1946.07.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 33η

Δευτέρα 1 Ἰουλίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Ἡρακλῆς Μπάτζιος, δι’ ὑπομνήματός του ἀναφέρει, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος Κεντρικῆς Μακεδονίας ἀναρχεῖται καὶ τρομοκρατεῖται παρ’ ἀναρχοκομμουνιστικῶν συμμοριῶν. Ἐθνικόφρονες διδάσκαλοι δολοφονοῦνται ἐντὸς τῶν ἱερῶν Ναῶν τοῦ Ὑψίστου καὶ προτείνει σύστασιν Πολιτοφυλακῆς, ἰσχυρὰν φρούρησιν τῶν πρὸς Γιουγκοσλαυΐαν συνόρων μας, ἀπομάκρυνσιν ἐπικινδύνων σλαυοφώνων ἀτόμων ἐκ τῆς χώρας κλπ. Ἡ Ἕνωσις Ροδίων Ἀθηνῶν ἀποστέλλει εὐγνώμονα χαιρετισμὸν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ τοὺς ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς Δωδεκανήσου ἀγῶνας του. Εὐχαριστεῖ Κυβέρνησιν καὶ Βουλὴν Ἑλλήνων καὶ εὔχεται δικαίωσιν ἐθνικῶν δικαίων. Ὁ Δήμαρχος Ρόδου ἐκφράζει βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην λαοῦ Δωδεκανήσου πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἐνόπλους δυνάμεις, διὰ συμβολήν των πρὸς ἐκπλήρωσιν ἐθνικῶν δικαίων. Ὁ Σύνδεσμος Ἐθνικοφρόνων Β. Ἑλλάδος ἐκφράζει εἰς Κυβέρνησιν καὶ Βουλὴν Ἑλλήνων εὐχαριστίας του διὰ ψηφισθέντα ἔκτακτα μέτρα Δημοσίας Τάξεως καὶ ἀσφαλείας κ.λ.π. Ἡ Ἐπιτροπὴ Βορειοηπειρωτικοῦ Ἀγῶνος Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται διὰ συνεχιζομένας ἐκτελέσεις ὁμογενῶν παρ’ Ἀλβανῶν, ὡς τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Πρεμετῆς Ἀλεξάνδρου Οἰκονόμου καὶ ὀδοντιατροῦ Γρηγορίου Λαμποβιτιάδη ἐκ Δουβιάνης Ἀργυροκάστρου, διὰ φυλακίσεις, δημεύσεις περιουσιῶν κλπ. Ἡ ἡμερησία Ἀμερικανικὴ ἐφημερὶς ΑΖΑΤΟΡ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἑνώσεως Δωδεκανήσου μετὰ Μητρὸς Ἑλλάδος ἐκφράζει θερμὰ συγχαρητήρια. Λαὸς Κύπρου χαιρετίζει ἀπόφασιν ἀποδόσεως Δωδεκανήσου εἰς Ἑλλάδα καὶ εὔχεται ὁλοκλήρωσιν ἐθνικῶν διεκδικήσεων περιλαμβανομένης Ἐθνικῆς ἀποκαταστάσεως Κύπρου. Ἡ Ἕνωσις συνεταιρισμῶν Νιγρίτης ζητεῖ τὴν ἑκουσίαν συγκέντρωσιν σίτου διὰ λογαριασμὸν παραγωγῶν, τιμὴν ἀσφαλείας ἴσην μὲ τὴν ἑκάστοτε δημιουργουμένην κατάστασιν κλπ. Κτηνοτροφικὸς Συνεταιρισμὸς Λαύκας διαμαρτύρεται διὰ τὴν δίωξιν παρὰ Δασικῶν ἀρχῶν αἰγοκτηνοτροφίας. Ἡ Ὁμοσπονδία Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἀποδοχὴν καὶ ἱκανοποίησιν αἰτημάτων ἀγροτῶν Β. Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν Θεσσαλονίκης καὶ παρακαλεῖ νὰ υἱοθετηθοῦν τὰ προτεινόμενα μέτρα, τὰ ἐξασφαλίζοντα τὴν διαβίωσιν τῶν ἐν λόγῳ αὐτοκινητιστῶν καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ Θεσσαλονίκης. Ἡ ἀκραιφνὴς Βασιλόφρων Νεολαία τῆς Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ τὴν στάσιν τοῦ κ. Τσουδεροῦ, τέως Πρωθυπουργοῦ, διὰ τὸ ζήτημα τῆς μὴ ἐγκαίρου διαμαρτυρίας του εἰς τὴν βουλγαρικὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν εἰσβολὴν τῶν βουλγαρικῶν στρατευμάτων εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν ἐπακολουθήσασαν κατόπιν ὀδυνηρὰν κατάστασιν. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Βόλου διαμαρτύρεται διὰ τὴν παράνομον δρᾶσιν ἀναρχικῶν καὶ ζητεῖ αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν ἐκτάκτων μέτρων ἀσφαλείας. Ὑπάλληλοι Ἐθνικῆς Τραπέζης Πατρῶν ἀποδοκιμάζουν τὸ περιεχόμενον τηλεγραφήματος Συλλόγου Τραπεζητικῶν Ὑπαλλήλων, δηλοῦντες, ὅτι δὲν τυγχάνουν μέλη τοῦ ἐν λόγῳ Συλλόγου. Ὁ Γεωργικός, Ἐμπορικὸς καὶ Ἐπαγγελματικὸς κόσμος Μεγαλουπόλεως διαμαρτύρεται δι’ ἀκύρωσιν νόμου ἀγοραπωλησιῶν. Οἱ κάτοικοι Βαρθολομίου διαμαρτύρονται διὰ τὴν καθυστέρησιν τῶν τροφίμων τῆς ΟΥΝΡΡΑ καὶ ζητοῦν τὴν ταχεῖαν ἀποστολὴν τούτων. Τὸ Περιφερειακὸν Συμβούλιον Γενικῆς Συνομοσπονδίας Αὐτοκινητιστῶν καὶ ἡ Ἕνωσις ἰδιοκτητῶν λεωφορείων Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται διὰ τὰς συνεχιζομένας ἐνεργείας Β. Δήμου παρανόμως τοποθετήσαντος λεωφορεῖα εἰς ἀστικὰς γραμμάς. Οἱ Καπνεργάται Τρικάλων ζητοῦν τὴν ἄμεσον χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας καὶ ἐκλογὴν ἀντιπροσώπων Τ.Α.Κ. Λιμενεργάται Πειραιῶς ἀπολυθέντες λόγῳ ἀπεργίας ζητοῦν ἐπαναπρόσληψίν των. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ροδόπης ζητεῖ τὴν προστασίαν καὶ ἐνίσχυσιν ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τὴν ἵδρυσιν Συνεταιρικῶν ὀργανώσεων. Ὁ Σύνδεσμος Σιδηροδρομικῶν Θράκης ζητεῖ τὴν διὰ νόμου κατοχύρωσιν δικαιωμάτων του καὶ πλήρη ἀφομοίωσιν πρὸς προσωπικὸν Σ.Ε.Κ. Οἱ πολεμισταὶ Μακεδονικῶν ὀχυρῶν Τραπεζιτικοὶ ὑπάλληλοι, ἀπολυθέντες δυνάμει τοῦ Α.Ν. 882 ζητοῦν ἐπαναπρόσληψίν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γόντικας καταθέτει τηλεγράφημα ἐπιτροπῆς Δημοσίων Ὑπαλλήλων Ἠλείας πολεμιστῶν ζώνης πρόσω 1949 ζητούντων δικαίωσιν διὰ προαγωγῆς ἑνὸς βαθμοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γόντικας καταθέτει αἴτησιν δικαιούχων ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως 156 στρεμμάτων ὑπὸ τοῦ Δήμου Πύργου–Λετρίνων ζητούντων κατάργησιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἢ ἀναπροσαρμογὴν ἀξίας εἰς σημερινὰς δραχμάς. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας Βομβοπλήκτων–Πυροπαθῶν καὶ Πολεμοπαθῶν Β. Ἑλλάδος ζητούντων τὴν καταβολὴν ἐπανορθώσεων ἐκ μέρους τῶν ἡττημένων Κρατῶν καὶ τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ἐπενεχθεισῶν πάσης φύσεως ζημιῶν. Ὁ Σύλλογος Ἰδιοκτητῶν Αἰγαίου διαμαρτύρεται διὰ τὴν συνεχιζομένην ἄδικον πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος Ἀστικῆς Ἰδιοκτησίας. Ὁ Δημήτριος Κουρεμπανᾶς κρατούμενος εἰς τὰς φυλακὰς Καλλιθέας ζητεῖ τὸν ἄμεσον προσδιορισμὸν τῆς δίκης του. Ὁ Βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσος καταθέτει τηλεγράφημα τῆς Ἑνώσεως Ἐθνικιστῶν Καρδίτσης διαμαρτυρομένης διὰ τραυματισμὸν ὑπὸ Κομμουνιστῶν τεσσάρων ἀτόμων καὶ ζητούσης τὴν ἄμεσον λῆψιν μέτρων. Ὁ Λαὸς Λουτρακίου διαμαρτύρεται δι’ ἐγκατάλειψιν κατοίκων πόλεως καὶ ζητεῖ τὴν παροχὴν δανείων πρὸς ἐπισκευὴν λιμένος, μείωσιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἀποστολὴν τροφίμων κλπ. Ἡ Ἐπιτροπὴ πλημμυροπαθῶν Ἀγροτῶν Χειμάρρου Μουτέλης–Μπουστάπας ζητεῖ ὅπως διαταχθῇ ὁ νομομηχανικὸς Ἠλείας καὶ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος ἐκσκαφῆς χειμάρρου. Ὁ Σύλλογος ἀπολυθέντων Δημοσίων Ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται δι’ ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς 113 Σ. Π. καὶ ζητεῖ ἀκύρωσιν τῆς 59 τοιαύτης. Δικαιοῦχοι Καπνεργάται Δράμας διαμαρτύρονται δι’ ἀναγραφὴν προϋπολογισμοῦ 45 δισεκ. δραχ. καὶ ζητοῦν ἀναγνώρισιν Σ. Π. 106 καὶ υἱοθέτησιν ὑποβληθέντων αἰτημάτων των. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Διαχ)κοῦ Προσωπικοῦ Ταμείων Κράτους ζητεῖ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπηρετοῦντος παρὰ τῇ ΙΙ Δ)νσει τῆς Γ.Δ.Δ. Λογιστικοῦ. Ὁ Κωνσταντῖνος Κυριακόπουλος ἀρχισμηνίας κάτοικος Ἀθηνῶν κρατούμενος εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης ζητεῖ τὴν ἀναθεώρησιν τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων ἐκτάκτων στρατοδικείων καὶ τὴν ἐπαναφοράν του εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας. Ὁ κ. Π. Χατζηπᾶνος (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀναβολῆς ἀρχαιρεσιῶν τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων καὶ προσθηκῶν τινων εἰς τὰς σχετικὰς διατάξεις τῆς περὶ δικηγόρων νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεολογίτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνασυντάξεως καὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Ι. Κυρόζης, Π. Μαζαράκης, Γ. Μπάρδας, Ν. Ἔξαρχος, Θ. Τσάτσος, Β. Λάππας, Δ. Χατζηγιάννης, Ι. Μελᾶς, Λ. Λαμπριανίδης, Τ. Βγενόπουλος, Α. Λαδᾶς καὶ Κ. Κορόζος ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διατάξεων». Ὁ κ. Α. Περρωτῆς (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ θέσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὰς προαγωγὰς τῶν κατὰ τὸν Νόμον 1202]1944 μετεκπαιδευθέντων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Θεμελῆς καὶ Β. Βογιατζῆς καταθέτουν αἴτησιν προτάσεως νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν Α. Ν. 2)1944, 337)1945, 808)1945 καὶ «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ.

255)1945 Α. Ν.».

Ἡ ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27)30–4–46 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς Διευθύνσεως Κρατικῶν Μονοπωλίων Κινίνης καὶ Ναρκωτικῶν» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου–2 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 913)1946 καὶ «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 265)1937 καὶ 2369)1940 ὡς πρὸς τὸν τρόπον συνθέσεως τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπομένου Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 9)11–5–46 Ν. Δ. «περὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 718 Α. Ν. «περὶ συστάσεως Ὑπουργείου Συντονισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς, Κ. Παπαδάκης καὶ Κ. Μητσοτάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8–5–1946 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διατάξεων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἀκόλουθα διατάγματα. 1) Περὶ ἀναθέσεως τῆς Προεδρίας τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου προσωρινῶς εἰς τὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Ὑπουργὸν κ. Στυλιανὸν Γονατᾶν, ἔχον οὕτω:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Βʹ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὸ ἄρθρον 31 τοῦ Συντάγματος ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ Προέδρου τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀνατίθεμεν τὴν προεδρίαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου προσωρινῶς καὶ ἐφ’ ὅσον διαρκέσει ἡ ἀπουσία τοῦ Προέδρου τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Ὑπουργὸν κ. Στυλιανὸν Γονατᾶν. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου θέλει δημοσιεύσει καὶ ἐκτελέσει τὸ παρὸν Διάταγμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουνίου 1946. Ἐν Ὀνόματι τοῦ Βασιλέως † Ὁ Ἀθηνῶν ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ

2) Περὶ ἀναθέσεως προσωρινῶς καθηκόντων Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν εἰς τὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργὸν κ. Στεφ. Στεφανόπουλον, ἔχον οὕτω:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Βʹ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὸ ἄρθρον 31 τοῦ Συντάγματος ἀνατίθεμεν προσωρινῶς τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργὸν κ. Στέφανον Στεφανόπουλον, διὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν θέλει διαρκέσει ἡ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἀπουσία τοῦ Ἡμετέρου ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργοῦ κ. Κ. Τσαλδάρη. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου θέλει δημοσιεύσει καὶ ἐκτελέσει τὸ παρὸν διάταγμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουνίου 1946. Ἐν Ὀνόματι τοῦ Βασιλέως Ὁ Ἀντιβασιλεὺς † Ὁ Ἀθηνῶν ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς νεοεισαχθέντων πρωτοετῶν φοιτητῶν Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ζητούντων καταμερισμὸν χρονικοῦ διαστήματος ἀπὸ Μαΐου 1946 μέχρι Ἰουνίου 1947.

§6Χ. ΛΑΔΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, ἄλλως τε παρῆλθεν ἤδη ὁ χρόνος.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς πρωτοετῶν φοιτητῶν Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἀναγνώρισιν Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1945–46 ὡς κανονικοῦ.

§8Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τοὺς φοιτητάς. Εἴχατε προκηρύξει ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ὡρισμένων φοιτητῶν τῆς Νομικῆς Σχολῆς, ὡρισμένων τῆς Ἰατρικῆς καὶ ὡρισμένων τῶν ἄλλων Σχολῶν. Ἐπέτυχον οἱ ἀριστεῖς. Ἔπειτα εἴπατε νὰ εἰσαχθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι πῆραν τὴν βάσιν πέραν τοῦ ὁρίου ποὺ εἴχατε θέσει. Ἀλλὰ κατὰ μῆνα Μάϊον ἢ Ἰούνιον ἐδώσατε μίαν διαταγήν, ὅτι καὶ οἱ ἀριστεῖς καὶ οἱ ἄλλοι ἐπιτυχόντες καθ’ ὑπέρβασιν τῆς βάσεως, θὰ χάσουν τὸ ἔτος αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ θεωρηθῇ ὡς προπαιδευτικόν. Παραπονοῦνται λοιπὸν οἱ φοιτηταί, οἱ ἐπιτυχόντες, διότι οἱ ἀριστεῖς ἀντὶ νὰ βραβεύωνται ἀδικοῦνται καὶ ἀπορρίπτονται. Λέγω λοιπὸν τὸ ἑξῆς; ἐὰν δὲν εἰργάσθησαν τὰ ἐργαστήρια ἐφέτος, θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ κατανομὴ ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1946, μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1946 εἰς δύο ἑξάμηνα, ὥστε νὰ προλάβουν καὶ τὰ ἐργαστήρια. Σημειωτέον, ὅτι πρόκειται περὶ τῶν ἀριστέων οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον, καὶ σήμερον ἀδικοῦνται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Ἰασωνίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§10Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, καὶ ἡμεῖς συνηγοροῦμεν θερμῶς διὰ τὸ αἴτημα τῶν πρωτοετῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι παρακαλοῦν καὶ ζητοῦν, ὅπως τὸ τρέχον ἔτος, θεωρηθῇ οὐχὶ προπαιδευτικὸν ἀλλ’ ἔτος κανονικὸν Ἀκαδημαϊκόν. Οἱ φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις, εἶναι οἱ νέοι βλαστοὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι διὰ πολλῶν κακουχιῶν καὶ στερήσεων, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς κατοχῆς, κατώρθωσαν νὰ διανύσουν τὰς σπουδὰς τὰς γυμνασιακάς, ἔδωσαν ἐξετάσεις εἰσιτηρίους εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἐπέτυχον. Ἐὰν ὅμως τὸ ἔτος τὸ γυμνασιακὸν λήγῃ ἐντὸς τοῦ ἔτους τοῦ παλαιοῦ, τοῦ γνωστοῦ, τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ, βεβαίως δὲν πταίουν αὐτοί, ἀλλ’ αἱ περιστάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔφεραν, ὥστε τὸ ἔτος τὸ Ἀκαδημαϊκὸν νὰ λήγῃ ἢ νὰ ἄρχεται ἐντὸς τοῦ γυμνασιακοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἐκ τῶν νέων χωρῶν, ἀσφαλῶς θὰ θελήσῃ νὰ λύσῃ εὐνοϊκῶς τὸ ζήτημα. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι προερχόμεθα ἐκ τῶν Νέων Χωρῶν ἂς μὴ νομισθῇ, ὅτι ζητοῦμεν κάτι τὸ ἰδιαίτερον, τὸ προνομιακόν, ἀπέναντι τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος. Ὅλη ἡ Ἑλλὰς ἔχει δικαιώματα ἐπὶ τῆς στοργῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ Βόρειος Ἑλλάς, καὶ δὴ οἱ νεαροὶ αὐτῆς βλαστοί, εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ προπαρασκευάζονται, προπαιδεύονται καὶ χρησιμοποιοῦνται διὰ νὰ φρουροῦν καὶ φυλάσσουν τὰ σύνορα, δι’ αὐτὸ κάμνομεν μίαν ἰδιαιτέραν ἔκκλησιν δι’ αὐτούς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἠξεύρει τὸν πόνον τῶν Νέων Χωρῶν, καὶ ἐγνώρισεν τὸν πόνον καὶ τὰς κακουχίας τὰς ὁποίας ὑπέστη καὶ αὐτὸς μετ’ αὐτῶν, δι’ αὐτὸ τὸν παρακαλοῦμε θερμῶς ἵνα μεριμνήσῃ, ὥστε τὸ ἔτος τοῦτο τὸ ἀκαδημαϊκὸν μὴ θεωρηθῇ προπαιδευτικόν, ἀλλ’ ὡς κανονικόν. Ἐὰν ὑπάρχῃ μία μικρὰ ἀνωμαλία, αὕτη προέρχεται ἀπὸ τὴν πολεμικὴν περίοδον, καὶ δὲν πρέπει τὰ παιδιὰ αὐτά, τὰ τόσον ἐνθουσιώδη, νὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας της. Λοιπόν, εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργόν, ἀποθέτω τὰς ἐλπίδας τῶν νεαρῶν βλαστῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Δαρβέρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ σπουδασταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης εἶχον τοῦτο τὸ πλεονέκτημα, ὅτι αἱ ἐξετάσεις ἐγένοντο πολὺ ἐνωρίτερα ἀπὸ τὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ κατὰ συνέπειαν διαρκοῦντος τοῦ χρόνου αὐτοῦ, κατὰ τὸν ὁποῖον καὶ μαθήματα ἤκουσαν, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσουν νὰ μὴ ἀπολεσθῇ ὁ χρόνος αὐτὸς ἐπὶ ματαίῳ. Πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας, κύριοι, ὅτι ἕνας χωρικός, καὶ δὴ εἰς τὴν Μακεδονίαν, ὅταν στέλλῃ τὸ παιδί του εἰς τὸ σχολεῖον, δαπανᾷ ὅ,τι ἔχει καὶ δὲν ἔχει, διὰ νὰ τὸ σπουδάσῃ. Ἐὰν λοιπὸν τοῦτο χάσῃ ἕνα χρόνο, εἶναι κάτι τί πολὺ σπουδαῖο. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ παρακαλέσω ἐξαιρετικὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ μεριμνήσῃ, ὥστε οἱ φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὅπως ἔχουν τὰ πράγματα καὶ ὅπως τὰ ἀντιλαμβάνεσθε καὶ σεῖς, νὰ μὴ χάσουν τὸν χρόνον. Ἐὰν δὲ συντρέχῃ περίπτωσις καὶ διὰ τοὺς φοιτητὰς τῶν Ἀθηνῶν, ἂς κάμουν, ὅτι νομίζουν καλόν, ἀλλὰ οἱ φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει πρέπει νὰ χάσουν τὸ ἔτος των, διότι καὶ μαθήματα παρηκολούθησαν καὶ λόγος δὲν ὑπάρχει, οὐδείς, ὥστε νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ γενικὸν μέτρον τῆς ἀπωλείας ἑνὸς ἀκριβῶς ἔτους, τὸ ὁποῖον πολὺ στοιχίζει, καὶ εἰς τοὺς φοιτητάς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Πολιτείαν, ἡ ὁποία τέλος πάντων δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει ἄμεσον ὠφέλειαν νὰ τελειώνουν οἱ σπουδασταὶ ὅσον τὸ δυνατὸν γρηγορώτερα.

§13Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ, τόσον τοὺς κυρίους βουλευτάς, ὅσον καὶ τὸν τύπον, ὅτι δὲν ἔχει ἡ ὑπόθεσις ὡς ἐξετέθη ἐκ πλάνης, καθαρῶς, περὶ τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Αἱ ἐξετάσεις ἐδόθησαν ἐκ μέρους τῶν φοιτητῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης καὶ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ἐπέτυχον 3.200 φοιτηταί, ὁ ἀριθμὸς ὅμως τῶν εἰσακτέων φοιτητῶν εἶχε προσδιορισθῆ εἰς 900, διότι δὲν εἰσάγονται εἰς τὰ Πανεπιστήμια ὅσοι ἐπιτυγχάνουν, ἀλλὰ ὅσοι προδιαγράφονται εἰς τὸν ὡρισμένον ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων. Εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης ἐπέτυχον 899, πλὴν τῶν φοιτητῶν τῆς Θεολογίας. Ἐκ τούτων ἦσαν εἰσακτέοι 450. Ἤρξατο, λοιπόν, ἀγὼν ἐκ μέρους τῶν κηδεμόνων καὶ τῶν γονέων, τόσον τῶν ἐπιτυχόντων καὶ μὴ εἰσαγομένων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ τῶν ἐπιτυχόντων καὶ μὴ εἰσαγομένων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Ὁ ἀγὼν αὐτὸς ἐνετάθη διὰ τοῦ τύπου, ὥστε ὅταν ὁ πρώην Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ σεβαστὸς Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Σοφούλης, ἔφθασεν εἰς Θεσσαλονίκην, νὰ ἐνταθῇ ὁ θόρυβος εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ δώσῃ τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ εἰσήγοντο καὶ ἅπαντες οἱ ἐπιλαχόντες. Τοῦτο, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ ὀρθοῦ καὶ τοῦ δικαίου, νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο ξένον πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ ἀντίθετον πρὸς τὴν ἠθικήν. Ἐγράφη εἰς τὸν τύπον καὶ διετυμπανίσθη καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἐκ μέρους τόσον τῶν κηδεμόνων, ὅσον καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων φοιτητῶν. Ἐπῆλθεν ἡ ἐκλογὴ τῆς 31ης Μαρτίου καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀντικατεστάθη διὰ τῆς Κυβερνήσεως τῶν ἐθνικοφρόνων κομμάτων. Τί ἔπρεπε νὰ γίνῃ; Νὰ ἐγκαταλείψωμεν μίαν ὑπόσχεσιν δοθεῖσαν ἐκ μέρους τῆς ἐπισήμου Πολιτείας, οὐχὶ ἐπὶ ζητήματος πολιτικοῦ; Ἢ ἔπρεπε, ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι θεωροῦμεν τὴν πολιτείαν ὡς ἓν καὶ τὸ αὐτό, νὰ ἐπικυρώσωμεν τὴν ὀρθὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ἀνατραπείσης, τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων; Ἡμεῖς ἠκολουθήσαμε τὴν ὁδὸν αὐτήν, ἡ ὁποία ἔχει βάσιν καὶ ἠθικήν, ἡ ὁποία δὲν ἀντιτίθεται κατὰ τοῦ προγράμματος τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ τῆς χώρας καὶ ἡ ὁποία ἐμφανίζει τὴν Ἑλλάδα, τοὐλάχιστον, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τὸ ἐκπαιδευτικόν, ἑνιαίαν. Καὶ ἠκολουθήσαμε τὴν μέθοδον τὴν δευτέραν. Δὲν ἐνομοθετήσαμε δὲ ἁπλῶς καὶ μόνον ἐκ τῆς βουλήσεως τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ἠρωτήσαμε τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλε σχέδιον Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Τὸ σχέδιον αὐτό, τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, ἀπετέλεσε τὴν βάσιν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὰ δύο Πανεπιστήμια εἰσάγεται, ὄχι ἁπλῶς ὁ ἀριθμὸς ὁ προσδιωρισμένος, ἀλλὰ ὁ ἀριθμὸς ἁπάντων τῶν ἐπιτυχόντων φοιτητῶν. Τοιουτοτρόπως οἱ φοιτηταὶ οἱ ἀγωνιζόμενοι, ἐν τῷ συνόλῳ, ἐπιτυχόντες καὶ εἰσακτέοι, νὰ ἐπιτύχουν τὴν εἰσαγωγὴν καὶ τῶν λοιπῶν ἐπιτυχόντων φοιτητῶν, ἀφοῦ ἐπέτυχον καὶ ἐκυριάρχησαν τὸ πρῶτον ὄρυγμα τῆς εἰσαγωγῆς, ἐτράπησαν νὰ κατακυριεύσουν καὶ τὸ δεύτερον, νὰ θεωρηθῇ τὸ ἔτος ὄχι ἁπλῶς προπαιδευτικόν, διότι τὰ Πανεπιστήμια ἀπεδέχθησαν τὴν πρότασιν τοῦ Ὑπουργείου ὑπὸ τὴν αἵρεσιν, ὅτι τὸ ἔτος τὸ πρῶτον θὰ ἐθεωρεῖτο προπαιδευτικόν. Ἐρωτᾶται, κύριοι βουλευταί, ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ ἔτους αὐτοῦ τοῦ προπαιδευτικοῦ, εἶναι κάτι τι ἀντίθετον πρὸς τὴν ἄποψιν τὴν ἐκπαιδευτικήν; Ὄχι. Διότι ἀπεδείχθη, ὅτι καὶ τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα εἰσάγουν φοιτητὰς τελείως ἀπαράσκευους. Ἔχω γραπτὰ ἐξετάσεων πρωτοετῶν φοιτητῶν, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζουν τοιαύτην ἀγραμματωσύνην, ὥστε νὰ δύναται πᾶς τις νὰ καταληφθῇ ἀπὸ φρίκην. Ἡ θρησκεία γράφεται τὸ κει μὲ ὕψιλον, ἡ πλάνη μὲ περισπωμένην καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις καὶ κατὰ συνέπειαν, ἡ προσθήκη ἑνὸς προπαιδευτικοῦ ἔτους μὲ μαθήματα ἀνώτερα τοῦ γυμνασίου, δὲν θὰ δυσχεράνῃ τὴν μόρφωσιν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, καθιστάμενοι ἐπιστήμονες θὰ φέρουν ἓν καλλίτερον μέλλον εἰς τὴν χώραν. Ἄλλωστε προπαιδευτικὰ ἔτη ὑπάρχουν παντοῦ. Σήμερον, ὅταν ἀγωνιζώμεθα, ἵνα εἰσαγάγωμεν εἰς τὰ Πανεπιστήμια τὰ Ἀμερικανικὰ Ἕλληνας ἐπιστήμονας καὶ φοιτητάς, βλέπομεν, ὅτι ἐκεῖ ἔχουν θεσπίσει δύο ἔτη προπαιδευτικά. Κατὰ συνέπειαν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιολογημένη ἡ σπουδὴ τῶν κηδεμόνων καὶ ἡ ἔφεσις τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι θέλουν, λαβόντες κακὸν πτυχίον τοῦ Γυμνασίου νὰ ἐκπορθήσουν καὶ ἄλλο πτυχίον Πανεπιστημίου καὶ νὰ μὴ ἀκολουθήσουν τὸ προπαιδευτικὸν τοῦτο ἔτος, τρίμηνον διὰ τὰς Ἀθήνας καὶ τετράμηνον διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, ἐνῷ ὡς γνωρίζομεν, ἡμεῖς οἱ παλαιότεροι, τὸ ἐκπαιδευτικὸν ἔτος ἦτο ἀπὸ 1ης Σεπτεμβρίου μέχρι τέλους Μαΐου. Παρὰ ταῦτα, κύριοι, διὰ νὰ δοθῇ μία λύσις εἰς τὸ ζήτημα, εἴτε κατ’ ἐπιφάνειαν δικαία, εἴτε πραγματικῶς δικαία, ἐσκέφθην τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸ ἐρχόμενον ἔτος θὰ εἰσαχθῇ ἕνας νόμος, κατὰ τὸν ὁποῖον ὅσοι ἐκ τῶν φοιτητῶν ἔχουν τόσην ἐπίδοσιν, ὥστε νὰ δύνανται νὰ διαγωνισθοῦν διὰ δύο ἔτη, θὰ δύνανται νὰ προσέρχωνται εἰς τὰς ἐξετάσεις καὶ νὰ λάβουν τὸ πτυχίον δύο ἐτῶν. Εἶναι ἡ μόνη λύσις καὶ ἡ μόνη ὑποχώρησις, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δύναμαι νὰ δεχθῶ. (Χειροκροτήματα).

§14Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐδώσατε τὴν διαβεβαίωσιν αὐτὴν διὰ τοὺς φοιτητάς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μὲν ἐπιτυχόντες, ἀλλὰ κάτω τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων. Ἡ ἀναφορὰ ὅμως, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα ἐγώ, ἀφορᾷ τοὺς φοιτητὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον ἐπέτυχον, ἀλλὰ καὶ εἰσήχθησαν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου, διότι εἶναι μέσα εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων φοιτητῶν. Κατὰ ποίαν συνδρομὴν αὐτοὶ οἱ ἀριστεῖς θὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὴν γραμμὴν τῶν δευτέρων τῶν ἐγραμμάτων καὶ τῶν κατὰ συγκατάβασιν εἰσαχθέντων;

§15Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, ἅπαντες οἱ φοιτηταὶ οἱ ἐπιτυχόντες καὶ οἱ εἰσακτέοι καὶ οἱ πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων ἐνεγράφησαν κατὰ Μάρτιον. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν φοιτητῶν, ἡ ὁποία μὲ ἐπεσκέφθη, ὑπέβαλλα τὴν ἐρώτησιν: εἶσθε φοιτηταί, δώσατέ μου τὰ διαπιστευτήριά σας. Μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι δὲν ἐνεγράφημεν ἀκόμη. Φαντασθῆτε, ὅτι δὲν εἶχον ἐγγραφῆ ἀκόμη εἰς τὸ Πανεπιστήμιον.

§16Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὅπως ἐξέθηκε τὰ πράγματα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, εἶναι σύμφωνα μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἐὰν εἶχον ἐγγραφῆ οἱ ἐντὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων, βεβαίως, δὲν ἠμπορούσαμε νὰ εἴπωμεν, ὅτι κοντὰ στὰ ξερὰ ἂς καοῦν καὶ τὰ χλωρά. Ἀλλά, ἡ λύσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κατόπιν τοῦ ὅρου, ὅτι ὅλοι μαζὶ καὶ οἱ ἀρχικῶς ἐπιτυχόντες καὶ οἱ μὴ ἐπιτυχόντες ἐνεγράφησαν τὸν Μάρτιον τοῦ 1946, νομίζω, ὅτι ἱκανοποιεῖ τὰ πράγματα καὶ δίδει μίαν μέσην λύσιν, δίδει δὲ τὴν εὐκαιρίαν εἰς τοὺς φοιτητάς, ὥστε ἐὰν εἶναι ἱκανοὶ νὰ δώσουν ἐξετάσεις ἐπὶ ὕλης δύο ἐτῶν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σωτηριάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Κοινότητος Καστανᾶ Προχώματος Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἔξωσιν ποιμνίων μεγαλοκτηνοτρόφων ἐκ κοινοτικῶν βοσκῶν.

§18Ε. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, πρόκειται περὶ μιᾶς διατάξεως τῆς νομοθεσίας περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων, ἡ ὁποία διάταξις κάμνει δυστυχῶς μίαν διάκρισιν μεταξὺ τῶν βοσκησίμων ἐκτάσεων τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος καὶ τῶν τοιούτων τῶν νέων χωρῶν. Ἐνῷ προκειμένου περὶ τῶν βοσκησίμων ἐκτάσεων τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος, ἡ χρῆσις τούτων περιορίζεται μόνον εἰς τοὺς δημότας τῆς κοινότητος, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται αἱ βοσκαί, προκειμένου περὶ τῶν βοσκησίμων ἐκτάσεων τῶν κοινοτήτων τῶν νέων χωρῶν ἡ ἀντίστοιχος διάταξις τοῦ κώδικος ὁρίζει, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ εἶναι δημόται τῆς κοινότητος, τυχαίως κατοικοῦν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς κοινότητος, ἐκεῖνοι δικαιοῦνται νὰ κάμουν χρῆσιν τῆς κοινοτικῆς βοσκῆς. Τοῦτο εἶναι ἀναμφισβητήτως ἄδικον, ἡ ἀδικία δὲ αὐτὴ διεπιστώθη ἰδίως κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν τὴν ἀνώμαλον τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς διότι οἱ διάφοροι κτηνοτρόφοι εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς βοσκάς, ἀπὸ τὰς ὁποίας προέρχονται, καὶ νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς βοσκὰς πλησιεστέρας πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Μία τοιαύτη περίπτωσις εἶναι καὶ ἡ τῆς αἰτούσης κοινότητος Καστανᾶ, ὅπου ἐγκατεστάθησαν μεγαλοκτηνοτρόφοι ἀπὸ ἄλλας περιφερείας μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι εἶναι κάτοικοι τῆς κοινότητος, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον ἀκόμη νὰ κάμνουν χρῆσιν τῆς βοσκῆς, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς βοσκὰς τὰς ἰδικάς των, αἱ ὁποῖαι εἶναι πολὺ μεγάλαι, διότι ἡ βοσκὴ τῆς κοινότητος Καστανᾶ εἶναι ἀτυχῶς πολὺ μακράν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς ἀπουσιάζει, νὰ τροποποιήσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, ὥστε νὰ ἀρθῇ ἡ διαφορὰ αὐτὴ μεταξὺ βοσκῶν παλαιᾶς Ἑλλάδος καὶ βοσκῶν νέων χωρῶν, διότι αἱ ἀνάγκαι τῶν κοινοτήτων πανταχοῦ εἶναι αἱ αὐταί.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀρ. 10 ἀναφορὰ ἀναβάλλεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγεγραμμένου βουλευτοῦ κ. Ἡ Ἀποσκίτη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11 ἀναφορᾶς Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης κλπ., διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἑλλάδος, ὁ κ. Χατζῖσκος ἔχει τὸν λόγον.

§20Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀναμένωμεν τὴν κατάρτισιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις ἡμῶν, διότι ἡμεῖς, ὅταν ἐνεγράφημεν, εἴχομεν ὑπ’ ὄψει τὸ ἀρχικὸν σχέδιον νόμου περὶ ἱδρύσεως Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπεσύρθη.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται ἡ ὑπ’ ἀρ. 11 ἀναφορά. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 ἀναφορὰ τῶν προϊσταμένων Λογιστηρίου, Ταμείων Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὸ ἀπὸ 8)5)46 Ν.Δ. περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγεγραμμένου ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς βουλευτοῦ κ. Α. Μουστρούφη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 ἀναφορᾶς Ἀναπήρων Πολέμου 1940–41 ζητούντων πρόσληψιν ἀριθμοῦ ἀναπήρων εἰς τὰς ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς, ὁ κ. Λόντος ἔχει τὸν λόγον.

§22Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Σὲ Σᾶς ἀπευθύνεται ἡ ἀναφορά, κύριε Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ ὅπως γίνῃ πᾶν τὸ δυνατόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§24Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἔχετε θέσεις, κύριε Πρόεδρε;

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§26Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἀφοῦ δὲν ἔχετε τότε τί νὰ ὁμιλήσω;

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀρ. 15 ἀναφορᾶς τοῦ Ἐθνικοῦ Μετώπου Ἐργαζομένων Ἐργατοϋπαλλήλων Ἀθηνῶν διαμαρτυρομένων διὰ σκάνδαλον ἀρβυλῶν, ὁ κ. Δαρβέρης ἔχει τὸν λόγον.

§28Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν πρόκειται περὶ ἀναφορῶν τοιαύτης μορφῆς, νομίζω, ὅτι πρέπει οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ νὰ παρακολουθοῦν τὰς συνεδριάσεις. Πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἐργατικὸν ζήτημα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§30Χ. ΛΑΔΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις τῆς ἀναφορᾶς.

§32Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καλλίτερον εἶναι νὰ τὰ εἴπῃ κυβερνητικὸς βουλευτὴς καὶ ὄχι ἀντιπολιτευόμενος, ὅτι τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ σημερινὴ Βουλή, νὰ συζητῇ ἐν ἀπουσίᾳ τῶν Ὑπουργῶν, εἶναι πρωτοφανές. Ἐγὼ παρηκολούθησα ἀπὸ τοῦ 1890 τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, ἀφ’ ὅτου ἀρχίζει ἡ δημοσιογραφική μου ζωὴ καὶ οὐδέποτε εἶδον τοιοῦτον φαινόμενον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§33Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Οἱ Ὑπουργοὶ ἔχουν πολυσχιδεῖς ἐργασίας. Αἱ ἐρωτήσεις καὶ ἀναφοραὶ τυγχάνουν καὶ ἐγγράφων ἀπαντήσεων καὶ γίνεται ἐξέτασις αὐτῶν ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα. Ἑπομένως, ἡ κρίσις τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι αὐστηρά.

§34Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε, τὸ ζήτημα αὐτὸ χρήζει κἄποιας συζητήσεως. Ἐδῶ ἔχομεν 120 ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις ἐγγεγραμμένας εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, οἱ ὁποῖαι, μὲ τὴν συνήθη τακτικήν, δὲν πρόκειται νὰ συζητηθοῦν ποτέ. Οὔτε νομίζω ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ τυπώνωνται, νὰ δημοσιεύωνται καὶ νὰ περνοῦν ἑβδομάδες μέχρις ὅτου ἀναγνωσθοῦν. Θὰ σᾶς κάμω μίαν πρότασιν, Κύριε Πρόεδρε, δι’ αὐτὸ ἔλαβον τὸν λόγον: Νὰ ὁρίσωμεν μίαν ἡμέραν καὶ νὰ καθορίσωμεν ὅλην αὐτὴν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων, νὰ εἶναι δὲ παρόντες οἱ κ. κ. Ὑπουργοί. Δὲν ἔχει κανεὶς τὴν ἀξίωσιν νὰ εὑρίσκωνται πάντοτε ἐδῶ οἱ κ. κ. Ὑπουργοί, ἀλλὰ νὰ ὁρίσωμεν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ καθορίσωμεν ὅλην αὐτὴν τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, διότι ἄλλως δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ κατατίθενται αὐταὶ αἱ ἐρωτήσεις καὶ αἱ ἀναφοραί, νὰ τυπώνωνται, νὰ γίνεται κατανάλωσις χάρτου, νὰ μοιράζωνται, νὰ περνοῦν μῆνες ὁλόκληροι καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀπάντησις ἐπ’ αὐτῶν.

§35Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Θὰ σᾶς κάμω μίαν ἄλλην πρακτικὴν πρότασιν. Διὰ νὰ μὴ κάθηνται ἐδῶ ἄνευ λόγου εἴκοσιν Ὑπουργοὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων νὰ γίνῃ τὸ ἑξῆς: Κατ’ ἀρχὴν νὰ ἀπαντοῦν ἐγγράφως οἱ κ. κ. Ὑπουργοί, ἐφ’ ὅσον δὲ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ συζήτησις, νὰ κατατάσσωνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ αἱ ἐρωτήσεις καθ’ Ὑπουργεῖα εἰς τρόπον ὥστε εἰς ἑκάστην συνεδρίασιν νὰ παρίστανται 1–2 Ὑπουργοὶ καὶ οἱ ἄλλοι νὰ κάμουν τὴν ἐργασίαν των. Εἶναι ὁ μόνος πρακτικὸς τρόπος, ὥστε καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐργάζεται καὶ αἱ ἐρωτήσεις νὰ διεκπεραιώνωνται.

§36Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ ἐργάζεται ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς Κανονισμοῦ. Ὁ Κανονισμὸς αὐτὸς εἶναι ἀπαραίτητον νὰ τηρῆται, διότι, ἄλλως, θὰ βασιλεύσῃ πλήρης ἀναρχία ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὅπως, δυστυχῶς, ἤρχισε νὰ βασιλεύῃ μὲ τὰς ἐρωτήσεις πρὸ τῆς Ἡμερ. Διατάξεως. Τὸ ἄρθρον 47 τοῦ ἐν ἰσχύϊ Κανονισμοῦ λέγει ὅτι «ἐν ἀρχῇ ἑκάστης συνεδριάσεως... (ἀναγινώσκει)...». Τὸ σαφὲς συμπέρασμα ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ εἶναι, πρῶτον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀλλοία τακτοποίησις τῆς σειρᾶς τῶν ἐρωτήσεων ἄνευ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ καί, δεύτερον, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀπησχολημένη, δὲν στηρίζεται. Διότι, ἂν εἶναι ἀπησχολημένος ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ἠμπορεῖ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς ἐρωτήσεως δι’ ἄλλην ἡμέραν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον καί, — ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν — εἶναι πρωτοφανὲς νὰ συζητῇ ἡ Βουλὴ ἐρωτήσεις, νὰ ἀπουσιάζουν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ ἡ συζήτησις νὰ γίνεται εἰς τὸ κενόν.

§37Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ μεταβάλῃ τὸν Κανονισμόν. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι παρόντες οἱ Ὑπουργοί, θὰ ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις.

§38Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Νὰ δηλοῖ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὅτι εἶναι ἄρρωστος ἢ ἀπησχολημένος καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραστῇ.

§39Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Σεῖς εἶσθε πάντοτε παρών, κ. Ὑπουργέ. Διατί μεταβάλλεσθε εἰς συνήγορον τῶν ἄλλων;

§40Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι παρόντες ὡρισμένοι Ὑπουργοί, εἶναι ὅμως ἄλλοι, κατὰ συνέπειαν, ἠμποροῦν νὰ συζητηθοῦν αἱ ἐρωτήσεις, ποὺ ἀφοροῦν αὐτούς. Συμβαίνει, ἐξ ἄλλου, νὰ εἶναι ἀπόντες, διότι ἐνόμιζον ὅτι ἡ ἑσπέρα αὕτη θὰ καταναλωθῇ μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος.

§41Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Σεῖς, κ. Ὑπουργέ, καὶ οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ τῶν Στρατιωτικῶν, τῆς Παιδείας τῆς Γεωργίας καὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, εἶσθε πάντοτε παρόντες. Οἱ ἄλλοι ὅμως δὲν εἶναι πάντοτε.

§42Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ἐζήτησα νὰ μὴ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός. Ἐγὼ ὑπεστήριξα, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων δὲν εἶναι ὁ ἁρμόζων καὶ ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, ὥστε νὰ τακτοποιηθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§43Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχετε δίκαιον νὰ παραπονῆσθε διὰ μερικὰ πράγματα καὶ ἰδίως δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἐξαιρετικὰ δυσκόλων περιστάσεων καὶ ὅτι πολλὲς φορὲς καλούμεθα εἰς τὰ Ὑπουργεῖα μας καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴμεθα παρόντες ἐκεῖ διὰ νὰ λύσωμεν ὡρισμένα ζητήματα. Ἐν τούτοις, ἐπειδὴ παρουσιάζεται αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία —ἡ ὁποία δέχομαι ὅτι εἶναι πραγματικὰ ἀνωμαλία— θὰ γίνουν συστάσεις εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς 1) νὰ ἀπαντοῦν γραπτῶς ἀμέσως εἰς τὰς ἐρωτήσεις....

§44Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐὰν τις ἐκ τῶν κ. Ὑπουργῶν ἀδυνατῇ νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν συνεδρίασιν, νὰ εἰδοποιῇ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὥστε ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἐρώτησιν τὴν ἀπευθυνομένην πρὸς αὐτόν, νὰ περιμένουν εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν ὄχι ὅμως νὰ περιμένωμεν ὅλοι ἐδῶ καί, ἀναλόγως τῆς προσελεύσεως ἢ μὴ τῶν Ὑπουργῶν, νὰ κανονίζωμεν τὴν συζήτησιν τῶν ἐρωτήσεων. Ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν νὰ ἀφήνουν τὶς ἄλλες σπουδαιότερες ἐργασίες των οἱ κ. Ὑπουργοί, ἀλλὰ τοὐλάχιστον νὰ εἰδοποιοῦν, ὅτι κωλύονται.

§45Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ γίνουν συστάσεις νὰ ἀπαντοῦν γραπτῶς καί, ἂν ὑπάρχουν βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι δὲν θεωροῦν ὡς ἐπαρκῆ τὴν ἀπάντησιν, θὰ ἐπαναφέρεται πρὸς συζήτησιν ἡ ἐρώτησις, ὁπότε θὰ παρίσταται καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§46Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Πάντως πρέπει νὰ παρίστανται.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§48Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἄρθρον 46 τοῦ Κανονισμοῦ ὑποχρεοῖ τὸν ἐρωτώμενον Ὑπουργόν, ὅπως, ἐντὸς ὀκτὼ τὸ πολὺ ἡμερῶν, ἀπαντήσῃ γραπτῶς. Ἐν τούτοις ἀπὸ τῆς 12 Ἰουνίου ἔχω ὑποβάλει μίαν ἐρώτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, χωρὶς νὰ λάβω ἀκόμη ἀπάντησιν. Παραπονοῦμαι διὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἡ δέουσα σύστασις, διότι ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ σοβαρώτατον οἰκονομικὸν θέμα, ἐκ τῆς συζητήσεως τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ προκύψῃ καὶ οἰκονομία διὰ τὸ Δημόσιον.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ καπνικὸν ζήτημα.

§50Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, παρεμβαίνω εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, ὄχι διὰ νὰ εἰσαγάγω τὴν Βουλὴν εἰς τὸν λαβύρινθον τοῦ ὅλου καπνικοῦ ζητήματος—διότι, δὲν ὑπάρχει καμμία οὐσιαστικὴ σκοπιμότης καὶ ἀναγκαιότης διὰ τοῦτο—ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ πλέον οὐσιώδους καὶ ἐπὶ τοῦ πλέον ἐπικαίρου σημείου τοῦ καπνικοῦ προβλήματος. Τοῦ σημείου: Διατί δὲν ἀπορροφῶνται τὰ ὑπάρχοντα καπνικά μας ἀποθέματα; Ποία πολιτικὴ ἔχει ἀκολουθηθῆ ἕως τώρα καὶ ποία πολιτικὴ θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπὸς τῆς ταχυτέρας καὶ ἐπωφελεστέρας διαθέσεως τῶν καπνικῶν μας ἀποθεμάτων. Ἐχαρακτήρισα τὸ σημεῖον τοῦτο τοῦ καπνικοῦ προβλήματος ὡς τὸ πλέον ἐπίκαιρον καὶ τὸ πλέον θεμελιῶδες, διότι, ὅπως εἶναι αὐτονόητον, ἂν δὲν ἀπορροφηθοῦν τὰ ὑπάρχοντα καπνικά μας ἀποθέματα δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ σοβαρὸς λόγος, οὔτε περὶ βασικῆς ὑποστηρίξεως τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων διὰ τὸν καπνόν, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἡ δημοσία καὶ ἐθνικὴ οἰκονομία εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολαύσῃ τῶν ὠφελημάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀναμένει ἀπὸ τὸ πολύτιμον αὐτὸ προϊόν, τὸν καπνόν. Διατί, λοιπόν, δέν ἀπορροφῶνται τὰ καπνικά μας ἀποθέματα; Ἐλέχθη ἀπὸ προλαλήσαντα συνάδελφον, ὅτι ἕνας λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἀπορροφῶνται, εἶναι ὅτι, ἔχουν περιορισθῆ αἱ διεθνεῖς καπναγοραί μας. Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ἀνακριβές, διότι καὶ τὸ ἀνατολικὸν συγκρότημα τῆς Εὐρώπης, ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴν καὶ ἡγεμονίαν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, εἶναι ὡς ἀγορὰ γενικῶς καὶ συνεπῶς καὶ ὡς καπναγορά, κλειστόν, ἀλλὰ καὶ τὸ δυτικὸν συγκρότημα τῆς Εὐρώπης, μολονότι εἶναι τυπικῶς ἀνοικτὸν διὰ τὰ προϊόντα μας, οὐσιαστικῶς καὶ πραγματικῶς μέχρι τῆς στιγμῆς, ἐλάχιστον ποσὸν ἐκ τῶν προϊόντων μας καὶ ἐκ τῶν καπνῶν ἔχει ἀπορροφήσει. Δὲν λέγω, ὅτι ὁ περιορισμὸς τῶν καπναγορῶν εἶναι ἕνας οὐσιώδης λόγος, διότι τὰ ἀποθέματα ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν καὶ μὲ τὸν ὑπάρχοντα αὐτὸν περιορισμὸν τῶν καπναγορῶν, ἐφ’ ὅσον παρατηρεῖται μεγάλη ζήτησις, ἐὰν δὲν ὑπῆρχον ἄλλοι σοβαρώτεροι λόγοι τῆς μὴ ἀπορροφήσεως τῶν καπνικῶν μας ἀποθεμάτων. Καὶ κατ’ ἐμέ, ὁ σοβαρώτερος λόγος εἶναι ἡ ἀνισορροπία τῶν τιμῶν, ἡ ὁποία βασιλεύει μεταξὺ τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μεταξὺ τοῦ πωλητοῦ τῶν καπνῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ καπνοπαραγωγός, καὶ τοῦ ἀγοραστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι εἴτε ὁ ἐγχώριος ἔμπορος, εἴτε τὸ διεθνὲς καπνεμπόριον, ὑπάρχει ἕνα κενόν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμάς. Ὁ πωλητὴς τῶν καπνῶν ζητεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ μίαν τιμήν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι παράπλευρος πρὸς τὴν τιμὴν τῶν ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων, εἴτε βιομηχανικῶν, εἴτε γεωργικῶν, ζητεῖ τοὐλάχιστον νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ἑκατονταπλάσιον τῆς προπολεμικῆς ἀξίας τοῦ προϊόντος του. Μία ἀξίωσις δικαιοτάτη, διότι ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι τὰ ἄλλα ἐγχώρια, εἴτε βιομηχανικά, εἴτε γεωργικὰ προϊόντα, ἔχουν πρὸ πολλοῦ περάσει τὸ ἑκατονταπλάσιον τῆς προπολεμικῆς τιμῆς καὶ ὅτι καὶ τὸ κράτος μὲ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τῆς χρυσῆς λίρας 135 φορὰς τῆς προπολεμικῆς τιμῆς, ἐθεμελίωσε τὴν ἀξίωσιν αὐτὴν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἀλλ’ ἡ δικαία αὐτὴ ἀξίωσις τοῦ καπνοπαραγωγοῦ προσκρούει εἰς τὰς ἐξωτερικὰς τιμάς, εἰς τὰς τιμὰς τοῦ διεθνοῦς καπνεμπορίου. Ἐκτὸς τῆς ἀνισορροπίας αὐτῆς μεταξὺ τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὑπάρχει καὶ μία ἀνισορροπία μεταξὺ τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν, διότι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον, ἐπραγματοποιήθησαν μεταβολαὶ εἰς τὰ νομισματικὰ καθεστῶτα μας. Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν ἀπὸ τὸν περυσινὸν Ἀπρίλιον μέχρι σήμερον ἔχουν ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν διακυμανθῆ ἀπὸ 100–10.000 δραχμῶν. Εἶναι αὐτονόητος ἡ ἀνισορροπία μεταξὺ τῶν τιμῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκ μέρους οἱωνδήποτε ἀγοραστῶν.

§51Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δηλαδὴ αὐτὸ ἔγινε καὶ εἰς τὰ νομίσματα;

§52Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Βεβαίως. Ἀλλὰ τὸ νόμισμα ἐπηρέασε τὴν τιμὴν τῶν καπνῶν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς ἀνισορροπίας τῶν τιμῶν, ἡ ὁποία κατ’ ἐμὲ εἶναι ὁ σοβαρώτερος λόγος διὰ τὴν μὴ τοποθέτησιν τῶν καπνῶν μας, ὑπάρχει καὶ ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν γειτόνων μας καὶ τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Βουλγαρίας. Καὶ τί μὲν συμβαίνει ἀκριβῶς εἰς τὴν Βουλγαρίαν, δὲν κατώρθωσα νὰ πληροφορηθῶ θετικῶς. Ὅ,τι δήποτε ὅμως καὶ ἂν συμβαίνῃ εἰς τὴν χώραν αὐτήν, κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς δὲν ἔχει τὴν ἀφέλειαν νὰ περιμένῃ τίποτε τὸ καλὸν διὰ τὴν Ἑλλάδα. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ Βουλγαρία, ἀφοῦ μᾶς ἐλήστευσε περὶ τὰ 65.000.000 κιλὰ καπνὰ κατὰ τὸ διάστημα τῆς βαρβαρικῆς κατοχῆς καὶ μὲ αὐτὰ καὶ μὲ τὰ ἰδικά της προϊόντα μᾶς ἀνταγωνίζεται ἐπικινδύνως εἰς τὸν διεθνῆ καπνεμπορικὸν στίβον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνὰ τῆς Τουρκίας, τὸ πρᾶγμα εἶναι σαφές, διότι ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Τουρκία προστατεύει κατὰ τρόπον στοργικώτατον τὸ προϊόν της, διότι καὶ προπολεμικῶς καὶ σήμερον λαμβάνει μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ὄντως ἄξια μιμήσεως καὶ ἐκ μέρους μας. Ἐκείνη προπολεμικῶς εἶχε τὸ πρίμ, τὸ ὁποῖον εἶναι 40% ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου συναλλάγματος διὰ τὴν ἀξίαν τῶν ἐξαγομένων καπνῶν. Ἐπίσης τώρα τελευταίως ἔχει δώσει ὡρισμένας διευκολύνσεις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν, ἕνα εἶδος ἰδιωτικοῦ πρίμ, τὸ ὁποῖον συντελεῖ ἐπίσης εἰς τὴν ἀπορρόφησιν τῶν τουρκικῶν καπνῶν. Ἀλλὰ πέραν τούτου ἡ Τουρκία ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἀναστολὴν τοῦ φόρου τοῦ ἐξαγωγικοῦ δασμοῦ. Ἐπίσης πληροφοροῦμαι ὅτι ἀνεστάλη καὶ ὁ φόρος ὁ στρεμματικὸς ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Ὅλα τὰ μέτρα αὐτὰ λαμβάνει ἡ Τουρκία, διότι προβλέπει ὅτι θὰ φθάσῃ ἡ παραγωγὴ τὰ 80–85 ἑκατ. κιλὰ καὶ φροντίζει ὡς ἕνα κράτος, τὸ ὁποῖον εἶναι προμηθεὺς καὶ ὄχι ἐπιμηθεύς, νὰ διαθέσῃ τὸ προϊόν του κατὰ τρόπον ἐπωφελῆ διὰ τὴν ἐθνικήν της οἰκονομίαν. Δὲν παραπονούμεθα διὰ τὸν ἀνταγωνισμὸν αὐτὸν τῆς φίλης Τουρκίας, δὲν παραπονούμεθα οὔτε διὰ τοὺς ξένους καπνεμπορικοὺς οἴκους, οἱ ὁποῖοι κάμνουν τὰς προμηθείας των εἰς τὴν Τουρκίαν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ παραπονούμεθα ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ μας, διότι ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον διεπράχθησαν σφάλματα, τὰ ὁποῖα ὅλα συνετέλεσαν εἰς τὴν καθήλωσιν τοῦ προϊόντος μας εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ νὰ ἔχωμεν μπροστά μας ἕνα ζοφερὸν ὁρίζοντα ὅσον ἀφορᾷ τὴν τύχην τοῦ μεγίστου ἐθνικοῦ μας προϊόντος. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ἀπὸ τὰς δύο πρώτας Κυβερνήσεις μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ περιμένωμεν βασικὰ μέτρα διὰ τὸ καπνικόν, διότι δὲν εἶχον τὸν ἀπαιτούμενον καιρὸν πρὸς τοῦτο. Ἡ τρίτη Κυβέρνησις ἐπελήφθη τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ἀλλὰ δυστυχῶς διέπραξε κατ’ ἐμὲ δύο βασικὰ σφάλματα. Τὸ πρῶτον εἶναι, ὅτι κατ’ ἐμέ, δὲν παρηκολούθησεν, ὅπως ἔπρεπε, τὴν διαμόρφωσιν τῶν καπνικῶν τιμῶν.

§53Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ποία εἶναι ἡ τρίτη Κυβέρνησις;

§54Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ναυάρχου Βούλγαρη, δὲν παρηκολούθησε, λέγω, τὴν διαμόρφωσιν τῶν καπνικῶν τιμῶν, διότι ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1945 κατέφθασαν εἰς τὰς καπνικὰς περιφερείας ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπῆρξαν ποτὲ καπνέμποροι, βιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν καπνοβιομήχανοι κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, ἀλλὰ καὶ ἐλάχιστοι παλαιοὶ καπνέμποροι καὶ παλαιοὶ καπνοβιομήχανοι καὶ ἤρχισαν νὰ ἀγοράζουν καπνὰ εἰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι ὄντως ἐπροκάλεσαν τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, διότι ἦσαν τιμαὶ εὐτελεῖς, τιμαί, αἱ ὁποῖαι δικαίως ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ληστρικαί. Τὸ πρᾶγμα ὡμολογήθη καὶ ἀπὸ πολλοὺς ἀγοραστὰς τῶν καπνῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπεσχέθησαν ὅτι θὰ ἐφρόντιζον νὰ διορθώσουν τὸ σφάλμα, τὸ ὁποῖον διέπραξαν οἱ ἀντιπρόσωποί των. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν διώρθωσαν τὸ σφάλμα αὐτό. Ἢ μᾶλλον γνωρίζω ὅτι δὲν ἔκαμαν τίποτε. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι αἱ τιμαὶ αὐταὶ μένουν μέχρι σήμερον εἰς ὄφελος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν τὰ καπνὰ μὲ αὐτὰς τὰς τιμὰς καὶ εἰς ζημίαν τῶν δυστυχῶν καπνοπαραγωγῶν. Δὲν μοῦ ἀρέσει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ δημαγωγικὴ ἐμφάνισις τῶν ζητημάτων, ἀλλὰ μερικὰ τοιαῦτα ἐγκλήματα πρέπει νὰ στιγματίζωνται δημοσίᾳ καὶ νὰ ζητηθῇ ὁ κολασμός των καὶ ἡ ἀποκατάστασις τοῦ δικαίου εἰς ὄφελος τῶν ἀδικηθέντων. Τὸ πρᾶγμα αὐτὸ κατηγγέλθη εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν καὶ ὑπεδείχθη νὰ ἀνασταλῇ προσωρινῶς ἕως ὅτου νὰ ἐξεύρῃ ἡ Κυβέρνησις μίαν λύσιν, ν’ ἀνασταλῇ ἡ ἔκδοσις τῶν λεγομένων πιστοποιητικῶν ἀγοραπωλησιῶν. Ὁ τότε Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Πεσματζόγλου—τὸ λέγω πρὸς τιμήν του—ἐδέχθη τὴν ἄποψιν πού ὑπεστηρίξαμεν καὶ ἀνέστειλε διὰ μιᾶς ἐγκυκλίου τὴν παραχώρησιν τῶν πιστοποιητικῶν αὐτῶν ἐκ μέρους τῶν Ἐφορειῶν καπνοῦ. Ἀλλ’ ἀτυχῶς μετὰ ἕνα μῆνα δὲν ἠξεύρω κατόπιν ποίων ἐνεργειῶν, ἡ ἐγκύκλιος αὐτὴ ἔχει ἀνασταλῆ καὶ ἐπετράπη εἰς τὰς Ἐφορείας καπνοῦ νὰ ἐκδώσουν τὰ πιστοποιητικὰ αὐτὰ εἰσπράττουσαι φόρον ὑπὲρ τοῦ δημοσίου μὲ συντελεστὴν ἀνώτερον. Καὶ ἔτσι ὅλαι αἱ διαμαρτυρίαι μας ἀπέληξαν μόνον ὑπὲρ τοῦ δημοσίου, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ὀρθόν, ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθησαν ν’ ἀποκαταστήσουν τὴν ζημίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων διὰ τοῦ σεβαστοῦ μου Ἀρχηγοῦ κ. Σοφούλη, ἀπηύθυνε τὴν 25ην Μαΐου 1945, μίαν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν τότε Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Βούλγαρην καὶ ἐπέστησε τὴν προσοχήν του ἐπὶ τῆς ἀδικίας αὐτῆς. Καὶ ἔγραφε: «Πρὸς τὴν λύσιν τῆς συγκεντρώσεως πρέπει καθ’ ἡμᾶς νὰ σπεύσῃ ἄνευ περαιτέρω χρονοτριβῆς, καθόσον ἄλλως τε ἡ λύσις αὐτὴ ἀποτελεῖ καὶ τὸ δραστικώτερον μέτρον κατὰ τῶν ληστρικῶν ἀγορῶν, αἱ ὁποῖαι διενηργήθησαν ἀτυχῶς καὶ παρὰ μεγαλοσχήμων ἑταιρειῶν, ὡς πληροφορούμεθα, εἰς βάρος τῶν ἐν ἀπογνώσει καὶ γυμνητεύσει καπνοπαραγωγῶν καὶ τὰς ὁποίας βεβαίως θ’ ἀκυρώσῃ ἡ Κυβέρνησις». Οὐδεμία, κύριοι βουλευταί, κύρωσις ἐπηκολούθησε. Τὸ κακὸν παρέμεινεν. Ἀλλὰ καὶ ἐνετάθη ἔτι περισσότερον, διότι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ναυάρχου Βούλγαρη, εἰσηγουμένου τοῦ ἀντιπροέδρου αὐτῆς κ. Βαρβαρέσου, ἀπεφάσισεν τὴν περίφημον χρηματοδότησιν. Ἡ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν ἐσοδείας 1944, ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας ἴσως δὲν θὰ ἐγένετο ἀντικείμενον συζητήσεως. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον κανεὶς δὲν ἦτο βέβαιος, πολὺ περισσότερον ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἰσηγήθη τὸ μέτρον τοῦτο, ὅτι ἡ σταθεροποίησις τοῦ νομίσματος δὲν θὰ ἐκινδύνευεν, εἶναι ἀκατανόητον διατὶ προέβη εἰς τὴν παροχὴν τῶν πιστώσεων ἐκ 15 δισεκατομ. δραχμῶν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν. Διότι εἶναι αὐτονόητον, ὅτι καὶ μόνη ἡ ἀναγγελία αὐτή, ἦτο πολὺ φυσικὸν νὰ ἐπιφέρῃ μίαν ἀναταραχὴν νομισματικὴν καὶ νὰ ἐπέλθῃ ἐκεῖνο τὸ μοιραῖον, τὸ ὁποῖον ἐπῆλθε. Δηλαδὴ ἤρχισαν νὰ πωλοῦνται τὰ καπνά, ἀλλὰ ἤρχισε καὶ ἡ κάμψις καὶ ἡ πτῶσις τῆς δραχμῆς. Καὶ αἱ τιμαὶ ποὺ ἐπραγματοποιοῦντο ἦσαν δυσανάλογοι πρὸς τὴν τιμὴν τῶν ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων, τῶν ὁποίων εἶχον ἀνάγκην οἱ καπνοπαραγωγοί. Καὶ ἔτσι ἡ ἀδικία ἐπανελήφθη εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν διὰ δευτέραν φοράν. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη εἶχε περὶ τὰς δυσμὰς τοῦ βίου της φροντίσει νὰ ἐκδώσῃ τοὺς νόμους 621 καὶ 622, οἱ ὁποῖοι ἀφεώρων εἰς τὴν προαιρετικὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν, ἀλλ’ οἱ νόμοι αὐτοὶ οὐδέποτε ἐφηρμόσθησαν. Ἡ πολιτική, λοιπόν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις Βούλγαρη, ἦτο πολιτικὴ ἡ ὁποία ἠστόχησεν. Ἠστόχησε διότι δὲν ἐπέφερε τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον ἐσκόπει νὰ ἐπιφέρῃ, τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν τοῦ 1944, διότι ἓν μέρος μόνον, ὀλιγώτερον τοῦ ἡμίσεος κατωρθώθη νὰ ἀπορροφηθῇ, διότι αἱ τιμαὶ δὲν ἱκανοποίουν τοὺς παραγωγούς. Ἀλλ’ ἀτυχῶς ἡ πολιτικὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἠστόχησε, ἀκολουθεῖται καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔχουσα τὴν πικρὰν πεῖραν τοῦ παρελθόντος, θὰ ἔπρεπε νὰ τάξῃ ριζικωτέραν καὶ περισσότερον ὀρθολογιστικὴν καπνικὴν πολιτικήν. Δὲν κατώρθωσα νὰ ἐννοήσω, διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησε τὸν δρόμον αὐτόν. Ἐὰν θὰ ἔλεγα ὅτι ἠκολούθησε τὸν δρόμον αὐτόν, διότι ἠθέλησε νὰ ἐκπληρώσῃ ἀφειδῶς προεκλογικὰς ὑποσχέσεις, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἤμουν μακρὰν τῆς πραγματικότητος, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὁ μόνος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Μᾶλλον ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ τὴν πολιτικὴν αὐτήν, διότι εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν ὅλην οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας, ἄνευ οἱουδήποτε φραγμοῦ καὶ ἄνευ οἱασδήποτε ἐπεμβάσεως ἢ παρεμβάσεως. Ἀλλὰ δύναται νὰ μᾶς βεβαιώσῃ, τοὐλάχιστον, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μὲ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν θὰ ἀπορροφήσῃ τὰ καπνὰ τοῦ 1944 καὶ θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀπορρόφησιν καὶ τῶν καπνῶν τοῦ 1945; Διότι δὲν εἶναι μόνον τὰ καπνὰ τοῦ 1944, εἶναι πολὺ περισσότερα τὰ καπνὰ τοῦ 1945. 15 ἑκατομ. ὀκάδες, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τὰ ὁποῖα πρέπει τάχιστα ἐντὸς τοῦ ἔτους αὐτοῦ καὶ νὰ συγκεντρωθοῦν καὶ νὰ διατεθοῦν, διὰ νὰ εἴπωμεν, ὅτι λύομεν τὸ καπνικὸν ζήτημα κατὰ τρόπον ριζικὸν καὶ ἐπιτυχῆ. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δυσκόλως δύναται νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαθέσῃ ὅλον ἐκεῖνο τὸ χαρτονόμισμα, τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ νὰ ἀγορασθοῦν ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον καπνεμπόριον, τὰ καπνὰ αὐτά, νὰ ἐπεξεργασθοῦν καὶ νὰ διατεθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ διαθέσῃ τὸ χαρτονόμισμα αὐτό, διατὶ ἀκολουθεῖ τὴν ἐπικίνδυνον αὐτὴν πολιτικήν; Μήπως ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν καπνοπαραγωγῶν; Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι αἱ τελευταῖαι τιμαὶ ἦσαν κάπως ἱκανοποιητικαὶ διὰ τὸν καπνοπαραγωγόν, ἀλλὰ τὸ χρῆμα, τὸ ὁποῖον προῆλθεν ἀπὸ τὰς πωλήσεις αὐτὰς ἔχει ἐξανεμισθῆ, λόγῳ τοῦ ὅτι ἐκ παραλλήλου αἱ τιμαὶ τῶν ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων ἔχουν ἀνυψωθῆ. Ἑπομένως εἶναι πλασματικὸν τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται, ὅτι ἐπέτυχεν ὁ καπνοπαραγωγὸς ἀπὸ τὴν πώλησιν τῶν καπνῶν εἰς κάπως ὑψωμένας τιμάς. Ἀλλὰ μήπως, κύριοι βουλευταί, ἡ πολιτικὴ τῆς ἐλευθερίας ὠφελεῖ τὸ καπνεμπόριον; Ἐγὼ βασικῶς, πιστεύω, ὅτι σήμερον μὲ τὴν ἀρρυθμίαν τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν, ποὺ ἀρχίζουν ἀπὸ 100 καὶ καταλήγουν εἰς 10.000 δραχ., τὸ καπνεμπόριον θὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν κρίσιν. Διότι ἐκεῖνοι ποὺ ἠγόρασαν τὰ καπνὰ προηγουμένως καὶ ἐσταμάτησαν τὰς ἀγοράς, ἔχουν κόστος χαμηλὸν καὶ θὰ ἀποκομίσουν τεράστια κέρδη. Ἕκαστος ὅμως, ποὺ ἀγοράζει σήμερον μὲ τιμὰς πολὺ ὑψηλάς, πῶς θὰ τοποθετήσῃ τὰ ἐμπορεύματά του; Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ προληφθῇ ὁ ἐξοντωτικὸς ἀνταγωνισμός, τὸ ἀλληλοφάγωμα τοῦ καπνεμπορίου, λόγῳ τῆς τεραστίας διαφορᾶς τῶν τιμῶν κτήσεως; Ἑπομένως, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ κατ’ ἐμὲ εἶναι ἐπιζημία καὶ διὰ τὸ καπνεμπόριον, τὸ ὁποῖον νομίζει, ὅτι προστατεύῃ ἡ Κυβέρνησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐνῷ ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι προστατεύεται μία ὡρισμένη κατηγορία καπνεμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν προηγουμένως καπνὰ εἰς μικρὰς τιμάς, καὶ ἐσταμάτησαν σχεδὸν τὰς ἀγοράς των. Ἐκεῖνοι ὅμως ποὺ ἀγοράζουν σήμερον μὲ τιμὰς ὑψηλὰς εἶναι πρόβλημα πῶς θὰ τὰ διαθέσουν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους χωρὶς νὰ ἔχω οὐδεμίαν προκατάληψιν, νομίζω, ὅτι ἡ ὀρθοτέρα πολιτική, ἦτο ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν προέτεινον οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος, ἀκόμη καὶ τὸ καπνεμπόριον νὰ δεχθῇ ὡς μίαν προσωρινὴν λύσιν, ἕως ὅτου ἀποκατασταθῇ ἡ ἰσορροπία τῆς οἰκονομίας μας καὶ εὕρομεν μίαν καλλιτέραν τύχην τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἀντιμετώπισεν ἀξιώσεις ὅπως συνεχισθῇ ἡ χρηματοδότησις, ἐσκέφθη, ὅτι πρέπει νὰ σταθμίσῃ τὰ πράγματα ἀντικειμενικώτερον καὶ νὰ δώσῃ λύσιν, ἡ ὁποία νὰ ὠφελήσῃ τὸ προϊόν πρὸ παντός, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον νὰ ὠφελήσῃ τὰς τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ προϊόν αὐτό. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀπέκλινεν ὑπὲρ τῆς προαιρετικῆς συγκεντρώσεως, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον εἴτε διὰ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, εἴτε διὰ τῶν καπνεμπόρων καὶ διὰ λογαριασμὸν τῶν καπνοπαραγωγῶν πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς δικαίας ἀξιώσεως τῶν παραγωγῶν διότι καὶ οἱ κυριώτεροι παράγοντες τοῦ προϊόντος ἔχουσι κάθε δικαίωμα ν’ ἀποβλέψουν εἰς περισσότερα κέρδη ἢ εἰς ὀλιγωτέρας ζημίας κατὰ τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος των.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος θὰ ἦτο ὁ προϊστάμενος τοῦ Ὀργανισμοῦ;

§56Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ Κράτος. Ὁ ὀργανισμὸς θὰ ἦτο ὑπὸ τὴν ἀνωτάτην ἐποπτείαν τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ ὥριζε τὸν προϊστάμενον. Μᾶς εἶπον, ὅτι διὰ τῆς συγκεντρώσεως καταπνίγεται ἀφ’ ἑνὸς τὸ καπνεμπόριον καὶ ἀφ’ ἑτέρου καὶ πρὸ παντὸς φυγαδεύεται τὸ ξένον καπνεμπόριον, τὸ ὁποῖον τελικῶς ἀπορροφᾷ τὰ καπνά. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἐδῶ μία πλάνη. Ὁ καπνικὸς ὀργανισμός, ὅπως κατηρτίσθη ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν δὲν λέγομεν, ὅτι εἶναι κάτι τὸ τέλειον. Πάντως κατ’ αὐτὸν δύναται ὁ καπνέμπορος ἐκ παραλλήλου ἐὰν ἔχῃ κεφάλαια ἢ ἐὰν ἠμπορῇ νὰ δανεισθῇ, εἶναι ἐλεύθερος νὰ συνεχίσῃ τὰς ἀγοράς. Σκοπὸς τοῦ Καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι νὰ προστατεύσῃ τὸ προϊόν καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ πᾶσαν δικαίαν ἀξίωσιν τῶν ἐνδιαφερομένων, δι’ αὐτό, τάξεων, ἀποτρέπων οἱανδήποτε ἐκμετάλλευσιν εἰς βάρος τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων. Κανεὶς δὲν ἀποκλείει τὸ καπνεμπόριον ἀπὸ τὴν ἄσκησιν τελείας ἐμπορίας. Ἀλλ’ ὅταν δὲν διαθέτει σήμερον ἴδια κεφάλαια, διατὶ δὲν δέχεται νὰ ἀναλάβῃ ἐντολὰς καὶ παραγγελίας ἀπὸ τὸν Καπνικὸν Ὀργανισμὸν δηλ. ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ὅταν χθὲς ἐξελιπάρει τὰς παραγγελίας τῶν γερμανικῶν οἴκων; Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι φυγαδεύεται τὸ ξένον καπνεμπόριον, ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, τὸ ξένον καπνεμπόριον θέλει δύο πράγματα: καπνὰ ἐπεξειργασμένα κατὰ τὰς ἀξιώσεις του, κατὰ τὸ οὖζο του καὶ καπνὰ τῶν ὁποίων ἡ τιμὴ νὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν διεθνῆ τοιαύτην. Ἀλλὰ μήπως αἱ δύο αὐταὶ ἀξιώσεις, δὲν δύνανται νὰ ἱκανοποιηθοῦν, ἂν λειτουργήσῃ καὶ ὁ Καπνικὸς Ὀργανισμός, παραλλήλως πρὸς τὸ ἐλεύθερον καπνεμπόριον; Τὸ ξένον καπνεμπόριον ἐὰν δυσκολεύεται νὰ μᾶς πλησιάζῃ, τοῦτο ὀφείλεται κυρίως εἰς τὸ γεγονός, ὅτι αἱ τιμαί μας εἶναι ἀνισόρροποι καὶ δυσανάλογοι μὲ τὰς διεθνεῖς. Νομίζω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἐφ’ ὅσον οὔτε τὸ Κράτος δύναται νὰ χρηματοδοτήσῃ μὲ ἑκατοντάδας δισεκατομμύρια τὴν ἀγορὰν τὴν ἐπεξεργασίαν καὶ τὴν διάθεσιν τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων τοῦ 1944–45, ἐφ’ ὅσον ὁ καπνοπαραγωγὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ στερηθῇ τοῦ προϊόντος, ἐὰν δὲν ἀπολαύσῃ μιᾶς τιμῆς, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἀνάλογος τῶν ἄλλων προϊόντων τῶν βιομηχανικῶν καὶ τῶν γεωργικῶν, ἐφ’ ὅσον τὸ καπνεμπόριον μόνον του, δὲν εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀπορροφήσῃ τὰ καπνὰ καὶ νὰ τὰ διαθέσῃ, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη διέξοδος, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ τύπου, τὴν ὁποίαν εἴχομεν νομοθετήσει ἡμεῖς: τὸν Καπνικὸν Ὀργανισμὸν τῆς προαιρετικῆς συγκεντρώσεως, ἐνεργουμένης διὰ τῶν καπνεμπόρων καὶ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, τῶν συγκεντρούντων τὴν ἐπιβαλλομένην ἱκανότητα καὶ διὰ λογαριασμὸν τῶν καπνοπαραγωγῶν, μὲ παράλληλον λειτουργίαν τοῦ ἐλευθέρου καπνεμπορίου, διότι ἄλλως θὰ μετεβάλλετο ἡ συγκέντρωσις εἰς ὑποχρεωτικήν, πρᾶγμα, ποὺ ἀντίκειται καὶ πρὸς τὸ γράμμα τῶν σχετικῶν νόμων καὶ πρὸς τὰς γενικὰς κατευθύνσεις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Ἀλλά, κύριοι, παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι τὸ σύστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ συγκεντρωθοῦν τὰ καπνά, εἴτε διὰ τοῦ ἐλευθέρου καπνεμπορίου, εἴτε διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, ἡ οὐσία τοῦ καπνικοῦ προβλήματος. Ὁ σπουδαιότερος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον τὰ καπνά μας δὲν ἀπορροφῶνται εἶναι ἡ ὑπάρχουσα ἀνισορροπία τῶν τιμῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσορροπίσωμεν τὰς τιμὰς διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν οὐσιαστικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος; Ἐὰν ἐξεύρωμεν τὸν τρόπον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἰσορροπήσωμεν τὰς τιμάς, νομίζω, ὅτι εὑρισκόμεθα μέσα εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος καὶ θὰ λύσωμεν τὸ βασικὸν ζήτημα τῶν ἀποθεμάτων. Νομίζω, ὅτι συνάδελφος προλαλήσας καὶ ἀπουσιάζων, ἔχει ὑποστηρίξει, ὅτι διὰ νὰ ἰσορροπήσωμεν τὰς τιμὰς πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε καὶ ἡ γείτων μας Τουρκία, δηλαδή, νὰ δώσωμεν prime ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν. Προχωρῶ πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἐφ’ ὅσον, βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ ἄκριτον σύστημα τοῦ ἐλευθέρου καπνεμπορίου, καὶ εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τούτου χωρὶς κίνδυνον νομισματικόν. Προσχωρῶ, διότι δὲν δυνάμεθα, κύριοι, νὰ κινούμεθα εἰς τὸ κενὸν χωρὶς νὰ παρακολουθοῦμεν τί γίνεται γύρω μας. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὺς γείτονάς μας, ἐὰν δὲν ἀντιγράψωμεν τὰ ἴδια μέτρα ποὺ λαμβάνουν ἐκεῖνοι. Ἐκτὸς τοῦ prime, θὰ ἐπρότεινα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ ἰδία φαντάζομαι νὰ ἀναγνωρίζῃ, ὅτι ὁ φόρος τῆς ἐγγείου παραγωγῆς εἶναι ἐπαχθέστατος εἰς τὸν τόπον μας καὶ δὲν ἐκπληροῖ σήμερον τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους προβλέπει ἡ σχετικὴ νομοθεσία, παρὰ μόνον εἰς τὰς περιφερείας τὰς καπνικαίς. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν δὲν πραγματοποιοῦνται οἱ σκοποὶ διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει ἡ φορολογία αὐτή, θὰ ἐπρότεινα τὴν ἀναστολὴν τοῦ φόρου τῆς ἐγγείου παραγωγῆς, πλὴν ἑνὸς ποσοστοῦ 5% διὰ τὰς ἀνάγκας τὰς νομοθετημένας τῶν καπνικῶν περιφερειῶν. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπάρχει κίνδυνος μήπως ἡ ἀναστολὴ αὐτὴ ὠφελήσῃ ὄχι τὸν παραγωγόν, ἀλλ’ ὠφελήσῃ τὸν ἀγοραστήν, θὰ ἐπρότεινα νὰ εἰσεπράττετο μὲν ὁ φόρος, ἀλλὰ νὰ ἐπεστρέφετο κατόπιν εἰς τὸν παραγωγὸν ὑπὸ τύπον εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης τὰ ὁποῖα νὰ ἠγοράζοντο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ καὶ εἰς μετρητά. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐπετυγχάνομεν τὴν οὐσιαστικὴν ὑποστήριξιν τοῦ παραγωγοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχε μίαν ἐπὶ πλέον διαφορὰν τιμῆς τοῦ προϊόντος του. Ἐκτὸς τούτου θὰ ἐπρότεινα τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι τῆς 15ης Δεκεμβρίου τοῦ 1945. Ἡ ἀναπροσαρμογὴ αὐτὴ τῶν τιμῶν εἶναι ἔργον Δικαιοσύνης καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι δύσκολον νὰ πραγματοποιηθῇ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐφαρμόσῃ ἕνα κλιμακωτὸν σύστημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς αὐτῆς. Ὀφείλομεν βεβαίως νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι μερικοὶ εὐσυνείδητοι καπνέμποροι ἐπλήρωσαν εἰς τοὺς παραγωγούς, κατὰ τὴν παραλαβὴν τῶν καπνῶν των, τιμὰς ἀνωτέρας τῶν συμφωνηθεισῶν. Ἀλλ’ αὐτοὶ εἶναι σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, εἶναι ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις σοβαρὰ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της πὼς παράπλευρα πρὸς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν θὰ ἐφοδιάσῃ τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ ἐν γένει ὅλην τὴν ὕπαιθρον μὲ προϊόντα τὰ ὁποῖα νὰ μὴ εἶναι ὑπερτιμημένα. Ἐὰν δὲν γίνῃ πραγματικότης ἡ περίφημος συμπίεσις τῶν τιμῶν, ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν κάνωμεν, ὁ παραγωγὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ. Ὅταν ἡμεῖς λάβωμεν τὰ μέτρα αὐτὰ ἐσωτερικῶς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τοὺς ξένους, ἰδίως ἀπὸ τοὺς μεγάλους συμμάχους μας, νὰ ἀναστείλουν ἐπ’ ὀλίγον καιρὸν τοὺς δασμοὺς τοὺς εἰσαγωγικούς, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὸν καπνόν. Διότι νομίζω, ὅτι ὑπάρχει τόσον ἀπόθεμα στοργῆς διὰ τὴν χώραν μας, ἰδιαιτέρως ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν τοῦ Ἀτλαντικοῦ, ὥστε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ μία ἀναστολὴ τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τῶν καπνῶν μας εἰς τὰς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας κυρίως καταναλίσκεται. Ἀρκεῖ νὰ γίνῃ κατάλληλος χειρισμὸς τῆς ὑποθέσεως. Ἐὰν λάβωμεν τὰ μέτρα αὐτά, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσορροπήσωμεν κἄπως τὰς τιμὰς καὶ νὰ ἔχωμεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ διανοιχθοῦν ἐνώπιόν μας καπνικοὶ ὁρίζοντες καλλίτεροι. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξέθηκα ἐνώπιον ὑμῶν συντόμως τὰς ἀπόψεις μου, διατὶ δὲν ἀπορροφοῦνται τὰ καπνά μας, ποία πολιτικὴ ἠκολουθήθη μέχρι τώρα καὶ ποῖα κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, μέτρα πρέπει καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν καλλιτέραν καὶ ἐπωφελεστέραν τοποθέτησιν τῶν καπνικῶν μας ἀποθεμάτων. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι Ὑπουργοί, νὰ θέσω συμπερασματικῶς ὡρισμένα ἐρωτήματα: 1) Κατὰ ποῖον τρόπον ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἀγορῶν μας μετὰ τὴν ἐπανάκτησιν, βέβαια, τῶν παλαιῶν ἀγορῶν τὰς ὁποίας εἴχαμεν; 2) Κατὰ ποῖον τρόπον ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται ν’ ἀπορροφήσῃ τὰ ὑπόλοιπα ἀποθέματα καπνῶν; Κατὰ τὸ σύστημα, τὸ σημερινόν, τῆς χρηματοδοτήσεως, κατὰ τὸ σύστημα τῆς συγκεντρώσεως, ἢ κατὰ μικτὸν σύστημα; Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἀποσαφηνισμένας τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. 3) Τί σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰσορρόπησιν τῶν τιμῶν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ καρδία τῆς ὅλης ὑποθέσεως; Ἀποδέχεται τὰ προταθέντα μέτρα ὑφ’ ἡμῶν; Ἔχει ἄλλα; Καὶ 4) Ἔχομεν τὰ καπνὰ τοῦ 1943, τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς κρατικὰ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι κρατικά. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔχει ἐκδοθῆ ἡ τελευταία Συντακτικὴ πρᾶξις, ὑπ’ ἀριθ. 106 ἡ ὁποία συμπληροῖ τὴν Συντακτικὴν πρᾶξιν ὑπ’ ἀριθ. 55 τῆς Κυβερνήσεως Βούλγαρη. Καὶ αἱ 2 αὐταὶ Συντακτικαὶ πράξεις προβλέπουν τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν κατὰ 50% μὲν ὑπὲρ τῶν δικαιούχων καπνοπαραγωγῶν κατὰ 7,5% τῶν δικαιούχων καπνεργατῶν, καὶ 42,5% ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης. Κατὰ παράδοξον τρόπον ἡ Κυβέρνησις, τὸ κονδύλιον τὸ ὁποῖον προῆλθεν ἀπὸ τὴν πώλησιν τῶν καπνῶν, τὸ ἐπέρασεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ὡς ἕνα γενικὸν δημόσιον ἔσοδον. Ἀλλὰ ρητῶς λέγει ἡ Συντακτικὴ πρᾶξις, ὅτι τὸ προϊόν τῶν καπνῶν καταχωρεῖται εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν καὶ διατίθενται διὰ τὴν ἀγορὰν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης ἐνδύσεως, ὑποδήσεως καὶ ἐφοδιασμοῦ, καὶ τὰ εἴδη αὐτὰ διανέμονται μεταξὺ τῶν δικαιούχων, τὸ ταχύτερον. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διέπραξε ἓν σφάλμα ἀκατανόητον καὶ ἀσύγγνωστον καὶ ὑποθέτω, ὅτι οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, θὰ θελήσουν ν’ ἀποκαταστήσουν τὸ ἄδικον τὸ ὁποῖον διέπραξαν κατ’ εἰσήγησιν τῶν ὑπηρεσιῶν των, ἐνδεχομένως. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι εὐχαρίστως δέχομαι ὅπως, ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπελογίσθησαν κατὰ τὴν κατάρτισιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 106 Σ. Π., καὶ οἱ ὁποῖοι, ἐξηκριβώθη ὅτι εἶναι περισσότεροι καὶ εἰργάσθησαν διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν καπνῶν αὐτῶν, διατεθῇ, ἀντὶ 7,5%, ποσοστὸν 10%. Ἐπίσης νὰ διατεθῇ ἕνα 5% πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΑΚ. Ἐπίσης ὑπάρχει μία κατηγορία συμπαθῶν ὑπαλλήλων τῶν καπνεμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ἔμειναν εἰς Ἀν. Μακεδονίαν δι’ ἕνα διάστημα καὶ κατόπιν ἐξεδιώχθησαν ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ζητοῦν διὰ τηλεγραφημάτων καὶ ἀναφορῶν, ὅπως ἕνα ποσοστὸν 1% διατεθῇ καὶ δι’ αὐτούς. Νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον καὶ πρέπει ἀπὸ τὸ ποσὸν τῶν 42½% νὰ διατεθῇ καὶ 1% διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Ἔθεσα ἐνώπιον τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν τὰ ἐρωτήματά μου. Ἀναμένομεν τὰς ἀπαντήσεις των. Ἀπὸ αὐτὰς θὰ κριθῇ ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ χαράξῃ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ ἐξυπηρετῇ ὄντως τὸ προϊόν αὐτὸ τὸ πολύτιμον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ὄχι μόνον ἡ ζωὴ καὶ ἡ ὑπόστασις μεγάλου τμήματος μοχθοῦντος πληθυσμοῦ τῆς Χώρας μας, ἀλλὰ καὶ ἡ τύχη τῆς ἐθνικῆς μας καὶ τῆς δημοσίας οἰκονομίας. (Χειροκροτήματα).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Δ. Νικολαΐδης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§58Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἂν ἐζήτησα τὸν λόγον μετὰ τὴν γενίκευσιν τῆς ἐπερωτήσεως, δὲν τὸ ἔκαμα διὰ νὰ ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε καὶ ὑπὸ τύπον ἁπλῆς ἐρωτήσεως νὰ ζητήσω νὰ μάθω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὸν καπνόν, καθ’ ὅσον εἰς ἡμᾶς τοὺς προερχομένους ἀπὸ περιφερείας καθ’ ὁλοκληρίαν καπνοπαραγωγικάς, εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι γνωστὴ ἡ τραγικὴ κατάστασις τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, ἐδόθη ἐπανειλημμένως ἡ εὐκαιρία νὰ ἀντιληφθῶμεν τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ καπνὰ καὶ τὴν ἀπόφασιν αὐτῆς ὅπως προβῇ εἰς λῆψιν μέτρων κατόπιν μελέτης καὶ οὐχὶ εἰς λῆψιν μέτρων ἐπιπολαίων καὶ ἄνευ ἐρεύνης ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε πρὸς ἐξοικονόμησιν μόνον τῶν περιστάσεων, ὅπως εἰς τὸ παρελθὸν παρετηρήθη ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ἀλλ’ ἂν ἐζήτησα τὸν λόγον τὸ ἔκαμα διότι νομίζω, ὅτι εἶμαι εἰς θέσιν νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλὴν ἐφ’ ὅλων τῶν λεπτομερειῶν τοῦ ζητήματος τούτου. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον οἱ ἐπερωτῶντες τὴν Κυβέρνησιν ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι, μερικοὶ τῶν ὁποίων λέγουν, ὅτι ἐκπροσωποῦν τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ ἐνδιαφέρονται διὰ τὰ συμφέροντά του, θὰ ἦτο προτιμότερον λέγω, ἀντὶ ἐπερωτήσεως καθ’ ἥν στιγμὴν εἶναι εἰς θέσιν νά γνωρίζουν, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τῶν μετ’ αὐτοῦ συνεργαζομένων κομμάτων δὲν ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τῆς μιᾶς στιγμῆς εἰς τὴν ἄλλην νὰ λύσῃ τὸ πολύπλοκον αὐτὸ ζήτημα, θὰ ἦτο προτιμότερον ἀντὶ ἐπερωτήσεως νὰ ἐπρότειναν νὰ συγκροτηθῇ μία ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἀπὸ κοινῆς συμφωνίας νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις καὶ νὰ προσαχθῇ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν, συμφωνούντων ἁπάντων τῶν κομμάτων. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἦλθε τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν, ἂς ἐξετάσωμεν τὶ ἔγινεν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεώς μας καὶ ἐντεῦθεν καὶ ποία ἡ παροῦσα κατάστασις. Ἡ πρώτη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσίν μας Κυβέρνησις ἀντιμετώπισε τὸ καπνικὸν ζήτημα οὐχὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς νὰ θέσῃ χεῖρα εἰς τὰ ὑπὸ τῶν Βουλγάρων ἐγκαταλειφθέντα καπνὰ εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, τὰ ὁποῖα κατ’ οὐσίαν ἀνῆκον εἰς τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ μέρος τούτων εἰς τὸν καπνεργατικὸν τῶν περιφερειῶν ἐκείνων. Πολλοὶ τῶν συναδέλφων θὰ ἐνθυμοῦνται, ὅτι τὴν 1ην ἢ 2αν Νοεμβρίου 1944 ἀντὶ χαιρετιστηρίου τηλεγραφήματος πρὸς τὸν Μακεδονικὸν λαόν, πρὸς τὸν λαὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἀντὶ χαιρετιστηρίου τηλεγραφήματος διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἐστέλλετο ἀπὸ ραδιοφώνου τηλεγράφημα τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐζήτει ἀπὸ τὸν Στρατιωτικὸν Διοικητὴν Μακεδονίας καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ΕΑΜ, νὰ φορτώσουν τὸ ταχύτερον 500 τόννους καπνῶν δι’ ἐνταῦθα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ προχωρήσω εἰς τὴν περίοδον ἐκείνην, ἡ ὁποία εἶναι καὶ βραχυτάτη καὶ γεμάτη ἀπὸ θλιβερὰς καὶ τραγικὰς ἀναμνήσεις. Ἡ δευτέρα μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσίν μας Κυβέρνησις τοῦ Ἰανουαρίου 1945 ἀντὶ νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της καὶ αὐτὴ εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀποθεμάτων καπνῶν τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον τότε...

§59Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ στρατηγοῦ Πλαστήρα ἔφθασεν εἰς τὴν Μακεδονίαν τὰς παραμονὰς τῆς πτώσεώς της;

§60Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Αὐτὸ ὅμως δὲν τὴν ἠμπόδισε βάσει ἑνὸς νόμου, τὸν ὁποῖον κατωτέρω θὰ ἀναφέρω, νὰ χαρίζῃ καπνὰ τοῦ Κράτους καὶ τῶν παραγωγῶν. Ἡ τότε, λέγω, Κυβέρνησις ἔστρεψεν ὅλην της τὴν προσοχὴν πρὸς τὴν καπνοβιομηχανίαν μας. Καὶ ἐνῷ ἀνεμένετο ἡ κρατικοποίησις τῆς καπνοβιομηχανίας, δεδομένου, ὅτι ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλου, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ κρατικοποιήσῃ τὴν καπνοβιομηχανίαν.........

§61Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐγὼ ἤμην Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τότε, οὐδέποτε ὅμως ἐδήλωσα, ὅτι πρόκειται νὰ κρατικοποιηθῇ ἡ βιομηχανία.

§62Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὑπάρχει καὶ προσχέδιον ἑνὸς ὀργανισμοῦ ὁ ὁποῖος ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ διὰ τὴν κρατικοποίησιν τῆς καπνοβιομηχανίας καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς τὸ προσαγάγῃ.

§63Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὑπῆρχε σκέψις εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, οὐδέποτε ὅμως ἐδήλωσα ἐγὼ περὶ τούτου.

§64Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Καὶ θὰ ἐκρατικοποιεῖτο κ. κ. Βουλευταί, ἡ καπνοβιομηχανία, ὁπότε αὐτομάτως θὰ ἐδημιουργεῖτο καὶ ἡ βάσις ἑνὸς ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπεξετείνετο εἰς τὴν κίνησιν καὶ ρύθμισιν τοῦ ὅλου καπνικοῦ ζητήματος, ἤτοι εἰς τὴν ἀγοράν, συγκέντρωσιν, ἐπεξεργασίαν καὶ διάθεσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αἰφνιδίως ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ἀντὶ τούτου ἐδημοσιεύθη ἐσπευσμένως ὁ περίεργος ἐκεῖνος ἀναγκ. νόμος 207 τῆς 21ης Μαρτίου 1945 καὶ μάλιστα εἰς τὰς παραμονὰς τῆς παραιτήσεως τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ὁποίου οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ὑπεχρεοῦντο ἢ μᾶλλον κατεδικάζοντο, οἱ δυστυχεῖς μας καπνοβιομήχανοι νὰ θησαυρίσουν ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος. Ἰδοὺ δὲ τί ἔλεγεν ἐκεῖνος ὁ νόμος καὶ τί χορηγίας παρεῖχεν εἰς τοὺς δυστυχισμένους καπνοβιομηχάνους. Πρῶτον. Ταινία ἀξίας 204.551.000 δραχμῶν πληρωτέα εἰς δέκα ἴσας μηνιαίας δόσεις ἀτόκως. Δεύτερον. Καπνὰ 633.800 κιλὰ πληρωτέα μετὰ ἓν ἔτος ἀτόκως πρὸς δραχμὰς 150 τὸ κιλόν. Τρίτον. Καπνὰ 2.100.000 κιλὰ ἐκ τῶν χαρακτηρισθέντων ὡς λεία πολέμου ἐκ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης πληρωτέα εἰς δέκα ἴσας μηνιαίας δόσεις ἀτόκως πρὸς δραχμὰς 250 τὸ κιλόν.

§65ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἔγινεν ὁ νόμος αὐτός;

§66Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὴν 21ην Μαρτίου 1945 κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς παραιτήσεως τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§67Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Πῶς τὸ ἠξεύρετε ὅτι ἦτο εἰς τὰς παραμονὰς τῆς παραιτήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀφοῦ δὲν τὸ ἤξευρα ἐγὼ ποὺ ἤμην τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν; Πάντως καὶ ἐὰν δὲν ἤμην ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, πάλιν θὰ εἶχον εὐθύνην.

§68Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν εἶχον ἀνάγκην νὰ γνωρίζω ἐκ τῶν προτέρων ὅτι θὰ παραιτηθῆτε, διότι ἐγὼ κρίνω τὴν πρᾶξιν σας μετὰ τὴν παραίτησίν σας. Κύριοι Βουλευταί, δὲν γνωρίζω τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τότε τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ νὰ συνηγορήσῃ καὶ νὰ πείσῃ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς τοιούτου ἀναγκ. νόμου, ὁ ὁποῖος εἶναι πολὺ περίεργος γιὰ μένα τοὐλάχιστον. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐθεώρησε τότε τὴν καπνοβιομηχανίαν ὡς ἔχουσαν ἀνάγκην ἐνισχύσεως, ἀσφαλῶς πολὺ ὀρθῶς ἐσκέφθη καὶ πολὺ καλῶς ἀπεφάσισεν, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι αἱ καπνοβιομηχανίαι κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ὄχι μόνον δὲν ἔχασαν ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπλούτισαν, ὡς ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τῆς ἀθρόας ἐμφανίσεως νέων καπνοβιομηχανιῶν καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι καμμία παλαιὰ δὲν ἔκλεισεν. Ἀλλ’ ἀσχέτως τούτου, εἴτε ἐζημίωσαν, εἴτε ἐπλούτισαν δὲν σᾶς ἠμπόδιζε κανεὶς νὰ τοὺς βοηθήσητε μὲ τὴν χορήγησιν οἱουδήποτε ποσοῦ μὲ τὸ ὁποῖον ἐνομίζατε ὅτι ἔπρεπε νὰ τοὺς ἐνισχύσητε, ἀρκεῖ νὰ ἐλαμβάνετε μέριμναν νὰ σᾶς ἐπιστραφοῦν ἢ καπνὰ ὥστε νὰ τὰ βάλητε εἰς τὴν θέσιν των ἐφ’ ὅσον δὲν ἦσαν ἰδικά σας, οὔτε τοῦ Κράτους, ἀλλὰ τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἢ τοὐλάχιστον νὰ ἐπληρώνετο ἡ ἀξία εἰς σταθερὸν νόμισμα, ἀφοῦ ἦτο φανερὸν πλέον, ὅτι ἡ δραχμὴ εἶχεν ἀρχίσει νὰ χάνῃ τὴν ἀξίαν της καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ χρονικὸν ὅριον τῆς πληρωμῆς ἦτο τόσον μακρόν, ὥστε καὶ οἱ τόκοι τοὺς ὁποίους ἐκέρδιζον ἦσαν σοβαρὸν ποσὸν καὶ ὁ κίνδυνος τῆς πτώσεως τῆς δραχμῆς ἀρκετὰ μεγάλος. Θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. συνάδελφον καὶ τότε Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐὰν ἠγόρασεν, ἔστω καὶ μίαν ἡμέραν κατὰ τὴν κατοχήν, ἕνα σιγαρέττο εἰς τὴν κανονικὴν τιμήν.

§69Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν καπνίζω καὶ ἑπομένως δὲν ξεύρω.

§70Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐγὼ ὅμως καπνίζω καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι οὐδέποτε ἠγόρασα σιγαρέττα εἰς κανονικὴν τιμήν. Πάντοτε εἰς πολλαπλασίαν τιμήν.

§71Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἡ μαύρη ἀγορὰ εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§72Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν εἶναι μικρὸν τὸ ποσὸν τῶν 204 ἑκατομμυρίων δραχμῶν μὲ λίραν 4 ἢ 5.000 δραχμάς. Τὸ ἐπλήρωσαν δὲ μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς ἔτους καὶ ἠξεύρετε μὲ πόσον ποσόν; Μὲ τὸ 1)50ὸν τῆς τότε ἀξίας του.

§73Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτὰ τὰ καπνὰ τὰ ἀγορασθέντα μὲ τὴν μικρὰν αὐτὴν τιμὴν ὑπάρχουν σήμερον;

§74Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κατηναλώθησαν καὶ ἀντικατεστάθησαν πάλιν ὑπὸ τῶν καπνοβιομηχάνων.

§75Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Εἰς ποίας τιμὰς διετέθησαν τότε; Εἰς τὰς κανονικὰς τιμὰς τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν ἢ εἰς πολὺ μεγαλυτέρας; Ἐφ’ ὅσον ἐχρησιμοποιήθησαν διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ἡ τιμὴ τῶν 150 δραχμῶν ἦτο εἰκονικὴ ἀφοῦ θὰ εἰσέπραττον παρὰ τοῦ κοινοῦ πάλιν 150 δραχμάς.

§76Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν, κ. συνάδελφε εἰς ποίας τιμὰς διετέθησαν. Ἔχει ἀξίαν τὸ ὅτι ἀντικατεστάθησαν καὶ σήμερον ὑπάρχουν. Ὑπάρχουν δὲ σήμερον καπνοβιομήχανοι οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τότε τὴν προστασίαν καὶ τὴν βοήθειαν τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἐπέτυχαν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 200 καὶ 300 καὶ 500 χιλιάδες κιλὰ καπνῶν πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καθ’ ἣν στιγμὴν τότε μὴ διαθέτοντες οὔτε χρήματα, οὔτε καπνά, ἐζήτησαν τὴν συνδρομὴν τοῦ Κράτους.

§77Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἀγορασθέντα;

§78Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἀπὸ τὴν πίστωσιν αὐτὴν ἡ ὁποία τοὺς ἐχορηγήθη καὶ ἦτο ἐξοφλητέα μετὰ ἓν ἔτος. Τὸν Ἰούνιον τοῦ 1945 ἡ τότε Κυβέρνησις ὀρθῶς σκεπτομένη ἀπεφάσισε νὰ ἐνισχύσῃ τὸ ἐλεύθερον καπνεμπόριον διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν, δυστυχῶς ὅμως, ἄνευ οὐδεμιᾶς παρακολουθήσεως καὶ ἄνευ οὐδενὸς ἐλέγχου. Ἠδύνατο δηλαδὴ πᾶς καπνέμπορος λαμβάνων χρήματα ἀπὸ τὴν Τράπεζαν νὰ ἀγοράσῃ ἢ καπνὰ ἢ ὅ,τι δήποτε ἄλλο ἤθελε ἀρκεῖ νὰ ἐχρεοῦτο εἰς τὴν Τράπεζαν. Καὶ σήμερον ἀκόμη διάφοροι καπνέμποροι εἰς τοὺς ὁποίους ἐγένετο πρὸ διμήνου νύξις περὶ ἀναπροσαρμογῆς ἰσχυρίζονται ὅτι... βεβαίως πήραμε χρήματα τὸν Ἰούνιον τοῦ 1945, ἀλλὰ δὲν τὰ διαθέσαμεν ὅλα διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν διότι δὲν εὑρίσκαμε καπνά. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν τὸν Ἰούνιον τοῦ 1945 ἐδανείζετο κανεὶς δραχμὰς καὶ ἠγόραζεν ἀντὶ καπνῶν ἔστω καὶ πέτρες, ἀσφαλῶς σήμερα ἡ τιμὴ τῆς πέτρας θὰ ἦτο πολὺ διαφορετική. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὅταν τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1946 ἐγένετο ἡ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ ξένου συναλλάγματος εἰς δραχμὰς καὶ καθωρίσθη τὸ δολλάριον ἀπὸ 500 εἰς 5.000 δραχμὰς θὰ ὤφειλεν ἡ τότε Κυβέρνησις νὰ ρυθμίσῃ καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο, δηλαδὴ νὰ ἀναπροσαρμόσῃ καὶ τὰ χρέη τῶν καπνεμπόρων πρὸς τὰς διαφόρους Τραπέζας, διότι κ. συνάδελφοι πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι, ὅλοι οἱ καπνέμποροι μηδενὸς ἐξαιρουμένου ἐδανείσθησαν χρήματα μὲ τιμὴν δολλαρίου 500 δραχμὰς καὶ ἠγόρασαν καπνὰ μὲ τιμὰς 500, 600, 700 καὶ 800 δραχμάς...

§79ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἴπατε ὅλοι οἱ καπνέμποροι ἀνεξαιρέτως;

§80Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Μηδενὸς ἐξαιρουμένου.

§81Ο ΑΥΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὥστε ἐδανείσθησαν χρήματα ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ὅλοι; Καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν ἰδικάς των Τραπέζας;

§82Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὅλοι πῆραν καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον ἰδικάς των Τραπέζας ἐδανείσθησαν διὰ τὰς Τραπέζας των ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι τεράστιον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ὠφελήθησαν. Πάντως δι’ αὐτὸ ποὺ ἐρωτᾶτε θὰ τὸ δοῦμε ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω πόσοι καὶ τί ποσὰ ἐδανείσθησαν. Ἠγόρασαν λοιπὸν καπνὰ μὲ τιμὴν 500, 600, 700 καὶ 800 δραχμῶν. Κατὰ Ἰανουάριον τοῦ 1946 μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ ξένου συναλλάγματος καὶ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου εἰς 5.000 δραχμὰς αὐτοὶ ὤφειλαν καὶ ὀφείλουν δραχμὰς καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχουν τὸ ἐμπόρευμά των τοῦ ὁποίου ἡ τιμὴ ἐδεκαπλασιάσθη, ὀφείλουν δραχμὰς καὶ θὰ πληρώσουν εἰς τὴν Τράπεζαν μὲ τιμὴν δολλαρίου 5.000 δηλαδὴ μὲ διαφορὰν 90%.

§83ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. 900%.

§84Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Μάλιστα 900%. Καὶ τὸ ποσὸν τῶν δανεισθέντων χρημάτων ἀνέρχεται μέχρι τῆς 26ης Ἰανουαρίου 1945, ὁπότε ἐγένετο ἡ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ ξένου συναλλάγματος εἰς δραχμὰς 3.200.000.000, τὸ ὁποῖον μετατρεπόμενον εἰς δολλάρια πρὸς 500 δραχμὰς ἕκαστον φθάνει τὰ 6.400.000 δολλάρια, ἐνῷ μὲ τὴν τιμὴν τῶν 5.000 δραχμῶν ποὺ θὰ ἐξοφλήσουν κάνουν μόνον 640.000 δολλάρια, ἤτοι εἰς τὰ χρηματοκιβώτια τῶν καπνεμπόρων, εἰσῆλθον ἀκόπως 6 περίπου ἑκατομμύρια δολλάρια.

§85Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δηλαδὴ ἐδανείσθη πέρυσι ὁ καπνέμπορος καὶ ἠγόρασε 50.000 ὀκάδες καπνά. Σήμερον ἐὰν πωλήσῃ 5.000 ὀκάδας θὰ ἐξοφλήσῃ τὸ χρέος καὶ θὰ τοῦ περισσεύσουν 45.000 ὀκάδες.

§86Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Τὸ Κράτος εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, τί ἐπῆρε; Τὸ ἔκαμε διὰ νὰ ὠφεληθοῦν οἱ καπνέμποροι χωρὶς οὐδεμίαν ἀνταμοιβήν;

§87Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Θέλει συζήτησιν κ. συνάδελφε; Τὸ Κράτος ἐζημιώθη, ἠφανίσθη.

§88Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ Κράτος ἔδωκε δραχμὰς σταθερὰς μὲ λίραν 5–6000 καὶ θὰ εἰσπράξῃ αὔριον μὲ λίραν 135– 140.000. Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἀδικία αὐτὴ ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ εἰς τὸ Κράτος καὶ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς.

§89Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει τὸν νόμον 1073 τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Σοφούλη; Ἐάν ἐφροντίζατε νὰ ζητούσατε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 1073 ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀνωμαλίαι δὲν θὰ ὑπῆρχον.

§90Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸν νόμον αὐτὸν τὸν ἐπληροφορήθημεν, ἀλλὰ ἦταν νόμος εἰς τὰ χαρτιά, ὁ ὁποῖος δὲν ἐφηρμόζετο. Σεῖς οἱ ὁποῖοι τὸ ἐκάματε διατὶ δὲν τὸν ἐφηρμόζατε; Τὸν Μάρτιον ἐφορτώθησαν καπνὰ ἐκ Θεσσαλονίκης διὰ τὸ ἐξωτερικόν, διατὶ δὲν τὸν ἐφηρμόσατε;

§91Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ὁ τότε Ὑπουργὸς κ. Μυλωνᾶς ἀπεχώρει, ἀνέλαβον ἐγὼ τότε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν ἐπρόλαβα. Ἀπαιτεῖτε ἐντὸς 15 ἡμερῶν νὰ ἐφηρμόζαμεν ἡμεῖς τὴν φορολογίαν καὶ δὲν ἔχετε τὴν ἀξίωσιν νὰ πράξῃ τοῦτο ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις;

§92Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον μοῦ λέγετε, ὅτι τὴν 7ην Μαρτίου ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος αὐτός.

§93Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνεχώρει.

§94Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναπροσαρμόσωμεν τὰ χρέη τῶν καπνεμπόρων πρὸς τὴν Τράπεζαν καὶ ἐκ τοῦ ποσοῦ τὸ 50% νὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπώλησαν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὸ προϊόν των, διότι τότε ὁ παραγωγός, ὅταν ἐπώλει τὰ καπνὰ μὲ 500–600 δραχμάς, διὰ νὰ ἀγοράσῃ μίαν ὀκᾶν ζακχάρεως ἔδιδε 4.000 δραχμάς, δηλαδὴ 8 ὀκάδας καπνοῦ, καθ’ ἣν στιγμήν, προπολεμικῶς μὲ 1 ὀκᾶν καπνοῦ ἠγόραζεν 6 ὀκάδες ζακχάρεως, διὰ νὰ ἀγοράσῃ μίαν ὀκᾶν ἐλαίου ἐπώλει 5 ὀκάδας καπνοῦ, ἐνῷ προπολεμικῶς μὲ μίαν ὀκᾶν καπνοῦ ἠγόραζεν 2½ ὀκάδες ἐλαίου καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς, χωρὶς νὰ ἀναφέρω, ὅτι διὰ τὰ ὑποδήματα ἢ ρουχισμὸν δὲν ἔφθανεν ὁλόκληρος ἡ ἐσοδεία τῶν καπνῶν του καὶ τὸ ὑπόλοιπον 50% νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς δημόσιον ἔσοδον. Ὡσαύτως ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιμείνωμεν, ὅπως ἡ σεβαστὴ Κυβέρνησις ἀναπροσαρμόσῃ καὶ ὅλα τὰ ἄλλα καπνοβιομηχανικὰ χρέη πρὸς τὴν Τράπεζαν, ὁλόκληρον δὲ τὸ ποσὸν τῆς ἀναπροσαρμογῆς νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς δημόσιον ἔσοδον.

§95Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ὁ νόμος 1073 λύει τὸ ζήτημα, κύριοι συνάδελφοι.

§96Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὄχι φορολογίαν, ἀναπροσαρμογὴν θέλομεν, κλιμακωτὴν ἀναπροσαρμογήν.

§97Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ποία διάταξις τοῦ νόμου 1073 κ. συνάδελφε;

§98Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Τὸ ἄρθρον 2 προβλέπει διὰ τοὺς δανεισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι τῆς 16ης Δεκεμβρίου 1945.

§99Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ νόμος ὁμιλεῖ περὶ φορολογίας πλουτισάντων ἢ δανεισθέντων.

§100Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ὄχι κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἄρθρον 2 λέγει (ἀναγινώσκει):

§101Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Φόρος δηλαδή.

§102Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Διὰ φορολογίας θὰ γίνῃ. Δὲν γίνεται ἄλλως. Ὁμιλοῦμεν, κύριοι, διὰ τὴν 15ην Δεκεμβρίου, διότι ὡς γνωστόν, ἡ τιμὴ τῆς δραχμῆς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο κατωτέρα τῆς τιμῆς τῆς ἀναπροσαρμογῆς.

§103Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ νόμος ὁμιλεῖ περὶ φορολογίας.

§104Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Τεχνικῶς τὸ ζήτημα μὲ ἀπησχόλησε. Τεχνικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν παρά διὰ φορολογίας νὰ γίνῃ, τὴν φορολογίαν αὐτὴν νὰ διαθέσωμεν κατὰ ἕνα ποσοστὸν μικρὸ ἢ μεγάλο διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς.

§105ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μόνον εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀνήκει ἡ ἀναπροσαρμογὴ καὶ ὄχι ὡς ἔσοδον τοῦ Κράτους.

§106Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν κάμνατε, κ. Βοραζάνη, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἐκάμνατε.

§107Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἡ ὅλη καπνικὴ ὑπόθεσις ἀποτελεῖ ἕνα σύμπλεγμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ τὸ ἐκθέσωμεν.

§108Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπαντῶν, εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Βοραζάνην, ἔχω νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι τὸν Μάρτιον τοῦ 1946, 15 ἡμέρας δηλαδὴ πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ἐφορτώθησαν καπνὰ διὰ τὸ ἐξωτερικὸν ἐκ Θεσσαλονίκης καὶ συνεπῶς ἐὰν ὑπῆρχε καὶ ἂν ἴσχυεν αὐτὸς ὁ Ἀναγκαστικὸς Νόμος 1073 θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ.

§109Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἡ φορολογία, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιβάλλεται εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν χρημάτων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, γνωρίζει, ὅτι αὐτὰ εἰσπράττονται κατὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ συναλλάγματος. Ὑπενθυμίζω τὸν νόμον τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζει.

§110Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὴν 26ην Ἰανουαρίου 1946, μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ ξένου συναλλάγματος, ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῶν χρεῶν τῶν καπνεμπόρων καὶ καπνοβιομηχάνων. Δὲν ἔγινεν. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἡ σημερινὴ Ἐθνικὴ Κυβέρνησις, ἡ ἀπορρέουσα ἐκ τῆς προσφάτου ἐτυμηγορίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία ἐκληρονόμησε βαρείας κληρονομίας, ἀπὸ τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις, εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι θὰ λύσῃ συντόμως καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν χρεῶν τόσον τῶν καπνεμπόρων ὅσον καὶ τῶν καπνοβιομηχάνων, διότι καὶ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους δὲν εἶναι ἀσήμαντα.

§111ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖα εἶναι τὰ ποσά;

§112Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Σᾶς εἶπα, 204.000.000 ταινία πληρωτέα εἰς 10 μηνιαίας δόσεις καὶ 2.750.000 περίπου κιλὰ καπνά.

§113Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὁ Παπαστράτος πόσα ἐπῆρε;

§114Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἔχω ἕνα κατάλογον, τὸν ὁποῖον ἔλαβα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι ἕνας κατάλογος ἔχων οὕτω: (ἀναγινώσκει), Καραβασίλης, Κεράνης, Φούκας κλπ.

§115Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Λέγετε, ὅτι ἠγοράσθησαν τὰ καπνὰ αὐτὰ ἀντὶ 150 δραχμῶν. Δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν διὰ σιγαρέττα;

§116Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Μάλιστα ἔγιναν σιγαρέττα.

§117ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐγένετο τοῦτο, ὅταν ἐτίθετο ἡ τιμή, δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν τὸ κόστος τῆς ἀγορᾶς καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπάνω νὰ μπῇ τὸ κέρδος καὶ ὁ φόρος;

§118Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν ἐξετάζομεν ἂν τὰ καπνὰ αὐτὰ ἐδόθησαν εὐθηνὰ ἢ ἀκριβά. Ἐξετάζομεν καὶ ἐπιμένομεν εἰς τὸ ἑξῆς ζήτημα, ὅτι τὸ προϊόν τῆς διαθέσεως τῶν καπνῶν αὐτῶν ἐχρησιμοποιήθη διὰ νὰ πλουτίσουν οἱ κύριοι αὐτοί. (Ἀναγινώσκει). Φούκας, Κεράνης, Παπαστράτος κ.λ.π.

§119Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Αὐταὶ ἦσαν αἱ τιμαὶ τῆς Κάπας κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐνῷ ἡ τιμὴ τῆς λίρας ἦτο 2.100 δραχμὰς καὶ σήμερον εἶναι 130.000 δραχμάς. Μὴ δημιουργεῖτε ἐντυπώσεις.

§120Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Αἱ Κάπες ἐκεῖνες μετετράπησαν εἰς Μαξούλια. Καὶ ἡ τιμὴ τῆς λίρας δὲν ἦτο τότε 2.000 δραχμὰς ὡς λέγετε, ἀλλὰ 5.000 καὶ ἄνω.

§121Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν ἠμποροῦσαν νὰ γίνουν.

§122Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἔγιναν, διότι ὑπάρχουν καπνοβιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καπνὰ καὶ τώρα ἔχουν.

§123Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Ἐπῆραν δάνεια ἀπὸ τὸν κ. Βούλγαρην.

§124Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν θίγω κανένα, θίγω τὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία ὑπέδειξε τότε καὶ εἰσηγήθη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ νὰ κάμῃ μίαν πρᾶξιν, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας ἐθησαύρισαν αὐτοὶ εἰς βάρος τοῦ Κράτους καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§125Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Δὲν ἐθησαύρισαν ἐξ αὐτοῦ, ἀλλ’ ἐξ ἄλλης αἰτίας.

§126Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ρήτωρ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος μίαν διακοπήν, διότι ἐγὼ ἤμην ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα ἀντιμετώπιζε μίαν πλήρη καταστροφήν. Μεταξὺ τῶν πραγμάτων τὰ ὁποῖα ἀπῄτει ὁ κόσμος ἦσαν καὶ τὰ τσιγάρα. Ἡ τιμὴ τῶν σιγαρέττων εἶχεν ἀνέλθει πολὺ καὶ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν τσιγάρα φθηνά, διότι μεταξὺ τῶν ἄλλων προσπαθειῶν τὰς ὁποίας κατεβάλλομεν ἦτο νὰ μὴ ἀνεβάσωμεν τὰ ἡμερομίσθια καὶ τοὺς μισθούς. Κατεβάλλομεν τὴν προσπάθειαν αὐτήν, διότι ὅταν ἔγινεν ἡ σταθεροποίησις τὸν Νοέμβριον τοῦ 1944, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴν αὐξήσῃ τὰ ἡμερομίσθια πέραν τῶν 7 σελλινίων τὴν ἡμέραν καὶ ἀναλόγως καὶ τοὺς μισθούς. Εἴχομεν λοιπὸν καθημερινῶς συστάσεις, ὅτι, δὲν πρέπει ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ αὐξήσωμεν τὰ ἡμερομίσθια. Ἐγὼ εὑρέθην εἰς μίαν τραχυτάτην σύγκρουσιν μὲ τοὺς Ἄγγλους ἐμπειρογνώμονας διότι ηὔξησαν τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἀνειδικεύτων ἐργατῶν ἀπὸ 7 σελλίνια εἰς 8 διότι τὸ ἴδιον ἔκαμε καὶ ἡ ΕΜΕΛ, ἡ ὁποία ἐπλήρωνε τοὺς ἀνειδικεύτους ἐργάτας μὲ 8 σελλίνια. Βέβαια αὐτὴ ἡ διαφορὰ δὲν εἶχε καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα, διότι ἡ ἀνάγκη ἀφ’ ἑνὸς τοῦ κοινοῦ καὶ ἔλλειψις ἐργατικῶν χειρῶν ἀφ’ ἑτέρου, δεδομένου ὅτι πάμπολλοι ἐργάται εὑρίσκοντο εἰς τὸ κίνημα τοῦ ΕΑΜ, ηὔξανον τὸ ἡμερομίσθιον, διότι ἦτο μικρὰ ἡ προσφορὰ καὶ μεγάλη ἡ ζήτησις. Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν ἀντιμετώπιζε μίαν διπλῆν ἀνάγκην, τὴν ἀνάγκην ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ νὰ δημιουργήσῃ ἔσοδα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ μὴ αὐξηθοῦν τὰ ἡμερομίσθια. Εὑρέθημεν πρὸ τῆς δυσκόλου αὐτῆς θέσεως καὶ ἐσκέφθημεν τί πρέπει νὰ κάμωμε διὰ νὰ μὴ πᾶνε ἐπάνω πολὺ τὰ τσιγάρα. Ἐμεῖς δὲν ἠξεύραμεν τί ὑπῆρχεν εἰς τὴν Μακεδονίαν, διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι ἡ τυπικὴ κατάθεσις τῶν ὅπλων ἐκ μέρους τοῦ ΕΛΑΣ, συνετελέσθη τὴν 14ην Μαρτίου 1945 καὶ ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα, παρητήθη τὴν 3ην ἢ 4ην Ἀπριλίου, ἀφοῦ ἐν τῷ μεταξὺ ἐμεσολάβησαν 2 ἢ 3 ἡμέραι κρίσεως. Ἡ προώθησις τῶν διαφόρων τμημάτων τῆς δημοσίας δυνάμεως καὶ ἡ ἐγκατάστασις τῶν ἀρχῶν ἐγένετο ἐν βίᾳ καὶ ἀτάκτως λόγῳ τῶν περιστάσεων, ἡ δὲ ἐγκατάστασις τῶν ἀρχῶν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, ἐγένετο μία ἢ δύο ἑβδομάδας πρὸ τῆς παραιτήσεως τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης. Δὲν ἠξεύραμεν λοιπὸν οὔτε τὶ ἀποθέματα καπνῶν ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐθεωρήθησαν ὡς λεία πολέμου, ὑπῆρχον εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, οὔτε τί ἐδόθησαν ἀπὸ αὐτά, οὔτε πῶς θὰ τὰ μεταφέρωμεν, διότι δὲν εἴχομεν τὰ μεταφορικὰ μέσα. Ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα ἦτο Κυβέρνησις τῆς ὁποίας ἡ ἐξουσία μέχρι τῆς 14ης Μαρτίου 1945 ἔφθανεν εἰς τὰ κράσπεδα τῆς Πλατείας Συντάγματος. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ δώσωμεν σιγαρέττα εἰς τὸ κοινόν. Τότε ὑπῆρξε προσχέδιον, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν τὸ ἐδέχθην τὸ προσχέδιον τῆς κρατικοποιήσεως, διότι εἶχεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ ἡ ὁποία ἦτο διαβατική...

§127Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἄρα ὑπῆρχε σχέδιον.

§128Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Σᾶς εἶπα ὅτι ὑπῆρχον ὄχι ἕνα ἀλλὰ πλείονα προσχέδια. Αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Ἐγὼ δὲν ἐδήλωσα ὅτι θὰ τὰ κρατικοποιήσω, οὔτε ἐσκέφθην νὰ τὰ κρατικοποιήσω, διότι ἦτο ἐντελῶς ἄτοπον ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας ὁ βίος εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἦτο καθωρισμένος βραχύτατος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ θὰ ἀντιμετώπιζε τὰ μεγάλα αὐτὰ οἰκονομικὰ προβλήματα καὶ θὰ προέβαινεν εἰς κρατικοποίησιν καὶ εἰς ἄλλα μέτρα. Ἀντιμετωπίσαμεν λοιπὸν μίαν προσωρινὴν λύσιν καὶ ἡ προσωρινὴ αὐτὴ λύσις εὑρέθη κατόπιν ἐργώδους προσπαθείας μεταξὺ τῶν καπνοβιομηχάνων, τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐργατῶν, τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μερικῶν ἄλλων ἐκ τῶν συναδέλφων μου ἐν τῇ Κυβερνήσει. Τί ἐπεδιώξαμεν διὰ τῆς λύσεως αὐτῆς; Οἱ καπνοβιομήχανοι ἔλεγον ὅτι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν χρήματα ...

§129Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Καὶ τὸ ἐπιστεύσατε;

§130Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν τὸ ἐπίστευσα, ἀλλὰ τί ἠθέλατε νὰ κάμω ὅταν μοῦ ἔλεγον οἱ βιομήχανοι ὅτι θὰ κλείσουν τὰ ἐργοστάσιά των καὶ οἱ ἐργάται ἔλεγον ὅτι οἱ βιομήχανοι ἔχουν χρήματα, καὶ δώσατε εἰς ἡμᾶς νὰ διευθύνωμεν τὰ ἐργοστάσια; Τί νομίζετε ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις; Νὰ κάμῃ τὴν κρατικοποίησιν κατὰ τρόπον βιαστικόν, ἀφοῦ εἴπατε ὅτι ἦτο βιαστικὴ καὶ ἡ ἀπόφασις τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὴν 21ην Μαρτίου, δηλαδὴ μίαν ἑβδομάδα πρὸ τῆς παραιτήσεώς της, ν’ ἀρχίσωμεν συζήτησιν ἐκείνην τὴν στιγμὴν περὶ κρατικοποιήσεως; Αὐτὸ ἀνῆκεν εἰς τὴν Βουλὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ προήρχετο κατόπιν λαϊκῆς ἐντολῆς καὶ ὄχι εἰς τὴν Κυβέρνησιν Πλαστήρα. Τί ἔπρεπε λοιπὸν νὰ κάμω; Μοῦ ἔλεγον οἱ καπνοβιομήχανοι «ἡμεῖς θὰ κλείσωμεν», μοῦ ἔλεγαν οἱ καπνεργάται «δῶσε μας τὰ ἐργοστάσια νὰ τὰ κινήσωμεν ἐμεῖς». Ἐπεδίωξα μίαν προσωρινὴν λύσιν, ἡ ὁποία πραγματικῶς ἀφ’ ἑνὸς ἔδωσεν εἰς τὴν ἀγορὰν σιγαρέττα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπροστάτευσε τοὺς καπνεργάτας, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπεμακρύνοντο συνεπείᾳ τοῦ ν.118. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἔγινεν ὁ νόμος αὐτός. Ἔγινε δὲ μετὰ πολλὴν ἐξέτασιν τοῦ θέματος, διότι ἂν δὲν ἐγένετο θὰ ἐστερεῖτο τὸ Δημόσιον Ταμεῖον τοῦ φόρου καταναλώσεως, ὁ ὁποῖος ὅλας τὰς ἡμέρας ποὺ συνεζητεῖτο τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν εἰσεπράττετο.

§131Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μοῦ φαίνεται πὼς εἴπατε, ὅτι εἰς τὰς 21 Μαρτίου ἐχορηγήθη ἐκ τῶν κρατικῶν καπνῶν εἰς τὴν καπνοβιομηχανίαν ἕνα ποσόν.

§132Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Αὐτὸ ἔγινεν εἰς ἄλλην Κυβέρνησιν.

§133Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ταὐτοχρόνως εἴπατε, ὅτι ἐχορηγήθη καὶ ἕνα ἄλλο ποσόν;

§134Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. (Ἀναγινώσκει σχετικὸν ἔγγραφον).

§135Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀκριβές.

§136Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἤθελα νὰ μάθω τοῦτο. Εἴπατε σεῖς, ὅτι διεθέσατε τὰ κρατικὰ καπνά, διότι ἐφοβεῖσθε μήπως λείψουν σιγαρέττα εἰς τὴν ἀγορὰν; Ἐρωτῶ, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον 680.000 ὀκάδες πρὸ πέντε ἡμερῶν, πῶς θὰ ἔλειπαν σιγαρέττα καὶ ἠναγκάσθητε νὰ διαθέσητε καὶ ἄλλο ποσόν;

§137Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐλήφθη ἦτο νὰ διευκολύνωμεν τὴν καπνοβιομηχανίαν νὰ πάρῃ καπνά, διότι ἰσχυρίζετο, ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ εὕρῃ. Ἡ εὐκολία, ἡ ὁποία τῆς ἐδόθη διὰ τῆς προκαταβολῆς τῆς ταινίας, ἦτο προσωρινῆς ἰσχύος, διότι ἦσαν ὑποχρεωμέναι αἱ καπνοβιομηχανίαι νὰ ἀποδώσουν τὰς προκαταβολάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς καπνοβιομηχανίας εἰς καπνά, ἡ ἀπόφασις ἐλήφθη ἀπὸ ἐμέ, ἀλλ’ ἐξετελέσθη ἀπὸ τὸν διάδοχόν μου Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὰ καπνὰ μὲ τὴν τρέχουσαν τιμήν. Τώρα, ἂν ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέραν οἱ καπνοβιομήχανοι καὶ οἱ καπνέμποροι ὠφελήθησαν, αὐτὸ εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν μὲ ἀφορᾷ. Ἀντιλαμβάνομαι τὴν συζήτησιν αὐτὴν πέριξ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, παρὰ τὰς αἰχμὰς τῆς τότε Κυβερνήσεως, ὡς συζήτησιν διαφωτιστικὴν τοῦ θέματος.

§138Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ ἔλεγχος ἐπὶ τῆς διαθέσεως αὐτῆς τῶν καπνῶν ἐτελείωσε καὶ προχωρῶ εἰς τὸ θέμα, ἐλπίζων, ὅτι συντόμως θὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα διὰ νόμου. Ἔχομεν σήμερον ἐν Ἑλλάδι περίπου 25.000.000 κιλὰ καπνῶν τῶν ἐσοδειῶν 1944–1945 φθάνει δὲ καὶ ἡ ἐσοδεία τοῦ 1946, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ ὑπερβῇ τὰ 40.000.000 κιλά. Τὸ ζήτημα τῆς ἀγορᾶς, συγκεντρώσεως καὶ ἐπεξεργασίας εἴτε γίνῃ διὰ τοῦ καπνεμπορίου χρηματοδοτουμένου ὑπὸ τῶν τραπεζῶν, εἴτε δι’ ἑνὸς ὀργανισμοῦ, εἴτε διὰ μικτοῦ συστήματος, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ μᾶς φέρῃ μεγάλας δυσκολίας, θὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ θὰ καταλήξωμεν, ὅπου πρέπει νὰ καταλήξωμεν, ἀρκεῖ νὰ καθορισθῇ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ πῶς, ποῦ καὶ μὲ ὅσον τὸ δυνατὸν καλλιτέρας τιμὰς νὰ διαθέσωμεν τὸ προϊόν μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρώτατον, διότι, ἐνῷ κατ’ οὐσίαν δὲν ὑπάρχει κρίσις ἀνατολικῶν καπνῶν λόγῳ τῆς ἐξαντλήσεως τῶν ἀποθεμάτων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν συνεπείᾳ τοῦ πολέμου, ἡμεῖς δυστυχῶς, λόγῳ τῶν εἰδικῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, ἔχομεν κρίσιν ὀξυτάτην ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Ἑπομένως περατώνων τὴν ἀγόρευσίν μου, κύριοι συνάδελφοι, προτείνω πρὸ τῆς λήψεως οἱασδήποτε ἀποφάσεως, τὴν σύγκλησιν μιᾶς γενικῆς καπνικῆς ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ λάβουν μέρος ὅλοι οἱ κάτοχοι τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, κύριοι βουλευταί, νὰ κληθοῦν καὶ ἐκπρόσωποι τοῦ καπνικοῦ καὶ καπνεμπορικοῦ κόσμου, νὰ ἐκφέρουν τὰς γνώμας των, ὥστε νὰ ἀποφασισθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο τὸ θετικώτερον καὶ ἀποτελεσματικώτερον, διότι φρονῶ, ὅτι ζητήματα οἰκονομικὰ μεγίστης σπουδαιότητος, ὅπως εἶναι τὸ καπνικόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λύωνται δι’ ἐπερωτήσεων, καθ’ ὅσον παρακολουθήσας τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀγορητὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, παρετήρησα, ὅτι οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἐπρότεινε συγκεκριμένα πράγματα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν τόσα ἄλλα ζητήματα ἐχαρακτηρίσθησαν καὶ ἐκηρύχθησαν ἐθνικὰ ζητήματα καὶ ὑπερκομματικά, ὅπως π.χ. αἱ ἐθνικαὶ διεκδικήσεις, τὸ στρατιωτικὸν ζήτημα, τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἄλλα τοιαῦτα, δὲν νομίζω, ὅτι τὸ καπνικὸν ζήτημα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἡ ζωὴ καὶ ἡ ὕπαρξις 180.000 περίπου καπνοπαραγωγικῶν οἰκογενειῶν, 40.000 περίπου καπνεργατικῶν οἰκογενειῶν, τὸ καπνικόν, τονίζω, ζήτημα, ἀπὸ τὴν λύσιν τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται ἡ σταθεροποίησις τῆς δραχμῆς μας, τὸ ἰσοζύγιον τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι προπολεμικῶς τὸ καπνικὸν συνάλλαγμα ἐκάλυπτε τὸ 51% τοῦ ὅλου εἰσαγομένου συναλλάγματος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν νομίζω, ὅτι καὶ τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ χαρακτηρισθῇ ὡς ἐθνικὸν ζήτημα, ὡς ὑπερκομματικὸν τοιοῦτον, διότι μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ θὰ δυνηθῶμεν καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι ἐπράξαμεν τὸ καθῆκον μας ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως:

§140Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, ἐνῷ εἰς τὸν ἐπίλογόν του ἀνεκήρυξε τὸ καπνικὸν ζήτημα ὡς ζήτημα ὑπερεθνικόν, ἐν τούτοις ἐφάνη ἐπερωτῶν τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν ὡς ἐπερωτῶντες. Ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ κάποια ἀντίφασις, τὴν ὁποίαν καὶ ὁ ἴδιος διώρθωσεν ἀναγνωρίζων, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ἐξόχως ἐθνικόν. Κύριοι, ὑπῆρξα ἀπὸ τοὺς ἐπερωτῶντας καὶ δὲν μετανοῶ δι’ αὐτό. Ἡ ἐπερώτησις δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ἐλέγχου κατὰ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἓν προϊόν, ποὺ κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφέρει, ὡς ἐλέχθη, 150.000 οἰκογενείας καπνοπαραγωγῶν καὶ 40.000 οἰκογενείας καπνεργατῶν, ἐνδιαφέρει τὸν δημόσιον Προϋπολογισμόν, διότι ὁ φόρος ἐκ τῆς καταναλώσεως τοῦ καπνοῦ προπολεμικῶς ἦτο τὰ 40% τῶν ὅλων τακτικῶν ἐσόδων, ἐνδιαφέρει ἀκόμη τὸ συνάλλαγμα, διότι προπολεμικῶς τὸ ἥμισυ τοῦ συναλλάγματος, ποὺ ἤρχετο ἀπ’ ἔξω, προήρχετο ἀπὸ τὴν πώλησιν ἐξαγομένων καπνῶν, ἓν τοιοῦτον προϊὸν παραμένει ἀκόμη εἰς ὀξεῖαν κατάστασιν, χωρὶς μελέτην, χωρὶς ἐνασχόλησιν. Ἠκούσαμεν ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον καὶ μίαν ἄλλην ἐρώτησιν, τί ἔγινε τὸν Μάρτιον τοῦ 1945. Ὅτι, ἀντὶ νὰ πλουτίσῃ ἢ νὰ ἀνακουφισθῇ ἡ παραγωγή, ἐπλούτισαν οἱ καπνοβιομήχανοι. Ἀποτελεῖ καὶ αὐτὸ ἕνα θέμα δευτέρας ἐπερωτήσεως ἐναντίον τῆς τότε Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἀποτελεῖ καὶ ἕνα θέμα νέων καθηκόντων τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτόν, πῶς θὰ ἄρῃ τὰς γενομένας ἀδικίας ἐκ χαριστικῶν δωρεῶν, χαριστικῶν δανείων.

§141Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐδήλωσε τὴν ἄλλην φορὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι θὰ φορολογήσῃ τοὺς καπνεμπόρους καὶ καπνοβιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν πιστώσεις καὶ τὰς ἐπέστρεψαν μὲ ἐξηυτελισμένον νόμισμα.

§142Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, τὸ ζήτημα εἶναι οὐσιῶδες, διότι ὁ καπνὸς εἶναι ἀπὸ τὰ προϊόντα ἐκεῖνα, τῶν ὁποίων ἡ διάθεσις ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Σᾶς δίδω μίαν στατιστικὴν προπολεμικήν, κατὰ τὴν ὁποίαν πρώτη εἰς τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν μας ἤρχετο ἡ Γερμανία μὲ 21 ἑκατ. κιλά, δευτέρα ἡ Ἀμερικὴ μὲ 8.155.000 κιλά, τρίτη ἡ Γαλλία μὲ 6.835.000 κιλά, τετάρτη ἡ Αἴγυπτος μὲ 2.063.000, πέμπτη ἡ Ὁλλανδία μὲ 2.140.000, ἕκτη ἡ Αὐστρία μὲ 2.132.000, ἕβδομον τὸ Βέλγιον μὲ 1.404.000, ὀγδόη ἡ Τσεχοσλοβακία μὲ 1.005.000, ἐνάτη ἡ Ἀγγλία μὲ 261.000 καὶ δεκάτη ἡ Κύπρος μὲ 240.000 κιλά. Ὁ πίναξ αὐτὸς ἀνετράπη ἀπὸ τὸν πόλεμον καὶ ἀπὸ τὴν κατοχήν. Κατὰ τὴν κατοχὴν τὰ γερμανικὰ στρατεύματα ἐπέταξαν ὅσα καπνὰ ἦσαν στὴν Ἑλλάδα, ἡ δὲ τράπεζα τῆς Γερμανίας τὰ ἐπλήρωνεν εἰς μάρκα, τὰ ὁποῖα ἐπληρώνοντο ἐδῶ οἱ καπνέμποροι πρὸς 60 δραχμὰς ἕκαστον, δηλαδὴ ἐξεμηδενίσθη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ περιουσία τῶν καπνεμπόρων καὶ οἱ παραγωγοί, ἀφ’ ἑτέρου, ἔπαυσαν πλέον νὰ φυτεύουν. Εἰς τὰ 1942, 1943 καὶ 1944 ἡ ὅλη παραγωγὴ τοῦ καπνοῦ δὲν φθάνει οὔτε τὴν παραγωγὴν ἑνὸς ἔτους προπολεμικοῦ. Τώρα ἡ ἀπελευθέρωσις μᾶς εὑρίσκει μὲ 25.000.000 κιλὰ καπνοῦ παλαιᾶς ἐσοδείας 1944–1945, ἡ νέα ἐσοδεία προμηνύεται 35.000.000 κιλά, ἔχομεν δηλαδὴ 60.000.000 κιλὰ καπνῶν. Πῶς θὰ διατεθοῦν; Ἡ ἐγχώριος κατανάλωσις μόλις θὰ ἀπορροφήσῃ τὰ 5–6.000.000 κιλά, τὰ ἄλλα τὶ θὰ γίνουν, ποῦ θὰ πᾶνε; Ἰδού, κύριοι, τὸ ζήτημα, ποὺ πρέπει νὰ λυθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Δύο λύσεις ὑπάρχουν: Νὰ σταματήσωμεν τὴν καπνοπαραγωγήν, ἢ νὰ ἐλαττώσωμεν τὴν καπνοπαραγωγήν. Ἀλλὰ τότε πρέπει νὰ λυθῇ ἕνα ἄλλο πρόβλημα. Τὶ θὰ γίνουν αἱ 150.000 ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι, τὶ θὰ κάμουν μὲ κλῆρον 6–8 στρεμμάτων γαιῶν; Ἐκεῖ, ποὺ κατ’ ἐξοχὴν καλλιεργεῖται καπνός, εἶναι ἡ Μακεδονία. Ἀπὸ τὰ 900.000 στρέμματα τὰ 500.000 στρέμματα εἶναι τῆς Μακεδονίας, διότι ἐκεῖ ὁ κόσμος ζῇ ἀπὸ τὸν καπνόν. Λοιπὸν τὶ θὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ἐὰν παύσῃ ἡ καπνοκαλλιέργεια, τὶ θὰ γίνῃ ὁ κόσμος αὐτός;

§143Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν λέγετε τὶ θὰ γίνῃ ὁ προϋπολογισμός;

§144Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δεύτερον, ποῦ θὰ εὕρητε τὸ ἥμισυ τοῦ συναλλάγματος, ποὺ ἤρχετο ἄλλοτε ἀπὸ τὰ καπνά;

§145Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν θὰ παύσῃ ἡ καπνοκαλλιέργεια.

§146Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον εἶσθε σύμφωνος, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ παύσῃ ἡ καπνοκαλλιέργεια, νὰ φροντίσετε διὰ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν αὐτῶν. Θὰ μείνουν τὰ καπνὰ κρεμασμένα εἰς τοὺς τοίχους; Θὰ σᾶς εἴπω ἕνα πρόβλημα ἐπίσης σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἐλύθη εἰς τὸ παρελθὸν κατόπιν πολλῶν καὶ μακρῶν συνεδριάσεων. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ σταφιδικὸν ζήτημα. Ἐὰν τὸ σταφιδικὸν ζήτημα ἀπησχόλησε τὸ Σῶμα αὐτό, ὄχι συνεδριάσεις, ὄχι μῆνες, ὄχι συνόδους, ἀλλὰ περιόδους, τὸ καπνικὸν ζήτημα θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ πολλὰς συνεδριάσεις διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν λύσιν τοιαύτην, ὥστε καὶ οἱ καπνοπαραγωγοὶ νὰ ἠμποροῦν νὰ πωλοῦν τὰ καπνά των καὶ νὰ ἠμποροῦν νὰ ζοῦν τὰς οἰκογενείας των. Λοιπόν, κύριοι, κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, κατὰ τὸ ὁποῖον ἠτόνησεν ἡ ἰδική μας ἡ καπνοπαραγωγὴ καὶ ἡ ἰδική μας ἐξαγωγή, ἐκέρδισαν ἄλλα κράτη. Ἡ Τουρκία, οὖσα δευτέρα εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν χωρῶν τῶν Ἀγγλικῶν καπνῶν, ἦλθε πρώτη καὶ ἀπὸ 60.000.000 περίπου κιλῶν, ποὺ εἶχε προπολεμικῶς, ἔφθασεν ἐφέτος νὰ ἔχῃ 85.000.000 κιλῶν καὶ ἐπωφεληθεῖσα τῆς ἀτονίας τῆς Ἑλληνικῆς καπνοπαραγωγῆς, ἐκέρδισεν ἡ Τουρκία εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Κύριοι, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι, ἐφ’ ὅσον προπολεμικῶς ἡ Γερμανία καὶ ἡ Ἰταλία ἦσαν οἱ καλύτεροι ἀγορασταὶ Ἑλληνικῶν καπνῶν, θὰ ἦτο ἔργον προνοίας εἰς τοὺς ὅρους τῶν ἐπανορθώσεων νὰ τεθῇ καὶ ὁ ὅρος, ὅτι ἡ Γερμανία καὶ ἡ Ἰταλία ὑποχρεωτικῶς διὰ μίαν μακρὰν σχετικῶς χρονικὴν περίοδον, θὰ ἀπορροφοῦν ὡρισμένον ἀριθμὸν καπνῶν Ἑλληνικῶν. Δεύτερον θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ μία στροφὴ καὶ πρὸς ἄλλα κράτη, ὅπως ἡ Ἀμερική, ὅπως ἐπίσης νὰ αὐξήσῃ τὰς εἰσαγωγάς της καὶ ἡ Ἀγγλία, ἐλαττώνουσα ἔστω τὸν δασμὸν ἐπὶ τῶν καπνῶν. Τρίτον θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ κἄποια καλλιέργεια καὶ πρὸς τὰ μονοπώλια τῆς Τσεχοσλοβακίας καὶ Πολωνίας, τὰ ὁποῖα πρὸ τοῦ πολέμου ἦσαν ἀγορασταὶ Ἑλληνικῶν καπνῶν, νὰ ἀνακτήσωμεν τὴν Αἴγυπτον κλπ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, μᾶς λέγουν οἱ ἀριθμοὶ ὅτι τὸ κόστος τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν εἶνε κάτω ἀπὸ τὰς τιμὰς τῆς ἀγορᾶς τῆς Ἀμερικῆς καὶ ἑπομένως γίνεται συναγωνισμός. Δηλαδὴ τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ διάθεσις νὰ εἰσαχθοῦν εἶναι ἀκριβότερα ἀπὸ τὰ καπνὰ τῆς Τουρκίας. Ἡ Τουρκία, ἔχουσα ἤδη μίαν ὑπεροχὴν ἐξαγωγῆς καπνῶν, δίδει πρίμ, ἐνῷ τὸ δολλάριον εἰς τὴν Τουρκίαν ἀξίζει 1.32 γρόσια, τὸ δολλάριον τὸ καπνικὸν εἶνε 1.82 γρόσια, δηλαδὴ 50 γρόσια ἐπὶ πλέον κάθε δολλάριον εἰς τὴν καπνοπαραγωγήν. Ἐὰν λοιπὸν ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία ἔχει ἤδη τὴν εὐχέρειαν καὶ δὲν ἔχει τὰς συμφορὰς τοῦ πολέμου, δίδῃ 50 γρόσια πρὶμ κατὰ δολλάριον, διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ καπνοῦ, φαντάζεσθε ὁποία προστασία πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ὡς πρὶμ διὰ τὸν Ἕλληνα καπνοπαραγωγόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξαγάγῃ καπνά. Δεύτερον, ἐνῷ ἔχομεν μίαν περίοδον πείνας, ἕνα κόσμον ὁλόκληρον, ποὺ σφαδάζει, ἐξακολουθεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, νὰ ἔχῃ τὴν ἐγγειοφορολογίαν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, ἡ ὁποία βαρύνει τὰ 21% ἐπὶ τῆς ἀξίας ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου.

§147Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πράγματι, εἶναι ἡ μεγαλυτέρα φορολογία.

§148Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἠξεύρετε ποῖος τὰ πληρώνει; Ἐγὼ λέγω ὅτι τὰ πληρώνουν οἱ ἀγορασταί.

§149Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ τὰ ἐπιρρίπτουν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ καπνοῦ.

§150Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἰδικῶν μας καπνῶν, τῆς σχετικῆς ἀναλογίας τιμῶν πωλήσεων, καὶ τῶν Τουρκικῶν, οὔτε εἰς τὴν Τουρκίαν πάλιν μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τοῦ 12%. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἀπορροφηθέντα ἀπὸ τὸ ἐμπόριον καπνὰ δὲν ἐπεβαρύνθησαν εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ, ἀλλ’ ὁ φόρος ἐπέπεσεν εἰς τοὺς ἀγοραστὰς καὶ ὄχι εἰς τὸν ἕλληνα παραγωγόν. Διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου θὰ χάσῃ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον καὶ αὐτὸ τὸ 22%, τὸ ὁποῖον σήμερον τὸ κερδίζει.

§151Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ φόρου, ἐκεῖνος ποὺ πληρώνει τὸν φόρον εἶναι ὁ παραγωγός. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη τὸν δίδῃ ὁ εἰσαγωγεύς, ἐφ’ ὅσον δὲν δύναται ὁ ἐξαγωγεὺς νὰ συναγωνισθῇ τὰ ξένα καπνά, διότι τὰ ἑλληνικὰ εἶναι ἀκριβότερα ἀπὸ τὰ ξένα, εἴτε τὸν πληρώνει τὸν φόρον ἡ παραγωγή, εἴτε ἡ ἐξαγωγή, τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι τὰ καπνὰ εἶναι ἀκριβότερα καὶ δὲν ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἑπομένως πρέπει νὰ πέσῃ ἡ φορολογία διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ καπνὸς νὰ κοστίζῃ ὀλιγώτερον καὶ νὰ δύναται νὰ συναγωνισθῇ. Ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν ὅτι ὑπάρχει παράδεισος εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς.

§152Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ ἀριθμῶν καὶ μόνον στηριζόμενος.

§153Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἄλλοτε κ. Ὑπουργὲ κάνατε τὸ λάθος αὐτό. Εἰς μίαν διακοπὴν ποῦ σᾶς εἴπομεν «φέρετε νομοσχέδιον» ἀπαντήσατε «θὰ τὸ φέρω καὶ θὰ πεισθῆτε ὅτι οὐδέποτε ἔγινεν ἐντιμότερον νομοσχέδιον».

§154Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔχω δώσει πλεῖστα δείγματα σεβασμοῦ πρὸς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§155Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἡμεῖς ἐπὶ 35 ἔτη ἀγωνιζόμεθα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ χωρὶς νὰ περιαυτολογοῦμεν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐνδιαφερώμεθα διὰ τὴν τύχην τοῦ προϊόντος αὐτοῦ καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἐὰν ἔχετε διαφωνίαν, νὰ τὴν ἀκούσωμεν μὲ πολλὴν εὐλάβειαν, ἀλλ’ ὄχι μὲ τὸ ὕφος αὐτό, τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον, κ. Ὑπουργέ. (Χειροκροτήματα). Ἔλεγον κ. Βουλευταὶ ὅτι θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ ἀκούσω ἀπὸ τοὺς κ. Ὑπουργούς, ὅτι ἔχουν λύσει τὸ καπνικὸν ζήτημα. Θὰ τοὺς ἐπευφημήσωμεν διότι ὁ σκοπός μας εἶναι νὰ διαφυλάξωμεν τὴν φυλὴν αὐτὴν καὶ σᾶς λέγω ὅτι ἐὰν δὲν λύσετε τὸ μεγάλο αὐτὸ ζήτημα, ὅπως καὶ τὸ σταφιδοπαραγωγικόν, τὸ τοῦ σίτου καὶ τόσα ἄλλα ζητήματα, θὰ ἔχετε τὴν ἐρήμωσιν τῆς ὑπαίθρου καὶ τὴν ἐπαύξησιν τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ, συμφόρησιν τῶν κέντρων μὲ ἀναιμίαν τῶν ἀνέργων. Εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν ὑπάρχει τὸ βῆμα αὐτὸ καὶ τὸ βῆμα τοῦ πεζοδρομίου. Διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ὑπάρχουν δύο βήματα καὶ τὸ βῆμα τοῦ πεζοδρομίου, ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὅσον ἀποτελεσματικώτερα εἶναι τὰ μέτρα σας, τόσον θὰ ὑπάρχῃ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς καὶ θὰ σιωπήσῃ τὸ βῆμα τοῦ πεζοδρομίου. Ἡμεῖς εὐχόμεθα νὰ μείνῃ τὸ βῆμα αὐτό, διότι πιστεύομεν εἰς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ στοιχειῶδες δίκαιον τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ προσπάθειά μας. (Χειροκροτήματα).

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§157Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐγένετο κάποια παρανόησις, ὄχι διὰ κανένα ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι οἱ ρήτορες ποὺ παρήλασαν προηγουμένως ἀπὸ τοῦ βήματος, μόνον ἀπὸ θεωρητικῆς πλευρᾶς φαίνεται γνωρίζουν τὸ ζήτημα. Δὲν τὸ γνωρίζουν ἀπὸ πρακτικῆς πλευρᾶς, διότι τυχὸν νὰ μὴ ἀνήκουν εἰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας, καὶ ἰδίᾳ τῆς περιφερείας τοῦ νομοῦ Ξάνθης. Λέγω τοῦτο, διότι πιστεύω, ὅτι οὐδὲν ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου βγάζει τὴν ποικιλίαν τῶν καπνῶν, τὴν ὁποίαν βγάζει ἡ περιφέρεια τῆς Ξάνθης καὶ γενικώτερα ἡ περιφέρεια τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ τοῦ νομοῦ Ξάνθης, διότι τὰ καπνὰ τῆς περιφερείας ταύτης εἶναι τὰ λεγόμενα Ἑλληνικὰ καπνά, ἐνῷ τὰ καπνὰ τῶν ἄλλων περιφερειῶν καθὼς καὶ τὰ Τουρκικὰ καὶ Βουλγαρικά, εἶναι τὰ λεγόμενα Ἀνατολικὰ καπνά. Τὰ καπνὰ τῆς περιφερείας Ξάνθης, εἶναι τὰ καλλίτερα καπνὰ καὶ γι’ αὐτὸ ἐπωλοῦντο μία λίρα χρυσῆ ἡ ὀκᾶ, διότι δὲν δύνανται νὰ γίνουν πουθενὰ ἀλλοῦ. Κανένα χαρμάνι δὲν γίνεται χωρὶς νὰ ἔχῃ καὶ καπνὰ τῶν μερῶν ἐκείνων. Ἑπομένως γίνεται κατάχρησις τῆς λέξεως «Ἀνατολικὰ καπνά», διότι καθαρὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ ἐθεωρήθησαν ὡς καπνὰ Ἀνατολικά. Διότι τὰ καπνὰ τοῦ Ἀγρινίου, τοῦ Ναυπλίου, τῆς Κομοτινῆς, τῶν Σερρῶν κλπ. εἶναι ἐφάμιλλα τῶν καπνῶν Τουρκίας καὶ Βουλγαρίας, ἐνῷ τὰ καπνὰ Ξάνθης, Καβάλλας καὶ Δράμας εἶναι τελείως διαφορετικά. Πλὴν ὅμως παρουσιάζεται ἡ ἑξῆς περίπτωσις. Τὰ καπνὰ τῆς Ξάνθης νὰ τιμῶνται εἰς τιμὰς χαμηλοτέρας τῶν καπνῶν Ναυπλίου, Σερρῶν κλπ. Διότι τὰ καπνὰ τῆς περιφερείας Ξάνθης φυτεύονται εἰς τὴν περιφέρειαν Ροδόπης καὶ ἐκεῖ ἕνα στρέμμα βγάζει 50 μόνον ὀκάδες, ἐνῷ εἰς τὰς Σέρρας κάνει 300 ὀκάδες. Φαντασθῆτε λοιπὸν εἰς πόσον δύσκολον θέσιν εὑρίσκεται ὁ καπνοπαραγωγὸς Ξάνθης. Ἔχομεν καὶ τὰ ἄλλα Ἑλληνικὰ καπνά, τὰ ὁποῖα εἶναι τριῶν εἰδῶν. Εἶναι καπνὰ τὰ ὁποῖα ἀπορροφοῦνται εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν, εἶναι καπνὰ τὰ ὁποῖα ἀπορροφοῦνται εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς ἀγορὰς καὶ εἶναι καπνὰ τὰ ὁποῖα χρησιμεύουν διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Οἱ καπνοπαραγωγοί, κ. βουλευταί, εἶναι ὅλοι ἐθνικόφρονες, ὅπως πιστεύω, ὅτι εἶναι ὅλοι οἱ ἀγρόται ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Πρὸ ἡμερῶν ἐγένετο ὑπαινιγμὸς ἀπὸ τὴν πλευρὰν ἐκείνην, ἀπὸ τὸν κ. Διαμάντην, ὅταν εἴπωμεν, ὅτι ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος ἀριστερίζει. Αὐτὸ εἶναι ψευδέστατον. Ὁ λαὸς τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι ἐθνικόφρων κατὰ τρόπον ποὺ δὲν χωρεῖ καμμία ἀμφιβολία. Μία ἄλλη παρεξήγησις ὑπάρχει, ὅτι ὁ καπνοπαραγωγικὸς πληθυσμὸς τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης εἶναι ὠργανωμένος εἰς συνεταιρισμούς. Κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς παρουσιάσθη τὸ ἑξῆς ἐκπληκτικόν: αὐτοκίνητον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ περιτρέχῃ τὴν περιφέρειαν Ξάνθης καὶ νὰ προπαγανδίζῃ ὑπὲρ τοῦ Συνδυασμοῦ τοῦ κ. Μυλωνᾶ. Ἑπομένως καίτοι λέγωμεν ὅτι οἱ ἰθύνοντες τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν εἶναι ἐθνικόφρονες, ἔχουσιν ὅμως τὸ κακὸν νὰ θέλουσιν τὰς ὀργανώσεις ὡς μέσον ἐπικρατήσεως τῶν κομματικῶν των πεποιθήσεων. Αὐτὸ εἶναι κακόν, δὲν εἶναι δυνατὸν κ. Ὑπουργὲ οἱ διευθύνοντες τὰς Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν νὰ τὰς μεταχειρίζωνται εἰς τὰς κομματικάς των ἐπιδιώξεις. Προχωρῶν λέγω, ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ὑπέστησαν δεινὰ ἀπὸ τὴν Βουλγαρικὴν κατοχήν, δεινὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦμε νὰ περιγράψωμεν. Ἐλάμβαναν οἱ Βούλγαροι ὅλα τὰ καπνὰ ποὺ εὕρισκαν μὲ μιὰ ἐξευτελιστικὴ τιμή, τοὺς ἐπλήρωσαν 60–80 λέβα τὸ κιλό, μίαν τιμὴν ἡ ὁποῖα δὲν φθάνει, οὔτε διὰ τὴν διατροφὴν μιᾶς ἡμέρας. Ὁ παραγωγὸς τῶν καπνῶν, δὲν ἐργάζεται ὅπως διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα μίαν ἐποχήν, ἀρχίζει ἐκεῖ τὸ φύτευμα ἀπὸ τὸ Μάρτιο, συνεχίζεται Ἀπρίλιον, Μάϊον καὶ Ἰούνιον, γίνεται τὸ σκάλισμα καὶ ἀρχίζει τὸν Ἰούλιον τὸ μάζεμα τῶν καπνῶν, τὸ ὁποῖον γίνεται μέχρι τὸν Σεπτέμβριον. Κατόπιν γίνεται ἡ ἐπεξεργασία ἡ χωρικὴ καὶ οὕτω ἡ καπνοπαραγωγικὴ οἰκογένεια ἐργάζεται καθ’ ὅλον τὸ ἔτος καὶ μὲ ὅλα τὰ μέλη αὐτῆς. Ἐνόμιζαν οἱ καπνοπαραγωγοὶ ὅτι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, τὸ Κράτος τὸ ἐπίσημον θὰ ἐλάμβανε μία πρόνοια, ἀλλὰ δυστυχῶς, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἠκολούθησαν πολιτικὴν μὴ ἐξυπηρετικὴν διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κάμνῃ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι νὰ σπεύσῃ καθ’ ὃν τρόπον νομίζει καλύτερον, νὰ διαθέσῃ τὰς ἐσοδείας 1944 καὶ 1945, νὰ φύγουν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν αἱ ἐσοδεῖαι αὐταί. Οἱ καπνέμποροι οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἐμπορίου, ἔκαμαν κακὴν χρῆσιν τῶν πιστώσεων τὰς ὁποίας ἔδωσε τὸ Κράτος καὶ ἔφθασαν εἰς τὸ νὰ ἀγοράσουν καπνὰ τὰ ὁποῖα προπολεμικῶς ἐπωλοῦντο 250 δραχ. μὲ 50–60 δραχ. τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1945. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι αἱ καλύτεραι λύσεις πρὸς ἀντιμετώπησιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος εἶναι αἱ ἑξῆς. Πρῶτον ὄχι δι’ ὅλα τὰ Ἑλληνικὰ καπνά, ἀλλὰ διὰ τὰ καπνὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβουν πάλιν τὴν θέσιν των στὴν διεθνῆ ἀγορά, νὰ γίνῃ διαχωρισμὸς τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν ἀπὸ τὰ Ἀνατολικὰ καὶ τὸ πρὶμ νὰ καθιερωθῇ μόνον διὰ τὰ φημισμένα καπνὰ τῆς Θράκης καὶ τῆς Ἀνατολ. Μακεδονίας, διότι τὰ ἄλλα ἔχουν ἀνακτήσει τὴν τιμήν των. Δεύτερον, αὐτὰ νομίζομεν, ὅτι πρέπει ν’ ἀπαλλαγοῦν τῆς φορολογίας τῆς δεκάτης.

§158Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶμαι σύμφωνος, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπιβαρύνει τὸν καπνόν.

§159Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ζητοῦμεν τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ φόρου τῆς δεκάτης διὰ τὰ εὐγενῆ καπνά. Τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ διὰ τὰ ὁποῖα μεγάλοι Ἀμερικανικοὶ οἶκοι ἔκτισαν τὰς μεγάλας ἀποθήκας εἰς τὴν Ξάνθην καὶ διέθετον τεράστια ποσά, τώρα δὲν τὰ ἀγοράζουν οἱ ἴδιοι οἱ Ἀμερικανοί, ἀλλὰ βάζουν διαφόρους καπνεμπόρους γνωστούς των, οἱ ὁποῖοι τὰ ἀγοράζουν. Ἑπομένως, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει ὅπως δήποτε τὰ εὐγενῆ καπνὰ νὰ λάβουν τὴν πρέπουσαν θέσιν εἰς τὴν ἀγοράν, 1ον νὰ δοθῇ πρὶμ καπνικὸν διὰ τὰ ἐκλεκτὰ καπνά, ἀπηλλαγμένα τῆς φορολογίας τῆς δεκάτης καὶ τοῦτο, διότι τὰ ἄλλα καπνὰ ἔλαβον τὴν πραγματικὴν ἀξίαν των. Ἐπίσης, Κύριε Ὑπουργέ, προπολεμικῶς ἡ καλλιτέρα πελάτις μας ἦτο ἡ Γερμανία. Ὑπάρχουν πληροφορίαι, ὅτι ὑπάρχουν καπνοβιομηχανίαι Γερμανικαί, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι ἀνήκουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, βάσει τῶν ἐπανορθώσεων, καὶ νὰ ὑπάρξουν Κρατικαὶ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι νὰ διαθέτουν ἐκεῖ τὰ καπνά μας. Οὕτω θὰ ὑπάρξῃ μία διάθεσις καπνῶν. Προτείνω ἐπίσης ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Χατζηγιάννης, νὰ ὑποχρεωθῇ ἡ Γερμανία νὰ ἀγοράζῃ καπνά. Ἀπὸ τὰς ἄλλας συμμάχους χώρας ἀκούομεν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ ἐργάζεται. Λέγομεν εἰς αὐτάς, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐργάζεται, καὶ περισσότερον οἱ καπνοπαραγωγικοὶ πληθυσμοί. Δὲν ζητοῦν παρὰ τὸν μόχθον τὸν ὁποῖον κατέβαλον, νὰ τὸν ἀξιοποιήσουν. Οἱ μεγάλοι Σύμμαχοι, ἐφ’ ὅσον ἔχουν δυνατότητας νὰ ἀγοράσουν ἀπὸ ἡμᾶς καπνά, πρέπει νὰ ἀγοράσουν καὶ ἔχουν ἀνάγκην καπνῶν, ἐφ’ ὅσον ἐξηντλήθησαν τὰ ἀποθέματα λόγῳ τοῦ πολέμου. Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ νὰ διασαφηνισθῇ τὸ ζήτημα, τῶν εὑρεθέντων 8 ἑκατομμυρίων ὀκάδων καπνῶν, τῶν φερομένων ὡς λείας πολέμου. Δὲν πρόκειται περὶ λείας πολέμου. Πρόκειται περὶ καπνῶν τῶν χωρικῶν, τὰ ὁποῖα ἐλεηλάτησαν οἱ Βούλγαροι, καὶ ὑπεχρέωσαν τὸν καπνεργατικὸν κόσμον νὰ τὰ ἐπεξεργασθῇ. Ἑπομένως, ἀνήκουν εἰς τὸν λαὸν τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ πρέπει νὰ τοῦ ἀποδοθῇ ἐν τῷ συνόλῳ, τοὐλάχιστον ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ἱερὰν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποδώσῃ αὐτὸ τὸ ποσὸν τὸ ταχύτερον. Ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέθεσε τὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἶδον ὡς ἔσοδον ἕνα ποσὸν 45 δισεκατομμυρίων, ἐξανέστην. Ὁ κ. Χέλμης μοῦ εἶπεν, ὅτι τὸ ἔβαλεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ νὰ διατεθοῦν δι’ ἀγορὰν ἐφοδίων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τονίζω, εἶναι ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀνῆκον ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸν πληθυσμὸν Μακεδονίας καὶ Θράκης κατὰ 5%, κατὰ 7% εἰς τὸν καπνεργατικὸν κόσμον, τὰ δὲ ὑπόλοιπα εἰς τὸν λαὸν ὁλοκλήρου τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ πρέπει νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων κοινῆς ὠφελείας. Πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος θὰ ἐξετάσῃ εὐμενῶς τὸ ὅλον ζήτημα τοῦ καπνοῦ. Ἐνθυμεῖσθε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅταν ὁ ἀείμνηστος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος Παναγῆς Τσαλδάρης ἔκαμε περιοδείαν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, τοῦ ὑπεδείξαμεν ὅτι ἡ ζύγισις τῶν καπνῶν πρέπει νὰ γίνεται ἐπὶ τόπου εἰς τὰ σπίτια τῶν χωρικῶν, διότι εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν καπνεμπόρων γίνεται διαλογὴ τοῦ καπνοῦ εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν. Δι’ αὐτὸ εἴμεθα κατὰ τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ὁ λαὸς τῆς περιφερείας ἐκείνης εἶναι ἐναντίον τοῦ ὀργανισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἤθελε νὰ συστήσῃ ἡ προκάτοχος κυβέρνησις. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι πρέπει νὰ συσταθῇ μία Κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ἀνεξαρτήτως κομμάτων ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον ζήτημα. Νὰ συγκεντρωθοῦν δέ, ὅλαι αἱ σχετικαὶ ἁρμοδιότητες εἰς ἕνα Ὑφυπουργεῖον, διότι δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι διαμορφωμέναι ὅπως σήμερον εἰς διάφορα Ὑπουργεῖα καὶ Ὑφυπουργεῖα. Πρέπει ὅπωσδήποτε νὰ γίνῃ ἕνα Ὑφυπουργεῖον καπνοῦ, διὰ νὰ τονωθῇ καὶ ἐνισχυθῇ ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος, ἰδίως τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Καὶ λόγοι ἐθνικοὶ ἐπιβάλλουν τοῦτο. Πρέπει νὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν ποικιλοτρόπως καὶ παντοιοτρόπως τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἄλλο ζήτημα εἶναι τὸ ζήτημα τὸ καπνεργατικόν. Τὸ ζήτημα τὸ καπνεργατικὸν δὲν εἶναι τόσον σπουδαῖον, ὅσον ἐμφανίζεται. Μόνον πρέπει νὰ γίνῃ, κύριε Ὑπουργέ, τῆς Ἐργασίας ἕνα ξεκαθάρισμα, διότι δὲν ἠμπορεῖ ἕνας νὰ εἶναι καπνεργάτης, καὶ ἐπαγγελματικῶς νὰ ἔχῃ μπακάλικο, καὶ νὰ παίρνῃ ἐπίδομα. Πρέπει νὰ παραμείνουν μόνον ἐκεῖνοι οἱ καπνεργάται οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται ἀποκλειστικῶς μὲ τὰ καπνεργατικὰ ζητήματα. Ὡς καπνεργάται φέρονται 4.000 ἐν Ξάνθῃ ἀλλ’ οἱ πραγματικὰ καπνεργάται εἶναι μόνον 2000, καὶ αὐτοὶ οἱ 2000, ἂν θὰ γίνῃ τὸ ξεκαθάρισμα, θὰ δουλεύουν 4 μῆνες καὶ θὰ παίρνουν ἴσως καὶ περισσότερα ἐπιδόματα. Ζητοῦμεν, λοιπόν, μὲ οἱονδήποτε τρόπον ξεκαθάρισμα τῶν καπνεργατῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται πραγματικῶς μὲ ἄλλα ἐπαγγέλματα ἐκτὸς τοῦ καπνεργατικοῦ. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ Καπνεμπόριον, εἶπα καὶ προηγουμένως, δὲν θέλω νὰ τὸ χαρακτηρίσω, καίτοι θὰ μποροῦσα νὰ τὸ χαρακτηρίσω μὲ οἱανδήποτε ἔκφρασιν. Διότι ἐπῆραν τὰ λεπτὰ τοῦ κόσμου, τὰ ἰδικά μας, ἐπειδὴ τὸ Δημόσιον δὲν διέθεσεν τὰς πιστώσεις ὅπως ἔπρεπε νὰ τὰς διαθέσῃ, καὶ ἠγοράσθησαν καπνὰ μὲ 50, 100, 200, ἕως 700 δρχ., καὶ τώρα λέγουν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς: Βαστᾶτε διότι θὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ εἰς 10.000 δρχ. ἀλλά, διὰ τὰ ἐκλεκτὰ καπνὰ τῆς περιφερείας Ξάνθης, τί εἶναι, κύριοι βουλευταὶ αἱ 10.000 δραχμαί; Δύο ὀκάδες λάδι, προπολεμικῶς ἐτιμῶντο εἰς τὸ τριπλάσιον. Ἂν λοιπὸν τὸ καπνεμπόριον θὰ πρέπῃ νὰ περιορισθῇ, κύριε Ὑπουργέ, τότε θὰ πρέπῃ, τοὐλάχιστον διὰ τὰ καπνὰ τοῦ 1945, νὰ τεθῇ τιμὴ ἀσφαλείας. Ἄνευ τιμῆς ἀσφαλείας δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ δικαιοσύνη διὰ τὴν παραγωγήν. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας θὰ καθορισθῇ ἀπὸ ἡμᾶς, καὶ ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ξεύρουν τὴν πραγματικότητα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, καὶ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι, τοὐλάχιστον διὰ τὰς πιστώσεις τοῦ 1945, θὰ πρέπῃ νὰ καθορισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας, διότι ἂν δὲν καθορισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας, ἡ παραγωγὴ θὰ λάβῃ τὴν τροπὴν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ παραγωγὴ τοῦ 1944. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ εὐχαριστήσωμεν δημοσίᾳ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, τὸν κ. Γονατᾶν, καίτοι ἀνήκομεν εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, καὶ νὰ δηλώσωμεν ὅτι, εἰς τὰ ζητήματα τῆς Θράκης τὸν εὕρομεν πάντοτε συμπαραστάτην ἡμῶν. Εἰς ἕνα δὲ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ γίνῃ, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἔδιδε 30.000 στρέμματα εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Ξάνθης, καὶ 30.000 στρέμματα τοῦ Νομοῦ Ξάνθης ἰσοδυναμοῦν μὲ 300.000 στρέμματα οἱασδήποτε ἄλλης περιφερείας, τὸν εὕρομεν συμπαραστάτην καὶ πιστεύομεν, ὅτι θὰ τὸν ἔχωμεν συμπαραστάτην καὶ μέχρι τῆς εὐοδώσεως τοῦ ὅλου ἔργου. Πιστεύομεν δὲ ἐπίσης ὅτι, καὶ ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος θὰ συμμερισθῇ τὰ αἰτήματα τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο, παρὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἱδρῶτος των. (Χειροκροτήματα).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖτε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον ὥραν 6½ μ. μ. ἀκριβῶς;

§161ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§162Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἤδη ἄλλα θέματα, ἐπείγοντος χαρακτῆρος, περιμένουν τὴν σειράν των, καὶ ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἀπὸ μέρους τῆς πλειοψηφίας διηυκρινίσθη ὅτι πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἐξαντλήσῃ τὸ θέμα, θὰ ἠθέλαμεν διὰ τὸ ζήτημα τὸ καπνικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι μεγίστης σημασίας, νὰ δοθῇ πάντως ἀνάλογος πίστωσις χρόνου, νὰ ἐξαντληθῇ ἡ ἐπερώτησις αὕτη, καὶ νὰ ἔλθῃ καὶ ἡ σειρὰ καὶ τῶν ἄλλων ἐπερωτήσεων. Θὰ ἠθέλαμεν λοιπὸν νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις ὅτι τὴν Παρασκευὴν τοὐλάχιστον θὰ συζητηθῇ καὶ θὰ λυθῇ τὸ θέμα αὐτό.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ὁπωσδήποτε θὰ τερματισθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. (Ὥρα 10 45′ μ. μ.)