1933.11.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 54η

ΠΕΜΠΤΗΣ 2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1933

Προεδρία Βʹ ἀντιπροέδρου κ. Σ. ΜΠΑΛΑΝΟΥ

(Ὥρα 6 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Οἱ βουλευταὶ Καστορίας κ.κ. Γ. ΤΣΟΝΤΟΣ ΒΑΡΔΑΣ καὶ Α. ΝΤΑΛΙΠΗΣ καταθέτουσι τηλεγράφημα τῶν κατοίκων Νεστορίου Καστορίας, παρακαλούντων ὅπως ματαιωθῇ ἡ μελετωμένη κατάργησις τῶν οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν, δι’ ὧν τὰ μέγιστα ἐξυπηρετεῖται ὁ πληθυσμὸς τῆς ὀρεινῆς ἐκείνης περιφερείας. — Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ἐπαγγελματιῶν καπνοπωλῶν καὶ ἐνοικιαστῶν περιπτέρων μονοπωλιακῆς περιφερείας Ἀττικῆς, ζητούντων τὴν μὴ ἐπαναφορὰν τοῦ νόμου 4042. — Ἡ Πανηπειρωτικὴ Ὁμοσπονδία ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου ζητεῖ τὴν ἐπιψήφισιν διατάξεως, δι’ ἧς δημοδιδάσκαλοι καὶ δημοδιδασκάλισσαι καταστάντες ἀνίκανοι, λόγῳ σωματικῆς παθήσεως, δύνανται νὰ ἀποχωρήσουν κατόπιν 20ετοῦς ὑπηρεσίας. — Οἱ τέως ἀνακτορικοὶ ὑπάλληλοι καὶ ὑπηρέται ὡς καὶ οἱ τοῦ Προεδρικοῦ Μεγάρου τοιοῦτοι ζητοῦν ὅπως ὁ νόμος 392 παραμείνῃ ὡς εἶχε πρὸ τῆς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἀποστολῆς του. — Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Πάργας ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν». — Ἐπιτροπὴ ἀκρωτηριασμένων ἀναπήρων Καλαμῶν ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς λιανικῆς πωλήσεως τῶν σιγαρέττων ὑπὸ τῶν ἀναπήρων καὶ τὴν ἀποζημίωσίν των ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ τῆς ἀναπηρίας ἑκάστου. — Ὁ διδασκαλικὸς Σύλλογος Ρεθύμνης διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς μελετωμένης ἐξισώσεως τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων καὶ ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς ἀδικίας ταύτης. — Οἱ Χηλάρης καὶ Τροχάνης, κάτοικοι Λεωνιδίου, ζητοῦν τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἔγκρισιν βοσκῆς τῶν αἰγοποιμνίων των. Ἡ ἐπὶ τῆς ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒ. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν περὶ διώξεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Χαβίνη καὶ Γ. Κονδύλη. Ὁ κ. Π. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4780 περὶ παραχωρήσεως οἰκοπέδων καὶ ἀποζημιώσεως κατόχων οἰκημάτων ἐν τῷ συνοικισμῷ Ἁγ. Φωτεινῆς Θεσσαλονίκης». Οἱ κ. κ. Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καὶ Σ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου: «Περὶ αὐξήσεως εἰσαγωγικῶν δασμῶν ἐλαιούχων τινῶν σπόρων καὶ ἐλαίων». Ὁ κ. Σ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου «περὶ ὀργανώσεως τῆς περιφερειακῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κρατικῆς Ὑγιεινῆς καὶ Ἀντιλήψεως». Ὁ κ. ΣΠ ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καταθέτει τὰς προτεινομένας μεταβολὰς ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ χρήσεως 1933–34. Ὁ κ. Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2664 «περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς χρήσεως τοῦ ἐξ ἀνθρακικοῦ μολύβδου λευκοῦ χρώματος κλπ.». 2) «Περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἀσφαλίσεως ἐργατῶν κεραμοποιῶν» καὶ 3) «Περὶ κατοχυρώσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ἐφημεριδοπωλῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ λοχαγοῦ πεζικοῦ Ἀθανασίου Δογάνη». 2) «Περὶ παροχῆς συντάξεως εἰς μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἀπολυθέντα δυνάμει προσωρινῆς ἀναστολῆς τῶν περὶ ἰσοβιότητος διατάξεων τοῦ Συντάγματος». Ἡ ἐπὶ τῶν ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒ. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 4578 περὶ ὀργανισμοῦ χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. ΝΤΑΛΙΠΗΣ, Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ, Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ, Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥ-

ΛΟΣ, Α. ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ, Κ. ΨΑΡΡΑΣ. Σ. ΜΑΝΩΛΑΤΟΣ

Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ κλπ. ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου: «Περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Προνοίας τῶν βιομηχάνων καὶ βιοτεχνῶν, ἐπεξεργαστῶν χάρτου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. ΒΡ. ΑΛΕΞΑΤΟΣ, Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥ-ΛΟΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ λοχαγοῦ Ἀθ. Δογάνη».

§3Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε παρακαλῶ τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ὑπουργέ.

§5Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριοι Βουλευταί, ἐν συνεχείᾳ τῶν μέτρων προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ θεωρήσῃ κατεπεῖγον καὶ νὰ ἐγγραφῇ, εἰ δυνατόν, αὔριον ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει πρὸς συζήτησιν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου 1) ἐπιβάλλεται φόρος ἀνώτερος εἰς τὰ ἰχθυέλαια, 2) ἀπαγορεύεται τοῦ λοιποῦ ὁριστικῶς ἡ ὑδρογόνωσις τῶν λινελαίων, 3) προβλέπεται ὥστε, διὰ τοὺς μὴ κατονομαζομένους φόρους ἐν τῷ Δασμολογίῳ, ἡ φορολογία εἰς τὸ μέλλον εἶναι ἀνάλογος τῆς περιεκτικότητος εἰς ἔλαιον καὶ 4) κανονίζεται ὁριστικῶς ἡ ποιότης τῶν εἰσαγομένων φοινικοσπόρων.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀποστολίδης πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§7Β. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὑπὸ τὴν περιφέρειαν Βόλου καὶ ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν περιφέρειαν Φαρσάλων, κατακλύζομαι ἀπὸ προχθὲς ἀπὸ ἀναφορὰς καὶ τηλεγραφήματα ἀγροτῶν, παραπονουμένων κατὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅτι εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ εἶχε σπαρῆ ὁ ἥμισυς καλλιεργήσιμος τόπος, δὲν δίδει δάνεια, ἐμβάλλουσα οὕτω εἰς αὐτοὺς σοβαρὰ ἐμπόδια. Παραπονοῦνται συγκεκριμένως οἱ ἀγρόται, διότι, ἐνῷ ἦσαν χρεωμένοι εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς τετραετοῦς ἀφορίας, σήμερον τὰ ἔδωκαν ὅλα. Ἔδωκαν ἀκόμη καὶ τὸν σῖτον, ποὺ ἔμενε διὰ σπορὰν καὶ τὸν σῖτον, ποὺ ἔπρεπε νὰ κρατήσουν διὰ τροφήν. Καὶ ἔρχεται ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ τοὺς λέγει, ὅτι θὰ τοὺς δώσῃ ἀφοῦ λάβῃ διαταγὴν ἀπὸ τὴν Κεντρικὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, καὶ τότε θὰ τοὺς δώσῃ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 50 δραχμῶν κατὰ στρέμμα. Τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἀσφαλῶς ἀνεπαρκές, ἵνα προστατεύσῃ τὴν καλλιέργειαν, καὶ εἶναι ἀνεπαρκές, διότι ἕως τώρα οἱ ἀγρόται ἔπαιρναν 120–150 κατὰ στρέμμα. Θὰ σᾶς παρακαλέσω πολύ, ἐπειδὴ γνωρίζετε ὅτι τώρα πρέπει νὰ δοθοῦν τὰ δάνεια, νὰ ἐνεργήσητε παρὰ τῇ Κεντρικῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ, ὥστε τὸ ταχύτερον νὰ διατάξῃ τὰ ὑποκαταστήματα νὰ χορηγήσουν τὰ δάνεια. Νομίζω ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, πρὸς τὴν ὁποίαν ἐστάλησαν ἐπιστολαὶ καὶ ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα καταθέτω σήμερον καὶ ἐγώ, νομίζω ὅτι ὀφείλει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὰ ὑπομνήματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὁμολογοῦν, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ὑπῆρξε δι’ αὐτοὺς σανὶς σωτηρίας κατὰ τὰ ἔτη, τὰ ἀτυχῆ, ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι, ἀφοῦ μάλιστα ἐπῆρε τὰ χρήματά της, πρέπει νὰ δείξῃ ὀλιγώτερον ἐνδιαφέρον, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ σπορά. Ἐπίσης δυσχέρειαι πολλαὶ παρουσιάζονται εἰς μερικοὺς καλλιεργητάς, μεγάλων ἐκτάσεων οἱ ὁποῖοι εἰδικῶς ἐφέτος, ἀφοῦ ἔχουν ἐξοφλήσει τὰ ἐξ 150–200 δραχμῶν κατὰ στρέμμα ποσά, τῆς ζητοῦν ἀνάλογα ποσὰ σήμερον, τοὺς λέγουν νὰ τοὺς δώσουν μόνον 40 δραχμάς. Τὰ ὑποκαταστήματα συνηγοροῦν νὰ τοὺς δοθῇ τὸ ζητούμενον ποσόν, ἀλλ’ ἡ Τράπεζα ἀρνεῖται. Παρακαλῶ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα ἐπειγόντως.

§8Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Διὰ ποίας περιφερείας πρόκειται;

§9Β. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Τῆς περιφερείας ἰδίᾳ Φαρσάλων.

§10Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐκεῖ ἐξακολουθεῖ ἡ συγκέντρωσις ἀκόμη.

§11Β. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Μάλιστα, ἀλλὰ τώρα πρόκειται περὶ τῆς σπορᾶς.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γιουγκοσλαυΐας προσωρινῆς ἐμπορικῆς συμφωνίας τῆς 22 Σεπτεμβρίου 1932 καὶ περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γιουγκοσλαυΐας συμφωνίας ἐμπορίας καὶ συμψηφισμοῦ τῆς 20ης Ἰουλίου 1933». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Τυράννοις τῇ 27 Ἰουλίου 1933 συναφθείσης συμφωνίας δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν πρὸς συμπλήρωσιν τῶν διατάξεων τοῦ προσθέτου τῇ Ἑλληνοαλβανικῇ Συνθήκῃ ἐμπορίου καὶ ναυτιλίας 13 Ὀκτωβρίου 1926 πρωτοκόλλου τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν διέλευσιν τῶν Ἑλληνοαλβανικῶν συνόρων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀθήναις τῇ 4ῃ Αὐγούστου ἐ. ἔ. Ἑλληνοβελγικῆς Συμβάσεως συμπληρωματικῆς τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Βελγίου Συμβάσεως ἐκδόσεως τῆς 26 Ἰουνίου — 19 Ἰουλίου 1901 καὶ τῆς ἀπὸ 27 Μαρτίου–19 Ἀπριλίου 1908 συμπληρωματικῆς δηλώσεως τῆς συμβάσεως ταύτης». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4066 περὶ ἱδρύσεως Σανατορίου νομοῦ Μεσσηνίας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν Σανατόριον «ἡ Ἰθώμη». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἀπὸ 13–11–25 Ν. Δ. περὶ συστάσεως ἰατρικῶν συλλόγων».

§18Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον ἕκαστον μέλος ὑπεχρεοῦτο εἰς τὴν καταβολὴν 100 δραχμῶν. Ἤδη, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὑποχρεοῦνται νὰ καταβάλλουν διακοσίας δραχμάς. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ἐφόσον τὸ πρᾶγμα γίνεται δεκτὸν ἀπὸ τοὺς Ἰατρικοὺς Συλλόγους Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, νὰ γίνῃ μόνον δι’ αὐτοὺς διακόσιαι δραχμαί, νὰ μειωθῇ δὲ διὰ τοὺς Συλλόγους τῶν Ἐπαρχιῶν εἰς δραχμὰς ἑκατόν, διότι αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς οἰκονομικὴν δυσχέρειαν τοιαύτην, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει νὰ τοὺς ἐπιβληθῇ καὶ ἄλλο βάρος. Καὶ ἡ ὅλη διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου χρῄζει διορθώσεως, διότι ἐν πολλοῖς αὕτη εἶναι ἀσαφής. Εἰς τὸ ἄρθρον, ἐν ᾧ γίνεται λόγος περὶ τοῦ τρόπου εἰσπράξεως τοῦ Συλλόγου τῶν Ἀθηνῶν, ἤθελα νὰ προστεθῇ διάταξις ὅπως κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον γίνεται καὶ ἡ εἴσπραξις διὰ τοὺς Συλλόγους τῶν Ἐπαρχιῶν διότι μένει κενὸν τὸ πρᾶγμα. Ἐπίσης νὰ διασαφηνισθῇ ἡ τελευταία φράσις τοῦ ἄρθρου τοῦ ὁμιλοῦντος περὶ τοῦ Ταμείου.

§19Σ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Ὑγιεινῆς). Οἱ δύο Σύλλογοι κατέληξαν εἰς συμφωνίαν καὶ ἀπεδέχθησαν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει...

§20Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Μάλιστα, ἀλλ’ ἡ τελευταία παράγραφος ὡς διατυποῦται εἶναι ἀσαφής. Παρακαλῶ νὰ τὴν ἀναγνώσητε.

§21Γ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Κύριε Συνάδελφε, αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου ἐνεκρίθη καὶ ἀπὸ τὸν Ἰατρικὸν Σύλλογον Ἀθηνῶν.

§22Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἡ φράσις αὐτὴ λέγει «Ὡς πρὸς τοὺς λοιποὺς Συλλόγους... κλπ». (ἀναγινώσκει).

§23Σ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Ὑγιεινῆς). Ὁ παλαιὸς νόμος...

§24Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Εἶναι τόσον ἀσαφές, ὥστε δὲν καθορίζεται τίποτε.

§25Σ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Ὑγιεινῆς). Ὡς ἔχει ὁ παλαιὸς νόμος.

§26Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Τὸν τροποποιοῦμεν κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν, ὥστε νὰ διατυπωθῇ καὶ ἀλλέως ἡ φράσις αὐτή.

§27Σ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Νὰ παραμείνῃ ἐν ἰσχύϊ ὁ παλαιὸς νόμος.

§28Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐπίσης, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία περὶ τοῦ ποσοῦ τῶν 200 καὶ 300 δραχμῶν.

§29Σ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Σύμφωνοι.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ὑπαγωγῆς τῆς ὀργανώσεως τῆς κατὰ θάλασσαν Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας».

§32Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία, κ. Ὑπουργέ.

§33Σ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, δεκτὸν μὲ τὴν προσθήκην ἥν σᾶς δίδω. (παραδίδει εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν τροπολογίαν).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ σύνολον. (Ψηφίζεται εἰς βʹ συζήτησιν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου)

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ 1 ἄρθρου τοῦ νόμου 5892 περὶ ἀνανεώσεως τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων ταυτότητος». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφάπαξ συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας μετὰ τὴν ψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3687 περὶ διοικήσεως τῶν ἐν τῷ Δήμῳ Κερκυραίων ἀγαθοεργῶν ἱδρυμάτων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἀποσπάσεως τῆς Κοινότητος Τραχιᾶς τῆς ἐπαρχίας Τροιζηνίας καὶ ὑπαγωγῆς αὐτῆς εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ναυπλίας». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφάπαξ συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας, μετὰ τὴν ψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Ἰουλίου 1933 Ν. Δ. «περὶ φορολογικῶν διευκολύνσεων καὶ μειώσεων εἰς τοὺς ὀφειλέτας ἐκ φόρου τοῦ Δημοσίου κλπ.». Ὁ κ. Χατζηδάκης.

§39ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον μέχρις ὅτου ἔλθῃ ὁ ἁρμόδιος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ὑπῆρχον τροπολογίαι ψηφισθεῖσαι ὑπὸ τῆς Βουλῆς, αἵτινες ἀπηλείφθησαν ὑπὸ τῆς Γερουσίας.

§40Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ γνωρίζω τὰ ἑξῆς. Ὑπεβλήθησαν διάφοροι τροπολογίαι ἐδῶ καὶ εἰς τὴν Γερουσίαν, ἔχει δὲ τόσας μεταβολὰς τὸ νομοσχέδιον, ὥστε ὁ Ὑπουργὸς σχεδὸν δὲν ἠδύνατο νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον. Ὡς ἐκ τούτου, ἐπρότεινεν εἰς τὴν Γερουσίαν καὶ ἐδέχθη αὕτη τοῦτο, ν’ ἀπαλειφθοῦν ὅλαι αἱ τροποποιήσεις. Ἐλήφθη λοιπὸν ἡ ἀπόφασις νὰ ψηφισθῇ, ὅπως ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Γερουσίαν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ κρίνῃ περὶ ὅλων αὐτῶν τῶν τροπολογιῶν καὶ θὰ φέρῃ ἄλλο ἰδιαίτερον νομοσχέδιον.

§41ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὑποβληθὲν εἰς τὴν Βουλήν, εἶχε πλείστας προσωπικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐψηφίσθησαν. Ἡ Βουλή, συναινοῦντος καὶ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπεδέχθη πολλὰς τροποποιήσεις, σκοπὸς τῶν ὁποίων ἦτο νὰ ἀρθοῦν τὰ ἄτοπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καθιεροῦντο ἀπὸ τὸ Διάταγμα. Ἤδη, ἡ Γερουσία ἀπήλειψε τὰς τροποποιήσεις δι’ ὧν ἐπήρχετο τέλος πάντων κάτι τι καλόν, καὶ ἐπανέρχεται τὸ νομοσχέδιον ἤδη πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν ὡς ἀρχικῶς εἶχε διατυπωθῆ.

§42Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας εἶχον ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ὑπὸ τῆς Γερουσίας ἦσαν τόσον πολλαί, ὥστε κατήντα αἱ τροπολογίαι νὰ ἀποτελοῦν διάφορον νομοσχέδιον. Συνεπείᾳ τούτου ἐκρίθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἔπρεπε νὰ μείνῃ τὸ Διάταγμα, ὡς εἶχεν ἐξ ἀρχῆς, καὶ ταύτην τὴν πρότασιν ἔκαμεν εἰς τὴν Γερουσίαν. Ἡ Γερουσία ἐδέχθη καὶ ἀφῆκε τὸ νομοσχέδιον ὡς εἶχεν. Ἐὰν τώρα συμβαίνει, ὡς σεῖς λέγετε, αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐν τῇ Βουλῇ, ἐγένοντο, ἵνα διορθώσουν τροπολογίας τινὰς ἐν τῷ Διατάγματι, αἱ ὁποῖαι ἦσαν κακαί, καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου κάποιαν τοιαύτην, τότε θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον προσωρινῶς, ἕως ὅτου ἔλθῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ἵνα ἴδωμεν τὶ δύναται νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν τίποτε, διότι, ἐὰν γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τότε θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναμείνωμεν τὸ ἑξάμηνον. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔλεγον νὰ ἀναβληθῇ προσωρινῶς τὸ νομοσχέδιον ἕως ὅτου ἔλθῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζω ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὸ Διάταγμα ὡς εἶχεν ἐξ ἀρχῆς. Ἐγὼ συνέστησα ἤδη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως σπεύσῃ νὰ ὑποβάλῃ τὸ ταχύτερον τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἐπιταγῆς» (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου σχεδίου νόμου: «Περὶ διαδικασίας ἐπὶ ἀγωγῶν περὶ ἐξώσεως ἕνεκα καθυστερήσεως μισθωμάτων»

§46ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον ἔχετε προθεσμίαν δύο ἡμερῶν, δηλαδὴ τὸ ἄρθρον ἔχει (ἀναγινώσκει). Εἴχομεν εἴπει νὰ γίνουν αἱ δύο ἡμέραι πέντε. Ἐδώκαμεν τόσα πολλὰ δικαιώματα εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, ὥστε δὲν νομίζετε, Κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄποροι μισθωταί, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ τύχουν ὑποστηρίξεως;

§47ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σήμερον ἐκτελεῖται ἡ ἔξωσις ἅμα τῇ κοινοποιήσει καὶ ἐγὼ δίδω τώρα δύο ἡμέρας, τροποποιῶν τὸν ἰσχύοντα νόμον ἀπὸ τοῦ 1899, εἰς ὠφέλειαν τῶν μισθωτῶν. Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι ἀκριβῶς ἐναντίον τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν. Ὁ νόμος τοῦ 1899 λέγει τὸ ἑξῆς. Κοινοποίησις τῶν ἀποφάσεων καὶ αὐτοστιγμεὶ ἐκτέλεσις, καὶ ἐγὼ δίδω τὸ εὐεργέτημα αὐτό. Ἡ ἀπόφασις ἐκδίδεται παραχρῆμα, ἡ δὲ δημοσίευσις τῆς ἀποφάσεως, παρόντων ἀμφοτέρων τῶν διαδίκων, ἐπέχει τόπον κοινοποιήσεως.

§48ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ λέγω ὅτι δύο ἡμέραι εἶναι ἀνεπαρκεῖς.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ράλλης.

§50ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μὲ παρακολουθήσῃ, διότι τὸ νομοθέτημα ἐμφανίζεται ἤδη τελείως ἀλλοιωμένον μετὰ τὰς ἐπενεχθείσας τροπολογίας. Τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον ἀπερρίφθη ὁμοψήφως ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ πρᾶγμα νομίζω ὅτι ἔχει ἀξίαν τινά. Ἀπερρίφθη ὁμοψήφως ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι καὶ σύσσωμος σχεδὸν ὁ νομικὸς κόσμος τῶν Ἀθηνῶν, ἐξηγέρθη, ἂν δὲ δὲν ἀπατῶμαι, προέβη καὶ εἰς διαβήματα ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον, ὡς κατανοοῦν πάντες οἱ ἀσκήσαντες τὸ ἔργον τοῦ δικηγόρου, ἰδίᾳ ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ, εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνον. Ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅτι, πρὶν ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, εἶχε παραπεμφθῇ εἰς τὴν μόνιμον Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, εἰς τὴν νομοπαρασκευαστικὴν δηλαδὴ Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία, κατὰ πλειονοψηφίαν, ἀπέρριψε τὰς περισσοτέρας αὐτοῦ διατάξεις. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν μάλιστα ταύτην μετεῖχε καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Ἐφιστῶ δὲ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἵνα ἀναμνησθῇ πρὸς στιγμὴν τῆς παλαιᾶς αὐτοῦ δικηγορικῆς δράσεως. Τὸ θέμα εἶναι ἐντελῶς ἐπιστημονικόν. Δὲν εἶναι ὀρθόν, ἐφόσον διὰ τοῦ νομοσχεδίου συντέμνονται αἱ προθεσμίαι, νὰ καθορίζηται ὅτι εἰς τὸ δικόγραφον τὸ κοινοποιούμενον θὰ περιέχηται ἁπλῶς περίληψις τῆς ἀγωγῆς. Ἔχω τὴν γνώμην, σχηματισθεῖσαν ἐκ τῆς μικρᾶς μου δικηγορικῆς πείρας, περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀσκήσεως τῆς δικηγορίας ἐν Ἀθήναις, ὅτι ἐφαρμοζομένη ἡ διάταξις αὕτη, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα συνηθεστάτας κλεψιδικίας.

§51Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Περὶ τίνος πρόκειται;

§52ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Τροποποιεῖται ὁ νόμος περὶ ἐξώσεων. Εἶμαι Εἰσηγητὴς τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐὰν αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ἀκριβεῖς, ὀφείλεται ἐν μέρει καὶ εἰς ὑποδείξεις γενομένας ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν, ὑπὲρ τῶν ὁποίων καὶ μόνον ἀπασχολεῖται. Τὸ νομοσχέδιον ἀπερρίφθη, ὡς εἶπα, ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης κατὰ παμψηφίαν, διότι ὀρθῶς ἐκρίθη καὶ ἀντεπιστημονικόν, ἀλλὰ καὶ ἀνεφάρμοστον ἐν τῇ πράξει, ἐξήγειρε δὲ καὶ ὁλόκληρον τὸν δικηγορικὸν κόσμον τῶν Ἀθηνῶν.

§53Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ποία εἶναι αὐτὴ ἡ διάταξις;

§54Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐθίγη καὶ ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κοινοποιῆται ἀντίγραφον πλῆρες τοῦ δικογράφου. Δυστυχῶς ὅμως δὲν παρεμβάλλεται εἰς τὴν ἐκτύπωσιν, τήν νέαν, τοῦ νομοσχεδίου.

§55ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς τὸ 2ον ἄρθρον, κ. Πρόεδρε, ἀναγράφεται. Ἡ ἀγωγὴ περὶ ἐξώσεως κοινοποιεῖται ἐν περιλήψει εἰς τὸν ἀντίδικον. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατί νὰ μὴ ἰσχύῃ ἡ διάταξις τοῦ ὑφισταμένου νόμου, ὅτι κοινοποιεῖται εἰς τὸν ἀντίδικον ἀκριβὲς ἀντίγραφον καὶ ποία εἶναι ἡ σοβαρὰ ἡ προστασία, ἡ παρεχομένη διὰ τῆς διατάξεως ταύτης εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἐνάρξεως τῆς προθεσμίας ὑποχρεωτικῶς ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως ἔχω νὰ παρατηρήσω ταῦτα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ διασαφησθῇ εἶναι ἐὰν ἡ διάταξις αὕτη ἀφορᾷ καὶ τὰς ἐρήμην καὶ τὰς κατ’ ἀντιμωλίαν ἐκδιδομένας ἀποφάσεις. Κατ’ ἀρχὴν ἀποδέχομαι ταύτην, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως ὅτι ἡ προθεσμία ἐπὶ μὲν τῶν κατ’ ἀντιμωλίαν ἀποφάσεων θὰ ἰσχύει ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως, ἐπὶ δὲ τῶν ἐρήμην ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως. Καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν παρεπέμψατε τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, μετέχοντος καὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου, φρονεῖ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ ἰσχύῃ ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων ἐξώσεων, κατ’ ἀντιμωλίαν ἐκδιδομένων, διότι....

§56Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Τὶ προθεσμία εἶνε αὐτή;

§57ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ προθεσμία τῆς ἐκτελέσεως, κ. Πρόεδρε. Λέγει ὅτι ἡ ἐκτέλεσις πραγματοποιεῖται μετὰ τὴν παρέλευσιν τῆς προθεσμίας, ἀρχομένης ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως. Θέλω νὰ γίνῃ, ὅτι ἐπὶ τῶν ἐρήμην δὲν δύναται νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως, διότι θὰ ἔχητε κλεψιδικίας.

§58ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἰσχύει ἀπὸ τοῦ 1899 αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§59ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑποστηρίζω τὴν διασαφήνισιν, ὅτι ἡ προθεσμία ἄρχεται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως μόνον ἐπὶ τῶν κατ’ ἀντιμωλίαν δικαζομένων ὑποθέσεων. Ἐπὶ τῆς ἄλλης διατάξεως ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, ἂν θὰ γίνῃ δυνατὸν ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Συντάγματος, νὰ γίνῃ ἡ ἀπόσπασις εἰρηνοδικῶν, ὅπως θέλετε σεῖς, διότι ἡ διάταξις αὕτη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνταγματικότητα, μοῦ δημιουργεῖ δισταγμούς τινας.

§60Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐννοεῖ μεσολάβησιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου.

§61ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ γνωρίζω, ἀλλ’ ἔχω δισταγμοὺς διὰ τὴν συνταγματικότητα ταύτης.

§62ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου.

§63Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργὸς). Ἅμα ἀποφανθῇ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον.

§64ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Πῶς, κ. Πρόεδρε; Δι’ εἰδικῶν ἐρωτημάτων; Καὶ ποῖος θὰ κρίνῃ πόθεν πρέπει νὰ ἀποσπασθοῦν;

§65Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὑποθέτω ὅτι τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον, ἔχει ἐπαφήν τινα μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, τὸ ὁποῖον θὰ εἴπῃ ὅτι ἔχομεν ἀνάγκην ἀποσπάσεως τριῶν εἰρηνοδικῶν καὶ σᾶς ὑποδεικνύομεν ὅτι τὰ Εἰρηνοδικεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖτε νὰ ἀποσπάσητε εἰρηνοδίκας, εἶναι αὐτὰ καὶ αὐτά. Δὲν νομίζω ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος, ἂν ὑποδείξῃ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον ἀριθμὸν εἰρηνοδικῶν, θὰ φέρῃ ἀντιρρήσεις.

§66ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ ὑποβάλω. Ἡ ὑποβληθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἧς εἶμαι εἰσηγητής, ἀναλύει λεπτομερῶς τὰ ζητήματα, διερμηνεύω δὲ ἐνταῦθα, ὄχι ἁπλῶς ὡς βουλευτὴς καὶ εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν γνώμην ταύτης, ἀλλὰ καὶ τὴν γνώμην τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, παρὰ τοῦ ὁποίου, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι ἔχω καὶ ἐπισήμως πως παρακληθῆ νὰ μεταφέρω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὁ νόμος περὶ ἐξώσεως, ὡς ἐλειτούργει μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, ἐλειτούργει καλῶς. Πλήρεις ἐγγυήσεις ὑπῆρχον μὲ τὴν ὑφισταμένην νομοθεσίαν ὅτι ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν ἐξασφαλίζει καὶ τὴν ταχεῖαν καὶ τὴν ὀρθὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης. Διὰ τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ὑπεβάλλετε, δημιουργεῖτε τὴν ἑξῆς κατάστασιν. Εἰς μὲν τὰς ἐπαρχίας καθίσταται πλέον ἁρμόδιος, προκειμένου περὶ καθυστερήσεως μισθώματος, ὁ Εἰρηνοδίκης. Διότι ἐλάχισται θὰ εἶναι αἱ ἐπαρχίαι ἐκεῖναι, εἰς τὰς ὁποίας τὰ μισθώματα θὰ εἶναι ἄνω τῶν 2.500 δραχμῶν. Διὰ τὰς Ἀθήνας καθιστᾶτε ἁρμόδιον τὸν Εἰρηνοδίκην ἐπὶ τῶν 8)10 τῶν ὑποθέσεων, διότι εἰς τὸ ποσοστὸν τοῦτο δέον νὰ ὑπολογίσωμεν τὰ κάτω τοῦ ὁρίου τοῦ νομοσχεδίου μισθώματα. Τοῦτο δὲν τὸ εὑρίσκω ὀρθόν, διότι ὁ Εἰρηνοδίκης ἐν Ἀθήναις ἀτυχῶς, δὲν παρέχει τὰς ἐγγυήσεις τῆς ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης, ἃς παρέχει ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν. Ἐπὶ καθυστερήσεως μισθωμάτων, γνωρίζετε, ὅτι γεννῶνται πλεῖστα ὅσα ζητήματα ἑρμηνείας τῆς συμβάσεως. Διὰ τὸν λόγον δὲ τοῦτον, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι καὶ ἡ νομοπαρασκευαστικὴ ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν παρεπέμφθη πρὸς ἐπεξεργασίαν τὸ νομοσχέδιον, ἀπεφάνθη ὅτι κατὰ βάσιν θεωρεῖ ὡς ἄστοχον τὴν μεταβολὴν τοῦ ποσοῦ τῆς ἁρμοδιότητος καὶ ἀκριβῶς διότι κατὰ τὴν ἐπιτροπὴν ἡ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν παρεῖχε μεγαλείτερα ἐχέγγυα. Ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ ὑποβάλω τὰς παρατηρήσεις ταύτας. Ἐφόσον ἐπιμείνετε ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ψηφίσητε, ἀλλ’ ὅπως θὰ ἔχετε καὶ σεῖς πληροφορηθῆ, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προὐκάλεσε διαμαρτυρίας καὶ ἐγένετο ἀντικείμενον δριμυτάτης κριτικῆς ἐκ μέρους τοῦ δικηγορικοῦ κόσμου τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ ὁποίου ὡς νομίζω, ἐγὼ προσωπικῶς, δέον αἱ γνῶμαι νὰ ἀπολαύουν τῆς δεούσης προσοχῆς.

§67ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἡ Ἑλλὰς ἀποτελεῖται ἀπὸ 7½ ἑκατομμύρια.

§68ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ διακοπή σας δὲν ἀφορᾷ ἐκεῖνο ποὺ λέγω ἐγώ, διότι θὰ συνομολογήσητε φαντάζομαι, ὅτι ὁ δικηγορικὸς κόσμος Ἀθηνῶν δικαιοῦται ἴσης ἐκτιμήσεως, τοὐλάχιστον, πρὸς τὸν νομικὸν κόσμον τῶν ἐπαρχιῶν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαγουρός.

§70ΑΛ. ΛΑΓΟΥΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἀντιπροσωπεύων τὴν ἐπαρχίαν μου, αἰσθάνομαι ἰδιαιτέραν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διὰ τὸ ρηξικέλευθον ὄντως ἔργον, τὸ ὁποῖον συνετελέσθη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν καὶ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Ἡ αὔξησις τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Εἰρηνοδίκου ὡς πρὸς τὸ ποσὸν ἐπεβάλλετο, δύναμαι δὲ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἀπολογία τοῦ ἀξιοτίμου κ. προλαλήσαντος ὅτι θὰ μείνουν αἱ ἐπαρχίαι ἄνευ εἰρηνοδικῶν, δὲν ἔχει ἔρεισμα, καθόσον τὰ εἰρηνοδικεῖα τῶν περισσοτέρων ἐπαρχιῶν στεροῦνται ἐργασίας, οἱ δὲ γραμματεῖς, ὡς ἐπὶ τὰ πολλά ἐπιστήμονες, δύνανται ἄριστα νὰ ἀντιπροσωπεύσουν τὸν εἰρηνοδίκην ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων του. Πρέπει δὲ νὰ γνωρίζητε ὅτι ἐν ταῖς ἐπαρχίαις, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἡ ἐργασία τῶν Πρωτοδικῶν εἶναι καθαρῶς διοικητική, διότι, λόγῳ τῆς ἁρμοδιότητος, ἔπαυσαν πλέον νὰ πηγαίνουν εἰς τὰ Εἰρηνοδικεῖα καὶ συνεπῶς ὑπάρχει πληθωρισμὸς εἰς τὰ ἀνώτερα Δικαστήρια, τὰ Πρωτοδικεῖα. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὑποθέτω ὅτι ἐκπροσωπῶν καὶ τὴν γνώμην διαφόρων ἄλλων Συναδέλφων Κυκλαδικῶν, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐψηφίσθη καὶ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν.

§71Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν ἀξιότιμον προλαλήσαντα, κ. Ράλλην, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ ὅτι δὲν πρέπει νὰ καθαρογράφηται ἡ περίληψις.

§72ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀντίγραφον. Δὲν εἶναι ἄξιον μεταβολῆς καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ μεταβληθῇ. Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ λαμβάνῃ πλήρη γνῶσιν τοῦ πράγματος ὁ ἐνδιαφερόμενος. Ἤθελα νὰ γλυτώσω καὶ τὸν ἐνάγοντα καὶ τὸν ἐναγόμενον ἀπὸ 50 δραχμάς.

§73Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι σύμφωνος πάντως πρὸς τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου, ὅτι τὸν ἐναγόμενον πρέπει νὰ βοηθήσωμεν, δεδομένου ὄντως ὅτι ἡ κλῆσις ἀποτελεῖ αὐτόχρημα τὸ εἰσαγωγικὸν τῆς δίκης δικόγραφον. Θὰ παρεκάλουν, κ. Ὑπουργέ, διότι ἐγὼ ἀποδίδω τὴν μεγαλειτέραν σημασίαν εἰς τὸ ἐδάφιον βʹ τοῦ ἄρθρου 2ου, ὅπως ἡ κλῆσις γίνεται πρὸ δύο ἡμερῶν καὶ οὐχὶ πρὸ 24 ὡρῶν πρὸ τῆς δικασίμου, διότι ἔχει σημασίαν σπουδαίαν ὁ περιορισμὸς αὐτὸς εἰς τὸν ἐλάχιστον χρόνον. Νομίζω ὅτι ἔχουν ὕψιστα συμφέροντα, ὅπως ἔχουν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλειτέραν προθεσμίαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ οἱ ἐναγόμενοι. Λέγω ὅτι τὸ σπουδαιότερον, κατ’ ἐμέ, μειονέκτημα τοῦ νομοθετήματος τούτου, εἶναι τοῦτο. Ὁ περιορισμὸς εἰς 24 ὥρας. Ποῖοι δὲ εἶναι οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν εἰς τὸ νὰ εἶναι μακροτέρα ἡ προθεσμία; Οἱ λόγοι εἶναι ὅτι οἱ πτωχοὶ καὶ οἱ ἄποροι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὰς ἐξώσεις. Νομίζω ὅτι καὶ αὐτὸ ἔχει σπουδαιοτάτην σημασίαν, διότι ἂν δοθῇ μία προθεσμία τριῶν ἡμερῶν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεύρουν τὸ μίσθωμα οἱ μισθωταί, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ τὸ καταβάλουν. Ὅταν δὲ τὸ καταβάλουν ἐπὶ δικαστηρίου, ἀπαλλάσονται τῆς ἐξώσεως. Πέραν τῆς συζητήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ καταβάλουν. Τοὺς παρέχετε μίαν προθεσμίαν μόνον εἴκοσι τεσσάρων ὡρῶν, μετὰ τὴν ὁποίαν, ἐὰν αὕτη παρέλθῃ ἄπρακτος, ἐξαρτᾶται ἡ ὑπὸ τὴν στέγην κατοικία τοῦ μισθωτοῦ ἢ ἡ ἐκτὸς τῆς στέγης διαμονή του. Νομίζω ὅτι, ἐφόσον τόσον σοβαροὶ λόγοι συνηγοροῦν διὰ τὴν διάταξιν αὐτήν, δὲν εἶναι ἔγκλημα καθοσιώσεως ἄν, ἀντὶ 24 ὡρῶν, δοθῇ μία προθεσμία τριῶν ἡμερῶν, ὥστε νὰ δύνανται, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ὑπαρχούσης δυσπραγίας, νὰ ἐξεύρουν τὸ ποσὸν τοῦ μισθώματος.

§74ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σήμερον εἶναι γνωστὸν, ὅτι καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχει κρίσις τῆς στέγης κατ’ ἀντίστροφον λόγον. Δηλαδὴ δὲν δύνανται οἱ ἰδιοκτῆται νὰ εὕρουν μισθωτάς. Φαντάζεσθε ὅτι μετὰ τὴν ὕπαρξιν τόσον καταστημάτων καὶ οἰκιῶν ἐν Ἑλλάδι, ὁ ἐκμισθωτής, ὁ ἰδιοκτήτης, ἔχει συμφέρον, ἂν λαμβάνῃ τὰ μισθώματα, νὰ ἐξώνῃ καὶ νὰ κρατῇ τὸ σπίτι του ἄδειο; Δὲν εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς σπάνιος τῆς στέγης. Εὑρισκόμεθα εἰς ἐποχήν, καθ’ ἣν ἡ προσφορὰ τῆς στέγης εἶναι μεγάλη, καὶ ὁ ἰδιοκτήτης ἔχων μισθωτὴν μὲ μίσθωμα καλόν, δὲν θὰ τὸν ἐκδιώξῃ. Στηρίζεσθε ἐπὶ μιᾶς πεπλανημένης βάσεως.

§75Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πιστεύσατέ με, ὅτι δὲν εὑρίσκεσθε ἐν τῇ πραγματικότητι, ὑποστηρίζοντες τὸ τοιοῦτον. Δὲν εὑρίσκεσθε τὸ παράπαν ἐν τῇ πραγματικότητι, διότι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ μεγάλη προσφορὰ στέγης, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ προσφορὰ οἰκημάτων ὅση θέλετε ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσῃ κανεὶς ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος καθυστερεῖ τὸ ἐνοίκιόν του, τὸ καθυστερεῖ διότι εὑρίσκεται εἰς μίαν ἀναπόδραστον ἀνάγκην, δὲν ἔχει δηλαδὴ νὰ πληρώσῃ. Κατ’ ἀκολουθίαν, ὅταν θὰ κοινοποιῆται ἡ ἔξωσις, πιθανὸν νὰ μὴ τὸν φθάνουν τὰ χρήματα πρὸς ἐξόφλησιν. Ὅταν λάβῃ μίαν ἔξωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ ἐντὸς 24 ὡρῶν χρήματα, μὲ τὴν ὑπάρχουσαν κρίσιν, ἐνῷ ἂν ὑπάρχῃ μία προθεσμία τριῶν ἡμερῶν, χωρὶς νὰ χάνῃ τίποτε ἡ δικαιοσύνη καὶ ὁ ἰδιοκτήτης, καὶ χωρὶς νὰ παραβλάπτεται κανείς, παρέχεται μία εὐχέρεια εἰς ἕνα πτωχὸν ἐνοικιαστὴν ὅπως, δανειζόμενος ἀπὸ ἕνα φίλον του ἢ ἄλλως πως, δυνηθῇ νὰ ἐξοικονομήσῃ καὶ προσφέρῃ ἐπὶ τοῦ δικαστηρίου τὸ μίσθωμα. Αἱ 24 ὧραι, ἃς τοῦ δίδομεν, εἶναι ἀνεπαρκέσταται. Τί θέλετε νὰ κάμῃ κατὰ τὸ διάστημα αὐτό; Καὶ ποῦ νὰ ἀποταθῇ νὰ ἐξεύρῃ τὸ μίσθωμα; Εἶναι ὡς νὰ μὴ δίδεται καμμία προθεσμία, ἐνῷ, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔχει νὰ πάθῃ τίποτε ἡ δικαιοσύνη, ἂν αἱ 24 ὧραι γίνουν τρεῖς ἡμέραι. Νομίζω ὅτι καὶ σεῖς εἶσθε σύμφωνος καὶ ἡ Βουλή, ὅπως αἱ 24 ὧραι γίνουν τρεῖς ἡμέραι. Ἔχετε ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, ἀντιθέτους ἀντιλήψεις;

§76ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ θέλω ἡ διαδικασία νὰ γίνεται ταχύτατα.

§77Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ. Καὶ ἡμεῖς διερμηνεύομεν τὴν γνώμην ὅλων τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων, ὅπως συντομευθῇ ἡ προθεσμία.

§78ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τότε νὰ τεθῇ πρὸ δύο ἡμερῶν, μὴ συμπεριλαμβανομένης τῆς κοινοποιήσεως.

§79Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πρὸ δύο ἡμερῶν συμπεριλαμβανομένης.

§80ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πλὴν τῆς κοινοποιήσεως. Αἱ δύο γίνονται τρεῖς.

§81Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίθετος γνώμη. Κάμετέ τας τρεῖς. Θὰ παράσχητε βοήθειαν εἰς πτωχοὺς ἀνθρώπους.

§82ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τρεῖς.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.

§84Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τώρα δὲν νομίζετε ὅτι καὶ ἡ προθεσμία τῆς ἐκτελέσεως ἠμπορεῖ καὶ ἐκείνη νὰ μεταβληθῇ; Κάμετε καὶ ἐκείνην τρεῖς ἡμέρας.

§85ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὰ ποὺ κάμνομεν σήμερον εἶναι τροπολογίαι τοῦ νόμου, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπῆρχον, ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν, καὶ τὰς κάμνομεν σήμερον.

§86Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὄχι δά. Ὑπῆρχον τόσαι ἄλλαι ὑπὲρ αὐτῶν.

§87ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τρεῖς καὶ δύο.

§88Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πρόκειται νὰ γίνῃ ἕξωσις. Θὰ πεταχθοῦν πράγματα εἰς τὸν δρόμον. Διὰ ποῖον λόγον καὶ ἐκεῖ αἱ δύο ἡμέραι νὰ μὴ γίνουν τρεῖς, χάριν τῆς ἰσότητος, ἐφόσον ὁμοφώνως τὸ ζητεῖ ἡ Βουλή;

§89ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω καὶ πάλιν δύο λέξεις. Δὲν ἔχει μελετηθῇ ἐπιστημονικῶς, οὔτε ἔχει κατανοηθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἐλέχθη προχθές, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ὠφελεῖ ὡρισμένας τάξεις ἀνθρώπων καὶ τοὐναντίον καταδιώκει ἄλλας τάξεις ὡρισμένας ἀνθρώπων. Ἀλλ’ ὅλα αὐτὰ ἐλέχθησαν, χωρὶς νὰ ἀναγνωσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν ἠθέλετε ἀναγνώσει τὰς διατάξεις, θὰ ἐβλέπετε ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων γίνεται ἄνευ αὐτῶν τῶν διατυπώσεων, ὅτι δὲν χωρεῖ οὐδεμία ἀναστολή. Καὶ ἐρχόμεθα σήμερον καὶ τροποποιοῦμεν τὰς διατάξεις ἐπὶ τὸ εὐμενέστερον διὰ τὰς τάξεις τῶν ἀπόρων μισθωτῶν. Καὶ λέγομεν εἰς τὸν ὀφείλοντα: Δὲν ἐκτελῶ τὴν ἀπόφασιν, καίτοι ἔλαβες γνῶσιν αὐτῆς κατὰ τὴν συζήτησιν. Καὶ ἔλαβες γνῶσιν, διότι σὲ ἐκάλεσεν ὁ δικαστής. Σοῦ δίδω ἀκόμη καὶ ἄλλας δύο ἡμέρας προθεσμίαν. Τὶ ἄλλο θέλετε νὰ κάμωμεν; Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατὰ τὰ 9) 10 προστατεύει τὴν τάξιν τῶν μισθωτῶν, διότι κατέστησε τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης εὐχερεστέραν. Ἐγένετο ἡ διάταξις διὰ τὸν κόσμον τῶν ἐπαρχιῶν, ὁ ὁποῖος μεταβαίνει εἰς τὰς πρωτευούσας χάνων ἡμέρας καὶ ἐξοδεύων καὶ εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἀλλαχοῦ. Τὸ Εἰρηνοδικεῖον Ἀθηνῶν ἐλπίζω ἐντὸς μηνὸς νὰ λειτουργήσῃ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ προξενήσῃ ἔκπληξιν εἰς τοὺς Ἀθηναίους δικηγόρους. Ἐγεννήθησαν ἀντιρρήσεις κατὰ τῆς ἀποσπάσεως τῶν εἰρηνοδικῶν, ὡς ἀντισυνταγματικῆς. Ποῦ εἶνε τὸ ἀντισυνταγματικόν; Δὲν ἔχει δικαίωμα κατὰ τὸ Σύνταγμα νὰ ἀποσπάσῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον δικαστάς, δι’ ἐκτέλεσιν τῶν δικαστικῶν των ἔργων ἀπὸ Εἰρηνοδικεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἐργασίαν; Ποῦ εἶναι τὸ ἀντισυνταγματικόν; Ἀμφιβάλλω ἂν εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἡ ἀπόσπασις δικαστοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἄλλωστε γίνεται καθημερινῶς εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας, ἐν αἷς ἐλάχιστοι εἶναι ἀπεσπασμένοι. Καθ’ ἣν στιγμὴν λοιπὸν τοιαῦτα μέτρα λαμβάνονται, ἀκούονται ἐπικρίσεις. Ἀπὸ ποίους; Ἀπὸ τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον Ἀθηνῶν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐκφέρωνται τοιαῦται ἐπικρίσεις.

§90Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ γίνῃ ἡ προθεσμία τρεῖς ἡμέραι.

§91ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὡς διετύπωσα τὸ νομοσχέδιον εἶναι προωρισμένον νὰ προστατεύσῃ ὄχι μόνον τὴν τάξιν τῶν ἀπόρων μισθωτῶν γενικῶς, ἀλλὰ θὰ κατορθώσῃ νὰ ἀπονέμηται ἡ δικαιοσύνη καὶ ταχύτερον καὶ ἠπιώτερον.

§92Τ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἡ ἀντίρρησις, τὴν ὁποίαν ἔφερα ἐγώ, ἀφορᾶ τὴν προθεσμίαν.

§93Σ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐθισθῇ ὁ ἑλληνικὸς λαός, ὥστε, ὅπως φροντίζει διὰ τὸν ἐπιούσιον, οὕτω νὰ φροντίζῃ καὶ διὰ τὸ ἐνοίκιόν του.

§94Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ κατά τι εὐμενέστερον διὰ τοὺς ἀπόρους μισθωτὰς, ὥστε νὰ μὴ ρίπτωνται εἰς τοὺς δρόμους οἱ ἄποροι ἐνοικιασταί.

§95ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τέλους, τὶ θέλετε; Εἴπετε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ κάμῃ ἓν ἄσυλον ἐνοικιαστῶν νὰ ἡσυχάσωμεν.

§96Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὰς προθεσμίας, κ. Πρόεδρε.

§97ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τρεῖς καὶ τρεῖς. Τὰς δέχομαι.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης.

§99Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ συζήτησις καὶ ἡ ἀμφισβήτησις μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, διεσαφηνίσθη καὶ ἐνετοπίσθη εἰς τὴν αὔξησιν τῆς προθεσμίας κατὰ μίαν ἡμέραν. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι τόσον ἀνάξιον τοιαύτης συζητήσεως, ὥστε οὔτε ἡ ἐπιμονὴ ἡμῶν νὰ εἶναι δικαιολογημένη, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἡ ἐπίμονος ἄρνησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, τοσοῦτον μᾶλλον καθόσον ὁ κ. Ὑπουργός, λαβὼν ἀφορμὴν ἐκ τῶν ὑφ’ ἡμῶν λεχθέντων, ἐθεώρησε πρέπον νὰ μᾶς ἀπευθύνῃ καὶ τὴν ἐπίκρισιν, ὅτι ἡμεῖς οἱ αἰτησάμενοι καὶ οἱ ἐπιζητοῦντες τὴν βελτίωσιν καὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ὁμολογουμένως ὀρθοῦ κατὰ τὰ λοιπά, ἀντιπροσωπεύομεν μίαν διάστασιν συμφερόντων, ὑφισταμένην μεταξὺ ἐπαρχιῶν καὶ Ἀθηνῶν. Δὲν πρέπει, κ. Βουλευταί, νὰ λέγηται ὅτι ἡμεῖς γινόμεθα φορεῖς ξένων συμφερόντων καὶ ὅτι καὶ ὁ ἐπιστημονικὸς καὶ νομικὸς κόσμος τῶν Ἀθηνῶν εἶνε φορεὺς συμφερόντων εἴτε προσωπικῶν, εἴτε ἄλλων τάξεων. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα ἐξετάζεται ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως ἀπολύτως πρακτικῆς, ὅτι ἡ προθεσμία τῶν δύο ἡμερῶν εἰς ὅλους ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἀνακατευόμεθα μὲ τὴν διαδικασίαν αὐτὴν τῶν ἐξώσεων, παρίσταται ὡς προθεσμία ἀνεπαρκής. Νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι καὶ εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ἀσκεῖ τὸ ἐπάγγελμα, τὸ δικηγορικόν, καὶ εἰς εὐρεῖαν μάλιστα κλίμακα. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον ν’ ἀσχολῆται ἡ Βουλὴ μὲ μίαν τοιαύτην συζήτησιν διὰ εἴκοσι τεσσάρων ὡρῶν προθεσμίαν. Διότι καὶ οἱ ἰδιοκτῆται, καὶ οἱ ἐνοικιασταί, μὲ μίαν ἡμέραν ἐνωρίτερον ἢ μὲ μίαν ἡμέραν ἀργότερον δὲν ἔχουν νὰ πάθουν τίποτε. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἐπιμονὴ τοῦ ἀξιοτίμου Κυρίου Ὑπουργοῦ. Ἀντιθέτως, θὰ ἔλεγα, ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθη ἡ πρότασις, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτή, διότι ἀντιπροσωπεύει μίαν ἀντίληψιν εἰλημμένην ἐκ τῆς πράξεως ὅλων τῶν ἀσκούντων τὸ δικηγορικὸν ἐπάγγελμα.

§100ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἴμεθα σύμφωνοι.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς συμφωνεῖ.

§102ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν μέριμναν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν.

§103ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δέχομαι τρεῖς καὶ τρεῖς.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη.

§105Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Μίαν δήλωσιν παρακαλῶ, ἡ ὁποία νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε τὸ ἑξῆς. Ὅτι διὰ τοὺς πτωχοὺς ἐνοικιαστὰς νὰ καταφύγωμεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ ζητήσωμεν νὰ κάμῃ ἄσυλον, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν οὗτοι εἰς βάρος τῶν ἰδιοκτητῶν. Ἐγὼ διαφωνῶ μὲ αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Βέβαια δὲν θὰ ζήσουν οἱ ἐνοικιασταὶ εἰς βάρος τῶν ἰδιοκτητῶν. Ἀλλὰ τὸ νὰ τοὺς παράσχωμεν μίαν προθεσμίαν ἑνὸς μηνὸς ἢ δύο μηνῶν διὰ τοῦ Προέδρου, εἶναι ζήτημα στοιχειώδους δικαιοσύνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἀρνεῖται. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι μειονοψηφῶ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§106ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τί ζητεῖτε σεῖς;

§107Τ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Τὴν αὐτὴν δήλωσιν κάμνω καὶ ἐγὼ συντασσόμενος ἀπολύτως μὲ τὴν γνώμην τοῦ προλαλήσαντος Συναδέλφου καὶ μὲ τὴν προσθήκην ὅτι ἡ ἐκτέλεσις δὲν πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως, διὰ νὰ ὑπάρχῃ μεγαλειτέρα προθεσμία πρὸς ἐξεύρεσιν τοῦ ὀφειλομένου ποσοῦ.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπερατώθη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν· δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου)

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας φροντιστηρίων ἀνωτέρων νομικῶν σπουδῶν» (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τινῶν τοῦ ποινικοῦ νόμου».

§113ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον αὐτοῦ πρέπει νὰ διασαφηνισθῇ αὐτὸ τὸ «ἀποτέλεσμα ὑπὲρ ἢ κατὰ τίνος». Νὰ θέσωμεν «ἀποτέλεσμα πρὸς ὠφέλειαν ἢ βλάβην ἠθικὴν καὶ ὑλικήν».

§114ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅταν λέγομεν «ἀποτέλεσμα ὑπὲρ τίνος», εἶναι ὅλα μέσα. Εἶναι τόσον γενικὴ ἡ διάταξις, ὥστε δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ τὴν λεπτολογήσωμεν περισσότερον.

§115ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ ἠξεύρω ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου πατρίδα, ὅπου τὸ εἴχομεν μεταβάλει. Εἰς τὴν Γαλλικὴν νομοθεσίαν οὕτως ἔχει.

§116ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ εἶναι σύμφωνον πρὸς τὸ σχέδιον τοῦ ποινικοῦ κώδικος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν μετ’ ὀλίγους μῆνας. Ἔχει ἐξελεγχθῇ αὐτό.

§117ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Τὸ ἄλλο «ἀρνεῖται μετ’ ἐπιμονῆς» τὶ ἐννοεῖ;

§118ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι πολλοὶ ἄνθρωποι, ποὺ ἐρωτώμενοι ἀπαντοῦν διαρκῶς ὅτι δὲν ἠξεύρουν τίποτε.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανερχόμεθα ἐπὶ τῆς βʹ συζητήσεως τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων» Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§121Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Ζητῶ, κ. Βουλευταί, εὐμενῆ τὴν ἀκρόασιν ὑμῶν δι’ ὀλίγην ὥραν, ἵνα ἀκουσθῇ καὶ ἡ γνώμη τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν νομοσχεδίου τοῦ ἀφορῶντος τὴν συντήρησιν τῆς προσφυγικῆς στεγάσεως. Εἶναι σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἓν ἀπὸ τὰ μεγαλείτερα τμήματα τῆς προσφυγικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, σχέδιον νόμου εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐγὼ προσωπικῶς ἀποδίδομεν ἐξαιρετικὴν σημασίαν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ μεγάλα κοινωνικὰ ἀποτελέσματα διὰ τὴν τάξιν τὴν προσφυγικήν, ἀλλὰ κυρίως ἀποτελέσματα ἠθικά, διότι πιστεύομεν ὅτι διὰ τῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνητικῆς θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἄρσις μιᾶς βαρείας προκαταλήψεως, ἡ ὁποία ἐβάρυνε τὴν προσφυγικὴν συνείδησιν καὶ τὴν προσφυγικὴν ψυχήν. Βαλλόμενος, κ. Βουλευταί, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἀφ’ ἧς ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, ὑπὸ ὡρισμένων δημοσιογραφικῶν ὀργάνων τοῦ τύπου τοῦ ἀντιπολιτευομένου τὴν Κυβέρνησιν, ἔδωκα μίαν σύντομον ἐξήγησιν δι’ ἐφημερίδων τινῶν καὶ ὅταν εἶδον ὅτι ἡ ἐπίθεσις ἐξηκολούθει καὶ εὐλόγως, ἔκρινα ὅτι ἡ ἐπίθεσις αὐτή, δὲν εἶχε πλέον ἐλατήρια τὴν προσπάθειαν διὰ τὴν εὐόδωσιν τῶν προσφυγικῶν συμφερόντων, ἀλλ’ ἐλατήρια ἄλλα, ἀδικαιολόγητα— καὶ εἶναι ἡ ὥρα νὰ εἴπω, ἐγὼ πλέον, ἀποδίδων τὸ φιλοφρόνημα, τὸ ὁποῖον αἱ ἐφημερίδες μοὶ ἀπέδιδον ὅτι ἦτο ἐγκληματικὸν καὶ ἐξωφρενικὸν τὸ νομοσχέδιον, ἀποδίδων τὸ φιλοφρόνημα δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτὴ ἦτο ἐξωφρενικὴ καὶ ἐγκληματική— ὅταν εἶδον, λέγω, ὅτι τοιαύτη ἦτο ἡ ἐπίθεσις μερίδος τοῦ ἀντιπολιτευομένου τύπου, ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμω μίαν δήλωσιν καὶ τὴν ἔκαμα, ὅτι τὴν ἀπάντησιν θὰ δώσω ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ὄχι, διότι πιστεύω ὅτι τὸ δημοσιογραφικὸν βῆμα διὰ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας, διὰ τοὺς δημοσίους ἄνδρας, διὰ τοὺς ἄνδρας τοὺς πράττοντας τὰ κοινά, εἶναι ἀπρόσφορον διὰ τὴν δημοσίαν συζήτησιν καὶ τὴν διαφώτισιν τῆς δημοσίας γνώμης, ἀλλὰ διότι πιστεύω ὅτι τὸ βῆμα τοῦτο εἶναι τὸ κυριώτερον βῆμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διεξάγωνται αἱ συζητήσεις αἱ ἀφορῶσαι ὑποθέσεις τοιαύτης σημασίας, ὡς εἶναι αὐτὸ τὸ μέτρον τὸ προτεινόμενον εἰς ὑμᾶς, κ. Βουλευταί. Ὅταν πρὸ ὀκταμήνου περίπου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μοὶ ἔκαμνε τὴν τιμὴν νὰ συστήσῃ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας τὴν εἰς ἐμὲ ἀνάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ὁμολογῶ, κ. Βουλευταί, ὅτι εἶχον μίαν γενικὴν ἄποψιν τοῦ προσφυγικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς μεγαλειτέρας ἁρμοδιότητας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προνοίας, τοῦ ἀνατεθέντος μοι. Καὶ ἴσως αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕν πλεονέκτημα, διότι μὲ τὴν προοπτικήν τῆς ἀποστάσεως, μὲ τὴν προοπτικὴν διὰ τῆς ὁποίας ὅλοι οἱ πολῖται οἱ ἐπιστημονικῶς ἐρευνῶντες τὰ μεγάλα θέματα, τὰ ἀφορῶντα τὴν πατρίδα μας, χωρὶς νὰ τὰ χειρίζωνται ὑπευθύνως, εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὰ ἀντιλαμβάνωνται εὐκρινέστερον, μὲ τὴν προοπτικὴν αὐτῆς τῆς ἀποστάσεως ἔκρινα καὶ ἐγὼ τὸ προσφυγικὸν πρόβλημα καὶ τὸ ἐτοποθέτησα ἐν τῇ ἰδίᾳ μου συνειδήσει ὡς πολιτικοῦ, τῇ συνειδήσει μου ὡς ἐπιστήμονος. Δὲν ἐδίστασα νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τιμὴν νὰ ἀναλάβω μετὰ πίστεως τὸ ἔργον τῆς προνοίας ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν προσφύγων. Λέγω μετὰ πίστεως, διότι ἀντλῶ ἀπὸ μίαν καθαρὰν συνείδησιν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐξυπηρετήσω ἐν ὀνόματι τῆς Κυβερνήσεως, ἐν ὀνόματι τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ τῶν συνεργαζομένων μετ’ αὐτοῦ κομμάτων, νὰ ὑπηρετήσω μίαν ὑπόθεσιν, τὴν ὁποίαν πάντες ὑπολαμβάνομεν, ὄχι ὑπόθεσιν κομματικήν, ἀλλ’ ὑπόθεσιν ἐθνικήν. (Χειροκροτήματα). Εἶχον μίαν φιλοδοξίαν νὰ διαλύσω μίαν ἀτμόσφαιραν βαρείας ψυχικῆς προκαταλήψεως, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπικαθήσει εἰς τὴν συνείδησιν τὴν πολιτικὴν τῶν ἀδελφῶν μας προσφύγων, ἤθελα νὰ διαλύσω ἀπὸ τὴν συνείδησιν αὐτῶν μίαν σκωρίαν, τὴν ὁποίαν μία ἐπίμονος καταδημαγώγησις εἶχεν ἐπικαθήσει ἐπὶ τῆς ψυχῆς τῶν ἀθώων αὐτῶν καὶ ἀφελῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὴν μεγάλην δυστυχίαν τοῦ ἐκπατρισμοῦ. Λέγω μετὰ πίστεως, διότι εἶχον τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐνσαρκώσω τὸ πνεῦμα τοῦτο, τὸ πνεῦμα τὸ βαρῦνον καὶ ἐν τῇ ἐξυπηρετήσει τῶν ἐθνικῶν δικαίων. Ἀπεδόθη, Κύριοι, εἰς ἐμέ ἡ ὕβρις, διότι ὕβριν προσωπικὴν ὑπολαμβάνω, ν’ ἀποδίδηται πνεῦμα φιλέκδικον εἰς τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Θὰ ἦτο ἔργον ἀντεθνικόν, ἀνάξιον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διευθύνει σήμερον τὰς τύχας τῆς πατρίδος, θὰ ἦτο ἔργον κατώτερον πάντων ἡμῶν, θὰ ἦτο κατώτερον τῆς ἐντολῆς τῆς λαϊκῆς, ἡ ὁποία ἐνεπιστεύθη εἰς τὸ Λαϊκὸν κόμμα καὶ τὰ συμπράττοντα μετ’ αὐτοῦ κόμματα, θὰ ἦτο, λέγω, ἔργον κατώτερον ἡμῶν, ἐὰν ἀπεβλέπαμεν ὄχι εἰς τὸ ἐθνικὸν καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἐνσαρκώνομεν σήμερον ἐν τῇ προσπαθείᾳ καὶ τῇ μερίμνῃ ὑπὲρ τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου, θὰ ἦτο ἔργον κατώτερον, ἐὰν ἀπεβλέπομεν μὲ τὴν μικρότητα καὶ τὴν λιποψυχίαν μιᾶς φιλεκδίκου διαθέσεως ἀπέναντι τῶν ἀτυχῶν μας ἀδελφῶν πρὸς τοὺς ὁποίους πᾶσα συμπάθεια καὶ στοργὴ ἐξεδηλώθη καὶ ἐκδηλοῦται ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν πλευράν. Ὁ ἡγέτης ἡμῶν, Κύριοι, καὶ ἡμεῖς πάντες δὲν ἐκλαμβάνομεν τὸν πολιτικὸν ἀγῶνα ὡς μίαν κοινὴν καὶ ἀθέμιτον σύγκρουσιν παθῶν καὶ συμφερόντων. Ὁ ἡγέτης καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκλαμβάνομεν τὸν πολιτικὸν ἀγῶνα ὡς μίαν προσπάθειαν ἐπικρατήσεως ἰδεῶν ἐν τῇ εὐγενεστέρᾳ ἁμίλλῃ τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Ὑπὸ τὸ φῶς τῶν συζητήσεων ζητοῦμεν τὴν ἀλήθειαν, χωρὶς νὰ ἀναγνωρίζωμεν εἰς ἑαυτοὺς τὸ ἀλάθητον, διότι τοῦτο εἶναι μόνον τοῦ θεοῦ προνομία, διότι εἴμεθα ἄνθρωποι καὶ δυνάμεθα εἰς δεδομένην στιγμὴν νὰ πλανηθῶμεν. Καὶ λέγομεν εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν ὅτι σεβόμενοι τὴν ἐντολὴν τὴν μεγάλην καὶ ἱεράν, τὴν ὁποίαν διεπιστεύθη εἰς ἡμᾶς ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τὴν 5ην Μαρτίου, θὰ τηρήσωμεν πιστῶς τὴν ἐντολὴν ταύτην καὶ θὰ ἐκπληρώσωμεν τὸ καθῆκον ἡμῶν πρὸς ὅλα τὰ τμήματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου ἐντολοδόχοι πιστοὶ θὰ παραστῶμεν μέχρι τελευταίας στιγμῆς. Διὰ τοῦτο, Κύριοι, ἀναποκομίζομεν μίαν πικρίαν ἐκ μέρους ἐπιθέσεως τόσον ἀδικαιολογήτου, ἡ ὁποία ἐπὶ εἴκοσιν ἤδη ἡμέρας διεξάγεται καὶ ἐξαπελύθη, δὲν ἠξεύρω πόθεν, διότι ἀκόμη καὶ σήμερον, μετὰ τὸ φῶς τῆς χθεσινῆς συζητήσεως, μετὰ τὸ φῶς τὸ ἄπλετον, τὸ ὁποῖον ἔρριψαν αἱ ἀγορεύσεις ἐγκρίτων Συναδέλφων, κατεχόντων ὑπὲρ πάντα ἄλλον τὸ προσφυγικὸν ζήτημα, ἀκόμη καὶ σήμερον, λέγω, ἐφημερίδες ἀντιπολιτευτικαὶ ὁμιλοῦν περὶ ξεσπιτώματος τῶν προσφύγων καὶ περὶ ἀντιπροσφυγικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἡ ἑπομένη τῆς συζητήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Βουλῆς ἐψηφίσθη μέτρον, τὸ ὁποῖον εἰσηγήθησαν οἱ κ. Συνάδελφοι ἐπὶ τῆς Γεωργίας, τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐγώ, διὰ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἄφεσις κατὰ 40% ἐπὶ τῶν ὀφειλῶν τῶν προσφύγων. Ἦτο μία συζήτησις, ἡ ὁποία ἀπέδειξεν ὅτι τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, εἶναι τὸ συμπλήρωμα μιᾶς φιλοπροσφυγικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἐκτὸς τῶν μεγάλων ἠθικῶν ἀποτελεσμάτων τὰ ὁποῖα σκοπεῖ καὶ ἐπιδιώκει, τῆς ἑνότητος τῆς ἐθνικῆς ψυχῆς, θὰ φέρῃ τὰ μεγάλα ἀποτελέσματα τῆς οἰκονομικῆς προόδου τῆς προσφυγικῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα θὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία νὰ ἀποδείξω, ἐὰν ἔχετε τὴν ὑπομονὴν νὰ ἀκούσητε. Καὶ ὅμως, ἐνῷ ταῦτα πάντα ἐλέχθησαν, ἐξηκολούθησε τὸ τροπάριον τῆς ἀντιπροσφυγικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, τῆς καταδημαγωγήσεως τῶν προσφυγικῶν μαζῶν. Ἴσως ἦτο καὶ αὐτὸς εἰς ἑσμὸς ὀλίγων συμφεροντολόγων, οἱ ὁποῖοι, καπηλευόμενοι τὴν προσφυγικὴν δυστυχίαν τῶν μεγάλων προσφυγικῶν μαζῶν, θέλουν νὰ ἀντλήσουν ὠφελήματα ἀθέμιτα, περὶ τῶν ὁποίων καὶ πάλιν θὰ σᾶς ὁμιλήσω. Ἀλλ’ οἱ πρόσφυγες, κ. Συνάδελφοι, ἐννοήσαντες πολὺ καλὰ τὸν σκοπὸν καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, μὲ τὴν ἀλάθητον διαίσθησιν τῶν λαϊκῶν μαζῶν ἦλθον εἰς τὸ γραφεῖόν μου μὲ τὴν διάθεσιν εἰς τὸ νὰ διαδηλώσουν τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔλαβε, λαμβάνει καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ λάβῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἀποδέχομαι τοὺς εἶπα ἐν ὀνόματι τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἔκφρασιν ταύτην τῆς εὐγνωμοσύνης ὡς μίαν δικαίωσιν τῶν προσπαθειῶν μας καὶ τῆς καλῆς μας διαθέσεως ἔναντι τῆς προσφυγικῆς ὑποθέσεως, τὴν ὁποίαν, Κύριοι, προσφυγικὴν ὑπόθεσιν σᾶς ἔδωκαν εἰς μίαν ζωηροτάτην εἰκόνα ὁ βουλευτὴς Δράμας καὶ ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ.κ. Ἀντ. Ἀθηνογένης καὶ Κύρκος, κατὰ τὴν χθεσινὴν καὶ προχθεσινὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς, ὑπὲρ πάντα ἄλλον καλύτερον κατέχοντες τὸ προσφυγικὸν ζήτημα. Ὀφείλω ὅμως, χωρὶς νὰ ἀνατρέξω εἰς ἱστορικὰς παλινδρομήσεις, ἂν μὴ ἀσκόπους καὶ ἀνωφελεῖς, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, οὐχὶ χρησίμους διὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἑσπέρας ταύτης, νὰ σᾶς δώσω δι’ ὀλίγων ἀριθμῶν τὴν προσφυγικὴν ὑπόθεσιν. Θεωρῶ ὅτι δὲν εἶναι χρήσιμον νὰ κάμω ἐγώ, μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία χθὲς ἀκόμη ὑπέγραψεν ἕν σύμφωνον φιλίας καὶ συνεργασίας μετὰ τῆς γείτονος ἐπικρατείας καὶ ἐνεκαινίασεν ὑπὸ τόσον ἀγαθοὺς οἰωνοὺς τὴν φιλίαν διὰ τὴν μελλοντικὴν συνεργασίαν τῶν δύο Χωρῶν, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ κάμω ἀναδρομάς, αἱ ὁποῖαι θὰ φέρουν τὴν ἀνάμνησιν ἀγώνων σκληρῶν, τοὺς ὁποίους ἡ φυλή μας διεξήγαγε μετὰ τῆς γείτονος ἐπικρατείας. Μὲ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι νομίζω, ὅτι τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ λησμονήσῃ τὴν ἱστορίαν του. Οἱ λαοὶ ἐν οἱᾳδήποτε στιγμῇ πρέπει νὰ στρέφουν τὴν σκέψιν των καὶ τὰ αἰσθήματά των πρὸς τὴν ἱστορίαν των, διότι ἡ ἱστορία ἀποκαθιστᾷ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν δικαιοσύνην καὶ διὰ τὸ παρελθὸν καὶ καθοδηγεῖ διὰ τὸ μέλλον καὶ ὁ ἱστορικὸς τοῦ μέλλοντος ἀνεπηρέαστος ἀπὸ πρόσωπα καὶ ἐντυπώσεις καὶ ἀδέκαστος θὰ δικαιώσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης ἠδικήθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι, διαχειρισθέντες ὡς διεχειρίσθησαν τὴν προσφυγικὴν ὑπόθεσιν, ὡς ἐθνικὴν ὑπόθεσιν, κατεσυκοφαντήθησαν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ὑπάρχουν πρόσφυγες, οἱ ὁποῖοι νὰ νομίζουν ὅτι ἡ ἐπικράτησις τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος θὰ ἐσήμαινε τὴν ἐξόντωσιν τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου. Ὅλα αὐτὰ τὰ λησμονῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ μεταφέρομαι εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ 1922 ὅπου μετὰ μίαν ἐθνικὴν καταστροφὴν οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν πρόσφυγες ἐξεπατρίζοντο ἀπὸ τὰς ἀκτὰς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ Θράκης καὶ φέροντες μεθ’ ἑαυτῶν ὀλίγα ράκη καὶ τοὺς ἐφεστίους θεοὺς εὕρισκαν ἀνοικτὴν τὴν ἀγκάλην τῆς μητρὸς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία γονατισμένη καὶ καθημαγμένη ἐδέχετο τὰ τέκνα της, τὰ ὁποῖα ἤρχοντο νὰ ζητήσουν ὀλίγην στέγασιν, ὀλίγην παρηγορίαν εἰς τὰς ἀγκάλας της. Καὶ ἡ στιγμὴ ἀνέδειξεν ἅπαξ ἔτι τὴν ἰδέαν τὴν ἐθνικὴν εἰς ὅλον αὐτῆς τὸ μεγαλεῖον. Ὁλόκληρος ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἤνοιξε τότε τὰς ἀγκάλας του ἀδελφικῶς πρὸς τοὺς πρόσφυγας ἀδελφοὺς μετὰ τῶν ὁποίων ἐμοίρασε τὴν δυστυχίαν του διὰ νὰ δημιουργήσῃ μίαν παρηγορίαν κοινήν. Ὁλόκληρος ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τότε δὲν ἐφείσθη θυσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπανελήφθησαν μέχρι τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ θὰ συνεχισθοῦν ἕως ὅτου οἱ πρόσφυγες ἀποκαταστῶσι πραγματικὰ στοιχεῖα οἰκονομικῆς προόδου διὰ τὸ μέλλον καὶ θὰ συνεχισθῇ ἐν τῇ βαθείᾳ συναισθήσει τῆς μεγάλης ἀρχῆς τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, ἡ ὁποία συνδέει τὰ μέλη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους πρὸς ἄλληλα. Ἐκόστισεν εἰς τὸ ἑλληνικὸν Κράτος ἀπὸ ἀπόψεως δημοσιονομικῆς ἡ στέγασις καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῶν προσφύγων περὶ τὰ 29.700.000.000 δραχμῶν. Περίπου τρία δισεκατομμύρια δραχμῶν ἐκόστισεν ἡ στέγασις ἡ ἀστική, μόνον περὶ τὰ 2.500.000.000 δραχμῶν διατεθέντα κατὰ μέγα μέρος ἀπὸ τὴν Ε.Α.Π., ἡ ὁποία ὑπῆρξεν εἷς ὀργανισμὸς καθιερωθεὶς διὰ τοῦ πρωτοκόλλου τῆς Γενεύης καὶ ὑπὸ τῆς Κ.Τ.Ε. διὰ νὰ ὀργανώσῃ καὶ νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον αὐτὸ τὸ μέγα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων. Διετέθησαν ἀπευθείας ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ τὴν στέγασιν μεγάλα ποσά. Διετέθησαν τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον δάνειον ἐκ 13.000.000 λιρῶν, διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν καὶ συνετελέσθη πραγματικῶς ἕνα μέγα μέρος αὐτῆς. Ἤλπιζον, κ. Βουλευταί, ὅτι τουλάχιστον, ὅτε ὑπέβαλλον τὸ σχέδιον αὐτὸ τοῦ νόμου, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ συζήτησις αὐτή, ἡ ὁποία διεξήχθη, χθές, προχθὲς καί ἡ ὁποία διεξάγεται καὶ σήμερον, ὅτι θὰ εἶχον τὴν τύχην νὰ διεξαχθῇ ὄχι ἀπούσης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Θὰ ἤθελον καὶ θὰ ηὐχόμην, καὶ τὸ ηὐχόμην καὶ τὸ ἤλπισα ὅτι θὰ ἦσαν ἐδῶ τουλάχιστον οἱ ἐπίσημοι ἐκπρόσωποι τοῦ ἀντιπολιτευομένου κόσμου, ἡ ἐπίσημος καὶ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευσις, διὰ νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις αὐτή, ὄχι διότι αἱ εὐθῦναι ἐπὶ τέλους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσθέσωσί τι εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, ἀπὸ ἀπόψεως πρακτικῆς, ἀλλὰ διότι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξομολογηθῶμεν ἀμοιβαίως τὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα εἶναι δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διεχειρίσθησαν τὰς ὑποθέσεις αὐτάς, νὰ ἀντλήσωμεν τὴν πεῖραν διὰ τὸ μέλλον, νὰ θέσωμεν τὴν προσφυγικὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ περιθώριον τῶν πολιτικῶν μας ἀγώνων, νὰ τὴν θεωρήσωμεν ὡς ὑπόθεσιν ἐθνικὴν καὶ νὰ τὴν χειρισθῶμεν μὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἀνώτερον, τὸ ὁποῖον προσήκει εἰς τοιαύτας ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἑνώνουν τὰς προσπαθείας τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου. Δυστυχῶς, ἡ ἐλπίς μου αὕτη ἦτο ματαία καὶ ἤδη μὲ συνέχει βαθύτατα ἡ προσοχή, ἵνα μὴ θελήσω ἐρήμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ εἴπω τι, τὸ ὁποῖον νὰ θεωρηθῇ ὡς μία ἐπίθεσις κατ’ ἀπόντος, ἀλλὰ δὲν εἶνε δυνατόν, Κύριοι, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συζητεῖται τὸ σχέδιον τοῦτο τοῦ νόμου περὶ προσφυγικῆς στεγάσεως, νὰ μὴ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν ἡμῶν, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπισύρουν τὴν προσοχὴν παντὸς Ἕλληνος τὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν κατὰ τὴν διαχείρισιν τοῦ προσφυγικοῦ ζητήματος. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω εἰλικρινῶς τὴν γνώμην μου, ὅτι τινὰ τῶν σφαλμάτων των τὰ εὑρίσκω φυσικά, διότι ἐγένοντο ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν γεγονότων, ὅταν κύματα ἀπορφανισμένου πληθυσμοῦ ἤρχοντο ζητοῦντα στέγασιν πρόχειρον καὶ ὀλίγα ἐνδύματα, διὰ νὰ σκεπάσουν τὰ μέλη των. Τὰ λάθη αὐτά, ἦτο φυσικὸν νὰ διαπραχθοῦν, ἀλλὰ καὶ πέραν τούτων ὑπῆρξαν λάθη πολιτικά, τὰ ὁποῖα ἐξεπορεύθησαν ἀπὸ ἕναν πολιτικὸν ὑστερολογισμόν, λάθη τὰ ὁποῖα ἔσχον ὡς συνέπειαν τὴν ἀνατροπὴν τῶν ὅρων μιᾶς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς προόδου διὰ τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς. Αὐτὴ ἡ συσσώρευσις τῶν πληθυσμῶν μέχρι συμφορήσεως ὡρισμένων συνοικισμῶν, ὅπως ὅλοι οἱ προσφυγικοὶ συνοικισμοί, οἱ πέριξ τῶν Ἀθηνῶν, αὐτὴ ἡ συσσώρευσις τῶν πληθυσμῶν διὰ σκοποὺς ἄλλους παρὰ διὰ τὴν στέγασιν αὐτῶν, ὑπῆρξε σφάλμα, τὸ ὁποῖον ἀναμφιβόλως, ὁ ἱστορικὸς τοῦ μέλλοντος δὲν θὰ συγχωρήσῃ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐχειρίσθησαν τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἀλλ’ ἀντιπαρερχόμενος, Κύριοι, πάντα ταῦτα, θέλω νὰ συζητήσω μεγάλας τινὰς γραμμὰς τοῦ σχεδίου τοῦ νόμου, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν. Θὰ ἴδητε, ἂν ρίψητε ἕν βλέμμα ἐπὶ ἐφημερίδων τοῦ ἀντιπολιτευομένου τύπου μὲ μεγάλας ἐπιγραφὰς ὅτι εἰσάγεται ἕν νομοσχέδιον ἀντιπροσφυγικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι προωρισμένον νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ξεσπίτωμα τῶν προσφύγων, νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται ἀπὸ μίαν ἔκδηλον πλέον ἀντιπάθειαν τοῦ κυβερνητικοῦ κόσμου ἐναντίον τῆς τάξεως τῶν προσφύγων. Ἄν ἔχανα τὴν ψυχραιμίαν μου καὶ ἂν παρηκολούθουν τὸ ὕφος αὐτὸ τῶν ἐφημερίδων καὶ ἂν ἐπρόκειτο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσκήσῃ ἀντιπροσφυγικὴν πολιτικήν, σᾶς βεβαιῶ ἐν τιμῇ, ὄχι μόνον ὡς Ὑπουργός, ἀλλ’ ὡς ἁπλοῦς πολίτης, ἕν μόνον εἶχε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις ἂν ἐσκέπτετο ἀντιπροσφυγικῶς, νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διότι τοῦτο θὰ ἦτο πραγματικῶς μέτρον κατ’ ἐξοχὴν ἀντιπροσφυγικόν. (χειροκροτήματα). Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν, κ. Βουλευταί, νομοσχεδίου καθορίζεται τὶ εἶναι πρόσφυξ ἐπί τέλους. Εἶναι μία ἔννοια, ἡ ὁποία δὲν εἶχε νομικὸν περιεχόμενον μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης. Διὰ τοῦ σχεδίου τούτου καθορίζεται τί εἶναι πρόσφυξ, καθ’ ὃν τρόπον θὰ ἴδητε εἰς τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν συμπλήρωσιν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω. Κατὰ τὸ ἄρθρον 1ον τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης, ἂν ἡ Ἑλλὰς εἶχε μίαν ὑποχρέωσιν κυριωτάτην πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν ἐθνικὴν καταστροφὴν τοῦ 1922 προσέφυγον ζητοῦντες στέγην, παρηγορίαν, στοργήν, ἐνδύματα, οἴκησιν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ὅπως ὅμοιον δικαίωμα εἶχον οἱ κατὰ καιροὺς Ἕλληνες ἐκ βιαίων πολιτικῶν γεγονότων ἐκπατρισθέντες εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσουν καὶ αὐτοὶ στέγην καὶ παρηγορίαν εἰς τὴν ἐλευθέραν Ἑλλάδα. Ἦτο τοῦτο ἀπόρροια μιᾶς ἀρχῆς, προερχομένης ἀπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς μιᾶς καὶ ἀδιαιρέτου πατρίδος, ἦτο μία ἀρχὴ ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἐκδηλωθῇ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ πρὸς ὅλους τοὺς ἐλθόντας ἐδῶ καὶ τοιοῦτοι ἦσαν οἱ καλοὶ Ἕλληνες τοῦ Μοναστηρίου, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν κατάληψιν αὐτοῦ ὑπὸ τῶν Βουλγάρων κατέφυγον ἐδῶ, τοιοῦτοι ἦσαν οἱ Ἕλληνες τῆς Στρωμνίτσης καὶ τοῦ Μελενίκου, οἱ τύποι οἱ θαυμαστοὶ τῆς θυσίας τοῦ Ἕλληνος, οἱ ἐκ Ρωσσίας ἐλθόντες καὶ ὑποστάντες τὸν ἐκπατρισμὸν καὶ τὴν ἐκρίζωσιν. Περαιτέρω διὰ τοῦ νομοσχεδίου καθορίζεται ἡ στέγασις καὶ λαμβάνονται μέτρα ἐν συνεχείᾳ, μέτρα καθαρῶς φιλοπροσφυγικά. Δίδεται διὰ πρώτην φορὰν ἐγγύησις τοῦ Κράτους διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ συνοικισμοῦ τῆς Νέας Σμύρνης καὶ Νέας Καλλιπόλεως. Μοῦ ἔκαμαν τὴν τιμήν, Κύριοι, τὴν 29ην Μαΐου τοῦ 1933 νὰ μὲ προσκαλέσουν Κωνσταντινουπολῖται τινὲς εἰς ἓν ὡραῖον πνευματικὸν κέντρον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο ὀλίγον ἔξω τῶν Ἀθηνῶν. Μετὰ προσφιλῶν καὶ ἐντίμων συναδέλφων, τοῦ κ. Βερροιοπούλου καὶ ἄλλων, εἴχομεν τὴν τύχην νὰ παραστῶμεν εἰς μίαν ἐθνικὴν μυσταγωγίαν, μία δὲ βαθεῖα συγκίνησις μέχρι τῶν μυχίων τῆς ψυχῆς μας εἰσέδυσεν ὅταν εἴδομεν ὄχι μόνον τοὺς Ἕλληνας ἐκείνους συγκεντρωμένους περὶ τὸ λάβαρον τῶν ἐθνικῶν ἰδεῶν, περὶ τὴν αἰωνίαν ἰδέαν τοῦ τελευταίου τῶν αὐτοκρατόρων μας, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀπέμεινεν ἐθνικόν μας σύμβολον, ἀλλ’ ἀνανεοῦντες ὡς ὤφειλον τὰς δυνάμεις των καὶ ἀνοικοδομοῦντες τὰ οἰκονομικά των, ἀνεβίωσαν, μετατοπισθέντες ἐκ Κωνσταντινουπόλεως, ἀνεβίωσαν ὑπὸ τοὺς ἱεροὺς βράχους τῆς Ἀκροπόλεως. Ἐπέρασα ἄλλην μίαν ἡμέραν εἰς τὴν Νέαν Σμύρνην καὶ εἶδον ἐκεῖ ἕνα λαόν, ὁ ὁποῖος καὶ πάλιν κατώρθωσε νὰ ἀνοικοδομήσῃ ἐξ ἐρειπίων τὸν οἶκον του, διὰ νὰ δώσῃ μίαν ἐκδήλωσιν τοῦ θαύματος τοῦ ἑλληνικοῦ, οἰκοδομῶν, καὶ μάλιστα ἐντὸς ὀλίγου καὶ τὴν Εὐαγγελικὴν σχολὴν καὶ τὴν Ὁμήρειον σχολήν, καὶ ἀνοικοδομῶν τὰ σχολεῖα καὶ ἐπανιδρύων τὰ κέντρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰς τὰς χώρας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ὑπῆρξαν ὄχι μόνον τὰ κύτταρα τῆς ἐθνικῆς ἰδέας, ἀλλ’ ὑπῆρξαν καὶ τεμένη ἱερά τοῦ μεγάλου ἑλληνικοῦ πνεύματος, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξεπορεύθη ἡ ἀναγέννησις τοῦ γένους ἡμῶν καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου προῆλθον οἱ μεγάλοι διδάσκαλοι τοῦ Γένους. Καὶ ὅπως μιὰ φορὰ τὸ ἰωνικόν πνεῦμα ἐπτερύγισεν ἀπὸ τὰς ἀκτὰς τῆς Ἰωνίας καὶ ἐπολιτογραφήθη ὑπὸ τοὺς βράχους τῆς Ἀκροπόλεως καὶ παρήγαγε τὸ ἀττικὸν πνεῦμα καὶ τὸ ἀθηναϊκὸν μεγαλούργημα, ἔτσι καὶ τώρα, ἄλλη μία φορά, τὸ πνεῦμα, τὸ ἰωνικόν, εἰς τὴν Νέαν Σμύρνην ἐνσαρκώνει αὐτὴν τὴν ἰδέαν τοῦ μεγάλου ἑλληνικοῦ πνεύματος. Κύριοι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ συγχωρήσητε, διότι ἐξέφυγα ἀπὸ τὴν πεζότητα αὐτῶν τῶν διατάξεων καὶ θέλω νὰ δώσω τὸ ἠθικὸν καὶ τὸ ἐθνικὸν χρῶμα εἰς μίαν ὑπόθεσιν, τὴν ὁποίαν ἀντιλαμβανόμεθα ὡς ὑπόθεσιν ἐθνικήν. Δὲν παρασύρομαι διὰ νὰ κάμω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἁπλῶς ἕνα διάκοσμον εἰς μίαν ἀγόρευσιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν στέγασιν τῶν ἀδελφῶν μας προσφύγων, ἀλλὰ ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἐξ ὀνόματος τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς κυβερνητικῆς ἐν γένει παρατάξεως, νὰ εἴπωμεν ὅτι οὕτως ἀντιλαμβανόμεθα τὸ χρέος μας, τὸ ἐθνικόν, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν καὶ διὰ τὴν ἕνωσιν τῶν ἀδελφῶν μας προσφύγων. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Καὶ συνεχίζων θὰ σᾶς ὑπομνήσω, Κύριοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ πρὸ ἡμερῶν εἶπα. Τοποθετῶ τὸ ἑλληνικὸν πνεῦμα, ὄχι εἰς τὴν δύναμιν τῆς ἐπιθέσεως, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ φυλή μας εἰς ὡρισμένας στιγμὰς τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς. Ὄχι! Τὸ ἑλληνικὸν θαῦμα ἦτο ἡ δύναμις ἀντιστάσεως, τὴν ὁποίαν ἔδειξεν ἡ Ἑλλὰς ὅταν ἠπειλεῖτο ἀπὸ τὴν βίαν καὶ ἀπὸ τὴν ὕλην. Ἦτο, πράγματι, ἡ ζωή του μία προσπάθεια διαρκής, μία πάλη, πάλη τοῦ πνευματικοῦ στοιχείου τῆς ζωῆς τῶν ἠθικῶν δυνάμεων τοῦ ἀνθρώπου ἐναντίον τῆς ὕλης, τοιαύτη ἦτο ἡ πάλη τὴν ὁποίαν διεξήγαγε τὸ ἑλληνικὸν πνεῦμα. Ἦτο ἡ πάλη καὶ ἡ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν διεξήγαγε μετὰ τὴν πτῶσιν τῆς Κορίνθου, ὅτε καὶ πάλιν ἐσυμβόλιζε διὰ τῆς ἀναβιώσεως τὴν ἑνότητα τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος, ἦτο ἡ κεντρικὴ ἰδέα, ἡ ὁποία μετέβαλεν ἓν Κράτος, Κράτος παμμέγιστον καὶ κυρίαρχον τοῦ κόσμου ὅλου, τὸ Κράτος τὸ Ρωμαϊκὸν εἰς Κράτος καθαρῶς ἑλληνικόν. Ἦτο ἡ κεντρικὴ ἰδέα, ἡ ὁποία ἀπὸ τὴν πτῶσιν τοῦ Βυζαντίου ἐξέφυγε πρόσφυξ καὶ τότε πρὸς δυσμάς, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀναστηλώσῃ τὸν κόσμον, διὰ νὰ φωτίσῃ τὸν κόσμον, διὰ νὰ δημιουργήσῃ μίαν νέαν περίοδον ζωῆς, τὴν περίοδον τῆς ἀναγεννήσεως. Εἶναι τὸ πνεῦμα τὸ ἑλληνικόν, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῆς Σμύρνης ἐτοποθετήθη καὶ πάλιν εἰς τοὺς λόφους αὐτοὺς καὶ τὰ κράσπεδα τοῦ Ὑμηττοῦ, καὶ ἀπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ προέκυψε ζωντανή, σφριγῶσα, ἀκμαία, μία νέα πόλις, μία Νέα Σμύρνη πράγματι, ἀλλὰ παλαιὰ τὴν ψυχήν, ἡ νέα πόλις τὸ κέντρον τῆς Μικρασιατικῆς μητροπόλεως τὸ κέντρον τῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς καὶ τῆς ἑλληνικῆς συνειδήσεως, τὸ κέντρον τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος. Ἔ, Κύριοι, τὴν πόλιν αὐτήν, ἡ ὁποία δημιουργεῖται καὶ εἰς μίαν ἄλλην πόλιν, τὴν Καλλίπολιν, δίδομεν διὰ τοῦ νόμου τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους μὲ τὸν σκοπόν, μὲ τὴν ἐλπίδα, μὲ τὸν ἐνθουσιασμόν, νὰ ἴδωμεν τὰς πόλεις αὐτάς, ὄχι μόνον ἀκμαζούσας ὑλικῶς καὶ πνευματικῶς, ἀλλὰ νὰ τὰς ἴδωμεν καὶ πάλιν τὰς πόλεις αὐτὰς συνδεούσας τὸ παρελθὸν τὸ χθεσινόν, πρὸς τὸ ἀπώτερον, πρὸς τὴν ζωήν, ἡ ὁποία πέπρωται νὰ δοθῇ εἰς τὰ τέκνα τῆς πόλεως τῆς Νέας Σμύρνης. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου λαμβάνεται πρόνοια νὰ δοθῇ ἡ ἐγγύησις τοῦ Κράτους διὰ νὰ διευκολυνθῇ τὸ κτίσιμον ἑκατοντάδων ὅλων σπιτιῶν, διὰ νὰ συμπληρωθῇ ἡ στέγασις. Αὐτὸ τὸ ὀνομάζουν οἱ ἀντίπαλοι ἡμῶν ξεσπίτωμα τῶν προσφύγων. Καὶ ἐλαττώνομεν τὸν τόκον ὑπερημερίας ἀπὸ 9 εἰς 3% διὰ τὰς καθυστερήσεις καὶ δίδομεν καὶ περαιτέρω ἀκόμη ἐγγύησιν τοῦ Κράτους, καὶ δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν περιουσίαν αὐτὴν τῶν 2½ δισεκατομμυρίων δραχμῶν, ἡ ὁποία ἔχει δοθῇ καὶ ἡ ὁποία πολὺ προσεχῶς θὰ γίνῃ πολὺ μεγαλειτέρα, νὰ ἀποτελέσῃ ἐφεξῆς ζωντανὸν καὶ ἰσχυρὸν ὄργανον κτηματικῆς πίστεως. Τοὺς δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ δανείζωνται, οἱ πρόσφυγες, ὑποθηκεύοντες τὴν περιουσίαν των τὴν ἀκίνητον, τοὺς δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ δανείζωνται ἀπὸ πιστωτικοὺς ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου, καὶ τὸ δάνειον αὐτὸ εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ σημερινή, ἡ ὁποία θὰ θελήσῃ νὰ τὸ ἐνισχύσῃ, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν οἰκονομικὴν ἀκμὴν καὶ προκοπὴν τῶν προσφυγικῶν πληθυσμῶν. Ἕως σήμερον τὸ δικαίωμα αὐτὸ δὲν ὑπῆρχε. Δίδεται νῦν τὸ πρῶτον. Καὶ αὐτὸ ὀνομάζεται ξεσπίτωμα ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν πονηρίαν νὰ διαβάλουν τὴν προσφυγικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§122ΓΡ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Ξεσπίτωμα αὐτῶν ἐκ μέρους τῶν προσφύγων.

§123Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Καθιερώναμεν ἀκόμη, ἐκ μιᾶς ἀντιλήψεως καθαρῶς κοινωνικῆς, τὸ ἀκατάσχετον τῆς προσφυγικῆς περιουσίας μέχρι τοῦ σημείου κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται τὸ ἀναπαλλοτρίωτον αὐτῆς, διότι νομίζομεν ὅτι ἔπρεπε νὰ προφυλάξωμεν ἀπὸ τὴν συρροὴν περιστάσεων δυσμενῶν εἰς βάρος τοῦ πτωχοῦ πρόσφυγος, τὸ κύτταρον αὐτὸ τῆς ἰδιοκτησίας, τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκτήσουν, καὶ αὐτὸ ὀνομάζεται ξεσπίτωμα καὶ πολιτικὴ ἀντιπροσφυγική. Κατηργήσαμεν τὴν προσωπικὴν κράτησιν, ὡς μέσον ἐκτελέσεως καὶ αὐτὸ εἶναι μέτρον, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς πρῶτοι λαμβάνομεν. Καὶ αὐτὸ τὸ ὀνομάζουν ξεσπίτωμα τῶν προσφύγων. Ἀπαγορεύομεν εἰς βάρος τῶν προσφύγων τὰ προσωρινὰ μέτρα διὰ τῶν ὁποίων ἐπιτήδειοί τινες κατώρθωναν αὐτὰ τὰ πτωχὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἔδιδε μέχρι τοῦδε τὸ Κράτος, νὰ τὰ καταστρατηγοῦν, νὰ τὰ ἐξουδετερώνουν, νὰ τὰ ἐκμηδενίζουν. Καὶ αὐτὸ τὸ ὀνομάζουν ξεσπίτωμα. Ἀλλὰ Κύριοι Βουλευταί, τὸ σπουδαιότερον, εἶναι ὅτι προχθὲς ἐψηφίσατε ὁμοθύμως ἕν μέτρον, τὸ ὁποῖον εἰσηγήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἐγώ, τῆς ἀφέσεως μέρους τῶν προσφυγικῶν ὀφειλῶν, αἱ ὁποῖαι ὀφείλονται τὴν 1ην Αὐγούστου 1933. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι λόγοι στοιχειώδους δικαιοσύνης, λόγοι ἰσότητος, συνδεόμενοι μὲ τὸ αἴσθημα αὐτὸ τῆς δικαιοσύνης, ἐπέβαλον νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἀφέσεως τῶν ὀφειλῶν ἐκ τῆς στεγάσεως, ὄχι μόνον νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἤδη ὀφειλέτας, ὄχι μόνον ὑπὲρ αὐτῶν, ἀλλὰ νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μελλοντικῶς θὰ ὀφείλουν. Διότι ἄλλως θὰ ἐδημιουργεῖτο ἡ ἐσχάτη ἀδικία διὰ τοὺς μελλοντικοὺς ὀφειλέτας. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι βεβαίως εἶχον τὴν ἀτυχίαν νὰ στεγάζωνται εἰς τοὺς τενεκέδες τῆς Δραπετσώνας καὶ τοῦ Δουργουτίου. Πρέπει νὰ ἐπισκεφθῆτε τοὺς συνοικισμοὺς αὐτοὺς διὰ νὰ εἴδητε μετὰ πόσης καρτερίας οἱ πληθυσμοὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἀπετέλουν ἀνθοῦντας συνοικισμοὺς εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, οἱ ὁποῖοι εἶχον χρήματα, πλούτη, εὐημερίαν, οἱ ὁποῖοι εἶχον πνευματικὰ κέντρα μεγάλα, ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποι τρωγλοδῦται καὶ ἀναμένουν μετὰ καρτερίας νὰ ἔλθῃ καὶ δι’ αὐτοὺς ἡμέρα στεγάσεως. Δι’ αὐτοὺς τοὺς ἠδικημένους ἐπὶ δεκαετίαν λαμβάνομεν τὸ μέτρον νὰ ἀφήσωμεν ἕν ποσοστὸν 30% διὰ τὰς μελλοντικὰς χρεώσεις. Καὶ αὐτὸ τὸ ὀνομάζουν ξεσπίτωμα. Καὶ διερωτῶμαι, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν πρὸ ἡμερῶν, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὸ ἴδιον ὕφος, μὴ τυχὸν ὑφιστάμεθα μίαν ὁμαδικὴν πλάνην διὰ νὰ κάμνωμεν τὴν ὑπόθεσιν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐπικρίνουν εὑρίσκονται ἐν καλῇ πίστει, μὴ τυχὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχασαν πᾶσαν ἰδέαν λογικῆς, διὰ νὰ ὁμιλοῦν περὶ τοῦ σχεδίου αὐτοῦ τοῦ νόμου, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι συνετάχθη ὑπ’ ἐμοῦ καὶ πολυτίμων συνεργατῶν μὲ πνεῦμα ἀποκλειστικῶς ὑπηρεσιακὸν καὶ σᾶς βεβαιῶ, κ. Συνάδελφοι, σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸ πιστεύσητε, δὲν συνεβουλεύθην οὐδ’ ἐκείνους τῶν παραγόντων, τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ συμβουλευθῶ, διὰ νὰ ἀποχρωματίσω ἀπολύτως τὰ λαμβανόμενα μέτρα ἀπὸ πάσης πολιτικῆς χροιᾶς καὶ νὰ τοποθετήσω αὐτὰ ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ πρέποντος καὶ τῶν ἐπιταγῶν τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως, ἡ ὁποία ἦτο ἡ συνείδησις ἐμοῦ καὶ τῶν συνεργατῶν μου, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ συνετάσσαμεν. Καὶ συνετάχθη. Αὐτὰ εἶναι τὰ πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα περιέχει τὸ σχέδιον αὐτὸ τοῦ νόμου. Τοὺς δίδομεν ἄφεσιν 30%. Ἐὰν δηλ. χρεωστῇ τις 30.000 δραχμῶν, ἀπὸ τὸ σπίτι του, θὰ πληρώνῃ τὰς 21.000. Τοῦ δίδομεν ἐγγύησιν διὰ νὰ ἀποστεγασθῇ. Τοῦ καταργοῦμεν τὴν προσωπικὴν κράτησιν, θεσπίζομεν τὸ ἀκατάσχετον, κάμνομεν χιλίας δύο διευκολύνσεις διὰ νὰ καταστήσωμεν, ἐπαναλαμβάνω, μίαν περιουσίαν ὀνομαστικῆς ἀξίας 2½ δισεκατομμυρίων, πραγματικῆς ἀξίας ἄνω τῶν τεσσάρων δισεκατομμυρίων, διὰ νὰ καταστήσωμεν τὴν οἰκονομικὴν αὐτὴν ἀξίαν ὄργανον ἐνεργόν, κτηματικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς πίστεως, εἰς τὴν ὁποίαν βασίζομεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὸ προσφυγικὸν στοιχεῖον θὰ δυνηθῇ νὰ ἀποβῇ εἷς οἰκονομικὸς παράγων ὑπολογίσιμος, εἷς οἰκονομικὸς παράγων, ὁ ὁποῖος θὰ συνεργασθῇ διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς Χώρας του. Ἀλλά, Κύριοι, ὁ νόμος αὐτὸς ἔχει μίαν διάταξιν τῆς ὁποίας ὑπεκρίθησαν οἱ ἐπικριταὶ ὅτι δὲν ἐνόησαν τὴν σημασίαν. Μίαν ἐξαίρεσιν ὀφείλω νὰ κάμω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πρὸς τιμήν των, ὁ κ. Διαμαντόπουλος καὶ δύο, τρεῖς ἄλλοι, ἔχοντες τὸ θάρρος, ἐνυπογράφως ἐβεβαίωσαν τὸν σκοπὸν τῆς διατάξεως ταύτης. Οἱ ἄλλοι ἐπῆραν μίαν διάταξιν τοῦ σχεδίου τοῦ νόμου, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅπου συνοικισμοὶ δὲν ζητοῦνται ἀπὸ πρόσφυγας ἢ ἐγκατελείφθησαν ἀπὸ πρόσφυγας, χωρὶς καὶ νὰ ζητοῦνται ἀπὸ ἄλλους, δύνανται νὰ διατεθοῦν εἰς γηγενεῖς πληθυσμούς. Ἰδοὺ τὸ σῶμα τοῦ ἐγκλήματος. Ἰδοὺ ἡ Κυβέρνησις Τσαλδάρη ἐπιδιώκει τὸ ξεσπίτωμα τῶν προσφύγων ὑπὲρ τῶν γηγενῶν. Τὶ εἶναι ἡ διάταξις αὐτή; Εἰς δύο ἢ τρία μέρη τῆς Ἑλλάδος ἐγένοντο συνοικισμοὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων καὶ ἐγκατελείφθησαν, διότι εἶχον γίνει εἰς τμήματα τῆς Ἑλλάδος, εἰς μέρη ἑλογενῆ, εἰς χώρους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον καμμίαν βάσιν οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἢ δὲν παρεῖχον τὰ μέσα μιᾶς ἀπορροφήσεως τῆς ἀγροτικῆς ἱκανότητος τῶν προσφύγων, διὰ τοὺς ὁποίους ἐγένετο ἡ συγκρότησις τῶν συνοικισμῶν. Καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπὸ ἐτῶν, βλέπουσα ἐγκαταλελειμμένους τοὺς συνοικισμούς αὐτοὺς καὶ βλέπουσα τὴν ἀκίνητον περιουσίαν ταύτην, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος, τὸ Ἑλληνικὸν καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἐπλήρωσαν μὲ θυσίας, τὰς ὁποίας κατέβαλε προθύμως, διότι εἶχε τὴν ἰδέαν ὅτι ἐξυπηρέτουν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν, νὰ καταστρέφηται, ἔκαμεν ἓν ἔγγραφον ἀπὸ πέρυσι, τὸ ὁποῖον φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Γόντικα. Ὁ κ. Γόντικας, ἐντιμότατος βέβαια ἄνθρωπος, ἦτο πρώην Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων, ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ἀπὸ τοὺς ἐπικριτὰς ἡ εὔλογος πρότασις τοῦ κ. Γόντικα ἐν ἀμφιβόλῳ. Ὁ κ. Γόντικας δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων, τριῶν τὸν ἀριθμόν, μᾶς ἱκετεύει καὶ μᾶς λέγει, λάβετε μίαν νομοθετικὴν πρόνοιαν διὰ τὰ σπίτια αὐτά, εἶνε κρῖμα νὰ κρημνίζωνται, νὰ παίρνουν τὶς πόρτες καὶ τὰ παράθυρα οἱ νυκτοκλέπται καὶ νὰ καθιστοῦν ἀκατοικήτους τοὺς συνοικισμούς αὐτούς. Δὲν τὰ θέλουν οἱ πρόσφυγες, ἂς τὰ πάρουν οἱ γηγενεῖς. Καὶ ἡμεῖς εἴπαμε’ δίκαιον ἔχετε καὶ θέτομεν μίαν διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίφημος διάταξις «τοῦ ξεσπιτώματος». Εἷς συνοικισμὸς εἶναι εἰς τὴν νῆσον Κέαν, εἶναι ἐκεῖνος, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Κύρκος. Δὲν τὰ θέλετε σεῖς! Ἴσως ἔχετε δίκαιον, καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἕνα συνοικισμόν, τὸν ὁποῖον γνωρίζουν οἱ Βουλευταὶ Λαμίας, ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἐπὶ ἑνὸς ἕλους τῆς Μεγάλης Βρύσης καὶ ὁ ὁποῖος ἐγκατελείφθη ἀφοῦ ἀπεδεκάτισε τοὺς ἐνοίκους τοῦ συνοικισμοῦ αὐτοῦ. Τοιοῦτοι ἔγιναν πολλαχοῦ. Ἐπὶ τέλους ἔγιναν, καὶ ἐφόσον δὲν τοὺς θέλουν καὶ εὐλόγως δὲν τοὺς θέλουν τοὺς συνοικισμούς, οἱ ὁποῖοι προωρίζοντο δι’ αὐτοὺς οἱ πρόσφυγες εἶναι εὔλογον νὰ σκεφθῇ τὸ Κράτος νὰ κάμῃ μίαν οἱανδήποτε χρησιμοποίησιν αὐτῶν καὶ τὴν χρησιμοποίησιν αὐτὴν ζητοῦμεν διὰ τοῦ νομοθετικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλομεν καὶ τὸ ὁποῖον ὑπεδείχθη ὀρθῶς ἀπὸ τὸν Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης κ. Γόντικαν, τὸ ἐπῆραν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα οἱ ἀντιπολιτευόμενοι, νὰ τὸ ξεσπίτωμα! Νὰ τὸ σῶμα τοῦ ἐγκλήματος! Ἰδοὺ καὶ ὁ Ὑπουργὸς ὁ Μακρόπουλος διὰ τὸν ὁποῖον ὁμιλοῦν καὶ λέγουν ὅτι προστατεύει τοὺς πρόσφυγας. Διότι σεῖς, κ. Συνάδελφοι, γνωρίζετε καὶ θέλω νὰ τὸ εἴπω αὐτό, ὄχι διὰ νὰ ἐξάρω τὴν δρᾶσιν τὴν ἰδικήν μου, ἀλλὰ διὰ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι πειθόμενος εἰς τὴν ἐπιταγὴν τῆς συνειδήσεώς μου, σύμφωνον μὲ τὴν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβα καὶ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἔφθασα μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ἐπιδιώξω μίαν ἀπόλυτον δικαιοσύνην, μίαν ἀπόλυτον ἀπροσωποληψίαν ἐν τῇ διαχειρίσει τῶν ἐξουσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, νὰ ἀποχρωματίσω τελείως τὴν δρᾶσίν μου ὡς Ὑπουργοῦ καὶ νὰ δώσω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ σημερινή, δὲν ἀντιλαμβάνεται ὡς κομματικὴν ὑπόθεσιν, τὴν προσφυγικὴν ὑπόθεσιν. Καὶ ἔφθασα μέχρι τοῦ σημείου πολλάκις, ὥστε νὰ φανῶ δυσάρεστος πρὸς ὑμᾶς, εἰς τὴν ἀντίληψιν ὡρισμένων πολιτικῶν ὑποχρεώσεων καὶ τὸ λέγω αὐτό, χωρὶς νὰ παραγνωρίζω τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἔχετε, ὡς συνεργάται καὶ ὁμοϊδεάται, καὶ σᾶς ἐφάνην πολλάκις δυσάρεστος, ἐξικνούμενος μέχρι τοῦ ὁρίου ἑνὸς πολιτικοῦ πουριτανισμοῦ, διὰ νὰ ἐμπεδώσω εἰς τὴν συνείδησιν τῶν προσφύγων ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ σημερινή, δὲν ζητεῖ, παρὰ μίαν ἀπόλυτον δικαιοσύνην, ἀλλὰ προσπαθεῖ ἀκόμη νὰ ἐνσαρκώσῃ μὲ τὴν ἰδέαν τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἔχει ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῶν προσφύγων εἶναι ἐθνικὴ ὑπόθεσις. (χειροκροτήματα). Αὐτὸ ἐπῆραν. Ἡ Κυβέρνησις Τσαλδάρη λέγουν ζητεῖ νὰ ξεσπιτώσῃ τοὺς πρόσφυγας, ἐνῷ εἶναι σαφὲς τὸ σχετικὸν ἄρθρον ὅτι ὅσοι ἐγκατέλειψαν τὰ οἰκήματα καὶ δὲν ὑπάρχουν οἰκισταί, ἀντὶ νὰ γίνῃ ἀντικείμενον λωποδυτικῆς ἐπιδρομῆς ἕνα σπίτι, δίκαιον εἶναι νὰ σκεφθῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ νὰ σκεφθῇ καὶ τὸ Κράτος, νὰ τὸ δώσωμεν εἰς ἕνα γηγενῆ, διὰ νὰ μὴ πάῃ χαμένο.

§124Β. ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ. Εἰς τὸ Διδυμότειχον ὑπάρχουν πολλὰ σπίτια προσφυγικά, τὰ ὁποῖα ὑπερβαίνουν τὰς προσφυγικὰς ἀνάγκας, καὶ διετέθησαν εἰς τοὺς γηγενεῖς. Καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι οἱ πρόσφυγες δὲν ἦσαν ἐπαρκεῖς διὰ νὰ τὰ καταλάβουν ὅλα.

§125Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Αὐτὴ περίπου ἦτο ἡ σύστασίς σας διὰ τὴν Ν. Ὀρεστιάδα, αὐτὸ τὸ περιεχόμενον εἶχεν, ἀφεώρα ἀνωμάλους δικαιοπραξίας. Ἐφόσον δὲν ἦσαν οἰκισταὶ πρόσφυγες, ἐπῆραν καὶ οἱ γηγενεῖς, καὶ μοῦ συνεστήσατε, καὶ ἦτο ὀρθὴ ἡ σύστασίς σας, νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ γηγενεῖς εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀπηύθυνα δὲ ἐπεῖγον τηλεγράφημα εἰς τὸν κ. Μαντᾶν, διὰ νὰ μοῦ δώσῃ ὅλας τὰς σχετικὰς λεπτομερείας, ὄχι διότι ὑπῆρχε δυσπιστία τις ἢ ὅτι θὰ ἦτο ἐπισημότερος ὁ τρόπος τῆς βεβαιώσεως αὐτῆς τοῦ κ. Γεν. Διοικητοῦ Θράκης, ἀλλὰ διότι ἡ Γενικὴ Διοίκησις χειρίζεται τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ διαφεύγουν ἀπὸ ὑμᾶς λεπτομέρειαί τινες, τὰς ὁποίας ὀρθὸν εἶνε νὰ γνωρίζωμεν, ἵνα τὰς περιλάβωμεν εἰς τὴν τροπολογίαν. Ὀφείλω νὰ σᾶς εὐχαριστήσω διότι μοῦ ἀνοίξατε μίαν πλευράν τοῦ πολυσυνθέτου αὐτοῦ προβλήματος, διότι ὁμολογῶ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας δὲν εἶχε πληροφορίαν τινὰ περὶ τῶν ἀνωμάλων αὐτῶν δικαιοπραξιῶν. Κύριοι, αὐτὰ εἶνε ὅλα ἐκεῖνα ὅσα εἶχον νὰ σᾶς εἴπω διὰ τὸ σχέδιον νόμου καὶ διὰ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἐλαττώματα τὰ μεγάλα, τὰ ὁποῖα γίνονται εἰς τὴν προσφυγικὸν κόσμον. Εἶναι πλεονεκτήματα θετικά, τὰ ὁποῖα τὸ πρῶτον παρέχονται, διότι γίνεται ἄφεσις τοῦ 30%. Καὶ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν, διότι εὐλόγως θὰ ἠδύνατο νὰ κάμητε τὴν ἑξῆς ὑπόθεσιν καὶ νὰ γεννηθῇ μία ἀπορία καὶ εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τὴν σκέψιν ὑμῶν, διατὶ εἰς τοὺς ἤδη ὀφειλέτας γίνεται ἡ ἄφεσις 40% καὶ διὰ τὰς μελλούσας χρεώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ θεραπεύωνται περισσότερον ἀφήνετε 30%. Θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία ὑποθέτω θὰ εἶναι ἱκανοποιητική, διὰ τὴν ἀπορίαν ὑμῶν. Ἡ χρέωσις τῶν ὀφειλῶν τῶν μέχρι τοῦδε ἐγένετο εἰς τὸ ἄρτιον. Ἤδη ἀπὸ 1ης Αὐγούστου 1933 γίνονται ὀφειλέται ἐξ ἀστικῆς ἢ ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον καταβάλει τὸ ἥμισυ. Δηλ. ἂν ὑπολογίσητε ὅτι ἡ ἀγροτικὴ ἀποκατάστασις ἤρξατο τῷ 1926 ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων ἢ ἡ ἀστικὴ ἀπὸ τοῦ 1922 διηνεκῶς ἐν τῇ διαδρομῇ καὶ τῇ παρόδῳ 8–16 ἐτῶν καὶ ὅτι τὸ χρεολύσιον ἦτο 15 ἐτῶν, πρέπει νὰ συμπεράνῃ κανεὶς ὅτι πάντες οἱ ὀφειλέται ἀπὸ 3ης Ὀκτωβρίου 1926 εἶχον καταβάλει τὸ ἥμισυ περίπου τοῦ ὅλου χρέους. Ἑπομένως, ἀφήνοντες αὐτὸ τὸ 40% ἀφήνομεν οὐσιαστικῶς 20% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ἀρχικῆς χρεώσεως. Ἤδη, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, προνοοῦμεν νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὴν νέαν χρέωσιν 30% ἕν ποσοστὸν ἀληθῶς περισσότερον. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι δίκαιον διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους· διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔμειναν ἐπὶ μίαν δεκαετίαν εἰς τὰ παραπήγματα τοῦ Δουργουτίου καὶ τῆς Δραπετσώνας καὶ εἶναι ἑπομένως δίκαιον νὰ ἀποζημιωθοῦν διὰ τὴν ταλαιπωρίαν των αὐτήν, καὶ τὸ σπουδαιότερον εἶνε ὅτι αἱ χρεώσεις αἱ σημεριναὶ γίνονται ἐπὶ τῇ βάσει ἀξίας ὑπολογιζομένης καὶ ἐκτιμωμένης μὲ τὴν ἀξίαν τῶν σημερινῶν ὑλικῶν, δηλαδὴ μὲ τὴν σημερινὴν τιμὴν τοῦ νομίσματος. Ἑπομένως, κατ’ ἀνάγκην, ἡ ἀξία εἶναι μεγαλειτέρα ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἐχρεώθησαν οἱ ἐγκατασταθέντες διὰ σταθεροποιημένων δραχμῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐνῷ οὐσιαστικῶς διὰ τοὺς μέχρι τοῦδε ὀφειλέτας, ἐδώκαμεν ἕν ποσοστὸν 20–25%, εἰς τοὺς ἀπὸ σήμερον καὶ ἐφεξῆς εἰς τοὺς μέχρι δηλαδὴ τοῦ κτισίματος τῶν νέων σπιτιῶν, δίδομεν αὐτὸ τὸ 30% καὶ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους. Καταργοῦμεν τὴν προσωποκράτησιν, μειώνομεν τὸν τόκον ἀπὸ 9 εἰς 3%, καθιεροῦμεν τὸ ἀκατάσχετον τῶν περιουσιῶν αὐτῶν. Καὶ ἦτο καὶ ἄλλο σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὅλη αὐτὴ ἡ πολιτικὴ ὀρθοδοξία τῶν ἐπικριτῶν μου συνεκέντρωσε τοὺς μύδρους της ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν. Καθιεροῦμεν καὶ πάλιν τὴν διετίαν διὰ τὸ ἀναπαλλοτρίωτον τῶν σπιτιῶν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα θὰ παίρνουν οἱ πρόσφυγες. Κυρίως αὐτὸ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι καθαρῶς οἰκονομικόν. Γνωρίζετε, ὅτι εἰς πάντα χρόνον καὶ εἰς πάντα τόπον ἡ κυριότης ὑφίσταται περιορισμούς. Εἰς τὴν Γαλλικὴν νομοθεσίαν περιλαμβάνεται διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας καθιεροῦνται αἱ λεγόμεναι οἰκογενειακαὶ περιουσίαι (biens des familles), εἶναι τὰ μικρὰ κύτταρα τῆς ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας, τὰ ἀναπαλλοτρίωτα καὶ ἀκατάσχετα, τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν τὸ κύτταρον τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς τῆς μικρᾶς ἰδιοκτησίας, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε τὰ θεμέλια τῆς οἰκονομικῆς εὐρωστίας τῆς μεγάλης αὐτῆς ἐπικρατείας, τῆς Χώρας τῶν Γάλλων. Παρ’ ἡμῖν καὶ εἰς ὅλας τὰς νομοθεσίας, ὅπου γίνεται ἀποκατάστασις ἀκτημόνων εἰς μικροϊδιοκτήτας, καθιεροῦται ἐπίσης τὸ ἀναπαλλοτρίωτον ἐπὶ μίαν δεκαετίαν τῶν ἀγροτικῶν κλήρων, διότι ὁ νομοθέτης εὐλόγως ὑπέλαβεν ὡς καθῆκον νὰ κατοχυρώσῃ τὴν σχηματιζομένην μικρὰν ἰδιοκτησίαν ἀπὸ τῶν κινδύνων, τῶν οἰκονομικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι παράλληλοι εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς μικρᾶς ἰδιοκτησίας. Ἐδώκαμεν ἕνα ἀγροτικὸν κλῆρον εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εἴπομεν νὰ τὸν ἀποκαταστήσωμεν τὸν ἀγρότην εἰς ἰδιοκτήτην καὶ τοῦ δώσωμεν 40–50 στρέμματα γῆς, ἀλλά, ἐὰν δὲν καθιεροῦτο τὸ ἀναπαλλοτρίωτον τῶν κλήρων, βεβαιωθῆτε ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ κλῆροι θὰ εἶχον ἐπανέλθῃ εἰς τὴν μεγάλην ἰδιοκτησίαν καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχε μικρὰ ἰδιοκτησία. Ἀφέθη οὕτω μία δεκαετὴς προθεσμία διὰ νὰ συνταχθῇ ὁ ἀγρότης οἰκονομικῶς, νὰ συνδεθῇ ψυχικῶς μὲ τὴν νέαν του ἰδιοκτησίαν, νὰ ἀγαπήσῃ τὴν μικράν του γωνίαν, νὰ συμπληρώσῃ τὸ κτῆμά του, νὰ τὸ ἐκχερσώσῃ, νὰ τὸ θωπεύσῃ καὶ ἔτσι νὰ δημιουργηθῇ μία στενὴ ψυχικὴ ἐπαφὴ μεταξὺ τοῦ ἀκινήτου καὶ τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐπιδιώκει ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὸν νόμον. Ἀρχικῶς ἦτο πενταετία, κατόπιν ἐγένετο τρία ἔτη, καὶ τὰ ἀφήνω τώρα δύο ἔτη. Οἱ ἔντιμοι Συνάδελφοι κ. κ. Κύρκος καὶ Ἀθηνογένης, εἶπον νὰ τὸ κάμω ἕν ἔτος. Τοὺς εἶπα ὅτι δὲν ἀξιῶ δι’ ἐμαυτὸν τὸ ἀλάθητον, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν, ἐὰν νομίζει ἡ Βουλὴ ὅτι πρέπει νὰ τὸ κάμω ἕν ἔτος. Ἐπίσης εἶπα εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν προσφυγικῶν ὀργανώσεων, οἵτινες μὲ ἐπεσκέφθησαν, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται, γίνεται ἐπὶ προνοίᾳ τῶν ἰδίων. Τὶς εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς διατάξεως; Ἐὰν τοῦ εἴπωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅτι πληρώνεις καὶ γίνεσαι κύριος τοῦ σπιτιοῦ, θὰ σκεφθῇ ὡς ἑξῆς. Θὰ δανεισθῶ ἕν ποσὸν ἀπ’ ἔξω, νὰ τὸ πληρώσῃ, νὰ τὸ ἐκχωρήσῃ τὸ ὑπόλοιπον πιεζόμενος ἀπὸ μίαν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν θὰ ἐκτιμήσῃ κακῶς. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν ἑπομένην τῆς στεγάσεως θὰ εἶναι χωρὶς σπίτι καὶ ἔτσι θὰ τοῦ μείνῃ ἡ διαφορὰ 30 χιλιάδων δραχμῶν μεταξὺ τῆς τιμῆς τῆς ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως τοῦ σπιτιοῦ, ἐνῷ ὕστερα ἀπὸ ὀλίγους μῆνας θὰ εὑρίσκεται ἄστεγος ὁ πρόσφυξ αὐτός. Αὐτὸ λοιπὸν τὸ μέτρον λαμβάνεται ἐπὶ προνοίᾳ ὑπὲρ αὐτῶν. Καὶ ἡ πρόνοια αὐτὴ δὲν εἶναι τι τὸ νέον ἐν τῇ ἑλληνικῇ νομοθεσίᾳ. Ἐκ τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου θὰ ἐνθυμεῖσθε τὴν διάταξιν ἐκείνην τῶν πανδεκτῶν, ἡ ὁποία καθιέρου τὸ ἔγκυρον τῆς διαθήκης δι’ ἧς διατάσσεται ἡ ἀπαγόρευσις τῆς πωλήσεως τοῦ ἀντικειμένου τῆς κληρονομίας, ὅταν ἡ ἀπαγόρευσις γίνεται ἐπὶ προνοίᾳ τοῦ τετιμημένου. Δηλαδὴ ὅταν ὁ διαθέτης εἶχε λόγον νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ τοῦ τετιμημένου, τὸ Ρωμαϊκὸν Δίκαιον, τὸ ὁποῖον, κατ’ ἐμέ, ἀποτελεῖ τὴν ἔκφρασιν τῆς παγκοσμίου περὶ δικαίου συνειδήσεως, ἐδέχθη ὅτι ἡ τοιαύτη ἀπαγόρευσις τῆς πωλήσεως εἶναι ἔγκυρος. Τοιαύτην πρόνοιαν εἶχε λάβει ἤδη ὁ νόμος καὶ ὥριζε πενταετίαν τοιαύτην πρόνοιαν λαμβάνομεν καὶ ἡμεῖς καὶ θὰ ἔλεγα ὅτι θὰ προσφέρωμεν κακὴν ὑπηρεσίαν εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ στεγασθῶσιν εἰς τὸ μέλλον, ἐὰν τὴν ἀπαγόρευσιν ταύτην τὴν παρελείπομεν. Ἐὰν ἡ Βουλή, καὶ εἰδικώτερον οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς προσφυγικῆς τάξεως, ἐπιμείνουν νὰ καθιερωθῇ τὸ ἀναπαλλοτρίωτον δι’ ἕν μόνον ἔτος, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, προσωπικῶς ὅμως φρονῶ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὴν βάσιν, τὴν ὁποίαν ἔθηκα καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὴν διετίαν, διότι εἰς μίαν διετίαν εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ σπίτι του ὁ πρόσφυξ καὶ μερικὰς βελτιώσεις νὰ ἐπιφέρῃ, νὰ τὸ ἀγαπήσῃ, νὰ συνδεθῇ ψυχικῶς πρὸς αὐτὸ καὶ τότε δύσκολα θὰ τὸ ξεριζώσῃ ἀπὸ τὰς χεῖράς του ὁ τοκογλύφος, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ καταφύγῃ ἵνα δανεισθῇ πρὸς κάλυψιν μιᾶς προχείρου ἀνάγκης.

§126Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἴχομεν εἴπῃ ὅτι, ὅταν ὁ πρόσφυξ ἐπὶ ἕν ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα μέσα εἰς τὸ σπίτι....

§127Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Διὰ τὴν ὀκταετίαν ὁμιλεῖτε.

§128Μ. ΚΥΡΚΟΣ. ... ὅτι δὲν χρειάζεται πλέον ἡ διετία. Τὴν διετίαν τὴν θέτομεν ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ μὲ τὴν εἴσοδόν του εἰς τὸ σπίτι.

§129Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Μάλιστα, μὲ τὴν ἀφετηρίαν τῆς ἀγορᾶς τοῦ σπιτιοῦ. Αὐτὸ εἶπα εἰς τοὺς πρόσφυγας ἀντιπροσώπους. Ἐὰν τὸ σβύσωμεν αὐτό, τότε τὶ θὰ γίνῃ; Τὴν μίαν ἡμέραν τὸ ἀγοράζει καὶ τὴν ἑπομένην ὑπὸ τὸ κράτος μιᾶς ἀνάγκης, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐκτιμήσῃ καλῶς, θὰ πάῃ εἰς τὸν τοκογλύφον καὶ θὰ τὸ πωλήσῃ. Θὰ τοῦ περισσεύσουν 20.000, θὰ τὰς ἐξοδεύσῃ καὶ θὰ μείνῃ χωρὶς σπίτι, ἐνῷ, ἐὰν μείνῃ δύο χρόνια καὶ αὐτός, καὶ ἡ γυναῖκά του, καὶ τὰ παιδιά του, θὰ ἀγαπήσῃ τὸ ἀκίνητον καὶ θὰ δημιουργηθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπα, εἷς ψυχικὸς σύνδεσμος. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει αὐτὴ ἡ διάταξις. Κύριοι, αὐτὸ εἶναι τὸ σχέδιον τοῦ νόμου ἐν τῇ ὁλότητι αὐτοῦ μὲ τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὸ Σῶμα τοῦτο, ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι ἐξυπηρετῶ τὴν προσφυγικὴν ὑπόθεσιν. Ὁ Συνάδελφος κ. Τσιόκος εἶχεν ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 6, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς ἑξῆς. (ἀναγινώσκει). «Ἡ ὑπεύθυνος αὕτη δήλωσις κλπ.». Προβαίνω εἰς τὴν δήλωσιν, ἡ ὁποία παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι χωρὶς αὕτη νὰ γίνεται δεκτή, διότι τὴν θεωρῶ περιττήν, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ νόμου εἶναι ὅτι βεβαίως τὰ θήλεα μέλη, τὰ εἰσαχθέντα διὰ τοῦ γάμου εἰς μίαν νέαν οἰκογένειαν, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐὰν εἶναι ἐγγεγραμμένα εἰς παλαιὰν οἰκογένειαν, νὰ θεωρηθῇ τοῦτο ὡς παράβασις τοῦ νόμου σχετικῶς μὲ τὰ προσόντα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχουν. Ἀλλά, Κύριοι, διὰ τοῦ σχεδίου τοῦ νόμου, ὀφείλω νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως τὴν λεπτομέρειαν ταύτην, διότι ἀποτελεῖ μίαν κεφαλαιώδη καὶ σπουδαίαν γραμμὴν τοῦ σχεδίου τούτου τοῦ νόμου. Λαμβάνεται καὶ μία ἄλλη πρόνοια τὴν ὁποίαν θεωρῶ ὡς καθῆκον συνειδήσεως διὰ πάντα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ὑπηρετῇ τὴν ἔννοιαν τῆς δικαιοσύνης. Εἶπα πρότερον ὅτι μεταξὺ τῶν προσφυγικῶν μαζῶν, τῶν ἀγαθῶν καὶ τιμίων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι προσέφυγον εἰς τὸ Κράτος ζητοῦντες μίαν βοήθειαν, τὴν στέγασίν των, παρεισέφρησαν καὶ πονηροί τινες, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν δι’ ἁρπαγῆς, διὰ δόλου, νὰ πάρουν ἀπὸ 4, 5, 6 οἰκόπεδα ἢ σπίτια κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος καὶ τὸ αἴσθημα τοῦ δικαίου προσβάλλει, ἀλλὰ καὶ τὸ κῦρος τοῦ Κράτους, ἐθρυμμάτιζε. Κατ’ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων λαμβάνεται μία πρόνοια διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ τὸ κῦρος τοῦ Κράτους. Ἔχω ἀπὸ πολλοῦ διατάξει ἕνα ἔλεγχον καὶ ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἐπιτελεῖται. Ἐπιθυμῶ, Κύριοι, νὰ ἔχητε τὴν ὑπομονὴν νὰ σᾶς διαβάσω ἕν τμῆμα τῆς ἐκθέσεως τοῦ ἁρμοδίου ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος κατὰ σύμπτωσιν δὲν εἶναι λαϊκῶν φρονημάτων, εἶναι φιλελευθέρων φρονημάτων, τοῦ κ. Φικιώτη, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐντιμότατος ὑπάλληλος. (Ὁ κ. Κύρκος παρῆλθεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸν γνωρίζει. (ἀναγινώσκει). Ἄν μεταξὺ τοῦ ἀκροατηρίου ὑπάρχουν πρόσφυγες, ἂς προσέξουν τὴν περικοπὴν αὐτήν, διὰ νὰ ἴδουν τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποκαθάρῃ τὸ ἄγος αὐτὸ τῶν ἐκμεταλλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔπληξαν βαθέως τὴν προσφυγικὴν ψυχήν, διότι ἐδημιούργησαν μερικοὺς προνομιούχους ἀνθρώπους. Αὐτά, Κύριοι, Βουλευταί, ἐνόμιζα ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς, διὰ νὰ καταστήσω ὑμᾶς κοινωνοὺς τὶ ἐπιζητοῦμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ νὰ καταστήσω ὑμᾶς κοινωνοὺς τοῦ σκοποῦ καὶ τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ περὶ τῶν προθέσεων, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξεπορεύθη τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ὑστεροβουλίαν τινὰ κομματικήν, ὑποβάλλουσα τὰ μέτρα ἐν συνεχείᾳ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρὸ δύο μηνῶν ἔλαβε τὴν τιμὴν διὰ τῶν ἀξιοτίμων Συναδέλφων μου καὶ ἐμοῦ νὰ ὑποβάλῃ, καὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐν συνεχείᾳ θὰ ὑποβληθοῦν. Εἶπα τοῦτο καὶ ἐτόνισα ἀκόμη καὶ εἰς τὰς προσφυγικὰς ἀντιπροσωπείας, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἐπισκεφθοῦν. Εἶπα εἰς τοὺς καλοὺς αὐτοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐπεσκέφθησαν, ἦσαν τινὲς ἐξ αὐτῶν τῆς ἀντιθέτου παρατάξεως: σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωπεῖτε τὴν μεγάλην προσφυγικὴν μᾶζαν, σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωπεῖτε τὴν ψυχὴν τῶν προσφύγων, ἀκούσατε παρ’ ἐμοῦ καὶ γνῶτε καλῶς ταῦτα. Δὲν ζητοῦμεν τὴν ψῆφον ὑμῶν, δὲν ἔχομεν ἐπιδιώκοντες πολιτικὴν προσφυγικήν, σκοποὺς κομματικούς. Χειρισθῆτε τὴν ψῆφον κατὰ συνείδησιν, ὅταν ἐπιστῇ ἡ στιγμή, δὲν ζητοῦμεν τὴν ψῆφόν σας, ζητοῦμεν ὅμως νὰ πιστεύσητε, ὅτι δὲν ἀγόμεθα ἀπὸ αἰσθήματα ἀντιπροσφυγικά. Ζητοῦμεν νὰ ἀνοίξητε τὴν συνείδησιν ὑμῶν καὶ νὰ πεισθῆτε ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἰσηγούμεθα, εἶναι μέτρα διὰ τῶν ὁποίων φρονοῦμεν ὅτι θὰ ἀποκαταστήσωμεν ὑμᾶς εἰς στέγην προκοπῆς. Τοὺς εἶπα ἀκόμη. Σᾶς ἀνοίγομεν τὴν ἀγκάλην ἀδελφικήν, διὰ νὰ ἀκούσητε τὸν αὐτὸν ἐθνικὸν παλμόν, ὁ ὁποῖος δονεῖ καὶ τὰς ἰδικάς σας ψυχάς. Σᾶς τείνομεν τὸ χέρι ἀδελφικά, διὰ νὰ σπογγίσωμεν τὸ δάκρυ σας. Θέλομεν τὴν προσφυγικὴν ὑπόθεσιν, ὑπόθεσιν ἐθνικήν, διὰ νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν ψυχικὴν ἑνότητα τοῦ γένους ἡμῶν, τοῦ ἔθνους ἡμῶν, διὰ νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν ψυχικὴν ἑνότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὸν ἴδωμεν μελλοντικῶς ἀπηλλαγμένον ἀπὸ τὰς βαθείας αὐτὰς διαιρέσεις, εἰς τὰς ὁποίας τὸν ὠθοῦν δημοσιεύματα ὅπως τῶν ἡμερῶν αὐτῶν, ὅπως αἱ παραινέσεις καὶ παροτρύνσεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ συμφέρον νὰ τοὺς ἔχουν κεχωρισμένους ἀπὸ τὸν ὑπόλοιπον λαόν. Δὲν ζητοῦμεν ἀπὸ τοὺς πρόσφυγας τὴν ὑποστήριξίν των, ἀλλ’ ἐπιδιώκομεν τὴν ἀποκατάστασίν των μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ εἶνε πλέον δυνατὸν νὰ βαδίσουν εἰς τὴν κατάκτησιν τοῦ οἰκονομικοῦ των μέλλοντος. (Χειροκροτήματα ραγδαῖα καὶ παρατεταμένα).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου;

§131Β. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας δὲν ὡμίλησεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, Δὲν ὡμίλησεν ἡ Κυβέρνησις, οὐδὲ ἡ πτέρυξ αὐτή. Ὡμίλησε τὸ πανελλήνιον, ὡμίλησαν αἱ μᾶζαι τῶν προσφύγων, ὡμίλησαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συκοφαντοῦν τὸ ἔργον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ὁ καταπέλτης, ὅστις ἀπὸ τριῶν ἡμερῶν πίπτει ἀνηλεὴς κατὰ τῶν ἀντιπολιτευομένων τὴν προσφυγικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο φυσικὸν νὰ τοὺς ἐξεγείρῃ ὅλα τὰ αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς ἐκίνουν εἰς μίαν κίνησιν ἀτυχῆ. Ἐπειδὴ νομίζω ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν ἀπόψε διὰ τῆς ὑπερόχου καὶ ἱστορικῆς αὐτῆς ἀγορεύσεως, πρέπει νὰ ἀκούσῃ τοὺς λόγους αὐτούς, ὑποβάλλω τὴν πρότασιν νὰ ἐκτυπωθῇ ἡ ἀξιόλογος αὕτη ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προνοίας, καὶ νὰ διανεμηθῇ καὶ εἰς τὴν τελευταίαν ἑλληνικὴν καλύβην, διότι αὐτὸ εἶναι ἔργον....

§132ΦΩΝΑΙ ΕΞ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΙΘΟΥΣΗΣ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρότασιν. (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου)

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ παροχῆς βοηθήματος εἰς τοὺς καλαθοποιοὺς τῆς περιφερείας Ἄρτης» (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5 μ.μ. (Ὥρα 8 καὶ 45 μ.μ.)