1946.07.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 40ὴ

Τετάρτη 10 Ἰουλίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο. Ἡ ἐπιστολὴ ἡ ὁποία ἀνεγνώσθη χθές, ἀνεγνώσθη ὑπὸ τοῦ κ. Γραμματέως καὶ ὄχι ὑπ’ ἐμοῦ. Εἰς τὰ Πρακτικὰ φαίνεται ὅτι ἀνεγνώσθη ὑπ’ ἐμοῦ. Παρακαλῶ νὰ διορθωθῇ τοῦτο.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, θὰ διορθωθῇ.

§5Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω τοῦτο. Ὁ μέγας πολιτικὸς τῆς Ἑλλάδος Χαρίλαος Τρικούπης, εἶπεν «Ἡ Ἑλλὰς θέλει νὰ ζήσῃ καὶ θὰ ζήσῃ». Καὶ ὄχι προώρισται νὰ ζήσῃ καὶ θὰ ζήσῃ. Παρακαλῶ νὰ διορθωθοῦν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὰ Πρακτικά.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διορθώθησαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§7Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Δήμαρχος Λέρου ἀποστέλλει τηλεγράφημα ἔχον οὕτω: Ἰωάννην Θεοτόκην Πρόεδρον Βουλῆς. Ἀθήνας. Μετ’ ἀνεκφράστου χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως πανηγυρίζομεν ἐκπλήρωσιν προαιωνίου πόθου ἑνώσεώς μας μετὰ γλυκείας Πατρίδος μας Μητρὸς Ἑλλάδος. Εὐλαβῶς ὑποβάλλομεν συγχαρητήρια καὶ εὐχὰς θερμὰς Τετάρτην Ἐθνικὴν Ἀναθεωρητικὴν Βουλήν. Ἡ Ἕνωσις Ἐθνικοφρόνων Καλαμαριᾶς συγχαίρει Κυβέρνησιν δι’ ἀπόδοσιν Δωδεκανήσου εἰς Μητέρα Ἑλλάδα. Οἱ βουλευταὶ Ἠπείρου κ.κ. Ἀλ. Παπαδόπουλος, Δημ. Ἰωάννου, Γ. Τζωρτζόπουλος, Ν. Ἀθανασίου, Α. Δερδεμέζης, Ι. Μπούρδας, Ν. Καζαντζῆς, Ε. Ἀβέρωφ, Α. Κωνσταντινίδης, Ι. Φωτόπουλος, Δ. Ἀναγνώστου καὶ Χ. Βαλῖνος καταθέτουν ψήφισμα διαμαρτυρίας Ἐθνικόφρονος Λαοῦ Ἠπείρου ὡς καὶ προσφύγων Β. Ἠπείρου, παρακαλοῦντες ὅπως ὁρισθῇ παρὰ τῆς Βουλῆς ἡμέρα συζητήσεως διὰ τὰ διαπραττόμενα ἐκ μέρους τῶν Ἐμβερικῶν εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου τῆς Β. Ἠπείρου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Θ. Διακουμόπουλος καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Γεωργοκτηνοτροφικοῦ Σωματείου Ξάνθης καὶ χωρίων περιφερείας Ξάνθης διαμαρτυρομένων δι’ ὑποχρεωτικὴν συγκέντρωσιν σίτου καὶ τιμὴν ἀσφαλείας δραχμὰς 300 κατ’ ὀκᾶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ν. Περρωτῆς ὑποβάλλει ἀναφορὰν τοῦ προμηθευτικοῦ καὶ καταναλωτικοῦ Συν)σμοῦ Ὑπαλλήλων Ὀργανισμῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου Καλαμῶν ζητοῦντος τὴν ἐξομοίωσίν των πρὸς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους εἰς τὰ εἴδη ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Μιχαὴλ Καροῦσος ὑποβάλλει ἀναφορὰν περὶ καταργήσεως τοῦ φόρου Ἀγροφυλακῆς καὶ διαπυλίων ἐν Χίῳ. Ὁ αὐτὸς βουλευτὴς κ. Μ. Καροῦσος καταθέτει ὑπόμνημα τῆς πιστωτικῆς προμηθευτικῆς ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Χίου ζητούσης ἀκρόασιν ἐπιτροπῆς των πρὸς ἐπίλυσιν διαφόρων ζητημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Χ. Λαδᾶς καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου ἡμερομισθίων ἐργατοτεχνιτῶν Δήμου Ἀθηνῶν, ζητοῦντος λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων πρὸς κατοχύρωσιν τῆς θέσεώς των. Ὁ Γεωργικὸς Πιστωτικὸς Συνεταιρισμὸς Νομοῦ Κοζάνης ζητεῖ τὴν τοποθέτησιν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ συνεταιρισμένου κόσμου εἰς Συμβούλιον Ἀγροτραπέζης. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Πτολεμαΐδος ζητεῖ τὴν χορήγησιν αὐτοκινήτων πρὸς καλλιέργειαν καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς τῶν Συνεταιρισμῶν. Οἱ Πρόεδροι Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ζακύνθου ζητοῦν τὴν ἵδρυσιν Ὑπουργείου Συν)σμῶν. Ἡ Κτηματικὴ Ἕνωσις τῶν ἁπανταχοῦ Ἑλλήνων ζητεῖ τὴν ἀποκατάστασιν κτηματικῆς πίστεως. Αἱ Ἐθνικαὶ ὀργανώσεις Δ. Φθιώτιδος δικαιοδοσίας Κέντρου συνδέσμου Ἐθνικιστῶν Μακρακώμης, Τυμφρηστοῦ κ.λ.π. ἐπιδοκιμάζει ληφθέντα μέτρα τάξεως καὶ ζητεῖ διενέργειαν Δημοψηφίσματος, ἐνίσχυσιν Χωροφυλακῆς κλπ. Ἡ Νεοπολιτικὴ Ἕνωσις Ἀθηνῶν ἐκθέτει τὰς ἀπόψεις της σχετικῶς μὲ τὰ ληφθησόμενα μέτρα ἐκκαθαρίσεως Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος Δημοδιδασκάλων Κορινθίας ζητεῖ ὅπως, προκειμένου νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐξυγίανσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἀρχίσει πρωτίστως ἐκ τῶν ἄνω. Ὁ Φοιτητικὸς Σύλλογος Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ παραμονὴν Ἰταλῶν καὶ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἀπέλασιν τούτων. Ὁ Σύλλογος Συμβολαιογράφων Κρήτης ζητεῖ παράτασιν νόμου χορηγήσεως ταυτοτήτων. Ἐργολῆπται μηχανικοὶ συνδέσμων Ἀρκαδίας, Μυτιλήνης, Λαμίας, Καλαμῶν, Ναυπλίου καὶ Σπάρτης ζητοῦν τὴν ψήφισιν νόμου περὶ ἐργοληπτῶν ὅπως μὴ θιγῶσιν κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ πτυχιούχων ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων. Ἡ Πανελλαδικὴ Ὁμοσπονδία Αὐτοκινητιστῶν ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ ἀνασυγκρότησιν τῶν ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν διὰ λεωφορείων ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους. Αἱ Ἐφεδρικαὶ ὀργανώσεις Θεσσαλονίκης καὶ Περιχώρων ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἀκυρώσῃ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 8107, 16)5)46 Διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. Οἱ πολύτεκνοι τῆς Ἑλλάδος οἱ ἔχοντες ἄνω τῶν 8 τέκνων ζητοῦν ἀπονομὴν τιμητικῆς Συντάξεως. Ὁ Δῆμος Ἀχαρνῶν ζητεῖ τὴν ἀπόδοσιν ἀπαλλοτριωθέντος Δασοκτήματος παρὰ τὴν θέσιν Κορομηλιὰ (Πάρνηθος). Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας (Ὑπ. Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ ἐλαιῶν, ὑπὲρ τοῦ Κ. Τ. Γ. Κ. καὶ Δασῶν, διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου καὶ τῶν λοιπῶν ἐχθρῶν καὶ νόσων τῆς ἐλαίας». Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου (Ὑπ. Μεταφορῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10)11 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως Ὑπηρεσίας Συγκεντρώσεως καὶ Διανομῆς Αὐτοκινήτων (ΥΣΔΑ)». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταθόπουλος, Ν. Σπέντζας, Η. Ἀποσκίτης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Κ. Μπακόλας κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης παραγράφου 3 εἰς τὸ ἄρθρον 18 τοῦ Νόμου 1119». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ χορηγήσεως καθυστερουμένων ἐπιδομάτων εἰς παρανόμως ἀποκλεισθέντας ὑπαλλήλους Κυλινδρομύλων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στρᾶτος, Γ. Καλαντζᾶκος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 10 τῆς 59)1945 Συντακτικῆς Πράξεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Πῖγκος, Χ. Λαδᾶς, Α. Ἰατροῦ, Β. Βύζας καὶ Π. Πιπιλιάγκας καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 10 τῆς 59)1945 Συντ. Πράξεως». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11.5.1946 Ν. Δ. «περὶ ἐπανιδρύσεως τοῦ ὑπὸ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καταργηθέντος Ἑλληνικοῦ Ἰνστιτούτου Διεθνοῦς καὶ Ἀλλοδαποῦ Δικαίου».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Θ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Συνομοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἀνδριτσαίνης, Γαργαλιάνων, Ἄργους, Καλαμῶν, Λαμίας, Ἡρακλείου, Θέρμου, Κρεσταίνων, Γυθείου, Ἰωαννίνων, Ἀττικῆς κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν περὶ λουτροθεραπείας καὶ καταργήσεως ἀεροθεραπείας, ὡς καὶ διὰ τὴν μὴ ἐπικύρωσιν τοῦ Ν. 1266)1944.

§9Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἐξεδόθη αὐτὴ ἡ διαταγὴ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, διὰ τῆς ὁποίας, ἀπαγορεύεται εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου, ἐξαιρετικῶς ἐφέτος, νὰ πᾶνε εἰς τὰ Λουτρὰ καὶ νὰ κάμουν τὴν λουτροθεραπείαν των, ὅπως μέχρι τοῦδε συνέβαινεν. Πρόκειται περὶ μιᾶς τάξεως συμπαθοῦς πρὸς ὅλους μας καὶ φρονῶ ὅτι διερμηνεύω τὸ αἴσθημα ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ἐὰν παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ ἄρῃ αὐτὴν τὴν διαταγὴν τὴν ἀπαγορεύουσαν τὴν λουτροθεραπείαν καὶ ἀεροθεραπείαν, καὶ νὰ τὴν ἄρῃ τὸ ταχύτερον, διότι ὁ καιρὸς παρέρχεται καὶ ἡ πρὸς λουτροθεραπείαν περίοδος εὑρίσκεται εἰς τὸ τέρμα της.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§11Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κι’ ἐγὼ θέλω νὰ συστήσω, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν καὶ νὰ παρακαλέσω ὅπως ληφθῇ τὸ ταχύτερον ἡ ἀπόφασις αὐτή, διότι ἐὰν καθυστερήσῃ ἐπ’ ὀλίγας ἡμέρας, θὰ εἶναι δῶρον ἄδωρον. Πρέπει τὸ ταχύτερον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ πᾶνε διὰ λουτροθεραπείαν καὶ ἀεροθεραπείαν, ἐὰν δὲ δὲν ληφθῇ τὸ ταχύτερον ἡ ἀπόφασις, μετ’ ὀλίγας ἡμέρας θὰ εἶναι μάταιον κάθε ὑπὲρ αὐτῶν μέτρον.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§13Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Συνιστῶ κι’ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, διότι αὐτὸ γίνεται κάθε χρόνο κατὰ τὸν μῆνα Ἀπρίλιον, διότι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀνάπηροι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ περάσουν ἀπὸ ἐπιτροπὰς καὶ δὲν πηγαίνουν ὅλοι, ἀλλὰ μόνον ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους θὰ κανονίσουν αἱ ἐπιτροπαί. Ἐὰν λοιπὸν ἀφίσωμεν ἀκόμη μίαν ἑβδομάδα διὰ νὰ περάσουν ὅλοι αὐτοὶ ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν δὲν θὰ μπορέσουν οὔτε ἀεροθεραπείαν, οὔτε λουτροθεραπείαν νὰ κάνουν, διότι θὰ περάσῃ τὸ θέρος καὶ θὰ μποῦμε στὸ φθινόπωρον.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Λεονάρδος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§15Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἡ ἐρώτησις, κύριοι συνάδελφοι, ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι παρόντες. Εἰς ποῖον συνεπῶς νὰ τὰ εἴπω; Οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ προλαλήσαντες, δὲν ἔλαβον γνῶσιν μιᾶς διαταγῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ ὁποία ἐξεδόθη πρό τινος καὶ διὰ τῆς ὁποίας τὸ ἐπίδομα ἀεροθεραπείας διὰ τοὺς φυματικοὺς ἀναπήρους πολέμου καθωρίσθη εἰς δραχμὰς 120 χιλιάδας. Φαντασθῆτε, κύριοι βουλευταί, ἐὰν μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 120 χιλιάδων δραχμῶν εἶναι δυνατὸν ὁ ἀνάπηρος ὁ φυματικὸς νὰ κινήσῃ ἀπὸ τὰς Ἀθήνας ἢ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ καὶ νὰ ὑπάγῃ εἰς μίαν ἐξοχὴν διὰ νὰ παραμείνῃ ἔστω καὶ ἐπ’ ὀλίγον χρονικὸν διάστημα καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ κινηθῇ μὲ ὁδοιπορικά, τρόφιμα κλπ. μὲ αὐτὰς τὰς 120 χιλιάδας δραχμάς. Τί ἀεροθεραπείαν θέλετε νὰ κάνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, μὲ τοιαῦτα μέσα, οἱ ὁποῖοι, ἐν τούτοις ἔχυσαν τὸ αἷμα των διὰ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Χώρας αὐτῆς. Θὰ παρακαλέσω τοὺς παρόντας κ.κ. Ὑπουργοὺς νὰ διαβιβάσουν ταῦτα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἵνα συγκινηθῇ. Ἐπίσης καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους φυματικοὺς Ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν φυματικοὶ ἐκ τοῦ πολέμου καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ζωντανοὶ νεκροὶ ἀπηγορεύθη ἐφέτος ἡ ἀεροθεραπεία μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι λαμβάνουν 20% περισσότερον ἀπὸ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ Ἀξιωματικούς. Ἀλλ’ αὐτὸ τὸ 20% τὸ λαμβάνουν διότι εἶναι ἄρρωστοι ἄνθρωποι, ζωντανοὶ νεκροὶ ὅπως εἶπον ἀνωτέρω. Ἀπευθύνω παράκλησιν πρὸς τοὺς παρόντας Ὑπουργοὺς ἵνα διαβιβάσουν τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἔρχομαι δὲ καὶ εἰς ἕνα ἄλλο θέμα, ἐπίσης σοβαρόν. Ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἅμα φθάνῃ τὸ καλοκαῖρι, αἰσθάνεται τὴν ὄρεξιν νὰ μεταβῇ εἰς τὰ Λουτρά. Δυνατὸν ὅλοι νὰ μὴ δυνάμεθα διότι δὲν ἔχομεν τὰ μέσα ἀλλ’ οἱ περισσότεροι ἔχουσιν ἀνάγκην λουτρῶν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ τὸ Κράτος τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐκ τραυμάτων ἀναπήρους νὰ μεταβοῦν εἰς τὰ λουτρά; Οἱ τραυματίαι ἀνάπηροι Ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται προκειμένου νὰ μεταβῶσιν εἰς τὰ λουτρὰ ὑποβάλλονται εἰς τὸ μαρτύριον τῆς ἐξετάσεως. Ἡ ἐξέτασις τῆς ὑγείας των ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπανειλημμένως, γίνεται καὶ πάλιν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν λουτρῶν. Ἐὰν δὲ μεταβῆτε εἰς τὴν ὁδὸν ὅπου γίνεται ἡ ἐξέτασις, εἶναι ἓν μικρὸν δωμάτιον εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι συγκεντρωμένοι ἀπ’ ἔξω κατὰ χιλιάδες οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ στρατιῶται ἀνάπηροι διὰ νὰ τοὺς ἐξετάσουν. Σημειώσατε ὅτι τόσον οἱ Ἀξιωματικοὶ ὅσον καὶ οἱ ὁπλῖται ἔχουν κριθῆ ἀπὸ τὴν Ἀνωτάτην Ὑγειονομικὴν Ἐπιτροπήν, δι’ ἀποφάσεως ἀνεκκλήτου, ὡς ἔχοντες τραύματα τοιαῦτα ἐπιβάλλοντα τὴν λουτροθεραπείαν καὶ ὅμως αὐτοὶ ὑποβάλλονται ἐκ νέου εἰς τὸ μαρτύριον τοῦτο, ὥστε νὰ εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν θὰ προφθάσουν νὰ ἐξετασθοῦν διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰ λουτρά. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐξετασθοῦν, ἀρχίζει ἕνα ἄλλο μαρτύριον. Μέχρι τινὸς ἔδιδον ἕνα ἐπίδομα εἰς τοὺς ἀναπήρους διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰ λουτρά. Ἐφέτος ἐφηρμόσθη ὁ τρόπος τῶν ξενοδοχείων, δηλαδὴ προέβη ἡ ὑπηρεσία εἰς δημοπρασίαν διὰ τὴν ἐνοικίασιν ξενοδοχείων διὰ τὴν λουτροθεραπείαν. Ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν διότι φαντάζεσθε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν ξενοδοχεῖα διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ τοὺς ὁπλίτας τοὺς ὁποίους ὑποχρεώνουν νὰ κατοικήσουν ὅλοι μαζὶ καὶ τοὺς ὑποχρεώνουν μάλιστα νὰ πάρουν μαζί τους καὶ πιάτο καὶ πηροῦνι; Νομίζετε ὅτι γίνεται οἰκονομία κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον; Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος παρεπονέθη ὅτι ἕνα μέρος τῶν στραβῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς παρεσύρθη εἰς τὰ ἀριστερώτερα. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας νὰ μὴ ἐγίνετο αὐτό; Πηγαίνετε νὰ ἰδῆτε τὰς σκηνὰς αἱ ὁποῖαι γίνονται ὅταν ἀλληλοϋβρίζωνται ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ πάρουν σειρὰν διὰ νὰ λάβουν ἕνα σεντόνι, ἕνα πηροῦνι καὶ ἕνα πιάτο διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰ λουτρά. Τερματίζω διὰ νὰ εἴπω ὅτι λυποῦμαι ὅτι προκειμένου περὶ μιᾶς τοιαύτης σοβαρωτάτης ἐρωτήσεως ἀφορώσης τοὺς ἀναπήρους πολέμου ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας, διὰ τοὺς ὁποίους τὴν μόνην χάριν ποὺ τοὺς κάμνομεν εἶναι ὅτι τοὺς κυνηγοῦμε νὰ τοὺς βάλωμεν ἐμπρὸς μὲ τὰ καρροτσάκια διὰ νὰ κάμωμεν κατὰ τὰς τελετὰς ἐπίδειξιν, λυποῦμαι διότι δι’ αὐτοὺς καμμία Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν δὲν ἀνέγραψεν μίαν λέξιν εἰς τὸ πρόγραμμά της καὶ δὲν ἐλέχθη ἀπὸ κανένα Πρωθυπουργὸν καμμία λέξις ἱκανοποιητικὴ διὰ τὸν ἀναπηρικὸν κόσμον. Τὸ τονίζω αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πολυχρονόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§17Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν διότι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸ Κράτος εἰς τοιαῦτα ζητήματα καὶ μάλιστα μὲ τὴν σκαιότητα αὐτὴν νὰ ἐφαρμόζῃ οἰκονομίας.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γύπαρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§19Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, εἶμαι σύμφωνος εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, διότι εἶναι πραγματικῶς σπαραγμὸς ψυχῆς νὰ βλέπῃ κανεὶς ἐκείνας τὰς συγκεντρώσεις. Ἐπῆγα καὶ ἐγὼ καὶ εἶδον ἰδίοις ὄμμασι τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ συμφωνῶ ὅτι πραγματικῶς σπρώχνουμε πρὸς τὸν ἀριστερισμὸν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§20Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτὴ ἡ συζήτησις ἡ ὁποία γίνεται ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς πρέπει νὰ διαβιβασθῇ ἐπειγόντως πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Στρατιωτικῶν καὶ Οἰκονομικῶν διὰ νὰ ἀποφασίσουν τὸ ταχύτερον διότι ἡ περίοδος παρέρχεται. Ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).

§21Χ. ΛΑΔΑΣ. Καὶ νὰ ἀπαντήσουν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ εἰς τὴν Βουλήν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Σπέντζας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Θυμάτων Μελιγαλᾶ–Καλαμῶν ζητούντων ὅπως μὴ ἀπολυθῇ τῶν φυλακῶν ὁ ἐπικεκηρυγμένος ἐγκληματίας Πανταζῆς Φράγκος.

§23Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Ἀπελύθη πρὸ πολλοῦ, εἰς δόξαν τῆς ἀποσυμφορήσεως.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κούτσικας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§25Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα διὰ πρώτην φορὰν ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ τῆς Μεσσηνίας εἰς τὴν πρώτην τῶν Ἑλλήνων Βουλὴν καὶ κατέχομαι ἐκ βαθυτάτης συγκινήσεως, τοσούτῳ μᾶλλον αὐξανομένης, καθ’ ὅσον κατὰ τὴν πρώτην ταύτην ἐπὶ τοῦ βήματος ἄνοδόν μου ὑποχρεοῦμαι νὰ ἀνασύρω τὸν πέπλον, τὸν βαρὺν καὶ πυκνὸν ἐκεῖνον πέπλον ποὺ καλύπτει τὸ μυστήριον τοῦ ὅλου Μεσσηνιακοῦ δράματος. Δὲν θὰ ἀνασύρω ὅμως, κύριοι βουλευταί, ὁλόκληρον τὸν πέπλον ποὺ καλύπτει τὸ δρᾶμα τῆς Μεσσηνίας. Μίαν μόνον μικράν, μικροτάτην τούτου πτυχὴν ἀνασύρω, καὶ ἀκριβῶς ὄπισθεν αὐτῆς προβάλλει ἐν ὅλῃ τῆς τῇ φρικαλεότητι ἡ τραγικωτέρα σκηνὴ τοῦ δράματος, ἡ σκηνὴ τῆς Πηγάδας τοῦ Μελιγαλᾶ, μὲ πρωταγωνιστὴν τὸν κυνικώτερον καὶ ἀπεχθέστερον τῶν ἐν Μεσσηνίᾳ δολοφόνων, τὸν Πανταζῆν Φράγκον. Δὲν θὰ ἐπιχειρήσω, κύριοι βουλευταί, οὐδὲ νὰ σκιαγραφήσω κἄν τὸ ἀπαίσιον αὐτὸ τέρας τῆς κακουργίας. Περὶ ἑνὸς μόνον θὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν. Ὅτι ἡ Μεσσηνία θρηνεῖ 12 χιλιάδας θύματα, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 10 χιλ. ἀνήκουν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπὸ τῶν ἐλασιτῶν ἐκτελεσθέντων καὶ ὅτι τὰ πλεῖστα τούτων ὁ αἱμοδιψὴς Φράγκος ἰδίαις χερσὶν ἐκρεούργησεν, ἀλλὰ καὶ τοῦ σφαγιασμοῦ τῶν ὑπολοίπων αὐτὸς ὑπῆρξεν ὁ ἠθικὸς αὐτουργός.

§26Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Εἶναι ἐλεύθερος;

§27Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Ἀκόμη ὄχι, ἀλλὰ πρόκειται νὰ ἀπολυθῇ αὐτὰς τὰς ἡμέρας. Ὁ τηλέγραφος δονεῖται ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον ἤδη ἀπὸ τὰς πανταχόθεν τῆς Μεσσηνιακῆς γῆς ἐκπεμπομένας τηλεγραφικὰς διαμαρτυρίας σύμπαντος τοῦ Μεσσηνιακοῦ λαοῦ, διὰ τὸ μελετώμενον ἀνοσιούργημα τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ ἀρχιδολοφόνου Φράγκου. Ὁ Πανταζῆς Φράγκος ἐξέρχεται κατ’ αὐτὰς τῶν φυλακῶν δυνάμει τοῦ νόμου περὶ ἀποσυμφορήσεως. Δὲν θὰ ἐρωτήσω, κύριοι βουλευταί, τοὺς δημιουργοὺς τοῦ νόμου τούτου διατὶ διέπραξαν τὸ σφάλμα, τὸ τεράστιον σφάλμα, τὸ σφάλμα ποὺ ἐγγίζει τὰ ὅρια τοῦ ἐγκλήματος νὰ χορηγήσουν γενικὴν ἀμνηστίαν, ὑπὸ τύπον ἀποσυμφορήσεως, εἰς στυγεροὺς δολοφόνους καὶ ἀπαισίους ἐγκληματίας. Θὰ ἐρωτήσω ὅμως τὴν Βουλήν, τὴν πρώτην τῶν Ἑλλήνων Βουλήν, τὴν Βουλὴν αὐτὴν εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἐξέφρασε ὅλην του τὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν Βουλὴν αὐτὴν εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἀνέθηκε τὴν ἐντολήν, τὴν ρητὴν ἐντολήν, νὰ διαχειρισθῇ ὅλα τὰ μεγάλα καὶ ζωτικὰ ζητήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ νὰ ἐπιλύσῃ ταῦτα κατὰ τρόπον ἱκανοποιοῦντα πλήρως τὴν κοινὴν γνώμην καὶ νὰ διασφαλίσῃ τὴν Χώραν του ἀπὸ παντὸς κινδύνου, ὁποθενδήποτε προερχομένου, θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν καὶ ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν αὐτήν, εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀνεχθῇ τὴν περαιτέρω ἰσχὺν τοῦ νόμου τούτου καὶ τὴν ἀθρόαν τὴν γενικὴν ἐκ τῶν φυλακῶν ἔξοδον ὅλων τῶν δολοφόνων καὶ ὅλων τῶν κακούργων; Δὲν βλέπω, κύριοι βουλευταί, ποίου εἴδους πολιτικὴ σκοπιμότης θὰ ἦτο ἐκείνη, ποὺ θὰ μᾶς ἐπέβαλε νὰ μὴ θίξωμεν τοὺς κακῶς κειμένους νόμους. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη ὑπῆρχε μία τοιαύτη πολιτικὴ σκοπιμότης θὰ ἔπρεπεν αὕτη ἀπαραιτήτως νὰ ὑποχωρήσῃ ἐμπρὸς εἰς τὴν δύναμιν τοῦ ἠθικοῦ νόμου, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ποινικὸν νόμον, τὸν νόμον ὅτι τὸ ἔγκλημα πρέπει νὰ τιμωρῆται καὶ ὄχι νὰ βραβεύεται — διότι βράβευσιν τοῦ ἐγκλήματος ἀποτελεῖ ὁ νόμος περὶ ἀποσυμφορήσεως—τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐγκληματιῶν αὐτῶν μετενόησε δι’ ὅσα στυγερά, δι’ ὅσα φρικιαστικά, δι’ ὅσα ἀνηκούστου θηριωδίας ἐγκλήματα διέπραξεν εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἐξελθόντες οἱ δολοφόνοι τῶν φυλακῶν, ἀπέβησαν καὶ ἀποβαίνουν ὁσημέραι θρασεῖς καὶ περισσότερον προκλητικοὶ πρὸς τὰ θύματά των. Θὰ ἦτο πλάνη νὰ πιστεύσῃ τις, ὅτι ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ μετανοήσουν οἱ ἐγκληματίαι, ὅπως θὰ ἦτο πλάνη οἰκτρά, ἡ ἐσχάτη πλάνη, νὰ πιστεύσῃ τις ὅτι εἶναι δυνατὸν ποτὲ καὶ εἰς τὸν αἰῶνα ἀκόμη τὸν ἅπαντα, νὰ μετανοήσουν οἱ κομμουνισταὶ καὶ νὰ γίνουν καὶ αὐτοὶ νομιμόφρονες πολῖται καὶ πραγματικοὶ Ἕλληνες πατριῶται. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπιβάλλεται, κύριοι βουλευταί, ἡ ἄμεσος καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀναβολῆς ἀκύρωσις τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ ἐκτρώματος, ποὺ λέγεται «νόμος ἀποσυμφορήσεως» καὶ ποὺ ἀποτελεῖ τὸ αἶσχος τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἕναν ἄλλον ἀκόμη λόγον, κύριοι βουλευταί, ἐπιβάλλεται ἡ ἄμεσος ἀκύρωσις τοῦ αἰσχροῦ καὶ ἀνηθίκου αὐτοῦ νομοθετήματος, διὰ τὸν λόγον ὅτι τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα δὲν εἶναι πολιτικὸν Κόμμα. Ἂν τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἦτο ἕνα πολιτικὸν Κόμμα καὶ ἐὰν ὡς Κόμμα ἤσκει μίαν πολιτικήν, ἔστω καὶ ἡμαρτημένην, θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἐντὸς τοῦ καθαρῶς πολιτικοῦ πλαισίου νὰ σεβασθῶμεν τὸ κόμμα τοῦτο καὶ νὰ προσπαθήσωμεν νὰ διαφωτίσωμεν τὸν λαόν μας ἀκόμη δὲ καὶ τοὺς ἐκ τῶν ὀπαδῶν τοῦ κόμματος τούτου παραπλανημένους περὶ τοῦ ἡμαρτημένου τῆς ὑπὸ τούτου ἀκολουθουμένης πολιτικῆς καὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν αὐτοὺς εἰς τὴν ὁδὸν τῆς νομιμότητος καὶ τῆς ἀρετῆς. Καὶ τοῦτο, νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι θὰ ἀπετέλει τὸ μεγαλύτερον πολιτικόν μας καθῆκον. Μία δὲ τυχὸν ἐν προκειμένῳ ἐπιτυχία μας θ’ ἀποτελοῦσεν ἴσως καὶ τὸν μεγαλύτερον πολιτικόν μας ἆθλον. Δυστυχῶς ὅμως, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα δὲν εἶναι Κόμμα πολιτικὸν ἀλλὰ μία ὀργάνωσις, ἡ ὁποία, κατὰ πρῶτον λόγον, εἶναι προδοτική, βουλγαρική, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον ἀποβαίνει ἐγκληματική. Οἱ κομμουνισταὶ δὲν συνέστησαν ἕνα πολιτικὸν κόμμα, ἀλλὰ ἐκάλυψαν κάτω ἀπὸ ἕναν τίτλον δῆθεν πολιτικοῦ κόμματος μίαν ὀργάνωσιν, τὴν πλέον σκοτεινήν, τὴν πλέον σατανικήν, μίαν ὀργάνωσιν μέσα εἰς τὴν ὁποίαν ἐπῆραν τὴν θέσιν των, ὅλα τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα, ὅλοι οἱ χρεωκοπημένοι ἠθικῶς, ὑλικῶς, πνευματικῶς καὶ ἐγκληματικῶς, ὅλα τὰ κοινωνικὰ καθάρματα, ὅλα τὰ ἀποβράσματα τῆς κοινωνίας, τὰ ὁποῖα μέσα εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτὴν ἤρξαντο τοῦ παλαιοῦ γνωρίμου ἔργου των τὸ ὁποῖον ἦτο ἡ σφαγὴ καὶ ἡ λεηλασία. Τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, κύριοι, δὲν εἶναι κόμμα πολιτικόν, ἀλλὰ μία ὀργάνωσις τρομοκρατική, μία ὀργάνωσις ἡ ὁποία ἐπὶ τρία ὁλόκληρα ἔτη ἐπεκάθησεν ἐπὶ τοῦ τραχήλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὸν κατετυράννησε κατὰ τρόπον σκληρὸν καὶ στυγνόν. Κατὰ τὰ τρία αὐτὰ χρόνια, κατὰ τὰ ὁποῖα κατετυραννήθη ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογὴν τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ὅλας τὰς σκληρὰς μεθόδους, τὰς συλλήψεις, τὰς ἐξορίας, τὰς φυλακίσεις, τὰ τραβήγματα εἰς τὰ βουνά, τὰς παντοειδεῖς διώξεις, τοὺς ἐμπρησμοὺς τῶν οἰκιῶν, τὰς ἀτιμώσεις τῶν κοριτσιῶν, τὰς σφαγὰς καὶ τὰς λεηλασίας, μὲ ἀποκλειστικὸν σκοπόν, νὰ πνίξουν τὴν φωνὴν τοῦ λαοῦ καὶ νὰ προλάβουν πᾶσαν ἐπαναστατικὴν τούτου ἐκδήλωσιν. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τῶν τριῶν ἐτῶν, κ. βουλευταί, οἱ κομμουνισταὶ ἔθυσαν καὶ ἐδήωσαν καὶ μετέβαλον τὴν Ἑλλάδα εἰς ἐρείπια, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα κρώζει τώρα ὁ Ζαχαριάδης ὡς νυκτοκόραξ. Ἀλλὰ ἂν αὐτὸς κατέχεται ἀπὸ τὴν ἀκόρεστον βουλιμίαν νὰ φάῃ ὅλα τὰ κόλυβα τῆς Ἑλλάδος μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου κόκκου, διαπορεῖ καὶ διερωτᾶται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἐρωτᾷ καὶ ἡμᾶς ὁ Λαός: πῶς ἀντιμετωπίζομεν τὸν ἐπαναστατημένον κομμουνισμόν;

§28ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πέρασαν τὰ πέντε λεπτά, κ. Πρόεδρε.

§29Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Νομίζω, κύριε συνάδελφε, ὅτι οἱ 2500 νεκροὶ τοῦ Μελιγαλᾶ ἀξίζουν περισσότερον ἀπὸ τὰ πέντε λεπτά. Φωνάζει, λοιπόν, ὁ λαός, ὁ λαὸς διαμαρτύρεται καὶ ἀξιοῖ νὰ ἀφίσωμεν κατὰ μέρος τὸ Εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποιούσαμεν μέχρι σήμερον, καὶ νὰ λάβωμεν ἀνὰ χεῖρας τὸ φραγγέλιον. (Χειροκροτήματα). Πρέπει νὰ ἑνωθῶμεν πάντες, κύριοι βουλευταί, οἱ Ἐθνικόφρονες πολῖται, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἀνήκωμεν, εἴτε εἴμεθα Βασιλόφρονες, εἴτε Δημοκρατικοί, εἴτε Κυβερνητικοί, εἴτε μή, εἴτε συμπολιτευόμενοι, εἴτε ἀντιπολιτευόμενοι, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν κομμουνισμὸν ἀποφασιστικὰ καὶ θαρραλέα. Δὲν ἀντιμετωπίζεται ὁ κομμουνισμὸς μὲ λόγους ἀλλὰ μόνον μὲ τὸ τουφέκι, διότι αὐτὸς εἶναι ἐπανάστασις. Πρέπει δὲ νὰ κατανοήσωμεν πάντες, ὅτι ὑπεράνω πάσης πολιτικῆς σκοπιμότητος καὶ ὑπεράνω παντὸς πολιτικοῦ ὑπολογισμοῦ ἵσταται ἡ Ἑλλάς, ἡ Πατρίς. Καὶ ἡ Πατρίδα μας, ἡ γλυκειά μας Ἑλλάς, εἶναι κοινὴ Πατρίδα ὅλων μας ἀνεξαιρέτως. Καί, συνεπῶς, καὶ οἱ ἀγῶνες καὶ αἱ θυσίαι, εἰς τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ὑποβληθῶμεν — καὶ θὰ ὑποβληθῶμεν — διὰ νὰ σώσωμεν τὴν Ἑλλάδα μας, πρέπει νὰ εἶναι κοιναί. Πρέπει, ἄλλωστε, νὰ κατανοήσωμεν τοῦτο ὅλοι ἀνεξαιρέτως. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἂν καμμιὰ φορά, ὃ μὴ γένοιτο, μᾶς τὴν φέρει τὴν τρικλοποδιὰ ὁ κομμουνισμός, τότε κοινὴ θὰ εἶναι ἡ τύχη ὅλων μας. Ὅλοι μαζὶ θὰ βαδίσωμεν πρὸς τὸν θάνατον, ὅλοι μαζὶ θὰ περάσωμεν τὸν Ἀχέροντα ποταμὸν καὶ χωρὶς πορθμεῖα — διὰ τὸν λόγον, ὅτι, ὅπως καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, οὕτω καὶ εἰς τὸ μέλλον—οἱ κομμουνισταί, ἐκτὸς τῶν σφαγῶν, θὰ προβαίνουν καὶ εἰς λεηλασίας καὶ δηώσεις περιουσιῶν, ὥστε ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἔχωμεν τὰ πορθμεῖα διὰ νὰ πληρώσωμεν. Εἶναι ἀναγκαία ἡ ἕνωσις ὑπὸ τὴν ἐθνικὴν σημαίαν τῆς Πατρίδος. Δὲν μᾶς χωρίζει τίποτε, κύριοι βουλευταί. Δὲν σημαίνει ἐὰν ἔχωμεν διχογνωμίας ἢ ἀντιγνωμίας πολιτικὰς ἢ πολιτειακάς. Ὁ ἀξιότιμος, ἄλλωστε, Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων μᾶς εἶπεν ὅτι, ἂν μᾶς χωρίζῃ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο, ὑπάρχει ὅμως κἄτι ποὺ μᾶς ἑνώνει καὶ μᾶς ἑνώνει πραγματικά. Καὶ ἐκεῖνο ποὺ μᾶς ἑνώνει εἶναι ἡ Ἑλλάς. Ἐν ὀνόματι, λοιπόν, τῆς Ἑλλάδος καλούμεθα πάντες νὰ ἀφίσωμεν κατὰ μέρος κάθε πολιτικὴν διχογνωμίαν, νὰ ἀφίσωμεν ἀκόμη καὶ τὸ πολιτειακὸν εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡμεῖς νὰ ἐπιδοθῶμεν εἰς τὸ καθ’ αὐτὸ ἔργον μας, τὸ κύριον, τὸ ἔργον τῆς Ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας καὶ τῆς Ἀναδημιουργίας τῆς φυλῆς μας. Τὸ ἔργον τῆ ἀναπλάσεως καὶ τῆς ἀναμορφώσεως τοῦ λαοῦ μας δὲν εἶναι ὅπως ἐκεῖνο τῶν κομμουνιστῶν οὔτε ὁ φόνος, οὔτε ἡ λεηλασία. Τὸ ἔργον τὸ ἰδικόν μας εἶναι ὁ μόχθος καὶ ἡ ἐργασία, διὰ νὰ κάμωμεν μίαν Ἑλλάδα νέαν, Ἑλλάδα μεγάλην καὶ ἰσχυράν, σεβαστὴν εἰς τοὺς φίλους καὶ τρομερὰν εἰς τοὺς ἐχθρούς της. (Χειροκροτήματα). Καὶ τότε — καὶ μόνον τότε — θὰ δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐξετελέσαμεν τὸ πρὸς τὴν Πατρίδα καθῆκον μας. Μόνον τότε θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐξεπληρώσαμεν τὴν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἀνέθεσεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ μόνον τότε, κύριοι βουλευταί, θὰ ἀναδειχθῶμεν πράγματι ἄξιοι τῆς ἐμπιστοσύνης μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς περιέβαλεν ὁ Λαός. (Χειροκροτήματα).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταξὺ τῶν θυμάτων τοῦ στυγεροῦ αὐτοῦ ἐγκληματίου συγκαταλέγεται καὶ ἄλλοτε μέλος τῆς Βουλῆς, σοβαρὸν καὶ ἔγκριτον, ὁ Περ. Μποῦτος, ὁ ὁποῖος ὀφείλει τὴν κατακρεούργησίν του εἰς αὐτὸ τὸ ἀποφώλιον τέρας, τὸ ὁποῖον λέγεται Φράγκος. Ὑποθέτω ὅτι θὰ εἶναι ὁμόθυμος ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς ὅτι τὸ τέρας αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§31Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ν’ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τί θὰ γίνῃ μὲ τὸν Φράγκον, τὸν ἀρχιεγκληματίαν τοῦ Μελιγαλᾶ, τὸν σφαγέα χιλιάδων ἀνθρώπων, τὸν σφαγέα τοῦ ἄλλοτε διακεκριμένου βουλευτοῦ, σεμνοτάτου βουλευτοῦ, Περ. Μπούτου. Θὰ τὸν ἀπολύσουν;

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τῆς ἰσχύος καὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν Νομοθετημάτων τῆς περιόδου τῶν Κυβερνήσεων τῆς ἐχθρικῆς στρατιωτικῆς κατοχῆς τῶν ἐτῶν 1941–1944».

§33Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη μία τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον 2. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους εἶπα χθές, δὲν ἀποδέχεται ἡ Κυβέρνησις. Συνεπῶς παρακαλῶ ὅπως ἡ Βουλὴ ἀποδεχθῇ τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει: «............ (ἀναγινώσκει) ............».

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης;

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 3.

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. «Ἄρθρον 4..................

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. Ἑπομένως τὸ σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον. Τὸ δέχεται ἡ Βουλὴ καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§41Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοθετήματος τὸ Ἐθνικὸν Κόμμα Ἑλλάδος, ἐπαναλαμβάνει τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκανε χθὲς δι’ ἐμοῦ. Φρονοῦμεν δηλαδὴ ὅτι διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ὅλων τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν εἰς τὴν Βουλὴν δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ τερματισθῇ τὸ ἔργον. Ἑπομένως ἀποχωρίζομεν τὰς εὐθύνας μας, ἀπὸ τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως, θεωροῦντες ὅτι κακῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπεδέχθη τὴν πρότασίν μας, παραπομπῆς δηλαδὴ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπήν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῆς ἰσχύος καὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν Νομοθετημάτων τῆς περιόδου τῶν Κυβερνήσεων τῆς ἐχθρικῆς στρατιωτικῆς Κατοχῆς τῶν ἐτῶν 1941– 1944», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 2 παράγρ. 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1002)1945 Ἀναγκ. Νόμου».

§45Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ παρατείνεται ἡ προθεσμία ἐντὸς τῆς ὁποίας οἱ δικηγόροι πρέπει νὰ ὑποβάλουν τὰς δηλώσεις των.

§46Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Πρόκειται περὶ παρατάσεως ἐπὶ τρίμηνον. Ἔχω νὰ κάμω μίαν παράκλησιν. Ὑπάρχουν δικηγόροι οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς καταστάσεως, δὲν κατώρθωσαν νὰ ὁρκισθοῦν καὶ ἔχασαν τὴν προθεσμίαν τοῦ ὅρκου. Ἑπομένως θέλω νὰ προσθέσω τρίτην παράγραφον ἔχουσαν οὕτω: «Δικηγόροι.... (ἀναγινώσκει)....».

§47Χ. ΛΑΔΑΣ. Δηλαδὴ αὐτοὶ εἶναι δικηγόροι οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ἐξετάσεις καὶ δὲν ἔδωσαν τὸν ὅρκον ἐντὸς τῆς προθεσμίας;

§48Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Μάλιστα.

§49Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν εἶναι δηλαδὴ ἀπὸ ἐκείνους τοὺς δικηγόρους μὲ τοὺς ὁποίους πλουτίζονται οἱ δικηγορικοὶ σύλλογοι;

§50Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι, δὲν ἔχω σχέσιν μὲ αὐτούς.

§51Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν λέγω δι’ ἐσᾶς. Λέγω διὰ τὴν διατύπωσιν. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν τότε.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου;

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 2 παράγρ. 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1002)45 Ἀν. Νόμου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἀναγραφῆς πιστώσεως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης 1945–46».

§55Χ. ΛΑΔΑΣ. Μόνον θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι κυκλοφοροῦν ἐκθέσεις Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι περιορίζονται εἰς δύο λέξεις. Ἀκούσατε: «.....(ἀναγινώσκει).....». Ἄς γράψουν τίποτε πάρα πάνω τέλος πάντων. Διότι αἱ ἐκθέσεις ἔχουν κάποιον λόγον.

§56Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς τυπικόν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου;

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἀναγραφῆς πιστώσεως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης 1945–46». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν πλήρωσιν θέσεων Παρέδρων, Εἰρηνοδικῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ Εἰσαγγελιῶν καὶ περὶ καταργήσεως θέσεων γραμματέων Εἰρηνοδικείων βʹ τάξεως».

§60Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, πρέπει νὰ γίνῃ μία εἰσήγησις.

§61Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐπιτρέπετε; Νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐντελῶς τυπικόν, ἀκούσατε τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Καὶ ὅμως πρόκειται περὶ νομοσχεδίου οὐσιαστικωτάτου.

§62Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Νὰ δεχθῶμεν τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν νὰ γίνῃ μία εἰσήγησις.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου;

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν πλήρωσιν θέσεων Παρέδρων, Εἰρηνοδικῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ Εἰσαγγελιῶν καὶ περὶ καταργήσεως θέσεων γραμματέων Εἰρηνοδικείων βʹ τάξεως». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 10 Μαΐου 1946 «περὶ ἀνασυστάσεως θέσεως Προέδρου Ἑλληνικοῦ Προξενικοῦ Δικαστηρίου Ἀλεξανδρείας». Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐζήτησε νὰ τὸ ἀναβάλῃ.

§66Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διατί, κύριε Ὑπουργέ; Εἶναι ἀναγκαιότατον τὸ νομοθέτημα αὐτό. Ἔρχομαι ἀπὸ ἐκεῖ καὶ γνωρίζω ποίαν κατάπληξιν ἔκανε ἡ κατάργησις τῆς θέσεως τοῦ Προέδρου τοῦ Προξενικοῦ Δικαστηρίου. Τὸ νομοσχέδιον ἐπαναφέρει τὸν θεσμόν.

§67Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι εἶναι σχετικὸν μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν.

§68Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Θὰ ἔπρεπε μάλιστα νὰ εἶναι ὑπογεγραμμένον καὶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 10 Μαΐου 1946 «περὶ ἀνασυστάσεως θέσεως Προέδρου Ἑλληνικοῦ Προξενικοῦ Δικαστηρίου Ἀλεξανδρείας», ἀναβάλλεται μέχρι τῆς ἐπανόδου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου) 2 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 913)46 «περὶ συμπληρώσεως τῶν Α. Ν. 965)37 καὶ 2369)40 ὡς πρὸς τὸν τρόπον συνθέσεως τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπομένου ἐπιστημονικοῦ συμβουλίου». Ὁ κ. Ι. Δούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§70Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς θὰ ἐξεπλάγη προχθὲς ὅταν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Πιστεύω ὅτι ἡ ἔκπληξίς του θὰ ἦτο ἀκόμη μεγαλυτέρα σήμερον ὅταν θὰ ἴδῃ ὅτι καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν γίνεται προσπάθεια καταψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἔκπληξις ὑμῶν, κύριοι βουλευταί, ὅσοι δὲν κατάγεσθε ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, θὰ εἶναι ἐπίσης μεγάλη, γιατὶ γίνεται τόσος θόρυβος δι’ ἕνα τόσον ἀθῷον νομοσχέδιον. Καὶ εἶναι τόσον ἀθῷον ὥστε θὰ σᾶς τὸ ἀναγνώσω καὶ πιστεύω ὅτι κανεὶς δὲν θὰ ἀντιληφθῇ τὴν σημασίαν αὐτοῦ: «Προκειμένου περὶ συμπληρώσεως θέσεων......(ἀναγινώσκει).....». Τὶ φυσικώτερον, κύριοι βουλευταί, κριτὴς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναλαμβάνουν τὴν διεύθυνσιν ἱδρυμάτων, κλινικῶν καὶ καταστημάτων φιλανθρωπικῶν νὰ εἶναι τὸ ἐπιστημονικὸν συμβούλιον τῆς Θεσσαλονίκης; Ἐὰν ὅμως ἀναγνώσητε τὴν εἰσήγησιν θὰ ἰδῆτε ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Θὰ κρίνωνται μόνον κατώτεροι διότι. Προκειμένου περὶ διευθυντῶν ἰατρῶν τῶν κλινικῶν καὶ ἄλλων νοσοκόμων τὴν κρίσιν θὰ τὴν κάμῃ τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον τὸ ἑδρεῦον ἐν Ἀθήναις. Καὶ ὡς δικαιολογίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς προβάλλει ὅτι τοῦτο γίνεται διότι τὸ κῦρος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ κρίνουν τοὺς ὑποψηφίους ἐν Ἀθήναις εἶναι μεγαλείτερον τοῦ κύρους τῶν κριτῶν τῆς Θεσσαλονίκης. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, θίγεται τὸ δεύτερον ἐπιστημονικὸν ἵδρυμα τὸ Πανεπιστήμιον τοὐτέστιν τῆς Μακεδονικῆς πρωτευούσης καὶ δέχεται ἓν σοβαρὸν πλῆγμα. Ποῦ εἶναι ἡ ἰσοτιμία τοῦ ἐπιστημονικοῦ αὐτοῦ ἱδρύματος, τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης; Ἐὰν δὲν ἔχουν κῦρος οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἀποροῦμεν διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν προβαίνει εἰς τὴν κατάργησιν αὐτοῦ τὴν στιγμὴν μάλιστα κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν πληθώραν ἐπιστημόνων, καὶ μάλιστα ἐπιστημόνων κύρους, ἐφ’ ὅσον προέρχονται ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν τὸ ὁποῖον παραδέχεται ὅτι ἔχει μεγαλύτερον κῦρος, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν λαμβάνονται μέτρα περιοριστικὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν φοιτητῶν οἱ ὁποῖοι εἰσέρχονται κατ’ ἔτος εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, γεννᾶται ἡ ἑξῆς ἀπορία: ἀφοῦ εἴτε ἔχουν κῦρος εἴτε δὲν ἔχουν ἡ Πολιτεία τοὺς ἐπιτρέπει νὰ μορφώσουν μὲν τὴν Νεολαίαν τὴν Μακεδονικήν, νὰ μὴ ἔχουν δὲ τὴν ἱκανότητα καὶ τὸ κῦρος νὰ κρίνουν ἐὰν ὁ Α ἢ Β ἐπιστήμων εἶναι ἱκανὸς νὰ κρίνῃ ἐκείνους οἵτινες θὰ ἀναλάβουν τὴν διεύθυνσιν ἑνὸς ἱδρύματος φιλανθρωπικοῦ; μιᾶς πανεπιστημιακῆς κλινικῆς;

§71Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἀφοῦ ἐκλέγουν καθηγητὰς πῶς δὲν δύνανται νὰ ἐκλέγουν διευθυντὰς ἱδρυμάτων;

§72Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε ὅτι ὅλοι αὐτοὶ διωρίσθησαν ἐπὶ Γερμανικῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τρόπον λίαν ἀνώμαλον; Οἱ καθηγηταὶ δηλαδὴ τοῦ Πανεπιστημίου;

§73Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἔχετε δίκαιον εἰς τὴν παρατήρησίν σας ποῖος σᾶς ἐμποδίζει νὰ παύσητε τοὺς καθηγητάς, διὰ τοὺς ὁποίους ὅμως ἡμεῖς ἔχομεν τὴν ἀντίληψιν ὅτι οἱ περισσότεροι τοὐλάχιστον τούτων κατέχουν ἐπαξίως τὰς θέσεις των. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τοὺς ἀφήνετε νὰ μορφώνουν τὴν Μακεδονικὴν Νεολαίαν, ὡς ἀπήντησα, δὲν βλέπω τὸν λόγον νὰ μὴ εἶναι ἱκανοὶ νὰ διορίζουν ἕνα ἐκ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Διότι δι’ αὐτὸ πρόκειται, κύριε συνάδελφε, ἐδῶ ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ διορισθοῦν εἰς τὰς θέσεις αὐτὰς ἐπιστήμονες προερχόμενοι ἐκ Παλαιᾶς Ἑλλάδος.

§74Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἔχουν κῦρος καὶ οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀλλὰ οἱ καθηγηταὶ τῶν Ἀθηνῶν εἶναι καλύτεροι.

§75ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Τὸ θεωροῦμεν ὕβριν.

§76Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Διατὶ λοιπὸν σᾶς ἀρέσει αὐτὴ ἡ διατύπωσις νὰ πηγαίνουν εἰς Ἀθήνας ὅσοι ἰδικοί μας ἔχουν ἀνάγκην διορισμοῦ. Θὰ σᾶς ἱκανοποίει, κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἀντιστρέψωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ἐλέγομεν: «Τοὺς διευθυντὰς ἰατροὺς κλινικῶν τῶν Ἀθηνῶν θὰ τοὺς ἔκρινε τὸ ἐπιστημονικὸν συμβούλιον Θεσσαλονίκης; Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπὸ τὴν σκέψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς δὲν ἐπέρασε βέβαια μία τοιαύτη μικρὰ σκέψις, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι προέβη εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν νομίζων ὅτι πράγματι θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν τόπον θέλων νὰ ἐπανδρώσῃ τὰ Μακεδονικὰ ἱδρύματα μὲ τοὺς ἀριστεῖς τῆς Ἐπιστήμης. Ἐὰν μὲν ἔκαμε τὸ νομοσχέδιον μόνος του δὲν τοῦ ἀποδίδω βέβαια κακὴν πρόθεσιν, ἐὰν ὅμως τὸ νομοσχέδιον τὸ εἰσηγήθη ἡ ὑπηρεσία, τότε ὀφείλει νὰ ἀπαλείψῃ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ ἐπανέλθῃ ὅπως ἦτο προηγουμένως ὁ νόμος ἐὰν θέλῃ νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν Ἐπιστήμην καὶ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Ὅλοι οἱ νόμοι κ. βουλευταί, εἶναι πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς κοινωνίας κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον. Ἐν τῇ ἐφαρμογῇ ὅμως γίνεται τοιαύτη καταστρατήγησις ὥστε καταντοῦν ἐξυπηρετικοὶ οὐχὶ τοῦ συνόλου ἀλλὰ μεμονωμένων ἀτόμων. Καὶ εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν αὐτὸ ἀκριβῶς θὰ συμβῇ, διότι, κύριοι βουλευταί, μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐὰν τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν θὰ γίνῃ τὸ ἑξῆς. Λόγῳ τῶν ἰδιαιτέρων συνθηκῶν ποὺ ὑπάρχουν ἐκ τῆς ἐλλείψεως τῶν μέσων μεταφορᾶς καὶ τῶν μεγάλων δαπανῶν δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθουν νὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου Ἀθηνῶν οἱ ἐπιστήμονες Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἑπομένως ἡ κρίσις τοῦ Συμβουλίου θὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τοὺς ἐπιστήμονας ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἴτε εὑρίσκονται εἰς Ἀθήνας ἢ πλησίον τῶν Ἀθηνῶν ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὰ μέσα νὰ ἔλθουν ἐδῶ. Ἀλλὰ ὅπως εἶναι γνωστὸν ἀνέκαθεν ὅτι ἡ Μακεδονία θεωρεῖται τόπος ἀφορίας....... (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§78Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Δυστυχῶς παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας τὰς ὁποίας λαμβάνουν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ἡ Μακεδονία θεωρεῖται ἀπὸ ὅλους τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους τοὺς μὴ καταγομένους ἐκεῖθεν ἐξορία. Πέρυσι διωρίσθησαν καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου στὴ Θεσσαλονίκη καὶ ἐδέησε μετὰ ἓν ἔτος ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκδώσῃ νόμον συνεπάγοντα τὴν ἀπόλυσίν των ἐὰν δὲν μετέβαινον εἰς τὰς θέσεις των. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ὅσοι τυχὸν ἐξ αὐτῶν εἶναι ἀριστεῖς ἀποφεύγουν μὲ κάθε τρόπον νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν Μακεδονίαν μεταχειρίζονται πάντα τὰ μέσα διὰ νὰ μὴ μεταβοῦν, καὶ ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἡ ὁποία εἶναι τὸ μεγαλείτερον κέντρον μετὰ τὰς Ἀθήνας ἀποφεύγουν νὰ ὑπάγουν, πῶς θὰ ὑπάγουν εἰς τὰ ἄλλα ἀπομεμακρυσμένα μέρη; Μήπως δὲν ἐξηναγκάσθησαν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις εἰς τὸ παρελθὸν νὰ θεωρήσουν τὸν χρόνον τῆς ἐν Μακεδονίᾳ ὑπηρεσίας νὰ θεωρήσουν εἰς τὸ διπλάσιον; ὅπως συνέβη νὰ θεωρηθῇ καὶ ὡς ὑπηρεσία μετώπου; Ἐφ’ ὅσον γνωρίζομεν τοῦτο καὶ ἡ κρίσις διὰ τὰς θέσεις τῶν διευθυντῶν τῶν κλινικῶν θὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τοὺς ἐκ Παλαιᾶς Ἑλλάδος ἐπιστήμονας καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον, θὰ ὑπάγουν νὰ κριθοῦν μόνον μετριότητες. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διατὶ θέλει νὰ μᾶς πλουτίσῃ μὲ ἀριθμὸν ἐπιστημόνων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνίκανοι νὰ ζήσουν εἰς τὰ μέρη των, διατὶ δὲν θέλει νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰ ἀξιώματα τῆς Πολιτείας καὶ Μακεδόνες ἐπιστήμονες;

§79Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι, κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις μεταχειρίζεται τὴν Μακεδονίαν διὰ νὰ βοηθήσῃ πολιτικούς της φίλους.

§80Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Μακεδονίας παρῆλθον 34 ἔτη καὶ τὸ πικρὸν παράπονον τοῦ λαοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ὅτι τὸ Κράτος ἀντιμετωπίζει μὲ αἰσθήματα μητρυιᾶς τὰ ζητήματά του. (Δημιουργεῖται θόρυβος, οἱ κ. κ. Κίνιας, Κουλουμβάκης καὶ Ν. Δαρβέρης διαμαρτύρονται. Κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι βουλευταί, ὁ πόνος μου διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα μὴ νομίσητε ὅτι εἶναι μικροτέρας ἀξίας ἀπὸ τὸν δικόν σας. Ὅπως σεῖς ἐχύσατε τὸ αἷμα σας καὶ βοηθήσατε τὴν Βόρειον Ἑλλάδα διὰ παντὸς μέσου κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἡμεῖς ἐβοηθήσαμε διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος μας καὶ ἀγωνιζόμεθα διὰ νὰ σᾶς πείσωμε νὰ λάβετε τὰ μέτρα ἐγκαίρως πρὶν ἢ ἡ δυσαρέσκεια ποὺ δημιουργεῖται φθάσῃ εἰς τὸ ἀπροχώρητον. Οὐδόλως παραγνωρίζομεν κ. συνάδελφοι τὰς θυσίας τοῦ λαοῦ τῆς μικρᾶς τότε Παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς αἷμα καὶ χρῆμα τὰς θυσίας ποὺ ὑπέστη χάριν τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ διὰ τοῦτο ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ λαοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος θὰ εἶναι αἰωνία καὶ ἡ ἀγάπη μας καὶ ἡ στοργὴ τοῦ λαοῦ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος θὰ εἶναι ἀπεριόριστος. Ἀλλὰ μὲ τοῦτο δὲν ἕπεται ὅτι δὲν ἔχωμεν δικαίωμα νὰ διαμαρτυρόμεθα ὁσάκις βλέπομεν νὰ ψηφίζωνται νόμοι οἱ ὁποῖοι καταστρατηγούμενοι μᾶς φέρουν εἰς ὑποτιμητικὴν θέσιν καὶ δημιουργοῦν εὔλογον καὶ δεδικαιολογημένην ἀγανάκτησιν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§81Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν ἐδημιουργήθη χάσμα.

§82Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Δεχόμεθα τὸ πλῆγμα κατὰ τοῦ κύρους τοῦ Πανεπιστημίου μας τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠλπίζαμεν ὅτι διὰ τῶν νομοθετικῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως, οἱασδήποτε Κυβερνήσεως, θὰ ἀνέλαμπεν ὁ φάρος του καὶ θὰ μετελαμπάδευε ἀπὸ ἐκεῖ καὶ εἰς τοὺς γειτονικοὺς λαοὺς τὰ φῶτα τῆς Ἑλληνικῆς ἐπιστήμης καὶ τὸν Ἑλληνικὸν πολιτισμόν. Μὴ σᾶς φαίνεται παράξενον πῶς τόσον ἀσήμαντα περιστατικὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τόσον σοβαρὰν σημασίαν. Ἐὰν τὰ ὄργανα τῆς Διοικήσεως δημιουργοῦν παράπονα εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας των, ἐὰν εἶναι ἀνεπαρκῆ εἰς οἱονδήποτε ἄλλο μέρος τῆς Ἑλλάδος, τὰ παράπονα θὰ μείνουν μόνον παράπονα ἐνῷ εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα ὅπου ἐλλοχεύει ὁ αἰώνιος ἐχθρὸς τῆς Ἑλλάδος θὰ τὰ ἐκμεταλλευθῇ καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις αὐτὴ δὲν πιστεύω νὰ καταλήξῃ εἰς ὄφελος ἡμῶν. Νομίζω ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ὅταν ἔρχωνται ἐκεῖ ἐπάνω δὲν πρέπει νὰ ἔρχωνται μειωμένοι εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ λαοῦ ὅτι δὲν εἶναι οἱ ἀριστεῖς καὶ αἱ διαμαρτυρίαι αἱ ὁποῖαι φθάνουν ἐνταῦθα ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνεπάρκειαν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον μεταχειρίζονται τὸν κόσμον, ὅσον ἀφορᾷ τὰς σκέψεις των καὶ τὰς προσπαθείας ποὺ καταβάλλουν ὅπως τὸ συντομώτερον μετατεθοῦν εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα πλησίον τοῦ χωρίου των, πλησίον τῶν οἰκογενειῶν των, αἱ διαμαρτυρίαι αὐταὶ μὲ ἠνάγκασαν νὰ ἀνέλθω ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν καὶ τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς καὶ τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ δείξουν μεγαλειτέραν μέριμναν εἰς τὰς ζητήματα τῆς Μακεδονίας καὶ μεγαλειτέραν προσοχὴν εἰς τὸ νὰ ἐπανδρώσουν ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τῆς Βορείου Ἑλλάδος μὲ Μακεδόνας ἢ Θρᾴκας ὑπαλλήλους εἰς μεγάλον ποσοστὸν διὰ νὰ αἰσθανθῇ καὶ ὁ λαὸς τῶν μερῶν ἐκείνων τὴν ἱκανοποίησιν καὶ τὴν ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν ὅτι συμμετέχει κατ’ ἴσην μοῖραν εἰς τὴν Διοίκησιν τῆς χώρας Πιστεύω ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς θ’ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ θελήσῃ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸ κῦρος τοῦ Πανεπιστημίου τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἴσως ἀκουσίως ἔπληξεν. (Χειροκροτήματα).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης.

§84Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ 1911 ἔσχον τὴν μεγαλυτέραν τιμὴν τοῦ βίου μου. Ἔγραψα ἄρθρον εἰς τὸ ὁποῖον ἔλεγον «αἱ Σέρραι μὲ ἐνδιαφέρουν περισσότερον τῆς Τριπόλεως». (Χειροκροτήματα). Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἔλεγον πρὸς τὸν κ. Πρωθυπουργόν, «ἡ θέσις τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ τῆς Μακεδονίας σήμερον εἶναι σπουδαιοτέρα ἀπὸ τὴν ἰδικήν σου. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, κ. Νικολαΐδη, κ. Θεολογίτη, εἶναι καὶ μερικὰ πράγματα τὰ ὁποῖα παρεξηγοῦνται λεγόμενα. Ἄς συνεννοούμεθα κατὰ διαφορετικὸν τρόπον καὶ ἂς μὴ φέρωμεν ἐδῶ εἰς τὴν δημοσιότητα λόγους τοὺς ὁποίους θὰ ἐκμεταλλευθοῦν ἄνθρωποι ἄτιμοι, ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν Πατρίδα μας.

§85Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ποίους λόγους εἴπομεν, οἱ ὁποῖοι μποροῦσαν νὰ παρεξηγηθοῦν; (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§86Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Σεβαστέ μου κύριε Κουλουμβάκη, θὰ ἤθελον νὰ μάθω τί εἶπον τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ παρεξηγηθῇ;

§87Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν ἀντιλαμβάνεσθε διατὶ ἀπευθύνομαι πρὸς Σᾶς καὶ τὸν ἀγαπητὸν Αὔγουστον; Διότι καὶ ἡ ἐκτίμησίς μου καὶ ἡ ἀγάπη μου εἶναι ἀδελφική. Δὲν εἶπον ὅτι εἴπατε. Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν τὸν ἐπίσης φίλτατόν μου κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγράψῃ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὴν τὴν διάταξιν (χειροκροτήματα), διότι νομίζω ὅτι ἂν παρουσιασθῇ περίστασις ἱδρύσεως ἐργαστηρίων ἐν Θεσσαλονίκῃ χωρὶς νὰ ὑπάρχουν ἐκεῖ οὔτε συγγενῆ ἐργαστήρια ἐνῷ ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸ ζήτημα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διορθωθῇ ὅπως πρέπει χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη νόμου, διὰ διοικητικῆς ἀποφάσεως.

§88Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Πρόκειται περὶ συστάσεως ἐπιτροπῆς διὰ τοὺς Διευθυντάς.

§89Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀντελήφθητε διατὶ ἐνόμισα καθῆκον μου, ὡς γηραιότερος βουλευτὴς ὅλων σας, νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις! Ναὶ «προκειμένου ὅμως περὶ διευθυντῶν ἰατρῶν κλινικῶν........ (ἀναγινώσκει)......». Τὶ ἀνάγκη νὰ νομοθετηθῇ; Οὐδεμία ἀνάγκη. Ἄν παρουσιασθῇ μία τοιαύτη περίπτωσις ἀναλόγως ἐπικαίρως θὰ κρίνῃ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θὰ πράξῃ. Ποία ἀνάγκη νὰ δημιουργηθῇ ἡ δημιουργηθεῖσα παρεξήγησις; Διότι βέβαια ἡ πρωτεύουσα τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἔχει τὰς ἀξιώσεις της ὄχι μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὰ οὐσιαστικὰ ζητήματα, ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ γόητρόν της, τὸ κῦρος της, τὴν ὑπερηφάνειάν της, τὴν ὑπερηφάνειαν ὅλων μας δι’ αὐτό. Ἤκουσα πρὸ ὀλίγου, δὲν ξεύρω ἂν εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν ἔχουν θέσιν εἰς τὰ Ὑπουργικὰ Συμβούλια οἱ Γεν. Δ)ταὶ τῆς Μακεδονίας.

§90ΦΩΝΑΙ. Μάλιστα.

§91Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἄν αὐτὸ εἶναι ἀληθές, καὶ ἐξακολουθήσῃ, ἐγώ, κύριοι βουλευταί, προσωπικῶς, ἴσως λάβω ἀφορμὴν νὰ κανονίσω ἐδῶ τὴν θέσιν μου. Τόσον πολὺ θὰ διεφώνουν εἰς αὐτό. (Χειροκροτήματα). Δὲν πιστεύω ὅμως ὅτι ἂν ἔγινε θὰ συνεχισθῇ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν κἂν νὰ γίνῃ αὐτό, διότι ἐὰν δὲν ἔχουν θέσιν εἰς τὰ Ὑπουργικὰ Συμβούλια, δὲν δύνανται νὰ εἶναι βουλευταί, θὰ ἐκπέσουν τοῦ ἀξιώματος τοῦ βουλευτοῦ. Ἑπομένως ἔχω τὴν γνώμην ὅτι καὶ ἂν ἐγένετο σκέψις τοιαύτη......

§92ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγένετο νόμος.

§93Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. .... δὲν θὰ συνεχισθῇ καὶ δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ. Κύριοι βουλευταί, ὁ πρῶτος Πρύτανις τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου ἐν Ἀθήναις ἦτο ἐξ Ἀνδριανουπόλεως ὁ σοφώτατος ἱστορικὸς Σχοινᾶς. Ὁ σοφώτατος ἱστορικὸς Καρολίδης κατήγετο ἐκ Καισαρείας. Ὁ πρῶτος Μητροπολίτης Ἀθηνῶν κατήγετο ἐκ Κρήτης. Τὸ Ἔθνος μας εἶναι ἓν ἑνιαῖον, ἀδιαίρετον, ὑπερήφανον δι’ ὅλας του τὰς περιφερείας καὶ ὅλων τῶν περιφερειῶν πρέπει νὰ τιμᾶται τὸ γόητρον καὶ τὸ κῦρος καὶ διὰ πράξεων, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγων ὅταν μάλιστα οἱ λόγοι εἶναι ἔγκυροι, ὅπως εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι οἱ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης ἀπαγγελλόμενοι λόγοι.

§94Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ἀναμφισβητήτως τὸ Ἔθνος εἶναι ἓν ἀδιαίρετον καὶ ἀδιάσπαστον. Προέρχομαι ἀπὸ μίαν περιφέρειαν ποὺ πρῶτα αἰσθανόμεθα Ἕλληνες καὶ ἔπειτα Ἠπειρῶται. Ἀλλὰ παρὰ τὴν νοοτροπίαν αὐτήν, ὑπάρχουν ὡρισμένα γεγονότα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γεννοῦν πικρίαν. Θὰ σᾶς εἴπω ἓν μόνον γεγονὸς πρόσφατον. Εἰς τὴν προσωρινὴν στέγασιν, αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἠπείρου ἐκαλύφθησαν κατὰ 25% ἐνῷ αἱ ἀνάγκαι τῆς Πελοποννήσου κατὰ 70%. Δὲν παύομεν νὰ αἰσθανώμεθα πρῶτα Ἕλληνες καὶ ἔπειτα Ἠπειρῶται, πῶς εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ μὴ διαμαρτυρώμεθα;

§95Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αἰσθάνεται κανεὶς πόσον εἶναι ἄτοπον τὸ γενόμενον ἂν ἐγένετο ὅταν μάλιστα τὸ λέγει ὁ κ. Ἀβέρωφ. Λοιπὸν κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ὑγιεινῆς, νομίζω ὅτι ὀρθὸν καὶ σύμφωνον πρὸς τὸν ὑπερήφανον χαρακτῆρα σας, τὸν γενναῖον χαρακτῆρα σας εἶναι νὰ δεχθῆτε τὴν παράκλησίν μου.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Δαρβέρης.

§97Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἀσχοληθῶ πολὺ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς τυπικοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον δίδει τὸ δικαίωμα εἰς μίαν ἑνιαίαν ἐξέτασιν καὶ ἐφαρμογὴν ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν διευθύνσεων καὶ τῶν ὀργανισμῶν τῶν διαφόρων νοσοκομείων. Κατὰ συνέπειαν ἐφ’ ὅσον ἀποτελεῖ δικαίαν ἄποψιν τοῦ Ὑπουργείου, κρίνω φρόνιμον νὰ δημιουργήσωμεν τὴν νέαν ταύτην κατάστασιν τῆς νέας κατευθύνσεως. Ἀλλά, κύριοι, τὸ νὰ φέρωμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ μίαν ὑπόθεσιν διαιρέσεως τῆς Ἑλλάδος......

§98ΦΩΝΑΙ. Ὄχι. Ὄχι.

§99Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Πρᾶγμα ποὺ κανεὶς δὲν δέχεται, δεδομένου ὅτι οὐδέποτε παρηγκωνίσθησαν τὰ ζητήματα τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἡ χώρα τῆς Ἑλλάδος ὡς Κράτος, διότι δεχόμεθα ὅτι οἱαδήποτε Κυβέρνησις εἴτε Λαϊκή, εἴτε Βενιζελική, εἴτε τοῦ Κέντρου, εἴτε τοῦ ἄπω Κέντρου, εἴτε οἱαδήποτε, πάντοτε ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται καὶ ἐπιβάλλεται διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, διότι ὅλοι ἀνεξαιρέτως τὴν θεωροῦμεν ὡς τὸν βασικὸν κορμὸν τῆς ὅλης Πατρίδος. Τὸ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ἐγένοντο τὰ α ἢ β σφάλματα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὰ ἀναγάγωμεν εἰς κανόνας καὶ ἐπὶ τῶν κανόνων νὰ δογματιζώμεθα. Κύριοι πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας....

§100Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐφύγαμεν ἀπὸ τὸ θέμα, κύριε Πρόεδρε.

§101Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κύριος Δούμπας ὡμίλησε ἐπὶ ἑνὸς θέματος, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι τὰ διάφορα σφάλματα τὰ ὁποῖα γίνονται δὲν πρέπει νὰ χαρακτηρίζωνται ὡς γενικαὶ καταστάσεις καὶ νὰ ἀποδίδωνται εἰς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην πτέρυγα σκέψεις ἢ ἐνέργειαι αἱ ὁποῖαι στρέφονται κατὰ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἡ ζωὴ ὅλων μας εἶναι ἐκεῖ καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τὸ θέσωμεν κἂν ὑπὸ συζήτησιν τὸ πρᾶγμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ τὸ ἐκμεταλλευθοῦν διάφοροι ἐχθροί μας ὑπ’ ἄλλην μορφήν.

§102ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θέλω τὴν γνώμην σας ἐπὶ τῆς διατάξεως.

§103Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐγένετο τὸ Πανεπιστήμνιον Θεσσαλονίκης πρέπει διὰ παντὸς τρόπου νὰ ἐνισχυθῇ. Ἐφ’ ὅσον θὰ παρουσιάζωνται ζητήματα εἰς τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ὑπῆρχον ἐκεῖ εἰδικότητες, νὰ μετακαλοῦνται εἰδικοὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο Πανεπιστήμιον.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἔχει τὸν λόγον.

§105Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριοι βουλευταί, μὲ λύπην μου ἤκουσα ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔδωσεν ἀφορμὴν νὰ ἐπεκταθῇ τὸ ζήτημα ὡς πρὸς τὰ αἰσθήματα τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος ἔναντι τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§106ΦΩΝΑΙ. Οὐδεὶς τὰ ἀμφισβητεῖ.

§107Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἁπλῶς λόγοι ὑπηρεσιακοὶ καὶ λόγοι ἐξυπηρετήσεως τῆς ἐπιστήμης ἐπέβαλον τὴν εἰσήγησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπάρχει νόμος πάγιος ὑπ’ ἀριθ. 965)1937 ὁ ὁποῖος ὁρίζει ἀπὸ ποῖα μέλη συγκροτοῦνται τὰ συμβούλια αὐτά. Ὁ νόμος αὐτὸς προβλέπει πενταμελῆ ἐπιτροπὴν διὰ τὴν κρίσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, προκειμένου δὲ περὶ τῶν διευθυντῶν ἐργαστηρίων, πρέπει τὰ τρία μέλη ἀπαραιτήτως νὰ εἶναι ἐργαστηριακοί. Δυστυχῶς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ἔχει ἀναπτυχθῆ καὶ ὁλοκληρωθῆ καὶ ἐὰν θελήσωμεν σήμερον νὰ συγκροτήσωμεν τὴν ἐπιτροπήν, μᾶς λείπουν τὰ τρία μέλη τὰ ἐργαστηριακά. Αὐτὸς καὶ μόνον ὁ λόγος μᾶς ἠνάγκασε νὰ φέρωμεν τὴν προτεινομένην μεταρρύθμισιν ὡς πρὸς τοὺς διευθυντὰς τῶν κλινικῶν καὶ νὰ ἀφήσωμεν τοὺς ἐπιμελητὰς νὰ κριθοῦν κατὰ τὸν νόμον. Δὲν ἐπέρασε ἀπὸ τὴν σκέψιν μας ποτὲ ἡ ἰδέα νὰ θίξωμεν τὸ κῦρος τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἡ ἀδυναμία ἡ ὑφισταμένη σήμερον εἶναι νὰ συγκροτήσωμεν τὴν ἐπιτροπήν. Δι’ αὐτὸ εἴπομεν ὅτι διά τινα ἀκόμη χρόνον νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ κριθῇ τὸ ἀνώτερον προσωπικὸν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Διότι οἱ διευθυνταὶ τῶν κλινικῶν καὶ τῶν ἐργαστηρίων δὲν πρόκειται νὰ ὑποβληθοῦν εἰς διαγωνισμούς, ἀλλὰ θὰ ὑποβάλουν ἁπλῶς τοὺς τίτλους εἰς τὸ ἐπιστημονικὸν συμβούλιον ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ κριθοῦν, ἐνῷ οἱ ἐπιμεληταὶ θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ ἐκεῖ ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον, τοῦ ὁποίου ἡ σύνθεσις ἐπιτρέπεται ὑπὸ τοῦ παγίου νόμου τοῦ 1937. Ἔχομεν μίαν ἑκατονταετηρίδα ἐλευθέρου βίου καὶ μόλις σήμερον κατωρθώσαμεν νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ κατωρθώσαμεν νὰ ἔχωμεν ὅλας τὰς εἰδικότητας τῶν κλινικῶν καὶ τῶν ἐργαστηρίων. Νομίζω, ὅτι τὸν λόγον αὐτὸν ἡ Βουλὴ θὰ τὸν θεωρήσῃ πλήρως δικαιολογημένον καὶ θὰ ἐγκρίνῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο τὸ ὁποῖον δὲν ἀποβλέπει εἰς ἄλλο τίποτε παρὰ νὰ θεραπεύσῃ μίαν ἀνάγκην, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον ἡ ἐκλογὴ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, δι’ ὡρισμένας κλινικὰς καὶ ἐργαστήρια δὲν θὰ καταστῇ δυνατή.

§108ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ πᾶνε στὴ Θεσσαλονίκη ἀπὸ τὰς Ἀθήνας.

§109Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβοῦν ἀπ’ ἐδῶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.

§110ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ποῖοι θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ὑποβάλουν ὑποψηφιότητας ὡς διευθυνταὶ κλινικῶν ἐργαστηρίων; Ἐπειδὴ ἔχομεν δεδομένον ὅτι εἰς τὸν Πειραιᾶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ βάλωμε Πειραιώτη διότι ἔρχονται ὅλοι οἱ Ἀθηναῖοι οἱ προστατευόμενοι τῶν καθηγητῶν, δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ λάβετε μέτρα.

§111Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμποδίσωμεν οἱονδήποτε Ἕλληνα νὰ ὑποβάλῃ ἐκεῖ ὑποψηφιότητα, διότι εἶναι δικαίωμα παντὸς πολίτου. Συνεπῶς δὲν βλέπω κανένα λόγον νὰ ἐκληφθῇ ὅτι τὸ νομοσχέδιον θίγει τὴν Θεσσαλονίκην.

§112Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὴν καλήν σας προαίρεσιν, οὔτε ἔπρεπε νὰ δοθῇ ὁ χαρακτηρισμὸς τὸν ὁποῖον δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του καὶ ὁ συνάδελφος. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν ριζικὴν διαφωνίαν. Ἔλεγον πάντοτε, εἰδικῶς διὰ τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης, ὅτι δὲν εἶναι ἐπανδρωμένον ὅπως πρέπει. Ἀκριβῶς ἐπ’ αὐτοῦ διαφωνοῦμεν. Ἐλέγομεν ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανδρωθῇ, διὰ νὰ μὴ καταφεύγετε ἀκριβῶς εἰς τὰς λύσεις αὐτάς. Ἐνῷ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης τὸ ὁποῖον εἶναι ὁ φάρος ὁ ἐπιστημονικὸς ὁλοκλήρου τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ ἀπὸ ἐτῶν, θὰ ἔπρεπεν ἤδη νὰ εἶχεν ἐπανδρωθῆ οὕτως ὥστε νὰ ἠμπορῇ αὐτὸ ἐξ ἰδίων νὰ πληροῖ τὰς ἀνάγκας διὰ τὰς ὁποίας ἱδρύθη εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα.

§113Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἡ ἐπάνδρωσις δὲν εἶναι εὔκολον πρᾶγμα.

§114Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἀλλὰ ἀφ’ ἧς ἔγινε τὸ Πανεπιστήμιον δὲν ἐννοεῖ νὰ ἐπανδρωθῇ, συνεπῶς εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ληφθῇ μία φροντὶς διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν.

§115Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἔχομεν τοιαύτην κρίσιν ἐπιστημόνων, ὥστε ἂν λάβετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον, ὅπως εἶπα προηγουμένως, τῶν Ἀθηνῶν μετὰ 120 χρόνια ζωῆς μόλις ἤδη τείνει εἰς τὴν ὁλοκλήρωσίν του. Ἑπομένως τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης ἀριθμοῦν μίαν ζωὴν 35 ἐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὴν ὁλοκλήρωσίν του καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη διέθετε τὰ οἰκονομικὰ μέσα καὶ εἶχεν ὅλην τὴν προσοχήν της ἐστραμμένην πρὸς τὰ ἐκεῖ, διότι οἱ ἐπιστήμονες δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν...

§116ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν πηγαίνουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.

§117Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως θὰ εἶναι νὰ ὁλοκληρώσῃ ὅλους τοὺς κλάδους τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ὥστε νὰ λειτουργήσουν ὅλα τὰ ἐπιστημονικὰ συμβούλια. Ἀλλ’ ὅπως ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα ὅταν λείπουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ μετέχουν τοῦ ἐπιστημονικοῦ συμβουλίου καὶ ἡ ἔλλειψις αὐτὴ καθιστᾷ ἀδύνατον τὴν συγκρότησιν τῶν ἐπιστημονικῶν συμβουλίων, νομίζω, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ περιμένωμεν νὰ ἐπανδρώσωμεν τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης διὰ νὰ φτιάξωμεν τὸ ἐπιστημονικὸν συμβούλιον. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§118Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ. Ὅπως εἴπατε πολὺ ὀρθῶς, δὲν ὑπάρχει ζήτημα αἰσθημάτων μεταξὺ Βορείου καὶ Νοτίου Ἑλλάδος. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία καὶ εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀλλ’ ὑπάρχει ὅμως ἕνα παράπονον τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι δὲν τυγχάνει ἰσοτίμου μεταχειρίσεως εἰς διάφορα ζητήματα, ὡς ἐπαγγελματικά, ἐμπορικά, ἐργατικά, εἴτε βιομηχανικὰ καὶ ἄλλα. Καὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀκόμη, συνάδελφοι τῆς πλευρᾶς αὐτῆς καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐπήγαμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ καὶ τοῦ ὑπεβάλαμεν αὐτὸ τὸ παράπονον, καὶ εἶναι ἕνα παράπονον τὸ ὁποῖον ὑφίσταται. Νὰ μὴ δίδωμεν περισσοτέρας ἀφορμάς. Ἤδη τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα ἐψήφισεν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς νόμον διὰ τοῦ ὁποίου οἱ Ὑφυπουργοὶ Γενικοὶ Διοικηταὶ Βορείου Ἑλλάδος ἀπὸ μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ποὺ ἦσαν, λόγῳ κύρους καὶ ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ὑπεύθυνοι δυνάμει τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν δι’ ὅλας τὰς πράξεις των, γίνονται ἁπλοῖ ἀνώτεροι Δημόσιοι Ὑπάλληλοι καὶ τίποτε ἄλλο. Νὰ μὴ δίδωμεν λοιπὸν ἀφορμάς, εἰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ὠφελοῦν εἰς τίποτε. Ἀπεναντίας βλάπτουν. Καὶ θὰ σᾶς ἐπαναλάβω τὴν παράκλησίν μου, κύριε Ὑπουργέ, ἢ ν’ ἀναβάλετε τὴν συζήτησιν ἢ ν’ ἀποσύρετε τὸ νομοσχέδιον.

§119Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συστήσωμεν, κύριοι βουλευταί, ἐπιστημονικὸν συμβούλιον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Πῶς λοιπὸν θὰ ἀφήσωμεν ἕνα συμβούλιον ἀκατάρτιστον πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν νὰ μὴ συμπληρωθοῦν αἱ θέσεις; Πῶς θὰ ἀναμείνωμεν, διὰ ποῖον λόγον; Καὶ πότε θὰ ἔχωμεν τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ Πανεπιστημίου; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβληθῇ.

§120Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε τὸ ζήτημα ἐπῆρε διαστάσεις τὰς ὁποίας ἴσως δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ πάρῃ. Εἶναι πολιτικῶς ἐπιβεβλημένον νὰ δεχθῆτε νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι τόσον καίριον τὸ ζήτημα ὥστε νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις. Νὰ ἀναβληθῇ.

§121Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ παραπεμφθῇ καὶ αὖθις εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία νὰ τὸ ἐξετάσῃ ἄλλην μίαν φοράν.

§122Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ βελτιωθῇ κατά τι ἐκ τῆς ἀναβολῆς, θὰ ἤμην πρόθυμος νὰ τὸ ἀναβάλω τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ κατάστασις δὲν προβλέπει καμμίαν μεταβολὴν οὔτε προσεχῆ, οὔτε εἰς τὸ ἀπώτερον μέλλον. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§123Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι πολιτικῶς ἐπιβεβλημένον νὰ τὸ ἀναβάλετε, ἀφοῦ βλέπετε μίαν ἐξέγερσιν πολλῶν βουλευτῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Κάμετε μίαν παραχώρησιν καὶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις.

§124Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν ὑπάρχουν πρόσωπα διὰ νὰ συγκροτήσουν τὰς ἐπιτροπάς.

§125Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν πρόσωπα μπορεῖτε νὰ τὰ συμπληρώσετε μὲ 1 ἢ 2 πρόσωπα ἐξ Ἀθηνῶν. Ἐλπίζω, ὅτι ὑπάρχουν πέντε ἐπιστήμονες εἰς τὴν Θεσσαλονίκην οἱ ὁποῖοι νὰ κρίνουν τοὺς ὑποψηφίους διευθυντάς. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ὅλοι μπορεῖτε νὰ στείλετε καὶ ἀπὸ τὰς Ἀθήνας.

§126Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂς ἀποσταλῇ πάλιν εἰς τὴν ἐπιτροπήν, αἱ δεύτεραι σκέψεις εἶναι σοφώτεραι.

§127Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἐπαναλαμβάνω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι πρέπει νὰ συμπληρώσωμεν τὰ ἐργαστήρια διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ Κοινωνία. Δὲν δυνάμεθα νὰ τὰ ἀφήσωμεν ἀσυμπλήρωτα πρὸς βλάβην τῆς Κοινωνίας, διὰ τὸν ἐγωϊστικὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Ἀντιπολίτευσις χειρίζεται τὸ ζήτημα. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔφερε τὸ ζήτημα εἰς τὸ αἰσθηματικὸν πεδίον, ἐνῷ ἡ Βουλὴ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετάσῃ τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς διὰ τὴν ὁποίαν κατετέθη.

§128Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω ἢ νὰ ἀπαλείψητε τὴν διάταξιν αὐτὴν ἢ νὰ ἀναβάλετε ὁπωσδήποτε τὸ νομοσχέδιον διότι ἡμεῖς ὡς ἐκπρόσωποι τῆς Βορείου Ἑλλάδος σᾶς δηλοῦμεν, ὅτι θὰ καταψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἔχει καὶ ἡ Βόρειος Ἑλλὰς ἐπιστήμονας ἱκανούς.

§129Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς νὰ δεχθῇ ὅπως ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ θέμα αὐτὸ νὰ γίνῃ ἀντικείμενον πείσματος ἐκ μέρους τῆς μιᾶς πρὸς τὴν ἄλλην πλευράν.

§130Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν ἀπολύτως πεῖσμα. Ὑπάρχει γενικὸν ἐνδιαφέρον ἐκ πάσης πλευρᾶς διὰ τὴν Μακεδονίαν. Μὴ μεταχειρίζεσθε λοιπὸν τὴν λέξιν πεῖσμα.

§131Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ διακοπὴ αὐτὴ καὶ ὁ τόνος τὸν ὁποῖον ἔχουν πολλοὶ τῶν ὁμιλητῶν καὶ ἀποδεικνύει καὶ καλύπτει κάποιο πεῖσμα. Πιστεύω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ κριθῇ μὲ μεγαλυτέραν ψυχραιμίαν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς δίκαιον παράπονον τὸ ὁποῖον θὰ γεννηθῇ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ὁ πόνος τῶν Βορειο–Ἑλλαδιτῶν εἶναι μέγας. Πονοῦν διότι περιφρονοῦνται συνήθως. (Χειροκροτήματα).

§132ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ τὸ λέγετε αὐτό.

§133Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶμαι ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, εἶμαι ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον· ἀλλ’ ἐπισκέπτομαι τὴν Βόρειον Ἑλλάδα συχνὰ καὶ ἔχω διαπιστώσει τοῦτο.

§134Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Μπορεῖ νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, μπορεῖ καὶ νὰ ματαιωθῇ, ἀλλὰ μὴ θέτωμεν ζήτημα Βορείου καὶ Νοτίου Ἑλλάδος.

§135Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ὑπάρχει ζήτημα.

§136Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἡ διάκρισις μεταξὺ Βορείου Ἑλλάδος καὶ Νοτίου Ἑλλάδος εἶναι ἐντελῶς ἄτοπος.

§137Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρὸς τὸν κ. Καλκάνην). Ὑποδείξεις ἐθνικῶν αἰσθημάτων δὲν δέχομαι οὔτε ἀπὸ σᾶς οὔτε ἀπὸ τὸν κ. βουλευτήν.

§138Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ σύσσωμος δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε κατ’ ἰδέαν νὰ πιστεύσῃ ποτὲ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ Βορείου καὶ Νοτίου Ἑλλάδος. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἑνιαία.

§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως θὰ συμφωνήσωμεν εἰς τοῦτο. Ἂς συνομολογήσωμεν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναβολῆς τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ Νομοσχεδίου.

§140Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν, νὰ ἀναβληθῇ τὸ Νομοσχέδιον καὶ ἐν ἀνάγκῃ νὰ ἀποσυρθῇ, ἀλλὰ πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ μείνουν τὰ Νοσοκομεῖα καὶ πρὸ τῆς ἀδυναμίας νὰ καταρτίσω τὰ ἐπιστημονικὰ συμβούλια τὰ ὁποῖα θὰ διορίσουν τοὺς Διευθυντάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφίσω τὸ ζήτημα διότι θὰ ὑποστῇ βλάβην ἡ κοινωνία καὶ τοῦτο δι’ ἓν τοπικιστικὸν ζήτημα τὸ ὁποῖον ἠθέλησαν νὰ τὸ ἀναγάγουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι εἰς μέγα ζήτημα καὶ τὸ ὁποῖον, μετὰ λύπης μου εἶδον, ὅτι ἠθέλησε νὰ τὸ ὑποστηρίξῃ καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους θὰ ἐπιμείνω, παρ’ ὅλον τὸ πεῖσμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη, ὅπως ψηφισθῇ τὸ Νομοσχέδιον διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν τὰ Νοσοκομεῖα.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.

§142Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ Νομοσχεδίου ἐντελῶς, μπορεῖ νὰ πῇ κανείς, ὑπηρεσιακοῦ καὶ τὸ ὁποῖον συνεζητήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Ἠρωτήθησαν καὶ βουλευταὶ ἰατροὶ ἐκ Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι ὅταν τοὺς ἠρωτήσαμεν εἶπον ὅτι καλύτερον διὰ τοὺς διευθυντὰς νὰ γίνεται ἡ κρίσις ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον τῶν Ἀθηνῶν. Καὶ ὅταν τοὺς ἠρωτήσαμεν διατί, μᾶς ἀπήντησαν: Διότι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δὲν ὑπάρχουν εἰδικοὶ καὶ πρέπει νὰ κληθοῦν Διευθυνταὶ κλινικῶν εἴτε χειρουργῶν εἴτε παθολόγων εἴτε μικροβιολογικῶν ἐργαστηρίων, εἴτε ὀφθαλμολογικῶν κλινικῶν. Δὲν ἔχει συμπληρωθῆ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης μὲ ὅλας τὰς εἰδικὰς ἕδρας. Συνεζητήθη τὸ Νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἴπομεν νὰ τὸ ἀποσύρωμεν τελείως καὶ νὰ τὸ στείλωμεν πάλιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς μὲ τὴν σύστασιν ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ νὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἢ νὰ τὴν τροποποιήσῃ. Παραδόξως ἐφάνη ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Μοῦ κάνει δὲ κατάπληξιν πῶς, εἰς ἓν ὑπηρεσιακὸν ἐντελῶς νομοσχέδιον, ἦλθον οἱ κύριοι αὐτοὶ νὰ δημοκοπήσουν καὶ νὰ λέγουν ὅτι ἡ Βόρειος Ἑλλὰς περιφρονεῖται.

§143Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Εἶναι καταφανὴς ἡ περιφρόνησις.

§144Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Μὲ πιστοποιημένα γεγονότα. Δείξατέ μας, κ. Ὑπουργέ, ἕνα Ὑπουργὸν ἀπὸ τὰς νέας Χώρας.

§145Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Οὔτε ὑπάλληλος Ὑπηρεσιῶν.

§146Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Μὴ φωνάζετε, διότι σεῖς ποὺ φωνάζετε δὲν ἔχετε κανένα ὑπάλληλον νὰ μοῦ ὑποδείξετε ὅτι ὑπηρετεῖ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Σᾶς λέγω, ὅτι ὁ ἥρως ἀδελφός μου ἔκαμε δύο χρόνια εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ὁ Συνταγματάρχης ὁ ἐξάδελφός μου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκ τῶν ἀρίστων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἔκαμε εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς, ἐγὼ δὲ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, πρῶτος ἐκ τῶν συναδέλφων, εἶπον οἱ ἐκλεκτοὶ καὶ οἱ ἀριστεῖς πρέπει νὰ πᾶνε εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Πῶς ἔρχεσθε λοιπὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ δημοκοπῆτε; Διότι ἐνθυμεῖσθε πολὺ καλὰ ὅτι εἶπον, ὅτι ἂν μείνουν ἐδῶ καὶ οἱ τελευταῖοι ὑπάλληλοι, ἡ δουλειὰ θὰ γίνῃ, ἐκεῖ ὅμως, ὅπου θὰ ἐκπροσωπηθῇ τὸ Κράτος, πρέπει νὰ πᾶνε οἱ καλλίτεροι. Συνεπῶς μοῦ κάνει ἐντύπωσιν πῶς ἐχωρίσαμεν τὴν Βόρειον ἀπὸ τὴν Νότιον Ἑλλάδα, ἐνῷ ὅλη ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἀδιαίρετος καὶ εἶναι ἡ Μεγάλη Ἑλλάς, τὴν ὁποίαν προσπαθοῦμεν ὅλοι νὰ δημιουργήσωμεν. Μπορεῖ νὰ ἔχετε ἀφορμὰς ἀπὸ ὡρισμένους ὑπαλλήλους, κακοὺς ὑπαλλήλους καὶ κακοὺς Ἀξιωματικούς, ἀλλὰ δὲν ἔχετε δίκαιον νὰ λέγητε αὐτὰ τὰ πράγματα μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν...

§147Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἴπατε ὅτι κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς οἱ ἐκ Βορείου Ἑλλάδος συνάδελφοι, ἐδέχθησαν τὴν ἄποψιν αὐτήν. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν ἐνθυμεῖσθε καλῶς, διότι καὶ σεῖς ὁ ἴδιος κατεψηφίσατε τὸ Νομοσχέδιον.

§148Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Εἶπον, ὅ,τι γίνῃ διὰ τοὺς κατωτέρους, νὰ γίνῃ καὶ διὰ τοὺς ἀνωτέρους καὶ ἐξεπλάγην ὅταν τὸ εἶδον ἀναγεγραμμένον.

§149Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Τελευταίως ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ μονιμοποιήσῃ ἐκ τῶν ἐφέδρων 500 ἀξιωματικούς. Ξεύρετε πόσοι ἐκ Μακεδονίας ἐμονιμοποιήθησαν; Μόνον τριῶν ἐγένοντο αἱ αἰτήσεις δεκταί.

§150Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐδῶ συζητοῦμεν Νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς. Νομοσχέδιον περὶ Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν μόλις πρὸ δύο ἡμερῶν διενεμήθη καὶ δὲν ἔχει συζητηθῆ καθόλου.

§151Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, διὰ νὰ βεβαιώσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγω.

§152Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν πρόκειται νὰ φέρωμεν δυσχερείας εἰς τὸν καταρτισμὸν τῶν Ἐπιτροπῶν, διὰ νὰ κανονίσουν τὴν σύνθεσιν τῶν Νοσοκομείων καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι ἐπὶ βλάβῃ τῶν ἀσθενῶν καὶ τῶν Νοσοκομείων. Πρέπει νὰ σκεφθῶμεν διαφορετικὰ καὶ νὰ διαχωρίσωμεν τὰ πράγματα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ τὰ πράγματα τὰ παίρνω ἀπὸ γενικῆς ἀπόψεως πάντοτε, καὶ ὄχι ἀπὸ κομματικῆς διότι, ἂν τὰ ἔπαιρνα ἀπὸ κομματικῆς, ὡς Πρόεδρος, μποροῦσα νὰ ἔχω τὴν δύναμιν νὰ τὸ περάσω καὶ νὰ μὴ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ διότι τὸ παίρνω ἀπὸ τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, εἶπον νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον (χειροκροτήματα), καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ τὴν τροπολογίαν ἐκείνην ποὺ χρειάζεται, διὰ νὰ μὴ γίνεται καὶ ἡ φασαρία αὐτὴ μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐκτίθενται ὕψιστα τῆς Πατρίδος μας συμφέροντα καὶ νὰ γίνεται διαίρεσις τῆς Ἑλλάδος εἰς Βόρειον καὶ Νότιον. Ἐκεῖνοι ποὺ φωνάζουν δὲν ἔχουν πόνον μεγαλύτερον ἀπὸ ἡμᾶς, διότι ἡμεῖς καὶ πολεμήσει ἔχομεν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, διαθέσαντες τὰ καλλίτερά μας χρόνια, ἐνῷ πολλοὶ ποὺ φωνάζουν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τελείως ἀστράτευτοι καὶ ἀπόλεμοι.

§153Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον δι’ εὐθετώτερον χρόνον. Συνεπῶς ἡ πρώτη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου) 2 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 913)1946 «περὶ συμπληρώσεως τῶν Α. Ν. 965)37 καὶ 2369)40 ὡς πρὸς τὸν τρόπον συνθέσεως τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπομένου ἐπιστημονικοῦ συμβουλίου», ἀναβάλλεται. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Νομοθ. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 192)1936 «περὶ εὑρέσεως ἐργασίας εἰς ἐργάτας θαλάσσης». Ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§155Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἰσηγεῖται τὴν τροποποίησιν προηγουμένης διατάξεως νόμου. Δὲν συμφωνῶ πρὸς τὴν ἀπόφασιν καὶ τὴν γνώμην τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία διὰ τῆς γνωμοδοτήσεώς της θέλει νὰ δεσμεύσῃ τὰς χεῖρας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ χειρίζηται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν γραφείων εὑρέσεως ναυτικῆς ἐργασίας νὰ εὑρίσκωνται πάντοτε εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Σφαέλλος ἔχει τὸν λόγον.

§157Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί. Τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον Νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10.5.1946 Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ἀναγκ. Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 192)1936 «περὶ εὑρέσεως ἐργασίας εἰς τοὺς ἐργάτας θαλάσσης» ἔρχεται ὡς ἀναφέρει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις διὰ νὰ νομιμοποιήσῃ διοικητικὸν μέτρον τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Κατὰ πόσον τοῦτο ἦτο ἀπολύτως ἀπαραίτητον νὰ λάβῃ τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν, δὲν θὰ εἴμεθα βεβαίως ἡμεῖς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ κρίνωμεν, διότι ἔχομεν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον χειρίζεται τὰ πράγματα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Πλήν, ὅμως, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἡ ἀρχὴ ἡ ὁποία τίθεται διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Νομοσχεδίου εἶναι ἀρχὴ ἡ ὁποία δὲν μᾶς εὑρίσκει συμφώνους, καὶ διὰ τροπολογίας θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἄρωμεν τὰς δυσαρέστους συνεπείας της. Τὸ μέτρον τοῦτο λαμβάνεται διότι διὰ διοικητικοῦ μέτρου τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ ναυτεργατικοῦ κόσμου καὶ ὀργανώσεις αἱ ὁποῖαι ἱδρύθησαν διαρκοῦντος τοῦ πολέμου. Δυστυχῶς, ἐκ τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν ἡ Ὁμοσπονδία Ἑλληνικῶν Ναυτεργατικῶν Ὀργανώσεων (Ο.Ε.Ν.Ο.) δι’ ἣν ἄλλωστε ἐλήφθη τὸ διοικητικὸν μέτρον οὗτινος σήμερον ζητεῖται ἡ νομιμοποίησις, ἱδρυθεῖσα κατὰ τὸ 1942 ἐν Λονδίνῳ εἶναι καθαρῶς ἐξάρτημα τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ἀρκεῖ νὰ ἀναφέρω τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐγκατεστάθη ἐν Λονδίνῳ διὰ νὰ γίνῃ σαφέστατα ἀντιληπτὸς ὁ χαρακτὴρ τῆς Ὀργανώσεως αὐτῆς. Ἐπεσκέφθησαν ἢ μᾶλλον ἐσκέφθησαν νὰ ἐγκατασταθοῦν βιαίως εἰς τὰ ἐν Λονδίνῳ Γραφεῖα τῆς Πανελληνίου Ναυτικῆς Ὁμοσπονδίας, δηλ. ὀργανώσεως τοῦ Ναυτικοῦ Κόσμου ἑδρευούσης ἐν Πειραιεῖ καὶ ἱδρυθείσης ἀπὸ τὸ ἔτος 1916 περιλαμβανούσης δὲ εἰς τὴν δύναμίν της πλέον τῶν 14–15 Ναυτεργατικῶν Ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον ἔχουν ἕνα παρελθὸν Ἐθνικόν, ἀλλ’ ἐκπροσωποῦν τὸν Ναυτικὸν Κόσμον ἐπαξίως καὶ Ἑλληνοπρεπῶς. Διαρκούσης λοιπὸν τῆς ἀνωμάλου πολεμικῆς περιόδου, ἔλαβε χώραν τὸ ἑξῆς γεγονός: Ἐν μέσῳ Λονδίνῳ οἱ κύριοι τῆς Ο.Ε.Ν.Ο. ἔκοψαν τὰ σύρματα τῶν τηλεφώνων τῶν γραφείων τῆς Π.Ν.Ο. καὶ ἀφοῦ τοιουτοτρόπως ἀπέκοψαν τὴν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν, ἐπέδραμον ἐξωπλισμένοι μὲ πιστόλια καὶ αὐτόματα εἰς τὰ γραφεῖα τῆς Π.Ν.Ο. καὶ ἐξεδίωξαν ἐκεῖθεν βιαίως τοὺς κατέχοντας τὰ γραφεῖα. Κατέσχον τὰ ἀρχεῖα καὶ τὰ ἔπιπλα καὶ ἔκτοτε παρέμειναν ἐκεῖ ἐγκατεστημένοι αὐθαιρέτως καὶ βιαίως καὶ ἐθεωρήθησαν ἀτυχέστατα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Τσουδεροῦ ὡς νόμιμοι καὶ αὐτοὶ ἐκπρόσωποι τοῦ Ναυτεργατικοῦ Κόσμου καίτοι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Κυρ. Βαρβαρέσου Ὑπουργοῦ κατ’ Ἰούνιον 1942 τῆς Ἐργασίας τῆς ἐν Λονδίνῳ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως δριμέως ἐγγράφως ἔψεξε τὸν γκαγκστερισμὸν αὐτόν. Ἡ κατάστασις αὐτὴ μετὰ τὸ κίνημα τοῦ 1944, ἀνετράπη, διότι ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα καὶ ἐπὶ Ὑπουργίας Μάτεση ἔπαυσε νὰ ἀναγνωρίζεται ἐπισήμως ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἡ Ο.Ε.Ν.Ο. ἐκδιωχθεῖσα ἐκ τῶν ἐν Κάρδιφ γραφείων της ὑπὸ τῆς Ἀγγλικῆς Ἀστυνομίας. Μετὰ τὴν παῦσιν τῆς ἀναγνωρίσεως αὐτῆς καὶ τῆς στερήσεως τῶν σχετικῶν δικαιωμάτων, ἡ Ο.Ε.Ν.Ο. μεταμφιεσθεῖσα, μετέφερε τὴν ἕδραν της ἀπὸ τὸ Λονδῖνον εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ ἀνεγνωρίσθη ὑπὸ τοῦ Πρωτοδικείου ἐν ἔτει 1945 ὡς Σωματεῖον Ἐπαγγελματικὸν δυνάμει τοῦ Νόμου 281 «περὶ Σωματείων». Ἐπὶ Ὑπουργίας Πελτέκη, ἀργότερον, κατώρθωσε καὶ σκανδαλωδῶς ἀνεγνωρίσθη ἐν ἰσοτιμίᾳ μὲ τὴν Π.Ν.Ο., καὶ ἔκτοτε ἐκπροσωπεῖ πάλιν τὸν ναυτεργατικὸν κόσμον καὶ αὐτή. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἂν τυχὸν δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν εἰσηγεῖται τὸ Νομοσχέδιον, θὰ φθάσωμεν ὥστε νὰ αὐξήσωμεν τὰ ναυτεργατικὰ κομμουνιστικὰ μέλη εἰς τὰ Συμβούλια τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ναυτικῆς Ἐργασίας, καὶ συντόμως θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἐμφανίσεως καὶ νέων κομμουνιστικῶν ὀργανώσεων μὲ τὸν μοναδικὸν σκοπὸν νὰ στείλουν καὶ αὐταὶ καὶ ἄλλα μέλη εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ναυτικῆς Ἐργασίας, καὶ τοιουτοτρόπως θὰ φθάσωμεν νὰ εὑρεθῶμεν μίαν ἡμέραν πρὸ ἀδικαιολογήτων ἐπαυξήσεων τῶν μελῶν τῶν κομμουνιστῶν ἔναντι τῶν πραγματικῶν ἐθνικοφρόνων μελῶν τοῦ ἐθνικόφρονος ναυτεργατικοῦ κόσμου. Πρέπει νὰ σημειώσωμεν ὅτι οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν αὐτήν, δηλαδὴ τὴν Ο.Ε.Ν.Ο., κάθε ἄλλο παρὰ βέβαιον εἶναι ὅτι προέρχονται ἀπὸ τὸν ναυτεργατικὸν κόσμον. Κατὰ τὸ Κομμουνιστικὸν σύστημα τὰ μέλη μιᾶς Ὀργανώσεως εἶναι ταυτοχρόνως μέλη καὶ πολλῶν ἄλλων Ὀργανώσεων. Ἂν γίνῃ δεκτὴ λοιπὸν ἡ ἀρχὴ αὐτή, θὰ εἶναι δυσάρεστα συντόμως τὰ ἀποτελέσματα. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ὁμοφώνως κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ ἀποδεχθῇ νὰ ἐπιφέρῃ μίαν μικρὰν τροπολογίαν μου, ὥστε νὰ μὴ ἐπέλθουν τὰ ἀποτελέσματα αὐτά. Δηλαδὴ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 1 προσετέθη γενομένη δεκτὴ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς μετὰ τὸ «....ἰσάριθμα ἐκ τῆς τάξεως τῶν ἐργαζομένων» ἡ φράσις «...ὁριζομένων ὑπὸ τῆς Πανελληνίου Ναυτικῆς Ὁμοσπονδίας». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξασφαλιζόμεθα ὅτι τὰ μέλη τὰ ναυτεργατικὰ εἰς τὰ γραφεῖα εὑρέσεως ναυτικῆς ἐργασίας θὰ εἶναι ηὐξημένα μὲν ὡς θέλει ὁ νομοθέτης, καὶ θὰ ἀκούεται ἡ φωνή των, ἀλλ’ ἡ φωνὴ αὐτὴ κατὰ πρῶτον λόγον θὰ εἶναι Ἑλληνικὴ καὶ κατόπιν ὁτιδήποτε ἄλλο.

§158Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἦτο ὁμόθυμος καὶ ἐλήφθη ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιγνωμίας. Ὑποθέτω ὅτι ἀγωνιζόμεθα κάπως εὐρύτερον νὰ σᾶς κατοχυρώσωμεν ἔναντι τῶν δυσκολιῶν τὰς ὁποίας σᾶς ἐμφανίζουν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι πιθανῶς νὰ εἰσέλθουν μὲ 1 σήμερον ἀλλ’, ἴσως, αὔριον νὰ εἰσέλθουν μὲ ἄλλους 10. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ἐλήφθη ἐν πλήρει ὁμοφωνίᾳ.

§159Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ σᾶς διευκολύνει, κύριε Ὑπουργέ.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔχει τὸν λόγον.

§161Ν. ΑΒΡΑΑΜ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτ.). Ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ διατυπώσῃ τὴν διάταξιν ὡς ἔχει εἰς τὸ ὑπὸ κύρωσιν Νομοθετικὸν Διάταγμα, διότι πράγματι πρόκειται περὶ κυρώσεως Νομ. Διατάγματος τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη δι’ ἐπειγούσας ἀνάγκας πρὸς ρύθμισιν ζητημάτων τὰ ὁποῖα προσωρινῶς εἶχον ρυθμισθῆ διὰ διοικητικοῦ μέτρου, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ. Γνωρίζω καὶ ἐγὼ τὴν κατάστασιν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Σφαέλλος καὶ τὴν ἐπεκύρωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶναι, πράγματι, δύο ναυτεργατικαὶ ὀργανώσεις, ἡ Π.Ν.Ο. ἡ θεωρουμένη ὡς συντηρητικὸν ὄργανον καὶ ἡ Ο.Ε.Ν.Ο. ἡ ὁποία εἶχε τὴν ἕδραν της εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον τὴν μετέθεσεν εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὑπέβαλε τὸ Καταστατικὸν τοῦ Σωματείου εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον καὶ ἀνεγνωρίσθη. Ὡς ἔχει ἡ διατύπωσις τοῦ Ν. Δ. παρέχει εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὴν ἐξουσίαν νὰ ρυθμίζῃ τὸ ζήτημα. Τὸ ἀντικείμενον τοῦ Ν. Δ. εἶναι ἡ αὔξησις τῶν μελῶν τῶν ἐργοδοτικῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν γραφείων εὑρέσεως ναυτικῆς ἐργασίας. Αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τῶν ἐργοδοτικῶν, αὐξάνεται καὶ τῶν μελῶν τῶν ἐργαζομένων, ἀντιστοίχως καὶ ἀναλόγως. Ὅπως θὰ γνωρίζουν τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, προκειμένου ἐπ’ ἐσχάτων νὰ σταλοῦν ἀντιπρόσωποι τῶν Ναυτεργατικῶν Ὀργανώσεων εἰς τὴν Συνδιάσκεψιν τὴν Ναυτεργατικὴν τῆς Ἀμερικῆς, ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐξελέγησαν καὶ μέλη ἀνήκοντα εἰς τὴν Π.Ν.Ο. καὶ ἄλλα ἀνήκοντα εἰς τὴν Ο.Ε.Ν.Ο. Εἰς τὴν Συνδιάσκεψιν δηλαδὴ ἐξεπροσωπήθησαν ἀμφότεραι αἱ Ὀργανώσεις λόγῳ τῆς κρατούσης ἀκόμη καὶ σήμερον καταστάσεως, ἡ ὁποία, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι μεταβατική. Ὑπὸ τὸ ἴδιον πνεῦμα χειρίζεται τὸ ζήτημα καὶ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας. Διότι ἡ Ὀργάνωσις Ο.Ε.Ν.Ο., ἡ ὁποία, ὅπως εἶπε καὶ ὁ εἰσηγητής, ὁ κ. Σφαέλλος, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος, δὲν κάμνει τόσον καθαρὸν συνδικαλισμόν, — δὲν διστάζει δὲ νὰ ὁμολογήσῃ, διὰ τῆς γνωστῆς κομμουνιστικῆς τῆς ἐκπροσωπήσεως, ὅτι δὲν κάμνει συνδικαλισμόν, ἀλλὰ πολιτικήν, εἶναι μέλος τῶν Διεθνῶν Ναυτεργατικῶν Ὀργανώσεων — καί, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἐξακολουθεῖ ἀκόμη νὰ ὑπάρχῃ κάποια σύγχυσις εἰς τὰ ζητήματα αὐτά. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ παραμείνῃ ἡ διατύπωσις ὡς ἔχει. Διότι, δὲν διστάζω νὰ κάμω γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι καὶ προκειμένου περὶ τῆς καταρτίσεως τῶν πληρωμάτων, δι’ ἀποφάσεώς μου τελευταίας μετερρύθμισα μίαν ἀπόφασιν τοῦ προκατόχου μου Ὑπουργοῦ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ 50% θὰ ἐξέλεγον οἱ πλοιοκτῆται ἀπὸ τὴν Ὀργάνωσιν καὶ ἀφῆκεν εἰς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ πλοιοκτήτου νὰ παίρνῃ ἐλευθέρους μὲν κατὰ 50%, τὸ δ’ ἄλλο 50% νὰ τὸ παίρνῃ ἀπὸ μίαν ἐκ τῶν δύο Ὀργανώσεων κατ’ ἐλευθέραν ἐκλογήν. Καὶ οἱ πλοιοκτῆται, ὡς γνωστόν, προτιμοῦν τὴν Ὀργάνωσιν Π.Ν.Ο., ἡ ὁποία κάμνει καθαρὸν συνδικαλισμὸν καὶ ὄχι τὴν ἄλλην, ἡ ὁποία δὲν διστάζει νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι κάμνει πολιτικήν, ὅπως τὸ κάμνει καὶ εἰς τὰ φύλλα, εἰς τὰ ὁποῖα διαμαρτύρεται διὰ τὴν δικτατορίαν, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ὁ ὁμιλῶν εἰς τὸν ναυτεργατικὸν κόσμον, διότι ἀφῆκεν ἐλευθερίαν εἰς τοὺς πλοιοκτήτας, σύμφωνα καὶ μὲ τὴν σύμβασιν τῆς Γενεύης καὶ τὸν ἰδικόν μας νόμον, νὰ ἐκλέγουν τὸ πλήρωμά των. Ὁπωσδήποτε θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, λόγῳ τῆς κρατούσης καταστάσεως, νὰ ἀφίσῃ αὐτὴν τὴν διατύπωσιν, ἡ ὁποία παρέχει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν Ὑπουργόν, δι’ ἀποφάσεώς του, νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα, διότι ὁ καθορισμὸς τῆς Ὁμοσπονδίας ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκλέγωνται τὰ μέλη αὐτὰ ἴσως ἀποτελέσῃ μίαν αἰχμήν, τὴν ὁποίαν ἐπὶ τοῦ παρόντος θέλω νὰ ἀποφύγω.

§162Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εὐχαρίστως ἤκουσα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἤρχισε προσγειούμενος περισσότερον πρὸς τὰς δημοκρατικὰς ἀντιλήψεις ὡς πρὸς τὴν διοίκησιν τῶν Ναυτεργατικῶν Ὀργανώσεων. Θὰ ἤθελα μόνον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ νὰ κάμω μίαν φιλικὴν σύστασιν, ὅτι μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Ο.Ε.Ν.Ο. ὑπάρχουν μέλη, φυσικά, ἀριστερίζοντα, ἀλλὰ οὐχὶ καὶ ἄκρως ἀριστερίζοντα. Ἑπομένως νὰ προσέξῃ εἰς τὴν ἐπιλογὴν τῶν ἀντιπροσώπων.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσάτσος ἔχει τὸν λόγον.

§164Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἤκουσα, κύριοι βουλευταί, τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐπιμένει, παρὰ τὴν γνώμην τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν σχεδὸν ὁμοφώνως ληφθεῖσαν — μὲ μειοψηφίαν, νομίζω, δύο μόνον μελῶν — εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς παρουσιάζεται. Ὁ πρῶτος λόγος, τὸ ὅτι πρόκειται περὶ ἐπικυρώσεως Νομοθ. Διατάγματος, ἐκδοθέντος καὶ ἐφαρμοσθέντος ἤδη, εἶναι, νομίζω, λόγος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸς καὶ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, διότι, ἂν πρόκειται νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει τὸ γεγονός, ὅτι τὰ ἐκδοθέντα Νομοθ. Διατάγματα, τὰ ἤδη πρὸς ἐπικύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν ὑποβαλλόμενα, ἐφηρμόσθησαν ἤδη, εἶναι περιττὸν νὰ ὑποβάλλωνται εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ πληρώσωμεν ἕνα τύπον μόνον. Ἢ πρόκειται νὰ τὰ κρίνωμεν κατ’ οὐσίαν ἤ, ἄλλως, νὰ μὴ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι πολὺ ἁπλούστερον νὰ μὴ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει. Ὁ δεύτερος λόγος, νομίζω, ὅτι δημιουργεῖ ἓν γενικώτερον ζήτημα. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συμμετέχουν εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ναυτεργατῶν ὅλαι αἱ ἀποχρώσεις τῶν ναυτεργατῶν, ἀλλ’ ὑπάρχει μία θεμελιώδης ἀντίρρησις, ἡ ὁποία, ἀπὸ ἀπόψεως καλῆς διοικήσεως, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν τόσον ἀπειράριθμα ναυτεργατικὰ σωματεῖα, οὔτε εἶναι δυνατὸν ἡ δημιουργία ἑνὸς νέου σωματείου νὰ δημιουργῇ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπαυξήσεως τῆς ἀντιπροσωπείας του. Διότι οὕτω καθιερώνομεν μίαν ἐπικίνδυνον ἀρχήν. Ἐὰν ἀρκῇ ἡ δημιουργία ἑνὸς νέου σωματείου διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἀνάγκη τῆς συμπληρώσεως τῆς ἀντιπροσωπεύσεως τῶν ναυτεργατῶν, τότε εἶναι βέβαιον ὅτι τὸ ἐξωθοῦμεν γενικώτερον τὸ ζήτημα — τὸ ἐξωθοῦμεν εἰς τὸ νὰ ἐμφανίζωνται περισσότεραι ναυτεργατικαὶ ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ζητοῦν νέαν ἐκπροσώπησιν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θέσωμεν ἕνα φραγμὸν εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ ἓν Σωματεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἀνήκουν ὅλοι οἱ ναυτεργάται, καὶ τὸ ὁποῖον νὰ συναλλάσσεται μὲ τὸ Κράτος διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ναυτεργατῶν. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀρχὴ τῆς πολλαπλότητος τῶν ναυτεργατικῶν σωματείων, διότι δημιουργοῦμεν τὸν κίνδυνον τῆς συνεχοῦς κατατμήσεως ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς δημιουργίας ζητημάτων περὶ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ναυτεργατῶν.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον.

§166Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, νὰ προσέξετε πάρα πολὺ αὐτό, τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ αὐτὴ ψηφίζει διάταξιν ἡ ὁποία εὐνοεῖ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα καὶ σᾶς καθιστῶ ὑπευθύνους ἐπ’ αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ ψηφίσετε. Βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν ὅσα εἶπε προηγουμένως διότι πιέζεται ἀπὸ ἄλλους λόγους. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει ὑποχρέωσιν, ἔπειτα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἠκούσαμεν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ ἔπειτα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἀκούσωμεν τὴν Παρασκευήν, μεθαύριον, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι τὸ πρῶτον νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου, ἐὰν ψηφισθῇ, δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐκπροσωπηθῇ νομίμως τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ποίαν παράταξιν ἀνήκετε. Ὅλοι ἐνταῦθα ἐκφέρουν μύδρους ἐναντίον τῶν ἐγκλημάτων τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ ὅμως πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας δίδεται τὸ δικαίωμα τῆς ἐκπροσωπήσεως εἰς ἓν σωματεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐκπροσωπεῖ ἐπαγγελματικὰ συμφέροντα, ὡς ὡμολογήθη καὶ ἐδῶ, ἀλλὰ κάμνει καθαρὰν πολιτικήν. Ἐὰν νομίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι πρέπει νὰ τὸ ψηφίσῃ, ἂς τὸ ψηφίσῃ. Ἐγώ, πάντως, θὰ διαμαρτυρηθῶ.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀβραὰμ ἔχει τὸν λόγον.

§168Ν. ΑΒΡΑΑΜ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτ.). Κύριοι βουλευταί, μὲ ἀναγκάζει ὁ ἀξιότιμος φίλος κ. Σακελλαρίου νὰ ἐπανέλθω δι’ ὀλίγων. Ἐγὼ εὗρον μίαν κατάστασιν πραγματικὴν ὅσον ἀφορᾷ τὰς Ναυτεργατικὰς Ὀργανώσεις. Ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἦτο νομίμως ἀνεγνωρισμένη καὶ αὐτὴ ἡ Ὀργάνωσις, ἡ Ο.Ε.Ν.Ο., μέλη δὲ τῆς Διοικήσεως αὐτῆς μετέχουν καὶ Συμβουλίων, ὅπως τοῦ Συμβουλίου τοῦ Γραφείου εὑρέσεως ναυτικῆς ἐργασίας, τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως τῶν Μεταφορῶν, ἐκπρόσωπος δὲ τῆς Ο.Ε.Ν.Ο. μετέχει τῆς Ναυτεργατικῆς Διασκέψεως τῆς Ἀμερικῆς, ἀποσταλεὶς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον, βέβαια, ἀσκεῖ γενικωτέραν ἐργατικὴν πολιτικήν.

§169Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κακῶς, κ. Ὑπουργέ.

§170Ν. ΑΒΡΑΑΜ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτ.). Καὶ τὸ ὁποῖον ἐποπτεύει τὴν λειτουργίαν τῶν σωμάτων κατὰ τὸν νόμον. Ἐγεννήθη ζήτημα, ποῖον εἶναι τὸ ἀντιπροσωπευτικώτερον τῶν 2 αὐτῶν ναυτεργατικῶν σωματείων. Ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ἰδικήν μου ἐγένετο κατ’ ἐπανάληψιν σύστασις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὅπως ἐν τῇ ἁρμοδιότητί του ἀσκήσῃ αὐτὸ τὸν ἔλεγχον τῆς ἀντιπροσωπευτικότητος αὐτῶν τῶν 2 ὁμοιογενῶν σωματείων. Εἶναι γνωστόν, ποία ἦτο ἡ διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν καὶ εἰδικώτερον οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας ἔχουν παρακολουθήσει τὴν δρᾶσιν καὶ τὴν λειτουργίαν τῆς ὀργανώσεως Ο.Ε.Ν.Ο. εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἠναγκάσθη δὲ ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅπως ὡμολόγει προχθὲς καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς τότε ἀποδήμου Κυβερνήσεως, νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν Ο.Ε.Ν.Ο. καὶ νὰ παραγνωρίσῃ τὴν Πανελλήνιον Ναυτιλιακὴν Ὀργάνωσιν. Ἦσαν οἱ διεθνεῖς ὅροι τότε οἱ κρατοῦντες ἰδίᾳ εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Τελευταῖα εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπολείμματα τῆς Ο.Ε.Ν.Ο. τὰ ὁποῖα εἶχαν παραμείνει ἰδίᾳ εἰς τὸ Κάρδιφ καὶ ἕδρων ἐκεῖ, ἔτυχον μιᾶς μεταχειρίσεως ὄχι τόσον στοργικῆς καὶ εὐμενοῦς ἀπὸ μέρους τῶν Ἀγγλικῶν Ἀρχῶν καὶ ἐξετοπίσθησαν ἐκεῖθεν, ἐνῷ ἄλλοτε ἐπροστατεύοντο ἰδιαιτέρως. Εἶχα κάμει συστάσεις κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας διὰ νὰ ἴδω ποία ἦτο ἡ ἀντιπροσωπευτικωτέρα ὀργάνωσις καὶ ἐπεδίωξα τὴν συγχώνευσιν αὐτῶν τῶν ὀργανώσεων, ἀλλὰ μένει ἀκόμη τὸ πρᾶγμα ἐκκρεμὲς διὰ λόγους γενικωτέρας ἐργατικῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένη καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ ἀσκῇ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ μείνῃ ἡ διατύπωσις αὐτὴ διότι δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Σακελλαρίου, ὅτι ἡμεῖς ἀναγνωρίζομεν τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Ἄλλως τὸ σχετικὸν Νομοθετικὸν Διάταγμα λέγει ὅτι ἐκπροσωποῦν μόνον τοὺς ναυτεργάτας, δὲν λέγει ὅτι διορίζομεν ἐκπροσώπους εἰδικῶς ἀπὸ τὴν καθαρῶς κομμουνιστικὴν ὀργάνωσιν. Αὐτὸ βέβαια δὲν εἶναι ἀπόλυτον. Ἡ διοίκησις εἶναι δεδηλωμένη κομμουνιστική. Τὸ λέγουν καθαρὰ αὐτό. Ἕνας ἐξ αὐτῶν εἶχε συλληφθῆ προχθὲς ἀπὸ τὴν Ἀσφάλειαν Πειραιῶς, ἐκρατήθη ἐπί τι χρόνον καὶ θορυβεῖ τόσον καὶ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Ἕνας τούτων ἐκπροσωπεῖ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ Ἐργατικὸν συνέδριον τῆς Μόσχας. Εὐτυχῶς ἦλθεν ὁ Σιτρὼ ὁ ὁποῖος ἐγνώρισεν ἐκ τοῦ σύνεγγυς καὶ τὸν Ἑλληνικὸν συνδικαλισμόν.

§171Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀντιλαμβανόμεθα τὰς συνθήκας ὑφ’ ἃς τελεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ Ὑμεῖς. Ἀλλὰ παρακαλοῦμεν νὰ ἀφίσετε ἐλευθέραν τὴν Βουλὴν νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον της ὅπως καὶ σεῖς ἐκάματε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνομίσατε καθῆκον σας, καὶ νὰ μᾶς ἀφίσετε ἀνεπηρεάστους νὰ ψηφίσωμεν τὸ Νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἐπεφέραμεν καὶ τὴν ὁποίαν ὁμοφώνως ἀπεδέχθη ἐκτὸς δύο ἐξαιρέσεων ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι.

§173Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀντελήφθημεν πῶς τίθεται τὸ ἐρώτημα καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. «...... (ἀναγινώσκει)... .... Ἐν τῇ πρώτῃ παραγράφῳ μετὰ τὴν λέξιν «ἐργαζομένων» τὴν προσθήκην τῶν λέξεων «ὁριζομένων ὑπὸ τῆς Πανελληνίου Ἐργατικῆς Ὁμοσπονδίας»............».

§175Ν. ΑΒΡΑΑΜ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ἐξήγησα τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν υἱοθέτησιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς διότι εἶναι ζήτημα, ὅπως εἶπα, γενικωτέρας ἐργατικῆς πολιτικῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἀναγνωρίζῃ ἀκόμη αὐτὴν τὴν ὀργάνωσιν καὶ νὰ ἀποστέλλῃ εἰς τὰς ναυτικὰς διασκέψεις τοὺς διεθνεῖς ἐκπροσώπους τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν. Γίνεται δεκτή ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν κ. βουλευτῶν).

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Κατ’ ἀκολουθίαν καὶ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐγένετο ἀποδεκτή. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Νομοθ. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 192)1936, περὶ εὑρέσεως ἐργασίας εἰς ἐργάτας θαλάσσης», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Α. Ν. 3276)1944 «περὶ Συλλογικῶν Συμβάσεων ἐν τῇ Ναυτικῇ Ἐργασίᾳ».

§178ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Α. Ν. 3276)1944 «περὶ Συλλογικῶν Συμβάσεων ἐν τῇ Ναυτικῇ Ἐργασίᾳ». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10)5)1946 Ν. Δ. «περὶ διαδικασίας ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὸ στρατιωτικὸν προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§180Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ζητεῖ τὴν κύρωσιν νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ τῆς διαδικασίας ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὸ στρατιωτικὸν προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ σώματος. Τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἀσκεῖ τὴν ποινικὴν ἀγωγὴν κατὰ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Λιμενικοῦ σώματος, ἀσκεῖ τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν κατὰ τῶν ἀξιωματικῶν, ὑπαξιωματικῶν καὶ λοιποῦ κατωτέρου προσωπικοῦ, θὰ ἦτο ἀπαράδεκτον ἐὰν δὲν ἤσκει ἐν τῇ διακριτικῇ του ἐξουσίᾳ καὶ τὴν ἀπονομὴν τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὸ Λιμενικὸν σῶμα. Κατὰ συνέπειαν ὀρθῶς ἐζήτησε νὰ τεθῇ εἰς τὴν ἁρμοδιότητά του καὶ ἡ διαδικασία τῆς ἀπονομῆς τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν πρὸς τὸ Λιμενικὸν σῶμα. Τοῦτο, ἄλλωστε, ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ὀρθὸν ἐκ τοῦ ὅτι καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ὁ ὁποῖος ἤσκει τὴν ἁρμοδιότητα αὐτὴν προηγουμένως ἀπεξενώθη τοῦ δικαιώματος τούτου, διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 10.5.46. Πλὴν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι ἀτελές. Ἴσως ἡ ἀτέλεια αὐτὴ νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου. Εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ περιληφθῇ καὶ διάταξις περὶ τῆς διαδικασίας τῆς ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν, ἔχι μόνον εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ σώματος, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας θαλάσσης. Διότι αἱ εἴκοσι χιλιάδες ἐργάται θαλάσσης, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν, καὶ τὰ 1500–2000 θύματα τοῦ πολέμου, ἀκόμη καὶ οἱ ἐπιζήσαντες, οἱ ὁποῖοι δὶς καὶ τρὶς ἐναυάγησαν καὶ ἐτορπιλλίσθησαν, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ τοὺς γίνεται ἡ ἀπονομὴ τῶν ἀμοιβῶν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ναυτικῶν. Διὰ τοῦτο τροπολογήσας ὁλόκληρον τὸ νομοθετικὸν διάταγμα κατήρτισα ἴδιον σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλω μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως τὸ ἀποδεχθῆτε καὶ μὲ τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως κάμῃ ἀποδεκτὸν τὸ τοιοῦτον νομοσχέδιον.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον.

§182Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ διάταξις δὲν εἶναι τόσον ἀθώα, ὅσον φαίνεται. Πρόκειται περὶ ἑνὸς δικαιώματος, τὸ ὁποῖον παίρνει κατ’ οὐσίαν τὸ λιμενικὸν σῶμα, μὴ ἐκτιμηθὲν εἰσέτι ὑπὸ τῆς κοινῆς γνώμης. Ὅταν λέγω ἐκτιμηθὲν δὲν ἐννοῶ τὶ τὸ ὑποτιμητικὸν διὰ τὸ λιμενικὸν σῶμα, ἀλλὰ ὅλα τὰ σώματα διὰ νὰ δημιουργήσουν μίαν κοινὴν γνώμην ὑπὲρ αὐτῶν καὶ νὰ ἐπιβληθοῦν, πρέπει νὰ ἔχουν μίαν ἱστορίαν, ἡ δὲ ἱστορία τοῦ λιμενικοῦ σώματος δὲν ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι τὸ σῶμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρηκολούθησε τὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ ὅτι εἶναι σῶμα τὸ ὁποῖον ὄντως ἐπέτυχεν εἰς τὸ κύριον ἔργον, τὸ ὁποῖον διεχειρίσθη. Δὲν θέλω νὰ θίξω κανένα, οὔτε ὁ σκοπός μου εἶναι νὰ ἐπικρίνω κακὰς πράξεις τοῦ λιμενικοῦ σώματος, ἐν τούτοις πρέπει νὰ ὁμολογήσῃ κανείς, ὅτι ὑπάρχουν μερικὰ χαρακτηριστικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀντανακλοῦν ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν αὐτοῦ τοῦ σώματος, τὸ ὁποῖον ἀπὸ εἰκοσιπενταετίας διευθύνει τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν. Ἔχω ἀκόμη εἰς τὴν ἀντίληψίν μου προσωπικῶς λίαν ζωηρὰν τὴν φρίκην, τὴν ὁποίαν ἐδοκίμασα, ὅταν κατὰ τὰς τραγικὰς ἡμέρας τῆς ἀνοίξεως, τοῦ Μαΐου 1941, μὲ τὰ ὑπολείμματα τοῦ στόλου ἐφθάσαμεν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Ἔχω πλήρη καὶ σκληρὰν τὴν ἀντίληψιν τοῦ αἴσχους, τὸ ὁποῖον ἔδειξε τὸ ἐμπορικὸν ναυτικὸν διαλυόμενον καὶ τηλεγραφικῶς νὰ μᾶς ἔρχωνται διαμαρτυρίαι διὰ τὴν πλήρη διάλυσιν τῶν πλοίων, ὁμολογῶ δὲ ὅτι ἦτο τὸ πρῶτον αἶσχος, τὸ ὁποῖον ἐδοκίμασα ὕστερα ἀπὸ τὸ ἀλβανικὸν ἔπος. Θὰ μοῦ ἀπαντήσετε, ὅτι δι’ αὐτὸ εἶναι ὑπαίτιος ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας; Βεβαίως δὲν πρέπει νὰ θεωροῦμεν ὑπεύθυνον τὸ λιμενικὸν σῶμα, ἀλλ’ ἐὰν πᾶτε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐρωτήσετε ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν, θὰ ἴδητε ὅλους ρίπτοντας λίθον ἀναθέματος ἐναντίον τοῦ λιμενικοῦ Σώματος. Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναμένομεν νὰ ληφθοῦν σύντονα μέτρα διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν πλοίων αὐτῶν ὥστε νὰ ἔχωμεν τὴν ὑπερηφάνειαν νὰ ἴδωμεν τὴν ἑλληνικὴν σημαίαν καὶ πάλιν ὑψουμένην εἰς τὰ ἐμπορικὰ σκάφη, διότι σήμερον δυστυχῶς Ἑλληνικὰ πλοῖα χωρητικότητος 800.000 τόννων εἶναι ὑπὸ Παναμαϊκὴν σημαίαν, ἐρχόμεθα καὶ συζητοῦμεν νομοσχέδιον περὶ τοῦ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ λιμενικὸν σῶμα τὸ δικαίωμα νὰ ἀπονέμῃ ὑλικὰς καὶ ἠθικὰς ἀμοιβὰς.

§183ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ Ὑπουργὸς τὰς ἀπονέμει.

§184Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὁ Ὑπουργὸς δὲν δύναται νὰ παρακολουθήσῃ τὰς λεπτομερείας ὅλων αὐτῶν τῶν χιλιάδων ναυτικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ζητήσουν νὰ πάρουν παράσημα ἢ μετάλλια. Τὰ μετάλλια καὶ τὰ παράσημα ἀπονέμονται διὰ πολεμικὰς ὑπηρεσίας. Ἐν καιρῷ πολέμου τὴν διεύθυνσιν, τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν καθοδήγησιν τοῦ ἐμπορικοῦ στόλου τὴν ἔχει ὁ Βασιλικὸς στόλος ἢ τὸ πολεμικὸν ναυτικόν, ὅπως θέλετε πέστε το. Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἕνα πόλεμον καὶ ἀναλαμβάνει τὸ πολεμικὸν ναυτικὸν ὅλην τὴν εὐθύνην τῆς κινήσεως, ἀσφαλείας καὶ γενικῶς τῶν λεπτομερειῶν φορτώσεων κλπ., τῶν ἐμπορικῶν πλοίων, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀγνοηθῇ ὁ παράγων αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος κατὰ τὴν ἀπονομὴν ἀμοιβῶν ἐκ διακριτικῶν καὶ τιμητικῶν πράξεων. Καὶ ἐρωτῶ· ποῖος λιμενικὸς ἀξιωματικὸς θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μοῦ εἴπῃ, ἐὰν μία πρᾶξις τὴν ὁποίαν διέπραξεν ἕνας κυβερνήτης, ἢ ἕνας ναύτης, ἢ ἕνας μηχανικὸς τοῦ ἐμπορικοῦ στόλου, ἦτο πολὺ ὑπεράνω τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ καθήκοντος καὶ συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ τύχῃ μιᾶς τιμητικῆς διακρίσεως, εἴτε διὰ παρασήμου, εἴτε ἄλλως πως, δεδομένου ὅτι τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι διώκησαν τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν, δὲν ἔχουν τὴν ἱκανότητα νὰ γνωρίζουν ἀπὸ τὴν θάλασσαν περισσότερα ἀπὸ πολλοὺς ἐξ ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν ἀπὸ ναυτιλίαν......

§185Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καλὸν θὰ ἦτο εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον νὰ στείλωμεν μερικοὺς ναυάρχους νὰ δικάζουν.

§186Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὅταν ἔχωμεν αὐτὰς τὰς ἰδέας, δι’ αὐτὸ θὰ πᾶμε κατὰ διαβόλου. Δὲν θὰ εἶναι ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει σχέσιν καὶ ξεύρει ἀπὸ αὐτὰ τὰ πράγματα, νὰ μὴ τονίσῃ ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ ἦτο ὄντως ἀξιοθρήνητος. Ἀναμένομεν ἀπὸ τὰ στελέχη τοῦ λιμενικοῦ σώματος, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ πράγματα αὐτά, ἀδιάφορον ἐὰν φοροῦν σπαθιά, νὰ μᾶς εἴπουν ποῖοι δικαιοῦνται παρασήμων. Τὸ πρᾶγμα ἔχει καθαρῶς τυπικὴν σημασίαν, ἠθικὴν σημασίαν καὶ προτοῦ ἀκόμη ληφθοῦν τὰ μέτρα τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἐμπορικοῦ στόλου, ἔρχονται νὰ μᾶς ὑποβάλουν νομοθετήματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν αὐτοδιοίκησίν του καὶ ἅτινα τοὺς δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ αὐτοδιοικοῦνται. Διατί, λέγουν, ἡ χωροφυλακὴ ἔχει τὸ αὐτὸ δικαίωμα; Λησμονοῦν ὅμως ὅτι ἡ χωροφυλακὴ σήμερον σκοτώνεται καὶ ἐπὶ 120 ἔτη πολεμᾷ. Συνεπῶς λυποῦμαι, διότι καὶ τὸ λιμενικὸν σῶμα δὲν ἐπεβλήθη ἀκόμη εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν. Καὶ ὅταν φύγετε ἀπὸ ἐδῶ καὶ πᾶτε καὶ ἐρωτήσετε ἐκείνους ποὺ ταξιδεύουν, τότε θὰ ἀκούσετε πολὺ χειροτέρας κρίσεις ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας. Συνεπῶς αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Κιζάνης νὰ διευθύνουν τὸν Ἄρειον Πάγον οἱ ναύαρχοι, δὲν τὸ δέχομαι καὶ τοῦ ἀπαντῶ ὅτι τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν ἐν καιρῷ πολέμου τὸ πολεμικὸν ναυτικὸν ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ἀσφαλείας τοῦ ἐμπορικοῦ στόλου, πῶς θὰ ἀποξενώσετε τελείως τὸν ἐμπορικὸν στόλον ἀπὸ τὸν πολεμικὸν στόλον; Ἐρχόμεθα σήμερον νὰ κάμωμεν ἓν βῆμα ἄνευ οὐδενὸς λόγου. Δὲν βλέπω κανένα λόγον διατὶ ὑποβάλλεται σήμερον ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον, διότι θὰ ἀπονέμωμεν παράσημα καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ ναῦται, ποὺ θὰ τὰ πάρουν, θὰ γελοῦν. Λυποῦμαι ποὺ σᾶς ἀπησχόλησα διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἔχω κἄποιαν εἰδικότητα διὰ νὰ ὁμιλῶ ἐπὶ τοιούτων θεμάτων.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔχει τὸν λόγον.

§188Ν. ΑΒΡΑΑΜ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐξηγήσω τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ὑπεβλήθη πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ διάταγμα αὐτό. Ἀφορμὴν ἔδωκεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὸν πόλεμον διεκρίθησαν ἐπὶ τέλους μαζὶ μὲ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν ἄλλων σωμάτων καὶ ἀξιωματικοὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς τοὺς ἀγῶνας τοῦ Ἔθνους, μετέσχον δὲ πράγματι ὅπως ἐτόνισε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Κιζάνης καὶ οἱ ἐργάται θαλάσσης διὰ τοὺς ὁποίους ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ ἀπονέμῃ ἠθικὰς ἀμοιβὰς. Τὸ δικαίωμα τῆς ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὸ Λιμενικὸν Σῶμα τὸ εἶχε πρὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν διότι τότε ὑπήγετο ἐκεῖ τὸ Λιμενικὸν Σῶμα, τὰ ὁποῖον ἀπεχωρίσθη ἀπὸ τοῦ 1919 ὥστε νὰ μὴ εἶναι πραγματικότης αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ναύαρχος κ. Σακελλαρίου ὅτι τὸ Λιμενικὸν Σῶμα δὲν ἔχει ἐπιβληθῆ ἀκόμη εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν. Τοῦτο, ὑπαγόμενον ὑπὸ τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὑπάγεται ὑπὸ τὴν πειθαρχικὴν αὐτοῦ ἐξουσίαν. Ὁ Ὑπουργὸς δύναται νὰ τιμωρῇ, νὰ παραπέμπῃ, νὰ ἀποτάσσῃ. Ἐνῷ ἔχει τὸ μεῖζον νὰ τιμωρῇ διατὶ νὰ μὴ δύναται νὰ δίδῃ καὶ τὰς διακρίσεις; Εἶναι κάτι ἀντιφατικόν. Ὁ κ. Σακελλαρίου εἶπε περὶ ἀνωμαλιῶν τοῦ Ἐμπορικοῦ μας Στόλου, θὰ εἶχα νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι οἱ ἐργάται θαλάσσης ἔδωσαν 2.000 θύματα εἰς τὸν βωμὸν τῆς Πατρίδος καὶ ἔλαβον τὴν εὐκαιρίαν τώρα ὅπου ἑωρτάζετο ἡ ἑορτὴ τῆς Νίκης εἰς τὸ Λονδῖνον νὰ ἀποστείλω......... (δὲν ἠκούσθη)............ ὅτι ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία συμμετεῖχεν εἰς τὰς θυσίας καὶ ρίπτει στέφανον εἰς τὰ δοξασμένα νερὰ τῆς Σαλαμῖνος διὰ νὰ τὰ μεταφέρω εἰς μνήμην τῶν ἐργατῶν τῆς Πατρίδος σας οἱ ὁποῖοι εὗρον τὸν θάνατον εἰς τὸν ὑγρὸν τάφον ἀγκαλιασμένοι μὲ τοὺς Ἄγγλους ναυάρχους εἰς τὸν τοπικὸν ἀγῶνα τῶν θαλασσῶν. Ἔχομεν λοιπὸν 2.000 θύματα ἐργατῶν θαλάσσης κατὰ τὰς ναυτικὰς μεταφορὰς εἰς τὸν παρόντα πόλεμον. Καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ λιμενικοῦ Σώματος ἔδωσαν θύματα, ἐτυφεκίσθησαν ἐνταῦθα ὑπὸ τῶν Γερμανῶν τρεῖς λιμενικοὶ ἀξιωματικοί, ὁ Καζᾶκος, ὁ.......... καὶ ὁ............. καὶ ἀντιμετώπισαν τὸν θάνατον, ἀντιμετώπισαν τὸ Γερμανικὸν ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα εἰς τὴν Καισαριανὴν ψάλλοντες τὸν Ἑλληνικὸν Ἐθνικὸν Ὕμνον καὶ φωνάζοντες «Ζήτω ἡ Ἑλλάς». Δικαιοῦται λοιπὸν καὶ τὸ λιμενικὸν Σῶμα νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν ἱστορίαν του, ἀλλὰ δὲν κάμνομεν τίποτε τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ παράδοξον. Τὸ παράδοξον καὶ ἀνήθικον θὰ ἦτο τὸ νὰ ὑπάρχῃ αὐτοτελὲς Ὑπουργεῖον, νὰ δύναται ὁ Ὑπουργὸς νὰ παραπέμπῃ, νὰ ἀποτάσσῃ καὶ νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ δίδῃ ἀμοιβάς. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ ἀποδεχθῇ τὸ Νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κιζάνη τὴν ὁποίαν καὶ ἀποδέχομαι. (Χειροκροτήματα).

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§190Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Λυποῦμαι, κ. βουλευταί, ὅτι θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω μὲ τὸν φίλτατόν μου ναύαρχον κ. Σακελλαρίου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Περιβάλλω τὸ Λιμενικὸν Σῶμα μὲ στοργὴν ἀφ’ ἧς πρὸ 25ετίας ὑπῆρξα Καθηγητὴς τῆς τότε ἱδρυθείσης Σχολῆς Λιμενικῶν Ἀξιωματικῶν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξῆλθον τότε οἱ πρῶτοι ἀπ’ εὐθείας ἀξιωματικοὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος, οἵτινες εἶναι διακεκριμένοι ἀξιωματικοὶ καὶ ὁμολογῶ ὅτι εἶμαι ὑπερήφανος διότι ὑπῆρξα διδάσκαλός των, οἱ ὁποῖοι δὲν περιωρίσθησαν ἁπλῶς εἰς τὸ νὰ ἐκτελέσουν τὸ καθῆκον των ἀλλὰ ἔκαμνον πάντοτε καὶ κάτι πλέον τούτου. Εὑρεθεὶς κατὰ τὴν περίοδον τῆς Κατοχῆς ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαπιστώσω, ὅτι οἱ ἐντεῦθεν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καταφυγόντες λιμενικοὶ ἀξιωματικοὶ εἰργάσθησαν ὑπερανθρώπως καὶ ὑπῆρξαν ἄξιοι τῆς Πατρίδος. Δὲν πρέπει δὲ νὰ λησμονηθοῦν οἱ ἐν Ἀθήναις ὑπὸ τοῦ κατακτητοῦ ἐκτελεσθέντες ἀξιωματικοὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος. Νομίζω ὅμως, ὅτι τὸ ζήτημα προσέλαβεν εὐρυτέραν τοῦ δέοντος μορφήν. Πάντοτε, ἀπὸ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν χωρίζεται μία μονὰς ἀπὸ ἓν Ὑπουργεῖον ὁ νέος Ὑπουργὸς ἔχει ἢ δέον νὰ ἔχῃ ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας δι’ αὐτήν. Ὅπως δὲν ἦτο δυνατὸν τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ἀνῆκον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν—νῦν Δημοσίας Τάξεως —νὰ ὑπάγεται ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ὡς πρὸ πολλῶν ἐτῶν εἶχον ὑποστηρίξει, οὕτω, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν σήμερον αὐτοτελὲς Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἀπ’ αὐτὸ θὰ κριθῇ ἐὰν οἱ Λιμενικοὶ ἔκαμαν ἢ δὲν ἔκαμαν τὸ καθῆκον των. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν νὰ κρίνῃ περὶ αὐτῶν.

§191Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Μόνος του ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ἀπεξενώθη τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ.

§192Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ ἐὰν δὲν ἀπεξενοῦτο ἔπρεπε νὰ τὸν ἀποξενώναμεν ἡμεῖς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι πλεῖστοι τῶν Λιμενικῶν ἀξιωματικῶν ἔπραξαν τὸ καθῆκον των καὶ κακῶς διετυπώθη μομφὴ κατὰ τοῦ Σώματος. Νομίζω, κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐκταθῇ ἡ συζήτησις περαιτέρω, ἀλλ’ ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κιζάνη.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον.

§194Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ ἀποδέχεται τὸ νομοσχέδιον ὅπως ὑπεβλήθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κιζάνη. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὀφείλω νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ἁπλοῦν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀποστερήσωμεν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας τὸ δικαίωμα νὰ δίδῃ ἠθικὰς ἀμοιβὰς εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Ὑπουργείου του ἐκτὸς ἂν θεωροῦμεν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἶναι ὑποδεέστερος τῶν ἄλλων.

§195Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον διαφωνῶ καὶ συντάσσομαι μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ ναυάρχου κ. Σακελλαρίου, εἶναι ὅτι δὲν ἔχει ὡριμάσει τὸ ζήτημα τῆς ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος. Εἶναι πολὺ πρόωρον, προτοῦ ἀκόμη δώσωμεν ἀμοιβὰς διὰ τοὺς ναυτιλλομένους οἱ ὁποῖοι ἐφονεύθησαν, εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ὑποβιβάσῃ εἰς τὴν θέσιν τῶν Ἰταλῶν νὰ παρασημοφορῶμεν πράγματα τὰ ὁποῖα εἶναι περίπου ἴσα μὲ τὸ μηδέν. Προηγοῦνται αὐτοῦ ἄλλα ζητήματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά των· ἠμποροῦμεν νὰ ἐξετάσωμεν ἐπαρκῶς τὸ ζήτημα αὐτὸ ἂν καὶ νομίζω ὅτι εἶναι πολὺ πρόωρον νὰ θεσπίσωμεν παράσημα διὰ τὸ Λιμενικὸν Σῶμα.

§196Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἂς τὸ πάρουμε ὡς ἕνα καλὸ σημάδι ὅτι ἐρχόμεθα οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ὑποστηρίξωμεν νομοθετήματα τὰ ὁποῖα ὑποβάλλει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω τί σχέσιν ἔχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ὅλον ζήτημα τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος μὲ τὸ δικαίωμα ποὺ πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νὰ ἀπονέμῃ ἠθικὰς ἀμοιβὰς εἰς τοὺς ναυτιλλομένους οἱ ὁποῖοι ἔπραξαν τὸ καθῆκον των ἢ κάτι πέραν τοῦ καθήκοντός των. Δὲν ὑπάρχει καμμία σχέσις μεταξὺ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸ ὁποῖον δικαίωμα πρέπει νὰ ἔχῃ, καὶ τοῦ ζητήματος τῶν ὑπηρεσιῶν ποὺ ἔχει προσφέρει τὸ Λιμενικὸν Σῶμα μέχρι τοῦδε ἢ ἐὰν ἔχῃ ἀποκτήσει τοῦτο παραδόσεις ἢ δὲν ἔχει. Ἐὰν θέλωμεν νὰ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος εἶναι ἄλλο ζήτημα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὸ συζητήσωμεν ἐν καιρῷ. Ἐὰν δηλαδὴ πρέπει τὸ Λιμενικὸν Σῶμα νὰ εἶναι ἕνα στρατιωτικὸν ἢ πολιτικὸν Σῶμα. Πρέπει αὐτὸ νὰ συζητηθῇ διότι τοῦτο ἀσκεῖ καὶ τὴν ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ λιμένος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα καθῆκον στρατιωτικόν, ἔχει ὅμως καὶ πολιτικὴν ἐξουσίαν νομίζω, ἐπίσης μεγάλην. Τὸ ζήτημα τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας νομίζω, συνεπῶς, ὅτι δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ τοῦ τὸ ἀρνηθῇ, νὰ ἔχῃ δηλαδή, τὸ δικαίωμα νὰ ἀπονέμῃ ἠθικὰς ἀμοιβὰς.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον.

§198Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι ποὺ θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διαφωνήσω μὲ τὸν ἀγαπητὸν καὶ σεβαστὸν ναύαρχον κ. Σακελλαρίου, διὰ τὰ ὅσα εἶπε διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος. Εἶμαι δὲ ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μερικὰς ἀπὸ τὰς ἡρωϊκὰς πράξεις τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ τεθοῦν εἰς τὴν πρώτην σειρὰν τοῦ πολέμου αὐτοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἀναφέρω αὐτὸ διότι ἔτυχε τότε, κατὰ μοιραίαν συγκυρίαν νὰ εὑρεθῶ κατὰ τὸν Γερμανικὸν πόλεμον Πρόεδρος τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς καὶ νὰ συνεργασθῶ στενώτατα μὲ τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτοὺς, ὅταν μάλιστα τὸν Λιμένα τοῦ Πειραιῶς διηύθυνεν ὁ πλοίαρχος κ. Μελετόπουλος. Τότε ὅπως ἠξεύρετε ὁ Πειραιεὺς ἦτο μία κόλασις πραγματική. Ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι ἀπεχώρησαν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἀλλὰ οὔτε ζῶα ἀκόμη μπορούσατε νὰ βρῆτε εἰς τὴν λιμενικὴν ζώνην. Τοιοῦτος τρόμος ἐπεκράτησεν ἐκεῖ. Ἐν τούτοις διεπίστωσα ὅτι ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος ἡρωϊκώτατα φερόμενοι παρέμενον ἐκεῖ, οὐδέποτε καλυφθέντες εἰς καταφύγια, ἐστάθησαν πιστοὶ εἰς τὸ καθῆκον των, ὥστε νὰ μὴ παραστῇ οὔτε διὰ μίαν στιγμὴν ἀνάγκη νὰ ἀνακοπῇ ἡ φόρτωσις τροφίμων, τὰ ὁποῖα ἀπεστέλλοντο εἰς τὸν ἀποχωροῦντα τότε Ἑλληνικὸν Στρατόν. Ἐπίσης κατὰ τὴν σκοτεινὴν ἐκείνην νύκτα τῆς καταβυθίσεως τοῦ πλοίου «Ἑλλὰς» ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος παρὰ τοὺς συνεχεῖς βομβαρδισμοὺς — διότι ἦτο ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς τότε γραμμὴ τῶν πρόσω — ἐστάθησαν ἐπάνω εἰς τὰς προβλήτας καὶ τὰς προκυμαίας τοῦ λιμένος προσπαθοῦντες νὰ περισώσουν ὅσους ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τοὺς ἀναχωροῦντας ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας καὶ τὰς ἄλλας συμμαχικὰς δυνάμεις. Ἐπίσης ὅταν μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ ταξιδεύσω μέχρι τοῦ Ἰσθμοῦ τῆς Κορίνθου διὰ νὰ παρακολουθήσω τὴν ἀναχώρησιν μερικῶν προσώπων, εἶδον ὅλους τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος ἱσταμένους εἰς τὸ καθῆκον των. Ἐπετέλεσαν λοιπὸν καὶ αὐτοὶ τὸ καθῆκον των ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην τοῦ πολέμου. Ἐὰν τώρα δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιβληθῇ τὸ λιμενικὸν Σῶμα εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ κόσμου δὲν μπορῶ νὰ τὸ κρίνω, ἐγὼ ὅμως προσωπικῶς πιστεύω ὅτι τὸ Λιμενικὸν Σῶμα ἔκαμε τὸ καθῆκον του. Ἀλλὰ μὴ λησμονῆτε, ὅτι τὸ Λιμενικὸν Σῶμα, ἱδρύθη μόλις πρὸ μιᾶς τριακονταετίας.

§199Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἐπεβλήθη ἀπὸ τῆς συστάσεώς του. Εἰς τὸ ἑπόμενον νομοσχέδιον θὰ λάβω ἀφορμὴν νὰ ὁμιλήσω περὶ αὐτοῦ.

§200Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Βεβαίως ἦτο φυσικὸν ἓν Σῶμα νέον νὰ παρουσιάσῃ καὶ μερικὰς ἐλλείψεις, νὰ σημειωθοῦν τέλος πάντων καὶ μερικαὶ παραλείψεις εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ καθήκοντος δεδομένου ὅτι ἀνέλαβεν ἓν σημαντικώτατον καθῆκον. Τὸ νὰ ὀργανώσῃ τὴν ἀστυνομίαν τοῦ λιμένος καὶ τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν, τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ τὸ καταδικάσωμεν. Τὸ λιμενικὸν Σῶμα ὅπως ἐξελίσσεται, ἐξελίσσεται κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἀνταποκριθῇ πλήρως εἰς τὴν ἀποστολήν του. Καὶ Σχολαὶ ἐγένοντο εἰδικαὶ καὶ εἰδικῆς ἐκπαιδεύσεως ἔτυχον οἱ ἄνδρες καὶ οἱ ὑπαξιωματικοὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ Σῶμα αὐτὸ θὰ ἐπιτελέσῃ εἰς τὸ μέλλον τὸ καθῆκον του ἀρτιώτατα καὶ θὰ εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ Σώματα τὰ ὁποῖα θὰ προσφέρουν μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον, ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν τὴν μεγάλην ἀποστολὴν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ. Τὸ Ἐμπορικὸν Ναυτικὸν διὰ νὰ διαρθρωθῇ ἔχει ἀνάγκην εἰδικοῦ Σώματος. Οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ δὲν ἠμποροῦν νὰ συμβάλουν εἰς τὴν πρόοδον τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ. Ἔπρεπε νὰ ἐκπαιδεύσωμεν εἰδικὸν Σῶμα καὶ πρέπει νὰ φροντίσωμεν νὰ τὸ ἀναγάγωμεν εἰς τὴν περιωπὴν ἐκείνην ποὺ πρέπει νὰ εὑρίσκεται ἕνα Σῶμα μὲ τοιαύτης εὐρύτητος ἀποστολήν. Ἀντὶ λοιπόν, νὰ διατυπώνωμεν κατηγορίας ἐναντίον τοῦ Σώματος αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ εὕρωμεν τρόπον νὰ τὸ ἐνισχύσωμεν διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὴν μεγάλην του ἀποστολὴν τὴν ὁποίαν τοῦ τάσσει ἡ Κοινωνία.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.

§202Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι τὸ Λιμενικὸν Σῶμα βέβαια δὲν εἶναι ἕνα Σῶμα μάχιμον. Εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ συμφωνῶ, κ. συνάδελφοι, μὲ τὸν κ. Σακελλαρίου. Μάχιμον Σῶμα, ὅπως ξεύρετε εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἀνακατεύεται μὲ τὴν μπαροῦτι καὶ μὲ τὰ πυροβόλα, καὶ μὴ μάχιμον λέγεται ἐκεῖνο ποὺ εἶναι σὲ δευτερευούσης σημασίας ὑπηρεσίας. Τὸ Λιμενικὸν Σῶμα εἶναι ἓν Σῶμα δευτερευούσης σημασίας καὶ ἐκτελεῖ καὶ αὐτὸ τὸν προορισμόν του μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῶν βοηθητικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὄχι τῶν μαχίμων. Ὁ κ. Στρατηγὸς ξεύρει τὶ θὰ πῇ μάχιμος ὑπηρεσία καὶ τὶ θὰ πῇ βοηθητικὴ ὑπηρεσία. Τὸ ξεύρετε αὐτὸ καὶ ὅλοι σας, ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ κάμωμεν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἀφοῦ διευθύνει ὁλόκληρον Ὑπουργεῖον καὶ ὁλόκληρον Σῶμα, ἔχει καὶ αὐτὸς τὸ δικαίωμα νὰ ἀπονέμῃ ἠθικὰς ἀμοιβὰς, ἀλλὰ νὰ μὴ κάμῃ κατάχρησιν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ τὰς ἀμοιβὰς νὰ τὰς ἀπονέμῃ ἀναλόγως τῶν κεφιῶν του καὶ τῶν προσωπικῶν του συμπαθειῶν καὶ ἀντιπαθειῶν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν πρᾶξιν καὶ ὄχι τὸ ἄτομον καὶ ἡ πρᾶξις εἶναι ἐκείνη ποὺ θὰ δικαιοῦται ἠθικῆς ἀμοιβῆς καὶ ὄχι ἐκεῖνος ποὺ τὴν παίρνει. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν πρᾶξιν, τὴν πρᾶξιν αὐτὴν εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, νὰ τὴν κάνῃ καὶ ὁ τελευταῖος ναύτης, ὁ ὁποῖος νὰ δείξῃ ἡρωϊσμὸν μεγαλείτερον ἀπὸ τὸν κυβερνήτην του καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιωματικόν του εἴτε πλοίαρχος εἶναι αὐτός, εἴτε μηχανικὸς εἴτε διαχειριστὴς μέσα εἰς τὸ πλοῖον. Δι’ αὐτὸ εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι αἱ ἠθικαὶ ἀμοιβαὶ πρέπει νὰ δίδωνται διὰ τὰς ἐπιτελουμένας πράξεις ἀσχέτως παρὰ ποίων αὐταὶ ἐξετελέσθησαν. Καὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ νὰ κληθοῦν καὶ οἱ ναῦται, ὄχι μόνον οἱ ἀξιωματικοί.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον.

§204Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Λυποῦμαι πολύ, κύριοι, ποὺ θὰ σᾶς κουράσω, ἀλλ’ ἐπιθυμῶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν γνῶσιν τῶν τοιούτων εἰδικῶν θεμάτων, νὰ σᾶς διαφωτίσωμεν. Πρῶτον ἐγένετο μία παρανόησις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἶπεν ὅτι ἀνέφερον ὅτι ὁ ἐμπορικὸς στόλος δὲν ἐπολέμησε. Θὰ ἦτο βλασφημία ἐκ μέρους μου νὰ μὴ ἀναγνωρίσω τὴν συμβολὴν τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Τοῦτο δὲν νομίζω ὅτι ἀλλοιώνει τὴν οὐσίαν, ἡ ὁποία δὲν εὑρίσκεται ἐκεῖ. Ποῖος εἶναι ὁ ἁρμόδιος, διὰ νὰ κρίνῃ ἐὰν πρᾶξις ἐκτελεσθεῖσα εἶναι ἀξιοτίμητος ἢ οὔ; Ἀνέφερον ὅτι τὸ λιμενικὸν Σῶμα, τὸ ὁποῖον πρῶτος ἐγὼ ὑπολήπτομαι, δὲν εἶναι σῶμα στρατιωτικόν. Οἱ ὑπάλληλοι τοῦ λιμενικοῦ Σώματος εἶναι λαμπροὶ ὑπάλληλοι, ἔντιμοι, προσπαθοῦντες νὰ κάμουν τὰ πάντα διὰ τὸ Ἐμπορικὸν Ναυτικόν, ἀλλὰ ναυτικοὶ δὲν εἶναι. Τοῦτο οὐδεὶς δύναται νὰ τὸ ἀρνηθῇ. Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀκόμη μυηθῆ εἰς τὰς λεπτομερείας ἑνὸς ναυτικοῦ ἀγῶνος, νὰ κρίνουν ἐὰν αἱ πράξεις τοῦ Α, Β, Γ, ἐν καιρῷ πολέμου, εἶναι ἀξιοτίμητοι ἢ οὔ.

§205Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἠθικὰς ἀμοιβὰς ἠμποροῦν νὰ δώσουν.

§206Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε, ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε μίαν εἰδικότητα εἰς τὸ ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον, ἀλλ’ εἰς τὰ πλοῖα ἔχω κάποιαν μεγαλυτέραν εἰδικότητα ἀπὸ σᾶς. Σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀγνοηθῇ τὸ πολεμικὸν ναυτικὸν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§207Ν. ΑΒΡΑΑΜ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας δὲν ἀσκεῖ τὴν πειθαρχικὴν ἀγωγὴν ἐναντίον τῶν λιμενικῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν, δὲν τοὺς παραπέμπει εἰς τὸ ναυτοδικεῖον; ἐγὼ μάλιστα θὰ ζητήσω νὰ κάμω καὶ διεύθυνσιν δικαστικοῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον ὑπόκεινται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ναυτοδικείου, διατὶ δὲν τοὺς ἀναγνωρίζετε τὸ δικαίωμα νὰ κρίνουν τὰς πράξεις τῶν ὑφισταμένων των κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου;

§208Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἕνα δὲν θὰ δυνηθῆτε νὰ κάμετε, καὶ συνεπῶς δὲν δύνασθε νὰ ἔχετε ἀπαίτησιν ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ λιμενικοῦ σώματος, νὰ εἶναι ναυτικοί. Τὸ δεύτερον ζήτημα εἶναι κατὰ πόσον μέχρι σήμερον μία ἀξιοτίμητος πρᾶξις ἐκτελεσθεῖσα εἶναι ἀξία πραγματικῆς τιμῆς. Τοῦτο μόνον ἕνας ναυτικὸς ἠμπορεῖ νὰ τὸ γνωρίζῃ. Ἕως σήμερον τὸ πολεμικὸν ναυτικὸν ἐκανόνιζεν αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ἐὰν νομίζετε ὅτι τὸ λιμενικὸν σῶμα τὸ ὁποῖον δὲν θέλω καθόλου νὰ θίξω, ἀπέκτησε τὴν ναυτικὴν ἐμπειρίαν, ὥστε νὰ γνωρίζῃ ἐὰν πράξεις ἐκτελεσθεῖσαι ἐν καιρῷ πολέμου ὅτι εἶναι ἄξιαι τιμῆς, κάμετέ το. Πάντως θὰ πρέπει, ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἀπονέμῃ τὰς ἠθικὰς ἀμοιβὰς καὶ παρακαλῶ ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν παρατηρήσεων νὰ σκεφθῆτε, κύριοι βουλευταί, πολὺ προτοῦ ἀποφασίσετε.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη;

§210ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10.5.1946 Ν. Δ. «περὶ διαδικασίας ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὸ στρατιωτικὸν προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος», ὡς ἐτροπολογήθη συμφώνως πρὸς τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Θ. Κιζάνη τροπολογίαν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. (Ὥρα 10.00′ μ. μ.).