1946.06.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 19η

Τετάρτη 12 Ἰουνίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βρεττανογαλλικῆς Τραπέζης προεξοφλήσεων Λίμιτεντ ζητοῦν τὴν ἀπορρόφησίν των παρὰ Τραπεζιτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 2112 κλπ. Ἡ Ἕνωσις Ἱπταμένων πολιτικῆς Ἀεροπορίας Ἀθηνῶν ζητεῖ ἐπαναφορὰν τοῦ Α. Ν. 2111)1940. Οἱ Βουλευταὶ Γεώργιος Μαῦρος Ἀθηνῶν καὶ Περικλῆς Χρυσοχέρης Πειραιῶς καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐφέδρων καὶ Ἐθελοντῶν Δωδεκανησίων διαμαρτυρομένης διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς παλινοστήσεως τῶν Δωδεκανησίων μέχρι πεντήκοντα προσώπων μηνιαίως καὶ ζητούσης ὅπως γίνῃ διάβημα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως παρὰ τῇ Ἀγγλικῇ πρὸς ἄρσιν τοῦ περιοριστικοῦ μέτρου. Τὸ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ἄρθρου 78 τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος. Ὁ Πρόεδρος Ἐργοληπτῶν Ναυπάκτου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἀνάθεσιν ἐργασίας συντηρήσεως ὁδικοῦ δικτύου μονοπωλιακῶς εἰς ξένην ἢ ἡμιεντοπίαν Ἑταιρίαν. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐθνικοφρόνων Νικαίας, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἀντικατάστασιν Δημάρχου Ἀμηραδάκη. Ὁ Πρόεδρος Συνεταιρισμῶν Καρδίτσης καὶ ἡ Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπὴ Τρικκάλων διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ νόμου περὶ ἱδρύσεως Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἑλλάδος, ζητεῖ δὲ τὴν ἀνάθεσιν τῆς συγκεντρώσεως σίτου εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν. Οἱ φορτοεκφορτωταὶ λιμένος Καβάλας διαμαρτύρονται διὰ τὴν τοῦ ποσοῦ κράτησιν 3% ὑπὲρ τοῦ Ν.Τ.Π.Ι. Οἱ ἀγορασταὶ ἀκινήτων περιόδου 1941–44 Λαμίας καὶ Λαρίσης ζητοῦν τὴν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀρ. 114 Σ. Π. Οἱ πωληταὶ ἀκινήτων περιόδου 1941–44 Χαλκίδος ζητοῦν τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ζακύνθου διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἵδρυσιν Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ζακύνθου ζητεῖ τὴν ἀποκατάστασιν τηλεγραφικῆς συγκοινωνίας. Τὸ Παράρτημα Χιτῶν Γεωργιανῆς Παγγαίου, ζητεῖ ὅπως τεθῇ ἐκτὸς νόμου ὁ κομμουνισμὸς καὶ γίνῃ ἐκκαθάρισις εἰς τὰς τάξεις τῶν ὑπαλλήλων. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Λαμίας, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην ἵδρυσιν Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ζητεῖ τὴν ἐνίσχυσιν συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων πρὸς ὄφελος ἀγροτῶν καὶ Κράτους. Ἡ ἐπιτροπὴ πωλησάντων ἀκίνητα Νεμέας, ζητεῖ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. Οἱ ἀγορασταὶ ἀκινήτων Νομοῦ Ἰωαννίνων διαμαρτύρονται διὰ τήν μὴ ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. Ἡ Ἐπιτροπὴ καταδικισθέντων διὰ παράβασιν Σ. Πράξεως Δοσιλόγων Ἀλεξανδρουπόλεως ζητεῖ τὴν μελέτην καὶ ἀναθεώρησιν τῶν ἐπιβληθεισῶν αὐστηρῶν ἀποφάσεων. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀλυτρώτων Ἠπείρου, Βορείου Μακεδονίας καὶ Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας διαμαρτύρεται διὰ τὰς περιωρισμένας ἐνεργείας καὶ δηλώσεις Ὑφυπουργοῦ Ἐξωτερικῶν περὶ ἐθνικῶν διεκδικήσεων καὶ ζητεῖ τὸν καθορισμὸν Βορείων συνόρων συμφώνως πρὸς τὰς Ἐθνικὰς μας διεκδικήσεις. Οἱ ἐργάται Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην ἀντικατάστασιν Διοικητικῶν Συμβουλίων Ταμείου Ἀσφαλείας καὶ ζητοῦν τὴν ἐνίσχυσιν Τ.Λ.Δ. καὶ καθορισμὸν συντάξεως. Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Φυματικῶν διὰ ψηφίσματός της διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ λῆψιν μέτρων κατὰ τῆς φυματιώσεως καὶ ζητεῖ τὴν συγκρότησιν Πανελλαδικῆς Ὀργανώσεως Ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος μὲ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Κράτους κλπ. Ἡ Ἕνωσις πωλησάντων ἀκίνητα περιφερείας Μεσσηνίας ζητεῖ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις συνταξιούχων Ι.Κ.Α. ζητεῖ ὅπως αἱ συντάξεις τῶν Ι.Κ.Α. κανονίζωνται βάσει τῆς πολυετοῦς ἐργασίας, νὰ ἀντιπροσωπεύωνται καὶ οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ Ι.Κ.Α. διὰ 3 τοὐλάχιστον μελῶν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον αὐτοῦ κ.λ.π. Οἱ ἔφεδροι ἐκ μονίμων ἀξιωματικοὶ τῆς ζώνης τῶν πρόσω 1940–41 ζητοῦν ὅπως ἀνακληθοῦν εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν μὲ τοὺς βαθμοὺς οὕς οἱ ἀνώτεροί των ἔχουσι καὶ κριθοῦν ὑπὸ Στρατιωτικῶν Συμβουλίων. Τὸ προσωπικὸν Τ.Τ.Τ. Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐκκρεμότητα διαβαθμίσεως ὡς πρὸς τὸ κατώτατον προσωπικόν. Οἱ Ὑπάλληλοι ὑπηρεσίας Στεγάσεως Ὑπουργείου Προνοίας, οἱ ἀπολυθέντες δυνάμει τῆς 59 Σ.Π. ὡς διορισθέντες ἐπὶ Κατοχῆς καὶ ἔκτοτε ὑπηρετοῦντες ὡς ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ζητοῦσιν ὅπως ἅμα τῇ λήξει τῆς συμβάσεως τὴν 8 ἀρξαμένου ἐπαναδιορισθῶσιν ὡς ἄλλως τε καὶ αὐτὴ ἡ Σ. Π. προνοεῖ. Οἱ κάτοικοι Ἐλευθερουπόλεως, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ κανονικὴν διανομὴν τῶν τροφίμων καὶ εἰδῶν ρουχισμοῦ τῆς ΟΥΝΡΑ. Οἱ μικροϊδιοκτῆται πωληταὶ ἀστικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἀκινήτων τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος καὶ τὰ μέλη τῆς ἐν Σπάρτῃ Ὀργανώσεως πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπ’ ἀρ. 114 Σ.Π. Ὁ Λαὸς περιφερείας Ἡγουμενίτσης εὐχαριστεῖ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν λειτουργίαν Πρωτοδικείου καὶ ὑπαγωγὴν αὐτοῦ εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας. Τὸ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς ζητεῖ νὰ προστατευθῶσι νομοθετικῶς οἱ μισθωτοὶ καταστημάτων λόγῳ ἀπειλουμένων ἀδίκων ἐξώσεων κατεστραμμένων μελῶν των. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Γεώργιος Κ. Ἀστερίου καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Προφήτου Ἠλιοῦ Λοκρίδος καὶ παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα πρὸς παρεμπόδισιν πλημμυρῶν ποταμοῦ Βιωτικοῦ Κηφισοῦ. Σύζυγοι, χῆραι πολιτῶν σφαγιασθέντων παρ’ ἐαμοκομμουνιστῶν ζητοῦν, ὅπως ἀπονεμηθῇ καὶ εἰς αὐτὰς σύνταξις. Κάτοικοι Καρυστίας παθόντες εἰς μεταλλευτικὰς ἐργασίας καὶ καταστάντες ἀνίκανοι καὶ χῆραι σύζυγοι πολιτῶν παθόντων εἰς μεταλλευτικὰς ἐργασίας, ζητοῦν ὅπως ἀπονεμηθῇ εἰς αὐτοὺς σύνταξις. Ἡ Ἐπιτροπὴ θιγομένων Ξυλοκάστρου καὶ Περιχώρων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν αὐτῆς. Ἡ Κτηματικὴ Ἕνωσις ἀγοραστῶν ἀκινήτων, Λαρίσης 1941–44 ζητεῖ κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114)46 Σ. Π. ὡς ἀντισυνταγματικῆς. Ἡ Ἕνωσις Ἑλλήνων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Ναυπλίου καὶ τὸ Παράρτημα Ἑνώσεως Ἑλλήνων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Πατρῶν, διαμαρτύρονται δι’ ἀθλίαν οἰκονομικήν των κατάστασιν καὶ ζητοῦν αὔξησιν τῆς συντάξεως εἰς τὰ 80% τῶν μισθῶν ἐνεργείας συναδέλφων των καὶ οὐχὶ τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Τὸ Τμῆμα Πανελληνίου Ἑνώσεως πωλησάντων ἀκίνητα Φιλιατρῶν καὶ ἐπιτροπὴ πωλησάντων ἀκίνητα Λούτσης Ἰωαννίνων ζητοῦν ταχεῖαν νομοθετικὴν ἐπικύρωσιν τῆς Συντακτικῆς Πράξεως ἀκυρώσεως ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ ἐπιστροφῇ τιμήματος. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ Ἕνωσις Ὀρεστιάδος, διαμαρτύρονται δι’ ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν σιγαρέττων κατὰ 50% ἐξαιρετικῶν πολυτελείας. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Τρικάλων ζητεῖ: 1) νὰ χορηγηθοῦν ἀμέσως εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας δάνεια μακροπρόθεσμα μὲ μικρὸν τόκον καὶ μὲ τριτεγγύησιν τοῦ Κράτους, 2) πρώτας ὕλας ἐφθηνάς, ἐργαλεῖα καὶ μηχανήματα εἰς τοὺς βιοτέχνας, 3) τακτικὴν διανομὴν τροφίμων. Τὸ Ταμεῖον Προνοίας ὑπαλλήλων Ἐπορικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ζητεῖ ὡς ἀντιστάθμισμα οἰκονομικὴν ἀρωγὴν καὶ λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων, πρὸς ἐπανόρθωσιν τῶν ζημιῶν τὰς ὁποίας ὑπέστη ἐκ τῆς ἐκμηδενίσεως σοβαρῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς ἐδάνεισεν εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καὶ εἰς τὸ Δημόσιον. Οἱ κάτοικοι Θεολόγου Θάσου, ζητοῦν τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἐπεξεργασίαν καπνῶν, χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας, ἔγκρισιν τροποποιήσεων κανονισμοῦ Τ.Δ.Κ. τὴν κατάργησιν νόμου 424 κλπ. Οἱ ἀντιπρόσωποι καπνοπαραγωγῶν Ἐπαρχίας Σερρῶν ζητοῦν: 1) ὅπως τὸ ἐγκριθὲν ποσοστὸν ἐκ 50% ἀπὸ καπνὰ ἐσοδείας 1940 καταβληθῇ ἀμέσως, 2) ἄμεσον προσαρμογὴν τῆς τιμῆς τῶν πωληθέντων καπνῶν ἐσοδειῶν 1944–45 κλπ. Ἐπιτροπὴ τοῦ Συλλόγου πωλησάντων ἀκίνητα Τριπόλεως καὶ περιχώρων, ζητεῖ ψήφισιν Νομοσχεδίου ἀκυροῦντος ἀγοραπωλησίας 1940–44. Ἡ Ὁμοσπονδία πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν ψήφισιν εἰδικοῦ νόμου προβλεπομένου ὑπὸ Συντακτικῆς Πράξεως 114 πρὸς ἐπαναπόκτησιν κυριότητος ἰδιοκτησιῶν των. Ὁ Βαμβακοπαραγωγικὸς κόσμος Λεβαδείας διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀρ. 27]19262]1–3–46 ἀγορανομικῆς διατάξεως. Ὁ Σύνδεσμος ἐλαιοβιομηχάνων καὶ ἀλευροβιομηχάνων Νομοῦ Ἡρακλείου διαμαρτύρεται κατὰ τῆς ἀποφάσεως Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως Βιομηχανικοῦ Α. Ν. 1935. Ἐπιτροπὴ Κυθνίων διαμαρτύρεται διὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν περὶ ἐγκαταστάσεως εἰς νῆσον, Βουλγάρων αἰχμαλώτων καὶ ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Οἱ κάτοικοι Ὀρεστιάδος διαμαρτύρονται διὰ καθιερωθεῖσαν ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν σιγαρέττων πολυτελείας καὶ ἐξαιρετικῶν. Ὁ ἐργαζόμενος Λαὸς Βόλου διαμαρτύρεται δι’ ἵδρυσιν Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὁ Πρόεδρος Παμμεσσηνιακῆς Ὁμοσπονδίας ἀγοραστῶν 1941–44 ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. Ὁ Πρόεδρος Ἐθνικῆς Πατριωτικῆς Ἑνώσεως Ἀρδαίας ζητεῖ τὴν κατάργησιν νόμου 97 ἀποσυμφορήσεως καὶ τὴν κήρυξιν ἐκτὸς νόμου τοῦ Κ.Κ.Ε., Ε.Α.Μ., κλπ. Ὁ Σύνδεσμος Δρυοπιδέων Κύθνου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἐγκατάστασιν εἰς νῆσον 2.000 πολιτικῶν φυγάδων. Ὁ Πρόεδρος Ὁμοσπονδίας βιοτεχνῶν Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται κατὰ ἀγορανομικοῦ νόμου 78. Ὁ Σύνδεσμος Ἐθνικιστῶν ἀρβυλοτεχνιτῶν Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, ζητεῖ τὴν χορήγησιν ποσότητος κατασκευῆς ἀρβυλῶν καὶ ἄλλων δερματίνων στρατιωτικῶν εἰδῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ Φοιτητῶν διακοψάντων τὰς σπουδὰς των συνεπείᾳ τοῦ πολέμου ζητεῖ: 1) νὰ χαρακτηρισθῶσι φοιτηταὶ παρελθόντων ἐτῶν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ 21–24)7)1936 Ν.Δ. κλπ., 2) νὰ τεθῶσιν ἐν ἰσχύϊ τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 τοῦ ὡς ἄνω Ν.Δ. τοῦ Πανεπιστημιακοῦ ἔτους 1940–41. Διάφοροι Σύλλογοι Νομοῦ Ἰωαννίνων διαμαρτύρονται δι’ Ἀναγκαστικὸν Νόμον 1072)36 περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας καὶ ὑπαγωγὴν τούτου εἰς Ἐφετεῖον Κερκύρας. Γεωργοκτηματίαι ἀμπέλων Λιόπεσι, ζητοῦν νὰ ἀνασταλοῦν ἐκτελέσεις τῶν περὶ πλουτισάντων ἀποφάσεων. Νὰ διαταχθῇ ἡ ἐκδίκασις τῶν αἰτήσεων ἀναθεωρήσεως καὶ θεωρηθῶσιν, ὡς μὴ ὑποκείμενοι εἰς τὴν φορολογίαν τῶν πλουτισάντων κλπ. Ἐπιτροπὴ ἐμπόρων εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν νωπῶν καὶ ξηρῶν καρπῶν καὶ λαχανικῶν ὁ «Ἅγιος Γεράσιμος» Πατρῶν ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς τῆς παραγ. 2 στίχ. δʹ τοῦ ἄρθρου 32 ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ Σύλλογος ἐκτελωνιστῶν Χίου καὶ Καβάλλας διαμαρτύρεται δι’ ἵδρυσιν Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ Παλλαϊκὴ Ἐπιτροπὴ Καρδίτσης ζητεῖ 1) διὰ τοὺς ἀγρότας α) νὰ χρηματοδοτηθοῦν οἱ συνεταιρισμοὶ διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν δημητριακῶν β) χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων κλπ. 2) Διὰ τοὺς ἐπαγγελματίας α) κατάργησιν τῆς ἐκτάκτου ἐθνικῆς εἰσφορᾶς β) μακροπρόθεσμα δάνεια κλπ. 3) διὰ τοὺς ἐργάτας α) τὴν αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 30% β) τὴν ἄμεσον ἔναρξιν ἐκτελέσεων κοινωφελῶν δημοσίων καὶ δημοτικῶν ἔργων κλπ. Ἡ Ἕνωσις Πρατηριούχων σιγαρέττων Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται δι’ ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν σιγαρέττων πολυτελείας καὶ ἐξαιρετικῶν. Οἱ βουλευταί, κ. κ. Φ. Κωτούζας καὶ Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτουν τηλεγράφημα γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ζητούντων μετοχὴν μελῶν των εἰς συμβούλιον Ἀγροτραπέζης. Ὁ βουλευτής, Τρικκάλων Ἀλέξανδρος Βαμβέτσος, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Προέδρων Δικηγορικοῦ, Ἰατρικοῦ, Φαρμακευτικοῦ, Ὀδοντιατρικοῦ καὶ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Τρικκάλων καὶ τοῦ Προέδρου Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Τρικκάλων ζητούντων ἐνίσχυσιν χωροφυλακῆς πρὸς ἀπόκρουσιν ἐπιτιθεμένων συμμοριῶν ἐαμοκομμουνιστῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ Διαχειρίσεως σταφιδικῶν ζητημάτων, ἑνώσεως γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ζακύνθου, ζητεῖ τὴν προκαταβολὴν εἰς παρακαταθέτας σταφιδικοῦ ἀναλόγου ποσοῦ ἔναντι τρεχουσῶν τιμῶν. Ἡ ἀνωτάτη Διοικοῦσα Ἐπιτροπὴ Δημοσίων ὑπαλλήλων ζητεῖ, ὅπως ληφθῶσιν ἐπειγόντως ἀποτελεσματικὰ μέτρα πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Οἱ ἔφεδροι ἐκ μονίμων ἀξιωματικοὶ Χαλκίδος Ν. Δ. 510)41 ζητοῦν, ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τόν νόμον 1870)1944 ἀναδρομικῶς, καθ’ ὅσον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἔτυχον τοῦ εὐεργετήματος τούτου. Κατάδικοι κρατούμενοι, ὡς δοσίλογοι, ζητοῦν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6)45 Συντακτικῆς Πράξεως. Ἡ Ἕνωσις Ἑλλήνων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Ναυπλίου ζητεῖ αὔξησιν τῶν συντάξεων εἰς 80 τοῖς ἑκατὸν τῶν μισθῶν ἐνεργείας κλπ. Ὁ Σύνδεσμος βομβοπλήκτων Ἡρακλείου ζητεῖ τὴν Κρατικὴν ἐνίσχυσιν εἰς τὰς οἰκογενείας βομβοπλήκτων, τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ πάσης φύσεως φορολογίαν τὴν ἀναστολὴν ἐξώσεων κλπ. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον Γεωργικῆς Ἑνώσεως Κοζάνης Σερβίων ζητεῖ τὴν μὴ ἀπόλυσιν τῶν ἐκπροσώπων συνεταιρισμένου ἀγροτικοῦ κόσμου ἐκ συμβουλίου Ἀγροτραπέζης. Ὁ κ. Π. Χατζηπᾶνος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρ. 302 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ἀναφερομένης εἰς τὴν προδικασίαν τῆς ἀπαιτήσεως χρηματικῆς ἱκανοποιήσεως τοῦ ἐξ ἀδικήματος παθόντος». Ὁ κ. Γ. Λαζανᾶς (Ὑπουργὸς Κοινων. Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11ης Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. 623 «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τὴν 22 Ἰουνίου 1945 μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἐν Ἑλλάδι ἀποστολῆς τοῦ Ἑλβετικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακόπουλος, Κ. Θεοφανόπουλος, Β. Κρῖκος, Β. Στεφανόπουλος, Α. Πολεμίδης, Π. Μουντζουρίδης, Κ. Καλαμαρᾶς, Χ. Θηβαῖος κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 255)1945 «περὶ ρυθμίσεως μισθώσεως ἀκινήτων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἀπονομῆς τοῦ τίτλου τοῦ Πρέσβεως αʹ τάξεως εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Θηβαῖος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Ψηφίσματος «περὶ ἐκτάκτων μέτρων κατὰ τῶν ἐπιβουλευομένων τὴν Δημοσίαν τάξιν καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῆς χώρας». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσακόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀπονομῆς τιμητικῶν συντάξεων εἰς τὸν Ἀρχιστράτηγον καὶ τοὺς ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς τοὺς διοικήσαντας μεγάλας Μονάδας κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41». Ὁ βουλευτὴ: κ. Κ. Ροδόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ εἰδικῆς συντάξεως εἰς τοὺς διατελέσαντας Διοικητὰς Μονάδων κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γονῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἀναφορᾶς τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἥτις συσχετίζεται μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 18.

§4Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὁμιλῶν ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Αὐλωναρίου, αἰτοῦντος τοποθέτησιν ἐν Μητροπόλει Καρυστίας τοῦ Μητροπολίτου Παντελεήμονος Φωστίνης λέγει, ὅτι τὸ δημιουργηθὲν ζήτημα ἐξ αἰτίας τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ Μητροπολίτου Παντελεήμονος ξεπερνᾷ τὰ ὅρια τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας, ἡ ὁποία ἀπὸ καιροῦ τελεῖ ἐν ἀναστατώσει. Κατὰ τὸ 1942 πολὺ προτοῦ, ὁ ἱεράρχης Καρυστίας ἀναλάβῃ ὡς Ἱεράρχης τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἐλάμβανε τὴν ἐντολὴν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Καΐρου, μέσῳ τοῦ ἀειμνήστου Τσιγάντε, νὰ ἀναλάβῃ τὸ Ταχυδρομεῖον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Καΐρου μὲ τοὺς ἐν Ἑλλάδι συνδέσμους της. Παρὰ τὸ ἐπικίνδυνον τῆς ἀποστολῆς ἐθεώρησε τοῦτο ἐπιτακτικόν του καθῆκον καὶ ἀνέλαβε τὴν ἐντολήν. Μετ’ ὀλίγους μῆνας κατόπιν ρητῆς ὑποδείξεως τῶν Ἄγγλων, ὅπως μεταβῇ εἰς Μέσην Ἀνατολὴν ὑπέβαλε τυπικῶς τὴν παραίτησίν του ἀπὸ τὴν Ἐπισκοπήν. Ἐπειδὴ οἱ λόγοι τῆς παραιτήσεως, οἱ ὁποῖοι ἦσαν σαφῶς καθωρισμένοι, δὲν ἀνεγράφοντο εἰς τὴν αἴτησιν, οἱ συνοδικοὶ ἠρνήθησαν νὰ δεχθοῦν τὴν παραίτησιν. Ἐγένετο ὅμως αὕτη ἀποδεκτὴ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναγραφοῦν οἱ λόγοι εἰς τὴν αἴτησιν καὶ ὅτι, ὅταν θὰ ἀπελευθεροῦτο τὸ Ἔθνος θὰ ἐγένετο ἀποκατάστασις τοῦ Ἱεράρχου εἰς τὴν θέσιν του.

§5Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἦτο ἐν πλήρει γνώσει αὐτῶν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος;

§6Ε. ΓΟΝΗΣ. Βεβαίως τὸ ἐγνώριζεν ἀπολύτως.

§7Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τότε διατὶ ἐξέλεξε νέον Ἐπίσκοπον καὶ ἐπλήρωσε τὴν θέσιν;

§8Ε. ΓΟΝΗΣ. Μετὰ παρέλευσιν μηνῶν τινων, δηλαδὴ τὸν Μάϊον τοῦ 1943 ὁ Γενικὸς Στρατιωτικὸς Διοικητὴς ἀπέστειλεν ἔγγραφον περὶ πληρώσεως τῶν θέσεων τῶν ἐπισκόπων Καρυστίας καὶ Κοζάνης. Καὶ ἐνῷ διὰ τὴν ἕδραν τῆς Καρυστίας μετὰ ἕνα μῆνα ἐπληροῦτο ἡ θέσις, ἡ ἕδρα τῆς Κοζάνης, ἡ ὁποία κατείχετο ἀπὸ τὸν γνωστὸν ἐαμίτην Μητροπολίτην παρέμεινεν ἀπλήρωτος, διὰ νὰ τὴν εὕρῃ κενὴν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Προξενεῖ ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν ἡ σπουδὴ μεθ’ ἧς ἔσπευσεν ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ διὰ τὴν πλήρωσιν τῆς θέσεως. Εἶναι γνωστὴ ἡ δρᾶσις τοῦ Ἐπισκόπου τόσον ἐνταῦθα ὅσον καὶ εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν.

§9Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ δρᾶσις του ὑπῆρξεν ἐξαίρετος καὶ ἀπολύτως ἐθνική.

§10Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὅταν ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα μετὰ τόσας θυσίας καὶ ταλαιπωρίας καὶ ἐζήτησε νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν θέσιν του, ἀπὸ τὴν ὁποίαν βεβαίως ἀπεμακρύνθη, τὴν εὑρῆκε κατειλημμένην. Καταλήγων, λέγει, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ συμπληρώσῃ ὡρισμένα κενὰ καὶ νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς γενομένας ἀδικίας, διότι μόνον οὕτω θὰ ἀσφαλισθῇ τὸ μέλλον τῆς Χώρας.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπακόλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Κ. ΜΠΑΚΟΛΑΣ. Ὑποβάλλω τὴν εὐχὴν ὅπως ἡ Κυβέρνησις τακτοποιήσῃ τὴν θέσιν τοῦ διακεκριμένου ἀγωνιστοῦ, διὰ τῆς ἐπαναφορᾶς του εἰς τὴν θέσιν του, διότι συνέχισις τῆς ἐκκρεμότητος θὰ εἶναι ἐναντίον πάσης στοιχειώδους ἀρχῆς δικαιοσύνης καὶ ἠθικῆς. Εἶναι γνωστή, λέγω, τόσον ἡ θρησκευτική, ὅσον καὶ ἡ ἐθνικὴ δρᾶσις τοῦ Παντελεήμονος. Ἀπὸ τοῦ 1922 μέχρι τοῦ 1943, ὁπότε ἀνεχώρησε διὰ Μ. Ἀνατολήν, τὸ ἔργον του εἰς τὴν Καρυστίαν ὑπῆρξεν μεγαλειῶδες. Ὀρφανοτροφεῖα, νοσοκομεῖα καὶ τὸ Τάγμα Ἁγίου Παντελεήμονος, εὑρίσκοντο ὑπὸ τὴν καθοδήγησίν του ἐν πλήρει δράσει, ἐνῷ ἤδη παραμένουν ἐν ἀδρανείᾳ καὶ ἀποσυνθέσει. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐθνικήν του δρᾶσιν, καὶ αὐτὴ εἶναι γνωστή, καὶ ὅταν τοῦ ἐγένοντο ἐπικλήσεις νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ Μέσην Ἀνατολήν, δὲν ἤθελε νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ ἔργον του ἡμιτελές, ἀλλὰ τελικῶς ἐπείσθη νὰ μεταβῇ. Πρὸ τῆς ἀναχωρήσεώς του ἦλθεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ὥστε νὰ ληφθῇ πρόνοια πρὸς ἀποφυγὴν ἐνδεχομένων διώξεων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐγένοντο γνωστοὶ οἱ λόγοι τῆς ἀπομακρύνσεώς του. Ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ἡ συμφωνία νὰ ὑποβληθῇ παραίτησις τυπική, διὰ λόγους ὑγείας καὶ ὅτι δὲν θὰ ἐπληροῦτο ἡ ἕδρα καὶ θὰ ἐπανήρχετο εἰς αὐτὴν μετὰ τὴν ἐπιστροφήν του. Ἀτυχῶς ἡ Ἱερὰ Σύνοδος προέβη εἰς τὴν πλήρωσιν τῆς ἕδρας. Ὁ ἀντικαταστάτης ὅμως αὐτοῦ ὁ ἤδη Ἐπίσκοπος Ἀνανίας ἐδέχθη, ὅπως μὴ προβάλλῃ ἀντιρρήσεις διὰ τὴν μετάθεσιν εἰς ἄλλην ἕδραν μετὰ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ Παντελεήμονος. Πράγματι ὁ Μητροπολίτης Ἀνανίας προήχθη καὶ μετετέθη εἰς Τρίκκαλα, ἀλλὰ δὲν ἀπεδέχθη τὴν μετάθεσιν. Καταλήγων, λέγω, ὅτι ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ζήτημα καὶ ὅτι ἔχει πρὸς τοῦτο σχέδιον προτάσεως τοῦ νόμου κατὰ τὸ ὁποῖον, Μητροπολίτας ὑποδίκους νὰ δύναται ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὰ τοὺς μεταθέτῃ καὶ ἄνευ τῆς συναινέσεώς των.

§13Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἀπαντῶν, λέγω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἤθελε νὰ προβῇ εἰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ φέρουν σύγχυσιν εἰς τὰς σχέσεις, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας. Παρὰ τοῦτο, λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν ὑπηρεσιῶν τὰς ὁποίας προσέφερεν ὁ Ἱεράρχης Παντελεήμων, ἔκρινεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ τοῦ ἀποδοθῇ τιμὴ καὶ διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος ὥρισεν, ὅτι ὁ Μητροπολίτης τῶν ἐνόπλων δυνάμεων εἶναι ἰσότιμος μὲ τοὺς κατέχοντας Μητροπολιτικὰς ἕδρας, δοθέντος, ὅτι ὡς Μητροπολίτης τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, προΐσταται ποιμνίου μεγαλυτέρου εἰς ἀριθμὸν τῶν ἄλλων Μητροπολιτικῶν ἑδρῶν. Ἐν συνεχείᾳ ἐξεδόθη καὶ Β. Διάταγμα δι’ οὗ ἐγένετο Συνοδικός. Τίνες εἶναι οἱ λόγοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιτρέπουν νὰ ἀναλάβῃ τὰ καθήκοντά του δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς. Πῶς θὰ ἀναλάβῃ τὴν ἕδραν του δὲν προκύπτει οὔτε ἀπὸ τοὺς κανόνας τῆς Ἐκκλησίας οὔτε ἀπὸ τοὺς νόμους τῆς πολιτείας. Δὲν ἠξεύρω ἂν πρέπει νὰ γίνῃ νόμος καθαρῶς κοσμικός, πάντως ὅμως πρέπει νὰ προηγηθοῦν συνεννοήσεις μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§14Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν νόμον, καθ’ ὃν, Ἱεράρχαι ἐγκαταλείψαντες τὴν ἕδραν των διὰ νὰ προσφέρουν ἐξαιρετικὰς ἐθνικὰς ὑπηρεσίας δικαιοῦνται νὰ ἐπανέλθουν εἰς ταύτην.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἄρτης Φιλιππιάδος διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην ἐνέργειαν πρὸς περιορισμὸν αἱρετῶν συμβούλων Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ αἰτούσης ματαίωσιν αὐτῆς.

§16Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 8 Μαΐου 1946 προέβη εἰς τὴν μεταβολὴν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, περιορίσας τὰ μέλη αὐτῆς ἀπὸ 15 εἰς 12. Ἡ μεταβολὴ αὕτη δὲν ἔχει ἁπλῶς ἀριθμητικὴν ἀξίαν. Ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε 15 μελῶν τὰ 8 ἀνῆκον εἰς τὰς διαφόρους συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἀπετελοῦντο ἀπὸ διάφορα ὑπηρεσιακὰ πρόσωπα. Ἀτυχῶς ὁ περιορισμὸς ἔθιξε μόνον τὸν ἀριθμὸν τῶν αἱρετῶν μελῶν, τουτέστι τῶν ἐκπροσώπων τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ἐνῷ τὰ ὑπηρεσιακὰ μέλη ἔμειναν ἀμετάβλητα καὶ οὕτω ἐκ τῶν 12 μελῶν, εἰς ἃ περιωρίσθη τὸ Δ. Συμβούλιον τῆς Τραπέζης, τὰ 4 μόνον εἶναι ἤδη αἱρετὰ ἐκπροσωποῦντα τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Καὶ ἐνῷ πρότερον αἱ Ἑνώσεις τῶν Συνεταιρισμῶν ἤσκουν τὴν πλειοψηφίαν, ἤδη δὲν ἀποτελοῦν παρὰ τὴν μειοψηφίαν. Ἡ δημιουργηθεῖσα πλειοψηφία διὰ τῶν νέων μέτρων τῆς Κυβερνήσεως θὰ δώσῃ, ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὴν στενόκαρδον τραπεζιτικὴν νοοτροπίαν, ἧς πικρὰν πεῖραν ἐκ τοῦ παρελθόντος ἀπεκόμισεν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, τὴν βλέπουσαν τὸν ἀγρότην πελάτην καὶ ὄχι συνεργάτην τῆς Τραπέζης. Ἡ κατὰ τὸ παρελθὸν δρᾶσις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔβλαψε τὰ ἀγροτικὰ συμφέροντα καὶ τὰ τοιαῦτα τῆς Τραπέζης. Αἱ Ἑνώσεις τῶν Συνεταιρισμῶν θεωροῦν τὴν ἐνέργειαν ταύτην τῆς Κυβερνήσεως ἐχθρικὴν καὶ παρακαλοῦν τὴν μεταβολὴν τῶν ληφθέντων μέτρων. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργὸν νὰ μοὶ γνωρίσῃ, ἐὰν σκέπτεται νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο μέτρον ἢ νὰ ἐμμείνῃ εἰς αὐτό, ὁπότε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι τὴν ἐρώτησιν θὰ μετατρέψω εἰς ἐπερώτησιν.

§17Α. ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ συνηγορήσω καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς διαμαρτυρίας τῆς Ἑνώσεως τῶν Συνεταιρισμῶν Ἄρτης–Φιλιππιάδος. Εἶναι διάχυτον τὸ παράπονον ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ τὸ ληφθὲν ἀντιαγροτικὸν μέτρον, τοῦ ὁποίου ἀξίωσις εἶναι νὰ συμμετέχῃ εὐρέως εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Δέν γνωρίζω τὸν λόγον, ὁ ὁποῖος ἤγαγεν εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν ληφθέντων μέτρων διὰ τῶν ὁποίων περιορίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν γεωργικῶν μελῶν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Τραπέζης. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τοῦτο ἐγένετο συνεπείᾳ ἐλλείψεως ἐμπιστοσύνης πρὸς αὐτόν, ὀφείλω ὅμως νὰ δηλώσω ὅτι τὸ ληφθὲν μέτρον δὲν δεικνύει τὴν ὕπαρξιν φιλαγροτικῶν αἰσθημάτων ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ δὴ τοῦ δημοκρατικοῦ τοιούτου. Δὲν πρέπει νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν πρόοδον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ τοιούτων μέτρων, διότι ἡ ἐντύπωσις τῆς μὴ ἀσκήσεως φιλαγροτικῆς πολιτικῆς ἐκ μέρους τοῦ Κράτους δημιουργεῖ ἔδαφος πρὸς κομμουνιστικὴν προπαγάνδαν. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργόν, ὅπως ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν τῆς μεταρρυθμίσεως τῆς πράξεως ταύτης, ἐκτὸς ἐὰν δυνηθῇ νὰ πείσῃ τοὺς γεωργούς, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο ἐλήφθη πρὸς τὸ συμφέρον τους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἐπρότεινα, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει του τὴν πρότασίν μου ταύτην ὅπως, ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν δύναται νὰ ἀνατραπῇ τὸ μέτρον τοῦτο καθορίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν μελῶν τῆς Διοικήσεως τῆς Τραπέζης εἰς 13 ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 6 νὰ προέρχωνται ἐκ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§19Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἐπειδὴ ἤκουσα νὰ λέγεται παρά τινων τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν διαφόρων γεωργικῶν συνεταιρισμῶν εἶναι κατὰ πλειονοψηφίαν κομμουνισταί, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι οἱ παραστάντες εἰς τὸ Συνέδριον Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης, εἰς ὅ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ παρίσταμαι καὶ ἐγὼ κατὰ τὴν μεγίστην αὐτῶν πλειονοψηφίαν ἦσαν ἐθνικόφρονες. Ἀπὸ τὸ Συνέδριον τοῦτο προτάσει ἡμῶν τῶν ἐθνικοφρόνων ἀπεβλήθησαν οἱ κομμουνισταὶ ἐκπρόσωποι. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὑπῆρχον τυχὸν αἱρετὰ μέλη μὴ ἐθνικόφρονα, θὰ ἔδει νὰ ἀντικατασταθοῦν ταῦτα καὶ οὐχὶ νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν αἱρετῶν μελῶν. Ὅταν βλάπτουν τὰ πρόσωπα ἀντικαθίστανται καὶ δὲν καταργοῦνται οἱ θεσμοί. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι ὄργανον ἀπολύτως συνδεδεμένον μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἐὰν δὲ ὑψῶ τὴν φωνὴν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας δὲν ὑποστηρίζω πρόσωπα, ἀλλὰ τὰ δικαιώματα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα οὐδεὶς δύναται νὰ παρίδῃ. Εἶναι δὲ ἀκατανόητον, τὸ ὅτι ὁ ἀντιαγροτικὸς οὗτος νόμος ἐκυκλοφόρησε τὴν ἑπομένην τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διεκήρυσσε τὴν φιλαγροτικήν της πολιτικήν. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀνακαλέσῃ τὸ μέτρον τοῦτο, τὸ ὁποῖον, τὸ ὀλιγώτερον, δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θέτει ἐν διωγμῶ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μουστρουφῆς, ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἑνώσεως Κρεσταίνων, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην ἀπόλυσιν ἀντιπροσώπων Συνεταιρισμῶν Ἀγροτικοῦ Κόσμου καὶ ζητούσης προαγωγὴν ἀγροτικῆς οἰκονομίας, ὡς καὶ τοιαύτης τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Βερροίας.

§21Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, λαμβάνων τὸν λόγον ἐξ ἀφορμῆς τῆς διαμαρτυρίας τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμοῦ Κρεσταίνων, ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ἀντιπροσωπεύει τὰ ¾ περίπου τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Γνωρίζων δὲ καλὰ τοῦτον, διότι καθ’ ὃ γεωπόνος, συνδέομαι μετ’ αὐτοῦ καὶ εἰργάσθην δι’ αὐτὸν ἐπὶ 20 ὁλόκληρα ἔτη, ἔχω ἀντιληφθῆ πλήρως τὰς ἀνάγκας του ὡς καὶ τὴν οἰκτρὰν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται. Οἱ προλαλήσαντες, κύριοι συνάδελφοι, ἀνήκουν εἰς τὴν πτέρυγα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἤμην δὲ εὐτυχής, ἐὰν ἤμην εἰς θέσιν, καθ’ ὃ ἀνήκων εἰς τὴν κυβερνητικὴν πτέρυγα, νὰ ἀντικρούσω τὰ ἐπιχειρήματά των ὑποστηρίζων τὴν ἀντίθετον ἄποψιν. Ἀτυχῶς δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ πράξω, διότι εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι τὸ ληφθὲν Κυβερνητικὸν μέτρον, κατ’ ἀντίθεσιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, πλήττει πράγματι τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς χώρας. Δυστυχῶς εὑρίσκομαι εἰς τὴν λυπηρὰν θέσιν καθ’ ὃ φίλος τῆς Κυβερνήσεως νὰ τονίσω, ὅτι πλείονα τοῦ ἑνὸς μέτρου ἐλήφθησαν ἀπὸ διμήνου μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀντίδρασιν κατὰ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Τὸ μέτρον τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐλήφθη ὡς γνωστόν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου. Ἡ δική μας Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔδει νὰ βελτιώσῃ τὸ μέτρον τοῦτο ἀτυχῶς τείνει νὰ τὸ καταργήσῃ. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀποτελέσῃ τὸ θεμέλιον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἡ ἐπιδεικνυομένη ὅμως ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἀγροτικὴ πολιτικὴ κάθε ἄλλο παρὰ συντελεστικὴ τοῦ γεγονότος τούτου δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀντιαγροτικῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καὶ τοῦτο. Αἱ ἀγροτικαὶ ὀργανώσεις εἶχον τὸ προνόμιον νὰ ἀγοράζουν τὰ εἴδη τῆς ΟΥΝΡΡΑ μὲ μίαν ἔκπτωσιν, εἰς ἄλλας μὲν περιπτώσεις εἰς 15% εἰς ἄλλας δὲ 25%. Τὸ προνόμιον τοῦτο ἀτυχῶς κατηργήθη ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ἄλλο μέτρον’ ἐκ τῶν εἰσαχθέντων 1500 τρακτὲρ 800 ἐδόθησαν εἰς ἰδιώτας τὰ δὲ ὑπόλοιπα εἰς τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Οἱ ἰδιῶται ἐπλήρωσαν τὴν ἀξίαν αὐτῶν ἀντὶ δραχμῶν 500.000. Αἱ ὀργανώσεις ἀτυχῶς ἠμποδίσθησαν νὰ καταβάλουν αὐτὴν μὲ ἀποτέλεσμα ἀργότερον νὰ τὰ πληρώσουν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 6 ἑκατομ. Ἐπίσης αἱ ὀργανώσεις οἱ ὁποῖαι παρεχώρησαν τὰ εἰς χεῖρας των τρακτὲρ εἰς τὸ Κράτος ἀντὶ νὰ ἀποζημιωθοῦν διὰ τῆς δωρεὰν παραχωρήσεως ἑνὸς τρακτὲρ ἐκ τῶν παραχωρηθέντων ὑπὸ τῆς ΟΥΝΡΡΑ κατὰ ὀργάνωσιν, τὸ Κράτος ἐχορήγησεν εἰς αὐτὰς ταῦτα ἀντὶ τῆς ἐξωφρενικῆς ἀξίας τῶν 15 ἑκατομμυρίων δραχ. Καὶ κατήντησεν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ παραχωρήσαντες τὴν περιουσίαν των αὐτήν εἰς τὸ Κράτος καὶ στερηθέντες τῶν μέσων καλλιεργείας καὶ ἁλωνισμοῦ, νὰ ὑποχρεώνωνται νὰ πληρώσουν τὰ τεράστια αὐτὰ ποσά. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἀντιαγροτικὰ μέτρα. Ἀντὶ τὸ χρῆμα, διὰ τὴν ἐξαγορὰν αὐτοῦ, νὰ τὸ ἐμπιστευθῇ εἰς τὰς Ἑνώσεις τῶν Συνεταιρισμῶν, αἱ ὁποῖαι εὐχερέστερον καὶ συμφερώτερον διὰ τὸ Κράτος θὰ ἐνήργουν τὴν συγκέντρωσιν, τὸ ἔδωκεν εἰς τοὺς καπνεμπόρους, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀλλὰ καὶ τὸ ζήτημα τοῦ βάμβακος ἀτυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἐχειρίσθη κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Δαρβέρης, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§23Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Εἰς πολλοὺς Συνεταιρισμοὺς εἰσῆλθε τὸ κομμουνιστικὸν μικρόβιον καὶ γίνεται προσπάθεια νὰ καλλιεργηθῇ ἡ ἐπέκτασις αὐτοῦ. Τὸ νὰ ζητοῦμεν, λέγω τώρα, πῶς διενεμήθησαν τὰ μηχανήματα, εἶναι πρᾶγμα ἀνάξιον λόγου, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα πρὸ τετελεσμένου γεγονότος τῆς διανομῆς αὐτῶν. Ἀναμφισβητήτως εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς ὑπάρχουν καὶ ἀγροτοπατέρες. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ληφθῇ ἡ δέουσα μέριμνα διὰ τὴν ἀρτιωτέραν ὀργάνωσιν. Πρέπει νὰ τοὺς βοηθήσωμεν, ἵνα ἀποκτήσουν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν. Δὲν εἶναι δὲ ὀρθὸν νὰ ἀναγάγωμεν τοὺ Συνεταιρισμοὺς εἰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις. Διότι ἀναμιγνυόμενα τὰ συμβούλια αὐτῶν εἰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις καταλήγουν εἰς τὸ τέλος εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν. Πρέπει νὰ προστατευθοῦν οἱ Συνεταιρισμοί, διότι δι’ αὐτῶν θὰ προστατευθῇ καὶ ὁ πραγματικὸς ἀγρότης. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως πράξῃ πᾶν τὸ δυνατὸν καὶ ἂς εἶναι βέβαιος, ὅτι ὑποστηρίζων τοὺς ἀγρότας καὶ ὄχι τοὺς ἀγροπατέρας προσφέρει πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σταμούλης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§25Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ αἰσθάνομαι βαθυτάτην λύπην δι’ ὅσα ἠκούσθησαν ἐναντίον τῶν Συνεταιρισμῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Διότι δὲν πρέπει νὰ λέγεται, ὅτι τὰ ληφθέντα παρὰ τῆς Κυβερνήσεως μέτρα ἀνέτρεψαν τὰ ἀναρχικὰ στοιχεῖα τὰ ὑπάρχοντα εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς. Δὲν εἶναι τοῦτο ἀληθές. Ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία τῶν Συνεταιρισμῶν δὲν ἀπαρτίζεται ἀπὸ στοιχεῖα μὴ ἔχοντα πραγματικὴν ἀγροτικὴν συνείδησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν ν’ ἀνασυγκροτήσῃ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διότι ἄνευ αὐτῆς τῆς ἀνασυγκροτήσεως ἡ ὕπαιθρος χώρα θὰ εὑρεθῇ ἐν ἀπελπιστικῇ θέσει. Ἂν θέλωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς τέτοια συμπεράσματα ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας πρέπει νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὴν ἀγροτικὴν ἰδέαν, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα Κράτος. Ἡ ἀγροτικὴ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας, ὅταν τονίζεται ἐκ μέρους τῶν πονούντων πραγματικῶς τὸν ἀγρότην, δὲν τονίζεται χάριν δημοκοπίας, ἀλλὰ διότι εἶναι ἐθνικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀγροτικῆς ἀνασυγκροτήσεως.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἡρ. Μπάτζιος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§27Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ γενικώτερα προβλήματα τῆς Χώρας μὲ ἐνδιαφέρον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκεῖνο δὲ ποὺ προβάλλει ἐπιτακτικώτερον, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως καὶ διανομῆς τῶν προϊόντων τῆς Χώρας. Καὶ ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων; Θὰ ἔπρεπε δὲ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ εἶναι προμηθεὺς καὶ ὄχι ἐπιμηθεύς.

§28Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ ἐρώτησις, κ. βουλευταί, ἔλαβε τὴν μορφὴν ἐπερωτήσεως καὶ ἐφαντάσθησαν οἱ ὁμιλήσαντες, ὅτι εὗρον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπιδιώξουν καὶ νὰ δρέψουν εὔκολα χειροκροτήματα ἐπὶ φιλαγροτισμῷ. Πιστεύω ὅμως, ὅτι οἱ γνωρίζοντες καὶ παρακολουθοῦντες τὰ πράγματα δὲν θὰ ἔχουν ἰδίαν μὲ τοὺς ἀγορεύσαντας γνώμην. Ἡ συγκρότησις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἐγένετο κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ τρέχοντος ἔτους, δηλαδὴ ὑπὸ τὸ Συνταγματικὸν καθεστώς, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς νόμου τοῦ κατακτητοῦ. Διὰ τοῦ νόμου τούτου ἀνεγνωρίζετο τὸ σύστημα τῶν διορισμῶν διὰ Διαταγμάτων ἐκδιδομένων ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. (Ἀναγινώσκει). Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ, τοῦ κατοχικοῦ, ἐγένετο ἡ συγκρότησις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐγεννᾶτο λοιπὸν ζήτημα, ποίαν νομικὴν ἰσχὺν δύναται νὰ ἔχῃ ἡ τοιαύτη συγκρότησις. Ἔπειτα, νὰ ἐξετασθῇ νομικῶς, ποῖον ἦτο τὸ κῦρος τὸ νομικὸν τοῦ οὕτω συγκροτηθέντος Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ τὸ κῦρος τῶν πράξεων. Ἐν τῇ μελέτῃ τακτοποιήσεως τούτων προέκυψε καὶ τὸ ζήτημα ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον 15μελὲς ὄν, μετεβάλετο σχεδὸν εἰς Συνέδριον, ἀντὶ Συμβουλίου. Ἐκ τῆς συγκριτικῆς μελέτης τῶν Ἱδρυμάτων Ἀγροτικῆς Πίστεως καὶ τῶν ὁμόρων χωρῶν, ἤχθην εἰς τὴν γνώμην, ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῶ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου, ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν, μὲ τριπλάσιον ἀριθμὸν ἀγροτῶν, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὲ κεφάλαια κατὰ τὸ ἥμισυ τῶν συνεταιρισμῶν διῳκεῖτο ἀπὸ 9μελὲς Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐκ τεσσάρων κρατικῶν ὑπαλλήλων καὶ τεσσάρων ἐκ τῶν συνεταιρισμῶν. Εἰς τὴν Γαλλίαν, ἥτις ἔχει ὑγιεστέραν ὀργάνωσιν ἀγροτικῆς πίστεως ἐκ τῶν κάτω συγκροτηθείσης, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἶναι ἐπίσης 9μελὲς ἐξ ὧν τὰ τέσσαρα εἶναι ἀγρόται. Ἐν Βουλγαρίᾳ, χώρᾳ κατ’ ἐξοχὴν γεωργικῇ, τὸ Συμβούλιον εἶναι τριμελὲς μὲ τέταρτον μέλος τὸν Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Εἰς τὴν Ρουμανίαν, ἐπίσης τὸ Συμβούλιον ἦτο 9μελές. Ἐθεώρησα λοιπόν, σκόπιμον νὰ περιορίσω τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἰς τέσσαρα μέλη ἐκ κρατικῶν ὑπαλλήλων, τέσσαρα ἐκ τῶν ἀγροτικῶν συνεταιρισμῶν καὶ ἐκ δύο εἰδικῶν ἀσχολουμένων περὶ τὰ γεωργοοικονομικὰ ζητήματα. Οὐδεμία ἄλλη σκέψις μὲ ἤγαγεν εἰς τὸν καταρτισμὸν κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Δὲν ἐπίστευσα ποτέ, ὅτι μέλη αὐτοῦ διαπνέονται ἀπὸ ἀντεθνικὰ φρονήματα, ἀντιθέτως ἐκ τῆς συνεργασίας μου μετ’ αὐτῶν, ἐπείσθην ὅτι ὅλα τὰ μέλη ἔπαλλον ἀπὸ τὰ ἴδια ἐθνικὰ ἰδεώδη, μὲ τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ὑπῆρξαν ἔνθερμοι ὑπέρμαχοι αὐτῶν, διὰ τοῦτο δὲ ἀκριβῶς καὶ οὐδεμία διαμαρτυρία ἠκούσθη ἐκ μέρους οὐδενὸς κατ’ αὐτῶν. Μεταξὺ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, πιστεύοντες εἰς τὴν ἀνάγκην τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων καὶ τῶν ἡγητόρων τῶν Ὀργανώσεων αὐτῶν, ὑπάρχουν αἱ σχέσεις πάντοτε ὁμαλαί. Ἐὰν ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὴν ἀνεπίληπτον αὐτὴν γραμμήν, τὴν ὀρθὴν καὶ ἀπηλλαγμένην ἐπικρίσεως, τότε φθάνομεν εἰς συζητήσεις περὶ προσώπων, αἵτινες δὲν ἔχουν θέσιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Κατηγόρησε τὴν Κυβέρνησιν συνάδελφος—συλλέξας δὲν ἠξεύρω πόθεν τὰ ἐπιχειρήματά του—ὅτι κατήργησε τὴν ἔκπτωσιν 15%. Δὲν ἔλαβεν ὅμως τὸν κόπον ὁ κ. συνάδελφος νὰ διαβάσῃ, ὅτι τὸ 15% δὲν ἀπετέλει ἔκπτωσιν διὰ τοὺς Συνεταιρισμούς, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἀγρότας τοὺς συνεταιρισμένους, οἵτινες ἐλάμβανον κατὰ 15% εὐθηνότερα τὰ εἴδη τῆς ΟΥΝΡΡΑ, ἀδικουμένων οὕτω τῶν μὴ συνεταιρισμένων καὶ παραπονουμένων. Ὁ κ. συνάδελφος ἠθέλησε νὰ ἐμφανίσῃ ὡς ἄστοργον τὴν Κυβέρνησιν, διότι πληρώνουν ἀκριβότερα οἱ Συνεταιρισμοὶ τὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν καὶ ἔπρεπε, ὡς ἄλλοτε ὑπάλληλος τῆς Γεωργίας ὁ κ. συνάδελφος, προτοῦ ἔλθῃ νὰ ἐπιζητήσῃ ἐδῶ ἐντυπώσεις νὰ γνωρίζῃ ὅτι, τὰ διδόμενα εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς ἐργαλεῖα παρείχοντο εὐθηνότερα, ἀπὸ τὰ παρεχόμενα εἰς ἰδιώτας, οἵτινες κατέβαλον τὸ τίμημα τοῖς μετρητοῖς, ἐνῷ οἱ Συνεταιρισμοὶ κατέβαλον μόνον τὸ 30% καὶ ἐπιστοῦντο διὰ τὸ ὑπόλοιπον. Τὴν αὔξησιν δὲ ταύτην τῆς τιμῆς, ἂς μὴ λησμονῇ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὴν ἐπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις Κέντρου τὴν 8ην Ἰανουαρίου, ὅτε ηὔξησε τὴν τιμὴν τῶν παρεχομένων γεωργικῶν ἐργαλείων κατὰ 50%, τὴν 9ην Μαρτίου 1946 ἀνεβίβασεν ἐπίσης αὐτὴν εἰς 6.000.000 διὰ τὰ ὁποῖα, ἀντιθέτως, ἐγώ, ὁ κληρονόμος τῆς καταστάσεως, φροντίζω νὰ διευκολύνω αὐτοὺς καὶ νὰ ἐξαγάγω τοὺς Συνεταιρισμοὺς ἀπὸ ἕνα ἀδιέξοδον. Πιστεύω, ὅτι μεγάλη σπουδὴ ἐξεδηλώθη ἀπὸ τοὺς ἐρωτήσαντας καὶ ἀπηυθύνθη μάλιστα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἀπειλὴ τοῦ ἐλέγχου. Ἀλλ’ ἡμεῖς ἐδῶ, ἤλθομεν ἀκριβῶς διὰ νὰ δεχώμεθα τὸν ἔλεγχον. Ἡ Κυβέρνησις στηριζομένη εἰς τὴν πρόσφατον ἐτυμηγορίαν τοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν ἀποτελεῖ ἡ ἀγροτικὴ τάξις, ἔχει βαθεῖαν συναίσθησιν, ὅτι εἶναι Κυβέρνησις ἰδιαιτέρως ἀγροτικὴ καὶ τοιαύτην συναίσθησιν ἔχουσα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ μέτρα, παρέχοντα τὴν ἐλαχίστην αἰχμὴν κατὰ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἰδιαιτέρως ὁ ἀγορεύων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὑπομιμνήσκει εἰς τοὺς παλαιοτέρους συναδέλφους, ὅτι καὶ ἄλλοτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, δὲν ἐδίστασε νὰ ἀντιταχθῇ, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἐλάμβανε μέτρα ἀντίθετα πρὸς τὴν ἀντίληψίν του, ἐπὶ τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς. Ἡ Κυβέρνησις, πιστεύουσα βαθέως εἰς τὴν συνεταιριστικὴν ἀγροτικὴν ὀργάνωσιν, ὡς τὸ μόνον μέσον ἀγροτικῆς πίστεως, ἀλλὰ καὶ ἀναπτύξεως ἐκ παραλλήλου, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ στηρίζεται ἡ εὐημερία τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, δὲν θὰ περιορισθῇ εἰς λόγους.

§29Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ φέρετε τὸν νόμον.

§30Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νὰ εἶσθε βέβαιος, κύριε συνάδελφε, ὅτι θὰ φέρωμεν τὸν νόμον καὶ θὰ σᾶς πείσωμεν, ὅτι οὐδέποτε σεῖς ἐκάματε προσπάθειαν φιλαγροτικήν, ἀνωτέραν ἡμῶν. Διὰ τοῦ νόμου μας θὰ ἴδητε, ὅτι ἀναθέτομεν εἰς τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου, σεβόμενοι καὶ ἀναγνωρίζοντες πλήρως τὴν αὐτοτέλειαν καὶ αὐτονομίαν αὐτῶν. Ἀλλὰ δὲν περιοριζόμεθα εἰς τοῦτο μόνον, ἀλλὰ παραχωροῦμεν εἰς αὐτὰς κατὰ κυριότητα ὅλα τὰ ἀκίνητα τῆς ΚΕΠΕΣ, μεριμνῶντες, νὰ καταστήσωμεν αὐτοὺς ἰδιοκτήτας ἐπὶ σταθεροῦ κεφαλαίου. Πιστεύομεν δὲ ὅτι βελτιουμένης τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, αἱ ὀργανώσεις ἀναπτυσσόμεναι καὶ προαγόμεναι μὲ τὴν βοήθειαν ἡμῶν, θὰ ἀποκτήσουν καὶ κεφάλαια χρηματικὰ καὶ οὕτω μετέχουσαι διὰ τῶν εἰσφορῶν καὶ καταθέσεών των εἰς τὴν Ἀγροτικήν, οὐσιαστικώτερον καὶ ἐνεργητικώτερον, εἰς τὴν διοίκησιν αὐτῶν, θὰ θεωροῦν τοῦ λοιποῦ αὐτὴν ἵδρυμα ἴδιον καὶ ὄχι ξένον καὶ κεφαλαιοκρατικόν. (Χειροκροτήματα).

§31Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὰ δικαιολογοῦντα τὴν ἀντισυνεταιριστικὴν του πρᾶξιν εἶναι πενιχρά. Ζητῶ τὴν μετατροπὴν τῆς ἐρωτήσεως εἰς ἐπερώτησιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρακαλῶ, ὅπως ἀποφασισθῇ ἡ πρόταξίς της κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἐτερματίσθη. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικῆς ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Ἠλιάδης.

§33Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, ἐὰν ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψίν σας ἡ δημοσιευθεῖσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἴδησις τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου εἰς τὴν δίκην Ραβάλι Κάλτσεφ, ποὺ ἀπὸ τριμήνου συνετάραξε τὸ Πανελλήνιον. Ὅλο τὸ Πανελλήνιον προσεδόκα μίαν ἀπόφασιν ἀνάλογον τῶν πράξεων, διὰ τὰς ὁποίας κατηγοροῦνται, αἱ ἐγκληματικαὶ αὐταὶ φυσιογνωμίαι, ἀνέμενε τὴν ἐπιβολὴν τῆς ἐσχάτης τῶν ποινῶν, ὡς ἐσχάτην ἐπιείκειαν. Δὲν ἠξεύρω πόθεν ὁρμώμενον τὸ δικαστήριον ἀπεδέχθη τὴν τελευταίαν στιγμὴν διάφορα ἔγγραφα, ποὺ ἀπέστειλεν ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις καὶ πόθεν ὁρμώμενος ὁ Εἰσαγγελεύς, ὅστις ἀρχικῶς εἶχε ζητήσει τὴν ἐσχάτην τῶν ποινῶν διὰ τοὺς κατηγορουμένους, μετέβαλεν ἄποψιν καὶ ἐζήτησεν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπιβολὴν τῆς ποινῆς τῶν ἰσοβίων δεσμῶν, ἥτις εἶναι εἰς τὴν οὐσίαν ποινὴ ἀθωωτική.

§34Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ὁ Εἰσαγγελεὺς αὐτὸς εἶπεν ὅτι καὶ τὰ ἀνταρτοδικεῖα εἶναι δικαστήρια. Καὶ ὅμως εἶναι ἀκόμη Ἐπίτροπος.

§35Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ διαμαρτυρηθῶ. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἰς τοῦτο ἔχω σύμφωνον ὄχι μόνον τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν γνώμην ὁλοκλήρου τοῦ Λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ἐφυλακίσθην ἐπὶ 6μηνον ἐξ αἰτίας τοῦ Ραβάλι καὶ ἀνέμενα ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ τὴν ἐκτέλεσίν μου. Εἶναι ψεῦδος, ὅτι ὁ Ραβάλι δὲν εἶναι ὑπεύθυνος καὶ ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει τοὺς ἀνωτέρους του, οἱ ὁποῖοι τόν διέτασσαν. Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔδρασεν ὡς ψυχὴ τοῦ Φρουραρχείου Καστοριᾶς. Αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἵνα προσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἔγγραφα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν ὑστέρων ἀνέτρεψαν τὴν διαδικασίαν καὶ συνετέλεσαν νὰ ἀθωωθοῦν οἱ δύο αὐτοὶ εἰδεχθεῖς ἐγκληματίαι. Οὕτω, ὄχι μόνον θὰ ἐκπληρωθῇ μία ἐπιταγὴ τῆς κοινῆς γνώμης, ἀλλ’ ἐπίσης καὶ ἕνα χρέος πρὸς τὰς ψυχὰς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπεδήμησαν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἐκ τῶν σφαιρῶν αὐτῶν τῶν ἀθλίων ὑποκειμένων.

§36Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ εὐθύνη διὰ τὴν ἀπόφασιν εὑρίσκεται καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος καὶ βαρύνει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τὸν κόσμον εἰς τὸν πόλεμον ἐν ὀνόματι ἀνωτέρων ἰδανικῶν, τὰ ὁποῖα ἤδη ἐλησμονήθησαν. Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἔλαβον καὶ ἐγὼ ἐκ Σπάρτης. (Ἀναγινώσκει) «Ἀναρχοκομμουνισταὶ χθὲς ὥραν 4ην μ.μ. ἐν δημοσίᾳ ὁδῷ Ταράψης Γυθείου ἐπιτεθέντες ἐξ ἐνέδρας κατ’ αὐτοκινήτου Χωροφυλακῆς ἐφόνευσαν 2 πολίτας τραυματίσαντες ἕνα Χωροφύλακα καὶ ἕνα πολίτην. Κατάστασις κατόπιν τούτου, ἀποτελοῦντος συνέχειαν παρομοίων ἐγκλημάτων ἀπέβη ἔκρυθμος, τῆς ὑπαίθρου τελούσης ἐν ἀπογνώσει λόγῳ ἐλλείψεως ἀσφαλείας ζωῆς καὶ περιουσίας. Ἀξιοῦμεν εἰσηγηθῆτε Κυβέρνησιν λῆψιν ἀμεσωτάτων μέτρων. Λαὸς ἀνάστατος. Δήμαρχος Κοντουλᾶκος, Πρόεδρος Ἰατρικοῦ Συλλόγου Κοσονᾶκος, Πρόεδρος Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ξανθᾶκος, Πρόεδρος Φαρμακευτικοῦ Γεωργίου, Πρόεδρος Παντοπωλῶν Κρητικός, Πρόεδρος Συνταξιούχων Φυρρός, Πρόεδρος Ἀναπήρων Μπουσούλης, Πρόεδρος Ἀρτοποιῶν Καραγιώργας, Πρόεδρος Ὑποδηματοποιῶν Δυρραχίτης». Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ προσθέσω ἄλλο τι διὰ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως. Ὅπως καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀποφάσεως εἰς τὴν δίκην Ραβάλι–Κάλτσεφ ἔτσι καὶ ἐδῶ ὑπάρχει εὐθύνη καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Ὁ νόμος ἐσχίσθη, ὁ ἀρχηγὸς τῆς συμμορίας αὐτῆς εἶναι κατάδικος ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἐκτίσει ἀκόμη τὴν ποινήν του. Δὲν ὑπάρχει σήμερον δικαιοσύνη. Ὁ Χριστιανικὸς πολιτισμὸς κατελύθη.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1946–47. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κίνιας.

§38Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ὑπάρχει μία γνώμη ὅτι ὅταν ὑποβάλληται ὁ προϋπολογισμὸς ἐπὶ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, τὸ Σῶμα πρέπει νὰ ἀποφεύγῃ τὴν συζήτησιν. Τοῦτο εἶναι δειλία. Ἀντιθέτως διὰ τῆς συζητήσεως πρέπει νὰ ρίπτηται πλῆρες φῶς. Ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς διὰ τὴν χρῆσιν 1946–47 ὑποβάλλεται παρὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ρητῶς ἀναφέρει, ὅτι οἱ βουλευταὶ λαμβάνουν ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ἀποζημίωσιν ὁριζομένην ἑκάστοτε διὰ νόμου. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ. Ὑπάρχει νόμος; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλληται ὑπὸ τὴν ψῆφον τοῦ Σώματος ὁ καθορισμὸς ἀποζημιώσεως ἄνευ τῆς ὑπάρξεως τοῦ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ἐπιτασσομένου νόμου; Εἶναι ὅθεν ἀντισυνταγματικὴ ἡ ὑποβολὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συζητήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ. Κατὰ τὸν ὑποβαλλόμενον, κύριοι, προϋπολογισμὸν οἱ βουλευταὶ διακρίνονται εἰς δύο ποιότητας.

§39Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὄχι ποιότητας. Κατηγορίας ἀναγκῶν.

§40Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Διὰ τὴν μίαν ποιότητα καθορίζεται ἀποζημίωσις 500.000 μηνιαίως δραχμῶν διὰ δὲ τὴν ἄλλην 750.000. Πῶς λοιπὸν αὐθαιρέτως σεῖς θὰ καθορίσητε διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὴν ἀποζημίωσιν χωρὶς τὴν συνταγματικὴν προϋπόθεσιν τοῦ καθορίζοντος αὐτὴν νόμου; Ἐγὼ κηρύσσομαι ὑπὲρ τῆς μὴ ἀποζημιώσεως τοῦ βουλευτοῦ, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ οἰκονομικαὶ περιστάσεις ἐπιβάλλουν τοῦτο. Τὸ ἄμισθον τοῦ βουλευτοῦ εἶχε καθορισθῆ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς πρὸ τοῦ Περικλέους. Καὶ μετὰ τὸν Περικλῆν καθωρίσθη ἡ ἀποζημίωσις, ἥτις ὡς ἰσχυρίζεται ὁ ἱστορικὸς Παπαρρηγόπουλος, ὡδήγησεν εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν διαφθοράν. Ἐὰν ἔχητε ὅμως ἀνάγκην ἀποζημιώσεως, τότε τηρήσατε τοὐλάχιστον τὴν ἀξιοπρέπειαν ὑμῶν καὶ μὴ καθορίζετε τὴν ἀποζημίωσιν αὐτὴν εἰς ἕν πινάκιον φακῆς.

§41Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἡ διάκρισις αὐτὴ ὑπῆρχε καὶ κατὰ τὸ 1911.

§42Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Δὲν ἀντελήφθητε. Τὸ θέμα εἶναι καθαρῶς συνταγματικὸν καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐπιψήφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἡ διάκρισις ἄνευ τοῦ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου τούτου τοῦ Συντάγματος καθοριζομένου νόμου. Πῶς λοιπὸν θὰ προχωρήσωμεν ἄνευ νόμου; Ποῦ θὰ στηρίξωμεν τὴν διάκρισιν αὐτὴν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βουλευτῶν, δικαίαν ἢ ἄδικον, ὥστε νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ;

§43Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Βεβαίως εἶναι ὀρθὸν ὅτι ὁ καθορισμὸς τῆς ἀποζημιώσεως πρέπει νὰ βασίζηται εἰς εἰδικὸν νόμον. Ἡμεῖς κατεθέσαμεν τὸν νόμον αὐτὸν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ ψηφισθῇ οὗτος ὑπεβάλομεν τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τῆς Βουλῆς.

§44Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Νομίζω ὅτι δυνάμεθα νὰ ψηφίσωμεν τὸν Κανονισμὸν κατὰ τὰ ἄλλα κεφάλαια καὶ νὰ ἀφίσωμεν τὸ κεφάλαιον τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως.

§45Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλή, ν’ ἀναβάλωμεν τὸν προϋπολογισμὸν, ὥστε νὰ εἰσαχθῇ οὗτος κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν τῆς Νομοθετικῆς ἐργασίας, ὁπότε θὰ εἰσαγάγωμεν πρὸς ψήφισιν καὶ τὸν σχετικὸν νόμον.

§46Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ νόμος διὰ τόν καθορισμὸν τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Τὸν νόμον πρέπει νὰ τὸν ὑποβάλῃ ἡ Κυβέρνησις.

§47Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἔχει κατατεθῆ κ. συνάδελφε.

§48Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Τότε νὰ εἰσαχθῇ πρὸς ψήφισιν ὁ νόμος ὥστε τὸ ζήτημα νὰ λυθῇ κανονικῶς.

§49Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ὁ προϋπολογισμὸς τῆς Βουλῆς ἀναβάλλεται μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ρηθέντος νόμου.

§51Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν μοῦ ἐστάλη αὐτὴ ἡ προκήρυξις ἡ ὁποία διανέμεται εἰς τὴν Καισαριανὴν (Ἀναγινώσκει). «Ὄλος ὁ λαὸς τῆς Καισαριανῆς, μὲ τὴν μαζικὴ λαϊκὴ αὐτοάμυνα καὶ ὅλα τὰ μέσα πρέπει νὰ τσακίσῃ τοὺς τρομοκράτες χῖτες καὶ ἀστυφύλακες. Εἶναι νόμιμον δικαίωμα κάθε πολίτη νὰ τσακίζῃ στὸ ξύλο, νὰ σκοτώνῃ ἐκεῖνον ποὺ πάει νὰ τὸν χτυπήσῃ, νὰ τὸν σκοτώσῃ. Ἀπαντῆστε μὲ τὰ ἴδια μέτρα στοὺς τρομοκράτες. Κομμουνιστικὴ ὀργάνωση Καισαριανῆς». Πᾶς λόγος περιττεύει.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον θέμα τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Ψήφισις εἰς μόνην ἀνάγνωσιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ὀργανισμοῦ διὰ τὴν σύνταξιν προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως». Ὁ Εἰσηγητὴς κ. Σωτηρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§53Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον προκαλεῖ δαπάνην καὶ ἔπρεπε νὰ συνοδεύηται ἀπὸ ἔκθεσιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 29 τοῦ Συντάγματος διατηρηθέντος ἐν ἰσχύϊ μὲ τὴν 2 Συντακτικὴν Πρᾶξιν, περὶ τοῦ τρόπου καλύψεως τῆς δαπάνης.

§54Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἔχει ὑποβληθῆ ἔκθεσις.

§55Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Τοιαύτη ἔκθεσις δὲν ἔχει ὑποβληθῆ.

§56Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐθεώρησεν ὡς ἓν ἐκ τῶν πρωτίστων της μελημάτων νὰ ὑποβάλῃ πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως ὀργανισμοῦ διὰ τὴν σύνταξιν προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως», τὸ ὁποῖον εἶναι ὑψίστης καὶ σπουδαιοτάτης σημασίας, καθ’ ὃ προβλέπον τὸν τρόπον τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν Βουλήν, διέγραψε τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις θὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ὄταν ὁμιλῶμεν περὶ ἀνασυγκροτήσεως, πρέπει κατὰ πρῶτον νὰ γνωρίζωμεν τὶ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιδιωχθῇ. Ὁ προϋπολογισμὸς δὲν δύναται νὰ πάρῃ ἀπὸ τὸ ἐλάχιστον εἰσόδημα τοῦ φορολογουμένου Ἕλληνος τὰ ποσὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ ὀρθότατα ἐδηλώθη ὅτι αἱ δαπάναι τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ διατεθοῦν μόνον διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Διὰ τὴν γενικὴν ὅμως ἀνασυγκρότησιν τῶν ζημιῶν καὶ τῶν καταστροφῶν, αἱ ὁποῖαι προῆλθον ἀπὸ τὸν πόλεμον, πρέπει νὰ γίνῃ τὸ κατάλληλον ἐκεῖνο πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐγγυᾶται τὴν πραγματικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπηνέχθησαν τόσον εἰς τὴν ἰδιωτικήν, ὅσον καὶ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ὁμιλεῖ ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου σκοπεῖται ἡ ἀποκατάστασις τῶν ζημιῶν. Ἀλλὰ ποῖαι εἶναι αὐταὶ αἱ ζημίαι; Αἱ ζημίαι καὶ καταστροφαὶ εἶναι τεράστιαι καὶ ὅλοι τὰς γνωρίζομεν. Εἰς διακοσίας εἴκοσιν ἑπτὰ χιλιάδας ἀνέρχεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀστέγων οἰκογενειῶν, ἐπὶ πλέον ὅμως στεροῦνται ἐπαρκοῦς στέγης καὶ αἱ οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν πολεμικῶν ἐτῶν, κατὰ τὰ ὁποῖα ἀνεστάλη πᾶσα οἰκονομικὴ ἐργασία. Ὑπολογίζεται ὅτι πρέπει νὰ ἀνεγερθοῦν 600 χιλιάδες σπίτια διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἀστέγων. Πάντως οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι κατὰ προσέγγισιν. Ἡ Ἑλλὰς ἔρχεται εἰς τὴν πρώτην σειρὰν ἀπὸ ἀπόψεως ἀνθρωπίνων ἀπωλειῶν. Εἰς 600 χιλιάδες ὑπολογίζονται οἱ νεκροὶ τοῦ πολέμου, τῆς πείνης καὶ τῶν σφαγῶν ἀπὸ τοὺς κατακτητάς.

§57Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶναι πολὺ μεγαλύτερος ὁ ἀριθμός.

§58Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνέφερα τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν κατὰ προσέγγισιν. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ὅτι ἀσφαλῶς πρέπει νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ διπλάσιον. Αἱ καταστροφαὶ εἰς ὑλικὰ ἀγαθὰ ἀνέρχονται εἰς πολλὰ δισεκατομμύρια δολλάρια. Ὑπολογίζονται κατὰ προσέγγισιν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐπανορθώσεων εἰς 8 δισεκατομμύρια δολλάρια προπολεμικῆς ἀξίας, δηλαδὴ τοῦ 1938. Ἡ Ἑλληνικὴ ὅμως Κυβέρνησις ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχει συγκεντρώσει, ἀναβιβάζει τὰς καταστροφὰς εἰς τὸ ποσὸν τῶν 14 δισεκατομμυρίων δολλαρίων προπολεμικῶν. Ἡ Ἑλλάς, ὅπως ἐτόνισα, ἔρχεται εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν ἀπὸ ἀπόψεως ζημιῶν ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἄλλας χώρας, ἀλλά, διὰ νὰ εἶναι πραγματικὴ ἡ σύγκρισις, πρέπει νὰ γίνῃ ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἑκάστης Χώρας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα δι’ ἕκαστον ἄτομον τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται εἰς 61 δολλάρια ἐτησίως, ἐνῷ ἀναλογοῦν δαπάναι ἐκ τῶν καταστροφῶν χιλίων δολλαρίων. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται κατ’ ἄτομον εἰς 700 δολλάρια ἐτησίως, ἐνῷ αἱ πολεμικαὶ δαπάναι, διότι ἐκεῖ δὲν ἔγιναν ἄλλαι ὑλικαὶ καταστροφαί, ἀναλογοῦν εἰς 1027 δολλάρια κατὰ κεφαλήν. Ἐκ τῆς συγκρίσεως αὐτῶν τῶν ἀριθμῶν δύναται νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν τὸ μέγεθος τῆς πενίας εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἀλλὰ τὸ νὰ γίνῃ παρομοία σύγκρισις μὲ τὰς Εὐρωπαϊκὰς Χώρας ἀποτελεῖ πολυτέλειαν. Εἴμεθα πολὺ χαμηλὰ καὶ δὲν πρέπει νὰ διανοούμεθα τοιοῦτόν τι. Ἡμεῖς ζῶμεν μὲ ψωμὶ καὶ νερό. Ἀλλὰ εἰς ἀπολύτως μειονεκτικὴν θέσιν εὑρίσκεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἀπέναντι τῶν γειτονικῶν Βαλκανικῶν Χωρῶν καὶ δὴ τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς Ἀλβανίας, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρξαν πολέμιαί μας καὶ ἦσαν ἡ αἰτία τῶν προξενηθεισῶν καταστροφῶν. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἡ Ἑλλὰς ἔχει γεωγραφικὴν ἔκτασιν 130 χιλιάδων τετραγωνικῶν χιλιομέτρων. Ἐκ τούτων, μόνον τὰ 18,42% εἶναι καλλιεργήσιμοι ἐκτάσεις παρὰ δὲ τὰς προσπαθείας αἱ ὁποῖαι ἔγιναν διὰ τῶν παραγωγικῶν ἔργων Μακεδονίας καὶ Θεσσαλίας νὰ αὐξηθοῦν αἱ ἐκτάσεις αὐταί, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς παραγωγῆς παρέμεινε τὸ αὐτό. Κατὰ τὸ 1914 ἐντὸς τῆς αὐτῆς γεωγραφικῆς ἐκτάσεως ἔζων λιτοδιαίτως 5 ἑκατομμ. Ἑλλήνων, ἤδη δὲ ζοῦν περὶ τὰ 7.500.000. Τὸ ἔλλειμμα τῆς Ἑλλάδος εἰς τρόφιμα εἶναι τεράστιον. Ἔχει κατ’ ἔτος 450 χιλ. τόννους ἔλλειμμα σίτου, 55 χιλιάδες τόννους ἀραβοσίτου. Ἀντιθέτως αἱ γειτονικαὶ χῶραι καὶ συγκεκριμένως ἡ Βουλγαρία, ἔχει πλεόνασμα. Ἐξήγαγε τὸ 46 σῖτον καὶ ἄλευρα ἀξίας 557 ἑκατομμυρίων λέβα. Αὐγὰ ἀξίας 466 ἑκατομμυρίων. Ὀρνιθοειδῆ ἀξίας 155 ἑκατομμυρίων. Ζάχαρην ἀξίας 34 ἑκατομμυρίων κλπ. Ὁμοίως πλεόνασμα τροφίμων καὶ παρεμφερεῖς ἀριθμοὺς ἐξαγωγῶν, ἔχει καὶ ἡ Νοτιοσλαυΐα καὶ ἡ Τουρκία. Καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις καὶ ἡ ἔνδεια τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ προπολεμικῶς, φαντασθῆτε τὴν σημερινὴν φτώχειαν καὶ κατάπτωσιν, αἱ ὁποῖαι ὑπεβίβασαν τὴν στάθμην τοῦ βίου καὶ ἔγιναν αἰτία τῶν πολιτικῶν ἀνωμαλιῶν τὰς ὁποίας ζοῦμε. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις φροντίζει νὰ βελτιώσῃ καὶ νὰ ἀνυψώσῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον, ἀλλ’ αὐτὸ δύναται νὰ γίνῃ μόνον ἐὰν αἱ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν καὶ ἡ ταὐτόχρονος αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἑκάστου πολίτου, μελετηθοῦν καταλλήλως καὶ ἐπαρκῶς. Ὀρθῶς ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις συγκροτήσασα τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν διὰ τὴν μελέτην καὶ ἐκπόνησιν τῶν σχεδίων, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται πρὸς τοῦτο. Τὰ χρηματικὰ αὐτὰ κεφάλαια δὲν δύνανται νὰ ἀντληθοῦν ἀπὸ τὴν φορολογίαν ἀλλ’ ἀπὸ τὰς ἐπανορθώσεις καὶ ἀποζημιώσεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς ὀφείλονται. Ἡ διάθεσις πρέπει νὰ γίνῃ μὲ βάσιν τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἐδαφῶν μας. Ἡ ἀξιοποίησις ὅμως αὕτη δὲν δύναται νὰ γίνῃ παρὰ μόνον ἐὰν ὁ ἀγρότης τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἔχει ἐγκαταλειφθῆ εἰς τὴν τύχην του βοηθηθῇ μὲ τεχνικὸν ἐξοπλισμὸν ὁ ὁποῖος θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ συγχρονίσῃ τὰς μεθόδους καλλιεργείας ἀφ’ ἑνός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσίν του τὸ ὕδωρ δι’ ἀγροτικοὺς σκοπούς. Διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐξεύρωμεν τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, πρέπει νὰ παρουσιάσωμεν μελετημένα σχέδια, ἀληθεῖς πίνακας, ποὺ θὰ ἔχουν ὡς βάσιν ἔρευναν ἀληθῆ καὶ πραγματικήν, διότι ὅταν προχειρολογοῦμεν ἡ προχειρολογία μας αὐτὴ γίνεται ἀντιληπτὴ ἀπὸ τοὺς γνωρίζοντας τὰ πράγματα. Καὶ τότε δὲν ἐμπνέομεν ἐμπιστοσύνην. Ἡ Συμμαχικὴ βοήθεια ὑπῆρξε σοβαρά. Θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν συνέχισίν της ἐὰν δυνηθῶμεν νὰ παρουσιάσωμεν τὰς μελέτας ἐκείνας καὶ τὰ σχέδια ἐκ τῶν ὁποίων θὰ προκύπτῃ ἀσφαλῶς, ὅτι τὰ χρήματα ποὺ θὰ δοθοῦν, δὲν θὰ πᾶνε χαμένα. Τὸ σχέδιον νόμου ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐκπόνησιν ὀρθολογιστικοῦ ἐπιστημονικοῦ προγράμματος. Ὁ ὀργανισμὸς θὰ συγκεντρώσῃ ἀπὸ ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τὰς μελέτας καὶ τὰ σχέδια καὶ θὰ τὰ κατατάξῃ εἰς ἕν. Ἡ κατάταξις αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸν συντονισμόν. Ἡ ἀνάγκη τοῦ συντονισμοῦ ἔχει διαπιστωθῆ. Μέχρι σήμερον ὅμως δὲν εὑρέθη ὁ κατάλληλος τρόπος καὶ ἡ ἐνδεδειγμένη μέθοδος. Ἀποτέλεσμα, εἶναι ἡ σπατάλη πολυτίμου χρόνου πλούτου καὶ δυνάμεων, ἐν ταὐτῷ δὲ ἡ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν σύγκρουσις ἁρμοδιοτήτων καὶ τὸ σταμάτημα τῶν ἐργασιῶν. Πρὸ τοῦ 1914 τὰ ζητήματα ἦσαν ἁπλᾶ. Ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους ὑποτυπώδης. Αἱ ἐκ τοῦ πρώτου Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου, οἰκονομικαὶ ἀνωμαλίαι καὶ δυσχέρειαι καὶ αἱ ἀπαιτήσεις τῶν λαϊκῶν μαζῶν ἐδημιούργησαν τὴν παρεμβατικὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους, πρὸς ρύθμισιν συνθέτων προβλημάτων καὶ σχέσεων. Ἡ ἐκ τοῦ πολέμου ἀνατροπὴ τῶν οἰκονομικῶν σχέσεων, ἐδημιούργησεν εἰς ἓν ἕκαστον Ὑπουργεῖον φόρτον ἁρμοδιοτήτων ποικίλον ὥστε νὰ χρειάζηται μεγάλη προσπάθεια ἐξουδετερώσεως. Ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, ὁ συντονισμὸς κατέστη ἀπαραίτητος. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξοικονομήσωμεν δυνάμεις καὶ κεφάλαια, χρειάζεται ἐπιτελεῖον εἰδικόν, τεχνικόν, τὸ ὁποῖον θὰ συγκεντρώνῃ τὰ στοιχεῖα, θὰ τὰ ἐπεξεργάζηται καὶ θὰ τὰ κατατάσσῃ, ὥστε οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ θὰ διαφωτίζωνται πλήρως, καὶ νὰ δύνανται ἀπὸ ἀνωτέρας σκοπιᾶς νὰ βλέπουν πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Μόνον τοιουτοτρόπως, κατόπιν ἐνδοκυβερνητικοῦ βασανιστικοῦ συντονιστικοῦ ἐλέγχου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγωμεν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν σύγχυσιν, κλονισμὸν καὶ ζημίαν. Ἡ σύνταξις τοῦ προγράμματος θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν λελογισμένην καὶ κατὰ σειρὰν σπουδαιότητος, χρησιμοποίησιν τῶν διατιθεμένων μέσων πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ καλυτέρου ρυθμοῦ εἰς τὴν παραγωγήν. Ὁ συντονισμὸς ἐπεδιώχθη παρ’ ἡμῖν τὸ πρῶτον διὰ τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, μεταγενεστέρως δέ, διὰ τῆς Ἀνωτάτης Διοικήσεως Οἰκονομικῆς Ἀμύνης. Εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις ἡ προσπάθεια ἀπέτυχεν. Τὰς ἀτελείας ὅμως τῶν προαναφερθέντων ὀργανισμῶν, εἰς ἃς ὀφείλεται ἡ ἀποτυχία των, δὲν τὰς ἔχει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Διότι συνδέει τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ θέτει προϋπόθεσιν τῆς ἐκτελέσεώς των τὰς μελέτας, σχέδια καὶ γνωμοδοτήσεις τοῦ ὀργανισμοῦ. Ἡ ἐπιτυχία του βεβαίως ἐξαρτᾶται ἐκ τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαρτίσουν τὸν ὀργανισμόν. Θὰ ἀξίζῃ ὅσο καὶ τὰ πρόσωπα. Τοιοῦτον, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἐγγυᾶται τὴν ἐπικύρωσιν τῶν σκοπῶν, δι’ οὓς νομοθετεῖται. Ἡ Ἑλλὰς παρὰ τὰς καταστροφάς, θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιδείξῃ, ὅτι δὲν στερεῖται τῶν καταλλήλων προσώπων διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν ἔργου εἰς τὸ ὁποῖον ἔχουν ἀφιερώσει τὰς δυνάμεις των καὶ αἱ ἄλλαι Χῶραι. Δηλαδὴ τοῦ ἔργου τῆς ἀνασυγκροτήσεώς των. Ἡ δημιουργικὴ ἱκανότης τῶν Ἑλλήνων, θὰ δυνηθῇ παραλλήλως μὲ τὰ διατιθέμενα χρηματικὰ μέσα νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν Χώραν εἰς τὸ προπολεμικόν της ἐπίπεδον.

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§60Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νὰ συνεχίσωμεν, διότι εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν 15 βουλευταί. Ἀτυχῶς αἱ ἐπερωτήσεις μᾶς ἔφαγαν δυὸ ὥρας.

§61Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Εἶναι ἀδύνατον τόσον σοβαρὸν νομοθέτημα νὰ συζητῆται ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων.

§62Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. συναδέλφου. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι τὸ μόνον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε προχωρήσει ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσωμεν, διὰ νὰ ὁμιλήσουν μερικοὶ ἀκόμη καὶ οἱ ὑπόλοιποι συνεχίζουν αὔριον.

§63Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἐξακολούθησιν τῆς συζητήσεως. Ἀλλ’ ἢ νὰ συνεχίσωμεν μισὴν ὥραν ἀκόμη καὶ νὰ ἀναβάλωμεν δι’ αὔριον, ἢ νὰ διακόψωμεν μίαν ὥραν καὶ μετὰ ταῦτα συνεχίζομεν.

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ συνεχίσωμεν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημητρακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§66Α. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ συζήτησιν Νομοσχέδιον θίγει ζήτημα λεπτὸν καὶ ἐξαιρετικῶς δυσχερὲς διότι ἀποβλέπει νὰ καθιερώσῃ τὸν συντονισμὸν ἐφ’ ὅλων τῶν παραγωγικῶν ζητημάτων τῆς χώρας. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ Νομοσχεδίου. Βεβαίως καὶ ἡ ἀνοικοδόμησις ἀποτελεῖ ἕνα τμῆμα τῆς παραγωγικῆς προσπαθείας. Τοιοῦτον πρόγραμμα δὲν ἀποτελεῖ βεβαίως τι τὸ σταθερὸν εἰς τὴν πορείαν τοῦ χρόνου. Τὰ προγράμματα ταῦτα ἀναπροσαρμόζονται ἀναλόγως πρὸς τὰς ἑκάστοτε παρουσιαζομένας συνθήκας καὶ ἐξελίξεις. Ὁμολογουμένως ἡ ὠφελιμότης ἐξ αὐτοῦ εἶναι σοβαρωτάτη. Ἐκτὸς τῆς ἀμέσου ὠφελιμότητος ὑπάρχει καὶ ἔμμεσος τοιαύτη. Ὑπάρχει ὠφελιμότης ἐκ τοῦ περιορισμοῦ τῶν τοπικῶν ἀπαιτήσεων καὶ ἄλλη ὠφελιμότητος εἶναι, ὅτι ἐμπνέονται αἱ ὑπηρεσίαι εἰς δημιουργικότητα, ὡς καὶ πολλὰ ἄλλα ἀγαθὰ δύνανται νὰ προκύψουν ἐξ αὐτῶν. Τὸ πρόγραμμα εἶναι τοσοῦτον ἀναγκαῖον ὅταν ἡ χώρα εἶναι πτωχοτέρα καὶ ὀλιγώτερον ἀξιοποιημένη. Ἐρωτᾶται ὅμως ἂν δι’ ἡμᾶς εἶναι δυνατὴ ἡ κατάρτισις προγράμματος, ὡς τὸ περιγραφέν. Ταῦτα ἀπαιτοῦν ἐξαντλητικὴν ἐπιστημονικὴν ἔρευναν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς χώρας. Βεβαίως ἡ χώρα μας ὑστερεῖ πολὺ ἀπ’ αὐτὴν τὴν ἄποψιν. Ἀτυχῶς ἔχομεν νὰ πληρώσωμεν πολλὰς παραλείψεις τοῦ παρελθόντος. Κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἐγένοντο πολλαὶ ἔρευναι ἐπιστημονικαὶ ἀλλ’ οὐδὲ καὶ τὰ μέσα ὑπῆρχον. Παράδειγμα ὁ λιγνίτης ὡς καὶ τὸ πρόγραμμα τῆς ὁδοποιΐας.

§67Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ πρόγραμμα τῆς ὁδοποιΐας ἀρχικῶς ὑπῆρξεν ἄρτιον ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Μετὰ ταῦτα, συνεπείᾳ τροποποιήσεως τοῦ σχεδίου, κατήντησε νὰ κατασκευάζωνται τμήματα δρόμων μὴ ἔχοντα οὐδεμίαν συνοχὴν μεταξύ των.

§68Α. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑπῆρχε κατὰ τὸ παρελθὸν ἓν πρόγραμμα, οἷον τὸ διὰ τοῦ παρόντος ὀργανισμοῦ σκοπούμενον, δὲν θὰ ἐφθάναμεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§69Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Τὸ σφάλμα ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ἡ ὁδοποιΐα ἐτέθη εἰς ὀργανισμὸν μὴ διαθέτοντα οἰκονομικὰ μέσα.

§70Α. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως θὰ συναντήσωμεν δυσκολίας, τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν προσπάθειαν. Καταρτίζομεν τώρα ἕνα πρόγραμμα καὶ ἐν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου καὶ τῶν ἐξελίξεων, τὸ ἀναπροσαρμόζομεν. Οἱ ἀσχοληθέντες ἐν Ἑλλάδι μὲ ζητήματα παραγωγικὰ ἀνέκαθεν, ἀνεγνώρισαν τὴν ἀνάγκην τοῦ προγραμματισμοῦ. Διαρκούσης τῆς κατοχῆς ἐγένοντο πολλαὶ προγραμματικαὶ μελέται. Ἡ ἀνάγκη τῶν πραγμάτων μᾶς ὡδήγησεν εἰς ἕνα δρόμον τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν. Ἐκεῖνο ὅμως πού, πρὸ παντός, ἀπαιτεῖται, εἶναι τὸ κατάλληλον ὄργανον. Πρὶν προχωρήσω ἐπιτραπήτω μοι νὰ προσθέσω δύο λέξεις περὶ τῆς μορφῆς τοῦ ὀργάνου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προσαρμόζηται μὲ τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ κἄποιο ἀποτέλεσμα δὲν πρέπει νὰ δημιουργηθῇ ἕνα γραφεῖον μελετῶν συναθροῖζον τὰ πρὸς μελέτην στοιχεῖα, ἀλλ’ ἕνας ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος θὰ τελῇ ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας, αἵτινες θὰ ὑποβάλουν εἰς αὐτὸν τὰ προγράμματά των πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ συναρμολόγησιν καὶ θὰ καθοδηγῶνται παρ’ αὐτοῦ. Καὶ ἄλλοτε ἐγένοντο προσπάθειαι διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς τοιούτου ὀργανισμοῦ, ἀλλ’ ἀπέτυχον. Πλὴν τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, τὸ 1939 νέος νόμος κατήρτισεν ἕνα ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ὅμως ἐκ τῶν προτέρων ἦτο καταδικασμένος εἰς ἀποτυχίαν. Καὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα ἐπεχειρήθη ὁ καταρτισμὸς τοιούτου ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ τὸ λειτουργικὸν αὐτοῦ περιεχόμενον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ. Ἐπὶ τῶν τελευταίων ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Βούλγαρη καὶ τῶν ὀλίγων τῆς Κυβερνήσεως Κανελλοπούλου ἐτέθη μία ὄψις τοῦ προγραμματισμοῦ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῆς Χώρας ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν καὶ τῶν εἰς εἶδος ἐπανορθώσεων. Δὲν ἐνόμισα ἀπαραίτητον τὴν δημιουργίαν νέου ὀργάνου. Οἱ πολλοὶ ὀργανισμοὶ δὲν ὠφελοῦν, δι’ ὃ καὶ ἐσκέφθην τότε τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, ὅπερ ὅμως ἦτο ἀδύνατον ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τοιοῦτον ἔργον, διότι ἄλλος εἶναι ὁ προορισμός του. Κατέληξα εἰς τὸ συμπέρασμα τῆς μεταρρυθμίσεως τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἦτο εὔκολον εἰς ἡμᾶς, ὑπηρεσιακὴν τότε Κυβέρνησιν, δι’ ὃ καὶ ἐσκέφθην ἕνα ὀργανισμόν, ὡς ὁ ὑπ’ ὄψιν. Ταῦτα ἐν γενικαῖς γραμμαῖς. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ἡ φράσις ἐπὶ τῇ βάσει τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, δέον νὰ ἀπαλειφθῇ, διότι ἐν τῇ ἀποστολῇ τοῦ Ὀργανισμοῦ ὑπάρχει περίπτωσις δημιουργίας νέων πόρων. Ἐπίσης εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἁρμοδιότητος, ὡς εἶναι γενικώτατα διατυπωμένον ἕνας γνώστης τῶν πραγμάτων εἶναι εὔκολον νὰ κατατοπισθῇ, ἀλλ’ οἱ νομοθέται ἔρχονται καὶ παρέρχονται, δι’ ὃ θὰ ἤθελον νὰ καθορισθοῦν σαφέστερον αἱ ἁρμοδιότητες, ὡς καὶ αἱ σχέσεις μετὰ τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 παράγρ. 4 θὰ ἀπητεῖτο, ἴσως, νὰ ὑπάρχῃ ὡς προηγούμενον διὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ, ἡ γνωμοδότησις τοῦ Συμβουλίου. Ἐπίσης εἰς ὡρισμένα ἄλλα σημεῖα, ὡς τὸ ζήτημα τῆς ἀποσπάσεως προσωπικοῦ, νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀπαιτῆται ἔστω καὶ ἡ ἁπλῆ προηγουμένη γνώμη τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἀμοιβῶν. Θὰ ἤθελον προσαρμογὴν τῶν ἀμοιβῶν μὲ ὅσα παίρνουν οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι οἱ μετέχοντες τῶν διαφόρων Συμβουλίων καὶ τοῦτο διότι δὲν πρέπει νὰ κάμωμεν διακρίσεις. Ἐπίσης ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν εὑρίσκω δεδικαιολογημένην τὴν χρησιμότητα ἰδιαιτέρας ἐπιτροπῆς παρ’ ἑκάστῳ Ὑπουργείῳ.

§71Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πρέπει νὰ τίθεται ὁ ὀργανισμὸς μὲ εἰδικὰς ὑπηρεσίας εἰς ἐπαφήν, αἱ ὁποῖαι νὰ συγκεντρώνουν τὰ στοιχεῖα καὶ τὰς μελέτας. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι τὸ ὄργανον τῶν Ἐπιτροπῶν, θὰ ὑποβοηθήσῃ εἰς τὸν συντονισμὸν τῶν ὑπηρεσιῶν.

§72Α. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ ἀφοροῦν μερικὰς γενικὰς παρατηρήσεις. Συμπερασμαπικῶς ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι θὰ πρέπει τὸ ὄργανον τοῦτο νὰ τὸ θεωρήσωμεν ὡς προσωρινὸν καὶ μεταβατικὸν καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ μελετήσῃ καὶ προσαρμόσῃ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου κατὰ τρόπον ὥστε νὰ δύναται νὰ ἐξυπηρετῇ τοῦτο καὶ τὸν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχεδίου προβλεπόμενον σκοπόν. Καταλήγων, ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι ὁ κ. Εἰσηγητής, ἐν τῇ ἀναπτύξει τῆς εἰσηγήσεώς του εἶπεν ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο σὺν τοῖς ἄλλοις, σκοπὸν ἔχει νὰ πείσῃ τοὺς συμμάχους νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας. Νομίζω ὅτι τὰ ἐρείπια εἶναι ἀρκετὰ νὰ πείσουν αὐτοὺς διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς χορηγήσεως βοηθείας πρὸς ἀνασυγκρότησίν μας. Ὁ ὀργανισμός, ἄλλας θὰ ἔχῃ ὠφελιμότητας.

§73Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, διὰ πρώτην φοράν, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ γίνεται λόγος εἰδικὸς ἐπὶ τοῦ μεγάλου θέματος τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, θέλει ἀξιώσει ὅπως τὸ θέμα τοῦτο ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν, καθ’ ὅλον τὸν βίον αὐτῆς. Τόσον ἡ συμπολίτευσις, ὅσον καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις, δέον νὰ βοηθήσουν εἰς τὸ ἔργον αὐτό, δηλαδὴ εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Δέον ὅμως νὰ ἐξετασθῇ πῶς ἐμφανίζεται ἤδη τὸ πρόβλημα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Τὸ πρόβλημα αὐτὸ τίθεται καὶ δέον νὰ λυθῇ ἐπὶ τριῶν ἐπιπέδων: ὡς πρόβλημα ἐθνικόν, ὡς πρόβλημα τεχνικὸν καὶ ὡς πρόβλημα πολιτικὸν καὶ κοινωνικόν. Καθ’ ὅσον τὸ πρόβλημα εἶναι ἐθνικὸν δὲν πρέπει νὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς διαστάσεις καὶ διαφωνίας. Ἀλλ’ ὅπως τὸ θέμα τῶν Ἐθνικῶν διεκδικήσεων δὲν ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον συζητήσεων καὶ διαφωνιῶν, οὕτω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ὁμοφωνία. Ἐπὶ τοῦ τεχνικοῦ ἐπιπέδου, ἡ Βουλὴ θὰ κρίνῃ τὸ κυβερνητικὸν ἔργον ἀναλόγως τῶν ἀποτελεσμάτων αὐτοῦ. Κύριον ἔργον ἡμῶν εἶναι νὰ τοποθετήσωμεν τὸ πρόβλημα ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ἐπιπέδου. Εἶναι σφάλμα νὰ λέγωμεν, ὅτι συντονισμὸς σημαίνει ἐπαναφορὰν διὰ προσπαθειῶν εἰς τὸ προπολεμικὸν καθεστώς. Τὸ καθεστὼς τοῦτο παρῆλθε καὶ ἐπεταχύνθησαν αἱ κοινωνικαὶ ἐξελίξεις ὅλων τῶν Λαῶν καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τῆς Ἑλλάδος. Ἀπαιτεῖται σύγκρισις μὲ τὸν τρόπον τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ συντονισμοῦ ἐκ μέρους τῶν μεγάλων κρατῶν καὶ συνδυασμὸς αὐτοῦ μὲ τὰς κοινωνικὰς ἐξελίξεις. Οὕτω εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ τὸ ἔργον. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἀναμένομεν τὰς δηλώσεις καὶ κατευθύνσεις τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ὑποβαλλόμενον σχέδιον νόμου δὲν δύναταί τις νὰ τὸ χαρακτηρίσῃ ὡς τεχνικόν. Θὰ ἔλεγα, ὅτι εἶναι μᾶλλον δικονομικόν. Τὸ Συμβούλιον δὲν καθορίζεται διὰ νόμου ποίας πολιτικοκοινωνικὰς κατευθύνσεις θὰ ἀκολουθήσῃ. Εἰδικώτερον ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς κατέφυγεν εἰς τὴν κατάρτισιν ἰδίου ὀργανισμοῦ ἀντί, ὡς θὰ ἔδει, νὰ δημιουργήσῃ μίαν γενικὴν διεύθυνσιν ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐποπτείαν του. Ἀλλὰ συνηγορῶ ὑπὲρ αὐτοῦ, διότι τὸ πρόγραμμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως καταρτιζόμενον ὑπὸ τεχνικῶν καὶ δὴ ἐπιστημόνων θὰ φανῇ καὶ εἰς τοὺς ξένους ἀντικειμενικώτερον. Κατ’ ἀρχὴν λοιπὸν ὀφείλομεν νὰ ἀποδεχθῶμεν τὸ νομοσχέδιον μὲ ἐπιφύλαξιν διὰ τὰς πολιτικὰς καὶ κοινωνικὰς κατευθύνσεις αὐτοῦ καὶ μὲ μερικὰς τροποποιήσεις, ἃς δέον νὰ κάμωμεν. Ἐξετάζων τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς σᾶς λέγω, ὅτι δὲν ἔλαβον γνῶσιν τούτων καὶ παρατηρῶ, ὅτι τὸ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς προτεινόμενον ἄρθρον περὶ ἐπιβολῆς ποινῶν εἰς τοὺς ἀρνουμένους νὰ παρέχουν πληροφορίας εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀνασυγκροτήσεως ἐγένετο κατὰ τρόπον ἐλαφρῶς παράλογον καὶ ἀπάδοντα πρὸς τὴν σοβαρότητα τοῦ νομοσχεδίου. Διότι δὲν εἶναι νοητόν, ὅταν οἱ ἀρνούμενοι εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι νὰ τιμωρῶνται πειθαρχικῶς, ἐνῷ, ὅταν εἶναι ἰδιῶται διὰ κρατήσεως τριῶν μηνῶν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπεν ἡ ποινὴ νὰ εἶναι αὐστηροτέρα διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§74Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τροπολογίας λέγω, ὅτι λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ συζήτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἔγινε βεβιασμένως, ἐπεφυλάχθη τόσον ἡ πλειοψηφία, ὅσον καὶ ἡ μειοψηφία νὰ ὑποβάλῃ τὰς τροπολογίας κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ὡς πρὸς τὴν εἰδικὴν προσθήκην περὶ τῶν ποινῶν ἀναφέρω ὅτι παρομοία διάταξις ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 14 τοῦ νόμου περὶ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου.

§75Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἀπεδείξατε ὅτι δὲν εἶναι πρωτότυπον, ἀλλὰ ὄχι ὅτι δὲν εἶναι καὶ παράλογον.

§76Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Εἶναι λογικώτατον καὶ ὅταν ὁμιλήσω θὰ τὸ ἀποδείξω.

§77Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὡς πρὸς τὴν διαρρύθμισιν τῶν ὑπηρεσιῶν πρέπει νὰ δοθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν εὐρυτέρα ἐξουσιοδότησις νὰ ρυθμίσῃ τὰ ζητήματα αὐτά. Προέχει νὰ γίνῃ ὁ ὀργανισμὸς καὶ ἂν ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν θ’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν σκοπόν του, τὴν εὐθύνην διὰ τὰς ἀτελείας θὰ φέρουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔσπευσαν νὰ εἰσηγηθοῦν τὰς ἀπαιτουμένας τροποποιήσεις. (Χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον, ὁπότε νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου περὶ συστάσεως ὀργανισμοῦ διὰ τὴν σύνταξιν προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως καὶ νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἓν σχέδιον νόμου τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν;

§79ΦΩΝΑΙ. Μάλιστα, Μάλιστα.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ὀργανισμοῦ διὰ τὴν σύνταξιν προγράμματος» ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ. (Ὥρα 10.45′ μ. μ.).