1946.07.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 42α

Παρασκευὴ 12 Ἰουλίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Ε. Σωτηριάδης καταθέτει ὑπόμνημα τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητριῶν τοῦ Βʹ Γυμνασίου Θηλέων Θεσσαλονίκης ζητούντων τὴν ἐξασφάλισιν διδακτηρίου διὰ τὸ ἐν λόγῳ Γυμνάσιον. Οἱ βουλευταί Ἰωαννίνων, Πρεβέζης, Ἄρτης, κ. κ. Α. Παπαδόπουλος, Δ. Ἰωάννου, Ι. Φωτόπουλος, Ν. Ἀθανασίου, Ι. Τζωρτζόπουλος, Α. Δερδεμέζης, Α. Κωνσταντινίδης, Ε. Ἀβέρωφ καὶ Γ. Μπάρδας καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν Ἐθνικοφρόνων Ἐργατοϋπαλλήλων, Ἰωαννίνων, Πρεβέζης, Ἄρτης, ζητούντων ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας λάβη ὑπ’ ὄψιν του σοβαρῶς τὰ ἐκτιθέμενα παράπονα τῶν Ἐθνικοφρόνων αὐτῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλλας κ. Σ. Νικολαΐδης καταθέτει ὑπόμνημα Ἐργατικῶν, Ἐπαγγελματικῶν, Ἐπιστημονικῶν καὶ Ἀλληλοβοηθητικῶν ὀργανώσεων Καβάλλας ζητούντων ἐπίλυσιν αἰτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Γ. Μπάρδας καταθέτει τὰ κάτωθι ὑπομνήματα καὶ τηλεγραφήματα: 1) Ὑπόμνημα τοῦ Σ. Καπόγλου Μηχανικοῦ Γεωπόνου κατοίκου Ἰωαννίνων ζητοῦντος τὴν ἐφαρμογὴν μεθόδου του πρὸς καταπολέμησιν τοῦ Δάκου. 2) Ὑπόμνημα τῶν Συνδέσμων ἐργοληπτῶν Ἰωαννίνων ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων των. 3) Ὑπόμνημα τῶν Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Νομοῦ Ροδόπης ζητούντων μονιμοποίησιν κλπ. 4) Ὑπόμνημα προσωπικοῦ τοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν Ἰωαννίνων, ζητοῦντος ἀπόκτησιν Δημοσιοϋπαλληλικῆς ἰδιότητος καὶ 5) Τηλεγραφικὴν αἴτησιν Συν)σμοῦ πληγέντων αὐτοκινητιστῶν Ἰωαννίνων διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Υ.Ε.Κ.Α. Οἱ κ. κ. Κ. Τσαλδάρης (Ὑπ. Ἐξωτερ.) καὶ Π. Μαυρομιχάλης (Ὑπ. Ἀεροπ.) καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1946 ὑπογραφείσης μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς Συμφωνίας περὶ ἐγκαταστάσεως Διεθνῶν Ἐναερίων Γραμμῶν» 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1945 ὑπογραφείσης μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μεγάλης Βρεταννίας Συμφωνίας δι’ Ἀεροπορικὰς Γραμμὰς ἐν Εὐρώπῃ». 3) «Περὶ προχωρήσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Συμφωνίαν τοῦ Σικάγου περὶ Διεθνῶν Ἐναερίων Μεταφορῶν». 4) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Σικάγῳ τῇ 7 Δεκεμβρίου 1944 ὑπογραφείσης Συμβάσεως Διεθνοῦς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας». 5) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Σικάγῳ τῇ 7 Δεκεμβρίου 1944 ὑπογραφείσης προσωρινῆς Συμφωνίας Διεθνοῦς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας» καὶ 6) «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Σικάγῳ τῇ 7 Δεκεμβρίου 1944 ὑπογραφείσης Συμφωνίας περὶ Διαμετακομίσεως τῶν Διεθνῶν Ἀεροπορικῶν Ὑπηρεσιῶν». Ὁ κ. Π. Μαυρομιχάλης (Ὑπ. Ἀεροπ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τοῦ Α. Ν. 592)1945 «περὶ ἀδειῶν γάμου Ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν Ε.Β.Α.». Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τοῦ Α.Σ.Ο.» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1998)1939 «περὶ Σημάτων». Ὁ κ. Κ. Καλκάνης (Ὑπ. Ἐσωτ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῆς εἰσφορᾶς ἐν Ἀμαλιάδι, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὑδρεύσεως». Ὁ κ. Δ. Στεφανόπουλος (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 8)11. 5.1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 492)1945». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βογιατζῆς καὶ Γ. Θεμελῆς καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ προστασίας τῆς βαμβακοκαλλιεργείας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Σακελλαρίου, Γ. Στράτος, Γ. Βασιλειάδης, Θ. Κιζάνης, Α. Τριανταφυλλίδης καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ συστάσεως Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μπερνίτσας καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Α. Ν. 1089)46 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 683)45 «περὶ ρυθμίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν Τραπεζῶν ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τῶν Α. Ν. 765)45 καὶ 792)45». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βορρὲς καὶ Θ. Κώης καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9) 11 Μαΐου 1946 Ν. Διατάγματος «περὶ ἐκτελέσεως τῶν ἔργων ἀνοικοδομήσεως τῆς Χώρας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Καροῦσος καὶ ἄλλοι καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μουτζουρίδης, Ι. Λαυρεντίδης, Α. Ἀμπατζόπουλος, Κ. Ἀλεξανδρίδης, Κ. Σταμούλης, Α. Θεοδωρόπουλος Χ. Πιπιλιάγκας, Δ. Γιαννόπουλος καὶ Ε. Κομνηνὸς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 10) 11.5.1944 Ν. Δ. «περὶ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος». Ἡ ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 8) 11 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 972)46 Α. Ν. «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπιθεωρήσεως φαρμακείων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκδικάσεως ἀπαιτήσεων ἀποζημιώσεως ἐπιτάκτων τινῶν πλοίων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 4442 κλπ.». Αἱ Ἐθνικαὶ ὀργανώσεις Δυτ. Φθιώτιδος διαμαρτύρονται διὰ συχνοὺς φόνους ἐθνικοφρόνων πολιτῶν ὑπὸ ἐαμοκομμουνιστῶν, καὶ ζητοῦν ἐνίσχυσιν Χωρ)κῆς, ἐξοπλισμὸν Ἐθνικοφρόνων πολιτῶν κλπ. Μεσοδασικοὶ ὑπάλληλοι Δασαρχείου Μαντινείας ζητοῦν τὴν δικαίαν καὶ κανονικὴν προαγωγήν των. Οἱ Συν)σμοὶ Καρυδιᾶς, Πανδρόσου, Κασιτερῶν καὶ Πρωτάτου ζητοῦν τὴν λῆψιν μέτρων ἐπὶ ζητημάτων ἀφορώντων τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Τὸ προσωπικὸν Συλλόγου 114 καὶ 18 Υ.Κ.Δ. Νομοῦ Ἀχαΐας ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἀπομάκρυνσιν Ἰταλῶν ὑπηκόων. Ὁ Σύνδεσμος Ἐθνικοφρόνων αὐτοκινητιστῶν Β. Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ τηλεγραφήματα ὑπογεγραμμένα ὑπὸ Κουτσούρη καὶ δηλοῖ ὅτι ὁ ἐν λόγῳ δὲν ἔχει οὐδεμίαν θέσιν εἰς τὸν σύνδεσμον. Ἡ Κοινότης Ταξιαρχῶν διαμαρτύρεται δι’ ὑπαγωγὴν ἐπαρχίας Ὀλυμπίας εἰς Νομὸν Μεσσηνίας. Ὁ Ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἐπαρχίας Γρεβενῶν ζητεῖ τὴν ἵδρυσιν Ὑπουργείου Συνεταιρισμῶν. Μικροϊδιοκτῆται Δημόσιοι Ὑπάλληλοι Ἀθηνῶν ζητοῦν τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου πρὸς ἐπαναπόκτησιν τῆς κατοικίας των. Ἡ Μαρία Ι. Μπινιάρη κάτοικος Πόρου, λουτροκόμος Δημοσίων Λουτρῶν Μεθάνων ζητεῖ χορήγησιν συντάξεως. Ἡ Ἕνωσις Συν)σμῶν Ἄρτης Φιλιππιάδος ἐπὶ τῇ ἀγγελίᾳ Ἑνώσεως Δωδεκανήσου μετὰ μητρὸς Ἑλλάδος ἐκφράζει ἐθνικὸν ἐνθουσιασμὸν καὶ εὔχεται ὁλοκλήρωσιν Ἐθνικῶν διεκδικήσεων. Ὁ Λαὸς Δράμας διαμαρτύρεται διὰ τὸν φόνον 10 στρατιωτῶν δολοφονηθέντων ἀγρίως ὑπὸ τῶν Ἐαμοκομμουνιστῶν καὶ ζητεῖ σύλληψιν τῶν ἀρχηγῶν των. Ἡ Πόπη χήρα Νικολάου Αὐγερινοῦ κάτοικος Ἀθηνῶν ζητεῖ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ αὔξησιν τῆς συντάξεώς της βάσει τοῦ νόμου 1045)46 διὰ σύζυγόν της Ν. Αὐγερινὸν Ἀντ)ρχην φονευθέντα εἰς συμπλοκὴν μετὰ Ἰταλῶν. Κάτοικοι τοῦ Νομοῦ Ροδόπης ζητοῦν ὅπως ἡ ἀξία τῶν διασωθέντων καπνῶν διατεθῇ εἰς δικαιούχους περιφερείας των διαγραφομένου τοῦ ἀντιστοίχου ποσοῦ ἐκ τοῦ κατατεθέντος προϋπολογισμοῦ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἁγίου Βλασίου, ὑποβάλλει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 35 πρᾶξιν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου περὶ ἱδρύσεως ἡμιγυμνασίου καὶ παρακαλεῖ ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Παιδείας. Ἡ Ἐθνικὴ παράταξις Ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Ἑλλάδος ζητεῖ τὴν μὴ κατάργησιν τοῦ νόμου 1226. Τὸ ἐπαγγελματικὸν καὶ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Κερκύρας ἐκθέτει τὰς ἀντιλήψεις του εἰς ἐνδεχομένας τροποποιήσεις Ἀγορανομικοῦ κώδικος. Οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι Κερκύρας διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59 Σ. Π. καὶ ζητοῦν αὔξησιν τοῦ χορηγουμένου δανείου εἰς 60 χιλ. δραχμὰς καὶ τὴν ταχεῖαν χορήγησιν εἰδῶν ἱματισμοῦ. Ἡ Ἕνωσις αὐτοκινητιστῶν ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν Ἀχαΐας καὶ Ἠλείας παραπονεῖται διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34969)12.6.46 ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Μεταφορῶν κλπ. Ἡ ΕΜΕΝ Θεσσαλονίκης ζητεῖ κατάργησιν τῆς Γ. Σ. Ε. Ε, διότι διὰ τῆς ἀντεθνικῆς ἀπεργίας 18 τρέχοντος κατετρόπωσε συνδικαλιστικὰς ἀρχὰς ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως. Ὁ Ἀγροτικὸς κόσμος Νέας Σελευκείας ἐκφράζει Κυβέρνησιν βαθυτάτην εὐγνωμοσύνην δι’ ἐκδήλωσιν Κυβερνητικοῦ ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ πολυπαθοῦς Νομοῦ Θεσπρωτίας.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, προκειμένου νὰ προβῇ εἰς τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου.

§6Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἑλλάδος». Οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἤγαγον τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, θέλουν ἐκτεθῆ ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Διαγράφεται ἐκ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγραφέντος ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς βουλευτοῦ κ. Γ. Στράτου, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 25 ἀναφορὰ γονέων, νέων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, παραπονουμένων διὰ τὴν ἀπόρριψιν τῶν τέκνων των κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων κλπ. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 26 τηλεγραφικὴ διαμαρτυρία τοῦ βουλευτοῦ Φθιωτιδοφωκίδος κ. Α. Μαυροειδῆ, περὶ ἐνισχύσεως χωροφυλακῆς Φθιωτιδοφωκίδος, τῇ αἰτήσει τῶν ἐγγραφέντων ὅπως ὁμιλήσουν, καθ’ ὅσον τὸ θέμα εἶναι σχετικὸν μὲ τὴν ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησιν περὶ Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἐφ’ ἧς θὰ λάβουν τὸν λόγον. Διαγράφεται ἐπίσης ἡ ὑπ’ ἀριθ. 27 ἀναφορὰ τῶν Προέδρων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν τυχὸν μονοπώλησιν προϊόντων κλπ., λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγραφέντος ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς βουλευτοῦ κ. Β. Σαγιᾶ. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 28 ἀναφορὰ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς διαμαρτυρομένου διὰ μετάθεσιν ἐργατῶν ὑπὸ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας κλπ., λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγραφέντος ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς βουλευτοῦ κ. Δ. Μαντούβαλου. Ὁ κ. Α. Τσιρώνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29 ἀναφορᾶς τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐπιταλίου, ζητοῦντος ἀρωγὴν διὰ σημειωθείσας ἐκ χαλάζης καταστροφάς.

§8Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Εἶναι περιττὴ ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἀναφορᾶς, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι θὰ λάβῃ σχετικὴν μέριμναν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 30 ἀναφορὰ τῆς Πανελληνίου Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Ὁμήρων καὶ Θυμάτων Δεκεμβριανῶν διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγραφέντος ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς βουλευτοῦ κ. Φ. Μακρῆ. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 31 ἀναφορὰ Ἐπιτροπῆς Ἀξιωματικῶν ἀποστρατευθέντων κατὰ τὰ ἔτη 1941– 45, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγραφέντος ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς βουλευτοῦ κ. Η. Ζουμπουλάκη. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 32 ἀναφορᾶς τῶν Συν)σμῶν κλπ. Χρυσουπόλεως καὶ Καβάλλας, σχετικῶς μὲ τὸν Ὀργανισμὸν Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ.

§10Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἀφορᾷ τὴν γενικὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, συνεπῶς ἐπιφυλάσσομαι τὴν Δευτέραν νὰ ὁμιλήσω.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 33 ἀναφορὰ τῆς Ἐθνικῆς Δράσεως Β. Ἑλλάδος, σχετικῶς μὲ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς ἀσφαλείας, ὡς σχετικὴ μὲ τὴν συζητηθησομένην ἐπερώτησιν. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34 ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἡγουμενίτσης, ζητούντων ἐπαναλειτουργίαν Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας.

§12Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἐπὶ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως συνεστήθη Πρωτοδικεῖον εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, τοῦ ὁποίου ἡ λειτουργία ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ τὴν 1ην Μαΐου 1946. Καίτοι διέρρευσαν τρεῖς μῆνες τὸ Πρωτοδικεῖον ἀκόμη δὲν ἤρξατο λειτουργοῦν. Δοθέντος ὅτι ἡ κατάστασις ἐν Ἠπείρῳ ἔχει ἐπιδεινωθῆ, ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ἀσφαλείας, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ διατάξῃ τὴν ἄμεσον τοποθέτησιν τοῦ προσωπικοῦ καὶ ταχεῖαν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τοῦ Πρωτοδικείου, συνάμα δὲ τὸ Πρωτοδικεῖον νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων, μετὰ τοῦ ὁποίου ὁ νομὸς Θεσπρωτίας ἀποτελεῖ μίαν γεωοικονομικὴν ὀντότητα. Ἄλλωστε τὰ προϊόντα μας εἶναι ἐλαιόλαδα καὶ κτηνοτροφικά, τὰ ὁποῖα ἀπορροφᾷ μόνον ἡ ἀγορὰ τῶν Ἰωαννίνων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίος τοῦ Πρωτοδικείου.

§13Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει ἕνα μεγάλο πρόβλημα, τὸ πρόβλημα τῆς στέγης. Τὸ Πρωτοδικεῖον βεβαίως ἔχει ἀποφασισθῆ καὶ ἔχει ὁρισθῆ καὶ ἡ σύνθεσίς του, ἀλλὰ τὸ ζήτημα τῆς στέγης εἶναι ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ.

§14Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἔχω τηλεγράφημα τοῦ δημάρχου Ἡγουμενίτσης, διὰ τοῦ ὁποίου μὲ πληροφορεῖ ὅτι ἡ στέγη διὰ τοὺς δικαστὰς καὶ τὰ γραφεῖα τοῦ Πρωτοδικείου ἔχει ἐξασφαλισθῆ.

§15Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐγὼ δὲν ἔλαβα τοιαύτην εἰδοποίησιν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 35 καὶ 36 ἀναφοραὶ διαγράφονται λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 37 ἀναφορᾶς, ὁ κ. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§18Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 38 καὶ 39 διαγράφονται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐγγεγραμμένων ὅπως ὁμιλήσουν κ. κ. βουλευτῶν. Ὁ κ. Α. Καψάλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40 ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Ἀντιπροσώπων Οἴκων Ἐξωτερικοῦ, κλπ.

§20Α. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολήσω τώρα τὴν Βουλήν. Μετὰ τὴν κατάθεσιν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ», θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ὅταν συζητηθῇ τὸ ἐν λόγῳ νομοθέτημα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Δαρβέρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41 ἀναφορᾶς ὑπαλλήλων Ὑπεραστικῶν καὶ Ἀστικῶν γραμμῶν.

§22Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπεσχέθη ὅτι θὰ μεριμνήσῃ καὶ θὰ ἀποκατασταθῇ κατὰ τὸ δυνατὸν τὸ δίκαιον τῶν ὑπαλλήλων τῶν ὑπεραστικῶν γραμμῶν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 42 ἀναφορὰ τοῦ Δημάρχου Πατρῶν διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγραφέντος ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς βουλευτοῦ κ. Β. Σαγιᾶ. Ὁ κ. Γ. Βορρὲς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43 ἀναφορᾶς τῶν πωλησάντων ἀκίνητα.

§24Γ. ΒΟΡΡΕΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης ὅπως εἰσαγάγῃ τὸ ταχύτερον τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν πωλησάντων ἀκίνητα κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 44 ἀναφορὰ Ζυθοπωλῶν Πατρῶν διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγραφέντος ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς βουλευτοῦ κ. Β. Σαγιᾶ. Ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45 ἀναφορᾶς τοῦ Δημάρχου Διδυμοτείχου διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην περικοπὴν ἀλεύρων τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου.

§26Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἔχει ὑποβληθῆ πρὸ ἀμνημονεύτων χρόνων παρὰ τοῦ Δημάρχου Διδυμοτείχου. Πρόκειται περὶ ἀνωμαλιῶν κατὰ τὴν διανομὴν τῶν εἰδῶν UNRRA. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ εἶχεν ὑποσχεθῆ νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ γενικὴ διανομὴ τῶν ἀλεύρων ἐν τῷ μεταξὺ ὁ καλὸς Θεὸς ἔδωσε μίαν καλὴν ἐσοδείαν καὶ ἑπομένως οἱ χωρικοὶ ἔχουν ἄλευρα.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46 ἀναφορᾶς τοῦ Γαλακτοκομικοῦ Συνδέσμου Ἐπιταλίου αἰτοῦντος ἀρωγὴν διὰ προξενηθείσας εἰς σταφιδαμπέλους καταστροφάς, ὁ κ. Α. Τσιρώνης ἔχει τὸν λόγον.

§28Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐλήφθησαν τὰ προσήκοντα μέτρα καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος περαιτέρω συζητήσεως.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 20 ἐρώτησιν. Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης, ἀφορώσης τοὺς ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἀπαχθέντας ὡς ὁμήρους 20.000 περίπου Ἕλληνας καὶ εὑρισκομένους εἰς τὴν Ρωσικὴν ζώνην Κατοχῆς.

§30Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν γνωρίζῃ τι περὶ τῶν 20.000 Ὁμήρων Ἑλλήνων, οἵτινες, ἀπαχθέντες ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, εὑρίσκονται εἰς τὴν Ρωσικὴν ζώνην Κατοχῆς, ἂν ἔχῃ, ἢ ἐζήτησε πληροφορίας ἡ Κυβέρνησις περὶ τῆς τύχης αὐτῶν, ἂν ἔχῃ πλήρη κατάλογον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ γνωρίζωμεν ποῖοι καὶ πόσοι εἶναι διὰ νὰ πληροφορηθοῦν αἱ οἰκογένειαί των ποῖοι ἐξ αὐτῶν εὑρίσκονται εἰς τὴν ζωὴν καὶ πῶς διάγουν. Ἔχομεν πληροφορίας ὅτι οἱ Ὅμηροι αὐτοὶ ἐκπαιδεύονται εἰδικῶς εἰς τὸν Κομμουνισμὸν καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὶ προτίθεται νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ μὴ προστεθοῦν 20.000 νέοι ἰνστρούχτορες. Θέλω νὰ γνωρίζω τὶ φρονεῖ ἡ Κυβέρνησις περὶ τοῦ σκοπίμου ἢ μὴ νὰ ἔλθουν μὲ τοιαῦτα ἐφόδια εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§31Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Προσ. Ὑπ. Ἐξωτ.). Ἔχομεν ζητήσει πληροφορίας ἐπ’ αὐτοῦ ἀλλὰ δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ δώσωμεν σαφεῖς πληροφορίας αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ. Τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι ἐκπαιδεύονται εἰς τὴν Σοβιετικὴν ζώνην Κατοχῆς ὡς ἰνστρούχτορες κατὰ πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχομεν δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Ἐλπίζω ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἔχωμεν σχετικὰς πληροφορίας ὥστε νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν ἐπ’ αὐτοῦ.

§32Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐὰν πράγματι αἱ πληροφορίαι αὐταὶ εἶναι ἀκριβεῖς νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις τὶ πρέπει νὰ κάμῃ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ὁμήρων αὐτῶν.

§33Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν ἐὰν προέβη εἰς ἐνεργείας ἡ Κυβέρνησις διὰ 2.500 ὁμήρους οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα ἀπήχθησαν καὶ ἤδη εὑρίσκονται εἰς Σερβίαν. Αἱ οἰκογένειαί των εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν φρικώδη, δὲν γνωρίζουν ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Νομίζω ὅτι καμμία Κυβέρνησις, ἀτυχῶς, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δὲν ἔδωσε καμμίαν ἀπολύτως προσοχὴν ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου ζητήματος. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὸν λαὸν πρέπει νὰ αἰσθανθῇ τὸν πόνον τῶν οἰκογενειῶν τῶν 2.500 ὁμήρων, οἱ ὁποῖοι δὲν ξεύρουν ἂν ζοῦν ἢ ὄχι.

§34Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Προσ. Ὑπ. Ἐξωτ.). Ἐπανειλημμένως ἐζητήθησαν πληροφορίαι δι’ αὐτοὺς τοὺς 2.500 καὶ μέσῳ τῆς UNRRA καὶ μέσῳ τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ ἐν τούτοις μέχρι τώρα αἱ ἀπαντήσεις δὲν ὑπῆρξαν διαφωτιστικαὶ ἀλλ’ ἀσαφεῖς καὶ ἀνεπαρκεῖς. Ἀναγνωρίζομεν τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἐν τούτοις ὅμως ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ μέχρι τοῦδε πληροφορίαι εἶναι τόσον ἀσαφεῖς ὥστε δὲν δυνάμεθα νὰ βεβαιώσωμεν τὴν Βουλὴν περὶ συγκεκριμένου τινός. Ἡ Κυβέρνησις ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ παύσῃ νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν ἐν προκειμένῳ.

§35Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἔχουν διαιρεθῆ εἰς τρία στρατόπεδα. Ἦλθαν ὅμηροι οἱ ὁποῖοι ἐβεβαίωσαν τὸ γεγονός.

§36Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Προσ. Ὑπ. Ἐξωτ.). Οἱ ὀργανισμοὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ παράσχουν πληροφορίας δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς παράσχουν.

§37Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ νὰ ἀποκρούσω τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. ἐκ Τριπόλεως βουλευτοῦ ὅτι οὐδεμία Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ἐνδιεφέρθη διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο. Δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Κυβέρνησις Βούλγαρη, τῆς ὁποίας ὑπῆρξα Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, προέβη εἰς ἐπανειλημμένα διαβήματα δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν ὁδῶν, ὅπως ἐξακριβώσῃ τὴν πληροφορίαν καὶ ἐπιτύχῃ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν κρατουμένων.

§38Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Χαίρω πάρα πολὺ διότι ὁ κύριος συνάδελφος ἔδωσε τὴν πληροφορίαν αὐτήν, ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν νὰ μάθω ποῖον ἀποτέλεσμα εἶχεν ἡ σχετικὴ ἐνέργεια.

§39Γ. ΜΕΛΑΣ. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ ἐπὶ τῆς μετέπειτα Κυβερνήσεως.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι μεθαύριον Κυριακὴν εἶναι ἡ Ἐθνικὴ Ἑορτὴ τῆς Μεγάλης μας Συμμάχου Γαλλίας καὶ παρακαλῶ ὅπως ἐξουσιοδοτηθῇ τὸ Προεδρεῖον νὰ ἀποστείλῃ εὐχητήριον τηλεγράφημα ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§41ΦΩΝΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). (Ὑπὸ τῶν βουλευτῶν Θεσσαλονίκης κ. κ. Γ. Θεμελῆ καὶ Β. Βογιατζῆ κατατίθεται ἔκθεσις ἐπὶ τῆς δράσεως κατὰ τὸν ἀγῶνα Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως τῆς Π.Α.Ο. (Πανελληνίου Ἀπελευθερωτικῆς Ὀργανώσεως), δι’ ἣν ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει ὅπως τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ αὕτη εἰς τοὺς κ. κ. βουλευτάς).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια συζητήσεως τοῦ κ. Α. Βαμβέτσου ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς δημοσίας τάξεως, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης.

§43Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Τὴν ἀγωνίαν τῆς κοινῆς γνώμης, κύριοι βουλευταί, ἡ ὁποία παρακολουθεῖ τὰ ζητήματα τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας, νομίζω ὅτι ἔχομε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ σεβασθῶμεν καὶ ὄχι μόνον θὰ εἶμαι συντομώτατος εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, ἀλλὰ θὰ κάμω καὶ μίαν σύστασιν πρὸς τοὺς πολυτίμους συναδέλφους ὅτι οἱ καιροὶ οὐ μενετοί, καὶ πρέπει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ τὰς ἀντιλήψεις μας διὰ νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα καὶ νὰ μᾶς δηλώσῃ συγχρόνως ἡ Κυβέρνησις ἂν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, ἄλλως νὰ παραμερίσῃ καὶ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν εἰς ἄλλους οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποκαταστήσουν τὴν τάξιν. Ἔχω νὰ κάμω λοιπὸν τὴν σύστασιν τὴν φιλικὴν νὰ εἴμεθα σύντομοι λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει ὅτι πεντήκοντα καὶ πλέον ὁμιληταὶ ἔχουν ἐγραφῆ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Νομίζω ὅτι οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐξέθεσαν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα τὰ τῆς τάξεως καὶ ἀσφαλείας ἐν τῇ χώρᾳ ἀρκετὰ ἐπαρκῶς ἐξετέθησαν ταῦτα ὥστε δὲν θὰ θελήσω νὰ ἐπαναλάβω τὰ γνωστὰ εἰς ὑμᾶς. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι κατὰ τὴν διαρρεύσασαν ἑβδομάδα ἀφ’ ἧς συνεζητήθη τὸ πρῶτον ἡ ὑποβληθεῖσα ἐπερώτησις ἔλαβον χώραν γεγονότα, δύναμαι νὰ εἴπω, δραματικά, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις συνεκινήθη κάπως καὶ ἐπέδειξε μίαν ἀντίδρασιν ἐναντίον τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀναρχοκομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν καὶ πάλιν νὰ ὑποσκάψουν τὰ θεμέλια τῆς Πατρίδος. Ἐπέδειξε μίαν ἀντίδρασιν λέγω τὴν ὁποίαν θὰ ηὐχόμην νὰ τὴν εἶχεν ἐπιδείξῃ ἀπὸ μακροῦ, διότι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐξέλιξιν τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας ἐν τῇ χώρᾳ, εἶναι βαρυτάτη. Διὰ νὰ ἀποδείξω δὲ τοῦτο εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω μίαν συντομωτάτην ἀνασκόπησιν τοῦ τὶ ἔλαβεν χώραν κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ στασιαστικοῦ κινήματος τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου, ἡ ἄκρα ἀριστερά, ἡ ὁποία ἠθέλησε βιαίως νὰ καταλάβῃ τὴν ἀρχὴν καὶ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν κρατοῦσαν τάξιν ἐν τῇ χώρᾳ μας, εἶχεν ὑποστῆ μίαν κατάπτωσιν τοῦ ἠθικοῦ της σοβαρωτάτην. Εἶναι δὲ λυπηρόν, ὅτι αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας ἀνεστάλη ἡ δίωξις τῶν ἀναρχικῶν αὐτῶν στοιχείων ἐκ μέρους τοῦ ἐπισήμου Κράτους, δὲν ἐπέτρεψε εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν τοῦ Στρατηγοῦ Πλαστήρα, νὰ καταφέρῃ τὸ ὁριστικὸν κτύπημα ἐναντίον τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ἡ ὁποία ἐπεχείρησε νὰ ἀνατρέψῃ τὰ πάντα εἰς τὸν τόπον μας καὶ νὰ μᾶς παραδώσῃ δεσμίους ἄγνωστον εἰς τίνας, ἀλλὰ πάντως εἰς τὴν συμφοράν. Ποία ἦτο ἡ κατάστασις μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ κινήματος; Τὸ ἠθικὸν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ἦτο τελείως καταπεπτωκός, ἀλλὰ καὶ αἱ δυνάμεις τὰς ὁποίας διέθετε τὸ Κράτος ἦσαν ἐλάχισται. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι χάρις εἰς τὴν συμβολὴν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῆς Ταξιαρχίας τοῦ Ρίμινι, κατὰ τὸ πλεῖστον, καὶ εἰς τὰς μικρὰς συμμαχικὰς δυνάμεις αἱ ὁποῖαι ἐβοήθησαν διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἐλευθερία εἰς τὴν χώραν μας, κατωρθώθη νὰ ἀποτραπῇ ὁ σοβαρὸς κίνδυνος τὸν ὁποῖον διέτρεξεν ἡ Πατρίς μας. Ἡ Χωροφυλακὴ εὑρίσκετο ἐκείνην τὴν στιγμὴν πλὴν μικρῶν τμημάτων της μᾶλλον ὑπὸ διάλυσιν. Θὰ ἐνθυμῆσθε δὲ ὅτι ἐπὶ χρονικόν τι διάστημα μία σοβαρὰ δύναμις Χωροφυλακῆς ἐκρατεῖτο ὑπὸ περιορισμόν, πλὴν τοῦ τμήματος τὸ ὁποῖον ὑπερήσπισε τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν εἰς τοῦ Μακρυγιάννη καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ὀφείλεται ἔπαινος καὶ εὐγνωμοσύνη. Παρῆλθον μερικοὶ μῆνες καὶ ἤρχισεν ἡ ἀνασύνταξις τῶν Ἐθνικῶν δυνάμεων διὰ τῆς συγκροτήσεως τῶν Ταγμάτων Ἐθνοφρουρᾶς, διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς δυνάμεως τῆς Χωροφυλακῆς, διὰ τοῦ ἐξοπλισμοῦ αὐτῆς δι’ ὁπλισμοῦ σχετικῶς βαρέως. Ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ἐξηκολούθη νὰ τηρῇ μίαν στάσιν ἀμυντικὴν μέχρι καὶ τῶν τελευταίων ἀκόμη μηνῶν δηλαδὴ μέχρι καὶ τοῦ μηνὸς Μαρτίου ὅτε ἔλαβον χώραν αἱ ἐκλογαί. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἐκλογῶν ἔδρων ὁμάδες ἔνοπλοι καὶ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ τῆς ἄκρας δεξιᾶς ὅπως ἄλλωστε ἀνεκοίνωσεν ἐπισήμως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως. Νομίζω ὅτι σοβαρὸν σφάλμα ἐκ μέρους μιᾶς πολιτικῆς μερίδος καὶ τὸ λέγω ἀπροκαλύπτως, ἐκ μέρους τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος τὸ ὁποῖον ἂν καὶ ἐγνώριζε τὴν κατάστασιν αὐτὴν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ δὲν ἐσύστησεν εἰς τοὺς ὀπαδούς του ὅτι δὲν ἦτο συμφέρον Ἐθνικόν, δὲν ἦτο πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Πατρίδος ἡ ὕπαρξις εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐνόπλων ὁμάδων αἱ ὁποῖαι ὡς δικαιολογίαν μίαν ἔφερον τὴν ἄμυναν αὐτῶν κατὰ τῶν στοιχείων τῆς ἄκρας Ἀριστερᾶς, ἀλλὰ οὐσιαστικῶς πρὸς κομματικὴν ἐπικράτησιν. Ἐγὼ ἤθελα ἡ ἄμυνα τοῦ πολίτου, ἡ ἄμυνα τῆς περιουσίας, τῆς ζωῆς, τῆς οἰκογενείας, νὰ εἶναι εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Κράτους. Ἐν μέρει δικαιολογῶ τὸν φόβον τὸν ὁποῖον εἶχον οἱ ἐθνικόφρονες ἔναντι τῶν στοιχείων τῶν ἄκρων, ἀκριβῶς ὅμως ἔπρεπε ἀπὸ τὴν ἑπομένην ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν κατὰ τὰς ὁποίας τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἦλθεν μὲ μίαν πλειοψηφίαν τόσον ἰσχυρὰν ἀμέσως νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ ἀσφαλείας, νὰ ἐπιδιώξῃ μίαν ἀμερόληπτον ἰσοπολιτείαν ἀπέναντι ὅλων, νὰ ἐπεδίωκεν τὴν διάλυσιν ὅλων τῶν ἀτάκτων ὁμάδων, ὥστε νὰ μὴ δίδῃ ἀφορμὰς σοβαρὰς εἰς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος μας καὶ εἰς τοὺς ἀναρχοκομμουνιστὰς νὰ δικαιολογοῦνται ὅτι λαμβάνουν μέτρα ἀμύνης ἐναντίων τῶν Δεξιῶν. Ἡ παράλειψις αὕτη τῆς Κυβερνήσεως, ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ μονομερῶς τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, εἶναι σοβαρωτάτη. Νομίζω ὅτι τὴν Κυβέρνησιν ἀπησχόλησε σοβαρώτερον τὸ ζήτημα τοῦ πῶς ἔπρεπε νὰ προετοιμάσῃ τὸ ἔδαφος καὶ τὴν ἐν γένει κατάστασιν διὰ νὰ ἐμφανίσῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως τὸ ζήτημα τῆς ὑποβολῆς τοῦ ψηφίσματος τῆς μετακλήσεως τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως εἰς τὴν Ἑλλάδα. Βεβαίως καὶ αὐτὸ σοβαρὸν ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ εἰς δευτερεύουσαν μοῖραν. Εἰς πρωτεύουσαν μοῖραν ἦτο ἡ Ἀσφάλεια τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀπαιτήσει ὁ λαὸς νὰ ἐμπεδώσῃ καὶ ἡ λαοπρόβλητος Κυβέρνησις ἡ ὁποία προῆλθεν ἀπὸ τὴν ψῆφον τῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ παρημέλησε λέγω νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Τάξεως. Παρημέλησε νὰ ἐφαρμόσῃ τοὺς κειμένους νόμους διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Ἐλέχθη ἐκ μέρους ὁμιλητῶν τινων ὅτι ἐμπόδιον πρὸς τοῦτο ὑπῆρξεν ἡ συμφωνία τῆς Βάρκιζας καὶ ὁ νόμος περὶ ἀποσυμφορήσεως. Νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀβάσιμος δικαιολογία, ἡ ὁποία δὲν εὐσταθεῖ. Διότι ἡ συμφωνία τῆς Βάρκιζας ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ἰσχὺν διὰ τὰ μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης διαπραχθέντα ἐγκλήματα, οὐχὶ ὅμως διὰ τὰ ἐγκλήματα τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν μεταγενεστέρως. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπέδειξεν οὔτε θάρρος, οὔτε σθένος, οὔτε ἀντιμετώπισε τὴν κατάστασιν ὅπως ἔπρεπε νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀπαγγείλω τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, δὲν κατέχομαι ἀπὸ πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως. (Ἱλαρότης εἰς τὴν Δεξιάν). Αἰσθάνομαι ὅτι ἐκπληρῶ ἕνα καθῆκον πρὸς τὴν Πατρίδα πρὸ τοῦ φάσματος τὸ ὁποῖον διαισθάνομαι ἐὰν τυχὸν ἐπέλθῃ νέα σύγκρουσις ἡ ὁποία θὰ ἐπιφέρῃ νέας συμφοράς. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἀποτρέψῃ τὸν κίνδυνον αὐτόν. Τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποστρέψῃ τὸν κίνδυνον αὐτόν, δὲν πρέπει νὰ διστάσῃ εἴτε νὰ ἐξεύρῃ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα νομίζει ὅτι εἶναι κατάλληλα εἴτε νὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της εἰς ἄλλους. Ὅταν ἐψηφίζετο παρὰ τῆς Βουλῆς τὸ ὑποβληθὲν ψήφισμα τῆς λήψεως ἐκτάκτων μέτρων πρὸς ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως μέγα μέρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔδωκε τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐφαρμόσῃ ἀμέσως τὸν Στρατιωτικὸν νόμον. Ἀλλὰ καὶ πρὸ τούτου ἂν εἶχε ζητήσει παρὰ τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ κατόπιν συνεννοήσεως μετ’ αὐτῶν, καὶ πρὸ τῆς Συγκλήσεως τῆς Βουλῆς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Στρατιωτικοῦ νόμου εἰς ὡρισμένας περιφερείας ὅπου εἶχε διαταραχθῆ ἡ τάξις, εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ὁρμωμένη ἀπὸ ἐθνικὰ φρονήματα, τὰ ὁποῖα οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ, θὰ παρεχώρει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα νὰ ἐφαρμόσῃ τοῦτον ὅπως εἶχεν ἐφαρμόσῃ λίαν ἐπιτυχῶς, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων εἰς Μεσσηνίαν πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ὅταν ἔλαβον χώραν τὰ γνωστὰ ἔκτροπα ἐκεῖ. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία, ὡς εἶπον ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, ἤρχισεν συγκινουμένη καὶ λαμβάνουσα μέτρα στρατιωτικά, καταδιώξεως καὶ ἐξοντώσεως τῶν ἀναρχικῶν αὐτῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ὑποσκάπτουν τὰ θεμέλια τῆς Πατρίδος μας. Θὰ προχωρήσῃ; Θὰ ἐμπεδώσῃ τὴν τάξιν; Θέλομεν δήλωσιν κατηγορηματικὴν ἄλλως ἡ εὐθύνη αὐτῆς εἶναι βαρυτάτη. Θὰ ἐφαρμόσῃ τοὺς νόμους; Νὰ ἐφαρμόσῃ τοὺς νόμους, καὶ οὐχὶ νὰ θελήσῃ νὰ ἐκμεταλλευθῇ ὡρισμένας καταστάσεις. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλεν νὰ προστατεύσῃ καὶ νὰ ἐνισχύσῃ ὅλους τοὺς Δημοκρατικοὺς πολίτας εἴτε εἶναι ὑπὲρ τῆς βασιλευομένης εἴτε ὑπὲρ τῆς ἀβασιλεύτου Δημοκρατίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐθνικόφρονες Δημοκρατικοὶ πολῖται. Ἔχω παράδειγμα ὅτι εἰς τὴν ἰδικήν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν διώκονται πολῖται ἀκραιφνῶς ἐθνικισταὶ Δημοκράται καὶ οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν ἡμᾶς μόνον καὶ μόνον διότι δὲν προσχωροῦν πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τῆς Βασιλείας, ἐνῷ τὴν προσοχήν της ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ στρέψῃ πρὸς τοὺς ἀναρχικούς, πρὸς ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ὑπονομεύουν τὰ θεμέλια τῆς Πατρίδος.

§44Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε νὰ σᾶς εἴπω μίαν λέξιν. Καὶ πολιτευόμενος καὶ δημοσιογραφῶν δὲν ἔχω, ἐγὼ τοὐλάχιστον, πληροφορίας ὅτι εἰς ἄλλας ἐπαρχίας ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς πιστεύσω ὅτι διώκονται οἱ καθαρῶς Δημοκράται.

§45Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶσθε ὁ ἁρμόδιος νὰ μοῦ τὸ πῆτε αὐτό. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ τὸ εἴπῃ καὶ κάποιος ἄλλος ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Διὰ νὰ σᾶς βεβαιώσῃ ἐὰν αὐτὸ ποὺ εἶπον ὅτι συμβαίνει εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἐὰν συμβαίνῃ καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας ἢ ὄχι. Σεῖς δὲν εἶσθε ἁρμόδιος νὰ τὸ βεβαιώσετε. Ἕνα πρᾶγμα δυστυχῶς ἔχω νὰ σημειώσω, ὅτι εἶναι μοιραῖον ὁπόταν εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχὴν τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, πάντοτε νὰ συμβαίνουν συμφοραὶ εἰς τὴν Πατρίδα, εἶναι φαίνεται μοιραῖον. Εὔχομαι ἡ παροῦσα στιγμὴ νὰ μὴ ἀποδείξῃ τοῦτο καὶ μὴ ἐπαναληφθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἐπιδείξῃ ἀλλαγὴν στάσεως ἀπέναντι τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος μας. Δὲν πρέπει νὰ ἐπιδείξῃ ἀδυναμίαν. Πρέπει νὰ ἐπιδείξῃ σθένος. Πρέπει νὰ ἐπιβάλῃ τὸν νόμον πάσῃ θυσίᾳ. Εἶναι ἡ ἀπαίτησις τοῦ Ἔθνους. Εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι πρέπει πᾶσα καταδικαστικὴ ἀπόφασις, ἔστω καὶ θανατική, νὰ ἐκτελῆται (χειροκροτήματα), διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι τὸ Ἔθνος ἐννοεῖ νὰ ζήσῃ καὶ δὲν ἐννοεῖ νὰ παραδοθῇ ἔρμαιον εἰς τὰς χεῖρας τυχοδιωκτῶν. Δεύτερον ἔχω νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι πρέπει νὰ σεβασθῇ τοὺς ἐθνικόφρονας δημοκρατικοὺς πολίτας, διότι αὐτὸ ποὺ εἶπον εἶναι ἀληθὲς καὶ ἂς τὸ ἀμφισβητηθῇ ὁ ἀγαπητός μου φίλος κ. Κουλουμβάκης. Τρίτον θὰ ἔχω νὰ ὑποδείξω εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὀρρωδήσῃ πρὸ οὐδενὸς μέτρου διὰ νὰ κτυπήσῃ εἰς τὴν ἑστίαν του τὸ κακόν. Νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου καὶ ἠθικὰς καὶ χρηματικὰς ἀμοιβὰς νὰ δώσῃ εἰς τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα θετικῶς καὶ ὄχι συκοφαντικῶς θὰ κατήγγελλον πράξεις ἀντεθνικάς, ἀλλὰ θετικὰς πράξεις καὶ ὄχι συκοφαντίας πρὸς πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν, ὅπως δυστυχῶς παρ’ ἡμῖν ἐπικρατεῖ ἡ κακὴ αὐτὴ συνήθεια. Ὥστε βλέπετε ὅτι παρ’ ὅλας τὰς κατηγορίας καὶ εὐθύνας τὰς ὁποίας ἀποδίδω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐξακολουθῶ νὰ ἐνισχύω αὐτὴν ἵνα ἀποκαταστήσῃ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ τάξιν, ὥστε ὁ πολίτης νὰ αἰσθάνεται πράγματι ἐλεύθερος. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βαρυτάτη καὶ ἐὰν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσῃ τοῦτο, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ παραιτηθῇ. (Χειροκροτήματα).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος κ. Ν. Ζέρβας.

§47Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Μὲ μοναδικὸν ἐφόδιον τὸ μικρὸν καὶ θεῖον δῶρον, τὸ δῶρον μὲ τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπροίκισεν ἡ φύσις, τὸ δῶρον ποὺ μᾶς ἐχάρησεν ὁ Θεός, μὲ τὸν κοινὸν τουτέστι νοῦν, τὸν ὁποῖον καὶ μόνον ἰσχυριζόμεθα ὅτι ἔχομεν, θὰ προσπαθήσωμεν νὰ θέσωμεν τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας εἰς τὴν ἀκριβῆ του θέσιν. Νομίζομεν ἄλλως τε ὅτι δὲν χρειάζεται κἂν σοφία, οὔτε πολλαπλῶς εὐεργετημένος νοῦς διὰ νὰ δυνηθῇ τις νὰ δώσῃ καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ νὰ ἐννοήσῃ ἀπὸ τί νοσοῦμεν καὶ πῶς καὶ διατὶ ἐφθάσαμεν εἰς ὃ σημεῖον ἐφθάσαμεν ἀπὸ ἀπόψεως Δημοσίας Ἀσφαλείας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω κανένα ἐκ τῶν ἀναπτυξάντων τὸ θέμα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, νὰ διαφωνήσω σχεδὸν μὲ τὸ σύνολον καὶ νὰ διατυπώσω καθαρὰ τοῦτο: Ὅτι δηλαδὴ δὲν ἁρπάξαμε τὸ θέμα αὐτὸ ἀπὸ τὴν πραγματικήν του πλευρὰν καὶ δὲν τὸ ἀνετάμαμε κατὰ τὸν ὀρθὸν τρόπον. Ἐνομίσαμε ἢ καὶ νομίζομεν ὅτι ἦτο ἓν σύμπτωμα μιᾶς ἀνταρσίας κομμουνιστικῆς, μιᾶς προσπαθείας, ἡ ὁποία τείνει νὰ ἐμφανίσῃ, ὅπως πολλαπλῶς καὶ διὰ τοῦ τύπου ἐκδηλοῦται καὶ καμμιὰ φορὰ καὶ ἐπισήμως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως διατυποῦται, ὅτι εἶναι ἐπαναλαμβάνω ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται εἰς μίαν προσπάθειαν ἀναρχίσεως τοῦ τόπου σήμερον μὲ σκοπὸν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κομμουνιστικῆς, τὴν δυσχέρανσιν τοῦ ἔργου τῆς Κυβερνήσεως εἴτε πρὸς παγίωσιν μιᾶς τάξεως πραγμάτων ἀπαραιτήτου διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ κατερειπωμένου τόπου, εἴτε πρὸς τοιαύτην διὰ τὸ μεγαλύτερον ἐκεῖνο ἔργον καὶ τὴν ἀνωτέραν ἐκείνην προσπάθειαν, τὴν προσπάθειαν δηλαδὴ διὰ τὴν δικαίωσιν τῶν ἐθνικῶν μας πόθων. Καὶ δι’ αὐτό, ὅπως εἶπα καὶ ὅπως καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνω, μὲ τὸν κοινὸν νοῦν, ὡς ἐφόδιον, θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἁρπάξωμεν τὸ θέμα αὐτὸ ἀπὸ τὴν ρίζαν του καὶ νὰ τὸ παρουσιάσωμεν ἐνώπιον ὑμῶν, οἷον πραγματικῶς εἶναι, πιστεύοντες ὅτι οὕτως ἐπιτελοῦμεν ἕνα καθῆκον καὶ πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ πρὸς τὸ Ἔθνος. Δὲν εἶναι καθ’ ἡμᾶς πρόθεσις τωρινὴ καὶ οὔτε προσπάθεια μοναδικὴ ἡ καταβαλομένη σήμερον καὶ ἡ ὁποία τείνει εἰς τὸ πῶς νὰ καταστήσῃ δύσκολον τὸ ἔργον μιᾶς λαοπροβλήτου Κυβερνήσεως, ἡ προσπάθεια αὐτὴ τοῦ Ἀναρχοκομμουνισμοῦ. Εἶναι αὐτὴ συνέχεια προσπαθειῶν ἃς ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς κατοχῆς, καὶ πολὺ πρὸ αὐτῆς, μὲ κάθε θεμιτὸν καὶ ἀθέμιτον μέσον ἐπιχειρεῖ. Καὶ λυποῦμαι διότι θὰ ὑποχρεωθῶ κάπως ἐπισήμως νὰ εἴπω ὅτι δυστυχῶς ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς δευτέρας τοιαύτης, τῆς ἐξ ἴσου ἰσχυρᾶς καὶ ἐξ ἴσου μεγάλης, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς τόσον ἀποτελεσματικῆς τοῦ τύπου, δὲν ἔχει κατανοηθῆ καὶ δὲν ἔχει τονισθῆ μὲ ὅλους τοὺς τόνους ἐπισημότατα ὅτι εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς συναγερμόν, εἰς στρατιωτικὴν ἔγερσιν, εὑρισκόμεθα εἰς πόλεμον, πόλεμον μάλιστα ἀκήρυκτον ἐὰν θέλετε, ἀλλὰ πόλεμον ὁ ὁποῖος ἤρξατο ἀφ’ ἧς ἤρχισαν συνωμοτοῦσαι αἱ νέαι αὐταὶ κακαὶ δυνάμεις ἐναντίον τῆς ἀνθρωπότητος καὶ ἀφ’ ἧς συναντηθεῖσαι ἐπιδιώκουσι μὲ φανατισμὸν καὶ πεῖσμα τὸν αὐτὸν σκοπόν, τὸν σκοπὸν τῆς συνθέσεως καὶ ἐπιτελέσεως ἑνὸς νέου, ἑνὸς φρικτοτέρου ἐγκλήματος κατὰ τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ὅπως τότε, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὡς σύνολον ἐπλήρωσεν ἀφανισθεὶς τὴν ἀπάνθρωπη προσβολὴν κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος τοῦ ἄξονος, ἔτσι δυστυχῶς καὶ σήμερον καλεῖται νὰ πληρώσῃ αὐτὴν τὴν ἐξ ἴσου ἀπάνθρωπη ἴσως καὶ ἀπανθρωποτέραν ἐπίθεσιν ἑνὸς ἄλλου κακοῦ κόσμου, διαδόχου ἐκείνου, τοῦ ἄξονος, καὶ πλέον ἐπικινδύνου, ὅσον ἀφορᾷ τὰς κατακτητικάς, ἁρπακτικὰς καὶ καταστροφικὰς διαθέσεις καὶ προθέσεις. Καὶ ἂς ὁμιλήσωμεν σαφέστερον. Νομίζομεν ὅτι ἔχομεν μόνον τὸν Σιάντον καὶ τὸν Παρτσαλίδην καὶ τὸν Ζαχαριάδην καὶ τὸν Κῦρκον, καὶ δὲν ἀντιλαμβανόμεθα ὅτι ἔχομεν μπροστά μας πόλεμον καθαρόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐξαπολυθεῖ ἐναντίον τοῦ συνόλου τοῦ Ἔθνους καὶ στρέφεται κατὰ τοῦ Ἔθνους, διότι ὑπάρχουν πρὸς τοῦτο λόγοι ἰσχυρότατοι. Λόγος, ἀφ’ ἑνὸς τακτικῆς, ἀνάγκης, ἀποβλέπων εἰς τὴν ἐπικοάτησιν τῆς νέας αὐτῆς καταστρεπτικῆς κοσμοθεωρίας, τῆς νέας αὐτῆς θρησκείας τοῦ μίσους καὶ τῆς φρίκης, ἀλλὰ καὶ ἕτερος λόγος κύριος καὶ οὐσιαστικός, ἀναγόμενος εἰς τὸ ὅτι διὰ τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ κομμουνισμοῦ πρὸς Ἀνατολάς, χρειάζεται ἀπαραιτήτως ὁ χῶρος αὐτὸς λόγῳ τῆς φυσικῆς μας γεωγραφικῆς θέσεως. Εἶναι γραπτὸ πάντοτε αὐτὸς ὁ τόπος νὰ κατακλύζεται ἀπὸ ὅλων τῶν εἰδῶν τοὺς ἀφανισμοὺς καὶ νὰ ὑφίσταται διαρκῶς ἐρημώσεις. Ἡ γεωγραφική μας αὐτὴ θέσις εἶναι κυρίως ἐκείνη, ἡ ὁποία προκαλεῖ καὶ σήμερον αὐτὴν τὴν ἐπιδρομὴν τοῦ νέου αὐτοῦ κατακτητικοῦ ὀλέθρου, τὸ ὁποῖον ὁ κομμουνισμὸς ἐπιχειρεῖ. Διότι πρέπει διὰ τοῦ ἀφανισμοῦ τῆς πτωχῆς αὐτῆς χώρας, διὰ τοῦ ἐξανδραποδισμοῦ της, νὰ περάσῃ πρὸς Ἀνατολὰς καὶ πρὸς Νότον. Καὶ ἔτσι νὰ κατακλύσῃ τὰς δύο ἄλλας Ἠπείρους. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀγωνισθέντες, ὡς ἠγωνίσθημεν σκληρὰ κατὰ πάσης βίας καὶ ὄντες ἐκπρόσωποι ἑνὸς λαοῦ θυσιασθέντος καὶ ὁλοκαυτωθέντος διὰ νὰ ὑπάρξουν ἐλεύθεροι ἄνθρωποι, ἡμεῖς λέγομεν οἱ ὁποῖοι μόνον τὸν Θεὸν φοβούμεθα, δὲν διστάζομεν νὰ διακηρύξωμεν ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος τὴν μεγάλην αὐτὴν ἀλήθειαν. Εὑρισκόμεθα, τὸ τονίζομεν παορησία, κύριοι βουλευταί, πρὸ ἑνὸς πολέμου, ἀκηρύκτου ἂν θέλητε καὶ διὰ τοῦτο σκληροτέρου, ἑνὸς πολέμου στρεφομένου ἐναντίον τοῦ συνόλου τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων μὲ μίαν δικαιολογίαν αὐτόχρημα ὑποκριτικήν, διὰ νὰ μὴ εἴπω τοιαύτην ἀναίσχυντον μὲ μίαν δικαιολογίαν, τὴν δικαιολογίαν τὴν σκοποῦσαν εἰς τὴν προστασίαν δῆθεν τῶν Δημοκρατικῶν Ἐλευθεριῶν. Εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς ἀκηρύκτου πολέμου καὶ διὰ τοῦτο, λέγομεν, περισσότερον καταστρεπτικοῦ, μὲ βάσιν ἕνα νέον ὀλέθριον εὐαγγέλιον πανομοιότυπον πρὸς ἐκεῖνο τὸ τοῦ Παγγερμανισμοῦ, ἕνα νέον εὐαγγέλιον, τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Πανσλαυϊσμοῦ. Καὶ ἔτσι καταντοῦμε νὰ παρουσιάζωμεν τὸ θέαμα ἀνθρώπων, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀπέλειπεν παντελῶς ὁ νοῦς καὶ οἱ ὁποῖοι φοβούμενοι, τρέμοντες τὴν ἐπερχομένην θύελλαν, κρύπτουν τὴν κεφαλὴν ὑπὸ τὰ σκέλη των καὶ οὕτω συντελοῦν εἰς τὴν ἀνενόχλητον ἐξάπλωσιν τοῦ κομμουνιστικοῦ ἀπανθρωπισμοῦ (δὲν ἠκούσθη)..... Καὶ ἰδοὺ ποία, κατὰ τὴν γνώμην μας, ἡ θέσις τοῦ ὅλου προβλήματος τῆς ἀσφαλείας. Πιστεύομεν ἀκλόνητα ὅτι τὸν ἀκήρυκτον αὐτὸν πόλεμον θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν ἀντιμετωπίσωμεν ὄχι μόνον μὲ τὴν ἔστω καὶ ἡρωϊκὴν ἐξόρμησιν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὄχι μόνον μὲ τὴν τοιαύτην τοῦ συνόλου τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας, θὰ ἔπρεπε, τὸ βροντοφωνοῦμε, νὰ τὸν ἀντιμετωπίσωμεν μὲ τὴν ἐξόρμησιν τοῦ συνόλου τοῦ Ἔθνους, τοῦ συνόλου τῶν Πανελλήνων, μὲ τὴν συσπείρωσιν τοῦ συνόλου τοῦ ἐντὸς καὶ ἔξω τῆς Ἑλλάδος Ἑλληνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ συνόλου τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων. (Χειροκροτήματα). Μήπως, κύριοι βουλευταί, νομίζετε ὅτι ἐγκαλοῦμεν τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας διότι ἀποδεικνύεται ἀνεπαρκὴς καὶ ἑπομένως ὅτι προσκαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας, ὅπως τὴν ἣν ἀπευθύνει τὸ Ἐθνικὸν Κόμμα Ἑλλάδος μομφήν, πρὸς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, νὰ υἱοθετήσῃ, μήπως, νομίζετε, ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι τοῦτο εἶναι τὸ θέμα ἡμῶν καὶ τοιαύτη ἡ πρόθεσις τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ τοιαύτη ἡ πρόθεσις τοῦ συνόλου τῆς ἀγωνιώσης Βουλῆς; Μήπως νομίζετε ὅτι ζητοῦμεν ἕνα ἐξιλαστήριον θῦμα καὶ ὡς τοιοῦτον ἐκλέγομεν τόν, κατὰ τὰ ἄλλα συμπαθέστατον καὶ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἐξαίρετον νέον, Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας; Ζητοῦμεν δηλονότι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι, νομίζοντες καὶ ἐλπίζοντες ὅτι θέτοντες τοῦτον ἐκποδὼν θὰ ἐπιτύχωμεν οὕτω νὰ σώσωμεν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν ἀναρχίαν; Ὄχι, χίλιες φορὲς ὄχι, δὲν ἦτο τοῦτο τὸ θέμα καὶ οὔτε τοιαύτη ἡ πρόθεσις τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος τῆς Ἑλλάδος τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἡγοῦμαι. Τὸ θέμα ἡμῶν, τὸ γενικὸν κατὰ τὴν γνώμην μας ἐπίταγμα τοῦ Ἔθνους, εἶναι τοῦτο ὅπως ἐπιλαμβανόμενοι τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς, φέρωμεν ἐνώπιον τοῦ σώματος ἡμῶν, γυμνὸν καὶ οἷον ἐν τῇ κυριολεξίᾳ τὸ βλέπομεν, τὸ τόσον ζωτικῆς, τὸ τόσον μοναδικῆς διὰ τὸν Λαὸν καὶ τὸ Ἔθνος, σημασίας, ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Θέλομεν μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν νὰ κρούσωμεν ἰσχυρῶς τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ νὰ ζητήσωμεν ὅπως ἀντιμετωπίσωμεν τὴν πράγματι δεινὴν κατάστασιν πρὸ τῆς ὁποίας εὑρισκόμεθα μὲ ὀρθάνοιχτα τὰ μάτια. Νὰ ἴδωμεν τὸν κίνδυνον κατάφατσα χωρὶς νὰ φοβηθῶμεν, καὶ νὰ λάβωμεν μίαν μεγάλην ἀπόφασιν. Τὴν ἀπόφασιν νὰ τάξωμεν τὰ στήθη μας γυμνὰ πρὸ τοῦ νέου ἐπιδρομέως καὶ νὰ πέσωμεν ἄλλην μίαν φορὰν πρῶτοι ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες, ὑπερασπιζόμενοι τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐλευθέρου ἀνθρώπου (χειροκροτήματα). Θὰ ἦτο συνεπῶς ἄδικος ἡ κρίσις ἐκ μέρους οἱουδήποτε ἐξ ὑμῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀφήνετο νὰ πιστευθῇ ὅτι λόγοι ἀντιπολιτευτικοὶ καὶ πολὺ περισσότερον λόγοι ὡς ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους δυστυχῶς εἴδομεν ἀναγραφομένους εἴς τινα ἔντυπα, θὰ ἦτο λέγομεν τὸ ὀλιγώτερον ἄδικον, ἐὰν ἐνομίζετο ὅτι λόγοι μικροπολιτικοὶ καὶ ἀντιπολιτευτικοὶ μᾶς ἤγαγον εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐπικρίνωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Τοιαύτη πρόθεσις καὶ σκέψις ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς δὲν εἶναι νοητὴ καὶ δὲν εἶναι ἐπιτρεπτή. Διότι τοποθετοῦντες τὸ τεράστιον αὐτὸ ζήτημα ἐπὶ τῶν ἀσθενῶν ὤμων τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας Ὑπουργοῦ δὲν θὰ ἐκάναμεν τίποτε ἄλλο, νομίζομεν, παρὰ μὲ τὴν ἀντικατάστασιν αὐτοῦ, λόγῳ τῆς ἀποτυχίας του, νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ νὰ ἴδωμεν ἐπιτραχυνομένην τὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἄφηνεν ἀποχωρῶν τυχὸν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐὰν ὅμως ἡ πρότασις μομφῆς, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Βαμβέτσος ἐξέφρασεν, ἐλάμβανε καθολικωτέραν μορφήν, μίαν μορφὴν ἀποφάσεως τρόπον τινὰ τοῦ συνόλου τοῦ Σώματος ἡμῶν. Ἐάν, λέγωμεν, ἡ συνέλευσις ἡμῶν ἐθεώρει ὡς κατάλληλον εὐκαιρίαν τὴν σημερινὴν τοιαύτην καὶ ἐξαιρομένη εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων ἔπειθε Ὑπουργὸν καὶ Κυβέρνησιν ὅπως τεθοῦν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ συνόλου τοῦ Ἔθνους πρὸς τελεσφόρον ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐκ τῆς ἀναρχίας κινδύνου, τότε πιστεύομεν ἀκράδαντα, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ἐξενεχθεῖσα μομφὴ κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ ἦτο ἡ σώτειρα. Θὰ ἦτο ἡ ἀφορμὴ τοῦ νὰ ἴδωμεν ταχύτατα τὴν Ἑλλάδα μας ἐπανευρίσκουσαν τὴν ζωήν της, συνεχίζουσαν τὸν δρόμον τῶν πεπρωμένων της. Αὐτός, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὁ λόγος ὁ ὁποῖος μᾶς ἤγαγεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ θέσωμεν ὅπως ἐθέσαμε τὸ μοναδικὸν διὰ τὸν τόπον μας ζήτημα τοῦτο. Θέλομεν νὰ πιστεύσητε ὅτι ὅλων τῶν συνεργατῶν μου τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος τοιαύτη εἶναι ἡ ἐπιθυμία. Ὅλοι τους τείνουν καὶ προσπαθοῦν νὰ δώσουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν πάντα τὰ μέσα ὅπως ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἀπὸ τῆς πραγματικῆς του πλευρᾶς. Θέλουν νὰ τὴν βοηθήσουν. Νὰ τῆς λύσουν, μὲ δυὸ λόγια, τὰ χέρια, ἐὰν ταῦτα, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον εἶναι δεμένα. Θέλομεν ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ τὴν ἰσχυρὰν δικαιολογίαν ὅτι ἔχῃ μίαν ὑποχρέωσιν, ἱερὰν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ τῆς ἔχει ἐπιβάλῃ τὸ Σῶμα ἡμῶν καὶ τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ παρακούσῃ, ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν αὕτη νὰ διατυπώσῃ κατόπιν, κατὰ τὸν τρόπον της, ἐκεῖ ὅπου νομίζει ὅτι ὑπάρχει οἱασδήποτε μορφῆς δυσχέρεια. Πιστεύομεν ἀδιασάλευτα ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶναι Συμπολίτευσις 100%, ὅτι αὕτη στηρίζει ἀνεπιφύλακτα τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καταβάλλει μίαν εἰλικρινῆ καὶ ἄδολον προσπάθειαν ὅπως τῆς ἐξασφαλίσῃ μίαν διέξοδον ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει περιέλθῃ. Δὲν εἶναι οὔτε κατὰ κεραίαν δυνατὸν νὰ νομισθῇ ἀπὸ οἱονδήποτε, ἔστω καὶ κακῆς πίστεως ἀκόμη, ὅτι ἡμεῖς εἰς ἓν θέμα τόσον Μεγάλο, θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους, ὅτι ἡμεῖς, λέγομεν, θὰ ἔλθωμεν εἰς τόσον κρισίμους στιγμὰς νὰ ζητήσωμεν πρὸς ἐξιλασμὸν τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως ἢ ἀκόμη ἂν θέλετε καὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἠκούσθη, λεγόμενον παρά τινος προλαλήσαντος κυρίου συναδέλφου. Ἐπιθυμοῦμεν μόνον νὰ φέρωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐκεῖ ὅπου πραγματικῶς ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ καὶ νὰ σταθῇ ὄχι μόνον αὐτή, ἀλλὰ πᾶσα ἢ ἡ οἱαδήποτε Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ἰδίᾳ μετὰ τὴν κατοχὴν τὸ σύνολον τῶν προσπαθειῶν πάντων τῶν δυναμικῶν Κυβερνητῶν καὶ μή, τὸ ὅλον τοῦ Ἐθνικόφρονος κόσμου, ἔπρεπε νὰ τείνῃ εἰς τοῦτο καὶ μόνον, εἰς τὸ πῶς θὰ ἐπιτύχῃ τὴν πλήρη διαφώτισιν τοῦ συνόλου τοῦ Λαοῦ ὥστε νὰ ἴδῃ τὸ μέγεθος τῆς τραγῳδίας, τὸ μέγεθος τοῦ ἐγκλήματος τὸ ὁποῖον ἐπετελέσθη εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἀπὸ τὸν ἀναρχοκομμουνισμόν. Θὰ ὠφείλαμεν ὅλοι ἀπὸ τοῦ πρώτου μέχρι τοῦ τελευταίου πολίτου νὰ μὴ κάμνωμεν τίποτε ἄλλο, παρά, ἀντιγράφοντες ἔστω, τὸν κακουργήσαντα κατὰ τοῦ Ἔθνους ἀναρχοκομμουνισμόν, νὰ διατρέχωμεν ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἐπισκεφθῶμεν χωρία καὶ πόλεις, καὶ νὰ ὁμιλῶμεν καὶ διαφωτίζωμεν τὸν λαὸν ἐπὶ τοῦ παμμεγίστου τῶν ἐγκλημάτων, τὸ ὁποῖον ἐπισυνέβη κατὰ τὴν ἐποχήν μας ἐναντίον τῆς πτωχῆς αὐτῆς χώρας ἀπὸ μέρους τῆς προδοτικῆς ταύτης σπείρας. Καὶ δυστυχῶς ἀντὶ νὰ κάμωμεν αὐτό, ἀντὶ νὰ ἔχωμεν ἀδιασπάστως ἡνωμένας τὰς δυνάμεις μας, τουναντίον ἐχωρίσθημεν οἱ Ἕλληνες πολῖται εἰς δύο παρατάξεις, εἰς Δημοκρατικοὺς καὶ Βασιλόφρονας. Καὶ τὸ χείριστον ὅλων, ὑπάρχει τώρα διάθεσις ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνώσης Βασιλόφρονος παρατάξεως νὰ μᾶς κατατμήσουν ἔτι πλέον. Ἐπιχειρεῖται νὰ εὑρεθῇ καὶ ἄλλος χρωματισμός, δύσκολον νὰ κατονομασθῇ. Νὰ λεχθῶμεν Βασιλικοὶ καὶ ἐξωβασιλικοί. Καὶ ἀκούεται νὰ λέγηται τοῦτο πρὸς δικαιολογίαν: «Ὁ Ζέρβας ὁ ὁποῖος, τέλος, εἶδε μὲ ἀνοικτὰ τὰ μάτια τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐπίστευεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἐγκαθιδρύσεως τῆς Βασιλευομένης Δημοκρατίας, διατὶ μᾶς ἀντιπολιτεύεται»; Βάλλουν λοιπὸν οἱ ἀκραιφνεῖς, ὅπως αὐτοχαρακτηρίζονται βασιλόφρονες, καὶ κατὰ τοῦ Ζέρβα, διότι ἀντιπολιτεύεται τὴν Κυβέρνησιν εἰς αὐτὰς τὰς στιγμάς. Καὶ μάλιστα, ὅπως χαρακτηρίζει τὴν ἀντιπολίτευσίν του ἔνιος τύπος, ὅτι ἀντιπολιτεύεται τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἰδιοτελεῖς σκοπούς, διὰ νὰ κατορθώσῃ καὶ γίνῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας ἢ διὰ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν Κυβέρνησιν ἢ δὲν ξέρω τί ἄλλο. Πόσον ὅμως σφάλλονται, ἂν μὴ καὶ ἐγκληματοῦν οἱ τοιαῦτα λέγοντες καὶ γράφοντες καὶ πόσον κατώτερον τῶν περιστάσεων εἶναι τὸ νὰ νοεῖται ἔστω τοιοῦτον τὶ δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, ἂν μὴ τὶ ἄλλο ὑπὲρ αὐτῶν ἔχουσιν, ἔχουν τοὐλάχιστον μόνην τὴν φιλοδοξίαν τὸ νὰ πέσουν ὡς ἁπλοῖ στρατιῶται! (Χειροκροτήματα) Πόρρω λοιπὸν ἀφ’ ἡμῶν ἀπέχει πᾶσα διάθεσις πρὸς ἀντιπολίτευσιν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ εἰσερχόμενος εἰς τὸ κύριον θέμα, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς κουράσω ἐπ’ ὀλίγον, προσπαθῶν ὄχι νὰ σᾶς ὑπομνήσω ἱστορίας παλαιάς, ἀλλὰ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω γεγονότα τὰ ὁποῖα τόσην ἔσχον σημασίαν διὰ τὴν τύχην τοῦ Ἔθνους. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριοι, ὅτι ὅταν ἔπεφτεν ἡ Ἑλλάς, καμφθεῖσα ἀπὸ τὸν ὄγκον τοῦ ἄξονος, ὁ σήμερον κοπτόμενος διὰ τὰς Δημοκρατικὰς ἐλευθερίας κομμουνισμὸς ἑώρταζε τὴν πτῶσιν της καὶ ὅταν πάλιν κατὰ τὴν θείαν της ἐξόρμησιν τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1940 ἔγραφε τὸ μεγαλειῶδες ἔπος τῶν νεωτέρων χρόνων, ὁ σήμερον τάχα ἀγωνιζόμενος διὰ τὰς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου κομμουνισμὸς ηὐτομόλει πρὸς τὸν ἄξονα. Αὐτὰ εἴχομεν ὑπ’ ὄψει ἡμεῖς καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὴν 22αν Ἰουνίου τοῦ 1941, ὅταν εἴδομεν τὸν κομμουνισμὸν νὰ ἀλλάζῃ χαβᾶν, δὲν ἐπλανήθημεν καὶ δὲν ἐπιστεύσαμεν εἰς τὴν μετάνοιάν του. Καὶ ἰδοὺ κυρίως ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς διείδομεν τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον θὰ διέτρεχε ἡ σκλαβωθεῖσα Ἑλλὰς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τοῦ προδοτικοῦ καὶ ἀνθελληνικοῦ κομμουνιστικοῦ συγκροτήματος. Καὶ ἔτσι ἐπήραμεν εἰς τὰ χέρια μας τὸν ἀγῶνα τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Ἔθνους ἢ ἂν τοῦτο σᾶς φαίνεται πολὺ καὶ ἂν θέλετε, ἓν μικρὸν μέρος τοῦ ἀγῶνος, πάντως χωρὶς τὴν παρεμβολὴν τρίτου, χωρὶς τὴν ὑπόδειξιν καὶ τὴν συμβουλὴν ἢ ἐνίσχυσιν οὐδενός. Τὸ ἀντίθετον, μάλιστα, πλειστάκις συνέβη. Ὑπεχρεώθημεν νὰ ὑποδείξωμεν καὶ συμβουλεύσωμεν ἡμεῖς οἱ ἄσοφοι καὶ ἄπειροι, ὅπως ἔλεγα τότε, ἡμεῖς οἱ προικισμένοι μόνον μὲ τὸν κοινὸν νοῦν, ὑπεχρεώθημεν, λέγω, νὰ διαφωτίσωμεν δι’ ὅλων τῶν τρόπων καὶ τὸν ἄλλον κόσμον, ὁ ὁποῖος καθ’ ἡμᾶς, θὰ ἔπρεπε τὸ ἐναντίον νὰ εἶναι ὁ διαφωτιστής μας καὶ ὁ ὁδηγός μας. Καὶ τὰ γεγονότα μᾶς ἐδικαίωσαν καὶ ἦλθεν ἡ στιγμὴ νὰ ἀποκαλύψω μίαν πλάνην, τὴν ὁποίαν οἱ πολλοὶ ὑπέστησαν. Πλάνη, κύριοι, εἶναι νὰ νομίζηται ὅτι ὁ Κομμουνισμὸς ἔπαυσε νὰ εἶναι σύμμαχος τοῦ Ἄξονος ἢ νὰ συνεργάζεται μετ’ αὐτοῦ, ἔστω καὶ ἐπὶ μίαν στιγμὴν, ἔστω καὶ μετὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν εἴσοδον τῆς Ρωσσίας εἰς τὸν πόλεμον. Ὁμιλῶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν Κομμουνισμόν. Ἔπεσεν ἡ Ἑλλὰς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Κομμουνισμὸς, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι, κατὰ τὴν γνώμην μου, Κομμουνισμοὶ ἄλλων Ἐθνῶν, συνειργάζοντο μὲ τὸν κατακτητήν, ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας. Καὶ τοῦτο, διότι τέτοιο ἦτο τὸ σχέδιον καὶ τὸ πρόγραμμα καὶ τοιαύτη ὑπῆρχεν ἡ ἀπόφασις καὶ ἡ διάθεσις τοῦ κατακτητοῦ. Ἠπάτα ὁ πρῶτος ὁ κατακτητής. Μὲν ἀπάτην ἀπαντοῦσε καὶ ὁ ἄλλος, ὁ κομμουνιστής. Προσπάθεια μόνον κατεβάλλετο πῶς ὁ εἷς νὰ διαπράξῃ ἀπάτην μεγαλυτέραν εἰς βάρος τοῦ ἄλλου. Συνοδοιπόροι, τραγικοὶ διὰ τὴν ἀνθρωπότητα, ὑπῆρξαν ὁ Ἄξων καὶ ὁ Κομμουνισμός. Ὁ δὲ Ἑλληνικὸς Κομμουνισμὸς δὲν ἔμεινε μόνον συνοδοιπόρος, ἀλλὰ καὶ ὑπῆρξε καὶ στενὸς τοῦ ἄξονος συνεργάτης. Δὲν παρῆλθεν οὔτε ἡμέρα κἂν μία ἀπὸ τὴν ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρχισε νὰ ζωγραφίζῃ τοὺς τοίχους τῶν Ἀθηνῶν τὸ Ε.Α.Μ. Δὲν μποροῦμε νὰ διακρίνουμε οὔτε στιγμὴν καὶ μίαν κἄν, ἀφ’ ἧς ὁ Κομμουνισμὸς διέπραττε τὴν ἀπάτην τοῦ Ἐθνικοῦ Ἀπελευθερωτικοῦ Μετώπου, καθ’ ἣν νὰ ἐσταμάτησε ἡ προδοτικὴ προσπάθειά του καὶ ἡ συνεργασία του μὲ τὸν Ἄξονα πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ πρὸς ὅλας τὰς πλευράς. Καὶ ὄχι μόνον ἁπλῆ συνεργασία. Ἀλλά, ἰδίᾳ, μία σατανικὴ τοιαύτη, μία μεθοδικὴ τοιαύτη. Μία ἀφθάστου φρίκης καὶ πλοκῆς συνεργασία μὲ σκοπὸν τὸν ἀφανισμὸν τῆς ἀθανάτου ἀλλὰ καὶ μαρτυρικῆς μας φυλῆς. Πλεῖστα θὰ ἦσαν τὰ ἀδιάσειστα πειστήρια, τὰ ὁποῖα θὰ ἠδυνάμεθα νὰ σᾶς παραθέσωμεν, ἵνα πεισθῆτε, ἵνα πεισθῇ ἀκόμα καὶ ὁ πλέον δύσπιστος περὶ τῆς συνεχοῦς συνεργασίας κατακτητῶν καὶ κομμουνιστῶν, ἀκόμα καὶ μετὰ τὴν 22 Ἰουνίου τοῦ 1941. Ἀρκούμεθα μόνον εἰς ὀλίγα τινά, ἀπολύτως καὶ εὐχερῶς διαπιστούμενα. Εἰς τοιοῦτον σημεῖον ἤχθη ἡ συνεργασία των, ὥστε, κύριοι βουλευταί, κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ ἀγῶνος μας, νὰ εἶναι πάντοτε πρῶτα πληροφορημένος ὁ κομμουνισμὸς διὰ τὴν οἱανδήποτε ἀπόφασιν δράσεως τοῦ κατακτητοῦ ἐναντίον μας καὶ ὕστερα νὰ πληροφοροῦνται ταύτην αἱ ὑπεύθυνοι ὑπηρεσίαι του. Δύο γεγονότα μόνον θὰ σᾶς ἀναφέρω, πείθοντα περὶ τούτου πάντα, ἔστω καὶ κακῆς πίστεως ἀκροατήν. Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ ἐξοντωτικὴ ἐναντίον μας προσπάθεια τῶν Ἰταλῶν καὶ Γερμανῶν κατὰ τὸ Πάσχα τοῦ 1943, ὅπως ἐκ τῶν αἰχμαλωτισθέντων Ἰταλογερμανῶν διεπιστώθη, ἐγνώριζεν ὁ κατακτητὴς ὅτι θὰ ἔμενα εἰς ἕνα χωρίον τῶν Τζουμέρκων, εἰς τὸ Βουλγαρέλι, καὶ τὸ ἐγνώριζεν αὐτὸ κυρίως ἀπὸ κατάδοσιν τῶν κομμουνιστῶν. Καὶ ἀπὸ τῆς 6ης πρωϊνῆς ὥρας τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, παρίσταται ἐδῶ θῦμα τραγικὸν ἐκείνης τῆς ὥρας ὁ βουλευτὴς ἐκ Βουλγαρελίου κ. Ἀναγνώστου, ἡ Θεία Πρόνοια ἠθέλησεν ἐγὼ μὲν νὰ μὴ μεταβῶ, ὡς προανήγγειλα εἰς τὸ Βουλγαρέλι, ἀλλὰ νὰ εὑρεθῶ εἴκοσι καὶ πλέον ὥρας μακρὰν τοῦ χώρου τοῦ δράματος. Οἱ κατακτηταὶ ὅμως ἐπὶ δώδεκα συνεχεῖς ὥρας καὶ μὲ λύσσαν ἄνευ προηγουμένου ἤρχισαν ἕνα καταστρεπτικὸν βομβαρδισμόν. Πλέον τῶν τετρακοσίων βαρέων βομβῶν ἔπεσαν κατὰ τοῦ πτωχοῦ αὐτοῦ χωρίου. Εἰδικῶς τὸ σπίτι εἰς τὸ ὁποῖον συνήθως ἔμενα, ὅταν μετέβαινα εἰς Βουλγαρέλι, τὸ σπίτι τοῦ ἰατροῦ Ἀναγνώστου, ἀνεσκάφη ἐκ θεμελίων. Καὶ ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις τῆς προδοσίας τοῦ κομμουνισμοῦ, ἡ ὁποία μὲ τόσην σατανικότητα, μὲ τόσην μεθοδικότητα καὶ μὲ τόσην ἀφάνταστον μαεστρίαν διεπράχθη. Ἀκούσατε λοιπὸν καὶ φρίξατε. Ἐνῷ ὅλοι οἱ κάτοικοι τοῦ Βουλγαρελίου εὑρέθησαν ἐκείνην τὴν κατάρατον ὥραν εἰς τὰ σπίτια των, ἀντιθέτως αἱ ὀλίγαι οἰκογένειαι τῶν κομμουνιστῶν, σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις, ἀπὸ τοῦ ἀπογεύματος τῆς προηγουμένης, ἤτοι ἀπὸ τοῦ ἀπογεύματος τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, εἶχον ἐξηφανισθῆ ἀπὸ τὸ Βουλγαρέλι. Τὸ γεγονὸς τοῦτο, κύριοι, εἶναι ἐν γνώσει τῶν Συμμάχων. Καὶ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι μόνον αὐτό, ἀλλὰ καὶ πλεῖστα ἄλλα γεγονότα, γνωστὰ εἰς τοὺς συμμάχους μας. Καὶ τὰ γεγονότα αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔπεισαν τελικῶς ἀκόμα καὶ τὴν ἀρτηριοσκληρωτικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ἐμοφὸρ εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν περὶ τοῦ ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ πραγματικῆς καὶ σατανικῆς συνωμοσίας ἄξονος καὶ κομμουνιστῶν. Οἱ σύμμαχοί μας εὐτυχῶς τὰ εἶδον καὶ τὰ ἔζησαν αὐτὰ τὰ προδοτικὰ γεγονότα καὶ ἐδῶ καὶ ἀλλοῦ. Ποῦ ἀλλοῦ, ὅμως; Εἰς τὴν γείτονά μας τὴν Σερβίαν φερ’ εἰπεῖν. Καὶ ἀκούσατε ἕνα δεύτερον γεγονός. Πρὸ τῆς συσκέψεως τῆς Τεχεράνης, εἶχεν ἀποφασισθῆ ἀπὸ μέρους τῶν συμμάχων μας μία συνεννόησις μὲ τὸν δυστυχῆ καὶ ἀτυχῆ σημερινὸν δεσμώτην, τὸν Μιχαήλοβιτς. Πρὸς τοῦτο ἀπεστάλη τὸ ἀπόσπασμά μου πρὸς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ πρὸς τὰ σύνορά μας μὲ τὴν Σερβίαν διὰ μίαν συνάντησιν. Καὶ ἰδοὺ τὸ ἐκπληκτικόν. Οἱ μὲν ἄνθρωποι τοῦ Μιχαήλοβιτς παρεδίδοντο δέσμιοι εἰς τὸν ἄξονα ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς οἱ ὁποῖοι, δυστυχῶς, ἕδρων εἰς τὴν βορείαν ἐκείνην περιοχὴν τῆς Ἑλλάδος. Οἱ δὲ τοῦ ἰδικοῦ μας ἀποσπάσματος, χάρις ἴσως εἰς τὴν Βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, διέφυγον τὴν σύλληψιν ὡς ἐκ θαύματος. Μεταβαίνοντες οἱ ἄνδρες μου διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης ἀπὸ Καστοριὰν πρὸς Φλώριναν, εὑρέθησαν χωρὶς νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν κυκλωμένοι ἀπὸ ἀπόσπασμα Γερμανικόν. Καίτοι εἶχον λάβει ὅλα τὰ προφυλακτικὰ μέτρα, καίτοι μόνον τὴν νύκτα ἐβάδιζον. Τοιαῦτα γεγονότα πολλὰ δύνανται, ὅπως προείπαμε, νὰ ἀπαριθμήσῃ κανεὶς διὰ νὰ ἀποδείξῃ τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐνέχει τραγικὴν σημασίαν δι’ ἡμᾶς. Ὅτι οἱ Ἕλληνες κομμουνισταὶ ὄχι μόνον Ἕλληνες δὲν εἶναι, ἀλλ’ οὔτε ἄνθρωποι. Συζητοῦμεν ἐξακολουθητικῶς περὶ τοῦ ἂν πρέπει νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν μεροληπτικὴν ὑπὲρ τῶν ἀπανθρώπων αὐτῶν εὔνοιαν τοῦ Κράτους, ἐνῷ, καθ’ ἡμᾶς, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχωμεν ἀποφασίσῃ ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε νὰ συζοῦν ἀκόμη μὲ ἡμᾶς. Καὶ ἔτσι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον ὥστε νὰ νομίζωμεν ὅτι κάμνομεν ὑψηλὴν πολιτικὴν ὅταν ἀπὸ τὴν Βάρκιζαν φθάνομεν εἰς τὴν ἀποσυμφόρησιν καὶ ἀπὸ αὐτῆς εἰς ἕνα ὕψιστον βαθμὸν ἐγκληματικῆς, κατὰ τὴν γνώμην μας, ἐπιεικείας. Καὶ ἔτι περαιτέρω ἐφθάσαμε μέχρι τοῦ σημείου ὥστε ἀκόμη, ἐξ ἀφορμῆς αὐτῶν κυρίως, ἡμεῖς οἱ ἐθνικόφρονες νὰ ἔχωμεν διχασθῆ εἰς Βασιλόφρονας καὶ Δημοκρατικοὺς τοιούτους. Καὶ τὸ χείριστον. Ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ὁ διχασμὸς αὐτὸς καὶ ἡ διαίρεσις γιγαντοῦται. Καὶ διατὶ τοῦτο, κύριοι βουλευταί; Διότι κατὰ τὴν ταπεινήν μας γνώμην παρεγνωρίσθη μία στυγνὴ πραγματικότης, παρωράθηκε μοναδικὴ ἀλήθεια. Ἡ ἀλήθεια ὅτι ὁ καταστρεπτικὸς αὐτὸς πόλεμος τοῦ 1939–1945 ὑπῆρξε μοναδικὸν ἔργον τῶν Κρατῶν τῆς ὠμῆς βίας μὲ σκοπὸν τὴν κυριαρχίαν ἐπὶ παντὸς ἀνθρώπου ἢ Ἔθνους ἐπὶ τῆς Γῆς. Ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν καθ’ ἣν ὁ φρικτὸς αὐτὸς πόλεμος ἐξαπελύθη ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου, ἔπρεπεν ὅλοι νὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι ὁ πόλεμος αὐτὸς εἶχε τὴν μορφὴν τοιούτου τῆς ὠμῆς βίας, κατὰ τῆς ἐννοίας τῆς Ἐλευθερίας. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ποῖον χρῶμα ἢ σχῆμα ἔχει ἡ βία. Δι’ ἡμᾶς εἴτε τὸ Α εἴτε τὸ Β χρῶμα ἔχει, εἴτε τὸν ἀγκυλωτὸν σταυρὸν εἴτε τὸ σφυροδρέπανον ἔχει ὡς σχῆμα. Δι’ ἡμᾶς τοὺς ἐλευθέρους ἀνθρώπους τὸ ἴδιο κάνει. Ἡ βία εἶναι ἀπαράδεκτη. Καὶ ἡ ἄμυνα κατ’ αὐτῆς εἶναι καθῆκον. Ζητοῦν ἐν ὀνόματι τάχα τῆς Δημοκρατίας ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς Ἕλληνας λόγον διατὶ δὲν γίνονται σεβασταὶ αἱ Δημοκρατικαὶ ἐλευθερίαι τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Καὶ ποῖοι, κύριοι, συνάδελφοι, οἱ ζητοῦντες; Ποῖοι οἱ ἐπικρίνοντες; ......(Δὲν ἠκούσθη)........ Ἀλλὰ θὰ τοὺς ἐρωτήσωμεν καὶ ἡμεῖς ὡς δικαιούμεθα νὰ μᾶς εἴπουν. Τὶ γίνεται εἰς τὰς γειτονικάς μας ἔστω χώρας; Θὰ θελήσωμεν νὰ μᾶς εἴπουν ἂν εἰς τὴν γείτονα Σερβίαν καὶ τὴν Βουλγαρίαν καὶ τὴν Ἀλβανίαν ὑπάρχει καὶ ἴχνος ἀνθρωπίνης ἐλευθερίας, ἀλλὰ... καὶ ἴχνος ἀκόμα ἐλευθέρας σκέψεως. Κόπτονται καὶ μεριμνοῦν οἱ ὑποκριταὶ διὰ τὴν προάσπισιν τῶν δημοκρατικῶν πολιτῶν καὶ ποῖοι οἱ κοπτόμενοι; Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι καὶ τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας ὄχι μόνον δὲν τὰς ἀνέχονται, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸ στοιχειῶδες δικαίωμα, τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ζοῦν ὡς ἄνθρωποι δὲν ἀναγνωρίζουν εἰς τοὺς ἀντιγνωμοῦντας. Μεριμνοῦν περὶ Δημοκρατίας οἱ Φαρισσαῖοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι οὔτε ἀκόμα εἰς ὅσους θέλουν νὰ ζήσουν καὶ νὰ ἐργασθοῦν ὡς τίμιοι ἄνθρωποι δὲν τοὺς τὸ ἐπιτρέπουν. Ἀλλὰ θὰ μὲ ἐρωτήσητε, εὐλόγως, κύριοι βουλευταί. Ἔχει τοῦτο τὸ ζήτημα σχέσιν τινὰ μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα; Ἀπαντῶ ἀδιστάκτως. Ναί. Μοναδικὴν μάλιστα τοιαύτην, κύριοι. Καὶ ἰδοὺ ποίαν: Δὲν ὑπάρχει, κατὰ τὴν γνώμην μας, μέσα εἰς τὴν ἀνίερον καὶ ἐγκληματικὴν προσπάθειαν τὴν κομμουνιστικήν, καμμιὰ ἀπολύτως, οὔτε στιγμῆς διακοπὴ τοιαύτη ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἤρχισαν καταβάλλοντες, ἀφ’ ἧς στιγμῆς τὸ Ἔθνος ἀπεδύετο εἰς τὸν σκληρὸν ἀλλὰ καὶ ἡρωϊκὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῶν ἐλευθεριῶν. Οὐδὲ μία στιγμή, τὸ τονίζομεν, δὲν διεκόπη ἡ προσπάθεια τοῦ κομμουνισμοῦ εἰς τὸ νὰ γίνῃ βία, διὰ τῆς φρίκης καὶ τῆς σφαγῆς, κύριον τῆς ζωῆς τοῦ Ἔθνους. Τὸ ἀντίθετον. Ἀκόμα καὶ κατὰ τὰς τραγικωτέρας στιγμὰς ποὺ ἡ χώρα μας διήρχετο, πάντοτε ἡ αὐτὴ προδοτικὴ προσπάθεια κατεβλήθη. Προσπάθεια συνθλιβῆς κάθε ἐλευθέρας σκέψεως καὶ εἰδικώτερα κάθε ἑλληνικῆς τοιαύτης. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθοῦν οὔτε οἱ μυσαροὶ Ἕλληνες κομμουνισταὶ οὔτε οἱ κακοὶ γείτονες τὸ πῶς καὶ διατὶ ἐξέφυγεν ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὰ χέρια τους. Πῶς δὲν περιῆλθεν εἰς μίαν κατάστασιν ἀναρχίας. Καὶ νὰ ἀκριβῶς, ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον σκληρὸς καὶ ἀμείλικτος συνεχίζεται καὶ θὰ συνεχισθῇ ὁ πόλεμος ἐναντίον τῆς χώρας αὐτῆς ἀπὸ τοὺς ἀναρχοκομμουνιστάς. Καὶ ἰδοὺ ἀκριβῶς ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον αἱ εὐθῦναι δὲν δύνανται οὔτε εἶναι ἀρκετὸν νὰ βαστάζωνται ἀπὸ τοὺς ὤμους τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Ὑπουργοῦ, οὔτε ἀκόμη ἀπὸ τοὺς ὤμους τῆς Κυβερνήσεως. Νὰ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει, καθ’ ἡμᾶς, τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους, νὰ βαστάξῃ τὰς εὐθύνας καὶ ἑπομένως ἐπιβάλεται νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα «Δημοσία Ἀσφάλεια» ὄχι ὡς τοιοῦτον ὑπὸ τὴν στενὴν ἔννοιαν καὶ σημασίαν, τὴν ὁποίαν τείνομεν νὰ τοῦ δώσωμεν, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ὡς τοιοῦτον, οἷον πράγματι εἶναι. Νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ὡς πόλεμον. Ὡς πόλεμον ἀκήρυκτον, ἂν θέλετε, τοῦ κομμουνισμοῦ γενικῶς ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Καὶ τώρα ἂς ἔλθωμεν νὰ ἐξετάσωμεν πῶς καὶ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν κατὰ πρῶτον λόγον τὸ ἐσωτερικόν μας ζήτημα ἀσφαλείας; Ὑπάρχουν, κατὰ τὴν γνώμην μας, τρόποι. Τοιοῦτοι, οἱ ὁποῖοι, χρησιμοποιούμενοι δύνανται νὰ περιορίσουν ἢ ἀκόμα καὶ νὰ ἐξαφανίσουν πλήρως τὸ κακὸν τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς δράσεως τοῦ Κομμουνισμοῦ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας μας. Ἀλλὰ θὰ ἐρωτήσητε, καὶ δικαίως. Εἶναι μόνον τοῦτο ἀρκετόν; Καὶ θὰ ἀπαντήσω καὶ πάλιν μετὰ παρρησίας. Ὄχι. Δὲν εἶναι ἀρκετόν. Ἀσφαλῶς δὲν θὰ περιμένητε νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ διαβάζετε ἴσως καὶ σεῖς εἰς τὸν τύπον μας — ἀφοῦ ἔπαυσαν πλέον νὰ ἔχουν χροιὰν μυστικὴν — θὰ εἴπω τοῦτο, κοινὸν πλέον μυστικόν. Δὲν ἐπιτίθενται δυστυχῶς ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος μόνον οἱ Μπελῆδες καὶ οἱ Ζαχαριάδηδες καὶ οἱ Παρτσαλίδηδες—ἐπιτίθενται κύριοι καὶ ἰδίᾳ καὶ ταὐτοχρόνως—καὶ οἱ γείτονές μας. Δὲν εἶναι οὔτε ἓν οὔτε δύο αἱ τοιαύτης φύσεως ἀποδείξεις. Ἄλλως τε αἱ πολεμικαὶ καὶ ἐχθρικαὶ αὐταὶ συμπράξεις συνεχίζονται, καὶ θὰ συνεχίζωνται, ὅπως ἡμεῖς πιστεύομεν. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ μοῦ εἴπητε τὶ ἐπιβάλλεται νὰ πράξωμεν; Νὰ σταυρώσωμε τὰ χέρια μας; Νὰ διαμαρτυρηθῶμεν ἢ νὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἐξ ὕψους σωτηρίαν; Θὰ ἦτο τοῦτο ποτὲ νοητὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας; Ἐσκέφθησαν κἂν ποτὲ οἱ Ἕλληνες, ἀντιμετωπίζοντες ὁσονδήποτε κρισίμους στιγμάς, ἐσκέφθησαν, ποτέ, λέγομεν πῶς θὰ περισώσουν τὸ κεφάλι των, ἢ ἐγράφη ἢ ἠκούσθη ποτὲ ὅτι διὰ νὰ σωθοῦν ἔκρυψαν τὴν κεφαλήν των ὑπὸ τὰ σκέλη των; Ὑπῆρξαν ποτὲ τοιοῦτοι οἱ Ἕλληνες; Μὰ ἆραγε ἔπαυσεν ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ διηνεκὲς νὰ εἶναι ἡ χώρα τῆς θυσίας; Ὄχι, κύριοι. Δὲν θὰ σταυρώσωμε τὰ χέρια, τοὐναντίον ἐπιβάλλεται νὰ ἴδωμεν κατάφατσα, κατάματα, τὸν κίνδυνον. Καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ θελήσωμε νὰ τὸν ἀποφύγωμεν ἀλλὰ θὰ σπεύσωμεν πρὸς τὸ μέρος του. Καὶ ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξοπλίσωμεν τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους. Νὰ τὸ ἐξοπλίσωμεν ὄχι μὲ τὸν κοινὸν ἐκεῖνον πολεμικὸν ἐξοπλισμὸν —αὐτὸ δὲν εἶναι παρὰ ἕνα μέτριον μόνον μέσον καὶ μάλιστα τὸ ὀλιγώτερον ἰσχυρὸν—ἀλλὰ νὰ ἐξοπλίσωμεν αὐτὸ μὲ τὴν θείαν ἐκείνην ἀποφασιστικότητα καὶ ὁρμὴν ὥστε νὰ τὸ ἴδωμεν ἐξορμοῦν ἄλλην μίαν φορὰν σύσσωμον καὶ ἀποφασιστικὸν ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἀτίμου, ἀπανθρώπου καὶ ἀνιέρου προσπαθείας, τῆς προσπαθείας ποὺ καταβάλλει ὁ Κομμουνισμὸς πρὸς καθυποδούλωσιν τοῦ Ἔθνους μας. (Χειροκροτήματα). Θὰ ἦτο κρῖμα, κύριοι βουλευταί, καὶ θὰ εἴμεθα ἀκόμη καὶ ἄδικοι, ἐὰν ὅλα αὐτὰ τὰ βάρη τὰ ἐρρίπτομεν εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας Ὑπουργοῦ ἢ ἐὰν ἀφίνετο νὰ ἐννοηθῇ ὅτι δι’ ὅλα αὐτὰ αὐτὸς καὶ μόνον πταίει. Ἡμεῖς θέλομεν ὅπως τὴν ἀποφασιστικότητα αὐτήν, τὴν ἔννοιαν αὐτήν, τῆς θυσίας τὴν ἴδωμεν εἰς αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν, ἐν τῷ συνόλῳ της, ὡς εὑρισκομένην λόγῳ θέσεως ἢ λόγῳ, ἂν θέλετε ἀκόμη, τύχης εἰς τὴν πρωτοπορείαν τοῦ Ἔθνους. Ζητοῦμεν, δηλονότι καθαρά, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δείξῃ τὴν πνοὴν καὶ τὴν ἀποφασιστικότητα ἐκείνην ὁμοίαν τῆς ἀποφασιστικότητος τοῦ «Ὄχι» μας τοῦ 1940. (Χειροκροτήματα). Νὰ διατὶ προσπαθοῦμεν καὶ θέλομεν νὰ ἐπιτύχωμεν σύμφωνον τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ζωτικοῦ τούτου θέματος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Θέλομεν διὰ τῆς ὁμοφώνου ταύτης ἀποφάσεως νὰ ὁπλίσωμεν τὴν Κυβέρνησιν μὲ τὸν ἀπαραίτητον καὶ ἐπαρκῆ ἐκεῖνον ἐξοπλισμόν, ὥστε νὰ δικαιολογήσῃ πλήρως καὶ πρὸς πᾶσαν πλευρὰν τὴν ἀναγκαστικὴν στροφήν, τὴν ὁποίαν πρέπει ἀμέσως νὰ κάμῃ, στροφὴν κατὰ 180 ὁλοκλήρους μοίρας, στροφὴν τοιαύτην ὥστε νὰ παύσῃ ἡ παρεμβαλλομένη δυσχέρεια ἀπὸ τὴν πλευρὰν ἐκείνην ἀπὸ τὴν ὁποίαν, ὅπως δυστυχῶς ἠκούσθη ἀπὸ τοῦ στόματος μερικῶν κυρίων Ὑπουργῶν, συναντᾶται αὕτη. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινής, προκειμένου περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ περὶ δυσχερειῶν δηλαδὴ ἀπὸ τῆς συμμαχικῆς πλευρᾶς, δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀκουσθοῦν λόγοι τοιοῦτοι, ἀπὸ ἐπίσημα πρόσωπα, καὶ ὁμολογῶ ὅτι λυποῦμαι, ἠκούσθησαν τοιαῦτά τινα λεγόμενα ἀπὸ τὰ στόματα τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. Ὑπουργῶν. Καὶ τοῦτο διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν πιστεύομεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι τοῦτο δὲν συντελεῖ εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς ἐγκληματικῆς θρασύτητος τῶν ἀναρχικῶν ἀφ’ ἑτέρου δὲ δὲν συμβάλλει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἠθικοῦ καὶ τοῦ θάρρους, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ ἐφ’ ἡμᾶς, ἐπὶ τὴν Βουλὴν δηλαδὴ καὶ ἐπὶ τὴν Κυβέρνησιν αὐτοῦ. Ὅταν δηλαδὴ ἀπὸ τὰ χείλη τῶν Ὑπουργῶν λέγεται τόσον σαφῶς ὅτι ναὶ μὲν δικάζομεν καὶ καταδικάζομεν τοὺς σφαγεῖς, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν οὔτε μᾶς ἐπιτρέπουσι νὰ ἐκτελέσωμεν τὰς καταδικαστικὰς ἀποφάσεις, δὲν νομίζομεν ὅτι τοῦτο συντείνει εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κακοῦ. Καὶ θὰ ἤθελα ἀντὶ νὰ λεχθῇ αὐτὸ ποὺ ἐλέχθη, νὰ ἔχῃ τοὐναντίον ἕνα ἄλλο ἀνδρικώτερον, γενναιότερον, ἀλλὰ καὶ ἀξιοπρεπέστερον νὰ εἰπωθῇ. Ὅτι, τοὐτέστιν οἱ νόμοι θὰ λειτουργήσουν. Διότι ἄλλως θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ πάρωμε μίαν ὁριστικὴν ἀπόφασιν περὶ γενικῆς ἀμνηστίας τοῦ ἀναρχοκομμουνισμοῦ, νὰ ἀνοίξωμεν μάλιστα διάπλατα τὰς φυλακὰς καὶ νὰ ἀφήσωμεν ἐλευθέρους ὅλους τοὺς εἰδεχθεῖς κακούργους. Ἄν αὐτὸ ἔβλεπεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐπιβάλλει τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους τὴν στιγμὴν αὐτήν, παρὰ νὰ δικαιολογούμεθα, διὰ δῆθεν δυσχερείας, ἃς συναντῶμεν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν συμμάχων καὶ οὕτω νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον ὥστε τὰς δίκας νὰ τὰς μεταβάλωμεν εἰς παρῳδίας δικῶν καὶ τὰς καταδίκας νὰ τὰς χρησιμοποιοῦμεν δι’ ἀπάτην τοῦ ἀφανισθέντος καὶ πονοῦντος Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι κανεὶς σοφὸς διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι ἀποθρασύνονται οἱ ἀναρχικοὶ ὅταν ἡμεῖς ἐπισήμως διακηρύσσωμεν ὅτι συναντῶμεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τῶν δικαστηρίων μας, δυσχερείας καὶ δὲν νομίζομεν ὅτι κομίζομεν γλαῦκα εἰς τὴν Βουλὴν ὅταν πιστοποιήσωμεν ὅτι οὕτω πως λαλοῦντες δημιουργοῦμεν διὰ τοὺς δυστυχεῖς Ἕλληνας τὸ αἴσθημα τῆς ἀπογοητεύσεως καὶ τῆς ἀποθαρρύνσεως. Δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω θὰ προτιμοῦσα νὰ ἔλεγεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶσθε ἐλεύθεροι ὅλοι οἱ κομμουνισταὶ παρὰ νὰ λέγῃ ὅτι ναὶ μὲν σᾶς δικάζομεν ἀλλὰ νὰ γνωρίζητε ὅτι δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἐκτελέσωμεν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἂς σταματήσωμεν, κύριοι, τὰς δίκας καὶ τὰς καταδίκας. Ἂς τὸ ποῦμε καθαρά: «δὲν θὰ ἐκτελέσωμεν κανένα, διότι ἔτσι θέλομεν ἢ ἔτσι πρέπει» καὶ νὰ σταματήσωμεν λέγοντες ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ ἐκτελέσωμεν τὰς ἐκδιδομένας καὶ ἐκδοθείσας καταδικαστικὰς ἀποφάσεις. Ἄν τοῦτο εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις εὐθαρσῶς καὶ πρὸς τὸ Σῶμα ἡμῶν καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ εἶναι βεβαία ὅτι θὰ εἶναι περισσότερον ἐν τάξει καὶ ἔναντι ἡμῶν καὶ ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἔναντι τῶν προβαλόντων ὡς ἀφήνεται νὰ νοηθῇ τὰς οἱασδήποτε δυσχερείας. Θὰ ἠδυνάμεθα δέ, τότε ἐὰν ἐλέγομεν καὶ ἂν ἐπράττομεν τοῦτο, νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς παρεμβάλλοντας τὰς ἐν λόγῳ δυσχερείας καθαρά: «Θὰ ἐξακολουθήσωμεν, κύριοι σύμμαχοι, νὰ ὑπομένωμεν ἀδιαμαρτυρήτως καὶ ἐν συνεχείᾳ τὴν κακίαν τοῦ Κομμουνισμοῦ κατὰ τοῦ τόπου αὐτοῦ. Θὰ ἐξακολουθήσωμεν ἐν συνεχείᾳ νὰ θεωροῦμεν ὡς ἱεροὺς καὶ ὡς ἀπαραβιάστους τοὺς αἱμοσταγεῖς κακούργους. Ἡμεῖς φαντάζομαι ὅτι τοὐλάχιστον μετὰ τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔλεγον τέλος καὶ οἱ δυσχεραίνοντες, (δὲν ἠκούσθη), καὶ πάλιν, λέγομεν, ἂν ὑπάρχουν τοιοῦτοι θὰ ἔλεγον ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, εἶσθε κύριοι εἰς τὸν οἶκον σας καὶ δύνασθε νὰ ἀφήσετε τοὺς Νόμους σας νὰ λειτουργήσουν ἰσοδικαίως πρὸς πᾶσαν πλευράν. Ἀλλὰ ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, τοιοῦτον θέμα δυσχερειῶν; Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαφωνήσω πλήρως πρὸς ἅπαντας τοὺς προβαλόντας τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦτον ἀξιοτίμους κ. κ. Ὑπουργοὺς καὶ νὰ εἴπω εἰς αὐτοὺς ὅτι ἴσως πλανηθέντες ἐπίστευσαν ὅτι εὑρίσκονται πρὸ τοιούτων δυσχερειῶν. Καὶ μάλιστα πρὸ τοιούτων προβαλλομένων ἀπὸ μέρους τῶν συμμάχων μας. Μᾶς ἐδόθη, κύριοι βουλευταί, πλειστάκις ἡ εὐκαιρία νὰ ἔχωμεν συνεργασίαν καὶ ἐπαφὴν καὶ ἡμεῖς μὲ τοὺς Συμμάχους μας κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν καὶ ἐζήσαμεν ἀρκετὸν χρόνον μαζί τους καὶ ἂς μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ πιστεύωμεν ὅτι εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν τὴν νοοτροπίαν των καὶ νὰ γνωρίζωμεν ἀκόμη ὅτι οἱ Σύμμαχοί μας οὔτε ἄδικοι, οὔτε παράλογοι εἶναι. Διατυπώνουν ἐνίοτε ὡρισμένας ἀπόψεις των κατὰ τρόπον ἀσύμφωνον πρὸς τὰς ἡμετέρας συνηθείας καὶ ἀντιλήψεις. Ὅταν ὅμως ἀκούσουν μὲ παρρησίαν, σαφήνειαν καὶ εἰλικρίνειαν τὴν ἀλήθειαν, τότε πεισθῆτε, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ παύουν νὰ ἐπιμένουν, ἀλλὰ καὶ ἐνισχύουν κάθε ὀρθόφρονα ἄποψιν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ σύμμαχοι. Ἐπίμονοι μέν, δίκαιοι ὅμως.

§48Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Νομίζω πὼς γίνεται μία παρανόησις τῶν λεχθέντων. Σαφῶς, ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσε διὰ τῶν Ὑπουργῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, ὅτι οἱαδήποτε ἀπόφασις καταδικαστικὴ εἰς θάνατον ἢ οἱαδήποτε ἄλλη ποινὴ ἀπὸ τῆς λήψεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐψήφισεν ἡ Βουλή, θὰ ἐκτελῆται αὐθωρεὶ καὶ ἀμέσως. (Χειροκροτήματα).

§49Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἡ δήλωσις αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὁπωσδήποτε πληροῖ ἐν μέρει τὸ αἴτημα τοῦ Ἔθνους, τὸ ἄλλο ὅμως αἴτημα, μένει ὅπως τὸ ἔθεσα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τουτέστι διὰ μὲν τὰ παρελθόντα ἀδικήματα δίδομεν συγγνώμην, ἤ, ἐὰν θέλετε, σταματοῦμεν ἐντελῶς τὴν ἐκδίκασίν τους, διὰ τὰ παρόντα ὅμως δὲν τὰ συγχωροῦμεν καὶ ἑπομένως ἐκτελοῦμεν τὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, οἱαιδήποτε καὶ ἂν εἶναι.

§50Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἰς ἀντιπολιτευόμενον βουλευτὴν ἐρωτήσαντα διὰ τὰς προηγουμένας καταδίκας ἀπηντήσαμεν τότε, ὅτι δὲν δύνανται νὰ ὁμιλοῦν οἱ ἴδιοι περὶ αὐτῶν τῶν πραγμάτων, περὶ τοῦ ὅτι δηλαδὴ δὲν ἐκτελοῦμεν τὰς προηγουμένας καταδίκας καὶ ἀπηντήσαμεν εἰς αὐτὸν τὸν ἴδιον βουλευτὴν ὅτι, δὲν τὰς ἐκτελοῦμεν ἡμεῖς, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι δὲν τὰς ἐξετέλεσαν ἐπὶ μίαν διετίαν. Ἐνῷ ἐπὶ μίαν συνεχῆ διετίαν εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐκτελέσουν τὰς ποινὰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἦσαν πρόσφατοι, ἐζήτουν τὸν λόγον παρ’ ἡμῶν, διατὶ μετὰ μίαν διετίαν δὲν τὰς ἐξετελέσαμεν ἡμεῖς, ἐνῷ ἡμεῖς ἐδηλώσαμεν σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὅτι θὰ σεβασθῶμεν ἀπὸ τοῦδε καὶ ἐφεξῆς ὅλας τὰς ποινάς, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι σκληραὶ ἀκόμη καὶ τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου καὶ τοῦτο πρὸς ἀποκατάστασιν πλήρους ὁμαλότητος καὶ πρὸς ἐπιβολὴν καθ’ ὁλοκληρίαν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου καὶ τῆς ἰσχύος τοῦ Κράτους.

§51Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προσεπάθησα νὰ δώσω πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς ὑμᾶς τὴν ἐπιβαλλομένην σημασίαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν τοποθέτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ζητήματος, Ἐπεχείρησα νὰ τοποθετήσω τοῦτο ἐπάνω εἰς μίαν πλατεῖαν γραμμὴν Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Ἠθέλησα νὰ δώσω τὴν ἔννοιαν τοῦ ὅτι ὡς σύνολον, ὡς Βουλή, τοὐτέστιν καὶ ὄχι μόνον ὡς Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα «δημοσία ἀσφάλεια», τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν πραγματικήν του μορφήν. Καὶ ὑμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, φέρετε καὶ πάλιν αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅπως σεῖς τὸ αἰσθάνεσθε καὶ μάλιστα προσπαθεῖτε ἐξακολουθητικῶς καὶ πάλιν νὰ περιπλέξητε τοῦτο παραπλανῶντες ὑμᾶς αὐτοὺς ὅπως καὶ τὴν Βουλὴν. Ἐλπίζω πάντως ὅτι πράττετε τοῦτο ἐξ ἀγαθοῦ συνειδότος.

§52Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Πᾶσα ἀπόφασις καταδικαστικὴ εἰς θάνατον θὰ ἐκτελῆται ἀμέσως. (Χειροκροτήματα).

§53Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἀπαντᾷ ἀντὶ ἄλλων κ. κ. Ὑπουργῶν: Προχθὲς κατεδικάσθη εἰς θάνατον 40 φορὰς ἐπὶ Κυβερνήσεώς σας, διατὶ δὲν ἐξετελέσθη;

§54Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Καὶ ἐδῶ γίνεται μία παρεξήγησις. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ χρόνου τῆς καταδίκης, πρόκειται περὶ τοῦ χρόνου τῆς ἐκτελέσεως τῆς πράξεως. Κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι, δὲν πρόκειται περὶ ματαιώσεως τῶν καταδικῶν εἰς θάνατον, πρόκειται περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους νομίζω ὅτι ἀνεπτύξαμεν ἤδη. Εἶναι λοιπὸν ἄδικον νὰ ἐπανερχώμεθα διαρκῶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Δὲν πρόκειται νὰ δηλώσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅτι δὲν ὑπάρχουν καταδίκαι εἰς θάνατον. Ἐὰν θὰ ἐκτελεσθοῦν ἢ ὄχι, αὐτὸ δὲν τὸ ἀπεφάσισεν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ λέγεται ὅτι ἀρνούμεθα νὰ τὰς ἐκτελέσωμεν, ὑπάρχει μεγάλη διαφορά, ἡ δὲ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ἀπολύτως σαφής, ὅτι πᾶσα καταδίκη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐκτάκτων μέτρων θὰ ἐκτελεσθῇ. Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι λελυμένον.

§55Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι εὐπρόσδεκτος ἡ τοποθέτησις, τὴν ὁποίαν κάμετε, κύριε Ὑπουργὲ τώρα, διότι ἐφαίνετο ὡς δηλωθὲν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ ἐκτελέσῃ τὰς ἀποφάσεις, ἐνῷ ἤδη κάμετε μίαν νέαν τοποθέτησιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον, τὴν προσδέχομαι μετὰ μεγαλυτέρας ἱκανοποιήσεως, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἐκτελέσῃ τὰς ἀποφάσεις. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι τοῦτο ἔχει οὐσιώδη διαφορὰν ἀπὸ ἀπόψεως τοὐλάχιστον πολιτικῆς σκοπιμότητος καὶ βεβαίως δὲν θὰ εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ κάμω ὑποδείξεις πρὸς ὑμᾶς.

§56Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐγὼ εἶπον τοῦτο, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ματαιώσεως τῶν ἐκτελέσεων, πρόκειται ἁπλῶς περὶ τοῦ ὅτι δὲν ἐλήφθη ἀκόμη μέτρον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὰς ἐκτελέσεις ἐκείνας, ὁμιλῶ δι’ ἐκείνας, διότι συγχέεται τὸ ζήτημα τοῦ χρόνου τῆς ἐκτελέσεως τῆς πράξεως μὲ τὸν χρόνον τῆς καταδίκης. Λοιπὸν δὲν ἔχει σημασίαν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν κατεδικάσθη εἰς θάνατον ἕνας ἐγκληματίας διὰ πράξεις τελεσθείσας τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944, σημασίαν ἔχει πότε ἐξετελέσθη ἡ πρᾶξις. Εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ματαιώσεως τῶν ἐκτελέσεων αὐτῶν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἐν καιρῷ καὶ ἐπιμένω καὶ ἐπιμένει ἀκόμη ὅλη ἡ Κυβέρνησις καὶ ἔχει ἐπαναληφθῆ κατὰ κόρον, ὅτι αἱ ἐκτελέσεις ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐκτάκτων μέτρων θὰ ἐκτελοῦνται ἀπολύτως.

§57Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Διὰ τῶν νέων δηλώσεων τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω ὅτι εἶχε δίκαιον καὶ ὁ διακόψας βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν κ. Ἀντωνόπουλος, πιστοποιήσας ὅτι ἔρχεται ἕνα νέον στοιχεῖον ἐνώπιον ἡμῶν, τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ δὲν μᾶς εἶχον δώσει αἱ προηγούμεναι δηλώσεις τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καθ’ ἣν συνεζητήθη τὸ πρῶτον τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Αὐτὸ μᾶς ἱκανοποιεῖ κατὰ ἕνα τρόπον καὶ νομίζω ὅτι ἡ νέα αὕτη δήλωσις τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ καὶ τὴν κοινὴν γνώμην θὰ ἱκανοποιήσῃ ἔν τινι μέτρῳ. Διότι τὸ νὰ λέγηται σήμερον ἐπισήμως διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ ὅτι πρόκειται ἁπλῶς περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως τῶν ποινῶν, αἱ ὁποῖαι ὅμως ἐνδέχεται νὰ ἐκτελεσθοῦν ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ, λέγομεν τοῦτο τὸ οὐσιῶδες πρὸς τὴν Βουλήν, νομίζω ὅτι θὰ ἀπηχήσῃ καλῶς καὶ εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ θὰ τὸν παρηγορήσῃ ἐν μέρει, διότι εἶναι γεγονὸς ὅτι ἤρχισε νὰ διερωτᾶται ἀπὸ πολλοῦ καὶ νὰ ἀπορῇ λέγων: πρὸς τὶ αὐτὴ ἡ παρωδία τῶν δικῶν καὶ καταδικῶν; Καὶ εἶναι δικαία ἡ ἀπορία καὶ ἡ ἀγανάκτησίς του. Ἤδη νομίζομεν ὅτι ἔχομεν καθῆκον νὰ ἀνακαλέσωμεν καὶ ἡμεῖς ὅσα εἴπομεν προηγουμένως σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῶν δικῶν, καταδικῶν καὶ ἐκτελέσεων καὶ νὰ ζητήσωμεν ὅπως συνεχισθοῦν αἱ δίκαι δεδομένου ὅτι οἱ θρασεῖς καὶ ἐπαίσχυντοι ἐγκληματίαι οἱ καγχάζοντες εἰς βάρος τῆς δικαιοσύνης καὶ εἰς βάρος τοῦ συνόλου τῶν θυμάτων των, θὰ ἔλθῃ μία ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ πληρώσουν μὲ τὴν ἄνομον καὶ βρωμερὰν κεφαλήν των τὰ ἀπαίσια αὐτῶν ἐγκλήματα. (Χειροκροτήματα). Καὶ συνεχίζομεν, κύριοι, καὶ πάλιν προσπαθοῦντες νὰ τοποθετήσωμεν τὸ θέμα μας εἰς τὸν ὀρθὸν καθ’ ἡμᾶς δρόμον. Δὲν εἶναι σωστὸν οὔτε πρέπον τοῦ νὰ λέγωμεν ὅτι ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν θέμα κομμουνιστικὸν καὶ μόνον. Πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ βροντοφωνήσωμεν καὶ διακηρύξωμεν ὅτι ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν πόλεμον καὶ ὅτι εἴμεθα ἀποφασισμένοι τὸν πόλεμον αὐτὸν θὰ τὸν ἀντιμετωπίσωμεν δεχόμενοι αὐτὸν καὶ κηρύσσοντες καὶ ἡμεῖς πόλεμον. Καὶ ὁ πόλεμος ἀντιμετωπίζεται μὲ Πανεθνικὴν ἐξόρμησιν. Ἐξόρμησις λοιπὸν δι’ ὅλων τῶν δυνάμεων καὶ ἀπὸ πάσης καὶ πρὸς πᾶσαν πλευράν. Πρώτη ἐξόρμησις ὅλων ἡμῶν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Λαοῦ, εἰ δυνατὸν δὲ καὶ ἐντὸς τοῦ μηνός, διακοπτομένων τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἐξόρμησις τοῦ συνόλου τῶν βουλευτῶν τιθεμένων ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διαφωτίζοντες αὐτὸν καὶ βοηθοῦντες τὰς Κρατικὰς ἐξουσίας, ὥστε νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ταχυτέραν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως, βοηθοῦντες λέγομεν καὶ ἐνισχύοντες καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ μὲ ὅλα τὰ μέσα τὰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς ὥστε νὰ ἐπιβληθῇ τὸ Κράτος τοῦ Νόμου. (Χειροκροτήματα). Νουθετοῦντες καὶ ἐνθαρρύνοντες ἀκόμη καὶ τὰς μᾶλλον ἀντιξόους περιπτώσεις ἀλλὰ καὶ πείθοντες τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι οἱ ἐκλεκτοί του ἵστανται παράπλευροί του καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας ἡγεῖται τῆς ὡραίας αὐτῆς ἐθνικῆς ἐξορμήσεως. Δὲν ζητοῦμεν τίποτε δι’ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους. Προσφέρομεν καὶ προσφερόμεθα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐφιστῶμεν μόνον τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἴδωμεν τοὺς νόμους λειτουργοῦντας καὶ θέλομεν ἀκόμη νὰ ἴδωμεν καὶ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ Κράτους τοῦ Δικαίου. Ἐὰν δὲ συνεργάται μου ἀνεμνήσθησαν τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας δὲν ἔπραξαν τοῦτο διὰ νὰ ἀνατρέξουν εἰς τὸ ὕποπτον θολὸν παρελθόν, ἀλλὰ διότι ἀπὸ τότε ἀρχίζει, ὅπως ὅλοι πιστεύομεν, ἡ νόθος καὶ ἡ ἀνθελληνικὴ αὐτὴ κατάστασις, ἀπὸ τότε ἀρχίζουν νὰ ἀποθρασύνωνται οἱ ἐγκληματίαι, καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ Νόμος τῆς ἀποσυμφορήσεως ἔρχεται καὶ συμπληρώνει τὸ τεράστιον ἐκεῖνο ἔγκλημα ποὺ ἡ Βάρκιζα ἐνεκαινίασε. Ἐὰν ἀνεμνήσθημεν ἐκείνων τῶν ὀλεθρίων πράξεων δὲν ἐπράξαμεν τοῦτο μὲ σκοπὸν νὰ ψέξωμεν τὴν Κυβέρνησιν τελείως ἄλλως τε ἀμέτοχον τῶν ἐγκληματικῶν αὐτῶν ἀποφάσεων, ἀλλὰ διὰ νὰ εἴπωμεν εἰς αὐτήν, ὑπεύθυνον σήμερον ὅτι εἶναι καιρὸς τὸ τέρας αὐτὸ ποὺ λέγεται θρασύς, ἀναιδὴς καὶ αἰσχρὸς ἀναρχοκομμουνισμὸς νὰ ἐξαφανισθῇ ἐπιβαλλομένου τοῦ Κράτους τοῦ Νόμου. Ἐλέχθη ἀπό τινα βουλευτὴν τῆς Συμπολιτεύσεως ἂν καλῶς ἀντελήφθην ὅτι ψέγομεν ἀδίκως τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ὅτι δὲν πράττομεν καλῶς ὑποδεικνύοντες εἰς αὐτὴν τὸ καθῆκον της ἀπέναντι τοῦ λαοῦ. Καὶ προσετέθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της, ὡς τοῦτο αὕτη τὸ ἀντιλαμβάνεται καὶ ὅτι ἁρμόδιος νὰ τὴν κρίνῃ θὰ εἶναι ὁ Λαὸς εἰς τὸν ὁποῖον αὔριον καὶ θὰ ἐμφανισθῇ διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην του. Λυποῦμαι διότι τοιαύτη τις ἀντίληψις ἐξετέθη εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Θὰ ἦτο τὸ ὀλιγώτερον ἀτυχής, ἂν μὴ καὶ ἐγκληματικὴ υἱοθέτησις μιᾶς τοιαύτης ἀντιλήψεως. Ἀλλοίμονον εἰς ἡμᾶς ἂν πιστεύωμεν ὅτι πρέπει νὰ θέσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Λαοῦ. Καὶ ὅτι ἡ οἱαδήποτε ἀπόφασίς του θὰ μᾶς ἔδιδε τὴν λύσιν τῶν εὐθυνῶν διὰ πᾶσαν κακὴν διαχείρισιν. Θὰ τὴν φέρωμεν ἐξ ἀκεραίου ἡμεῖς οἱ διαχειριζόμενοι τὰς τύχας του καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ ἀποθέσωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἔστω καὶ τμῆμα τι εὐθύνης καὶ νὰ ἀναμένωμεν ἀπὸ τὴν οἱανδήποτε ἀπόφασιν αὐτοῦ ἐξιλέωσιν ἢ καταδίκην ἡμῶν. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ κάμωμεν τὸ καθῆκον μας καὶ πρέπει νὰ ἐργασθῶμεν παντὶ σθένει ὥστε νὰ μὴ χυθῇ καὶ ἄλλο αἷμα. Πρέπει νὰ προλάβωμε τὸ κακό. Πρέπει νὰ ξαναδώσωμε τὸ ταχύτερον εἰς τὸν Λαὸν τὴν ζωήν του. Καὶ εἶναι τοῦτο καὶ δυνατὸν καὶ εὐχερὲς κατὰ τὴν γνώμην μας. Καὶ θὰ μὲ ἐρωτήσετε: Ὑπάρχουν καθ’ ἡμᾶς τρόποι ἀντιμετωπίσεως τελεσφόροι τῆς καταστάσεως; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρθοῦν ὅλαι αἱ δυσκολίαι καὶ μπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ παντοῦ ἡ τάξις καὶ λειτουργήσῃ ὁ Νόμος; Καὶ ἀπαντοῦμε μετὰ πάσης ἐπισημότητος. Καὶ ὑπάρχουν καὶ ὑπάρχουν μάλιστα ἄπειροι τρόποι, οἵτινες ἐφαρμοζόμενοι θὰ φέρουν ἀμέσως τὸ ποθητὸν ἀποτέλεσμα. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς ὅτι ἄναψε ἡ φωτιὰ αὐτὴ τῆς συνωμοσίας ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον τῆς Ἑλλάδος ὡς τὸ ἄλλο καὶ ὅτι συγχρόνως, ἔχει ἐξασφαλισθῆ πλήρως καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν κακῶν γειτόνων μας πᾶσα συνδρομὴ τῶν δρώντων ἀναρχοκομμουνιστῶν. Σᾶς ἐρωτῶ, λέγω εἶναι δυνατὸν ἢ νοητὸν νὰ φαντασθῇ καὶ νὰ πιστεύσῃ ὁ οἱοσδήποτε ὅτι τοῦτο γίνεται αὐτομάτως ἄνευ συνεννοήσεως, ἄνευ ἰθυνούσης ἡγεσίας, χωρὶς τέλος ἰθύνοντα νοῦν; Δὲν θὰ ὑπάρξῃ, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν οὔτε κοινότατον ἔχων νοῦν ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἀπαντήσῃ καὶ νὰ μὴ συμφωνήσῃ μαζί μου ὅτι ἀπὸ κάπου διευθύνεται, ἀπὸ κάποιον καθοδηγεῖται ὅλη αὐτὴ ἡ κακοποιὸς δρᾶσις. Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἴπητε μὲ τὸ δίκηο σας δι’ ὑποθέσεων καὶ μόνον, δι’ ἐνδείξεων, δι’ ἁπλῶν ἔστω μόνον ἀποδείξεων δυνάμεθα νὰ λάβωμε μέτρα καὶ νὰ ἀποδώσωμεν εὐθύνας συγκεκριμένας εἰς τὴν Α ἢ Β ἡγεσίαν; Ἀσφαλῶς ὄχι, κύριοι βουλευταί. Μὲ μόνον ὑπονοίας, ἐνδείξεις καὶ ἁπλᾶς ἀποδείξεις δὲν δυνάμεθα νὰ καταλογίσωμεν εὐθύνας εἰς τὴν κομμουνιστικὴν ἡγεσίαν. Ἀλλὰ μήπως πρόκειται περὶ ὑποθέσεων; Ἡμεῖς διὰ γεγονότων δι’ ἀποδείξεις, διὰ κλασσικῆς μάλιστα μορφῆς ἀποδείξεις θὰ ὁμιλήσωμεν. Καὶ ὑπάρχουν πλεῖσται τοιαῦται ἀποδείξεις. Οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ ἰδίᾳ ἐπὶ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ ἐπὶ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, εἶναι εἰς θέσιν διότι ἀσφαλῶς ὅπως πιστεύω ἔχουν εἰς χεῖρας των αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα νὰ σᾶς πιστοποιήσουν ὅτι ἔχει ἀποδειχθῆ ἡ πλήρης συνεννόησις τῶν δρώντων συμμοριῶν εἰς τὴν χώραν μας μὲ ἐκείνας τὰς συμμορίας τὰς ὠργανωμένας καὶ ἐκπορευομένας ἔξω τῶν συνόρων μας. Ὑπάρχουν ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν ἀριδήλως ὅτι τὸ Ε.Α.Μ.— Ε.Λ.Α.Σ. εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα μὲ τὸ Νόφ, μὲ τὸ Σ. Ν.Ο.Φ. καὶ τοὺς Ἀλβανοὺς τοῦ Χότζα. Ἔχουν οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ εἰς χεῖρας των ἀποδείξεις κλασσικῆς μορφῆς, ἔχει δηλαδὴ σήμερον ἡ Κυβέρνησις γενικὰ εἰς τὴν διάθεσίν της ἐγγράφους ἀποδείξεις καὶ γνωρίζει καταλεπτῶς τὶ ἀκριβῶς ἔχει ἀποφασισθῆ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἔξω τῶν συνόρων μας καὶ ἐντὸς αὐτῶν, καὶ γνωρίζει τοῦτο ἄριστα. Θὰ ἦτο ἄλλως τε πολὺ περίεργον, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ἐὰν ἰσχυρίζετο ὅτι δὲν γνωρίζει τοῦτο. Καὶ ὅταν τοιαῦτα στοιχεῖα ὑπάρχουν εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως ἐπιτρέπεται νὰ λέγωμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ εὕρωμεν δυσχερείας ἔστω καὶ ἀσθενεῖς τοιαύτας ἂν ἀποφασίσωμεν νὰ ἀντιμετωπίσῃ εὐθαρσῶς καὶ ἀμέσως τοὺς κυρίως ὑπευθύνους τῶν κατὰ τῆς Πατρίδος ἐγκλημάτων; Ὅταν ἡ Κυβέρνησις γνωρίζῃ καὶ ἔχει τοῦτο ἀποδεδειγμένον διὰ κλασσικῆς μορφῆς ἀποδείξεων ὅτι σήμερον ἔχουν ἀποφασισθῆ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ὄχι ἁπλῶς ἡ δημιουργία καὶ ἡ συντήρησις μιᾶς ἀναρχικῆς καταστάσεως ἐν τῇ χώρᾳ μας ἀλλ’ ἡ πλήρης αὐτῆς ὑποδούλωσις, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καὶ εἷς ἐξ ἡμῶν ὅστις νὰ τολμήσῃ νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσωμεν ἀνενόχλητον τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅτι δὲν πρέπει διὰ τῶν ἐπικρίσεων καὶ τοῦ ἐλέγχου νὰ δυσχεράνωμεν τὸ ἔργον αὐτῆς; Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της εἰς ἄλλους ἱκανωτέρους αὐτῆς. Ἡμεῖς θεωροῦμεν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ πιστευθῇ τοῦτο τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἱκανὴν νὰ βαστάσῃ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ μόνη της τὰς εὐθύνας τὰς ὁποίας ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τῆς ἐπώμισε. Καὶ δὲν θεωροῦμεν ἁπλῶς τὴν Κυβέρνησιν ἱκανὴν πρὸς τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ὑπόχρεων ἐν τῇ ὁλότητί της νὰ βαστάσῃ τὰς εὐθύνας αὐτῆς. Διότι τοῦτο ἀπαιτεῖ τὸ συμφέρον τῆς χώρας ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐνισχύει καὶ στερεώνει τοὺς Κοινοβουλευτικοὺς ἡμῶν θεσμούς. Θέλομεν καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦτο μόνον. Θέλομεν νὰ ἀναλάβῃ τὸν ἀγῶνα πρὸς σωτηρίαν τοῦ Ἔθνους μὲ πνοήν, μὲ σθένος, μὲ ἄκαμπτον ἀποφασιστικότητα καὶ πρὸς τοῦτο νὰ συντάξῃ ἀμέσως τὰς δυνάμεις τοῦ συνόλου τοῦ Ἔθνους, ν’ ἀποστείλῃ τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ τοὺς τιτλούχους της ἐκεῖ ὅπου γίνεται ὁ ἀγὼν καὶ ὅπου παίζεται ἡ τύχη τῆς Φυλῆς μας καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ ἡμεῖς οἱ λοιποὶ πολιτευόμενοι. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν λαοπρόβλητον ταύτην Κυβέρνησιν νὰ ἐπιβάλῃ διὰ παντὸς τρόπου τὸ Κράτος τοῦ Νόμου καὶ νὰ πατάξῃ ἀμείλικτα τοὺς πάσης φύσεως σφαγεῖς καὶ ὀλετῆρας. Κάποτε, κύριοι βουλευταί, ὅταν ἡ τύχη τὸ ἔφερε νὰ εὑρεθῶμεν πρὸ δυσχερειῶν ὁμοίας περίπου μορφῆς ὡσὰν αὐτὰς πρὸ τῶν ὁποίων εὑρίσκεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις, θέλετε νὰ ἀκούσετε πῶς παρεκάμψαμε τὸ δύσκολον ἐκεῖνο τῶν περιστάσεων; Εἴπομεν λοιπὸν τὴν ἀλήθειαν καὶ μόνον τὴν ἀλήθειαν μὲ σθένος καὶ σταθερότητα πρὸς τοὺς καλούς μας συμμάχους. Τοὺς εἴπομεν ὅτι ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς θητεύσεώς μας εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα εἰς ἀκέραιον ἐξεπληρώσαμεν τὸ χρέος μας πρὸς αὐτοὺς καὶ πρὸς τὰ σύμμαχα ἔθνη, ὅτι ἡμεῖς οἱ πειθαρχικοὶ Στρατιῶται νομίζομεν ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ ἐκπληρώσωμεν ἐξ ἴσου ἐπιτακτικὸν καθῆκον ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ ὁποίου πιστεύομεν ὅτι θὰ ἀποβῇ τελικῶς καὶ ὑπὲρ αὐτῶν. Ἐὰν τοὺς ἀρνηθῶμεν τὴν συμμόρφωσιν μὲ τὰς ὑποδείξεις των. Καὶ θέλετε νὰ μάθητε ποῖαι ἦσαν αἱ ὑποδείξεις—ἐντολαί. Ὅτι ὠφείλαμε ἀμέσως νὰ δώσωμεν τὰ χέρια καταθέτοντες πρῶτοι ἡμεῖς τὰ ὅπλα ἢ νὰ δεχθῶμεν τὴν δῆθεν τεινομένην συμφιλιωτικὴν χεῖρα τῶν Ἀναρχοκομμουνιστῶν. Ἀπηντήσαμεν δηλαδὴ μὲ ἕνα ἠχηρὸν ὄχι εἰς τὴν πρότασίν των περὶ συμφιλιώσεως. Καὶ τοὺς εἴπομεν ὅτι ὄχι μόνον πλανῶνται, ἐὰν πιστεύουν εἰς τὴν συμφιλίωσιν, ἀλλ’ ὅτι ἂν ἐδεχόμεθα τὴν προτροπὴν των τότε ἔπρεπε νὰ εἶναι βέβαιοι ὅτι ὁ ὄλεθρος καὶ ἡ σφαγὴ καὶ δι’ ἡμᾶς ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ Ἔθνος θὰ ἤρχετο ὡς ἀναγκαία συνέπεια τῆς πειθαρχήσεώς μας εἰς τὴν ἐντολήν των. Καὶ ἦλθεν ὕστερα ἀπὸ ὀλίγον ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ σύμμαχοί μας ὄχι μόνον μᾶς ἐδικαίωσαν, ἀλλὰ καὶ μᾶς συνεχάρησαν, διότι καλῶς ἐκρίναμεν, καλῶς εἴδαμεν. Εἰς τοιαύτην τινα περίπου θέσιν εὑρίσκεται καὶ ἡ Κυβέρνησις σήμερον τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν ἀπὸ αὐτὴν εὐθαρσῶς καὶ ἀποφασιστικῶς νὰ χειρισθῇ τὸ ὅλον ζήτημα, νὰ διαφωτίσῃ ἐπαρκῶς διὰ τοῦ τρόπου καὶ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα διαθέτει πᾶσαν συμμαχικὴν πλευρὰν καὶ διὰ τῶν εἰς χεῖρας της κλασσικῆς μορφῆς ἀποδείξεων νὰ καταδείξῃ καὶ νὰ πείσῃ τοὺς οἱουσδήποτε δυσχεραίνοντας τὸ ἔργον της ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἐπ’ ἀέναον νὰ βαστάζωμεν τὸ κακὸν μιᾶς ἄνευ προηγουμένου κακουργίας τῶν ἀναρχοκομμουνιστῶν. Καὶ ὅταν ὅπως σᾶς προεῖπον τοιοῦτον τι μᾶς συνέβη τότε καὶ ὅταν ὅπως εἴδομεν ἦλθε μετ’ ὀλίγον πλήρης ἡ ἀναγνώρισις τῆς ὀρθότητος τῶν σκέψεων καὶ ἀντιλήψεών μας καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπῆλθε πλήρης κατανόησις ἀπὸ μέρους τῶν συμμάχων μας, τοῦ ποῖον ἦτο τὸ ἀμοιβαῖον συμφέρον, ἦτο δὲ ὀξυτάτης μορφῆς τότε ἡ κατάστασις, ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι βουλευταί, τὶ μπορεῖ νὰ συμβῇ σήμερον, ὅταν τὴν τύχην τοῦ Ἔθνους διαχειρίζεται ἡ σημερινὴ λαοπρόβλητος Κυβέρνησις. Εἶμαι πεπεισμένος, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ σύμμαχοι ὅταν οὕτω πως τοὺς ὁμιλήσῃ ἡ Κυβέρνησις θὰ κατανοήσουν πλήρως ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον καὶ αὐτῶν καὶ τοῦ Ἔθνους ἡμῶν. Καὶ ἐφ’ ὅσον, ὅπως ἐτονίσαμεν ὑπάρχουν ἀποδείξεις ὄχι δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔγιναν κατὰ τὸ παρελθόν. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὁμιλοῦμεν σήμερον οὔτε διὰ τὴν Βάρκιζαν καὶ τὴν κατάργησίν της οὔτε διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν. Ἐφ’ ὅσον διὰ νέα ἐγκλήματα πρόκειται, πιστεύσατε κύριοι, ὅπως καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οἱ σύμμαχοί μας ὄχι μόνον θὰ συμφωνήσουν μὲ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ καὶ θὰ ἐπικρατήσουν πλήρως ταῦτα. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ὑπάρχουν ἀποδείξεις κλασσικῆς μορφῆς, σήμερον εἰς τὰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιτρέπεται νὰ ἐξακολουθήσωμεν, κύριοι βουλευταί, λέγοντες ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ θέσωμεν τιμωρὸν χεῖρα ἐπὶ τῆς ἰθυνούσης τὸ ἔγκλημα Κομμουνιστικῆς ἡγεσίας; Καὶ θὰ ἐξακολουθήσωμεν κυρίως ὄχι μόνον ἁπλῶς νὰ μὴ θέσωμεν χεῖρας ἐπὶ τῶν ἐγκληματιῶν αὐτῶν ἀλλὰ ἀκόμη τὸ καὶ χείριστον διὰ τοῦ τρόπου μεθ’ οὗ πολιτευόμεθα, θὰ ἐξακολουθήσωμεν λέγομεν εὐνοοῦντες τρόπον τινα τὴν ἡγεσίαν αὐτήν; Καὶ μεροληπτοῦντες ὑπὲρ αὐτῆς ἐπιδεικτικῶς; Θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ βροντοφωνῶμεν ἐπισήμως, ὡς τοῦτο ἔπραξαν ὑπουργοί τινες ὅτι δὲν ὑπάρχει τἄχα σημεῖον ἐπαφῆς μεταξὺ ἐκείνων τὰ ὁποῖα γίνονται ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἕως τὸ Ταίναρον καὶ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται τῆς Κομμουνιστικῆς μαφίας; Δὲν ὑπάρχει πράγματι τοιοῦτον σημεῖον ἐπαφῆς; Θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ τὸ ἰσχυριζώμεθα; Ἢ μήπως θὰ ἠθέλαμεν νὰ συλλάβωμεν τὸν Ζαχαριάδην ἐπ’ αὐτοφώρῳ νὰ συνεργάζεται μὲ τὸν ΝΟΦ καὶ τὴν Σνὸφ καὶ τὸν Χότζα, ἢ κατευθύνοντα καὶ καθοδηγοῦντα τὰς συμμορίας, τοῦ Μπεχνᾶς καὶ τοῦ Νικηταρᾶ καὶ τότε νὰ θέσωμεν χεῖρα ἐπ’ αὐτοῦ; Μήπως ὅταν ὁμιλῇ περὶ ἀποδείξεων, τοιαύτης μορφῆς κλασσικὰς ἀποδείξεις θὰ ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις; Νομίζω ὄχι, κύριοι βουλευταί. Χωρὶς νὰ ἔχω σπουδάσει τὰ νομικά, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ Δικαιοσύνη ἡ δικαστικὴ δηλονότι ἐξουσία δύναται καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ πλεῖστα ὅσα στοιχεῖα καὶ μάλιστα τοσοῦτον ἰσχυρὰ ὥστε νὰ δύναται καὶ ὑποχρεοῦται νὰ θέσῃ ἀμέσως χεῖρα τιμωρὸν ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν κακουργούντων τόσον ἐκδήλως ἐναντίον τοῦ Λαοῦ μας. Ἂν τοῦτο δὲν συμβῇ, ἂν ἐξακολουθητικῶς ὑποχρεώνωμεν νὰ κοιμῶνται οἱ νόμοι ἢ ἀκόμη ἂν εἰς τὸ διηνεκὲς ἀνεχώμεθα τὸ διαπραττόμενον ἔγκλημα, τότε τί πρέπει νὰ προσδοκῶμεν. Πιστεύω ἀδήριτα ὅτι ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ κρίσιμος ὥρα ἐφ’ ὅσον οὕτω συνεχίσωμεν νὰ πολιτευώμεθα, πιστεύω λέγω ἀδιστάκτως, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὴν ὥραν ἐκείνην θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ εὕρωμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς ἐμπιστευθοῦν διὰ μίαν ἄλλην φορὰν ἀκόμη τὰς τύχας των. Καὶ τοῦτο διότι θὰ ἔχουν παύσει, καὶ μὲ ὅλον αὐτῶν τὸ δίκαιον νὰ πιστεύουν ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα οἱ ἱκανοὶ καὶ οἱ ἐνδεδειγμένοι ἡγέται των. Καὶ θέλω νὰ σᾶς τονίσω τοῦτο. Δὲν τρέμετε, ἀγαπητοὶ κύριοι τῆς Κυβερνήσεως μήπως τὴν ὥραν ἐκείνην τὴν κρίσιμον σεῖς ὑπάρξητε οἱ πρῶτοι ἀλλὰ καὶ οἱ κύριοι νεκροθάπται τῆς μαρτυρικῆς αὐτῆς χώρας; Ἂν ἐθαυματουργήσαμε τὴν 28 Ὀκτωβρίου 1940 εἶναι παγκοίνως πλέον παραδεκτὸν ὅτι ἐπετύχαμεν τὸ θαῦμα ἐκεῖνο ἐπειδὴ εἴχομεν πάρει ὅλοι ὡσὰν μία ψυχὴ μὲ σταθερότητα τὸν δρόμον τὸν ἡρωϊκόν. Εἴχομεν ὅλοι ὁρκισθῆ τὸ «ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς». Θέλω καὶ πάλιν νὰ τονίσω τὸ ἴδιο. Ἂν δηλαδὴ ἐξακολουθήσωμεν νὰ κυβερνῶμεν τὸν τόπον μας κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ μὲ τὴν αὐτὴν ἄπνοιαν ὅπως μέχρι σήμερον, πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ἀκραδάντως, ὅτι ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ κρίσιμος στιγμὴ καὶ νομίζω πὼς ἔρχεται καὶ νῦν ἐστί, πιστεύω λέγω, ὅτι τὴν ὥραν ἐκείνην δὲν θὰ εὕρωμεν Ἕλληνας ἔχοντας τὸ ἱερὸν ἐκεῖνο αἴσθημα τῆς ἐθελοθυσίας, τὸ αἴσθημα καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς ὁλοκαυτώσεως, τὸ αἴσθημα ἐκεῖνο ποὺ εἶχαν κατὰ τὸ παρελθὸν τὸ σύνολον τοῦ Λαοῦ μας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀλλὰ καὶ διότι νομίζομεν ὅτι εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ τονίσωμεν τὸ αἴσθημα καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου προσκαλοῦμεν τοὺς πάντας εἰς μίαν πανεθνικὴν ἔγερσιν. Καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι οὕτω θὰ τονωθῇ καὶ θὰ ἰσχυροποιηθῇ ἡ πίστις τοῦ Λαοῦ μας ἐπὶ τὴν ὁριστικὴν αὐτοῦ νίκην. Θὰ συμβῇ ἀσφαλῶς τοῦτο ὅταν ἴδῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ὁ τόπος ἀλλὰ καὶ ὅλαι αἱ Κρατικαὶ ἐξουσίαι, πάντες τουτέστιν οἱ παράγοντες τοῦ Ἔθνους εὑρίσκονται εἰς συναγερμὸν καὶ ὅτι ἔχουν λάβει ἀμετάκλητον τὴν ἀπόφασιν ποῖον τόσον ἐπιμόνως ἡ φυλὴ καὶ τὸ Ἔθνος ἡμῶν σύσσωμον ζητεῖ. (Χειροκροτήματα). Ἰδοὺ κύριοι βουλευταί, διατὶ μὲ τὴν τοποθέτησιν τοῦ ζητήματος ὅπως κατὰ τὴν κρίσιν μας θὰ ἔπρεπεν ἀρχῆθεν νὰ εἶχε τοποθετηθῆ ἀποσαφηνίζεται πλήρως καὶ ὁριστικῶς τὸ κατὰ τῆς Πατρίδος ἔγκλημα τοῦ ἀναρχοκομμουνισμοῦ. Καὶ ἰδοὺ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡμεῖς θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἀντιληφθῇ καὶ κατανοήσῃ καλῶς ἡ Κυβέρνησις ὅτι τὴν ἐξενεχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ συνεργάτου μας κ. Βαμβέτσου μομφὴν κατὰ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὴν θεωρήσῃ ὡς τοιαύτην στρεφομένην καθ’ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡς ἔχουσαν τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ τῆς δώσῃ. Ὅτι δηλονότι αὕτη ἐνεῖχε τὴν σημασίαν μιᾶς προκλήσεως καὶ ὅτι εἶχεν ὡς κέντρον μίαν προσωπικὴν καθ’ ἑνὸς τῶν μελῶν αὐτῆς κάκωσιν. Πιστεύομεν ἀκλονήτως καὶ ἀπολύτως, ὅτι αἱ σημεριναὶ περιστάσεις δὲν ἐπιτρέπουν Κυβερνητικὴν κρίσιν καὶ ὅτι συνεπῶς ὑπέρ ποτε καὶ ἄλλοτε ἐπιβάλλεται ἡ διατήρησις μιᾶς Κυβερνήσεως ὅπως ἡ παροῦσα. Καὶ τοῦτο πιστεύοντες, θέλομεν νὰ βεβαιωθῆτε ὅτι δὲν θὰ εἴμεθα ποτὲ ἡμεῖς, τὸ Ἐθνικὸν δηλονότι Κόμμα Ἑλλάδος, τὸ Κόμμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἔθετε ζήτημα ἐμπιστοσύνης διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεθύμει τὴν δημιουργίαν κρίσεως Κυβερνητικῆς. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, κύριοι βουλευταί, ζητοῦμεν ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀντιλαμβανομένη πλήρως τὸ χρέος της πρὸς τὸν μαρτυρικὸν αὐτὸν τόπον, θελήσῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ μὴ δώσῃ εὐρυτέραν καὶ γενικωτέραν μορφὴν εἰς τὴν ἐξενεχθεῖσαν κατὰ τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας Ὑπουργοῦ μομφήν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ κατανοοῦσα τὸ μέγεθος τῆς εὐθύνης αὐτῆς θελήσῃ νὰ ἡγηθῇ τῆς γενικῆς τοῦ Ἔθνους ἐξορμήσεως διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τὴν ὁριστικὴν καὶ πλήρη τῆς ζωῆς, τῆς τιμῆς καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κατσώτας ἔχει τὸν λόγον.

§59Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν τρίτην Ἰουνίου εἶχον καταθέσει εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐρώτησιν διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτουν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως ν’ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ ποίους λόγους ἡ δημοσία τάξις εὑρίσκεται εἰς κακὴν κατάστασιν ἀπὸ 40 περίπου ἡμερῶν. Καὶ ἐπὶ πλέον νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποίας διαταγὰς ἐξέδωκε καὶ ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τούτων ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ἔκτοτε, ἀπὸ τῆς 3 Ἰουνίου, δηλαδὴ παρῆλθον περίπου 40 ἀκόμη ἡμέραι καὶ γνωρίζει ἡ Βουλὴ καὶ ἰδιαιτέρως οἱ κ.κ. βουλευταὶ οἱ ἐκπροσωποῦντες ἐπαρχίας, ὅτι ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως Δημοσίας Τάξεως ἐχειροτέρευσε. Καὶ δὲν ἐχειροτέρευσε μόνον εἰς τὰς περιφερείας τῆς Θεσσαλίας, τῆς Κεντρικῆς καὶ τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, εἰς τὰς ὁποίας ἡ κατάστασις εἶναι μᾶλλον ἔκρυθμος, ἀλλ’ ἐχειροτέρευσεν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ὀφείλεται βεβαίως εἰς τὴν ἔκνομον ἐνέργειαν ἑνὸς Κόμματος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἔξω τῆς Βουλῆς. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν συζήτησιν τοῦ πόθεν τὸ Κόμμα τοῦτο ἀντλεῖ τὴν δύναμιν, τοῦ πόθεν ἀντλεῖ τὰ ὑλικὰ μέσα, δυνάμει τῶν ὁποίων ἐδημιούργησε τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Χώρα. Ἡ ἀλήθεια ὅμως εἶναι ὅτι ἡ Δημοσία Τάξις, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ ἀντὶ νὰ βελτιωθῇ βαίνει ἐπὶ τὰ χείρω καὶ καθημερινῶς εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς διαγινώσκονται τηλεγραφήματα Προέδρων Κοινοτήτων καὶ ἄλλων ἐπαρχιακῶν ὀργανώσεων τὰ ὁποῖα πληροφοροῦν τὴν Βουλὴν ὅτι μέγα μέρος τῶν κατοίκων, μέγα δηλαδὴ μέρος τοῦ ἐργαζομένου Λαοῦ, ἐγκαταλείπει τὰς ἐργασίας του καὶ καταφεύγει εἰς τὰς πόλεις, ὅτι οἱ Ἕλληνες νομοταγεῖς πολῖται, δὲν εἶναι ἐλεύθεροι νὰ μεταβαίνουν εἰς τὰ χωριὰ καὶ τὰ ποίμνιά των διὰ νὰ συνεχίσουν τὴν ἐργασίαν των. Καὶ ἐπὶ πλέον οἱ φόνοι, αἱ βιαιοπραγίαι, αἱ ληστεῖαι καὶ αἱ ποικίλαι ἄλλαι πράξεις βίας καθημερινῶς ἐπαυξάνονται. Πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις αὐτὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν; Ἡ Κυβέρνησις ἔχει δύο μέτρα: Τὰ προληπτικὰ μὲ τὰ κατασταλτικά. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ προληπτικὰ μέτρα δὲν δυνάμενα πλέον σήμερον νὰ κάμωμεν λόγον περὶ αὐτῶν. Δὲν δυνάμεθα σήμερον νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ προληπτικῶν μέτρων, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὕπαιθρον περιῆλθεν εἰς τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον περιέγραψαν ὅλοι οἱ ρήτορες, οἱ ὁποῖοι παρῆλθον τὸ βῆμα τοῦτο. Ἐναπόκειται ὅθεν νὰ ἐξετάσωμεν τὰ κατασταλτικὰ μέτρα. Θὰ ἴδωμεν κατὰ πρῶτον ποία εἶναι ἡ γραμμὴ τὴν ὁποίαν καθώρισεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δημιουργίαν Κράτους δικαίου καὶ ἂν τὴν γραμμὴν αὐτὴν τὴν ἐτήρησεν ἢ καὶ τὴν τηρεῖ ἀκόμη καὶ σήμερον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ὁμιλῶν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως τὴν 20 Μαΐου, ἀνέφερεν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Ὅταν, κύριοι βουλευταί, εἰς μίαν Χώραν δὲν ὑφίσταται ἡ πεποίθησις............... (ἀναγινώσκει)....................». Θὰ ἐπεθύμουν, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν αὐτῶν δηλώσεων καὶ ἰδιαιτέρως θὰ ἐπεθύμουν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποίας διαταγὰς ἐξέδωκε καὶ ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διαταγῶν τούτων, πρὸς πραγματοποίησιν τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος! Καθ’ ἡμᾶς αἱ πρῶται διαταγαὶ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς Δημοσίας Τάξεως ὤφειλαν καὶ ἔπρεπε νὰ ἐκδοθοῦν εἰς τὰ ὄργανα τῆς Δημοσίας Τάξεως ἵνα ἐφαρμοσθῇ ὁ Νόμος ἔναντι παντὸς ὁ ὁποῖος ἀντιβαίνει τοῦτον. Τὸ Κράτος διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κατευθυντηρίων γραμμῶν του διαθέτει ὄργανα καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ γνωρίζω ποίας διαταγὰς ἐξέδωκεν ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὰ ὄργανα αὐτά, περὶ τοῦ πῶς πρέπει νὰ φέρωνται κατὰ παντὸς ἀντιβαίνοντος τὸν Νόμον καὶ ποίας διαταγὰς ἐξέδωκεν ἡ Κυβέρνησις ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἐναντίον τῶν ὀργάνων ἐκείνων τὰ ὁποῖα δὲν ἐφαρμόζουν τὰς ὡς ἄνω ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχομεν, μέχρι τῆς στιγμῆς οὐδεμίαν διαταγὴν ἐξέδωκεν τὸ Ὑπουργεῖον πρὸς τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἀπόψεων ἐκείνων τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν δέ, κύριοι βουλευταί, τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους παραμένουν ἄνευ ἐντολῶν καὶ ἄνευ διαταγῶν ὅσον ἀφορᾷ τὰς προθέσεις καὶ τοὺς σκοποὺς τῆς Κυβερνήσεως ἐναπόκειται πλέον εἰς ἕνα ἕκαστον ἐξ αὐτῶν νὰ ρυθμίζῃ ἰδίαν πολιτικήν. Δεύτερον ποίας διαταγὰς ἐξέδωκε διὰ τὸν γενικὸν ἀφοπλισμόν; Καὶ ποῖα μέτρα ἔλαβεν εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀφαιρεθοῦν τὰ ὅπλα ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνας πολίτας, καὶ ὅπλα νὰ φέρουν μόνον τὰ ὄργανα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους; Διότι ἀντιλαμβάνεσθε πάρα πολὺ καλὰ ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐπιβολὴ τῆς Δημοσίας Τάξεως ὅταν δυναμικὰ μέσα, ἤτοι ὅπλα κοινά, πολυβόλα, ὁπλοπολυβόλα κλπ. εὑρίσκονται εἰς ὀργανώσεις μὴ εὑρισκομένας ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους. Τὸ λεχθὲν κατ’ ἐπανάληψιν ἐν τῇ Βουλῇ παρὰ πολλῶν ρητόρων ὅτι παρεμποδίζει τὸν γενικὸν ἀφοπλισμὸν ἡ Συμφωνία τῆς Βάρκιζας δὲν εἶναι ἀκριβές. Εἰς τὴν Συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας εἶχον τὴν χαρὰν νὰ μετάσχω ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ νομίμου Κράτους. Δὲν ἔλαβον βέβαια μέρος εἰς τὸ πολιτικὸν μέρος τῆς Συμφωνίας, ἀλλ’ ἔλαβον πρωτεῦον μέρος εἰς τὸ Στρατιωτικὸν μέρος αὐτῆς. Διὰ τῆς Συμφωνίας ἐκείνης καθωρίζετο κατηγορηματικῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν ὅπλων ποικίλων διαμετρημάτων τὰ ὁποῖα θὰ παρέδιδεν ὁ Στρατὸς τοῦ ΕΛΑΣ καὶ ἐπὶ πλέον διὰ τῆς συμφωνίας ἐκείνης οὐσιαστικῶς διελύετο ὁ Στρατὸς τοῦ ΕΛΑΣ καὶ ὅλα τὰ συναφῆ πρὸς τὸν ΕΛΑΣ Στρατιωτικὰ σώματα. Διὰ τῆς Συμφωνίας ἐκείνης οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ ΕΑΜ ὑποχρεώθησαν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας νὰ παραδώσουν ὡρισμένον ἀριθμὸν ὅπλων καὶ νὰ διαλύσουν ὅλας τὰς μονάδας τοῦ ΕΛΑΣ τὰς ὁποίας καὶ διέλυσαν. Ἐναπέκειτο δὲ εἰς τὰς μετέπειτα ἐπερχομένας καὶ ἐπελθούσας Κυβερνήσεις νὰ προσπαθήσουν, ἐλευθέρως πλέον, νὰ ἀφαιρέσουν τὰ τυχὸν ἐναπομείναντα εἰς χεῖρας ἀτόμων ἢ ὁμάδων ὅπλα καὶ ἐναπέκειτο εἰς τὰς ἰδίας αὐτὰς Κυβερνήσεις νὰ ἀνεύρουν τὰ τυχὸν ἐναπομείναντα καὶ ἀποκρυβέντα ὅπλα. Ἡ μὴ τήρησις τῆς γραμμῆς αὐτῆς δὲν ὀφείλεται εἰς κακὴν διατύπωσιν τῶν Στρατιωτικῶν ὅρων τῆς Συμφωνίας τῆς Βάρκιζας, ἀλλ’ ὀφείλεται ἀναμφισβητήτως εἰς ἀνικανότητα ἢ εἰς ἀμέλειαν τῶν Κυβερνήσεων αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν τὴν Συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας.

§60Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἴχατε συμφωνήσει νὰ παραδοθοῦν 45.000 ὅπλα;

§61Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἔχω ἐδῶ ἕνα σημείωμα διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Νομίζω ὅτι εἴχαμε συμφωνήσει νὰ παραδοθοῦν 45.000 ὅπλα, 1500 ὁπλοπολυβόλα, 550 αὐτόματα κλπ.

§62Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ξέρετε πόσα εὑρέθησαν μόνον εἰς τὴν Ἀρκαδίαν; 60.000 ὅπλα.

§63Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν, διότι μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ ἑξῆς: Ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συνήπτετο ἡ Συμφωνία τῆς Βάρκιζας ἡ ἐλευθέρα Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐστηρίζετο κυρίως ἐπὶ ξένων δυνάμεων καὶ μικρῶν Ἑλληνικῶν Δυνάμεων. Κυρία κατεύθυνσις εἰς τὴν Βάρκιζαν ἦτο ἡ διάλυσις τοῦ Στρατοῦ τοῦ ΕΛΑΣ ὁ ὁποῖος ἦτο στρατὸς ἑνὸς κόμματος καὶ ὁ ὁποῖος τότε ἀπετελεῖτο ἀπὸ 8 Μεραρχίας τοῦ τύπου τοῦ ΕΛΑΣ, δυνάμεως 5–6.000 ἀνδρῶν ἡ κάθε μία, μὲ ἕνα ὡρισμένον ἀριθμὸν αὐτομάτων ὅπλων, ὡρισμένον ἀριθμὸν πολυβόλων, καὶ ὡρισμένον ἀριθμὸν πυροβόλων. Ἡ κυρία πρόθεσις ὅθεν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνῆπτον τὴν Συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας ἦτο νὰ διαλύσουν τὰ στρατεύματα αὐτά, νὰ παραδοθῇ ὁ ὁπλισμὸς τὸν ὁποῖον κατεῖχεν εἰς χεῖρας καὶ νὰ δημιουργηθῇ οὕτω νέος Στρατὸς ποὺ θὰ ἀνῆκεν εἰς ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος. Διότι εἴχομεν τὴν βεβαιότητα ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ διελύετο ὁ Στρατὸς τοῦ ΕΛΑΣ καὶ ἂν ἀκόμη ἀπέμενον ἀποκρυβέντα ὅπλα δὲν θὰ ἦτο δύσκολον εἰς κάθε μετέπειτα Κυβέρνησιν νὰ τὰ ἀνεύρῃ.

§64Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Πιστεύετε ὅτι διελύθη ὁ ΕΛΑΣ;

§65Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἐὰν τὸ πιστεύω; Ζῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, κύριε συνάδελφε.

§66Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Τὸ πιστεύετε ὅτι διελύθη;

§67Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ζῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Σεῖς ἀποτελεῖτε μοναδικὴν ἐξαίρεσιν. Δὲν ζῆτε εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁμιλῶν, κύριοι βουλευταί, εἶπον ὅτι τὰ μὲν προληπτικὰ μέτρα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως ἔχουν ἐκφύγει ἤδη ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν ἰθυνόντων καὶ ὅτι ἐναπόκεινται εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως μόνον τὰ κατασταλτικά. Ἀλλὰ μαζὶ μὲ τὰ κατασταλτικὰ εἶπον ὅτι ὀφείλουν νὰ συνυπάρχουν ἢ μᾶλλον νὰ προηγηθοῦν καί τινα ἄλλα μέτρα καὶ τὰ μέτρα ταῦτα ἦσαν ὅσα ἀνέφερα προηγουμένως ἤτοι: Πρῶτον: Τὸ ζήτημα τῆς ἐκδηλώσεως τῆς βουλήσεως τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν δημιουργίαν ἰσονομίας καὶ ἰσοπολιτείας καὶ τῆς ἀποφάσεώς της ὅπως ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Δεύτερον: Ὁ γενικὸς ἀφοπλισμός. Τρίτον: Ἡ τιμωρία ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μετὰ τοῦ ἐχθροῦ, εἴτε πρὸς διευκόλυνσιν τῶν πολεμικῶν ἐνεργειῶν τοῦ ἐχθροῦ, εἴτε πρὸς ἴδιον λογαριασμόν. Τέταρτον: Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ λάβῃ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατέφυγον εἰς τὰς διαφόρους πόλεις. Γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, ἀλλ’ ἀκόμη καὶ εἰς ἐπαρχιακὰς πόλεις καὶ σήμερον ἀκόμη κατοικεῖ ἕνας μέγας ἀριθμός, ἴσως δεκάδες χιλιάδων ἀτόμων, τὰ ὁποῖα παραμένουν ἄνευ ἐργασίας, καὶ τὰ ὁποῖα ἐνῷ δὲν διώκονται ἀπὸ τὰς δικαστικὰς ἀρχάς, ἐν τούτοις ὅμως παραμένουν εἰς τὰς διαφόρους αὐτὰς πόλεις, μὴ δυνάμενα νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰ χωρία των ὅπου ἔχουν τὰ συμφέροντά των. Ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου ζητήματος οὐδεμία Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἰδιαιτέρως ἡ τελευταία Κυβέρνησις ἡ ὁποία προῆλθεν ἐκ τοῦ Λαοῦ, δὲν ἀνεκοίνωσε ποτὲ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς σκέψεις της καὶ ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὰς χιλιάδας αὐτὰς τῶν ἀτόμων. Διότι καθ’ ἡμᾶς ἡ Κυβέρνησις ἦτο καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν. Ἢ θὰ τοὺς προστατεύσῃ ἐφ’ ὅσον δὲν διώκονται δικαστικῶς νὰ μεταβοῦν εἰς τὰ χωριά, εἰς τὰ σπίτια των, ὅπου θὰ εἶναι χρησιμώτατοι διὰ τὸ Κράτος καὶ τὰς οἰκογενείας των, ἢ θὰ τοὺς συγκεντρώσῃ εἰς ἕνα στρατόπεδον, ἢ δὲν ξεύρω ποίαν ἄλλην ἀπόφασιν θὰ λάβῃ. Πάντως ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν διὰ τὰς χιλιάδας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἄνεργοι εἰς τὰς διαφόρους πόλεις καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν διώκονται ἀπὸ τὰς δικαστικὰς ἀρχάς.

§68ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παραμένουν εἰς τὰς πόλεις καὶ ἐνισχύονται ἀπὸ τὴν ὀργάνωσίν των.

§69Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκκρεμότης αὐτὴ τῆς παραμονῆς των. Πρέπει νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις διὰ τὸν κόσμον αὐτόν. Πέμπτον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὰ κατασταλτικὰ μέτρα καὶ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶχε λάβει ἡ Κυβέρνησις, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐκτελέσεως τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ, κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν προηγουμένως ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος καὶ τῶν ἀπαντήσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θεωρῶ ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ συζητήσω πλέον. Ποῖα εἶναι τὰ κύρια μέτρα τῆς βελτιώσεως τῆς σημερινῆς καταστάσεως καὶ τῆς ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως ἐν ὑπαίθρῳ κατόπιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως; Πρῶτον θὰ ἐξετάσωμεν ποῖα εἶναι τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα διαθέτει σήμερον ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Τὰ κύρια μέσα ἅτινα διαθέτει ἡ Κυβέρνησις εἶναι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἡ Ἀστυνομία Πόλεων καὶ ἡ Χωροφυλακή. Ἄς ἐξετάσωμεν δι’ ὀλίγων νὰ ἴδωμεν ἐὰν τὸ κύριον αὐτὸ Σῶμα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως, ἡ Χωροφυλακή, ἐνώπιον τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς πολυπληθεῖς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ἀπὸ ἀπόψεως Δημοσίας Τάξεως. Γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰς ποικίλα μέρη τῆς Ἑλλάδος, συμμορίας, ὄχι ἁπλῶς ὅπως εἰς παλαιοτέρας ἐποχάς, ἀναρχικὰς αἱ ὁποῖαι εἶχον σκοπὸν λῃστρικόν, ἀλλὰ ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ συμμορίας πολυμελεῖς εἰς πολλὰ σημεῖα, συμμορίας ἀποτελουμένας ἀπὸ ἑκατοντάδας μελῶν ἐπαρκῶς ἐξωπλισμένας καὶ ἀποφασιστικάς. Τὸ κύριον ὄργανον, εἶπον, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως ταύτης εἶναι ἡ Χωροφυλακή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ ὁπλίτας, ἀπὸ κατωτέρους ἀξιωματικοὺς καὶ ἀπὸ ἀνωτέρους ἀξιωματικούς. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν ὁπλιτῶν, τῶν ὑπαξιωματικῶν καὶ τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς νέας ταύτης καταστάσεως, διότι ποτὲ ἡ Χωροφυλακὴ δὲν ἀντεμετώπισεν τοιαύτην κατάστασιν καὶ ποτὲ ἐν τῇ ἐκπαιδεύσει τῶν στελεχῶν της δὲν ὑπολογίζει ὅτι μόνη της θὰ ἀντεπεξέλθῃ ἐναντίον μιᾶς τοιαύτης ἀνταρσίας καὶ ἐναντίον συμμοριῶν, αἱ ὁποῖαι πολλάκις ἔχουν τὴν δύναμιν Τάγματος πεζικοῦ. Καὶ ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ σήμερον διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν ὁπλιτῶν καὶ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι κυρίως ἡγοῦνται τῶν ἀποσπασμάτων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὴν ἀποτελεσματικωτέραν ἀντιμετώπισιν τούτων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῶν ἀπωλειῶν των. Ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ νὰ βοηθήσῃ τὰ ἀνώτερα στελέχη τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὸ νὰ ἐκτελέσουν τὸ καθῆκον των, δεδομένου ὅτι σήμερον εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ ἐπιτελικῶς τὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησαν αἱ ἀνταρτικαὶ ὁμάδες. Ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς διὰ συμμετοχῆς ἐπιτελῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ τοὺς βοηθήσουν εἰς τὸ πολυσχιδὲς ἔργον, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβον σήμερον καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἦσαν προπαρασκευασμένοι. Δεύτερον μέσον καταστολῆς, ἐκτὸς τῶν δυνάμεων τὰς ὁποίας προηγουμένως ἀνέφερα εἶναι οἱ νόμοι. Οἱ κείμενοι νόμοι ἐφ’ ὅσον θὰ ἐφηρμόζοντο ὑπὸ τῶν ὀργάνων τοῦ Κράτους, θὰ ἦσαν ἀρκετοὶ διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς τάξεως, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι οἱ κείμενοι νόμοι δὲν ἦσαν ἀρκετοί, δύναται ὅπως καὶ πρὸ ἡμερῶν καὶ τώρα ἀκόμη, νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ψήφισιν καὶ νέων νόμων αὐστηροτέρων, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκ τῶν πραγμάτων διαπιστοῦται, ὅτι οἱ κείμενοι μέχρι σήμερον νόμοι, δὲν εἶναι ὑπεραρκετοὶ διὰ νὰ βοηθήσουν τὰ κατασταλτικὰ ὄργανα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Ἀλλὰ τὰ ὄργανα τῆς Τάξεως, τῆς Χωροφυλακῆς, τῆς Ἀστυνομίας καὶ τὰ βοηθοῦντα ταῦτα ἔνοπλα στρατιωτικὰ τμήματα, ἔχουν ἀνάγκην ἡγεσίας, συνενώσεως προσπαθειῶν, ἔχουν ἀνάγκην ἡγεσίας ἐμπνευσμένης, μιᾶς ἡγεσίας, ἡ ὁποία νὰ προκαλέσῃ πίστιν καὶ ἐμπιστοσύνην ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὰ ὄργανα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὸν πληθυσμόν.

§70Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ διατροφῆς. 90.000 παίρνει ἕκαστον ὄργανον.

§71Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Εἰς ὃ θλιβερὸν σημεῖον εὑρίσκεται ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας τάξεως, τὸ ζήτημα τῆς ἡγεσίας ἐνέχει σοβαρωτάτην σημασίαν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προκληθῇ εἰς τὰ ὄργανα τὰ ἐντεταλμένα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας τάξεως ἀπὸ τῆς Χωροφυλακῆς ἢ τοῦ Στρατοῦ, μέχρι τοῦ κατωτέρου ἢ τοῦ ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ, ἡ πίστις τῆς ἡγεσίας ὅτι εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν δι’ οἱουδήποτε μέσου καὶ ὅτι θὰ τὴν ἐπιβάλῃ. Τὴν πίστιν δὲ αὐτὴν τῆς ἡγεσίας τὰ ἀμέσως πρὸς αὐτὴν προσκείμενα ὄργανα νὰ τὴν μεταδώσουν μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου ὀργάνου τοῦ ἐντεταλμένου διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Ταὐτοχρόνως ὅμως θὰ πρέπει νὰ προκληθῇ ἡ πίστις καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ πληθυσμοῦ, διότι ἄνευ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ πληθυσμοῦ, θὰ εἶναι ἀδύνατος ἡ βοήθειά των πρὸς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, ἄνευ δὲ τῆς ἀμέσου βοηθείας τοῦ πληθυσμοῦ πρὸς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, θὰ εἶναι δυσκολωτάτη, ἂν μὴ ἀδύνατος, ἡ ἐμπέδωσις τῆς τάξεως. Καὶ ὅλοι βεβαίως θὰ ἔχετε πληροφορίας ὅτι ἀποσπάσματα ἐντεταλμένα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας τάξεως, διερχόμενα διὰ διαφόρων χωρίων βλέπουσι τοὺς χωρικούς, τρομαγμένους καὶ εἰς ἀδυναμίαν νὰ τοὺς δώσουν τὰς στοιχειώδεις ἀκόμα πληροφορίας. Τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὸ ὅτι οἱ χωρικοὶ δὲν ἀπέκτησαν πίστιν καὶ ἐμπιστοσύνην ἐπὶ τὸ Κράτος καὶ ἐπὶ τῶν ὀργάνων τοῦ Κράτους καὶ δὲν ἐπείσθησαν ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἀποφασισμένον καὶ ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβάλῃ τὴν δημοσίαν τάξιν. Εἰς περίπτωσιν δὲ κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἐν ἰσχύϊ ὄργανα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως δὲν ἦσαν ἀρκετά, θὰ ἔδει νὰ προστεθοῦν καὶ νέα διὰ τῆς προσκλήσεως ἡλικιῶν Πολιτοφυλακῆς. Κατόπιν τῆς ἐπαυξήσεως τῶν συμμοριῶν καὶ τῆς πληθύος, τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζετε, ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι ὅτι ἡ νῦν δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν εἶναι ἐπαρκὴς διὰ τὴν ἐγκατάστασιν σταθμῶν εἰς ὅλα τὰ χωρία τῆς Ἑλλάδος, καὶ δὲν εἶναι ἐπαρκὴς διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως, διὰ τὴν δημιουργίαν ἀποσπασμάτων, δυνάμεως ἱκανῆς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν συμμοριῶν. Ἡ πρόσκλησις 2 ἡλικιῶν ἐκ τῶν παλαιοτέρων, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀποτελέσουν Πολιτοφυλακὴν ἐντὸς τῶν χώρων τῆς καταγωγῆς των, εἶναι σήμερον ἐπιβεβλημένη. Ἡ πρόσκλησις δὲ τούτων δὲν θὰ εἶναι δαπανηρά. Θὰ δύναται τὸ Κράτος νὰ ἐφοδιάσῃ τούτους μὲ ὑπόδησιν καὶ ὁπλισμὸν ταὐτοχρόνως δὲ παραμένοντες ἐντὸς τῶν χωρίων θὰ ἐκτελοῦν καὶ τὰς ἀγροτικάς των ἐργασίας. Θὰ ἀναθαρρήσουν οἱ πληθυσμοὶ καὶ θὰ δίδουν πληροφορίας καὶ θὰ παρέχουν βοήθειαν εἰς τὰ διερχόμενα στρατιωτικὰ ἀποσπάσματα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ αἱ συμμορίαι, λόγῳ τοῦ συνδέσμου τῶν πολιτοφυλακῶν τῶν διαφόρων χωρίων, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διέρχωνται διὰ τῶν χωρίων τούτων μετὰ τὴν δίοδον τῶν ἀποσπασμάτων, ὅπως συμβαίνει σήμερον. Θὰ εἶναι δυνατόν, ἐπὶ κεφαλῆς τῆς πολιτοφυλακῆς ἑκάστου χωρίου, νὰ τεθῇ ὁ ἐντὸς τοῦ χωρίου ἔφεδρος ἀξιωματικὸς ἢ ὑπαξιωματικὸς καὶ ἀνὰ 5 ἢ 6 χωριὰ νὰ ἀναλάβῃ τὸν σύνδεσμον εἰδικὸς ἀξιωματικὸς ὁριζόμενος ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους ἀνωτάτων στρατιωτικῶν διοικητῶν, ἢ ἀνωτάτων διοικητῶν Χωροφυλακῆς. Δὲν πρόκειται ἤδη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ἀναπτύξω πρακτικῶς τὴν σημασίαν τῆς βοηθείας ἡ ὁποία θὰ παρασχεθῇ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Χωροφυλακὴν διὰ τῆς ἐγκαθιδρύσεως πολιτοφυλακῆς εἰς κάθε χωρίον τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, πολὺ γρήγορα καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, θὰ ἐπανέλθετε σεῖς οἱ ἴδιοι ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον σᾶς προτείνω. Διότι, κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν ἡ κατάστασις, ὄχι μόνον δὲν θὰ καλλιτερεύσῃ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, ἀλλ’ ἀντιθέτως μετὰ μίαν ἢ δύο ἑβδομάδας, χωρὶς νὰ εἶμαι μάντις κακῶν εἰδήσεων, ἡ κατάστασις θὰ εἶναι χειροτέρα καὶ μετὰ ἕνα ἢ δύο μῆνας ἡ κατάστασις θὰ εἶναι ἀκόμη χειροτέρα. Διατί; Δεδομένου ὅτι γνωρίζετε ὅλοι πόθεν προέρχεται ἡ κατάστασις αὐτή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι μετὰ ἕνα μῆνα θὰ ἐγκαταλείψουν τοὺς σκοπούς των, ἀντιθέτως θὰ ἐντείνουν τὰς ἐνεργείας των. Καὶ μὲ τὴν προοπτικὴν αὐτήν, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἔντασις ἐνεργειῶν, καὶ συνεπῶς χειροτέρευσις τῆς καταστάσεως, χρειάζεται ἀντιμετώπισις τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία θὰ παρουσιασθῇ μετὰ ἕνα μῆνα, ὡς προβλέπομεν. Δὲν θὰ εἶναι δὲ δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἐπαυξήσῃ τὴν δύναμιν τῆς Χωροφυλακῆς ἀπὸ τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται σήμερον, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι θὰ ἀπαιτηθοῦν μεγάλαι δαπάναι, ἀφ’ ἑτέρου δέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ ὅλον τὸ Κράτος εἰς Χωροφυλακήν. Κύριοι βουλευταί, ἤκουσα πολλοὺς προλαλήσαντας, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως καὶ ἐπετέθησαν ἐναντίον ἐκείνων, κυρίως, ἐκ τῶν ὁποίων προέρχεται τὸ μέγιστον μέρος τῶν δρωσῶν συμμοριῶν ἐν Ἑλλάδι. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τονίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι, παρεμφερῶς πρὸς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν καὶ θὰ λάβῃ, εἴτε ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, εἴτε κατόπιν συμπερασμάτων τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἐκ τῆς ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεως, διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως, ἐναντίον ἐκείνων κυρίως οἱ ὁποῖοι τὴν διεσάλευσαν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὸν πλήρη καὶ γενικὸν ἀφοπλισμὸν τῶν κατοίκων, καὶ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Ἡμεῖς πιστεύομεν εἰς τὴν ἐλευθερίαν, καὶ εἴμεθα ἐναντίον τῆς βίας, τῆς οἱασδήποτε βίας, ἀπ’ ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἐνασκῆται. Σήμερον ἐπιτιθέμεθα δριμύτερον, δριμύτατα, ἐναντίον τῶν ἀριστερῶν, διότι διεσάλευσαν τὴν δημοσίαν τάξιν, καὶ διότι διὰ τῆς στάσεώς των ἐδημιούργησαν σοβαρώτατον ζήτημα εἰς τὴν χώραν, καὶ ἐπὶ πλέον διότι παρεμποδίζουν τοὺς χωρικούς, τὸν ἐργαζόμενον αὐτὸν λαὸν εἰς τὸ νὰ ἐργάζεται, καὶ εἰς τὸ νὰ μεταβαίνῃ ἥσυχος εἰς τὸ χωράφι του, καὶ δι’ ἴδιον ὄφελος, καὶ πρὸς ὄφελος τοῦ Ἔθνους. Εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι, ἐπαναλαμβάνω, νὰ τονίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ὀφείλει νὰ λάβῃ μέτρα ἐναντίον παντός, ὁ ὁποῖος καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τώρα καὶ εἰς τὸ μέλλον, ὑπὸ οἱονδήποτε τύπον, σκέπτεται ἢ διανοεῖται νὰ διαταράξῃ τὴν τάξιν. Καὶ ὡς πρῶτον μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ εἶναι ὁ γενικὸς ἀφοπλισμός. Ὁπλισμὸν θὰ ἔχουν μόνον τὰ ὄργανα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ εὑρίσκωνται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους. Ἐὰν δὲ προηγουμένως ἀνέφερα καὶ συνέστησα τὴν πρόσκλησιν πολιτοφυλακῆς, σκοπός μου ἦτο ὁ ἑξῆς: Ἐὰν τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους δὲν εἶναι ἐπαρκῆ διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς τάξεως, τότε νὰ κληθοῦν μία, δύο καὶ τρεῖς ἡλικίαι πολιτοφυλακῆς, αἱ ὁποῖαι νὰ παραμείνουν εἰς τὰ χωρία των, αἱ ὁποῖαι νὰ ὁπλισθοῦν καὶ αἱ ὁποῖαι ν’ ἀποτελέσουν Σώματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι κρατικὰ καὶ τὰ ὁποῖα θὰ εὑρίσκωνται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους. Ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ ἐννοήσωμεν πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ δέχεται τὴν βοήθειαν ἀτόμων ἢ ὁμάδων, αἱ ὁποῖαι δὲν εὑρίσκονται ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν του. Ὅπως δὲ εἶπον καὶ προηγουμένως, εἴμεθα ἐναντίον τῆς βίας, τῆς οἱασδήποτε βίας, τῆς ὁθενδήποτε προερχομένης. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐμπεδωθῇ ἡ πίστις ἐπὶ τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐλευθερία, νὰ ἐξασφαλισθῇ δηλαδὴ ἡ ἐλευθερία κινήσεως, ἡ ἐλευθερία ζωῆς, ἡ ἐλευθερία ἐνεργείας καὶ ἡ ἐλευθερία ἐκδηλώσεως τῶν διανοημάτων καὶ τῶν στοχασμῶν τῶν ἀτόμων καὶ τῶν ὁμάδων ἄνευ ὑλικῆς καὶ ἄνευ ψυχολογικῆς βίας. (Χειροκροτήματα).

§72Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγεται κατὰ κόρον ἐδῶ, «ἡ βία ὁθενδήποτε προέρχεται», ἐνῷ εἶναι γνωστὸν πόθεν προέρχεται ἡ βία. Ἀπὸ ποῦ ἀλλοῦ προέρχεται ἡ βία; Συγχαίρω τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος συνέστησε νὰ ὁπλισθῇ πολιτοφυλακὴ εἰς ἕκαστον χωρίον. Πρέπει νὰ τὸ σημειώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ νὰ τὸ ἐκτελέσῃ. Διότι, ἄλλως, θὰ ἐρωτήσω ἐγώ, τὶ ἀποτέλεσμα ἔφερεν ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτησις, τὶ μέτρα ἐλήφθησαν, τὶ μέτρα ἐτέθησαν εἰς ἐφαρμογήν;

§73Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἀξιότιμε κύριε συνάδελφε, μὲ ἠρωτήσατε πόθεν προέρχεται ἡ βία. Σᾶς εἶπον ὅτι ἡ βία προέρχεται ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Ταὐτοχρόνως ὅμως ἀσκεῖται καὶ μία ψυχολογικὴ βία καὶ ἐκ μέρους ἀτόμων ἢ ὁμάδων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν ἄκραν δεξιάν. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Δεξιᾶς καὶ χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§74Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐὰν τὰ καθάρματα αὐτὰ ἤξευραν ὅτι κτυπῶνται μὲ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ μὲ τὰ ἴδια ὅπλα, δὲν θὰ εἴχαμεν τὴν ἀνησυχίαν αὐτήν. Μὲ τὸ νὰ λέγωμεν μόνον λόγια, δὲν κάμνομεν τίποτε. Τοὺς ἐνισχύετε δέ, χωρὶς νὰ θέλετε, ὅταν λέγετε ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ἐκτὸς αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν βίαν.

§75Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ὅταν τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἐπεζήτησε νὰ καταλάβῃ τὴν ἐξουσίαν διὰ τῆς βίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν γνωρίζω πόσας ὑπηρεσίας προσεφέρατε καὶ θὰ προσφέρετε. Αὐτός, ὅμως, ὁ ὁποῖος σᾶς ὁμιλεῖ ὅταν τὸ Κ. Κ. ἐπεχείρησε νὰ καταλάβῃ τὴν ἐξουσίαν διὰ τῆς βίας, ἀντετάχθη δι’ ὅλων του τῶν δυνάμεων καὶ μέσων καὶ λυπεῖται νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ αὐτοκίνητόν του ἀκόμη εἶχε μέγαν ἀριθμὸν σφαιρῶν (χειροκροτήματα). Ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι τοὐλάχιστον ἐγὼ προσωπικῶς θὰ πάρω τὸν λεγόμενον τύπον τοῦ «ἀντί», θὰ πάρω θέσιν καὶ ὄχι ἄρνησιν. (Χειροκροτήματα. Φωναί: Μπράβο — μπράβο).

§76Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὅτι ὁ ὁμιλήσας πρὸ ὀλίγου εἶναι εἷς Ἐθνικὸς ἥρως, εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ἀλλ’ ὅταν ἐξετέλει τὸ καθῆκον του χιλιάδες ἄλλοι ἥρωες ἦσαν ἐγκεκλεισμένοι εἰς τὸ Γουδί. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως: Ζήτω. — Γενικὸς θόρυβος).

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγκάζομαι νὰ ἑρμηνεύσω τὴν φράσιν τοῦ κ. Κουλουμβάκη. Ὁμιλεῖ περὶ τῶν ἀνθρώπων τοὺς ὁποίους....

§78Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τοὺς ὁποίους σεῖς ἀφωπλίσατε, ἀντεθνικώτατα. (Χειροκροτήματα — θόρυβος — διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§79Γ. ΜΕΛΑΣ. Εἶναι ὕβρις κατὰ τῆς Ἑλλάδος αὐτό. Ἐτέλουν ὑπὸ τὰς διαταγὰς Γερμανῶν ἀξιωματικῶν τῶν Ἔς Ἔς. (Θόρυβος ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως. Φωναί: Κάθησε κάτω).

§80Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὴ ἀναμιγνύεσαι εἰς ζητήματα τὰ ὁποῖα ἀγνοεῖς.

§81Γ. ΜΕΛΑΣ. Θὰ σᾶς φέρω ἀποδείξεις διὰ νὰ σᾶς ἐξευτελίσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. (Διαμαρτυρίαι καὶ κωδωνοκρουσίαι).

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἐν μέσῳ συνεχιζομένου θορύβου). Θέλω νὰ ἐπεξηγήσω τὴν λεχθεῖσαν φράσιν παρὰ τοῦ κ. συναδέλφου. Ἤθελον νὰ ἐπεξηγήσω καὶ νὰ δηλώσω ὅτι ὁμιλεῖ περὶ τῶν ἡρώων τοῦ Γουδὶ οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ἐλάμβανον τὰ ὅπλα ἐκ μέρους τοῦ ἐχθροῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Φωναί: Μάλιστα. Εὖγε).

§83Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἄν δὲν ὑπῆρχον οἱ ἥρωες αὐτοὶ δὲν θὰ εἶσθε ...... (δὲν ἀκούεται λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν ἀντεγκλήσεων) ........ οὔτε τοῦ λόγου του βουλευτής. (Νέαι διαμαρτυρίαι. Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων. Κωδωνοκρουσίαι).

§84Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Τὰ θεωρεῖα χειροκροτοῦν. Δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή.

§85Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Ἡ ἀνοχὴ τοῦ Προεδρείου ἀπέναντι τῶν θεωρείων εἶναι τελείως ἀνεξήγητος. (Θόρυβος). (Ὁ κ. Πρόεδρος λέγει κάτι, μὴ ἀκουόμενος. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἀποχωρεῖ τῆς αἰθούσης, ἐνῷ οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως προβαίνουν εἰς ζωηρὰς ἀποδοκιμασίας. Φωναί: Αἶσχος — Αἶσχος — Αἶσχος).

§86Γ. ΜΕΛΑΣ. Δὲν δεχόμεθα νὰ μᾶς στιγματίσουν ἀνάξιοι Ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ. (Ἀποδοκιμασίαι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως. Κωδωνοκρουσίαι).

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καθ’ ἣν στιγμὴν συζητοῦνται τὰ ἐθνικά μας δίκαια, εἶναι εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους ὅτι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, θεωρεῖα καὶ τμῆμα τῶν βουλευτῶν, χειροκροτοῦν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὡπλίσθησαν παρὰ τοῦ ἐχθροῦ. (Φωναὶ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως: Αἶσχος — Αἶσχος — Αἶσχος. Χειροκροτήματα. Πρὸς στιγμὴν ἀπειλεῖται ρῆξις μεταξὺ τῶν βουλευτῶν Συμπολιτεύσεως–Ἀντιπολιτεύσεως).

§88ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσαι ὁ δολοφόνος τῆς Ἑλλάδος. Εἶσαι ὁ δολοφόνος τῆς Πελοποννήσου. (Θόρυβος. Ἀντεγκλήσεις. Κωδωνοκρουσίαι).

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ μίαν ὥραν. (Ὥρα 10.10′ μ. μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.20′ μ. μ.).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ συνεδρίασις. Ὁ κ. Γ. Ἀστερίου ἔχει τὸν λόγον.

§91Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἂς μοῦ συγχωρήσῃ ἡ Βουλὴ πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον τὴν ἀπασχολεῖ, νὰ φέρω τὸν λόγον τὸ πρῶτον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ὅπως ὑπεσχέθην προηγουμένως εἰς τὸν κ. Πρόεδρον. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ὅτι, ἐὰν ὑπάρχῃ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, ὁ Κανονισμὸς ὑπάρχει ὄχι διὰ νὰ παραβιάζεται, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐφαρμόζεται, ὁ δὲ κ. Πρόεδρος ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι παρεβίασε τὸν Κανονισμὸν ἐν προκειμένῳ. Τὸ λέγω δὲ τοῦτο μὲ πικρὸν παράπονον πρὸς τὴν Βουλήν, διότι ἔχω ἀντιληφθῆ κατ’ ἐπανάληψιν ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος, ἀγόμενος ἴσως ἀπὸ ἀδυναμίας ἀνθρωπίνης, ἔχει δημιουργήσει πολλάκις δικαιώματα ἀριστίνδην διὰ μερικοὺς βουλευτάς — καὶ εἰδικῶς διὰ τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, τοὺς ὁποίους ἐγὼ καὶ σέβομαι καὶ ἐκτιμῶ, ἀλλ’ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων πρέπει αὐτοὶ νὰ μὴ δέχωνται νὰ παραβιάζεται ὁ Κανονισμὸς πρὸς χάριν των.

§92Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων εἴθισται ἀνέκαθεν νὰ ὁμιλοῦν πρῶτοι.

§93Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Διότι ἐὰν δὲν εἴμεθα ἱκανοὶ νὰ εἴμεθα ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἴσοι καὶ δίκαιοι, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ δώσωμεν ἰσότητα καὶ δικαιοσύνην. Ἔχω ἐπίσης τὴν γνώμην ὅτι, ὅταν ὁ κ. Πρόεδρος δὲν σέβεται τὸν Κανονισμόν, δὲν δύναται νὰ ἀπαιτῇ τοῦτο ἀπὸ τοὺς βουλευτάς. Δι’ αὐτὸ θὰ φέρω ὑπ’ ὄψιν σας τὸ ἑξῆς περιστατικόν. Ὅταν ἐγὼ ἐνεγράφην νὰ ὁμιλήσω μετὰ τὸν κ. Χατζίσκον δὲν ἦσαν ἐγγεγραμμένα ὑπεράνω ἡμῶν ἄλλα ὀνόματα, ὅταν δὲ μετὰ ταῦτα ἔγινα περίεργος νὰ ἴδω τὴν σειράν, παρετήρησα ὅτι ὑπεράνω ἡμῶν εἶχεν ἐγγραφῆ τὸ ὄνομα τοῦ κ. Βασιλειάδου. Ἐζήτησα ἐξηγήσεις ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος μοῦ ἀπήντησεν ὅτι ἐνέγραψε τὸν φίλον μου κ. Βασιλειάδην, ὡς ἀρχηγὸν τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων, διότι ἔλιπεν ὁ κ. Βενιζέλος ὅσον καὶ ὁ κ. Πολίτης. Μετὰ τὸν κ. Βασιλειάδην ἐνεγράφη ὁ κ. Ζέρβας καὶ κατόπιν ὁ κ. Κατσώτας. Δι’ αὐτὸ διαμαρτύρομαι καὶ νομίζω ὅτι διερμηνεύω καὶ τὰ αἰσθήματα τῆς Βουλῆς ὅταν λέγω ὅτι πρέπει νὰ τηρῆται ὁ Κανονισμός. (Τὴν στιγμὴν αὐτὴν καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος, τοῦ κ. Ι. Θεοτόκη ἀνερχομένου εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀπαντήσῃ).

§94Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρόεδρος). Κύριοι συνάδελφοι, πολλάκις μέχρι τοῦδε κατηγορήθη τὸ Προεδρεῖον ὅτι μεροληπτεῖ. Ἀσφαλῶς τὸ Προεδρεῖον οὐδέποτε ἐμερολήπτησεν, οὔτε διὰ τὴν πλευρὰν αὐτὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οὔτε διὰ τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως. Ὅταν ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τῆς δημοσίας τάξεως, ἐνθυμεῖσθε τότε ὅτι, κατόπιν συμφωνίας, ἐγένετο δεκτὸν ὅτι θὰ ἐπροτάσσετο ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ καὶ θὰ συνεπτύσσοντο ὅλαι αἱ ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφεώρων τὸ αὐτὸ ζήτημα, δηλαδὴ τὴν δημοσίαν τάξιν. Προηγήθησαν, λοιπόν, εἰς τὴν ὁμιλίαν ὅλοι οἱ ἐπερωτῶντες, ἐσχηματίσθη δὲ ἀμέσως ὁ πίναξ τῶν ἀγορητῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠκολούθουν τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτώντων. Τότε ἦλθεν ὁ κ. Χατζῖσκος καὶ μοῦ εἶπε νὰ ἐγγραφῇ, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι ἐλησμόνησεν ὅτι μὲ παρεκάλεσε νὰ ὁμιλήσουν πρῶτον δύο–τρεῖς πρὸ τῆς σειρᾶς τοῦ κ. Χατζίσκου καὶ κατόπιν νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Χατζῖσκος... Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον χατῆρι, τὸ ὁποῖον ἔγινε καὶ κατόπιν τούτου ἀφήσαμεν δύο κενά, διὰ νὰ ὁμιλήσουν δύο ἄλλοι ἀγορηταί. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐζήτησαν τὸν λόγον ὁ κ. Βασιλειάδης ἐν ὀνόματι τοῦ Κόμματος τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων, ὁ κ. Ζέρβας ἐν ὀνόματι τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος καὶ ὁ κ. Κατσώτας ἐν ὀνόματι τοῦ Κόμματος τοῦ Ἑνωτικοῦ. Φυσικὸν ἦτο, ἐπειδὴ ὑπάρχει τὸ ἔθος νὰ προηγοῦνται οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων εἰς ὅλας τὰς συζητήσεις, εἴτε πρόκειται περὶ συζητήσεως ἐπερωτήσεως, εἴτε πρόκειται περὶ συζητήσεως πολεμικοῦ ζητήματος, εἴτε πρόκειται περὶ συζητήσεως νομοθετικοῦ ζητήματος, ἐτηρήθη καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν αὐτὴ ἡ σειρά. Οὐδεμία μεταβολὴ σειρᾶς ἐγένετο, οἱ δὲ κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται, διότι δὲν ἔλαβον πρῶτοι ἢ δεύτεροι τὸν λόγον, δὲν εἶχον ὅλοι τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον ἀπὸ τῆς 5 Ἰουλίου, ὅτε τὸ πρῶτον ἐσχηματίσθη ὁ πίναξ τῶν ἀγορητῶν μέχρι σήμερον, ποὺ εἶναι 12 Ἰουλίου, νὰ ἔλθουν εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ νὰ ζητήσουν νὰ καθορίσουν τὴν σειράν των. Καὶ ἔρχονται σήμερον ἐξαπίνης οἱ κ. κ. Δαρβέρης καὶ Ἀστερίου καὶ διαμαρτύρονται ὅτι δὲν ἦσαν πρῶτοι νὰ ὁμιλήσουν, ἐνῷ ὁ κ. Ἀστερίου ἦτο πέμπτος καὶ ὁ κ. Δαρβέρης ἑνδέκατος. Ἡ δὲ σειρὰ ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, ὅταν πλέον ἀπεφασίσθη νὰ συνεχισθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τῆς δημοσίας τάξεως, ἐνθυμεῖσθε πῶς κατηρτίσθη, ἀνῆλθον ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι εἰς τὸ βῆμα τοῦ Προεδρείου καὶ κατέκλυσαν τὸ βῆμα διὰ νὰ ἐγγραφοῦν.

§95Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἐγὼ ἐνεγράφην τρίτος.

§96Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρόεδρος). Αὐτὴ ἦτο ἡ σειρά, εἰς τὴν ὁποίαν ἐνεγράφητε. Πῶς τώρα τὴν μετέβαλον, δὲν γνωρίζω. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γνωρίζω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι σήμερον τὸ ἀπόγευμα, πρὸ τῆς συνεδριάσεως, ὁ κ. Δαρβέρης συνήντησε τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον καὶ τοῦ εἶπε: Ζητήσατε ἀπὸ τὸν Πρόεδρον νὰ μεταβάλῃ τὴν σειράν, διὰ νὰ μὲ φέρῃ εἰς ἀριθμὸν ἐνωρίτερον ἐκείνου εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκομαι ἐγγεγραμμένος. Ἀπήντησα λοιπὸν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον ὅτι αὐτὸ ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ κάμω, διότι ὑπάρχει μία ὡρισμένη σειρά, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ τηρήσω. Ἐὰν δι’ αὐτὸ δυσηρεστήθη ὁ κ. συνάδελφος, λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλ’ ἐν τῷ πνεύματι τῆς ἀπολύτου ἀμεροληψίας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ ἡ σειρά. (Χειροκροτήματα).

§97Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνέβη ὡς ἑξῆς τὸ ζήτημα. Εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς φαίνεται ὅτι πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ τὴν πρόταξιν τοῦ ζητήματος περὶ δημοσίας ἀσφαλείας. Μετ’ ἐμὲ ὡμίλησεν ὁ κ. Χατζῖσκος, ὁ κ. Οἰκονόμου, ὁ κ. Ἀστερίου. Κατὰ συνέπειαν μετὰ τοὺς ἐπερωτῶντας, τοὺς ἐγγεγραμμένους ὅλους, τῶν ὁποίων αἱ ἐπερωτήσεις συνεχωνεύθησαν εἰς μίαν, εἴχομεν τὸ δικαίωμα, ὡς πρῶτοι θίξαντες τὸ ζήτημα, νὰ ζητήσωμεν νὰ ὁμιλήσωμεν. Ὅταν δὲ σήμερον τὴν 6ην μ.μ. σᾶς συνήντησα, κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρεπονέθην, διότι ὁ κ. Πρόεδρος, ὁ κ. Θεοτόκης, δὲν ἐτήρησεν αὐτὴν τὴν τάξιν. Εἶναι ἔτσι ἢ ὄχι;

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δ. Λεονάρδος). Ἡ Βουλὴ παραδέχεται ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος ἐτήρησε τὸν Κανονισμόν;

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Ὑπὸ τὰ ραγδαῖα χειροκροτήματα ὅλων τῶν βουλευτῶν καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ κ. Ι. Θεοτόκης).

§100Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶχα τὴν ἀξίωσιν νὰ ἀποδοκιμασθῇ ὁ κ. Πρόεδρος, ἀλλ’ ὅσα εἶπα εἶναι πράγματι ἀληθῆ. Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος κ. Ζέρβαν ὁ ὁποῖος γνωρίζει πόσον τὸν ἐκτιμῶ καὶ τὸν σέβομαι ὡς καὶ τὸν ἀξιότιμον κύριον Κατσώταν ὅτι ὅσα εἶπον ἀσφαλῶς δὲν πρέπει νὰ θεωρηθῶσιν ὅτι ἐλέχθησαν ἐναντίον τοῦ προσώπου των ἀλλ’ εἰς μίαν διαμαρτυρίαν κατὰ τῆς πράξεως τοῦ κ. Προέδρου, ἀλλὰ πιστεύσατε.....

§101Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἐκτὸς τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν μοῦ κάμνετε νὰ φέρεσθε πρὸς ἐμὲ ἄκρως φιλικῶς, ὑπάρχει καὶ ἕνα προηγούμενον μαζί μας, μία συνεργασία κατὰ τοὺς χρόνους τῆς δουλείας, ἡ ὁποία μὲ ὑποχρεώνει νὰ ἀκούω ὅσα λέγονται μετὰ πολλῆς προσοχῆς ἀλλὰ καὶ συγκατανεύσεως, γνωρίζων τὴν καλήν σας πίστιν.

§102Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ὅπως γνωρίζετε προεκλήθη μὲν ἀπὸ τοὺς ἐπερωτήσαντας βουλευτὰς ἀλλ’ ἡ συζήτησις ἐπεβλήθη κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Παραδόξως μάλιστα μία μερὶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως προσεπάθησε νὰ θέση τὸ κολοσσιαῖον αὐτὸ ζήτημα ἐν δευτέρα μοίρᾳ διὰ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Καπνικοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὅλα τὰ ζητήματα εἶναι σπουδαῖα, ἀλλ’ ὑπάρχουν ζητήματα τὰ ὁποῖα συνδέονται σήμερον μὲ τὴν ὕπαρξιν τῆς Ἑλλάδος καὶ κατ’ ἐμὲ τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας εἶναι ἀνώτερον καὶ τῶν ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων, διότι αἱ Ἐθνικαί μας διεκδικήσεις εἶναι δυνατὸν νὰ καταρρεύσουν ἀπὸ τὴν μὴ ὕπαρξιν ἀσφαλείας.

§103ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐκ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ ἐκδηλώσεων.

§104Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Τῶν κακῶν ἐκδηλώσεων διότι ἐὰν θέλετε θὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὰς διαμαρτυρίας μου μεθ’ ὑμῶν διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται αὐτὰ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν. Γενικῶς ἡ Ἐθνικὴ ὑπόθεσις δὲν προάγεται ἐὰν δεικνύωμεν τοιαῦτα αἰσθήματα πρὸς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν ἢ ὁπωσδήποτε ὑπῆρξαν ὄργανα τοῦ ἐχθροῦ. (Χειροκροτήματα). Κύριοι, ὅπως πολλοὶ ἐκ τῶν ρητόρων εἶπον ἡ ἐξόρμησις τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος δὲν ἀποτελεῖ εἰμὴ συνέχειαν τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ Δεκεμβρίου καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἐξόρμησις αὐτὴ παρ’ ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἐπίμονος, εἶναι σκληρός, ἐπιβοηθεῖται ἔξωθεν καὶ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸν ἀγῶνα. Ἐὰν ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος ἐπειμείναμεν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τὸ ἐπράξαμεν αὐτὸ διότι ἠθέλαμε νὰ ἀναπτυχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὅλον ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἠθέλαμεν νὰ ἴδωμεν πρὸ παντὸς ποῦ εὑρίσκεται ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια καὶ τίνα μέτρα λαμβάνονται διὰ νὰ θεραπευθῇ αὐτὸ τὸ μέγα κακόν. Τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Τάξεως δὲν ἔπρεπε νὰ μᾶς διαιρῇ διότι εἶναι ζήτημα πρωταρχικόν. Ἐκδηλώνω τὴν χαράν μου διότι ἀντελήφθην ὅτι αἱ προτάσεις τοῦ κ. Κατσώτα εἶναι προτάσεις αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ γίνουν δεκταὶ ἀπὸ ὅλους μας. Κύριοι, ὅλαι αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχομεν ἀπὸ ὅλας τὰς πόλεις τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει πόλις, δὲν ὑπάρχει χωρίον, δὲν ὑπάρχει γωνία εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μὴ γίνεται αὐτὴ ἡ συνωμοτικὴ κίνησις. Ὅλοι, ἐπιστήμονες, ἐργάται, ὑπάλληλοι οἱ πάντες κινοῦνται καὶ ἐργάζονται ὅλοι ὑπὲρ αὐτῆς. Ἀπὸ ὅλας τὰς γωνίας τῆς Ἑλλάδος προβάλλει ἡ εἰδεχθὴς μορφὴ τῆς Λερναίας Ὕδρας. Καθημερινῶς λαμβάνομεν τηλεγραφήματα ἀπὸ τὰ διάφορα σημεῖα τοῦ Νομοῦ μας, παντοῦ αἱ αὐταὶ ἐκδηλώσεις. Ἂς ἴδωμεν λοιπὸν ποία εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις ἡ ὁποία ἔχει δημιουργήσει τὸν σάλον αὐτὸν διότι ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι παρ’ ὅλας τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἡ ἔκτασις τῆς ἀρρυθμίας αὐτῆς εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ ὅ,τι φανταζόμεθα. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἰς μεγάλα διαμερίσματα τῆς Χώρας, εἰς τὰς Βορείους ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, τὸν ἔλεγχον ἐν τῇ ὑπαίθρῳ τὸν ἀσκοῦν αἱ συμμορίαι καὶ ὅτι τὸ Κράτος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐξικνεῖται εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας. Ἡ αὐτὴ περίπου κατάστασις ὑπάρχει καὶ εἰς τὴν Θεσσαλίαν. Ἐὰν ἐξαιρέσητε τὰς πόλεις, τὰ ἀστικὰ κέντρα, ἡ ὕπαιθρος ὁλόκληρος εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν Ἐαμοκρατίαν. Μέχρι τινὸς κ. βουλευταί, ὁ ἡσυχώτερος Νομὸς τοὐλάχιστον ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς Νομοὺς τῆς Θεσσαλίας ἦτο ὁ Νομὸς τῆς Φθιώτιδος. Δυστυχῶς καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ἀπὸ μηνὸς ἤρχισαν νὰ ἔρχωνται αἱ αὐταὶ ἐκδηλώσεις. Συμπλοκὴ εἰς τὴν Ἀμφίκλειαν, ἐπίθεσις κατὰ τοῦ ἀστυνομικοῦ σταθμοῦ Μακρακώμης, ἐπίθεσις τῆς συμμορίας Μπελῆ εἰς ἕνα χωρίον τῆς ἐπαρχίας Δομοκοῦ· τελευταίως εἰς ἕνα χωρίον ἐγένετο μία ἐξ ἐνέδρας ἐπίθεσις ἐναντίον ἀποσπάσματος εἰς τὴν ὁποίαν ἔσχομεν 7 νεκρούς. Ἡ κατάστασις κύριοι ὅπως ἐγὼ τὴν ἀντιλαμβάνομαι καὶ τὴν πληροφορῶ εἶναι κατάστασις διὰ τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου χώρας στυγνῆς ἀπελπισίας, ὁ λαὸς διατελεῖ ὑπὸ ἕνα ἄγχος τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διερμηνεύσω εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ κατάστασις εἶναι ἀφόρητος καὶ νομίζω ὅτι ἐὰν δὲν σπεύσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα ἡ κατάστασις θὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὰ χέρια τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅταν θὰ ληφθοῦν τὰ ἀπαραίτητα μέτρα δὲν θὰ δύναται νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἀντιλαμβάνομαι τὴν κατάστασιν κρισιμωτάτην καὶ λίαν ἔκρυθμον.

§105Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πλήρη χρεωκοπίαν τῆς Κυβερνήσεως.

§106Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Διαφωνῶ, κύριε συνάδελφε. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὑπόθεσις τῆς δημοσίας τάξεως κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου εἶναι ὑπόθεσις μεγάλη............

§107Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. ........ (δὲν ἀκούεται).

§108Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Μὴ μὲ διακόπτετε.

§109Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶσθε ἀπὸ τοὺς κατ’ ἐξοχὴν ὁμιλοῦντας ὅταν ἀγορεύουν οἱ ἄλλοι......

§110Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. ...... (δὲν ἀκούεται)........

§111Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀληθές, ἐπὶ τῷ λόγῳ τῆς τιμῆς σας, ὅτι μὲ παρεκαλέσατε νὰ μὴ ἀπέλθω τῆς αἰθούσης διότι ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσετε;

§112Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Νὰ ἐπανορθώσετε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐκάματε προηγουμένως. (Χειροκροτήματα).

§113Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ντροπή σου. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, φωναί).

§114Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἄν ὁ κ. Πρόεδρος δὲν θελήσῃ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν, θὰ τὴν ἐπιβάλωμεν ἡμεῖς.......(Θόρυβος).

§115Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μπράβο παλληκάρι μου. (Θόρυβος).

§116Γ. ΜΕΛΑΣ. Νὰ εἶσθε σεμνότερος.

§117Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ εἶσθε εὐπρεπέστερος... (Θόρυβος).

§118Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Μὴ ἀπειλῆτε. Σεῖς ἀπειλεῖτε διαρκῶς.......(Κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§119Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ.....................

(δὲν ἀκούεται).

§120ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν μπορεῖ νὰ ἀτιμάζεται τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§121Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. ....... (δὲν ἠκούσθη).

§122Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Τὶ εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος; Δὲν μπορεῖ ὁ κ. αὐτὸς νὰ ὑβρίζῃ διαρκῶς ἐδῶ. Νὰ τὸν ἀνακαλέσετε εἰς τὴν τάξιν.

§123Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν ὕβρισα ποτέ.

§124Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὑπάρχει Κανονισμός. Νὰ τὸν ἀνακαλέσετε εἰς τὴν τάξιν.

§125Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἀποτελεῖ στίγμα διὰ τὸν κοινοβουλευτισμόν...... Αἶσχος.

§126ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐν ὀνόματι τῆς Ἑλλάδος ν’ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὸν κ. Κουλουμβάκην.

§127Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. (Ἀνέρχεται πρὸς τὸ βῆμα). Κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν. Νεαρὸς συνάδελφος........

§128ΦΩΝΑΙ. Ὄχι, ὄχι. (Θόρυβος). Νὰ ἀνακαλέσῃ.

§129Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ νεαρὸς συνάδελφος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν θεωρείων).

§130Χ. ΛΑΔΑΣ. ........ (Θόρυβος).

§131ΦΩΝΑΙ. Νὰ ἐκκενωθοῦν τὰ θεωρεῖα.

§132Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἄν δὲν ἐκκενωθοῦν τὰ θεωρεῖα, ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις θ’ ἀποχωρήσῃ ὁριστικῶς.

§133Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Νὰ ἀδειάσουν τὰ θεωρεῖα.

§134Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἐκκενωθοῦν τὰ θεωρεῖα, ἄλλως φεύγει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ὁ μπραβισμὸς νὰ λείψῃ.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διετάχθη ἡ ἐκκένωσις.

§136Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Πρῶτα νὰ ἐκκενωθοῦν τὰ θεωρεῖα.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ 5 λεπτά. (Ὥρα 11.55′ μ. μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 12.10′ π. μ.).

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Εἰδοποιοῦνται τὰ θεωρεῖα ὅτι εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἤθελον προβῆ εἰς ἐκδηλώσεις εἴτε ὑπὲρ εἴτε κατὰ τῶν ὁμιλούντων ἀπὸ τοῦ βήματος, θὰ διατάξω τὴν ἐκκένωσίν των. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον διὰ νὰ δώσῃ μερικὰς ἐξηγήσεις.

§139Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριος συνάδελφος, ὡμίλει ἀπὸ τοῦ βήματος, βουλευτὴς Συμπολιτευόμενος, δηλαδὴ βουλευτὴς ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω καὶ ἐγὼ καὶ ἐνῷ ἠρχόμεθα εἰς μίαν τινά, ἂς εἴπωμεν, λογομαχίαν, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως κατ’ ἐμὲ ἦτο φιλικὴ ὁμιλία, ἠγέρθη νεαρὸς συνάδελφος, ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ ὅτι τοῦ ὁμιλῶ πάντοτε θερμότατα καὶ φιλικώτατα διότι ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ δοκιμάσω τὸν χαρακτῆρα του καὶ ἐνόμισα ὅτι εἶναι ἀληθὴς νέος Ρουμελιώτης, θέλω νὰ πιστεύω ἀκόμη, τὸ πιστεύω, καὶ ἐφέρθη πρὸς τὴν ἡλικίαν μου μετὰ σεβασμοῦ ἐπίτηδες προκληθείς. Τοῦ ἐξωμολογήθην δὲ ὅτι τὸ ἔκαμα ἐπίτηδες διὰ νὰ ἴδω ἐάν, εἶναι ἀληθὴς νέος Ρουμελιώτης, σεβόμενος τοὺς γεροντοτέρους, ἐπείσθην δὲ περὶ τούτου, τὸν ηὐχαρίστησα καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν πολλάκις: Ὅτι τὸν τιμῶ καὶ τὸν ἀγαπῶ, ἠγέρθη καὶ μοῦ λέγει χωρὶς νὰ ἔχῃ λάβει ἀφορμὴν καμμίαν ὅτι πρέπει νὰ συμμορφωθῶ διότι ἄλλως.........! Λυποῦμαι διότι συνέβη τοῦτο. Μετὰ ταῦτα ἠγέρθη καὶ ἄλλος συνάδελφος, ἄλλος βουλευτής, ὄχι πλέον τόσον νεαρὸς ὡς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε κανένα λόγον νὰ ἔχῃ προσωπικόν τι ἐναντίον μου, μαινόμενος ἐκεῖνος ἐναντίον μου, ἤκουσα δὲ καὶ ἄλλην φωνὴν λέγουσαν, ὅτι ἀποτελῶ στίγμα διὰ τὸν Κοινοβουλευτισμόν!

§140ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι, Ὄχι.

§141Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δημοσιογραφῶ ἔτη 56, δικηγορῶ ἔτη 46 καὶ πολιτεύομαι ἔτη 36....

§142Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέτε; Νὰ κατονομάσετε ποῖος τὸ εἶπεν. Δὲν ἐλέχθη τέτοιο πρᾶγμα.

§143Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχω τὸ θάρρος νὰ κυττάξω ὅλους τοὺς Ἕλληνας κατάμματα, ὄχι μόνον διότι ὁ ἀείμνηστος Δραγούμης εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὅτι εἶμαι «ὁ ὑπὲρ πάντα ἄλλον ἐργασθεὶς διὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911», ὄχι μόνον διὰ τὴν δικηγορικήν μου δρᾶσιν, ἀλλὰ διότι νομίζω ὅτι ὅλος μου ὁ βίος, δόξα σοι ὁ Θεός, εἶναι ἀνεπίληπτος. Δὲν ἔχει κανεὶς λοιπὸν τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ περὶ στίγματος ὅταν ὁμιλῇ περὶ ἐμοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης: «Ὁ λαμβάνων δικαίαν ἀφορμὴν ὅπως ὀργισθῇ καὶ μὴ ὀργιζόμενος εἶναι ἀνήθικος». Ὠργίσθην. Εἶπον καὶ ἐγὼ κάτι. Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπω. Τὸ παραδέχομαι. Ἀλλ’ ὅταν ὀργισθῇ κανεὶς λέγει καὶ κάτι περισσότερον. Ἀλλ’ ἰσχυρίζομαι, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐγὼ δὲν ἔδωκα ἀφορμήν. Συνωμίλουν μετὰ βουλευτοῦ ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς ὃ Κόμμα ἀνήκω καὶ ἐγώ. Δὲν εἶχον λάβει ἀφορμὴν ἐκεῖθεν νὰ ἐγερθοῦν καὶ νὰ μὲ ἀπειλοῦν καὶ νὰ μὲ ὑβρίζουν! Νὰ προσέχουν ἄλλοτε. Βέβαια θὰ ἔπρεπε ἕνεκα τῆς ἡλικίας μου νὰ μὴ συνερισθῶ, νὰ μὴ ἐρεθισθῶ εἰς αὐτὸν τὸν βαθμόν. Τὸ παραδέχομαι. Ἀλλὰ δὲν ἠδίκησα πρῶτος, δὲν ἔθιξα πρῶτος κανένα. Ἐὰν ὑπῆρχεν ὀργὴ ἐναντίον μου διότι κατὰ τὴν Συνεδρίασιν, πρὸ τῆς διακοπῆς ἐξέφρασα μίαν γνώμην, μίαν γνώμην πολιτικήν, εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἐκφράσω, εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ὑποστηρίξω. Δὲν ἔχει κανεὶς τὸ δικαίωμα νὰ μὲ ὑβρίζῃ διὰ τοῦτο. Δὲν ἠδίκησα πρῶτος οὐδένα. Ἐάν, ἀπαντῶν ὑπερέβην τὰ ὅρια δέχομαι, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τὰ ὑπερβῶ. Ἀλλὰ δὲν εἶμαι ὁ αἴτιος.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης ἔχει τὸν λόγον.

§145Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ Σύνταγμα τοῦ 11, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Κουλουμβάκης δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν οὔτε μὲ τὰ φτυσίματα ποὺ ἀπηύθυνε πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, οὔτε μὲ τὰς ὑβριστικὰς διακοπὰς τὰς ὁποίας καθημερινῶς ἀντιλαμβανόμεθα προερχομένας ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ κ. Κουλουμβάκη. Βεβαίως αὐτὸς εἶναι ἕνας παλαιὸς Κοινοβουλευτικὸς καὶ δικηγορικὴν ἀξίαν ἔχει ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω ὅτι, ἡμεῖς οἱ νέοι τὸ πρῶτον εἰσελθόντες εἰς τὴν Βουλὴν ἀνεμένομεν δείγματα τάξεως καὶ Κοινοβουλευτικῆς εὐπρεπείας ἀπὸ τὸν κύριον Κουλουμβάκην, ἂς μᾶς ἐπιτρέψῃ ὅμως ὁ κ. Κουλουμβάκης νὰ τοῦ εἴπω ὅτι, τοιαῦτα δείγματα, δὲν μοῦ παρεσχέθησαν ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε στάσεώς του· ἂς ἐλπίζω ὅτι ἡ ἐφ’ ἑξῆς στάσις του θὰ μᾶς παράσχῃ τὰ δείγματα αὐτά. Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν δι’ ὅ,τι συνέβη ἀπόψε. Ὅτε ὡμίλει ὁ συνάδελφος κ. Ἀστερίου ἐγένετο μία διακοπή, ἡ ὁποία ἐξειλίχθη εἰς ἐπεισόδιον. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ὀργισθεὶς ἀπηυθύνθη πρὸς τὸν κ. Ἀστερίου μὲ τὴν λέξιν «ἐντροπή». Εἶναι ἀληθὲς ὅτι, ἐν συνεχείᾳ πρὸς ὅσα προηγουμένως ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Κουλουμβάκην εἶχε προκληθῆ κάποιος ἐρεθισμὸς καὶ ἠθελήσαμεν νὰ διακόψωμεν, μὲ τὸν κ. Κουλουμβάκην ἐπειδὴ δὲ ἡ ἰδική μας πλευρὰ ἦτο ἐκείνη ἡ ὁποία ἐξηγέρθη περισσότερον πάσης ἄλλης ὁ κ. Κουλουμβάκης, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν ἐκπροσωποῦντα τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος κ. Παπανδρέου, κ. Μανουηλίδην, ἀπηύθυνε μίαν βαρυτάτην φράσιν ἡ ὁποία δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔχῃ θέσιν ὄχι μόνον εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς ἢ εἰς τοὺς διαδρόμους αὐτῆς, ἀλλ’ οὔτε εἰς τὴν πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος ἢ καὶ εἰς τοὺς δρόμους ἀκόμη. Εἶπε δηλαδὴ εἰς τὸν κ. Μανουηλίδην ὅτι.........

§146ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη, νὰ ἐπαναληφθῇ, κ. συνάδελφε.

§147Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κατὰ τῆς φράσεως αὐτῆς ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι μὲ τὴν Ρουμελιώτικην ὑπερηφάνειαν τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ μοῦ ὑπολογίσῃ ὁ κ. Κουλουμβάκης, διεμαρτυρήθην ἐντόνως.

§148ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν λέτε τὴν ἀλήθειαν. Τὸ εἴπατε πρῶτος. Σεῖς προκαλέσατε πρῶτος.

§149Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ψευσθῶ. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς, ἐὰν θέλετε πάντως νὰ ἀλλάξω τὴν σειρὰν τῶν ἐπιχειρημάτων μου ὅτι καὶ ἐὰν ἐλέγοντο, ὅσα ἐλέχθησαν παρ’ ἐμοῦ διὰ τὸν κ. Κουλουμβάκην μετὰ τὴν διακοπὴν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὸν κ. Ἀστερίου μὲ τὴν βαρεῖαν φράσιν «ἐντροπὴ» νομίζω, ὅτι εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ τὸ εἴπω, διότι εἶπον ὅτι πρέπει νὰ ἀνακληθῇ εἰς τὴν τάξιν ἄλλως θὰ τὸν ἀνακαλέσωμεν ἡμεῖς εἰς αὐτήν. (Θόρυβος).

§150ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ εἴπατε πρῶτος......

§151Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἐλέχθη εἰς τὸν κ. Ἀστερίου ἡ λέξις «ἐντροπή». Ἀλλάζω τὴν σειρὰν τῶν ἐπιχειρημάτων μου καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν θέλετε, διὰ νὰ σᾶς ἱκανοποιήσω, ὅτι τὴν διακοπὴν εἰς τὸν κ. Κουλουμβάκην τὴν ἔκαμα ἀμέσως ὅταν ἀπηύθυνε τὴν διακοπὴν εἰς τὸν κ. Ἀστερίου μὲ τὴν φράσιν «ἐντροπὴ» καὶ μοῦ ἐδικαίωσεν ἀπολύτως τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν ἐτήρησα ἔναντι τοῦ κ. Κουλουμβάκη, ἡ μετέπειτα στάσις τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ἔναντι τοῦ κ. Μανουηλίδη. Ἐλέχθη μία τοιαύτη βαρεῖα φράσις ὥστε δεδικαιολογημένη ἦτο ἡ διακοπὴ τὴν ὁποίαν ἔκανα. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν ἰδικήν μου στάσιν δὲν ὑπῆρχεν ἔνδειξις προσβολῆς πρὸς τὸν κ. Κουλουμβάκην. Ἠθέλησα νὰ κατηγορήσω τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν τηρεῖ ἐν τῇ Βουλῇ καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ἐμμένω.

§152Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ὅτι θὰ βγάλῃ τὸν κ. Κουλουμβάκην ἀπὸ τὴν Βουλήν. Δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ κάμῃ.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§154Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὀφείλω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐγὼ δὲν θίγομαι ἀπὸ ὁτιδήποτε καὶ ἂν λεχθῇ, ἀπαξιῶ δὲ νὰ ἀπαντήσω εἰς τοιούτου εἴδους φρασεολογίας. Ἐπιλαμβάνομαι ἐν τούτοις τῆς εὐκαιρίας, κ. Πρόεδρε, νὰ συστήσω καὶ εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Κυβέρνησιν ὁλόκληρον, ὅπως λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ὥστε νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωνται τοιαῦτα ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα καταρρίπτουν τὸ γόητρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τὰ ἐπεισόδια αὐτά, ἀτυχῶς, ἀπὸ ὡρισμένα πρόσωπα συνεχίζονται τακτικά, τοῦτο δὲ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, καὶ ἀπὸ ὅλους ἡμᾶς οἱ ὁποῖοι παρευρισκόμεθα ἐδῶ. Ποιοῦμαι συνεπῶς ἔκκλησιν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὁλόκληρον καὶ πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ὅπως κατορθώσουν ἐφεξῆς, διὰ τῆς ἐπεμβάσεώς των καὶ ὄχι διὰ τῆς ἀποχῆς, νὰ προλαμβάνουν τοιαῦτα ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ἐπαινετικὰ διὰ τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματός μας. (Χειροκροτήματα).

§155Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠκούσθη μία λέξις, «ἀπαξιῶ».

§156Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Εἰς τὰς ὕβρεις ἀπαξιῶ ν’ ἀπαντήσω.

§157Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἀπαντῶ εἰς τὰς ὕβρεις τοῦ κυρίου, καὶ ἂν ἀπαξιοῖ ἅπαξ, ἀπαξιῶ δεκάκις νὰ συνεχίσω τὴν συζήτησιν.

§158Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δόξα τῷ Θεῷ. Αὐτὸ θέλομεν καὶ ἡμεῖς.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀστερίου ἔχει τὸν λόγον.

§160Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Διέγραψα, κύριοι βουλευταί, ἐν ὀλίγοις τὴν κατάστασιν τῆς χώρας, ὅπως ἐγὼ τὴν ἀντιλαμβάνομαι. Καὶ εὐλόγως ἐγείρεται τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἐπρόβαλεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου κ. Βασιλειάδης. Ποῖος φέρει τὴν εὐθύνην τῆς καταστάσεως αὐτῆς; Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς δημοσίας τάξεως, εἶναι ὑπόθεσις πολὺ μεγάλη. Ὅπως ἀνέφερα καὶ προηγουμένως ὁ ἐχθρὸς εἶναι σκληρὸς καὶ ἐπίμονος, ἡ δὲ Κυβέρνησις παρέλαβε μίαν κατάστασιν κατ’ ἐπίφασιν μὲν ἥσυχον, κάτωθεν ὅμως τῆς ὁποίας ὑπῆρξεν ἕνα ὁλόκληρον ἡφαίστειον. Δὲν δυνάμεθα, κύριοι βουλευταί, ν’ ἀρνηθῶμεν ὅτι ὁ νόμος περὶ ἀποσυμφορήσεως, δὲν συνέβαλε ἐν μέρει εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν. Συνέβαλε κατὰ τὴν γνώμην μου μεγάλως. Δὲν εἶναι μόνον ὅτι μέγας ἀριθμὸς ἐγκληματιῶν ἀφέθη ἐλεύθερος, ὁ ὁποῖος διεσκορπίσθη ἀνὰ τὴν χώραν καὶ ὁ ὁποῖος στελεχώνει τὰς συμμορίας, ἀλλὰ ἀπεθρασύνθη ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος τῶν ἀναρχικῶν. Εἶναι εὔκολον βεβαίως νὰ λέγωμεν, διατί ἡ Κυβέρνησις δὲν καταργεῖ τὸν νόμον περὶ ἀποσυμφορήσεως. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἂν ὑπάρχῃ εὐθύνη ἐν προκειμένῳ, ὑπάρχει εὐθύνη εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην ἡ ὁποία μὴ ἀντλοῦσα τὴν ἐντολήν της ἐκ τοῦ λαοῦ, ἐπελήφθη ἑνὸς τόσον μεγάλου ζητήματος. Καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου αὐτὸ εἶναι τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει πρὸ παντὸς νὰ ἐξετασθῇ. Ἐπιτρέπεται, εἰς μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἶχε μεταβατικὸν χαρακτῆρα ἢ δὲν προήρχετο ἐκ τοῦ λαοῦ, ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιληφθῇ ζητήματος τοιούτου καὶ νὰ ἀνοίξῃ τὰς θύρας τῶν φυλακῶν εἰς ἕνα τόσον μεγάλον ἀριθμὸν ἐγκληματιῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ; Τουναντίον τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, εἶναι λαοπρόβλητος καὶ δύναται νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν δύναται νὰ δικαιολογήσῃ τὸ συμπέρασμα αὐτό. Διότι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐπειδὴ εἶναι νόμιμος, δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀγνοήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀπὸ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως παρέλαβε. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, ἂν ὑπῆρξαν ἄλλοι παράγοντες οἱ ὁποῖοι ἐπηρέασαν τὴν τότε Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ τὰ μέτρα, ἀλλὰ ἂν ὑπῆρξαν τοιαῦται δυσχέρειαι, αἱ δυσχέρειαι αὐταὶ δὲν ἠξεύρω ἂν ἐξηφανίσθησαν ἤδη, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ εὐθύνης τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, εἶναι ὅτι δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ Λαϊκὸν κόμμα καὶ τὰ συνεργαζόμενα μετ’ αὐτοῦ κόμματα, ὁπωσδήποτε ἔδωσαν σχετικὴν ὑπόσχεσιν εἰς τὸν λαὸν ὅτι θὰ καταργήσουν τὸν νόμον περὶ ἀποσυμφορήσεως. Ἐγὼ τοὐλάχιστον εἰς οὐδεμίαν προγραμματικὴν δήλωσιν τοῦ κόμματος, εἶδον τοιοῦτόν τι, οὔτε ἡμεῖς εἰς τὰς περιοδείας μας ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὑπεσχέθημεν τοιοῦτόν τι. Προσωπικῶς ἐγώ, ἐρωτηθεὶς κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τοὺς ψηφοφόρους μου, τοὺς ἐδήλωσα ὅτι ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι τὰ γενόμενα οὐκ ἀπογίνονται, διότι γνωρίζω ὅλας τὰς δυσκολίας. Δὲν δυνάμεθα λοιπὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶσαι Κυβέρνησις ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ δύνασαι νὰ τὸν καταργήσῃς. Διότι δὲν γνωρίζω ἂν εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τρόπον τινὰ κληρονομεῖ τὰς ὑποχρεώσεις τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, ἂν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταργήσῃ ἕνα νόμον. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, τὶ σημασίαν ἔχει ἡ κατάργησις τοῦ νόμου περὶ ἀποσυμφορήσεως; Ἔχομεν νέους ἐγκληματίας, ἔχομεν ἀπειρίαν ἐγκλημάτων καὶ ἑπομένως ἂν θέλωμεν, δυνάμεθα ἐκεῖ νὰ ἐξαντλήσωμεν τὴν αὐστηρότητα τοῦ νόμου.

§161ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι δὲν εἶναι οἱ ἡγήτορες, οἱ ἴδιοι εἶναι ἀλλὰ ξεφεύγουν.

§162Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἔχω ἐπίσης τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐκληρονόμησεν ἀπὸ τὰς προτέρας Κυβερνήσεις, μίαν πολὺ δύσκολον κατάστασιν, ἐκληρονόμησε μίαν κληρονομίαν βαρεῖαν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ αὐτὸ τὸ λέγω πρὸ παντὸς διὰ τὸν κύριον Ὑπουργὸν Δημοσίας Ἀσφαλείας ὅτι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ αὐτὰ λόγῳ τῶν διαφόρων μεταβολῶν αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ὑπὸ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν εἶναι μεμιασμένα καὶ αὐτὰ φέρουν ἐν ἑαυτοῖς τὸ μίασμα.

§163ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§164Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Καταγγέλλω πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως, ὅτι εἰς τὸν Βόλον ὑπηρετεῖ μοίραρχος εἰς τὸ τμῆμα ἀσφαλείας ὁ ὁποῖος ἦτο ἀξιωματικὸς τοῦ ΕΛΑΣ καὶ εἶχεν ἀποστείλει πολλοὺς εἰς τὸ ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα.

§165ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μάλιστα, ἀλλὰ ὄχι εἰς τὸ τμῆμα ἀσφαλείας, εἶναι ὑποδιοικητὴς τῆς ὑποδιοικήσεως ἀσφαλείας ἀξιωματικὸς τοῦ ΕΛΑΣ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ κινήματος τοῦ ΕΛΑΣ εὑρισκόμενος εἰς Βόλον.

§166Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι ἐπίσης ἄγνωστον, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα ἀνεκλήθησαν πολλοὶ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον ὅλους τοὺς ἐν τῷ μεταξὺ βαθμούς των καὶ οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν ἐπὶ κεφαλῆς ἄλλων ἀξιωματικῶν καὶ αὐτὸ εἶχε προκαλέσει μίαν μεγάλην δυσφορίαν εἰς τὸ σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ δὲν ἦσαν οἱ ἱκανώτεροι, εἷς μάλιστα ἐξ αὐτῶν, μοίραρχος, ἀνεκλήθη μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντισυνταγματάρχου καὶ ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὑστέρων ὅτι ἦτο στάσιμος καὶ ὑπεβιβάσθη. Καὶ αὐτὸς ἦτο εἰς τὸ Καρπενῆσι καὶ ὑπηρέτησεν εἰς τὸν ΕΛΑΣ, καὶ ἐδίκαζε, καὶ ἐξαπέστειλεν πολλοὺς εἰς τὸ ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα. Ἀπευθύνομαι εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ ἔχω νὰ τοῦ συστήσω ὅτι πρέπει νὰ περιστοιχισθῇ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι ἱκανοί, καὶ οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται μέσα εἰς τὴν ψυχήν των τὴν φλόγα τῆς πίστεως πρὸς τὸ Κράτος, οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται καὶ πιστεύουν πρὸς τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ δι’ αὐτῶν νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν κατάστασιν. Δὲν εἶναι ἄγνωστον ἐπίσης, ὅτι, πολλοὶ ἀνακληθέντες ἔχουν τεθῆ ὑπεράνω τῶν συναδέλφων των, ὅπως εἶναι βέβαιον ὅτι ἐπὶ κατοχῆς ἐδόθησαν πολλὰ γαλόνια, καὶ ὑπάρχουν σήμερον ἐνωμοτάρχαι ἐνῷ οἱ συνάδελφοί των εἶναι ὑπομοίραρχοι. Γενικῶς δὲ θὰ ἤθελον νὰ συστήσω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τοὺς ἀξιωματικοὺς τοὺς ὁποίους ἐξαποστέλλει εἰς τὴν Μακεδονίαν, εἰς πραγματικὴν ἐκστρατείαν, νὰ τοὺς προστατεύῃ ἰδιαιτέρως καὶ δὴ οἰκονομικῶς. Θὰ θέσω μάλιστα μίαν περίπτωσιν ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι, ἀξιωματικὸς μετατεθεὶς εἰς Μακεδονίαν κινδυνεύει νὰ ἴδῃ τὴν οἰκογένειάν του εἰς τοὺς δρόμους διότι αἴρεται ἡ προστασία τοῦ ἐνοικιοστασίου, αὐτὰ δὲ συμβαίνουν καὶ εἰς πολλοὺς ἄλλους ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τὰ θέσετε αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ εἰσαγάγῃ μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἐνοικιοστάσιον.

§167Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου.

§168Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Εἶναι δὲ καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα: Φεύγουν οἱ ἀξιωματικοὶ διὰ τὴν Μακεδονίαν, ἀφίνουν οἰκογενείας, καὶ παίρνουν μόνον 150.000 δρχ. Πρέπει λοιπόν, εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰς οἰκογενείας των ἐδῶ, νὰ δοθῇ ἕνας διπλὸς μισθός. Μὴ ζητεῖτε ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ εἶναι ἥρωες ἀλλὰ καὶ νὰ πεινοῦν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Κύριοι βουλευταί, μὲ ὅλα τὰ ἔκτακτα μέτρα τὰ ὁποῖα ἐψηφίσαμεν, μὲ ὅλους τοὺς νόμους τοὺς ὁποίους τυχὸν θὰ εἰσαγάγῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν, ὅπως ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀντελήφθην τὰ πράγματα πρὸ ἡμερῶν ὅταν ἐταξίδευσα εἰς τὸν Νομόν μου τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη. Ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅλος ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου χώρας συνέχεται ἀπὸ ἕνα αἴσθημα ἀγωνίας στυγνῆς. Ὅλος ὁ κόσμος περιμένει ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν νὰ κατέλθῃ μία συμμορία διὰ νὰ ὑποστοῦν τὰ ἐπίχειρα τῆς ἀνοησίας των, καὶ τὰ ἐπίχειρα τῆς πίστεώς των πρὸς τὸ Κράτος. Εἰς τὸν Νομόν μας, μία ἐπαρχία εἰς τὴν ὁποίαν ὑπῆρχον συνθῆκαι τοιαῦται ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπουν τὴν ἀνάπτυξιν συμμοριῶν, ἦτο πρὸ παντὸς ἡ Παρνασσίς, καὶ ὅμως, 60μελὴς συμμορία διατρέχει ταύτην μὲ βαρὺ ὁπλισμόν, μὲ μεταγωγικὰ καὶ ἐφοδιασμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν λέγομεν ὅτι, μὲ ἀστυνομικοὺς σταθμοὺς ἀπὸ 3 καὶ 5 ἄνδρας, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι, δι’ ὅλα αὐτὰ εὐθύνεται ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως. Εἶναι πιθανὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπ’ ἀρχῆς νὰ μὴ ἀντελήφθη ἐντελῶς τὴν ἔκτασιν τοῦ κινήματος, ἀλλὰ εἶναι καὶ πιθανὸν νὰ μὴ ἦσαν λελυμέναι αἱ χεῖρες τῆς Κυβερνήσεως, καὶ αὐτὸ τὸ πιστεύω ἀπολύτως.

§169Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τότε νὰ παραιτηθῇ.

§170Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Βεβαίως νὰ παραιτηθῇ διὰ νὰ ἔλθῃ ἄλλη Κυβέρνησις. Ἢ δὲν θὰ παραιτηθῇ ἢ θὰ προσπαθήσῃ νὰ σπάσῃ τὸ κεφάλι ἐκείνων, οἵτινες δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν ὀρθὴν ὁδὸν καὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ πείσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐμποδίζουν, ὅτι πρέπει νὰ τῆς ἀφήσουν τὰ χέρια της ἐλεύθερα. Ἀλλὰ χρειάζεται μία περίοδος χρόνου. Ὁ δὲ μακαρίτης Τρικούπης ἔλεγεν ὅτι καμμιὰ φορὰ ἡ θεραπεία προέρχεται ἐκ τῆς ὑπερβολῆς τοῦ κακοῦ καὶ φαίνεται ὅτι ἐκεῖ βαδίζομεν. Ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ ποὺ εἴμεθα, διὰ νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν θεραπείαν τῆς καταστάσεως. Μὴ σᾶς φαίνεται περίεργον διότι σᾶς λέγω ὅτι καὶ μὲ διπλασίαν Χωροφυλακὴν δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν. Πρέπει νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον. Ὅπως ἐκεῖνοι εἶναι πάνοπλοι μέχρις ὀδόντων, ἔτσι ὀφείλει νὰ ὁπλισθῇ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Δὲν εἶπον ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ εἶχον τὴν γνώμην ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξοπλισθοῦν ὁμάδες διὰ νὰ ἐπιβάλουν τὰς θελήσεις των. Ἐγὼ ἐννοῶ ὅτι ἡ τάξις πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ὑπὲρ ὅλων καὶ ἐναντίον ὅλων. Ἀλλὰ μὴ λησμονῆτε ὅτι ἐὰν ὑπῆρξαν ἐθνικαὶ ὁμάδες, αὐταὶ ἦσαν καρπὸς μιᾶς ἄλλης καταστάσεως. Μὴ λησμονῆτε ἀκόμη ὅτι τινὲς τῶν ἐθνικῶν ὁμάδων, αἱ ὁποῖαι πιθανὸν νὰ διέπραξαν καὶ ἔκτροπα, κατώρθωσαν νὰ ἀποκαλύψουν πληθὺν ὅπλων καὶ πολεμοφοδίων. Αὐτὸ βέβαια δὲν δικαιολογεῖ τὴν παράτασιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς καὶ πρέπει νὰ τὸ ἀναπληρώσωμεν δι’ ἑνὸς ἄλλου μέτρου. Σήμερον εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν τάξιν ἐὰν δὲν ὁπλισθῇ ὁ λαός. Δὲν ξεύρω ποῖος θὰ εἶναι ὁ τύπος, καθ’ ὃν θὰ ὁπλισθῇ ὁ λαός, ἴσως εἶναι ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἐπρότεινεν ὁ κ. Κατσώτας. Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἡ κατάστασις θὰ ἔχῃ φύγει ἀπὸ τὰ χέρια μας. Μετὰ δέκα ἡμέρας εἰς τὴν Παρνασσίδα θὰ ἔχωμεν γεγονότα. Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ψήφισμα περὶ ἐκτάκτων μέτρων, ἐγὼ μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Παναγιούλα ὑπεβάλαμεν μίαν τροπολογίαν, ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως δὲν ἠθέλησε νὰ τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν. Πιθανὸν τότε νὰ εἶχε δίκαιον. Τώρα ὅμως ἡ κατάστασις εἶναι ἐντελῶς ἄλλη. Πρέπει νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα, διότι ὁ Κομμουνισμὸς κινητοποιεῖ ὅλας τὰς δυνάμεις του. Ἀλλὰ εἶναι καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ ἐπιτροπαὶ ἀσφαλείας δὲν λειτουργοῦν οὔτε μετὰ ταχύτητος, οὔτε μετὰ τῆς γοργότητος καὶ τῆς σφοδρότητος ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἀπαιτοῦν αἱ περιστάσεις. Κύριοι, δὲν εἶναι ἄγνωστον ποῖος κρατεῖ τὰ νήματα τῆς κινήσεως αὐτῆς καὶ ποῖοι πλαισιώνουν τὰς συμμορίας. Μὴ νομίζετε —καὶ ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν—ὅτι ὑπῆρξε ποτὲ πρόθεσις ἐκ μέρους μας νὰ πάθῃ οἱοσδήποτε δημοκρατικὸς πολίτης. Θὰ ἦτο ἄτιμον νὰ σκεφθῶμεν τοιοῦτόν τι καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διακηρύξωμεν ἀπόλυτον ἀλληλεγγύην πρὸς τοὺς ἐθνικόφρονας δημοκρατικούς. Ἀλλ’ οἱ Κομμουνισταὶ ἂν εἶναι ἐχθροί μας εἶναι καὶ ἐχθροί σας. Συνεπῶς ὅλοι μαζὶ πρέπει νὰ εὕρωμεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐφαρμόσωμεν.

§171Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὁ Βουρλάκης καὶ ὁ Μπουλουκούτας; Δὲν ἔχετε ἀσφαλῶς πληροφορίας ἀπὸ τὸν τόπον σας τὶ γίνεται καὶ πόσοι ἐσκοτώθηκαν καὶ ἐτραυματίσθησαν ἀπὸ δύο χωριά.

§172Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ὁ κ. Μαλαμίδας, ὁ ὁποῖος τηλεγραφεῖ λησμονεῖ ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι, ἦσαν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐπλαισίωσαν τὴν συμμορίαν τοῦ Μπελῆ.

§173Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τοὺς εἴδατε σεῖς; Ἐγὼ τοὺς εἶδα.

§174Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Σᾶς λέγω ὅτι ὁ Μαλαμίδας ἐν μέσῃ Λαμίᾳ διώρισε κομμουνιστὴν σταθμάρχην, ἐπιμαρτύρομαι δὲ τοῦ συμπολίτου μου κ. Βασιλειάδη.

§175Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν διότι ἤμην εἰς τὴν Λαμίαν ὅταν ἡ θλιβερὰ συνοδεία τῶν τραυματιῶν διήρχετο διὰ τῆς κεντρικῆς πλατείας τῆς Λαμίας καὶ ἦτο περιττὸν νὰ θίξετε ἕνα ἀπόντα συνάδελφον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι παρὼν διὰ νὰ ἀπαντήσῃ.

§176Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Καὶ σεῖς ἀνεγνωρίσατε ὅτι αὐτοὶ ἦσαν δημοκρατικοὶ πολῖται καὶ δὲν ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπλαισίωσαν τὸν Μπελῆν, δὲν ἦσαν οἱ νυκτερινοὶ σύντροφοί του;

§177Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀνομολογήσετε ὅτι ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς εἶπεν ὅτι ἐσφάγη ὁλόκληρος ἡ φρουρὰ τῆς περιφερείας Δομοκοῦ ἀπὸ τοὺς Κομμουνιστάς.

§178Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπα ἐγὼ εἶναι πληροφορίαι ποὺ σᾶς ἔδωσα ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ ὅσα λέγει ὁ κ. Κίνιας.

§179Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Σᾶς ἔκαμαν ἐντύπωσιν οἱ δύο τραυματισθέντες καὶ δὲν σᾶς ἔκαμεν ἐντύπωσιν ἡ σφαγὴ αὐτή;

§180Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι δὲν μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν; Ἄλλωστε μὴ λησμονῆτε ὅτι προχθὲς ὁμιλήσας, ὡμίλησα περὶ κομμουνιστῶν τὶ πρέπει νὰ γίνῃ.

§181Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἡ τάξις διαταράσσεται ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία περὶ αὐτοῦ.

§182Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἐγώ, κύριοι, δὲν προβάλλω ὡς ὑπερασπιστὴς οὔτε τοῦ Βουρλάκη οὔτε οὐδενός. Ἐγὼ θὰ ηὐχόμην νὰ λείψουν καὶ οἱ δύο.

§183Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τότε εἴμεθα σύμφωνοι.

§184Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἀλλὰ δὲν δύνασθε νὰ μὲ πείσετε ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔπαθαν ἦσαν δημοκρατικοὶ πολῖται.

§185Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τὸ ὅτι ἡ Ἀστυνομία τῆς Λαμίας ἐπῆγε καὶ τοὺς ἐπῆρε καὶ τοὺς μετέφερε καὶ τοὺς ἐτοποθέτησεν εἰς τὰς κλινικὰς καὶ τοὺς βρῆκε καταλύματα, θὰ εἴπῃ ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐγκληματιῶν.

§186Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Καὶ ἂν εἰς μάχην ἐτραυματίζοντο, θὰ ἐλάμβανε τὰ ἴδια μέτρα. Πάντως, σᾶς πληροφορῶ ὅτι οἱ τραυματισθέντες εἶναι οἱ νυκτερινοὶ σύντροφοι τοῦ Μπελῆ, οἱ ὁποῖοι τὴν ἡμέραν ἐργάζονται ὡς φιλήσυχοι πολῖται, καὶ τὴν νύκτα ἀποτελοῦν τὴν συμμορίαν τοῦ Μπελῆ.

§187Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὰς τὰς πληροφορίας νὰ τὰς δώσητε εἰς τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς Λαμίας.

§188Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ ὡς πρὸς τὰς Ἐπιτροπὰς Ἀσφαλείας ἔχει γίνει ἓν μεγάλο σφάλμα. Διότι ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς λαμβάνονται μέτρα ἔκτακτα διὰ τὴν καταπολέμησιν αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ἐξ ἄλλου ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ μεταρρυθμίζει ἕνα νόμον ὁ ὁποῖος διέπει τὰ τῆς ἀσφαλείας ἐπὶ 22 ἔτη καὶ τὸν μεταρρυθμίζει ἐπὶ τὸ ἐπιεικέστερον ὑπὲρ τῶν κομμουνιστῶν. Παρετήρησα ὅτι εἰς τὸ Ν. Δ., τὸ εἰσαγόμενον πρὸς κύρωσιν μεταβάλλεται ἡ σύνθεσις τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας. Ὅταν ἐνομοθετήθησαν αὐταὶ αἱ Ἐπιτροπαί, τὸ 1924, τὸ Κράτος εὑρίσκετο ἐν εἰρηνικῇ περιόδῳ καὶ δὲν εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ παρὰ 2–3 ληστοσυμμορίας καὶ τότε συνεστήθησαν αἱ Ἐπιτροπαὶ αὐταὶ ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα, τὸν Νομάρχην καὶ τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς μὲ τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν. Ἄν, κύριοι, εὑρισκόμεθα ἐν εἰρηνικῇ περιόδῳ, ἐγὼ θὰ ἀπήτουν ὁ ἐκτοπισμὸς τῶν πολιτῶν νὰ γίνεται διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως, ἀλλ’ εἰς τὰς περιστάσεις ἃς διατρέχομεν δὲν δύναται νὰ γίνῃ τοῦτο. Οἱ Δικαστικοὶ ἔχουν εἰδικὴν ἀνατροφὴν καὶ ἰδιαιτέρας παραδόσεις καὶ νοοτροπίαν ἐπαγγελματικὴν τοιαύτην ὥστε δὲν δύνανται νὰ βγάλουν ἀποφάσεις ἂν δὲν ἔχουν στοιχεῖα καὶ ἀποδείξεις. Ἀλλ’ ἂν εἴχομεν ἀποδείξεις, δὲν θὰ εἴχομεν ἀνάγκην νὰ παραπέμπωμεν τοὺς ὑπόπτους εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς Ἀσφαλείας, ἀλλ’ εἰς τὴν ἁρπάγην τοῦ Εἰσαγγελέως. Θὰ ἀρχίσῃ, λοιπόν, ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν: Δὲν ἔχομε στοιχεῖα, ἀναβάλλομεν σήμερον, ἀναβάλλομεν αὔριον καὶ ἔτσι νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν ποτὲ αὐταὶ αἱ Ἐπιτροπαί. Ἐγὼ κάμνω σύστασιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ ἀποσύρῃ τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα καὶ νὰ ἀφίσῃ τὸ Ν. Δ. τοῦ 1924 νὰ ἐφαρμοσθῇ, διότι μόνον ἂν ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι συντεθειμένη ἀπὸ τὰ πρόσωπα ποὺ προβλέπει αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ τελεσφόρως. Σκοπός, λοιπόν, ἡμῶν, κύριοι βουλευταί, τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, δὲν ἦτο οὔτε νὰ φέρωμεν προσκόμματα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως. Σκοπός μας ἦτο νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα εὐρύτατα, διὰ νὰ διακριβωθῇ μέχρι ποίου σημείου ἔχει φθάσει ἡ κατάστασις καὶ ἂν ἐπιδέχεται θεραπείαν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι, κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐξοπλισθῆ ἱκανῶς καὶ δύναται, ἐπικαλουμένη τὰς ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς, νὰ προχωρήσῃ πλέον μὲ ἀποφασιστικότητα. Ὀφείλει νὰ κάμῃ χρῆσιν μέσων ὄχι μόνον ἀποφασιστικῶν, ἀλλὰ καὶ σκληρῶν. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὑποχωρήσῃ πρὸ οὐδενός, διότι ὑπάρχει μεγάλος κίνδυνος. Φοβοῦμαι ἀκόμη, κύριοι, μήπως μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἔχωμεν καὶ περιπλοκὰς ἀκόμη διεθνεῖς ἐκ τῆς καταστάσεως, ὅπως ἐξελίσσεται. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, πρὸς τὴν ὁποίαν διερμηνεύω τὴν στυγνὴν ἀγωνίαν τοῦ κόσμου ἀπὸ τὸν ὁποῖον προέρχομαι, νὰ μὴ θελήσῃ νὰ προχωρήσῃ πάλιν μὲ ἡμίμετρα. Ὀφείλει, πρὸ παντός, εἴτε δι’ ἐπιστρατεύσεως, εἴτε διὰ συστάσεως ἐφεδρικῆς Χωροφυλακῆς, εἴτε διὰ συστάσεως τοπικῆς πολιτοφυλακῆς — ὑπὸ τὸν ἔλεγχον πάντοτε τῆς Χωροφυλακῆς — νὰ βαδίσῃ πρὸς τὰ ἐμπρὸς ταχύτατα, γοργότατα, διότι οἱ κίνδυνοι ποὺ μᾶς ἀπειλοῦν εἶναι μέγιστοι. Εἶναι μέγιστοι, διότι ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς συνέχεται ἀπὸ τοιαύτην ἀγωνίαν, ὥστε κοντεύει πλέον νὰ χάσῃ καὶ τὸ φρόνημά του. Εἶναι ἀστεῖον, κύριοι βουλευταί, νὰ ψηφίζωμεν νομοσχέδια ἐδῶ καθ’ ἣν ὥραν φλέγεται ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος. Εἶναι προτιμότερον νὰ διακόψωμεν τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς. Ἐπέστρεψα, κύριοι, ἐξ Ἀμφίσσης τὸ ἑσπέρας τῆς Τετάρτης. Καὶ μέσα εἰς τὴν πόλιν οἱ ἄνθρωποι δὲν τολμοῦν νὰ κοιμηθοῦν. Ὅλοι συνέχονται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἀγωνίας. Ἀλλὰ συγχρόνως, κ. Ὑπουργοί, ὀφείλετε νὰ ἐπισπεύσητε τὴν ἐξυγίανσιν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Δὲν δύνασθε νὰ κινήσητε τὸ Κράτος μὲ τοὺς ὑπαλλήλους ποὺ ἔχετε. Παρέστην πρὸ τοῦ θεάματος εἰς τὴν Ἄμφισσαν, οἱ δικηγόροι τῶν κομμουνιστῶν νὰ λέγουν πρὸς τοὺς ἐνόρκους: Εἶσθε παράνομον δικαστήριον· θὰ καθίσετε εἰς τὸ ἑδώλιον σεῖς αὔριον καὶ ὁ προεδρεύων τοῦ δικαστηρίου νὰ μὴ ἀπευθύνῃ οὔτε ἁπλῆν παρατήρησιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, κύριοι. Ἐὰν δὲν ἔχετε ἀκόμη νομοθετημένα τὰ μέτρα, ὀφείλετε, κατὰ παράβασιν τοῦ Νόμου καὶ τοῦ Συντάγματος ἀκόμη, νὰ ἀνακαλέσητε ὅλους αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς θέσετε ἐκτὸς ὑπηρεσίας. (Χειροκροτήματα). Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν Πρόεδροι Πρωτοδικῶν, δικασταί, Εἰσαγγελεῖς, νὰ εὐνοοῦν ἀναφανδὸν τοὺς κομμουνιστάς, αὐτὸ δὲ σᾶς τὸ διαπιστῶ ἐν τῇ ἐπισημότητι τοῦ βήματος τούτου.

§189ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Φοβοῦνται, κ. συνάδελφε, καὶ ὁ Πρόεδρος καὶ οἱ Εἰσαγγελεῖς νὰ κάμουν διαφορετικὰ μήπως τοὺς σκοτώσουν.

§190Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Οὕτως, κύριοι, ἔχει ἡ κατάστασις καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσητε μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ αὐστηρότητα, διότι ἄλλως δὲν διορθώνεται ἡ κατάστασις. (Χειροκροτήματα).

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 20 συναδέλφων, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται ὁ περιορισμὸς τῶν ἀγορεύσεων εἰς ἓν τέταρτον τῆς ὥρας. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δέχεται τὴν πρότασιν;

§192ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι.

§193Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶ κατὰ τὸν Κανονισμόν. Ἐν τῷ Κανονισμῷ ἀναγράφεται, ὅτι, ὅταν ὑποβάλλεται τοιαύτη πρότασις, δύναται ὁ ἔχων ἀντίρρησιν νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς προτάσεως, πρὶν ἢ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, ἐπὶ 5 λεπτά. Ζητῶ τὰ 5 λεπτὰ διὰ νὰ ὑποβάλω τὰς ἀντιρρήσεις....

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔγινε δεκτὴ ἡ πρότασις. Ὁ κ. Κ. Ρέντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. (Εἰς τὸ βῆμα ἀνέρχεται ὁ κ. Κ. Ρέντης).

§195Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν κατηγορῇ τις μίαν Κυβέρνησιν, δὲν εἶναι προσωπικὸν ζήτημα. Διατὶ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ρέντης; Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἂν εἶναι προσωπικὸν ζήτημα.

§196ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§197Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. (Πρὸς τὸν κ. Ρέντην). Μήπως θέλετε νὰ σᾶς δώσω καμμίαν ἐξήγησιν;

§198Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ρέντης ἐκ τῶν 56 ρητόρων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι, εἶναι ὁ μόνος ἐκ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ εἶναι ὁ μόνος ἀντιλέγων.

§199Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά του. Διατὶ ἔχετε τὴν ἀξίωσιν κάτι τι, τὸ ὁποῖον λέγεται, νὰ τὸ ἀντικρούετε σεῖς ἀμέσως καὶ ὅ,τι λέγετε σεῖς δὲν ἔχετε τὴν ἀξίωσιν νὰ τὸ ἀκούετε ἀντικρουόμενον; Δὲν θὰ σᾶς ὠφελήσουν αὐτά.

§200Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κάμετε ὑπομονήν. Θὰ ἀκούσετε τί θὰ εἴπω. Θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὡς ἀντιλέγων ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἶναι ὁ μόνος. Σεῖς θέλετε νὰ ὁμιλήσουν 50 ὑποστηρίζοντες τὴν κυβερνητικὴν ἄποψιν καὶ νὰ εἶναι τελευταῖος ὁ κ. Ρέντης. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν ὀρθῶς λαμβάνει τὸν λόγον.

§201Χ. ΛΑΔΑΣ. Λέγει ἢ δὲν λέγει ὁ Κανονισμὸς ὅτι τηρεῖται ἡ σειρὰ μεταξὺ ὑποστηρίζοντος καὶ ἀντιλέγοντος; Ἀφοῦ τὸ λέγει ὁ Κανονισμὸς καὶ εἶναι ὁ μόνος ἀντιλέγων, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ.

§202Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι. Τὸ ζήτημα εἶναι, ὅτι δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα.

§203Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὁ κ. Ρέντης εἶναι ἀντιλέγων. Ἡ στάσις, τὴν ὁποίαν τηροῦμεν ἐπὶ δύο ἡμέρας, δὲν εἶναι στάσις ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως.

§204Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι ἀντιλέγων ὁ κ. Ρέντης καὶ συνεπῶς ἔπρεπε νὰ τὸν ἀφήσετε νὰ ὁμιλήσῃ.

§205Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἀντιλέγων ὁ κ. Ρέντης.

§206Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελεῖτε τὴν πλειοψηφίαν, δίδετε ἕνα τόνον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο μὲ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ρέντη νὰ παραβιασθοῦν τὰ δικαιώματα τῆς 200μελοῦς Συμπολιτεύσεως. (Ὁ κ. Ρέντης κατέρχεται τοῦ βήματος).

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παναγιούλας ἔχει τὸν λόγον.

§208Χ. ΠΑΝΑΓΙΟΥΛΑΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως εἰσῆλθεν εἰς κρισιμωτάτην φάσιν, ὥστε νὰ ἀπειλῆται κρίσις θυέλλης, διὰ τὰς συνεπείας τῆς ὁποίας ἡ εὐθύνη μας θὰ εἶναι βαρεῖα. Ἐθεώρησα καθῆκον μου, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μου νὰ συμβάλω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ἀσθενῆ φωνήν μου, ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον, εἰς τὴν ἐξεύρεσιν λύσεως τοῦ ἀλύτου καταστάντος αὐτοῦ προβλήματος, τοῦ θέματος τῆς δημοσίας τάξεως, ἐθεώρησα καθῆκον μου, λέγω, νὰ μετάσχω ταύτης, πολλῷ μᾶλλον καὶ διότι προέρχομαι ἐκ περιφερείας, τῆς ὁποίας τὸ πλεῖστον μέρος κυριαρχεῖται ὑπὸ τῶν κομμουνιστικῶν συμμοριῶν, ἵνα ἐκθέσω καὶ ἀναπτύξω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὡρισμένας τινὰς σκέψεις καὶ ἀπόψεις, τὰς ἑξῆς: Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον μέχρι τοῦδε ἀντιμετωπίσθη τὸ σοβαρὸν αὐτὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, τὸ ὁποῖον κρατεῖ ἀληθῶς ἀνάστατον ὁλόκληρον τὴν πραγματικὴν ἑλληνικὴν κοινωνίαν καὶ τὸ ὁποῖον τὸν πληθυσμόν, ἰδίᾳ τῆς ὑπαίθρου χώρας, περιήγαγεν εἰς ἀπόγνωσιν, ὁμοίαν τῆς ὁποίας δὲν ἐδοκίμασεν ὁ πληθυσμὸς οὗτος οὔτε κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐπὶ κατοχῆς ἀνταρτοκρατίας, ἀπεκαρδίωσεν ἀληθῶς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, διότι ἐνῷ ἐπίστευε καὶ ἤλπιζε βασίμως, ὅταν προσήρχετο εἰς τὰς κάλπας, ὅτι θὰ ἀνασυγκροτοῦσε μὲ τὴν ψῆφον του τὸ Κράτος, εἰς τρόπον ὥστε νὰ θεμελιοῦται τοῦτο ἐν τῇ ἐννόμῳ τάξει, ἡ ὁποία νὰ ἐγγυᾶται ἀσφάλειαν καὶ ἡσυχίαν εἰς αὐτόν, παρατηρεῖ ἀντὶ τούτου μὲ ἄλγος ψυχικὸν βαθὺ καὶ ὡς οἰκτρὰν διάψευσιν τῶν ἐλπίδων του, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς ἀποθρασυνθεὶς μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἤγειρε καὶ πάλιν τὴν κεφαλήν του θρασεῖαν καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τὴν δημιουργίαν καὶ ἀνασυγκρότησιν τοῦ Ἐλάς, ὁ ὁποῖος τρομοκρατεῖ τὸ Κράτος εἰς στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει Κράτος, τὸ ὁποῖον, ἐνῷ ὡς Κράτος εἶναι δυνατὸν νὰ πλήξῃ τὸν κομμουνισμὸν κατάστηθα, ἐμφανίζεται εἰς τὰ ὄμματα πάντων ὡς ἀνίσχυρον νὰ τὸν πλήξῃ ὡς μένον ἀσυγκίνητον πρὸ τῆς σφαγῆς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἦτο ἑπόμενον, κύριοι βουλευταί, τὸ θλιβερὸν αὐτὸ καὶ περίεργον φαινόμενον νὰ ἀπογοητεύσῃ τὸν ἑλληνικὸν λαὸν καὶ συνακολούθως καὶ ἡμᾶς ἐν καταστάσει ὑπολόγους ἀπέναντι αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος μεθ’ ἡμῶν συνῆψε τὸ συμβόλαιόν του, διὰ τοῦ ὁποίου ὑπεσχέθημεν εἰς αὐτὸν ἀσφάλειαν, ὥστε νὰ ἀδυνατοῦμεν ἤδη νὰ ἀντικρύσωμεν τοὺς συμπολίτας μας χωρὶς νὰ κύπτωμεν τὴν κεφαλήν. Διότι τὸ πρῶτον, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἐρωτήσῃ, εἶναι τοῦτο· ἐφ’ ὅσον, κύριοι, εἶναι ἐξόφθαλμον ὅτι ἡ κατάστασις, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα εἶναι συνέχεια τῆς ἀπὸ τοῦ 1941–42 ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ ΕΑΜ ἀρξαμένης καὶ ὑφισταμένης ἔκτοτε πραγματικῆς καὶ ἀναμφισβητήτου ἐπαναστάσεως μὲ τὰς πολλὰς καὶ διαφόρους ἐκδηλώσεις του, μία τῶν ὁποίων ἀποτελεῖ καὶ ἡ τελευταία ἐξαπολυθεῖσα ἐπίθεσις κατὰ τοῦ Κράτους μὲ κύριον στόχον τὰ ὄργανα τῆς δημοσίας τάξεως, ὡς ἐνσαρκοῦντα τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους καὶ προκαλοῦν οὕτω τοὺς ἐθνικόφρονας πολίτας, πῶς φρονεῖτε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσετε τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν καὶ νὰ ἀποκαταστήσετε τὴν τάξιν, τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ὀφείλετε νὰ ἀπαντήσετε εἰς τὴν ἐπίθεσιν ταύτην μὲ ἐπίθεσιν, ἐπαναπαυόμενοι εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα φρονεῖτε ὅτι εἶναι σωστικά; Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ὅτι, πρόθεσιν νὰ ἐπικρίνω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως δὲν ἔχω καμμίαν, μολονότι οἱ λόγοι μου, τοὺς ὁποίους ἀκούετε, εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς ἰσούμενοι μὲ ἐπίκρισιν, διότι εἰς τὴν σύνεσιν καὶ τὴν εὐθυκρισίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχω πλήρη ἐμπιστοσύνην καὶ ἐκτίμησιν καὶ διότι ἀναγνωρίζω ἀφ’ ἑτέρου τὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας συναντᾷ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου του. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ κατάστασις περιῆλθεν εἰς κρίσιμον σημεῖον καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον, ἢ μᾶλλον μοιραῖον καὶ ἀναπόφευκτον, νὰ συμβῇ ἓν ἐκ τῶν δύο ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ σημερινὴ κατάστασις, τουτέστιν ἢ νὰ ἐκχωρήσῃ ὁ πολὺς ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ψυχήν του εἰς τὸν κομμουνισμόν, ἢ νὰ ἀναλάβῃ πλέον μόνος του τὴν προστασίαν του, ὁπότε θὰ ἔχωμεν ἀλληλοσπαραγμὸν καὶ αἱ εὐθῦναι μας θὰ εἶναι βαρεῖαι. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ προκείμενον θέμα δὲν εἶναι ἄλλο τι, παρὰ ἡ ἐξεύρεσις τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον δυνάμεθα νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν τάξιν, ὅτι ἡ ἀποκατάστασις τάξεως εἰς τὴν χώραν μας δὲν εἶναι ἄλλο τι, παρὰ ἡ ἀποκλειστικὴ καὶ μόνον ἐφαρμογὴ σοβαρῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ ἐξαγγείλῃ ἡ Βουλή, ὥστε ἡ συζήτησις νὰ ἀποβῇ γόνιμος καὶ καρποφόρος καὶ νὰ μὴ ἀποβῇ ἄγονος, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἀποφέρῃ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα. Κύριοι βουλευταί, ἵνα ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψεν εἰς τὴν χώραν μας, ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὁ κομμουνισμὸς ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν ὡς κόμμα πολιτικόν, τάξις εἰς τὴν χώραν μας εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ, διότι οἷα μέτρα καὶ ἂν λάβωμεν, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν τὸν πλήξωμεν, ἡ ἑστία, ἀπὸ τὴν ὁποίαν πηγάζει καὶ ἀνανεοῦται καὶ ἐξαπλοῦται ἡ ἀναρχία καὶ εἶναι μόνιμος θὰ εὑρίσκῃ ἔδαφος ἀκλόνητον καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πρέπει νὰ τὸν πλήξωμεν εἰς τὴν ρίζαν του. Ἀπαιτεῖται συνεπῶς ὄχι μόνον ἡ λῆψις δραστικῶν μέτρων ἀλλὰ καὶ ἡ δημιουργία τῶν μέσων, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Σίδερης πρὸ πολλοῦ, διὰ τῶν ὁποίων τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν. Ὅσον δήποτε καὶ ἂν πλήττωμεν, κύριοι βουλευταί, τὰς ἐκδηλώσεις τῶν κομμουνιστικῶν συμμοριῶν αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται μὲ τὴν δημιουργίαν τῶν ἀναρχικῶν συμμοριῶν, τὸ ἔργο μας θὰ εἶναι μάταιον ἐφ’ ὅσον ἡ πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν πηγάζει, ἐπαναλαμβάνω, παραμένει ἀκένωτος. Συνεπῶς εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ θεσπίσωμεν τοιαῦτα μέτρα ὥστε τὴν ρίζαν, τὴν πηγὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὁ κομμουνισμὸς ἐκπορεύεται, νὰ τὴν στειρεύσωμεν. Ἄλλως τὸ ἔργον μας θὰ εἶναι μάταιον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο, ἀπαιτοῦνται μέτρα δραστικά, νομοθετικὰ ἐν ταὐτῷ καὶ μέτρα δυνάμεως τὰ ὁποῖα καὶ μόνα ἀποτελοῦν τὴν δύναμιν, ἀποτελοῦν τὰς ἐγγυήσεις ὅτι ὁ κομμουνιστικὸς κίνδυνος ἠμπορεῖ νὰ περισταλῇ. Οἱ Τοῦρκοι λέγουν: «....... (ἀναγινώσκει) .... .......». Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν αἱ ποιναὶ τὰς ὁποίας ἡμεῖς ἐθεσπίσαμεν εἶναι ἀνίσχυροι, κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ συνετίσουν τὸν κομμουνισμὸν καὶ νὰ τὸν ἀναγκάσουν νὰ περιστείλῃ τὴν δρᾶσιν του. Ἀπαιτεῖται ὑλικὴ βία, ἡ συναίσθησις τοῦ ἀμέσου κινδύνου. Ποῖα εἶναι τώρα, κύριοι συνάδελφοι, τὰ μέτρα ἐκεῖνα διὰ τῶν ὁποίων δυνάμεθα νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον ποθοῦμεν; Εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου ἁπλᾶ. Σφάλμα κατ’ ἐμὲ εἶναι πρῶτον τοῦτο — καὶ τὸ λέγω παρρησίᾳ μολονότι αἱ ἀντιλήψεις μου εἶναι διάφοροι τῶν ἀντιλήψεων τῶν ἄλλων συναδέλφων — ὅτι ἐθεσπίσαμεν τὸν νόμον ἐκεῖνον περὶ ὀπλοφορίας τὸν ὁποῖον διατηροῦμεν καὶ σήμερον. Διότι ὁ νόμος ἐκεῖνος εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὸν ἀφοπλισμὸν τοῦ νομιμόφρονος κόσμου, ὁ ὁποῖος σήμερον δὲν ἔχει οὐδένα ἀπολύτως μέσον νὰ ἀμυνθῇ, ἐνῷ διετήρησε πάνοπλον τὸν κομμουνισμὸν ὥστε νὰ μᾶς σφάζῃ ὡς νὰ σφάζῃ τὰ κατσίκια. Κατὰ τὴν γνώμην μου, κύριοι συνάδελφοι, ἵνα ἀποτρέψωμεν τὸν κίνδυνον τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν ἀπειλὴν διὰ τὴν χώραν μας, ὀφείλομεν εὐθὺς ἀμέσως 1) νὰ παραμερίσωμεν κάθε ἐμπόδιον τὸ ὁποῖον προβάλλει ἐνώπιόν μας καὶ τὸ ὁποῖον ἐθεσπίσθη ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Εἴμεθα Σῶμα κυρίαρχον. Ἔχομεν τὴν κοινὴν γνώμην ὑπὲρ ἡμῶν, τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὑπὲρ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνώτερος παντὸς ἄλλου Συντάγματος. Ἔχομεν τὸ καθῆκον πρὸ ἡμῶν ἔναντι τῆς Πατρίδος καὶ ὁ ὑπέρτατος νόμος εἶναι ἡ σωτηρία τῆς Πατρίδος. Ὀφείλομεν λοιπόν, παραμερίζοντες τοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι παρεμβάλλουν ἐκ τοῦ Συντάγματος, νὰ προέλθωμεν εἰς τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων τοιούτων ὥστε νὰ δυνάμεθα τὸν κομμουνισμὸν νὰ τὸν πλήξωμεν κατάστηθα, διότι ἄλλως θὰ διατρέξωμεν τρομεροὺς κινδύνους. Ὀφείλομεν νὰ μὴ ἀφήσωμεν ἀχρησιμοποίητον τὸ μεγάλο αὐτὸ κεφάλαιον τὸ ὁποῖον ἔχομεν, τὸν ἐθνικόφρονα κόσμον, διότι εἶναι πραγματικῶς δι’ ἡμᾶς ὑποτιμητικόν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὡς Κράτος χρησιμοποιοῦμεν τὴν Χωροφυλακήν, τὸν Στρατὸν καὶ τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ ἔχωμεν τὴν μικρὰν αὐτὴν μειοψηφίαν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν μόνιμον εἰς τὸν τόπον μας ἀναρχίαν, νὰ μᾶς διαταράσσῃ, νὰ μᾶς σφάζῃ, νὰ μᾶς διαπομπεύῃ καὶ νὰ μᾶς προξενῇ τοῦ κόσμου τὰς συμφοράς. Εἶναι φανερόν, εἶναι ἐξόφθαλμον, ὅτι ἐὰν ἐγένοντο δεκταὶ αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου ἐκείνου περὶ ἐκτάκτων μέτρων εἰσήγαγον, διὰ τῶν ὁποίων τροπολογιῶν ἐπρότεινα τοῦτο: νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ χωρίον τῆς περιφερείας των, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν κρίσιν των θὰ ἔκριναν ἄξιον καὶ σκόπιμον, νὰ ἱδρύουν καὶ νὰ χρησιμοποιοῦν πολιτοφυλακὴν ἀποτελουμένην ἐξ ἀνδρῶν ἐπιτοπίων νομιμοφρόνων, ἄνευ περιορισμοῦ ὡς πρὸς τὸν ἀριθμόν των καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἐχρηματοδοτοῦντο ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ θὰ ἔμενον ἐπιτοπίως, ὥστε νὰ μὴ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τὰ ἔργα των τὰ ἐπαγγελματικά, καὶ θὰ ἐτέλουν ὑπὸ τὰς διαταγὰς τῆς Ἀστυνομίας, ὥστε νὰ ἀποτελοῦν ἐνίσχυσιν ἐκείνων καὶ νὰ τοὺς χρησιμοποιοῦν εἰς τὴν καταδίωξιν τῶν συμμοριῶν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν κομμουνιστικὴ συμμορία νὰ ἐμφανισθῇ οὐδεμία, διότι ὅπου θὰ ἐνεφανίζετο θὰ ἀντιμετώπιζε τὰς δυνάμεις ταύτας ἀμυνομένας ἐν συνεργασίᾳ καὶ ἀλληλοβοηθουμένας, τὴν Χωροφυλακὴν καὶ τὴν πολιτοφυλακὴν τῶν χωρίων. Τότε θὰ ἐπλήττετο καιρίως, ὅπως πλήττεται ὁ λύκος ὁ ὁποῖος λυσσῶν ἐμφανίζεται καὶ καταδιώκεται ὑπὸ πάντων. Δὲν θὰ ἦτο ἐπίσης ἄσκοπον ἐὰν ἐθεσπίζοντο μέτρα ἐκτοπίσεως τῶν οἰκογενειῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰς συμμορίας ὅπως καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνέστησαν καὶ ἐβοήθησαν τὸν καταρτισμὸν τῶν συμμοριῶν καὶ τὸν βοηθοῦν ὁπωσδήποτε διότι μὲ τὸ μέτρον αὐτὸ δὲν θὰ ὑπῆρχον οἱ πυρῆνες ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἑκασταχοῦ εὑρισκόμενοι ἀποτελοῦν σήμερον τὸ θεμέλιον καὶ τὸ ἔρεισμα τῆς ὑπάρξεως τῶν συμμοριῶν. Δὲν θὰ ἦτο ἐπίσης ἄσκοπον ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔκανε τὸ λεγόμενον «σφουγγάρισμα» εἰς τὴν χώραν καὶ ἀπήλειφε ἀπὸ τὸ μέσον αὐτὴν τὴν περίφημον ΕΠΟΝ καὶ τὴν «Ἐθνικὴν ἀλληλεγγύην». Διότι τὰ ἱδρύματα αὐτά, αἱ ἐκδηλώσεις αὐταὶ τοῦ Κ. Κ. δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ τὰ φυτώρια τῶν συμμοριῶν ἐξ ὧν, κύριοι, ἐκπορεύονται οἱ ὁπλοφόροι τῶν 18–19 ἐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἁμιλλῶνται ποῖος θὰ πράξῃ τὸ ἀδίκημα τῆς ἀνθρωποκτονίας κατὰ τὸν στυγνότερον τρόπον. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω μὲ ποίαν δικαιολογίαν τὸ Κράτος ἀνέχεται Κράτος κομμουνισμοῦ ἐν Κράτει, ἐφ’ ὅσον οὗτος ἔχει ἀλληλεγγύην, ΕΠΟΝ καὶ διάφορα ἄλλα γραφεῖα εἰς ὅλην τὴν χώραν, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν, ἐπαναλαμβάνω, Κράτος ἐν Κράτει ἐνῷ δὲν ἔχουν οὐδεμίαν ὁμοιότητα μὲ τὰ ἄλλα πολιτικὰ κόμματα; Εἶναι ἐπιβεβλημένον, κύριοι βουλευταί, ἐκ τῆς συζητήσεως ἡ ὁποία προεκλήθη ἐκ τῶν ἐκκρεμουσῶν ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀπεσκόπουν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἀσκήσουν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζετο τὸ κεφάλαιον τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἶχον καὶ πρέπει νὰ ἔχουν καὶ πράγματι ἔχουν ἀπώτερον σκοπὸν τὴν ἐξεύρεσιν τῶν καταλληλοτέρων μέτρων, εἶναι λέγω ἐπιβεβλημένον ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία διεξάγεται νὰ προέλθῃ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο τοῦ νὰ ἐξευρεθοῦν δηλαδὴ διὰ τῆς ἀνταλλαγῆς γνωμῶν, ποῖα εἶναι τὰ δεικνυόμενα καὶ καταλληλότερα καὶ δραστικώτερα καὶ ριζικώτερα μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐφαρμόσουμε διὰ νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν τάξιν, δεδομένου ὅτι ἔχομεν νὰ ἀντιπαλαίσωμεν μὲ ἐχθρὸν ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τὸν πόλεμον κατὰ τοῦ Κράτους καὶ ἵδρυσε τὰς ἑκασταχοῦ συμμορίας μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι ἀντὶ νὰ ἔχῃ τὸ Στρατηγεῖον του εἰς Καρπενῆσι τὸ ἔχει σήμερον εἰς Ἀθήνας. Φρονῶ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ τερματίσω τὴν ἀγόρευσίν μου κατὰ τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἐπιθυμίαν τῆς μὴ παρατάσεως τῶν ἀγορεύσεων πέραν τοὺς ἑνὸς τετάρτου τῆς ὥρας, ὅτι τὸ ἔργον αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπιτελεσθῇ. Διότι ἐὰν τὸ παραλείψωμεν θὰ εἶναι παράλειψις μεγάλη καὶ αἱ εὐθῦναι μας τεράστιαι.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γονῆς ἔχει τὸν λόγον.

§210Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι δυνατὸν τὸ νὰ κατηγορῇ κανεὶς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν ἐνισχύσῃ μὲ τὸ ἔργον τοῦ συμβούλου, διὰ τὸ τί δέον γενέσθαι. Ἐν τούτοις τὸ Κόμμα τοῦ κ. Ζέρβα ἐνόμισε ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εὑρίσκεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐνόμισεν ὅτι ἐπέστη ὁ καιρὸς διὰ νὰ ἀπευθύνῃ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως μίαν μομφήν, κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, τὴν ὁποίαν ἐπεξέτεινε μεταγενεστέρως καὶ ἐγενίκευσε διὰ τὴν τύχην ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐνόμισα ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὅτι ἡ συζήτησις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἦτο ἀσφαλῶς ἄκαιρος καὶ ἄστοχος. Δι’ αὐτὸ θὰ ἴδατε καὶ θὰ παρατηρήσατε ὅτι εἶχον ἀντιρρήσεις τινὰς παρὰ τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος. Τώρα ἡ συζήτησις ἐγενικεύθη, εἶναι ἀνάγκη λοιπὸν νὰ εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς σκέψεις μας σύντομα ὅσο μποροῦμε. Τὰς σκέψεις αὐτὰς μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν νὰ τὰς γράψω καὶ προφορικῶς τὰς ἀναπτύξω. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει πλέον περίπλοκον ζήτημα ἀπὸ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας. Τὸ Κόμμα τοῦ κ. Ζέρβα φαίνεται ἀντελήφθη ποῦ ἤγετο ἡ ὑπόθεσις καὶ ἔσπευσε μόνο του νὰ ἐγκαταλείψῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀρχικῶς παρεδέχθη. Τοῦτο θὰ μὲ ἀπήλλασσε ἀναμφισβητήτως τοῦ κόπου νὰ ὁμιλήσω περὶ τῆς τύχης τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ γενικώτερον τῆς Κυβερνήσεως, ἂν δὲν ἐπίστευον ὅτι θὰ πρέπει μερικαὶ σκέψεις γενικωτέρας μορφῆς νὰ λεχθοῦν ἐπὶ τοῦ πολυπλόκου αὐτοῦ θέματος. Μὲ παρηγορεῖ ἡ σκέψις ὅτι, ἔστω καὶ κἄπως ἀργά, τὸ κόμμα τὸ δημιουργῆσαν τὴν ἐπερώτησιν ὡμολόγησε ὅτι δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν τὸ θέμα. Ἐνθυμοῦμαι τὰς λέξεις «ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ζήτημα ἱκανότητος τοῦ προσώπου τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας». Δὲν ἔχω, κύριοι βουλευταί, ἰδιαίτερον δεσμὸν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο μεγίστη ἀδικία ἄν ἡ εὐθύνη διὰ μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐξέσπασε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του, ἀλλὰ ὑπῆρχε πρὸ πολλοῦ, ἐρρίπτετο εἰς ἕνα Ὑπουργὸν ὁ ὁποῖος μόλις προχθὲς ἀνέλαβε. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, κανὲν ἀπολύτως ἀποτέλεσμα χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ αἰτία. Νομίζω ὅτι διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἐπανάστασιν αὐτήν, τὴν λέγω ἐπανάστασιν καὶ δὲν τὴν λέγω ἀπόψε. Σᾶς εἶπον πρὶν ὅτι ὑπῆρξε σκέψις μου πολὺ μακροτέρα, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ διατυπώσω εὐθὺς μετὰ τὸ κίνημα καὶ τὴν καταστολήν του. Ἔγραψα, κύριοι, εὐθὺς μετὰ τὸν Φεβρουάριον, καὶ ἐπέμεινα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς, διότι δὲν ἐπρόκειτο περὶ προσωπικῆς μου γνώμης, ἀλλὰ περὶ μιᾶς ἱστορικῆς γενικεύσεως ἑνὸς κοινωνιολογικοῦ νόμου καὶ μιᾶς πολιτικῆς ἀληθείας. Εἶπον διαγιγνώσκων τὴν κατάστασιν τὴν διαδεχθεῖσαν τὴν καταστολὴν τῆς στάσεως, ὅτι ἐπανάστασις ἡ ὁποία δὲν κατεστάλη, μοιραίως τείνει αὐτοδυνάμως νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ ἐπεξήγουν τὴν λέξιν μου «καταστολή». Ἡ ἐπανάστασις γίνεται εἰς τὰ κρίσιμα σημεῖα ὅταν ἡ μία μερὶς ἢ καὶ αἱ δύο νομίσουν ὅτι ἔχουν ἢ τὸ πᾶν νὰ χάσουν ἢ τὸ πᾶν νὰ κερδίσουν. Ἀλλ’ αἱ δυνάμεις τῶν συγκρουσθεισῶν μερίδων δὲν ἐξηντλήθησαν διότι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς μερίδος ἐπαναστατησάσης κατὰ τοῦ ἀόπλου κόσμου καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἰδιάζον χαρακτηριστικὸν τῆς Δεκεμβριανῆς στάσεως. Ἠρνήθην νὰ δεχθῶ τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς κοινωνικῆς ἐπαναστάσεως, διότι γνωρίζετε ἀπὸ τὴν ἱστορίαν ὅτι ἡ ἐπανάστασις γίνεται ἀπὸ τὸ ἄοπλον πλῆθος κατὰ τοῦ ἐνόπλου Κράτους. Τὸ ἰδιάζον τῆς περιπτώσεως ὅμως αὐτῆς εἶναι ὅτι τὸ Κράτος ἦτο ἄοπλον καὶ ὁ ΕΛΑΣ πάνοπλος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προεῖπον ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς μίαν ἐποχὴν ἐν ἐπαναστάσει διαρκῆ καὶ ἀλλοίμονον ἂν ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα ἀκολουθηθῇ ἡ πολιτικὴ τοῦ κατευνασμοῦ καὶ τῆς ἐπιεικείας. Δὲν εἶναι ἔργον ἐπιθυμίας τὸ ἐὰν θὰ γίνῃ τοῦτο ἢ θὰ συμβῇ τὸ ἄλλο. Μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν ὑπάρχουν νόμοι ἀτσάλινοι ποὺ διοικοῦν ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιθυμιῶν μας. Δι’ αὐτὸ καὶ θὰ παρακαλέσω ἀπόψε, κατὰ τὴν ἐξιστόρησιν τῶν σκέψεών μου, νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι θίγω κανέναν. Μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ σκέψις οἱασδήποτε κριτικῆς καὶ οἱασδήποτε αἰχμῆς καθ’ οἱουδήποτε. Ὅ,τι εἰπῶ θὰ εἶναι ἐξιστόρησις τῶν σκέψεων ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ βλέπει τὰ πράγματα ὅσο μπορεῖ ἀντικειμενικά. Μετὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ θεωρήματος ἐκείνου, νομίζω ὅτι πᾶσα πολιτικὴ κατευνασμοῦ θὰ ἦγε εἰς τὴν τόνωσιν τοῦ ΕΛΑΣ καὶ τὴν ἀναδημιουργίαν του διὰ τὴν ἀντεπίθεσιν. Ἀτυχῶς δὲν διεψεύσθην εἰς τὰς προβλέψεις μου. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον περίπλοκον θέμα ἀπὸ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας καὶ καταπλήσσομαι ἀπὸ τὴν ἄγνοιαν, τὴν ὁμογάλακτον αὐτὴν ἀδελφὴν τῆς ἀφελείας, ὅταν ὁμιλοῦν ἐπὶ τοῦ θέματος μετὰ τόσης ἐλαφρότητος. Δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱοσδήποτε Χατζάρας ἢ Σπαθάρας, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνελάμβανε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀσφαλείας, θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένος διὰ τὴν λύσιν τῆς καταστάσεως. Ἐφ’ ὅσον τὸ ἔργον τῆς ἀσφαλείας εἶναι ἔργον ἐθνικὸν πρέπει ὡς πραγματικοὶ ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ νὰ προβῶμεν μετὰ ψυχραιμίας εἰς τὴν ἀνταλλαγὴν σκέψεων διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῆς ὀρθοτέρας λύσεως. Ἡ πολιτικὴ ἐπιστήμη διδάσκει τί δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἀλλὰ ἔχει καὶ ἕνα σκοπὸν ἡ ἐπιστήμη αὐτὴ νὰ διδάξῃ πῶς πρέπει ν’ ἀποφεύγωμεν τὴν ἀποτυχίαν. Ὅταν βλέπετε εἰς τὰ διάφορα βουνὰ τῆς Ἑλλάδος διάφορα κόκκινα σύννεφα νὰ περπατοῦν, νομίζετε ὅτι αὐτὰ τὰ ἐδημιούργησαν οἱ διάφοροι Παρτσαλίδηδες; Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς μίαν ἐφημερίδα νὰ δώσω ἀρκετὰ στοιχεῖα ἐπὶ τοῦ θέματος. Θὰ ὑπερβάλετε τὰς δυνάμεις τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατευθύνουν τὸ ΕΑΜ ἂν ἀποδίδετε τὸ ἔργον αὐτὸ εἰς αὐτοὺς καὶ μόνον. Κατὰ τὸν ἴδιον ἀκριβῶς τρόπον, λέγω καὶ ἐπιμένω, γνωρίζω ὅτι θὰ ἦτο σφάλμα διὰ τοὺς ἐθνικοὺς ἄνδρας νὰ εἴπουν ὅτι ἡ σημερινὴ αὐτὴ κατάστασις, ἡ οὐδέποτε παρουσιασθεῖσα, ὅτι εἶναι ἔργον τοῦ Ζαχαριάδη καὶ τῶν λοιπῶν συντρόφων του. Ἐὰν οὕτως τοποθετεῖται τὸ ζήτημα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν λύσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀπόκειται εἰς ἐμὲ νὰ τὰς ὑποδείξω, λύσεις αἱ ὁποῖαι ἀναμφισβητήτως σοβαρῶς ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς δύναμαι νὰ εἴπω ἀπασχολοῦν τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ τί παρέλαβεν αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις, κύριοι; Πῶς εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ λέγωμεν ὅτι φταίει ἡ Κυβέρνησις διότι μέσα εἰς 40 ἡμέρας δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀνατρέψῃ μίαν κατάστασιν; Ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν θέλω οὐδένα νὰ μεμφθῶ, δὲν εἶμαι ὁ κατήγορος οὐδενὸς τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μοι, κύριοι, νὰ σᾶς εἴπω μερικὰ πράγματα. Νομίζετε ὅτι αἱ ἐκδηλώσεις αἱ ὁποῖαι σημειοῦνται ἀπὸ τῆς πρώτης Μαΐου καὶ ἐντεῦθεν, εἰδικώτερον ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν, εἶναι δυνατὸν ἄνευ προπαρασκευῆς νὰ ξεφαντώσουν ἀποτόμως; Ἀναμφισβητήτως ὄχι, διὰ πάντα καλῆς πίστεως ἄνθρωπον. Ὑπάρχει δὲ ἡ Κομμουνιστικὴ Ἐπιθεώρησις ἡ ὁποία εἰς τὰς θέσεις ποὺ ἔβαλε ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κ. Κ., ἀποφάσεις τῆς 17ης Ἀπριλίου, μᾶς λέγει καθαρὰ καὶ ξάστερα τί πρόκειται νὰ κάμουν καὶ ποίαν γραμμὴν διέταξαν νὰ ἀκολουθήσουν οἱ ὀπαδοί των: «.... ................... (ἀναγινώσκει) ...................». Καὶ ἐπακολουθεῖ ἕνας λόγος τοῦ Ζαχαριάδη εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν ὅπου πλέον καθαρὰ θέτει τὸ ζήτημα. Καὶ ἀπορῶ πῶς ὑπάρχουν ἄνθρωποι καὶ σήμερον ἀκόμη οἱ ὁποῖοι νὰ πιστεύουν ὅτι ἡ ἄγνοια καὶ ἡ ἀφέλεια ἔπρεπε νὰ παρίστανται ἀπόψε κατὰ τὴν σοβαρωτάτην αὐτὴν συζήτησιν. Ἐκεῖ ἔλεγεν καθαρὰ καὶ ξάστερα ὅτι «ὀργανώνομεν ἐπανάστασιν». Ἀλλ’ ὅταν, κύριοι βουλευταί, ἐπιμένω εἰς τὸν χαρακτηρισμόν, διατὶ τάχα τὸ κάνω; Διὰ νὰ προσθέσω τι εἰς ὅσα σεῖς εἴπατε; Ὄχι, ἀλλὰ διότι νομίζω ὅτι ἡ ὀρθὴ διάγνωσις τῆς ἀσθενείας εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ μᾶς δείξῃ καὶ τὸν δρόμον τῆς θεραπείας της. Διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἐκδήλωσιν τῆς ἀποφάσεως ἥτις δίδει τὸ σύνθημα τῆς ἐπιθέσεως περάσαμε ἀπὸ 2 στάδια προπαρασκευαστικὰ διὰ τὰ ὁποῖα ἀναμφιβόλως, διὰ πάντα καλῆς πίστεως ἄνθρωπον, δὲν εὐθύνεται ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν συνεχισθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας, τότε, προλέγω ὅπως προεῖπα καὶ κατὰ τὴν 1ην Μαΐου τοῦ 1936 μόνος ἐγώ, μικρὸς τότε, εἰς μίαν ἐφημερίδα τὴν ὁποίαν ἐξέδιδαν οἱ Φιλελεύθεροι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὀνόματι «Φιλελεύθερος»· εἶπα τότε ὅτι «ἡ χθεσινὴ ψῆφος ................... (ἀναγινώσκει) ...................». Ἐνθυμοῦμαι κάτι τοῦ Θουκιδίδου, ὅτι οὐχὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὑποδουλώνει τὴν χώραν εἶναι ὑπαίτιος, ἀλλὰ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δίδουν τὴν δύναμιν νὰ τὴν ὑποδουλώσουν. Ἐὰν συνεχισθῇ ἡ κακὴ τοποθέτησις τοῦ ζητήματος φρονῶ ὅτι θὰ βγῇ ἀπὸ δῶ μέσα κάποιος νέος Καισαρισμός. Καὶ σὰν παλαιὸς Φιλελεύθερος, καὶ σήμερον ἀκόμη πιστεύων εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς Δημοκρατίας, λέγω ὅτι ἀλλοίμονον ἐὰν ἡ Βουλὴ αὐτή, ἀνομολογοῦσα τὴν χρεωκοπίαν της δημιουργήσῃ κάποιον νέον «Χαντζάραν» ὁ ὁποῖος θὰ καταλύσῃ, ἐν ὀνόματι τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, τὰς Ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο οὔτε κἂν ἀντιλαμβάνονται οἱ κομμουνισταὶ τὸν κίνδυνον αὐτόν. Διότι δυστυχῶς τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα Ἑλλάδος, καθ’ ὃν τρόπον διοικεῖται, εἶναι πάντα κατὰ τοῦ ἀποτελέσματος καὶ ὑπὲρ τῆς αἰτίας. Δημιουργεῖ τὰς φασαρίας καὶ τὰς προϋποθέσεις τῆς δικτατορίας καὶ κατόπιν ὀρύεται διότι ξεφυτρώνει κάποιος Καῖσαρ, κάποιος δικτάτωρ. Λέγω λοιπὸν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ τοποθετήσωμεν ἐπιστημονικῶς τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ βαδίσωμεν πρὸς τὴν λύσιν καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῆς Ἀσφαλείας μὲ οἵαν ψυχραιμίαν βαδίζει ὁ χειροῦργος προκειμένου νὰ κάμῃ χειρουργικὴν ἐπέμβασιν. Κραυγὲς καὶ ἄλλα πράγματα ἐλάχιστα πρέπει νὰ μᾶς συγκινοῦν. Ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ 2 προπαρασκευαστικὰ στάδια τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπολύτως ἀπαραίτητα διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἐξόρμησιν τὴν προχθεσινήν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Τὸ πρῶτον εἶναι συγκέντρωσις τῶν ὅπλων καὶ ἐξεύρεσις στελεχῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ πολύμηνον χρονικὸν διάστημα. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἦλθεν ἡ πίεσις διὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ρέντης μᾶς ὡμίλησε καὶ μᾶς ἐξήγησε. Λέγοντας τοῦτο, κύριοι, καὶ αὐτὸ τὸ εἶχα ὑπ’ ὄψιν καὶ εἰς ἕνα ἄρθρον μου δημοσιευθέν, εἶπα ὅτι, «ἡ ἀμνηστία θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν ........................ (ἀναγινώσκει) .............». Δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Θεοτόκης, οὔτε τὸν ἀδικῶ, ἀλλὰ λέγω πῶς ἔχουν τὰ πράγματα, ποῦ ἐφθάσαμεν καὶ ποίαν κατάστασιν ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις. Πρῶτον στάδιον εἶναι ἡ ἐναποθήκευσις τῶν ὅπλων καὶ ἡ ἐξεύρεσις τῶν κυρίων στελεχῶν. Δεύτερον στάδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ πολλοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἶναι ἡ κατάληψις ὅλων τῶν ἐπικαίρων θέσεων. Προσέρχονται, κύριοι βουλευταί, οἱ μὲν ἐθνικόφρονες εἰς διαφόρους Ὑπουργοὺς ζητοῦντες νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην, δηλαδὴ νὰ λάβουν σπίτια καέντα εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ συγχρόνως ἀπὸ τὴν ἄλλην πόρταν οἱ ἰνστρούχτορες ἔστειλαν διαφόρους δικαστικοὺς καὶ διοικητικοὺς ὑπαλλήλους καὶ προσέρχονται αὐτοβούλως εἰς τοὺς διαφόρους Ὑπουργοὺς καὶ ζητοῦσι τὴν τοποθέτησίν των εἰς τὴν Μακεδονίαν ἢ εἰς ἄλλα σημεῖα ποὺ πρόκειται νὰ δώσουν τὴν μάχη. Παριστάμεθα πρὸ τοῦ ἑξῆς σοβαροῦ φαινομένου κατὰ τὸ ὁποῖον ὅλα τὰ νευραλγικὰ σημεῖα τῆς Βορείου Ἑλλάδος κατέχονται πέρα γιὰ πέρα ἀπὸ κομμουνιστὰς ὑπαλλήλους. Δεύτερον λοιπὸν αὐτὸ στάδιον ποὺ θὰ ἀπαιτήσῃ πολύμηνον χρονικὸν διάστημα καὶ ὅταν ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου καὶ ἐξαπολυθῇ ἡ γενικὴ ἐπίθεσις θὰ ἔδει νὰ συνδεθῇ μὲ ὡρισμένα διεθνῆ γεγονότα. Ὅταν λοιπὸν, κύριοι, ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, ποὺ ἐγὼ νομίζω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητηθῇ ἡ εὐθύνη ἀπὸ κανένα ἄνθρωπον οὔτε κἂν ὑπεράνθρωπον. Διότι, κύριοι, ὁμολογῶ ὅτι οὐδεὶς μέχρι τῆς στιγμῆς μᾶς εἶπεν τί πρέπει νὰ γίνῃ καὶ τί δὲν ἔγινε.

§211Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ὅλοι ὅσοι ὡμίλησαν εἶπον τί πρέπει νὰ γίνῃ.

§212Ε. ΓΟΝΗΣ. Καὶ κρίνοντας ἀπὸ κάτω τὰς ἀγορεύσεις τῶν κ. συναδέλφων νομίζω ὅτι πλὴν ἑνὸς ὁ ὁποῖος συγκεκριμένως εἶπεν τὸ καὶ τὸ ποὺ ἄλλοι περιωρίσθησαν εἰς ἀοριστίας, αἱ ὁποῖαι ἐν πολλοῖς θὰ ἦσαν ἀπαράδεκτοι διὰ πολλοὺς λόγους. Πρέπει νὰ κατανοηθῇ καὶ κάτι ἄλλο ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ἀσφαλείας, ἔχει καὶ διπλῆν ἄποψιν· εἶναι πρόβλημα κοινωνικὸν καὶ πρόβλημα ὑπαρχόντων μέσων καὶ ὑπαρχουσῶν δυνάμεων. Καὶ τὸ μὲν ζήτημα τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος διὰ τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω εἰς σᾶς καὶ κάποιαν ἄλλην ἡμέραν, εἶναι ζήτημα μακρᾶς διαρκείας, μακρᾶς πάλης. Ἔχει δόσιν ἀληθείας ἡ ἄποψις αὐτὴ ἀναμφισβητήτως, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχω θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι κάθε ἡμέραν συναντῶ ζητήματα τὰ ὁποῖα χωρὶς κανένα λόγον προκαλοῦσι τὴν ἐξέγερσιν καὶ ἀποτελοῦν τὴν ζύμην τῆς κομμουνιστικοποιήσεως. Ἐὰν κύριοι, καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου δὲν θελήσῃ, ἡ Κυβέρνησις, ἐπαναλαμβάνω τὴν φράσιν τὴν ὁποίαν εἶπον προχθές, θὰ κλαύσωμεν ταχέως καὶ πικρῶς. Σκέφθηκε κανεὶς ἀπὸ σᾶς διὰ τὴν αἰτίαν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς; Βλέπετε τὴν κοινωνικὴν πολιτικὴν κατὰ τρόπον ἀσυντόνιστον, κατὰ τρόπον ὄχι σώφρονα καὶ ἐντελῶς ἀμελέτητον, μὲ κύριον χαρακτηριστικὸν τὴν προχειρολογίαν. Οὔτε καὶ ἐργατικὴ πολιτικὴ συντονισμένη ὑπάρχει καὶ βλέπετε, κύριοι, περίεργα πράγματα καὶ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὅτι τὸν κομμουνισμόν, κύριοι, τὸν δημιουργοῦν οἱ Ἕλληνες κεφαλαιοκράται (χειροκροτήματα), ἀπὸ ἀπληστίαν, ἐνσυνειδήτως δέ. Ἐὰν ἔχετε περιέργειαν νὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα γεγονότα.

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως νὰ τὰ ἀναφέρετε.

§214Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἀπὸ τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν μέχρι τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ἕως τοὺς σπουδιαιτέρους κεφαλαιοκράτας τοῦ Πειραιῶς.

§215ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ εἶσθε σαφής.

§216Ε. ΓΟΝΗΣ. Θὰ εἶμαι σαφέστατος.

§217ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὀνόματα θέλουμε.

§218Ε. ΓΟΝΗΣ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ὀνόματα. Ἐθνικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος. Ἀρχηγὸς τοῦ Προσωπικοῦ Δημητριάδης, ὁ ὁποῖος κομπάζει ὅτι ἐμφανίζεται εἰς τὰς διαδηλώσεις τοῦ Κ.Κ.Ε. ὁ ὁποῖος ἔθεσεν εἰς διωγμὸν ὁλόκληρον τὸν κόσμον τῶν ἐθνικοφρόνων ὑπαλλήλων καὶ γνωρίζετε...

§219Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ Δημητριάδης ὁ Προσωπάρχης; Λάθος κάμετε.

§220Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν κάνω λάθος. Ὅταν ἀπαντᾶτε εἰς τὸν κ. Γονῆν ὅτι ἔχει λάθος, νὰ ξεύρετε ὅτι θὰ ἔχῃ δίκαιον. Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι πάντοτε ἀκριβεῖς. Ὅταν δίδω πληροφορίας πάντοτε ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰς εὐθύνας. Θέλετε νὰ προχωρήσωμεν πάρα πέρα; Κατερχόμεθα εἰς τὸν μῦλον τοῦ Κωνσταντοπούλου εἰς τὸν Πειραιᾶ ὅπου ὑπάρχει εἷς διευθυντὴς ὁ ὁποῖος.....

§221ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄνομα.

§222Ε. ΓΟΝΗΣ. Βερούτης, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ ἀπὸ τὸ πρωΐ ἕως τὸ βράδυ τὸν κομμουνισμὸν ἐνσυνειδήτως, θέτων ὑπὸ πραγματικὴν δίωξιν τοὺς ἐθνικόφρονας ἐργάτας. Θέλετε νὰ πᾶμε στὰ Λιπάσματα; Διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἔπαυσε τὸν κ. Σίδερην ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν; Διατὶ τὸν μετέφερεν εἰς τὰ Λιπάσματα; Ἐὰν ἦτο πατριώτης καὶ καλὸς ἔπρεπε, νὰ τὸν κρατήσῃ. Δὲν λέγω τίποτε ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου ἀλλὰ διατὶ τὸν μετέφερεν εἰς τὰ Λιπάσματα.... Βλέπω μίαν ἀσυνέπειαν.

§223Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Λάθος κάνετε.

§224Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὄχι. Δὲν κάνω λάθος. Καὶ λέγω καὶ κάτι ἄλλο συγκεκριμένον, ὅτι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ ἐργοστασίου Βρεττός, ἐναντίον τοῦ ὁποίου εἶχε γράψει ἡ «Ἐργατικὴ Σημαία», δὲν κάνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ δημιουργῇ τὸν κομμουνισμὸν καὶ νὰ θέτῃ ὑπὸ διωγμὸν τοὺς ἐθνικόφρονας ἐργάτας. Ἔστω ὡς παράδειγμα τοῦτο, ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Διεθνοῦς ἑορτῆς τῆς Νίκης προσῆλθεν Κομμουνιστικὴ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἠξίωσεν νὰ μὴ ἑορτασθῇ ἡ ἑορτή.

§225Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἀναφέρετε κομμουνιστάς. Τὸν Σίδερη τὸν ἀναφέρατε ὡς κομμουνιστήν;

§226Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὄχι. Δὲν εἶναι κομμουνιστής. Τὸ ἀντίθετον. Ἐδημιουργήθη λοιπὸν τεράστιον ζήτημα ἀπὸ τοὺς ἐργάτας ὅτι ὁ κ. Βρεττὸς ἐδέχθη νὰ μὴ ἑορτασθῇ ἡ ἑορτὴ τῆς Νίκης διότι τὸ ἠξίωσαν τρεῖς κομμουνισταὶ καὶ ἔστειλαν εἰς τὰς φυλακὰς τοὺς ἐθνικόφρονας ἐργάτας. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῶ εἰς ἄλλα παραδείγματα διὰ νὰ ἴδητε πῶς δημιουργοῦν τὸν Κομμουνισμόν. Νὰ μὴ πᾶμε εἰς τὰ Πετρέλαια εἰς τὰ ὁποῖα συνεκτικῶς οἱ διευθυνταὶ βάζουν κομμουνιστὰς διὰ νὰ κάνουν τὴν πολιτικήν των καὶ διὰ νὰ περάσουν τὰς ἡμέρας των ὅπως–ὅπως. Ὅταν θέτω τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ θέτω διὰ νὰ ἴδητε τὸ πρόβλημα τῆς ἀσφαλείας. Εἶναι ὅμως καὶ ζήτημα συντονισμοῦ. Ὅταν τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας ἀντιμετωπίζῃ τὸ ζήτημα διὰ τεσσάρων διαφόρων ἀρχῶν, διὰ τεσσάρων διαφόρων κατευθύνσεων, εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ὑπάρξῃ Κράτος καὶ νὰ ὑπάρξῃ πνεῦμα τὸ ὁποῖον νὰ ἐκπορευθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον; Οἱ Δικασταί. Κατ’ ἄλλον τρόπον σκέπτονται οἱ δικασταί, οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται καὶ εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον καὶ οἱ ὁποῖοι ὅμως μετέχουν εἰς πράξεις διοικήσεως αἱ ὁποῖαι ἔχουν μεγάλην σημασίαν ἀκόμη προχθές, ἀλλοῦ ὑπῆρχε χωροφυλακὴ καὶ ἀλλοῦ ὁ στρατός. Κανεὶς συντονισμὸς λοιπὸν δὲν γίνεται εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀλλὰ συντονισμὸς ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Καταλαβαίνω ποῖαι δυσχέρειαι ἔπρεπε νὰ ὑπερπηδηθοῦν καὶ τὶ χρονικὸν διάστημα ἀπητεῖτο.

§227Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Πόσον διάστημα λέτε ὅτι χρειάζεται δι’ αὐτὰ ὅλα;

§228Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν ἐγὼ νὰ γνωρίζω ἐπακριβῶς.

§229Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Τὸ γεγονὸς ἀκριβῶς εἶναι ὅτι ἐβραδύναμεν.

§230Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὀρθῶς τὸ εἴπατε. Εἰς τὰς παρούσας κρισίμους στιγμὰς εἶναι παράλειψις τοῦ καθήκοντός μας, ἡ σπατάλη χρόνου εἰς ἀτέρμονας συζητήσεις, ἀσκόπους καὶ ἀνωφελεῖς. Ἀνέφερα, κύριοι, παραδειγματικῶς τὰς διαφόρους δυσχερείας τὰς ὁποίας πᾶς ἄνθρωπος, ὁσονδήποτε ἱκανὸς καὶ εὐφυὴς ἀποφασισμένος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῆς ἀσφαλείας, ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Δὲν ἀδικῶ κανένα. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις. Ἴσως διότι καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν εἶχεν ἐπακριβῆ ἀντίληψιν τῶν τεραστίων κινδύνων. Αὐτοὶ εἶχον φροντίσει καὶ φροντίζουν πάντοτε νὰ κάμουν καλὰ τὴ δουλειά των. Μέγιστος συντελεστὴς τῆς Κομμουνιστικοποιήσεως ἦτο ὁ μέγας Ζάκκας. Ὑπῆρχε μία περίεργος συνεργασία μεταξὺ Ζάκκα καὶ κομμουνιστῶν. Ποῖος τὸν ἔβαλε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας; Ὁ μὲν Ζάκκας νὰ κάνῃ παντὸς εἴδους παληανθρωπιὲς καὶ ὁ Ριζοσπάστης νὰ μὴ φωνάζῃ οἱ δὲ κομμουνισταί....... (δὲν ἠκούσθη). Πρωτότυπος συμφωνία, πρωτοτύπων κατεργαρέων!! Ἀλλὰ θὰ εἴπητε ὅτι αὐτὰ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν σημερινὴν κατάστασιν. Πιστεύω ὅτι θὰ συμφωνήσετε ὅλοι ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀποτέλεσμα χωρὶς αἰτίαν καὶ αἰτίαι μακραὶ ὑπάρχουν καὶ ὑπεύθυνοι ὑπάρχουν καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς εἴπω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ σταματήσετε νὰ δίδετε μπιλλιέτα εἰς ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζετε. Εἶναι περίεργον τὸ φαινόμενον τὸ ὁποῖον συναντῶ. Μόλις ἀποπειρᾶται μία ὑπηρεσία νὰ μεταθέσῃ ἕνα κομμουνιστὴν αἰφνιδίως παρουσιάζονται 5 μπιλλιέτα βουλευτῶν. Τὶ θέλετε νὰ κάμῃ ὁ Ὑπουργὸς Ἀσφαλείας πρὸ τοῦ κύματος τῆς ἀφελείας τὸ ὁποῖον ἐξακολουθεῖ νὰ δέρνῃ τοὺς περισσοτέρους ἀπὸ ἡμᾶς;

§231ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μᾶς δίδετε ἕνα παράδειγμα ἐνεργείας τοιαύτης βουλευτῶν;

§232Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἔχω ὅσα θέλετε, διὰ πολλοὺς μεγάλους καὶ τρανούς, μηδὲ τῶν Ὑπουργῶν ἐξαιρουμένων. Δὲν δύναται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ ἐξακολουθήσῃ. Τοῦτο πρέπει νὰ μᾶς δώσῃ ἀφορμὴν εἰς τὴν γενικωτέραν ἐξέτασιν τῶν πραγμάτων. Ἡ παλαιὰ μορφὴ τοῦ κόμματος καὶ τῆς ἀγαθότητος, καὶ τῆς καλῆς καρδιᾶς, ἡ ὁποία διέκρινεν ὅλους τοὺς παλαιοὺς βουλευτὰς τῆς παλαιᾶς ἐποχῆς εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐγκαταλειφθῇ. Πρέπει νὰ ἐννοηθῇ ὅτι κάτω ἀπὸ τὰ παλαιὰ γεφύρια, πέρασαν ποτάμια νερῶν. Εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀλλάξωμεν καὶ ἡμεῖς. Εἴμεθα εἰς ἡμέρας ποὺ εἶναι ἀδύνατον νὰ καταπολεμηθῇ ἡ ἀτομικὴ βόμβα μὲ καριοφύλια. Ἂν αὐτὸ δὲν τὸ κάνετε, εἶναι ἀνάγκη νὰ ζητήσωμεν τὰς εὐθύνας εἰς τὸν ἑαυτόν μας καὶ ὄχι νὰ βάλωμεν μάρτυρα τὸν Ὑπουργόν, διὰ νὰ πάρῃ τὰς ἁμαρτίας τὰς ἰδικάς μας. Καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα περισσότερον σκεπτικοί, διότι οἱ κομμουνισταὶ εἶναι ἀσύλληπτοι, διότι εἶχα τὴν τύχην νὰ περάσω ἀπὸ τὸ σχολεῖον αὐτό. Δὲν ἔβλαψε ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ διότι ἀπέκτησα πεῖραν τῶν κομμουνιστῶν καὶ δὲν ἔπαυσα, κ. Κουτσοπέταλε, νὰ τὸ διακηρύσσω, ὅτι εἰς τὰ φοιτητικά μου χρόνια πέρασα ἀπὸ τὸ σχολεῖον αὐτό, ὅπως πέρασαν οἱ μισοὶ Ἕλληνες.

§233ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι καὶ οἱ μισοὶ Ἕλληνες.

§234Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἔχετε λάθος—ἀκούσατε τὶ σᾶς λέγω. Τὸ ποσοστὸν εἶναι πολὺ μεγάλο, πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅτι φαίνεται ὅτι εἶναι. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι αὐτὸ πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον θὰ μαλώσωμεν. Ἀλλὰ διηρωτήθην πολλὲς φορές, διατὶ ἐγὼ ἔπεσα πρὸς τὰ ἐκεῖ. Εἰς τὴν ὁδὸν Εὐριπίδου ἀριθμὸς 12 εἶχε τὰ γραφεῖα του τὸ συνεργατικὸν κόμμα. Ἦτο εἰς τὰ 1921. Ἐκεῖ ὅπου δούλευα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὡς ὑπάλληλος εἶχα δίπλα μου ἕνα μέλος τοῦ συνεργατικοῦ κόμματος, ἔτσι ἐλέγετο τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δὲν εἶχε πάρει τὸν τίτλον τοῦ Κ. Κ. Μὲ εἶχεν ὁδηγήσει εἰς τὴν ὁδὸν Εὐριπίδου ὁ φίλος μου Γεωργιάδης, μαζὶ μὲ τὸν Ἀριστοτέλη Σίδερη καὶ τὸν Μπερκαρόγια.....

§235Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὁ Ἀριστοτέλης Σίδερης, ἐξελέγη μὲ ἕνα Ἀλβέρτον Κοὲν Ἰσραηλίτην, ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ σοσιαλιστικοῦ κόμματος, διαρκοῦντος τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου, ἐξελέγη ἀπὸ τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον καὶ μετέβη εἰς Λονδῖνον διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως Βενιζέλου, παρὰ τῷ ἐργατικῷ κόμματι καὶ ὑπεστήριξε τόσον ἀποτελεσματικῶς τὰς ἀπόψεις ταύτης ὥστε ἡ στάσις τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ φιλοβουλγαρικὴ νὰ γίνῃ ἀντιβουλγαρική. Ἐπιστρέψας εἰς τὰς Ἀθήνας κατηγορήθη ἀπὸ τὸ κόμμα ὅτι κακῶς ἔπραξεν ἐξυπηρετήσας ἀστικὴν Κυβέρνησιν, τοῦ ἐπεβλήθη δὲ μηνιαία ἀποβολὴ ἀπὸ τὸ κόμμα συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἐλθὼν εἰς διάστασιν ἀπέστη τοῦ κόμματος καὶ ὅταν τὸ κόμμα ἐκηρύχθη κομμουνιστικόν, ἐκηρύχθη ἀντίθετόν του. Οὐδέποτε ὑπῆρξε κομμουνιστής.

§236Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὸ εἶπον, κ. συνάδελφε, προσέξατε ὅτι δὲν θέλω νὰ ἀδικήσω κανένα. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐγένετο ἡ μεγάλη διάστασις μεταξὺ τοῦ...........καὶ τοῦ Πετσοπούλου, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1922. Τότε ἐγένετο ἡ μεγάλη διαφωνία καὶ ἀναμφισβητήτως ἀπεχώρησε τότε κατὰ τὸ διάστημα ἐκεῖνο ὅταν ἐπρόκειτο τὸ κόμμα νὰ ἀποδεχθῇ τοὺς ὅρους τῆς.......

§237Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Σᾶς διακόπτω κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ εἴπω ὅτι, δι’ ὅτι ἀφορᾷ τὸν κ. Ἀριστοτέλην Σίδερην ὄχι μόνον συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ σᾶς λέγω ὅτι ὁ κ. Σίδερης προσέφερεν ἐξαιρετικὰς ἐθνικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἀποστολὴν τὴν ὁποίαν ἀνέλαβεν εἰς Λονδῖνον. Κατεψηφίσθη ἡ πρότασις τῆς Βουλγαρίας διὰ τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν κατόπιν δὲν ἀπεβλήθη ἀπὸ τὸ κόμμα ἐπὶ ἕνα μῆνα, ἀπεβλήθη ἕνα ὁλόκληρον ἔτος..... Ἀλλὰ ποτὲ ὁ Ἀριστοτέλης Σίδερης δὲν ἦτο μέλος τοῦ Κ. Κ. Ὅταν τὸ κόμμα ἐκεῖνο ὠνομάσθη κομμουνιστικὸν κόμμα ὁ Ἀριστοτέλης Σίδερης μὲ τοὺς ἄλλους ἀπεχώρησεν.

§238Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία.

§239Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀπὸ ποῖον κόμμα ἀπεκηρύχθη;

§240Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἀπὸ τὸ συνεταιριστικὸν κόμμα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης.

§241Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πῶς ἐλέγετο;

§242Ε. ΓΟΝΗΣ. Σοσιαλσυνεταιριστικὸν κόμμα.

§243Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὥστε καὶ τὰ σοσιαλιστικὰ κόμματα εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὰς ἐθνικὰς ὑπηρεσίας.

§244Ε. ΓΟΝΗΣ. Διηρωτήθην πολλὲς φορές, διατί, τὶ συνέβη, πῶς ἐγὼ παρεσύρθην. Παιδί, μόλις εἶχα βγάλει τὸ Γυμνάσιον, ὑπῆρχε μέσα μου μία δίψα μαθήσεως. Μὲ πῆγε αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν ὁδὸν Εὐριπίδου 12. Καὶ διηρωτήθην καὶ διερωτῶμαι σήμερον τὶ ἐκάναμεν διὰ νὰ διαφωτίσωμεν αὐτὴν τὴν νεολαίαν, τὴν ὁποίαν ἁρπάζουν οἱ διάφοροι ἰνστρούχτορες, τὴν ὁποίαν τροφοδοτοῦν μὲ ἀπειρίαν ἐντύπων εἰς πᾶσαν γωνίαν τῆς Ἑλλάδος. Ἐπῆγα εἰς τὴν Μακεδονίαν πέρυσι. Δὲν ὑπῆρχε χωρίον τῆς Μακεδονίας εἰς τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ὑπῆρχε κομμουνιστικὴ γωνία ὡπλισμένη μὲ ὅλα τὰ βιβλία. Καὶ ἡμεῖς καθήμεθα σήμερον καὶ δὲν ἔχομεν τίποτε νὰ δώσωμεν ἐνῷ ὑπάρχουν ὡραῖα πράγματα ἀπὸ ὀρθὴν πρακτικὴν ἐπιστήμην, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσουν τὴν δίψαν τῶν νέων. Ἐγὼ λέγω τοῦτο, ὅτι ἐπειδὴ ἡ Μακεδονία ἦτο τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ δράσῃ ἐπαναστατικῶς τὸ Κ. Κ., ἔδωσε πολὺ μεγαλυτέραν σημασίαν, ἀπ’ ὅτι ἡμεῖς οἱ ἐθνικόφρονες ὀφείλαμε νὰ δώσωμεν.

§245Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ποῦ ἐπήγατε εἰς τὴν Μακεδονίαν εἰς ποίαν περιφέρειαν; Ἡ μεγαλυτέρα τάξις ἐπικρατεῖ εἰς τὴν Μακεδονίαν. Ἄν ἐξαιρέσετε τοὺς τρεῖς νομοὺς τὴν Καστοριάν, τὴν Φλώριναν καὶ τὴν Ἔδεσσαν, εἰς ὅλην τὴν ἄλλην Μακεδονίαν, ὑπάρχει παράδειγμα τάξεως. 17% ἐπῆραν οἱ κομμουνισταὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν. Φέρνετε τὸν κομμουνισμὸν μόνον εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα.

§246Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν εἶναι σκοπός μου αὐτός, κάμετε παρεξήγησιν. Ἐπῆγα πέρυσι τὸ καλοκαῖρι πρὸς Νάουσσαν, Βέρροιαν...........

§247Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Μὰ ἐκεῖ εἶναι σλαυόφωνοι.

§248Ε. ΓΟΝΗΣ. Νὰ σᾶς φέρω ἕνα ἄλλο παράδειγμα. Ἐπειδὴ ὁ Γενικὸς Διοικητὴς ὀρθῶς εἶχεν ἀποφασίσει νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τῶν μικροπωλητῶν, ἀμέσως τὴν ἰδίαν ἡμέραν τὸ κόμμα ἔβγαλεν ἐφημερίδα «ὁ Μικροπωλητής». Τοιαύτην εὐχέρειαν διαδόσεως ἐντύπων εἶχον. Ποῖον χρῆμα διατίθεται εἰς ἔντυπα διὰ νὰ διαφθείρουν, διὰ νὰ μαγνητίσουν τὴν ψυχὴν τῶν Ἑλληνοπαίδων αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἠθέλησα νὰ ὁμιλήσω.

§249Χ. ΛΑΔΑΣ. Δεῖ, δεῖ χρημάτων.

§250Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐδῶ φθάνομεν εἰς ἄλλο σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου, ὀφείλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας. Κύριοι, πέρυσι μετὰ τὸ κίνημα, εἰς μίαν μελέτην τὴν ὁποίαν ἔκαμα, εἶπον ὅτι οἱ δημόσιοι ἄνδρες τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ πολιτικοὶ τῆς Ἑλλάδος ὀφείλουν νὰ διδαχθοῦν ἀπὸ ἕνα νέον παράγοντα τῆς δημοσίας ζωῆς τοῦ τόπου. Ὁ νέος αὐτὸς παράγων, τὸν ὁποῖον ἐπαρκῶς θὰ πρέπει νὰ μελετήσωμεν καὶ ν’ ἀντιμετωπίσωμεν, εἶναι ὁ κομμουνιστικὸς καπιταλισμός. Ὁ κομμουνιστικὸς καπιταλισμὸς ὡς συγκεντρωμένη δύναμις ἀποτελεῖ δυναμίτιδα καὶ πρέπει νὰ διακηρύξωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸν κίνδυνον τοῦ κομμουνιστικοῦ καπιταλισμοῦ ὡς δημοσίου παράγοντος καὶ θὰ πρέπει ὅλοι νὰ σταθῶμεν καὶ νὰ τὸν μελετήσωμεν καὶ νὰ συσχετίσωμεν διάφορα πράγματα. Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ὅτι τοὐλάχιστον 5.000 πρόσωπα μισθοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ καὶ ἐξ αὐτῶν οἱ πυρῆνες ποὺ ἐπῆγαν ἐπάνω καὶ ἐσχημάτισαν τὰ πρῶτα ἀνταρτικὰ σώματα. Ὅλα αὐτὰ σᾶς τὰ εἶπον διὰ τοῦτο, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν νέον αὐτὸν παράγοντα τῆς δημοσίας ζωῆς μας καὶ ὅλοι μαζί, διότι δὲν ὑπάρχουν χρήματα, νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ ἡ κοινή γνώμη καὶ ἡ ἑλληνικὴ συνείδησις, ὅπως ἡνωμένοι δυνηθῶμεν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ πρόβλημα αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγεται Δημοσία Ἀσφάλεια. (Χειροκροτήματα).

§251Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Νομίζω ὅτι ἐπεξετάθη ἡ συζήτησις πολὺ ἐκτὸς τοῦ θέματος. Τὸ θέμα εἶναι: Κατηγορία ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἢ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἀποκαθιστοῦν τὴν Δημοσίαν τάξιν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ὅλαι αἱ θεωρίαι περὶ Σοσιαλισμοῦ, περὶ Κομμουνισμοῦ, περὶ ἱστορίας, περὶ φιλοσοφίας, περὶ Κοινωνιολογίας, λέγονται πολλάκις ὡραιότατα, ὅπως ὁ προαγορεύσας εἶπεν πρὸ μικροῦ ὡραιότατα πράγματα, ἀλλὰ εἶναι ἐκτὸς τοῦ θέματος. Τὸ θέμα εἶναι: Εἶναι ἔνοχος ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἢ ἡ Κυβέρνησις; Ναί, ἢ ὄχι;

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινεῖ ἡ Βουλὴ ὅπως λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§253ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. (Ὥρα 2.00′ π. μ.).