θέσιν νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος μας, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Τουρκία ἔχουσα τὴν εὐχέρειαν τῆς οὐδετερότητος καὶ κατὰ συνέπειαν τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ἐμπορίου, εἶχε κατορθώσει νὰ τοποθετήσῃ εἰς παλαιὰς ἀγοράς, ποὺ ἡ Ἑλλὰς ἐτοποθετοῦσε τὰ καπνά της μεγάλας ποσότητας καπνῶν μετὰ τὸ τέρμα τοῦ πολέμου ἡ ζήτησις τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν ἦτο γενικὴ καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι γενικὴ καὶ εἶναι ἐσφαλμένη πάρα πολύ, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξε τὴν ὕπαρξιν καπνικῆς κρίσεως καὶ μάλιστα μᾶς εἶπεν ὅτι ἦτο αἰτία τῆς καπνικῆς κρίσεως καὶ ὅτι τὰ ἀνατολικὰ καπνὰ ἔχουν κόστος μεγαλύτερον τῶν Εὐρωπαϊκῶν καὶ συνεπῶς τὰ Εὐρωπαϊκὰ καπνὰ συναγωνίζονται τὰ ἀνατολικά καπνά. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ διαπιστωθῇ κάτι, Εὐρωπαϊκὰ καπνὰ δὲν ὑπάγουν. Μίαν μικρὰν ποσότητα, ἐλαχίστην μὴ ἐπαρκοῦσαν οὐδὲ διὰ μίαν ἐπαρχίαν, παράγει ἡ Ἰταλία. Ἄλλην ποσότητα μὴ ἐπαρκοῦσαν διὰ τὰς ἐγχωρίους ἀνάγκας παράγει ἡ Γιουγκοσλαυΐα, μικρὰν ποσότητα παράγει ἡ Ρουμανία καὶ τέλος παράγει ἐλαχίστην ποσότητα καὶ ἡ Γαλλία. Συνεπῶς ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος προφανῶς ἐστηρίχθη ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων του, εἶναι ἀπολύτως ἐσφαλμένη. Κρίσις καπνῶν δὲν ὑπάρχει οὔτε εἰς τὴν Εὐρωπαϊκήν, οὔτε εἰς τὴν διεθνῆ καπνοπαραγωγήν. Ἀντιθέτως ὑπάρχει ζήτησις τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, ζήτησις γενικωτέρα τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν. Παρὰ τὴν πτωχείαν δὲ τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ὁ πόλεμος, ἀκόμα δὲ καὶ αἴτια καθαρῶς δημοσιονομικά, ἀναγκάζουν τὶς διάφορες χῶρες νὰ ζητοῦν τὴν ἀγορὰν καπνῶν ἀνατολικῶν. Ἀλλὰ ἀπὸ ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργὸς ἀνέφερε, μερικὰ ἔχουν ὡρισμένην βάσιν. Μᾶς εἶπε δηλαδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ἔχουν σημαντικὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν εἰς τὴν Τουρκίαν. Ἐπ’ αὐτοῦ ὅμως ἀκριβῶς τοῦ σημείου, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων, διότι ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν εἰς τὴν Τουρκίαν, ὀφείλεται εἰς τὸ στοιχεῖον τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, δηλαδὴ ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία ἐπέτυχε νὰ αὐξήσῃ κατὰ 75% τὴν ἐγχώριον καπνοπαραγωγήν της, ἔχει κάθε συμφέρον νὰ παράσχῃ κάθε δυνατὴν εὐχέρειαν, νὰ μειώσῃ τὰς τιμὰς τῶν καπνῶν, ἀκόμα νὰ δώσῃ καὶ PRIM ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς διαθέσεως. Ἤδη ἐπῆρε καὶ μίαν ἄλλην θέσιν συνυφασμένην μὲ τὴν δημιουργίαν καπνικοῦ δολλαρίου, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ διατηρήσῃ τὶς καπνικὲς ἐκεῖνες ἀγορές, τὶς ὁποῖες κατώρθωσε νὰ ἀποκτήσῃ, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Συνεπῶς ἡ Ἑλληνικὴ θέσις ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς καπνικῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον, εἶναι ἡ ἐπανάκτησις τῶν καπνικῶν ἀγορῶν καὶ ἡ διατήρησις, ὄχι μόνον ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, τῆς σταθερότητος διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ καπνικοῦ προϊόντος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπεκτάσεως εἰς ὅλας ἐκείνας τὰς χώρας, ὅπου ὁ κύκλος τῆς ἐπιρροῆς μας ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν καπνῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ. Ἀλλὰ καὶ ἓν ἄλλο σφάλμα διέπραξεν ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργός. Εἶπεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πρέπει νὰ ἠξεύρετε ὅτι ἔχει συντελεσθῆ μιὰ πολὺ μεγάλη διαφοροποίησις εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ποσοστοῦ τῆς διαθέσεως Ἀνατολικῶν Καπνῶν εἰς τὰ σιγαρέττα. Καὶ σᾶς ἀνέφερον τοῦτο, ὅτι μόνον 3 Καπνεμπορικαὶ Ἑταιρεῖαι εἶναι ποὺ ἐνδιαφέρονται δι’ ἑλληνικὰ ἢ ἀνατολικὰ καπνά, ἀλλὰ ἔχω νὰ πληροφορήσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι αἱ 3 αὐταὶ καπνεμπορικαὶ Ἑταιρεῖαι ἀντιπροσωπεύουν τὸ 84% τῆς ἐν γένει καταναλώσεως τῶν σιγαρέττων εἰς τὰς Ἀμερικανικὰς Πολιτείας. Διότι αὐταὶ ἀντιπροσωπεύουν Γκροὺπ συνεργαζομένων ἐπιχειρήσεων. Ἀναμφισβητήτως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐπέκτασις εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, ἐπὶ πλέον ἑνὸς ποσοστοῦ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ὅπου τὸ σιγαρέττον ἐκεῖ ἔχει τυποποιηθῆ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς Χώρας τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς. Ὁ ἀνταγωνισμός, κυρίως, ἀπὸ 2 μέρη προέρχεται. Εἰς τὰ μὲν Ἀνατολικὰ καπνά, προέρχεται ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Βουλγαρίας, εἰς δὲ τὴν παγκόσμιον ἀγοράν, προέρχεται ἀπὸ τὰ καπνὰ τῆς Ρωσσίας, ἡ ὁποία ἤδη ἀνταγωνίζεται τοὺς Γιακάδες τῆς Ξάνθης, καὶ τὰ καπνὰ τύπου «Βιρτζίνια». Τὸ ποσοστὸν τὸ ἑλληνικόν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς διαθέσεως εἶναι τόσον, οὕτως ὥστε, νὰ μᾶς ἐπιτρέπῃ ἀπὸ χρόνον εἰς χρόνον νὰ προσαρμόζωμεν αὐτὸ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς διευθυνομένης παρεμβάσεως, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργός, θὰ μᾶς ἐπιτρέπῃ νὰ προσαρμόζωμεν τὴν παραγωγήν μας πρὸς ἐκεῖνα τὰ ἐπίπεδα, ποὺ ἡ ζήτησις τῶν καπνῶν ἑκάστοτε θὰ ἐπιτρέψῃ. Νομίζω ὅτι σήμερον, ἡ περίοδος αὐτὴ ποὺ περνοῦμε, εἶναι ἡ καταλληλοτέρα διὰ νὰ μπορέσωμεν νὰ ἐπανακτήσωμεν ὡς Κράτος τὴν καπνικήν μας θέσιν εἰς τὴν καπνικὴν ἀγοράν. Ἐὰν αὐτὴν τὴν περίοδον χάσωμεν, χάνομεν τὸ πᾶν, καὶ διὰ πολλὰ χρόνια, θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνέλθῃ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ὕψους ἡ καπνοπαραγωγή μας, καὶ θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ διαθέσωμεν τὰ καπνικὰ προϊόντα μας εἰς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα, διότι ἐν τῷ μεταξὺ παρεμφερεῖς τύποι καπνῶν θὰ μᾶς ἔχουν ἀνταγωνισθῆ εἰς τὴν διεθνῆ Καπναγοράν. Τρίτον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχω ἐπίσης νὰ παρατηρήσω, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξε τὴν θέσιν τῆς κρίσεως. Μᾶς εἶπεν τοῦτο: Ὅτι, πρέπει νὰ ξεύρετε ὅτι ἔχομεν δώσει μερικὰ καπνά, καὶ μάλιστα τὰ καπνὰ αὐτά, φιλικῶς, διὰ λόγους καθαρῶς συναισθηματικούς, οἱ ξένοι ἀγορασταὶ τὰ ἐπῆραν εἰς ἕνα ὀλίγον πιὸ ὑψηλὸν ἐπίπεδον, ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ἐπίπεδον ποὺ ἠγόρασαν εἰς ἄλλας χώρας. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές. Σᾶς λέγω τοῦτο ὅτι, τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα διετέθησαν εἰς τὴν Τουρκίαν εἶχον τὴν ἑξῆς τιμήν: Καπνὰ Σαμψοῦντος 290 μὲ 300 γρόσια, τὰ καπνὰ Σαμψοῦντος εἶναι κατώτερα ἔναντι τῶν ἑλληνικῶν. Ὁ τύπος τοῦ καπνοῦ Σαμψοῦντος, ὁ ὁποῖος βγαίνει εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Αἰκατερίνης, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν καπνὸν Ἀγρινίου, οὔτε μὲ τοὺς Σανιάδες τῆς Θεσσαλονίκης, πολὺ δὲ περισσότερον μὲ τοὺς μπασμάδες τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ τοὺς γιακάδες τῆς Ξάνθης. Καπνὰ Σαμψοῦντος... (ἀναγινώσκει).... Ὑπολογιζομένης αὐτῆς τῆς τιμῆς εἰς δολλάρια, ἔχομεν τὴν αὐτὴν ἀκριβῶς τιμὴν ἡ ὁποία διετέθη διὰ τὴν ἀγορὰν ἑλληνικῶν καπνῶν. Κατὰ συνέπειαν ὁ συναισθηματικὸς παράγων δὲν ὑπάρχει. Παρετήρησα μίαν ἀντίθεσιν, ἡ ὁποία πρὸς στιγμὴν εἶχε προσλάβει ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος κάποιαν ὀξύτητα. Ἦτο ἡ ἀντίθεσις ἀπὸ ἀπόψεως θέσεως ποὺ ὑποστηρίζει ὁ κ. Βοραζάνης, καὶ ἡ ἄλλη, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀντελήφθην τοῦτο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Σοφούλη, κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, φαίνεται ἀντιμετωπίζουσα παράλληλα πρὸς τὸ Καπνικὸν στενότητα χρήματος, στενότητα δηλαδὴ διαθέσεως δραχμῶν, ἐσκέφθη τοῦτο: Ἄν ἔχω κάμει ἕνα Καπνικὸν Ὀργανισμὸν καὶ διαθέσω ἕνα ποσοστὸν τῶν χρημάτων μὲ τὴν προϋπόθεσιν τῆς μελλοντικῆς ὀφειλῆς εἰς τοὺς Καπνοπαραγωγούς, μὲ τὴν διάθεσιν ὀλιγωτέρων δραχμῶν, θὰ μποροῦσα νὰ κάμω μίαν συγκέντρωσιν καπνῶν μεγαλυτέραν. Ἐν ἀντιθέσει μὲ τὴν ἄλλην πλευράν, ἡ ὁποία ὑποστηρίζει, ἐὰν διαθέσω ἐλευθέρως δραχμάς, ἀνεξαρτήτως ἐὰν τὸ γεγονὸς αὐτὸ θὰ εἶχε μίαν μικρὰν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς, θὰ ἐξυπηρετήσω τὰς ἀνάγκας. Εἰς τὴν ἀντίθεσιν αὐτὴν δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ λάβῃ μίαν σαφῆ θέσιν. Ἴσως ὁ κ. Βοραζάνης, ὑποστηρίζων τὴν πολιτικὴν αὐτὴν νὰ εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του μίαν Αʹ κατάστασιν καὶ ἄλλαι νὰ εἶναι αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι σήμερον στηρίζουν τὴν νομισματικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνεπῶς τὴν πολιτικήν, τὴν σχετιζομένην μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐμπόρων, δηλαδὴ τὸν δανεισμὸν αὐτῶν. Τετάρτη παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς εἶπεν, ὅτι ὑπάρχουν καλοὶ Καπνέμποροι καὶ κακοὶ Καπνέμποροι, καὶ ἐκαλέσαμεν τοὺς κακοὺς Καπνεμπόρους, μέσῳ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τοὺς εἴπομεν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ γραμμὴ τὴν ὁποίαν θ’ ἀκολουθήσητε. Καὶ διερωτῶμαι ποῖοι εἶναι οἱ καλοὶ καὶ ποῖοι οἱ κακοὶ Καπνέμποροι; Ἕν στοιχεῖον γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, προκειμένου νὰ ἐνισχύσῃ ἢ νὰ δανείσῃ τὸν Καπνέμπορον, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὴν οἰκονομικήν του ἐπιφάνειαν. Κατὰ συνέπειαν ἔχοντες τὰ στοιχεῖα τῆς οἰκονομικῆς ἐπιφανείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακρίνωμεν προκαταβολικῶς τοὺς καλοὺς ἀπὸ τοὺς κακοὺς Καπνεμπόρους. Νομίζω ὅτι ἡ ἐν γένει πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἐξαιρέσει ἐκείνης τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργός, μὲ τὸν ὁποῖον εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, διότι αὐταὶ εἶναι αἱ πραγματικαὶ βάσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ πρέπει νὰ στηριχθῇ ἡ ἐν γένει προσπάθεια διὰ τὴν καπνοπαραγωγήν, ἡ πολιτικὴ ἡ ἀκολουθουμένη εἰς τὸν τομέα τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς διαθέσεως τῶν καπνῶν μας, θὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ καλλίτερον. Τὸ δεύτερον πρόβλημα εἶναι ἐκεῖνο, ποὺ εἶναι συνυφασμένον μὲ τὸν Καπνεργατικὸν παράγοντα. Ἡ ἐν γένει καπνεργασία ἢ ἐπεξεργασία τῶν καπνῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ καὶ δὲν ἔχει παραμείνει εἰς τὰ παλαιά της κλασσικὰ πλαίσια. Σήμερον τὰ συστήματα τῆς ἐπεξεργασίας τῶν καπνῶν, κατ’ ἀνάγκην προσαρμόζονται πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν Βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι καὶ αἱ ἁρμόδιαι νὰ καθορίζουν τὸν τρόπον τῆς ἐπεξεργασίας. Λόγῳ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἐκτὸς τῆς κανονικῆς ἀνεργίας ὑφίσταται καὶ μία μεγάλη ἀνεργία καὶ εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ ἐξασφαλισθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς μέσος ὅρος 95 ἡμερομισθίων εἰς τὸν κάθε καπνεργάτην, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἔχῃ εἰσόδημα διατηρήσεως ὁλοκλήρου τῆς οἰκογενείας του. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ ἐν γένει ἐπεξεργασία τῶν καπνῶν θὰ πρέπει νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς διεθνοῦς ζητήσεως, ἡ Καπνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως θὰ πρέπει ν’ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν ἀποτελεσματικωτέραν προστασίαν τῶν 40 καὶ πλέον χιλιάδων καπνεργατῶν. Διότι ἐν προκειμένῳ καὶ τὸ στοιχεῖον τοῦ κ. Μπακάλμπαση ἦτο λανθασμένον. Δὲν εἶναι οἱ καπνεργάται 29 χιλιάδες. Οἱ ἠσφαλισμένοι καπνεργάται ἦσαν 42.800. Ἀπὸ αὐτοὺς ἀπέθανον ἀπὸ κακουχίας, ἀπὸ ἐλλείψεις καὶ ἀπὸ πεῖναν 11.700 καὶ ἀπομένουν περὶ τοὺς 30.000. Ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ ὑπάρχει κι’ ἕνας σταθερὸς ἀριθμὸς ἐλευθέρων καπνεργατῶν, ἐπικουρικῶν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν, ὁ ὁποῖος ὑπερβαίνει τὰς 16.000 καὶ ὁ ὁποῖος ἑκάστοτε κατὰ τὰς περιόδους τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐπεξεργασίας ζητεῖται καὶ χρησιμοποιεῖται διὰ τὴν ἐν γένει συσκευασίαν τῶν καπνῶν. Συνεπῶς ἔχομεν πλέον τῶν 40.000 καπνεργατῶν. Ἡ κατάστασις αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων εἶναι τραγικὴ καὶ θὰ εἶναι τὸν ἐπερχόμενον χειμῶνα ἀκόμη τραγικωτέρα. Καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν 40.000 καπνεργατῶν καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν των, ποὺ ζοῦν συγκεκροτημένοι σχεδὸν εἰς τὰ μεγαλύτερα ἀστικὰ κέντρα τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Πρόκειται ἀκόμη περὶ τῆς ἐξαρτήσεως ὁλοκλήρων ἐπαγγελματικῶν τάξεων ἀπὸ τὸν καπνόν. Ἡ Καβάλα καὶ αἱ ἄλλαι καπνοπόλεις ἐξαρτοῦν τὴν οἰκονομικήν των ἄνθησιν ἢ δύσιν, καὶ τὴν εὐημερίαν ἢ δυστυχίαν των, ἀπὸ τὸν καπνόν. Ὅταν, λοιπόν, ἡ πλειοψηφία τῶν κατοίκων τῆς Καβάλας ὑποφέρῃ ἀπὸ πεῖναν, ἐπειδὴ ὑπάρχει ἀλληλεξάρτησις μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐπαγγελματικῶν τάξεων, ἐμφανίζεται εἰς ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν ἡ ἀθλιότης. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἁρμόδιον, θὰ πρέπει ἐγκαίρως νὰ ἐπέμβῃ. Ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι ἑνιαία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν μεμονωμένην προστασίαν τῆς οἱασδήποτε τάξεως. Ἐφ’ ὅσον ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ ἀσκεῖται ἀπὸ τὸ Κράτος, θὰ πρέπει νὰ ἀσκῆται διὰ τὴν προστασίαν ὅλων τῶν δυστυχούντων, ὅλων τῶν θυμάτων μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς αἰτίας, ὅπως εἶναι ἡ ἀνεργία. Συνεπῶς ἕνα σημαντικὸν μέρος τῶν κεφαλαίων τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας ποὺ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀνεργίας, δηλαδὴ εἰς τὴν μείωσιν τῶν συνεπειῶν τοῦ χειροτέρου τῶν κοινωνικῶν κακῶν, θὰ πρέπει νὰ διατεθῇ ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν Β. Α. Ἑλλάδα. Θὰ πρέπει, δηλαδή, ποσὸν πλέον τῶν 4 δισεκατομμυρίων νὰ διατίθεται εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν κινδύνων ποὺ ἀπειλοῦν σήμερον ὁλόκληρον τὴν καπνεργατικὴν τάξιν. Ἄν αὐτὸ δὲν συμβῇ, καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ κάμω μίαν παρέμβασιν, θὰ συμβῇ τὸ ἄλλο. Ἡ ἀθλιότης πάντοτε ἔχει ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς κοινωνίας. Ὅλοι οἱ βουλευταί, ὅσοι μέχρι σήμερον ὡμίλησαν, καὶ μάλιστα πολλοὶ ὡμίλησαν μετὰ σφοδρότητος κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, ἀπέδωσαν τὴν ὑφισταμένην διασάλευσιν τῆς Τάξεως μόνον εἰς αἴτια πολιτικά. Ἔ, κύριοι, ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐκτὸς ἀπὸ τὰ αἴτια τὰ πολιτικά, ἢ μᾶλλον σὺν τὰ αἴτια τὰ πολιτικά, νομίζω ὅτι ὑπάρχουν καὶ αἴτια κοινωνικά.

§38Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τώρα ὄχι.

§39Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εἰς ὅλας τὰς περιόδους, ὅταν ὑπάρχῃ ἀνεργία, ἡ ἐγκληματικότης αὐξάνει. Ἔχει παρατηρηθῆ ἀπὸ τὰς στατιστικὰς τοῦ 1922 μέχρι τοῦ 1936 τὸ φαινόμενον, ὅτι ὅσες φορὲς ἔχομεν γενικὴν ἀπασχόλησιν ἀνθρωπίνων χειρῶν καὶ δὲν ἔχομεν ἀνεργίαν, παρατηρεῖται κατὰ 83% πτῶσις τῆς πάσης φύσεως ἐγκληματικότητος.

§40Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν ἐννοεῖτε τὴν ἐγκληματικότητα τὴν σημερινήν.

§41Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι, βέβαια. Αὐτὴ ἡ κατάστασις ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν κοινωνικῶν φαινομένων ἔχει μίαν σταθερὰν διάρθρωσιν εἰς ὅλα τὰ ἀστικὰ κέντρα, εἰς τὴν Καβάλαν, Δράμαν, Σέρρας, Θεσσαλονίκην, Ξάνθην καὶ ἐν μέρει τὴν περιοχὴν τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως.

§42Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον, ὅτι οἱ οἰκονομικοὶ λόγοι συνήθως ἀποτελοῦν ἐλατήριον γενικωτέρων ἀντικρατικῶν ἐκδηλώσεων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαφωνήσω ὡς πρὸς τὸν προσδιορισμὸν τῶν σημερινῶν ἀντικρατικῶν ἐκδηλώσεων εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα. Κατὰ τὴν γνώμην μου, μοναδικὸν ἐλατήριον τῶν σημερινῶν, ὄχι πολιτικῶν, διότι ἡ διατύπωσις εἶναι εὐφημισμός, ἀλλὰ ἀντεθνικῶν καὶ ἀνθελληνικῶν ἐκδηλώσεων, εἶναι τὸ ἐλατήριον νὰ βλάψῃ τὴν Ἑλλάδα, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. (Χειροκροτήματα). Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εἶσθε σύμφωνος. Ἄν προέβην εἰς αὐτὸν τὸν προσδιορισμόν, εἶναι διότι πιστεύω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, ἔστω καὶ ἔμμεσον, νὰ δοθῇ ἐλαφρυντικὸν εἰς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως.

§44Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὅσον ἀφορᾷ τὰ φαινόμενα τῶν ἀνταρσιῶν καὶ γενικῶς τῶν κινημάτων τῶν ὑφισταμένων εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὅτι αὐταὶ ὅλαι αἱ προσπάθειαι εἶναι ἀντεθνικαὶ καὶ ἀντικοινωνικαί.

§45Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἄν αὐτὸ ἦτο ἀκριβὲς θὰ ἔπρεπε τότε εἰς τὴν Καβάλαν, ὅπου εἶναι ὁ μεγαλύτερος πυρὴν ὁ καπνεργατικός, καὶ συνεπῶς ἡ μεγαλυτέρα ἀθλιότης, τὴν ὁποίαν λέγετε σεῖς, νὰ ἔχωμεν καὶ ἐκεῖ ἐκδηλώσεις διαταράξεως τῆς Τάξεως. Ἀντιθέτως αἱ ἐκδηλώσεις αὐταὶ εἶναι ἐντοπισμέναι εἰς ὡρισμένον σημεῖον τῆς Μακεδονίας, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἀνθεῖ ἡ καπνεργατικὴ τάξις, ὅπως εἰς τὴν περιφέρειαν Καβάλλας. Καὶ ὅμως ἐκεῖ εἶναι ἡ διατάραξις τῆς τάξεως, ὄχι μορφῆς ἁπλῶς κοινωνικῆς, ἀλλὰ καθαρῶς διὰ νὰ μεταχειρισθῶ καὶ ἄλλον χαρακτηρισμόν, ὁ ὁποῖος ἐδόθη προηγουμένως, καθαρῶς μορφῆς ἀκηρύκτου πολέμου ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, μορφῆς ἀνθελληνικῆς, ὁδηγουμένης ἔσωθεν ἀπὸ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Καὶ εἶναι καταπληκτικὸν πῶς σεῖς θέλετε νὰ διαστρέψετε τὴν μορφὴν αὐτὴν τῆς σημερινῆς καταστάσεως.

§46Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, νομίζω ὅμως, ὅτι δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ κ. βουλευτής, ὁ κατόπιν με διακόψας, νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι εἶπον πράγματα τὰ ὁποῖα ἐγὼ δὲν εἶπον. Καὶ προχωρῶν, λέγω ὅτι ὁ ἐπερχόμενος χειμὼν εἰς τὴν Μακεδονίαν, θὰ εἶναι χειμὼν ἀθλιότητος διὰ τὰς ἐργαζομένας τάξεις ἂν ἐγκαίρως δὲν ληφθοῦν μέτρα προνοίας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δυσχερειῶν ποὺ θὰ ἐμφανίσῃ ἡ ἀνεργία τῶν καπνεργατῶν. Συνεπῶς τὰ κεφάλαια τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας θὰ πρέπει νὰ διασφαλισθοῦν καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ μιᾶς ἄλλης πλευρᾶς. Ἄν αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπιβάλουν τὴν ἁπλοποίησιν τῶν συστημάτων τῆς ἐπεξεργασίας, καὶ λόγῳ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ριφθοῦν μερικὲς χιλιάδες ἀνθρώπων εἰς τοὺς δρόμους ἐνωρίτερα ἀπὸ τὰ συνήθη περιθώρια, καὶ τότε θὰ πρέπει νὰ ἐκδηλωθῇ ἡ μέριμνα τοῦ Κράτους. Τὸ τελευταῖον σημεῖον ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἐν γένει θέσιν μας ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, εἶναι ὁ ἀνταγωνισμός. Ὁ ἀνταγωνισμὸς θὰ συντελεσθῇ ἀπὸ δύο παράγοντας, ἀπὸ τὸν Τουρκικὸν καὶ ἀπὸ τὸν Βουλγαρικόν. Νομίζω ὅτι μία ἀπ’ εὐθείας συνεννόησις μετὰ τῆς Τουρκίας διὰ τὴν μείωσιν τῶν ἐκτάσεων τῆς καπνοκαλλιεργείας της, θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένη καὶ ἴσως καὶ ἀποτελεσματική. Διότι ξεύρει πολὺ καλὰ ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις, ὅτι ἄλλοτε, εἰς τὴν Καπνικὴν Συνδιάσκεψιν, εἶχε δεχθῆ τὰ περιθώρια τὰ καπνικὰ τῆς τότε καταστάσεως, γνωρίζει δὲ ἀκόμη καὶ σήμερον ὅτι ἂν ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον ποὺ ἔχει φθάσει, δηλαδὴ νὰ ἔχῃ μίαν αὔξησιν παραγωγῆς εἰς βαθμὸν ἀπίστευτον καὶ νὰ ἐπιζητῇ μὲ χίλια–δυὸ τεχνικὰ μέσα νὰ μειώσῃ τὸ κόστος διὰ νὰ τὰ ρίψῃ εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, γνωρίζει ὅτι αὐτὸ βλάπτει τὴν ἐθνικήν της οἰκονομίαν, διότι ἀναγκάζει καὶ ἡμᾶς νὰ κάμωμεν τὴν ἴδια δουλειὰ — καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καλῶς πράττουν — οἱ Ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Γεωργίας ἐπιζητοῦντες ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον νὰ μειώσουν τὸ κόστος τοῦ καπνοῦ. Ἀφ’ ἑνός, λέγω, ἀναγκάζει καὶ ἡμᾶς νὰ διαθέτωμεν τὰ καπνὰ εἰς χαμηλὰ καὶ μικρὰ περιθώρια καί, ἀφ’ ἑτέρου, εἰς βάρος τοῦ ὑστερήματος καὶ τοῦ καπνοπαραγωγοῦ καὶ τῆς καπνεργασίας. Συνεπῶς νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπαναλάβωμεν τὴν ἰδίαν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν εἶχε καταβάλει ὁ ἀείμνηστος Παπαναστασίου μὲ ἐπιμονὴν χωρὶς ἀπογοητεύσεις, παρὰ τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἀντιμετώπισεν. Πρώτην φορὰν ἀπέτυχεν, δευτέραν φορὰν ἀπέτυχεν, τρίτην φορὰν ἐπέτυχεν ἡ γενικωτέρα προσπάθεια τοῦ καθορισμοῦ τῶν ὁρίων τῆς καπνοπαραγωγῆς, δηλαδὴ τὸν ὄγκον τῶν καπνῶν ποὺ θὰ παράγῃ ἡ Ἑλλὰς καὶ τὸν ὄγκον τῶν καπνῶν ποὺ θὰ παράγῃ ἡ Τουρκία. Ἐπίσης διὰ νὰ γίνῃ ἡ διάθεσις τῶν καπνῶν μας, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Εὐρωπαϊκῆς, ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἀποθαρρυντική, ἀλλὰ δεδομένου ὅτι χειροτέρα κατάστασις ἀπὸ τὴν σημερινήν, ἀπὸ ἀπόψεως τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς Εὐρώπης, δὲν ἠμπορεῖ νὰ δημιουργηθῇ, νομίζω ὅτι μία καλὴ προσπάθεια θὰ ἐπιτρέψῃ, ἐκ νέου, τὴν ἐπανασύνδεσιν τῶν καπνεμπορικῶν ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων ἢ τοῦ Κράτους ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἐμπορικῶν συμβάσεων, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν συμβάσεων μὲ ἐμπορικὰς ἀνταλλαγάς, οὕτως ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ διάθεσις τῶν ἐσοδειῶν 1944– 1945. Ὑπάρχει ἀσφαλῶς, δυσχέρεια εἰς τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως καὶ αἱ δυσχέρειαι αὐταὶ εἰς πολλὰ σημεῖα εἶναι πολὺ δύσκολοι, ἀλλ’ ἔχω τὴν βεβαιότητα ὅτι ἡ καλὴ θέλησις, ἡ καλὴ ὀργάνωσις καὶ μία δραστηριωτέρα ἐπέμβασις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν θὰ διευκολύνῃ τὴν ταχυτέραν συγκέντρωσιν οὕτως ὥστε ἡ νέα ἐσοδεία τοῦ 1946 νὰ μὴ μᾶς εὕρῃ μὲ τὸ στὸκ τοῦ 1944 καὶ 1945, διότι δὲν εἶναι μόνον τὸ κακὸν ὅτι θὰ μᾶς εὕρῃ μὲ αὐτὸ τὸ στόκ, δὲν εἶναι τὸ κακὸν ὅτι θὰ ἔλθῃ μία νέα ἐσοδεία καὶ θὰ καλύψῃ τὰς ἐσοδείας τῶν προηγουμένων ἐτῶν, καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ἔχωμεν ἕνα μεγάλο στόκ, χωρὶς κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν νὰ ἔχωμεν ἀνάλογα μέσα διατροφῆς καὶ ἐργασίαν διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς, ἀλλ’ ἐὰν ἐγκαίρως δὲν κάμωμεν νὰ ἐπανακτήσωμεν τὰς ξένας ἀγοράς, ὅπως ἡ Ἰταλική, τὰς ἀγορὰς ὅπως ἡ Αὐστριακὴ καὶ ἡ Τσεχοσλοβακικὴ ἢ καὶ ἄλλας ἀγοράς, ἀσφαλῶς αἴτια τόσον τῶν ἀναγκῶν τῶν λαϊκῶν τάξεων, αἴτια δημοσιονομικά, θὰ ὁδηγήσουν τὸ Κράτος νὰ εὕρῃ ὅπου ἠμπορεῖ, νὰ δημιουργήσῃ τύπον καπνῶν ἄλλων, οὕτως ὥστε ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ καλύπτῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ νὰ ἔχῃ καὶ εἰσόδημα φορολογικόν. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις ἔχει διαθέσει σημαντικώτατα ποσά, πολλὲς φορὲς ὑπερβαίνοντα τὸ ἰδικόν μας ποσόν, τῶν ποσῶν τῶν καπνῶν ποὺ διαθέτουμε μέχρι σήμερον. Ἀσφαλῶς ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία φέρει τὴν εὐθύνην καὶ διὰ τὸ καπνικὸν μᾶλλον, εἶναι ἁρμοδία κατὰ τὴν κρίσιν της νὰ λαμβάνῃ τὰ ἑκάστοτε ὑπὸ τῶν περιστάσεων ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ἐπειδὴ ὅμως διαβλέπω εἰς τὸν τομέα τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς, καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς ὅτι γίνονται διολισθήματα, γίνονται σφάλματα, ἐθεώρησα καθῆκον μου, ὑποστηρίζοντας τὴν θέσιν τοῦ καπνοῦ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς κοινωνικῆς, καὶ πάλιν τονίζω ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ καὶ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, καὶ αἱ κοινωνικαὶ συνέπειαι τὰς ὁποίας ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι ἔχουν ἴσως ἐκδηλωθῆ εἰς πολλὰς πόλεις, καὶ ἴσως θὰ ἐκδηλωθοῦν ὀξύτεραι μεθαύριον, εἶναι ἐντελῶς πέρα γιὰ πέρα ξένες μὲ τὰ ἐγκλήματα, τὰ ὠργανωμένα ἐγκλήματα ποὺ διαπράττονται κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος ἀπὸ τὶς διάφορες ἐν Μακεδονίᾳ δρῶσες ὁμάδες, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν κομμουνιστῶν, δηλαδὴ τῶν καθαρῶν κομμουνιστῶν, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν Νοφικῶν, τῶν συγκεκαλυμμένων κομμουνιστῶν. Αὐτὴν τὴν δήλωσιν τὴν ἔκαμα διὰ νὰ μὴ χωρέσῃ καμμία ἀπολύτως παρεξήγησις ὅτι ὑποστηρίζω τὴν θέσιν τοῦ καπνοῦ καὶ ὑποστηρίζοντας τὴν ἀνάγκην λήψεως μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κοινωνικῆς ἀθλιότητος, θέλω ἔμμεσα ἢ ἄμεσα νὰ συγκαλύψω οἱονδήποτε. (Χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον ἔχομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Πρῶτον θὰ συζητηθῇ τὸ ψήφισμα «περὶ νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως», καὶ τὴν Τετάρτην θὰ ἔχωμεν συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελέσεως τῶν ἔργων Ἀνοικοδομήσεως τῆς Χώρας». Ὁ κ. Ν. Γρηγοριάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§48Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Περὶ τῆς σπουδαιότητος τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος εἶναι περιττὸν νὰ ἀναφέρω ὅτι δήποτε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ τονίσω εἶναι ὅτι τὸ καπνικὸν εἶναι κατ’ ἐξοχὴν διμερὲς πρόβλημα· ἀφ’ ἑνὸς ἐσωτερικὸν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐξωτερικόν, ὥστε κάθε μελέτη διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος ὅσον ἀφορᾷ τὶς τιμές, τὶς ποιότητες καὶ τὰ εἴδη τοῦ καπνοῦ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ πρῶτον εἰς τὴν μελέτην τοῦ ἐξωτερικοῦ παράγοντος, διότι αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ὑπαγορεύσῃ τὸ πῶς θὰ πρέπει νὰ ρυθμίσωμεν ὅλα τὰ ἄλλα. Κάθε ἄγνοια ἑπομένως τοῦ ἐξωτερικοῦ παράγοντος θὰ ἔχῃ ὡς λογικὴν συνέπειαν καπνικὴν κρίσιν. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, δηλαδὴ τῆς ἐξετάσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ παράγοντος, μέχρι πρό τινος, δὲν εἶχε γίνει τίποτε ἀπολύτως· αἱ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως Κυβερνήσεις μὲ τοὺς διαφόρους περιφήμους οἰκονομολόγους οἱ ὁποῖοι διηύθυναν, τὴν οἰκονομίαν μας, ἀσπαζόμενοι προφανῶς μίαν παλαιὰν θεωρίαν, ὅτι τὰ εἰς τὸν κόσμον παραγόμενα ἀγαθὰ εἶναι τόσα ὅσα ἀκριβῶς χρειάζεται ἡ οἰκουμένη εἶχον ἐπαναπαυθῆ καὶ ἐπερίμεναν τὴν προσέλευσιν τῶν πελατῶν ἐντὸς τῆς Χώρας διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ μας. Δυστυχῶς αὐτὸ δὲν συνέβη, καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐκάμομεν τίποτε διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἀγορὰς καταναλώσεως, ἀλλ’ εὑρισκόμεθα καὶ εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ γνωρίζωμεν ποῖαι εἶναι αἱ διαθέσεις τῶν ἀγορῶν καταναλώσεως. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε καλὸν βῆμα, διότι ἀντελήφθη τὴν σπουδαιότητα τοῦ ζητήματος, ἀπέστειλεν εἰδικοὺς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν οἱ ὁποῖοι, ἂν μή τι ἄλλο, τοὐλάχιστον ἐλπίζομεν ὅτι θὰ μᾶς δώσουν αὐτὰς τὰς πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι, ἐὰν θέλωμεν νὰ ρυθμίσωμεν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τὸ ἐσωτερικὸν καπνικόν μας πρόβλημα· δηλαδὴ τοῦ ποῖαι εἶναι αἱ διαθέσεις τῶν μέχρι χθὲς πελατῶν τῆς Ἑλλάδος ἢ τῶν νέων πιθανῶν πελατῶν μας, ὥστε ἀνάλογα νὰ ρυθμίσωμεν καὶ τὴν παραγωγήν μας καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ καὶ πάλιν, τὸ σύνηθες, ὅτι δηλαδὴ μία προσπάθεια ἡ ὁποία ἤρχισε, μήπως δὲν συνεχισθῇ μὲ ὑπομονὴν καὶ ἐπιμονήν, μήπως δὲν δώσωμεν νὰ καταλάβουν οἱ σύμμαχοί μας ὅτι μία ἐκ τῶν πρωτίστων οἰκονομικῶν διεκδικήσεών μας εἶναι βεβαίως καὶ ἡ ὑπηρεσία αὐτή. Καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ φρονῶ ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσωμεν συνδρομήν, διότι δὲν ζητοῦμεν δανεικὰ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσωμεν διαρκῶς νὰ ζῶμεν μὲ τὴν ἐλεημοσύνην των, ἀλλὰ ζητοῦμεν τὴν ἠθικὴν αὐτὴν ἐνίσχυσιν, διὰ νὰ πλασάρωμεν τὰ καπνὰ καὶ εἰς ἄλλα ἐκ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἐὰν δὲν συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ προσπάθεια μὲ ὑπομονὴν καὶ ἐπιμονήν, βέβαια τότε θὰ ἔχωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν πολὺ μεγάλην κρίσιν. Μεταξὺ τῶν ἀγορῶν ἐκείνων, τὰς ὁποίας θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια νὰ ἐπανακτήσωμεν, εἶναι καὶ ἡ Γερμανικὴ ἀγορά, ἡ ὁποία κατηνάλισκεν ἄνω τοῦ ἡμίσεος τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα ἐξηγάγομεν καὶ ἡ ὁποία καὶ τώρα εἶναι δυνατὸν ἔν τινι μέτρῳ νὰ ἐπανακτηθῇ. Δυστυχῶς αἱ πληροφορίαι εἶναι ὅτι ἤρχισαν ἤδη νὰ ἀποστέλλωνται ἀμερικανικὰ καπνὰ καὶ ὁ φόβος εἶναι μέγας, μήπως τὸ ἀποτέλεσμα αὐτοῦ τοῦ πολέμου, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἔχει ὡς συνέπειαν καὶ τὴν ἀποξένωσιν αὐτῆς τῆς ἀγορᾶς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπίσης κατὰ τὴν γνώμην μου ὤφειλε νὰ γίνῃ, εἶναι ἡ προσπάθεια συστάσεως γερμανικοῦ μονοπωλίου ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν διασυμμαχικῆς ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μετέχῃ καὶ ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ ὁποία ὄχι μόνον θὰ μᾶς ἐξησφάλιζε τὴν διάθεσιν ἑνὸς μέρους ἑλληνικῶν καπνῶν, ἀλλὰ θὰ μᾶς ἀπήλλασσε καὶ ἀπὸ τὸ προσεχὲς θέαμα ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ φιλοξενοῦμεν, νὰ δεχώμεθα καὶ νὰ ὑποδεχώμεθα Γερμανοὺς ἀγοραστὰς εἰς τὸν τόπον μας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ πάλιν τονίζω, εἶναι ἡ ἐλπίς μου ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ μὲ ἐπιμονὴν νὰ συνεχίσῃ τὰς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ προσπαθείας της. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐσωτερικὸν παράγοντα, ἡ στιγμὴ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλος, διὰ νὰ προταθοῦν αἱ λύσεις, ἐὰν δὲν ἔχωμεν προηγουμένως ὅλας αὐτὰς τὰς ἐνδείξεις τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐν τούτοις λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν θὰ συμφωνήσω μὲ τὴν αἰσιοδοξίαν πολλῶν ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι οὐδὲν πρὸς τοῦτο στοιχεῖον δὲν ἔχομεν, τὰ μέχρι δὲ σήμερον γενόμενα πολὺ ἔβλαψαν καὶ κάθε προσπάθειαν ἐγκαίρου διαθέσεως τῶν καπνῶν. Ἡ ἀκολουθηθεῖσα πολιτική, ἀφ’ ἑνὸς ὅταν ὁ κ. Βαρβαρέσος διηύθυνε τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ τόπου, ἔβλαψε πολύ, διότι ἡ τιμὴ ἡ ἐπίσημος τοῦ δολλαρίου ἦτο 500 δραχμαί, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα ἦτο 3.000 καὶ ἐκ τούτου ἐδημιουργήθη τὸ σταμάτημα τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμβασμάτων καὶ ἡ ὁποία μᾶς καθυστέρησε. Δεύτερον, ἡ δέσμευσις τοῦ καπνεμπορίου, ἡ ἐπακολουθήσασα μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Σοφούλη καὶ ἐκείνη ἐδημιούργησε μεγάλην καθυστέρησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ εἶχον μόνον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι, βεβαίως, ἀσχέτως τοῦ ὅτι τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λύωνται τοιαύτης σπουδαιότητος ζητήματα, ἀσχέτως τοῦ ὅτι διὰ τῆς δεσμεύσεως ὁ μὲν πατὴρ τοῦ νόμου μᾶς εἶπεν ὅτι, προσπάθεια καὶ ἀντικειμενικὸς σκοπός του ἦτο νὰ προστατεύσῃ τοὺς χωρικοὺς ἀπὸ κάθε ἀπρόοπτον, εἰς αὐτὸ δὲ ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ τὸν παρακαλέσω ἡ φιλοδοξία του νὰ ἦτο νὰ μὴ προστατεύσῃ τοὺς χωρικοὺς ἀπὸ κάθε ἀπρόοπτον, ἀλλ’ ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἦτο μαθηματικῶς βέβαιον ὅτι θὰ συμβῇ καὶ τὸ ὁποῖον συνέβη, δηλαδὴ ἀφέθησαν οἱ χωρικοί, καὶ οἱ ἀσθενέστεροι μάλιστα οἰκονομικῶς ἐξ αὐτῶν, νὰ πέσουν θύματα ἐκείνης τῆς μερίδος τῶν καπνεμπόρων, οἱ ὁποῖοι διέθετον ὀλίγα χρήματα, ἢ τῶν καπνοβιομηχάνων, εἰς τοὺς ὁποίους αἱ πιστώσεις ἐξηκολούθουν νὰ παρέχωνται.

§49Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Παρείχοντο εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφούλη, κύριε συνάδελφε;

§50Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Διὰ νὰ ἀγοράσουν καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως.

§51Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Δὲν πρόκειται ἐὰν εἶναι ἐσωτερικὴ ἢ ἐξωτερικὴ κατανάλωσις, πρόκειται ὅτι τὰ καπνὰ αὐτὰ ἐπαίρνοντο ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς.

§52Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν πιστώσεων τῶν καπνοβιομηχάνων καὶ λέγω ὅτι ἐδόθησαν πιστώσεις, διὰ νὰ ἀγοράσουν καπνὰ ἐσωτερικῆς καὶ μόνον καταναλώσεως.

§53Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ὥστε αὐτό, τὸ ὁποῖον ἦτο μαθηματικῶς βέβαιον ὅτι θὰ συμβῇ, αὐτὸ συνέβη καὶ ἀπόδειξις εἶναι ὅτι, εὐθὺς ὡς ἐγένετο ἡ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου, αἱ τιμαὶ τοῦ καπνοῦ ἀνῆλθον εἰς τὰ ἐπίπεδα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνῆλθον σήμερον. Καὶ βεβαίως δὲν ἦτο ὁ καθορισμὸς τοῦ 70πλασίου τὸ ἐλατήριον τῆς ἀνόδου τῶν τιμῶν, διότι ὁ νόμος αὐτὸς κατηρτίσθη καὶ ἔπρεπεν αἱ τιμαὶ αὐταὶ νὰ ξαναπέσουν. Ὅσον ἀφορᾶ δὲ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ καπνοῦ μὲ διαφόρους νόμους, εἰς αὐτὸ ἔχω νὰ ἀπαντήσω ὅτι φαντάζομαι, ὅτι οὔτε ὁ συντάκτης τοῦ νόμου ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ πιστεύῃ, ὅτι εἰς προϊόντα ἐξωτερικῆς καταναλώσεως δυνάμεθα νὰ κανονίσωμεν τὰς τιμάς των μὲ φεφτάδες, ὅταν μὲ ἕνα φεφτὰ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κανονίσωμεν τὴν τιμὴν τῆς ντομάτας.

§54Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Παραμένει γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ κατάργησις τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἐπέφερε ζημίαν ὄχι μόνον εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ἐξωτερικά, διότι μετὰ τὴν καθιέρωσιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ἐπωλοῦντο 7.000–8.000 δραχ., ἐνῷ μετὰ τὴν κατάργησιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας πωλοῦνται 5.000 δραχμάς.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σφάλλετε, διότι τὸν μῆνα Μάρτιον ἐπωλοῦντο 3.000–3.500 δραχμάς.

§56Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ κατὰ τὴν περίοδον τῶν 5 μηνῶν τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Βοραζάνη κίνησις, εἶχε καὶ τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα, ὅτι ἐδημιουργήθησαν αὐταὶ αἱ ἀγοραὶ εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς.

§57Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς πῆτε πόσα καπνὰ ἐπωλήθησαν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου; Οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ μᾶς εἶπον ὅτι μόνον 7.000 ὀκάδες. Ἔγινε, λοιπόν, ἡ ἀδικία αὐτὴ μόνον διὰ 7.000 ὀκάδες;

§58Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Προβαίνετε εἰς τὴν ἐπίσημον δήλωσιν ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπουργίας σας ἐπωλήθησαν μόνον 7.000 ὀκάδες καπνά;

§59Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν τοῦτο, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ νὰ ἀντιληφθῇ περὶ τίνος πρόκειται, διότι διαπιστῶ ὅτι δὲν ἔχομεν ἀκόμη ἀντιληφθῆ ποῦ εἶναι σήμερον στατικῶς ἡ κακοδαιμονία τῆς ὑποθέσεως. Κατὰ τὴν περίοδον, ποὺ εἴμεθα ἡμεῖς εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἡ δραχμὴ διωλίσθαινε. Ἐσταματήσαμεν, λοιπόν, τὴν χρηματοδότησιν τοῦ καπνεμπορίου, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν μὲ τὴν ἐπίσημον τιμὴν τῶν 500 δραχμῶν τοῦ δολλαρίου, ἐνῷ ἡ πραγματική του τιμὴ ἦτο 3.000 δραχ., δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμωμεν χρηματοδότησιν καὶ νὰ ἀγοράζουν τὰ καπνὰ μὲ 1½ δολλάριον, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν 750 δραχμάς. Δὲν ἠμπορούσαμε νὰ τὸ κάμωμε τοῦτο ἐφ’ ὅσον δὲν εἴχομεν τὴν ἀναπροσαρμογήν, μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἠξεύραμε ὅτι διὰ νὰ κανονίσωμε τὰ καπνὰ αὐτὰ διὰ τῆς ὀρθοδόξου μεθόδου, θὰ θέλαμε 200.000.000.000 δρχ. καὶ ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκδοθοῦν 2.00.000.000.000 δρχ. μόνον διὰ τὰ καπνά, διότι θὰ ἔπιπτε ἡ δραχμή, σκεφθήκαμε ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εὕρωμεν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λειτουργήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀφ’ ἑτέρου νὰ χρησιμοποιήσωμε ὡς τρόπον τινὰ κεφάλαια κινήσεως τὰ δολλάρια τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, τὸ ποσοστὸν τὸ ἀναλογοῦν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ τὸ νόμισμα θὰ προστατεύαμε καὶ τὰ καπνὰ θὰ προστατεύαμε. Ἐὰν εἴχατε ὅλα αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν ὅλαι αἱ ἀπορίαι τὰς ὁποίας εἴχατε ὑπ’ ὄψει, λύονται.

§60Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Παρ’ ὅλα αὐτὰ καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ πρόβλημα ἦτο ὑπὸ μελέτην, ἐφ’ ὅσον σᾶς ἠμπόδιζε ἡ σταθεροποίησις, ἐφ’ ὅσον τὸ βάρος ἦτο πολὺ μεγαλύτερον τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Γ. Σίδερη, ὁ ὁποῖος κάποτε εἶπεν ὅτι ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ ὑπογράψῃ τὸ διάταγμα τῆς μονοπωλήσεως, διότι ἦτο Ὑπουργὸς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, ἐσεῖς ὡς Ὑπουργὸς δὲν ἐδιστάσατε νὰ ὑπογράψετε διάταγμα μονοπωλήσεως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἦτο ἀπολύτως εἰς τὴν ἐξουσίαν σας νὰ κάμετε, ἦτο ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε λυθῆ τὸ νομισματικὸν ζήτημα, ἔπρεπε νὰ ἀπαγορεύσητε οἱανδήποτε συναλλαγὴν καπνοῦ κατὰ τὸ διάστιμα αὐτό, κατὰ τὸ ὁποῖον, εἴτε λόγῳ τῆς ἀσταθείας τῆς δραχμῆς, εἴτε διότι ἦτο ὑπὸ μελέτην τὸ καπνικὸν ζήτημα, ἠγοράζοντο τὰ καπνὰ καὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ δίδουν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Τέλος — εἶναι ἴσως περιττὴ ἡ παρελθοντολογία — δυστυχῶς ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ διολίσθησις τῆς δραχμῆς, ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. Βαρβαρέσου νὰ τὴν διατηρήσῃ εἰς αὐτὰ τὰ ἐπίπεδα, αἱ ἐπανειλημμέναι δηλώσεις ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ κλονισθῇ, καὶ ἐν τούτοις τὸ Κράτος μετὰ τὰς δηλώσεις αὐτὰς μετέβαλε τὴν τιμὴν τῶν καπνῶν, ἐξαπατήσας τοὺς πτωχοὺς χωρικούς, ὅλα αὐτὰ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν τὰ καπνὰ καὶ νὰ ἐπεξεργασθοῦν, μᾶς εἶχε φέρει πρὸ τοῦ ἑξῆς φαινομένου: Ἐνῷ ἡμεῖς διερωτώμεθα ποῦ θὰ διαθέσωμε τὴν παραγωγήν μας, ἐὰν ὑπάρχῃ ζήτησις Ἑλληνικῶν καπνῶν, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τὰ δώσωμεν εἰς τοὺς πιθανοὺς ἀγοραστάς μας, διότι τὰ καπνὰ ἦσαν διεσκορπισμένα εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τελικῶς θὰ εἶχα νὰ προσθέσω εἶναι ὅτι ζητήματα τόσης σπουδαιότητος, ζητήματα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐὰν κανονισθοῦν, κατ’ εὐχὴν θὰ ἔχωμεν περὶ τὰ 80 ἑκατομμύρια δολλάρια ἔσοδα, καὶ ὡς ὅλοι καταλαβαίνετε θὰ κάμωμεν ἓν τεράστιον ἅλμα πρὸς τὴν ἀνασυγκρότησιν, ζητήματα τοιαῦτα πρέπει νὰ ἐξετάζωνται μετ’ ἀντικειμενικότητος καὶ σοβαρότητος καὶ εἶναι ἄξια νὰ χαρακτηρίζωνται ὡς ἐθνικά, ὑπερκομματικὰ καὶ νὰ ἀποφασίζωνται μὲ τὴν συνεργασίαν ὅλων τῶν κομμάτων. Δι’ αὐτὸ, ὁ κ. συνάδελφος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἄρνησις νὰ χαρακτηρίσῃ τὸ καπνικὸν ζήτημα ὡς ἐθνικὸν ζήτημα, μὲ τὴν κατηγορίαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἔχῃ τότε πλήρη κατεύθυνσιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, καὶ δὲν θὰ ἔχῃ καὶ τὴν εὐθύνην, δὲν εὐσταθεῖ ἀπολύτως διότι τότε καὶ αἱ ἐθνικαί μας διεκδικήσεις δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν μὲ τὴν συνεργασίαν τῶν κομμάτων, διότι ἐν περιπτώσει κακῆς ἐκβάσεως, τὴν ὁποίαν ἀπεύχομαι ἀπολύτως, δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὅταν ἔλθουν εἰδήσεις ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ὥστε νὰ ἔχωμε μορφώσει συγκεκριμένην γνώμην, θὰ ἐπανέλθω ἐπ’ αὐτοῦ, ἐν τῷ μεταξὺ ἡ δημαγωγία καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἐλευθέρα συνεχίζει τὸ ἔργον της.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Δούμπας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§62Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκλιπὼν Ἕλλην πολιτικός, ὁ ὁποῖος εἶχε καταλάβει διαδοχικῶς ὅλα τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα τῆς Πολιτείας, συνήθιζε νὰ λέγῃ ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐπείγοντα ζητήματα, ἀλλ’ οἱ ἄνθρωποι τὰ κάμουν ἐπείγοντα. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθοῦσα τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ὁσάκις ὑπάρχουν ζητήματα ὀχληρά, κατώρθωσε νὰ διατηρήσῃ ἐν ζωῇ τὰ δύο ἐπείγοντα αὐτὰ ζητήματα, τὴν ἐπερώτησιν τουτέστιν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, τὰς δύο Σιαμαίας αὐτὰς ἀδελφὰς καθ’ ὅλον τὸ χρονικὸν διάστημα τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Καὶ ἡ μὲν μία πρὸ ἑβδομάδος ἐξέπνευσε ἀδόξως, καὶ ἀπόψε, κύριοι βουλευταί, κηδεύομε καὶ τὴν δευτέραν κατεπείγουσαν αὐτὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος μὲ μόνον τὸ κέρδος τὰς ἀγορεύσεις τῶν Ὑπουργῶν τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ καπνοπαραγωγικὰ μέρη, δὲν θὰ ἔχωσι τὴν ἀφέλειαν νὰ κατέλθουν εἰς τὰς ἐπαρχίας των, κομίζοντες ὡς ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν των τὰς δύο ἀγορεύσεις τῶν ἀξιοτίμων Ὑπουργῶν ἐπὶ τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Δὲν θὰ τολμήσουν νὰ παρουσιασθοῦν, διότι θὰ ἔλαβον καὶ αὐτοί, ὅπως ἐλάβομεν καὶ ἡμεῖς, ψήφισμα τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, εἰς τὸ ὁποῖον διαμαρτύρονται ἐντονώτατα κατὰ τῆς ἀδιαφορίας τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ ζητήματος. Δὲν θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ψήφισμα ὁλόκληρον, ἀλλὰ μερικὰ μόνον κεφάλαια.

§63ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ ποῖον εἶναι τὸ ψήφισμα;

§64Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ἀπὸ τὴν σύσκεψιν τῶν καπνοπαραγωγικῶν ἑνώσεων Μακεδονίας–Θράκης. Προσεχῶς δὲ συγκροτεῖται εἰς Θεσσαλονίκην Παγκαπνικὸν συνέδριον. (Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι πολλῶν βουλευτῶν ὅτι τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια δὲν ἐκπροσωποῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον). Τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Συνεταιρισμῶν ἐξῆλθον ἀπὸ τὰς κάλπας καὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα, ὅπως καὶ ἡμεῖς, νὰ ἐκπροσωποῦν τὸν κόσμον τὸν ἀγροτικόν. Ἡ διαμαρτυρία αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤρκει ὅπως σταματήσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν ἀγόρευσίν μου, διότι εἶναι ἡ καλυτέρα ἀπόδειξις, τὸ καλύτερον ἐπιχείρημα ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπέτυχε, ἀκολουθήσασα τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε. Ἀλλ’ ἐπειδὴ νομίζω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν ν’ ἀντικρούσω τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ἀξιοτίμων Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀντίθετα τελείως πρὸς τὴν πραγματικότητα, ἐπειδὴ νομίζω ὅτι οὐδέποτε εἶναι ἀργά, ὑπάρχει δὲ ἐλπὶς ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ καὶ νὰ λάβῃ πραγματικῶς σοβαρὰ μέτρα διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος καὶ νὰ μὴ περιορισθῇ εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ἐξοικονομήσεως τῶν πραγμάτων, συνεχίζω νὰ λέγω. Τὸ ὅτι δύναται νὰ ἀλλάξῃ τακτικὴν ἡ Κυβέρνησις, τὸ συνάγω ἀπὸ δύο γεγονότα, ἀπὸ δύο προτάσεις τὰς ὁποίας μοῦ ἔκαμον οἱ κύριοι Ὑπουργοί. Ἀπεδέχθησαν οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ τὴν πρότασιν ὅπως τὸ καπνικὸν παραπεμφθῇ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ ἐξ ἄλλου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔκαμε τὴν πρότασιν ὅπως δώσωμεν χεῖρα βοηθείας ὅλοι οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ διὰ νὰ χαραχθῇ μία σταθερὰ καπνικὴ πολιτική, πρὸς σωτηρίαν τοῦ ἐθνικοῦ τούτου προϊόντος. Μὲ αὐτὰς τὰς δύο προτάσεις, ὡμολογήσατε κ. Ὑπουργὲ ὅτι ἀπετύχατε εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, διότι ἄλλως δὲν θὰ εἶχε καμμίαν σημασίαν καὶ κανὲν νόημα ἡ πρότασις αὕτη.

§65Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἂν ἀπεδέχθημεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἔχομεν πολιτικήν. Τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἐχαράξαμεν καὶ ὑποθέτω ὅτι ἀντελήφθητε τὶ εἴπομεν. Εἴπομεν ὅτι διὰ μὲν τὰ καπνὰ τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, ἐξησφαλίσαμεν τὴν διάθεσίν των διὰ τῶν συμβάσεων τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν μὲ τὰς διαφόρους Κυβερνήσεις. Διὰ δὲ τὰς τιμὰς εἴπομεν ὅτι ἐπειδὴ ἡ πληρωμὴ καὶ ἐπιδίωξις τιμῶν μὲ συνάλλαγμα δὲν δύναται νὰ εἶναι ἀποδοτική, διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐζητήσαμεν καὶ ἤλθομεν εἰς διαπραγματεύσεις διὰ τῶν ὁποίων τὰ καπνὰ αὐτὰ τὰ παίρνομεν δι’ ἀνταλλαγῶν διαφόρων εἰδῶν τῶν ὁποίων ἔχει ἀνάγκην ὁ τόπος. Ἐπὶ πλέον σᾶς εἴπωμεν ὅτι διὰ νὰ βοηθήσωμεν τὸν παραγωγικὸν κόσμον εἰς τὴν ἐπιτυχίαν καλλιτέρων τιμῶν, ἔχομεν κάμει παραγγελίας εἰδῶν ἐπενδύσεως, ἐνδύσεως κ.λ.π. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰ καπνὰ Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, σᾶς εἴπωμεν ὅτι ἀπεφασίσαμεν νὰ δώσωμεν ἕνα PRIME τὸ ὁποῖον ἀπεφασίσθη ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ τὸ παρελθὸν Σάββατον, αὔριον δὲ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, θὰ κάμῃ καὶ σχετικὴν ἀνακοίνωσιν.

§66Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Κατὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς συζητήσεως, θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτῶν ὅλων τὰ ὁποῖα λέγετε. Ἀλλὰ μὲ ὅλα αὐτὰ δὲν ἀπεδείξατε ὅτι ἐπετύχατε ἀφοῦ ἐζητήσατε τὴν συνδρομὴν καὶ δὲν ζητᾶ κανεὶς τὴν συνδρομὴν ὅταν ἐπιτυγχάνει. Λέγω λοιπόν, ὅτι ἡ παραπομπὴ τοῦ ζητήματος εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν...................

§67Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡμεῖς δὲν ἀπεκρούσαμεν παρομοίαν πρότασιν τῶν ὁμιλησάντων.

§68Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Τὰ πρακτικὰ λέγουν, ὅτι ἀποδέχεσθε τὴν πρότασιν καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ ἤκουσε ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ τὴν δήλωσίν σας αὐτὴν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν διωρθώσατε τὰ πρακτικὰ τὰ ὁποῖα ἀναγράφουν αὐτήν, δὲν δύνασθε νὰ τὴν ἀνακαλέσητε. Ἀλλ’ ἐὰν τὴν ἀνακαλέσητε εἴμεθα σύμφωνοι. Διότι ἡ παραπομπὴ τοῦ ζητήματος εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, πλὴν τοῦ ὅτι ἰσοδυναμεῖ μὲ παραπομπὴν τοῦ ζητήματος εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας, δὲν ἔχει νὰ προσθέσῃ τίποτε περισσότερον τῶν ὅσων ἐλέχθησαν ἐδῶ. Ἄλλωστε εἰς τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα, δὲν ὑπάρχουν συμβιβασμοί. Εἰς τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα ὑπάρχουν προγράμματα μὲ σταθερὰς κατευθύνσεις, ἡ πραγματοποίησις τῶν ὁποίων ἀπαιτεῖ σταθερὰν γραμμὴν καὶ ἐμμονὴν ὄχι μόνον εἰς τὴν βασικὴν γραμμὴν τοῦ προγράμματος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἐπουσιώδεις ἀκόμη λεπτομερείας. Αἱ δὲ ἐκκλήσεις σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως δώσωμεν χεῖρα βοηθείας καὶ συντελέσωμεν ἀπὸ κοινοῦ εἰς τὴν ἐξεύρεσιν μιᾶς σταθερᾶς καπνικῆς πολιτικῆς, θὰ εἶχε βεβαίως μεγάλην σημασίαν ἐὰν ἐγένετο εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας καθ’ ἣν ἀνελάβατε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας ὁπότε δὲν θὰ εἴχατε διαθέσῃ τὸ χαρτονόμισμα τὸ ὁποῖον διεθέσατε διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν καπνῶν. Τότε θὰ ἦτο δυνατὸν ἀπὸ κοινοῦ συσκεπτόμενοι νὰ εὕρωμεν τὸν πραγματικὸν τρόπον ἐπιλύσεως τοῦ ζητήματος. Θὰ εἴχομεν πρὸς τούτοις ὅλον τὸ χαρτονόμισμα ποὺ διετέθη διὰ καλλιεργητικὰ πλασματικὰ δάνεια καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ τῆς Συντακτικῆς Πράξεως 106. Ἡμεῖς, οἱ τῆς πτέρυγος αὐτῆς δὲν σᾶς ἐπικρίνομεν διότι δὲν ἐπωλήσατε τὰ καπνὰ δὲν σᾶς ἐπικρίνομεν διότι δίδονται μικραὶ τιμαί, σᾶς ἐπικρίνομεν διότι ἐφ’ ὅσον ἐμείνατε σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ βασικοῦ σημείου ὅτι τὰ καπνὰ 1944 –1945 θὰ διατεθοῦν εὐκολώτερον εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, εἴπατε δὲ ὅτι ἀπὸ Βορρᾶ μέχρι Νότου εἰς ὅλας τὰς ἀγορὰς τῆς Εὐρώπης τὰ καπνὰ ζητοῦνται ἀθρόως, ὅτι ἔχετε τηλεγραφήματα, ὅτι ἐδέχθητε ἀντιπροσώπους καὶ ὅτι ἐστείλατε τοιούτους. Ὑπάρχει ὅμως μία μεγάλη παρεξήγησις, μία σύγχυσις, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὅλους σας ὅτι τὰ καπνά μας δὲν πωλοῦνται διότι ἡ τιμή των εἶναι μικρά, διότι κατεστράφη ἡ Γερμανία, ἡ Αὐστρία, ἡ Πολωνία, ἡ Τσεχοσλοβακία καὶ δὲν ὑπάρχει μέρος νὰ τοποθετηθοῦν τὰ καπνά μας. Ἀντιθέτως, παρ’ ὅλην αὐτὴν τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν τὰ καπνά μας θὰ τοποθετηθοῦν ὅλα διότι ἔλειψαν ὅλα τὰ παλαιὰ ἀποθέματα. Ἀκριβῶς διότι ὑπάρχει ἡ κατάστασις σήμερον, ἀκριβῶς διότι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῆς δραχμῆς, εἰς τὴν ἐξωτερικὴν αὐτῆς ἀξίαν ἐν σχέσει μὲ τὸ ξένον συνάλλαγμα πράγματα τὰ ὁποῖα ἀνέφερον οἱ κ. κ. ὑπουργοί, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἀπέδωσαν τὴν κρίσιν τῶν καπνῶν, σᾶς ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία νὰ σηκώσετε ὅλα τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν σήμερον ἀπώλητα καὶ νὰ τὰ ρίψητε εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ πρὶν ἢ ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία μᾶς παρακολουθεῖ βῆμα πρὸς βῆμα διοχετεύσῃ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τὰ 80 ἑκατομ. κιλὰ ποὺ παρήγαγεν ἐφέτος καὶ μᾶς ἐκτοπίσῃ ἀπὸ αὐτάς. Διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι ἦτο εὐνοϊκωτάτη ἡ περίπτωσις αὐτὴ κάμνω μίαν ὑπόθεσιν. Ἐὰν τὸ δολλάριον εἶχε 10 χιλιάδας δραχμὰς ἢ ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ ἦτο 4 δολλάρια, διὰ νὰ ἀγορασθοῦν ὅλα τὰ καπνά μας τὰ 25 ἑκατομ. ὀκάδες θὰ ἔπρεπε νὰ διαθέσητε μὲ τὰς σημερινὰς τιμὰς 500 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Καὶ διὰ τὰ 5 ἑκατομ. μόνον τὰ ὁποῖα διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ καπνεμπορίου ἠγοράσατε θὰ εἴχατε ἀνάγκην ἀπὸ 40 δισεκατομ. νὰ δώσητε 80 δισεκατομ. ποσὸν τὸ ὁποῖον δὲν ἔχετε. Ὅταν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἔχωμεν δεδομένον ὅτι τὰ καπνά μας τὰ ζητοῦν, θὰ εἶναι λογικὸν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξευρεθῇ ἕνας τρόπος ὥστε δι’ ἠλεκτρικῆς ταχύτητος νὰ συγκεντρωθοῦν τὰ καπνὰ γιὰ νὰ πωληθοῦν;

§69Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὰ ζητοῦν τὰ καπνὰ καὶ ἡμεῖς δὲν τὰ στέλνομεν;

§70Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Μάλιστα, διότι δὲν τὰ ἔχομε· τὰ καπνὰ ἕτοιμα δηλαδὴ ἐπεξειργασμένα τὰ ἔχουν οἱ καπνοπαραγωγοί. Ἐπαναλαμβάνω ὅ,τι εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός: «Ἀπὸ τὸ Βορρᾶ εἰς τὸ Νότο, ἀπὸ ὅλας τὰς χώρας τῆς Εὐρώπης μᾶς ζητοῦν τὰ καπνά μας. Ἔχουμε προτάσεις ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους των».

§71ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν τὰ καπνὰ τοῦ 1944 καὶ 45 ὑπάρχουν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας ἔπρεπε νὰ εἶχον συγκεντρωθῆ.

§72Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1945 Μέχρι τοῦ Μαρτίου τοῦ 1946 ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας πόσα καπνὰ ἐσοδείας 1944 ἔχουν ἀγορασθῆ;

§73Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Δὲν σᾶς ἐννοῶ.

§74Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου τοῦ 1946 μέχρι τῆς σήμερον ἠγοράσθησαν πολὺ μεγαλύτερες ποσότητες ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους παρὰ ἀπὸ τοῦ Μαρτίου τοῦ 1945 μέχρι τοῦ Μαρτίου τοῦ 1946.

§75Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ὁ πληθωρισμὸς ὁ ὁποῖος ἤρχισεν ἀπὸ πέρυσι δὲν ἐπέτρεψε τὰς ἀγορὰς τῶν καπνῶν. Οὔτε οἱ ἔμποροι ἠμποροῦσαν νὰ ἀγοράσουν καπνὰ οὔτε οἱ παραγωγοὶ τὰ ἐπώλουν. Καὶ μὴ ξεχνᾶτε ὅτι τότε ἔγιναν τὰ αἴσχη ποὺ ἀνέφερεν ὁ ἐκ Σερρῶν συνάδελφος κ. Νικολαΐδης ἀποκαλύψας τοὺς ἀστρονομικοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἐκαρπώθησαν τότε οἱ καπνοβιομήχανοι καὶ καπνέμποροι. Εἰς τὴν καπνικὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος δὲν ὑπάρχει ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ παραγωγοὶ νὰ ἔχουν 3 ἐσοδείας ἀπωλήτους εἰς τὰς οἰκίας των. Μὲ τὰ 5 ἑκατομ. κιλὰ τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν δὲν λύεται τὸ καπνικὸν ζήτημα. Ἡ διαφωνία μας συνίσταται εἰς τὸ ἑξῆς: Ἡμεῖς μὲν ἐπιμένομεν ὅτι διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ μὲ τὴν βοήθειαν εἴτε τῶν συνεταιρισμῶν, εἴτε τῶν καπνεμπόρων ἐνεργούντων ὅμως καθ’ ὃν τρόπον ἐνήργουν καὶ διὰ λογαριασμὸν τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς προπολεμικῶς καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπεξειργασθοῦν ὅλα τὰ ἀποθέματα τοῦ 44 καὶ 45 καὶ νὰ ἐξαχθοῦν χωρὶς νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν ἐξαγορὰν αὐτῶν ἀλλὰ μόνον εἰς χορήγησιν μικρῶν ποσῶν, ἔστω καὶ μέχρι τοῦ ἡμίσεος τῆς ἀξίας ἔναντι χωρὶς ὁ παραγωγὸς νὰ χάσῃ τὴν κυριότητα τοῦ καπνοῦ. Καὶ ἀφοῦ μάλιστα ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε διὰ καλλιεργητικὰ καὶ πλασματικὰ δάνεια συνολικῶς 110 δισεκατομμύρια, ὁπότε μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ καὶ μὲ τὴν προσθήκην τῶν ἀγαθῶν τῶν προερχομένων ἐκ τῆς Συντακτικῆς Πράξεως 106 θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσωμεν πλήρως τὰς ἀπαιτήσεις τῶν παραγωγῶν, ἡ δὲ Κυβέρνησις ἠκολούθησεν ἄλλην ὁδὸν τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀγορὰν ἑνὸς μόνον τμήματος.

§76ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὥστε δὲν ἔπρεπε νὰ καλλιεργήσουν ἐφέτος οἱ παραγωγοί;

§77Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σοβαρῶς ὑποστηρίζετε ὅτι ἔπρεπε νὰ χρηματοδοτηθοῦν οἱ ἔμποροι καὶ νὰ μείνῃ ἐγκαταλελειμμένη ἡ καλλιέργεια;

§78Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Δὲν ἔγινα ἀντιληπτός, κύριε Ὑπουργέ. Δὲν πρόκειται οὔτε τὸ ἕνα νὰ ἐγίνετο οὔτε τὸ ἄλλο. Διότι οἱ γεωργοὶ δὲν κρατοῦν ἰδιαίτερα διαμερίσματα διὰ τὰ χρήματά των ἀναλόγως τῆς προελεύσεως. Εἴτε τὰ λαμβάνουν ὡς καλλιεργητικὰ εἴτε ὡς πλασματικὰ εἴτε ἔναντι τῆς πωλήσεως τῶν ἐσοδειῶν 1944 καὶ 1945 ἀρκεῖ ὅτι λαμβάνουν χρήματα καὶ θὰ συνέχιζον τὴν καλλιέργειαν τῆς ἐσοδείας 1946. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ σημεῖον τὸν Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον νὰ ἔχωμεν ἐπηυξημένα καπνὰ πρὸς ἐξαγωγήν. Ἀντὶ τούτου ἡ Κυβέρνησις, ἢ μᾶλλον οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. Ὑπουργοὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ μᾶς πείσουν διατὶ δὲν προετίμησαν τὴν συγκέντρωσιν διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ. Καὶ ὡς μόνα ἐπιχειρήματα ἔφερον τὰ ἑξῆς τρία: 1) ὅτι οἱ συνεταιρισμοὶ εἶναι τελείως ἀκατάλληλοι 2) ὅτι οἱ παραγωγοὶ δὲν θὰ ἔδιναν τὰ καπνὰ καὶ 3) ὅτι οἱ ἔμποροι θὰ ἠρνοῦντο νὰ δεχθοῦν νὰ ἐργασθοῦν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους. Νομίζω ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ καπνὰ θὰ εὕρουν τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ πολὺ ἀσταθῆ. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Συνεταιρισμούς, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει μία προκατάληψις εἰς πολλοὺς ἐξ ὑμῶν ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ κακὴν ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων, ἀπὸ μίαν ὑποσυνείδητον ἀντιπάθειαν πρὸς τὰς διοικήσεις τῶν συνεταιρισμῶν αἱ ὁποῖαι ἐσχάτως εἶχον δείξει τάσεις πρὸς ριζοσπαστικὰς κοινωνικὰς κατευθύνσεις. Τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1946, ἦλθεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἡ Οἰκονομικὴ Ἀποστολὴ ὑπὸ τὸν Στρατηγὸν Κλάρκ. Ἐπεσκέφθη τοὺς καπνεμπόρους, ἐπεσκέφθη τοὺς καπνεργάτας, ἐπεσκέφθη τοὺς τραπεζιτικοὺς κύκλους, τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ ἐν γένει πάντα ἔχοντα κάποιαν σχέσιν μὲ τὸν καπνόν. Ἐμελέτησε τὴν κατάστασιν, διότι ἦλθε δι’ αὐτὸ μόνον τὸ ζήτημα, νὰ ἴδῃ πῶς θὰ λυθῇ τὸ καπνικὸν ζήτημα, πῶς θὰ μετακινηθοῦν τὰ καπνὰ αὐτὰ καὶ κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ Συνεταιρισμοὶ εἶναι ἄριστα ὠργανωμένοι καὶ ἱκανοὶ νὰ διεξαγάγουν τὴν διαδικασίαν αὐτήν.

§79Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό;

§80Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ὁ Στρατηγὸς Κλάρκ.

§81Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὶ ξέρει ὁ Στρατηγὸς ἀπὸ καπνά; Μέτωπον εἶναι ἐδῶ;

§82Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Κἄτι φαίνεται νὰ ἤξευρε ἀπὸ τέτοια πράγματα καὶ τὸν ἔστειλεν ὡς Οἰκονομικὸν Σύμβουλον. Ἔχω ἓν ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Καπνεμπόρων Καβάλας οἱ ὁποῖοι δυσφοροῦν διότι διέβλεψαν ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκτοπισθοῦν ἀπὸ τὸ καπνεμπόριον καὶ νὰ ἀντικατασταθοῦν ἀπὸ τοὺς Συνεταιρισμούς. Εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι περισσότερον παντὸς ἄλλου ἐδυσφήμησαν τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ εἰργάσθησαν διὰ νὰ ἀποτύχῃ πᾶσα προσπάθεια ἀναθέσεως εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς τῆς διαδικασίας τῆς ἐπεξεργασίας. Τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ τῶν καπνεμπόρων τὰ ἠκούσαμεν ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Φαίνεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε μεγάλην ἐμπιστοσύνην εἰς τὰ λεγόμενά των καὶ δι’ αὐτὸ ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας, ἐχρηματοδότησεν τὸ καπνεμπόριον καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἐχρηματοδότησεν. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς θέλων νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι οἱ Συνεταιρισμοὶ εἶναι ἀκατάλληλοι ἀνεφέρθη εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἡ ὁποία ἔγινε διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν τὸ 1932 τότε ἐπέστησα τὴν προσοχήν του, ὅτι ἡ κατάστασις δὲν ἦτο ἡ ἰδία μὲ τὴν σημερινὴν ὅτι τότε οἱ συνεταιρισμοὶ ἐπεξειργάσθησαν τὰ καπνὰ ὄχι διὰ νὰ τὰ πωλήσουν ἀλλὰ διότι δὲν ὑπῆρχε κανεὶς διὰ νὰ τὰ ἀγοράσῃ διότι ὅπως γνωρίζετε ἐζήσαμεν ἐκείνην τὴν ἐποχὴν τὴν μεγάλην καπνικὴν κρίσιν καὶ τὰ καπνὰ εἶχον φθάσει νὰ πωλοῦνται ἀντὶ 10 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Τότε ἀκριβῶς ἀπεφασίσθη κατόπιν ἀπαιτήσεως ὁλοκλήρου τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ κατόπιν ὑποβολῆς διαφόρων ὑπομνημάτων ἐκ μέρους εἰδικῶν καὶ ἀλλεπαλλήλων συνδιασκέψεων ἀπεφασίσθη λέγω ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου νὰ ἱδρυθῇ ὁ ὀργανισμὸς ἐκεῖνος καὶ τῇ βοηθείᾳ τῶν συνεταιρισμῶν νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν αὐτῶν καὶ νὰ ἀφαιρεθῇ οὕτω ἀπὸ τὴν ἀγορὰν τὸ ποσὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐβάρυνε καὶ ἐπίεζε τὰς τιμὰς τῶν εἰς χεῖρας τῶν καπνεμπόρων εὑρισκομένων ἀποθεμάτων τοῦ καπνοῦ ἡ τιμὴ ἠκολούθει τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν εἰς τὰ παραγωγικὰ κέντρα. Καὶ ὄχι μόνον ἐπέτυχεν, ἀλλὰ καὶ ἔδωσε κέρδη εἰς τοὺς παραγωγούς.

§83Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε ὅτι ἐπραγματοποίησαν κέρδη. Γνωρίζετε μὲ τί τιμὴν εἶχον συγκεντρώσει τότε τὰ καπνά;

§84Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ἔδωσαν 30 δραχμὰς ἔναντι κατ’ ὀκᾶν ἀφοῦ ἤδη ἦσαν ἐπιβεβαρημένα μὲ τὰ πλασματικὰ δάνεια καὶ μὲ τόκους καὶ προμήθειες.

§85Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Μὲ 30 δραχμὰς τὰ εἶχον πάρει. Καὶ ἐπώλησαν τὰ καπνὰ πότε;

§86Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Μετὰ ἕνα ἢ δύο χρόνια.

§87Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ὅταν ἡ τιμὴ τῆς δραχμῆς εἶχε νέαν ἀναπροσαρμογήν. Μετὰ τὴν σταθεροποίησιν τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1932 ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε.

§88Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ὅταν συνεκεντρώθησαν τὰ καπνὰ εἶχε γίνει ὁ νόμος περὶ δραχμοποιήσεως.

§89Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ποίας σταθεροποιήσεως;

§90Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1932.

§91Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ἀπὸ τριάκοντα δραχμὰς εἶχον πάει 75.

§92Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη μου, πατὴρ τότε τοῦ σχεδίου τῆς συγκεντρώσεως ἦτο ὁ πατήρ σας, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀναλάβει ἐκστρατείαν νὰ πείσῃ τότε τὴν Κυβέρνησιν ὅτι μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σωθοῦν τὰ καπνά· καὶ ἀπορῶ πῶς σεῖς, ὁ υἱός του, ὑποστηρίζετε ἀντιθέτους ἀπόψεις. Καὶ ἡ σημερινὴ κατάστασις, κύριοι, καίτοι δὲν ὁμοιάζει εἰς πολλὰ σημεῖα μὲ τὴν παλαιὰν ἐπιβάλλει πάλιν νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις διὰ τοῦ αὐτοῦ τρόπου ποὺ ἔγινε καὶ τότε.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ ἴδια φαινόμενα παρουσιάζει.

§94Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι οἱ παραγωγοὶ δὲν θὰ ἔδιναν τὰ καπνά των καὶ τοῦτο δὲν εὐσταθεῖ διότι ὅσοι παρήλασαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, κύριοι συνάδελφοι, μᾶς ἀπεκάλυψαν τὰ αἴσχη τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἐκ μέρους πολλῶν καπνεμπόρων οἱ ὁποῖοι ἐξαναγκάζουν τοὺς χωρικοὺς ἢ ἐξαναγκάζονται οἱ χωρικοὶ ἀπὸ τὴν πεῖνα νὰ πωλοῦν τὰ καπνά των δι’ ἕνα κομμάτι ψωμί. Ἑπομένως ὅ,τι λέγετε δὲν εἶναι λογικὸν καὶ θὰ τὰ παραδώσουν εἴτε εἰς τὸ καπνεμπόριον, εἴτε εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς λαμβάνοντες καὶ τὰ ⅔ ἢ τὰ ¾ τῆς ἀξίας τῶν καπνῶν. Δὲν φαντάζομαι νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς χωρικὸς πείσμων ὁ ὁποῖος δὲν θὰ παρέδιδε τὸν καπνόν του ἀφοῦ δὲν θὰ ἀπεξενοῦτο τῆς κυριότητος αὐτοῦ. Ἐπίσης τὸ ἐπιχείρημα ὅτι θὰ ἐσαμποτάρετο ἀπὸ μέρους τῶν καπνεμπόρων ἡ πρᾶξις αὐτὴ καὶ αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ τότε καὶ ἡ σημερινὴ ἔχει καὶ εἶχεν εἰς χεῖρας της τὰ μέσα διὰ νὰ ἐξαναγκάσῃ πάντα ὅστις ἤθελε νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὴν ἐθνικὴν πολιτικήν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι θὰ τὸν παρέδιδε καὶ εἰς τὸν στιγματισμὸν ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους, εἶχε λέγω τὰ μέσα νὰ τὸν ἐξαναγκάσῃ νὰ πειθαρχήσῃ. Τὸ ἐπιχείρημα τέλος, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ καπνέμποροι δὲν δέχονται νὰ ἐργασθοῦν διὰ λογαριασμὸν τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ. Διατὶ δὲν θὰ ἐδέχοντο; Δὲν ἐδέχθησαν διότι ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἡ ὁποία ἦλθεν μετὰ τὰς ἐκλογὰς φαίνεται ὅτι τοὺς εἶχεν ὑποσχεθῆ ὅτι ἐρχομένη εἰς τὴν ἀρχὴν θὰ καταργήσῃ τὸν ὀργανισμόν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν τοῦτο δὲν συμβαίνῃ καὶ ἂν ἀκόμη αὐτοὶ ἤθελον νὰ ἐπιμένουν νὰ μὴ ἐργασθοῦν διὰ λογαριασμὸν τοῦ ὀργανισμοῦ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: τὶ θὰ ἔκαμον; Μήπως ὑπάρχει καμμία ἄλλη ἑταιρεία διὰ λογαριασμὸν τῆς ὁποίας θὰ ἠδύναντο νὰ ἐργασθοῦν ἢ μήπως εἶχον χρήματα ἰδικά των; Ὅταν ὅμως εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ καπνέμποροι εἰργάζοντο διὰ λογαριασμὸν τῆς Γερμανίας μὲ ὡρισμένον κέρδος, μὲ ὡρισμένην ἐπεξεργασίαν, μὲ καθωρισμένην ἐντολὴν διὰ πᾶσαν λεπτομέρειαν διατὶ δὲν θὰ ἐδέχοντο καὶ ὑπὸ τοὺς ἰδίους ὅρους καὶ ὑπὸ τὰς ἰδίας συνθήκας νὰ ἐργασθοῦν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ; Ἄλλωστε ἔχομεν ἀρκετὰ παραδείγματα ἀπὸ τὴν τάξιν αὐτήν, ὅτι ὁσάκις ἐζητήθη ἡ συνδρομή των διὰ διάφορα ζητήματα ἐθνικά, τὴν προσέφερον πολὺ εὐχαρίστως. Ἐὰν ὑπῆρχον ἢ ὑπάρχουν ἕνας ἢ δύο, οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν δὲν πιστεύω ὅτι χάριν αὐτῶν, ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη νὰ ματαιώσῃ τὴν συγκέντρωσιν διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ αὐτοὺς ἀκριβῶς, οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν εἰς τοῦτο. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν καπνὸν καὶ τοὺς παραγωγούς, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ PRIME, ἔχω νὰ προσθέσω, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἑξῆς πρᾶγμα: Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ἡ ἰδία ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐνδιαφέρον της εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὰς πράξεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε. Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος φροντίζει δῆθεν διὰ τὸ προϊόν τοῦτο καὶ τὸ ἐπιβαρύνει ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος μὲ 30–35%. Δηλαδὴ ἐπιβαρύνει τὸ προϊόν μὲ τοὺς τόκους 10–12% τοὺς ὁποίους πληρώνει ὁ καπνέμπορος, μὲ 5–6% γενικὰ ἔξοδα αὐτοῦ καὶ μὲ ἕνα περιθώριον κέρδους ἀπὸ 10–15% ἐνῷ ὅλα αὐτὰ θὰ ἐμειοῦντο εἰς τὸ ἐλάχιστον ἐὰν ἡ ἐπεξεργασία καὶ ἡ συγκέντρωσις ἐγίνετο διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ διότι δὲν πιστεύω τὸ Κράτος νὰ ἐχρέωνε τὸν ἑαυτόν του μὲ τόκους καὶ νὰ ἄφηνε περιθώριον κέρδους.

§95Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶσθε ὑπὲρ τῆς χρηματοδοτήσεως;

§96Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ἀπολύτως δὲν εἶμαι, ἀλλὰ θέλω εἴτε διὰ τῶν καπνεμπόρων, εἴτε διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ γίνῃ ἡ ἄμεσος καὶ ταχίστη συγκέντρωσις. Οἱ συνεταιρισμοὶ τὰ μισά, οἱ καπνέμποροι τὰ ἄλλα μισὰ τὸν Σεπτέμβριον θὰ ἔχωμεν τὰ καπνὰ συγκεντρωμένα. Πάντως μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅπως οἱ καπνέμποροι εἰργάζοντο διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους.

§97Χ. ΚΟΨΙΔΑΣ. Εἶχε γίνει συνεδρίασις τῶν καπνεμπόρων εἰς ἐρώτησίν μου, ἐὰν ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Ξάνθης ἠδύνατο νὰ συγκεντρώσῃ καπνά, ἐλέχθη ὅτι δύναται ὑπὸ τοὺς ἑξῆς ὅρους: Πρῶτον, νὰ ἐνοικιάσῃ ἀποθήκας, δεύτερον, νὰ προσλάβῃ τεχνικὸν προσωπικόν, τὸ ὁποῖον νὰ χρηματοδοτηθῇ μέχρι πωλήσεως τῶν καπνῶν. Καὶ ἐρωτῶ: Τὶ θὰ ἐγίνετο ἐὰν τὰ ἔξοδα αὐτὰ ὑπερέβαινον τὴν τιμὴν τῶν καπνῶν, καὶ μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι πρέπει νὰ τὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συγκέντρωσις τῶν καπνῶν, δεδομένου ὅτι αὐτοὶ θὰ ἐζήτουν νὰ προσλάβουν ἀθρόως τοὺς ἰδικούς των ὡς ὑπαλλήλους;

§98Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Αὐτὸ τὸ ἴδιο κάμουν σήμερον οἱ καπνέμποροι. Καὶ αὐτοὶ προσλαμβάνουν προσωπικὸν καὶ αὐτοὶ ἔχουν ἀποθήκας καὶ σᾶς ἐρωτῶ: τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ καπνέμποροι δὲν θὰ εἰσπράξουν τὸ ποσὸν διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον, τὴν ζημίαν ποῖος θὰ τὴν πληρώσῃ, δὲν θὰ τὴν πληρώσῃ τὸ Κράτος;

§99Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Σεῖς παραδέχεσθε ὅτι τὰ καπνὰ αὐτὰ ἠγοράσθησαν εἰς ὑπερβολικὰς τιμάς;

§100Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Βεβαίως.

§101Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐδῶ ἔχομεν παράπονα ἀπὸ ἄλλας ἑταιρείας ὅτι τὰ καπνὰ αὐτὰ ἠγοράσθησαν εἰς χαμηλὰς τιμάς.

§102Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Πρόκειται περὶ τῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν πέρυσιν, ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀγοράζονται σήμερον μὲ 10–13.000 δρχ. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πωληθοῦν μὲ κέρδος...... Θὰ φθάσουν 17–18.000 δρχ. κόστος. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπόν, παρὰ νὰ προξενηθοῦν ζημίαι, τὰς ὁποίας τελικῶς θὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος. Ἐνῷ ἐὰν ἐγένετο διὰ τῶν συνεταιρισμῶν, δὲν πιστεύω τὸ Κράτος νὰ ἔπαιρνε 10% τόκον καὶ ἄλλα τόσα διὰ προμηθείας κτλ. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ συνεταιρισμῶν καὶ ἐμπορίου.

§103Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι μόνον δὲν θὰ ἐκάλυπτε ἀλλὰ θὰ ἐπεβάρυνε μὲ 40%.

§104Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διατί ἡ Κυβέρνησις τὴν συγκέντρωσιν τῶν δημητριακῶν τὴν ἀνέθεσεν εἰς τοὺς συνεταιρισμούς;

§105Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Δὲν ἀποδίδω κακὴν πρόθεσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργούς. Λέγω μόνον ὅτι οἱ καπνέμποροι κατώρθωσαν νὰ πείσουν τὴν Κυβέρνησιν. Ὅλοι εἴμεθα σήμερον ἀκόμη ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὴν ἰδέαν ὅτι τὸ ἐλεύθερον καπνεμπόριον ἤ, ἐν γένει, ἡ ἐλευθερία τοῦ ἐμπορίου εἶναι τὸ καλύτερον μέσον διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἰδίως ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, καθώρισε τὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν θὰ τηρήσῃ εἰς τὸ ἐμπόριον, ἐξυμνεῖ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὸ δαιμόνιον τοῦ Ἕλληνος ἐμπόρου. Βάσει λοιπὸν καὶ τοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ τῆς ἀντιλήψεως, τὴν ὁποίαν ἔχει, ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ ζητήματος τούτου καὶ τῆς πίστεως, τὴν ὁποίαν τῆς ἐνέπνευσαν οἱ κύκλοι τῶν καπνεμπόρων, ἀπεδέχθη τὴν λύσιν αὐτήν. Τὴν λύσιν αὐτὴν ἄλλωστε καὶ σεῖς τὴν παραδέχεσθε καὶ μὴ σᾶς φαίνεται παράξενον διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησε τὴν ὁδὸν αὐτὴν ἀφοῦ καὶ σεῖς ὁ ἴδιος δὲν ἐπείσθητε παρ’ ὅλον ὅτι παρήλασαν ἀπὸ τὴν θέσιν αὐτὴν ἀρκετοὶ ρήτορες, ἀναπτύσσοντες τὰς ἰδίας μὲ ἐμὲ ἀπόψεις.

§106Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Λέγετε ὅτι διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ θὰ ἐγίνετο καλύτερον ἡ συγκέντρωσις. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ἀπὸ τὰ κρατικὰ καπνά, τὰ χαρακτηρισθέντα ὡς λεία πολέμου, πότε ἐπωλήθησαν τὰ 3.500.000; Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐγώ. Ἐπωλήθησαν τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1945. Πότε ἐφορτώθησαν, κύριε συνάδελφε; Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1946, δηλαδή, μετὰ 9 ὁλοκλήρους μῆνας. Ἐὰν ὑπῆρχε ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, ἀσφαλῶς ὁ καπνέμπορος μόλις θὰ τὰ ἐπώλει θὰ τὰ ἐφόρτωνε καὶ μὲ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσέπραττε θὰ ξαναγόραζε καὶ θὰ ξαναφόρτωνε ἐντὸς 9 μηνῶν.

§107Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ὁμιλεῖτε, κύριε συνάδελφε, διὰ τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρχεν ἀκόμη Κράτος τελείως συγκεκροτημένον, δὲν ὑπῆρχον συγκοινωνίαι, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δὲν ὑπῆρχεν ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος θὰ ἠσχολεῖτο μὲ τὰ ζητήματα αὐτά.

§108Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ξεύρετε ὅτι ἔκαμαν 2½ μῆνας νὰ βροῦν καναβάτσα διὰ περιτύλιγμα τῶν δεμάτων;

§109Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Δι’ αὐτοὺς ἀκριβῶς τοὺς λόγους ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἕνας ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ ἐφρόντιζε δι’ ὅλα αὐτά. Ἄν ἀπόψε κάμω ἕνα ὀργανισμὸν καὶ πάρω 10–20 ἀπὸ τοὺς ἀρίστους καπνεμπόρους καὶ τοὺς διορίσω ἀνωτάτους ὑπαλλήλους τοῦ ὀργανισμοῦ δὲν θὰ λύσουν τὰ ζητήματα αὐτά, ὅπως ἔλυον τὰ ζητήματα τὰ ἰδικά των τὰ ἰδιωτικά; ὅταν μάλιστα τοὺς ἱκανοποιήσω καθ’ ὃν τρόπον τοὺς ἱκανοποιοῦν αἱ μεγάλαι καπνεμπορικαὶ ἑταιρεῖαι;

§110Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ξεύρετε πόσα χρήματα χρειάζονται;

§111Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Κατὰ τὴν ἰδικήν σας ἀντίληψιν αἱ μεγάλαι Ἑταιρεῖαι καὶ τὰ Τρὰστ δὲν εἶναι ἱκαναὶ νὰ κάνουν τὴν ἐργασίαν αὐτήν, καθ’ ἣν στιγμὴν γνωρίζετε ὅτι αἱ Ἑταιρεῖαι Γκλὲν κλπ. ἔχουν περισσοτέρους ὑπαλλήλους ἀπ’ ὅσους ἔχει ἡ Ἑλλάς. Καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν σας ἀντίληψιν καὶ θεωρίαν, κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ εἶναι ἑταιρεῖαι μεγάλαι ὡς κράτη θὰ κινοῦνται βραδέως καὶ ἑπομένως ὑστεροῦν πάρα πολὺ ἀπὸ τὴν ταχεῖαν ἐνέργειαν τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύουν οἱ δαιμόνιοι Ἕλληνες καπνέμποροι. Ἔδρασαν οἱ καπνέμποροι ἄλλοτε εἰς τὸ παρελθὸν ὅταν παντοῦ ὑπῆρχεν ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία καὶ αἱ ξέναι καπνοβιομηχανίαι ἦσαν μικρὰ ἐπιχείρησις. Ἔδρασαν διότι τὰ διάφορα Κράτη ἐστήριζον τὸν προϋπολογισμόν των εἰς τὸν φόρον τῆς καταναλώσεως καπνοῦ καὶ μόνα των εἰργάζοντο διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ καπνίσματος. Ὅταν ὅμως ἔγιναν μεγάλα Τρὰστ εἰσαγωγῶν ἢ παντοδύναμα μονοπώλια τότε ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἔσπασε τὰ μοῦτρα της. Καὶ ἀπέδειξεν ὅτι δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιζήσῃ τῶν διαφόρων κρίσεων καὶ διαρκῶς ζητᾷ τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους. Ἔπρεπε νὰ διοργανωθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὁ ὀργανισμός, ὥστε νὰ φθάσῃ ἐκεῖ, ὅπου οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ Γεωργίας καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔθεσαν τὸ ζήτημα προχθὲς καὶ εἶπον ὅτι εἰς τὸ μέλλον θ’ ἀναζητήσωμεν νέους πελάτας μακροβίους, ἤτοι αὐτὰ ταῦτα τὰ Κράτη, καὶ θὰ ἐφαρμόσωμεν συστήματα τὰ ὁποῖα δὲν θὰ εἶναι ὅμοια μὲ τὰ συστήματα τοῦ παρελθόντος. Καὶ ὅταν οἱ ἴδιοι οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζουν καὶ λέγουν ὅτι εἰς τὸ ἑξῆς διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος θὰ ἐφαρμόσουν συστήματα οὐχὶ ὅμοια μὲ τὰ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐφαρμοσθέντα, ἐρωτῶ ποῖα θὰ εἶναι ταῦτα; Θὰ εἶναι ἀκριβῶς ὅτι τὸ Κράτος θ’ ἀναλάβῃ πλέον ὑπευθύνως τὴν διαχείρισιν τοῦ καπνοῦ. Καὶ ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ζήτημα τοῦ πρίμ. Δὲν ξεύρομεν οὔτε πόσον τοῖς ἑκατὸν θὰ δοθῇ οὔτε ποῦ θὰ δοθῇ οὔτε καὶ πῶς.

§112Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὰ εὐγενῆ καπνά.

§113Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Θὰ τὸ ἐκμεταλλευθοῦν οἱ καπνέμποροι, ἴσως δὲ καὶ πολλοὶ καπνοπαραγωγοὶ θὰ κάμουν κακὴν χρῆσιν αὐτοῦ.

§114Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἀπὸ ποῦ θὰ δοθῇ τὸ πρίμ; Ἐὰν πρόκειται νὰ παρθῇ ἀπὸ τὴν τσέπην τῶν παραγωγῶν, χάρισμά των. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι εἷς ἐκ τῶν κυρίων Ὑπουργῶν μᾶς εἶπεν ὅτι θὰ δοθῇ ἀπὸ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, τῆς Συντακτικῆς Πράξεως 106. Πρέπει νὰ ἀποσαφηνισθῇ αὐτό.

§115Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἐλέχθη τοιοῦτόν τι. Ὅταν ἔλθῃ τὸ μέτρον, τότε νὰ ἐπιφέρητε τὰς κρίσεις σας.

§116Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν ἔχετε ἀποτελέσματα μὲ τὸ πρίμ. Λυποῦμαι ὅμως ὅτι δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ νὰ εἴπω τὶ ἔγινε μὲ τὸ πρὶμ εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ἐδόθη πρίμ, διὰ νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ παραγωγή. Ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐσταμάτησαν τὰ λιγνιτωρυχεῖα, διότι οἱ ἰδιοκτῆται λιγνιτωρυχείων ἤρχισαν νὰ πωλοῦν ἀέρα εἰς τὰς διαφόρους βιομηχανίας αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν ἔπειτα τὸ ποσοστὸν τοῦ ξένου λιγνίτου. Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ καὶ εἰς τὰ καπνὰ ἐὰν δὲν ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ λύσω καὶ μίαν ἀπορίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας διὰ τὰ εὐγενῆ καπνά. Ἐξέφρασε τὴν ἀπορίαν διατὶ τὰ εὐγενῆ καπνὰ πωλοῦνται εὐθηνότερον καὶ τὰ κατώτερα καπνὰ πωλοῦνται ἀκριβώτερον. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα γεγονός. Ἦλθεν πρὸ ἐτῶν ὁ Διευθυντὴς τῆς Ἑταιρείας Γκαῖρι Τομπάκο εἰς Καβάλαν καὶ ὁ ὑπάλληλος τῆς ἑταιρείας εἶχε συγκεντρώσει ὡρισμένα εὐγενῆ καπνὰ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἔκοψε καὶ ἔκαμε τσιγάρα καὶ τὰ προσέφερεν εἰς τὸν Διευθυντήν, ὁ ὁποῖος ὅμως μόλις ἐκάπνισε ἕνα τσιγάρο τὸ ἀπέρριψε καὶ εἶπεν εἰς τὸν ὑπάλληλον νὰ κάψῃ τὰ τσιγάρα ὅλα καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ καπνίζῃ οὔτε αὐτὸς καὶ ἂν παραβῇ τὴν ἐντολήν του θὰ τὸν παύσῃ τῆς θέσεώς του, διότι ἀλλοίμονον εἶπεν ἂν τέτοιο τσιγάρο πιάσῃ εἰς τὴν Ἀμερικὴν θὰ ἀναπτυχθῇ τόσον μεγάλος συναγωνισμὸς ὥστε τὰ καπνὰ αὐτὰ θὰ φθάσουν 1 καὶ 2 λίρες χρυσὲς τὴν ὀκᾶ.

§117Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ὁ μᾶλλον ἄμοιρος περὶ τὰ καπνικὰ ζητήματα γνωρίζει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καλὸν ἓν σιγαρέττον μόνον ἀπὸ εὐγενῆ καπνά. Πρέπει νὰ εἶναι χαρμάνι. Κἄτι ξεύρομε καὶ ἡμεῖς οἱ Ὑπουργοὶ ἀπὸ χαρμάνια. Κανεὶς δὲν σᾶς ἐμποδίζει ὅταν ἔχετε εὐγενῆ καπνὰ ἂν θέλετε νὰ βάλετε καὶ κατώτερα.

§118Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Περατώνω τὴν ἀγόρευσίν μου, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὰς ἑξῆς ἀτομικὰς γνώμας. Δὲν θὰ λυθῇ τὸ καπνικὸν ζήτημα ἐν Ἑλλάδι, οὔτε σήμερον, οὔτε αὔριον, ἐὰν δὲν ἀποφασίσῃ τὸ Κράτος νὰ πάρῃ εἰς τὰ χέρια του τὴν διαχείρισιν ὁλόκληρον καὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως τῶν ἐξαγομένων καπνῶν καὶ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ κατορθώσῃ ν’ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς σημερινὰς καὶ μελλοντικὰς κρισίμους συνθήκας, διότι οὕτω μόνον θὰ δυνηθῇ ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰ μεγάλα τρὰστ καὶ τὰ μεγάλα μονοπώλια. Ὅταν θὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας του τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ἡ ὁποία φθάνει τὰ 6–7 ἑκατομμύρια κιλά, τότε θὰ μπορῇ τὰ εὐγενῆ καπνὰ νὰ τὰ βιομηχανοποιήσῃ καὶ νὰ τὰ στείλῃ ἔξω ὡς σιγαρέττα ἐκλεκτά, ὡς εἶδος πολυτελείας, ὅπως ἀκριβῶς ἡμεῖς μολονότι εἴμεθα χώρα οἰνοπαραγωγός, εἰσάγομεν τὴν σαμπάνιαν τὴν Γαλλικὴν καὶ διάφορα ἄλλα εἴδη. Διότι τότε δὲν θὰ ἔχωμεν οὐδεμίαν ἀντίδρασιν ἀπὸ μέρους τῶν ἐπιχειρήσεων αἱ ὁποῖαι ἔχουν εἰς χεῖρας των τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, διότι θὰ ἀφορᾷ μίαν μικρὰν μόνον τάξιν πλουσίων ἐνῷ αὐτὰ ἐνδιαφέρουν τὰς μεγάλας λαϊκὰς μάζας. Τότε μόνον θὰ δυνηθῶμεν νὰ ὑποστηρίξωμεν καὶ τὴν παραγωγήν. Διότι, κύριοι, θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ νέας κρίσεως, μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζουν ἡ Τουρκία καὶ ἡ Βουλγαρία, αἱ ὁποῖαι ἐξωθοῦν τὴν παραγωγὴν των μέχρι σημείου τὸ ὁποῖον ξεπερνᾷ τὴν δυνατότητα τῆς ἀπορροφήσεως τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν. Θὰ εὑρεθῶμεν ἐντὸς 2–4 ἐτῶν εἰς μεγάλην καπνικὴν κρίσιν. Ἀλλὰ τότε, ἂν θὰ ὑπάρχῃ τὸ Κρατικὸν Μονοπώλιον Καπνῶν, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κρίσιν μὲ ὀλιγωτέρας καταστροφάς. Διότι ὅλα τὰ ἀποθέματα τῆς ἑλληνικῆς καπνοπαραγωγῆς θὰ δύναται νὰ τὰ κρατήσῃ ἐν ἀνάγκῃ διὰ δύο, τρία, τέσσαρα χρόνια, ἐν τῷ μεταξὺ δὲ θὰ ρυθμίσῃ καὶ τὴν νέαν καπνοπαραγωγὴν ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τῶν μέσων ἀγορῶν. Ἀλλὰ καὶ τότε θὰ δυνηθῇ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ καπνικὴ πολιτικὴ διὰ τὸν καπνεργατικὸν κόσμον βελτιώνουσα καὶ τὸ σύστημα τῆς ἐπεξεργασίας χωρὶς νὰ φοβᾶται τὸν ὑψωμὸν τοῦ κόστους διότι ἔχει εἰς χεῖρας του περιθώριον διὰ νὰ τὸ καλύψῃ καὶ ἀπὸ τὴν δεκάτην καὶ ἀπὸ τοὺς τόκους καὶ ἀπὸ τὰ γενικὰ ἔξοδα καὶ ἀπὸ τὸ περιθώριον κέρδους, τὸ ὁποῖον συχνὰ θὰ ἐπιτυγχάνῃ. Τότε θὰ δύναται καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ Ταμεῖον ἀνεργίας καπνεργατῶν καὶ θὰ αὐξάνῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερομισθίων. Ἐπίσης θὰ δυνηθῇ νὰ βελτιώσῃ καὶ τὴν ποιότητα τοῦ παραγομένου καπνοῦ καὶ νὰ βοηθήσῃ τοὺς παραγωγοὺς διὰ τὴν ἐπιμελεστέραν συλλογὴν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ, τὸ στέγνωμα καὶ τὴν ἐπεξεργασίαν μὲ τὴν προμήθειαν τῶν καταλλήλων ἐργαλείων καὶ μηχανημάτων. Περατώνων τὴν ἀγόρευσίν μου, κύριοι βουλευταί, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ ἐπιστρέψῃ τὰ συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 106 Συντακτικὴν Πρᾶξιν ἀνήκοντα χρήματα εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ τοὺς λοιποὺς δικαιούχους. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ διαλύσω κάποιαν σύγχυσιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη σχετικῶς μὲ τὸ 70πλάσιον τῆς τιμῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν τὸ ὁποῖον εἶχε θέσει ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις. Τὸ 70πλάσιον αὐτὸ ἐγένετο διὰ νὰ σταματήσουν αἱ ἀγοραὶ καὶ ἀπεδείχθη ἄριστον μέτρον, διότι ἔπαυσαν οἱ παραγωγοὶ νὰ πωλοῦν καὶ ἀπέκτησαν τὴν συνείδησιν νὰ μὴ δίδουν καπνὰ εἰς τιμὴν κατωτέραν τοὐλάχιστον τοῦ 70πλασίου τῆς προπολεμικῆς καὶ ὄχι μόνον ἐπέτυχον τοῦτο ἀλλὰ καὶ ἀνῆλθον αἱ τιμαὶ πολὺ περισσότερον. Καταλήγων, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἀκόμη καιρὸς νὰ σκεφθῆτε, ὥστε νὰ ἐξευρεθῇ λύσις διὰ τὴν κίνησιν τῶν καπνῶν τοῦ 1944–1945. Σᾶς παρακολουθοῦν ἐναγωνίως 185.000 καπνοπαραγωγικῶν οἰκογενειῶν, τὸ ⅙ τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, σᾶς παρακολουθεῖ ἡ σταθεροποίησις τῆς δραχμῆς καὶ τὸ ἰσοζύγιον τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τὸ ἰσοζύγιον ἐξαγωγῶν καὶ εἰσαγωγῶν καὶ ἐν γένει ὅλη ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία. Εἰς σᾶς ἐναπόκειται νὰ εὕρετε τὰ κατάλληλα μέσα. Καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ἐν περιπτώσει ἐπιτυχίας σας θὰ καρπωθῆτε τὰ ὀφέλη τῆς καλῆς πολιτικῆς. (Χειροκροτήματα).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι 15 ἀκόμη νὰ ὁμιλήσουν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§120ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. (Ὥρα 10.00′ μ. μ.).