1946.07.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 43η

Δευτέρα 15 Ἰουλίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6. 45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§4Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Σαγιᾶς καταθέτει ὑπόμνημα συνδέσμων Ναυπηγῶν, Λεμβουργῶν καὶ Διανακτῶν Πατρῶν διαμαρτυρομένων δι’ ἀπόφασιν Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς «περὶ καταβολῆς φόρου κλπ». Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κατοίκων Βαλτεσινίκου ζητούντων προστασίαν διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἐμφανισθείσης ἐπὶ τῶν ζώων νόσου ἄνθρακος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ν. Δαρβέρης καταθέτει ὑπόμνημα Κοινοτήτων περιφερείας Ζαγκλιβερίου περὶ Εἰρηνοδικείου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Μ. Μαυροκορδάτος καταθέτει ὑπόμνημα Γονέων καὶ Κηδεμόνων Μαθητριῶν Βʹ Γυμνασίου θηλέων Θεσσαλονίκης διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι στέγασιν τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας ἀποστέλλει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων Λετρινῶν διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἀπόσπασιν ἐπαρχίας Ὀλυμπίας ἐκ Νομοῦ Ἠλείας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Κ. Παπαδάκης καταθέτουν αἴτησιν τοῦ Ι. Δερμιτζάκη, Ε. Παπαχατζάκη, Χ. Μαργιολῆ καὶ Ν. Πλακαντωνάκη κατοίκων χωρίου Καβασίου Ἱεράπετρας, ζητούντων ὅπως τοὺς ἀποδοθῇ ἡ διαφορὰ τῶν ἐξαργυρωθέντων κατὰ τὸν παρελθόντα Νοέμβριον δολλαρίων καὶ λιρῶν. Οἱ αὐτοὶ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Κ. Παπαδάκης καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων ἐνορίας Πεύκων Σητείας ζητούντων καθορισμὸν κοινοῦ συντελεστοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῆς ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς τοῦ Α. Ν. 536)45. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Α. Πέγιος διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἀναστολὴν ἐξωστικῶν ἀποφάσεων βάσει τοῦ Νόμου 808)45. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κονίτσας καταθέτει ὑπόμνημα Ἑνώσεως οἰνοπνευματοποιῶν Ἀθηνῶν ζητούσης καθορισμὸν τιμῆς ἀγορᾶς οἰνοπνεύματος ὡς ἡ προπολεμικὴ τοιαύτη 91% καὶ ἰσχὺν Α. Ν. 8)1936. Ὁ κ. Κ. Τσαλδάρης (Ὑπ. Ἐξωτ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως, ἀντικαταστάσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κ. Ν. 4952)1931 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κεντρικῆς Πρεσβευτικῆς καὶ Προξενικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, ὡς οὗτος τροποποιηθεὶς ἰσχύει σήμερον». Ὁ κ. Σ. Γονατᾶς (Ὑπ. Ἀνοικοδ.) καταθέτει σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ἀπαλλοτριώσεων καὶ ἐπιτάξεων διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς Χώρας». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως ὑπὸ τοῦ Ταμείου Νομικῶν εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ὑπὸ τῶν ἀναρχικῶν ἐκτελεσθέντων ἠσφαλισμένων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ἀντωνόπουλος, Ν. Δαρβέρης, Χ. Πιπιλιάγκας, Γ. Μπακόπουλος, Χ. Ζαλοκώστας, Γ. Φιλιππίδης, Ι. Μπερνίτσας, Θ. Τσάτσος, Π. Τσιμπιδάρος, κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ καθορισμοῦ πόρων ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας προσωπικοῦ Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεολογίτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 10)11 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μουστρούφης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διατάξεων». Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος (Ὑφ. Οἰκον.) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεως διὰ τὰ ἐπιταχθέντα καὶ παραληφθέντα παρὰ τοῦ Κράτους ἰδιόκτητα καπνὰ τῶν Καπνοβιομηχανιῶν», 2) «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τῶν διατάξεων τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 465)1945 καὶ τῆς παραγρ. 7 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 492)1945» καὶ 3) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 2) 1946 Ν. Δ. «περὶ ἐτησίων πινάκων ὑπαξιωματικῶν εἰδικοτήτων καὶ τεχνῶν τοῦ ἔτους 1945», 2) «περὶ Ναυτικῆς Ἀκαδημίας», 3) «περὶ Ἐφέδρων Μαχίμων Ἀξιωματικῶν Β. Ναυτικοῦ καὶ Σχολείου τούτων» καὶ 4) «περὶ συμπληρώσεως κενῶν εἰς ὑπαξιωματικοὺς εἰδικοτήτων Β. Ν. καὶ εἰς Ἀξιωματικοὺς Α. Υ.». Οἱ ἐπαγγελματίαι Μακεδονίας καὶ Κερκύρας διαμαρτύρονται δι’ ἀποφασισθεῖσαν αὔξησιν ἐνοικίων. Ὑπερεκατὸν ἐνορῖται καὶ κάτοικοι Ζουπαίνης Σπάρτης ζητοῦν τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς ἐνορίας των τοῦ κομμουνιστοῦ, Ἐφημερίου των Χριστοφόρου Μπενέκου δράσαντος ἐγκληματικῶς μεθ’ ὁλοκλήρου τῆς οἰκογενείας του κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐαμοκρατίας καὶ διδάσκοντος εἰσέτι ἀπὸ τοῦ ἄμβωνος τὸν κομμουνισμόν. Ὁ Δήμαρχος Ρόδου διὰ τηλεγραφήματός του ἐπὶ τῇ ἑνώσει Δωδεκανήσου μετὰ Μητρὸς Ἑλλάδος χαιρετίζει τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ Ἰσραηλιτικὸς πληθυσμὸς Θεσσαλονίκης συγχαίρει τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ εὐτυχοῦς γεγονότος ἑνώσεως Δωδεκανήσου μετὰ μητρὸς Ἑλλάδος καὶ εὔχεται πλήρη δικαίωσιν Ἐθνικῶν διεκδικήσεων. Ἐπιτροπὴ ἀπολυθέντων Δημοσίων Ὑπαλλήλων Μακεδονομάχων δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)45 Σ. Π. ζητεῖ τὴν ἐπαναπρόσληψίν των. Ὁ Ἀγροτικὸς κόσμος ἐπαρχίας Κιλκὶς ζητεῖ τὴν ἄμεσον καὶ εὐνοϊκὴν λύσιν τῶν ζητημάτων ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἐπιτροπὴ κατοίκων Ἀταλάντης ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. Ἡ Ἕνωσις Βασιλοφρόνων Β. Ἑλλάδος, διαμαρτύρεται δι’ ἀντικατάστασιν Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Τριανδρίας ὑπὸ τοῦ Γεν. Γραμματέως Κεντρικῆς Διοικήσεως Μακεδονίας. Τὸ Σωματεῖον Κτηματομεσιτῶν Θεσσαλονίκης ζητεῖ τὴν μὴ ἀκύρωσιν συμβολαίων ἀγοραπωλησιῶν περιόδου Κατοχῆς. Οἱ Πρόεδροι διαφόρων Σωματείων Ἀμαλιάδος, διαμαρτύρονται διὰ κλείσιμον Μοναστηρίων, Ἐξωκκλησίων καὶ τιμωρίαν μοναχῶν καὶ ἡγουμένων παρὰ Μητροπολίτου Ἀμαλιάδος. Ἡ Ἑλληνικὴ Θρησκευτικὴ Κοινότης τῶν γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ὑποβάλλει ὑπόμνημα διὰ τοῦ ὁποίου αἰτεῖται τὴν ἐπαναφορὰν τῆς Ὀρθοδόξου ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησίας εἰς τὸ Πάτριον Ἑορτολόγιον καὶ ἀναφέρεται εἰς τὸ ἀπὸ 18 Ἰανουαρίου 1923 Βασιλικὸν Διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα τοῦ Ἑορτολογίου ὅπερ ἔκτοτε ἀτονεῖ. Οἱ καθηγηταὶ Λέσβου διαμαρτύρονται διὰ τὴν τραγικὴν οἰκονομικὴν κατάστασίν των καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐνίσχυσιν. Οἱ κάτοικοι Ἀρναίας ζητοῦν τὸν διορισμὸν καθηγητοῦ Μουσικῆς. Ὁ Σύνδεσμος Ἐφέδρων Ἐθνοφυλάκων Ἀθηνῶν ζητεῖ χορήγησιν ἱματισμοῦ, κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59 Σ. Π. Οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ τὴν ὑπαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου κλπ. Ὁ Σύνδεσμος Σιδηροδρομικῶν ΣΠΑΠ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἀπομάκρυνσιν Ἰταλῶν ὑπηκόων ἐκ Πατρῶν. Ἐπιτροπὴ κατοίκων Καστοριᾶς διαμαρτύρεται κατ’ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου 182)1945 περὶ καταβολῆς φόρων κλπ. καὶ ζητεῖ ὅπως δοθῇ νέα προθεσμία καταβολῆς τούτων. Ὁ Καπνεργατικὸς Σύλλογος Ἀγρινίου ζητεῖ τὴν ἀποστολὴν Ὑπαλλήλων εἰς Ἐφορίαν πρὸς πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν Καπνεμπόρων. Τὸ προσωπικὸν Υ.Ε.Κ.Α. Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ καθημερινοὺς ἐκδιωγμοὺς Βορειοηπειρωτῶν καὶ ζητεῖ τὴν διάσωσίν των.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνακοινῶ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Σώματος ἀπέστειλα πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Γαλλικῆς Βουλῆς κ. Βενσὰν Ὠριόλ. Τὸ τηλεγράφημα ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Κύριον Πρόεδρον Γαλλικῆς Βουλῆς. Εἰς Παρισίους. Ἡ Δʹ τῶν Ἑλλήνων Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ ἐπὶ τῇ Ἐθνικῇ ἑορτῇ τῆς φίλης καὶ συμμάχου Γαλλίας, συγχαίρει ἐγκαρδίως τὴν Γαλλικὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτῆς τὸν γενναῖον Γαλλικὸν Λαὸν καὶ εὔχεται ἐν τῇ εὐτυχίᾳ τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἡ Γαλλία νὰ φιλοξενήσῃ τὸ Συνέδριον Εἰρήνης, νὰ γίνῃ πρωτοπόρος τῆς σταθερᾶς Εἰρήνης καὶ τῆς δικαιώσεως τῶν μικρῶν λαῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπρωτοστάτησαν παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν Μεγάλων Συμμάχων Δυνάμεων διὰ τὴν τελικὴν Νίκην τῆς Ἐλευθερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας». (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων). Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§6Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἐνταῦθα Προέδρου της καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, μεταβάντων εἰς τὴν Γαλλικὴν Πρεσβείαν διεβίβασαν τὰ συγχαρητήρια καὶ τὰς εὐχάς των πρὸς τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Γαλλικὸν λαὸν ἐπὶ τῇ Ἐθνικῇ αὐτοῦ ἑορτῇ. Ἀλλὰ καὶ τὰ μετέχοντα τῆς Κυβερνήσεως Κόμματα συμμερίζονται ὁλοψύχως καὶ ἐνθουσιωδῶς τὴν χαρὰν καὶ τὸν ἐνθουσιασμὸν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, μετὰ τοῦ ὁποίου ἑώρτασε τὴν ἐθνικὴν αὐτὴν ἑορτὴν τῶν Γάλλων, ἡ ὁποία ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἔπαυσε νὰ περιορίζεται ἐντὸς τῶν συνόρων τῆς Γαλλίας, ἀλλ’ ἑορτάζεται εἰς εὐρύτατα στρώματα ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Ἡ 14η Ἰουλίου ἀποτελεῖ μίαν ἡμερομηνίαν, ἡ ὁποία μετέβαλε τὸν ροῦν, τὸν ἕως τότε, καὶ ἔδωσε νέαν τροπὴν εἰς τὸν πολιτισμὸν καὶ τὴν πρόοδον τῆς ἀνθρωπότητος. Καὶ ἡ μικρά, ἀλλ’ ἔνδοξος, Ἑλλάς, τῆς ὁποίας ἡ μοῖρα εἶναι ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων, νὰ ἀγωνίζεται πάντοτε ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως, εἶναι φυσικὸν νὰ αἰσθάνεται περισσότερον τὴν συγκίνησιν διὰ τὴν Γαλλικὴν αὐτὴν ἑορτήν, τὴν ὁποίαν ἔχει τάξει σχεδὸν ἰσοδύναμον πρὸς τὴν ἰδικήν της ἐθνικὴν ἑορτήν, τῆς 25ης Μαρτίου. Ἡ Ἑλλὰς καθ’ ὅλους τοὺς τελευταίους χρόνους, ἀπὸ τῆς ἀνεξαρτησίας της καὶ ἐντεῦθεν, οὐδέποτε εὑρέθη εἰς στρατόπεδον ἀντίθετον ἀπὸ τὴν Γαλλίαν. Καὶ αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ θεωρήσῃ κανεὶς ὅτι εἶναι τυχαῖον, ἀλλὰ εἶναι ἡ φυσικὴ συνέπεια τῶν κοινῶν ἰδεῶν, τῶν κοινῶν κατευθύνσεων καὶ τῶν κοινῶν πόθων τῶν δύο αὐτῶν Ἐθνῶν. Ἀλλὰ καὶ ἡ τελευταία περιπέτεια τοῦ τελευταίου πολέμου ὑπῆρξε σχεδὸν ταὐτόσημος. Τόσον ἡ Γαλλία, ὅσον καὶ ἡ Ἑλλάς, ἀντέστησαν μετὰ γενναιότητος καὶ αὐταπαρνήσεως κατὰ τῶν βαρβάρων εἰσβολέων, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον εἰς τὰ ἐδάφη των, καί, ἀφοῦ ὑπέκυψαν εἰς τὴν ὑπερτέραν ὑλικὴν βίαν, δὲν ἐκάμφθησαν ὅμως καὶ ψυχικῶς, ἀλλὰ διετήρησαν ὅλην τὴν ψυχικήν των ρώμην οὕτως, ὥστε καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς ἠδυνήθησαν νὰ παρουσιάσουν τὴν σκληρὰν ἐκείνην Ἀντίστασιν, ἡ ὁποία ἐθαυμάσθη ὑφ’ ὁλοκλήρου τοῦ Κόσμου. Καὶ ὅταν ἦλθεν ἡ εὐλογημένη ἡμέρα τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ αἱ δύο χῶραι ἐνεφανίσθησαν πάλιν ἐπὶ τῆς παγκοσμίου σκηνῆς, ὅπως ὁ φοῖνιξ ἐκ τῆς τέφρας του. Καὶ βλέπομεν οὕτω τὴν Γαλλίαν σήμερον νὰ διαδραματίζῃ τὸν ρόλον τὸν μεγάλον, τὸν ὁποῖον πάντοτε διεδραμάτιζε, καὶ νὰ λαμβάνῃ οὐσιαστικὸν μέρος εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων τοῦ κόσμου. Διὰ τοῦτο εἰλικρινῶς χαιρόμεθα βλέποντες τὴν Γαλλίαν ἀνακτήσασαν τὴν παλαιάν της δόξαν καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι θὰ εὕρωμεν ἐν τῷ προσώπῳ της καὶ πάλιν τὴν ἀείποτε ὑποστηρίκτριαν τῶν ἑλληνικῶν ἀξιώσεων καὶ δικαίων. Διὰ τοῦτο εἰλικρινεῖς εἶναι αἱ εὐχαί μας ὑπὲρ τῆς εὐημερίας καὶ τῆς δόξης τῆς Γαλλίας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐξ ὁλοκλήρου τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σίδερης ἔχει τὸν λόγον.

§8Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐκ τῶν εὐγενεστέρων καὶ ἱστορικωτέρων χωρῶν ἡ Γαλλία, ὑπῆρξε πιθανώτατα ὁ γνησιότερος κληρονόμος τοῦ Ἑλληνορωμαϊκοῦ πολιτισμοῦ, πολιτισμοῦ Ἑλληνικοῦ εἰς τὰς ἁδρὰς αὐτοῦ γραμμάς. Ἀπότοκος τοῦ πολιτισμοῦ τούτου ὑπῆρξε τὸ πνεῦμα, ὅπερ ἐδημιούργησε τὸν φιλελληνισμὸν τῆς Γαλλίας καὶ διὰ τούτου, τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν ἀποτελεσματικὴν συμβολὴν τῆς Γαλλίας εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ τὴν θεμελίωσιν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας, συνέχεια δὲ τοῦ πνεύματος τούτου, τοῦ ὁποίου σύμβολον εἶναι «Ἐλευθερία, Ἰσότης, Δικαιοσύνη», ὑπῆρξε καὶ ἡ περαιτέρω ἱστορικὴ δρᾶσις τῆς Γαλλίας καθ’ ὅλον τὸν 19ον καὶ τὸν 20ον αἰῶνα. Μὲ τὸ σύμβολον αὐτὸ μετέσχε τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου ἐπὶ κεφαλῆς τῶν νικητῶν καὶ ἔπεσεν αἱμάσσουσα κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον. Ὑπὸ τὸ ἔμβλημα τοῦτο παλαίει καὶ σήμερον μεταξὺ τῶν μεγάλων λαῶν, διὰ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ὁριστικὴν θεμελίωσιν τῆς ἐλευθερίας, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἰσότητος. Πρὸς τὸ μέγα καὶ ἡρωϊκὸν Ἔθνος, τοῦ ὁποίου αἱ εὐγενεῖς ἰδέαι ὑπερηκόντισαν πολλάκις τὰ συμφέροντα τῆς διπλωματίας, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀποστέλλει ἐγκάρδιον χαιρετισμὸν ἐπὶ τῇ ἐθνικῇ του ἑορτῇ. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ποτισμένον καὶ αὐτὸ μὲ τὰς ἰδέας καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ Γαλλικοῦ πολιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος τόσον βαθεῖαν ἐπίδρασιν ἔσχεν ἐπὶ τοῦ νέου Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, καὶ μὲ τὰς δημοκρατικὰς αὐτοῦ ἀρχὰς αἰσθάνεται ἰδιαιτέραν συγκίνησιν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ χαρὰν διὰ τὸν πανηγυρισμὸν τῆς 14ης Ἰουλίου εἰς τὴν ἐλευθέραν πλέον Γαλλίαν, Γαλλίαν ἀνακτῶσαν ὁσημέραι τὴν θέσιν της μεταξὺ τῶν μεγάλων κρατῶν, Γαλλίαν προωρισμένην νὰ παίξῃ ἕνα μεγαλύτερον ρόλον εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ νεωτέρου κόσμου. (Χειροκροτήματα).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πολίτης ἔχει τὸν λόγον.

§10Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς χαιρετᾷ πάντοτε μὲ αἴσθημα εἰλικρινοῦς ἀγάπης καὶ ἀλληλεγγύης τὴν ἐπέτειον τῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς τοῦ λαοῦ ἐκείνου μὲ τὸν ὁποῖον τόσοι δεσμοὶ μᾶς συνδέουν. Πνευματικοὶ δεσμοί, δεσμοὶ κοινοῦ πολιτισμοῦ. Ἀλλὰ πέραν τούτου μᾶς συνδέει τὸ ἰδιαίτερον γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τὸν λαὸν ἐκεῖνον παρελάβομεν ἐκ νέου τὴν πρὸς στιγμὴν ἐν τῇ χώρᾳ μας διακοπεῖσαν παράδοσιν τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν οἱ ὁποῖοι τόσον συντελοῦν εἰς τὴν εὐημερίαν τῶν λαῶν. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος πολέμου εἰς τοὺς ἄλλους δεσμοὺς οἱ ὁποῖοι ὑπῆρχον μεταξὺ τῶν δύο λαῶν προσετέθη τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Γαλλικὸν αἷμα ἔρευσεν ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους μαζὶ μὲ τὸ Ἑλληνικὸν εἰς μίαν κοινὴν θυσίαν πρὸς ἀπελευθέρωσιν τοῦ κόσμου καί, ἐντὸς τοῦ πλαισίου αὐτοῦ, καὶ τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Εἶναι ἑπόμενον ὅτι καὶ κατὰ τὸν παρόντα πόλεμον μὲ ἰδιαιτέραν συγκίνησιν παρηκολουθήσαμεν τὰς περιπετείας τὰς ὁποίας ἔζησεν τὸ Γαλλικὸν Ἔθνος καὶ ὅλοι θὰ ἐνθυμοῦνται μὲ πόσην συγκίνησιν κάθε Ἕλλην εἰς τὴν κατεχομένην Ἑλλάδα, ἀνέμενε τὴν ὥραν διὰ νὰ ἀκούσῃ τὴν περίφημον ἐκείνην ἐκπομπὴν τῶν ἐλευθέρων Γάλλων. Τὴν ἀνάστασιν τῆς Γαλλίας μετὰ τὴν ἧτταν τῶν κεντρικῶν δυνάμεων ἐχαιρέτησεν ἡ Ἑλλὰς μὲ ἐνθουσιασμόν. Σήμερον εἴμεθα εὐτυχεῖς, ὅτι δυνάμεθα ν’ ἀπευθύνωμεν τὰ συγχαρητήρια ἡμῶν εἰς τὴν ἑορτάζουσαν Γαλλίαν ὑπὸ συνθήκας λίαν εὐοιώνους, εἰς μίαν στιγμὴν ὅπου ἡ χώρα αὐτὴ ἀναλαμβάνει τὴν θέσιν της εἰς τὴν χορείαν τῶν μεγάλων δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι ρυθμίζουν τὰς τύχας τοῦ κόσμου καὶ εὐχόμεθα ὅπως οἱ Γαλλοελληνικοὶ δεσμοὶ ἀναπτυχθοῦν ἔτι περισσότερον ἐπ’ ἀγαθῷ καὶ τῶν δύο λαῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§12Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἐλευθερία, ἀδελφότης καὶ ἰσότης εἶναι τὰ σύμβολα εἰς τὰ ὁποῖα πιστεύει ὁ εὐγενὴς καὶ ἱπποτικὸς Γαλλικὸς λαός, ὅστις ἑώρτασε χθὲς τὴν ἐπέτειον τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας του. Ἡ ἑορτὴ τῆς 14ης Ἰουλίου εἶναι παγκοσμία ἑορτή. Δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς εὐγενεῖς καὶ μεγάλους συμμάχους μας Γάλλους, ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν ἀνθρωπότητα. Ἀφ’ ἧς ὁ Γαλλικὸς λαὸς διὰ τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1789 κατέλυσε τὴν τυραννίαν τῆς Βαστίλλης καὶ ἀνεστήλωσε τὰς ἐλευθερίας ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος— πρῶτον τοῦ Γαλλικοῦ λαοῦ καὶ κατόπιν ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος—εἶναι δίκαιον οἱ λαοὶ αὐτοὶ νὰ ἀτενίζουν πάντοτε πρὸς τὴν Μεγάλην Γαλλικὴν Δημοκρατίαν μετὰ πίστεως καὶ μετὰ θαυμασμοῦ διὰ τὰς ἐλευθερίας ἀκριβῶς καὶ τὴν δικαιοσύνην εἰς τὰ ὁποῖα πιστεύουν. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει λόγους νὰ εἶναι στενώτατα συνδεδεμένη πρὸς τὸ Γαλλικὸν Ἔθνος. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει στενοτάτους καὶ ἀκαταλύτους δεσμοὺς οὐχὶ μόνον πνευματικούς, ἀλλὰ καὶ δεσμοὺς γλώσσης, διότι οἱ Ἕλληνες θεωροῦν ὡς δευτέραν μητρικὴν γλῶσσαν τὴν Γαλλικήν. Μᾶς εὑρίσκει συνεπῶς συμφώνους ὁ ἐνθουσιασμός, ἡ ἀγάπη, ἡ στοργή, ἡ χαρὰ μὲ τὴν ὁποίαν ἑκάστοτε ἡ Ἑλλὰς συμπανηγυρίζει καὶ συμμετέχει εἰς τὴν ἑορτὴν τῆς 14ης Ἰουλίου. Εἶναι εὐτυχὲς ἀκόμη τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Γαλλικὴ πρωτεύουσα ἡ κοιτὶς αὐτὴ τοῦ ἀνωτάτου καὶ ἐκλεπτυσμένου πολιτισμοῦ ἔχει ἐκλεγῆ ὑπὸ τῶν μεγάλων ρυθμιστῶν τῶν τυχῶν τῆς Ὑφηλίου ὡς κέντρον εἰς τὸ ὁποῖον καὶ πάλιν θὰ συνέλθουν οἱ μεγάλοι καὶ ἰσχυροὶ διὰ νὰ ὑπογράψουν τὴν συνθήκην τῆς εἰρήνης ἐξ ἧς θὰ ἐξαρτηθοῦν αἱ τύχαι τῆς ἀνθρωπότητος. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον θεωροῦμεν ὡς εὐοίωνον τὸ γεγονὸς αὐτό, διότι εἰς τὸ περιβάλλον τῆς Γαλλικῆς δημοκρατίας, τοῦ Γαλλικοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Γαλλικῆς πρωτευούσης, εἶναι βεβαία ἡ Ἑλλὰς ὅτι θὰ συναντήσῃ συμπάθειαν καὶ περιβάλλον προστασίας καὶ ὅτι εὐκολώτερον θὰ ἐπιτύχῃ τὰ ἐθνικά της δίκαια. Ἀπευθύνομεν καὶ ἡμεῖς θερμότατον καὶ παλλόμενον ἐξ ἐνθουσιασμοῦ χαιρετισμὸν πρὸς τὸ εὐγενὲς καὶ ἱπποτικὸν Γαλλικὸν Ἔθνος καὶ εὐχόμεθα ὅπως ἡ φίλη Γαλλικὴ Δημοκρατία εὕρῃ τὸν δρόμον τῆς ἀναγεννήσεως καὶ τοῦ παλαιοῦ της μεγαλείου. (Χειροκροτήματα).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§14Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μετὰ τὴν 25ην Μαρτίου ἡ 14η Ἰουλίου εἶναι ἡ ἡμέρα τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται, ἐξ ἴσου μὲ τὸν Γαλλικόν, ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Αἱ ἰδέαι τῆς ἐλευθερίας αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τὴν Γαλλικὴν Δημοκρατίαν, εὗρον ταχέως ἀπήχησιν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων, καὶ ὅλοι οἱ δεσμοὶ οἱ ὁποῖοι συνδέουν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὑπῆρξαν καθ’ ὅλον τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα ἄρρηκτοι. Ἀλλὰ καὶ τὰ τελευταῖα γεγονότα ἔφεραν μεγαλείτερον σύνδεσμον μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ Γάλλων, διότι κοινὴν εἴχομεν τὴν ἀτυχίαν μετὰ τῶν Γάλλων. Κατελήφθη καὶ αὐτῶν τὸ ἔδαφος, ὅπως κατελήφθη καὶ τὸ ἰδικόν μας, ἐσχηματίσθησαν καὶ ἐκεῖ Κυβερνήσεις κατοχῆς ὅπως καὶ παρ’ ἡμῖν. Ἀλλ’ ἐξ ἄλλου καὶ ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις τῶν Γάλλων εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἔφερε τὴν ἀναγέννησιν τῆς Γαλλίας, ὅπως καὶ ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ὤθησεν εἰς τὴν ἀναγέννησιν τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ἑπομένως φυσικὸν ὅτι τὸ κόμμα τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, δὲν δύναται παρὰ μετὰ μείζονος ἐνθουσιασμοῦ νὰ χαιρετίζῃ τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν τῆς Γαλλίας. Αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Γαλλίας εἰς τὴν ἀνθρωπότητα ἀνεγνωρίσθησαν καὶ κατὰ τὸν πρῶτον μεγάλον πόλεμον καὶ κατὰ τὸν παρόντα. Διότι ἡ Γαλλία μεταξὺ ὅλων τῶν συμμάχων χωρῶν ἀπετέλεσε τὸ κέντρον τῆς δημιουργίας τοῦ νέου καὶ καλυτέρου κόσμου, διότι ἐκεῖ συνῆλθεν ἡ Συνδιάσκεψις ἡ τερματίσασα τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον, ἐκεῖ συνέρχεται μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἡ Συνδιάσκεψις ποὺ θὰ τερματίσῃ τὸν δεύτερον. Καί, ἐὰν κατὰ τὸν προηγούμενον πόλεμον ἡ συνθήκη τῶν Βερσαλλιῶν δὲν ἔφερε τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα, ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι μετὰ τὸν παρόντα πόλεμον, ἡ μέλλουσα νὰ συνομολογηθῇ ἐν Παρισίοις συνθήκη θὰ ἔχῃ καλυτέραν τὴν τύχην καὶ θὰ φέρῃ καλυτέρας ἡμέρας εἰς τὴν πάσχουσαν ἀνθρωπότητα. Ἡ τύχη τῆς Γαλλίας εἶναι δι’ ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας τύχη τῆς Ἑλλάδος καὶ γενικῶς διὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴν πολιτικὴν θεωρῶ ἀπαραίτητον τὴν ὕπαρξιν μιᾶς μεγάλης Γαλλίας, διότι ἄνευ αὐτῆς θὰ εἶναι δύσκολος ἡ ἰσορρόπησις τῶν δυνάμεων ἐν Εὐρώπῃ καὶ εἰδικώτερον ἐν τῇ Μεσογείῳ, ὅπου ἐπίσης ὑπάρχουν ἄξια λόγου γαλλικὰ συμφέροντα. Ἑπομένως ἡ χαρὰ τῆς Γαλλίας εἶναι χαρὰ καὶ ἡμῶν καὶ πρὸς τὴν Γαλλίαν τὴν παθοῦσαν καὶ τὴν ἀναγεννηθεῖσαν ἐκφράζομεν καὶ ἀποτίομεν φόρον θαυμασμοῦ, ἐγκάρδιον συμπάθειαν δι’ ὅλα τὰ παθήματά της καὶ ὁλόψυχον χαιρετισμὸν καὶ εὐχὰς διὰ καλυτέρας ἡμέρας, τὰς ὁποίας χάρις εἰς τὴν ζωτικότητα καὶ τὸν πατριωτισμὸν τοῦ Γαλλικοῦ λαοῦ, ἀναμένομεν ὅτι θὰ ἔχῃ μετὰ τὰ παθήματα τοῦ τελευταίου πολέμου. (Χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος ἔχει τὸν λόγον.

§16Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἑλλὰς ὑπῆρξεν ἡ γῆ καὶ ὁ οὐρανὸς τῆς ἐλευθερίας, ὁ ἀνοικτός της χῶρος, ἡ ἀγορά. Ἡ Ἀγγλία παρέσχε τὴν στέγην εἰς τὴν ἐλευθερίαν, συνέλαβε καὶ ἐδημιούργησε τὸν ἐσωτερικόν της χῶρον, τὸ Κοινοβούλιον. Αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἤνοιξαν τὰ παράθυρα τοῦ κλειστοῦ αὐτοῦ χώρου καὶ ἄφησαν νὰ εἰσέλθῃ ἀὴρ καθαρός, ὁ ἀὴρ μιᾶς νέας, μεγάλης καὶ παρθένου ἠπείρου. Ἡ Γαλλία ὑπῆρξεν ὁ ἔνδοξος καὶ ἡρωϊκὸς κῆρυξ τῆς ἐλευθερίας, ὑπῆρξεν ἡ σάλπιγξ καὶ ἡ Μασσαλιῶτις τῆς ἐλευθερίας. Ἑκατὸν πεντήκοντα ἑπτὰ χρόνια ἐπέρασαν ἀπὸ τῆς μεγάλης ἐκείνης στιγμῆς, ἡ ὁποία συνεδυάσθη μὲ αἷμα καὶ πολλὰς θυσίας. Κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἐτῶν αὐτῶν ἡ Γαλλία εἶδεν ἡμέρας μεγάλης δόξης, ἔφθασεν εἰς ὕψη μεγάλα ἀλλ’ ἐδοκίμασε καὶ πτώσεις μεγάλας, πτώσεις ὅμως αἱ ὁποῖαι πάντοτε ὑπῆρξαν συνυφασμέναι μὲ δόξαν καὶ μὲ τιμήν. Τέσσαρας φορὰς κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἐτῶν αὐτῶν ἢ μᾶλλον κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων 130 ἐτῶν εἰσῆλθεν εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Γαλλίας ὁ ἐχθρός, ἀλλὰ καὶ τὰς τέσσαρας φορὰς ἡ Γαλλία κατώρθωσε μὲ τὴν ἰδιότυπον ἐκείνην μέθοδον, τὴν μυστικὴν ἐκείνην μέθοδον τὴν ὁποίαν κατέχει, τὴν μέθοδον τῆς ἀναγεννήσεώς της κατώρθωσε καὶ πάλιν κατὰ τρόπον ὑπέροχον νὰ ἀναλάβῃ καὶ νὰ ἀναζήσῃ. Ἡ τελευταία της πτῶσις, κύριοι βουλευταί, συνεδέθη μὲ μίαν ὑπέροχον ἀνάτασιν, μὲ τὴν ἀνάτασιν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐπραγματοποίησε μὲ τὸ θαυμάσιον πνεῦμα του, μὲ τὸ ἐξαιρετικὸν ἦθος του καὶ μὲ τὴν μεγάλην ἱστορικὴν πνοήν του ὁ Στρατηγὸς Ντὲ Γκώλ. Εἶχον τὴν εὐτυχίαν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν νὰ γνωρίσω τὸν Στρατηγὸν Ντὲ Γκὼλ καὶ τὸν ἐγνώρισα εἰς στιγμὰς κρισίμους. Τὸν συνήντησα τὸν Αὔγουστον τοῦ 1942, ὅταν ὁ Ρόμελ ἦτο ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρειαν, εἰς τὸ Κάϊρον, τὸν συνήντησα τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1943 εἰς τὸ Λονδῖνον ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς συναντήσεως τῆς Καζαμπλάνκας. Καὶ δύναμαι, κύριοι βουλευταί, ἀρυόμενος τὸ ὅσα θὰ εἴπω ἐκ τῆς ἀμέσου ἀντιλήψεως καὶ ἐμπειρίας μου, νὰ ὀνομάσω τὸν Στρατηγὸν Ντὲ Γκὼλ ὡς ἕνα τῶν μεγαλυτέρων ἀνδρῶν τῆς ἐποχῆς μας. Εἰς τὸ πρόσωπόν του συνδυάζονται τρία στοιχεῖα βαθύτατα συνυφασμένα μὲ τὴν Γαλλίαν καὶ μὲ τὴν ἱστορίαν. Συνδυάζεται τὸ μυστικὸν πάθος τῆς Ἰωάννας ντ’ Ἄρκ, ὁ ἀμείλικτος κλασσικὸς καὶ λογικὸς τύπος τοῦ Γάλλου τοῦ 17ου αἰῶνος καὶ τέλος ὁ προοδευτικὸς τύπος τῆς ἐποχῆς μας, ὁ διεπόμενος ἀπὸ βαθύτατα καλλιεργημένας σοσιαλιστικὰς καὶ δημοκρατικὰς ἀρχάς. Τὸν Στρατηγὸν Ντὲ Γκὼλ πρέπει νὰ τὸν θεωρήσωμεν ὡς ἕνα τῶν μεγάλων ἡγετῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἠπείρου. Καὶ γενικώτερον τὴν Γαλλίαν τὴν βλέπομεν κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν μὲ ἀγωνίαν καὶ μὲ βαθεῖαν ἱστορικὴν προσδοκίαν νὰ ἀναλαμβάνῃ τὰς δυνάμεις της, δυνάμεις, τὰς ὁποίας δὲν πρόκειται, ὅπως ποτὲ ἄλλωστε δὲν ἔπραξε, νὰ ἐπιφυλλάξῃ εἰς μόνον τὸν ἑαυτόν της, δυνάμεις, τὰς ὁποίας καὶ πάλιν πρόκειται νὰ ἀφιερώσῃ εἰς τὴν ἀνθρωπότητα ὁλόκληρον. Ἐὰν ἡ πολιτική, ἡ τεχνικὴ καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἡγεσία τοῦ κόσμου ἀνήκουν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, εἰς τὴν Μ. Βρεττανίαν, εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ βεβαίως καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν, εἰδικώτερον ἡ ἠθικὴ ἡγεσία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἠπείρου ἀνήκει εἰς τὴν Γαλλίαν (χειροκροτήματα). Καὶ ἂς πληροφορηθοῦν οἱ Γάλλοι ὅτι εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τοὺς ἀκολουθήσωμεν, ἐφ’ ὅσον ἡ ἡγεσία θὰ εἶναι καὶ πάλιν, καὶ περὶ αὐτοῦ εἴμεθα βέβαιοι, φωτεινὴ ὅπως ὑπῆρξε καὶ εἰς τὸ παρελθόν. (Χειροκροτήματα).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§18Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὴν 14ην Ἰουλίου ἡ Γαλλία καθώρισε τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τοῦ ἀνθρώπου, τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τοῦ ἀνθρώπου ἀπαραβίαστον ἀπὸ αὐθαιρέτους πράξεις κυβερνήσεων καὶ μοναρχῶν. Ἡ κατάλυσις τῆς Βαστίλλης ταύτην εἶχε τὴν σημασίαν, σημασίαν, ἡ ὁποία ἀνεγράφη εἰς ὅλα τὰ ἔκτοτε συντάγματα τῶν φιλελευθέρων πεπολιτισμένων ἐθνῶν ἁπάντων, ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὑπόστασις ἠθική, σεβαστὴ ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, ἀπαραβίαστος, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἐκδοθῆ κατ’ αὐτοῦ πρᾶξις τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Τοῦτο ἀναγράφουν, ἐπαναλαμβάνω, ὅλα τὰ συντάγματα τῶν πεπολιτισμένων ἐθνῶν. Αὐτὴ ἡ ὑπερτάτη δόξα τῆς Γαλλίας, τὴν ὁποίαν ἑορτάζει τὴν 14ην Ἰουλίου, δόξα ἰσοδύναμος καὶ ἰσόβαθμος πρὸς τὴν δόξαν τοῦ Ἀγγλικοῦ Ἔθνους, ἀναγορεύσαντος τὸ δόγμα τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτὰ τὰ ὡραῖα καὶ ὑψηλὰ δόγματα προκαθώρισεν ἡ διακήρυξις τῆς Ἀμερικανικῆς ἀνεξαρτησίας. Τὰ δόγματα ταῦτα ἐδίδαξε πρῶτον ἡ Πατρὶς ἡμῶν, ἡ Ἑλλὰς καὶ διὰ τοῦτο μὲ ἐξαιρετικὴν εὐχαρίστησιν, μὲ βαθυτάτην συγκίνησιν συγχαίρει ἡ Ἑλλὰς τὸ Γαλλικὸν Ἔθνος διὰ τὴν ἐπέτειον τῆς 14 Ἰουλίου. Αὐτὰ εἶναι τὰ δόγματα τὰ ὁποῖα ἐμπνέουν ὅλους τοὺς Ἕλληνας, δόγματα τῆς προοδευμένης ἀνθρωπότητος, δόγματα δημοκρατικῆς ἀληθείας ὑπὸ τὰ πολιτεύματα τὰ ὁποῖα ἐπικρατοῦν καὶ θὰ ἐπικρατήσουν. Μὲ ἰδιαιτέραν δὲ συγκίνησιν οἱ Ἕλληνες συμμετέχομεν εἰς τὴν χαρὰν καὶ τὸν ἐνθουσιασμὸν τῶν Γάλλων, διότι ἐνθυμούμεθα ὅτι κατὰ τὴν ἐπανάστασιν τοῦ 1821 Γαλλίδες κυρίαι εἰς τὸ θέατρον ἔδιδον τὰ κοσμήματά των διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ Ἑλληνικὴ ἐπανάστασις. Γάλλος Στρατηγὸς ἡγούμενος γαλλικοῦ στρατοῦ εἰσῆλθε μετὰ τούτου εἰς τὴν Ἀκρόπολιν ἐφοδιάζων αὐτὴν νὰ ἀντισταθῇ κατὰ τοῦ τότε κατακτητοῦ μας. Καὶ ὅλη ἡ Ἑλληνικὴ παράδοσις εἶναι φιλογαλλική. Ἡ αὐτὴ παράδοσις θὰ εἶναι καὶ εἰς τὸ μέλλον μετὰ πάσης ἐμπιστοσύνης ὅτι καὶ ἡ Γαλλία δὲν θὰ λησμονήσῃ καὶ ὅσα ὀφείλει εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅσα ἔπραξεν ὑπὲρ αὐτῆς διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον τοῦτο. Οἱ Ἕλληνες εἴμεθα εὐγνώμονες εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ συμμετέχομεν μὲ ὅλην τὴν ψυχήν μας εἰς τὴν ἔνδοξον αὐτῆς ἐπέτειον. (Χειροκροτήματα).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γύπαρης ἔχει τὸν λόγον.

§20Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Θέλω νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λέξεις ὡς παλαιὸς πολεμιστὴς τῆς Γαλλίας. Ἄν ὅλων τῶν Ἑλλήνων σήμερον δικαιολογημένως σκιρτᾷ ἡ καρδία σὲ μιὰ τόσο μεγάλη ἑορτὴ ἑνὸς ἐνδόξου Ἔθνους ὅπως ἡ Γαλλία, ἡμῶν τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν τοῦ Γαλλικοῦ μετώπου σκιρτᾷ ἰδιαιτέρως καὶ εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τὴν ἀναγέννησίν της. Ἀπὸ τὸ Ἀρκάδι καὶ τὸ Μεσολλόγι καὶ ἀπ’ ὅλα τὰ πεδία τῶν ἐνδόξων μαχῶν καὶ τὰς πολυδοξασμένας σελίδας τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας παίρνω μύρτα καὶ δάφνες καὶ στρώνω τὰ προσκέφαλα τῶν τε παλαιῶν καὶ νέων πολεμιστῶν τῆς Γαλλίας. Ζήτω ἡ Γαλλία. (Χειροκροτήματα).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον ἵνα προβῇ εἰς τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίων.

§22Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Ἀπριλίου 1946 «περὶ καταργήσεως τοῦ Α. Ν. 3063)1941 ἐκδοθέντος ἐν Κέϊπ Τάουν τὴν 16 Αὐγούστου 1941 «περὶ ἱεραρχικῆς θέσεως τῶν μελῶν τῆς Διοικήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». Εἶναι νόμος ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη προφανῶς κατὰ παραδρομήν. Δι’ αὐτοῦ ὡρίζετο ὅτι προηγεῖται εἰς τὴν ἱεραρχίαν ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, Ἀρείου Πάγου κλπ... Ἐξεδόθη νεώτερος νόμος ὁ ὁποῖος ἠκύρωσε τὴν σχετικὴν διάταξιν. Ἤδη ζητεῖται ἡ ἐπικύρωσις τοῦ νόμου τούτου. Ἐπίσης καταθέτω τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 689)1945, 872)1946 καὶ 1041)1946 Α. Νόμων «περὶ συστάσεως θέσεων Γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν Νομαρχιῶν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν». Ἐξεδόθησαν 4 νόμοι διὰ τῶν ὁποίων διωρίσθησαν ἀνὰ ἕνας Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Πρόκειται περὶ θέσεων αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξυπηρετοῦν ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας καὶ ζητῶ τὴν κατάργησίν των καὶ δὴ ἀναδρομικῶς. Ὑπάρχουν ἀκόμη 9 Ἐπιθεωρηταὶ Νομαρχιῶν περὶ τῶν ὁποίων καὶ ἐγὼ φρονῶ ὅτι εἶναι πολλοὶ καὶ πρέπει νὰ περιορισθοῦν, διότι εἶναι ὑπερβολικὴ πολυτέλεια.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον ἵνα προβῇ εἰς τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου.

§24Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω νομοσχέδιον «περὶ οἰκοδομήσεως ἐργατικῶν κατοικιῶν, νοσηλευτικῶν καὶ ὑγειονομικῶν καταστημάτων καὶ ὀργανώσεως ἐργατικῶν κατασκηνώσεων καὶ ἐργατικῶν παιδοκομικῶν σταθμῶν». Κύριοι βουλευταί, τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας, ὡς γνωρίζετε, ἱδρύθη διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν μάστιγα τῆς ἀνεργίας. Βεβαίως δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ εἰπῇ ὅτι ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἱδρύθη ἔχει πλήρως ὁλοκληρωθῆ οὔτε καὶ ἡ ὀργάνωσίς του ἔχει ἀπολύτως συντελεσθῆ. Σὺν τῷ χρόνῳ ὅμως ὀργανοῦται καὶ ἤδη διαφαίνεται ὅτι θὰ ἀφίσῃ μεγάλα ἀποθέματα. Βεβαίως ἔχομεν ὑποχρέωσιν ὡρισμένας ἐπαγγελματικὰς τάξεις νὰ τὰς ἀνακουφίσωμεν ἀπὸ τὰς βαρυτάτας εἰσφορὰς πρὸς τὸ Ταμεῖον τοῦτο. Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἀνακούφισιν αὐτὴν τὰ ἀποθέματα εἶναι τεράστια. Σκοπὸς τοῦ Ταμείου δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐπιδότησις τῶν ἀνέργων ἀλλὰ καὶ κυρίως ἡ ἐξεύρεσις ἐργασίας εἰς αὐτοὺς οὕτως ὥστε ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ παρέχεται πλήρης ἀπασχόλησις καὶ νὰ εἰσπράττεται πλῆρες ἡμερομίσθιον ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῆς μειώσεως τῆς ἀνεργίας καὶ συνεπῶς τῆς μειώσεως τῶν ἐπιδομάτων νὰ αὐξάνωνται τὰ μέσα τοῦ Ταμείου. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς ἀρχῆς ἤχθημεν εἰς τὴν πεποίθησιν ὅτι τὰ διαθέσιμα τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας δὲν πρέπει νὰ μένουν νεκρά, ἀλλὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιηθοῦν παραγωγικῶς. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου....

§25ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχουν τόσο πολλά;

§26Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ νὰ καταθέτω νομοσχέδιον θὰ εἰπῇ ὅτι ὑπάρχουν πολλά.

§27ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσα εἶναι;

§28Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). 3–4 δισεκατομ. τὸν μῆνα. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἕνα μέρος τῶν ἀνέργων θ’ ἀπορροφηθῇ διὰ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, ἕτερον δὲ τμῆμα θ’ ἀπορροφηθῇ ἀπὸ συναφεῖς παραγωγικὰς ἐργασίας αἱ ὁποῖαι εἴτε θ’ ἀρχίσουν ἐργαζόμεναι εἴτε θὰ ἐπεκταθοῦν. Νομίζομεν ὅτι ἡ ἀνέγερσις κατοικιῶν διὰ τοὺς ἐργάτας, ἡ ἀνοικοδόμησις νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων καὶ ἡ ἐν γένει ἐργατικὴ πρόνοια εἶναι μεταξὺ τῶν σκοπῶν τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει τὸ Ταμεῖον. Βεβαίως ἀρχικῶς τὰ μέσα θὰ εἶναι ἴσως μικρά, σὺν τῷ χρόνῳ ὅμως θ’ αὐξηθοῦν. Ἄς ἀρχίσωμεν καὶ ὅταν ἔχωμεν τὰ μεγαλύτερα θὰ ὁλοκληρώσωμεν τὸν σκοπόν μας. Θὰ εἶναι ἔργον μακρᾶς πνοῆς. Ἡμεῖς ἴσως δὲν θὰ τὸ ἴδωμεν. Τί σημασίαν ὅμως ἔχει, ἐφ’ ὅσον ὁ τόπος θὰ ἐξακολουθῇ νὰ ζῇ. Παρακαλῶ ὅπως τὸ νομοσχέδιον, λόγῳ τῆς φύσεώς του, κηρυχθῇ κατεπεῖγον καὶ ψηφισθῇ βάσει τῶν διατάξεων περὶ κατεπείγοντος. Κύριοι βουλευταί, τὸ κατατιθέμενον νομοσχέδιον εἶναι ἕνας σταθμὸς εἰς τὴν μακρὰν ἱστορίαν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει περιλαμβάνονται εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ προγράμματος τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐξαγγελθείσας ἐπιδιώξεις. Εἶμαι εὐτυχής, διότι καὶ ἐγὼ ὁ ὁποῖος συνέβαλον εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ προγράμματος τούτου, συμβάλλω καὶ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μαλαμίδας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§30Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ πόνος καὶ ἡ οἰμωγὴ πολλῶν συμπολιτῶν μου εὑρισκομένων εἰς τὰ νοσοκομεῖα καὶ τὰς κλινικὰς τῆς Λαμίας, ὁ πόνος καὶ ἡ οἰμωγὴ μὲ ἄγουν εἰς τὸ βῆμα τοῦτο. Ὅπως τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην ἀνέφερα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως διὰ τηλεγραφήματός μου, ὅτι ἔνοπλοι συμμορίαι εἰσελθοῦσαι νύκτωρ εἰς δύο χωρία τῆς περιφερείας μου, εἰς τὰ χωρία Περιβόλιον καὶ Καΐτσαν τῆς ἐπαρχίας Δομοκοῦ, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὴν προτεραίαν εἶχεν ἀποχωρήσει ὁ Σταθμὸς Χωροφυλακῆς καὶ μετὰ προηγηθεῖσαν διὰ πυροβολισμῶν καὶ πολυβολισμῶν κατατρομοκράτησιν τῶν κατοίκων, διέταξε τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἄρρενος πληθυσμοῦ εἰς τὰ σχολεῖα τῶν χωρίων ὅπου προσῆλθεν ὁ ἀρχηγὸς τῶν ὁμάδων Βουρλάκης, καὶ ἀφοῦ ἀπεμάκρυνε περὶ τοὺς 25 γέροντας, ἐπεδόθη ἐπὶ ἑξάωρον καὶ πλέον εἰς γενικὸν ξυλοδαρμὸν ὅλων τῶν ὑπολοίπων, περίπου 170 προσώπων. Ὁ ἀπολογισμὸς διὰ τὸ χωρίον Περιβόλιον ἦτο δύο νεκροὶ καὶ 70 τραυματίαι, εἰς δὲ τὸ χωρίον Καΐτσαν δὲν ἔχει διαπιστωθῆ ἀκόμη ὁ ἀριθμός. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπεύθυνοι εἶναι αἱ συμμορίαι τῆς Δεξιᾶς, αἱ συμμορίαι ὑπὸ τὸν Βουρλάκην καί τινες ἄλλαι αἱ ὁποῖαι ὅλως αὐθαιρέτως εἰσελθοῦσαι εἰς τὰ χωρία αὐτὰ ἐτυράννησαν τοὺς κατοίκους ἀδιακρίτως φρονημάτων, ἀδιακρίτως πολιτικῶν πεποιθήσεων. Μεταξὺ τῶν δαρέντων συγκαταλέγονται, ἐκτὸς πολλῶν φιλελευθέρων πολιτῶν, καὶ τὰ μέλη τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, πλὴν τοῦ Προέδρου. Ἐκ τῶν 70 δαρέντων ὡς εἶπον καὶ ἀνωτέρω, οἱ 35 τραυματισθέντες βαρύτερον μετεφέρθησαν ὑπὸ τῶν αὐτοκινήτων τῆς Χωροφυλακῆς ἡ ὁποία κατέφθασε μετὰ τὸ πέρας τῶν ἐπιχειρήσεων.

§31Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. Ἀποκλείεται κατὰ μέγα μέρος ἡ συμμορία νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ Ἐαμίτας, οἱ ὁποῖοι εἰσεχώρησαν εἰς αὐτήν; Ἦτο συμμορία τοῦ ΕΑΜ. Μοῦ τὸ κατήγγειλαν σήμερον τὸ πρωΐ.

§32Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἀστειεύεσθε, ἠμπορεῖτε νὰ τὰ πληροφορηθῆτε ἀπὸ συναδέλφους μου ἐκ Φθιώτιδος.

§33Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ συμμορίας τῆς Δεξιᾶς.

§34Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐὰν ἡ ἐνημερότης σας εἶναι οἵα ἐν προκειμένῳ, εἶναι περιττὸν νὰ διακόπτεται. Τὰς πληροφορίας τὰς εἰρήσθην ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως. Ἤμουν ἐκεῖ, τὴν ἑπομένην ἡμέραν μετέβη ἐκεῖ ὁ κ. Νομάρχης, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ σᾶς δώσῃ πληροφορίας καὶ εἰκόνας τῆς καταστάσεως καὶ ὁ ὁποῖος πρὸ ὀλίγου, κατὰ σύμπτωσιν, ἐφωράθη εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς.

§35Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ποίας πληροφορίας καὶ ποῖα στοιχεῖα ἔχετε ὥστε νὰ χαρακτηρίζετε αὐτοὺς τοὺς κακοποιοὺς ὡς συμμορίαν τῆς Δεξιᾶς; Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λέγωνται ἀνεξελέγκτως τοιαῦτα πράγματα, ἐνῷ ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς σφάζεται ἀπὸ τὴν ἀριστεράν.

§36Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα κατέχω εἶναι τὰ ἑξῆς ὅτι ἡ συμμορία αὐτή, ὡς καὶ αἱ ἄλλαι παρεμφερεῖς συμμορίαι εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι προπαγανδίζουν τὴν ἰδέαν τὴν Βασιλικήν, ὅπως ἀντιθέτως καὶ αἱ ἄλλαι τῆς ἀριστερᾶς εἶναι ἐκεῖναι ποὺ προπαγανδίζουν ὑπὲρ τοῦ Κ.Κ.Ε.

§37Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι τὸ θέμα εἶναι ζήτημα ἐπερωτήσεως καὶ ὑπάγεται εἰς τὸν κύκλον τῆς ἐπερωτήσεως περὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Νομίζω ὅτι μπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ὅταν θὰ συνεχισθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐκείνη. Ἐφ’ ὅσον σαφῶς κατεδείχθη ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι σχετικὸν ἠμποροῦν νὰ ἀναπτυχθοῦν τὰ ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου λεγόμενα ὅταν θὰ συζητηθῇ ἡ σχετικὴ ἐπερώτησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰς ἐπερωτήσεις νὰ τὰς ἐπαναφέρωμεν ἑκάστοτε.

§38Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Πρόκειται καὶ περὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§39Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὄχι. Πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεως. (Ὁμιλοῦν πολλοὶ βουλευταὶ συγχρόνως θορυβοῦντες, χωρὶς οὕτω νὰ καθίσταται ἀκουστὸν τὸ τί λέγεται παρ’ ἑκάστου).

§40Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διότι μοῦ ὑπέμνησε ὅτι ὑπάρχει ἔγγραφος ἐπερώτησις.

§41Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ζητῶ τὸν λόγον. Διατὶ δὲν μοῦ τὸν δίδετε; Προηγοῦμαι οἱουδήποτε ἄλλου.

§42Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐκτὸς τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ ζήτημα προσωπικόν. Ἐν ἀπουσίᾳ μου καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ὁμιλοῦντος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τοῦ ἐκ Φθιώτιδος συναδέλφου κ. Ἀστερίου, εἰς διακοπὴν τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀττικοβοιωτίας κ. Κουτσοπέταλος τοῦ ἔκαμε, διέψευσε τὴν πληροφορίαν αὐτήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν συνάδελφον τὸν ἐκ Φθιωτιδοφωκίδος νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀλήθειαν καθότι πιστεύω ὅτι εἶναι πάντα καλῆς πίστεως ἄνθρωπος καὶ ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐτέλει ἐν πλήρει ἀγνοίᾳ τῶν διαπραχθέντων τὰ ὁποῖα ἔχουν τοιαύτην ἔκτασιν ὥστε καὶ ὁ κακοπιστώτερος τῶν συναδέλφων δὲν δύναται νὰ τὰ ἀγνοήσῃ. Αὐτὸ πρῶτον ἤθελα νὰ θίξω καὶ δεύτερον νὰ προκαλέσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ὥστε τὰ ληφθησόμενα μέτρα πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως νὰ εἶναι.....

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρατε εἶναι ἀναληθῆ. Μόλις ἐγύρισα ἀπὸ τὸ χωριό σας. Ἡ ληστοσυμμορία τοῦ Μπελῆ τρομοκρατεῖ τὴν περιφέρειαν. Συνεπῶς δὲν λέτε τὴν ἀλήθειαν.

§44ΕΤΕΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σᾶς διαψεύδω.

§45ΤΡΙΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐμάθατε ὅτι ἐγένετο ἡ κηδεία 7 ἀνθρώπων φονευθέντων ὑπὸ τῆς συμμορίας Μπελῆ; Πῶς ἐκεῖνα τὰ λησμονεῖτε καὶ κατηγορεῖτε τὴν δεξιάν;

§46Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ὅποιος θέλει καταλαμβάνει τὸ βῆμα καὶ μᾶς λέγει παραμύθια.

§47Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κατέρχομαι τοῦ βήματος μὲ τὴν ἐλπίδα, τοὐλάχιστον τὴν φορὰν αὐτήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀστερίου ἔχει τὸν λόγον.

§49Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φθιωτιδοφωκίδος συνάδελφος ἀνέφερεν ὅτι ἐγὼ διέστρεψα τὰ γεγονότα. Ἐγὼ δὲν διέστρεψα ἀπολύτως τίποτε, ἀλλὰ εἰς τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν παρέσχεν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Κουτσοπέταλος......

§50Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν εἶπε ὅτι διεστρέψατε τὰ γεγονότα. Τουναντίον, εἶπε διὰ τὴν καλήν σας πίστιν καὶ ὅτι ἐσφαλμένως ἐπληροφορήθητε.

§51Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἔχω λοιπὸν τὴν γνώμην ὅτι ἐὰν πρόκειται νὰ ἀχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ συζήτησις αὐτή, ὁ κ. συνάδελφος θὰ πρέπει νὰ προκαλέσῃ καὶ βεβαίωσιν τῶν γεγονότων ἐκ μέρους τῶν Ἀρχῶν. Ὁ κ. Μαλαμίδας εἶπεν ὅτι πρόκειται περὶ 70 τραυματιῶν ὁ δὲ κ. Δεδούσης, ὁ ὁποῖος ἐπέστρεψεν πρὸ 2 ἡμερῶν ἐκ Λαμίας βεβαιώνει ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀνακριβῆ.

§52Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ὅταν ἤμουν εἰς Λαμίαν καὶ εἴδομεν τὴν θλιβερὰν κουστωδίαν τῶν 35 τραυματιῶν μεταφερομένων ὑπὸ 3 αὐτοκινήτων τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, κατὰ τὴν θλιβερὰν ἐκείνην στιγμήν, παρίστατο καὶ ὁ ἐκ Λεβαδείας συνάδελφος κ. Κουτσοπέταλος.

§53Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Δὲν παρέχει καμμίαν ἐπισημότητα αὐτὸ· ἐὰν αὐτοὶ ἐτραυματίσθησαν εἰς μίαν μάχην ἀπὸ ἕνα ἀπόσπασμα; Πῶς τὸ θεωρεῖτε αὐτό.

§54Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Φαντάζομαι ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ὁ ὁποῖος νὰ ἀμφισβητήσῃ μίαν τόσην κλασσικὴν ἀλήθειαν.

§55Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἕνας βουλευτὴς πρέπει νὰ φέρῃ βεβαίωσιν τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν; νὰ πάρῃ πιστοποιητικὸν ἀπὸ τὸν Ἀστυνομικὸν Σταθμάρχην;

§56Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ συζητοῦμε ἐπὶ τῇ βάσει πληροφοριῶν τὰς ὁποίας παρέχει ὁ οἱοσδήποτε βουλευτής.

§57Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐὰν ἡ ὑπηρεσία, δηλαδὴ ὁ Νομάρχης καὶ ἡ Ἀσφάλεια δὲν ἀνακοινώσουν ἐγκαίρως τὰ γεγονότα, αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ὑπηρεσίας.

§58Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει σήμερον ἔκθεσις εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας τὴν ὁποίαν θὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: Ποῖος μᾶς ἐξασφαλίζει ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐτραυματίσθησαν δὲν εἶναι οἱ σύντροφοι τοῦ Μπελῆ, οἱ ὁποῖοι τρομοκρατοῦν ἀπὸ δύο μηνῶν ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν τῆς Φθιωτιδοφωκίδος, τοῦ Μπελῆ ὁ ὁποῖος κατέλαβεν Ἀστυνομικοὺς Σταθμοὺς καὶ τελευταίως εἰς μίαν ἐνέδραν ἐφόνευσε 7 ἄτομα; Ὁ Μπελῆς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἐτρομοκράτει τὴν περιφέρειαν καὶ ἐπὶ ἓν ἔτος συνετηρεῖτο τῇ ἀνοχῇ τοῦ πρώην Διοικητοῦ Χωροφυλακῆς Λαμίας. Ὅταν ἦλθεν ὁ νέος Διοικητὴς ἀνέστειλε ὅλα τὰ μέτρα.

§59Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κατὰ τίνος ἐστράφη;

§60Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ἔτους ὁ τότε Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς εἶχε λάβει ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς ἐξόντωσιν τῶν συμμοριῶν Μπελῆ καὶ Ψωμᾶ αἱ ὁποῖαι ἐλυμαίνοντο τὴν περιφέρειαν τῆς Φθιωτιδοφωκίδος. Δυστυχῶς ὁ νέος Διοικητής, ἀνέστειλεν ὅλα τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ ἠνέχθη ἐπὶ ἓν ἔτος ὁλόκληρον νὰ ὑπάρχουν καὶ νὰ συντηροῦνται αἱ 2 αὐταὶ συμμορίαι αἱ ὁποῖαι τότε ἀπετέλουν τὸν πυρῆνα καὶ αἱ ὁποῖαι κατώρθωσαν νὰ ἐπικρατήσουν καὶ νὰ ἐξαπολύσουν τὴν τρομοκρατίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις καὶ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἐρωτῶ: Ἀπὸ δύο μηνῶν ἠκούσθη ποτὲ ὅτι εἰς τὴν Φθιώτιδα ὑπῆρξε γεγονὸς τὸ ὁποῖον νὰ βαρύνῃ αὐτὰς τὰς 2 συμμορίας; Ἀλλὰ πρὸ δύο μηνῶν ὁ Μπελῆς καὶ Ψωμᾶς ἐξακολουθοῦν νὰ τρομοκρατοῦν, νὰ καταλαμβάνουν ἀστυνομικοὺς σταθμούς, νὰ καταλαμβάνουν χωρία καὶ νὰ καταστρέφουν τὰ πάντα.

§61ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Δεξιᾶς, ἀποτεινόμενος πρὸς τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀριστερᾶς). Διατί σᾶς συγχίζουν οἱ φόνοι τῶν ἀποσπασμάτων;

§62Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ὅλοι οἱ φόνοι μᾶς συγχίζουν, κύριε συνάδελφε.

§63Ν. ΑΒΡΑΑΜ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ποῖος ἐφόνευσεν τοὺς 7 ἀξιωματικοὺς καὶ τοὺς χωροφύλακας τοὺς ὁποίους ἐκήδευσεν ὁλόκληρος Λαός;

§64Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ὁ Μπελῆς κ. συνάδελφε.

§65Ν. ΑΒΡΑΑΜ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Τότε διατὶ ὁμιλεῖτε περὶ τῆς τρομοκρατίας τῆς Δεξιᾶς;

§66Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς δὲν προσήλθομεν ὑπερασπισταὶ οὔτε τοῦ Βουρλάκη οὔτε οἱουδήποτε ἄλλου.

§67Χ. ΛΑΔΑΣ. Σύμφωνοι.

§68Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἡμεῖς φρονοῦμεν ὅτι πρέπει τὸ Κράτος νὰ πατάξῃ καὶ τὰς μὲν καὶ τὰς δὲ συμμορίας. (Χειροκροτήματα). Ἀλλ’ ὅπως σᾶς εἶπον καὶ πρὸ ἡμερῶν μὴ λησμονῆτε ὅτι ὁ Βουρλάκης καὶ αἱ ἐθνικαὶ ὁμάδες εἶναι ὁ καρπὸς μιᾶς καταστάσεως.

§69ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κάκιστος καρπός.

§70Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἀλλὰ μὴν λησμονῆτε ὅτι ἐὰν δὲν ὑπῆρχον αἱ ἐθνικαὶ αὐταὶ ὁμάδες ὁ Μπελῆς θὰ ἐτρομοκράτει ὅλην τὴν περιοχήν. Δὲν εἶναι καιρὸς νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ τοιούτων πραγμάτων, ἀλλὰ εἶναι καιρὸς νὰ σκεφθῶμεν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παγιώσωμεν τὴν Δημοσίαν Τάξιν ἡ ὁποία κινδυνεύει νὰ καταστρέψῃ τὴν χώραν. Θέλω ὅμως νὰ πιστέψῃ ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ἐγὼ οὔτε διέστρεψα οὔτε κακῶς ἐπληροφορήθην τὰ γεγονότα.

§71Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Σᾶς λέγω ὅτι δὲν τὰ ἐπληροφορήθητε καλῶς.

§72Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι καλῶς τὰ ἐπληροφορήθην, διότι ἴσως αὐτοὶ νὰ ἦσαν οἱ νυκτερινοὶ σύντροφοι τοῦ Μπελῆ.

§73Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε. Νομίζω ἔγινεν, ὅτι ἔγινεν, ἀλλὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ εἰς τὸ μέλλον διότι δὲν εἶναι πρέπον αὐτὸ ποὺ ἔγινεν ἀπόψε. Ἔχομεν μίαν ἐπερώτησιν ἐκκρεμῆ, ἔχομεν δευτέραν ἐκκρεμῆ διὰ τὰ καπνὰ καὶ ἐπαναφέρομεν σήμερον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τὴν πρώτην ἐκ τῶν δύο. Διὰ ποῖον λόγον νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ πρόταξις κάθε ἡμέραν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως; Εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ δὲν ἀπορρέουν ἀλλ’ οὔτε ἐκ τῆς ὀφειλομένης πρὸς τὴν Βουλὴν πειθαρχίας καὶ τάξεως. Νομίζω ὅτι τὸ σημερινὸν πρέπει νὰ μᾶς γίνῃ μάθημα διὰ νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωνται εἰς τὸ μέλλον παρόμοιαι ἀταξίαι.

§74Χ. ΛΑΔΑΣ. Δάσκαλε ποὺ δίδασκες καὶ νόμο δὲν ἐκράτεις.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις θεωρεῖται περατωθεῖσα.

§76Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Φθιώτιδος ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα καὶ διετύπωσε μίαν κατηγορίαν ὅτι ἡ Δεξιὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία προκαλεῖ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα.

§77Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§78Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἐπιτρέψατε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. βουλευτὴς δὲν μπορεῖ νὰ μείνῃ ἡ Βουλὴ μὲ τὴν ἐντύπωσιν τὴν ὁποίαν ἀφήνει ἡ ὁμιλία του. Θὰ πρέπει νὰ λάβῃ τὸν λόγον καὶ εἷς ἄλλος βουλευτὴς ἐκ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος διὰ νὰ εἴπῃ τί ἐγένετο. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφίσωμεν τὴν ἐντύπωσιν αὐτὴν ἡ ὁποία προεκλήθη ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. συναδέλφου, διότι διὰ πρώτην φορὰν ἀκούεται ὅτι ἡ Δεξιὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία τρομοκρατεῖ. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τροφοδοτοῦμεν τὰ σχόλια τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀριστεροῦ τύπου καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Εἶναι μία πλάνη αὐτὸ καὶ ἀπὸ ἐδῶ προέρχεται ὅ,τι προέρχεται, καὶ βλέπομεν σήμερον μίαν ἀναστάτωσιν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, διότι τὸ Κ. Κ. εἶχεν μίαν συνάντησιν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπανέλαβεν ὅτι αὐτὸ κάνει τὸν ἀγῶνα καὶ ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ τὸν ἀγῶνα. Ὁ κ. συνάδελφος ὅμως διαφωνεῖ καὶ λέγει ὅτι ἡ Δεξιὰ τρομοκρατεῖ.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Δαρβέρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κτηνοτρόφων Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων διὰ δημοσιευθέντα νόμον «περὶ ὀργανισμοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας» καὶ ζητούντων ἵδρυσιν αὐτοτελοῦς κτηνοτροφικῆς ὑπηρεσίας.

§80Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Συνιστῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ λάβῃ μέριμναν ὑπὲρ τῶν κτηνοτρόφων. Ὑποθέτω ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συστάσεων τῶν ἰδιαιτέρων ποὺ τοῦ ἐκάμαμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἀσφαλῶς θὰ μεριμνήσῃ ὥστε τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν κτηνοτροφίαν, νὰ διευθετηθοῦν κατὰ τὸν δυνατὸν καλύτερον τρόπον.

§81Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ σοβαρὸν ζήτημα διὰ τὴν Θεσσαλονίκην. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἔχω ζητήσει σχετικὰς πληροφορίας παρὰ τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν τῆς Μακεδονίας καὶ θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. βουλευτὰς τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ κάμουν ὀλίγην ὑπομονὴν ἕως ὅτου λάβω τὰς αἰτηθείσας πληροφορίας, ὁπότε θὰ ρυθμίσω ὁριστικῶς τὸ ζήτημα. Σχετικῶς μὲ τὴν βοσκὴν τῶν αἰγοπροβάτων θὰ λάβω ὡρισμένα προσωρινὰ μέτρα εἰς τὰς περιφερείας ὅπου δὲν πρόκειται νὰ γίνουν ἀναδασώσεις. Πάντως ὅπου γίνονται ἀναδασώσεις καὶ ὑπάρχουν καμμένα δάση εἶναι ἀπηγορευμένη ἡ αἰγοβοσκή.

§82Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιτρέψατε εἰς μερικὰς περιφερείας τὴν αἰγοβοσκήν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐπιτρέψητε καὶ εἰς τὴν Ἀρκαδίαν ὅπου ὑπάρχει ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς αἰγῶν. Εἰς τὰ μέρη αὐτὰ οὔτε ἀναδασώσεις πρόκειται νὰ γίνουν οὔτε καμμένα δάση ὑπάρχουν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Σφαέλλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ἐκθέτοντος τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἑλλάδος».

§84Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ὅταν ἐνεγράφημεν εἰς τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, ἡ ὑπόθεσις τοῦ Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἑλλάδος, εὑρίσκετο εἰς δευτέραν φάσιν. Ἤδη ἐμάθομεν ὅτι πρόκειται νὰ παρουσιασθῇ ὑπὸ νέαν μορφὴν καὶ διὰ τοῦτο ἀρκούμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐμμένομεν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, ἐπιφυλασσόμεθα δὲ νὰ ἐκφέρωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐν καιρῷ.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς κεκανονισμένης διὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ὥρας, εἰσερ-

χόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὸν λόγον.

§86Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ διακοπὰς κατὰ τὴν ἀπάντησιν ταύτην εἰς τὴν ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων μου, ἐπερώτησιν, ἐπὶ τοῦ Καπνικοῦ ζητήματος. Τὸ θέμα εἶναι εὐρύ. Τὸ θέμα εἶναι πολύμορφον, τὸ θέμα εἶναι πολυσχιδὲς καὶ πλήρης κατανόησις αὐτοῦ παρὰ τοῦ Σώματος, εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ μὲ διακοπάς. Θὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν ἐπισήμους ἀριθμούς, θὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ἐπισήμους πράξεις καὶ ἐλπίζω ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη ἀντιρρήσεων. Ἀλλὰ ἐὰν ὑπάρξῃ πράγματι τοιαύτη, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ μὲ διαδεχθοῦν εἰς τὸ βῆμα ἂς τὰς ἐκθέσουν καὶ ὑπόσχομαι ὅτι δὲν θὰ διακόψω τὴν ἀγόρευσίν των. Ὄλη ἡ γενομένη συζήτησις ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐπὶ τοῦ Καπνικοῦ ζητήματος εἰς ἕνα κατέληξε συμπέρασμα ὅτι τὸ Καπνικόν μας προϊὸν διέρχεται μίαν κρίσιν. Ἐὰν ἡ κρίσις αὐτὴ εἶναι τόσον μεγάλη ἢ μικροτέρα, ὡς ἐξετέθη, εἶναι ἄλλο ζήτημα. Πάντως ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι τὸ καπνικὸν ζήτημα τῆς Ἑλλάδος αὐτὴν τὴν στιγμὴν παρουσιάζει μίαν ὀξύτητα. Οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέφερον τὴν ὀξύτητα τοῦ Καπνικοῦ ζητήματος, εἶναι ἐξαιρετικαὶ ἀνάγκαι, ἐξαιρετικὰ γεγονότα. Εἶναι ἀφ’ ἑνὸς ἡ μεγάλη συγκέντρωσις εἰς τὰς χεῖρας τῶν Καπνοπαραγωγῶν ἑνὸς ἐξαιρετικοῦ ποσοῦ καπνῶν, προερχομένων ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπὸ τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα ἀφῆκαν οἱ Βούλγαροι ὡς λείαν πολέμου, ἀπὸ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1944 καὶ ἀπὸ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1945 καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἶναι ἡ ἔλλειψις μερικῶν ἀγορῶν ἐμπορικῶν τὰς ὁποίας εἴχομεν πρὸ τοῦ πολέμου, ἡ ἔλλειψις συγκοινωνιακῶν μέσων μεταφορᾶς τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, δημιουργία μιᾶς διαχειρίσεως ὄχι ἐξαιρετικῶς ἐπιτυχοῦς τῶν μέχρι τοῦδε Κυβερνήσεων καὶ κατὰ τέταρτον λόγον ἡ μερικὴ ζήτησις τοῦ προϊόντος εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Διὰ τὸ τελευταῖον τοῦτο ὑπάρχει, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω καὶ ἄλλη μία σχετικὴ σύγχυσις. Θεωρεῖται δηλαδὴ καὶ ἐλέχθη καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ καπνοῦ ἐν Εὐρώπῃ σήμερον εἶναι ἐξαιρετικὰ ὑψηλαὶ καὶ ὅτι ἡ ζήτησις τοῦ καπνοῦ εἶναι μεγάλη. Ἡ σύγχυσις προῆλθε, διότι ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι τὸ καπνικὸν προϊὸν ζητεῖται καὶ αἱ τιμαὶ εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιητικαί, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τοῦ καπνικοῦ προϊόντος τῶν χωρῶν τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς, ὁ δὲ καπνὸς τῶν ἄλλων χωρῶν, δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸν καπνὸν τὸν ἰδικόν μας καὶ μὲ τὸν καπνόν, τὸν λεγόμενον Ἀνατολικόν. Εἶναι καπνός, ὁ ὁποῖος γενικῶς ἐχρησιμοποιεῖτο κατὰ τὴν κατασκευὴν τῶν σιγαρέττων ἀπὸ ὅλους τοὺς καπνεμπορικοὺς οἴκους καὶ ἐχρησιμοποιεῖτο σχεδὸν ἀποκλειστικῶς, διότι πρὸ τοῦ πολέμου ὑπῆρχε ἡ μῖξις τοῦ καπνοῦ τοῦ ἐντοπίου, εἰς τὰς Δυτικὰς ἀγορὰς μετὰ τοῦ Ἀνατολικοῦ τοιούτου. Ἡ ἀνάμιξις δὲ ἦτο ἕνα πρὸς ἕξ (⅙), καὶ ἀνεμιγνύετο μὲ τὸν καπνὸν τὸν ἐκεῖ παραγόμενον, ἀλλὰ οὐδέποτε αὐτὸ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀνεμιγνύετο εἰς τὸν καπνὸν τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς, ἦτο ἀρκετόν, ὥστε νὰ ἀπορροφήσῃ τὰ καπνὰ τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Κατὰ τὸν πόλεμον, δυστυχῶς, ἐλλείψει συγκοινωνίας καὶ λοιπῶν λόγων, ἤρχισεν τὸ ποσοστὸν αὐτὸ νὰ ἐλαττοῦται καὶ ἔφθασε νὰ ἐλαττωθῇ κατὰ τὸν πόλεμον εἰς ἕνα ἐλάχιστον ποσοστόν. Αὐτὴν δὲ τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλοῦμεν, ἐν Εὐρώπῃ, ἡ χρησιμοποίησις τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν εἰς τὰ σιγαρέττα δύναται νὰ θεωρηθῇ μηδαμινή. Ἐν Ἀμερικῇ σχεδὸν κατήντησε νὰ μὴν ὑπάρχῃ διόλου χρῆσις Ἀνατολικῶν καπνῶν καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ εἶναι εἰς 3 μεγάλους Ἀμερικανικοὺς Οἴκους, οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουν πολυτελῆ σιγαρέττα, ἀλλὰ καὶ οἱ Οἶκοι αὐτοὶ ἀναμιγνύοντες τὸν Ἀμερικανικὸν καπνὸν, εἶναι ἀναγκασμένοι νὰ ἔχουν ἀπώλειαν τοῦ συνόλου ἀπὸ τὴν κρίσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν τῶν Ἀνατολικῶν Καπνῶν. Ἐν Ἀμερικῇ αἱ Κυβερνήσεις ἔχουν τὸ λεγόμενον ........ (δὲν ἠκούσθη)........ τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἄνοδον τῆς πωλήσεως τῶν σιγαρέττων πέραν τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις καθώρισε. Καὶ αὐτὸ εἶναι 15 σὲντς ἐπὶ 20 σιγαρέττων. Αὐτὸ δὲν μετεβλήθη οὔτε κατὰ τὸν πόλεμον οὔτε καὶ σήμερον καὶ συνεπῶς ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ τὸ ἴδιον............ (δὲν ἠκούσθη)........ Εἶναι ἀλήθεια διὰ τὰς Ἀμερικανικὰς ἀγοράς, εἶναι ἀπολύτως ἀλήθεια, ἐπίσημος ἀλήθεια, ἀναμφισβήτητος ἀλήθεια ......... (δὲν ἠκούσθη)......... Ἕνεκα αὐτοῦ ἐν Εὐρώπῃ ἤρχισεν ἡ ζήτησις τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν νὰ ἐλαττοῦται καὶ σήμερον εὑρίσκονται εἰς ἓν ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι καθόλου εὐχάριστον διὰ τὰ Ἀνατολικὰ καπνά. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ ὄψις τῶν καπνῶν. Θὰ σᾶς δώσω μερικὰ παραδείγματα διὰ νὰ πεισθῆτε, ὅτι ἡ κρίσις αὐτή, ἡ ὁποία ἐπέρχεται εἰς τὰ καπνά, ἕνεκα αὐτῆς τῆς ἠναγκασμένης ἐλαττώσεως εἰς τὴν..... .... (δὲν ἠκούσθη)......... (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴ ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος). Ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία ἔχει μίαν μεγάλην παραγωγήν, ἔφθασε πέρισυ εἰς τὰ 61 ἑκατομμύρια κιλὰ καὶ ἐφέτος ὑπολογίζεται πολὺ μεγαλύτερον τὸ ποσόν. Ἴσως 80 ἑκατομμύρια κιλά. Ἡ Τουρκία ἠναγκάσθη νὰ κάνῃ παρὰ πολλὰς παραχωρήσεις εἰς τὸ Καπνεμπόριον, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ τοποθετήσῃ τὸν καπνόν της. Αἱ παραχωρήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν εἰς τὸ Καπνεμπόριον, εἶναι αἱ ἑξῆς. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Τουρκία ἐδέσμευσε μερικὰς παραχωρήσεις κρατικάς, τὰς ὁποίας εἶχε κάνει εἰς ξένας Ἑταιρείας. Τὰς ἔκαμε Κρατικὰς καὶ ἀπεζημίωσε τὰς Ἑταιρείας αὐτὰς καὶ τὰς ἀπεζημίωσε μὲ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐδικαιοῦντο νὰ λάβουν, ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν ἐπέτρεψε νὰ ἐξαχθῇ ἐκ Τουρκίας καὶ εἶπεν εἰς ὅλους αὐτούς, δέχομαι ν’ ἀγοράσητε ἀπὸ τὴν Τουρκίαν οἱονδήποτε προϊόν θέλετε, ἀλλ’ ἐξαγωγὴν χρήματος δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπιτρέψω. Καὶ τότε ἠναγκάσθησαν αἱ ξέναι Ἑταιρεῖαι νὰ προέλθουν εἰς ἀγορὰν προϊόντων ἐκ Τουρκίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων τὸ περισσότερον ζητούμενον εἶναι ὁ καπνός. Ὅταν λοιπὸν σήμερον ἕνας ξένος Καπνέμπορος μεταβαίνει εἰς τὴν Τουρκίαν διὰ ν’ ἀγοράσῃ καπνά, δέχεται ἀπὸ τὸ Τουρκικὸν Κράτος ἕνα δῶρον, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει 25% ἐπὶ τοῦ δολλαρίου, δηλαδὴ λέγει ἡ Τουρκία ἐὰν μοῦ δώσῃς ἕνα δολλάριον ἀντὶ νὰ στὸ ὑπολογίσω εἰς 120 γρόσια, ποὺ εἶναι συνήθως, θὰ στὸ ὑπολογίσω μὲ 150 γρόσια......... (δὲν ἠκούσθη)....... εἰς τρόπον ὥστε ἕνας Καπνέμπορος ὁ ὁποῖος ἀγοράζει σήμερον ἐν Τουρκίᾳ τὸν καπνὸν πρὸς ἓν δολλάριον, πραγματικὰ τὸν ἀγοράζει εἰς τὰ 70% τοῦ δολλαρίου. Τὰ 30% εἶναι δῶρον καὶ ἀπὸ τὸ Τουρκικὸν Κράτος καὶ ἀπὸ τὰς ξένας Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν κεφάλαια ἐκεῖ τὰ ὁποῖα εἶναι δεσμευμένα. Βλέπετε λοιπὸν ὅτι ἡ Τουρκία ἀναγκάζεται νὰ κάνῃ πολλὰς παραχωρήσεις, διότι διαβλέπει ὅτι ὑπάρχει κρίσις καὶ ὅτι ἄνευ αὐτῶν τῶν παραχωρήσεων εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξαγάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ Τουρκικὰ καπνά. Ἀλλὰ δὲν ἠρκέσθη εἰς αὐτὸ μόνον ἡ Τουρκία, ἀλλὰ ἔκαμε καὶ ἄλλας παραχωρήσεις εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἠλάττωσε πρῶτον τὸν ἐξαγωγικὸν φόρον καὶ δεύτερον τὸν ἔγγυον φόρον. Σήμερον δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι αἱ παραχωρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμε ἡ Τουρκία διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κρίσιν τοῦ καπνοῦ ........ (δὲν ἠκούσθη) ....... ἀπέναντι τῶν παραχωρήσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμεν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Τὸ ἰδικόν μας τὸ Κράτος δὲν ἔκαμε καμμίαν παραχώρησιν οὔτε φορολογικήν, οὔτε παραχώρησιν εἰς τοὺς παραγωγοὺς σχετιζομένην μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς φορολογίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις ἐν Τουρκίᾳ. Εἰς τὴν Βουλγαρίαν, ἐπαναλαμβάνω δίδω ἐπισήμους πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν, εἰλημμένας ἀπὸ ἐπίσημα πρόσωπα, εὑρισκόμενα ἐκεῖ, τόσον ἑλληνικὰ ὅσον καὶ ξένα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν εὐχαρίστησιν νὰ μᾶς δώσουν τὰς πληροφορίας αὐτάς, ἐν Βουλγαρίᾳ εἶναι ἀκόμη χειρότερα τὰ πράγματα ὑπὸ ἔποψιν κρίσεως. Ἐν Βουλγαρία δὲν ἀγοράζουν αὐτὰ τὰ λεγόμενα ἐκλεκτὰ καπνὰ διότι ........ (δὲν ἠκούσθη) Ἡ Βουλγαρία διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ τοποθετήσῃ τὰ καπνά της, ἔκαμε πολλὰς προσφορὰς εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν ἐμπόριον, προσφορὰς εἰς τὰς ὁποίας δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τιμῆς καπνῶν, ἀλλὰ περὶ δώρου καπνῶν. Κατόρθωσεν ὅμως νὰ καταναλώσῃ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν τοῦ καπνοῦ της ........... (δὲν ἠκούσθη)...... διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται μιὰ ψευδὴς ἰδέα ὅτι δυνάμεθα τὸν καπνὸν τὸν Ἑλληνικὸν νὰ τὸν τοποθετήσωμεν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ὅταν θέλομεν, ἀρκεῖ μόνον νὰ ὑπάρξουν αἱ α ἢ β προϋποθέσεις. Ὁ Ἑλληνικὸς καπνὸς διατρέχει μίαν μεγάλην κρίσιν .... .... (δὲν ἠκούσθη)........ Θὰ μοῦ εἴπητε πῶς ἐδημιουργήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα μιὰ τοιαύτη ἰδέα ὅτι τὰ καπνὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔχουν μίαν καλὴν τιμὴν καὶ μίαν καλὴν ζήτησιν. Κατὰ τὴν γνώμην μου δύο εἶναι οἱ λόγοι, ἀφ’ ἑνὸς ἡ ἄγνοια καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ ψεῦδος. Ἡ ἄγνοια εἶναι ἀπὸ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πολυπραγμονοῦν καὶ τὰ ὁποῖα νομίζουν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχουν μερικὰς γνώσεις σχετικὰς μὲ τὸ καπνεμπόριον ἢ τὸν καπνόν, ὅτι δύνανται νὰ ὁμιλοῦν περὶ αὐτοῦ, ὅτι δύνανται νὰ δίδουν πληροφορίας, ὅτι δύνανται νὰ μεταφέρουν ὅσα ἤκουσαν καὶ οὕτω ἐδημιουργήθη μία γνώμη ὅτι ὑπάρχει ζήτησις ἐν Εὐρώπῃ ἀνατολικῶν καπνῶν. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ λέγουν τοῦτο μὲ τὴν πρόθεσιν διὰ νὰ κάμουν κακόν. Δι’ αὐτὸ ὡμίλησα περὶ ἀγνοίας. Ταξιδεύει ἕνας κύριος καὶ μάλιστα ὑπάλληλος τῆς Κυβερνήσεως........ (δὲν ἠκούσθη)...... οἱ ὁποῖοι νὰ ἠρώτησαν ἕνα οἶκον ποίαν τιμὴν δίδει διὰ τὰ ἀνατολικὰ καπνά. Καὶ μεταφέρουν μίαν ἀλήθειαν, ἀλλὰ δὲν ἐσκέφθησαν τὶ ἀγοράζεται, ποία εἶναι ἡ ποσότης τοῦ καπνοῦ, τὴν ὁποίαν ἀγοράζουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὶ ἀγοράζεται ἐν συνόλῳ ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ καπνά. Αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ ὁποῖοι δίδουν τὰς καλὰς τιμάς........ (δὲν ἠκούσθη). Καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι........ (δὲν ἠκούσθη)...... Αὐτοὶ δὲν ἠρώτησαν ποτὲ πόσα εἶναι τὰ ζητούμενα ἀπὸ τοὺς διαφόρους Οἴκους οἱ ὁποῖοι δίδουν καλὰς τιμάς. Ἐὰν ἠρώτων, θὰ ἔβλεπον ὁ εἷς ζητεῖ 100 τόννους, ὁ ἄλλος 150, ὁ ἄλλος 200 καὶ ὅλα αὐτὰ μαζὶ δὲν κάμουν οὔτε 2–3 χιλ. τόν. ἐνῷ ἡμεῖς ἔχομεν ἀνάγκην ἐξαγωγῆς 45 χιλ. τόννων. Ὅταν ἡμεῖς εὑρισκώμεθα πρὸ αὐτῆς τῆς ἀνάγκης τῆς καταναλώσεως τόσον μεγάλου ποσοῦ καπνῶν, τὸ νὰ λέγῃ κανεὶς σήμερον ὅτι ὑπάρχουν Οἶκοι ἐν Εὐρώπῃ οἱ ὁποῖοι δίδουν καλὰς τιμάς, λέγει κάτι τι τὸ ὁποῖον ὄχι ἐκ προκαταλήψεως ἢ ἐξ ἰδιοτελείας διαδίδεται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὸ εἶναι ἡ ἄγνοια. Πλησίον εἰς τὴν ἄγνοιαν ὑπάρχει καὶ τὸ ψεῦδος. Τὸ ψεῦδος πρέπει νὰ ὑπολογίσῃ ὅτι εἶναι συναφὲς ὀλίγον μὲ τὸ ἐπάγγελμα τὸ ἐμπορικόν, εἶναι ἡ λεγομένη μπλόφα ἡ ὁποία παίζει σπουδαῖον ρόλον. Ἀλλὰ τὸ ψεῦδος δὲν διαδίδεται ἀπὸ ὅλον τὸν καπνεμπορικὸν κόσμον. Ὑπάρχει καπνεμπορικὸς κόσμος ὁ ὁποῖος εἶναι τίμιος, εὐθύς, πατριώτης, ἐργαζόμενος τίμια, ὑποστηρίζων τὸ ἐμπόριον καὶ αὐτὸς περιήγαγε τὸ ἐμπόριον εἰς μίαν περιωπήν, διότι εἶναι ὁ κόσμος ὁ ὁποῖος τὸ ἔλαβεν εἰς τὰ 1922 εἰς τὰ 20 ἑκατ. κιλὰ καὶ ἔφθασε τὴν κατανάλωσιν αὐτοῦ εἰς τὰ 45 ἑκατ. κιλὰ. Ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα ποτὲ νὰ εἴπωμεν ὅτι εἰς ἕνα τόσον μεγάλον Σῶμα, ὅπως τὸ καπνεμπορικόν, ὅτι ὅλος ὁ καπνεμπορικὸς κόσμος εἶναι καλός. Ὑπάρχει τὸ κακὸν στοιχεῖον ὅπως ὑπάρχει καὶ εἰς ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα. Τὸ κακὸν αὐτὸ στοιχεῖον, δυστυχῶς, αὐτὴν τὴν στιγμὴν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ἐπισήμως ἀπὸ τοῦ βήματος ὅτι παρεκτρέπεται ἀπολύτως ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ἐθνικήν, διότι ὤθησε τόσον πολὺ τὸ ἀτομικὸν συμφέρον ὥστε ἐνεφάνισε μίαν καπνικὴν ἀγορὰν ἡ ὁποία ἦτο ψευδής, πλαστή, ἀναληθής. Ἔδωκε δηλαδὴ τιμὰς εἰς τοὺς παραγωγοὺς αἱ ὁποῖαι δὲν ἀντιπροσωπεύουν ὄχι μόνον τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ πωλήσῃ καὶ δύναται νὰ πωλήσῃ, ἀλλ’ οὔτε εἰς τιμὴν ἡ ὁποία προσεγγίζει πρὸς αὐτήν. Διατὶ ἔπραξε τοῦτο; Διότι δὲν εἶχε....... (δὲν ἠκούσθη) Θὰ μοῦ εἴπητε, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό; Ναί. Εἶναι αὐτὸ τὸ δυστύχημα διὰ τοὺς παραγωγούς. Ὅταν ἔλθῃ εἷς ἔμπορος καὶ δώσῃ μίαν τιμήν, ἡ τιμὴ αὐτὴ εἰς ὅλο τὸ χωρίον θὰ μεταβληθῇ εἰς μίαν περίοπτον προσφορὰν καὶ ὅλοι οἱ χωρικοὶ θὰ εἴπουν ὅτι σήμερον ἔχομεν μίαν τιμὴν Α. Ὅταν δὲ γίνῃ αὐτό, ὁ ἐρχόμενος κατόπιν νὰ ἀγοράσῃ θὰ εἴπῃ ὅτι αἱ τιμαὶ εἶναι μεγαλύτεραι καὶ οὕτω κατορθώνουν νὰ ἀποκομίσουν ἕνα πολὺ μεγάλο μέρος τοῦ καλοῦ ἐμπορίου ὥστε νὰ πιστευθῇ ἀπὸ τὸν παραγωγὸν ὅτι αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἶναι ἀναληθεῖς........ (δὲν ἠκούσθη)..... Τώρα τὸ ψεῦδος αὐτὸ συνεπληρώθη καὶ ἀπὸ μίαν πολιτικὴν παράταξιν. Ὀφείλει νὰ λεχθῇ ὅτι....... (δὲν ἠκούσθη).... καὶ τὴν τρομοκρατίαν καὶ εἰς τὸ οἰκονομικὸν ἔδαφος καὶ πρὸς τοῦτο ἐξέλεξε τὴν Βόρειον Ἑλλάδα..... (δὲν ἠκούσθη).... ἂν στείλωμεν μερικοὺς ἐκ τῶν ἰδικῶν μας εἰς τὰ διάφορα χωρία καὶ δώσουν τιμὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑψηλαί, θὰ σταματήσῃ τὸ ἐμπόριον διότι κανεὶς κατόπιν δὲν θὰ δίδῃ τὸ προϊόν του εἰς τὸ καλὸν ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται παρὰ νὰ δώσῃ μίαν καλὴν τιμὴν καὶ αὐτὸ τὸ μέσον, δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα περισσότερον ἐπέτυχον. Εὑρέθημεν, λοιπόν, εἰς μίαν στιγμὴν εἰς μίαν ἀδυναμίαν, ὡς Κυβέρνησις, νὰ ἀντιπαλαίσωμεν πρὸς τὴν ἄγνοιαν, πρὸς τὸ ψεῦδος, πρὸς τὴν ἰδιοτέλειαν καὶ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα εἴχομεν εἰς τὰς χεῖρας μας δὲν ἦσαν ἀποτελεσματικά. Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ νικηθοῦν ἀντίπαλοι οἱ ὁποῖοι προσέφεραν ὅρους καλυτέρους ἐκείνων τοὺς ὁποίους.... ..... (δὲν ἠκούσθη)......... Ἡ τοιαύτη ἐνέργεια ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ λεχθῇ ἐθνική, ἐν πολλοῖς, ἐδαμάσθη. Ἐκαλέσαμεν τὸ μικρὸν καπνεμπόριον, τὸ ὁποῖον εἶχε λάβει χρήματα..... (δὲν ἠκούσθη). Ἔχετε Οἴκους εἰς τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ τὸ δώσετε; Ἔχετε τοιαύτας παραγγελίας ἀπὸ τὴν Εὐρώπην, ἔχετε τοιαύτας τιμὰς αἱ ὁποῖαι ἐζητήθησαν ἀπὸ τὸ Ἐξωτερικόν; Καὶ ὅταν εἴπωμεν αὐτό, ἐτράπησαν εἰς φυγήν. Εἴπομεν εἰς αὐτούς· μὴ ἐξακολουθήσετε διαδίδοντες συκοφαντίας, πρόκειται περὶ ἐθνικῆς συκοφαντίας καὶ ἂν συκοφαντήσετε τὸν καπνόν, συκοφαντεῖτε αὐτὴν τὴν Ἑλλάδα.

§87Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶχον πάρει δάνεια αὐτοί;

§88Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἐπειδὴ ἡ γλῶσσα αὐτὴ ἦτο τραχεῖα..... (δὲν ἠκούσθη)....... ἐκεῖνο ποὺ εἶπε ὁ πρὸ ὀλίγου διακόψας με, ἐκαλέσαμε τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ εἴπομεν εἰς αὐτήν. Θὰ καλέσετε ὅλους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὰ δάνεια καὶ θὰ ἐξελέγξετε ποίας ποσότητας ἐξήγαγον ἀπέναντι τῶν ποσῶν τὰ ὁποῖα ἔλαβον καὶ ἐὰν..... (δὲν ἠκούσθη)..... ἀποστείλῃ εἰς ἐξωτερικόν, τότε ἔχει καλῶς ἀλλὰ ἐὰν τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθὲς θὰ τοὺς εἴπητε ὅτι θὰ φθάσωμεν μέχρις ἐκτελέσεων διὰ νὰ...... (δὲν ἠκούσθη)...... Διότι ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὑπάρχει καὶ εἷς ἄλλος λόγος σπουδαῖος. Οἱ κύριοι αὐτοὶ εἶχον ἀγοράσει καπνὰ προηγουμένως εἰς μικρὰς τιμὰς καὶ ἤθελον νὰ κάμουν τὸ λεγόμενον «στήσιμο», δηλαδὴ ἀγοράζοντες εἰς μεγαλυτέρας τιμὰς καὶ λέγοντες ὅτι ἡμεῖς ζημιούμεθα διότι ἔχομεν μίαν τιμὴν ἡ ὁποία εἶναι... .... (δὲν ἠκούσθη).... Ἀλλὰ τότε τοὺς εἶπον ὅτι δὲν δύνασθε νὰ βασίζεσθε ἐπὶ μιᾶς ψευδοῦς τιμῆς τὴν ὁποίαν ἐλάβατε εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ὅτι ἂν πραγματικῶς ἐξακολουθήσετε οὕτω πως ἔχετε νὰ ἀντιμετωπίσετε δύο κακὰ διὰ σᾶς. Ἢ νὰ κατάσχωμεν τὰ καπνὰ καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος νά.......(δὲν ἠκούσθη)......Αὐτὸ μόλις ἐγένετο, ἐσταμάτησεν ὅλην αὐτὴν τὴν ἄνοδον τῶν τιμῶν ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπερισκέπτως ἂν μὴ κακοήθως. Αὐταί, κύριοι, εἶναι αἱ γενικαὶ γραμμαί, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα εἰς ὑμᾶς διὰ νὰ σᾶς εἴπω ποὺ εὑρισκόμεθα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν μας καὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποία ἦτο ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἂν ἦτο ὀρθὴ σχετικῶς μὲ τὴν διεθνῆ κατάστασιν τοῦ καπνοῦ. Ποία ἦτο ἡ κατάστασις τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν κατ’ Ἀπρίλιον τοῦ ἔτους αὐτοῦ; Δύο Κυβερνήσεις εἶχον καταγίνει μὲ τὰ τοῦ καπνοῦ. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Βούλγαρη, ἔχουσα ὡς οἰκονομικὸν σύμβουλον τὸν κ. Βαρβαρέσον, καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων. Ἡ μία τῶν Κυβερνήσεων τούτων ἐδημοσίευσεν ἕνα ἀναγκαστικὸν νόμον διὰ τοῦ ὁποίου καθώριζε καὶ τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ πωληθῇ ὁ καπνὸς αὐτός, καθώρισε δὲ ταύτην εἰς 4,5 φορὰς μεγαλυτέραν τῆς τιμῆς τοῦ 1939. Ὁ κ. Βαρβαρέσος ἐδημοσίευσε τὸν νόμον αὐτὸν κατὰ τὰ τέλη Σεπτεμβρίου τοῦ 1945 καθ’ ἣν ὥραν ἡ νομισματικὴ ἀστάθεια τοῦ τόπου ἦτο πλέον καταφανής. Φυσικόν, ἑπομένως, ἦτο αὐτὸ νὰ εἶναι ἕνα δῶρον ἄδωρον. Ἀλλὰ δὲν λέγω αὐτὸ δι’ αὐτό, τὸ λέγω διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖον μηχανισμὸν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις ἡμῶν ἠκολούθησαν σχετικῶς. Ὁ κ. Βαρβαρέσος ὅταν εἶχεν ὁρίσει τὴν τιμὴν τῆς ἀσφαλείας εἰς 4,5 φορὰς ἐπάνω ἀπὸ τὴν προπολεμικὴν ἐγνώριζεν ὅτι ἂν ὁ χωρικὸς δὲν εὕρισκε νὰ πωλήσῃ τὰ καπνὰ εἰς τὸ καπνεμπόριον, τὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ; Τὸ νὰ ὁρίζῃ κανεὶς μίαν τιμὴν εἶναι εὔκολον, ἀλλὰ τὶ τὸν ὠφελεῖ ἡ τιμὴ αὐτὴ τὸν παραγωγόν. Ἐρωτᾶται. Ὁ κ. Βαρβαρέσος, ἐσκέφθη ὅτι, βέβαια, ἐὰν θέλῃ νὰ κάμῃ κάτι καλὸ πρέπει νὰ εὕρῃ ἕνα ἄλλον ἀγοραστὴν ἂν δὲν εἶναι ὁ ἔμπορος ποῖος θὰ εἶναι αὐτός; Οἱ Συνεταιρισμοὶ καί, ἀκόμη, καὶ οἱ καπνέμποροι, τοὺς ὁποίους δυνάμεθα ἐν ἀνάγκῃ νὰ μεταχειρισθῶμεν, ὅταν δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς σκοποὺς αὐτούς. Κατόπιν ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Σοφούλη, ἡ ὁποία κατὰ τὸν Μάρτιον τοῦ ἔτους αὐτοῦ ἐδημοσίευσεν ἕτερον νόμον, τὸν νόμον 1053, διὰ τοῦ ὁποίου καὶ αὐτὴ προσεπάθει νὰ ὑποβοηθήσῃ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ καπνοῦ. Ὁ νόμος τῆς Κυβερνήσεως Σοφούλη, ἀπὸ τὸν νόμον τῆς Κυβερνήσεως Βούλγαρη δὲν διαφέρει κατὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον κατὰ ἕνα σημεῖον. Εἶπον προηγουμένως ὅτι ὁ κ. Βαρβαρέσος ἤθελε νὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ τοὺς καπνεμπόρους ἐν ἀνάγκῃ διὰ τῆς ἑξῆς διατάξεως: «Τὴν συγκέντρωσιν, ἐπεξεργασίαν καὶ συντήρησιν....... (ἀναγινώσκει)......». Ὁ νόμος τῆς 5ης Μαρτίου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων κατὰ τοῦτο διαφέρει μόνον ἀπὸ τὸν νόμον τοῦ κ. Βαρβαρέσου, ὅτι ἀπήλειψε τὴν διάταξιν περὶ καπνεμπόρων. Δι’ αὐτὸ λέγω ἐφάνη περίεργον εἰς ἐμὲ πῶς ὁ τότε Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπεν προχθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι διὰ τοῦ νόμου τούτου ἐπρόκειτο νὰ χρησιμοποιήσῃ τοὺς καπνεμπόρους.

§89Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀφοῦ εἶμαι ὁ πατὴρ τοῦ νόμου, μοῦ φαίνεται ὅτι δὲν τὸν ἔχετε διαβάσει τὸν νόμον 1053, διότι καθορίζει σαφῶς ὅτι, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας θὰ καθορίσουν τὸν τρόπον τῆς συγκεντρώσεως κτλ. προτιμωμένων τῶν συνεταιρισμῶν. Εἶναι, λοιπόν, ἀποκλειστικὸν δικαίωμα, ἀρύονται ἐκ τοῦ νόμου ἀποκλειστικὸν δικαίωμα, νὰ χρησιμοποιήσουν τοὺς πάντας διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§90Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Βέβαια αὐτὸ ὑπάρχει εἰς τὸν νόμον τοῦ κ. Σοφούλη ἀναμφισβητήτως, ἀλλὰ ὅταν ὑπάρχει ἐν τῷ νόμῳ τοῦ κ. Βαρβαρέσου ρητὴ διάταξις περὶ καπνεμπόρων, ἡ ὁποία δὲν ἐπαναλαμβάνεται εἰς τὸν νόμον τοῦ κ. Βοραζάνη, ἀσφαλῶς τοῦτο ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀντελήφθην. Οἱ δύο νόμοι, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ταὐτόσημοι, δὲν διαφέρουν κατὰ τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον κατὰ τὴν διάταξιν αὐτήν.

§91Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ νόμος ἔχει καὶ δύο ἄλλα σημεῖα. Τὸ πρῶτον ἀναφέρει τιμὴν ἀσφαλείας καὶ τὸ δεύτερον, δὲν ἀναμένει τὴν σύστασιν τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ νὰ λειτουργήσῃ, ἀλλὰ ἀναθέτει τὴν λειτουργίαν εἰς πενταμελῆ ἐπιτροπήν, ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Γεωργίας καὶ ἀπὸ δύο ἀντιπροσώπους τῆς Πανελληνίου Συνεμοσπονδίας ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Παρέχει, λοιπόν, τὴν δυνατότητα νὰ λειτουργήσῃ ἀμέσως, παρέχει τὴν δυνατότητα εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Γεωργίας διὰ ἀποφάσεώς των ἑκάστοτε, ἀναλόγως τῶν παρουσιαζομένων ἀναγκῶν, νὰ ρυθμίζουν τὰ πράγματα δηλαδὴ ἐν ἄλλαις λέξεσιν παρέχει ἀπόλυτα, ἂν θέλετε νὰ χρησιμοποιήσω τὴν λέξιν ἡ ὁποία εἶναι ἀντιπαθὴς σήμερον, δικαιώματα εἰς τοὺς δύο Ὑπουργοὺς νὰ ρυθμίζουν τὰ ζητήματα κατὰ τὰς ἀνάγκας, τὰς παρουσιαζομένας ἑκάστοτε. Διότι ὁμολογουμένως τὸ ζήτημα παρουσιάζει πολλὰς δυσχερείας καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κινηθοῦν ἐκεῖνοι, ποὺ θὰ ἐχειρίζοντο τὸ ζήτημα ὑπευθύνως εἰς πλαίσια πάγια ἐκ τῶν προτέρων διὰ νόμου καθωρισμένα. Τὸ ὅτι δὲν θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο οἱ καπνέμποροι τὸ ἐγνώριζαν καὶ οἱ συνεταιρισμοὶ καὶ οἱ καπνέμποροι, εἰς σᾶς δὲ προσωπικῶς προσεφέρθην νὰ σᾶς ἐνημερώσω διὰ νὰ σᾶς εἴπω διατὶ ἐπήραμεν τὴν ἐξουσιοδότησιν αὐτὴν ἐκ τοῦ νόμου νὰ χειρισθῶμεν οἱ δύο Ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Γεωργίας, τὰ ζητήματα καθ’ ὃν τρόπον σᾶς ἔχω ἐξηγήσει.

§92Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Εἴμεθα ὅλοι νομοθέται καὶ γνωρίζομεν πῶς γίνονται οἱ νόμοι. Βεβαίως ἂν δὲν ὑπῆρχεν ἡ προηγουμένη διάταξις ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν ἰδικόν σας νόμον διὰ τοὺς καπνεμπόρους, ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι δι’ αὐτὸ γίνεται ὁ νόμος. Τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει πολλὴν ἀξίαν, διότι δὲν ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο, ἤθελον νὰ εἴπω κατὰ τὶ διαφέρουν οἱ δύο νόμοι. Ἡ ἀντίρρησις εἶναι αὐτή. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Κυβερνήσεως τοῦ κ. Σοφούλη εἶπε χθὲς ὅτι ἐπρόκειτο νὰ χρησιμοποιήσῃ τοὺς καπνεμπόρους καὶ μάλιστα ἔφθασεν εἰς κάποιαν συμφωνίαν μὲ αὐτοὺς διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν ὁπωσδήποτε τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν. Ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἐὰν πράγματι ἀνέφερα τὶ ἐγένετο κατὰ Μάρτιον καὶ κατὰ Ἀπρίλιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐξηκολούθησεν κατόπιν ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων, ὅτι δηλαδὴ δὲν ὑπῆρχεν ἐκ μέρους αὐτῶν καμμία ἀπολύτως θέλησις διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ καὶ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, ἦσαν κατὰ τοῦτο ἐντιμότεροι. Διότι εἶπον: «ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὴν δουλειὰν αὐτὴν καὶ θὰ δεσμευθῶμεν καὶ ἡμεῖς καὶ σεῖς ἄνευ λόγου». Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἐὰν προσεχώρουν εἰς αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν ἡ ζημία θὰ ἦτο μεγάλη, διότι τὸ νὰ χρησιμοποιήσω τοὺς καπνεμπόρους εἰς ἀγορὰν καπνῶν καὶ κατόπιν ὡς συσκευαστὰς καπνῶν διὰ τὴν πώλησιν, ἡ τιμὴ τοῦ κόστους θὰ ἦτο πολὺ μεγαλυτέρα τῆς τιμῆς πωλήσεως. Δηλαδὴ ἂν ἐπρόκειτο νὰ κάμω μίαν τοιαύτην ἐπιχείρησιν θὰ ἐρεζιλευόμην. Ἤκουσα ὅλας αὐτὰς τὰς λογικὰς ἀντιρρήσεις καὶ εἶπον ὅτι βέβαια τὸ καπνεμπόριον δὲν δύναται νὰ μὲ ἐξυπηρετήσῃ ὡς κρατικὸν ὄργανον. Ἄλλως τε νομίζετε ὅτι ἄλλα διάφορα βιομηχανικὰ κέντρα, τὰ ὁποῖα ἐδέχθησαν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ δημόσιον ὡς πράκτορες αὐτοῦ, ξεύρετε ποὺ κατελήξαμε. Ὥστε δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναλάβω πείραμα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀποτύχει καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἀπετύγχανε καὶ πάλιν ἀφοῦ οἱ καπνέμποροι μοῦ εἶπαν ὅτι: «δὲν δυνάμεθα νὰ σᾶς συντρέξωμεν». Ὥστε τοῦτο ἀπεκλείετο. Θὰ ἀναγνώσω εἰς τὴν Βουλὴν ἓν ἐπίσημον ἔγγραφον ἀποσταλὲν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ τὸ καπνικὸν Ἰνστιτοῦτον Ἑλλάδος—εἶναι τὸ μόνον ἵδρυμα ποὺ ἔχομεν ἐν Ἑλλάδι θετικόν, ἔντιμον, τὸ ὁποῖον ἐν τῇ πραγματικότητι ἀπέδωσε πολλοὺς καρποὺς καὶ τοῦ ὁποίου πᾶσα γνώμη δύναται ἀσφαλῶς νὰ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι ἄδολος, ὅτι εἶναι ἔντιμος, ὅτι εἶναι ἀνεπίληπτος. «Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 διαταγή...... (ἀναγινώσκει)......». Ὑπῆρξε λοιπὸν ἕνα σταμάτημα τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν μετὰ τὴν διαταγὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§93Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Τὸ σταμάτημα χρονολογεῖται ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου ἢ Ὀκτωβρίου μόλις ἔπεσεν ἡ δραχμή. Μετὰ τὴν σταθεροποίησιν ἡ πολιτικὴ ἡ δική μας δὲν ἦτο νὰ χρηματοδοτήσωμεν τὸ καπνεμπόριον. Ἐὰν εἶχεν ἰδικά του χρήματα θὰ ἠμποροῦσε νὰ κινηθῇ. Ἡμεῖς ἐσκεμμένως ἐσταματήσαμεν τὴν χρηματοδότησιν τοῦ καπνεμπορίου, οἱ δὲ καπνέμποροι δὲν εἶχαν κεφάλαια ἰδικά των. Ὅσοι δὲ ἐξ αὐτῶν εἶχαν χρήματα τὰ εἶχαν εἰς λίρας καὶ δὲν τὰ χαλοῦσαν, διότι τὶς ἐκέρδισαν μὲ τοὺς Γερμανούς. Συνεπῶς εἶχαν κάθε λόγον νὰ τὶς κρύψουν. Ἡμεῖς ἐσταματήσαμεν τὴν χρηματοδότησιν χάριν τῆς προστασίας τοῦ προϊόντος, διὰ νὰ μὴ δύνανται οἱ κύριοι αὐτοὶ χρηματοδοτούμενοι καὶ ἀναμένοντες τὴν πτῶσιν τῆς δραχμῆς νὰ κερδίσουν 900% ὅπως ἔγινεν ἐπὶ Κυβερνήσεως Βαρβαρέσου, ὅπως ἀφεύκτως θὰ γίνῃ καὶ μὲ τὰ 30–40 ἑκατ. ποὺ τοὺς ἐδώσατε.

§94Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ συζήτησις, οὐδέποτε ἐδώσατε αὐτὴν τὴν ἐντολήν......

§95Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Σᾶς διαβεβαιῶ, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, σᾶς παρέχω τὴν κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν ὅτι..........

§96Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν μπορεῖτε νὰ δώσετε οὐδεμίαν διαβεβαίωσιν........

§97Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Νὰ κληθῇ ὁ κ. Στεφανόπουλος καὶ νὰ ἐρωτηθῇ ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἂν τὴν ἡμέραν ποὺ ἀνελάβομεν τὴν Κυβέρνησιν ἡ πρώτη μας δουλειὰ δὲν ἦτο νὰ παραγγείλωμεν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ σταματήσῃ τὴν χρηματοδότησιν......

§98ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οὐδέποτε ἔπαυσεν ἡ χρηματοδότησις......

§99Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Θὰ φέρω αὔριον εἰς τὴν Βουλὴν.......... (Πολλοὶ βουλευταὶ διαμαρτύρονται διότι ὁ κ. Βοραζάνης διακόπτει ἐπανειλημμένως τὸν κ. Ὑπουργὸν ἀγορεύοντα).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπαγορεύω τὰς διακοπάς· νὰ ὁμιλήσετε κατόπιν. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι, φωναὶ καὶ κωδωνοκρουσίαι).

§101Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Εἶναι ζήτημα τιμῆς νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Διοίκησις τῆς Τραπέζης ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ δὲν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διαταγή. (Ἐπαναλαμβάνονται αἱ φωναὶ καὶ αἱ διαμαρτυρίαι).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεβασθεῖτε τὸ Προεδρεῖον, καθήσατε παρακαλῶ.

§103Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Εἶναι πράγματι λυπηρόν, κύριοι βουλευταί, διότι κοινοβουλευτικοὶ ἄνδρες ὑποχρεωμένοι ἐκ τοῦ Ὑπουργήματός των νὰ σέβωνται τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸν ρήτορα ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ, ὁ ὁποῖος εἶπεν εἰς ὑμᾶς, δὲν πρόκειται νὰ κάμω ἰδίας ἀνακοινώσεις εἰς τὴν Βουλήν, θὰ φέρω ἐπίσημα ἔγγραφα, καὶ θὰ φέρω ἔγγραφον τὸ ὁποῖον εἶναι τοῦ καπνικοῦ Ἰνστιτούτου τὸ ὁποῖον πράγματι ἀπεδείχθη ἄξιον ἑαυτοῦ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν πρέπει νὰ τολμῶμεν, νὰ ὑψώνωμεν τὴν φωνὴν ἀπέναντι τοιούτων ἐγγράφων.

§104Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὸ ἔγγραφον, κύριε Ὑπουργέ, ὁμιλῶ διὰ τὸ ὅτι ἡμεῖς ἐχρηματοδοτήσαμεν τὸ καπνεμπόριον. Δὲν διαψεύδω τὸ ἔγγραφον αὐτό. Λέγω τοῦτο, ὅτι ἡμεῖς διετάξαμεν τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ σταματήσῃ τὴν χρηματοδότησιν. Τὸ ἔγγραφον εἶναι πραγματικόν.

§105Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Τὸ πρᾶγμα εἶναι ὅτι μετὰ τὴν διαταγὴν αὐτὴν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐσταμάτησεν ἀπολύτως πᾶσα ἀγορὰ καπνῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ τοῦτο. Τὸ καλὸν καπνεμπόριον δὲν εἶχε τὰ οἰκονομικὰ μέσα, διὰ νὰ ἀγοράσῃ καπνὰ καὶ ὅταν δὲν ἔχετε οἰκονομικὰ μέσα νὰ ἀγοράσετε, εἶναι ἀδύνατον νὰ προβῆτε εἰς καμμίαν ἀγοράν. Τί, λοιπόν, ἔπρεπε νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνουσα τὴν ἐξουσίαν; Νὰ προαγάγῃ τὴν κατανάλωσιν, νὰ προαγάγῃ τὴν ἀγοράν, ἦτο τὸ πρῶτον καθῆκον, τὸ ὁποῖον εἶχε. Ποῖα ἦσαν τὰ ὄργανα; Οἱ καπνέμποροι, ὁ καπνικὸς ὀργανισμός, τέκνον τοῦ κ. Βοραζάνη καὶ οἱ συνεταιρισμοί. Πλέον τούτου δὲν ὑπῆρχεν ἐν Ἑλλάδι οὐδὲν ἄλλο κοινωνικὸν μέσον. Ἐκτὸς τούτων ὑπῆρχε καὶ ἡ ξένη ἀγορά. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐσωτερικὰ ὄργανα, ἐκτὸς τῶν καπνεμπόρων, ὑπῆρχον καὶ οἱ συνεταιρισμοί. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι οἱ συνεταιρισμοὶ δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ συσκευάσουν τὸν καπνόν, δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἐπεξεργασθοῦν τὸν καπνόν. Ἐάν, λοιπόν, ἠθέλομεν ἀναθέσει εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς αὐτοὺς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν, ἡ ἀποτυχία θὰ ἦτο πλήρης. Καὶ ὅταν ἠρώτησα τοὺς ἐκπροσώπους τῶν συνεταιρισμῶν ἂν ἔχουν ὅλα τὰ μέσα, νὰ τοὺς δώσωμεν καὶ τὸ χρῆμα, μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι θὰ προσπαθήσωμεν νὰ τὰ εὕρωμεν. Τοὺς εἶπον τότε ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ περιμένωμεν μῆνας ὁλοκλήρους. Τὸ ἄλλο ὄργανον ἦτο ὁ καπνικὸς Ὀργανισμός. Ὁ ἴδιος ὁ κ. Βοραζάνης εἶπεν ὅτι δὲν ἔχει πολλὰς ἐλπίδας εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, διότι ὁ ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη τὸν Μάρτιον τοῦ 1946, διὰ νὰ ἀποδώσῃ ἀγλαοὺς καρπούς, ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἡ συγκέντρωσις εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους σας πῶς γίνεται, ὅταν ἔχετε ἀποθήκας καὶ ὅταν ἔχετε ὅλα τὰ μέσα. Αὐτὸ ἦτο ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ γίνῃ διὰ τοῦ καπνικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν εἶχον τὸν καπνικὸν ὀργανισμὸν καὶ τοὺς καπνεμπόρους. Δυστυχῶς ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάμῃ τίποτε. Οἱ συνεταιρισμοὶ ἐπίσης δὲν ἠδύναντο. Τὶ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἤθελε νὰ φθάσῃ εἰς ἓν ἀποτέλεσμα διοχετεύσεως τοῦ καπνοῦ; Νὰ εὕρῃ τὸν τρίτον παράγοντα, τὸ καπνεμπόριον, διὰ νὰ τὰ ἀγοράσῃ. Τὸ καπνεμπόριον ἦτο κατεστραμμένον, δὲν εἶχε τὰ μέσα νὰ ἀγοράσῃ τὸν καπνόν, ὁ ὁποῖος, μόνον διὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1944 ἀπήτει κεφάλαια 40 δισεκατομμυρίων τὸ δὲ καπνεμπόριον δὲν εἶχε κεφάλαια, διότι κατεστράφη ἀπὸ τὴν κατοχήν. Ὀφείλει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι τὸ μεγάλο καπνεμπόριον, τὸ ἔντιμον καπνεμπόριον, ἡ πλειονότης τοῦ καπνεμπορίου εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία κατώρθωσε νὰ κάμῃ θαύματα σχετικῶς μὲ τὴν κατανάλωσιν τοῦ καπνοῦ, ἀλλ’ ἡ ὁποία κατεστράφη κατὰ τὴν κατοχήν. Βεβαίως ὑπάρχει καὶ μία μερὶς κακοῦ καπνεμπορίου, ὑπάρχει ὅμως καὶ κάτι, μὲ τὸ ὁποῖον γίνεται σύγχυσις καὶ αὐτὸ τὸ κάτι εἶναι ἡ καπνοβιομηχανία, ἡ ὁποία διαφέρει ἀπὸ τὸ καπνεμπόριον. Ὅταν ὁμιλῶ περὶ καπνεμπορίου ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι τὸ καπνεμπόριον κατεστράφη κατὰ τὴν κατοχήν, διότι 100.000 ὀκάδες καπνοῦ παρελήφθησαν ἀπὸ τοὺς ξένους ἀξίας 200.000.000 δολλαρίων. Ὅταν ἠρώτησα τοὺς καπνεμπόρους μοῦ ἀπήντησαν ὅτι ἡμεῖς τιθέμεθα εἰς τὰς διαταγάς σας, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν χρήματα. Ἐὰν δὲν ἔκαμα τὴν χρηματοδότησιν τοῦ καπνεμπορίου, ἐρωτῶ οἱονδήποτε ἀπὸ ὑμᾶς, διὰ ποίου μέσου θὰ ἠδυνάμεθα νὰ τοποθετήσωμεν τὸν καπνὸν καὶ νὰ τὸν πάρωμεν ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τέσσαρα ἔτη τὸν εἶχον καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο διὰ τοῦ νεκροῦ αὐτοῦ κεφαλαίου νὰ ζήσουν; Ἤμουν, λοιπὸν ὑποχρεωμένος νὰ σπεύσω καὶ νὰ ἐνισχύσω τὸ καπνεμπόριον. Μαζὶ μὲ τὸ καπνεμπόριον ἐθεωρήθη ὅτι ἔπρεπε νὰ χρηματοδοτηθῇ καὶ ὁ καπνικὸς ὀργανισμὸς διὰ τὴν ἀγορὰν μιᾶς ποσότητος καπνοῦ, τὸν ὁποῖον ἴσως ἄφηνε τὸ καπνεμπόριον. Ἀπεφασίσθη, λοιπόν, νὰ χρηματοδοτηθῇ μόνον τὸ καπνεμπόριον διὰ τὴν ἀγορὰν τῆς ἐσοδείας τοῦ 1944, ὅπερ καὶ ἔγινε. Ἴσως νὰ θεωρηθῇ κάπως περίεργον, διατὶ τὸ ἐχρηματοδοτήσαμεν μόνον διὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1944, ἐνῷ ὑπῆρχε καὶ ἡ ἐσοδεία εἰς τὰ χέρια τῶν καπνοπαραγωγῶν τοῦ 1945. Ἐάν, κύριοι ἀπεφασίζαμεν νὰ χρηματοδοτήσωμεν τὸ καπνεμπόριον διὰ τὴν συνολικὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ, ἐπρόκειτο πρῶτον περὶ ποσοῦ 210 δισεκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα, ἐὰν ἐξεδίδοντο ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς χαρτονόμισμα, καταλαμβάνετε τὶ ἀποτέλεσμα θὰ ἔφερον. Καὶ δεύτερον τὸ χειρότερον ἦτο ὅτι δὲν ἠδύνατο τὸ καπνεμπόριον εἰς τόσον μικρὸν χρονικὸν διάστημα νὰ ἀγοράσῃ 30.000.000 κιλὰ καπνοῦ καὶ νὰ τὰ ἐξαγάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μόνοι των οἱ καπνέμποροι εἶπον, ὅτι ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν συνολικὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ τῶν δύο ἐσοδειῶν. Καὶ πράγματι τοὺς ἐχρηματοδοτήσαμεν μὲ τὰ 40 δισεκατομμύρια διὰ τὴν ἀγορὰν τῆς ἐσοδείας τοῦ 1944. Τὶ ἔγινε κατόπιν τούτου; Ἔγινεν ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον εὐχάριστα γεγονότα, τὰ ὁποῖα δύναται ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ νὰ θεωρήσῃ ὅτι ἔχει ὑπὲρ αὐτῆς. Ἠγοράσθη ἕνα μέγα μέρος τοῦ καπνοῦ ἐσοδείας 1944 καὶ ἐδόθη εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἕνα ποσὸν ἀνερχόμενον εἰς 29 δισεκατομμύρια. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐδόθη εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι μέχρι χθὲς δὲν εἶχον οὐδένα πόρον ζωῆς, καὶ ὅταν εἶδον ὅτι ἔχουν εἰς τὰ χέρια των ἕνα ποσὸν χρημάτων, τόση ἦτο ἡ χαρά των, ὥστε ὥρμησαν ὅλοι εἰς τὰς ἀγοράς, διὰ νὰ ἀγοράσουν εἴδη νὰ ντυθοῦν. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι πραγματικὸς πλοῦτος ἐδόθη εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον. Οἱ σκεπτικισταὶ θὰ ἀπαντήσουν· μὰ τὶ πλοῦτος εἶναι αὐτός, ἐδώσατε μίαν τιμὴν 5.000, ἐνῷ πρὶν θὰ ἔπαιρναν 600 δραχμὰς τὸ κιλὸν καὶ τότε ἡ λίρα εἶχε 2.000 καὶ ἡμεῖς ἐδώσαμε τιμὴν καπνοῦ 5.000. Φοβοῦμαι ὅτι τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ. Ὁ χωρικὸς δὲν ἐπρόκειτο νὰ πάρῃ τὰ χρήματα διὰ νὰ τὰ μετατρέψῃ εἰς λίρας, ὁ χωρικὸς ἔπαιρνε τὰ χρήματα, διὰ νὰ ἀγοράσῃ εἴδη καὶ ὅταν εἶχε 500 δραχμὲς ἀπὸ τὴν πώλησιν ἑνὸς κιλοῦ καπνοῦ δὲν ἠδύνατο νὰ πάρῃ τίποτε, ὅταν ὅμως ἐπώλησε τὴν ὀκᾶν μὲ 5.000 ἠγόρασε τὸ εἶδος αὐτὸ καί, ὅπως εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας, ὑποθέτω ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν εἰδῶν δὲν μετεβλήθησαν καθόλου καθ’ ἣν ὥραν ἡ λίρα ἔφθασε τὰς 20.000 δραχμάς. Ἐὰν ὑπῆρχε μία μικρὰ διαφορὰ εἰς τὰς τιμὰς τῶν εἰδῶν, αὕτη ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι οἱ χωρικοί, λόγῳ τῶν ἀναγκῶν των, ἔσπευσαν νὰ προμηθευθοῦν εἴδη μὲ τὰ χρήματα ποὺ εἰσέπραξαν ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν των καὶ λόγῳ τῆς ζητήσεως ἐπῆλθε μία μικρὰ αὔξησις τῶν τιμῶν τῶν εἰδῶν. Αὐτὸ τὸ λέγω διότι ἔχω ἀπόδειξιν πλήρη. Ἐκάλεσα ἀμέσως τοὺς βιομηχάνους καὶ τοὺς εἶπα τὶ συμβαίνει. Μοῦ εἶπαν ὅτι ἔγινε αὐτὸ διότι οἱ ἔμποροι τῆς Μακεδονίας ποὺ ἦλθαν ἐδῶ ἠγόρασαν ὅτι εὑρῆκαν διότι εἶχον χρήματα εἰς τὰ χέρια των, καὶ φυσικὸν εἶναι ὅταν ὑπάρχῃ μεγάλη ζήτησις νὰ ἐπακολουθῇ αὔξησις τιμῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλο κακό. Οἱ καλοὶ καπνέμποροι βεβαίως πῆγαν καὶ ἠγόρασαν εἰς κανονικὴν τιμὴν ἀλλὰ τὸ μικρὸν καπνεμπόριον ἔσπευσε νὰ δώσῃ τιμὰς μεγαλυτέρας τῶν ἀληθῶν τιμῶν, καὶ τότε ὅταν τὸ καλὸ ἐμπόριον ἐπῆγε νὰ ἀγοράσῃ εὑρέθη πρὸ τῶν τιμῶν αὐτῶν αἱ ὁποῖαι ἦσαν τιμαὶ ψευδεῖς, ἀλλὰ δὲν ἤθελαν οἱ χωρικοὶ νὰ δώσουν τὸ προϊόν των παρὰ εἰς τὰς τιμὰς αὐτάς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις ἐκτὸς τῶν ἐσωτερικῶν παραγόντων τοὺς ὁποίους εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της ἔσπευσε νὰ καλέσῃ καὶ τὰς ξένας ἑταιρείας εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ ἀγοράσουν καὶ αὐταὶ καπνά, καὶ τοιαῦται ἑταιρεῖαι ἦσαν αἱ Ἀμερικανικαί. Ὀφείλω νὰ κάμω μίαν μικρὰν παρέκβασιν διὰ νὰ εἴπω εἰς ὑμᾶς ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι ἀπεδείχθησαν εἰς τὸ ὕψος τῆς μεγάλης φιλίας τὴν ὁποίαν ὁ Ἀμερικανικὸς λαὸς ἠσθάνθη διὰ τὴν Ἑλλάδα, διότι ἔσπευσαν ἀμέσως ἀπὸ τὴν Τουρκίαν ὅπου αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν τῶν προσφερομένων ἦσαν πολὺ μικρότεραι ἀπὸ τὰ καπνὰ ἐν Ἑλλάδι. Τὰ καπνὰ τῆς Σαμψοῦντος ἐδίδοντο εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν ἐμπόριον πρὸς 90 σέντς, ὅταν δὲ ἦλθαν ἐδῶ καὶ μᾶς εἶπαν αὐτὴν τὴν τιμὴν τοὺς εἶπα ὅτι αὐτὴ ἡ τιμὴ εἶναι τιμὴ πείνας διὰ τὴν Ἑλλάδα, θὰ παρακαλέσω νὰ αὐξήσητε τὴν τιμὴν αὐτήν. Τῷ ὄντι μετὰ πολλὰς διαπραγματεύσεις κατωρθώθη νὰ δώσουν διὰ τὴν Ἑλλάδα μίαν τιμὴν ἡ ὁποία ἦτο ἀρκετὰ ὑψηλὴ διὰ τὴν ὥραν αὐτήν. Ἐπαναλαμβάνω δὲν πρέπει νὰ λησμονήσωμεν ὅτι ἡ ὥρα αὐτὴ εἶναι δύσκολος καὶ ὅτι αἱ τιμαὶ αὐταὶ δὲν εἶναι αἱ τιμαὶ ἐκεῖναι τὰς ὁποίας ἔδιδον εἰς τὸ παρελθὸν ὅταν ἔδιδον 1,35 ἦτο τὸ MAXIMUM τὸ ὁποῖον ἠδύναντο νὰ δώσουν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔναντι τῆς Τουρκίας. Αὐτὸ εἶναι κατώρθωμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τῶν Ἀμερικανῶν οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ μᾶς προστατεύσουν. Ὅταν ἦλθαν ἐδῶ ὅμως εὑρῆκαν τὰς ἀγορὰς κλεισμένας, οἱ χωρικοὶ εἶχαν ὑπ’ ὄψιν τὰς προηγουμένας τιμὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι ψευδεῖς καὶ ἠναγκάσθημεν νὰ θέσωμεν πολλοὺς ὑπαλλήλους εἰς ἐνέργειαν διὰ νὰ πείσωμε τοὺς χωρικοὺς ὅτι αἱ προηγούμεναι τιμαὶ ἦσαν ψευδεῖς. Τοὺς εἴπαμε ἐὰν δὲν τὰ δώσετε εἰς αὐτὴν τὴν τιμὴν θὰ εὕρετε τὸ Κράτος τιμωρόν. Δύναμαι νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ὥραν αὐτὴν μίαν εὐχάριστον εἴδησιν ὅτι ἀπὸ ὅλην τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1944 σχεδὸν τὸ σύνολον ἔχει πωληθῆ ἐκτὸς 1.800.000 ὀκάδων τοῦ ὁποίου ἕνα μέρος εὑρίσκεται εἰς τὴν Ξάνθην καὶ Καβάλαν καὶ 300.000 εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων οἱ ὁποῖοι ἔχουσι καπνὰ ἀνωτέρας ποιότητος. Αἱ 300.000 καπνὰ θὰ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸν καπνεμπόριον. Ἀλλὰ θὰ μᾶς εἴπητε ὅτι εἶναι ἀκόμη, 1.500.000 εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν Ξάνθης, Καβάλας. Μάλιστα καὶ αὐτὰ εἶναι εὐγενῆ καπνὰ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ δοθῇ μεγάλη τιμὴ μὲ τὴν σημερινὴν τιμὴν τῆς καταναλώσεως τῶν σιγαρέττων. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ ἴδῃ τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὰ καπνὰ αὐτά, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω ἐγώ, ἔκαμα τὸ καθῆκον μου, κατώρθωσα νὰ τοποθετήσω τὰ κατώτερα καπνά, ἔχω καθῆκον δι’ ὅλα τὰ καπνὰ πρὸ παντὸς διὰ τὰ εὐγενῆ καπνὰ εἰς τὰ ὁποῖα στηρίζω τὰς ἐλπίδας μας διὰ τὸ μέλλον. Τὶ ὤφειλε νὰ γίνῃ δι’ αὐτὰ τὰ καπνά; Κανεὶς δὲν δύναται νὰ ὑποχρεώσῃ οὔτε τὸ ξένον ἐμπόριον οὔτε τὸ Ἑλληνικὸν νὰ ἀγοράσῃ μὲ ζημίαν. Ἀλλὰ κανεὶς δὲν δύναται νὰ εἴπῃ ὅτι αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν διὰ τὰ εὐγενῆ αὐτὰ καπνά, Ξάνθης, Καβάλας, Ζίχνης κλπ., αἱ τιμαὶ τῶν 11,50 ὅτι ἦσαν τιμαὶ δίκαιαι. Αὐταὶ ἦσαν τιμαὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἠδύναντο νὰ ἐπαρκέσουν οὔτε διὰ τὸ κόστος αὐτῶν. Τὶ ὤφειλε νὰ γίνῃ; Ὤφειλε ἡ Κυβέρνησις μεταξὺ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν εἰδικῶς ζητοῦν οἱ παραγωγοὶ καὶ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ζητοῦν οἱ καπνέμποροι νὰ εὕρῃ τρόπον ὥστε νὰ εὑρεθῇ μία μέση τιμή, τὸ κενὸν αὐτὸ νὰ πληρωθῇ ἀπὸ ἀλλοῦ, καὶ δι’ αὐτὸ ἐφευρέθη τὸ πρὶμ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Τὶ ἐστὶ πρίμ. Πρὶμ δὲν εἶναι ὅπως αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος προσεπάθησαν νὰ κάμουν μίαν κατωτάτην τιμήν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων εἶχεν ὁρίσει ὡς τιμὴν κατωτάτην καπνοῦ τὸ 70σιον τῆς προηγουμένης τιμῆς, ἀλλ’ ὅταν δὲν ἔδιδε κανεὶς τιμὴν τί θὰ γίνῃ; Τὶ ἐκάματε μὲ τὴν τιμὴν ἐπετύχατε κατανάλωσιν καπνοῦ; Βεβαίως ὄχι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ γίνῃ εἶναι νὰ εὑρεθῇ ἕνα μέσον, μία τακτικὴ ἡ ὁποία νὰ λέγῃ: «Θὰ πάρῃς ἀπὸ τὸν καπνέμπορον αὐτὴν τὴν τιμὴν ἐγὼ ὅμως θὰ σοῦ δώσω ἐπὶ πλέον τοῦτο τὸ δῶρον μὲ τὸ ὁποῖον θὰ συμπληρωθῇ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ὀφείλεις νὰ λάβῃς ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ καπνοῦ σου». Αὐτὸ τὸ ποσὸν πρέπει νὰ εἶναι ἐκ τῶν προτέρων καθωρισμένον. Ὄχι νὰ ἀφήσωμεν τὸν καπνέμπορον νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν καπνοπαραγωγόν, νὰ ὁρίσουν μίαν μικρὰν τιμὴν καὶ νὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ συμπληρώσῃ μεγάλας διαφοράς. Ἑπομένως δὲν δυνάμεθα νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὴν θέλησιν τῶν καπνεμπόρων τὰς τιμάς, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὰς καθορίσωμεν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι συμπληρώνομεν τὴν διαφοράν. Λοιπὸν διὰ τοῦ PRIME θὰ ἀγορασθῇ καὶ τὸ 1.500.000 κιλὰ τῶν εὐγενῶν καπνῶν καὶ ἔτσι θὰ κλείσῃ ἡ καπνοπαραγωγὴ τοῦ 1944. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως σχετικῶς μὲ τὴν προσωρινὴν λύσιν. Ἀλλὰ θὰ μ’ ἐρωτήσετε τί θὰ γίνῃ, κύριε Ὑπουργὲ τὸ 1945; Τὸ 1945 θὰ ὑπαχθῇ εἰς τοὺς αὐτοὺς ὅρους τοῦ PRIME καὶ ἔχω δι’ ἐλπίδος ὅτι καθ’ ἑκάστην θὰ βελτιώνεται ἡ ἀγορὰ τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, διὰ τῆς σταθερᾶς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἀναπτύξω ἀμέσως. Ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀφήσω ἀναπάντητον κάτι ἄλλο. Πολλὴ ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔχει λάβει μέχρι σήμερον ἀπὸ τὰ ἀγορασθέντα κρατικὰ καπνά. Ἐλέχθη ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰς χεῖρας της 40 δισεκατομμύρια δραχμῶν τὰ ὁποῖα ἔλαβε ἀπὸ τὰ καπνὰ τῆς λείας πολέμου τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸν Μακεδονικὸν κόσμον, διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις ἐξάγει αὐτὸ τὸ ποσὸν διὰ νὰ δυνηθῇ ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας τὰς ὁποίας ἔχει ὁ λαὸς αὐτὸς καὶ αἱ ὁποῖαι δικαιωματικῶς πλέον πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῶσι. Ἀλλὰ οἱ κύριοι συνάδελφοι παρέλειψαν νὰ εἴπουν ὅτι τὸ PRIME τὸ ὁποῖον δίδει ἡ Κυβέρνησις θὰ συνοψισθῇ εἰς μερικὰ δισεκατομμύρια τὰ ὁποῖα θὰ δοθοῦν διὰ τὸ ἔτος τοῦτο, θὰ δοθοῦν καὶ μερικὰ δισεκατομμύρια διὰ τὸ 1945 καὶ ἴσως καὶ διὰ τὸ 1946. Δὲν πρέπει νὰ πλανώμεθα, θὰ ἔχωμεν μίαν κρίσιν δύο ἕως τριῶν ἐτῶν ἀκόμη κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ συμβάλῃ τὸ καθ’ ἑαυτὴν διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ πραγματικὴ κρίσις. Ἂν θέλετε νὰ κάμετε ἕνα μικρὸν ὑπολογισμόν, μερικῶν δισεκατομμυρίων διὰ τὸ 1944, μερικῶν δισεκατομμυρίων διὰ τὸ 1945 καὶ τὸ 1946, θὰ φθάσετε εἰς ἕνα ποσὸν τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἥμισυ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον εἰσέπραξεν ἡ Κυβέρνησις. Ἂν εἰς ταῦτα προσθέσετε καὶ τὰ 23 δισεκατομμύρια τῆς ἀνοικοδομήσεως θὰ φθάσετε εἰς ὁλόκληρον τὸ ποσόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Αὐτὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἡ διαρκὴς σχετικῶς μὲ τὴν προσωρινὴν λύσιν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὰ τεράστια ἀποθέματα τῶν ἐτῶν πρὸ τοῦ 1944, 1945, 1946. Ἤδη ὅμως θέλω νὰ ἐξετάσωμεν ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἡ διαρκὴς σχετικῶς μὲ τὸ καπνικὸν ζήτημα. Διότι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔλυσε προσωρινῶς τὸ ζήτημα δὲν δύναται νὰ στηριχθῇ ἐπὶ τῶν δαφνῶν της ἐὰν δὲν ἐξασφαλίσῃ μίαν πραγματικὴν πολιτικὴν ἡ ὁποία νὰ ἐξαγάγῃ τὴν χώραν ἀπὸ τὴν σημερινὴν κατάστασιν καὶ νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ καπνικὸν ζήτημα διὰ τὸ μέλλον. Ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ αὐτή; Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ὀφείλει νὰ συνοψισθῇ εἰς τρεῖς λέξεις: Ἀπόκτησις, συντήρησις, ἀνάκτησις τῶν καπνικῶν ἀγορῶν. Καπνικὸν ζήτημα δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ κατανάλωσις. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν κατορθώσῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτήν, οἱαδήποτε πολιτική της θὰ ἀποτύχῃ. Ἡ ἀπόκτησις τῶν ἀγορῶν ὀφείλει νὰ γίνῃ κατὰ σύστημα νεώτερον, τὸ ὁποῖον μέχρι τοῦδε δὲν ἐχρησιμοποιήθη διότι δὲν ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιηθῇ πρὸ τοῦ πολέμου. Διότι πρὸ τοῦ πολέμου, ὀφείλομεν νὰ εἴπωμεν ὅτι τὸ καπνεμπόριον ὡς ἰδιωτικὸν καπνεμπόριον ἔκαμε καλὰ τὴν δουλειά του καὶ πραγματικῶς ἀνήγαγε εἰς περιωπὴν τὸ καπνικὸν προϊόν τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ὁ πόλεμος μετέβαλε τὴν κατάστασιν διεθνῶς διὰ πολλὰ μεγάλα ζητήματα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ καπνός. Δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ σοβαρὰ ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία δὲν φροντίζει νὰ εὕρῃ καταναλωτὰς οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι μακρόβιοι καὶ ἰσχυροί. Οἱ ἄνθρωποι ἔρχονται καὶ παρέρχονται, τὰ κράτη παραμένουν. Ἄν πραγματικῶς θέλωμεν νὰ ἔχωμεν σπουδαίους πελάτας ὀφείλομεν νὰ προσπαθήσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν κρατικὰς ἀγοράς, διότι τὰ κράτη εἶναι τὰ μονοπώλια. Ἑπομένως ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ στραφῇ πρὸς τὰ κράτη διὰ νὰ εὕρῃ πελάτας. Καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς μετὰ θάρρους ὅτι ὅταν ἀνελάβομεν τὴν Κυβέρνησιν, πολλαὶ ἀγοραὶ ξέναι ἦσαν κλεισταὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα διότι ἡ Τουρκία κατώρθωσε, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, νὰ στρέψῃ πρὸς αὐτὴν πολλοὺς οἴκους καπνεμπορικοὺς καὶ πολλὰ κράτη τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ἦσαν πελάται τῆς Ἑλλάδος. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ καταβάλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν, ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν μέχρι θυσιῶν διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ φέρωμεν πρὸς ἡμᾶς τοὺς πελάτας αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς τοποθετήσωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα μονίμως. Αὐτὸ τὸ ἔργον ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀνέλαβε μετὰ πολλοῦ θάρρους, πολλῆς προσοχῆς καὶ πολλῆς ἐπιμελείας. Καὶ κατὰ τοῦτο ἡ ἐπιτυχία της εἶναι πλήρης. Δὲν ὑπάρχει κράτος ἀπὸ τοῦ βορρᾶ μέχρι τοῦ νότου τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶναι τὴν ὥραν ταύτην, πελάτης τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ.

§106Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἔχω ἔγγραφα, κύριε Ὑπουργέ, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν ὅτι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ὀκτωβρίου, πλὴν τῆς Αὐστρίας, ὅλαι αἱ χῶραι ἐζήτουν πολλαπλάσια καπνά.

§107Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἐγώ, καθ’ ὅλον μου τὸν κοινοβουλευτικὸν βίον ἤμην δυστυχής, ὅταν αἱ διαψεύσεις μου δὲν ἀπεδεικνύοντο δι’ ἐγγράφων. Χαίρω διότι εἰς τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Βοραζάνη ἀπαντῶ δι’ ἐγγράφων. Ἐπίσημοι πράξεις, καθ’ ὅλον τὸ διάστημα ὄχι μόνον τῆς Ὑπουργίας του ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων δὲν ἠγοράσθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα παρὰ μόνον 3.600 χιλιόγραμμα ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὰ καπνὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν ὁποίων ἔχετε τὰ ἔγγραφα. Ὅταν ἡμεῖς ἤλθομεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, κατωρθώσαμεν ὅλον τὸν κρατικὸν καπνὸν νὰ τὸν τοποθετήσωμεν εἰς ἀγοράς. Ἦλθε τὸ Βέλγιον ζητοῦν ἄνω τοῦ 1 ἑκατομ. κιλά, ἡ Νορβηγία ζητοῦσα 200 χιλ. κιλά, ἡ Δανία 150 χιλ., ἡ Φινλανδία 350 χιλ., ἡ Ὁλλανδία 400 χιλ., ἡ Τσεχοσλοβακία 500 χιλ., ἐκτὸς τῆς Μεγ. Βρεταννίας διὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν ἐλπίδες ὅτι θὰ ἐξαγγελθῇ μετ’ ὀλίγον ὅτι αἱ ζητούμεναι παρ’ αὐτῆς ποσότητες θὰ εἶναι μεγάλαι. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν αὐτὴν τὴν διαφοράν, τὶ ἀνάγκην ἔχομεν διακοπῶν, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ εἶναι ἡ ἀλήθεια; Ἡ ἀλήθεια εἶναι αὐτή: Κατωρθώσαμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀποκτήσωμεν πραγματικοὺς πελάτας εἰς τὰ κράτη τὰ ὁποῖα ἔρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Συνέβη μάλιστα τὸ περίεργον νὰ φθάσουν μερικοὶ ἐκ τῶν πελατῶν τούτων, βλέποντες πόσον τὸ πρᾶγμα ἦτο ἄδικον, νὰ μᾶς εἰδοποιήσουν ὅτι τοὺς προσεφέρθησαν ἀπὸ ἄλλα κράτη καπνὰ εἰς μικροτέρας τιμὰς ἀλλ’ ὅμως ἐπιθυμοῦν νὰ ἀγοράσουν καπνὰ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, διότι ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ Ἑλλάς, τὴν ὥραν αὐτήν, εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ τὰς αὐτὰς παραχωρήσεις, τὰς ὁποίας κάμουν τὰ ἄλλα κράτη τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς καλυτέραν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Τοῦτο ὄχι μόνον ἀποδεικνύει τὴν μεγάλην φιλίαν τῶν ἄλλων πρὸς ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ τὴν πεποίθησίν των νὰ παραμείνουν πελάται ἡμῶν εἰς τὸ μέλλον καὶ νὰ ἀναπτύξουν καὶ νὰ προαγάγουν τὸ καπνεμπόριόν μας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόκτησις τῶν πελατῶν. Ἡ Συντήρησις εἶναι: ἐνῷ εἴχομεν πελάτας οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔφυγαν διότι εὗρον καλυτέρους ὅρους, ὅταν εἴπομεν εἰς αὐτοὺς ὅτι δὲν πρέπει νὰ κάμουν τοιαύτην κακὴν ἀρχὴν εἰς τὸν τόπον μας ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς οἰκονομικὰς δυσχερείας, ἐπανῆλθον καὶ ἐζήτησαν νὰ κάμουν ἀμέσως μίαν ἐμπορικὴν σύμβασιν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ δυνηθοῦν τέλος πάντων νὰ ἀγοράσουν καπνά. Ἔχω 3 τοιαύτας προτάσεις ἀπὸ κράτη τὰ ὁποῖα ζητοῦν τὰς ἐμπορικὰς συμβάσεις εἰδικῶς διὰ νὰ πάρουν καπνά. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὅλα αὐτὰ εἶναι βέβαια μία πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ὅμως δὲν λύει ἐν συνόλῳ τὸ καπνικὸν ζήτημα. Δὲν δύναμαι νὰ εἴπω ἐγωϊστικὰς ἐκφράσεις ἢ νὰ δώσω διαβεβαιώσεις αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἐκπληρωθοῦν. Ὀφείλω νὰ εἴπω τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἔχομεν καὶ ἐναντίον τῶν ὁποίων παλαίομεν. Κανεὶς δὲν λησμονεῖ ὅτι ἐχάσαμεν τὰς ἀγορὰς εἰς τὰς ὁποίας ἐτοποθετούσαμεν τὰ μισὰ καπνὰ τῆς Ἑλλάδος, 25 ἑκ. κιλὰ ἐπὶ 45 ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ κράτος αὐτὸ νὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι εἰς τὸ μέλλον ἠσφαλισμένη ἡ παραγωγὴ τοῦ καπνοῦ καὶ ἡ κατανάλωσις ἐὰν δὲν ἐπανεύρῃ τὰς ἀγορὰς αἱ ὁποῖαι καταναλίσκουν μίαν τοιαύτην ποσότητα καπνοῦ; Καὶ εἰς αὐτὸ κατέγινεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας ποὺ ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Συνέταξα ἀμέσως ἔγγραφον πρὸς τοὺς Συμμάχους τὸ ὁποῖον ἀπέστειλα εἰς τὰς Κυβερνήσεις των καὶ τὸ ὁποῖον λέγει: «........... (ἀναγινώσκει) ...........».

§108ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρὸς ποῖον ἀπηυθύνετο τὸ τηλεγράφημα;

§109Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Πρὸς τὴν Ἀγγλίαν, τὴν Ἀμερικὴν καὶ τὴν Γαλλίαν. Ἡ ἀπάντησις ἐδόθη ἀμέσως. Ὑπάρχει τηλεγράφημα πρὸς ἐμὲ τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι πρέπει νὰ ἀποταθῶμεν εἰς τοὺς ἐνταῦθα ἀντιπροσώπους των τῶν Οἰκονομικῶν ἀποστολῶν. Ἀπετάθημεν εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τούτους οἱ ὁποῖοι ἀμέσως ἐτηλεγράφησαν τοῦτο εἰς τήν ......Εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς εἴπω σήμερον ὅτι ἔχομεν μεταξὺ ἡμῶν ἀντιπροσώπους τοῦ Αὐστριακοῦ μονοπωλίου, οἱ ὁποῖοι ἦλθον ἐνταῦθα διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν, ἔχομεν δὲ ἀποστείλει εἰς τὴν Γερμανίαν 2 ἰδικούς μας ἀνθρώπους ζητηθέντας ἀπὸ καπνεμπορικοὺς οἴκους τῆς Γερμανίας διὰ νὰ ἴδουν πόσα καπνὰ θὰ δυνηθῶμεν εἰς τὸ μέλλον νὰ καταναλίσκωμεν ἔξω τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εὑρίσκεται ἐν τῷ ἐξωτερικῷ εἰς καθημερινὴν ἐπικοινωνίαν μὲ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ μεριμνοῦν ἐπὶ τῶν καπνικῶν πραγμάτων τῆς Εὐρώπης. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μέχρι τοῦδε αἱ τοιαῦται προτάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εὗρον ἔδαφος εὐνοϊκόν (Χειροκροτήματα). Ἐάν, κύριοι βουλευταί, δυνηθῶμεν νὰ ἀποκτήσωμεν τὰς νέας ἀγορὰς τῶν καπνῶν, νὰ διατηρήσωμεν ἐκείνας τὰς ὁποίας ἔχομεν, καί, ἐὰν ἀνακτήσωμεν τὰς ἀγορὰς τῆς Γερμανίας, δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔθεσεν στερεὰς βάσεις διὰ τὸν καπνὸν εἰς τὸ μέλλον καὶ δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι θὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ καπνικὸν αὐτὸ προϊόν τὸ ὁποῖον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἶναι ἓν ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων οἰκονομικῶν πόρων. Δὲν δύναμαι νὰ ἀποκρύψω τὴν εὐχαρίστησίν μου δι’ ὅ,τι ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακάλμπασης εἶπεν, ὅτι θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἐὰν ὅλοι οἱ λαοί, οἱ ὁποῖοι παράγουν Ἀνατολικὰ καπνά, συνειργάζοντο διὰ νὰ κάμωμεν κοινὸν μέτωπον διὰ τὴν τοποθέτησιν αὐτῶν. Οἱ Ἕλληνες ὅλοι εἴμεθα εὐτυχεῖς. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν θὰ ἤμεθα εὐτυχεῖς διὰ πολλὰ ὄνειρα τὰ ὁποῖα οἱ Ἕλληνες ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἄλλων Βαλκανικῶν κρατῶν ἔπλαθον. Δυστυχῶς τὰ ὄνειρα ταῦτα διεψεύσθησαν. Ἀλλὰ ἐὰν θελήσωμεν πραγματικῶς νὰ κάμωμεν μίαν πραγματικὴν καπνικὴν πολιτικὴν πρέπει νὰ στηρίζωμεν ὅλας μας τὰς πράξεις εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν τὸν ὑφιστάμενον σήμερον, καὶ νὰ ἴδῃ ἡ Ἑλλὰς πῶς θὰ κάμῃ μόνη της τὸν δρόμον της διὰ νὰ ἐπιτύχῃ πράγματι διὰ τὸν τόπον ἐκεῖνα τὰ ὠφελήματα τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀξιοῖ καὶ ἀπὸ τοὺς Συμμάχους καὶ ἀπὸ ὅλους, βάσει τῶν θυσιῶν τὰς ὁποίας διὰ τὸ κοινὸν καλὸν προσέφερεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ καπνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ὑποθέτω ὅτι δὲν ἀφέθη κανὲν μέρος ἀναπάντητον ἐξ ὅλων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ζήτημα τῆς καπνοπαραγωγῆς καὶ τῆς καπνεργασίας διότι εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ὅτι τὰ ζητήματα αὐτὰ δὲν εἶναι αὐτοτελῆ ἀλλὰ εἶναι παρεπόμενα τῆς καχεξίας ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον. Αὔριον ἐὰν κατορθώσωμεν νὰ ἔχωμεν μεγαλυτέραν τοποθέτησιν τῶν καπνῶν ὅλοι οἱ ἐργάται οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνεργοι σήμερον θὰ εὕρουν ἀπασχόλησιν. Ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως ἡ καπνικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ τοποθέτησις τῆς παραγωγῆς. Θὰ σᾶς εἴπω ἀκόμη τοῦτο ἀξιότιμοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβωμεν δὲν εἶναι ἐξαιρετικὰ ἀλλὰ καθ’ ἑκάστην ἡ Κυβέρνησις δράττεται οἱασδήποτε εὐκαιρίας ὥστε νὰ τονώσῃ τὸν καπνοπαραγωγόν, τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ μυρμήκι τῆς χώρας.

§110Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν χρεῶν τῶν καπνεμπόρων πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος; Ἀπηντήσατε καὶ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ εἴπατε ὅτι τοὺς ἐκαλέσατε καὶ τοὺς ὡμιλήσατε καὶ τοὺς ἐπεπλήξατε, καὶ τοὺς ἀπειλήσατε ἀλλὰ τελικῶς δὲν μᾶς εἴπατε ποῦ κατελήξατε εἰς τὸ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν χρεῶν τῶν καπνεμπόρων πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος.

§111Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν ἔδωσα περισσοτέρας πληροφορίας εἰς τὸ Σῶμα διότι ἤθελα νὰ δώσω ἐπισήμους τοιαύτας. Τὸ ζήτημα εἶναι ὑπὸ μελέτην, δύναμαι νὰ εἴπω μάλιστα ὅτι ἡ λύσις ὑπάρχει καὶ μόνον ἡ ἐκτέλεσις ἐλλείπει καὶ ὅταν ἐλλείπῃ ἡ ἐκτέλεσις δὲν ἐπιθυμῶ νὰ προβῶ εἰς δηλώσεις. Ἡ δήλωσίς μου πάντως εἶναι ὅτι ἐλπίζω νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα σύμφωνα μὲ τὸν πόθον τῆς Βουλῆς.

§112ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν ἔχετε λάβει τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀναπροσαρμογῆς;

§113Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Βεβαίως.

§114Ο ΑΥΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐξαγγελθῇ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ καὶ αἱ λεπτομέρειαι ἂς ἔλθουν ἀφοῦ μελετηθῇ τὸ ζήτημα. Παρακαλῶ καὶ πάλιν νὰ ἐξαγγελθῇ ἐπισήμως εἰς τὰς καπνοβιομηχανικὰς τάξεις ἡ ἀπόφασις αὐτή.

§115Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἐγὼ εἶπον κάτι πάρα πάνω ἀπὸ αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη εἴκοσι συνάδελφοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν μετὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Θέλετε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν ἢ νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν;

§117Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἠκούσαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ ἦτο λυσιτελὲς νὰ ἀκούσωμεν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὥστε νὰ ἔχωμεν πλήρεις τὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος.

§118Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὁσάκις συνήλθομεν εἰς μεταμεσονυκτίους συνεδριάσεις εὑρέθημεν πρὸ κενῶν ἑδωλίων. Θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ συστηθῇ εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ ἔλθουν μετὰ τὸ φαγητόν, ὁπότε ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, νὰ ἐπανέλθωμεν, διότι δὲν εἶναι θέαμα νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ εὑρισκώμεθα πρὸ κενῶν ἑδωλίων. Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ προσέλθουν καλύτερον θὰ ἦτο νὰ διαλύσωμεν.

§119Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προσ. Προεδρ. Κυβ.). Νομίζω ὅτι μετὰ τὸ φαγητὸν δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀνάλογος συγκέντρωσις προκειμένου νὰ ἀκούσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος. Καὶ ἡ ζέστη καὶ ἡ καταπόνησις τῆς Βουλῆς εἶναι τοιαύτη ὥστε θὰ ἐπρότεινον νὰ διαλύσωμεν.

§120ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ συνεχίσωμεν αὔριον.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν ἡ συζήτησις θὰ ἐπαναληφθῇ τὴν Παρασκευήν.

§122Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Εἶναι πρωτοφανὲς νὰ ἀρχίζωμεν μίαν ἐπερώτησιν καὶ νὰ τὴν τελειώνωμεν μετὰ δύο μῆνας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβάλωμεν ἀπὸ τῆς Δευτέρας εἰς τὴν Παρασκευήν. Θὰ ἦτο δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον τὸ ζήτημα ἐκρίθη ὅτι εἶναι σοβαρόν, ἐὰν δὲν ἐπανέλθωμεν μετὰ τὸ φαγητόν, νὰ συνεχίσωμεν αὔριον διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις.

§123Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προσωρ. Προεδρεύων Κυβερν.). Ἐὰν ἡ Βουλὴ δέχεται νὰ περάσουν αὔριον πρῶτον τὰ νομοθετήματα, τοὐλάχιστον ὅσα δὲν ἔχουν συζήτησιν, καὶ κατόπιν νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, τότε συμφωνεῖ καὶ ἡ Κυβέρνησις.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή;

§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε ἡ Βουλὴ παρεδέχθη ὅπως κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν ψηφισθοῦν κατὰ πρῶτον νομοσχέδια ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει συζήτησις καὶ κατόπιν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ψήφισιν τῶν νομοθετημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις καὶ κατόπιν συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ. (Ὥρα 10.00′ μ. μ.)