1946.07.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

Δευτέρα 8 Ἰουλίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Ζακύνθου Χρυσόστομος ἐπὶ ἑνώσει Ἑλληνικωτάτης Δωδεκανήσου μετὰ Μητρὸς Ἑλλάδος ἐκφράζει θερμὰ συγχαρητήρια τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου καὶ Λαοῦ Ζακύνθου. Ὁ Δήμαρχος Ἀστυπαλαίας ἀποστέλλει τηλεγράφημα πρὸς τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἔχον οὕτω: «Ἐλευθέρα Ἑλληνικὴ Ἀστυπάλαια ἐκφράζει εὐγνωμοσύνην Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Εὐαγγελικῷ ἀγγέλματι. Λαὸς ἔξαλλος ἐνθουσιασμοῦ πανηγυρίζει ἕνωσίν του μὲ λατρευτὴν ἀθάνατον Μητέρα Ἑλλάδα. Χρωστὴρ ἀδυνατεῖ περιγράψῃ ἐπεισόδεια ὑπερτάτου ἐνθουσιασμοῦ. Ἐλεύθεροι ἀδελφοὶ ἀγωνιοῦν ἄφιξιν ἐλευθέρων Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν των. Ζήτω ἡ Μεγάλη Ἑλλάς, Ζήτω ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, Ζήτω ἡ Ἑλληνικὴ Δωδεκάνησος.» Τὸ Σωματεῖον Ἐθνικοφρόνων Ἐργατοϋπαλλήλων Ἠπείρου ζητεῖ τὴν ἐκκαθάρισιν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν ἀπὸ τοὺς ἀναρχοκομμουνιστὰς Ὑπαλλήλους καὶ δὴ κλάδου ἐκπαιδεύσεως, καὶ ἄμεσον ἀποστολὴν ἐπόπτου ἐργασίας κλπ. Ὁ Χαρίλαος Νικολετᾶτος κάτοικος Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται δι’ ἀναστολὴν παραδόσεως ἀντλίας καὶ μικροῦ καταστήματος παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ ζητεῖ ἄμεσον παράδοσιν τούτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Λυκουρέζος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Νομοῦ Μεσσηνίας καὶ Λακωνίας ζητούσης ἐφαρμογὴν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Νόμου 1935 καὶ τὴν μὴ ὑπαγωγήν των εἰς τὴν μελετωμένην συνταξιοδοτικὴν κλίμακα τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Γιαννιτσῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐξασφάλισιν τῆς Τάξεως εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ζητεῖ τὴν λῆψιν μέτρων. Μηχανικοὶ καὶ ἐργολῆπται Συνδέσμων Κοζάνης, Αἰγαίου, Πατρῶν, Θεσσαλονίκης καὶ Σύρου κλπ. ζητοῦν ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Νόμου περὶ ἐργοληπτῶν μὴ θιγῶσι τὰ δικαιώματα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ πτυχιούχων ἐργοληπτῶν Δημοσίων ἔργων καὶ μηχανικῶν. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος ἐδωδιμοπωλῶν καὶ ἡ Ἕνωσις κρεοπωλῶν Κεντρικῆς Ἀγορᾶς Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται ἐντόνως διὰ μελετωμένην αὔξησιν ἐνοικίων. Οἱ Τριατατικοὶ Ἠπείρου, Ρεθύμνης, Πλωμαρίου, Κομοτινῆς, Καβάλλας καὶ Χίου διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κατάθεσιν ψηφίσματος περὶ ἄρσεως μονιμότητος κ.λ.π. Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις Συλλόγου Διδασκάλων περιφερείας Πρεβέζης διαμαρτύρονται διὰ κατατεθὲν ψήφισμα περὶ ἄρσεως μονιμότητος Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Φλωρίνης διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ συμμετοχὴν ἐκπροσώπων της εἰς προβλεπομένας ἐπιτροπὰς διατιμήσεων Νόμου 159. Οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι Ροδόπης ζητοῦν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113 Σ. Π. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Φλωρίνης ζητεῖ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν δι’ ἱδρύσεως Ὑπουργείου Συνεταιρισμῶν. Ἡ Ἕνωσις Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Ἀχαΐας ζητεῖ διαβάθμισίν των καὶ λῆψιν μερίμνης ὑπὲρ Ταμείου Ὑγείας. Οἱ ἐν Φυλακαῖς Αἰγίνης κρατούμενοι δοσίλογοι καταδικασθέντες βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6)1945 Σ. Π. ζητοῦν τὴν ἀναθεώρησιν ταύτης. Ἡ Ἐθνικὴ Ὀργάνωσις βομβοπλήκτων—πυροπαθῶν Μακεδονίας ζητεῖ τὴν ἐξέτασιν καὶ ἐπίλυσιν αἰτημάτων των. Ἡ Ἕνωσις Ὁμήρων Κυνοσάργους–Δουργουτίου– Κατσιποδίου Ἀθηνῶν ζητοῦν ἐπίλυσιν αἰτημάτων των. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Ὀρεσκείας Νιγρίτης Βισαλτίας καὶ Πατρικίου διαμαρτύρονται δι’ ἐγκατάλειψίν των καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐπίλυσιν αἰτημάτων των. Οἱ Δασικοὶ Ὑπάλληλοι Δασαρχείου Σπάρτης ζητοῦν τὴν κατ’ ἀρχαιότητα προαγωγήν των. Ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀθηνῶν ζητοῦν τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν τροφίμων τῆς ΟΥΝΡΡΑ. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Ἐπαρχίας Ἐορδαίας διαμαρτύρονται δι’ ἐνεργείας Καπνεμπόρων πρὸς ἀγορὰν τῶν καπνῶν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Διάφοροι Ἑνώσεις καὶ Σύλλογοι Ἀλεξ)πόλεως διαμαρτύρονται διὰ τὸν φόνον Ἀνθ)στοῦ Χωροφυλακῆς ὑπὸ Ἐαμοκομμουνιστῶν καὶ ζητοῦν τὴν Ἵδρυσιν Στρατοδικείου, ἐφαρμογὴν κυρώσεων, ἐνίσχυσιν Χωροφυλακῆς κλπ. Οἱ Ὑπάλληλοι ἐργοστασίου «Παπαστράτος» διαμαρτύρονται διὰ κατάργησιν κεκτημένου δικαιώματος θηλαζουσῶν ἐργατριῶν. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Ἀχινοῦ διαμαρτύρονται δι’ ἐγκατάλειψίν των καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων των. Ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος ἀναπήρων Πολέμου Ἀθηνῶν —Πειραιῶς καὶ Ἀττικῆς περιόδου 1940–41 ζητεῖ τὴν ἐξαίρεσίν του ἐκ τοῦ Νόμου «περὶ ἐκκαθαρίσεως δημοσίων Ὑπαλλήλων». Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος (Ὑφυπ. Οἰκον.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Λονδίνῳ τὴν 21 Μαρτίου 1946 ὑπογραφείσης μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου τῆς Μεγάλης Βρεταννίας καὶ Βορείου Ἰρλανδίας Συμφωνίας περὶ τῶν περιουσιῶν τῶν εὑρισκομένων εἰς τὸ Ἡνωμένον Βασίλειον καὶ τὴν Ἑλλάδα, αἵτινες ἔχουν ὑπαχθῆ εἰς εἰδικὰ μέτρα λόγῳ τῆς ἐχθρικῆς Κατοχῆς ἐν Ἑλλάδι». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος καταθέτει προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1363)1938 καὶ 1672)1939» καὶ 2) «περὶ θέσεως ἐν ἰσχύϊ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 707)1943 Νόμου «περὶ ὑπολογισμοῦ τῆς ἀμίσθου δικαστικῆς ὑπηρεσίας τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Φουσιάνης, Γ. Βορρές, Ε. Σκιαδᾶς καὶ Λ. Βρεττᾶκος καταθέτουσιν πρότασιν νόμου «περὶ τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας ὁπλιτῶν τῆς χωροφυλακῆς αἰχμαλωτισθέντων ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἐν Κρήτῃ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Κ. Ἀλεξανδρίδης, Δ. Ἀμπαζόπουλος, Χ. Πιπιλιάγκας, Π. Παπαδόπουλος καὶ Ε. Πηλείδης καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ διατηρήσεως ὡς ὑπεραρίθμων φαρμακείων λειτουργησάντων δυνάμει ἀδείας Γεν. Διοικητῶν εἰς τὰς βουλγαροκρατηθείσας περιοχὰς Ἀν. Μακεδονίας καὶ Θράκης». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 2307)1940 «περὶ Στρατιωτικῆς Ἱεραρχίας καὶ Στρατιωτικῶν προαγωγῶν κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτοπίσεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν Στρατιωτικῶν τῶν ἐγκαταλειπόντων τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ πρὸς διάπραξιν ἀδικημάτων στρεφομένων κατὰ τῆς Ἀσφαλείας τοῦ Κράτους». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἀναγραφῆς πιστώσεως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν Ὑπουργείου Δικαιοσύνης 1945–46». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν πλήρωσιν θέσεων Παρέδρων, Εἰρηνοδικῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ Εἰσαγγελιῶν καὶ περὶ καταργήσεως θέσεων Γραμματέων Εἰρηνοδικείων βʹ τάξεως»· καὶ 3) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἀνασυστάσεως τῆς θέσεως Προέδρου Προξενικοῦ Δικαστηρίου Ἀλεξανδρείας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως κατηγοριῶν τινων στελεχῶν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Κ. Γουλῆ. Ἀπάντησις Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς ἀπὸ 25.6.46 καὶ ὑπ’ ἀριθ. Βιβλίου Ἐρωτήσεων κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Κ. Γουλῆ. Οἱ μαθηταὶ τῆς σχολῆς Ἐμπ. Ναυτιλίας ἀποφοιτῶντες ἐκ ταύτης δικαιοῦνται ν’ ἀποκτήσωσιν ἀμέσως Ναυτικὸν φυλλάδιον ὡς περιλαμβανόμενοι εἰς τὰς ἐν ἄρθρῳ 9 τοῦ ἀπὸ 10.5.46 Ν. Δ. «περὶ ἀπογραφῆς τῶν ναυτικῶν ἐργατῶν θαλάσσης κλπ.», ἀναφερομένας ἐξαιρέσεις προσώπων ἅτινα δικαιοῦνται ν’ ἀπογραφῶσιν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ

Ν. Δ.

2. Διὰ τοὺς ἀποφοίτους τῆς εἰρημένης σχολῆς δὲν ἀπαιτεῖται ἡ ἔκβασις τῆς ἐν ἄρθρῳ 6 ὁριζομένης ἀποφάσεως ἡμῶν, ἥτις ἀφορᾷ τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τῶν ἄρθρων 1 –5 τοῦ Ν. Δ., οὐδὲ ἡ ἔκδοσις τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 13 Δ)των, καθ’ ὅσον αἱ κατ’ ἐξαίρεσιν δικαιούμεναι εἰς ἄμεσον ἀπογραφὴν κατηγορίαι προσώπων ἀπογράφονται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἤδη ἰσχυόντων οἰκείων διαταγμάτων. 3. Σχετικῶς ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 25476) 17.6.46 ἡμετέρα ἐγκύκλιος ἤδη δὲ ἀπογράφονται ὡς ἐργάται θαλάσσης οἱ δικαιούμενοι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 9 τοῦ Ν. Δ. ν’ ἀπογραφῶσι. Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Τὸ Α)Π Πίνδος δὲν συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν ὑπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Δημοσίου τελούντων πλοίων ἀλλὰ ἀνήκει εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἀτμοπλοΐαν «Γ. Ποταμιᾶνος» ἥτις κανονίζει τὰ δρομολόγια αὐτοῦ ἀναλόγως πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἑκάστου λιμένος ἀπόδοσιν. Εἰς γενομένην δὲ σύστασίν μας περὶ προσεγγίσεως εἰς Ἡγουμενίτσαν ὁ Πλοιοκτήτης ἀνέφερε ὅτι θέλει ἐξετάσει τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ ἐφ’ ὅσον ἤθελε κρίνει οἰκονομικῶς συμφέρουσαν τὴν προσέγγισιν θὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὸ δρομολόγιον καὶ τὸν ἀνωτέρω λιμένα. ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Βογιατζῆ. Ἀπάντησις 1. Περὶ ναρκῶν θαλάσσης: Ἡ ναρκαλιεία γενικῶς τῶν Ἑλληνικῶν θαλασσῶν γίνεται βάσει προγράμματος προτεραιότητος καθορισθέντος ὑπὸ τοῦ Διεθνοῦς ναρκαλιευτικοῦ Συνεδρίου τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει δεόντως τόσον τὰς Ἑλληνικὰς ἀνάγκας ὅσον καὶ τὰς τῆς Διεθνοῦς ναυσιπλοΐας. Τονίζεται ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως Ἑλληνικὰ καὶ Βρεταννικὰ μέχρι πρό τινος καὶ νῦν Ἑλληνικὰ Ναρκαλιευτικὰ ἁλιεύουσιν ἀκαταπαύστως καὶ ἀόκνως χιλιάδας ναρκῶν, τῶν ὁποίων βρίθουν τὰ Ἑλληνικὰ ὕδατα. Τονίζεται ἐπίσης ὅτι, τὸ ἔργον τῆς ναρκαλιείας εἶναι δυσχερὲς ἀπαιτεῖ εἰδικὰ πλοῖα (τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς εἶναι περιωρισμένος) καὶ ἐπηρεάζεται καὶ καθυστερεῖται πολλάκις ἀπὸ κακὰς καιρικὰς συνθήκας. 2. Περὶ ναρκῶν ξηρᾶς: Αʹ (Τὶ ἐγένετο μέχρι σήμερον). Ι. Ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς ἀπελευθερώσεως ἀξ) κοὶ τοῦ μηχανικοῦ ἀνέλαβον διὰ προσωπικῆς των ἐργασίας τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ναρκοπεδίων τῆς πρωτευούσης. Ἡ προσπάθεια αὕτη ἀπετέλεσεν ἔργον πραγματικῶς αὐτοθυσίας μὲ θύματα τὸν Λοχαγὸν Ποντσιχίδην καὶ τοὺς Ἀνθ)γοὺς Μαζιτζόγλου, Μποσταντζόγλου καὶ Μαρκᾶκον. ΙΙ. Ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 1945 ἕκαστος συγκροτούμενος λόχος Μηχανικοῦ Ἐθν)κῆς ἀνελάμβανε κατόπιν εἰδικῆς ἐκπαιδεύσεως τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ναρκοπεδίων τῆς περιοχῆς του. Σήμερον ἑπτὰ λόχοι μηχανικοῦ ἐργάζονται εἰς διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ναρκῶν. Βʹ. (Τὶ προβλέπεται ὡς διάρκειαν ἐργασιῶν ἐκκαθαρίσεως). Συμφώνως πρὸς τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Δ)νσεως Μηχ) κοῦ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου Στρατοῦ ἐτοποθετήθησαν ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, τῶν Ἰταλῶν καὶ τῶν Βουλγάρων νάρκαι ἄνω τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου. Κατεμετρήθησαν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων 1.010.348). Κατόπιν τῶν μέχρι σήμερον ἀποτελεσμάτων ὑπολογίζεται ὡς χρονικὴ διάρκεια ἀποπερατώσεως τῆς ὅλης ἐκκαθαρίσεως μὲ τὸν σημερινὸν ρυθμὸν ἐργασίας διάστημα ἓξ ἐτῶν περίπου. Δέον νὰ τονισθῇ ὅτι οἱ ἀξ)κοὶ καὶ οἱ ὁπλῖται τῶν λόχων Μηχανικοῦ γνωρίζουσιν ἄριστα τὴν ἐργασίαν των ἐργάζονται δὲ μετὰ προθυμίας, δραστηριότητος καὶ πνεύματος αὐτοθυσίας. Αὔξησις τοῦ ἤδη ἐργαζομένου προσωπικοῦ ὁπλιτῶν δὲν εἶναι δυνατή. Εἰδικὴ δυσχέρεια παρουσιάζεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι παντοῦ ἀφῃρέθησαν παρὰ τῶν περιοίκων τὰ προστατευτικὰ πέριξ τῶν ναρκοπεδίων συρματοπλέγματα, αἱ ἐνδεικτικαὶ τοῦ κινδύνου πινακίδες ὡς καὶ ἀκόμη οἱ πάσσαλοι ἐπισημάνσεως. Εἰς τοῦτο δὲ ὀφείλονται τὰ πλεῖστα τῶν δυστυχημάτων. Γʹ (Τὶ προτείνεται διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ἐργασίας). Διὰ τὸν σκοπὸν τῆς ταχυτέρας ἐργασίας ἀπαλλαγῆς τοῦ ἐδάφους ἡμῶν ἀπὸ τὰς νάρκας ὑπεβλήθη μελέτη ὑπὸ τῆς Δ)νσεως Μηχανικοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται ἡ χρησιμοποίησις ἰδιωτῶν (ἐκ τῶν ἀπολυθέντων ὁπλιτῶν τοῦ Μηχανικοῦ) εἰς τὰς ἐργασίας ἐκκαθαρίσεως τῶν ναρκοπεδίων ἔναντι ἡμερομισθίου καὶ ἀσφαλίσεως διὰ τὴν περίπτωσιν ἀτυχήματος. Ὑπολογίζεται νὰ συντομευθῇ οὕτω ὁ χρόνος τῆς ἐκκαθαρίσεως εἰς ἓν ἔτος. Θὰ ἀπαιτηθῇ πρὸς τοῦτο δαπάνη 1,5 δισεκατομ. δραχμῶν. Εὑρισκόμεθα ἤδη ἐν ἀναμονῇ τῆς διαθέσεως τοῦ ποσοῦ τούτου παρὰ τῆς Γεν. Δ)νσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν παρεπέμφθη ἡ σχετικὴ μελέτη. Προτιθέμεθα νὰ ζητήσωμεν ὅπως τὸ ποσὸν τοῦτο, ηὐξημένον κατὰ τὰς ἀποζημιώσεις λόγῳ συμβάντων ἤδη ἀτυχημάτων, μᾶς καταβληθῇ ὡς εἰδικὴ ἐπανόρθωσις ἔναντι τῆς ὑποχρεώσεως τὴν ὁποίαν εἶχον καὶ ἔχουσι νὰ ἀναλάβωσι τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ναρκοπεδίων ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐγκατέστησαν ταῦτα κατὰ τὴν κατοχὴν τῆς χώρας μας. Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. 1. Κατὰ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Υ.Σ. (Α. Ν. 1074)9.3. 45) προτιμῶνται πρὸς μονιμοποίησιν ἡμερομίσθιοι Ὑπάλληλοι, ἔχοντες 7ετίαν καὶ ἄνω πρὸς πλήρωσιν κενῶν θέσεων καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρξωσι κενὰ θὰ συμπληρωθῶσι δι’ ὑπαλλήλων ἐχόντων κάτω τῶν 7 ἐτῶν συνεχῆ ὑπηρεσίαν. Σχετικὴ προεργασία ἐγένετο διὰ τοῦ Συμβουλίου, πλὴν ὅμως ἀνεστάλη ἡ μονιμοποίησις κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἀπὸ 27 Ἀπριλίου ἐ. ἔ. 2. Ἡ διανομὴ τῶν ὑποδημάτων καθωρίσθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ (Τμῆμα ὑποδημάτων) καὶ ἀφορᾷ τοὺς Ὑπαλλήλους ὅλων τῶν Ὑπουργείων. 3. Ἐγένετο μερικὴ διανομὴ ἱματισμοῦ διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ (Ε.Φ.Ε.Ξ.) ἐνέκρινε διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Υ. Σ. 41.210 σάκκους. Ἐκ τούτων ἐχορηγήθησαν εἰς τὸν ὑφιστάμενον συν) σμὸν ὑπαλλήλων Υ. Σ. μόνον 12.353 καὶ διενεμήθησαν ἀνὰ 5 εἰς ἕκαστον δικαιοῦχον. Κατόπιν σχετικοῦ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἐγνώσθη ὅτι ἐν καιρῷ θέλει χορηγήσει τὴν ὑπόλοιπον ποσότητα. 4. Τὸ μισθολόγιον τῶν πάσης φύσεως ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων τοῦ Δημοσίου εἴτε κέκτηνται οὗτοι εἴτε μὴ τὴν ἰδιότητα τοῦ Δημοσίου Ὑπαλλήλου εἶναι ἑνιαῖον, ὁρισθὲν δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ συνίσταται εἰς τὸ 1)26 τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 90.000 δι’ ἑκάστην ἡμέραν ἐργασίας. Οἱ ὑπὸ τῶν Στρατ. Ἐργοστασίων καὶ ἀποθηκῶν προσλαμβανόμενοι ἑκάστοτε ἀναλόγως τῶν παρουσιαζομένων ἀναγκῶν, ἐλεύθεροι ἡμερομίσθιοι ἐργάται, τεχνῖται κλπ. ἀπολαμβάνουσι τοῦ ὑπὸ τῶν οἰκείων ἀποφάσεων Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας καθοριζομένου ἡμερομισθίου ἀναλόγως τῆς τέχνης, εἰδικότητος ἢ ἐργασίας ἣν ἐκτελεῖ ἕκαστος. Τὸ ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν τῆς Στρατ. Ὑπηρεσίας δὲν συμπεριλαμβάνεται εἰς τὸν σχετικὸν Νόμον περὶ χορηγήσεως εἰς αὐτὸ ἀποζημιώσεως λόγῳ ὑπερωριῶν καθ’ ἃς ἡμέρας ἤθελεν τυχὸν ἀπασχοληθῆ κατὰ τὰς μὴ ἐργασίμους ὥρας. Ἄλλως τε τὸ προσωπικὸν τοῦτο δὲν ἀπασχολεῖται πέραν τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου καθοριζομένων ὡρῶν καὶ ἡμερῶν ἐργασίας. Τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅτι τὸ Ὑ. Σ. κατ’ ἐξαίρεσιν τῶν ἄλλων Ὑπουργείων ἔχει καθορίσει ὡς ὥρας ἐργασίας κανονικῶς καὶ μ. μεσημβρίαν ἐνῶ τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα ἐργάζονται μόνον τὴν πρωΐαν διὰ δὲ τοὺς μ.μ. μεταβαίνοντας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὑπαλλήλους των προβλέπουν ὑπερωρίας. Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Βασικὸς παράγων διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν καὶ ἐκπαίδευσιν τοῦ Στρατεύματος εἶναι ἡ ὕπαρξις τοῦ ἀναγκαιοῦντος Ἀγγλομαθοῦς προσωπικοῦ τὸ ὁποῖον φέρει εἰς ἐπαφὴν τὴν Βρεταννικὴν Στρατιωτικὴν Ἀποστολὴν μὲ τὰς Ἑλληνικὰς Στρατιωτικὰς Ἀρχάς. Ἄνευ τῶν Διερμηνέων οὐδεμία συνεργασία τῶν Βρετ. Ἀξιωματικῶν Συνδέσμων καὶ ἐκπαιδευτῶν μετὰ τῶν Ἑλλήνων Ἀξιωματικῶν εἶναι δυνατή. Εἰς τὰς θέσεις Διερμηνέων ἡ Β.Σ.Α. ἐζήτησεν ὅπως διατίθενται Ἀξιωματικοὶ Ἀγγλομαθεῖς καὶ μόνον καὶ τοῦτο διότι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ συνεργασία μὲ ὁπλίτας ἢ ἰδιώτας δοθέντος ὅτι διὰ λόγους πειθαρχίας καὶ ἐμφανίσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρίστανται ὁπλῖται ἢ ἰδιῶται εἰς τὰς μεταξὺ τῶν Βρεταννῶν καὶ Ἑλλήνων Ἀξιωματικῶν συνεργασίας. Σῶμα Διερμηνέων δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Στρατεύματος. Πρὸς θεραπείαν ὅθεν τῶν ἄνω ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν ἡ Ὑπηρεσία εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀπονείμῃ τὸν βαθμὸν τοῦ ἐφ. Ἀνθ)γοῦ Διερμηνέως, βάσει τοῦ ἄρθρου 53 τοῦ Α. Ν. 833)1937, εἰς ἱκανὸν ἀριθμὸν ὁπλιτῶν ὡς καὶ ἰδιωτῶν, οἵτινες ἐκρίθησαν κατάλληλοι πρὸς τοῦτο, κατόπιν ἐξετάσεως. Ἤδη διὰ Β. Δ. κοινοποιηθέντων κατὰ τοὺς μῆνας Ἀπρίλιον καὶ Ἰούλιον 1945 ἀπενεμήθη ὁ βαθμὸς τοῦ ἐφ. Ἀνθ)γοῦ εἰς 450 περίπου ὁπλίτας καὶ ἰδιώτας, οἵτινες μετὰ τῶν 150 περίπου Ἀγγλομαθῶν Ἀξιωματικῶν συνεπλήρωσαν τὸν εἰς Ἀξιωματικοὺς Διερμηνεῖς ἀναγκαιοῦντα ἀριθμόν. Δοθέντος ὅμως ὅτι, ἡ Ὑπηρεσία προβλέπουσα ὅτι αἱ βοηθητικαὶ εἰς Ἀγγλομαθὲς προσωπικὸν ἀνάγκαι (μεταφραστάς, δακτυλογράφους κλπ.) δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῶσι διὰ τοῦ ὑπάρχοντος προσωπικοῦ, ἦλθεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς Βρετ. Στρατ. Ἀποστολῆς πρὸς ἐξεύρεσιν τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀναγκῶν τούτων. Ἡ Β.Σ.Α. ἐπρότεινεν ὅπως διὰ τὰς βοηθητικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὰ γραφεῖα (Γ.Ε.Σ., κλπ.), προσληφθῇ ἔκτακτον ἰδιωτικὸν προσωπικὸν ἀρρένων καὶ θηλέων. Ἐπὶ τῆς εἰσηγήσεως ταύτης, συνεφώνησε τὸ Γ.Ε.Σ. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ὑπῆρχε Νόμος παρέχων τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ προσλαμβάνῃ ἔκτακτον Ἀγγλομαθὲς προσωπικόν, τὸ Γ.Ε.Σ. ὑπέβαλε σχέδιον νόμου, ὅπερ ἐγκριθὲν τόσον παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ὅσον καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὑπεγράφη παρὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Ἀντιβασιλέως καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 324 φύλλον τῆς Ἐφημ. Κυβερνήσεως ὑπὸ ἡμερομηνίαν 31 Δεκεμβρίου 1945 καὶ ἀριθ. Α.

Ν. 811)1945.

Διὰ τοῦ αὐτοῦ Α. Ν. τούτου, παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἵνα κατόπιν προτάσεως τοῦ Γ.Ε.Σ. προσλαμβάνῃ ἔκτακτον ἰδιωτικὸν προσωπικόν, κατέχον τὴν Ἀγγλικὴν γλῶσσαν, ἐπὶ ἀντιμισθίᾳ καθοριζομένῃ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τῇ προτάσει τοῦ Γ.Ε.Σ. (ἀριθ. 2 παρ. 1 τοῦ Α. Ν. 811)1945). Κατόπιν τούτου, καὶ βάσει τοῦ ἄνω Α. Ν. τὸ Γ.Ε.Σ. προεκήρυξε, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 88429)11.2.1946 Διαταγῆς του, διαγωνισμὸν διὰ τὴν πρόσληψιν τοῦ ἄνω προσωπικοῦ. Εἰς τὸν διαγωνισμὸν τοῦτον θὰ ἠδύναντο νὰ συμμετάσχωσιν ἄρρενες καὶ θήλεις ἀπὸ ἡλικίας 18–40 ἐτῶν, συγκεντροῦντες τὰ ἐν τῇ προκηρύξει ἀναφερόμενα προσόντα. Ὁ διαγωνισμὸς διενηργήθη τὴν 27ην Μαρτίου 1945, εἰς τοῦτον δὲ συμμετέσχον περὶ τοὺς 45 ὑποψήφιοι. Ἐκ τούτων ἐπέτυχον 24, παρουσιάσθησαν δὲ πρὸς ἀνάληψιν ὑπηρεσίας οἱ 21. Διὰ τούτους, ὑπεγράφη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 100514)16.5.46 Διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν περὶ προσλήψεώς των. Τοῦτο εἶναι τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως. Ἐπὶ τῶν παρὰ τοῦ κ. βουλευτοῦ ὑποβληθέντων ἐρωτημάτων ἔχομεν ν’ ἀπαντήσωμεν: 1) Τὸ Γ.Ε.Σ. προέτεινεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως ἡ ἀντιμισθία τῶν προσληφθησομένων ὁρισθῇ ἴση πρὸς τὴν τοῦ Εἰσηγητοῦ Ὑπαλλήλου (δραχμαὶ 145.000) ὑπογραφέντος πρὸς τοῦτο σχετικοῦ πρακτικοῦ καὶ τοῦτο διότι λόγῳ τῶν παρὰ τῆς ΟΥΝΡΡΑ, Ἑταιρειῶν κ.λ.π. καταβαλλομένων μεγάλων μισθῶν εἰς τοὺς Ἀγγλομαθεῖς ὑπαλλήλους θὰ παρουσιάζετο ἀπροθυμία εἰς τὴν προσέλευσιν ὑποψηφίων. Ἐκ τῶν πραγμάτων τοῦτο ἀπεδείχθη ἀκριβὲς διότι μόλις 45 προσῆλθον ἵνα διαγωνισθῶσι. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν συνεφώνησε πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ ἐνέκρινε τὸ προταθὲν ποσὸν τῆς ἐκ δραχμῶν 145.000 ἀντιμισθίας. 2) Ἐκ τῶν ὑποβληθέντων πιστοποιητικῶν, πάντες οἱ προσληφθέντες εἶναι ἡλικίας 18 ἐτῶν καὶ ἄνω. Ἐὰν δεσποινίς τις εἶναι κατά τι μικροτέρα τῶν 18 ἐτῶν τοῦτο θὰ εἶναι ἁρμόδιον νὰ τὸ βεβαιώσῃ τὸ Δημοτικὸν Γραφεῖον ὅπερ ἐξέδωσε τὸ πιστοποιητικόν. Πάντως δὲν εἶναι γεγονὸς σοβαρὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποκλείσῃ τὴν πρόσληψίν της ἐφ’ ὅσον ἡ δεσποινὶς αὕτη συγκεντροῖ τὰ λοιπὰ προσόντα. 3) Οἱ διορισμοὶ οὗτοι δὲν ἀντίκεινται πρὸς τὴν διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν περὶ ἀπαγορεύσεως διορισμῶν, διότι οὗτοι διετάχθησαν πρὸς πλήρωσιν ἐπειγουσῶν στρατιωτικῶν ἀναγκῶν δι’ εἰδικοῦ προσωπικοῦ, εἶχον δὲ προταθῆ παρὰ τῆς Β.Σ.Α. ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον πρὸς ἐφαρμογήν των δὲ εἶχε προηγηθῆ ἡ ἐν τῷ προλόγῳ ἀναφερομένη διαδικασία. 4) Αἱ ἐν λόγῳ προσλήψεις διὰ τοὺς προαναφερομένους λόγους, ἦσαν ἀπαραίτητοι, κατ’ οὐδένα λόγον ἐπεβάρυναν τὸν Δημόσιον προϋπολογισμόν, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἀπελύθησαν ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, πλέον τῶν 150 ἀξιωματικοὶ διερμηνεῖς καὶ συνεπῶς οἱ 21 ἔκτακτοι Ἀγγλομαθεῖς ὑπάλληλοι ἐπλήρωσαν μόνον μικρὸν ἀριθμὸν ἔναντι τῶν ἀπολυθέντων ἀξιωματικῶν. Ἡ ἀντικατάστασις τούτων δι’ ἀγγλομαθῶν ὁπλιτῶν δὲν εἶναι δυνατή, α) διότι μεταξὺ τῶν νεοκαταταγέντων δὲν ὑπάρχει τὸ κατάλληλον προσωπικόν. β) Διότι τὸ ὑπάρχον τοιοῦτον δέον νὰ ὑποστῇ προηγουμένως ἐκγύμνασιν καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἄμεσος χρησιμοποίησίς του καὶ γ) διότι, καὶ μετὰ τὴν ἐκγύμνασίν των, οἱ ὁπλῖται οὗτοι προορίζονται νὰ χρησιμοποιηθῶσιν εἰς ὑπηρεσίας εἰς τὰς Μονάδας (ὀνομαζόμενοι ἐν καιρῷ ἀξ)κοὶ) ἵνα ἀντικαταστήσωσιν ἐν καιρῷ ἀντιστοίχους ἀξ)κοὺς μεγάλων κλάσεων, τῶν ὁποίων ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀποστράτευσις λόγῳ τῶν μεγάλων εἰς Διερμηνεῖς ἀναγκῶν τοῦ στρατεύματος. Θεωρεῖται σκόπιμον νὰ σημειωθῇ ἐνταῦθα, ὅτι ὁ προσληφθεὶς κατὰ τὰ ἄνω ἀριθμὸς ἐκτάκτων μεταφραστῶν δὲν ἐπαρκεῖ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας, δοθέντος ὅτι, ἐπὶ 520 προβλεπομένων ἀξ)κῶν Διερμηνέων ὑπηρετοῦσι μόνον 456, ἐπὶ δὲ 50 ἰδιωτῶν μεταφραστῶν προσελήφθησαν μόνον 21. Μελετωμένης δὲ ἤδη τῆς ἀπολύσεως τῆς κλάσεως 1935 καὶ παλαιοτέρων Ἀξ)κῶν τὸ ἔλλειμμα θέλει αὐξηθῆ σοβαρῶς, συνεπῶς εἶναι λίαν ἐνδεχόμενον νὰ παραστῇ ἀνάγκη προσλήψεως καὶ ἑτέρων ἰδιωτῶν. Δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Ἀπάντησις 1. Οἱ ὑποψήφιοι ἔφεδροι Ἀξιωματικοὶ ἐκλήθησαν τὸν Ὀκτώβριον 1945 πρὸς φοίτησιν εἰς Σχολὰς Ἐφέδρων, πλὴν λόγῳ τῶν συγκοινωνιακῶν δυσκολιῶν μόλις τὰς ἀρχὰς τοῦ δευτέρου δεκαπενθημέρου τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου κατωρθώθη ἡ συγκέντρωσις τῶν κληθέντων. 2. Τὸ δεύτερον δεκαπενθήμερον τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου κατηναλώθη εἰς προκαταρκτικὰς ἐργασίας, ἐμβολιασμούς, ὑγειονομικὴν ἐξέτασιν κλπ. καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ ἐκπαίδευσις ἤρξατο τὴν 1ην Δεκεμβρίου 1945. 3. Βάσει τοῦ νόμου 833)1937 καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Στρατιωτικῶν Σχολῶν Ὑποψηφίων Ἐφέδρων Ἀξ) κῶν 1940 ἡ ἐκπαίδευσις τῶν ὑποψηφίων προβλέπεται 9μηνος, ἑπομένως ἡ ἐκπαίδευσις αὐτῶν περατοῦται τέλος Αὐγούστου 1946. 4. Ἡ ἐκπαίδευσις τῶν ὑποψηφίων Ἐφέδρων Ἀξ)κῶν εἰς τὰ εἰδικὰ Κέντρα Ἐκπαιδεύσεως τῶν Σχολῶν Ἐφαρμογῆς θεωρεῖται ὡς συνέχεια τῆς ἐκπαιδεύσεώς των εἰς Σχολὰς Ἐφέδρων. 5. Ὁ μισθὸς τῶν ὑποψηφίων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς φοιτήσεώς των εἶναι ὁ αὐτὸς μὲ τὸν μισθὸν τῶν ὁπλιτῶν ὡς προβλέπουσιν οἱ ἄνω ἀναφερόμενοι Νόμοι. 6. Οἱ ἐξ ἰδιωτῶν προερχόμενοι Εὐέλπιδες ὡς καὶ οἱ Εὐέλπιδες προερχόμενοι ἐκ τῆς ΙΙΙ Ὀρεινῆς Ταξιαρχίας, Ἱεροῦ Λόχου, Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων καὶ Ἐθελοντῶν ὧν ἡ φοίτησις εἶναι τριετὴς δὲν λαμβάνουσιν ἀποδοχάς. Τὸ ἥμισυ τῶν ἀποδοχῶν λαμβάνουσι μόνον οἱ ἐθελονταί, οἵτινες εἶχον συμπληρώσει πολυετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἐθελοντοῦ Λοχίου ἢ Ἐπιλοχίου ὡς καὶ οἱ Ἀνθυπασπισταὶ καὶ τῶν ὁποίων ἡ φοίτησις διὰ Νόμου καθωρίσθη εἰς 4½ μῆνας ἐν τῇ Σχολῇ Εὐελπίδων καὶ τοῦτο λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως αὐτῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς καὶ τοῦ βραχυτάτου χρόνου φοιτήσεώς των ἐν τῇ Σχολῇ. 7. Διὰ κατατεθείσης πρὸς ἔγκρισιν ἀποφάσεως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καθορίζεται ἡ αὐτὴ βελτίωσις συσσιτίου διὰ τοὺς Εὐέλπιδας καὶ ὑποψηφίους Ἐφέδρους Ἀξ)κούς. Εʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μακκᾶ. 1. Οὐδέποτε μέχρι σήμερον ἐτέθη ζήτημα συντάξεως σχεδίου Νόμου Ὀργανωτικοῦ τῶν Παλαιῶν Πολεμιστῶν. 2. Αἱ μέχρι τοῦδε ἐκδοθεῖσαι διαταγαὶ διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ σύνταξιν τῶν Μητρώων τῶν Παλαιῶν καὶ νέων Πολεμιστῶν, ἠκυρώθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 784959)21.6.46 Διαταγῆς τοῦ Ὑ. Σ., προκληθείσης κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11154)2793)1.6.46 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας (Δ)σις Σωματειακῆς Ὀργανώσεως), καθ’ ὅ, δυνάμει τοῦ Ν. 560)1945, ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ Σύνταξις τῶν μητρώων τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Ἰασονίδη καὶ Π. Λεβαντῆ. Τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν Ἀνοικοδόμησιν τῶν κατεστραμμένων πόλεων καὶ χωρίων τῆς Χώρας ἦτο ἡ κατασκευὴ 60.000 πυρήνων ἀγροτικῶν κατοικιῶν εἰς ὅλους τοὺς ἀγροτικοὺς οἰκισμοὺς καὶ ἡ κατασκευὴ 10.000 ἀστικῶν λαϊκῶν κατοικιῶν εἰς τὰ θιγέντα ὑπὸ τοῦ πολέμου μεγάλα κέντρα τῆς Χώρας. Διὰ τὸ πρόγραμμα αὐτὸ (ὄχι διὰ τὴν ὁλοκλήρωσίν του ἀλλὰ διὰ τὴν κατασκευὴν διὰ κάθε οἰκογένειαν τῶν ἀπαραιτήτων δύο δωματίων κατὰ τρόπον ὥστε νὰ δύναται νὰ συμπληρωθῇ ἀργότερον δι’ ἄλλων πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῆς οἰκοδομῆς) ἀπαιτοῦνται 350 δισεκ. δραχμῶν. Ἔναντι τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, ἀπὸ τὸ συνολικῶς διατεθὲν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας ποσὸν τῶν 100 δισεκ. δραχμῶν διέθεσαν διὰ τοὺς ἀστέγους πληθυσμοὺς 24.700 δισεκ. Διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἀπεφασίσθη νὰ γίνουν: 1) Ἀποπεράτωσις τῶν ἡμετέρων ἔργων προσωρινῆς στεγάσεως, διότι χιλιάδες ὁλόκληροι οἰκιῶν εὑρίσκονται ἄνευ στέγης καὶ πολλαὶ ἀκόμη περισσότεραι χιλιάδες ἄνευ θυρῶν καὶ παραθύρων. 2) Παραγωγὴ ξυλείας, κεράμων καὶ ἄλλων ὑλικῶν εἰς μέγα ποσοστόν, κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν κατασκευὴν χιλιάδων οἰκιῶν εὐθὺς ὡς ἔχομεν πρὸς τοῦτο τὰ μέσα χωρὶς νὰ σταματήσωμεν τὸ ἔργον μας, ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, λόγῳ ἐλλείψεως ξυλείας καὶ κεράμων. 3) Ἡ κατασκευὴ 3.500 οἰκιῶν, εἰς τοὺς πλέον ὑποφέροντας οἰκισμοὺς καὶ δὴ τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν τῶν παραμεθορίων τῆς Χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐγκατελείφθησαν ἀπὸ τοὺς κατοίκους αὐτῶν καὶ συγκεκριμένως τῶν περιοχῶν Δράμας, Σερρῶν καὶ Δ. Μακεδονίας.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων.

§6Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, σήμερον τὴν μεσημβρίαν ἀκριβῶς ἐν μέσῃ πλατείᾳ Μεταξουργείου τῆς πρωτευούσης διεπράχθη στυγερὰ δολοφονία. Τρεῖς πάνοπλοι κουκουέδες ἐπετέθησαν κατὰ τοῦ ἐγκριτωτέρου μέλους μιᾶς ἐξόχου οἰκογενείας ἐθνικοφρόνων, κατὰ τοῦ Κωνσταντίνου Πανωλιάσκου, τὸν ἐτραυμάτισαν θανασίμως κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν κεφαλὴν καὶ ἤδη ψυχορραγεῖ. Ἡ συνοικία Μεταξουργείου ὁλόκληρος εἶναι ἀνάστατος, διότι καὶ ἐκείνη ἀντιλαμβάνεται, καθὼς ἤκουσα νὰ ἀντιλαμβάνεται καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι καταφανῶς ἀρχὴ γενικωτέρας διαταράξεως τῆς δημοσίας τάξεως μὲ σκοπὸν νὰ ματαιωθῇ τὸ δημοψήφισμα. Εἶναι δηλαδὴ μία ἔναρξις τοῦ τρίτου γύρου, μία ἔναρξις νέου ἐσωτερικοῦ μας σπαραγμοῦ, ὡς ὁ σπαραγμὸς τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944, ὁ ὁποῖος καὶ ἐκεῖνος ἐπῆλθε, διότι δὲν ἐλήφθησαν ἐγκαίρως ὅσα εἴχομεν ἡμεῖς συμβουλεύσει μέτρα, τὰ ὁποῖα ἠδύναντο, ἀπολύτως ἠδύναντο νὰ ἀποτρέψουν τὸν σπαραγμὸν ἐκεῖνον. Θέλω νὰ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ γνωστὰ προσόντα, θὰ ἐκτελέσῃ ἀκριβῶς ὅσα ἔλεγε πρὸ ὀλίγου ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι θὰ προβῇ ἀμέσως εἰς γενναίας συλλήψεις ἐν ἀνάγκῃ φθάνων μέχρι συλλήψεων καὶ δικαστικῶν ἀκόμη λειτουργῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι ὑπηρετοῦν τὴν Δικαιοσύνην, ἡ ὁποία τάχα εἶναι ξένη πρὸς τὴν Πατρίδα, ἡ ὁποία τάχα δὲν εἶναι θεραπαινὶς τῆς Πατρίδος καὶ μὲ τὰ προσχήματα αὐτὰ ἀφήνουν ἀτιμωρήτους τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος. Ἡ οἰκογένεια Πανωλιάσκου καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς τρομοκρατίας τοῦ 1944 καὶ μετὰ ταῦτα καθ’ ὅλον τὸ ἔτος 1945 ἦτο, δυνάμει τῆς ψυχικῆς της ρώμης καὶ ἔχουσα μάλιστα καὶ κέντρον συγκεντρώσεως ἐθνικοφρόνων πολιτῶν ἑστιατόριον ἀξιόλογον εἰς τὴν συνοικίαν ἐκείνην, ἦτο ἡ φρουρὸς τῆς τάξεως, τῆς ἡσυχίας, τῆς ἐθνικοφροσύνης, εἰς τὴν συνοικίαν τοῦ Μεταξουργείου. Φυσικὸν εἶναι, λοιπόν, ὅτι εἶχε προκαλέσει ἀμείλικτον, θηριώδη μῆνιν τῶν ἀργυρωνήτων ἐκείνων προδοτῶν, οἱ ὁποῖοι προέβησαν σήμερον εἰς τὴν στυγερὰν δολοφονίαν. Τὸ δὲ χειρότερον κακόν, κύριοι βουλευταί, διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται μέχρι τοῦδε, εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ὁ νέος ἐκεῖνος, ὁ γενναῖος ἐκεῖνος νέος, ὁ ἄριστος ἐκεῖνος πατριώτης, ὁ κάλλιστος νέος καὶ ὡς ἄνθρωπος ἀκόμη, χθὲς ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἀφωπλίσθη. Εἶχον λάβει γνῶσιν οἱ ἐχθροὶ τῆς Πατρίδος καὶ διὰ τοῦτο ἐτόλμησαν καὶ ἐπετέθησαν σήμερον κατ’ αὐτοῦ.

§7ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ αὐτὸ πρέπει νὰ ὑποτεθῇ ὅτι ἀφωπλίσθη διὰ νὰ δολοφονηθῇ.

§8Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ πλέον εἶχεν ἐκδοθῆ ἔνταλμα συλλήψεώς του.

§9Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ ἀναμιγνύωμεν τὰ δικηγορικά μας ἔργα καὶ καθήκοντα, ἀλλ’ ὅταν προκαλούμεθα δικαιολογεῖται ἡ ἐξαίρεσις. Εἶχε μηνυθῆ μὲ ἀνήκουστα ψεύδη καὶ μὲ ψευδομάρτυρας ὅλους κουκουέδες καὶ εἶναι τερατῶδες τὸ συμβαῖνον. Ὅπως ἔλεγον πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλὴν ἔλαβον τηλεγράφημα ἐκ Ρεθύμνου Κρήτης, ὅτι εἴκοσι δύο ἐθνικόφρονες πολῖται εἶναι δέκα πέντε τώρα μῆνας προφυλακισμένοι χωρὶς νὰ ἔχουν ἀπολογηθῆ, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐξετασθῆ οὔτε εἷς μάρτυς. Πολυάριθμοι τοιοῦτοι πολῖται εἶναι καὶ ἐν Ἀθήναις προφυλακισμένοι ἀπὸ πολλῶν μηνῶν χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐνεργηθῆ οἱαδήποτε ἀνάκρισις εἴτε πρὸς ἀπολογίαν αὐτῶν, εἴτε πρὸς ἐξέτασιν μαρτύρων.

§10Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Λέγομεν πολλά, ἀλλὰ ὁ σχετικὸς νόμος δὲν μετερρυθμίσθη.

§11Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ διὰ τοῦτο ἀκριβῶς, κύριε συνάδελφε, ἐζήτησα νὰ λάβω τὸν λόγον, διὰ νὰ εἴπω καὶ αὐτό, ὅτι πρέπει καὶ ὁ νόμος νὰ μεταρρυθμισθῇ, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν καλῶς δι’ ὅλης μας τῆς ψυχῆς, ὅτι δὲν γίνονται ἕν, δύο, τρία, ἐγκλήματα, ἀλλ’ εἶναι μία ἐπιβουλή, μία συμμοριακὴ ἕνωσις, μία συνωμοσία ἀπέραντος. Κατὰ τὸ ἄρθρον οὐχὶ 56 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, ἀλλὰ κατὰ τὰ ἄρθρα 66 καὶ 124 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, κατὰ τὰ ὁποῖα ἄρθρα δὲν τιμωροῦνται μόνον οἱ αὐτουργοί, ἀλλὰ τιμωροῦνται οἱ ἀρχηγοὶ τῆς συμμορίας καὶ τῆς συνωμοσίας πάντοτε ἀκόμη καὶ ἐὰν δὲν διεπράχθη πρᾶξις ἐγκληματική, ἀρκεῖ ὅτι ἀπετέλεσαν καὶ ἡγήθησαν συμμορίας καὶ συνωμοσίας. Δὲν θὰ ἔπρεπεν ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, πρῶτον νὰ λύσωμεν τὸ καρκινῶδες ζήτημα, τὸ πολιτειακόν, ἐνταῦθα, δεύτερον δὲ νὰ ἐφαρμόσωμεν τὰ ἄρθρα 66 καὶ 124 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου καὶ νὰ συλληφθοῦν παραχρῆμα καὶ νὰ τιμωρηθοῦν, ὅπως ἀξίζει εἰς αὐτούς, οἱ ἀρχηγοὶ τῆς τερατώδους αὐτῆς συμμορίας, ἡ ὁποία, ὡς διαλαμβάνει ρητῶς ἡ ἱστορία τοῦ Κ.Κ.Ε. γραφεῖσα ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ Ζαχαριάδη, δὲν ἀποτελεῖ Ἑλληνικὴν ὀργάνωσιν, εἴτε πολιτικήν, εἴτε καὶ ἐγκληματικήν, ἀλλ’ ὡς λέγει ρητῶς ἀποτελοῦν τὸ τμῆμα ποὺ ἔχει εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ κομμουνιστικὴ διεθνής. Ἀκριβῶς ἡ συμμορία αὐτὴ δὲν εἶναι ὁ Ζαχαριάδης ἢ ὁ Σιάντος, ἀλλ’ ὁ Δημητρώφ, ὁ ἡγέτης τῆς τρίτης διεθνοῦς, ἡ ὁποία διελύθη μὲν ἀπὸ τοὺς Ρώσους, ἀλλὰ δὲν διελύθη ἀπὸ τὸν Δημητρὼφ καὶ τοὺς συνεργάτας του. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Βέβαια λοιπόν, κύριοι βουλευταί, μὲ τὴν συναίνεσίν σας ἐκδηλουμένην κατὰ τοῦτον ἢ ἐκεῖνον τὸν τρόπον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως καθὼς καὶ ὅλη ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβουν τοιαῦτα μέτρα ὥστε νὰ καθησυχάσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν τάξιν. Πιστεύω ὅτι πολλοὶ ἐξ ὑμῶν ἔχετε λάβει πολλὰ τηλεφωνήματα, ἀπὸ τῆς μεσημβρίας, ἐγὼ ἔχω λάβει 40.

§12ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγὼ ὑπῆρξα αὐτόπτης μάρτυς.

§13Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν θὰ εἶναι παράξενον ἐὰν ὅλη ἡ συνοικία ἐκείνη εὑρεθῇ ἔξω τοῦ καταστήματος ἡμῶν ἀνάστατος, διότι ὅλοι οἱ πολῖται ἀντιλαμβάνονται ὅτι ὁ τρίτος γῦρος ἔχει ἀρχίσει. Ἐγὼ ἐμπνέομαι ἀπὸ ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἀλλὰ θέλω νὰ μᾶς ἐμπνέῃ καὶ αὐτὸς καὶ ὅλη ἡ Κυβέρνησις, πρέπει μέχρις αὔριον νὰ μᾶς δείξῃ ἐμπράκτως πλέον ὅτι εἶναι ἄξιος τῆς ἐμπιστοσύνης μας.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§15Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Πανωλιάσκος, κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἐσκοτώνετο ἐὰν δὲν ἀφωπλίζετο ἀπὸ τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας. Ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα ἡ οἰκογένεια Πανωλιάσκου ἠμύνετο ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν, ἀλλὰ ἡ Ἀσφάλεια τὸν ἀφώπλισε. Βεβαίως τὸ Κράτος πρέπει νὰ εἶναι ἡ ὀργάνωσις ἡ ὁποία νὰ εἶναι ὡπλισμένη καὶ νὰ προστατεύῃ τοὺς κατοίκους, ἀλλὰ ὅταν τὸ Κράτος δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ προστατεύῃ ἀποτελεσματικῶς τοὺς πολίτας διαπράττει ἀδίκημα νὰ τοὺς ἀφοπλίζῃ. Ὁ ἀφοπλισμὸς γίνεται τῇ περιτέχνῳ ὑποδείξει τῶν κομμουνιστῶν, ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ἔχουν καταδικάσει εἰς θάνατον. Ἡμεῖς εἰδοποιοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως ὅτι ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ ἀφοπλίζῃ τοὺς Ἀθηναίους πολίτας τοὺς ὁποίους ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, ἡμεῖς θὰ τοὺς ὁπλίσωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφοπλίζωνται οἱ Ἕλληνες πολῖται, καὶ τὸ περίεργον εἶναι ὅτι δὲν ἀφοπλίζονται οἱ κομμουνισταί, καὶ ὁ νόμος αὐτὸς περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας ἥκιστα ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἐθνικόφρονας πολίτας. Πρέπει λοιπὸν ἢ νὰ δημιουργήσητε Κράτος δυνάμενον νὰ προστατεύσῃ τοὺς πολίτας ἐναντίον τῶν κακοποιῶν ἢ νὰ ἐπιτρέψητε εἰς τοὺς Ἕλληνας πολίτας νὰ ὁπλισθοῦν διὰ νὰ ἀμύνωνται κατὰ τῶν κομμουνιστῶν διότι ἐὰν τοῦτο δὲν πράξητε, θὰ τοὺς ἐξοπλίσωμεν ἡμεῖς διὰ νὰ δύνανται νὰ ἀνθίστανται κατὰ τοῦ Δημητρώφ καὶ τῆς Σόφιας καὶ θὰ τοὺς συστήσωμε νὰ ἀνθίστανται κατὰ παντὸς ὀργάνου τῆς ἀσφαλείας τὸ ὁποῖον θὰ ἀπεπειρᾶτο νὰ τοὺς ἀφοπλίσῃ. Οἱ κομμουνισταὶ εἶναι ὄργανα δολοφονικὰ λαμβάνοντα ἐντολὰς ἔξωθεν διὰ νὰ παραστήσουν τὴν Ἑλλάδα ἀναρχουμένην. Αὐτὸ εἶναι καὶ ὅταν ἀφοπλίζετε τοὺς Ἕλληνας πολίτας δὲν κάμνετε ἔργον θεάρεστον ἀλλὰ αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ἀσυνείδητον συνδρομὴν κατὰ τῶν δολοφόνων, καὶ δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ ἀνεχθῶμεν τὴν κατάστασιν αὐτήν, σᾶς τὸ δηλῶ ἐν ὀνόματι τοῦ λαοῦ τῶν Ἀθηνῶν, τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐν μεγάλῃ ἀγανακτήσει διὰ τὰ γενόμενα. (Χειροκροτήματα).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§17Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ἰδίως τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης εἶναι τοῦτο. Ἀσφαλῶς ἡ δολοφονία τοῦ γενναίου Πανωλιάσκου ἀπεφασίσθη καὶ διετάχθη ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι πρώτιστον καθῆκον τῶν καταδιωκτικῶν ἀρχῶν καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως τῆς Πρωτευούσης εἶναι ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς νὰ ἀποφασίσουν νὰ ἀνεύρουν αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν ἐκτέλεσιν, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν τὴν ἐντολὴν τῆς διαπράξεως τοῦ στυγεροῦ ἐγκλήματος ἐν μέσῃ κεντρικωτάτῃ Πλατείᾳ τῆς Πρωτευούσης καὶ ὄχι τὰ τρία καθάρματα τὰ ὁποῖα ὡς τυφλὰ ὄργανα ἔλαβον τὰ ὅπλα καὶ μετέβησαν νὰ ἐκτελέσουν τὴν δολοφονίαν. Νὰ ἀναζητηθοῦν οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ οἱ ὁποῖοι κατεδίκασαν εἰς θάνατον τὸν Πανωλιάσκον.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λόντος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§19Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν καὶ ἐγώ, διότι τὸ γεγονὸς δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν, ἐνέχει σοβαρώτατον χαρακτῆρα, νὰ τονίσω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ κατάστασις ἀναρχίας καὶ νὰ ἀντιμετωπίζεται κατ’ αὐτὸν τὸν ἤρεμον καὶ ψύχραιμον τρόπον. Ἡ Βουλὴ συζητεῖ καὶ καθ’ ἑκάστην, ἀκούονται διαμαρτυρίαι ὅλων τῶν Ἀντιπροσώπων εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἔκρυθμον κατάστασιν ἡ ὁποία ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς Ἑλλάδος ἔχει δημιουργηθῆ. Εἰς αὐτὴν τὴν Πρωτεύουσαν καθ’ ἑκάστην δημιουργοῦνται ἐπεισόδια τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψιν διότι ἡ συνεχιζομένη ἀτιμωρησία προκαλεῖ τὰ εἰρωνικὰ σχόλια τῶν κομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἤρεμοι καὶ ἀτιμώρητοι συνεχίζουν τὸ κακοποιὸν ἔργον των κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ παύσωμεν νὰ καταδιώκωμεν τὰ συμπτώματα καὶ νὰ στραφῶμεν πρὸς τὰ αἴτια τοῦ κακοῦ, νὰ στραφῶμεν κατ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ κύριοι ἔνοχοι, πρὸς τοὺς ἀρχηγούς. Ἐὰν δὲν πλήξωμεν εἰς τὴν ρίζαν τὸ κακὸν μὴ νομίζετε ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ ἔκρυθμος κατάστασις· θὰ συνεχισθῇ, ὁπότε θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως ὥστε θὰ ἀναγκασθῇ ὁ κόσμος μὴ ἔχων ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ ἔννομον Κράτος νὰ ὁπλισθῇ μόνος του καὶ τότε ἡμεῖς θὰ εἴμεθα οἱ δημιουργοὶ τῆς καταστάσεως καὶ τῆς διαλύσεως, ἀντὶ νὰ εἴμεθα οἱ θεμελιωταὶ τοῦ Κράτους τοῦ Δικαίου. Ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως τοῦ ὁποίου δὲν θέλω νὰ θίξω καὶ τὴν καλὴν πρόθεσιν καὶ τὴν ἱκανότητά του, νομίζω ὅμως ὅτι εἶναι καιρὸς ἀποφασιστικῶν μέτρων διότι τὸ πρᾶγμα ἔφθασεν εἰς τὸ ἀπροχώρητον καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνησυχεῖ καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖ καὶ ποθεῖ σήμερον εἶναι νὰ τοῦ ἀσφαλίσωμεν τὴν τάξιν, τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν γαλήνην εἰς τὸν τόπον. (Χειροκροτήματα).

§20Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐνεδρεύοντες κακοποιοὶ ἔρριψαν τοὺς πυροβολισμοὺς καὶ ἐφόνευσαν τὸν Πανωλιάσκον. Αὐτὸ ἐγένετο καὶ πρὸς τρομοκράτησιν ὅλων τῶν ἐργατικῶν στελεχῶν ἀνεξαρτήτως εἰς οἱανδήποτε πολιτικὴν παράταξιν καὶ ἂν εὑρίσκωνται. Εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς σχεδίου τῶν κομμουνιστῶν τοῦ ὁποίου ἡ ἐφαρμογὴ ἤρχισε. Τοῦτο, κύριοι, ἐξάγεται καὶ ἀπὸ τὸ ἄρθρον τοῦ κ. Σιάντου....

§21Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸν ὀνομάζετε κύριον;

§22Ε. ΓΟΝΗΣ. ... εἰς τὴν «Κομμουνιστικὴν Ἐπιθεώρησιν» ὁ ὁποῖος σχολιάζων τὴν τελευταίαν ἀπεργίαν ἀνομολογεῖ ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἀπεργίας μεγίστης πολιτικῆς σημασίας, ἐχούσης μεγάλους πολιτικοὺς σκοποὺς οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον. Ὅπως ἐνθυμῆσθε, κατ’ ἀρχὰς διεδόθη ὅτι ἐπρόκειτο περὶ διαμαρτυρίας κατὰ τῶν μέτρων τάξεως καὶ ἀνομολογοῦνται οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους οὗτοι ἐπεδίωκαν καὶ τοὺς ὁποίους ἡ ἐργατικὴ τάξις διέγνωσε καὶ ἀπέφυγεν. Ἐν συνεχείᾳ ὁ Σιάντος ἀναγνωρίζοντας τὸ γεγονὸς τῆς ἀποτυχίας τῆς ἀπεργίας, λέγει ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβωμεν πᾶν μέτρον ἰδίως εἰς τοὺς τροχιοδρομικοὺς κλπ. διὰ νὰ συντρίψωμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν εἰς τὰς ἀπεργίας μας. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἄρθρου τούτου, ἐπηκολούθησεν ἡ δολοφονικὴ ἀπόπειρα κατὰ τοῦ ἡγέτου τῶν τροχιοδρομικῶν. Σεῖς βγάλετε τὸ συμπέρασμα.

§23Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Καὶ ἐνῷ, κύριοι βουλευταί, εἶναι τόσον τραγικὴ ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ἀσφαλείας καὶ ἡ τραγικότης αὐτῆς ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ αὐξάνει καὶ ἐπιδεινοῦται εἰς βαθμὸν ὥστε νὰ φέρῃ εἰς ὅλους μας αἰσθήματα ἀνησυχίας καὶ ἐνῷ ἡ ἐκτράχυνσις αὐτῆς ἤρχισεν ἐπιδεινουμένη πλέον καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Πρωτεύουσαν, ἐνῷ εἴχομεν μίαν συζήτησιν περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ ἤρξατο ἡ ἀνάπτυξις μιᾶς ἐπερωτήσεως τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν διὰ τὰ ζητήματα αὐτά, βλέπομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, διότι δὲν ἠδυνήθημεν νὰ τὴν παρακολουθήσωμεν μέχρι τέλους, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ διακόπτεται διὰ νὰ συνεχισθῇ τὴν ἄλλην Παρασκευήν. Καὶ ὡς δικαιολογία φέρεται ὅτι εἶχε δοθῆ ὑπόσχεσις πρὸς τὴν πλευρὰν αὐτὴν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συνεχισθῇ ἡ ἀνάπτυξις ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν σοβαρότητα τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ καπνικὸν ζήτημα, ἀλλὰ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι δὲν ἔχομεν δημοσίαν ἀσφάλειαν, τὶ νὰ τὸ κάμωμεν τὸ καπνικόν;

§24Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Διότι δὲν λύονται τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα, δι’ αὐτὸ διαταράσσεται ἡ ἀσφάλεια.

§25Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ Βουλὴ παίρνει ἀποφάσεις ἐπὶ ζητημάτων ἐλέγχου, ἐνῷ δὲν ἔχει δικαίωμα. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν δὲν δύναται ἡ Βουλὴ νὰ διακόπτῃ μίαν συζήτησιν διὰ νὰ τὴν συνεχίσῃ μετὰ ὀκτὼ ἡμέρας. Καὶ ἔπειτα παρουσιάζεται ἡ ἀνάγκη νὰ καταληφθῇ τὸ βῆμα τοῦτο ἀπὸ τὸν κ. βουλευτὴν ἐξ Ἀθηνῶν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διὰ νὰ συνεχισθῇ ἀκριβῶς ἡ συζήτησις τὴν ὁποίαν διεκόψαμεν διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Εὑρίσκω, κύριοι βουλευταί, ὅτι πρέπει νὰ ἀφυπνισθῶμεν. Ἡ κατάστασις εἶναι ἐκτάκτως ἔκρυθμος· τίποτε ἄλλο δὲν εἶναι σοβαρώτερον ἀπὸ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Τὸ εἶπον καὶ προχθὲς τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ κάποιαν μεγαλυτέραν συναίσθησιν τῆς πραγματικότητος. Φοβοῦμαι ὅτι παρὰ τῇ Κυβερνήσει ὑπάρχει τραγικὴ ἔλλειψις συναισθήσεως τῆς τραγικότητος τῆς καταστάσεως ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ἀσφαλείας (χειροκροτήματα). Καὶ λυποῦμαι, κύριοι βουλευταί, καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, διότι χθὲς ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, διὰ δύο Ὑπουργῶν, ἀπήντησεν εἰς τὸ ἐρώτημα διατὶ δὲν ἐκτελοῦνται αἱ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις, ὅτι αἱ δυσκολίαι αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον ἐπὶ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων ὑπάρχουν καὶ ἐπὶ τῆς παρούσης. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ, διότι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς προεκλογικὰς Κυβερνήσεις. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔχει ὄπισθέν της ἕνα τεράστιον ὄγκον λαϊκῆς θελήσεως ἐκδηλωθείσης ὑπὲρ αὐτῆς, μὲ ἕνα σκοπὸν κύριον, τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Φοβοῦμαι, κύριοι βουλευταί, καὶ σᾶς τὸ λέγω ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ, ὅτι οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ ἀπησχολημένοι μὲ τὴν λαβυρινθώδη κατάστασιν τὴν ὁποίαν παρουσιάζουν τὰ Ὑπουργεῖα των, ἀμφιβάλλω ἂν διαβάζουν ἐφημερίδες καὶ ἑπομένως δὲν ἔχουν συναίσθησιν τῆς τραγικότητος τῆς καταστάσεως. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν εἰς μίαν διακοπὴν ἀπὸ δύο Ὑπουργούς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει δυσκολίαν διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τὰς καταδικαστικὰς ἀποφάσεις, λέγουν ὅτι εἴμεθα ἕνα Κράτος ἀστεῖον καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Τὸ Κράτος πρέπει νὰ εἶναι ἰσχυρὸν καὶ θὰ εἶναι ἰσχυρὸν ὅταν ἐκτελῶνται αἱ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις. Ὅταν λέγωμεν ὅτι ὑπάρχουν δυσχέρειαι, τὰς ὁποίας ἄφησε νὰ ὑπονοήσωμεν ἡ Κυβέρνησις ἐκ μέρους τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος, εἶναι ἐλεγκτέα ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν ἐνήργησεν ὅλας ἐκείνας τὰς ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν τὰς προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι θὰ διησφάλιζον τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ποῖος εἶναι ὁ σκοπός; Ἡ διασφάλισις τῆς δημοσίας τάξεως. Τὸ φωνάζομεν καὶ θὰ τὸ φωνάζωμεν πολύ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀφυπνισθῇ. Δὲν μπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ στηρίζεται εἰς προσχήματα τὰ ὁποῖα ἐπιτέλους δὲν πιστεύομεν, διότι δὲν πιστεύομεν ὅτι ὁ συμμαχικὸς παράγων δύναται νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι πρέπει νὰ μείνωμεν μὲ ἐσταυρωμένας τὰς χεῖρας διὰ νὰ μᾶς θάψουν οἱ κομμουνισταί. Ἡ Ἑλλὰς ἠγωνίσθη καὶ ἔκαμε τὸ καθῆκον της ἀπέναντι ὅλων, ὅλοι ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν βοηθήσουν καὶ δὲν εἶναι βοήθεια νὰ ἐμποδίζεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον οἱ κατηγορούμενοι γελῶντες νὰ ἀκούουν τὴν καταδίκην των εἰς θάνατον, διότι ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἐπιτρέπει νὰ πιστεύουν ὅτι δὲν θὰ ἐκτελεσθῇ ἡ ἀπόφασις. Ἄν ὑπάρχουν δυσκολίαι κύριοι Ὑπουργοί, εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων, θὰ πρέπει νὰ τὰς ἄρετε καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ἂν δὲν μπορῆτε νὰ τὰς ἄρετε πρέπει νὰ κάμετε κάτι ἄλλο, διότι δὲν δύνασθε νὰ ἀφήνετε τὸν τόπον αὐτὸν νὰ σφαδάζῃ καὶ νὰ μὴ κοιμᾶται ἥσυχος διότι ὑπάρχουν τὰ τέρατα. Τὸ παρελθὸν ἔπρεπε νὰ μᾶς ἔχῃ διδάξει ὅτι πρέπει νὰ γρηγοροῦμεν καὶ νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι. Οἱ χωρικοὶ δὲν δύνανται σήμερον νὰ παραμείνουν εἰς τοὺς ἀγρούς των καὶ ἄφησαν τὴν συγκομιδὴν τῶν καρπῶν καὶ συνεκεντρώθησαν εἰς τὰς πόλεις διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς θηριωδίας τῶν κομμουνιστῶν. Μοῦ κάνει κατάπληξιν ἡ ψυχραιμία τῆς Κυβερνήσεως, κατάπληξιν ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μεγαλειτέρα. Οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ πρέπει νὰ καταλάβουν ὅτι εὑρισκόμεθα ἐπάνω εἰς ἡφαίστειον. Τὸ βροντοφωνοῦμεν ἀνὰ πᾶσαν ἡμέραν καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ νὰ διασφαλισθῇ ἡ τάξις, διότι ἄνευ αὐτῆς οὔτε ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις μπορεῖ νὰ γίνῃ, οὔτε τίποτε ἀπολύτως. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ συμπτωματικῆς οὔτε τυχαίας ἐκδηλώσεως τῶν κομμουνιστικῶν ὀργάνων. Ἐδῶ πρόκειται περὶ σχεδίου προδιαγεγραμμένου, γενικοῦ σχεδίου ἄριστα κατηρτισμένου καὶ χαρακτηριστικῶς συνδυασμένου. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της ἢ ἄλλως θὰ εἶναι ὑπεύθυνος, ἀπέναντι τῆς Βουλῆς οἱ δὲ παρέχοντες ἐμπιστοσύνην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παραβιάζομεν τὸ καθῆκον μας καὶ εἴμεθα ὑπεύθυνοι ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§26Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐὰν δὲν πλανῶμαι, ἐθέσατε ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Προχωρήσατε, κύριε συνάδελφε.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐὰν ἔλαβε καὶ ποῖα μέτρα διὰ τὴν διανομὴν ἱματισμοῦ εἰς τοὺς συνταξιούχους ὑπαλλήλους Ἄρτης, οἵτινες ἀφέθησαν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐνισχύσεως.

§28Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ μ’ ἐπληροφόρησεν ὅτι ἔλαβε τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα καὶ ἱκανοποίησε τὰς ἀξιώσεις τῶν αἰτούντων. Κατόπιν τούτου ἡ ἐρώτησις δὲν ἔχει θέσιν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Διδασκάλων Ὀρεστιάδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς ὑπὸ τοῦ Ὑπαρχηγοῦ τῆς Ὀργανώσεως Χιτῶν ἐκτοξευθείσας δημοσίᾳ ἀπειλὰς καὶ ζητοῦντος τὴν ταχεῖαν ἐπέμβασιν τῶν Ἀρχῶν.

§30Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πτυχὴ καὶ αὐτὴ τῆς ἀκαταστασίας ἡ ὁποία ὑφίσταται ἐκ τῆς ἐλλείψεως δημοσίας τάξεως ἡ ὁποία ὅταν εὑρίσκεται εἰς τὰ σύνορα, εἶναι δυσκολώτερον νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς Πρωτευούσης. Οἱ διδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ πλεῖστον εἶναι κομμουνισταὶ οἱ ὁποῖοι πληρώνονται ἀπὸ τὸ Κράτος ὡς κομμουνισταὶ δημιουργοῦν συχνὰ ἐπεισόδια εἰς τὴν Θράκην καὶ διαπληκτίζονται μὲ ἄλλας ἐθνικιστικὰς ὀργανώσεις καὶ ἐμφανίζουν ἐνώπιον τοῦ φιλησύχου πληθυσμοῦ ἐκεῖ μίαν τελείαν ἔλλειψιν τοῦ Κράτους. Διότι ὅταν 20 μῆνας μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι διδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι πληρώνονται ἁδρῶς ἀπὸ τὸ Κράτος διὰ νὰ μεταδίδουν ἀναρχικὰς ἰδέας, ὅταν οἱ διδάσκαλοι αὐτοὶ δὲν ἔχουν παυθῆ, διότι οἱ ἐπιθεωρηταί των εἶναι κομμουνισταὶ καὶ οἱ ἀνώτεροι λειτουργοὶ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, ὅταν δὲν τιμωροῦνται καὶ δὲν ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὰς θέσεις των, φυσικὸν εἶναι νὰ ὑπάρχουν ἄλλαι ὀργανώσεις—κακίζω δὲ ἐγὼ αὐτὸ—καὶ νὰ διαμαρτύρωνται διὰ τὴν τοιαύτην διαγωγὴν τῶν διδασκάλων. Πρόκειται περὶ μιᾶς καταστάσεως διὰ τὴν ὁποίαν ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, διότι τὸ γεγονὸς αὐτὸ δὲν εἶναι ἄγνωστον, εἶναι γνωστὸν ὅτι πλεῖστοι διδάσκαλοι εἶναι κομμουνισταὶ καὶ αὐτοὶ εἶναι φορεῖς ἀταξίας εἰς τὸ ἀκρότατον ἐκεῖνο σημεῖον τῆς Χώρας, εἰς τὴν Θράκην καὶ δημιουργοῦν διάφορα ζητήματα. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας γνωρίζει τὴν κατάστασιν καὶ ὅτι θὰ λάβῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα διὰ νὰ μὴ ἀκούῃ καταγγελλόμενα τοιαύτης φύσεως ἐπεισόδια.

§31Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εἰς παραμονὰς τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν φρονῶ, ὅτι εἶναι ἄσκοπος ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς δράσεως τῶν ὑπαλλήλων γενικῶς. Εἰδικῶς ὅμως διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Παιδείας τονίζω εἰς τὴν Βουλὴν τοῦτο, ὅτι δὲν δύναται οὐδεὶς σήμερον νὰ κινηθῇ, οἱασδήποτε ἀντιλήψεις ἔχῃ ἐκ τῶν ὑποκειμένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητά μου ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Εἰς πᾶσαν πληροφορίαν ὅτι κινοῦνται εἰς πράξεις ἀντιθέτους πρὸς τὴν Πατρίδα τίθενται ἀμέσως εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι διδάσκαλοι, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι καθηγηταί, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου ἢ διαμένοντες ἐν Ἀθήναις ἢ περιοδεύοντες ἀνὰ τὴν Εὐρώπην καὶ ἀνὰ τὴν Ὑφήλιον. (Χειροκροτήματα). Σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι οἱ ὑπάρχοντες Νόμοι, δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον ἐπαρκῶς κατοχυρώνουν τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ὁ ρυθμὸς τῆς διὰ τῆς παρούσης Νομοθεσίας ἐκκαθαρίσεως εἶναι κάπως βραδύς. Πάντως τὸ ψήφισμα θὰ καθιερώσῃ τὴν τάξιν, καὶ θὰ μὲ βοηθήσῃ νὰ ἀποκαθάρω τὴν Παιδείαν κατὰ τὸν συντομώτερον δυνατὸν χρόνον. Σᾶς δηλῶ δὲ κύριοι ὅτι ἔχω συνδέσει τὴν τύχην μου ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας μὲ τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς ἐκπαιδεύσεως, τονίζω δὲ ὅτι τοῦτο πολλάκις ἀφίσταμαι καὶ τῶν Νόμων διότι πέραν τῶν Νόμων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κατοχυρώνουν ὡρισμένας ἐλευθερίας ὑπάρχει μεγαλειτέρα ἐλευθερία, ὑπάρχει ἡ ἐλευθερία τῆς Πατρίδος καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ ζωὴ αὐτῆς. (Χειροκροτήματα).

§32Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δὲν μὲ ἱκανοποιοῦν διόλου αἱ δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤρχισε μὲ μίαν τοιαύτην ἀπόλυτον βεβαιότητα περὶ τοῦ ὅτι ἡ καταγγελία ἡ ὁποία ἔρχεται ἐξ Ὀρεστιάδος εἶναι ἀβάσιμος ὥστε ἐπίστευε ὅτι ἔχω καὶ ἐγὼ πληροφορίας κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑφίσταται πλέον οὐδεὶς κομμουνιστὴς διδάσκαλος εἰς τὴν παραμεθόριον ἐκείνην περιοχήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ βʹ μέρος τῆς ὁμιλίας του ἠθέλησε νὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι βραδὺς ὁ ρυθμὸς τῆς ἐκκαθαρίσεως τοῦ σώματος τῶν διδασκάλων. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν διδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνατρεπτικὰς ἰδέας, οἱ ὁποῖοι εἶναι κομμουνισταὶ τότε δὲν ὑπῆρχε λόγος ἡ Κυβέρνησις νὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ποῦ εὑρισκόμεθα, κύριε Ὑπουργέ, ὥστε νὰ μὴ γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν Θράκην ὑπάρχουν διδάσκαλοι κομμουνισταὶ ὅπως παντοῦ; Ἐγὼ δὲν ἐζήτησα ἀπὸ σᾶς νὰ λάβετε ἄμεσα μέτρα, ἀλλὰ εἶχον τὴν ἀξίωσιν νὰ ἀναγνωρίσετε ὅτι ἡ κατάστασις καὶ ἐκεῖ ὅπως καὶ εἰς ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία πρέπει νὰ σᾶς ἔχῃ ἱκανοποιημένον.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς ἰδιοκτητῶν Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων δι’ ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον καὶ ζητούντων ἀναπροσαρμογὴν παλαιῶν μισθώσεων, μείωσιν φόρου οἰκοδομῶν κλπ., ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§34Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τῶν ἰδιοκτητῶν τῆς πόλεως Καλαμῶν οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται διότι δὲν ἐλήφθησαν μέχρι σήμερον ὑπ’ ὄψιν τὰ αἰτήματά των. Πρόκειται περὶ τάξεως ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ μικροϊδιοκτήτας μόνον καὶ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης κατὰ τὴν νέαν ρύθμισιν τῶν σχέσεων τῶν ἐνοικιαστῶν καὶ τῶν ἰδιοκτητῶν νὰ λάβῃ πρόνοιαν καὶ διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν μικροϊδιοκτητῶν. Διότι ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὡρισμέναι τάξεις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς ὡρισμένα ὑψηλὰ ἐνοίκια, εἶναι ἐξ ἴσου βέβαιον ὅτι ὑπάρχουν καὶ τάξεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ πληρώσουν ἱκανοποιητικὰ μισθώματα. Εἶναι βέβαιον κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ τάξις τῶν μικροϊδιοκτητῶν πράγματι ὑποφέρει καὶ πρέπει νὰ τύχῃ κάποιας ἐνισχύσεως. Παραλλήλως θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τῶν οἰκοδομῶν ἡ ὁποία διὰ τὴν τάξιν τῶν μικροϊδιοκτητῶν εἶναι πράγματι βαρεῖα ἀνερχομένη εἰς 33%.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§36Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀναφορᾶς τῶν μικροϊδιοκτητῶν Καλαμῶν καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους κ. κ. Ὑπουργοὺς νὰ τὴν ἐξετάσουν μὲ πνεῦμα κατανοήσεως καὶ δικαιοσύνης.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κούτσικας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§38Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸν πόλεμον καὶ λόγῳ τῶν συνεχῶν καὶ ἀδιαλείπτων ἀεροπορικῶν ἐπιδρομῶν ποὺ ἔλαβον χώραν, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι οἱ βάρβαροι κατακτηταὶ ἐκδικούμενοι διὰ τὴν ἡρωϊκὴν ἀντίστασιν τοῦ ἡρωϊκωτάτου στρατοῦ μας ἐστράφησαν ἐναντίον τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ καὶ τῶν ἀψύχων, ἔλαβον δὲ χώραν μέγισται καταστροφαὶ εἰς τὰς πόλεις καὶ τὴν ὕπαιθρον. Ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς χρόνους τῆς Κατοχῆς οἱ κατακτηταὶ ἐπίσης ἔθεσαν ἐκτὸς στέγης πλείστους ὅσους πολίτας οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ἐναντίον τῶν κατακτητῶν διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος καὶ τέλος κατὰ τοὺς ἰδίους χρόνους τῆς Κατοχῆς, ἰδιαίτατα κατὰ τοὺς χρόνους τῆς σκληρᾶς ἐποχῆς τῆς Ἐαμοκομμουνιστικῆς τυραννίας πλεῖστοι ἐπίσης Ἕλληνες πολῖται ἐθνικόφρονες ἐπὶ τῇ προφάσει καὶ τῇ κατηγορίᾳ τῇ ψευδεῖ ὅτι ἐπειδὴ ἦσαν ἐθνοπροδόται ἔπρεπε νὰ στερηθοῦν καὶ τῆς ζωῆς των καὶ τῆς κατοικίας των, ἕνεκα δὲ ὅλων τῶν λόγων τούτων ἐγεννήθη ζήτημα στέγης εἰς τὴν Ἑλλάδα τόσον μεγάλο. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι ἡ μόνη κατεστραμμένη χώρα τῆς Εὐρώπης, ἐν τούτοις αἱ ἄλλαι χῶραι εἴτε διότι ἦσαν πλούσιαι εἴτε διότι ἔσχον τὴν ἐνίσχυσιν τὴν οἰκονομικὴν τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἐκ μέρους τῶν μεγάλων Συμμάχων ἐπέτυχον νὰ ἀρχίσουν τὴν ἀνοικοδόμησιν ἐνῷ ἡ Ἑλλάς, χώρα μικρὴ καὶ πτωχὴ δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῶν ἰδίων της δυνάμεων νὰ ἀρχίσῃ τὴν ἀνοικοδόμησίν της διότι δυστυχῶς ἡ ἐνίσχυσις τῶν Συμμάχων εἶναι τόσον πενιχρά. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἐπέφερε κατ’ ἀνάγκην τὴν σύγκρουσιν τῶν δύο τάξεων, τῆς τάξεως ἀφ’ ἑνὸς τῶν κατόχων οἰκιῶν, τῆς τάξεως δηλαδὴ τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ τῆς τάξεως τῶν ἐνοικιαστῶν τῶν οἰκιῶν. Καὶ ὅταν ὁμιλοῦμεν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, περὶ ἰδιοκτητῶν, πάντοτε θὰ ὁμιλοῦμεν, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, περὶ τῶν μικροϊδιοκτητῶν. Οἱ μικροϊδιοκτῆται λοιπὸν ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἄλλην περιουσίαν καὶ προκειμένου περὶ τῆς πόλεως τῶν Καλαμῶν ὅλοι εἶναι μικροϊδιοκτῆται διότι ἡ πόλις τῶν Καλαμῶν δὲν ἔχει οὔτε μέγαρα οὔτε πολυκατοικίας, θὰ ἔπρεπε νὰ τύχουν μιᾶς ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἐνοικίων ὥστε νὰ ἀμείβωνται κάπως καλύτερον διότι δὲν ἔχουν κανένα ἄλλον πόρον ζωῆς τῶν οἰκογενειῶν των. Ἀλλὰ γεννᾶται ὅμως καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη τάξις ἐνοικιαστῶν ἡ ὁποία ἐφ’ ὅσον εἶναι τάξις ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους μισθοδοτουμένους σήμερον ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν μὲ τόσον πολὺ πενιχροὺς μισθούς, καὶ εἶναι τάξις ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὰς οἰκίας των κατὰ τὸν πόλεμον, νομίζομεν ὅτι δὲν πρέπει εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ ἐπιβληθῇ ὑποχρέωσις νὰ πληρώνουν ἐνοίκια ηὐξημένα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὑποβάλλω τὴν ἄποψιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἐνοικίων εἰς τοὺς κατόχους οἰκιῶν ἀλλὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς, τῆς ἀναπροσαρμογῆς οἱ ἐνοικιασταὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Ἔχομεν τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐν τῇ αὐστηρῶς λογικῇ κρίσει ἡ ὁποία τὸν διακρίνει πάντοτε εἰς ὅλας αὐτοῦ τὰς πράξεις, εἴτε προτιμήσῃ τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν εἴτε προτιμήσῃ τὴν ἰδικήν του θὰ δώσῃ πάντως τὴν δέουσαν λύσιν ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται νὰ δοθῇ ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ ἡ τάξις τῶν μικροϊδιοκτητῶν αὐτῶν ἀλλὰ καὶ ἡ τάξις τῶν ἐνοικιαστῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§39Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Συμφωνῶ ἀπολύτως, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ προστασία τῶν μικροϊδιοκτητῶν. Τὸ ζήτημα εἶναι ἐξαιρετικὰ λεπτὸν διότι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς δυναμικότητος τῶν μικροϊδιοκτητῶν. Πάντως ὑπάρχει ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ λύσιν διὰ τοῦ ταμείου ἰδιοκτητῶν ὥστε οἱ μὲν ἰδιοκτῆται νὰ λάβουν ὅλον τὸ μίσθωμα οἱ δὲ μικροϋπάλληλοι νὰ μὴ ἐπιβαρυνθοῦν πολύ.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς μεσοδασικῶν ὑπαλλήλων Δασαρχείων Βερροίας, ζητούντων λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων πρὸς βελτίωσιν τῆς βαθμολογικῆς καὶ μισθολογικῆς των καταστάσεως, ὁ κ. Δ. Οἰκονόμου ἔχει τὸν λόγον.

§41Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ὑπάρχει μία κατηγορία Δασικῶν ὑπαλλήλων, κύριε Ὑπουργέ, ἡ ὁποία εἶναι καταδικασμένη νὰ φθάνῃ μόνον μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀκολούθου. Εἶναι ἡ τάξις τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διεξήγαγον τὸ μεγαλύτερον καὶ ἐπικινδυνωδέστερον δασικὸν ἔργον καὶ εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται καθημερινῶς εἰς τὰ βουνὰ καὶ τὰ δάση καὶ ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των. Ζητοῦν λοιπὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μὴ μένουν στάσιμοι εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀκολούθου ἀλλὰ νὰ δύνανται νὰ προάγωνται καὶ αὐτοὶ εἰς ὀλίγον ἀνωτέρους βαθμοὺς ὅπως ἐγένετο καὶ εἰς ἄλλους κλάδους π. χ. τὸν διδασκαλικὸν καὶ τὸν κλάδον τῶν τριατατικῶν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν καὶ νὰ εἰσηγηθῇ τὴν λῆψιν μέτρων ὥστε νὰ τύχουν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κάποιας δικαιώσεως.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Μαυροκορδᾶτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§43Μ. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, κύριε Πρόεδρε.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς δι’ ἀναφορὰς καὶ

ἐρωτήσεις καθωρισμένης ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Θ. Μανωλόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς συνεχιζομένης ἐπερωτήσεως διὰ τὸ καπνικόν.

§45Θ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσφαλῶς, κύριοι βουλευταί, οὐδενὸς ἐξ ὑμῶν τὴν ἀντίληψιν διαφεύγει ἡ ἐξαιρετικὴ σημασία τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ καπνὸς διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Ἕν ἑκατομμύριον ψυχαὶ ἀποζοῦν ἀμέσως ἀπὸ τὸν καπνὸν ὡς καπνοπαραγωγοί, ὡς καπνεργάται, ὡς ὑπάλληλοι καὶ ἐργάται καπνεργοστασίων, ὡς καπνοπῶλαι καὶ τὰ τοιαῦτα. Προπολεμικῶς ὅταν ὁ προϋπολογισμός μας ἔφθανε τὰ 12 δισεκατομμύρια δραχμῶν τὸ Δημόσιον ἔσοδον ἐκ τοῦ Καπνοῦ ἀνήρχετο εἰς 2.300.000.000. Ἐὰν εἰς αὐτὰ προσθέσωμεν καὶ τὴν εὐεργετικὴν ἐπίδρασιν τὴν ὁποίαν ἤσκει εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας τὸ εἰσαγόμενον διὰ τοῦ καπνοῦ ξένον συνάλλαγμα, ἔχομεν τρία γεγονότα ἁπλᾶ τὰ ὁποῖα ὅμως δίδουν εἰς ἁδρὰς γραμμὰς σαφῆ ἰδέαν περὶ τοῦ κεφαλαιώδους αὐτοῦ ζητήματος, διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὁποίου νομίζω ὅτι ἀξίζει κάθε καταπόνησις τῆς Βουλῆς. Δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δυνάμεθα νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ὑφισταμένης πραγματικῆς κρίσεως τοῦ καπνοῦ, ὀφείλομεν ὅμως νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἡ θέσις τοῦ καπνοῦ σήμερον δὲν εἶναι καὶ ἱκανοποιητική. Ἐνῷ εὑρίσκεται ἐπὶ θύραις ἡ συγκομιδὴ τῆς νέας ἐσοδείας παραμένει εἰσέτι ἀδιάθετος εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ὁλόκληρος ἡ ἐσοδεία τῶν καπνῶν τοῦ 1945, καὶ μέρος τῶν καπνῶν τῆς ἐσοδείας τοῦ 1944. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου δύο εἶναι αἱ ἀσθενεῖς πλευραὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Ἡ πρώτη ἀνάγεται εἰς τὸ κενὸν τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν κατάργησιν τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς, ἡ ὁποία, ὡς εἶναι γνωστὸν προπολεμικῶς, μὲ τὴν σατανικὴν μέθοδον τοῦ κλῆριγκ, ἀπερρόφα τὰ 50 μὲ 55% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγομένων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καπνῶν μας. Τὸ σημεῖον τοῦτο εἶναι εὐνόητον, καὶ δὲν χρειάζεται νομίζω ἀνάλυσις. Ἡ δευτέρα πλευρὰ ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν πραγματοποιουμένων σήμερον τιμῶν ἐπὶ τῶν συντελουμένων πωλήσεων. Ἐνῷ ἡ σημερινὴ ἀξία τῆς χρυσῆς λίρας ἐν σχέσει πρὸς τὴν προπολεμικήν της τοιαύτην εὑρίσκεται εἰς ἀναλογίαν 1 πρὸς 135, ἐνῷ τὰ εἴδη τῆς πρώτης ἀνάγκης ὅπως τὰ εἴδη διατροφῆς, τὰ εἴδη ἱματισμοῦ καὶ ὑποδήσεως, ἔχουν ὑπερακοντίσει καὶ αὐτὴν τὴν ἀναλογίαν τῆς χρυσῆς λίρας, αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀποκομίζουν σήμερον οἱ καπνοπαραγωγοὶ μόλις φθάνουν, διὰ τὰ καπνὰ δευτέρας καὶ τρίτης κατηγορίας, εἰς τὸ 1 πρὸς 75, ἐνῷ διὰ τὰ καπνὰ τῆς πρώτης κατηγορίας, τὰ εὐγενῆ καπνὰ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, μόλις πλησιάζει ἡ ἀναλογία τὸ 1 πρὸς 25. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι, ὅτι ἡ θέσις τῶν Καπνοπαραγωγῶν τῆς κατηγορίας αὐτῆς εἶναι αὐτόχρημα δεινή. Οἱ παραγωγοὶ αὐτοί, λόγῳ τῆς στενότητος τοῦ γεωργικοῦ των κλήρου, ὁ ὁποῖος κυμαίνεται μεταξὺ 4 καὶ 6 στρεμμάτων εἶναι ὑποχρεωμένοι ν’ ἀσχολοῦνται ἀποκλειστικῶς μὲ μόνην τὴν καλλιέργειαν τοῦ προϊόντος τούτου, καὶ ἐκ τοῦ προϊόντος τούτου εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πορίζωνται τ’ ἀπαραίτητα διὰ τὴν ζωὴν των ἐφόδια, ὅλα ἐκ τῆς ἀγορᾶς, ἀπὸ τὸ ψωμὶ των καὶ τὸ λάδι των καὶ τὰ ὄσπρια, ἕως τὸν ἱματισμόν, τὴν ὑπόδησιν καὶ τὰ φάρμακα. Ὅταν λάβετε ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν μικρὰν στρεμματικὴν ἀπόδοσιν τῶν παραγωγῶν αὐτῶν, ἡ ὁποία κυμαίνεται μεταξὺ 40 καὶ 50 ὀκάδων κατὰ στρέμμα, δυνάμεθα νὰ ἐννοήσωμεν ὅτι τὸ ἔσοδον τὸ ἐτήσιον τῶν παραγωγῶν αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ, ὅπως ἔχουν σήμερον αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνουν, οὔτε δι’ αὐτὴν τὴν προμήθειαν τοῦ ψωμιοῦ των. Ἐὰν ἡ κατάστασις αὐτὴ παραταθῇ, φοβοῦμαι ὅτι πολὺ σύντομα θὰ προκύψῃ ὠμὸν τὸ πρόβλημα νὰ μετακινήσωμεν τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς εἰς ἄλλας περιοχὰς τὰς ὁποίας, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν εὑρίσκω ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν σημερινῶν τοῦ Κράτους, ἐκτὸς ἂν ἐκτελεσθοῦν ἔργα παραγωγικὰ τὰ ὁποῖα θ’ ἀπαιτήσουν χρόνον. Ἀλλὰ ποῖα εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ λάβῃ τὸ Κράτος διὰ τὸ καπνικόν; Εἶναι πρόδηλον ὅτι ἐπιβάλλεται κάθε μέριμνα καὶ κάθε προσπάθεια διὰ τὴν εὔρυνσιν τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ πρὸς κάλυψιν τοῦ κενοῦ, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἀφήνει ἡ ἀπουσία τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς. Δεύτερον ὅμως μέτρον, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν γνώμην μου, πρέπει νὰ ληφθῇ, εἶναι ἡ ἵδρυσις τοῦ λεγομένου ὀργανισμοῦ τοῦ Καπνοῦ. Τοῦ μέτρου τούτου τὴν πατρότητα ὀφείλομεν νὰ τὴν ἀποδώσωμεν εἰς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος τὸ 1935 ὡς Ὑπουργὸς τότε τῆς Γεωργίας, εἰσηγήθη τὸ πρῶτον τὸ μέτρον τοῦτο. Τὸ μέτρον τοῦτο περιέλαβεν ἐπίσης εἰς τὸ πρόγραμμά του τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ ἀποβῇ πανάκεια καπνική, θεωρῶ ὅμως ὅτι ἡ ἵδρυσις αὐτοῦ εἶναι ἐπιβεβλημένη. Πρῶτον καὶ κύριον, πλαισιούμενον διὰ τῶν καταλλήλων προσώπων, τῶν ἁρμοδίων, τὰ ὁποῖα, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ γνώμη, δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ εἶναι καπνικαὶ αὐθεντίαι, θὰ συντελέσῃ κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ μέτρον τοῦτο ἕνα ὀργανισμὸν συντονισμοῦ εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους τῆς ὅλης καπνικῆς πολιτικῆς, συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος μέχρι σήμερον δὲν ὑφίστατο, γνωστοῦ ὄντος ὅτι διὰ τὰ καπνὰ ἐνδιαφέρονται 4 ὑπουργεῖα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν τὸ ζήτημα τὸ καθ’ ἓν ἀπὸ τὴν ἰδικήν του σκοπιάν, ἀναλόγως τῆς ἁρμοδιότητός του. Ὁ Καπνικὸς Ὀργανισμός, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ παρέχῃ τιμὴν ἀσφαλείας εἰς τὸν παραγωγόν, θὰ συντελέσῃ, κατὰ τὴν γνώμην μου, καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν πειθαρχίας μεταξὺ τῶν καπνοπαραγωγῶν, πειθαρχίας, τὴν ὁποίαν δὲν παρουσιάζουν σήμερον οἱ παραγωγοί μας, παρέχοντες, διὰ τῆς ἀσυμφωνίας των, εὔκολον ἔδαφος πρὸς ἐκμετάλλευσιν εἰς τὸ καπνεμπόριον. Ἀλλὰ ἔρχεται τώρα τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιώσωμεν τὰς τιμάς; Τὸ ζήτημα ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ἰδικόν μας, εἶναι ζήτημα τῆς ξένης ἀγορᾶς καὶ φρονῶ ὅτι ἐκεῖ δὲν ἔχομεν δικαίωμα ἐπεμβάσεως. Ἐν τούτοις, ὅμως, νομίζω ὅτι ἔστω καὶ διὰ μίαν μεταβατικὴν περίοδον, μέχρις ὅτου ὀρθοποδήσουν οἱ καπνοπαραγωγοί μας, πρέπει νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα. Λέγεται, ἐλέχθη καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι ἡ Τουρκία ἔχει καθιερώσει πρὶμ διὰ τὰ ἐξαγόμενα καπνά της. Λέγεται ἐπίσης ὅτι ἔχει μειωμένον τὸν φόρον τῆς ἐγγύου παραγωγῆς καὶ εἰς 11%. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ἐὰν ὄντως αὐτὰ συμβαίνουν εἰς Τουρκίαν. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον νομίζω εἶναι ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη δὲν συμβαίνουν ἐν Τουρκίᾳ ὀφείλομεν νὰ τὰ ἐφαρμόσωμεν ἡμεῖς, διὰ νὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς νὰ ὀρθοποδήσουν. Πρέπει, λοιπόν, νὰ δώσῃ τὸ Κράτος τὸ πρίμ, ἀλλὰ τὸ προνόμιον αὐτὸ πρέπει νὰ στραφῇ καὶ νὰ εὐνοήσῃ τοὺς παραγωγοὺς τῶν εὐγενῶν λεγομένων καπνῶν. Πρέπει ἐπίσης χάριν αὐτῶν τῶν καπνοπαραγωγῶν νὰ καταργήσωμεν τελείως τὸν φόρον τῆς ἐγγύου παραγωγῆς καὶ νὰ τὸν ἐλαττώσωμεν διὰ τοὺς ὑπολοίπους. Ἀλλὰ τὸ προϊὸν τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου αὐτοῦ νὰ μὴ καρπωθῇ τὸ ἐμπόριον, τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς διαφορᾶς αὐτῆς νὰ τὸ πορισθοῦν οἱ παραγωγοί. Ἡ ἀντίρρησις ὅτι θὰ ὑποστῇ ὁ προϋπολογισμὸς μείωσιν τῶν ἐσόδων του, δὲν μοῦ φαίνεται ὅτι εὐσταθεῖ. Μὲ τὸ νὰ εὑρίσκωμεν σήμερον ἀπροθύμους τοὺς παραγωγὺς νὰ δώσουν τὰ καπνά των, δεδομένου ὅτι ἔχουν τιμὰς ἱκανοποιητικάς, τοὺς ἀφήνομεν νὰ βράζουν εἰς τὸ ζουμί τους, ἐὰν τοὺς παράσχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ δώσουν τὰ καπνά των, τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσαχθῇ ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τῶν παραγωγῶν θὰ φέρῃ ὡς ἀποτέλεσμα ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς, τὸ ἀντιστάθμισμα τῆς ζημίας τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ, κύριοι, εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ὑπάρχει μία ἑστία, ἡ ὁποία κυριολεκτικῶς ὄζει ἀπὸ μακροῦ περὶ τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα ἐπωλήθησαν κατὰ τὸ 1945 καὶ τὰ ὁποῖα ἠγόρασαν, χρηματοδοτηθέντες ἀπὸ τὸ Δημόσιον, οἱ βιομήχανοι καὶ οἱ καπνέμποροι. Δανεισθέντες χρήματα οὗτοι ἀπὸ τὸ Δημόσιον μὲ τιμὴν λίρας 4–6 χιλιάδας δραχμῶν, ἠγόρασαν εἰς ἐντελῶς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὰ καπνά, ἐπωφεληθέντες δὲ τῆς πτώσεως τῆς δραχμῆς, τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζετε, ἔσπευσαν νὰ πληρώσουν τὰ χρέη των εἰς τὸ Δημόσιον καὶ καρποῦνται ἤδη κέρδη ὑπέρογκα, κέρδη ἄνομα. Τὸ ζήτημα τοῦτο, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως καὶ πρέπει νὰ καθαρθῇ. Ὅ,τι δὲν ἔπραξαν οἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, πρέπει νὰ πράξῃ ἡ σημερινὴ ἡ ὁποία ἔχει ὅλα τὰ μέσα πρὸς τοῦτο. Ἀλλὰ καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα ἐπίσης ἐπιβάλλεται νὰ ἐξετασθῇ καὶ νὰ λυθῇ συντόμως. Πρόκειται περὶ τῶν καπνῶν τῶν ἐγκαταλειφθέντων ὑπὸ τῶν Βουλγάρων, τὰ ὁποῖα ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς λεία πολέμου. Δὲν σᾶς φαίνεται σχῆμα ὀξύμωρον νὰ χαρακτηρίζωνται ὡς λεία πολέμου τὰ καπνὰ αὐτὰ ὅταν κατεληστεύθημεν καὶ ὡς Κράτος καὶ ὡς ἄτομα ἀπὸ τοὺς τρεῖς κατακτητάς; Ἐμφανιζόμεθα ὅτι ἐλάβομεν καὶ λείαν πολέμου, ὅταν οἱ Βούλγαροι μᾶς ἐπῆραν καπνὰ τεσσάρων ἐσοδειῶν, τὰ ὁποῖα ὑπεχρέωσαν τοὺς καπνεργάτες μας νὰ τὰ ἐπεξεργασθοῦν ἀντὶ πινακίου φακῆς καὶ ὅταν ἀποχωροῦντες δὲν κατώρθωσαν νὰ παραλάβουν ἕνα ὡρισμένον ποσὸν ἐξ αὐτῶν, τὸ ἐγκατέλειψαν εἰς Καβάλλαν. Τὸ ποσὸν αὐτὸ, ὡς γνωστόν, τὸ παρέλαβον οἱ Ἐλασῖται οἱ ὁποῖοι τὸ ἐφαλκίδευσαν κατὰ ἕνα γενναῖον ποσοστὸν, τὸ ὁποῖον ἐμοιράσθη μεταξὺ τῶν ἐξύπνων, καὶ τέλος τὸ ὑπόλοιπον περιῆλθεν εἰς τὸ Κράτος ὅταν αὐτὸ ἀποκατεστάθη. Αὐτὸ χαρακτηρίζεται ὡς λεία πολέμου. Τὸ ἀντίτιμον τῶν καπνῶν αὐτῶν τὸ Κράτος, ἂν θέλῃ νὰ σέβεται ἑαυτό, ὀφείλει νὰ τὸ ἀποδώσῃ χωρὶς περιστροφὰς εἰς ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἀνήκει, δηλαδὴ κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ κατὰ δεύτερον εἰς τοὺς καπνεργάτας. Δὲν γνωρίζω, κύριοι, εἰς τί ἀποβλέπουν οἱ ἐπερωτῶντες τὴν Κυβέρνησιν, ἂν λάβωμεν ὅμως ὑπ’ ὄψει τὴν ἡμερομηνίαν κατὰ τὴν ὁποίαν κατετέθη ἡ ἐπερώτησις, φρονῶ ὅτι δὲν ἔχει θέσιν ἐλέγχου, διότι δὲν παρείχετο ἕως τότε ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος εἰς τὴν Κυβέρνησιν πρὸς λῆψιν ἀναλόγων μέτρων. Πάντως φρονῶ ὅτι ὑπῆρξε κατὰ τοῦτο ὠφέλιμος ἡ ἐπερώτησις ὅτι ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀσχοληθῇ ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτάτου αὐτοῦ ζητήματος καὶ νὰ ἀναπτυχθοῦν ἐδῶ ὅλαι αἱ ἀπόψεις. Ἔχω πεισθῆ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ καπνικὸν ζήτημα μὲ ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον, μὲ πραγματικὴν θέρμην ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην σύνεσιν καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ πράξῃ τὸ καλλίτερον καὶ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν προστασίαν ἰδίως τῶν καπνοπαραγωγῶν οἱ ὁποῖοι τὴν περιβάλλουν μὲ τόσην ἐμπιστοσύνην, ἀλλὰ καὶ οἱ ὁποῖοι, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἀποτελοῦν τὸ βάθρον τὸ στερεὸν ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται τὸ ὅλον μας ἐθνικὸν οἰκοδόμημα. (Χειροκροτήματα).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βοραζάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§47Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Θέλω νὰ πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ λεχθέντα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅλας τὰς ἡμέρας αὐτάς, ἔχουν πείσει τοὺς πάντας ὅτι τὸ καπνικὸν ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν πλέον ζωτικῶν καὶ φλεγόντων ζητημάτων τῆς Χώρας, ὄχι μόνον διότι ἀπὸ τὰ καπνὰ ἀποζοῦν 200 καὶ πλέον χιλιάδες οἰκογενειῶν, ἀλλὰ καὶ διότι πρὸ τοῦ πολέμου κατὰ μέγα μέρος, ἀλλὰ καὶ μεταπολεμικῶς, ἐπ’ αὐτοῦ θὰ στηριχθῇ ἡ ὅλη οἰκονομία τοῦ τόπου μας. Ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος μεταπολεμικῶς παρουσιάζει ἀναμφιβόλως πολὺ μεγαλυτέρας δυσχερείας. Ἡ Κυβέρνησις τὰς δυσχερείας δὲν τὰς ὑποπτεύθη, πάντως δὲν τὰς ἐπρόσεξε καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν ἐχειρίσθη τὸ ζήτημα προσηκόντως. Οἱ δὲ καπνικοὶ συμπαραστάται τῆς Κυβερνήσεως, μολονότι ἔδειξαν ὅτι γνωρίζουν τὴν πρὸ τοῦ πολέμου ἱστορίαν τοῦ καπνοῦ, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι δὲν συνέλαβον ἐπαρκῶς τὴν ὅλην θέσιν τοῦ προβλήματος. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι ἡ θέσις τοῦ ζητήματος μεταπολεμικῶς, τοὐλάχιστον στατικῶς δι’ ἓν χρονικὸν διάστημα, δὲν παρουσιάζει καμμίαν ἀπολύτως ὁμοιότητα οἵαν εἶχε τὸ καπνικὸν ζήτημα πρὸ τοῦ πολέμου. Πρὸ τοῦ πολέμου τὸ πρᾶγμα εἶχε τὴν ἑξῆς ἁπλῆν μορφήν, ἦτο ὑπόθεσις ἐξευρέσεως ἀγορῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐφ’ ὅσον θὰ καθίστατο δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις ἀγορῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν εἴχομεν παρὰ νὰ αὐξήσωμεν τὴν καπνοκαλλιέργειαν καὶ νὰ τοποθετήσωμεν τὰ καπνά μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μεταπολεμικῶς, δυστυχῶς, εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς ἑξῆς δυσχερείας. Ἐκεῖ λόγῳ τῆς ἐξαντλήσεως τῶν παγκοσμίων ἀποθεμάτων καπνοῦ, ὑπάρχει τεραστία ζήτησις καπνοῦ, εὑρισκόμεθα πρὸ ἀδυναμίας νὰ διαθέσωμεν τὰ καπνά μας. Ἔχω στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχει καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ζητοῦνται ἀπὸ ὅλας τὰς Χώρας καπνὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τοὺς δώσωμεν. Ποῖαι εἶναι αἱ δυσχέρειαι; Αἱ μεγάλαι δυσχέρειαι εἶναι δύο. Πρώτη ἡ ἀνισότης τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ μὲ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ ὁποία ἀνισότης καθιστᾶ λίαν δυσχερῆ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν, διότι αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν καθορίζονται ὄχι ἀπὸ τὰς τιμὰς τὰς ηὐξημένας τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἀλλ’ ἀπὸ τὰς τιμὰς τὰς διεθνεῖς. Ὁ καπνὸς εἶναι ἕνα προϊὸν τοῦ ὁποίου μία ποσότης διατίθεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ τιμὴ τῆς ποσότητος τὴν ὁποίαν διαθέτομεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν δύναται νὰ καθορισθῇ δι’ ἐσωτερικῆς πράξεως ἰδικῆς μας εἰς οἱαδήποτε ἐπίπεδα θέλομεν. Τὰ καπνὰ ὅμως τὰ διατιθέμενα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν καπνῶν τὰ ὁποῖα παράγομεν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ρυθμισθοῦν ἀπὸ τὰς τιμὰς τὰς διεθνεῖς. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι διεθνῶς αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν — θὰ σᾶς φανῇ παράξενον — εἶναι πολὺ περισσότερον ηὐξημέναι ἀπὸ ὅ,τι εἶναι ἡ μέση τιμὴ τῶν ἄλλων προϊόντων. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, δυστυχῶς, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ χαλιναγωγηθῇ ἡ κερδοσκοπικὴ μανία ὡρισμένων κύκλων, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἐπὶ κατοχῆς καὶ ἐξηκολούθησε καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, καὶ ἡ ὁποία μολονότι κατὰ ἕνα ποσοστὸν — παρακατιὼν θὰ ἐξηγήσω, ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ — κατεβλήθη — παρ’ ἡμῶν προσπάθεια νὰ χαλιναγωγηθῇ, οὕτως ὥστε βαθμηδὸν καὶ κατ’ ὀλίγον αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ νὰ κατέλθουν εἰς τὰ ἐπίπεδα τῶν διεθνῶν τιμῶν, ἐν τούτοις ἡ πολιτικὴ ἡμῶν ἀνετράπη εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις παρέσχε τὴν δυνατότητα, διὰ τῆς τακτικῆς της νὰ ἐξακολουθήσουν αἱ τιμαὶ βασικῶν προϊόντων νὰ παραμένουν ὑψωμέναι καί, ἐν συνεχείᾳ, ὄχι μόνον νὰ μὴ συνθλιβοῦν πρὸς τὰ κάτω, ἀλλὰ καὶ νὰ αὐξηθοῦν περαιτέρω.

§48ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ;

§49Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Αἱ τιμαὶ τῶν ἐσωτερικῶν ἀγαθῶν, αἱ ὁποῖαι κρατοῦν τὴν ἀνισότητα μεταξὺ τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν, αἱ ὁποῖαι καθορίζονται ὄχι ἀπὸ τὰς ἐσωτερικὰς τιμὰς ἀλλὰ ἀπὸ τὰς διεθνεῖς, καὶ τῶν τιμῶν τῶν ἐσωτερικῶν προϊόντων, αἱ ὁποῖαι καθορίζονται ἀπὸ τὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ἐπὶ κατοχῆς καὶ αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται καὶ σήμερον. Συνεπῶς ἡ δυσχέρεια, ἡ σημερινή, στατική, ἐπαναλαμβάνω, διὰ σήμερον καὶ διὰ κάμποσα, φοβοῦμαι, χρόνια, δὲν εἶναι ὑπόθεσις ἐξευρέσεως ἀγορῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι, παρὰ τὴν ἀπώλειαν τῶν ἀγορῶν τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, ἡ ποσότης τῶν καπνῶν ποὺ παρήχθησαν κατὰ τὸ 1944 καὶ τὸ 1945, καὶ ἡ ποσότης ἡ ὁποία θὰ παραχθῇ κατὰ τὸ 1946, εὑρίσκεται κάτω τοῦ ἡμίσεος τῶν ποσοτήτων, αἱ ὁποῖαι παρήγοντο προπολεμικῶς. Συνδυαζόμενον τὸ πρᾶγμα αὐτὸ μὲ τὸ ὅτι ἔχουν ἐξαντληθῆ εἰς τὰς φίλας καὶ συμμάχους Χώρας τὰ καπνικὰ ἀποθέματα, παρουσιάσθη — καὶ παρουσιάζεται — τεραστία ζήτησις καπνῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὴν ὁποίαν δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἱκανοποιήσωμεν — καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ οὔτε ἐφέτος, οὔτε τοῦ χρόνου. Ἀλλὰ θὰ προβῶ περαιτέρω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν σκέψεών μου. Συνεπῶς εἶναι ἡ δυσχέρεια ἐσωτερικῆς συγκεντρώσεως, ἐσωτερικῆς κινητοποιήσεως. Τί ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις; Ἡ Κυβέρνησις τὴν μὲν ἄνοδον τῶν τιμῶν, ὁμολογῶ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην νὰ ἐπιτύχῃ κανεὶς τὴν σύνθλιψιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ, διὰ νὰ φέρῃ εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον τὰς τιμὰς τὰς διεθνεῖς μὲ τὰς τιμὰς τὰς ἐσωτερικάς, τὰς ἰδικάς μας. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τῶν μετ’ αὐτοῦ συμπραττόντων Κομμάτων ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐγνώριζεν, ὅτι 25 μὲ 25 ἑκατομμύρια περίπου ὀκάδες τῶν ἐσοδειῶν τοῦ 1944 καὶ 1945 εὑρίσκετο εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἐταλαντεύθη ἐπί τι χρονικὸν διάστημα πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα καὶ κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ χορηγήσῃ ἓν ποσὸν 30 ἕως 40 — διότι τὰ ἄλλα, τοῦ Καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν κἂν νὰ διατεθοῦν· διότι ὁ Καπνικὸς Ὀργανισμὸς δὲν ἐπρόκειτο νὰ προβῇ εἰς ἀγορὰς κατὰ τὸ σύστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ προέβαινον οἱ ἔμποροι· καὶ δι’ αὐτὸ τὰ 10 δισεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ὀνομαστικῶς ἐλέχθη ὅτι θὰ δοθοῦν εἰς τὸν Καπνικὸν Ὀργανισμόν, δὲν ἐδόθησαν, πάντως ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ διαθέσῃ 32 δισεκ. εἰς τοὺς καπνεμπόρους καὶ 10 εἰς τὸν Καπνικὸν Ὀργανισμόν, 40 δηλαδὴ δισεκατομμύρια δραχμῶν, διὰ νὰ συγκεντρώσῃ καπνὰ ἀξίας, κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμούς, ἄνω τῶν 250 δισεκατ. δραχμῶν. Αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ συνάγονται καὶ ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ καπνικοῦ συναλλάγματος, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δηλ. ἀπὸ τὰ καπνὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρυσθῶμεν 50 ἑκατ. δολλάρια, πρὸς 5.000 ἕκαστον, 250 δισεκ. δραχμάς. Ἐὰν ἐκπέσωμεν τὰ 20% ποὺ εἶναι φόρος πολυτελείας καὶ συμψηφίζεται, ὑπολείπονται 200 δισεκ. δραχμῶν. Μὲ τὴν τακτικήν, λοιπόν, τῆς Κυβερνήσεως ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι θὰ ἔπρεπε διὰ νὰ συγκεντρώσῃ τὰ καπνὰ τῶν ἐσοδειῶν 1944 καὶ 1945, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ συνάλλαγμα τῶν 50 δισεκ. δολλαρίων, τῶν ὁποίων ἔχομεν ἀνάγκην διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς ζωτικὰς ἀνάγκας μας κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος, ἡ Κυβέρνησις, λέγω, ἀντὶ νὰ σκεφθῇ ἐν τῷ συνόλῳ τὸ πρόβλημα, ἐξεκίνησε κατὰ ἕνα τρόπον ὡς πρὸς τὸν ὁποῖον θὰ ἀναμείνω τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ προβοῦν εἰς ἐξηγήσεις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διὰ νὰ ἀντιληφθῶ. Καὶ διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτῶν τῶν δραχμῶν ἠγοράσθη, κατὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, μία ποσότης τεσσάρων — ἐγὼ ὑπολογίζω — πέντε ἑκατομμυρίων ὀκάδων. Τὰ ὑπόλοιπα καπνὰ ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν — 19 ἑκατ., τὰ ὑπολογίζω κατά τι ὀλιγώτερα: 18 ἑκατ. — ὅτι παραμένουν εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν καί, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ παραμένουν μὲ τὴν τακτικήν, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις. Διότι, κύριοι βουλευταί, δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ ἀνακύπτουν ἄλλαι ἀνάγκαι. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν διαθέτομεν πιστωτικὸν κεφάλαιον καὶ ἡ ὅλη χρηματοδότησις τοῦ ἐμπορίου γίνεται διὰ τῆς νομισματοκοπτικῆς μηχανῆς, ἡ Κυβέρνησις, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀναστείλῃ διὰ μακρὸν τὴν ἐξακολούθησιν τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ καπνεμπορίου. Διότι θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συγκεντρώσῃ εὐθὺς ἀμέσως 100.000 τόννους σίτου, διὰ τὴν ὁποίαν, μὲ τὴν τιμὴν ποὺ καθώρισεν ἡ Κυβέρνησις τῶν 1.300 δραχμ. κατ’ ὀκᾶν, θὰ ἀπαιτηθῇ ποσὸν 100 καὶ πλέον δισεκατομμυρίων δραχμῶν, ἡ δὲ εἴσπραξις τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐφέτος, διότι ἡ Κυβέρνησις, ὑποθέτω, θὰ μεριμνήσῃ νὰ κρατήσῃ αὐτὸ τὸ ποσὸν τοῦ σίτου διὰ νὰ τὸ διαθέσῃ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ μετὰ τὸ σταμάτημα τῶν ποσοτήτων σίτου ποὺ μᾶς προσκομίζει ἡ ΟΥΝΡΡΑ.

§50Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἄν μπορέσῃ νὰ τὸ κρατήσῃ.

§51Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἄν μπορέσῃ. Συνεπῶς ἡ καπνοαπορρόφησις (;) τῶν δραχμῶν αὐτῶν, διὰ τῆς διαθέσεως τοῦ σίτου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παρὰ μετὰ τὸ νέον ἔτος. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἂν ἀκόμη καταστῇ δυνατὸν νὰ μὴ ἔχωμεν — ἀποφεύγω τὴν λέξιν — μίαν ταλάντευσιν τῆς δραχμῆς, πάντως εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ εὑρεθῇ πρὸ ἀδυναμίας ἐντὸς τοῦ ἔτους νὰ διαθέσῃ περαιτέρω μεγάλην τουλάχιστον ποσότητα δραχμῶν διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν καὶ τὰ ὑπόλοιπα καπνὰ τῶν ἐσοδειῶν 1944 καὶ 1945, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν. Εὔχομαι ἀργότερα ἡ Κυβέρνησις νὰ ἠμπορέσῃ νὰ διαθέσῃ 10–20 δισεκατ. δραχμῶν διὰ νὰ συγκεντρώσῃ καὶ τὰ ὑπόλοιπα καπνὰ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1944. Πάντως ὅμως ἡ ἐσοδεία τοῦ 1945 πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι εἶναι μαθηματικῶς δεδομένον, ὅτι δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συγκεντρωθῇ δι’ ἐφέτος. Καὶ ἀποτέλεσμα, ἐνῷ ὑπάρχει, ἐπαναλαμβάνω, σήμερον, μὲ τὴν ἐξάντλησιν τῶν διεθνῶν ἀποθεμάτων, τεραστία ζήτησις καπνῶν καὶ ἀγοράζονται πανταχόθεν καπνὰ — ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ἕνα ἐνδεικτικὸν ἀριθμόν: Τὸ Βέλγιον ἐζήτησε 2½ ἑκατομ. κιλὰ καὶ δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τοῦ δώσωμεν παρὰ 250 χιλιάδας...

§52ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατί;

§53Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Διότι εὑρισκόμεθα πρὸ ἀδυναμίας νὰ κινητοποιήσωμεν ἐσωτερικῶς τὰ καπνά μας. Αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν καθορίζονται ἀπὸ τὰς τιμὰς τὰς διεθνεῖς, δὲν καθορίζονται ἀπὸ τὰς ἐσωτερικάς, τὰς κερδοσκοπικὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς Ἑλλάδος. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ διεθνῶς εἶναι περισσότερον ὑψωμένη ἀπὸ ὅ,τι εἶναι ἡ μέση τιμὴ τῶν ἄλλων προϊόντων, τουλάχιστον μέχρι τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἄρσεως τῶν διατιμήσεων. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν τὸ πρᾶγμα θὰ ὁμιλήσω περὶ ἑνὸς προσωπικοῦ ζητήματος. Πῆγα νὰ ἀγοράσω ὡρισμένον πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐστοίχιζε προπολεμικῶς 100 δραχμάς. Μοῦ ἐζήτησαν 35.000 δραχ. Αἱ ἑκατὸν δραχμαὶ εἰς δολλάρια ἦταν 65 σὲντς μὲ 70 τοῦ δολλαρίου. Αἱ 35.000 δραχ. κάμνουν 7 δολλάρια. Σχέσις λοιπὸν ἐσωτερικῆς τιμῆς εἰς δολλάρια 1 πρὸς 10. Ἕνα πρᾶγμα δηλαδὴ τὸ ὁποῖον ἐκόστιζεν εἰς τὴν Ἑλλάδα προπολεμικῶς 150 δραχ., εἴτε ἕνα δολλάριο, στοιχίζει εἰς τὴν Ἑλλάδα σήμερον δραχμὰς τόσας ποὺ κάνουν 7 δολλάρια. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν τὰ καπνά, θὰ τὸ εἴπω ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ὅτι δὲν ἦτο κάτι τι τὸ αὐθαίρετον τὸ ὁποῖον ἐφκιάναμε διὰ νὰ εὐχαριστήσωμεν τοὺς παραγωγούς. Διότι τὰ 70 φορὲς ἐπάνω ὅταν τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα εἶναι 150 καὶ τὰ βιομηχανικὰ 300 φορὲς ἐπάνω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιοῦν τοὺς καπνοπαραγωγούς, ἀλλὰ ἦτο ἡ τιμὴ ἡ μέση ἢ ἡ κατωτέρα τὴν ὁποίαν εὑρίσκαμεν μὲ τὴν διεθνῆ τιμὴν τῶν καπνῶν. Τὰ καπνὰ ηὐξήθησαν διεθνῶς τῆς μέσης ποιότητος 90–100 φορὲς καὶ 100–150 αἱ ποιότητες αἱ καλές, αἱ εὐγενεῖς. Συνεπῶς ὅταν ἕνα ἀγαθὸν τὸ ὁποῖον διεθνῶς ἐστοίχιζεν ἕνα δολλάριον στοιχίζει 2 δολλάρια, τὰ καπνὰ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ πωλοῦνται 2 δολλάρια, διότι δὲν εἶναι προϊόντα καταναλισκόμενα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἀλλὰ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Οὔτε εἶναι εὐχερὲς διὰ τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται ἐσωτερικῶς νὰ καθορισθοῦν εἰς πολὺ διάφορες τιμὲς ὠφελείας ἀπὸ τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι ἐὰν εἴχαμε τὴν εὐχέρειαν τὰ καπνὰ τὰ καταναλισκόμενα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν νὰ τὰ βάλουμε 200 φορὲς παραπάνω, τοῦτο θὰ ἐδημιούργει μίαν ψυχολογίαν ἡ ὁποία θὰ ἐδυσχέραινε τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι οἱ καπνοπαραγωγοὶ πληροφορούμενοι ὅτι τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται ἐσωτερικῶς εἶναι 200 φορὲς ἐπάνω δὲν θὰ ἐδέχοντο οἱ καπνοπαραγωγοὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου νὰ δώσουν τὰ καπνά τους καὶ αὐτοὶ κάτω ἀπὸ 200 φορές, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ καθίστα ἀδύνατον τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν. Δι’ αὐτὸ πολὺ σωστὰ ἡ πολιτεία καθορίζει τὶς τιμὲς τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως περίπου εἰς τὰ ἐπίπεδα τῶν διεθνῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ. Ἐνῷ ἐσωτερικῶς ἡμεῖς ἔχουμε σχέσιν δολλαρίου 1 πρὸς 10 ἢ τοὐλάχιστον 1 πρὸς 8, τὰ καπνά, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα ἀγαθὰ εἶναι ἕνα πρὸς δύο. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ εἰς τὰ βιομηχανικὰ εἴδη εἶναι, ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς ἐξωτερικοῦ, εἶναι 1 πρὸς 7 ἢ 1 πρὸς 8 εἰς δολλάρια.

§54Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε! Ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον καὶ μάλιστα νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι γενικώτερον, ἀφορῶν ὅλα τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα τῆς Ἑλλάδος. Εἴτε σταφὶς λέγεται, εἴτε λάδι θὰ συναντήσουν τὴν ἰδίαν δυσχέρειαν καὶ μάλιστα σεῖς, ποὺ διατελέσατε ἐσχάτως Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, θὰ πρέπει ἀκριβῶς νὰ δώσητε αὐτὸν τὸν γενικώτερον τόνον, διότι βαρύνει τὴν ὅλην ἐμπορικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἁπλῶς ἐντοπισμένον εἰς τὰ καπνά.

§55Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Τὸ λάδι εἶναι ὑπόθεσις ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐπειδὴ τὸ ἐλαιόλαδον εἶναι εἶδος πολυτελείας μὴ παραγόμενον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρουσιάσθη μία στιγμὴ ποὺ οἱ τιμὲς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἦταν ἀνώτερες τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ νομίζω ὅτι πολὺ σωστὰ ἔκαμε ἡ Κυβέρνησις ἡ προηγουμένη νὰ κρατήσῃ τὸ λάδι κάπως εἰς χαμηλώτερα ἐπίπεδα, δὲν ἐπέτρεψε τὴν ἐξαγωγὴν καὶ δι’ αὐτὸ τὸ λάδι εἶχε 4.500 δραχμές. Σήμερον μὲ τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δῆθεν ὑπάρχουν ἀποθέματα, ἐνῷ δὲν ὑπάρχουν — καὶ ἐὰν ὑπῆρχον θὰ ἔπρεπε νὰ καταναλίσκωνται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν — τὸ λάδι ἔχει 7 χιλιάδες περίπου.— Εὑρῆκε δηλαδὴ τὰ διεθνῆ ἐπίπεδα καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δυσχεραίνει τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τῶν πασχουσῶν τάξεων, ἰδίᾳ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς σταφίδος καὶ αὐτὴ κατηναλίσκετο ἕως προχθὲς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εὕρισκε τιμὲς λίγο–πολὺ ὄχι βέβαια ἀπολύτως ἱκανοποιητικὲς διὰ τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς ἀλλὰ τιμὲς αἱ ὁποῖαι ἔφθαναν τὴν τιμὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἀπὸ 1, 150 φορὲς ἐπάνω. Ἡ Κυβέρνησις, λοιπόν, ἐφαρμόζουσα τὸ κήρυγμα τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας καὶ μὴ ἀναλογιζομένη ὅτι οἱ θεωρητικοὶ τοῦ λιμπεραλισμοῦ πρὸς μείωσιν τῆς ἐντυπώσεως ἐκ τῆς δυνατότητος ἀποκομίσεως μεγάλων κερδῶν ἐπικαλοῦνται τὴν δυνατότητα ἀνταγωνισμοῦ πρὸς ὑποστήριξιν τοῦ λιμπεραλισμοῦ, χωρὶς νὰ σκεφθῇ ὅτι ἀνταγωνισμὸς οὔτε ἐσωτερικῶς, οὔτε διεθνῶς, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι τὰ ἀγαθὰ εἶναι ἠλαττωμένα διεθνῶς ἐν ὀνόματι τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας τῆς ὁποίας ἡ κερδοσκοπικὴ διάθεσις δὲν δύναται νὰ περισταλῇ διὰ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, διότι οὔτε διεθνῶς οὔτε ἐσωτερικῶς ὑπάρχουν ἀγαθὰ ἐπαρκῆ, ἐν ὀνόματι τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας ἄφησε......

§56ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς τὸ ἐννοεῖτε αὐτὸ γιὰ τὰ καπνά, ἀφοῦ τὸ 1946 ἔχομεν 4πλασίαν ἐσοδείαν καπνῶν;

§57Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἐσοδείαν ἔχομεν ἀλλὰ δὲν ἔχομεν ἐννοήσει ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς νομισματικῆς ἀσταθείας τὸ 1945 δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν παρὰ 3 ἑκατ. ὀκάδες καπνῶν. Ἐφέτος, τὸ 1946, ἐξ αἰτίας τῆς ἐσφαλμένης πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως δὲν κατέστη δυνατὸν μέχρι τῆς στιγμῆς νὰ συγκεντρωθοῦν, καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀναμένω τὰς ἐξηγήσεις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν πέραν τῶν 6–7 ἑκατ. κιλῶν καπνοῦ. Συνεπῶς δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν πόσα καπνὰ φκιάνουμε ὅταν δὲν ἔχουμε τὴν δυνατότητα νὰ τὰ συγκεντρώσουμε, νὰ τὰ κινητοποιήσουμε.

§58Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα τῆς διαθέσεως.

§59Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Τὰ ἔχομεν τὰ καπνὰ ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμε νὰ τὰ πάρουμε ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς διὰ νὰ τὰ ἑτοιμάσουμε. Ἐσωτερικὴν κινητοποίησιν δὲν ἔχουμε.

§60ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ζητεῖτε εὐθύνας ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἐνῷ ἡ προηγουμένη δὲν συνεκέντρωσεν οὔτε 2 ἑκατ. καπνά.

§61Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Εἶπον προηγουμένως ὅτι τὸ 1945 ἐξ αἰτίας τῆς νομισματικῆς ἀσταθείας δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ συγκέντρωσις τῶν καπνῶν. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι εἰς τὴν Δράμαν, τὸ ἐπίκεντρον τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα, ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ Στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ ἔφθασαν τὴν 24ην Μαρτίου καὶ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα παρεδίδετο. Ὅταν ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις Βούλγαρη, ἐνῷ τὸ δολλάριον εἶχε 150 δραχμὲς ὀνομαστικὴν ἀξίαν, εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἶχε 500 δραχμές. Συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ πάλιν νὰ γίνῃ ἀγορὰ καπνῶν ἐπὶ Κυβερνήσεως Βούλγαρη μέχρι τοῦ κ. Βαρβαρέσσου, καθόσον δὲν ἦτο δυνατὸν μὲ 150 δραχμὲς νὰ ἀγορασθοῦν καπνὰ ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπίσημος τιμὴ τοῦ δολλαρίου ἦτο κατωτέρα τῆς πραγματικῆς, ἐφ’ ὅσον δηλαδὴ ὑπῆρχεν ἡ ἀνισότης αὐτὴ μεταξὺ ὀνομαστικῆς καὶ πραγματικῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν εὗρεν ἡ Κυβέρνησις Βούλγαρη. Ὅταν ἦλθεν ὁ κ. Βαρβαρέσσος καὶ ἔκανε τὴν σταθεροποίησιν εἰς τὰς 500 δραχμάς, διενοήθη νὰ διαθέσῃ καὶ ἐκεῖνος καὶ ἤρχισε διαθέτοντας χρήματα διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ καπνεμπορίου. Καὶ διέθεσεν ὁ κ. Βαρβαρέσσος 2 + 2 1) 2 δισεκ. δραχμὰς ἀγοράσας μὲ τὰ χρήματα ἐκεῖνα 2 ἑκατ. ὀκάδες καπνά. Ἐν τῷ μεταξὺ διωλίσθησεν ἡ δραχμὴ καὶ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ σταματήσῃ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν. Ὅταν ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων εὗρε τὴν δραχμὴν ἐπίσης διολισθαίνουσαν. Ἡ ἀνασταθεροποίησις τῆς δραχμῆς ἔγινεν εἰς τὰς 25 Ἰανουαρίου. Ἕως ὅτου μελετήσουμε τὰς συνεπείας καὶ τὰς δυνατότητας ποὺ εἴχαμε, κάναμε τὸν Καπνικὸν Ὀργανισμὸν καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ ἐξηγήσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὁ Καπνικὸς Ὀργανισμὸς τὸν ὁποῖον φκιάξαμε ἡμεῖς δὲν εἶχε καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς καπνικοὺς ὀργανισμοὺς τοὺς δογματικούς, τοὺς ὁποίους ἀπὸ τὸ 1930 ἐζήτουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι καπνοπαραγωγοί. Ἀλλὰ ἐξέφυγα τοῦ θέματος καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅπως ἐπανέλθω.

§62Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ὅταν τὰ καπνὰ ἠγοράσθησαν ἀπὸ τὸν κ. Βαρβαρέσσον, ἡ λίρα εἶχε 14.000 δραχ.

§63Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Θὰ ἀπαντήσω μὲ τὴν σειράν. Ἐνομίσθη πρὸς στιγμήν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀποκληθέντος Κέντρου ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, καὶ ἰδίως ὁ ὑποφαινόμενος, εἴχομεν μίαν προκατάληψιν κατὰ τῶν καπνεμπόρων. Οὐδὲν τούτου ἀνακριβέστερον. Ὀφείλω νὰ εἴπω πρὸς τιμὴν τῶν πλείστων καπνεμπόρων, ὅτι εἶχον πλήρη κατανόησιν τῆς πραγματικότητος, καὶ τῶν δυσχερειῶν τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζαμεν καὶ οἱ πλεῖστοι ἦσαν πρόθυμοι νὰ συνδράμουν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Οὕτως, ὥστε νὰ διευκολύνουν τὴν κατάστασιν νὰ κινητοποιήσωμεν τὰ καπνά. Δυστυχῶς, ὡρισμένοι μεγαλόσχημοι κύριοι καπνέμποροι ἀντέδρον. Καὶ ὅταν ἀντελήφθησαν ὅτι μὲ τὴν ἀποχὴν τὴν ὁποίαν ἐκήρυξεν ἐκ τῶν ἐκλογῶν ἡ ἀριστερά, ἦτο βεβαία ἡ ἔλευσις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τῶν συμπραττόντων μὲ τοῦτο κομμάτων εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐνέτεινον τὴν ἀντίδρασίν των, διότι εἶχαν τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὅτι θὰ ἀφεθοῦν ἐν ἀπολύτῳ ἐλευθερίᾳ καὶ ὅτι θὰ χρηματοδοτηθοῦν ἀσχέτως τῶν συνεπειῶν τὰς ὁποίας θὰ εἶχε τοῦτο.

§64Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἴπατε ὅτι οἱ καπνέμποροι πρὸ τῶν ἐκλογῶν εἶχον ὑποσχεθῆ ὅτι θὰ βοηθήσουν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μᾶς εἰπῆτε τί ἀκριβῶς ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ συνέβαλε εἰς τὴν βοήθειαν αὐτήν. Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ σᾶς ἐβοηθοῦσαν.

§65Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ καπνεμπορίου, ἡ ὁποία ἐκ τῶν πραγμάτων ἔπρεπε νὰ ἔχῃ γίνῃ, διότι ἐπαναλαμβάνω διὰ τῆς καταβολῆς ὁλοκλήρου τοῦ τιμήματος εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀπητοῦντο 200 δισεκατ. δραχ., ἡ δὲ Κυβέρνησις πολὺ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ἐντὸς τοῦ ἔτους νὰ διαθέσῃ τὸ ποσὸν αὐτό, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀγορασθοῦν τὰ καπνά, θὰ ἦτο ὅτι θὰ εἶχεν ἤδη ἐπιτευχθῆ ἡ κινητοποίησις μεγάλων ποσοτήτων. Διότι, κ. συνάδελφοι, γίνεται σύγχυσις μεταξὺ ἀγορᾶς καὶ συγκεντρώσεως....

§66Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καλῶς ἐχρησιμοποιήσατε τὴν λέξιν κινητοποίησις.

§67Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πολιτικῆς εἶναι, ὅτι ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοποθετήσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 25 ἑκατ. κιλὰ καπνά, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ κινητοποιήσωμεν οὔτε 10 ἑκατ. Διότι, τέλος πάντων, ἐνδεχόμενον εἶναι ἡ Κυβέρνησις νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον νὰ διαθέσῃ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ σίτου καὶ τῶν ἄλλων προϊόντων, ἀλλὰ πάντως εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ καταστῇ δυνατὸν ἐντὸς τοῦ 1946 νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καπνὰ περισσότερα ἀπὸ ὅσα ἀνέφερα. Καὶ ὁμολογῶ ὅτι δὲν γνωρίζω ἂν πρέπει κανεὶς νὰ γελάῃ ἢ νὰ κλαίῃ, ὅταν βλέπῃ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀσχολεῖται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ εὕρῃ τὴν δυνατότητα τοποθετήσεως καπνῶν, ὅταν εὑρίσκεται πρὸ ἀπολύτου ἀδυναμίας νὰ ἔχῃ καπνὰ πρὸς διάθεσιν τοὐλάχιστον δι’ ἐφέτος. Καὶ ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν 50 ἑκατ. δολλάρια ἐκ τῶν ἐξαγωγικῶν καπνῶν, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἔχωμεν οὔτε 15 ἑκατ. ἐν οὐδεμιᾷ δὲ περιπτώσει ἄνω τῶν εἴκοσι δολλαρίων. Θὰ ἔλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ σημείου ἐκείνου, ποὺ θὰ παράσχῃ τὴν δυνατότητα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀντιληφθῇ καὶ νὰ ἀπαντήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ κυβέρνησις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ἀνέλαβε τὴν ἀρχήν, εὑρισκόμεθα εἰς μίαν ἐποχὴν διολισθήσεως τῆς δραχμῆς. Ἡ λίρα εἶχεν 70.000 δραχμάς, τὸ δὲ δολλάριον ἦτο διατετιμημένον 500 δραχμάς, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἶχε 3.000 δραχμάς. Συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν εὐθὺς ἀμέσως νὰ γίνῃ σκέψις ἀντιμετωπίσεως τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, προτοῦ βάλωμεν τὰς βάσεις μιᾶς σταθερᾶς οἰκονομικῆς καταστάσεως. Συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τὰς 22 Νοεμβρίου τοῦ 1945 νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως, τῆς κινητοποιήσεως τῶν καπνῶν. Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς χωρικούς, ὅτι τὰ καπνά σας κάμουν δύο δολλάρια, πάρετε 1.000 δραχμάς. Ὑποθέτω ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ὁ ἀμφιβάλλων, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς πλήρη ἀδυναμίαν νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὸ θέμα, κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην. Εὐθὺς ὡς ἔγιναν αἱ συμφωνίαι τοῦ Λονδίνου καὶ ἐλάβομεν γνῶσιν τῶν λεπτομερειῶν αὐτῶν, ἀνεμετρήσαμεν τὰς δυνατότητας, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἦτο δυνατὸν νὰ κινηθῶμεν. Δύο σκέψεις ἐπρυτάνευσαν: Τίνι τρόπῳ θὰ κινητοποιηθοῦν ἀμέσως τὰ καπνὰ τῶν ἐσοδειῶν 1944 καὶ 1945 ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος ἀπαραιτήτου τεχνικῶς, 3–4 μηνῶν καὶ τίνι τρόπῳ θὰ ἐπροστατεύαμεν τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἀπὸ κάθε ἀπρόοπτον. Βεβαίως ἡμεῖς εἴχομεν πλήρη ἐμπιστοσύνην ὅτι θὰ διατηρήσωμεν τὴν δραχμήν, ἀλλὰ ἦτο γνωστὸν κατὰ τὰ τέλη Φεβρουαρίου καὶ τὰς ἀρχὰς Μαρτίου 1946, ὅταν καθωρίσαμεν τὸν ὀργανισμὸν τοῦ καπνοῦ, ἦτο γνωστὸν μὲ τὴν ἀποχὴν τῆς ἀριστερᾶς, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ πλειοψηφοῦν κόμμα καὶ μέλλουσα κυβέρνησις νὰ προέλθῃ ἀπὸ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ τὰ συμπράττοντα μετ’ αὐτοῦ κόμματα. Ἔπρεπε λοιπόν, διὰ τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἀλλαγῆς τῆς πολιτικῆς αὐτῆς καὶ μελλοντικῆς διολισθήσεως τῆς δραχμῆς, ἔπρεπε καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν κάθε μέτρον, διὰ νὰ προστατεύσωμεν τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἀπὸ κάθε ἀπρόοπτον, ἐφ’ ὅσον μάλιστα εἴχομεν καὶ τὸ προηγούμενον τοῦ πειράματος τοῦ κ. Βαρβαρέσσου, ὁ ὁποῖος μὲ δολλάριον 500 δραχμῶν ἐχορήγησεν εἰς τοὺς καπνεμπόρους δάνειον, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ συνεκέντρωσαν 2.000.000 ὀκάδας καπνοῦ καὶ πλέον.

§68Χ. ΛΑΔΑΣ. Τί ἔγιναν τὰ χρήματα αὐτά;

§69Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά του νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Πρῶτον, λοιπόν, ἔπρεπε νὰ συγκεντρωθοῦν τὸ ταχύτερον τὰ καπνὰ καὶ δεύτερον νὰ προστατεύσωμεν τὸν παραγωγὸν ἀπὸ κάθε ἀπρόοπτον. Καὶ προέβημεν διὰ τοὺς δύο αὐτοὺς καὶ μόνον λόγους εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, δυσαρεστήσαντες καὶ τοὺς καπνοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ἤθελον καὶ ἐπέμενον διὰ τοῦ συνεδρίου των, νὰ λάβουν τὴν ὑπόθεσιν τῶν καπνῶν, νὰ τὴν χειρισθοῦν μόνοι των, ἐνῷ ἐπιστεύομεν καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἡ ταχεῖα συγκέντρωσις τῶν καπνῶν θὰ ἦτο λίαν ἐπικίνδυνον νὰ ἀφεθῇ ἀποκλειστικῶς νὰ γίνῃ ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμοὺς τῶν καπνοπαραγωγῶν. Καὶ ἐκάμαμεν τὸν καπνικὸν ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπρόκειτο νὰ συγκεντρώσῃ τὰ καπνὰ δι’ ἴδιον λογαριασμόν, διότι ὁ καπνικὸς αὐτὸς ὀργανισμὸς δὲν ὀργανώνει ὑπηρεσίας συγκεντρώσεως καπνοῦ, ὀργανώνει ἁπλῶς ὑπηρεσίαν ἐποπτείας καὶ μάλιστα εἰς κατάστασιν ἐμβρυώδη, καὶ ἕνα καὶ μόνον σκοπὸν εἶχε, νὰ παράσχῃ τὴν δυνατότητα εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς νὰ κρατήσουν τὴν κυριότητα τῶν καπνῶν. Διότι ὁ νόμος ὁ ἱδρυτικὸς τοῦ ὀργανισμοῦ λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ συγκέντρωσις..... (ἀναγινώσκει)....». Ἡ κυριότης τῶν καπνῶν παρέμεινε εἰς χεῖρας τῶν χωρικῶν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπροστατεύσαμεν τοὺς χωρικοὺς ἀπὸ κάθε ἀπρόοπτον καὶ ἀπὸ ἐπανάληψιν τῆς τραγῳδίας, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι παρέδωσαν τὰ καπνά των κατὰ τὸ θέρος καὶ τὸ φθινόπωρον τοῦ 1945. Ταὐτοχρόνως παρέχεται ἡ δυνατότης εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας νὰ καθορίσουν αὐτοὶ τὸν τρόπον τῆς συγκεντρώσεως, ἐπεξεργασίας καὶ διαθέσεως τοῦ προϊόντος. Καὶ δὲν εἶναι κἂν μυστικὸν τοῦτο, τὸ γνωρίζουν καὶ οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ καπνέμποροι, ὅτι πρόθεσις τῆς κυβερνήσεως ἐκείνης, ἡ ὁποία ἐνέκρινε τὸν ὀργανισμόν, ἦτο νὰ διαθέσῃ διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν ὅλους τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ τοὺς καπνεμπόρους ὡς πράκτορας τοῦ ὀργανισμοῦ. Συνεπῶς ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ νόμου περὶ συστάσεως ὀργανισμοῦ βγαίνει ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας ἀπὸ κοινοῦ εἶχον ἀπόλυτα δικαιώματα νὰ καθορίσουν εἰς ποῖον θὰ ἀναθέσουν καὶ τίνι τρόπῳ θὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις τοῦ καπνοῦ, ὅταν καθορίζεται ὅτι θὰ προτιμηθοῦν οἱ συνεταιρισμοὶ τῶν καπνεμπόρων, εἶναι τοῦτο μία ἁπλῆ ἔνδειξις, οὐδεμία ὑποχρέωσις. Τὸ γνωρίζουν δὲ τοῦτο καὶ οἱ καπνέμποροι καὶ οἱ καπνοπαραγωγοί, ὅτι ἡ κυβέρνησις ἡ ἰδική μας θὰ ἐχρησιμοποίει διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν τοὺς συνεταιρισμούς. Καὶ ἴσως θὰ ἔπρεπεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ παραθέσω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως ὅσον ἀφορᾷ τὴν στάσιν τῶν καπνεμπόρων, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς πλείστους τῶν κυρίων καπνεμπόρων εἶδον πλήρη κατανόησιν, τοὐλάχιστον τοὺς πρώτους μῆνας τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας παρ’ ἡμῶν. Εἷς καὶ μόνον ἐκ τῶν κυρίων καπνεμπόρων μεθ’ ἑνὸς ἄλλου προσώπου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἴσως ὁ ὑπερκαπνέμπορος, ὁ ἐγκέφαλος τοῦ καπνεμπορίου, αὐτὸς καὶ μόνον ἔφερεν ἀντιρρήσεις.

§70ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ δὲν τὸ λέγετε, ὁ Μάντζαρης εἶναι αὐτός, κύριοι συνάδελφοι.

§71Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀντιμετωπίζουν τὰ ζητήματα μὲ ἀρκετὸν πατριωτισμόν. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς καταδικάσωμεν ὅλους, θὰ ἦτο ἄδικον. Ἔπρεπεν, ἐπίσης, νὰ ἀντιμετωπισθοῦν δύο ἄλλαι δυσχέρειαι. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ διεθέταμεν τοὺς πάντας εἴχομεν τὴν δυνατότητα νὰ συγκεντρώσωμεν ταχέως τὰ καπνά. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ ἡ κυριότης τῶν καπνῶν θὰ παρέμενεν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς μέχρι τῆς στιγμῆς τῆς ὁριστικῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐπροστατεύαμεν τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἀπὸ κάθε ἀπρόοπτον.

§72Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Θεωρεῖτε ὠφέλειαν τὸν παρεμβατισμὸν τοῦ Κράτους;

§73Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Θὰ ἔλθω εἰς αὐτό. Ἡ κυβέρνησις ἠκολούθησεν ἄλλην γραμμήν. Ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ βγάλουμε ἐφέτος 25 ἑκατ. κιλὰ δὲν θὰ βγάλουμε παρὰ ἐλάχιστα. Ἄν ὑπάρχουν ἀμφιβολίαι ἔχω πλήρη πίνακα τῶν διαφόρων Κρατῶν.

§74Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐφοδ.). Κύριε συνάδελφε, εἴπατε ὅτι διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ θὰ ἦτο ἱκανὸς ὁ τόπος νὰ συγκεντρώσῃ καὶ νὰ ἐξαγάγῃ ὅλα τὰ καπνά;

§75Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ὄχι, δὲν ἔχετε διαβάσει τὸ σχέδιον. Ὁ ὀργανισμὸς δὲν ἔγινε διὰ νὰ ἐνεργήσῃ αὐτὸς τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν, ἀλλὰ τὴν ἀνάθεσιν εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ εἰς τοὺς καπνεμπόρους, κινουμένους ὡς πράκτορας.

§76Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐφοδ.). Ποῦ τὸ λέγει αὐτό; Νομίζω ὅτι δὲν ἔχετε σεῖς μελετήσει τὸν ὀργανισμόν, διότι πουθενὰ δὲν λέγει περὶ ἐμπόρων.

§77Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν ἔχει ἀνάγκη νὰ τὸ εἰπῇ...

§78Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐφοδ.). Ἡ ὅλη ἐργασία θὰ ἐγίνετο διὰ τῶν συνεταιρισμῶν μὲ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὀργανισμοῦ· τώρα μοῦ παρεμβάλλετε καὶ τοὺς καπνεμπόρους.

§79Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, ὁ ὀργανισμὸς δὲν εἶναι ὄργανον τῶν συνεταιρισμῶν, εἶναι ὄργανον τοῦ Κράτους. Βεβαίως μετέχουν κατὰ μίαν μεγάλην ἀναλογίαν καὶ οἱ συνεταιρισμοὶ πρᾶγμα ποὺ εἶναι δίκαιον διότι τὸ προϊόν εἶναι ἰδικόν των.

§80Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐφοδ.). Τότε ἔχομεν τὸ Κράτος, ἔχομεν τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ ἔχομεν καὶ τοὺς καπνεμπόρους. Αὐτὸ εἶναι τὸ σύστημα διὰ τοῦ ὁποίου σεῖς πιστεύετε ὅτι θὰ ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις; Αὐτὸ πιστεύετε;

§81Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ὄχι. Ὁ Ὀργανισμὸς οὐσιαστικῶς εἶναι διάκοσμος. Δικαίωμα ἀπόλυτον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ καθορίζῃ τὸν τρόπον συγκεντρώσεως, ἐπεξεργασίας, συντηρήσεως, διαχειρίσεως, διαθέσεως τῶν καπνῶν. Προτιμῶνται ἐνδεικτικῶς οἱ συνεταιρισμοί, ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ, καὶ τὸ γνωρίζουν αὐτὸ καὶ οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ καπνέμποροι, ὅτι καὶ οἱ ἔμποροι θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο ὡς πράκτορες καὶ θὰ ἠμοίβοντο, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐγίνοντο κύριοι τῶν καπνῶν. Προήλθομεν δὲ εἰς μίαν μεταβατικὴν διάταξιν ὅτι ἡ ἁρμοδιότης θὰ ἠσκεῖτο ἀπὸ τοὺς τρεῖς ἁρμοδίους ὑπαλλήλους τῶν Ὑπουργείων. Ἐπάνω ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῆς Γεωργίας οἱ ὁποῖοι θὰ καθορίζουν τὸν τρόπον συγκεντρώσεως, ἐπεξεργασίας κλπ. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ κινήσῃ καὶ χρησιμοποιήσῃ ὅλους τοὺς ἁρμοδίους παράγοντας, ἐχρηματοδότησε τὸ καπνεμπόριον. Δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἴσως ἂν δὲν ὑπῆρχεν ὁ κίνδυνος τῆς διολισθήσεως τῆς δραχμῆς καὶ οὕτω ἴσως διηυκολύνετο ταχύτερον ἡ συγκέντρωσις τῶν καπνῶν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐμερίμνα ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον 1073 δηλ. νὰ περιστείλῃ ὅλα τὰ κέρδη τὰ ἀποκομιζόμενα ὄχι ἐκ τῆς ἐμπορίας ἀλλὰ ἐκ τῆς νομισματικῆς ἀσταθείας. Θὰ συνεκεντροῦντο τὰ καπνὰ καὶ θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο ταχύτατα καὶ αἱ ἐσοδεῖαι 1944–45 χρησιμοποιουμένων διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ τῶν ἐμπόρων ὡς πρακτόρων. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο πρέπει νὰ τονίσω τὴν ἐπέμβασιν καὶ ἀντίδρασιν τῶν κυρίων καπνεμπόρων οἱ ὁποῖοι ὅταν ἐπείσθησαν ὅτι ἀποχωροῦμεν ἡμεῖς καὶ ἐπληροφορήθησαν τὴν διακήρυξιν τοῦ μέλλοντος νὰ κυβερνήσῃ κόμματος ὅτι θὰ χρηματοδοτηθῇ τὸ καπνεμπόριον......

§82ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ τὸ γνωρίζετε;

§83Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἀπὸ τὰς προεκλογικὰς δηλώσεις σας. Τὰς τελευταίας ἡμέρας τῆς ἀποχωρήσεώς μας ἤρχισαν λέγοντες ὅτι δὲν δέχονται νὰ ἐργασθοῦν ὡς πράκτορες, διότι δῆθεν ἐθίγοντο εἰς τὴν φιλοτιμίαν των. Καὶ ὅμως δὲν ἐθίγετο ἡ φιλοτιμία των ὅταν εἰργάζοντο ὡς πράκτορες τῆς Ρέϊμς Μπάνκ. Ἡ κυριότης εἶπον ὅτι θὰ παρέμενεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτοὶ δὲν θὰ ἔχανον τίποτε. Καὶ ἑπομένως τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον θὰ κατεβάλετο δὲν θὰ ἦτο τίμημα ἐφ’ ὅσον ἡ κυριότης τῶν καπνῶν παρέμενεν εἰς τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ ἦτο μία προκαταβολὴ συντηρήσεως. Δηλαδὴ μὲ ἁπλᾶ λόγια διὰ νὰ συγκεντρώσωμεν τὰ καπνὰ ἀπῃτοῦντο 200 δισεκ. δρχ. ἀμέσως. Θὰ κατέβαλον ὑπὸ μορφὴν προκαταβολῶν τὰ 200 δισεκ. λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν μου τὴν ποσότητα τῶν καπνῶν τὰ ὁποῖα θὰ συνεκέντρουν. Βέβαια κύριοι, ἀντιλαμβάνομαι ὅτι εὑρίσκομεν ἀντίδρασιν, ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἂν ὅλοι οἱ καπνικοὶ παράγοντες ἐκινοῦντο πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ τῆς σκληρᾶς ἀνάγκης δὲν ὑπῆρχον ἄλλαι δυνατότητες, ἂν ἐκινοῦντο, εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ χωρικοί μας οἱ ὁποῖοι εἶναι εὐφυεῖς θὰ ἀντελαμβάνοντο ὅτι ἔπρεπε νὰ δεχθοῦν τὴν λύσιν αὐτήν. Ἄλλωστε, κύριοι, τὸ πρᾶγμα ἦτο ἁπλοῦν, οἱ χωρικοὶ ἐγνώριζον ὅτι μία τοιαύτη πολιτικὴ θὰ ἀπέβαινε πρὸς ὄφελός των, διότι ὅλοι ἔχουν πεῖραν καὶ τῆς κατοχικῆς καταστάσεως, καὶ ἐκείνης ἡ ὁποία προέκυψεν μετὰ τὴν σταθεροποίησιν τοῦ κυρίου Βαρβαρέσσου, συνεπῶς εὐχαρίστως θὰ ἐδέχοντο νὰ παραδώσουν τὰ καπνὰ πειθόμενοι καὶ διαφωτιζόμενοι ὅτι θὰ τοὺς συνέφερεν ἡ λύσις.

§84Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Σεῖς στηρίζεσθε ἐπὶ τῆς αἰσιοδοξίας ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ θὰ σᾶς ἔδιδαν τὰ καπνά των ἐπὶ τῇ προκαταβολῇ.

§85Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Θὰ καθόριζον μίαν προκαταβολὴν ἡ ὁποία θὰ ἀπετέλει ποσοστὸν τιμήματος.

§86Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Φρονεῖτε ὅτι ὁ καπνοπαραγωγὸς εἰς τὸν ὁποῖον καὶ ὁ ἔμπορος θὰ προσέφερεν τὸ σύνολον τοῦ τιμήματος, θὰ ἐπροτίμα σᾶς μὲ τὴν προκαταβολὴν καὶ ὄχι τὸν ἔμπορον, ὁ ὁποῖος θὰ τὸν ἐπλήρωνεν ἀμέσως;

§87ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀμερικανικαὶ καπνεμπορικαὶ ἑταιρεῖαι ἔδωσαν παραγγελίας εἰς Ἕλληνας ἐμπόρους, καὶ τοὺς ἐχρηματοδότησαν μὲ δολλάρια.

§88Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἡ πληροφορία σας εἶναι ἐσφαλμένη. Δὲν δέχεται καμμία ἑταιρεία νὰ προδιαθέσῃ χρήματα.

§89Ο ΑΥΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀνέθεσαν κ. συνάδελφε.

§90Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὑπάρχουν ἔμποροι ἔχοντες μίαν δυναμικότητα, οἱ ὁποῖοι ὅμως νὰ μὴ πηγαίνουν νὰ ἀγοράσουν 5–10.000.000 κιλά, ἀλλὰ νὰ παίρνουν 1.000 κιλὰ ἐδῶ, 2.000 κιλὰ ἐκεῖ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δημιουργηθῇ μία τάσις ὥστε νὰ ματαιώσουν τὸ μέτρον.

§91Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Οἱ ξένες ἑταιρεῖες ἐκλήθησαν καὶ παρεκλήθησαν νὰ προδιαθέσουν τὰ δολλάρια καὶ εἰ δυνατὸν νὰ προσκομίσουν ἀντὶ αὐτῶν ἀγαθά. Δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν τὰ δολλάρια.

§92Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Τὰ δολλάρια πάντοτε ἔχουν ἀξίαν. (Γέλωτες).

§93Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἐρωτήσατε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ σᾶς εἴπῃ.

§94Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Σεῖς διαπνέεσθε ἀπὸ τὴν αἰσιοδοξίαν ὅτι οἱ παραγωγοὶ θὰ παραδώσουν τὸ προϊόν. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι οὐδεὶς θὰ τὸ παρέδιδεν. Διατὶ δὲν συμμεριζόμεθα τὴν αἰσιοδοξίαν σας; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπίκρισις; Εἴπατε ὅτι εἰς τὰ μέτρα αὐτὰ προέβητε εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Μαρτίου, ὅταν οἱ ἀριστεροὶ σᾶς ἐδήλωσαν ἀποχὴν καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἐμορφώσατε τὴν γνώμην ὅτι τὸ Κόμμα τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἀρχήν, θὰ εἶναι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Ἐὰν τοιαύτην εἴχατε ἀντίληψιν διατὶ προβαίνετε εἰς τὴν λῆψιν μέτρων τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ ἀσαφῆ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν στηρίζονται.

§95Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡμίλησα περὶ προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν ἀπὸ κάθε ἀπρόοπτον, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ προκύψῃ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἰδικῆς μας πολιτικῆς. Ὅλοι γνωρίζομεν πολὺ καλὰ ὅτι ἕκαστος ἐξ ἡμῶν πιστεύει ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ ἄλλου δὲν εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς χωριζόμεθα καὶ εἰς Κόμματα καὶ τὸ κάθε Κόμμα ἔχει τὴν ἰδικήν του πολιτικήν. Κύριε Ὑπουργέ, εἴχαμε τὰ ἑξῆς δεδομένα ὅτι αἱ ξέναι καπνεμπορικαὶ ἑταιρεῖαι δὲν δέχονται νὰ προδιαθέσουν δολλάρια ἀλλὰ ἤθελον τὰ καπνὰ νὰ τοὺς τὰ ἑτοιμάσετε καὶ νὰ τοὺς τὰ παραδώσετε «φόμπ». Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Ἕλληνας καπνεμπόρους αὐτοὶ ἐδήλουν εἰς ὅλους τοὺς τόνους ὅτι δὲν διαθέτουν χρήματα καὶ τὰ ὀλίγα χρήματα τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαθέσουν δὲν ἦσαν ἰδικά των ἀλλὰ προήρχοντο ἀπὸ τὴν ὠφέλειαν ἐκ τοῦ πληθωρισμοῦ, ἀπὸ δραχμὰς τὰς ὁποίας εἶχον δανεισθῆ προπολεμικῶς καὶ ἀπὸ καπνὰ τὰ ὁποῖα ἐξήγαγον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, συνεπῶς δὲ ἀπὸ χρήματα τὰ ὁποῖα προήρχοντο ἀπὸ τὰς καταθέσεις τῶν μικροκαταθετῶν. Ἡμεῖς ἐκάμαμεν ἕνα νόμον δι’ ὅλους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι εἶχον καταθέσεις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ ἐξαγωγὴν προϊόντων καὶ ἐβάλαμε μίαν φορολογίαν 3% διὰ τοῦ νόμου 1023, ἐν συνεχείᾳ δὲ διὰ τοῦ νόμου 1073 εἴχομεν τὴν δυνατότητα νὰ πάρωμε καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἐφ’ ὅσον θὰ προήρχετο ἐκ τῆς ὠφελείας ἐκ τῆς πτώσεως τῆς δραχμῆς, δηλαδὴ ἐφ’ ὅσον θὰ ἀνῆκεν εἰς πρόσωπα τὰ ὁποῖα εἶχον ἀγοράσει καπνὰ μὲ δραχμὰς ληφθείσας ἀπὸ τὰς Τραπέζας. Εἴχομεν αὐτὴν τὴν δυνατότητα ἐφ’ ὅσον ἐξώφλησαν τὰς δραχμὰς αὐτὰς μὲ δραχμὰς πληθωρικὰς ὅπως τὴν ἔχετε καὶ σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ἐφαρμόζοντες τὸν νόμον 1073... Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ ἦσαν, ὅπως δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ διαθέσουν χρήματα διὰ νὰ σαμποτάρουν διότι ἀκριβῶς ἐπρόκειτο περὶ σαμποτὰζ μιᾶς προθεσμίας ἡ ὁποία ἐγένετο διὰ νὰ περισωθῇ τὸ προϊόν.

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σήμερον δὲν ὑπάρχει ὁ φόβος αὐτὸς διὰ τοὺς καπνεμπόρους διότι ἔχουν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν νὰ ἀγοράζουν. Διατὶ δὲν ἀγοράζουν;

§97Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν μὲ καταπλήσσει ἡ ἀντίληψις τῶν κ. κ. συναδέλφων τῶν ἀντιφρονούντων διότι νομίζουν ὅτι ὅλος ὁ κόσμος κυττάζει τίνι τρόπῳ νὰ βρῇ τρόπον νὰ σαμποτάρῃ καὶ νὰ κωλυσιεργήσῃ. Πιστεύω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συγκέντρωσις καὶ ἐξαγωγὴ τῶν καπνῶν, διὰ νὰ μπορέσωμε καὶ τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ μὴ χάσωμε καὶ τὸ συνάλλαγμα εἰς δολλάρια νὰ ἀρυσθῶμεν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀρκεσθῶμεν μόνον εἰς τὴν προκαταβολὴν αὐτήν. Ἡμεῖς ἐψηφίσαμεν Συντακτικὴν Πρᾶξιν πολὺ ἐνωρίτερα ἀκόμη ἡ ὁποία μᾶς παρεῖχε τὴν δυνατότητα νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις 106 λέγει ὅτι τὰ καπνὰ τοῦ 1943 τὰ ὁποῖα δὲν κατώρθωσαν οἱ Βούλγαροι ἀποχωροῦντες νὰ συναποκομίσουν, τὸ προϊὸν ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν αὐτῶν, τὸ ½ θὰ διατεθῇ διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς, τὸ ½ τῆς ἀξίας τῶν καπνῶν τὸ ὁποῖον ἀνήρχετο κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς εἰς 6.500.000.000 δραχμάς. Ἔχομεν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, 4.500.000 κιλὰ καπνῶν ἀμερικανικῶν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ 4.000.000 τὰ ἐπωλήσαμε πρὸς 2,53. Ἔχομεν δηλαδὴ 10.000.000 δολλάρια περίπου. Ἔχομεν ἀκόμη 500.000 τὰ ὁποῖα δὲν ξεύρω πῶς ἐνῷ ὑπῆρχον προσφοραὶ μὲ 2,53 ἐπωλήθησαν μὲ 2,35; Πάντως ἔχομεν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ περὶ τὰ 1.000.000 δολλάρια ἐπὶ πλέον. Ἔχομεν καὶ 2.000.000 κιλὰ καπνὰ περίφημα, τὰ ὁποῖα πρὸς 1,80 μᾶς κάνουν ἄλλα 3.500.000 καὶ 11,14,500.000. Τὸ ἥμισυ μᾶς κάνει 7.000.000 καὶ πλέον καὶ κατὰ τὴν Συντακτικὴν Πρᾶξιν τὰ 7.000.000 δολλάρια, ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις....

§98ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὠφείλατε.

§99Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἡμεῖς προτιθέμεθα καθὼς ὁρίζει ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις, νὰ τὰ χρησιμοποιήσωμεν διὰ τὴν ἀγορὰν ἀγαθῶν, καὶ ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις τοῦ κ. Βούλγαρη ἐξεδόθη κατόπιν τῆς ἐπιστολῆς, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων......

§100Ε. ΓΟΝΗΣ. Καὶ ἡ Συνομοσπονδία τῶν Συνεταιρισμῶν.

§101Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν ὅτι θὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ ποσὸν αὐτὸ διὰ τὸν κόσμον τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἡμεῖς δὲ ἐμείναμεν σύμφωνοι μολονότι καὶ τοῦτο τὸ ὀλίγον προεκρίθη κατόπιν τῆς ἐπιστολῆς τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, δημοσιευθείσης εἰς τὸ «Βῆμα». Μεταγενεστέρως ἡ Κυβέρνησις Σοφούλη ἐτροποποίησεν αὐτὸ καὶ εἴπομεν ὅτι τὰ 50% τοῦ προϊόντος, ἤτοι 7 καὶ πλέον ἑκατομμύρια δολλάρια θὰ διατεθοῦν ὄχι εἰς δραχμὰς ἀλλὰ δι’ ἀγορὰν ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα θὰ διενέμοντο εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Τὰ 7.000.000 δολλάρια κάνουν ἀκριβῶς, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς τιμῆς τῆς ἐσωτερικῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, τὰ 7.000.000 δολλάρια δὲν κάνουν κἂν 35.000.000 κάνουν 140.000.000 δραχμῶν εἰς ἀγοραστικὴν δύναμιν, μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέφερα προηγουμένως, ἔκαμον τοὐλάχιστον πρὸ τοῦ νόμου τῆς ἄρσεως τῶν διατιμήσεων. Καὶ εἰς αὐτὸ εἶναι κατακριτέα ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἐφρόντισε νὰ κάνῃ παραγγελίας 7.000.000 δολλαρίων, διὰ νὰ πάρῃ ἀγαθὰ εἰς τὰς τιμὰς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Καὶ μὲ τὰ 7.000.000 δολλάρια ἠμποροῦσε νὰ προμηθευθῇ ἀγαθὰ 140.000.000.000 δραχμῶν. Καὶ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν δὲν εἴχομεν ἀνάγκην νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ὅτι σᾶς δίδομεν ἔναντι τοῦ τιμήματος τούτου δραχμάς, εἴχομεν τὴν δυνατότητα νὰ τοὺς εἴπωμεν, ὅπως ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ τὸ κάνετε, σᾶς διαθέτομεν τόσα ἀγαθά, τόσων δραχμῶν.

§102Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν εἴχατε τὴν διάθεσιν νὰ τὸ κάνετε.

§103Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Συνεπῶς καὶ τὸν ψυχολογικὸν αὐτὸν παράγοντα, ὅτι εὑρίσκομεν ἀντίρρησιν, θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ τὸν παρακάμψωμεν. Κύριε Ὑπουργέ, ἀγνοεῖτε πότε ἐπωλήθησαν τὰ καπνὰ καὶ πότε τὸ συνάλλαγμα αὐτὸ κατεβλήθη. Τὸ συνάλλαγμα κατεβλήθη μετὰ τὴν 15ην Μαρτίου καὶ δὲν θὰ ἦτο πολὺ σοβαρὸν ἐκ μέρους μας.... (Θόρυβος).

§104ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, πότε ἐπωλήθησαν τὰ καπνὰ αὐτά;

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ρήτωρ δὲν ἐπιτρέπει οὐδεμίαν διακοπὴν καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ καθήσετε.

§106Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἐὰν λοιπόν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, οἱ παραγωγοὶ τῶν περιφερειῶν, δὲν εἶναι τόσον ἀδαεῖς διὰ νὰ ἀντιληφθοῦν ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον των καὶ δὲν ἐδέχοντο νὰ λάβουν νέαν προκαταβολὴν ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς παραγωγούς, ὁρίστε κύριοι, σᾶς δίδομεν ἀγαθὰ οἰκονομικὰ καὶ σᾶς δίδομεν παραλλήλως ἕνα ποσοστὸν εἰς δραχμάς.

§107Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Διατὶ δὲν τὸ ἐκάματε σεῖς;

§108Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν ὑπῆρχε δυνατότης, κύριε Ὑπουργέ, διότι τὰ καπνὰ αὐτὰ ἐφορτώθησαν ὅταν ἐγὼ διετέλουν προσωπικῶς εἰς τὴν Καβάλαν.

§109Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Εἴπατέ μου σᾶς παρακαλῶ μὲ τὸν νόμον περὶ ἀναπροσαρμογῆς ποῦ ἔχετε διατάξεις ἱκανοποιούσας τοὺς παραγωγούς;

§110Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις 106 καθορίζει ὅτι τὸ ½ τοῦ συναλλάγματος ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ περιέρχεται εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὑπὸ μορφὴν ἀγαθῶν, ἀλλὰ ὅταν ἔγινεν ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις καὶ μέχρι τῆς παραμονῆς τῆς Κυβερνήσεώς μας, δὲν εἴχομεν τὰ δολλάρια.

§111Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Εἴχατε εἰς τὴν διάθεσίν σας τὰ δολλάρια καὶ ἠμπορούσατε νὰ τὰ παραγγείλετε.

§112Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβές. Δὲν εἶδον νὰ παρίσταται ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διὰ νὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι τὰ καπνὰ αὐτά, ἐφορτώνοντο εἰς τὰ μέσα Μαρτίου τοῦ 1946. Συνεπῶς ὑπῆρχον μετὰ τὰ μέσα τοῦ Μαρτίου διαθέσιμα 4,5 ἕως 5.000.000 δολλάρια. Τὰ ἄλλα δὲν ἦσαν ἀκόμη διαθέσιμα, διότι τὰ καπνὰ οὔτε ἀκόμη καὶ σήμερον ἐφορτώθησαν. Ἀλλὰ τὰ μέσα Μαρτίου, μὲ τὴν φόρτωσιν τῶν καπνῶν τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν ἀπὸ τὰς Ἀμερικανικὰς ἑταιρείας, εἶχε συγκεντρωθῆ ποσὸν 10.000.000 περίπου, καὶ κατὰ τὴν Συντακτικὴν Πρᾶξιν 106 τὸ ½ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἦτο προωρισμένον διὰ τοὺ παραγωγοὺς διὰ νὰ ἀγοράσουν ἀγαθὰ οἰκονομικά. Ἐὰν λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις διέθετε τὰ κονδύλια αὐτά, ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν της ἀγαθὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τὰ ὁποῖα ἀποτιμώμενα μὲ τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἀντιπροσωπεύουν δραχμὰς 140, ἐπαναλαμβάνω, δισεκατομμύρια. Δὲν θὰ ἐχρειάζετο κἂν νὰ διατεθῇ ὁλόκληρος ἡ ποσότης τῶν ἀγαθῶν αὐτῶν. Θὰ ἀπῃτεῖτο προσθέτως καὶ ἕνα μικρὸν ἀκόμη ποσὸν εἰς δραχμὰς διὰ νὰ ἔχουν οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ δραχμὰς διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἄλλας των ἀνάγκας. Ὑπῆρχε, εἶπον, κύριε Ὑπουργέ, ἀπόλυτος δυνατότης, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀντιληφθῆ τὰ ζητήματα καὶ δὲν εἶχε δώσει τὰς προεκλογικὰς ὑποσχέσεις πρὸς ὡρισμένους ἐκ τῶν κ. κ. καπνεμπόρων, ὑπῆρχεν ἀπόλυτος δυνατότης τὰ καπνὰ αὐτὰ νὰ εἶχον συγκεντρωθῆ καὶ μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου νὰ εἶχον ἐξαχθῆ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἡ παραγωγὴ τοῦ 1944 καὶ ἡ παραγωγὴ τοῦ 1945. Δὲν διεθέτομεν λοιπὸν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐνδεχομένην ἀντίδρασιν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τὸ προϊόν τῶν καπνῶν τοῦ 1943, ἂν ἀκολουθοῦμεν τὴν πολιτικὴν αὐτήν, δὲν ἤχθημεν ἀπὸ ἀντίληψιν δογματικὴν ἀλλὰ διότι πιστεύαμεν καὶ θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἴδωμεν τέλος πάντων τίνι τρόπῳ ἡ Κυβέρνησις θὰ κατορθώσῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν δυνατότητα συγκεντρώσεως καὶ κινητοποιήσεως τῶν ὑπολοίπων καπνῶν 1944–1945, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἀναγινώσκομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐξασφάλισιν ἀγοραστῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅταν δὲν κατώρθωσε καὶ κατορθώνῃ νὰ κινητοποιήσῃ ἐσωτερικῶς τὰ καπνά. Παράλληλα καθωρίσθη πολιτική, ἡ ὁποία βαθμιαίως θὰ ὑπεβίβαζε τὰς ἐσωτερικὰς τιμάς. Ἔχομεν λοιπόν: Ἡ κυριότης τῶν καπνῶν θὰ παρέμενεν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν των θὰ διετίθετο ἓν μέρος, ὅσον ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθῇ εἰς δραχμάς. Ἕν ἄλλο μέρος θὰ διετίθετο ἀπὸ τὸ προϊὸν εἰς δολλάρια τῶν καπνῶν τοῦ 1943. Ἐρρίφθη ἡ ἰδέα νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀνισότητος τῶν τιμῶν μὲ πρίμ. Ἔχω μερικοὺς ἐνδοιασμοὺς ἐὰν θὰ ἐπρόκειτο τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἐπεκταθῇ, διότι θὰ ἐδυσχέραινε τὴν ὑπόθεσιν. Διότι θὰ ἔπαιρναν οἱ χωρικοὶ περισσοτέρας δραχμὰς ἀπὸ τὰ καπνὰ των, ἀλλὰ θὰ ἐδυσχέραινε τοῦτο τὴν δυνατότητα τῆς κινήσεως τῶν ὑπολοίπων καπνῶν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ποσότης τῶν δραχμῶν, ἡ ὁποία θὰ μποροῦσε νὰ διατεθῇ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ αὐξηθῇ, θὰ εἴχομεν ἐλάττωσιν τῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα θὰ συνεκεντροῦντο, διότι θὰ ἀπῃτεῖτο περισσότερον ποσὸν εἰς δραχμάς. Συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ καθιέρωσις τοῦ πρίμ, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται νὰ δοθῇ εἰς πολὺ ἐκλεκτὰς ποιότητας. Ἄλλωστε, ἐφ’ ὅσον τὰ καπνὰ αὐτὰ θὰ συνεκεντροῦντο, θὰ εἶχε τὴν δυνατότητα ἡ Πολιτεία, ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν της τὰς ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν τῶν ἐκλεκτῶν ποιοτήτων, κατὰ τὴν διανομὴν τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον θὰ διέθετεν ἀπὸ τὴν πώλησιν τῶν καπνῶν, νὰ παραχωρήσῃ κάτι περισσότερον εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν ἐκλεκτῶν καπνῶν. Ἐπίσης εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐλαττώσεως τοῦ φόρου, συμφωνῶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἀπὸ τὸν φόρον αὐτὸν νὰ μὴ κερδίσουν οἱ παραγωγοί. Καλύτερον τὸ ποσὸν αὐτὸ νὰ διετίθετο διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Καὶ αὐταὶ εἶναι αἱ δυσχέρειαι στατικῶς, σήμερον, δι’ ὀλίγα χρόνια, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς ἀναταραχῆς καὶ τῶν ὑψηλῶν τιμῶν, ἀλλὰ ὑποθέτω ὅτι κάποτε θὰ περάσουν αὐτὰ καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ γίνει κοινὴ συνείδησις εἰς ὅλους μας ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ τῶν καπνῶν τοῦ λοιποῦ θὰ εἶναι ὑπόθεσις περισσότερον κρατικὴ καὶ ὄχι ἐλευθερίας. Δὲν λέγω ὅτι καὶ τὸ ἐμπόριον δὲν θὰ εἶναι εὔκολον νὰ διαθέτῃ ἓν ποσοστὸν τῶν καπνῶν εἰς τὸ μέλλον διὰ τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ δεδομένου ὅτι σήμερον ἔχομεν κρατικὸν μονοπώλιον εἰς τὰς χώρας τῆς καταναλώσεως καὶ Τράστ καὶ ὀργανισμοὺς οἰκονομικοὺς τεραστίους, πάντως θὰ χρειάζεται εἰς τὸ μέλλον ἡ προσοχὴ τοῦ Κράτους καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, πάντως πρέπει νὰ περισταλῇ, διότι θὰ διατρέχωμεν τὸν κίνδυνον ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἀγορὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μόνον διὰ τοὺς Καπνεμπόρους καὶ νὰ εὑρισκώμεθα ἐνώπιον ἀδυναμίας διαθέσεως τῶν καπνῶν. Ὁμιλῶ ὄχι στατικῶς, ὁμιλῶ διὰ τὸ μέλλον, διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Διότι παντοῦ, ἐπαναλαμβάνω, τὰ καπνὰ καταναλίσκονται ἀπὸ Μονοπώλια καὶ διατίθενται εἰς τὰς Βιομηχανίας τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπὸ τεράστια Τράστ. Δὲν γνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι, ποῖοι λόγοι ὤθησαν τὸν ἐκ Ροδόπης βουλευτὴν κύριον Μπακάλμπασην νὰ ζητήσῃ ὅπως ἡ ὑπόθεσις τοῦ καπνοῦ κηρυχθῇ ὑπόθεσις ὑπερκομματική, ὑπόθεσις Ἐθνική. Ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν μᾶς εὑρίσκει συμφώνους, διότι τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἦτο νὰ συνεχίσῃ περαιτέρω τὴν σύγχυσιν εὐθυνῶν, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Τὸ θέμα τὸ καπνικόν, καθὼς ἀντελήφθητε εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν ὅλην οἰκονομίαν τοῦ τόπου, εἶναι θέμα κατ’ ἐξοχὴν ἀναγόμενον εἰς τὴν γενικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ πτέρυξ, δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁλόκληρος, ἀλλὰ τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, διαφωνεῖ ἀπολύτως. Ἐπιφυλασσόμεθα δὲ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας εὐρύτερον, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Μία λοιπὸν τοιαύτη Ἐπιτροπή, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν γενικὴν πολιτικὴν καὶ μὲ τὴν ὅλην οἰκονομίαν, θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν παραπομπὴν οὐσιαστικῶς εἰς τὰς καλένδας, νὰ ἀρχίσουν αἱ ἀντιθέσεις καὶ αἱ μακροχρόνιοι συζητήσεις εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, διότι θὰ θέλουν ἐκεῖ εἷς ἕκαστος ἐξ ἡμῶν νὰ πείσῃ καὶ τὰ μέλη τὰ ἀνήκοντα εἰς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ κυβερνητικὴ παράταξις τὸ οἰκονομικὸν πρόγραμμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ διαιωνίζοντο αἱ συζητήσεις καὶ κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἐνόμιζεν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸν καπνόν. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι τελικῶς, ἡ ἀποδοχὴ μιᾶς τοιαύτης ἀπόψεως δὲν θὰ εἶχεν παρὰ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν περαιτέρω ἐγκατάλειψιν τῆς ὑποθέσεως, καὶ τὴν ἐκμηδένισιν καὶ τῆς μικρᾶς συναισθήσεως εὐθύνης, διὰ τὸν καπνὸν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐρχόμεθα μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ θέματος, εἰς τὰς παρουσιασθείσας ἀδικίας εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν. Κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1945 ὅπου οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἔπαιρναν τὸ τίμημα τὸ ἠλαττωμένον, ἐνῷ οἱ χρηματοδοτηθέντες καὶ τότε καπνέμποροι ἔπαιρναν δραχμάς, πρὸς 500 δραχμὰς τὸ δολλάριον, ἠγόρασαν καπνὰ μὲ δύο δολλάρια, ἤτοι 1.000 δραχ. καὶ τὰ καπνὰ αὐτὰ ἀντιπροσωπεύουν σήμερον δεκαπλασίαν τιμὴν καὶ οὕτω ἐμφανίζονται οἱ καπνέμποροι κερδίζοντες μόνον ἐκ τῆς νομισματικῆς διαφορᾶς 900%. Δηλαδὴ ἠγόρασαν καπνὰ δανεισθέντες ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος ἢ διὰ τῶν ἄλλων Τραπεζῶν 2–2½ δισεκατομμύρια δραχμάς, ἠγόρασαν καπνὰ 2 καὶ πλέον ἑκατομμυρίων ὀκάδων, τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύουν ἄνω τῶν 20 δισεκατομμυρίων δρχ. καὶ θὰ ἐξοφλήσουν τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὴν Τράπεζαν δίδοντες τὰ 2,5 δισεκατομμύρια δρχ. καὶ θὰ τοὺς μείνουν τὰ ὑπόλοιπα. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἰς ἕνα νόμον ἀφορῶντα τὴν φορολογίαν τῶν ἐκ τῆς πτώσεως τοῦ νομίσματος κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου ἐξοφλησάντων καὶ ἐπωφεληθέντων ἐκ τῆς ἐκμηδενίσεως τῆς δραχμῆς προβλέπει εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον καὶ τὴν φορολογίαν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν ἐκ τῆς πτώσεως τῆς δραχμῆς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Βέβαια ἡ διάταξις εἶναι γενικὴ ἀλλὰ ἀφέθη εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ ἐκδίδῃ διατάγματα, διότι πραγματικῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀλλέως. Ὑπάρχουν μύριαι περιπτώσεις ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐδανείσθησαν, ὅπως π. χ. ὡρισμένοι ἐκ τῶν καπνοβιομηχάνων καὶ ἐπώλησαν τὰ σιγαρέττα των εἰς τιμὰς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Δὲν θὰ εἶναι δίκαιον βέβαια, νὰ πληρώσουν ὁλόκληρον τὴν διαφοράν.

§113ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὰ θὰ τὰ βροῦμε ὅταν γίνῃ ἀναπροσαρμογή.

§114Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐζητούσαμεν τὴν φορολογίαν των μέχρι τοῦ 25πλασίου. Ὁ νόμος προβλέπει φορολογίαν μέχρι τοῦ 25πλασίου καὶ ἀφορᾷ τὰς περιπτώσεις τὰς πρὸ τῆς Κυβερνήσεως Βαρβαρέσσου. Δὲν ἦτο δυνατόν, λοιπόν, νὰ ὁρισθοῦν αἱ περιπτώσεις ἐντὸς τοῦ νόμου καὶ ἀφέθη ὁ καθορισμός των διὰ διαταγμάτων. Ἀλλὰ ἡ περίπτωσις τοῦ καπνεμπορίου εἶναι σαφής. Διότι πλήν τινων μεγαλοσχήμων καπνεμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν τῆς ἀπαθλιώσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς Ἀνατ. Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ πῆγαν καὶ ἠγόρασαν καπνὰ εἰς σχέσιν: δύο ὀκάδες καπνὰ μὲ μίαν ὀκᾶν μπομπόταν· αὐτοί, πρὸς τιμὴν τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν καπνεμπόρων τὸ λέγω, εἶναι ἐλάχιστοι, εἶναι δυστυχῶς, μεγαλόσχημοι, ἀλλὰ εἶναι ἐλάχιστοι.....

§115ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτοὶ δημιουργοῦν τὴν κατάστασιν· οἱ μικροὶ εἶναι δορυφόροι αὐτῶν.

§116Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Διατὶ δὲν τοὺς ἀναφέρετε αὐτοὺς διὰ νὰ τοὺς στιγματίσετε; Διότι ἔτσι μένουν ὅλοι οἱ καπνέμποροι μὲ τὴν μομφήν.

§117Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό, κ. συνάδελφε, διότι μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ ἀρκετοί, οἱ ὁποῖοι θέλουν ἐπαρκῶς νὰ βοηθήσουν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως. Λοιπόν, ὁ Ν. 1073 παρέχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐκδοθῇ ἀμέσως τὸ διάταγμα διὰ τοὺς κ. καπνεμπόρους, διότι εἶναι γνωστὸν τί καπνὰ ἠγόρασαν καὶ πῶς τὰ ἐπώλησαν, ὥστε νὰ εὑρίσκεται εὐχερῶς τί ποσότητας ἀκόμη κρατοῦν. Οἱ καπνοβιομήχανοι ὅμως, διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ἐδανείσθησαν μὲν καὶ ἠγόρασαν τὰ καπνὰ φθηνά, ἀλλὰ τὰ ἐπώλησαν βάσει τῆς κοστολογήσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Συνεπῶς αὐτοὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ πῇ κανείς, ὅτι ἐξεμεταλλεύθησαν τὰς περιστάσεις.

§118Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ προϊόν τῆς πωλήσεως τί ἔγινε;

§119Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν διὰ τὴν καπνοβιομηχανίαν, διετέθησαν εἰς δραχμάς.

§120Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Καὶ τί ἔγιναν αἱ δραχμαὶ αὐταί; Νὰ σᾶς τὸ πῶ ἐγώ, ἀφοῦ δὲν ἀπαντᾶτε: Ἢ λίρες ἢ καπνά.

§121Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψίν σας, κ. συνάδελφε. Βεβαίως, ὁ νόμος εἶναι γενικός, ἀλλ’ ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης τῶν διαταγμάτων. Καὶ ἐνῷ ἡ ἔρευνα διὰ τοὺς καπνεμπόρους εἶναι εὐχερεστάτη, διότι, ὡς εἶπον, εἶναι γνωστὸν τὶ καπνὰ ἠγόρασαν καὶ πῶς τὰ ἐπώλησαν, διὰ τοὺς ἄλλους εἶναι πλέον δυσχερής.

§122Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας)....... (δὲν ἠκούσθη).

§123Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Τὰ καπνὰ αὐτὰ ἤρχισαν νὰ φορτώνωνται τὸν Μάρτιον, ἡ ἐκποίησις ὅμως τῶν δολλαρίων ἤρχισε μεταγενεστέρως. Θὰ μοῦ πῆτε: δὲν ἐφηρμόζατε τὸν νόμον ὑμεῖς; Θὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν συνάδελφόν σας ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σᾶς συστήσῃ νὰ μὴ μὲ προκαλεῖτε — εἶναι συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ μᾶς προκαλῆτε εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Διότι ἡμεῖς δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἐκδώσωμεν τὰ διατάγματα 15 ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ἀλλὰ σεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶσθε καὶ λαοπρόβλητος Κυβέρνησις, τί ἐπράξατε ἐπὶ τρίμηνον; Ὀφείλετε, λοιπόν, νὰ ἐκδώσητε τὰ σχετικὰ διατάγματα καὶ νὰ εἰσπράξητε τὴν διαφορὰν τῶν δραχμῶν καὶ μὲ τὰς δραχμὰς αὐτὰς νὰ ἀποζημιώσητε τὰ θύματα τῆς πλεονεξίας, ὡρισμένων μεγαλοσχημόνων, οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν τὴν ἑπομένην τῆς ἀπελευθερώσεως νὰ μεταβοῦν ἐπὶ τόπου, νὰ εὕρουν τοὺς ρακενδύτους κατοίκους τῆς Ἀν. Μακεδονίας καὶ Θράκης πεινασμένους καὶ λιμώττοντας ἀπὸ τὴν βουλγαρικὴν κατοχὴν καὶ νὰ τοὺς πάρουν τὰ καπνὰ εἰς σχέσιν, ὡς εἶπον, δύο ὀκάδες καπνὰ μία ὀκᾶ μπομπότα. Εἰς τοὺς ἄλλους καπνεμπόρους, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ κ. Βαρβαρέσσου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοὺς καταλογίσῃ κανεὶς τίποτε. Πάντως ὅμως ὅλον αὐτὸ τὸ κέρδος, τὸ ὀφειλόμενον ὄχι εἰς τὰ καπνά, ἀλλὰ εἰς τὴν διολίσθησιν τῆς δραχμῆς, ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος παρέχει τὴν δυνατότητα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ φορολογήσῃ καὶ διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ νὰ ἀποζημιώσῃ ὅλα τὰ θύματα καὶ τῆς πλεονεξίας καὶ τῆς ἐκ τῆς δραχμῆς ὠφελείας. Κύριοι βουλευταί, σᾶς ἐκούρασα ἀρκετά, θὰ προσθέσω μόνον δύο λέξεις. Διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ προαγωγὴ καὶ ἡ ἐπίλυσις τῶν μεγάλων προβλημάτων, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐκληροδότησεν ὁ πόλεμος, εἶναι ἀνάγκη ἐπιτακτικὴ νὰ ἐξοβελισθῇ ἡ ἐπὶ τῆς πολιτικῆς ἐπιρροὴ ὡρισμένων προσώπων, διὰ τὰ ὁποῖα ἡ ἔλλειψις ὑλικῶν ἀγαθῶν, ἡ οἰκονομικὴ ἀπαθλίωσις καὶ ἡ νομισματικὴ ἀστάθεια ἀποτελοῦν πρόσφορον ἔδαφος πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀνόμων κερδοσκοπικῶν ἐπιδιώξεών των. (Χειροκροτήματα).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν διὰ μίαν ὥραν;

§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ μίαν ὥραν.

(Ὥρα 10. 30′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.40′ μ. μ.).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ὁ ἐπερωτώμενος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶναι ἰδιαιτέρως ἀπησχολημένος κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην, προτείνω, ὅπως μὴ ἐπαναληφθῇ ἡ συνεδρίασις καὶ νὰ λυθῇ δι’ αὔριον ἑσπέραν ὥραν 6.30′.

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ἀναβάλλεται διὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Δευτέρας. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον ὥραν 6.30′ μ.μ. (Ὥρα 11. 45′ μ. μ.)