1933.10.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 48η

ΤΡΙΤΗΣ 24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1933

Προεδρία κ. Χ. ΒΟΖΙΚΗ

(Ὥρα 5 καὶ 30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ἀναγινώσκονται τὰ Πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ὁ κ. Χατζηδάκης.

§2ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων τῶν φονευθέντων ἐν πολέμῳ. Τὰ πρακτικὰ λέγουν «τῶν ἐκ τῶν φονευθέντων ἐν πολέμῳ», ἐνῷ πρόκειται περὶ τῶν οἰκογενειῶν, τῶν ὁποίων οἱ προστάται ἐφονεύθησαν ἐν πολέμῳ.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ἐν σχέσει πρὸς τὰ πρακτικά. Χθὲς κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀπωλείας τινῶν ἐγγράφων, εἶπον ἐγώ, ὅτι ἡ ὑπόθεσις δὲν ἀφορᾷ τὸν σημερινὸν Διευθυντὴν τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς. Εἰς τὰς ἐφημερίδας ἐγράφη, ὅτι εἶπον τὸ ἐναντίον.

§4ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Φαίνεται ὅτι ἐγένετο λάθος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φαίνεται ὅτι κάποιες ἐφημερίδες ἔφαγαν τὸ «δὲν» καὶ ὁ ἄνθρωπος γυρεύει νὰ διορθωθοῦν τὰ πράγματι λεχθέντα. Λοιπὸν κάμνω τὴν δήλωσιν, ἵνα γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι ἡ ὑπόθεσις δὲν ἀφορᾷ τὸν σημερινὸν Διευθυντὴν τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς. Μεθ’ ὃ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, ὡς διορθώθησαν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν γενομένην κατὰ τὸν παρελθόντα μῆνα συζήτησιν ἐνταῦθα περὶ τοῦ ἔργου τῆς Βαλκανικῆς Διασκέψεως, ἐτηλεγραφήσαμεν εἰς τοὺς Προέδρους τῶν Βουλῶν Ἀλβανίας, Γιουγκοσλαυΐας, Ρουμανίας, Τουρκίας καὶ Βουλγαρίας. Εἰς τὰ τηλεγραφήματα αὐτὰ ἐλήφθησαν ἀπαντήσεις δεικνύουσαι σύμφωνον πνεῦμα ὅλων τῶν Κρατῶν. Ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν, Γιουγκοσλαυΐαν, Ρουμανίαν, Τουρκίαν καὶ Βουλγαρίαν, αἱ ἀπαντήσεις ἔχουν οὕτω: (Ἀναγινώσκει). Κύριε Πρόεδρε, Εἶμαι κάτοχος τῆς ἀπὸ 1ης Σεπτεμβρίου ἐπιστολῆς, τὴν ὁποίαν εὐηρεστήθητε νὰ μοῦ ἀπευθύνητε. Ἡ Ἀλβανικὴ Κυβέρνησις ἔλαβε γνῶσιν, μετὰ μεγαλειτέρας ἱκανοποιήσεως, χάρις εἰς τὴν ὑμετέραν εὐχάριστον ἀνακοίνωσιν, τοῦ ἐνδιαφέροντος μὲ τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἀποβλέπει εἰς τὸ ἔργον τῶν Βαλκανικῶν Διασκέψεων ὑπὲρ τῆς προσεγγίσεως καὶ τῆς συνεργασίας τῶν λαῶν μας. Τὸ ἔργον τοῦτο, εὐγενὲς καὶ μεγαλειῶδες, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται εἰς τὴν ἑλληνικὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκεται μὲ τόσην δραστηριότητα καὶ διορατικότητα ἀπὸ ὅλας τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας, ὡς ἀνταποκρινόμενον εἰς τοὺς πόθους ὅλων τῶν λαῶν τῆς Βαλκανικῆς καὶ ἐκτιμώμενον ἀπὸ τὰς κυβερνήσεις αὐτῶν, πρέπει νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θὰ τύχῃ πραγματοποιήσεως εἰς ἕν προσεχὲς μέλλον. Ἡ Βασιλικὴ Κυβέρνησις τῆς Ἀλβανίας, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἀπέβλεψε μὲ τὴν ζωηροτέραν συμπάθειαν εἰς τὸ ἔργον τοῦτο τῆς προσεγγίσεως τῶν λαῶν μας, δὲν θὰ λείψῃ νὰ παράσχῃ ὅλην τὴν ὑποστήριξίν της διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ εὐγενοῦς τούτου ἰδανικοῦ. Εὐχαριστῶν ὑμᾶς, Κύριε Πρόεδρε, λίαν εἰλικρινῶς διὰ τὴν τιμαίνουσαν ὑμῶν ἀνακοίνωσιν, σᾶς παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε, ὅτι ἡ ἔκκλησις τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, θὰ εὕρῃ βαθυτάτην ἀπήχησιν πλησίον τῆς Ἀλβανικῆς Κυβερνήσεως, προθύμου νὰ συνεργασθῇ ἐν τῷ ὁρίῳ τῶν δυνατοτήτων της, διὰ τὴν ἐγκάρδιον συνεννόησιν τῶν Βαλκανικῶν λαῶν. Εὐαρεστηθῆτε νὰ δεχθῆτε, κ. Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς μεγαλειτέρας ὑπολήψεώς μου.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ

Κύριε Πρόεδρε, Ἀναγκασθείς, λόγῳ ἀσθενείας, νὰ ἀπόσχω ἐπί τινα χρόνον πάσης ἐργασίας, ἔλαβον γνῶσιν ὀλίγον ἀργὰ δυστυχῶς τῆς ὑμετέρας ἐπιστολῆς. Κύριε Πρόεδρε, Δεδομένου ὅτι ὁ Ρουμανικὸς λαὸς ὑπῆρξε πάντοτε εἰρηνόφιλος, αἱ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς ἐκφρασθεῖσαι εὐχαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐπικροτηθοῦν ἀπὸ τὸ Ρουμανικὸν Ἔθνος. Διὰ τοῦτο ἡ ὑποστήριξίς μας εἰς τὴν εὐγενῆ προσπάθειαν τῆς προσεγγίσεως τῶν βαλκανικῶν λαῶν δὲν θὰ λείψῃ οὐδὲ πρὸς στιγμήν, ὑποστήριξις, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ φεισθῇ νομίζομεν, κανεὶς βαλκανικὸς λαὸς κηδόμενος τῆς εἰρήνης καὶ τῆς εὐημερίας του. Εὐαρεστηθῆτε νὰ δεχθῆτε, κ. Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἄκρας ὑπολήψεώς μου.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΒΑΪΝΑ ΒΟΕΒΟΔ

Κύριε Πρόεδρε, Μὲ τὴν μεγαλειτέραν καὶ πλήρη ἐπιδοκιμασίαν ἡ Βουλὴ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἔλαβε γνῶσιν τῆς ἐκκλήσεως τὴν ὁποίαν ἀπηυθύνατε εἰς αὐτὴν ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς προσεχοῦς συνόδου τῆς Δʹ Βαλκανικῆς Διασκέψεως. Μὲ τὴν ζωηροτέραν προθυμίαν ἡ Γιουγκοσλαυϊκὴ Βουλὴ θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἔκκλησιν ταύτην θέτουσα ἀπὸ κοινοῦ ὅλας τὰς δυνάμεις της εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἰδανικοῦ τῆς ἀδελφικῆς προσεγγίσεως τῶν Βαλκανικῶν Λαῶν, καθὼς καὶ εἰς τὴν ἀμοιβαίαν δρᾶσιν ὑπὲρ τῆς εὐημερίας καὶ τῆς προόδου των. Εἰς μίαν ἑδραιωμένην εἰρήνην εὑρίσκομεν τὴν ἀσφαλεστέραν ἐγγύησιν διὰ τὴν διατήρησιν καὶ τὴν στερέωσιν τῶν ἐθνικῶν μας κληρονομιῶν, τῆς ἀνεξαρτησίας μας καὶ τῆς ἐθνικῆς καὶ κρατικῆς ἐλευθερίας μας. Ἐφόσον αἱ Βαλκανικαὶ Διασκέψεις μὲ τὸ πρόγραμμά των ἀποβλέπουν εἰς ἕνα τοιοῦτον σκοπόν, θὰ συντελέσουν τὰ μέγιστα εἰς τὴν διαρκῆ καὶ ἀληθῆ πραγματοποίησιν τοῦ ἰδεώδους τούτου. Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ Βασιλείου τὶς Γιουγκοσλαυΐας πάντοτε ἐνεπνεύσθη ἀπὸ τὴν παλαιὰν καὶ καθιερωθεῖσαν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία εὗρε τὴν ἔκφρασίν της εἰς τὸν Τύπον «τὰ Βαλκάνια εἰς τοὺς Βαλκανικοὺς Λαούς», τοῦ ὁποίου ἡ μόνη ἔννοια εἶναι, ὅτι ἡμεῖς, οἱ ζῶντες εἰς τὸ μέρος τοῦτο τῆς Εὐρώπης, ὀφείλομεν νὰ ἐπαγρυπνῶμεν ἐπὶ τῶν πεπρωμένων μας, ἀποκρούοντες τὴν ἀνάμιξιν τρίτων, νὰ βοηθώμεθα καὶ νὰ προστατευώμεθα ἀμοιβαίως, ὑπερασπίζοντες τὰς ἑστίας μας. Ὁ σκοπὸς οὗτος δὲν δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ, παρὰ ἂν καταπνίξωμεν καὶ καταστήσωμεν ἀδύνατον κάθε μῖσος καὶ φθόνον, κάθε ἀδικαιολόγητον ἀξίωσιν καὶ κάθε πνεῦμα κατακτήσεως, ποὺ θὰ προήρχοντο ἀπὸ ἡμᾶς, τοὺς ἰδίους ἢ ἐκτὸς ἡμῶν. Ἂν γνωρίζωμεν νὰ ἀπολαύσωμεν εἰρηνικῶς τοὺς καρποὺς τῆς εἰρήνης, χωρὶς ὑπούλους διαθέσεις καὶ ὑστεροβουλίας, ἀναγνωρίζοντες νομιμοφρόνως καὶ εἰλικρινῶς εἰς ἕκαστον ὅ,τι τοῦ ἀνήκει, καὶ χωρὶς νὰ ἐποφθαλμιῶμεν τὰ ἀγαθὰ τῶν ἄλλων, τὰ Βαλκάνια, δὲν θὰ ἀνήκουν παρὰ εἰς ἡμᾶς καὶ ἡμᾶς μόνους. Αὐτὴν ἄλλωστε τὴν ὑψηλὴν ἀποστολὴν ἀνέλαβον νὰ πραγματοποιήσουν καὶ αἱ Βαλκανικαὶ Διασκέψεις. Οἱ ἀντιπρόσωποι, τόσον τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ὅσον καὶ τοῦ Γιουγκοσλαυϊκοῦ Βασιλείου δὲν ἔπαυσαν νὰ ὑπερασπίζωνται ἀπόψεις συμφώνους πρὸς τὰς ἰδέας ταύτας. Συνεπῶς, ἡ Γιουγκοσλαυϊκὴ Βουλὴ εἶναι ἕτοιμος νὰ παράσχῃ τὴν ὑποστήριξίν της εἰς τὰς Βαλκανικὰς Διασκέψεις, αἱ ὁποῖαι συγκεντρώνουν τὰς μᾶλλον ἐξεχούσας καὶ ἁρμοδίας πολιτικὰς προσωπικότητας ὅλων τῶν Βαλκανικῶν Χωρῶν, χάριν τοῦ προεκτεθέντος σκοποῦ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, ἐπαναλαμβάνομεν καὶ πάλιν, τὴν βαρυσήμαντον φράσιν: «τὰ Βαλκάνια εἰς τοὺς Βαλκανικοὺς Λαούς» ἐν ἀδελφικῇ εἰρήνῃ πρὸς διάσωσιν τῶν ἐθνικῶν κληρονομιῶν μας, καὶ ἐν διαρκεῖ καὶ ἀκαταπονήτῳ προσπαθείᾳ πρὸς ἀνύψωσιν τοῦ πολιτισμοῦ τῶν λαῶν μας καὶ ἑδραίωσιν τῆς κρατικῆς ὑπάρξεώς μας. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο ἡ Βουλὴ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἀπευθύνει εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν τοὺς θερμοὺς χαιρετισμούς της, ἐκφράζουσα εἰς αὐτὴν τὴν ἐπιθυμίαν μιᾶς συνεχοῦς εἰς τὸ μέλλον συνεργασίας διὰ τόσον ὑψηλοὺς σκοπούς. Εὐαρεστηθῆτε νὰ δεχθῆτε, κ. Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς μεγαλειτέρας ὑπολήψεώς μου.

Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τῆς Γιουγκοσλαυΐας

Δ. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: —Τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ ἀειμνήστου Πατριάρχου Κωνσταντίνου, ὑποβάλλουσιν αἴτησιν δι’ ἧς ζητοῦν, ὅπως ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα διὰ τὴν συντήρησίν των. —Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ὀρνιθοπωλῶν καὶ αὐγοπωλῶν Ἀθηνῶν, ζητοῦντος νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ ἡ σφαγὴ τῶν πτηνῶν πρὸς ἐμπορίαν εἰς τὰ καταστήματά των. — Ὁ Νικόλαος Χριστοδούλου, Διευθυντὴς τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Λυκόφης Σουφλίου, ζητεῖ τὴν προαγωγήν του εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ. — Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Κερκύρας ζητεῖ τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ρυθμίζοντος τὸ ἀκτοπλοϊκὸν ζήτημα. — Ὁ βουλευτὴς κ. ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ καταθέτει τηλεγράφημα πλοιάρχων καὶ ἐμπόρων Τηγανίου Σάμου, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Τελώνου Τηγανίου Καρανάσου. — Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορ. Συλλόγου Κερκύρας ζητεῖ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ρυθμίζοντος τὸ ἀκτοπλοϊκὸν ζήτημα. — Ὁ κ. Τσιγκόλης, ἀπόστρατος ἀντισυνταγματάρχης τῆς ἐπιμελητείας, ζητεῖ τὴν ψήφισιν τροπολογίας, δι’ ἧς νὰ τυγχάνωσι συντάξεως ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου αἱ οἰκογένειαι τῶν ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικῶν, ἐφόσον οὗτοι ἀπεστρατεύθησαν ἀφοῦ συνεπλήρωσαν εἰκοσιπενταετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν. — Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γενικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας ὑποβάλλει πράξεις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου διὰ τὴν θεώρησιν χρηματικῶν ἐνταλμάτων ὑπ’ εὐθύνην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. — Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Λιτοχωρίου ὑποβάλλει ὑπόμνημα περὶ τῆς βοσκησίμου καὶ καλλιεργησίμου ἐκτάσεως τῆς Μονῆς Ἁγίου Διονυσίου Ὀλύμπου. — Ἡ Ἀγροτικὴ Ἕνωσις καὶ οἱ ἀκτήμονες καλλιεργηταὶ Ἐπανομῆς ὑποβάλλουν ὑπόμνημα περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἀγροκτημάτων Κριτσιανά, Οὔτο–Ἐβλέρ, κλπ. — Ὁ βουλευτὴς κ. Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων Ναούσης, αἰτούντων τὴν τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ἐν ταῖς Νέαις Χώραις». — Ὁ βουλευτὴς κ. Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ καταθέτει τηλ)μα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λειβαδίου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ ἀστυνόμου Ζαγκλιβερίου καὶ τῶν κατοίκων Γερακαροῦς, καταστρεψάντων χίλια στρέμματα ἀγρῶν ἐσπαρμένων παρὰ τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Λειβαδίου. — Ὁ Σύνδεσμος τροχιοδρομικῶν καὶ αὐτοκινητιστῶν Α. Π.Π., ζητεῖ τὴν μὴ τροποποίησιν τοῦ καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ καὶ Α. ΣΤΡΑ-ΤΟΣ καταθέτουν αἴτησιν τοῦ Ἰωάννου Γκαβαρδίνα καὶ τῆς Ἑλένης χήρας Δημ. Μανούκα κατοίκων Μολόχας, τέως Δήμου Δολόπων τῆς Εὐρυτανίας, ζητούντων τὴν ἀπονομὴν συντάξεως. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ καὶ Α. ΣΤΡΑ-ΤΟΣ καταθέτουσιν ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Μηχανικῶν καὶ Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Ἀγρινίου «Ὁ Ἅγ. Χριστόφορος», ζητοῦντος τὴν ἀκύρωσιν τοῦ νόμου περὶ κυκλοφορίας αὐτοκινήτων, τὴν κατάργησιν τῆς φορολογίας ἐπὶ τῆς βενζίνης, τὴν κατάργησιν τῶν διοδίων κλπ. — Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Λιτοχωρίου ὑποβάλλει αἰτήσεις τῆς ἐπιτροπῆς κτηνοτρόφων καὶ τῶν ἐφέδρων ὁπλιτῶν ἀκτημόνων, κατοίκων Λιτοχωρίου, ζητούντων τὴν ψήφισιν νόμου δι’ οὗ αἱ γεωργικαὶ καὶ κτηνοτροφικαὶ ἐκτάσεις τῆς μονῆς Ἁγίου Διονυσίου θὰ ἀποδοθῶσιν εἰς αὐτούς. — Ὁ Σύλλογος τῶν ἐν Παρισίοις Ἑλλήνων σπουδαστῶν ἀπευθύνει τὰ θερμά του συγχαρητήρια πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ὑπογραφέντος Ἑλληνοτουρκικοῦ Συμφώνου. —Ἕνωσις καλαθοποιῶν Ἄρτης, ζητεῖ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ παροχῆς βοηθήματος εἰς τοὺς καλαθοποιοὺς Ἄρτης. —Ἡ Ἕνωσις Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται, διότι μὲ τὸ ὑποβληθησόμενον νομοσχέδιον περὶ διαβαθμίσεως ἀδικοῦνται οἱ κατώτεροι Δικαστικοὶ Ὑπάλληλοι. —Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. ΒΟΥΛΤΣΟΣ ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τῆς 23ης παραγράφου τοῦ μόνου ἄρθρου τοῦ νόμου 5543 «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Ὀκτωβρίου 1922 Β. Δ. περὶ διακανονισμοῦ τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας καὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐξ ἀποστρατείας, διαθεσιμότητος κλπ. ἀνακληθέντων ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ, Θ. ΔΕΣΥΛ-ΛΑΣ, Γ. ΡΑΛΛΗΣ, καὶ Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ ὑποβάλλουν τροπολογίαν, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν νόμων περὶ συντάξεων».

§8ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀναφοραί, αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων οὐδεὶς βουλευτὴς ζητεῖ τὸν λόγον, ὑποθέτω ὅτι θὰ παραπέμπωνται εἰς τὰ οἰκεῖα Ὑπουργεῖα, διὰ νὰ λάβουν οἱ ἀναφερόμενοι μίαν ἀπάντησιν. Ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸ Σύνταγμα, ποὺ λέγει «ὅτι οἱ πολῖται ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ ἀναφέρεσθαι». Ἑπομένως, ὑπάρχει καὶ ἀντίστοιχος ὑποχρέωσις νὰ λαμβάνουν μίαν ἀπάντησιν. Ὥστε ὅσαι ἀναφοραὶ στέλλονται ἐδῶ καὶ δὲν συνιστῶνται ἀπὸ βουλευτάς, νὰ παραπέμπωνται εἰς τὰ Ὑπουργεῖα διὰ νὰ λαμβάνουν ἀπάντησιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐννοεῖτε νὰ ἀπαντᾷ ἡ Βουλή;

§10ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Ὄχι. Νὰ παραπέμπωνται εἰς τὰ οἰκεῖα Ὑπουργεῖα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, παραπέμπονται, μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τῶν Ὑπουργείων νὰ ἀπαντοῦν. Τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἀπετέλει μίαν δεδικαιολογημένην ἐπερώτησιν, κατὰ τῶν Ὑπουργείων καὶ ὄχι κατὰ τοῦ προεδρείου τῆς Βουλῆς. Γίνεται αὐτὴ ἡ διαδικασία. Στέλλονται εἰς τὰ Ὑπουργεῖα αἱ ἀναφοραί, ἔρχονται αἱ ἀπαντήσεις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς τὰς ἀπευθύνει εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Τώρα βέβαια διὰ νὰ γίνουν ὅλα αὐτὰ ἐπέρχεται βραδύτης τις. Παρέρχονται καὶ αἱ προθεσμίαι τοῦ Συντάγματος καὶ φυσικὰ ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν οἱ παραπονούμενοι.

§12ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Δέν λαμβάνομεν καμμίαν ἀπάντησιν. Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ γίνῃ ἡ σύστασις ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργούς, διὰ τοῦ Προεδρείου, ὅτι ὀφείλουν νὰ ἀπαντοῦν εἰς τὰς ἀναφοράς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ σύστασις λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν τώρα ὡς σύστασις πρὸς τὸ Προεδρεῖον, ἵνα τὰς στέλλῃ τακτικά, δηλ. αὐτὸ ποὺ ἐγίνετο ἕως τώρα τακτικά, νὰ γίνεται τακτικώτερα. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Ὑπουργούς, δὲν ἠξεύρω. Εἶναι καὶ τὸ στάδιον τῶν ἐπερωτήσεων. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ συντάξεως τῶν ἐν εἰρήνῃ παθόντων ἀπὸ φυματίωσιν ὁπλιτῶν».

§15ΤΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Δὲν διετυπώθη κατὰ τὸν τρόπον, καθ’ ὃν ἦτο διατετυπωμένον τὸ σχέδιον νόμου. Κατὰ τὸ σχέδιον νόμου ὑπῆρχεν ἡ φράσις «πλὴν τῶν χωροφυλάκων», ἐνῷ ἐδῶ προστίθενται καὶ οἱ χωροφύλακες.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ τὸ ἐνθυμοῦμαι καὶ ἐγώ, τὸ εἶχον δὲ διορθώσει ἰδιοχείρως. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Βουλευταί, νὰ μὴ θεωρηθοῦν ἐγκεκριμένα τὰ Πρακτικά, διότι βλέπω ὅτι ὑπάρχει λάθος.

§17Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Λαμβάνω ἀφορμὴν καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν παρατυπίαν, ἡ ὁποία δὲν ἀφορᾷ σᾶς, ἀλλὰ τὴν ὑπηρεσίαν νὰ κάμω σχετικὴν παρατήρησιν. Καὶ ἄλλοτε συνέβη τὸ αὐτό. Ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπισκευῆς τῶν ἀνακτόρων, ἀνεβλήθη, φέρεται ἐψηφισμένον καὶ φέρεται νέον νομοσχέδιον «ὡς ἐτροπολογήθη κατὰ τὴν χθεσινὴν ψήφισιν», ἐνῷ οὔτε συνεζητήθη οὔτε ἐψηφίσθη. Ποῖος τὰ κάμνει αὐτά; Δὲν τὸ λέγω αὐτὸ διὰ σᾶς, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὁ ὑπεύθυνος.

§19Ε. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Σεῖς εἶσθε τυπικῶς ὑπεύθυνος. Τώρα ἐψηφίσαμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ἐλέγομεν «πλὴν τῶν χωροφυλάκων». Σήμερον προστίθενται καὶ οἱ χωροφύλακες.

§20Τ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Καὶ οὕτω ὑπερισχύει ἡ ἀντίθετος ἄποψις, ἡ ὁποία ἐξανεμίζει τελείως τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ διορθώσω τὰ Πρακτικά, συμφώνως πρὸς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Γεωργιάδου. Μεθ’ ὃ τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ εὐκολιῶν ὡς πρὸς τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν κ.λ. π. τῶν δυνάμει τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ἀποκατασταθέντων».

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου «περὶ εὐκολιῶν ὡς πρὸς τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν κ. λπ. τῶν δυνάμει τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ἀποκατασταθέντων» παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι τῶν κ. κ. Βουλευτῶν)

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἐπιταγῆς».

§25Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Εἰς τὸ 64ον ἄρθρον ὑπάρχει μία προθεσμία, ἡ ὁποία εἶναι ὅλως ἀνεπαρκὴς διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπωλείας τῆς συναλλαγματικῆς.

§26ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ νομοσχέδιον, Κύριοι Βουλευταί, ἐγένετο ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς συμβάσεως τῆς Γενεύης.

§27Δ. ΒΟΥΛΤΣΟΣ. Ἄς τὰ ἀφήσωμεν πλέον αὐτὰ τὰ πλαίσια. Ἐχορτάσαμεν.

§28Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Τότε, εἶναι περιττόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἡμεῖς.

§29ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Βεβαίως, ἐὰν καὶ ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν δὲν δύναται ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιφέρῃ τροποποίησιν, ἡ συζήτησις εἶναι περιττή.

§30Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῶν προθεσμιῶν δὲν ὑπάγεται εἰς τὸν κανόνα τοῦ σεβασμοῦ τῶν γενικῶν διατάξεων, διότι ἐξαρτᾶται ἐκ τῶν ἀποστάσεων, τῶν μέσων συγκοινωνίας καὶ ἐκ τῶν εὐχερειῶν, αἱ ὁποῖαι παρέχονται εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, διὰ νὰ συνεννοοῦνται καὶ πληροφοροῦνται. Παρόμοιον ζήτημα ἐγεννήθη, συζητουμένου ἐπὶ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ γραμματίων. Ἐνθυμεῖσθε ὅμως ὅτι τότε πλείστας διατάξεις, ἀναγομένας εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῶν προθεσμιῶν, τὰς ἐτροποποιήσαμεν.

§31ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν ἔχετε παρατηρήσεις ἐφ’ ὡρισμένων διατάξεων, νὰ τὰς συζητήσωμεν.

§32Δ. ΒΟΥΛΤΣΟΣ. Νὰ τὸ ἀναβάλωμεν διὰ νὰ τὸ μελετήσωμεν καλλίτερον.

§33ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν μᾶς ἀπαγορεύεται νὰ κάμωμεν τροποποιήσεις, ἄνευ ὅμως μεταβολῆς τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι, πάντως, νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προσηρμόσθη, ἀναλόγως βέβαια τῆς καταστάσεως τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν σύμβασιν τῆς Γενεύης καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ἐπεξειργάσθη ἐπὶ δύο μῆνας.

§34ΑΝΔΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἔχει τίποτε τὸ μεμπτόν. Πρόκειται περὶ διεθνοῦς συμβάσεως.

§35Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως, ὅτι τὰ νομοσχέδια αὐτὰ εἶναι νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται κατόπιν εἰσηγήσεων ἀπὸ τὴν Κ.Τ.Ε. διὰ νὰ μονιμοποιηθῇ, διὰ νὰ λάβῃ ὡρισμένον τύπον ἡ νομοθεσία, ἡ ἀφορῶσα ὡρισμένα ζητήματα νομικά, ὅπως εἶναι τὰ περὶ ἐπιταγῶν, γραμματίων, συναλλαγματικῶν κλπ. Τὰ σχέδια αὐτά, τὰ κεντρικά, εἰσάγονται εἰς τὰς νομοπαρασκευαστικὰς ἐπιτροπὰς ἑκάστου Κράτους, αἱ ὁποῖαι τὰ προσαρμόζουν καλύτερον κατὰ τὰς λεπτομερειακάς των διατάξεις. Ἤδη δὲν θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν κεφαλαιωδῶν αὐτῶν διατάξεων, οὔτε ἐπὶ τῶν ἄλλων, αἱ ὁποῖαι προσηρμόσθησαν ὑπὸ τῶν νομοπαρασκευαστικῶν ἐπιτροπῶν, τόσον τῶν ξένων, ὅσον καὶ τῶν ἡμετέρων. Νομίζω, λοιπόν, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο, οὐδὲν θίγεται, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῇ μίαν αὔξησιν τῶν προθεσμιῶν, δηλαδὴ νὰ γίνῃ δύο μῆνας, ἐγὼ δὲ θὰ ἔλεγα τρεῖς μῆνας.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι εἰς τοιούτου εἴδους νόμους, ἀναγράφονται καὶ διατάξεις παραλλάσσουσαι τὴν κατὰ τύπους ἐφαρμογήν. Ἠξεύρετε σεῖς, οἱ νομικοί, τί ἔχει συμβῆ μὲ τὴν μετάφρασιν τοῦ Ἐμπορικοῦ Νόμου ἀπὸ τὴν Γαλλικὴν εἰς τὴν Ἑλληνικήν. Ἐτάξαμεν ἀπὸ τὴν Γαλλίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα δέκα μῆνας, ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν Γαλλίαν ἕξ ἡμέρας. Ὑποθέτω εἰς τοῦτο οὐδεμία θὰ ὑπάρχῃ διάκρισις. Πάντως, θὰ λάβῃ τὰς παρατηρήσεις ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Παπαθανάσην νὰ τὰς δώσῃ γραπτῶς.

§37Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μάλιστα.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ νομοσχέδιον, μετὰ τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Παπαθανάση. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἐκδικάσεως ἀγωγῶν ἕνεκα καθυστερήσεως μισθωμάτων».

§39Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ νομίζω ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι εὐεργετικὸν μόνον διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας ἀστικῶν κτημάτων, ἀλλὰ σκληρὸν διὰ τοὺς ἐνοικιαστάς. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀσκεῖ πραγματικῶς λαϊκὴν πολιτικήν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ λησμονήσῃ τὴν τάξιν τῶν ἐνοικιαστῶν, σήμερον μάλιστα ποὺ ἕν μέγα μέρος τοῦ ἀστικοῦ κόσμου εἶναι ἄνεργοι. Ἔχομεν, Κύριοι χιλιάδας τραπεζιτικῶν ὑπαλλήλων εἰς τοὺς δρόμους. Ἔχομεν ἐργάτας εἰς τὰς πόλεις καὶ δίδομεν εὐκολίαν μέσων εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας νὰ τοὺς ἐξώσωσι. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἰδιοκτῆται, παρὰ τὰ ἐπανειλημμένα ἐνοικιοστάσια, ὑπῆρξαν οἱ μὴ ζημιωθέντες ἀπὸ τὴν κρίσιν, τὴν μεταπολεμικήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διετήρησαν τὰ κεφάλαιά των ἄθικτα, ἐνῷ ὅλοι οἱ ἄλλοι ὅσοι εἶχον χρήματα ρευστὰ ἢ ἄλλας ἀπαιτήσεις, τὰ ἔχασαν. Καὶ τὸ ὅλον πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου εἶναι αὐτό, νὰ διευκολύνῃ τὴν ἔξωσιν τῶν ἐνοικιαστῶν τῶν δυστροπούντων. Ἀλλὰ κατὰ πλάσμα τοῦ νόμου, πᾶς, ὁ ὁποῖος δὲν πληρώνει, εἶνε δύστροπος, εἴτε πένεται, εἴτε ἀπένταρος εἶναι.

§40ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ νομολογία τῶν δικαστηρίων λέγει, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν πληρώνουν δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας, εἶναι δύστροποι;

§41Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι παγκοίνως γνωστόν, ὅτι ἡ ἁπλῆ καθυστέρησις τεκμαίρεται ὡς δυστροπία. Συνεπῶς οὐδὲν ὑπάρχει παράδειγμα, κατὰ τὸ ὁποῖον νὰ εἴπῃ τὸ δικαστήριον ὅτι καθυστέρησε μέν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δύστροπος. Ἡ ἁπλῆ καθυστέρησις εἶναι δυστροπία, ἐκτὸς ἐὰν ὁ ὀφείλων πληρώσῃ. Ἐὰν δὲν πληρώσῃ, δὲν ἐξετάζεται διὰ τίνα λόγον δὲν ἐπλήρωσε.

§42Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν ἀντιτάσσομαι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὰ κατ’ ἰδίαν ἄρθρα λέγετε, ὅτι μέχρι ποσοῦ ἐνοικίου δρχ. 4.000 ἁρμόδιος γίνεται ὁ Εἰρηνοδίκης. Εἰς τὰς ἐπαρχίας δὲν φαντάζομαι νὰ ὑπάρχῃ μίσθωμα ἀνώτερον τῶν τεσσάρων χιλιάδων δραχμῶν κατὰ μῆνα. Εἰς τὴν Καρδίτσαν καὶ Λάρισαν καταργοῦμεν τὴν διαδικασίαν τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει εὐρυτέραν ἀντίληψιν, καὶ πηγαίνομεν εἰς τοὺς Εἰρηνοδίκας. Διατὶ αὐτό; Δεύτερον. Ὑπάρχει ἀπὸ τόσα χρόνια ἓν σύστημα, ὅτι ἡ προθεσμία τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἀποφάσεως ἀρχίζει ἀπὸ τῆς ἐκπνοῆς τῆς ἀποφάσεως. Τώρα ἄρχεται ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως ἡ προθεσμία.

§43ΣΠ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἦτο πάγιον. Οἱ Πρόεδροι καὶ οἱ Εἰρηνοδίκαι ὥριζον οἵαν προθεσμίαν ἤθελον αὐτοί.

§44Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τρίτον. Τὸ ἄρθρον 4ον λέγει, ὅτι ἀποσπᾶτε Εἰρηνοδίκας εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. Τί θὰ γίνουν τὰ Εἰρηνοδικεῖα τῶν ἐπαρχιῶν;

§45ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ ἀποσπάσω ἀπὸ τὰ Εἰρηνοδικεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν...

§46Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐφόσον τὸ νομοσχέδιον περιέχει τοιαῦτα βασικὰ σφάλματα καὶ ἐφόσον ὅλον τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου ἀποβλέπει εἰς εὔνοιαν τῶν ἰδιοκτητῶν, ἀποτελεῖ οὕτω πνεῦμα καταπιέσεως καὶ καταδυναστεύσεως τῶν ἀνθρώπων, τῶν πενομένων, τῶν ἀνθρώπων, τῶν ἄνευ ἐργασίας, ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ ἀποσύρῃ, ἄλλως θὰ τὸ καταψηφίσω.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§48Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶμαι, κ. Ὑπουργέ, ἐξ ὁλοκλήρου ἀντίθετος πρὸς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὅπως λίαν ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας κ. Συνάδελφος, τὸ νομοσχέδιον δύναται νὰ εἴπῃ τις ὅτι εἶναι ἀναχρονιστικόν. Δὲν εἶναι σύμφωνον πρὸς τὸ πνεῦμα, τὸ διέπον τὴν σημερινὴν κοινωνίαν. Δὲν εἶναι περισσότερον σύμφωνον πρὸς τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, καὶ ἂν θέλετε δὲν λαμβάνει διόλου ὑπ’ ὄψιν τὴν δυστυχίαν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὰς λαϊκὰς μᾶζας. Νομίζω ὅτι, ἐφόσον διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ πρόκειται νὰ ρυθμισθῶσι συμφέροντα ζωτικὰ καὶ σπουδαῖα τῶν λαϊκῶν τάξεων, τῶν ἐργαζομένων τάξεων, πρέπει νὰ στρέψωμεν εὐμενὲς τὸ ὄμμα καὶ νὰ ἀποβλέψωμεν πρὸς τὰς τάξεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι πράγματι πάσχουν. Οὐδεὶς ἀπολύτως συντρέχει λόγος, ὅπως ἡ Κυβέρνησις, ἡ λαϊκή, εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ὁποίας μὲ μεγάλα γράμματα εἶναι ἀναγεγραμμένη ἡ ὑποστήριξις τῶν λαϊκῶν συμφερόντων, οὐδεὶς συντρέχει, λέγω, οὐδεὶς ἀπολύτως λόγος, νὰ ἔλθῃ ἀντιμέτωπος πρὸς τὴν λαϊκὴν ψυχήν, πρὸς τὴν λαϊκὴν ἀντίληψιν.

§49ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Προστατεύομεν τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀπόρους μισθωτάς.

§50Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία. Θὰ ἀντιληφθῆτε ἐκ τῶν πραγμάτων ὅτι εἶναι νομοσχέδιον ἀντιλαϊκόν. Θὰ ἀντιληφθῆτε ἐκ τῶν πραγμάτων ὅτι εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον βάλλει κυρίως κατὰ τῆς πτωχῆς λαϊκῆς μάζης. Καὶ ἐξεταστέον δι’ ἐλαχίστων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατευθῇ ἰδιαιτέρως ἡ τάξις ἡ ἀστική: Ὅπως λίαν προσφάτως ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας κ. Συνάδελφος ἀπήντησεν, αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη τάξις, ἡ ὁποία δὲν ἔπαθε τίποτε. Δὲν ἔπαθε ἀπολύτως τίποτε ἐν τῇ ἐξελίξει τῇ κοινωνικῇ. Οὐδὲ καὶ τὸ κεφάλαιον τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ τῶν μικροϊδιοκτητῶν, ἂν θέλετε, ἔπαθέ τι, διότι μόνη ἡ τάξις αὐτή, μέσα εἰς τὴν δίνην τῶν κοινωνικῶν ἀνατροπῶν, οὐ μόνον δὲν ἔπαθεν ἀπολύτως τίποτε, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς ὅλας τὰς ἄλλας τάξεις, ἀλλ’ ὠφελήθη ὑψωθείσης κατὰ πολὺ τῆς τιμῆς τῶν κτημάτων των. Ἐνῷ τὰ πάντα παρεσύρθησαν ὑπὸ τῆς μεταπολεμικῆς θυέλλης, ἡ ὁποία ἠγέρθη, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔμεινεν ἀλώβητον, ἀλλὰ καὶ ἐπολλαπλασιάσθη, λόγῳ τῆς γενικῆς ὑψώσεως, εἶναι τὸ κεφάλαιον, τὸ ἀπαρτιζόμενον ἐξ οἰκοδομῶν ἐν Ἀθήναις καὶ ἀλλαχοῦ. Ἐφόσον λοιπόν εἶναι ἀποδεδειγμένως πασιφανές, ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι τὸ κεφάλαιον τῶν ἰδιοκτητῶν παρέμεινεν ἄθικτον, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ ἰσχύοντος τοῦ ἐνοικιοστασίου οἱ ἰδιοκτῆται δὲν ἔλαβον ποτὲ ὀλιγώτερον τοῦ ἑκάστοτε τιμαρίθμου, ὅστις ὤθησε τὰ εἰσοδήματα μέχρι τοῦ εἰκοσιπενταπλασίου, ἐνῷ εἶναι ζήτημα ἂν καὶ ἡ δραχμὴ ἔφθασε τὸ εἰκοσιπενταπλάσιον, δὲν βλέπομεν τὸν λόγον δι’ ὃν καὶ νέαι προστασίαι τοῦ κεφαλαίου νὰ γίνουν. Καμμία, λοιπόν, ἀπολύτως ζημία δὲν ἐπῆλθεν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, καὶ οὕτω ἐνῷ ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι οὐδεμία ζημία προσεγένετο εἰς αὐτούς, ἐξ ἀντιθέτου ποία εἶναι ἡ κατάστασις τῶν ἐργαζομένων μαζῶν; Εἶναι εἰς ὅλους γνωστόν, ὅτι πλήρης ἀνεργία μαστίζει ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Εἰς ὅλους εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν οἰκογένειαι στερούμεναι καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου, ἐφόσον ἐν Πειραιεῖ ὑπάρχουν 40 χιλιάδες ἀνέργων, εἰς Ἀθήνας τὸ ἴδιον ἐπίσης, ἐν δὲ ταῖς ἐπαρχιακαῖς περιφερείαις ἡ ἀνεργία πλήττει εἰς τὰ καίρια τὰς ἐργαζομένας τάξεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν δυσμενῶς νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς τὴν τάξιν αὐτήν. Καὶ ὅταν πρόκειται νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς στέγης, ὅταν πρόκειται νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὸ ζήτημα τῶν τεσσάρων κεραμιδιῶν, κάτω ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ζήσουν πτωχὰ ἐγκαταλελειμμένα ὀρφανά, εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀποβλέψωμεν πρὸς αὐτὰ μὲ βλέμμα ἀπεχθές; Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιβεβλημένον, εἶναι νὰ ἐξαντλήσωμεν ὁλόκληρον τὴν ἐπιείκειάν μας. Ὅταν δὲ εἶναι γνωστὸν εἰς πάντα ἁπτόμενον ἁπλῶς τῶν δικαστικῶν πραγμάτων, ὅτι ὑπάρχει πλήρης καὶ παγία νομολογία, θεσμοθετημένη ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ νόμου «περὶ δυστροπούντων μισθωτῶν», ὅτι ἡ ἁπλῆ καθυστέρησις θεωρεῖται δυστροπία καὶ συνεπῶς συνεπάγεται τὴν ἔξωσιν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ τεθῇ ἄλλη διάταξις ἐν τῷ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίῳ, ἡ ὁποία νὰ λύῃ δυσμενῶς τὰ ζητήματα ταῦτα. Ἄς ἴδωμεν τώρα, ἐὰν καὶ δικαστηριακῶς ἀκόμη, ἐὰν καὶ πραγματικῶς, ἐὰν καὶ κοινωνικῶς τὸ νομοσχέδιον εἶναι εἰς τὴν ἐμπρέπουσαν περιωπήν. Τὸ ἄρθρον 1ον δὲν λέγει τίποτε ἄλλο, καὶ διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, δὲν ἀπεδέχθη τὸ νομοσχέδιον ἢ τοὐλάχιστον τὰ πλεῖστα τῶν μελῶν της, ἐμειονοψήφησαν, ἐκφράσαντα ἀλλοίαν γνώμην. Τὸ 1ον λοιπὸν ἄρθρον δὲν λέγει τίποτε ἄλλο, παρ’ ὅτι εἰσάγονται ὅλαι σχεδὸν αἱ ὑποθέσεις ἐνώπιον τοῦ Εἰρηνοδικείου. Φαντάσθητε ποῖος θὰ εἶναι ὁ συνωστισμὸς τῶν ἀντιδικούντων κατὰ τὰς δικασίμους ἡμέρας. Ἐγὼ ἀμφιβάλλω ἂν θὰ ὑπάρξουν οἰκήματα, τὰ ὁποῖα νὰ περιλάβουν ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμον, ἐφόσον, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, προκειμένου περὶ μισθωμάτων μέχρι τῶν τεσσάρων χιλιάδων δραχμῶν, θὰ ἐκδικάζωνται ταῦτα ὑπὸ τῶν Εἰρηνοδικείων. Ὅλαι αἱ ἐξώσεις τῶν πτωχῶν ἐργατῶν, τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, τῶν μικροϋπαλλήλων θὰ εἰσάγωνται εἰς αὐτό.

§51Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον τοὺς πτωχοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς μέχρι τετρακοσίων δραχμῶν, τοὺς ἀφήνετε εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον;

§52Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἀπὸ τετρακοσίας δραχμὰς φθάνει σήμερον μέχρι τεσσάρων χιλιάδων δραχμῶν. Δὲν γνωρίζω μήπως προσβάλλω ἀτομικὰ συμφέροντα. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἀπὸ ὅλους ἐκείνους, τῶν ὁποίων προσβάλλω ἀτομικά των συμφέροντα, θὰ ζητήσω συγγνώμην, διότι ἐγὼ ἀπὸ γενικῆς ἀπόψεως ἐξετάζω τὸ ζήτημα. Λέγω, λοιπόν, ὅτι θὰ συγκεντρωθῶσιν ὅλαι γενικῶς αἱ ἐξώσεις εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον καὶ φαντάσθητε τὸν Εἰρηνοδίκην δικάζοντα ἐν τῷ μέσῳ ἀφθάστου συνωστισμοῦ. Φαντάσθητε τὸ μαρτύριον τῶν δικαζομένων καὶ τῶν δικαζόντων. Ἠξεύρετε ποῖον εἶναι τὸ ἐν Ἀθήναις Εἰρηνοδικεῖον; Εἶναι ἕν πρώην πλυσταρειό. Ὅπως θὰ γνωρίζῃ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργός, εἰς τὴν ὁδὸν Γερανίου ἐνοικιάσθη ἐσχάτως ἕνα πλυσταρειὸ μιᾶς οἰκίας...

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἔγινεν ἡ μίσθωσις;

§54Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν γνωρίζω πότε ἔγινεν. Εἶναι γεγονὸς ὅτι τὸ Εἰρηνοδικεῖον εἶναι πρώην πλυντήριον καὶ μετετράπη ἐν εἴδει παράγκας, ἡ ὁποία ἦτο, εἰς Εἰρηνοδικεῖον.

§55ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶνε ἐπιχείρημα αὐτό; Διότι δὲν ἔχουν Εἰρηνοδικεῖον αἱ Ἀθῆναι, πρέπει νὰ νομοθετῶμεν δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ὡς νὰ μὴ ἔχουν ἀλλοῦ Εἰρηνοδικεῖα;

§56Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν εἶπα τοιοῦτόν τι. Ἀλλὰ προσθέτω, σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ μίαν ἀπὸ δικαστηριακῆς ἀπόψεως λεπτομέρειαν, ἐλαχίστην μέν, ἐνέχουσαν ὅμως διὰ τὰς Ἀθήνας σπουδαιοτάτην σημασίαν. Ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος θὰ συναγελάζηται ἐκεῖ. Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ὁ δικαιολογητικὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον θέλομεν ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμον νὰ τὸν συνάξωμεν ἐπὶ τὸ αὐτὸ εἰς ἕν Εἰρηνοδικεῖον; Οὐδεὶς ἀπολύτως. Ἐν τῷ δευτέρῳ ἄρθρῳ τίθενται προθεσμίαι, αἱ ὁποῖαι πᾶν ἄλλο ἢ ἐξυπηρετικαὶ διὰ τὸν ἐργαζόμενον λαὸν εἶναι. Ἀντὶ νὰ παρατείνωμεν ὁπωσδήποτε τὰς προθεσμίας δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀναμφιβόλως δὲν εὑρίσκονται εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν ἕν μικρὸν ἐνοίκιον, ἔστω καὶ ἂν στερηθοῦν τοῦ ἄρτου τῶν τέκνων των, ἀντί, λέγω, νὰ παράσχωμεν εἰς αὐτοὺς μίαν προθεσμίαν, ὅπως γίνεται σήμερον, φροντίζομεν νὰ συντομεύσωμεν τὰς προθεσμίας τῆς ἐξώσεως, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ κακούργου τινὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος διέπραξε σπουδαῖόν τι καὶ ὕψιστον ἔγκλημα, τὸ ἔγκλημα τοῦ ὅτι προσφερόμενος εἰς ἐργασίαν δὲν εὑρίσκει ἐργασίαν διὰ νὰ πληρώσῃ τὴν στέγην, ὑφ’ ἣν στεγάζεται καὶ νὰ ἐξοικονομήσῃ τὸν ἄρτον τῶν τέκνων αὐτοῦ. Αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον τὸν θεωροῦμεν ὡς διαπράξαντα κἄτι τι σπουδαῖον καὶ προσπαθοῦμε διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ τὸν πλήξωμεν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, καιριώτερον ἀκόμη, συντομεύοντες τὰς προθεσμίας περὶ ἐξώσεως, ὥστε ἡ ἔξωσις νὰ ἐπακολουθήσῃ εὐθὺς ἅμα τῇ ἐκδόσει τῆς ἀποφάσεως. Διὰ τὴν ἐνώπιον τοῦ Εἰρηνοδικείου συζήτησιν, κατὰ τὸ ἄρθρον 3, δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ παράστασις διὰ δικηγόρου. Ἀλλ’ εἶναι γνωστὸν πόσα καὶ ποίας ὑψίστης σημασίας γεννῶνται εἰς αὐτὰς τὰς ὑποθέσεις τῶν ἐξώσεων νομικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ παρασύρουν, ἐξ ὁλοκλήρου τὴν βάσιν τῆς ἀγωγῆς καὶ νὰ ἀποδείξουν αὐτὴν καὶ νόμῳ ἀκόμη ἀβάσιμον. Πῶς εἶναι δυνατὸν λοιπὸν ὁ ἁπλοῦς ἐργάτης, ὁ ὁποῖος, ἐφόσον ὑπάρχει ἡ διάταξις αὐτή....

§57Σ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ὑπὲρ τῶν πτωχῶν, σύμφωνα μὲ τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον λέγετε. Ἀλλ’ ἐν τούτοις, ἐγὼ δέχομαι ν’ ἀπαλειφθῇ.

§58Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐγὼ οὐδέποτε ἀντιφάσκω, ἐνῷ σεῖς ἐξ ἰδίων κρίνετε. Σᾶς λέγω λοιπόν, συνεπέστατος πρὸς ἑαυτόν καὶ ἀποδεικνύων τὴν ὑμετέραν ἀντίφασιν, καὶ ὄχι τὴν ἰδικήν μου, σᾶς λέγω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἐναντίον τῶν ἐργατῶν, διότι θὰ ἐμπέσωσιν οὕτω εἰς παγίδα, ἐφόσον δὲν θὰ ἔχωσι δικηγόρον νὰ τοὺς ὑπερασπίσῃ, ἐνῷ ἀπέναντί των θὰ εὑρίσκεται ὁ δικηγόρος τοῦ μεγαλοϊδιοκτήτου, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸ τὸ δίκαιόν των δύνανται νὰ διαστρεβλώνῃ καὶ νὰ καταπατᾷ, δεδομένου ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία δὲν εἶνε ἁπλῆ, ἀλλὰ στηρίζεται εἰς νομικὰς διατάξεις. Καί, πράγματι, ὅταν ὁ ἐργάτης λέγει: «Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω νὰ πληρώσω καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ προθεσμία», αὐτὸ τὸ «δὲν ἔχω νὰ πληρώσω», θεωρεῖται ὁμολογία, θεωρεῖται ὅτι ὁ ὀφείλων εἶναι δύστροπος καὶ ἐξώνεται ἄνευ οὐδεμιᾶς ἄλλης διατυπώσεως. Ἐφόσον ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς παραδέχεται τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἀναγνωρίζων τὸ βάσιμον τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου, δὲν ἐννοῶ νὰ ἐπιμείνῃ ἐπ’ αὐτοῦ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4ον, ἀναγράφεται «Ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης κλπ.». Αὐτὴ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 ἀποτελεῖ μίαν ἄλλην σειρὰν μέτρων, ἡ ὁποία ἄγει εἰς βάραθρον τὴν δικαιοσύνην, διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀποσπάσεων τῶν δικαστῶν. Αἱ στατιστικαὶ βεβαιώνουν, ὅτι τὸ σύνολον τῶν δικαστῶν ἐπὶ δέκα πέντε ἡμέρας τὸ ἔτος δὲν ἐργάζονται. Ὑπάρχει ἐπίσημον περὶ τούτου ἔγγραφον τῆς Στατιστικῆς τοῦ Ὑπουργείου καὶ τοῦτο γίνεται διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀποσπάσεων. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται· θὰ ἀποσπασθοῦν 6 ἢ 9 Εἰρηνοδίκαι καὶ ἀπὸ ποῦ; Ἀπὸ τὰ μικρὰ μέρη, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἐργασίαν, ὥστε θὰ ἐγκαταλειφθοῦν τὰ Εἰρηνοδικεῖα αὐτὰ ἢ θὰ παραδοθοῦν εἰς χεῖρας ἀνικάνους. Δὲν εἶναι ὅμως καὶ ἐκεῖνοι φορολογούμενοι, ἔχοντες δικαίωμα νὰ ζητήσουν δικαιοσύνην διὰ τὰ προσωρινά των μέτρα; Δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσουν δικαιοσύνην καὶ τὴν ποινικὴν καὶ τὴν ἀστικήν των τοιαύτην; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκαταλείψωμεν αὐτοὺς εἰς τὸ ἔλεος τοῦ ὑψίστου; Καὶ ἐγκαταλείποντες αὐτούς, διαπράττομέν τι τὸ σωστικὸν διὰ τὴν δικαιοσύνην; Τοὐναντίον, καταβαραθροῦμεν αὐτούς, διότι, ἀναμφισβητήτως θὰ προστεθῇ εἰς τὴν ἀτελεύτητον ἄλυσον καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπεσπασμένων δικαστῶν καὶ ἕτερος ἀριθμός. Διὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους ἔχω τὴν ἀντίληψιν καὶ νομίζω, ὅτι, ὅπως καὶ ἡ Κοινοβ. Ἐπιτροπὴ δὲν εὗρε συμφέρον τὸ νομοσχέδιον, δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν καὶ παρ’ ἡμῶν. Πρέπει καὶ σεῖς ὑπὸ τὸ πρίσμα τοῦτο, διαβλέποντες τὰ πράγματα, νὰ ἀποσύρητε τὸ νομοσχέδιον.

§59Δ. ΠΕΠΠΑΣ. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ περιορίσῃ τὸ ποσὸν εἰς δύο χιλιάδας δραχμῶν, διὰ νὰ ὑπάγεται εἰς τὰς μικροδιαφοράς.

§60ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δέχομαι.

§61Δ. ΠΕΠΠΑΣ. Καὶ νὰ μᾶς ἀποσπάσητε εἰς τὸν Πειραιᾶ δύο Εἰρηνοδίκας.

§62Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν εἶμαι κεκηρυγμένος κατὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, οὔτε οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξε κατ’ αὐτοῦ ὁ προλαλήσας κ. Συνάδελφος νομίζω ὅτι ὑπῆρξαν ἱκανοὶ νὰ μὲ μεταπείσουν, καίτοι ἀπὸ χαρακτῆρος καὶ ἰδιοσυγκρασίας διάκειμαι συμπαθῶς ἀπολύτως ὑπὲρ τῶν κατωτέρων, τῶν πενεστέρων λαϊκῶν τάξεων. Καὶ δὲν ἐπείσθην, διότι οἱ ἐξωθούμενοι ἐνοικιασταὶ δὲν εἶναι μόνον ἐκ τῶν πτωχῶν καὶ λαϊκῶν τάξεων, ἀλλ’ ἐνδέχεται ν’ ἀνήκουν καὶ εἰς τάξεις, αἱ ὁποῖαι γνωρίζονται ἄριστα μὲ τὸ κεφάλαιον. Τὸ σύστημα παραμένει τὸ ἴδιον. Οὐδαμῶς μεταβάλλεται....

§63Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὡμίλησε κανεὶς περὶ τῆς μεταβολῆς;

§64Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐκεῖνο ποὺ μεταβάλλεται εἶναι ὅτι ἡ διαδικασία τῆς ἐξώσεως γίνεται συντομωτέρα κατ’ ἐλαχίστας ἡμέρας. Ἀντὶ δηλαδὴ ἡ συζήτησις τῆς κλήσεως νὰ γίνῃ μετὰ 12 ἡμέρας, γίνεται μετὰ πέντε ἡμέρας. Μεταβολὴ ἐπίσης οὐσιώδης ἐπέρχεται ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς δαπάνης τῆς δικαστηριακῆς. Διότι διὰ τοῦ νέου νομοσχεδίου προβλέπεται ἡ ἀτελὴς διαδικασία. Ἡ μεταβολὴ εἶναι προφανῶς ὑπὲρ τοῦ πτωχοῦ λαοῦ.

§65ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι ἀσφαλῶς καὶ ἡ συντόμευσις τῆς διαδικασίας.

§66Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἑπομένως ἂν ὑπάρχῃ σημεῖόν τι κατὰ τὸ ὁποῖον καθίσταται δυσμενέστερον τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, τὸ ἰσχῦον ἤδη, εἶναι τὸ πηγάζον ἐκ τῆς παραγράφου 4 τοῦ δευτέρου ἄρθρου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ προθεσμία ἐκτελέσεως, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ Εἰρηνοδίκης, ἄρχεται ὑποχρεωτικῶς ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως. Τοῦτο, ἀναμφισβητήτως, ἀποτελεῖ μίαν ἀδικίαν καὶ ἀκριβῶς ἡ περίπτωσις αὐτή εἶναι ἡ θίγουσα τὰς λαϊκὰς τάξεις. Διότι οἱοσδήποτε ἐρχόμενος ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου ἐπὶ δυστροπίᾳ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τύχῃ μιᾶς ἀποφάσεως καταδικαστικῆς, ἐκτὸς ἄν ἀποκρουσθῇ ἡ ἀγωγή, διὰ τῆς καταβολῆς τῶν ὀφειλομένων ἢ διὰ τῆς συγγνώμης τοῦ ἰδιοκτήτου. Ἄλλος τρόπος δὲν ὑπάρχει. Μόνη προστασία εἶναι ἡ διδομένη διὰ τῶν προθεσμιῶν. Δυστυχῶς ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ τὸ νομοσχέδιον μεταβάλλει τὰς ἰσχυούσας διατάξεις, κατὰ τρόπον οὐ μόνον δυσμενῆ, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνον. Διότι ἐνδέχεται ὁ δικάζων εἰρηνοδίκης καὶ διατάσσων τὴν ἔξωσιν νὰ ἑδρεύῃ εἰς ἀπόστασιν δύο ἢ τριῶν ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κατοικίας τοῦ ἐναγομένου, οὕτως ὥστε ἡ δοθησομένη προθεσμία τῶν πέντε ἡμερῶν λ. χ. νὰ μὴ ἐπαρκῇ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν νέας στέγης. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν. Δὲν εἶναι δὲ δυστυχῶς ἐπιδεκτικὴ τροπολογίας αὐτή. Ἡ μόνη τροποποίησις, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπέλθῃ, εἶνε, ἂν ἡ ἀπόφασις ἐκδοθῇ παρόντων τῶν διαδίκων, νὰ ἄρχεται τότε ἡ προθεσμία ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως, ἄλλως ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως. Ἀλλ’ αὐτὸ ἰσχύει ἤδη καὶ καθίσταται περιττὸν νὰ ἐπαναληφθῇ. Ἑπομένως, διὰ τροποποιήσεως, δὲν δύναται νὰ ἐπανορθωθῇ τὸ κακόν. Ἐκεῖνο ὅθεν, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ἡ ἀπάλειψις τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἀπαλειφομένης τῆς διατάξεως αὐτῆς, νομίζω ὅτι οὐδεμίαν δέσμευσιν διὰ τὰς ἀπόρους τάξεις ἔχει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἀντιθέτως, εὐνοϊκὰς ἐν αὐτῷ διατάξεις περιέχει δι’ αὐτὰς. Θὰ ἔλεγα μάλιστα ὅτι καὶ ἡ διάταξις ἡ περὶ δικηγόρων εἶναι καὶ αὐτὴ ἐξυπηρετικὴ τῶν πτωχῶν τάξεων. Ἄλλο, Κύριοι Βουλευταί, σημεῖον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ παρατηρήσω εἶναι τὸ ἀφορῶν τὰς ἀποσπάσεις. Διότι νομίζω, ὅτι τὰ Εἰρηνοδικεῖα ἐκεῖνα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἀποσπασθοῦν οἱ δικασταί, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶνε ὀλίγαι αἱ ἐργασίαι των, θὰ μείνουν ἄνευ δικαστῶν, διότι ἄν τυχὸν ὁ γραμματεὺς τοῦ Εἰρηνοδικείου δὲν εἶναι πτυχιοῦχος, δὲν θὰ ἔχει δικαίωμα ἐκδικάσεως τῶν ὑποθέσεων. Ὑπάρχουν ἤδη εἰς τὰ Εἰρηνοδικεῖα τῆς δευτέρας τάξεως, πλεῖστοι γραμματεῖς μὴ πτυχιοῦχοι καὶ ἑπομένως τὰ Εἰρηνοδικεῖα αὐτὰ θὰ μείνουν ἄνευ δικαστῶν. Φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἄλλη πρόνοια διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Δικαστηρίων. Τότε μόνον θὰ κατορθωθῇ ἡ πραγματικὴ ἐξυπηρέτησις τῆς δικαιοσύνης, ἐὰν διορισθῶσι νέοι Εἰρηνοδίκαι πρὸς αὔξησιν τῶν ὑπαρχόντων.

§67ΣΠ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον λίαν προσεχῶς θὰ καταθέσω, λαμβάνεται πρόνοια ὅπως ἡ διεύθυνσις τῶν Εἰρηνοδικείων ἀνατεθῇ εἰς Πρωτοδίκην, ὁ ὁποῖος ὑποχρεωτικῶς θὰ δικάζῃ προσωρινὰ μέτρα καὶ θὰ προεδρεύῃ συγγενικῶν συμβουλίων. Δηλαδή, ἡ φυσιολογικὴ λύσις εἶναι νὰ ἔχω εἰς τὰς Ἀθήνας δέκα Εἰρηνοδίκας ἐπὶ πλέον. Ὅλα αὐτὰ ὅμως ἐξαρτῶνται ἀπὸ λοβερδείους λόγους. Ἑπομένως, ἐφόσον δὲν ἔχω τὰ ὑλικὰ μέσα, κάμνω αὐτὴν τὴν προσωρινὴν διάταξιν διὰ νὰ κατορθώσω νὰ λειτουργήσῃ ἡ Δικαιοσύνη, ἡ εἰρηνοδικιακή, εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι αὐτὴ δὲν εἶναι Δικαιοσύνη. Καταθέτετε σήμερον ἀγωγὴν εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον καὶ δικάζεται τὸν Μάϊον τοῦ 1934.

§68Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τότε πρέπει νὰ τεθῇ καὶ σχετικὴ διάταξις εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὅτι θὰ δύνανται νὰ ἀποσπασθοῦν. Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν δυσκολεύει καὶ δὲν παρέχει δυσκολίαν. Ἐκτὸς τούτου παρατηρῶ ὅτι αἱ ἀγωγαὶ ἐξώσεως δέον νὰ περιορισθῶσιν μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν ἐξώσεων ἐπὶ καθυστερήσει μισθωμάτων.

§69ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ νομοσχέδιον δὲν θίγει τὰς ἄλλας ἀγωγάς, μόνον τὰς ἀγωγὰς ἐπὶ καθυστερήσει μισθωμάτων.

§70Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τροπολογίαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑξῆς φράσιν· εἰς τὸ 2ον ἄρθρον «συντάσσεται κλῆσις ἐφ’ ἁπλοῦ». Θὰ ἔλεγα νὰ γίνεται ἀντίγραφον.

§71ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν εἶναι πρωτότυπος. Εἰς τὰς ἐργατικὰς ἀναστολὰς καὶ τὰς μικροδιαφοράς, περίληψις συντάσσεται. Εἶναι τυπωμένα χαρτιά.

§72Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐσπεύσατε νὰ μοῦ δώσητε μίαν ἐξήγησιν πρὶν ἢ ἀκούσητε τὶ θέλω νὰ εἴπω. Δὲν πρόκειται νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ ἐναγόμενος προκειμένου περὶ ἀγωγῆς περὶ καθυστερήσεως μισθωμάτων. Γνωρίζετε δὲ ὅτι ἡ μίσθωσις εἶναι μία σχέσις ἀστικοῦ δικαίου ἐκ τῆς ὁποίας πηγάζουν χίλια δύο ζητήματα. Πλειστάκις γνωρίζομεν, οἱ διατρίβοντες περὶ τὰ δικαστηριακά, ὅτι χίλια δύο ζητήματα ἐξαρτῶνται ἐκ τῆς διατυπώσεως τῆς ἀγωγῆς. Ἑπομένως δὲν βλέπω τίποτε τὸ κακόν, ἐφόσον περὶ ἑνὸς ἁπλοῦ ἀντιγράφου πρόκειται. Ἀντὶ νὰ εἶναι περίληψις νὰ γίνεται ἀκριβὲς ἀντίγραφον.

§73ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τόσον τὸ καλύτερον.

§74Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Παντοῦ γίνεται ἀντίγραφον, καίτοι διατάσσεται ἁπλῆ περίληψις. Ἂν δὲ οἱ Πρόεδροι εἰς ἐκείνας τὰς ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐμφανίζουν νομικὰς ὑποθέσεις κρίνουν ἀναγκαῖον νὰ δίδουν ἀντίγραφον πλῆρες τῆς αἰτήσεως εἰς τὸν διάδικον ἀντὶ περιλήψεως, κατὰ μείζονα λόγον ἐδῶ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν μεταβάλλεται τίποτε, διότι οὔτε περὶ περισσοτέρων γραφικῶν πρόκειται, οὔτε περὶ γραφικῆς ὕλης, ἀλλὰ περὶ ἑνὸς ἀντιγράφου, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ καθυστέρησιν μισθωμάτων ἂν ἀντὶ μιᾶς περιλήψεως νὰ εἶναι ἓν πλῆρες ἀντίγραφον. Νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν μεταβάλλει τὴν ὅλην οἰκονομίαν τοῦ νομοσχεδίου· ἁπλῶς διευκολύνει τοὺς διαδίκους.

§75Γ. ΧΛΩΡΟΣ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν ἐπὶ ἑνὸς σημείου, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἐπικίνδυνον, νὰ ἐπιστήσητε τὴν προσοχήν σας. Εἰς τὸ ἐδάφιον 4 ἄρθρον 2ον. Προκειμένου περὶ τῆς ἐνάρξεως τῆς προθεσμίας ἐκτελέσεως τῆς ἐξώσεως. Καθὼς γνωρίζετε, εἰς τὰς περὶ ἐξώσεως ἀποφάσεις, ἰδίᾳ τὰς ἐρήμην, δίδεται, οὐχὶ σπανίως, μικρὰ προθεσμία τεσσάρων ἢ καὶ πέντε ἡμερῶν, ὅση δὲν ἀρκεῖ οὔτε διὰ νὰ καθαρογραφῇ ἡ ἀπόφασις. Ἡμεῖς δὲ ποὺ δικηγοροῦμεν, γνωρίζομεν ὅτι οἱ διάδικοι συνηθέστατα ἀφήνουν καὶ αὐτὰς ἀκόμη τὰς προθεσμίας τῶν ἐνδίκων μέσων νὰ παρέρχωνται ἄπρακτοι ἐξ ἀμελείας, πολὺ δὲ ὀλιγώτερον θὰ δυνηθῇ νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ἐρήμην αὐτοῦ δοθεῖσαν μικρὰν προθεσμίαν ὑπὸ τοῦ Εἰρηνοδίκου καὶ ἔτσι, χωρὶς νὰ τὸ ἐννοήσῃ θὰ εὑρεθῇ πρὸ τοῦ δικαστικοῦ κλητῆρος ἀπειλοῦντος τὴν ἔξωσίν του.

§76ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Φαντάζεσθε ὅτι ὁ Εἰρηνοδίκης δὲν γνωρίζει τὴν κατάστασιν καὶ δὲν θὰ ἐξαντλήσῃ τὸ ὅριον τῶν τριάκοντα ἡμερῶν;

§77Γ. ΧΛΩΡΟΣ. Θὰ θέσῃ μίαν πενθήμερον ἢ ὀκταήμερον προθεσμίαν, ἡ ὁποία θὰ διαρρεύσῃ πρὶν ἢ καλὰ–καλὰ τὴν ἀντιληφθῇ ὁ ὑπὸ ἔξωσιν.

§78ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ προθεσμία τῆς ἐξώσεως εἶναι τριακονθήμερος ἀπὸ τὸν Εἰρηνοδίκην καὶ τρίμηνος ἀπὸ τὸν Πρόεδρον. Ἑκατὸν εἴκοσιν ἡμέρας ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ ὁ ἐναγόμενος προθεσμίαν.

§79Γ. ΧΛΩΡΟΣ. Βεβαίως ὅταν λάβῃ γνῶσιν τῆς ἀπειλουμένης ἐξώσεως ὁ ἐναγόμενος θὰ ἀμυνθῇ κατὰ τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἀποφάσεως, διὰ τοῦ Προέδρου, ἀλλὰ μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου δὲν θὰ προλάβῃ νὰ λάβῃ γνῶσιν, οὐδὲ νὰ προσφύγῃ εἰς τὸν Πρόεδρον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο ζήτημα τῆς ἀποσπάσεως Εἰρηνοδικῶν ἐξ ἄλλων Εἰρηνοδικείων πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν ἔχω καὶ ἐγὼ ἀντίρρησιν. Διότι εὑρίσκω, προσθέτω καὶ τοῦτο, ἐκτὸς τῶν ἄλλων τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξαν οἱ ἀξιότιμοι Συνάδελφοι. Καθὼς γνωρίζετε, ἰδίως προκειμένου περὶ τῶν Ἀθηνῶν, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσχοληθοῦν εἰς τὰς περὶ ἐξώσεως δίκας αὐτὰς πρέπει νὰ ἔχουν μεγάλην πεῖραν. Πρέπει νὰ ἠξεύρουν τὶ γίνεται ἐδῶ πέρα. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πάρετε ἕνα Εἰρηνοδίκην καὶ νὰ ἔχητε τὴν ἀξίωσιν νὰ λύσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα ὄχι βέβαια τὰ νομικά, διότι αὐτὰ δὲν εἶναι σπουδαῖα, ἀλλὰ τὰ κοινωνικά, τὰ ὁποῖα γεννῶνται εἰς τὰς δίκας περὶ ἐξώσεως.

§80ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὁ Εἰρηνοδίκης ποὺ θὰ ἔλθῃ ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν δὲν θὰ εἶναι εἰς τὰς ἐξώσεις. Ἐγὼ ἔθεσα αὐτὴν τὴν διάταξιν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ ἐνισχύσω τὴν εἰρηνοδικιακὴν δικαιοσύνην ἐν Ἀθήναις.

§81Γ. ΧΛΩΡΟΣ. Νὰ δημιουργήσητε τρεῖς θέσεις Εἰρηνοδικῶν.

§82ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μὲ τὶ χρήματα;

§83Γ. ΧΛΩΡΟΣ. Δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ περισφιγγώμεθα μέχρι τοιούτου σημείου ὥστε, χάριν οἰκονομιῶν, νὰ μὴ ἔχωμεν δικαιοσύνην.

§84ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀφοῦ δὲν λαμβάνω πιστώσεις, διὰ νὰ ἀντικαταστήσω τοὺς θανόντας εἰρηνοδίκας;

§85Γ. ΧΛΩΡΟΣ. Πρέπει ἴσως νὰ καταργηθοῦν ὅλα τὰ ἄλλα, ἀλλὰ νὰ ἐνισχυθῇ ἡ δικαιοσύνη. Θὰ σᾶς παρακαλέσω κ. Ὑπουργέ, νὰ σκεφθῆτε καλῶς τόσον τὸ ζήτημα τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων τοῦ εἰρηνοδίκου περὶ ἐξώσεως ὡς καὶ τὸ τῆς ἀποσπάσεως τῶν εἰρηνοδικῶν, ἐξ ἧς θὰ μείνωσι κενὰ ἄλλα εἰρηνοδικεῖα.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν ἢ θέσω τὸ ἐρώτημα ἂν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, θέλω—διότι εἶναι ζήτημα ἀναγόμενον εἰς τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου— νὰ μάθω τοῦτο· εἰς τὸ ἄρθρον 4ον λέγετε «Ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης κλπ.». (ἀναγινώσκει). Τὶ θὰ λέγει ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Ἐπιτρέπω εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ ἀποσπάσῃ τρεῖς Εἰρηνοδίκας, ἢ ἀποσπῶ;

§87ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κατὰ τὸ Σύνταγμα, αἱ ἀποσπάσεις δικαστικῶν ὑπαλλήλων, γίνονται πάντοτε ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, μετὰ γνώμην τοῦ Ἀνωτάτου Δικ. Συμβουλίου. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κάμνει ἐρώτημα πρὸς τὸ Δικαστικὸν Συμβούλιον καὶ θὰ παρακαλέσῃ τὸ Συμβούλιον νὰ ἀποσπάσῃ τὸν Εἰρηνοδίκην Οἰτύλου, ὅπου τὸ Πρωτοδικεῖον ἔχει γραμματέα, δυνάμενον νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ, καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ ἀποσπάσῃ ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον ἕνα Εἰρηνοδίκην εἰς τὰς Ἀθήνας ὀνομαστικῶς. Καὶ τὸ Συμβούλιον θὰ εἴπῃ· ἐπιτρέπω.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἤθελα τοῦτο νὰ μάθω. Θὰ περιμείνητε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου;

§89ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Βεβαίως· ἐγὼ δὲν ἔχω δικαίωμα.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς ἀπαντήσεως ποὺ μοῦ δίδετε, δὲν ἔχω νὰ κάμω καμμίαν παρατήρησιν.

§91Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελα ἐν σχέσει μὲ τὸ ἄρθρον 4, νὰ μάθω ἂν ἐνδιαφέρεσθε μόνον διὰ τὰς Ἀθήνας ἢ καὶ διὰ τὰς λοιπὰς περιφερείας τοῦ Κράτους.

§92ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διὰ τὰς Ἀθήνας.

§93Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἐγὼ γνωρίζω τὴν περιφέρειάν μου, τῶν Πατρῶν, ὅπου εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ἀπελπιστικὴν ἀπὸ ἀπόψεως ἀπονομῆς δικαιοσύνης. Τοῦτο μόνον θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ἀποφάσεις προσωρινῶν μέτρων ἐκδίδονται μετὰ πεντάμηνον ἀπὸ τῆς συζητήσεως. Καὶ ὄχι μόνον μετὰ πεντάμηνον, ἀλλ’ ἔχομεν παραδείγματα καὶ μετὰ ἕν ἔτος. Φαντάσθητε, λοιπόν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τοὺς ἐπιφορτίσωμεν καὶ μὲ ὅλην αὐτὴν τὴν διαδικασίαν τῆς ἐξώσεως, χωρὶς κατὰ τὴν γνώμην μου κανένα σοβαρὸν λόγον. Διότι, διὰ νὰ παρέχεται τὸ δίκαιον ἐνωρίτερον; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει βεβαιῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι θὰ παρέχεται πολὺ βραδύτερον ἡ ἀπονομὴ τοῦ δικαίου. Θὰ ἴδητε μὲ αὐτὴν τὴν διαδικασίαν ὅτι θὰ πέσωμεν εἰς τὸ ἀντίθετον ἄκρον. Θὰ ἴδητε ὅτι δὲν θὰ ἐκδίδωνται ποτὲ ἀποφάσεις, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ δικαιολογητικὸς λόγος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν θὰ ἐπιτύχῃ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν ὅπως περιορισθῇ τὸ ὅριον μέχρι 1.000 δραχμῶν. Τὴν γνώμην δὲ αὐτὴν, κ. Βουλευταί, τὴν ὑποστηρίζω διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Βλέπω ὅτι αἱ κοινοποιήσεις θὰ γίνωνται ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου καὶ μάλιστα ἐξώσεις μέχρι τεσσάρων χιλιάδων δραχμῶν μηνιαίως. Οἱ ἰδιοκτῆται θὰ συντάσσουν τοιαύτας ἀτελεῖς ἐξώσεις διὰ καθυστέρησιν καὶ μιᾶς ἡμέρας ἐπὶ ζημίᾳ τῶν ἐνοικιαστῶν. Προτείνω νὰ περιορισθῇ τὸ ὅριον τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ εἰρηνοδίκου μέχρι χιλίων δραχμῶν μόνον, διότι οὕτω προστατεύονται καὶ τὰ συμφέροντα τῶν μικρῶν ἰδιοκτητῶν καὶ πτωχῶν ἐνοικιαστῶν, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἐνοικιασταὶ 4.000 μηνιαίως ἢ ἰδιοκτῆται εἰσπράττοντες 4.000 μηνιαίως νὰ προστατεύωνται ἐξαιρετικῶς ἐπὶ βλάβῃ τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Ἐπίσης, προτείνω, ὅπως αὐξηθοῦν αἱ προθεσμίαι καὶ ἰσχύσουν αἱ διατάξεις τοῦ νέου ΕΧΗ.

§94ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ καταφύγουν καὶ πρὸς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν.

§95Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς τελευταίαν παράκλησιν, κ. Συνάδελφοι, ἔχω νὰ προσθέσω ὅπως δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ἵνα ἡ προθεσμία ἄρχεται ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως.

§96Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ. Ἐγώ, κ. Βουλευταί, μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, θεωρῶ ἐπάναγκες νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτοῦ, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἡ κλῆσις κοινοποιεῖται μέχρι τῆς μεσημβρίας τῆς προτεραίας τῆς δικασίμου, δηλ. οὔτε 12 ὥρας πρὸ τῆς δίκης.

§97ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς τὰ προσωρινὰ μέτρα ποὺ πρόκειται νὰ κριθῇ ὁλόκληρος περιουσία ὑπάρχει 24ωρος προθεσμία.

§98Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ. Ναί, ἀλλὰ ἐδῶ πρόκειται περὶ στέγης καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι θὰ ζημιώσητε τὸν ἀγράμματον κόσμον, διότι δὲν λαμβάνει τὰ δικόγραφα ὁ ἴδιος ὁ ἐναγόμενος, ἀλλ’ οἱ οἰκεῖοι. Φαντάσθητε τὶ θὰ συμβῇ. Θὰ ἔχωμεν μίαν ἐρημοδικίαν, χωρὶς νὰ πταίῃ ὁ ἐξωστέος, δὲν τοῦ δίδεται δὲ ὁ καὶ ὁ ἀπαραίτητος χρόνος νὰ εὕρῃ καὶ τὸ χρῆμα. Δι’ αὐτὸ ἔχομεν ματαίωσιν πλείστων ὅσων ἐξώσεων ἢ τοιούτων ὑποθέσεων, διότι οἱ ἐξωστέοι καταθέτουσιν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τὰ καθυστερούμενα μισθώματα. Ὅταν ἐπὶ τοῦ προκειμένου κοινοποιηθῇ ὥρας πρὸ τῆς δίκης, πῶς θὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν πτωχὸν ἐξωστέον νὰ ἐξεύρῃ τὸ καθυστερούμενον μίσθωμα, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ τὰς βαρείας συνεπείας τῆς καταδίκης του. Ὥστε θεωρῶ ἐπάναγκες νὰ δεχθῆτε ἐπ’ αὐτοῦ ἵνα ἡ κοινοποίησις γίνεται πρὸ 24 ὡρῶν τοὐλάχιστον, ὥστε νὰ δώσωμεν εἰς αὐτοὺς μίαν στοιχειώδη προθεσμίαν.

§99Τ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Νὰ παραμείνουν αἱ παλαιαὶ προθεσμίαι.

§100Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ διατὶ νὰ μὴ τοὺς δώσωμεν μίαν προθεσμίαν πρὸ τῆς ἀποφάσεως. Φρονῶ ὅτι εἶναι σκόπιμος αὐτὴ ἡ τροπολογία ὅπως, κ. Ὑπουργέ, καὶ τὸ ζήτημα τῶν ἀποσπάσεων. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὁ τρόπος αὐτὸς ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἐνισχυθοῦν τὰ δικαστήρια Πειραιῶς καὶ Ἀθηνῶν. Μόνον αἱ δαπάναι τῶν μεταθέσεων τῶν πολυμελῶν οἰκογενειῶν, ὅπως εἶναι αἱ τῶν εἰρηνοδικῶν, θὰ ἐπιβαρύνουν περισσότερον παρὰ ὁ διορισμὸς νέων δικαστῶν. Φρονῶ ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἰδιαιτέραν φροντίδα τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, διότι ὅσον αὐξάνει τὸ προσωπικὸν τῶν Δικαστηρίων, ἐπιμελέστερον καὶ ἀκριβέστερον ἀσκεῖται ἡ δικαιοσύνη καὶ τὸ Δημόσιον αὐξάνει τὰς προσόδους του. Διότι ἂν ὑπάρχει κάποιον Ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον ἀποδίδει πολλὰ εἰς τὸν δημόσιον κορβανᾶν, εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ ὅσον αὐξάνει τὸ προσωπικὸν τῶν δικαστῶν, ἡ δικαιοσύνη ἀποδίδεται καλύτερον, ἄνευ οὐδεμιᾶς ζημίας τοῦ Δημοσίου. Δι’ αὐτὸ φρονῶ ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι προσωρινόν.

§101ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ εἶπα. Εἶναι μπάλωμα.

§102Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ. Ἦτο εὐχῆς ἔργον ἡ ἀπάλειψις τοῦ ἄρθρου 3. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ προστατεύσω τὸν δικηγορικὸν κόσμον, ἀλλ’ ἐν τούτοις σᾶς λέγω, ὅτι ἡ ἔλλειψις δικηγόρων εἶναι ἐπιζημία αὐτῶν τῶν συμφερόντων τῶν διαδίκων.

§103ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν θὰ ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ μὴ παράστασις δικηγόρου.

§104Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ. Δὲν θὰ ἐπιδικάσῃ ὁ εἰρηνοδίκης δικαστικὰ ἔξοδα. Φαντάσθητε ἕνα ἐναγόμενον ἐξωστέον, διότι ἡ ἰδιοτροπία τοῦ ἰδιοκτήτου θέλει νὰ τὸν φέρῃ ὡς δύστροπον μισθωτήν. Ἢ θὰ τοῦ ἐπιδικάσῃ ὁ εἰρηνοδίκης ἔξοδα. Ἢ καὶ τανάπαλιν, ἕνα ἰδιοκτήτην, ὁ ὁποῖος χάνει τὰ μισθώματά του, νὰ χάνῃ καὶ τὰ δικαστικὰ ἔξοδα. Νομίζω ὅτι ἡ παράστασις τοῦ δικηγόρου εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία προασπίζει τὰ συμφέροντα τῶν διαδίκων καὶ δὲν πρέπει τὸ ἀξίωμα τῶν δικηγόρων νὰ τὸ καταδικάσωμεν.

§105Τ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Εἰς ὃ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ νὰ πληρώσῃ, πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθῇ καὶ διὰ δικαστικῶν ἐξόδων;

§106Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ. Ἄς εἴπωμεν ὅτι δύναται νὰ μετριάζῃ τὰ δικηγορικὰ ἔξοδα ὁ εἰρηνοδίκης.

§107ΑΔ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Σήμερον συμβαίνει τὸ ἑξῆς ἄτοπον. Ἐπειδὴ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ παράστασις τοῦ δικηγόρου, προσέρχεται ὁ ὀφείλων. Ἐπειδὴ ὅμως ἔχει μὲν τὸ δικαίωμα νὰ καταθέσῃ τὰ χρήματα, ἀλλὰ δὲν ἔχει νὰ πληρώσῃ δικηγόρον καὶ δικαστικὰ ἔξοδα, γίνεται ἐξωστέος, διότι ἀκριβῶς ὁ Πρόεδρος ἢ ὁ Εἰρηνοδίκης δὲν δύνανται νὰ τὸν ἀκούσουν καὶ τὸν δικάζουν ἐρήμην. Καὶ συμβαίνει τὸ ἄτοπον, ἐνῷ κοπτόμεθα ὑπὲρ τῶν δυστυχῶν ἀνθρώπων, ἀντιθέτως ζητοῦμεν νὰ μὴ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ νὰ εἴπουν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην των «πάρε τὰ λεπτά». Διὰ καθυστέρησιν 100 δραχμῶν εἷς πτωχός, διὰ τὸν ὁποῖον ἡμεῖς κοπτόμεθα, παθαίνει τὸ ἑξῆς. Πρέπει νὰ διορίσῃ καὶ ἕνα δικηγόρον νὰ δώσῃ 300 δραχμὰς καὶ ἂν δὲν τὰς ἔχῃ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀκουσθῇ. Ἐνῷ κοπτόμεθα ὑπὲρ τῶν πτωχῶν, ζητοῦμεν διατάξεις ὑπὲρ τῶν πλουσίων. Ἡ διάταξις αὐτὴ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη νὰ ἀπαλείψῃ, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν δεχθῇ, διότι ὁλόκληρος ὁ σκοπὸς τοῦ νομοθετήματος εἶνε νὰ προστατεύσωμεν τὰς ἀπόρους τάξεως καὶ τὴν μόνην ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει, εἶναι ἡ παράτασις τῶν προθεσμιῶν.

§108Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ. Ἄγεσθε εἰς τὴν σκέψιν αὐτὴν ἀπὸ τὴν πεπλανημένην γνώμην ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ παρουσία τοῦ δικηγόρου εἰς τὴν ἐπ’ ἀναφορᾷ λεγομένην διαδικασίαν. Δύναται ὁ διάδικος νὰ παρίσταται καὶ ἄνευ δικηγόρου ἐνώπιον τοῦ Προέδρου ἢ τοῦ Εἰρηνοδίκου καὶ σᾶς παρακαλῶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ προσέξητε.

§109ΑΔ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐὰν τὸ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀντίδικος.

§110Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ. Ἐνώπιον τοῦ Εἰρηνοδίκου καὶ εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου δύνανται νὰ παρίσταται καὶ ὁ διάδικος ἄνευ δικηγόρου. Ἐπίσης θὰ εἶχον νὰ παρακαλέσω, προκειμένου περὶ τῆς προθεσμίας τῆς ἐκτελέσεως, ὀρθὸν βεβαίως εἶναι ἵνα ἡ προθεσμία ἄρχεται ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως, ἀλλὰ νὰ μὴ δύναται νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ ἀπόφασις πρὸ τῆς δημοσιεύσεως καὶ πρὸ τῆς παρόδου τοὐλάχιστον πέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως εἰς τὸν διάδικον διὰ νὰ ἔχῃ μίαν προθεσμίαν ν’ ἀμυνθῇ, διότι θὰ ἔχωμεν πολλὰς δίκας, χωρὶς νὰ πταίουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι.

§111ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὴν παράγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 2 νὰ τεθῇ «ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως». Δὲν νομίζετε ὅτι, τοὐλάχιστον, διὰ νὰ μὴ εἶναι παγὶς διὰ τοὺς μισθωτὰς νὰ ὁρισθῇ τὸ κατώτατον ὅριον, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δίδῃ ὁ Πρόεδρος ἢ ὁ Εἰρηνοδίκης, τοὐλάχιστον 15 ἡμερῶν.

§112ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κατὰ τὸν νόμον περὶ ἐξώσεως, τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζομεν σήμερον, δικαιοῦται ὁ Πρόεδρος ἢ ὁ Εἰρηνοδίκης νὰ δίδῃ ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἀποφάσεως ἐπὶ 30 ἡμέρας. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ὅλαι αἱ ἀποφάσεις παρέχουν προθεσμίαν. Κατόπιν ὁ ὑπὸ ἔξωσιν μισθωτὴς κάμνει αἴτησιν εἰς τὸν Πρόεδρον, ὅστις ἔχει δικαίωμα, εἴτε ἐφάπαξ, εἴτε δι’ ἀλλεπαλλήλων ἀποφάσεων, νὰ δίδῃ ἀναστολήν, ἐκτὸς τοῦ μηνός, καὶ ἑτέραν τρίμηνον, ἀρκεῖ νὰ καταβάλλεται τὸ ἐνοίκιον. Ἑπομένως, ἔχομεν κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν 120 ἡμερῶν προθεσμίαν, τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ ὁ ὑπὸ ἔξωσιν μισθωτής.

§113ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλὰ νὰ τεθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὑποχρεωτικὴ προθεσμία ἑνὸς μηνὸς ἢ 15 ἡμερῶν.

§114ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διὰ ποῖον λόγον;

§115ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Διότι ἠμπορεῖ ὁ εἰρηνοδίκης νὰ τοὺς δώσῃ καὶ τριῶν ἡμερῶν προθεσμίαν.

§116ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὰ τὰ ζητήματα ἔγκεινται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δικάζοντος Εἰρηνοδίκου.

§117ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ Εἰρηνοδίκαι ἄνευ κρίσεως.

§118ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν ὑπάρχῃ καθ’ ὑποτροπὴν δύστροπος μισθωτής, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοῦ δίδωμεν διαρκῶς προθεσμίαν. Αὐτὰ τὰ ζητήματα δὲν δύναται νὰ τὰ ρυθμίσῃ ἡ νομοθεσία. Ἡ προθεσμία...

§119ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελα πρὸς προστασίαν τῶν ἀπόρων μισθωτῶν, ἀφοῦ ἡ ἐκτέλεσις ἀρχίζει ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως, νὰ ὑπάρχῃ ἕν κατώτατον ὅριον, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ὑποχρεωτικόν.

§120ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τότε νὰ τοὺς δίδωμεν διαρκῶς προθεσμίαν διὰ νὰ μὴ πληρώνουν ἐνοίκια.

§121ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Ἐφόσον θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἀπόρους ἐνοικιαστάς, πρέπει νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν προθεσμίαν αὐτήν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου....

§123ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι Βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος, κατόπιν τῆς τροπῆς, τῆς ἐντελῶς ἀπροόπτου, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, κατόπιν τῶν βάσεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθησαν οἱ ὁμιλήσαντες, νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις καὶ νὰ δικαιολογήσω τὴν πορείαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ριφθῇ, ἔστω καὶ πόρρωθεν κατηγορία κατὰ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἐννοεῖ νὰ προστατεύσῃ τὰς τάξεις τῶν ἀπόρων μισθωτῶν. Ἂν ἐλέχθη τοῦτο, ἐλέχθη διότι ἐλησμονήθη τί ἔκαμνε ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῶν ἀπόρων μισθωτῶν, διότι ἐλησμονήθη, ὅτι μόλις πρὸ εἰκοσαημέρου, ἡ Κυβέρνησις προστατεύουσα καὶ ἀκολουθοῦσα πολιτικὴν ὑπὲρ τῶν λαϊκῶν τάξεων, εἰσηγήθη τὴν ἐπὶ διετίαν παράτασιν τοῦ ἐνοικιοστασίου οἰκοδομῶν ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ καὶ Θεσσαλονίκῃ διὰ τὰς ἀπόρους τάξεις. Καὶ μάλιστα ἔφθασεν ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τοῦ μισθώματος τῶν 2.000 δραχμῶν μηνιαίως, θεωρήσασα ὅτι ὁ πληρώνων 2.000 δραχ. μηνιαίως μίσθωμα ἐν Ἀθήναις, εἶναι ἄπορος καὶ δὲν κατατάσσεται εἰς τὰς τάξεις τῶν εὐπόρων. Ὅταν, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ παρέχει τὸ δικαιοστάσιον παρὰ τὰς μεγάλας διαμαρτυρίας καὶ τὰς κραυγὰς τῆς τάξεως τῶν ἰδιοκτητῶν, ὅταν παρατείνει τὸ ἐνοικιοστάσιον, τὸ ὁποῖον ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις εἶχε θεσπίσει μέχρι τέλους Αὐγούστου 1933, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ριφθῇ οὐδὲ πόρρωθεν ἡ κατηγορία καὶ ἡ μομφὴ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ εἰσαγομένου νομοσχεδίου δεικνύεται ἀπάνθρωπος καὶ σκληρὰ πρὸς τὴν τάξιν τῶν μισθωτῶν. Διότι ἂν ἀνεγίνωσκον καλῶς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, θὰ εὕρισκον οἱ ἀντιλέγοντες εἰς αὐτὸ ὅ,τι ἀκριβῶς διὰ τὴν τάξιν τῶν ἀπόρων μισθωτῶν εἰσήχθη τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ρίπτουσα τὴν εὔνοιάν της εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀπόρων μισθωτῶν δὲν ὠρρώδησε καὶ τὰ ἔσοδα ἀκόμη τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ νὰ μειώσῃ ἐπαισθητῶς διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Καὶ διατὶ τὸ ἔκαμεν αὐτό; Τὸ ἔκαμε, διὰ νὰ προστατεύσῃ τὴν τάξιν τῶν μισθωτῶν ἀπὸ τῶν ὑπερόγκων δικαστικῶν δαπανῶν, τὰς ὁποίας συνυπήγετο μέχρι τοῦδε ἡ διαδικασία ἐνώπιον τοῦ Προέδρου. Τώρα, ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν καὶ τὸ ζήτημα ἂν εἶναι καιρὸς νὰ εἰσαχθῇ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ σεισάχθεια, ἡ παντελής, καὶ ἡ μὴ ἐκπλήρωσις τῶν ὑποχρεώσεων, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι τῆς ὥρας νὰ τὸ συζητήσωμεν, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα διάταξιν, νόμον, ὅπως μοῦ ἐζητήθη, δι’ ὑπομνήματος, νὰ μὴ ἐξώνωνται ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ οἱ καθυστεροῦντες τὰ μισθώματα. Ὅταν δὲ τοὺς εἶπον ποῖος θὰ τὰ πληρώσῃ αὐτά; Μοῦ ἀπήντησαν τὸ Κράτος, οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες. Ἂν νομίζετε ὅτι, ὑπὸ τοιούτους ὅρους, εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν θὰ μὲ εὕρητε σύμφωνον.

§124ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δέν εἶπε κανεὶς τέτοιο πρᾶγμα, κ. Ὑπουργέ.

§125ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶπον μερικοὶ τῶν προλαλησάντων. Μήπως σήμερον συζητοῦμεν τὸ ἐνοικιοστάσιον, διὰ νὰ συζητοῦμεν τὰ δικαιώματα τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ τῶν μισθωτῶν; Τὶ σᾶς ἐζήτησα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου; Σᾶς ἐζήτησα, ἵνα ἡ δικαιοδοσία τῶν μέχρι μισθώματος τεσσάρων χιλιάδων δραχμῶν, τὴν ὁποίαν εἶχον μέχρι τοῦδε οἱ Εἰρηνοδίκαι καὶ ἄνω τῶν τετρακοσίων δρχ. οἱ Πρόεδροι τῶν Πρωτοδικῶν, μεταφερθῇ εἰς τοὺς Εἰρηνοδίκας, διὰ νὰ ἀπαλλάξω τοὺς Προέδρους τῶν Πρωτοδικῶν ἀπὸ τὸν φόρτον τῆς ἐργασίας των. Διότι ἡ καθυστέρησις μισθώματος τί εἶνε; Εἶνε καμμία σοβαρὰ ὑπόθεσις, διὰ τὴν ὁποίαν ἀπαιτοῦνται γνώσεις Προέδρου Πρωτοδικῶν; Ὄχι. Εἶναι μία ὑπόθεσις μικροδιαφορᾶς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν...

§126Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Μόνον λόγῳ καθυστερήσεως;

§127ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μόνον.

§128Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὄχι διὰ τὰς ἄλλας;

§129ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι. Δὲν τὸ προσέξατε καλὰ τὸ νομοσχέδιον. Ἐγὼ μόνον διὰ καθυστερούμενα μισθώματα ἐτροποποίησα τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὸ ποσόν. Καὶ θὰ μοῦ εἴπητε. Διατὶ τὸ κάμνετε αὐτό; Ἔκαμα τὴν διατύπωσιν τοῦ ὅλου νομοσχεδίου διὰ τὴν ταχύτητα τῆς διαδικασίας, ἵνα δικάζωνται αἱ ὑποθέσεις ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, τὰς ὁποίας προσπαθῶ νὰ κερδήσω, διὰ νὰ συνηθίσω τὸν κόσμον ὅτι τὸ ἐνοίκιον, ὁ μισθωτής, ὁ ὁποῖος ἐνοικιάζει ξένην οἰκίαν, τὸ ἐνοίκιον πρέπει νὰ τὸ θεωρῇ ὅπως εἶναι ὁ ἄρτος ὁ καθημερινὸς τῆς οἰκογενείας.

§130ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅταν δὲν τὸ ἔχει, πρέπει νὰ τὸν διώξωμεν;

§131ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅπως εἶναι ὁ ἄρτος τῆς οἰκογενείας του, οὕτω πως εἶναι καὶ ἡ στέγη του, τὴν ὁποίαν χάριν τῆς οἰκογενείας του ὀφείλει νὰ τὴν ἐξοικονομῇ καὶ νὰ μὴ σπαταλᾷ εἰς τὰ μπακάλικα καὶ τὰ μαγειρεῖα τὰ λεπτὰ τοῦ ἡμερομισθίου του, λ.χ. Δέν σᾶς εἶναι ἄγνωστον ὅτι εἰς ἄλλα Κράτη αἱ συναλλαγματικαὶ καὶ τὰ γραμμάτια εἰσπράττονται δι’ ἁπλῆς θεωρήσεως τῶν Προέδρων τῶν Πρωτοδικῶν, οὔτε ἔχετε ἀνάγκην νὰ κάμητε ἀγωγήν. Θὰ προσαγάγετε τὴν συν)κήν, θὰ εἴπῃ ὁ Πρόεδρος θεωρεῖται ἐκτελεστή, θὰ τὴν πάρετε καὶ θὰ τὴν δώσετε εἰς ἕνα κλητῆρα νὰ σᾶς κατάσχῃ τὸ μαγαζί.

§132Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Δὲν γίνεται ἔτσι.

§133ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὰ ἄλλα Κράτη, τὰ ὁποῖα ἐθέσπισαν τοιαύτας ἐκτελεστικὰς διατάξεις, διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀπαιτήσεων, εἶναι Κράτη βάρβαρα, εἶναι Κράτη ἀνελεύθερα, εἶναι Κράτη τὰ ὁποῖα καταδιώκουν τὴν μίαν τάξιν ὑπὲρ τῆς ἄλλης; Ὄχι. Εἶναι Κράτη τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ ἐφαρμόσουν τὴν τάξιν, θέλουν νὰ συνηθίσουν τοὺς πολίτας νὰ ἐκπληροῦν τὰς ὑποχρεώσεις των. Ποῦ λοιπὸν εἶχον τὸν λόγον αἱ αἰτιάσεις, διὰ τὸ νομοσχέδιον; Μήπως ἐγὼ εἰσηγοῦμαι πρώτην φορὰν τὴν διαδικασίαν τῆς ἐξώσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει, ὅπως γνωρίζετε, ἀπὸ τοῦ 1899; Ἐγώ, τοὐναντίον, χάριν τῶν ἀπόρων τάξεων, εἰσηγοῦμαι καὶ διάταξιν, ἡ ὁποία μὲ ἐξέθεσε καὶ ἀπέναντι τοῦ δικηγορικοῦ κόσμου, ἐξέθεσα τὴν δημοτικότητά μου καὶ εἶχον παντοίας ἐξεγέρσεις, ὅτι ἐθέσπισα τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3ου, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ παράστασις τοῦ δικηγόρου. Καὶ διατὶ τὸ ἔκαμα αὐτό; Διὰ νὰ εἶμαι συνεπὴς πρὸ τὴν γραμμὴν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τὸ ὁποῖον εἶναι προστατευτικὸν τῶν ἀπόρων μισθωτῶν. Διότι, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος ἐκ Λαρίσης, τὶ συμβαίνει σήμερον; Ἐὰν ἔχετε μίαν ἀγωγὴν δι’ ἐνοίκιον 410 δραχμῶν εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν, θὰ σᾶς ἀναγκάσῃ ὁ ἐνάγων νὰ ἔλθητε ἀπὸ τὸ χωριό σας, νὰ ὑποστῆτε ἔξοδα διὰ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν πρωτεύουσαν, ὅπου ἑδρεύει τὸ Πρωτοδικεῖον, νὰ δικασθῆτε διὰ μίαν ἀγωγὴν 410 δρχ. μισθώματος. Θὰ διορίσητε δικηγόρον, εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ διορίσητε δικηγόρον, διότι, ἐὰν δὲν διορίσητε δικηγόρον, δὲν σᾶς ἀκούει ὁ Πρόεδρος. Θὰ πληρώσητε, λοιπόν, τὸν δικηγόρον, τὸν ἰδικόν σας καὶ τὸν δικηγόρον τοῦ ἐνάγοντος καὶ θὰ πληρώσετε σιδηρόδρομον, θὰ πληρώσητε αὐτοκίνητον ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ σιδηρόδρομος καὶ τὸ χάνι ποὺ θὰ πᾶτε νὰ κοιμηθῆτε ἢ τὸ ξενοδοχεῖον καὶ θὰ χάσητε καὶ τὰς ἡμεραργίας σας, θὰ ἐγκαταλείψητε τὴν οἰκογένειάν σας, διότι διὰ νὰ κάμητε πληρεξούσιον, διορίζοντες δικηγόρον, θέλετε 120 δρχ. Ἄλλωστε δὲν εἶναι δυνατόν, ἄνευ τῆς προσωπικῆς σας παραστάσεως, νὰ μεταδώσητε εἰς τὸν δικηγόρον ὅλα τὰ ἐπιχειρήματά σας, καὶ ὅλα αὐτὰ διὰ 410 δραχμάς. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, Κύριοι, οἱ εὔποροι πληρώνουν 500 δραχμὰς ἢ 700 δραχμὰς δι’ ἐνοίκιον; Ὁ πτωχότερος, ὁ ἐνδεέστερος ἄνθρωπος πληρώνει εἰς τὰς Ἀθήνας ὄχι ὀλιγώτερον τῶν 1.500 δραχμῶν καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας. Τὶ εἴπομεν λοιπόν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ; Αὐταὶ αἱ διαφοραί διὰ τὴν καθυστέρησιν τοῦ μισθώματος οὔτε νομικὰ ζητήματα περιέχουν, οὔτε τίποτε ἄλλο. Εἶναι μικροδιαφοραὶ ἀπὸ αὐτάς, τὰς ὁποίας δικάζουν οἱ εἰρηνοδίκαι κατὰ σωρείαν. Διὰ τὸ ἔργον τῆς διαδικασίας, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀπόρων τάξεων, εἴπομεν ὅτι, διὰ μίσθωμα μέχρι τεσσάρων χιλιάδων δραχμῶν, νὰ μεταβαίνουσι εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον. Εἶμαι ὅμως σύμφωνος νὰ τὸ περιορίσωμεν εἰς τὰ δύο χιλιάδας δραχμῶν. Τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι σύμφωνον μὲ τὰς μικροδιαφορὰς καὶ μὲ τὴν βάσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, τὸ ὁποῖον πρὸ ἡμερῶν ἐψηφίσαμεν. Θεωροῦμεν δηλαδὴ ἄπορον τὸν πληρώνοντα ἐνοίκιον μέχρι δύο χιλιάδων δραχμῶν, διότι ἄλλως ταλαιποροῦμεν τὸν κόσμον ἐπιβάλλοντες εἰς αὐτόν, δι’ ἐνοίκιον τόσον μικρὸν νὰ μεταβαίνῃ νὰ δικάζεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν. Τώρα, ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἁπλούστευσιν τῆς διαδικασίας. Τὶ γίνεται σήμερον; Καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν ἐν ἰσχύϊ διάταξιν τοῦ νόμου περὶ προσωρινῶν μέτρων, δικάζεται δηλαδὴ ἡ ὕπαρξίς σου, ἡ περιουσία σου, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν ἐν ἰσχύϊ διάταξιν τοιαύτης σημασίας διὰ τόσον σοβαρὰς ὑποθέσεις καὶ ἔχομεν δώσει εἰς τὸν ἐνάγοντα τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς κοινοποιῇ τὰ προσωρινὰ μέτρα καὶ πρὸ πέντε ἀκόμη ὡρῶν, δὲν βλέπω πρὸς τὶ αὐτοὶ οἱ μῦδροι, ὅτι θὰ γίνεται ὑποκλοπὴ τῆς δίκης ἀπὸ τὸν ἐνάγοντα, ἐὰν κοινοποιηθῇ ὡς ἔχει διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἡ πρᾶξις τῆς μεσημβρίας τῆς προηγουμένης ἡμέρας; Πότε γίνονται αἱ συνεδριάσεις εἰς τὰ δικαστήρια; Γίνονται πρὸ τῆς δεκάτης πρωϊνῆς; Τὸ διάστημα αὐτὸ ἀπὸ τῆς μεσημβρίας τῆς προηγουμένης δὲν τοῦ ἀρκεῖ διὰ νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν δικηγόρον του καὶ νὰ οἰκονομήσῃ τὰ λεπτά;

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ παραμείνουν αἱ προθεσμίαι τοῦ παλαιοῦ νόμου.

§135ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δέχομαι νὰ κοινοποιῆται πρὸ 24 ὡρῶν. Γνωρίζετε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγίνετο μέχρι σήμερον. Δὲν ἤρκει ὅτι ὑπῆρχε καθυστέρησις τριῶν ἢ τεσσάρων μηνῶν. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἀναγκασθῇ νὰ κάμῃ ἔξωσιν κατὰ τοῦ μισθωτοῦ του, δὲν εἶναι διότι ὁ μισθωτὴς ἐπὶ μίαν ἢ δύο ἡμέρας καθυστέρησεν ἕν ἐνοίκιον. Ποῖος ἰδιοκτήτης θὰ βγάλῃ σήμερον τὸν μισθωτὴν ἔξω, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν τὴν κρίσιν τῆς στέγης; Εἰς τὰς Ἀθήνας ἔπεσαν τὰ ἐνοίκια κατὰ 40%. Ἡ ἀγωγὴ θὰ γίνεται κατὰ τῶν πυροβολητῶν τῶν μεγάλων, αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι καθυστεροῦν 3 καὶ 4 μηνῶν ἐνοίκια. Τὶ συνέβαινε μέχρι σήμερον; Πηγαίνετε νὰ κάμητε μίαν ἀγωγήν. Ἕως ὅτου νὰ τὴν κάμῃ ὁ δικηγόρος θὰ περάσουν τρεῖς ἡμέραι. Θὰ ἀφήσῃ τὴν ἀγωγὴν εἰς τὸν Γραμματέα διὰ νὰ κάμῃ τὸ ἀντίγραφον μὲ τὸ σήμερον καὶ μὲ τὸ αὔριον λαμβάνετε τὸ ἀντίγραφον 15 ἡμέρας. Τίθεται καὶ προθεσμία πέντε ἡμερῶν καὶ λόγῳ ἀποστάσεως ἄλλαι πέντε ἡμέραι καὶ οὕτω δικάζεται ἡ ἀγωγὴ περὶ ἐξώσεως μετὰ 1½ μῆνα. Σᾶς τρώγει οὕτω τεσσάρων μηνῶν ἐνοίκιον καὶ ἕνα μῆνα διὰ νὰ τὴν δικάσητε, πέντε μηνῶν. Κατόπιν ἐκδίδεται ἡ ἀπόφασις. Ὁ Εἰρηνοδίκης ἢ ὁ Πρόεδρος ἔχουν δικαίωμα νὰ θέσουν προθεσμίαν εἴτε ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως, εἴτε ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως. Ἐὰν δὲ εἴχετε τὴν ἀτυχίαν, ὅπως εἶχον πολλοὶ ἐξ ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν τοιαύτας ὑποθέσεις νὰ ἔχετε γραμματέα Εἰρηνοδικείου ἢ εἰρηνοδίκην, ἐξ ὧν ὁ ἕνας νὰ εἶναι τεμπέλης καὶ ὁ ἄλλος καλὸς καὶ ὁ εἰρηνοδίκης νὰ μὴ ὑπογράφῃ διότι παίζει χαρτιὰ καὶ ἀργεῖ νὰ ἐγερθῇ τὸ πρωΐ ἢ μετέβη εἰς τὰ προσωρινὰ μέτρα, ἢ ἀρρώστησε ἡ γυναῖκά του, καθυστερεῖ ἡ ἀπόφασις εἰς τὸν εἰρηνοδίκην ἢ τὸν γραμματέα τοῦ Εἰρηνοδικείου. Παρέρχονται οὕτω αἱ ἡμέραι καὶ τὰ ἐνοίκια τὶ γίνονται ἐν τῷ μεταξύ; Πᾶνε τὰ ἐνοίκια. Καὶ ἐνῷ ἡ διάταξις τοῦ παλαιοῦ νόμου ἔτασσε μίαν προθεσμίαν, αὕτη κατεστρατηγεῖτο διὰ τοιούτων πράξεων τῶν εἰρηνοδικῶν ἢ τῶν γραμματέων τῶν Εἰρηνοδικείων. Ἀκούσατε τὶ λέγει ὁ νόμος) (ἀναγινώσκει) «Ὁ Πρόεδρος ἢ Εἰρηνοδίκης ὀφείλει ...». Τώρα συζητεῖται ἡ ὑπόθεσις ἐντὸς διαστήματος οὐχὶ ὀλιγωτέρου τῶν τριάκοντα ἡμερῶν. Αὐτὸ ὀνομάζεται διαδικασία ἑνὸς Κράτους, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ὅτι πρέπει νὰ εἶνε εὐνομούμενον Κράτος; Καὶ ὕστερα ἔρχεται τὸ Κράτος, τὸ ἴδιον, νὰ ὑποβοηθῇ τὴν καταστρατήγησιν, τὴν κατάστασιν αὐτήν, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ ἰδιοκτήτης, —διὰ νὰ εἴπωμεν καὶ τὰ δίκαια τῶν ἰδιοκτητῶν, τὰ ὁποῖα παρεγνωρίσθησαν, — καταδιώκεται μὲ ἔνταλμα τοῦ Ἐφόρου καὶ τοῦ Ταμίου. Καὶ ὅταν ἀκόμη ὁ ἰδιοκτήτης δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰσπράξῃ πληρώνει φόρον 20% ἐπὶ τοῦ ἐνοικίου τοῦ μὴ εἰσπραχθέντος. Διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ὅταν ἔχωμεν κρίσιν τοιαύτην, δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἀφήσωμεν ἔρημα τὰ δίκαια τῶν ἰδιοκτητῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ σύλλογος τῶν χρεωμένων ἰδιοκτητῶν ἐν Ἑλλάδι, εἶναι ὁ μεγαλείτερος σύλλογος ἐν Ἑλλάδι, ἀριθμῶν χιλιάδας μελῶν, σύλλογος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκουν ὅλοι οἱ ἔχοντες ἀστικὴν ἰδιοκτησίαν, χάριν τοῦ ὁποίου καὶ ἔκαμα τὸ τελευταῖον δικαιοστάσιον, ἀπαγορεύσας τὴν ἐκτέλεσιν μέχρι τοῦ Μαρτίου τοῦ 1934 μέχρι ποσοῦ 100.000 δραχμῶν. Ποῖοι εἶναι οἱ κοιμώμενοι ἐπὶ ρόδων; Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι κύριοι ὑπὸ αἵρεσιν καὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν καὶ ἀπὸ τοὺς διαφόρους δανειστὰς τοκογλύφους καὶ μή; Θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ὑπάρχει κρίσις καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν τὰ ἐνοίκια. Θέλετε νὰ μὴ πληρώνουν τὰ ἐνοίκια; Ἐὰν αἱ Βουλαὶ θέλουν ἂς ἀποφασίσουν νὰ κάμουν ἕνα νόμον νὰ μὴ πληρώνωνται τὰ ἐνοίκια, διότι ὑπάρχει κρίσις. Ἀλλὰ τότε θὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὸ ἄλλο νὰ μὴ πληρώνουν οὔτε τὰ ἐνοίκια, οὔτε τὰς ἀμοιβὰς τοῦ κόσμου αὐτοῦ, καὶ θὰ εἴπῃ ὁ ἰδιοκτήτης τῷ ἐργάτῃ καὶ ἐγὼ εἶμαι πτωχὸς, δὲν σοῦ πληρώνω τὸ ἡμερομίσθιον, θὰ δουλέψῃς ὅσο θέλω ἐγώ! Μὲ αὐτὸν τὸν γνώμονα, μὲ αὐτὴν τὴν κρίσιν θὰ βαδίσωμεν διὰ νὰ λύσωμεν τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα γεννῶνται ἐκ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὑπὲρ τῆς προστασίας τῶν συμφερόντων τῶν ἰδιοκτητῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀπόρων μισθωτῶν, τοὺς ὁποίους ἀπήλλαξα ἀπὸ τέλη βαρύτατα. Ἰδοὺ ἡ διαφορὰ τῶν ἐξόδων τῆς διαδικασίας ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου καὶ τῆς τοιαύτης ἐνώπιον τοῦ προέδρου. (ἀναγινώσκει). Διὰ τὸ ζήτημα τῆς προθεσμίας συμφωνῶ νὰ γίνῃ πλῆρες 24ωρον μέχρι τῆς συζητήσεως τῆς ὑποθέσεως’ δηλ. ἂν τὴν Τετάρτην συζητεῖται ἡ ὑπόθεσις, ἡ κοινοποίησις πρέπει νὰ γίνεται μέχρι τῆς Δευτέρας ἑσπέρας. Κύριοι Συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἰσχύουσαν πολιτικὴν δικονομίαν, αἱ ἀγωγαί, αἱ ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου, κοινοποιοῦνται πρὸ τριῶν ἡμερῶν καὶ θὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα διὰ τοιαύτας μικροϋποθέσεις νὰ κοινοποιοῦνται αἱ ἀγωγαὶ πρὸ τριῶν ἡμερῶν;

§136Α. ΛΑΓΟΥΡΟΣ. Ἐὰν εἷς καθυστερῇ μισθώματα καὶ θέλει νὰ τὰ καταθέσῃ εἰς τὸ ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, πῶς θὰ προφθάσῃ νὰ τὰ καταθέσῃ;

§137ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὰ καταθέτει καὶ εἰς τὸν Εἰρηνοδίκην.

§138ΑΔ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Συνήθως οἱ καθυστεροῦντες εἶναι πτωχοὶ καὶ ἐργάζονται μακρὰν τῶν οἰκιῶν τῶν ἐπὶ 2–3 ἡμέρας. Ὅταν κοινοποιεῖται ἡ ἀγωγὴ εἰς τὸ σπίτι του, εἰς τὴν γυναῖκά του, δὲν λαμβάνει γνῶσιν καὶ δὲν δύναται νὰ παρασταθῇ εἰς τὸ Δικαστήριον καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὰς τρεῖς ἡμέρας.

§139ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ αὐτό. Νὰ μεσολαβῇ πλῆρες 24ωρον εἶναι ἀρκετόν. Ἐγένετο λόγος διὰ τὰς ἄλλας προθεσμίας, αἱ ὁποῖαι ἐθεωρήθησαν ὡς καινὰ δαιμόνια. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ διάταξις τοῦ ἰσχύοντος νόμου (ἀναγινώσκει) «Ἐκτελοῦνται καὶ τὰ προτότυπα κατὰ τὸ ἄρθ.639 Πλ. Δικ.». Αἱ πράξεις αὐταὶ τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ Εἰρηνοδίκου ἐκτελοῦνται ἐν πρωτοτύπῳ κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν. Τὶ καινὰ δαιμόνια εἰσάγονται τότε περὶ τῆς τάξεως τῶν...κανονιέρηδων; Καὶ μάλιστα, ὅταν, ὅπως σᾶς ἐξήγησα, ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Εἰρηνοδίκης ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ δίδουν ἀναστολὴν διὰ τὰς ἀποφάσεις 30 ἡμερῶν, ἄλλους τρεῖς μῆνας ἐκ τοῦ ἰσχύοντος δικαιοστασίου, 120 ἡμερῶν προθεσμία δὲν σᾶς ἀρκεῖ παρακαλῶ; Ἐγένετο λόγος καὶ περὶ τῶν ἐρήμην ἀποφάσεων. Ἀλλ’ ἰδοὺ τί λέγει ὁ νόμος: (ἀναγινώσκει) «Ἀπαγορεύεται ἡ ἀνακοπὴ κατὰ τῶν ἐρήμην ἀποφάσεων...». Δηλ. κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον δὲν ἐπιτρέπεται ἀνακοπή. Τὶ θέλετε τώρα; Νὰ δημιουργήσωμεν καὶ ἀνακοπήν;

§140Γ. ΧΛΩΡΟΣ. Νὰ μὴ πεταχθοῦν εἰς τοὺς δρόμους ἀπὸ δολιότητα.

§141Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Βεβαίως, καθῆκον ἔχομεν νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ τὰς συναλλαγὰς γενικῶς, διότι ἡ ἰδιοκτησία ἀρκετὰ ὑπέφερεν. Ἀλλὰ δὲν ἤλθομεν εἰς τὴν τόσον εὐδαίμονα ἐποχήν, καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ παραχωρήσωμεν εὐκολίας τινάς. Θὰ σᾶς συνίστων νὰ ἀκούσητε εὐμενέστερον καὶ νὰ ἀποδεχθῆτε τροποποιήσεις τινάς. Δὲν πειράζει, δὲν χάνεται, ἀρκεῖ νὰ πάρῃ τὰ χρήματά του ὁ ἐκμισθωτὴς καὶ πρέπει νὰ εἶναι εὐτυχής. Δὲν εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπῃ νὰ μᾶς ἀπασχολῇ.

§142Σ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, ἵνα συμβιβάσω τὰς ἀντιλήψεις τῶν κ. Βουλευτῶν, τῶν λαβόντων τὸν λόγον. Θὰ θέσω διάταξιν, ὅτι κατ’ οὐδεμίαν περίπτωσιν ἐπιτρέπεται ἐκτέλεσις ἀποφάσεως, πρὸ τῆς κοινοποιήσεως αὐτῆς πρὸ τριῶν ἡμερῶν. Δὲν σᾶς φθάνουν τρεῖς ἡμέραι; Δὲν ἐπιτρέπεται ἐκτέλεσις ἀποφάσεως, πρὶν ἢ κοινοποιηθῇ ἡ ἀπόφασις μετ’ ἐπιταγῆς.

§143Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Αὐτό, ποὺ παρατηρεῖ ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι πρὸ τῆς ἐκτελέσεως, διότι λέγει....

§144ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Καὶ αὐτό, ποὺ ἐννοεῖτε, τὸ ἔκαμα πρὸ 24 ὡρῶν. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν τελευταίαν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10. Ὅπως γνωρίζετε, ἡ κατάστασις τῆς δικαιοσύνης ἐν Ἀθήναις, ἕνεκα τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ, εἶναι ἐλαττωματική καὶ διὰ νὰ προσθέσωμεν εἰρηνοδίκας καὶ πρωτοδίκας εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον καὶ τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν, χρειάζονται χρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν, διότι ὁ κ. Λοβέρδος δὲν μᾶς δίδει. Λοιπόν, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, καὶ μὲ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ σεβαστοῦ μου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω ὅτι εἴμεθα σύμωνοι. Τώρα τὶ θέλετε 2.000 νὰ θέσωμεν ὡς ὅριον ἢ 3.000; Ὅσον περισσότερον ὅμως θέσομεν διὰ τὰ Εἰρηνοδικεῖα, τόσον περισσότερον εὐεργετοῦμεν τοὺς ἀπόρους.

§145Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δύο χιλιάδας.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη, εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§147ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3 τοῦ Ὑπουργείου Ναυτικῶν: «Περὶ ἀπονομῆς διπλωμάτων ἱκανότητος εἰς ἐπιτυχόντας κατὰ σχετικὰς ἐξετάσεις ἐργάτας τῆς θαλάσσης». Γίνεται δεκτόν, συναινούσης τῆς Βουλῆς.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Φροντιστηρίων Ἀνωτέρων Νομικῶν Σπουδῶν». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§150ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι Βουλευταί, καίτοι δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, οὐχ ἧττον εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις ὀλίγας λέξεις, ἵνα ἐξάρῃ τὴν σημασίαν τοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἔλαβε, καὶ τὸ ὁποῖον ἐξετέλεσεν ἐν ταχύτητι, καὶ τὸ ὁποῖον μέτρον εἶχεν ἀποτελέσματα ἄριστα, ἀπολύτως ἐπαρκῆ καὶ ἀνώτερα πάσης προσδοκίας μας. Δὲν σᾶς εἶναι ἄγνωστον ὅτι κατὰ παράδοσιν ἀπὸ μακροῦ χρόνου οἱ δικασταί μας ἀσχολοῦνται κυρίως μὲ τὴν πολιτικὴν δικαιοσύνην, ἔχοντες νὰ ἐφαρμόσωσιν, ἢ μᾶλλον, ἔχοντες τὸ δύσκολον ἔργον νὰ ἐφαρμόζουν νόμους γενομένους πρὸ ἑκατονταετηρίδων πρὸ Χριστοῦ, νόμους γενομένους κατὰ τὸ στάδιον τῆς Βυζαντινῆς ἐποχῆς καὶ νόμους γενομένους κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἐποχῆς καθ’ ἥν ἡ Ἑλλὰς ἠλευθερώθη. Τὸ ἔργον τοῦτο τῶν δικαστῶν, ὁμολογουμένως, δύσκολον, ἦτο τόσον ἀπορροφητικόν, ὥστε ἐθεωρήθη πάρεργος πᾶσα ἄλλη ἀπασχόλησις τῶν δικαστῶν εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς ποινικῆς λεγομένης δικαιοσύνης. Ἡ ποινικὴ δικαιοσύνη, ἡ ὁποία εἶναι ὁ μεγαλύτερος κλάδος τοῦ Δικαίου, ἡ ποινικὴ δικαιοσύνη, ἡ ζωντανὴ δικαιοσύνη, ἡ δικαιοσύνη ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀπονέμεται ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας, καὶ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ ἐν τῷ ἀκροατηρίῳ, ἡ δικαιοσύνη ἐκείνη εἶχε παραμεληθῇ. Δικαστὴς ἐξετιμᾶτο μόνον ὅστις εἰς τὴν ἀπόφασίν του εἶχε περιττολογίαν, εἶχε ξένους συγγραφεῖς ἡμεδαπὰς νομολογίας, ἀλλοδαπῶν νομολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν τίποτε ἄλλα εἰμὴ σύστημα ἀντιγραφῆς. Εἶχε μεταβληθῆ εἰς ἕνα ἀντιγραφέα, ὥστε ἓν μέγα μέρος τῆς ἀποφάσεως νὰ εἶναι ἀντιγραφὴ συγγραμμάτων, ἀντιγραφὴ διαφόρων πανδεκτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξεδόθησαν πρὸ ἐτῶν, ἀντιγραφὴ νομολογιῶν κλπ. Τὴν κατάστασιν ταύτην τὴν γνωρίζομεν ἡμεῖς οἱ Δικηγόροι, τὴν κατάστασιν ἐγνώριζον καὶ ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἡ ὁποία δὲν μοῦ ἤρεσε. Δι’ ἐγκυκλίου μου ἐζήτησα ἀπὸ τοὺς δικαστὰς νὰ παύσῃ ἡ πανδεκτολογία καὶ νὰ ἀσχοληθοῦν περισσότερον εἰς τὴν οὐσίαν τῶν πραγμάτων, εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τὴν πραγματικὴν τῆς ὑποθέσεως καὶ νὰ ὑψώσουν τὴν ὑπάρχουσαν δικαιοσύνην. Ἐκεῖ ὁ νομοθέτης ἔδωσε τὸ μέγα δικαίωμα εἰς τὸν δικαστὴν νὰ δικάζῃ ἀπὸ τριῶν ἡμερῶν μέχρι πέντε ἐτῶν, ἀπὸ 5–10 ἔτη, ἀπὸ 10–20 ἔτη. Ἀλλὰ διὰ νὰ σᾶς δώσῃ ὁ νομοθέτης τὰ δικαιώματα ταῦτα, ἀπὸ 3 ἡμέρας ἕως πέντε ἔτη, ἔπρεπεν ἀντιστοίχως νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν δικαστὴν γνώσεις, πεῖραν, ἱκανότητα, ἐμπειρίαν, τὴν ὁποίαν ἀκριβῶς δὲν ἔχομεν, καὶ νοῦν εὐρὺν καὶ παιδείαν καὶ μόρφωσιν εὐρεῖαν. Τὴν μόρφωσιν ταύτην δὲν τὴν ἐλάβομεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, οὔτε ἡμεῖς οἱ παλαιότεροι, οὔτε κἂν οἱ νεώτεροι. Ἡ κατάστασις λοιπὸν αὐτὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ. Ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ ἐκ τῶν ἔργων της ἄνευ προσοχῆς καὶ τὸν κλάδον τοῦτον τῆς Δικαιοσύνης, καὶ ἀπεφάσισε νὰ συστήσῃ φροντιστήριον ἀνωτέρων σπουδῶν, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν σήμερον. Τὸ φροντιστήριον ἀνωτέρων σπουδῶν ἐλειτούργησεν ἐπὶ τρίμηνον καὶ τὸ ἔκαμα νὰ λειτουργήσῃ διὰ χρημάτων, προερχομένων ἐκ τῆς μετατροπῆς ποινῶν. Διὰ Διατάγματος σήμερον ἐπωφελήθην τοῦ χρόνου τῶν δικαστικῶν διακοπῶν καὶ εἰς τὸ φροντιστήριον τοῦτο, πλὴν τῶν δικαστῶν, Προέδρων Πρωτοδικῶν, Εἰσαγγελέων, Εἰρηνοδικῶν, καὶ δικηγόροι προσῆλθον καὶ διήκουσαν τὰ μαθήματα ἐπὶ τρίμηνον. Τὸ φροντιστήριον ἠσχολήθη κυρίως εἰς τὸν ποινικὸν κλάδον. Ἦτο ἀπαραίτητος ἡ ἵδρυσις τοῦ φροντιστηρίου τούτου διὰ τὴν ἀρτιωτέραν τῶν δικαστῶν μόρφωσιν. Ἐδιδάχθησαν μαθήματα, τὰ ὁποῖα πρώτην φορὰν εἰσήχθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐδῶ ἐδιδάχθη ὁ ποινικὸς νόμος καὶ ἡ ποινικὴ δικονομία ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν παλαιῶν κωδίκων, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει κυρίως τῶν ὑπὸ ψήφισιν κωδίκων. Ἐδιδάχθησαν γραφολογίαν, καὶ γνωρίζετε ὁποίαν σπουδαιότητα ἔχει τὸ ζήτημα τῆς γραφολογίας διὰ τὸν ποινικὸν δικαστήν. Ἐδιδάχθησαν βρωματολογίαν, καὶ νοθείαν τροφίμων, χρήσιμα διὰ τοὺς ποινικοὺς δικαστάς, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν αἰσχροκέρδειαν. Ἐδιδάχθησαν ἐφηρμοσμένην ἰατροδικαστικὴν ἐπὶ δίωρον καθ’ ἑκάστην, ἡ ὁποία ἔλυσε πλεῖστα ὅσα προβλήματα τοῦ δικαστικοῦ, διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν οἱ δικασταὶ ἔμαθαν πράγματα, τὰ ὁποῖα οὔτε κατ’ ὄναρ εἶχον διδαχθῇ. Ἐδιδάχθησαν δικαστικὴν ψυχιατρικὴν καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι αὐτὴ ἤνοιξεν εἰς τὸ ποινικὸν δίκαιον νέους ὁρίζοντας καὶ εἰς τὴν Εὐρώπην. Πρὸς τοῦτο μετεκαλέσαμεν καὶ ξένον ἐξ Εὐρώπης καθηγητὴν τὸν Ἀσάφεμπεργ, ὁ ὁποῖος ὅλως ἀφιλοκερδῶς ἐδίδαξεν. Ἐπίσης ἐδιδάχθη ἀνάκρισις ἐπιστημονική, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἦτο ἄγνωστον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Συναφῶς ἐδιδάχθη ἐγκληματολογία καὶ σωφρονιστική, καὶ πλεῖστα ἄλλα θέματα. Ὁ θεσμὸς οὗτος παρεξηγήθη καὶ ἐκρίθη ἀπὸ μερικοὺς ἐπιπολαίους, ἀπὸ μερικοὺς οἱ ὁποῖοι, ἀνίκανοι νὰ δημιουργοῦν, εἶναι μόνον ἱκανώτατοι εἰς τὸ νὰ ἀντιλέγουν εἰς τοὺς ἄλλους. Εἰς τὴν Εὐρώπην ὅπου εἶναι γνωστὸν πόση εἶναι ἡ μόρφωσις τῶν δικαστῶν, δὲν ὀκνοῦν νὰ κάμνουν τακτικῶς καθ’ ἕκαστον ἔτος φροντιστήρια εἰς τὰ ὁποῖα ὑποχρεωτικῶς εἰσάγονται πρὸς σπουδὴν πάντες οἱ θέλοντες νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν δικαστικὸν κλάδον εἰσαγγελεῖς καὶ πρωτοδίκαι. Δὲν δύνασθε νὰ εἰσέλθητε εἰς τὸν δικαστικὸν κλάδον ἐν Εὐρώπῃ, ἂν δὲν διέλθετε ἀπὸ τὰ cours αὐτὰ τῶν διαφόρων Πανεπιστημίων, εἰς τὰ ὁποῖα κυρίως διδάσκεται ὄχι μόνον ἡ θεωρητικὴ ἐπιστήμη, ἀλλὰ καὶ τὰ τεχνικὰ μαθήματα. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι οἱ Γάλλοι δικασταὶ διδάσκονται ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους, τί νομίζετε; Λογιστικήν. Διότι γνωρίζετε πόσον ἐπληθύνθησαν τὰ ἀδικήματα τοῦ εἴδους αὐτοῦ τὰ τελευταῖα ἔτη. Πῶς θέλετε δὲ νὰ δικάσῃ εἷς δικαστὴς ἐπ’ αὐτῶν, ὅταν ἀγνοῇ τὸν τραπεζιτικὸν λαβύρινθον τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων; Γίνονται, λοιπόν, συγκεντρώσεις εἰς τὴν Εὐρώπην, ἵνα διδαχθῶσι τὰ μαθήματα αὐτά. Καὶ ὅμως ἐλέχθη ἀπὸ μερικούς: Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ κάμητε φροντιστήρια, ἀφοῦ αὐτὰ δὲν τὰ ἠξεύρουν οὔτε εἰς τὴν Εὐρώπην; Εἰς ποῖον Πανεπιστήμιον τὰ διδάσκουν αὐτὰ τὰ πράγματα; Διὰ τοῦτο τονίζω, ὅτι τὸ σύστημα τῶν φροντιστηρίων δὲν εἶναι τι τὸ κοινόν, ἀλλ’ εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται τακτικῶς εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδει μεγίστην σημασίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ ἐθεώρησε καθῆκόν της, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξάρῃ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν μεγάλην ταύτην χειρονομίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἐφείσθη οὐδὲ δαπανῶν ἀκόμη, διὰ νὰ προωθήσῃ τὴν μόρφωσιν τοῦ δικαστικοῦ μας σώματος. Καὶ ὄχι μόνον τοὺς ἠνοίξαμεν ὁρίζοντας νέους καὶ ἐδιδάχθησαν μαθήματα, τὰ ὁποῖα ἠγνόουν, ἀλλ’, ὅπως εἶπα καὶ εἰς τὸν ἐναρκτήριόν μου λόγον, κατὰ τὰ ἐγκαίνια τῆς σχολῆς, κυρίως ἐπεδιώξαμεν νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν ὤθησιν καὶ ἀγάπην πρὸς τὴν ποινικὴν ἐπιστήμην, τὴν ὁποίαν δὲν εἶχον. Καὶ αἱ ἐκθέσεις τῶν διδασκόντων καθηγητῶν, καὶ αἱ προσωπικαί μου ἐντυπώσεις, καὶ ἐκ τοῦ συγχρωτισμοῦ, τὸν ὁποῖον εἶχον μετὰ τῶν ἄλλων, ἀπεκόμισα τὴν ἐντύπωσιν καὶ τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ φροντιστήριον τοῦτο ἐπιβάλλεται νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ ἐπιβάλλεται νὰ τελειοποιηθῇ, ὡς θὰ τελειοποιηθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διαφόρων μειονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα προέκυψαν κατὰ τὴν ἐφαρμογήν. Διὰ τοῦτο, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, ἐκτός, ἂν ἔχετε ἄλλας τινὰς παρατηρήσεις. Πάντως ἐγὼ εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἐξάρω τὴν σπουδαιότητα τοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης. (Χειροκροτήματα).

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: 1) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων νόμων». Ὁ κ. Ι. Μεταξᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§153Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ἦτο ἀποτέλεσμα ἐσωτερικῆς ἀνάγκης τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ἂν τὸ νομοσχέδιον προήρχετο, διότι ὁ κ. Τρύφων δὲν ἐξετέλεσεν ἀκριβῶς τὰ καθήκοντα του εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀποπείρας κατὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, δὲν θὰ ἐγεννᾶτο καμμία συζήτησις. Ἐὰν ἀνῆλθον ἀπόψε εἰς τὸ βῆμα, εἶναι διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ παρουσιάζεται ὡς μία ἀνάγκη τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν κοινοβουλευτικῶν ἐργασιῶν, ἐν ἄλλοις λόγοις, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπάνοδον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἄν ἦτο δυνατὸν διὰ τῆς θυσίας ἑνὸς προσώπου, τὸ ὁποῖον ἐξετέλεσε τὸ καθῆκόν του, κατὰ τὴν ὁμόφωνον γνώμην καὶ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τῶν ἀλλεπαλλήλων Ὑπουργῶν τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ αὐτῆς τῆς ἀνακρίσεως, καὶ ἂν πάλιν, παρὰ τοῦτο, ἦτο ἀνάγκη τῆς θυσίας ἑνὸς προσώπου διὰ νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ νὰ ἐπαναλάβῃ τὸ Κοινοβούλιον τὴν κανονικήν του ἐξωτερικὴν μορφήν, καὶ πάλιν δὲν θὰ ἔφερα ἐγὼ καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀλλ’ ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι τοῦτο δὲν θὰ φέρῃ ἀπολύτως, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κανὲν ἀποτέλεσμα. Διότι οἱ ὅροι, τοὺς ὁποίους ἔθεσεν ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν Βουλήν, δὲν εἶναι μόνον ἡ μεταβολὴ εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἄλλοι ὅροι, τοὺς ὁποίους, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῇ. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἀγωνίζεται εἰς τὴν Γερουσίαν διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τῆς 6ης Μαρτίου καὶ δυνάμεθα νὰ προεικάσωμεν τὴν ψῆφον τῆς Γερουσίας ὅτι θὰ εἶναι ἀρνητική. Γνωρίζομεν δὲ ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις θεωρεῖ ἀναγκαῖον, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ὑποταχθῇ καὶ εἰς τοῦτο εἰς τὴν γνώμην της, ὅτι δηλαδὴ οἱ ἀξιωματικοὶ οὗτοι δὲν ἔχουσι νὰ πάθωσι παρὰ μόνον τὰς ἐλαφρὰς ποινάς, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν, καὶ μετά τινα χρόνον νὰ ἐπανέλθουν εἰς τοὺς βαθμούς των καὶ καθήκοντά των. Ἐπὶ πλέον ζητεῖ ὅπως ἡ Βουλὴ ἀπορρίψῃ τὴν παραπομπὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Δὲν ζητεῖ δηλαδὴ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἀποφασίσῃ κατὰ συνείδησιν, ἀλλὰ ζητεῖ νὰ ἀπορρίψῃ. Ἐπὶ πλέον ζητεῖ, ὅπως ἡ ἀνάκρισις διεξαχθῇ κατὰ τὸν τρόπον τὸν ἰδικόν της καὶ παρασχεθοῦν τὰ μέσα εἰς τὴν ἀνάκρισιν, τὰ ὁποῖα αὐτὴ ὑποδεικνύει, διὰ νὰ ἀποδείξῃ καὶ νὰ δημιουργήσῃ, δηλ. ἐνόχους τεχνητῶς καὶ πρόσωπα τὰ ὁποῖα παρακάθηνται εἰς τὰ ἐδώλια τῶν Ὑπουργῶν. Ἐννοεῖται ὅτι, ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι κατερχόμεθα τὴν κλίμακα αὐτὴν μέχρι τῆς ἐσχάτης αὐτῆς βαθμίδος, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ εἶναι ἡ ἐσχάτη ἢ ἡ ἀκόμη παρακάτω, τότε βεβαίως ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὴν θύραν αὐτήν, διὰ νὰ ἐξέλθωμεν ἡμεῖς ἀπὸ τὴν θύραν ἐκείνην. Τοῦτο εἶναι, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐμέ, καθιστᾷ τὸ μάταιον τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως ἐγὼ δὲν θέλω νὰ παρουσιάσω καμμίαν δυσχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπολύτως, ἀλλὰ τὸ εὑρίσκω μάταιον, ἐὰν εἶναι αὐτὸς ὁ σκοπός. Βλέπετε, ὅτι καὶ ἡ ὁμαλὴ ἀκόμη διεξαγωγὴ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία βέβαια δὲν συμβαίνει ἐκ τῆς μὴ παραστάσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, καὶ αὐτὴ ἀκόμη εἶναι ἀμφίβολος, ἐφόσον τὰ ζητήματα, τὰ κεφαλαιώδη, τὰ ὁποῖα μᾶς χωρίζουν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξομαλυνθῶσι. Διότι αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὴν ὁποίαν ὁμιλοῦμεν, ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων προετοιμάζει ἀπάντησιν εἰς τὸν λόγον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ὁποίου δυνάμεθα ἀπὸ τώρα νὰ εἰκάσωμεν τὸ περιεχόμενον, ἂν ἀναγνώσωμεν τὸν ἐν Χανίοις ἐμπρηστικὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησε πρὸ ἡμερῶν. Βλέπετε τὶ ἔγινεν ἡ κατάστασις αὐτή. Καὶ διερωτῶμαι: Εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμωμεν τὸ πρῶτον βῆμα, ἀφοῦ μᾶς ζητοῦν νὰ κάμωμεν βήματα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα θὰ καταστήσουν ἀδύνατον πλέον καὶ τὴν παρουσίαν αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐξουσίαν; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐρώτησις, τὴν ὁποίαν θέτω εἰς τὸν ἑαυτόν μου. Βεβαίως ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πράξωμεν διαφορετικά, διότι δι’ ἡμᾶς προέχει ἡ διατήρησις τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἡ μὴ διατάραξις τῆς συμπνοίας τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, ἀλλὰ τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει της. Βλέπομεν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν. Δὲν πρέπει δὲ νὰ νομίζωμεν, ὅτι καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ὁποία ἐνεργεῖ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον, καθὼς ἠμπορεῖ νὰ τὸν θεωρήσῃ ὡς προοίμιον ἴσως μιᾶς ἐξεγερτικῆς εἰς τὸ μέλλον ἀναρχίας, δὲν πιστεύομεν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ εἰς ἕν ἀποτέλεσμα τοιοῦτον, νὰ ἐπιτύχῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸν σκοπόν της, καὶ διότι ἔχομεν τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰς τὰς χεῖρας της μέσα διὰ νὰ καταβάλῃ πᾶσαν τοιαύτην ἔκνομον ἐνέργειαν ἐν τῇ γεννέσει της, ἀλλὰ καὶ διότι ἀκόμη, καὶ ἂν αὐτὸ δὲν ἦτο, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ πιστεύομεν καθόλου καὶ ἂν δὲν τὸ πιστεύομεν ἀκόμη, ὑπάρχει καὶ ἄλλος κόσμος εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ νὰ τεθῇ ἐπὶ τοῦ τραχήλου του ἀκόμη μίαν φορὰν ἡ πτέρνα τῆς τυραννίας. (Χειροκροτήματα). Ὁμιλῶ γλῶσσαν ὠμήν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ γλῶσσα αὐτὴ ἡ ὠμὴ εἶναι ἡ καλυτέρα εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Εἶναι πολὺ καλλίτερον νὰ εἴμεθα μεταξύ μας προειδοποιημένοι καὶ ἐξηγημένοι. Διότι ἡ ἀπροκάλυπτος αὐτὴ γλῶσσα, ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι καὶ ἡ γλῶσσα τῆς ἀληθείας, ἔχει καὶ τοῦτο τὸ καλόν, ὅτι ὁ ἄλλος σκεπτόμενος πλέον ποῦ πράγματι δύνανται νὰ φθάσουν τὰ πράγματα καὶ ποίαν ἐνδεχομένως καταστροφὴν δύναται νὰ ὑποστῇ, θὰ γίνῃ φρονιμώτερος καὶ εἰς τὰς σκέψεις του, καὶ εἰς τὰς ἐνεργείας του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θέτω ἀκόμη εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ ζήτημα, ἂν εἶναι πραγματικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς μεταβολῆς αὐτῆς. Ἄν βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε. Θέτω ὅμως μόνον προϋπόθεσιν, προϋπόθεσιν τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξήγγειλεν εἰς τὰς δηλώσεις του. Ἑπομένως ἐν τῷ σημείῳ τοῦτο δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν τοὺς ἰδίους λόγους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ περαιτέρω. Εἰς αὐτὸ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. (Χειροκροτήματα).

§154Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἰς τὴν δύσκολον αὐτὴν στιγμὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ ἀπόψεως ψυχολογικῆς, ἐγὼ ἔρχομαι νὰ ἐνισχύσω τὸ ἔργον της. Δὲν ἔχω τὴν εὐχαρίστησιν νὰ γνωρίζω τὸν κ. Τρύφωνα, οὔτε ὑποτιμῶ τὰς ὑπηρεσίας του πρὸς τὴν πατρίδα καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Ἐλευθεροφρόνων, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ζήτημα τοῦ κ. Τρύφωνος, οὔτε σκοπεῖ νὰ μειώσῃ τὴν ἐκτίμησιν πρὸς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ζήτημα θεσμοῦ, εἶναι ζήτημα ἠθικῆς ἔναντι τῆς κοινῆς γνώμης. Ἤκουσα μετ’ εὐχαριστήσεως τὴν δήλωσίν σας, ὅτι καὶ διὰ σᾶς, ὅπως καὶ δι’ ἐμέ, προέχει, πρὸ παντός, νὰ παραμείνῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν θέσιν της. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι, ἂν φύγῃ ἡ Κυβέρνησις αὐτή, ἴσως θὰ ἔχωμεν καὶ ἀλλαγήν, ὄχι μόνον Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ συστήματος, μὲ διώξεις καὶ ἀντεκδικήσεις. Ἀλλὰ διὰ νὰ παραμείνῃ ἡ Κυβέρνησις αὐτή, δὲν ἀρκεῖ μόνον ἡ ψῆφος ἡμῶν, ἀλλ’ ἀπαιτεῖται καὶ ἡ ἠθικὴ ἐνίσχυσις τῆς κοινῆς γνώμης. Κύριοι Βουλευταί, ἂς μὴ κρυπτώμεθα ὀπίσω ἀπὸ τὰ δάκτυλά μας. Εὔχομαι νὰ ἀποδειχθῇ ψευδὴς ἡ κατηγορία, ἀλλ’ ἐφόσον κατηγορήθησαν ἀξιωματικοὶ τῆς ἀσφαλείας ὅτι ἐνεπλάκησαν εἰς τὴν μοιραίαν αὐτὴν ἀπόπειραν, δὲν νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις λέγουσα ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἀσφαλείας θέτει ἕνα ἀνώτερον δικαστικόν, πρόσωπον ἀνωτέρας ἠθικῆς, δὲν νομίζω ὅτι ὑποτιμᾷ οὔτε τὸν κ. Τρύφωνα, οὔτε τὸ Σῶμα τῆς Ἀσφαλείας, ἀλλ’ ἐν τούτῳ θέλει νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, τὴν στρεψοδικοῦσαν, τὴν μή δεχομένην τίποτε, θέλει νὰ τῆς ἀφαιρέσῃ καὶ τὸν πέπλον αὐτόν, ὄχι δι’ αὐτήν, ἀλλὰ διὰ τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, καὶ δι’ αὐτὸ μὲ τὰ δύο χέρια τὸ ψηφίζω.

§155ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ πρέπῃ νὰ ἀφαιρέσητε πολλοὺς πέπλους.

§156Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Σύμφωνοι εἴμεθα. Ἐγὼ δὲν θὰ ἀποκρύψω ὅτι, καὶ ἂν ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἂν φύγῃ ὁ κ. Τρύφων, καὶ ἂν ἔλθῃ ὁ κ. Γαρέζος εἰς τὴν θέσιν τοῦ κ. Τρύφωνος, καὶ ἂν ἀκόμη ἀμνηστεύσωμεν τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, δὲν θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἢ καὶ ἂν ἐπανέλθῃ ἐδῶ, θὰ συνεχισθῇ ἔξω ὁ ἀγών της τῆς ἀνατροπῆς. Τὸ ἠξεύρω αὐτό. Τὶ θέλετε νὰ κάμωμεν; Νομίζετε, κ. Βουλευταί, ὅτι ἡ Ἑλλὰς αὐτή, ἡ μικρὰ αὐτὴ Ἑλλάς, ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία ὑπογράφει σύμφωνα φιλίας, διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὰς σχέσεις της εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἠμπορεῖ ὕστερα ἀπὸ σάλον ἐσωτερικὸν δέκα ἑπτὰ ἐτῶν, νὰ συνεχίσῃ ἕνα ἄλλον σάλον ἑτέρων δέκα ἑπτὰ ἐτῶν ἐμφυλίου σπαραγμοῦ; Καὶ ἂν ἡ πτέρυξ ἐκείνη θέλει τυχὸν νὰ γίνῃ μητραλοίας, φαντάζεσθε ὅτι ἡμεῖς οἱ ὑπολειπόμενοι, οἱ ἀποτελοῦντες τὴν πλειονοψηφίαν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν ἔχομεν χρέος νὰ μείνωμεν εἰς τὴν ἠθικὴν γραμμὴν τοῦ δυστυχισμένου τόπου; Ὄχι, δὲν θὰ ἀντλήσωμεν διδάγματα ἀπὸ αὐτούς. Θὰ τοὺς διδάξωμεν τὸν ἐθνικὸν δρόμον καὶ ἂν δὲν διδαχθοῦν ἀπὸ ἡμᾶς, θὰ τοὺς διδάξῃ ὁ ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλην τὴν διαίσθησιν διὰ νὰ κρίνῃ.

§157ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν διδάσκονται αὐτοί.

§158Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, νομίζω ἀκόμη, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις πότε μὲ τὴν ἀπόπειραν καὶ πότε μὲ τὰς δίκας, ποὺ θὰ ἐπακολουθήσουν, καὶ πότε μὲ τὸ νομοσχέδιον τῶν κινηματιῶν, καὶ πότε μὲ τὸ νομοσχέδιον τῶν προσφυγικῶν συνοικισμῶν, γύρω ἀπὸ τὰ ὁποῖα θορυβεῖ, νομίζω—καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς— ὅτι κατέλαβε καὶ ἔχει τὴν πρωτοβουλίαν εἰς τὰς κινήσεις, ἐνῷ πρέπει ἡ πρωτοβουλία τῆς κινήσεως νὰ ἀνήκῃ εἰς ἡμᾶς. Αἴ, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Ἐλευθεροφρόνων, ἀντὶ νὰ καθήμεθα ἐδῶ καὶ νὰ ψηφίσωμεν αὔριον τὴν δίωξιν τοῦ κ. Βενιζέλου, διότι ηὐνόησεν ἓν κίνημα καὶ νὰ τὸν κάμωμεν μάρτυρα διὰ τῆς ἀθωώσεώς του, ἔχομεν ἄλλους πέπλους ν’ ἀποσύρωμεν, ὄχι πέπλον, ἀλλὰ πέπλους, διὰ νὰ μείνουν γυμνοὶ ἀπέναντι τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ποῖον; Διεξῃγάγαμεν τὰς ἐκλογὰς μὲ τὸ σύνθημα «κάτω οἱ κλέφτες» καὶ ἐξεχάσαμεν τοὺς κλέφτες. Αὔριον ἐγὼ καταθέτω τὴν ἑξῆς πρότασιν: «Διὰ τὸν ἠθικὸν καθαρμὸν τοῦ δημοσίου βίου τῆς Χώρας διορίζεται κατὰ τὸ ἄρθρον 55 ἐδ. 2 τοῦ Συντάγματος ἐξεταστικὴ ἐπιτροπὴ τῶν πραγμάτων. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ταύτην τῆς Βουλῆς παρέχεται εὐρυτάτη δικαιοδοσία νὰ ἐξετάσῃ διὰ παντὸς ἀποδεικτικοῦ μέσου ἂν κατὰ τὴν συνομολόγησιν ὅλων τῶν ἐθνικῶν δανείων καὶ οἱασδήποτε φύσεως συμβάσεων τοῦ Κράτους καὶ νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου ὑπὸ τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1922 μέχρι σήμερον ὑπῆρξαν καὶ τίνες Ὑπουργοὶ ἢ Βουλευταὶ καὶ Γερουσιασταὶ ἢ δημόσιοι λειτουργοί, οἵτινες, λόγῳ τῆς δημοσίας αὐτῶν ἰδιότητος ἢ ἐπιρροῆς ἢ μεσολαβήσεως ἀπεκόμισαν ἰδίας αὐτῶν ὠφελείας ἀνεξαρτήτως τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως, εἰς ἥν ἕκαστος μετέσχε. Τὸ πόρισμα τῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς ἀμελλητὶ θὰ ὑποβληθῇ, προκειμένου περὶ Ὑπουργῶν εἰς τὴν Βουλήν, ἵνα κινηθῇ ὁ νόμος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, προκειμένου δὲ περὶ ἄλλων προσώπων, θέλει διαβιβασθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα, ἵνα κινηθῇ κατ’ αὐτῶν ὁ ποινικὸς νόμος» Κύριοι, ἀφοῦ μὲ ἔφερεν ἐδῶ ὁ λόγος, ἔχω τοῦτο νὰ εἴπω, ὅτι ὁ νόμος περὶ μεσαζόντων ἔμεινε νεκρός, διότι ἀντίκειται εἰς τὸν ἑλληνικὸν χαρακτῆρα ἡ μήνυσις. Δὲν μηνύει ὁ Ἕλλην. Εἰς τὴν Ρουμανίαν ὁ νόμος πόθεν ἔσχες ἀπέτυχε, διότι ἔλειπαν τὰ μέσα τὰ ἀποδεικτικά, ἀλλὰ εἰς τὴν Γαλλίαν ὅταν εἴχομεν τὸ σκάνδαλον Οὐστρίκ, συνέστη ἐπιτροπὴ ἐξεταστικὴ ἀπὸ κορυφαίους Γάλλους βουλευτὰς ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Μαρέν, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχε καὶ αὐτὸς ὁ μετέπειτα πρωθυπουργὸς Νταλαντιέ, ἡ ὁποία εἰργάσθη μὲ μάρτυρας καὶ πραγματογνώμονας καὶ ἐκάθισεν εἰς τὸ ἑδώλιον κατηγορούμενον ἕνα Ραοὺλ Περὲ καὶ ἄλλους πολιτικοὺς καὶ διπλωμάτας καὶ ἀπεκαθάρη ὁ δημόσιος βίος τῆς Γαλλίας. Ἐδῶ μερικαὶ συμβάσεις, ὅπως ἡ σύμβασις Οὖλεν, καὶ Φαουντέσιον, καὶ Τηλεφώνων, τὰ σχέδια τῶν φυλακῶν Κρήτης καὶ ἄλλοι μυρίζουν κἄτι, αὐτοὶ ὅμως διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς εὐθύνας, ἀσχολοῦνται ἀενάως πότε μὲ τὴν 6ην Μαρτίου καὶ πότε μὲ τὴν 6ην Ἰουνίου. Δι’ ὅλα αὐτὰ νομίζω ὅτι ἡμεῖς τουλάχιστον, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργασθῶμεν εἰς ἐπιτροπὴν δύο καὶ τρεῖς μῆνας, διὰ νὰ ἀποκαλυφθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα καὶ ἄλλοι μὲν νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν Γερουσίαν νὰ δικασθοῦν —καὶ ἂς μὴ καταδικασθοῦν—καὶ ἄλλοι εἰς τὸν εἰσαγγελέα. Καὶ τότε ἐλᾶτε νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν ἠμποροῦν οἱ ἀντίπαλοι νὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, διότι ἐὰν ὑπάρχῃ κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν συγχωρεῖ ὁ ἑλληνικὸς λαός, εἶναι ἡ κατάχρησις τῆς ἐξουσίας. Ἐὰν ἔμειναν ἐδῶ πολιτικοὶ εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, ὑπῆρξαν ἠθικοί. Ὁ λαός, ὁ ἑλληνικός, θέλει τοὺς πολιτικοὺς πτωχούς, ἐνῷ ὅταν βλέπῃ ὅτι πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον πτωχοὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, σήμερον εἶναι πλούσιοι, αὐτοὺς δὲν τοὺς συγχωρεῖ. Κύριοι, διὰ τοῦτο λέγω, ὅτι εἰς μὲν τὸ νομοσχέδιον αὐτό ὄχι μόνον ἐγώ, ἀλλὰ καὶ ὅλη ἡ πτέρυξ ἡ κυβερνητική, πρέπει νὰ ἐνισχύσῃ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου πρέπει νὰ ἐργασθῶμεν διὰ νὰ ἀποκαλυφθοῦν ὅσοι κατεχράσθησαν ἰδιοτελῶς τὴν ἐξουσίαν κατὰ τὴν διαρρεύσασαν τετραετίαν.

§159ΑΝΔΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ἐὰν ἐπρόκειτο διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ὁμαλότης, ἡ κοινοβουλευτική, τῆς Χώρας καὶ νὰ ἐπέλθῃ ἡ πλήρης πολιτικὴ ἑνότης εἰς τὴν ζωὴν τῆς Χώρας, πρῶτος ἐγὼ θὰ ἐθυσίαζον τὴν ἰδεολογίαν μου καὶ τὸν ἑαυτόν μου. Ἀλλὰ διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου δὲν νομίζω ὅτι πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ ἑνότης τις καὶ ἡ ποθητὴ ὁμαλότης εἰς τὴν Χώραν. Θὰ ἤθελα δὲ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἰδίως μάλιστα τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, πότε ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων, ὅτε ἦτο εἰς τὴν Ἀρχήν, ἐθυσίασε πρόσωπα ἰδικά της ὑπὲρ τῆς εὐημερίας τοῦ τόπου; Πότε ἐθυσίασε πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἠνώχλησαν τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ διατὶ σήμερον ἐρχόμεθα καὶ θυσιάζομεν πρόσωπον τελείως ἄσπιλον εἰς τὴν μνήμην τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων; Ὅταν, Κύριοι Συνάδελφοι, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς μᾶς ἔφερεν ἐδῶ δὲν μᾶς ἔφερε διὰ νὰ κυβερνᾷ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ διὰ νὰ κυβερνῶμεν, σήμερον δὲ διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου οὐδὲν ἄλλο ἐπιδιώκεται, παρὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ἀπομακρυνθοῦν ὅλα τὰ καλὰ στοιχεῖα τῆς διοικήσεως ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν, οὕτως ὥστε αὔριον αὐτοὶ νὰ δύνανται νὰ μᾶς ἀπειλοῦν καὶ πιθανὸν καὶ νὰ μᾶς ἀνατρέψουν, κατὰ τὴν γνώμην μου πάντως. Ἐὰν λοιπὸν νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ διοικητικὴ ἐκκαθάρισις, διατὶ δὲν ἀρχίζει τὴν ἐκκαθάρισιν ἀπὸ ἄλλα μέρη τῆς διοικήσεως, πράγματι σαθρὰ καὶ ἐπιλήψιμα, ἀλλ’ ἐκδιώκει πρόσωπον, τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὴ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἠναγκάσθη νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ἦτο ἄσπιλον; Βέβαια ἐὰν ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ θέσῃ ζήτημα ἐμπιστοσύνης, θὰ εἶμαι ἠναγκασμένος καὶ ἐγὼ νὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ παρεκάλουν ὅμως τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ σκεφθῇ τὴν ἠθικὴν μείωσιν πλέον τῶν φίλων τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν βλέπουν ὅτι θυσιάζονται πρόσωπα ἱκανὰ καὶ εὐϋπόληπτα εἰς τοὺς πόθους καὶ εἰς τὴν θέλησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§160Β. ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν συμφωνῶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον δίκαιον, ἐὰν ἐπρόκειτο τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἐπεβάλετο ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ἐπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ὠφελήσῃ πρωτίστως τὴν Κυβέρνησιν, διότι θὰ τεθῇ πρὸ τῶν ὀμμάτων τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέτει πρὸ τῆς Ἀρχῆς αὐτῆς ἕνα ἀδέκαστον δικαστικόν, ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ τὸ καθῆκόν του, καὶ γνωρίζει ὅτι πολλὰ ὠφελήματα θὰ ἔχῃ νὰ ἀποκομίσῃ ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτοῦ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν μάλιστα, θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§161Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι Βουλευταὶ, εἶμαι ὑποχρεωμένος πρῶτα–πρῶτα νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων Συναδέλφων ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη νὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καθ’ ὑπόδειξιν ἢ κατὰ σύστασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, μετὰ ὥριμον σκέψιν, ἀλλὰ καὶ δι’ εἰδικοὺς λόγους, διὰ νὰ ἀναδιοργανώσῃ τὴν ἀστυνομίαν, ὑπέβαλε τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Εἶναι γνωστὸν, Κύριοι, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας διέρχεται μίαν καμπὴν τοιαύτην, ὥστε γίνεται καὶ σκέψις ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ μείνῃ ἀκόμη. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, τελευταίως, ἔχει τεμαχισθῇ εἰς κλίκαν ὄχι πολιτικήν, ἀλλ’ ἐπαγγελματικὴν ἰδίως, καὶ βλέπομεν, πότε — ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν φρονημάτων—φιλελευθέρους συντασσομένους μὲ λαϊκούς, πότε λαϊκοὺς συντασσομένους μὲ φιλελευθέρους καὶ ἀλληλοσπαρασσομένους. Εἰς τοιοῦτον δὲ σημεῖον ἔφθασεν ἡ διαμάχη, ὥστε διαταγὴ ἐκδοθεῖσα παρ’ ἀνωτέρου δὲν ἐξετελέσθη. Κατήντησε δὲ μέχρι τοῦ σημείου ἀκόμη, ὥστε καθ’ ἥν στιγμὴν ἐξηγγέλλετο ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ μία ἐπανάστασις πρὸ 15 ἡμερῶν οἱ ἀξιωματικοί, λόγῳ πολιτικῶν παθῶν μεταξύ των, κατήντησε νὰ μὴ γνωστοποιήσουν τοῦτο εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐξ αἰτίας λοιπὸν ὅλης αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ἔχει ἐμπεδοθῇ ἡ ἀπόφασις παρὰ τῇ Κυβερνήσει νὰ ἀναδημιουργήσῃ τὸ Σῶμα. Δὲν πρόκειται περὶ προσωπικῆς διατάξεως. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ Τρύφωνος. Ἄλλωστε τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἶναι διατετυπωμένον, οὐδεμίαν δίωξιν κάμνει κατὰ τοῦ Τρύφωνος. Λυποῦμαι δ’ ὅτι ἐλέχθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὄργανον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλήρη συναίσθησιν νὰ διοικῇ καὶ διοικεῖ ὅπως νομίζω, καλύτερον. Τὸ νομοσχέδιον, εἶναι ἀντιγραφὴ ἄλλου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν, ἠναγκάσθημεν δὲ νὰ τὸ φέρωμεν διὰ νὰ διορθώσωμεν μίαν δυσχέρειαν, εἴμεθα δὲ ὑποχρεωμένοι νὰ φέρωμεν ἕνα ξένον πρὸς τὸ Σῶμα διὰ νὰ τὸ ἀναδιοργανώσῃ ἄνευ προκαταλήψεων.

§162Λ. ΤΣΙΟΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἀναδιοργανωθῇ τὸ Σῶμα, δὲν ἐχρειάζετο ἕνα εἰδικόν; Καλεῖτε ὅμως ἕνα δικαστικόν, διὰ νὰ διοργανώσῃ τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων.

§163Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ ἡ δικαστικὴ ἐξουσία εἶναι ἡ μᾶλλον συγγενὴς πρὸς τὴν Ἀστυνομίαν, διὰ τοῦτο ἐδέχθημεν ὡς Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἕνα ἀνώτατον δικαστικὸν, ὁ ὁποῖος, πρὸ πάντων, θὰ ἐμπεδώσῃ τὴν τάξιν καὶ τὴν πειθαρχίαν. Ἄλλωστε αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἡ ἀστυνομία δὲν εἶναι ἀνίκανος περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων της, ἀλλὰ κατήντησεν εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασίν της, λόγῳ τῶν μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν διαφορῶν καὶ λόγῳ τῆς ἀπειθαρχίας, ἡ ὁποία συχνὰ ὑφίσταται ἐν τῷ Σώματι. Διὰ τοῦτο χρειάζεται ἕν πρόσωπον ἀνεπηρέαστον, τὸ ὁποῖον θὰ θέσῃ τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των, καὶ τοιοῦτον ἐσκέφθημεν νὰ φέρωμεν τὸν κ. Γαρέζον, ὅστις εἶναι πρόσωπον περιωπῆς.

§164Δ. ΒΟΥΛΤΣΟΣ. Ὁ εἰδικώτερος θὰ ἦτο διὰ νὰ ἐπιβάλῃ στρατιωτικὴν πειθαρχίαν, στρατιωτικός. Ὁ δικαστικὸς τὶ τάξιν θὰ φέρῃ;

§165ΑΝΔΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἴπετε ὅτι θέλετε νὰ ἐμπεδώσητε τὴν τάξιν εἰς τὸ Σῶμα, διότι ὑπάρχουν διαφωνίαι μεταξὺ τῶν κατωτέρων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πετάξατε τοὺς κατωτέρους. Τί σᾶς πταίουν οἱ ἀνώτεροι;

§166Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἀνέλθετε εἰς τὸ βῆμα καὶ ὁμιλήσατε, κ. Συνάδελφε.

§167Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι, ἀναγκάζομαι μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργός, ὑποβάλλων τὸ νομοσχέδιον προχθὲς εἰς τὴν Βουλήν, διὰ μιᾶς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως ἐκ δύο λέξεων, οὐδεμίαν ἠθέλησε νὰ δώσῃ συγκεκριμένως ἐξήγησιν, καίτοι προκληθεὶς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου χθὲς τὴν ἑσπέραν. Αἱ λέξεις λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν περιστάσεων, ἃς διερχόμεθα, αἱ λέξεις, λέγω, αὐταὶ ἀφήνουν εἰς οἱονδήποτε νὰ ὑποθέσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐκεῖνος ἠδύνατο νὰ ὑποθέσῃ. Προκληθεὶς δὲ πάλιν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, οὐδεμίαν ἔδωκεν ἀπάντησιν. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλ’ οὔτε μὲ διέκοψεν ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου μου, διὰ νὰ μοῦ εἴπῃ ὅσα πρὸ ὀλίγου εἶπε.

§168Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τότε σᾶς διακόπτω τώρα, καὶ σᾶς ἐρωτῶ ποῦ στηρίζετε ὁλόκληρον τὸ οἰκοδόμημα, ἀφοῦ δὲν ἀπήντησα;

§169Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. ... Δέν εἶναι δυνατὸν ἔλεγον, ἡ Κυβέρνησις νὰ κυβερνᾶται διὰ τῶν ὑποβολιμαίων σκέψεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διότι, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, τοῦτο καὶ εἰς τὸν φίλιον καὶ εἰς τὸν ἐχθρικὸν τύπον, ἀφέθη νὰ νοηθῇ διὰ τῶν φράσεων τὰς ὁποίας μετεχειρίσθητε εἰς τὴν εἰσηγητικήν σας ἔκθεσιν. Ἀλλὰ σήμερον μᾶς εἴπετε, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι εἰσηγάγετε τὸ νομοσχέδιον, διότι ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων ἔχει χωρισθῆ εἰς κλίκας ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν φρονημάτων. Καὶ ἐρωτῶ. Ὑμεῖς ἔχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Ἀστυνομίαν ἢ ὄχι; Ἐὰν ἡ Ἀστυνομία δὲν ἐξετέλεσε τὰς διαταγάς σας πρὸ 15 ἡμερῶν, διατὶ δὲν ἐπήρατε τοὺς ὑπευθύνους νὰ τοὺς περάσετε ἀπὸ τὸ πειθαρχικὸν συμβούλιον καὶ νὰ τοὺς ἐκκαθαρίσητε; Καὶ διατὶ ἔρχεσθε σήμερον καὶ ὑποβάλλετε ἕν ὕποπτον νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, τὸ ὁποῖον δὲν θίγει μὲν τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα, ὡς εἴπετε σεῖς, δὲν ἐξετέλεσαν τὰς διαταγάς σας, θίγει ὅμως τὸν ἄσπιλον Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων; Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐμνήσθη καὶ ἄλλου τινος ζητήματος, ἐμνήσθη τοῦ νόμου 4971, νομίζω, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη κατὰ τὸ 1930. Ἐπὶ τοῦ νόμου δὲ τούτου καὶ ἐπὶ τῆς συζητήσεως, τῆς γενομένης κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐστήριξα τὴν ἀγόρευσίν μου κατὰ τὴν χθεσινὴν ἑσπέραν. Βουλευταὶ τοῦ λαϊκοῦ κόμματος, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν θὰ ἀναγνώσητε τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης, θὰ ἴδητε καὶ τὸ ὄνομά σας ἀναγεγραμμένον μεταξὺ τῶν ἀγορευσάντων κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, βουλευταί, λέγω, τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐκηρύχθησαν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἔθετεν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων δικαστικὸν ἀνώτατον καὶ ἐκηρύχθησαν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, διότι ἔλεγον, καὶ ὀρθῶς, ὅτι ἡ νοοτροπία τοῦ ἀξιωματικοῦ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβιβασθῇ πρὸς τὴν νοοτροπίαν τοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν ἡμεῖς σήμερον, ἐρχόμενοι ἐνταῦθα, νὰ ἀναβιώσωμεν ἕνα νόμον, τὸν ὁποῖον αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων κατήργησε διὰ νεωτέρου νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν εἰς τὸ 1932. Κύριοι Βουλευταί, ἐδήλωσα καὶ χθὲς τὴν ἑσπέραν καὶ δηλῶ καὶ πάλιν σήμερον ὅτι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἀντιτίθεμαι πρὸς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, εἶναι ὅτι πρῶτον τὸ Λαϊκὸν κόμμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν κυριωτάτην βάσιν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, παλιμβουλεῖ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἀξιωματικοῦ. Διότι προσάπτει τὴν μομφὴν κατὰ τοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὅτι δὲν εἶναι ἄξιον νὰ δώσῃ τὸν Ἀρχηγόν του, καὶ τρίτον διὰ τὸν κυριώτατον λόγον, ὅτι ὁ κ. Γαρέζος, ὁ ὁποῖος, εἶναι ἄξιος πάσης τιμῆς καὶ πάσης ὑπολήψεως, δὲν θὰ δυνηθῇ, δὲν θέλω νὰ εἶμαι μάντις κακῶν, δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ διασώσῃ τὸ Σῶμα εἰς τὸ ὁποῖον τὸν τάσσετε. (Χειροκροτήματα).

§170Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀξιότιμοι Κύριοι Βουλευταί, εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παραδέχονται τὴν ὀρθότητα καὶ τὴν σκοπιμότητα τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ἐλθόντος ἐδῶ πρὸς ψήφισιν, ἀλλὰ διαφωνῶ εἰς τὸ ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐνῷ ὁλόκληρος ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος πιστεύομεν ὅτι ὑπεβλήθη, διότι τοῦτο ἠξίου τὸ συμφέρον τῆς ἐσωτερικῆς γαλήνης καὶ διότι τοῦτο ἠξίου ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μᾶς λέγῃ ὅτι δὲν ὑπεβλήθη δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀλλ’ ὑπεβλήθη διὰ σκοποὺς ἀναδιοργανώσεως τοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, Κύριε Ὑπουργέ, νὰ διαφωνήσω ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ριζικώτατα, διότι θέτοντες ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ὑποχρεοῦσθε νὰ ἀναγράψητε τὸν σκοπὸν τὸν κύριον...

§171Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καὶ διὰ τοῦτο μὴ θέτετε βάσιν τὴν ὁποίαν δὲν εἶπα. Εἶπα «καὶ διὰ τοῦτο», ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἐπρυτάνευσεν ἡ ἀπόφασις καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναδιοργανώσεως καὶ ἀνασυντάξεως τοῦ Σώματος πρῶτον καὶ κατὰ δεύτερον λόγον τὸ ἄλλο, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῶν συνησπισμένων κομμάτων κυβερνᾷ μόνη της, χωρὶς ὑποδείξεις. Ἂν ἐγένοντο ὑποδείξεις ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοῦτο δὲν ὑπῆρξεν ἡ ἀνάγκη διὰ νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον.

§172Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ πρωταρχικὸς σκοπὸς τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ὁ λόγος τῆς ἐσωτερικῆς γαλήνης, τὸν ὁποῖον ἐπιδοκιμάζω. Ἐγώ, λοιπόν, καί, ἂν ἠξίωσε τοῦτο ἡ Ἀντιπολίτευσις, φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ὑποχώρησιν αὐτήν, διότι ἐλπίζω καὶ εὔχομαι ἢ μᾶλλον εὔχομαι, ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελευταία πλέον ἀξίωσις αὐτῆς.

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄ! Ἄ!

§174Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὔχομαι. Δὲν τὸ ἐλπίζω.

§175ΑΝΔΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ τελευταία ἀξίωσις διὰ νὰ ξαναπᾶμε εἰς τὸ Γουδί.

§176Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπω ὅτι, πλέον τοῦ νομοσχεδίου τούτου, οὐδεμία ἄλλη ὑποχώρησις ἐπιτρέπεται. Δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ μᾶς διευθύνῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, διότι, ἂν διευθύνει ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡμεῖς πρέπει νὰ ἀναχωρήσωμεν Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔπρεπε, καθαρὰ καὶ ξάστερα, νὰ δηλωθῇ ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν ὑστάτην ὑποχώρησιν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ παύσῃ πλέον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἑκάστοτε ἀξιοῦσα διαφόρους ὑποχωρήσεις, ὡσὰν αὐτὴ νὰ ἦτο ἡ Κυβέρνησις. Δὲν θέλω νὰ ὑπομνήσω ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπὶ μίαν τετραετίαν ἐλθοῦσα ἐν μεγίστῃ πλειονοψηφίᾳ, δὲν ἔκαμεν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην ὑποχώρησιν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἔθιξε τὰ αἰσθήματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, χωρὶς νὰ θελήσῃ οὐδεμίαν μετάθεσιν δικαστικοῦ νὰ κάμῃ. Ἀλλὰ, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑπάρχει ὁ σκοπὸς τῆς ἀναδιοργανώσεως, ὁ πρωταρχικός. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι ὁ μόνος ἁρμόδιος εἶναι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ ὄχι ὁ δικαστικός, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ πειθαρχία, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὸ στρατιωτικὸν σῶμα νὰ ἐπιβληθῇ δι’ ἑνὸς δικαστικοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀλλοῦ ἐντεταλμένον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἄλλην ἐποπτείαν, ἔχει ἄλλην μανταλιτὲ καὶ εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ἄλλα ἔργα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εὔχομαι ὅπως ἡ ὑποχώρησις αὐτὴ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ εἶναι ἡ τελευταία, καὶ εὔχομαι ἢ μᾶλλον ἐλπίζω νὰ εἶναι αὕτη ἀποτελεσματικὴ ἀπὸ ἐσωτερικῆς ὁμαλότητος.

§177Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὅσον, Κύριοι Βουλευταί, βαθύς, βαθύτατος εἶναι ὁ σεβασμός μου πρὸς τὸ πρόσωπον τὸ δικαστικόν, τὸ ὁποῖον ἡ δημοσία συζήτησις φέρει ὡς μέλλον νὰ καταλάβῃ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τόσον βαθυτάτη εἶνε ἡ ἀντίθεσίς μου πρὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, βαθυτάτη ἀντίθεσις, προσωπική, χρονολογουμένη ὄχι ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, καθ’ ἣν τὸ αὐτὸ νομοσχέδιον ὑπεβάλλετο ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Λαϊκὸν κόμμα ἀντεπροσωπεύετο εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ὑπὸ μιᾶς μικρᾶς ὁμάδος, κατεχούσης τὴν πτέρυγα ἐκείνην, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐποχὴν ἡ μικρὰ ἐκείνη ὁμὰς μετὰ δυνάμεως καὶ ἐμμονῆς ἀντετάχθη κατὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Οἱ λόγοι δὲ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἤγαγον ἡμᾶς τότε εἰς τὴν καταψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δὲν ἦσαν λόγοι ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀντιπολιτευτικοί, διότι οὐδέποτε ἐκ τοιούτων λόγων ἐκινήθημεν, ἀλλὰ συστατικοί. Διότι ἐπιστεύομεν τότε καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν ὅτι ὁ οἱοσδήποτε ἀνώτατος δικαστικός, δὲν εἶναι τὸ πρόσωπον τὸ ἐνδεδειγμένον, τὸ ἔχον τὴν νοοτροπίαν, τὸ ἔχον τὴν ἐπαγγελματικὴν προπαρασκευήν, νὰ ἐπιληφθῇ τῆς διοργανώσεως καὶ τῆς πειθαρχίας εἰς ἕν Σῶμα καθαρῶς διοικητικὸν καὶ ἀστυνομικόν. Οἱ λόγοι αὐτοὶ ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἤγαγον ἡμᾶς τότε εἰς τὴν κρίσιν ἡμῶν ἐκείνην καὶ τὴν πολεμικὴν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ὑπάρχει δὲ δυστυχῶς οὐδεὶς νεώτερος λόγος, οὔτε ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ ἔπεισεν ἢ μοῦ ἤμβλυναν ἐπ’ ἐλάχιστον τὴν ὀξεῖαν ἀντίθεσίν μου πρὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ἄν δὲ, Κύριοι, λόγοι ἐξυπηρετικῆς ἐσωτερικῆς ὁμαλότητος ἐπιβάλλουν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καίτοι ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω εἰλικρινῶς ὅτι θεωρῶ τὴν προσπάθειαν ἀποτελοῦσαν χίμαιραν καὶ οὐτοπίαν, ἂν λέγω τοιοῦτοι λόγοι ἐπιβάλλουν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐγὼ ὀφείλω νὰ δηλώσω καὶ δηλῶ ὅτι, ἀνήκων εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, τὴν προσωπικήν μου γνώμην θὰ τὴν ὑποτάξω εἰς τὰς ἐπιταγὰς τοῦ Κόμματος καὶ εἰς τὰς ἐπιταγὰς τῆς Κυβερνήσεως τῆς κεκλημένης νὰ διοικήσῃ τὴν Χώραν. Ὠφείλω ὅμως, νὰ ἐκθέσω ταῦτα, ἵνα ἐναρμονίσω τὴν σημερινήν μου ψῆφον πρὸς τὴν γνώμην ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἄλλοτε ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης ἐξέφερον κατὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Νομίζω, κ. Βουλευταί, ὅτι θὰ ἔπρεπε μετὰ μείζονος προσοχῆς νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτοῦ, διότι δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ φέρωμεν εἰς μίαν θέσιν ὑποτιμήσεως καὶ ὄχι στιγματισμοῦ, ὅπως λέγουν, ἀλλὰ ὑποτιμήσεως ἀναμφισβητήτως, ἕναν ἀνώτερον δημόσιον ὑπάλληλον, ἕναν ἀνώτερον ἀστυνομικόν, κατὰ τοῦ ὁποίου, παρ’ ὅλας τὰς καταβληθείσας προσπαθείας, οὐδεμία μομφὴ ἐρίφθη ἀλλὰ καὶ οὐδεμία ἐπίθεσις κατώρθωσε νὰ εὐσταθήσῃ. Καὶ ἐνῷ, Κύριοι, θέτομεν εἰς θέσιν ὑποτιμήσεως ἕναν ἄξιον πάσης τιμῆς καὶ ἐκτιμήσεως ἀνώτερον ἀστυνομικὸν ὑπάλληλον, φέρομεν εἰς μίαν δύσκολον, καὶ ἀπεύχομαι νὰ προμαντεύσω, μεγάλης δοκιμασίας θέσιν, ἕνα ἔντιμον καὶ ἄξιον πάσης εὐλαβείας καὶ παντὸς σεβασμοῦ ἀνώτερον δικαστικόν. Διότι μὴ νομίσετε ὅτι μετ’ ὀλίγον, ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων του, δὲν θὰ καταστῇ αὐτὸς ἀντικείμενον πάσης ἐπιθέσεως καὶ πάσης προσπαθείας πρὸς φθοράν, φοβοῦμαι μήπως ἂν θὰ ἔχῃ ἀποτέλεσμά τι, τὸ νομοσχέδιον, αὐτὸ τοῦτο καὶ μόνον θὰ εἶναι νὰ φθείρωμεν ἕναν ἀνώτερον δικαστικόν, ἐν τῇ εὐσυνειδήτῳ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντός του. Εὔχομαι, Κύριοι, ἵνα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελέσῃ σταθμὸν τοὐλάχιστον, ἔστω καὶ ἐν τῇ προσπαθείᾳ, τῇ κυβερνητικῇ, πρὸς ἐμπέδωσιν τῆς ἐσωτερικῆς ὁμαλότητος. Ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι ἀντὶ σταθμοῦ θ’ ἀποτελέσῃ ἀφετηρίαν νέων προσπαθειῶν ὑπονομεύσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐν γένει τῆς καταστάσεως. Ἐὰν δὲ ἐτέθη ὡς ἐπιχείρημα ἐκ μέρους τοῦ Συναδέλφου κ. Χατζηγιάννη, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ ἡ προσπάθεια ἡμῶν πρέπει νὰ στραφῇ εἰς τὴν ἀποκάλυψιν τῶν καταχρήσεων καὶ τῶν ἐγκλημάτων, τὰ ὁποῖα ἡ παρελθοῦσα τετραετία ἐσημείωσε, νομίζω ὅτι τοῦτο ὄχι μόνον δὲν ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα ἐπικουροῦν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ ἦτο εἷς ἐπὶ πλέον λόγος νὰ μὴ ὑπαχθῶμεν εἰς τοιαῦτα μέτρα, τὰ ὁποῖα διασύρουν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην μιᾶς μεγίστης μερίδος τοῦ λαοῦ πρὸς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, χωρὶς νὰ προσφέρουν τίποτε εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἠθικοῦ καθαρμοῦ, ὃν ἐμνήσθη ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος. Εὔχομαι λοιπόν, χωρὶς νὰ πιστεύω, ὅπως τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελέσῃ ἕνα σταθμὸν τερματισμοῦ, ἔστω καὶ μερικοῦ τῶν ἐσωτερικῶν ἀνωμαλιῶν, ἀλλὰ φοβοῦμαι μὴ ἀντιθέτως ἀποτελέσῃ ἀφετηρίαν πρὸς ὑπονόμευσιν τοῦ Κράτους καὶ ὄχι σταθμόν.

§178Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Κύριοι Βουλευταί, ἱκανὴ καὶ ὀξεῖα δύναμαι νὰ εἴπω, ἐξεδηλώθη ἡ ἀντίθεσις καὶ ἐκ μέρους ἀξιοτίμων βουλευτῶν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ ἐκ μέρους τοῦ συμπράττοντος ἐν τῇ Κυβερνήσει κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Ἐλευθεροφρόνων πρὸς τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν σᾶς ἐξήγησεν ἤδη ἐπαρκῶς τοὺς λόγους, οἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ὑπηγορεύθη ἡ ὑποβολὴ τούτου κατ’ ἀξίωσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἄν συνέβαινε πραγματικῶς τοιοῦτόν τι, πρῶτος ἐγὼ δὲν θὰ ἐδεχόμην ποτὲ νὰ ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἀπετέλει ἀληθῶς ἄρνησιν τῆς ἐντολῆς τοῦ λαοῦ, ἄν κατ’ ἀξίωσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι σύμφωνοι πρὸς τὰς ἰδέας καὶ τὴν πολιτικὴν ἡμῶν, ἐκείνων τοὺς ὁποίους κατέστησεν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἐκπτώτους τῆς ἐξουσίας, διότι ἀκριβῶς ἀποδοκιμάζει τὴν πολιτικήν των, προεβαίνομεν εἰς τὴν ὑποβολὴν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Ἔχομεν τάξει ἕνα σκοπὸν καὶ ἐργαζόμεθα πρὸς ὡρισμένην κατεύθυνσιν, τὴν κατεύθυνσιν τῆς κατὰ τὸ δυνατὸν ἀποκαταστάσεως τῆς πολιτικῆς ὁμαλότητος ἐν τῇ Χώρᾳ, τῆς πολιτικῆς ὁμαλότητος, ἡ ὁποία κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸ παρελθὸν διεταράχθη ἀπὸ ἐκείνους, οἵτινες τὴν ἑπομένην τῆς τελευταίας ἐτυμηγορίας τοῦ λαοῦ τὴν διετάραξαν καὶ πάλιν καὶ δι’ οὓς ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν ἐπιβεβλημένον νὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συζητεῖται τὴν ἰδίαν αὐτὴν ἑσπέραν εἰς τὸ ἕτερον Νομοθετικὸν Σῶμα, ὅπου ἀντιμετωπίζει τὴν λυσσώδη ἀντίδρασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ ἀντίδρασις ἀκριβῶς αὐτὴ μὲ ὠθεῖ νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ παρακαλέσω τοὺς φίλους μου καὶ τοὺς φίλους τῶν συμπραττόντων μετὰ τῆς Κυβερνήσεως Κομμάτων, νὰ μὴ φέρωσι καμμίαν ἀντίρρησιν καὶ νὰ ἐγκρίνουν τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τοῦτο ἔγκειται ἡ διαφορά μας. Ἡ Ἀντιπολίτευσις τοὺς ταραξίας, τοὺς ἀνατροπεῖς τῆς τάξεως, δὲν θέλει νὰ τιμωρηθοῦν. Ἡμεῖς δὲν προβαίνομεν ἐνταῦθα εἰς τὴν ἐπανόρθωσιν ἀδικήματος ἐναντίον τῆς τάξεως, διότι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ τονίσω, ἐφόσον πρόκειται περὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὅτι οὐδεὶς κατηγόρησεν ἢ κατηγορεῖ αὐτόν· Τοὐναντίον ἡ ὑπηρεσία ἔχει πάντα λόγον νὰ τὸν θεωρεῖ ὡς ἕνα ἐκ τῶν καλυτέρων ἀστυνομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία τὸν ἀνέδειξεν εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἀρχηγοῦ. Ἀλλ’ ὑπάρχει, Κύριοι, ἡ ἀνάγκη ὄχι μόνον νὰ παραμερίσωμεν κρατικὰ ὄργανα, γενόμενα τυχὸν ἐπιλήσμονα τῆς θέσεώς των, ἀλλὰ καὶ νὰ ὑποβάλωμεν εἰς θυσίας ὄργανα, χάριν τῆς ἐσωτερικῆς ὁμαλότητος, χάριν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν. Ὁ σκοπός μας δὲ αὐτὸς θὰ ἐπιτευχθῇ ὅταν ἡ Κυβέρνησις παράσχῃ εἰς τὸ λαϊκὸν κριτήριον ὅλας ἐκείνας τὰς ἀποδείξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἱκαναὶ νὰ πείσουν καὶ τοὺς μᾶλλον δυσπίστους, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν τὴν ἀνωμαλίαν δὲν εἴμεθα ἡμεῖς, ὅταν πεισθῇ ἀπολύτως ἡ κοινὴ γνώμη περὶ τῶν εἰλικρινῶν προθέσεών μας, τότε θὰ σταθῶμεν εἰς τὸ ὕψος, εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς ἔταξεν ὁ ἑλληνικὸς λαός. Τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον ὑποβάλλεται, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν πολιτικήν μας, ἡ ὁποία ἀποβλέπει, ὄχι μόνον εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὁμαλότητος, ἀλλ’ εἰς τὸ νὰ καταστήσωμεν φανερὸν εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι λαμβάνομεν ὅλα τὰ μέτρα καὶ δὲν διστάζομεν ἀκόμη νὰ ὑποβάλωμεν εἰς θυσίας πρόσωπα, πρὸς τὰ ὁποῖα ἀμέριστον τρέφομεν ἐκτίμησιν. Οὕτω θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἀποδείξωμεν πρὸς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, πόσον εἶναι συκοφαντικὴ καὶ ἄδικος ἡ ἐναντίον μας πολιτικὴ τῶν ἀντιπάλων. Μὲ τὴν αἰτιολογίαν αὐτὴν καὶ τὸν σκοπὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὰς ἀντιρρήσεις σας, ἀλλὰ νὰ περιβάλητε τοῦτο διὰ τῆς ψήφου σας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπερατώθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον. Δεκτόν. Ἄρθρον 2ον. Δεκτόν. Ἄρθρον 3ον.

§180ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπεβλήθη μία τροπολογία, κ. Πρόεδρε, ἣν ἔκαμε δεκτὴν ὁ κ. Ὑπουργός.

§181Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3ον καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ νομοσχέδιον ὡς διωρθώθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν. Ἐφάπαξ συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας, μετὰ τὴν ψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου: «Περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τῶν διατάξεων τοῦ 1ου ἐδ. τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ νόμου 4578 περὶ ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τούτων».

§183Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν γίνονται δεκταὶ αἱ τροπολογίαι, αἱ ἐπενεχθεῖσαι ὑπὸ τῆς Γερουσίας.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, ἡ Βουλὴ ἐμμένει εἰς τὴν προηγουμένην της ἀπόφασιν καὶ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου ἀναβάλλεται μετὰ δίμηνον. Ἡ συνεδρίασις λύεται δι’ αὔριον καὶ ὥραν 4½ μ.μ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρα 9 μ. μ.)