1931.03.31

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 59η

ΤΡΙΤΗ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ 1931

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Οἱ κάτοικοι Ἀμαλιαπόλεως διαμαρτύρονται διὰ τόν ἀποκλεισμὸν τῶν προϊόντων των καὶ παρακαλοῦν, ὅπως ληφθοῦν σύντομα μέτρα πρὸς δικαίωσιν τῶν παραπόνων των. —Οἱ κάτοικοι Καρδίτσης, Λαρίσης, Τρικκάλων καὶ Καλαμπάκας ἐν συλλαλητηρίῳ διαμαρτύρονται διὰ τὴν πίεσιν τῆς εἰσπράξεως τῶν φόρων καὶ ζητοῦν τήν ἀναστολὴν πληρωμῆς δημοσίων χρεῶν καὶ ἐποικισμοῦ. —Οἱ κάτοικοι Χελιδόνας Εὐρυτανίας ἀναφέροντες τὴν ἐξακολούθησιν τῆς καθιζήσεως τοῦ ἐδάφους των καὶ τὴν καταστροφὴν ἣν ὑπέστησαν, παρακαλοῦν ὅπως ληφθῇ μέριμνα πρὸς προστασίαν των. —Ἡ Νομαρχία Πέλλης διαβιβάζει ἀναφορὰν τῆς κοινότητος Ἄγρας ὑποβαλούσης τροποποιήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῆς συμβάσεως περὶ παραχωρήσεως προνομίου ὑδροηλεκτρικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς πτώσεως ὑδάτων Βλαδόβου. —Ὁ βουλευτὴς Σάμης κ. Α. Φωκᾶς καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κοινοτήτων Σάμης Κεφαλληνίας παρακαλούντων ὅπως σταλῇ νομογεωπόνος καὶ ἐξετάσῃ τὰς γενομένας καταστροφὰς εἰς τὴν σταφιδοπαραγωγὴν καὶ οἰνοπαραγωγὴν Κεφαλληνίας. —Τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ὑποβάλλει αἴτησιν τοῦ εἰσαγγελέως ἐφετῶν Θεσσαλονίκης αἰτουμένου τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζαρίφη. —Ἐπιτροπὴ προσφύγων κατοίκων Δοξάτου ζητεῖ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν πώλησιν τῶν ἐπεξεργασμένων καπνῶν καὶ τὴν χορήγησιν πιστώσεων, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν των καὶ τὴν καλλιέργειαν νέας ἐσοδείας. —Ὁ φαρμακευτικὸς σύλλογος Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κινίνης». —Τὸ περιφερειακὸν ἐπιμελητήριον Πύργου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἐκπροσώπησίν του εἰς τὰ συμβούλια τοῦ Α.Σ.Ο. —Ὁ πρόεδρος Ἀρτοτίνης παρακαλεῖ, ὅπως κατασκευασθῇ διακλάδωσις τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ναυπάκτου–Λαμίας μέχρι Μοναστηρίου «ὁ Πρόδρομος» ἐξυπηρετικὴ 15 χιλιάδων κατοίκων τῆς περιφερείας του. Ὁ κ. Δ. Ἰασωνίδης (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας), ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ τῶν Φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων Ἀνδρέου καὶ Μαρίας Καλοκαιρινοῦ». Ἡ Γερουσία ἀποστέλλει τὴν παρ’ αὐτῆς ψηφισθεῖσαν πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 284 τοῦ κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς κάτωθι ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων. 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 8 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἀνέγερσιν δικαστικοῦ μεγάρου ἐν Ἀργοστολίῳ». 2) «Περὶ παραχωρήσεως γηπέδου πρὸς ἵδρυσιν ἀσύλου Ρώσσων προσφύγων» καὶ 3) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων διώξεως λαθρεμπορίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς κάτωθι ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων. 1) «Περὶ πολιτικῆς ἀεροπορίας» καὶ 2) «Περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας διατάξεων τοῦ νόμου 4789 καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων ἀφορωσῶν τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τῆς ἀεροπορίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων. 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως τῶν ὁδῶν κειμένων διατάξεων». 2) «Περὶ ἐκτελέσεως τῆς ἀπὸ 23 Αὐγούστου 1929 διαιτητικῆς ἀποφάσεως ἐπὶ τῆς μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἀνωνύμου Ἑλ. ἑταιρίας ὑδάτων τῶν πόλεων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων διαφορᾶς» καὶ 3) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 18 Ἀπριλίου 1926 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 1 Νοεμβρίου 1923 Ν. Δ. περὶ συστάσεως Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Στράτος καὶ Α. Παπαθανάσης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παπαθανάσης, Π. Καρασεβδᾶς, Μ. Βολουδάκης, Β. Χατζῆς, Δ. Γιαννόπουλος Γ. Θεοδοσιάδης, Κ. Σαρακηνός, Σ. Σταυρόπουλος, Α. Φωκᾶς κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κονδύλης, Κ. Γκότσης, Α. Μπακάλπασης, Ι. Κούνδουρος, Λ. Νᾶκος, Π. Πετρίδης, Ν. Τζερμιᾶς, Π. Εὐριπαῖος, Δ. Γιαννόπουλος, Μ. Μαντᾶς. Α. Θεολογίτης, Θ. Χαβίνης, Ε. Κουλουμβάκης, Ι. Καλλαντζᾶκος, Ι. Γρηγοράκης, Θ. Κολιαλέξης, Σ. Κωστόπουλος, Α. Μυλωνογιάννης, Μ. Βολουδάκης Α. Φωκᾶς καὶ Ε. Μαχαίρας ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Κοτσίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ λαοῦ Τρικκάλων, Λαρίσσης, Καρδίτσης καὶ Καλαμπάκας περὶ ὀργανώσεως τοῦ καπνικοῦ ὀργανισμοῦ.

§3Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χριστούλιας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§5Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ μᾶς δώσῃ μίαν πληροφορίαν περὶ τῶν συζητήσεων αἱ ὁποῖαι γίνονται ὅσον ἀφορᾷ τὸ καπνικὸν ζήτημα.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πριμίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Παμπειραϊκῆς Ἑνώσεως.

§7Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Πειραιεὺς κατὰ τὸ παρελθὸν ἐλάχιστα εἶχε ἐφελκύσει τὴν προσοχὴν τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, διὰ τοῦτο πλεῖστα ὅσα ζητήματα τοῦ Πειραιῶς ἀκόμη καὶ σήμερον μένουν ἄλυτα. Ὀρθῶς ἑπομένως πρὸ 2 μηνῶν συνῆλθε τὸ πρῶτον παμπειραϊκὸν συνέδριον τὸ ὁποῖον κατέληξεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα καὶ πορίσματα τὰ ὁποῖα καὶ ὑπέβαλεν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τινὰ ἐξ αὐτῶν ἐξέρχονται τῶν ὁρίων τῆς οἰκονομικῆς ἀντοχῆς τῆς πόλεως ἀλλὰ εἶναι καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς δυνατότητος καὶ τὰ ὁποῖα ρητῶς πρέπει νὰ ἐφελκύσουν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐνδεικτικῶς ἐξ αὐτῶν ἀναφέρω τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐξυγίανσις τῆς συνοικίας Καμηνίων διὰ τῆς ἀποξηράνσεως τῶν ἑλῶν, ἡ μεταφορὰ τῶν οἴκων ἀνοχῆς ἀπὸ τὴν Δραπετσῶνα, ἡ μεταφορὰ τῆς πυριτιδαποθήκης ἀπὸ τὴν συνοικίαν τοῦ Ἁγίου Διονυσίου, ἡ μεταφορὰ τῶν ἀποθηκῶν βενζίνης ἀπὸ τὴν συνοικίαν χημικῶν λυπασμάτων, ἡ μεταφορὰ τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Πειραιᾶ, ἡ πύκνωσις τοῦ δικτύου τῆς συγκοινωνίας καὶ ἡ ἄρσις τοῦ αἴσχους τῆς Σούδας, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχει καταρτισθεῖ εἰδικὸν ταμεῖον καὶ διὰ τὴν ὁποίαν μέχρι τοῦδε οὐδὲν ἔχει ἐνεργηθεῖ. Εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐνδεικτικῶς ἀνέφερον, τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐφελκύσουν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ὀφείλει καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιληφθῇ τὸ ταχύτερον τῆς ἱκανοποιήσεως αὐτῶν. Εἶναι ἐπιθυμία τοῦ Πειραϊκοῦ Λαοῦ τὴν ὁποίαν διερμηνεύω. Διερμηνεύω πρὸ παντὸς τὰ πορίσματα τοῦ παμπειραϊκοῦ συνεδρίου καὶ παρακαλῶ νὰ ἐφελκύσουν ταῦτα τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαφλέσσας ἐπὶ ἀναφορᾶς δημάρχου Καλαμῶν περὶ παροχῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας φορτηγίδων.

§9Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργὸν νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν εὔνοιάν του ὡς πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν φορτηγίδων καὶ διὰ τοὺς ἐν τῷ λιμένι Καλαμῶν, ὅπως ἔπραξε καὶ διὰ τὴν Θεσσαλονίκην. Διότι καὶ οἱ κάτοικοι τῶν Καλαμῶν εἶναι Ἕλληνες.

§10Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἀπεζημιώθησαν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν φορτηγίδων, ἀλλὰ μόνον οἱ λεμβοῦχοι.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πριμίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς παλαιῶν πολεμιστῶν Πειραιῶς, περὶ προσλήψεως ἐφέδρων εἰς τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν Λιμένος κλπ.

§12Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ αἰτήματος τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, τῶν ἐφέδρων Πειραιῶς, δικαιοτάτου ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Εἰς τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν τοῦ Λιμένος Πειραιῶς ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι θέσεις αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ πληρωθοῦν. Ἡ ἀξίωσις τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν εἶναι ὅπως εἰς τὰς κενὰς ταύτας θέσεις προτιμῶνται αὐτοὶ ὑπὲρ πάντα ἄλλον. Νομίζω ὅτι ἔχουν ὑπὲρ πάντα ἄλλον τὸ δικαίωμα νὰ ἀξιώσουν τοῦτο, διότι πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν πραγματικῶς πένονται. Ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς μέχρι τοῦδε ἀτυχῶς δὲν ἔδειξε προτίμησιν διὰ τοὺς ἐφέδρους πολεμιστὰς. Θὰ παρακαλέσω συνεπῶς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ συστήσῃ ἐντόνως εἰς τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν, νὰ προτιμήσῃ διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων μάλιστα ἐκείνας διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἀπαιτοῦνται εἰδικὰ προσόντα νὰ προτιμήσῃ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τοὺς παλαιοὺς πολεμιστὰς οἱ θυσιάσαντες καὶ τὰ ἔτη των καὶ θέσαντες εἰς κίνδυνον τὴν ζωήν των εἰς τὸν βωμὸν τῆς πατρίδος.

§13Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ἀναφορὰ ἀπευθύνεται μᾶλλον πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας, διότι ὑπ’ αὐτὸ ὑπάγεται ὁ ὀργανισμὸς τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Οὐχ’ ἧττον ὅμως ἐγὼ δι’ ἐγγράφου μου πρὸς τὸν ὀργανισμὸν ὑπέμνησα τὴν ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν ὅπως τὸ ἥμισυ τῶν κενῶν θέσεων πληροῦται ἀπὸ ἐφέδρους ἐφ’ ὅσον δὲν ἀπαιτεῖται διαγωνισμός.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοντοδίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Σερβίων περὶ παρατάσεως τοῦ δικαιοστασίου.

§15Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ μιᾶς αἰτήσεως διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ παράβασι τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως ἀπαιτήσεων κατ’ ἀγροτῶν» Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης συμπεριέλαβε καὶ τοιαύτην διάταξιν εἰς τὴν παράτασιν τοῦ δικαιοστασίου. Τοῦ νόμου αὐτοῦ ἡ ἰσχὺς ἔληξε τὴν 3 Δεκεμβρίου — νομίζω ὅτι εἶνε κατὰ πάντα δίκαιον καὶ λογικὸν νὰ παραταθῇ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ διότι ὁλόκληρος ὁ γεωργικὸς πληθυσμοὺς δοκιμάζεται ὅπως δοκιμάζεται.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριποδάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἑνώσεως ἀναπήρων πολέμου ὁλικῆς ἀνικανότητος περὶ παροχῆς 400 δράχμου ἐπιδόματος.

§17Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν κ. Πρόεδρε.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς πιστωτικῆς ἑνώσεως Γεωρ. Σ)σμῶν Πρεβέζης περὶ καθιερώσεως λαϊκοῦ σιγαρέττου.

§19Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω, ὅτι καθ’ ἑκάστην λαμβάνομεν πλεῖστα ὅσα τηλεγραφήματα διὰ τῶν ὁποίων ἐκδηλοῦται ἡ θέλησις τῆς μεγάλης μάζης τοῦ λαοῦ πρὸς καθιέρωσιν τοῦ λαϊκοῦ σιγαρέττου. Δὲν γνωρίζω τὰς ἐν προκειμένῳ ἀντιλήψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀλλ’ ἔχων τὴν γνώμην ὅτι ἡ καθιέρωσις αὐτή, ἡ ὁποία ζητεῖται παρὰ τοῦ λαοῦ ὄχι μόνον δὲν θὰ βλάψῃ τὸν προϋπολογισμὸν ἀλλὰ τοὐνατίον θὰ τὸν ὠφελήσῃ, διὰ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ λαθρεμπορίου καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στράτος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἁμαξηλατῶν καὶ καρραγωγέων Ἀμφίσσης περὶ ἀποζημιώσεώς των.

§21Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν ὅπως φροντίσῃ καὶ ἀποζημιωθοῦν καὶ οἱ ἀναφερόμενοι καρραγωγεῖς ὄχι μόνον διότι ἀπὸ μακροῦ μένουσιν ἐκκρεμεῖς αἱ ὑποθέσεις των ἀλλὰ ἐπὶ πλέον καὶ διότι ὅταν δίδεται πίστωσις εἰς τὸ ταμεῖον τῆς τροχαίας κινήσεως δὲν ἀκολουθεῖται ἡ δέουσα σειρὰ εἰς τὰς ἀποζημιώσεις, ἀλλὰ λαμβάνονται ἐνδεικτικῶς οἱ εὐνοούμενοι τοῦτο εἶναι ἐντελῶς ἄδικον καὶ ἔχω νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν νὰ τηρῆται μία σειρὰ προτεραιότητος.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπότσαρης ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Ἰωαννίνων περὶ παροχῆς ἀρωγῆς λόγῳ καθιζήσεως τοῦ ἐδάφους.

§23Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ροδόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς κτηνοτρόφων Ραψάνης ζητούντων τὴν ἐπὶ ἑξάμηνον ἀναστολὴν τῶν ἐνταλμάτων προσωποκρατήσεως.

§25Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κτηνοτρόφοι Ραψάνης ὑποβάλλουν μίαν ἀναφορὰν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ζητοῦν τὴν ἐπὶ ἑξάμηνον ἀναστολὴν τῆς πληρωμῆς τῶν φόρων, διότι οἱ ἄνθρωποι ἐπὶ τριετίαν τώρα ἔχουν πάθει ζημίας εἰς τὰς ἀμπέλους των ἀπὸ τὴν πεσοῦσαν χάλαζαν. Περιμένουν ἀποζημίωσιν καὶ ἀντὶ τούτου πάει ὁ εἰσπράκτωρ νὰ εἰσπράξῃ τοὺς φόρους. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, λοιπόν, νὰ συστήσῃ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διατάξῃ τὸν ταμίαν Λαρίσσης, ν’ ἀναστείλῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐνταλμάτων.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ροδόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς συνεταιρισμοῦ ἀποκαταστάσεως καλλιεργητῶν Δασοχωρίου.

§27Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε συνεπεία τῶν τελευταίων πλημμυρῶν ὑπέστησαν οἱ κάτοικοι τοῦ Δασοχωρίου ζημίας μεγάλας. Ζητοῦμεν νὰ σταλοῦν μηχανικοὶ καὶ συνεργεῖα τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας διὰ τὴν κατασκευὴν μικρῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων. Εἶναι μία κατάστασις ἐκεῖ λίαν θλιβερὰ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ τύχῃ τῆς μερίμνης τῆς Κυβερνήσεως.

§28Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του, διότι αἱ πλημμύραι ἐκεῖναι συμβαίνουσι κατ’ ἔτος. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται εἰς τὴν δυνατὴν ἀρωγήν, ἀλλὰ βεβαίως εἶναι προσωρινὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει. Θὰ ἤθελα νὰ συστήσω ἐφ’ ὅσον καθυστερεῖ ἡ ἐκτέλεσις τῶν μεγάλων Θεσσαλλικῶν ἔργων καί θὰ παρέλθῃ ἴσως δεκαετία, νὰ καταβληθῇ ἡ δέουσα προσοχὴ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐκτελέσεως μικρῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων.

§29Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ συστήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἐξετάσῃ μετ’ ἐπιμελείας καὶ προσοχῆς τὴν αἴτησιν τῶν κυρίων συναδέλφων.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριποδάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν πλημμυροπαθῶν ἰδιοκτητῶν συνοικίας Ἁγίου Παντελεήμονος.

§31Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Πρόκειται περὶ τῶν παντοπωλῶν καὶ φαρμακοποιῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Κοδριγκτῶνος. Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἔλαβε πρόνοιαν διὰ τοὺς παντοπώλας καὶ ἕλους τοὺς ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Γʹ Σεπτεμβρίου διότι ὅταν κατεσκευάζετο ἡ σῦραγξ ὑπέστησαν μεγάλας ζημίας. Ἀλλ’ ἡ σῦραγξ κάμπτουσα τὴν ὁδὸν Γʹ Σεπτεμβρίου φθάνει ἀπὸ τὴν ὁδὸν Κορδιγκτῶνος εἰς τὸν ἅγιον Παντελεήμονα. Ἡ πρόνοια ἡ ὁποία ἐλήφθη διὰ τοὺς παντοπώλας καὶ ἐπαγγελματίας τοὺς εὑρισκομένους ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Γʹ Σεπτεμβρίου δέον βεβαίως νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν τῆς ὁδοῦ Κοδριγκῶτος.

§32Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τοιαύτην νομοθετικὴν πρόνοιαν δὲν πρόκειται νὰ λάβωμεν. Ἂν πρόκειται περὶ τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος, δύνανται οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ ζητήσουν τὴν κατάταξίν των ἀναλόγως τῶν πραγματοποιηθέντων ὑπ’ αὐτῶν κερδῶν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαφλέσσας ἐπὶ ἀναφορᾶς εἰρηνοδίκου Βόλακος περὶ τακτοποιήσεως τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ἀλφειοῦ.

§34Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἰατρικοῦ συλλόγου Ἀθηνῶν, περὶ ἰατρείων καὶ πολυκλινικῶν.

§36Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς ἐπιτροπῆς κωμοπόλεως Παραμυθιᾶς.

§38Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν τῆς βεβαιώσεως τῶν κ. κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας περὶ ταχυτέρας συνεχίσεως τῆς ὁδοῦ Μενίνας Παραμυθιᾶς παραιτοῦμαι τοῦ λόγου θεωρῶν ἱκανοποιητικὴν τὴν δήλωσιν ταύτην.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 93 τοῦ κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§40Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω ποῖος εἶναι ὁ λόγος τῆς τροποποιήσεως τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ κανονισμοῦ.

§41Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Νὰ σᾶς ἐξηγήσω ἀμέσως. Ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι ἐδῶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, τῶν ἀντιγραφέων στενογραφικῆς ὑπηρεσίας, 15 τὸν ἀριθμόν, καὶ τοῦ ἀπεριορίστου ἀριθμοῦ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τοποθετημένοι, ἄλλοι εἰς τὴν Βιβλιοθήκην, ἄλλοι εἰς τὴν διεκπεραίωσιν καὶ ἄλλοι εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας. Αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς ἐκυμαίνετο πάντοτε εἰς οἱανδήποτε κατάστασιν, καὶ εἰς οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν μεταξὺ 30–50–60, ἀνεγράφετο δὲ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ μία δαπάνη 500–600 χιλ. δραχμῶν διὰ τοὺς ἐκτάκτους αὐτοὺς καὶ διακοσίων μέχρι διακοσίων πεντήκοντα χιλιάδων δραχμῶν διὰ τὴν δαπάνην τῶν ἄλλων ἀντιγραφέων, τῆς στενογραφικῆς ὑπηρεσίας. Λοιπὸν αὐτοὶ κατηργήθησαν, καὶ ἔχομεν μίαν οἰκονομίαν 1 ἑκατομμυρίου περίπου ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων καὶ τῶν ἀντιγραφέων, ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπάρχουν καί μεγάλαι ἀνάγκαι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, διὰ τοῦτο ὁρίζομεν εἰς 15 αὐτούς, ἀλλ’ ἐκτάκτους πλέον ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς, οἵτινες θὰ τοποθετοῦνται κατὰ τὰς ἑκάστοτε ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας.

§42Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Βεβαίως εἶναι καλὸν ὅτι καταργεῖται αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, καὶ θὰ περιορισθῇ εἰς 15. Ἀλλὰ πρόκειται νὰ μονιμοποιηθοῦν αὐτοί; θὰ γίνουν ὑπάλληλοι τακτικοί;

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τακτικοὶ ὑπάλληλοι.

§44Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀντὶ νὰ ὑπάρχουν μόνον κατὰ τὴν σύνοδον, θὰ ὑπάρχουν πάντοτε.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντὶ τῶν 50–60 ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, διορίζομεν σήμερον 15 τακτικούς.

§46Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀφ’ οὗ πρόκειται πλέον περὶ τοῦ διορισμοῦ τακτικῶν ὑπαλλήλων, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ ὡρίζετο ὅτι εἰσάγονται κατόπιν διαγωνισμοῦ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χθὲς ἐγένετο τόσος λόγος κατὰ τοῦ διαγωνισμοῦ. Ὁρίζονται ὡς προσόντα ἀπολυτήριον γυμνασίου, ἢ διδασκαλείου, ἢ ἐμπορικῆς σχολῆς, ἐκτὸς δὲ τούτου καὶ τριετὴς δημοσία ὑπηρεσία τακτικοῦ ἢ ἐκτάκτου.

§48Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λησμονηθοῦν οἱ βοηθοὶ τοῦ δελτίου τύπου, καὶ τοῦ δελτίου τῶν πρακτικῶν.

§49Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὅπως εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ἡ ἁρμοδία ἐπιτροπὴ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Βουλῆς ἔχει συνέλθει ἐπανειλημμένως εἰς διαφόρους συνεδριάσεις προκειμένου νὰ καταρτίσῃ νέον ὀργανισμὸν τῶν γραφείων τῆς Βουλῆς.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἐγένετο ἀποδεκτὸν ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς καὶ κατεχωρήθη καὶ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἡ μεταβολὴ αὐτή, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἤδη.

§51Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι μεταγενέστερον τὸ μέτρον τῶν συνεδριάσεων τῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νέου κανονισμοῦ. Διὰ νὰ εἶμαι ὅμως εἰλικρινὴς φρονῶ καὶ ὑποστηρίζω ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην ἡ Βουλὴ ἀπὸ 15 νέους γραφεῖς, ἐνῷ τοὐναντίον ἔχει ἤδη σωρείαν τοιούτων. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι καλὸν θὰ εἶναι νὰ ἀναβληθῇ ἐπ’ ὀλίγον ἡ τροποποίησις αὐτὴ διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν λῆψιν ἑνὸς ὁριστικοῦ μέτρου.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σταματήσῃ ἡ ὑπηρεσία, διότι ἐπαύθησαν ὅλοι οἱ ἔκτακτοι, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ σήμερον.

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ νομιμοποιήσεως καὶ τρόπου δικαιολογήσεως τῶν εἰς ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς καὶ συνταγματάρχας ὡς ἐπιθεωρητὰς τῆς χωροφυλακῆς πληρωτέων ἐπιδομάτων κλπ.». (Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Παπαθανάσης.

§56Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἷς ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων καὶ μᾶλλον βασικῶν λόγων, ὁ ὁποῖος συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ ἀφαιρεθῇ ἡ ἀστυνομία τῶν πόλεων ἀπὸ τὴν χωροφυλακὴν, σῶμα τὸν αὐτὸν σκοπὸν καὶ τὴν αὐτὴν ἔχον ἐντολήν, ὑπῆρξε ἀληθῶς ἡ ἰδιάζουσα μορφὴ τῶν συνθηκῶν τὰς ὁποίας ἐμφανίζει ὁ βίος τῶν πόλεων ἡ ἰδιάζουσα μορφὴ τῆς κοινωνίας τῶν πόλεων καὶ ἡ ἰδιάζουσα ἐμφάνισις τοῦ ἐγκλήματος ἐν ταῖς πόλεσι. Ἕνεκα δὲ τοῦ λόγου τούτου, ἐθεωρήθη ὡς γνωστὸν ἀναγκαῖα εἰδικὴ συγκρότησις, εἰδικοῦ σώματος τὸ ὁποῖον σκοπὸν θὰ ἔχῃ καὶ ἐκπαίδευσιν παρεμφερῆ, διὰ νὰ προσαρμόζεται πρὸς τὰς ἀνάγκας τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ἡ τοιαύτη σύνθεσις τῶν πραγμάτων ἐν ταῖς πόλεσι. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἡ ἐκπαίδευσις τοῦ σώματος αὐτοῦ ἀνετέθη εἰς εἰδικοὺς ἀξιωματικοὺς ξένους καὶ ἐμπείρους, οὐ μόνον δὲ τοῦτο ἀλλὰ καὶ ἡ ἀρχηγία τοῦ σώματος ἀνετέθη εἰς ξένους ἀξιωματικοὺς εἰδικούς, ἔχοντας κατάρτισιν πρὸς διοίκησιν καὶ καθοδήγησιν τοῦ σώματος εἰς τὴν ἀσφαλεστέραν πραγματοποίησιν τοῦ προορισμοῦ του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον καὶ ἐσχάτως συνεβλήθημεν μετὰ ξένου ἀξιωματικοῦ, ἵνα ἀναλάβῃ τὴν διοίκησιν τοῦ σώματος. Ἐνῷ τοιοῦτοι λόγοι ὑπηγόρευσαν τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἀρχηγίας τοῦ σώματος μέχρι τοῦδε εἰς ἀξιωματικοὺς εἰδικῶς κατηρτισμένους, παραδόξως διὰ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ὑπὸ κρίσιν, ζητεῖται ἀπὸ τοῦδε ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἀναθέσεως τῆς ἀρχηγίας τοῦ σώματος μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συμβάσεως, μετὰ τριετίαν δηλαδὴ περίπου, ὄχι εἰς ἀξιωματικὸν οὔτε ξένον καὶ εἰδικῶς κατηρτισμένον οὔτε καὶ ἐκ τῶν ἡμετέρων, ἀλλὰ εἰς ἕνα οἱονδήποτε δικαστικὸν ὑπάλληλον, Εἰσαγγελέα ἢ ἐφέτην δικαστικὸν ὑπάλληλον λέγω καὶ τὸ τονίζω, διότι ἔχω τὴν γνώμην ὅτι οἱ δικαστικοὶ ὅσον ἄριστοι καὶ ἂν εἶναι εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων τῶν δικαστικῶν τόσον χείριστοι εἶναι εἰς τὴν διεξαγωγὴν ἄλλων ὑπηρεσιῶν.

§57Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἴσως ἀγνοεῖτε ὅτι παρομοία διάταξις ὑπάρχει καὶ σήμερον.

§58Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὑπάρχει τὸ ξεύρω. Ἡ διάταξις λοιπὸν αὐτὴ ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν ἀρχικὸν νόμον, ἦτο ἀπόρροια ἀνάγκης, διότι τότε δὲν εἴχομεν κατηρτισμένους ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς. Αὕτη δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸν νέον νόμον, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἔπρεπε δικαίως νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ ἡ παλαιά. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ καταδικάζωμεν ἀπὸ τώρα κάθε ἐλπίδα καὶ κάθε προσδοκίαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν μετὰ μίαν τριετῆ ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς ἕνα ἀξιωματικὸν ἀνώτατον τῆς ἀστυνομίας, ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ ἀναλάβῃ τὴν διοίκησιν αὐτῆς.

§59Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν παρέχω αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν διὰ τοῦ νόμου;

§60Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὴν παρέχεις ὡς ὕστατον μέσον. Δὲν νομίζετε ὅτι ἡ προτίμησις ἔπρεπε νὰ δίδεται εἰς τοὺς προερχομένους ἐκ τοῦ σώματος; Τὶ δίδομεν εἰς αὐτοὺς διὰ τὴν ἠθικήν των ἐνίσχυσιν, ὥστε νὰ ἀποβλέπουν ὅτι αὐτοὶ αὔριον θὰ διοικήσουν τὸ σῶμα, ὅταν καθιεροῦμεν μίαν σειράν, ὥστε αὐτοὺς νὰ τοὺς καταστήσωμεν εἰς τὴν τελευταίαν βαθμίδα νὰ δίδωμεν τὸ δικαίωμα νὰ διοικήσῃ τὸ σῶμα ὁ ἀντιεισαγγελεὺς τῶν ἐφετῶν; Τὶ κατάρτισιν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ αὐτὸς διὰ τὴν διοίκησιν ἑνὸς σώματος εἰδικοῦ ὅπως ἡ Ἀστυνομία Πόλεων; Νομίζω λοιπὸν ὅτι εἰδικῶς ἡ διάταξις αὐτὴ ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ οὕτω πῶς ὥστε ἡ διοίκησις ἢ νὰ δίδεται εἰς ἕνα ξένον ἔμπειρον ἀξιωματικόν, ἐφόσον μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἡμεῖς ἐκ τῶν ἡμετέρων ἕνα δυνάμενον νὰ ἀρχηγεύσῃ τοῦ σώματος—ἢ ἀσφαλῶς νὰ ἔχωμεν κατὰ δεύτερον βαθμὸν τοὺς ἰδικούς μας τοὺς ὑπηρετοῦντας ἤδη καὶ τοὺς ἐξελισσομένους τέλος πάντων μὲ παρήγορα ἀποτελέσματα. Αὐτὰ εἶχα νὰ παρατηρήσω ὡς πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 προτείνεται ἡ καθιέρωσις ἑνὸς ἐπιθεωρητοῦ τοῦ σώματος εἰς τὴν ἀστυνομίαν· Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὐτή, καὶ ἡ θέσις αὐτὴ εἶναι τελείως περιττή, δεδομένου ὅτι ἔχομεν τὸν ἀρχηγὸν τῆς Βρεττανικῆς ἀποστολῆς, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο, παρὰ ἕνας ἀνώτερος ἐπιθεωρητής.

§61Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἔχει καθήκοντα καθαρῶς ἐκπαιδευτικά.

§62Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Οἱ δύο Ἄγγλοι ἐπιθεωρηταί, ὁ διευθυντὴς πρώτης τάξεως τοῦ ἀρχηγείου ὁ ὁποῖος δὲν κάμει τίποτα ἄλλο παρὰ μίαν ὑπηρεσίαν ἐπιθεωρήσεως, ὑπηρεσιῶν ἐπὶ πλέον καὶ ὁ διευθυντὴς τοῦ γραφείου τῶν ἐσωτερικῶν καὶ τέσσαρες ἀξιωματικοὶ δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο πάρα μίαν ὑπηρεσίαν ἐπιθεωρήσεις, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δικαιολογημένη ἡ καθίδρυσις θέσεως ἰδιαιτέρου ἐπιθεωρητοῦ. Ἐπίσης ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναπλήρωσιν τῆς ἀρχηγίας ἀστυνομίας πόλεων ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον τὸν ἀναπληρωτὴν τῆς ἀστυνομίας διορίζει ὁ ἀρχηγός. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὀρθώτερον νά ἐκλέγηται αὐτὸς φυσιολογικῶς ὅπως εἰς ὅλας τάς ὑπηρεσίας, ἀναπληρωταὶ εἶναι οἱ ἀρχαιότεροι, ὁ ἀρχαιότερος ἐκ τῶν διευθυντῶν. Νομίζω δὲ ὅτι ὑπάρχει σχετικὴ διάταξις εἰς τὸν νόμον κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ παρὰ τῷ ἀρχηγείῳ διευθυντὴς ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων, ἠμπορεῖ ἐκεῖνος νὰ εἶναι ὁ ἀναπληρωτής του. Τοῦτο δὲ θὰ ἀπαλλάξῃ καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν ἐνοχλήσεων, ἀλλὰ καὶ θὰ ὑπάρχῃ ἕνας ὁ ὁποῖος θὰ ἠξεύρῃ εἰς περίπτωσιν κατά τὴν ὁποίαν ἀπουσιάσῃ ἢ κωλύεται ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀστυνομίας, θὰ εἶναι αὐτὸς ὁ ἐνδεδειγμένος διὰ τὴν ἀναπλήρωσίν του. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἐπίσης ὁρίζεται ὅτι ἡ προαγωγὴ τῶν ἀστυφυλάκων διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀρχιοφύλακος καὶ τῶν ἀρχιφυλάκων εἰς βαθμὸν τοῦ προϊσταμένου δευτέρας τάξεως, ὁρίζεται τριετὴς ὑπηρεσία. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐσχάτως εἰς τὸ σῶμα τῆς ἀστυνομίας πόλεων, προσῆλθεν λόγῳ τῆς πιέσεως τῶν οἰκονομικῶν ὅρων καὶ νέοι ἐγγράμματοι τελειόφοιτοι τοῦ γυμνασίου καὶ φοιτηταὶ καὶ ἐπιστήμονες μάλιστα. Εἰς τοὺς κατωτέρους βαθμοὺς ἡ καθιέρωσις αὐτὴ τῆς μακρᾶς ὑπηρεσίας, νομίζω ὅτι γίνεται καὶ θὰ γίνῃ πρόξενος βλάβης, διότι θὰ ἐμποδίζῃ τὰ καλύτερα αὐτὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἰσῆλθον εἰς τὸ σῶμα λόγῳ τῆς ἐλλείψεως μακροχρονίου ὑπηρεσίας, νὰ μετάσχουν εἰς τὸν διαγωνισμὸν αὐτόν, δι’ αὐτὸ θὰ ἔλεγον τὸ τριετία νὰ γίνῃ διετία διὰ τοὺς ἀστυφύλακας, διὰ τὰς δύο αὐτὰς κατηγορίας διὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχει ὑλικὸν ἐπαρκές. Ἐπίσης μεταξὺ τῶν ἀστυφυλάκων καὶ χωροφυλάκων, ὑπάρχουν καὶ οἱ ἔχοντες πτυχίον νομικῆς. Νομίζω ὅτι δίκαιον εἶναι εἰς αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι προσῆλθον ἐπὶ προσδοκίᾳ, ὅτι θὰ ἐξελιχθῶσιν εἰς τὸ σῶμα αὐτὸ νὰ δοθῇ μία εὐχέρεια προαγωγῆς. Ἔχω μίαν τροπολογίαν ὡς πρὸς αὐτό. Ὅπως αὐτοὶ μετὰ ὑπηρεσίας ἑνὸς ἔτους, εἰς τὸν βαθμὸν (ἀναγινώσκει).

§63Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργός Ἐσωτερικῶν). Δι’ αὐτούς, ἂν θέλετε, θὰ ἦτο συζητήσιμον, νὰ μειώσωμεν τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας.

§64Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἔστω, μειώσατε καὶ τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας. Νὰ ἀφήσωμεν τὴν τριετίαν δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους καὶ τὴν διετίαν ἐξαιρετικῶς δι’ αὐτούς. Δεδομένου δὲ ὅτι εἶναι καλὰ καταρτισμένοι διότι εἶναι ἀπόφοιτοι Πανεπιστημίου, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστοῦν εὔκολα τὰς προαγωγικὰς ἐξετάσεις χωρὶς ἀπολύτως καμμίαν δυσχέρειαν διὰ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ μέλλοντός των. Ἐπίσης ὅσον ἀφορᾷ τὴν προαγωγὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀστυνομικοῦ διευθυντοῦ. (ἀναγινώσκει). Νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ὀλίγον ἄδικον.

§65Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θὰ διαγραφῇ τὸ «ἀπόλυτον ἐκλογὴν» καὶ θὰ μείνῃ «κατ’ ἐκλογὴν», ὅπως εἰς τὸν στρατόν, καὶ εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, οἱ λαμβάνοντες τὰς ἀνωτάτας θέσεις προάγονται κατ’ ἐκλογήν. Θὰ διαγράψω τὸ «ἀπόλυτον».

§66Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σύμφωνοι.

§67Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διὰ νεωτέρας διατάξεως καθορίζω, ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικούς. Γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχουν προακτέοι κατ’ ἀρχαιότητα καὶ κατ’ ἐκλογὴν ἐκ τῶν πινάκων καὶ ἀναλόγως τῶν κενῶν θὰ συμπληροῦνται, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι διὰ τοὺς διευθυντὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὴν κατ’ ἀρχαιότητα ἐκλογήν.

§68Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τῆς πρώτης τάξεως;

§69Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Καὶ τοὺς δύο. Τὸ «ἀπόλυτον» διαγράφεται καὶ θὰ μείνῃ «κατ’ ἐκλογὴν». Δεδομένου δὲ ὅτι ἡ κατάργησις θὰ εἶναι μία θέσις, θὰ γίνῃ κατὰ συνέπειαν εἴς τινας κατ’ ἐκλογὴν αὐτῶν τῶν ὁποίων θὰ συμπληροῦνται τὰ παρουσιαζόμενα κενά. Δὲν πρόκειται περὶ προαγωγῆς παλαιῶν.

§70Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Πρόκειται διὰ τοὺς δευτέρας τάξεως.

§71Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἴτε διὰ τοὺς δευτέρας πρόκειται εἴτε διὰ τοὺς πρώτης, θὰ εἶναι μία. Διότι δὲν πρόκειται περὶ παλαιῶν. Βέβαια εἰς τοὺς κατωτέρους βαθμοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάκρισις διότι τὰ παρουσιαζόμενα κενά, θὰ εἶναι περισσότερα τοῦ ἑνὸς καὶ ἐκεῖ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία ἀναλογία. Ἀλλ’ ἡ θέσις ἡ ὁποία θὰ συμπληρωθῇ θὰ εἶναι μία. Θὰ ἔχωμεν, λοιπόν, ἕνα πίνακα καὶ ὁ ἀρχαιότερος κατ’ ἐκλογὴν θὰ καταλαμβάνῃ τὴν θέσιν.

§72Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὑπάρχει μιὰ τροπολογία.

§73Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τὴν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ ὑποβάλλοντες τὴν τροπολογίαν, νὰ μή συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὴν τροπολογίαν ὅπως διατυποῦται. Διότι ὑπάρχουν ὑπηρεσίαι εἰς τὰς ὁποίας ὁ καταλαμβάνων τὴν θέσιν ἐπὶ μακρὸν χρόνον δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς προαγωγῆς. Καὶ τοιαύτη εἶναι ἡ θέσις τοῦ ὑπασπιστοῦ τοῦ σώματος. Ἀλλὰ διὰ τοὺς προϊσταμένους ὅπως εἶναι ἡ ὑπηρεσία ἀλλοδαπῶν, ἡ ὑπηρεσία σημάνσεως, δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατὶ θὰ στερήσωμεν αὐτοὺς τοῦ δικαιώματος τῆς προαγωγῆς.

§74Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ὄχι νὰ στερηθοῦν, ἀλλὰ νὰ ὑπηρετήσουν εἰς γενικὰς ἀστυνομικὰς ὑπηρεσίας διὰ νὰ ἀποκτήσουν καὶ τὰ προσόντα.

§75Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ ὑπηρεσία πρέπει νὰ ἔχῃ στελέχη, τὰ ὁποῖα ἐπὶ μακρὸν χρόνον νὰ ἔχουν εἰδικευθῇ...

§76Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἐν ᾗ περιπτώσει εἰδικευθεῖ εἰς τὴν εἰδικὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν, θὰ ἀποκτήσῃ τὴν ἱκανότητα ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει πεῖραν; Μπορεῖ νὰ κάνετε προαγωγήν;

§77Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχουν ὑπηρεσίαι εἰς τὰς ὁποίας ἐπίσης ὁ ἀξιωματικὸς εἶναι καταδικασμένος νὰ μείνῃ μὴ προαγόμενος. Ἐὰν δὲν τὸν ἀφήσωμεν πολὺν χρόνον, δὲν θὰ ἔχωμεν τὸν εἰδικὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ ἔχωμεν.

§78Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις. Διὰ τὸν διευθυντὴν τῆς ἀστυνομίας, ὅτι δὲν ἔχει πεῖραν ἀστυνομικήν. Ζητεῖτε, λοιπόν, τί διὰ τῆς τροπολογίας; Ζητεῖτε νὰ ἐπιβληθοῦν προσόντα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἀστυνομίας. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν τοιαύτην θέσιν, ὥστε νὰ ὑπάρχουν ἀστυνόμοι, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ ἔχουν καμμίαν μεγάλην πεῖραν.

§79Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἔχω τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία διετυπώθη ὑπὸ τῶν κυρίων βουλευτῶν θὰ τὴν τροποποιήσω δὲ ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ἡ ὁποία δὲν εἶναι πραγματικὴ εἰδικὴ ὑπηρεσία, ἀλλὰ εἶναι καθαρῶς Κρατικὴ ὑπηρεσία. Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν συμφωνῶ, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία εἰδίκευσις. Ἀλλ’ εἰς τὴν ἀγορανομίαν οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι προσφέρουν ὑπηρεσίας πραγματικῶς θετικάς.

§80Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Πλησιέστερα πρὸς τὰ ἀστυνομικὰ καθήκοντα εὑρίσκεται ὁ διευθυντὴς τῆς ὑπηρεσίας ἀλλοδαπῶν.

§81Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπευθύνω τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ἐὰν ἡ ἱεραρχία τηρῆται εἰς τὸ σῶμα.

§82Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα.

§83Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσέξητε, διότι σᾶς διέφυγε βεβαίως, λέγετε τὸ ἑξῆς: ὅτι συνιστᾶται παρὰ τῷ ἀρχηγείῳ Ἀστυν.... δηλαδὴ ὁ προχθὲς προαχθεὶς εἰς ἀστυνόμον πρώτης τάξεως δύναται. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζετε ὅτι εἶναι πρὸς προαγωγὴν τοῦ σώματος ὁ χθὲς προαχθεὶς δευτέρας τάξεως εἰς πρώτην νὰ γίνεται ἐπιθεωρητὴς καὶ νὰ ἐπιθεωρῇ τοὺς ἀρχαιοτέρους.

§84Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἐπιθεωρεῖ τοὺς ἀρχαιοτέρους, ὁ ἐπιθεωρητὴς τοῦ πεζικοῦ ἐν τῷ στρατῷ εἶναι δυνατὸν προφανῶς νὰ ἐξασκήσῃ τὴν ἐπιθεώρησιν ἐντὸς μιᾶς ἄλλης μεραρχίας διὰ ζητήματα τῆς ἁρμοδιότητός του καὶ ἄν εἶναι ὁ διοικητὴς ἀρχαιότερός του, τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ἐπιθεωρεῖ τὸν ἀρχαιότερόν του. Ὁ ἐπιθεωρητὴς τοῦ πυροβολικοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ ἐπιθεώρησιν εἰς σῶμα στρατιωτικὸν τὸ ὁποῖον διοικεῖται ἀπὸ ἀνώτερόν του ἀπὸ ἀντιστράτηγον, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ ἐπιθεώρησιν τοῦ πυροβολικοῦ χωρὶς νὰ ἀντίκειται εἰς τὴν ἱεραρχίαν, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιθεωρήσῃ τὸν ἀνώτερον ὁ κατώτερος. Ὑποθέσατε ὅτι εἰς τὴν Κέρκυραν συνέβη κάτι τι καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ σώματος θέλει νὰ κάμῃ μίαν ἀνάκρισιν, θὰ στείλῃ τὸν ἐπιθεωρητὴν νὰ κάμῃ μίαν ἀνάκρισιν.

§85Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Δὲν νομίζω ὅτι διὰ νὰ ἐξακριβωθοῦν τὰ προσόντα τοῦ διευθυντοῦ δευτέρας τάξεως θὰ ὑπάγῃ ὁ ἐπιθεωρητὴς νὰ ἐπιθεωρήσῃ καὶ θὰ κάμῃ τὴν ἔκθεσίν του καὶ θὰ λέγῃ: ὁ διευθυντὴς ἔχει αὐτὰ τὰ προσόντα τὶς θὰ ἐπιθεωρήσῃ τὴν διοικητικήν του ὑπηρεσίαν;

§86Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι τοῦ ἰδίου, διότι κατόπιν παρατηρεῖται ὅτι τὰ καθήκοντα τοῦ ἐπιθεωρητοῦ θὰ ὁρισθοῦν διὰ διατάγματος, καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ καθήκοντα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ρυθμίσωμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἐπέρχεται σύγκρουσις τῆς ἱεραρχίας, δὲν συμφωνῶ νὰ πάῃ ὁ ἀρχαιότερος ὡς ἐπιθεωρητής.

§87Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Εἶναι δυνατὸν ἕνας ὁ ὁποῖος προήχθη χθὲς νὰ ἐπιθεωρήσῃ τὸν ἀρχαιότερόν του;

§88Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Σᾶς ἔφερα τὸ παράδειγμα τοῦ ἐπιθεωρητοῦ τοῦ πεζικοῦ, τοῦ πυροβολικοῦ καὶ τοῦ μηχανικοῦ.

§89Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κατὰ βάσιν εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι πρέπει ὁ ἐπιθεωρητὴς νὰ ἐπιθεωρῇ τοὺς νεωτέρους του.

§90Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐνθυμεῖσθε εἰς μίαν στρατιωτικὴν συζήτησιν ἐν τῇ Βουλῇ, ὅταν ἤμην βουλευτὴς πρὶν γίνω ὑπουργὸς ὑπεστήριξα μίαν ἄποψιν ἡ ὁποία ἦτο ὀλίγον ἀντίθετος τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας συζητοῦμεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς τὰς ἀνωτάτας θέσεις νὰ γίνεται καὶ παρέκβασις τῶν κανόνων τῆς ἱεραρχίας ἀνατιθεμένης τῆς διοικήσεως εἰς τοὺς ἱκανωτέρους. Κατὰ συνέπειαν ὑποθέτω ὅτι ἂν καταλήξωμεν νὰ βάλωμεν τὸν νεώτερον ἡ ἀνάθεσις τῶν καθηκόντων τοῦ ἐπιθεωρητοῦ τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχῃ ἐκ τῶν ἐθίμων.

§91Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ἄρθρον 4ον....

§92Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα, ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι ὁ ἀρχαιότερος τῶν διευθυντῶν πρώτης τάξεως εἶναι ἐν Κερκύρᾳ καὶ πρόκειται νὰ ἀναπληρωθῇ δι’ ὀλίγας ἡμέρας, θὰ πρέπῃ νὰ τὸν ἀνακαλέσωμεν.

§93Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ἐὰν ἔχετε τὸν ἐπιθεωρητὴν ὁ ὁποῖος στεγάζεται εἰς τὸ αὐτὸ οἴκημα καὶ εἶναι νεώτερος ἐκείνου ὁ ὁποῖος εἶναι ἀρχηγός...

§94Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ τὸ προσέξῃ, καλά.

§95Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Σεῖς καλῇ τῇ πίστει θὰ τὸ προσέξετε, ἕνας ἄλλος πολιτικὸς ὅμως δὲν θὰ τὸ προσέξῃ.

§96Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν βλέπω καὶ τὴν ζημίαν, εἰς τὰς ἀνωτάτας θέσεις δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τηρῆται σχολαστικότης εἰς τὴν ἱεραρχίαν.

§97Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ὄχι καὶ τόσον φανερῶς νὰ καταστρατηγῆται καὶ νὰ ἀντίκειται εἰς τὴν ἀρχαιότητα καὶ τὴν ἱεραρχίαν ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀναπληρωτὴν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀστυνομίας νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία σχέσις μεταξὺ τοῦ εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἀστυνομίας, ἄλλωστε εἶναι μία ἔμμεσος μομφὴ κατὰ τοῦ σώματος τῆς ἀστυνομίας, ὅταν φέρωμεν ἀρχηγὸν ξένον εἰς τὴν χηρεύουσαν θέσιν καὶ δὲν κρίνομεν κανένα ἄξιον, θὰ πέρνωμεν τὸν εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν διὰ νὰ διευθύνῃ, διότι δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ ὕψος τῆς θέσεώς του τὸ σῶμα εἰς τὸν οὕτω ἐκτελοῦντα τὰ καθήκοντα...». Εἶναι πολλὰ διότι τοῦ δίδεται ἡ τιμὴ νὰ διευθύνῃ προσωρινῶς τὸ σῶμα;

§98Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ προσωρινοῦ, ὁ προσωρινὸς παίρνει 3 χιλ.

§99Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Σᾶς παρακαλῶ, διότι ὁ ἀντισυνταγματάρχης ἐκτελεῖ καθήκοντα συνταγματάρχου προσωρινῶς δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ τιμὴ ὅτι κρίνεται κατάλληλος ὡς διοικητὴς συντάγματος, πρέπει νὰ τοῦ δώσωμεν καὶ 3 χιλ. δραχ. τὸν μῆνα; Εἴμεθα πτωχοὶ καὶ εἰς τὸ ὁριστικὸν μισθὸν τῶν 5 χιλ. εἶναι πολλὲς 3 χιλ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα εἴμεθα συμφωνότατοι, μόνον εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἱεραρχίας νὰ προσέξετε.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρασεβδᾶς.

§101Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἔρχομαι νὰ διατυπώσω τὴν τροπολογίαν μου. Ἐγὼ δὲν εἶπον νὰ ἀποκλεισθοῦν αἱ εἰδικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ νὰ μὴ συνυπολογίζεται εἰς τὸν χρόνον τῆς προαγωγῆς. Τουναντίον ὑπερβάλλω ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ λέγω: ὅλαι αἱ εἰδικαὶ ὑπηρεσίαι νὰ συνυπολογίζωνται ἀλλὰ νὰ προστεθῇ ὅτι ἐκτὸς τῆς εἰδικῆς ὑπηρεσίας διὰ τὴν προαγωγὴν ἀπαιτεῖται ἔστω καὶ ἐλάχιστον διάστημα γενικῆς ὑπηρεσίας, διότι ὅποιος ἔχει εἰδικὴν ὑπηρεσίαν παραμελεῖ τὴν γενικὴν καὶ δὲν ἀποκτᾷ τὴν ἱκανότητα διὰ τὴν γενικὴν ὑπηρεσίαν. Κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ εἴπωμεν ἔστω καὶ ἕνα χρόνον. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει εἰδικὴν ὑπηρεσίαν πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ καὶ γενικήν, διὰ νὰ προαχθῇ. Μᾶς εἶπον ὅτι ἂν αὐτὸ τὸ καθιερώσωμεν θὰ χάσωμεν τοὺς εἰδικοὺς ποὺ ἔχομεν ἀνάγκην, ἐγὼ δὲν λέγω νὰ τούς χάσωμεν ἄλλωστε πάλιν θὰ τοὺς χάσωμεν ὅταν προαχθοῦν, διατὶ νὰ μὴ χαθοῦν ἕνα χρόνον ἐνωρίτερον; νομίζω ὅτι καὶ οἱ ἐπιτελεῖς ἀκόμη ὅταν δὲν ἔχουν γενικὴν ὑπηρεσίαν πρέπει νὰ πάνε διοικηταὶ σώματος. Τὸ ἴδιον νομίζω πῶς μπορεῖ νὰ γίνῃ ἐδῶ, ὥστε 6 μῆνες νὰ πᾶνε εἰς γενικὴν ὑπηρεσίαν πρὶν προαχθῶσιν. Αὐτὸ νομίζω ὅτι εἶναι τὸ ζήτημα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στράτος.

§103Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Καλαμῶν συμφωνῶ ἀπολύτως. Ἤθελον νὰ προσθέσω μόνον τοῦτο: εἰς τὸ ἄρθρον πρῶτον τοῦ νομοσχεδίου δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι κυρώνει πράξεις γενομένας ἤδη. Ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι αἱ πράξεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐδημιούργησαν καὶ δαπάνας εἰς τὸ δημόσιον καὶ ἔδωσαν εἰς τὴν ἀστυνομίαν πόλεων, ὄχι βέβαια μομφὴν ἀλλὰ τήν ἔθεταν ἐν ἥσσονι μοίρᾳ, διότι φρονῶ ὅτι διοικουμένη ἡ ἀστυνομία πόλεων ὑπὸ τοῦ ἀξιωματικοῦ ὑπὸ τοῦ ὁποίου διῳκεῖτο, νομίζω ὅτι ἀρτιώτατα διῳκήθη. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μετακληθῇ ξένος ὀργανωτής πρὸς τοῦτο; Ἀλλὰ τὸ ζήτημα ἔγινεν ἤδη καὶ φυσικὰ πρέπει νὰ κυρωθῇ μολονότι ἤδη ἐδημιουργήθησαν δαπάναι. Ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ 2ον ἄρθρον εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος θὰ εἶχον νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς: ὅτι ἐφ’ ὅσον μὲν ἰσχύουν αἱ συμβάσεις μετὰ τῶν ξένων ἀποστολῶν καὶ τοῦ ξένου ἀρχηγοῦ τῆς ἀστυνομίας πόλεων, δὲν ὑπάρχει βεβαίως ἀπολύτως οὐδὲν ζήτημα διὰ νὰ ζητήσωμεν νὰ ἀναθέσωμεν καθήκοντα ἀστυνομικοῦ ἀρχηγοῦ εἰς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους. Συνεπῶς τὸ ζήτημα γεννᾶται εὐθὺς μετὰ τὴν λῆξιν τῶν συμβάσεων, ἐφ’ ὅσον αὗται δὲν πρόκειται νὰ ἀνανεωθῶσιν. Φρονῶ ὅτι ὅταν θὰ πρόκηται νὰ ἀνανεωθῶσιν αἱ συμβάσεις μετὰ τῶν ξένων ἀποστολῶν, ἡ Κυβέρνησις θὰ φρονῇ ὅτι ἡ ἀστυνομία πόλεων ἔφθασεν εἰς τὸ ὕψος ἐκεῖνο ὥστε νὰ δύναται νὰ διοικηθῇ μόνη της. Φρονῶ ἐπίσης ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνατεθῇ ἡ διοίκησις εἰς πολιτικὸν ὑπάλληλον οἱονδήποτε καὶ ἂν εἶναι, εἴτε δικαστικὸς εἴτε διευθυντὴς ὑπουργείου, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον θὰ ὤφειλε νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἀρχηγία εἰς ἀστυνομικὸν διευθυντὴν πρώτης τάξεως ἐκλεγόμενον κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως καθ’ ὃν χρόνον θὰ ἐκτελῇ οὗτος τὰ καθήκοντα του νομίζω, ὅτι εἶναι ἴσως ὀλίγαι 5000 δραχμῶν. Διὰ τὸ ἄρθρον τρίτον καὶ ἐγὼ συμφωνῶ ὅτι τό γε νῦν ἔχον δὲν χρειάζεται, διότι αἱ ἐπιθεωρήσεις καὶ οἱ ἐπιθεωρηταὶ ὑπάρχουν σήμερον. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη σήμερον νὰ κάμωμεν καὶ ἕτερον ἐπιθεωρητὴν, διὰ νὰ κάμωμεν καὶ νέαν θέσιν.

§104Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν ὁ διευθυντὴς τῆς ἀστυνομίας πόλεων ἦτο καὶ ἀρχηγὸς τοῦ σώματος θὰ συνεφώνουν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως δὲν εἶναι, ὀρθὸν εἶναι νὰ ὑπάρχῃ κάποιος διευθυντής.

§105Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐὰν κάμετε τὴν θέσιν διευθυντοῦ δημιουργεῖται νέαν θέσιν.

§106Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν δημιουργεῖτε θέσις, διότι εἶναι ἐξ ἀποσπάσεως.

§107Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ τὴν συμπληρώσητε, καὶ ἀσφαλῶς θὰ δημιουργηθῇ μία θέσις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 5ον τὸ ὁποῖον λέγει. (ἀναγινώσκει). Φρονῶ ὅτι ἐπειδὴ οἱ ὑπαστυνόμοι Αης καὶ Βας τάξεως ἐκτελοῦν ἀκριβῶς τὴν ἰδίαν ὑπηρεσίαν, θὰ ἐνόμιζον ὅτι οἱ ὑπαστυνόμοι Βας τάξεως θὰ ἠδύνατο νὰ προάγωνται εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπαστυνόμου Αης τάξεως ἄνευ ἐξετάσεων, διότι ἐκτελῶσιν ἀπολύτως τὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἀπὸ ἀρχιφύλακες διὰ νὰ προαχθῶσιν εἰς ὑπαστυνόμους Βας θὰ ὑφίστανται ἐξετάσεις καὶ ἀπὸ ἀστυνόμους Βας διὰ νὰ γίνουν Αης πάλιν θὰ ὑφίστανται ἐξετάσεις, θὰ ἐφρόνουν νὰ μὴ ὑποβάλωνται εἰς τὰς ἐξετάσεις αὐτὰς διότι δὲν πρόκειται νὰ δώσουν τι πλέον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δίδουν.

§108Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Οἱ ὑπαστυνόμοι Βας νὰ μὴ ὑπόκεινται εἰς ἐξετάσεις;

§109Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Οἱ ὑπαστυνόμοι Βας προαγόμενοι εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπαστυνόμου Αης νὰ μὴ ὑπόκεινται εἰς ἐξετάσεις.

§110Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Νὰ καταργήσωμεν τὰς ἐξετάσεις καὶ διὰ τὰς δύο κατηγορίας;

§111Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι καὶ διὰ τὰς δύο κατηγορίας. Μόνον ἀπὸ ὑπαστυνόμον Βας εἰς ὑπαστυνόμον Αης. Ἀλλὰ ἔπειτα θὰ ἔχωμεν ἐξετάσεις διὰ τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Θὰ ἐνόμιζον λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὐτό.

§112Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ πρότασις εἶναι συζητήσιμος καὶ θὰ τὴν συζητήσωμεν.

§113Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐπίσης φρονῶ ὅτι ἡ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀρχιφύλακος καὶ τοῦ ἀστυφύλακος τριετὴς ὑπηρεσία, εἶναι μεγάλη διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι πολὺ τὸ νὰ μένουν εἰς τοὺς κατωτέρους βαθμοὺς οἱ πτυχιοῦχοι τοῦ γυμνασίου καὶ οἱ σπουδασταὶ τοῦ Πανεπιστημίου, δημιουργεῖται καὶ μία δυσχέρεια διὰ τὴν ὑπηρεσίαν. Διότι ὡς εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας ὑμᾶς, ὅτι εἰς τοὺς κατωτέρους βαθμοὺς δημιουργοῦνται τὰ κενὰ εὐχερέστερον ἀπὸ τοὺς ἀνωτέρους βαθμούς. Λοιπὸν θὰ εὑρεθῇ ἀσφαλῶς ἡ ὑπηρεσία εἰς μίαν ἀνάγκην, νὰ μὴ προαγάγῃ τοὺς ἀρχιφύλακας εἰς τὸν βαθμὸν ὑπαστυνόμου Βας, ὄχι λόγῳ ἐλλείψεως, ἀλλὰ νὰ καλέσῃ ἰδιώτας διὰ νὰ τοὺς κατατάξῃ.

§114Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τότε νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν ὅπως τὴν εἶπον εἰς τὸν κ. Παπαθανάσην, δηλαδὴ κατ’ ἐξαίρεσιν εἰς τοὺς ἀποφοίτους τοῦ Πανεπιστημίου μόνον.

§115Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Θὰ σᾶς τὴν διατυπώσω ἐγώ. Ἐνῶ ταῦτα φρονῶ διὰ τοὺς κατωτέρους βαθμοὺς διὰ τοὺς ἀνωτέρους θὰ ἔλεγον ὅτι ὀρθὸν θὰ ἦτο ἡ ὑπηρεσία τοῦ ἀστυνόμου Αης διὰ νὰ προαχθῇ εἰς διευθυντὴν Βας θὰ ὤφειλε ἀπὸ τριετὴς νὰ γίνῃ τετραετής, ὅπως καὶ ἡ ὑπηρεσία διευθυντοῦ Βας διὰ νὰ γίνῃ Αης θὰ ὤφειλε νὰ αὐξηθῇ εἰς πενταετῆ τοιαύτην. Τοῦτο τὸ δικαιολογῶ, διότι χρειάζεται καὶ μεγάλη πεῖρα καὶ ἀστυνομικὴ καὶ διοικητικὴ εἰς τοὺς βαθμοὺς αὐτούς, διότι εἶναι οἱ ἀνώτατοι. Διὰ τοῦτο δὲ θὰ ἔπρεπε νὰ διέρχωνται ἀπὸ ὅλας τὰς τάξεις τῆς ὑπηρεσίας διὰ νὰ καταρτίζωνται εἰς αὐτὴν διὰ νὰ δύνανται νὰ ἀνταπεξέλθωσι εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν ἀνωτάτων βαθμῶν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ἔχω δὲ διατυπώσει καὶ τὴν τροπολογίαν.

§116Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ ἀσφαλείας ἀγροτικῶν κτημάτων τῆς ἐπαρχίας Ἑρμιονίδος».

§119Ι. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Περιλαμβάνονται καὶ αἱ Σπέτσαι;

§120Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἑρμιονίδος περιλαμβάνονται καὶ αἱ Σπέτσαι.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. (Γίνεται δεκτὴ δι’ ἀναστάσεως ἡ πρότασις νόμου)

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως ἀγορᾶς παλαιῶν πλοίων». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σακαλῆς.

§123Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Μίαν δήλωσιν ἤθελα νὰ κάμω προτοῦ ἀνέλθετε εἰς τὸ βῆμα· ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον πρῶτον ὅπως ἔχει δημοσιευθῇ τὸ νομοσχέδιον, ζητῶ νὰ προστεθοῦν μετὰ τὰς λέξεις «Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναγνώρισις ὡς Ἑλληνικῶν πλοίων» αἱ λέξεις «ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου». Ζητῶ νὰ προστεθοῦν αὐταὶ αἱ ὀλίγαι λέξεις, διότι εἴς τινας περιπτώσεις τὰ πλοῖα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀγορασθῇ σήμερον ἀλλὰ τῶν ὁποίων δὲν ἔχει ζητηθῇ ἡ ναυτολόγησις, αὐτὰ τὰ πλοῖα δὲν θὰ μπορέσουν νὰ ναυλωθοῦν ποτέ.

§124Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Τὸ σωστὸ θὰ εἶναι νὰ δοθῇ μία προθεσμία, διὰ νὰ λάβουν ὅλοι γνῶσιν τοῦ νόμου.

§125Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐὰν ἐδίδετο προθεσμία θά ἔσπευδον ὅλοι ν’ ἀγοράσουν.

§126Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Μακάρι νὰ ἐγένετο αὐτό. Διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, κύριοι βουλευταί, ὡς ὑπεβλήθη, παρεσχέθη μία ἐπὶ πλέον εὐκαιρία, κακὴ εὐκαιρία, διὰ νὰ ἐκτιμήσῃ ἡ Βουλὴ καὶ διὰ νὰ ἐκτιμήσουν εἰδικώτερον οἱ κύριοι ὑπουργοὶ ὅ,τι καὶ ἄλλοτε ἐπεσήμανα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι δηλαδὴ τὰ προϊόντα τὰ προερχόμενα ἐκ τῶν κρατικῶν ἐργοστασίων εἰς τὰ ὁποῖα παρασκευάζονται νόμοι, εἰς τὰ ὁποῖα γίνεται ἡ ἐπεξεργασία τῶν συμβάσεων, εἰς τά ὁποῖα σχεδιάζονται τὰ δημόσια ἔργα καὶ εἰς τὰ ὁποῖα μελετῶνται μέτρα πάσης φύσεως ἀφορῶντα τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου, ὅτι τὰ προϊόντα, λέγω ταῦτα δὲν εἶναι πάντοτε κατὰ πάντα ὑγιᾶ καὶ ὠφέλιμα καὶ λυποῦμαι ὅτι ἡ ἀφορμὴ διά τὰς σημερινάς παρατηρήσεις δίδεται ἐκ μέρους ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία διακρίνεται ὁμολογουμένως διὰ τὴν εὐδόκιμον καί, διὰ νὰ εἶμαι ἐγγύτερον τῆς ἀκριβείας, διὰ τὴν ὀλιγώτερον σχετικῶς πρὸς ἄλλας ὁμοταγεῖς ὑπηρεσίας ἡμαρτημένην ἄσκησιν τῶν ἀνατεθειμένων αὐτῇ καθηκόντων, καθηκόντων σπουδαιοτάτων καθ’ ὅσον ἀναφέρονται εἰς τὴν κηδεμονίαν τῆς ναυτιλίας, μιᾶς τῶν κυριωτέρων δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. Πῶς ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐψηφίσθη, μάλιστα ὡς εἶχεν εἰσαχθῇ, ἐνθυμεῖται ἡ Βουλή, ὅπως καὶ ὅτι τὸ κακὸν ἀπεσοβήθη διὰ τῆς πρωθυπουργικῆς σκεπάρνης διότι ἀφῃρέθη....

§127Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τί ἀφῃρέθη;

§128Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Ἐπεξετείνετο τὸ ὅριον ἡλικίας καὶ ἐπὶ τῶν φορτηγῶν πλοίων· αὐτὸ διεγράφη.

§129Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ἠδύνατο..., λέγει.

§130Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον μέτρον, ὁ καθορισμὸς ὁρίου ἡλικίας διὰ τὰ ἐπιβατικὰ ἀτμόπλοια συνίστατο καὶ συνιστᾶται πράγματι καὶ ὑπὸ τῆς Ναυτιλιακῆς Ἐπιτροπῆς τῆς ὑπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἠρεύνησεν ἐπὶ μακρὸν τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ κατέληξεν εἰς ὡρισμένα μέτρα. Ἀντιθέτως ὅμως ἡ αὐτὴ ἐπιτροπὴ ἐπιληφθεῖσα καὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἂν καὶ κατὰ πόσον ἐνεδείκνυτο ὁ καθορισμὸς ὁρίου ἡλικίας καὶ διὰ τὰ φορτηγὰ ὁμοφώνως ἀπέκρουσε τοιοῦτον μέτρον ὡς λίαν ἐπικίνδυνον καὶ τὸ συμβούλιον τοῦ ἐμπορίου ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ἤχθη τὸ ζήτημα, καὶ τοῦτο παρομοίαν ἐξέφερε γνώμην. Παρὰ τοῦτο ἡ ὑπηρεσία σώνει καὶ καλὰ θέλει νὰ τὸ ἐμφανίσῃ ἐνώπιον τοῦ νομοθετικοῦ σώματος καὶ χάρις εἰς τὴν παρένθεσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἔπαυσε νὰ ἐπικρέμαται αὐτὸς ὁ κίνδυνος εἰς βάρος τῆς ναυτιλίας, διότι τοιαύτη τις διάταξις, ὡς ἐλέχθη, ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν συμπολίτην μου, θ’ ἀπετέλη κακὸν τὸ Σκάπα–Φλόου τοῦ μέλλοντος τῆς ναυτιλίας. Τὸ ζήτημα τῶν παλαιῶν πλοίων ἀπασχολεῖ τὸν διεθνῆ ναυτικὸν κόσμον καὶ σκέψεις ἀνταλάσσονται περὶ τῶν μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κρίσις αὕτη. Φυσικὸν εἶναι νὰ γεννῶνται ζητήματα πῶς θὰ περιορισθῇ ἡ προσφορὰ τοῦ πλεονάζοντος ἀριθμοῦ πλοίων ἐν σχέσει πρὸς τὰ ὑπὸ μεταφορὰν ἐμπορεύματα. Δύο τρόποι καὶ μόνον εἶναι ἱκανοὶ πρὸς τοῦτο: τὸ σταμάτημα τῶν ναυπηγήσεων ἢ ἡ διάλυσις τῶν πολὺ παλαιῶν πλοίων. Σταμάτημα τῶν ναυπηγήσεων εἶναι μία κουβέντα, ἀντιπροσωπεῦον ὅμως βιομηχανίας σπουδαιοτάτας καὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ποτὲ τὰ κράτη νὰ σκεφθοῦν τὸ κλείσιμον τῶν ναυπηγείων, διότι διὰ τούτων ἐπιτυγχάνεται ἡ τεχνικὴ βελτίωσις τῶν ὀργάνων τῆς μεταφορᾶς. Μένει τὸ ἄλλο ζήτημα: τῆς ἐκ τοῦ μέσου ἐκτοπίσεως τῶν παλαιῶν πλοίων ἀλλ’ ἐρωτᾶται: εἶναι τάχα δυνατὴ ἡ ἐπὶ τοῦτο διεθνὴς συνεννόησις; Διότι ἡ ναυτιλία ὅπως γνωρίζουν πάντες εἶναι, ὡς ἐκ τοῦ συστήματος αὐτῆς, διεθνὴς βιομηχανία καὶ ὡς τοιαύτη δὲν μεταρρυθμίζεται μονομερῶς ὑπὸ ἑνὸς καὶ μόνου κράτους. Εἰς τὸ νομοσχέδιον, αὐτὴν τὴν ἀπόπειραν βλέπομεν, νὰ βγάλωμε τὰ μάτια τὰ δικά μας. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ συνεννόησις; Εἶναι πρᾶγμα ἀδύνατον. Καὶ τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι πρωτοφανὲς εἰς τὰς διεθνεῖς νομοθεσίας· ὅρια ἡλικίας εἴτε πρὸς ἀπόκτησιν πλοίων εἴτε ὅπως ἀσκοῦν τὸ ἔργον των δὲν ὑπάρχουν εἰς καμμίαν χώραν τοῦ κόσμου. Ὅπου ὑπάρχουν, ὑπάρχει ἔλεγχος ἐπὶ τῶν πλοίων ἐφ’ ὅσον δηλ. τὸ πλοῖον δὲν πληροῖ τοὺς ἀπαιτουμένους ὅρους ἀσφαλείας καὶ ἡλικίας τοῦ ἀπαγορεύεται νὰ ἐνεργῇ πλόας ἕως ὅτου καταστεῖ τοῦτο πλόϊμον. Μία φυλλομέτρησις τοῦ μητρώου τῆς Ναυτιλίας ὅλου τοῦ κόσμου μᾶς διδάσκει ὅτι χιλιάδες εἶναι τὰ γεγηρακότα πλοῖα, τὰ 40, 50, 70 ἐτῶν—καὶ τῶν 90 ἀκόμη ὑπάρχουσιν. Γνωστὸν ἄλλως τε εἶναι ἐκ τῆς παλαιᾶς μας ὑπηρεσίας ὅτι τὸ πλοῖον τὸ ὁποῖον μετέφερε τὸν Θησέα εἰς τὴν Κρήτην διετηρεῖτο μέχρι τῶν χρόνων τοῦ Δημητρίου τοῦ Φαληρέως, προστιθεμένων διαρκῶς νέων ξύλων, ὥστε ζήτημα ἠγέρθη τότε περὶ τοῦ ἄν καὶ κατὰ πόσον ἔδει τοῦτο νὰ θεωρηθῇ ὡς πλοῖον. Τεχνικῶς, λοιπόν δύναται πάντοτε ὡς πλοῖον νὰ εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ἀσφαλείας—εἶναι ζήτημα οἰκονομικὸν ἂν συμφέρῃ νὰ δαπανᾷ τις διὰ νὰ συντηρῇ πλοῖον πεπαλαιωμένον... Ἀλλὰ καὶ τοῦτο εἶναι ἓν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δὲν λύεται διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ μέτρου. Δύναται νὰ εἶναι πολὺ συμφέρον εἰς τὸν ἰδιοκτήτην νὰ ἐπισκευάσῃ τὸ πλοῖον του καὶ νὰ τὸ ἐργασίαν. Ἄλλωστε ὅλοι δὲν θεωροῦν συμφέρον τοῦτο ἴσως διότι ἔχουν εἰδικὰς ἀπόψεις καὶ προτιμοῦν νὰ ἐκποιήσουν τὸ πλοῖον των καὶ νὰ τὸ ἀντικαταστήσουν δι’ ἄλλου. Ἀλλὰ κανὲν κράτος δὲν διελογίσθη νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ρύθμισιν αὐτῶν τῶν λεπτεπιλέπτων οἰκονομικῶν ἀπόψεων: νὰ διδάσκῃ δηλαδὴ ἢ νὰ ἐπιβάλλῃ εἰς τοὺς πολίτας του νὰ ἀγοράζουν πλοῖα τόσης ἡλικίας ἢ νὰ τοὺς ἐμποδίζῃ νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ πλοῖα των ὅταν ὑπερβαίνουν ὡρισμένον ὅριον ἡλικίας. Ὅταν θέλουν τὰ κράτη νὰ εὐνοήσουν τὴν ἀπόκτησιν νέων πλοίων, ὄχι πάντοτε διὰ λόγους πλουτολογικούς, ἀλλὰ κυριώτατα διὰ λόγους Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὰ κράτη εὐνοοῦν διὰ θετικῶν τρόπων καὶ ὄχι διὰ τοῦ «ἀπαγορεύεται νὰ ἀποκτήσῃ παλαιὰ πλοῖα», ἀλλὰ διὰ τῆς ἐπιχορηγήσεως πρὸς τὸν θέλοντα νὰ ἀποκτήσῃ νέα πλοῖα. Δὲν μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ναυτιλιακὴ πολιτική, τῆς ὁποίας τὰ ἄρθρα συνίστανται εἰς τὸ ν’ ἀπαγορεύεται καὶ ἀπαγορεύεται. Ναυτιλιακὴ πολιτικὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀρχίζει καὶ τελειώνει μὲ τὰς ἐπιχορηγήσεις. Παρὰ τὸ θεωρητικῶς καὶ πρακτικῶς ἄστοχον τοῦ μέτρου τοῦ κανονισμοῦ δηλαδὴ ὁρίου ἡλικίας καὶ διὰ τὴν ἀκτοπλοΐαν μας, ἐγὼ κατ’ ἀρχὴν ἐτάχθην ὑπὲρ τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας διὰ τοὺς ἐξαιρετικούς, διὰ τοὺς εἰδικοὺς ὅρους τοὺς συντρέχοντας σήμερον ἐν τῇ ἐργασίᾳ ταύτῃ. Διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι καθὼς ἔχομεν ὑπερπαραγωγὴν ἔχομεν καὶ περίσσειαν πλοίων καὶ ἐν τῇ ἐκμεταλλεύσει τῆς ἀτμοπλοΐας μας ἔχομεν ἀριθμὸν πλοίων ἀνώτερον τοῦ ἀναλογοῦντος καὶ διὰ τοῦτον τὸν λόγον διαταράσσονται αὐταὶ αἱ ἐπιχειρήσεις. Δοθείσης λοιπὸν τῆς ἀπολύτου ἀναγκαιότητος τῆς ἐπιχειρήσεως ταύτης, ἡ πολιτεία βεβαίως πρέπει νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς αὐτὴν ὅρους ἱκανοποιητικῆς ἐργασίας, ὅρους μὲ τοὺς ὁποίους ἐξασφαλίζεται τὸ ἀνάλογον κέρδος. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἀγόμενον τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικόν, διὰ τὴν ἐξαιρετικὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἡ ἀτμοπλοΐα λόγῳ τῆς διαμορφώσεως τῆς χώρας δικαιολογεῖ τὸ μέτρον τοῦτο. Τὸ μέτρον δὲν τείνῃ καὶ δὲν ἔχει ἄλλο ἀποτέλεσμα παρὰ νὰ συστηματοποιήσῃ ἐπὶ τὸ οἰκονομικώτερον τὴν ὅλην Ἑλληνικὴν ἀτμοπλοϊκὴν ἐπιχείρησιν, νὰ παρεμποδίσῃ δηλαδὴ τὴν συσσώρευσιν παλαιῶν πλοίων εἰς χῶρον κεκορεσμένον. Ὁ πρῶτος τρόπος εἶναι αὐτός. Θὰ εἶναι ἀνοικτὴ ἡ θύρα τῆς εἰσόδου ἐντελῶς νέων πλοίων. Ἀλλ’ εἶναι ἀτελὲς τὸ μέτρον τοῦτο διότι ἡ Ναυτιλιακὴ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε νὰ ἀνοιχθῶσι καὶ αἱ θύραι τῆς ἐξόδου πεπαλαιωμένων πλοίων.

§131Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργός τῶν Ναυτικῶν). Εἶναι σκόπιμον τὸ πρᾶγμα.

§132Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Πέρυσι, κατ’ Ὀκτώβριον ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς εἰσήχθη καὶ πάλιν τὸ μέτρον τοῦτο, ἀλλὰ τόσον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅσον καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, ὁ προκάτοχος ἐθεώρησαν ὅτι δὲν ἦτο ὥριμον τὸ ζήτημα καὶ μόνον τότε τῇ παρεμβάσει μου ἐτέθη τὸ ὅριον τῶν 30 ἐτῶν, μέχρις ὅτου προσήχθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἡ ἄλλη ἐργασία τῆς Ναυτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἀποσπᾶται μόνον τὸ τμῆμα τοῦτο καὶ διατυποῦται καὶ τὸ πρῶτον ἄρθρον τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Δὲν εἴμεθα ἀρκετὰ διαφωτισμένοι ἐπὶ τίνι σκοπῷ νομοθετοῦμεν τὸ μέτρον τοῦτο. Νὰ μὴ νομίζωμεν ὅτι διὰ τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας θὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις καὶ τὰ πλοῖα μας, διότι εἶναι παρὰ πολὺ παλαιὰ τὰ πλοῖα μας καὶ δὲν εἶναι πιὰ τῆς ἀνθρωπιᾶς νὰ ταξιδεύωμεν μὲ αὐτά. Τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅτι εἰς ἄλλα Κράτη ἡ ἀτμοπλοΐα δὲν διεξάγεται μὲ πολὺ καλλίτερα πλοῖα. Κάθε ἄλλο. Ἀλλ’ ἡμεῖς κάμνομεν τὴν σύγκρισιν μὲ τὰ ξένα ταχυδρομικὰ πλοῖα τὰ προσεγγίζοντα εἰς τοὺς Ἑλληνικοὺς λιμένας, τὰ ὁποῖα εἶναι πλοῖα ἀνήκοντα εἰς τὰς διεθνεῖς μεταφοράς. Ἄλλα εἶναι τὰ Ἰταλικὰ τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἄλλα τὰ περιοριζόμενα ἐντὸς τῶν Ἰταλικῶν ἀκτῶν· ἄλλα τὰ Ἀγγλικὰ τὰ ὁποῖα προσεγγίζουν εἰς ἄλλους λιμένας καὶ πολὺ διαφορετικὰ τὰ περιοριζόμενα ἐντὸς τῶν Ἀγγλικῶν ὑδάτων. Ἄλλωστε τὰ παλαιὰ τὰ παίρνομεν ἀπὸ αὐτούς, ἀπὸ τὴν ἐργασίαν των τὰ παίρνομεν καὶ τὰ μεταφέρομεν ἐδῶ.

§133Ι. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Ἡμεῖς ἀγοράζομεν ὅ,τι ἄχρηστον ὑπάρχει ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καὶ τὸ χρησιμοποιλοῦμεν ἐδῶ.

§134Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Λέγω ὅτι δὲν θὰ ἦτο καὶ συνετὸν νὰ ὑποβοηθήσωμεν τὴν ἀπόκτησιν πλοίων νεοτεύκτων, διότι θὰ συνεπήγετο τοῦτο βαρείας δαπάνας καὶ ἡ πελατεία ἡ Ἑλληνικὴ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἱκανοποιήσῃ μίαν πολυδάπανον ἐπιχείρησιν. Δι’ αὐτὸ λέγω ὅτι ὅσον μικρότερον θέσωμεν ὅριον ἡλικίας ἐν τῇ εἰσαγωγῇ τῶν πλοίων, τόσον δυσκολώτερον θὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις τοῦ Ἑλληνικοῦ Ναυτικοῦ. Διότι τὰ πολὺ νέα πλοῖα ἔχουν πολὺ ἀκριβὰ καὶ εἶναι ἀσύμφορα πρὸς ἐκμετάλλευσιν ἐντὸς τῶν Ἑλληνικῶν ὑδάτων, καὶ διὰ τὸν ἐπιχειρηματίαν καὶ διὰ τὸ Ἑλληνικὸν κοινὸν νὰ διαυλακώνουν τὰς Ἑλληνικὰς θαλάσσας. Βέβαια ὑπάρχει ἀπὸ μέρους ὀλίγων τινῶν δυσφορία τις διὰ τὰ ἀκτοπλοϊκά μας πλοῖα, ἐκ μέρους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκουν τὴν οἰκιακὴν ἄνεσιν μέσα εἰς τὰ πλοῖα. Ἀλλ’ αὐτοὶ δὲν εἶναι οὔτε τὰ 5% τῶν ταξειδευόντων Ἑλλήνων. Τὰ 95% εὑρίσκουν μέσα εἰς τὰ πλοῖα καὶ κατάκλισιν ἀνωτέραν τῆς οἰκιακῆς καὶ διατροφὴν καλλιτέραν. Δι’ αὐτὸ ὁ ζημιούμενος ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπαφὴν πελάτου καὶ πλοίου, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι δὲν εἶναι ὁ πελάτης, καὶ τοῦτο πρὸς τιμὴν τῶν ἐπιχειρηματιῶν. Ψηφίζοντες τὸ ἄρθρον τοῦτο ὡς ἔχει θὰ καταστήσωμεν τὴν βελτίωσιν δυσχερεστέραν παρὰ ἐὰν ἦσαν τὰ ὅρια ἀνώτερα. Λέγουν ὅτι ἔρχεται ἐπειγόντως τὸ μέτρον, διότι 3–4 ἰδιοκτῆται ἔκαμαν χρῆσιν τοῦ κειμένου νόμου καὶ ἀπέκτησαν 4 ἐν ὅλῳ ἀτμόπλοια ἡλικίας κατωτέρας τῶν 30 ἐτῶν. Σῶφρον τὸ μέτρον τὸ καταβιβάζον εἰς τὰ 20, θὰ πορευθοῦμε μὲ τὰ ὑπάρχοντα καὶ φοβοῦμαι μάλιστα ὅτι θὰ χρειασθῇ καὶ νὰ παραταθῇ ἡ ζωὴ τῶν ὑπαρχόντων καὶ ἐκείνων ἀκόμη ποὺ ἄγουν ἡλικίαν 50–60 ἐτῶν ὥστε ἅμα θὰ βάλλουμε 30 ἐτῶν, θὰ χρησιμοποιήσωμεν πλοῖα τῶν 60 ἐτῶν. Καὶ εἶναι περίεργον ὅτι ἀλλοῦ δὲν ἐπιβάλλουν τὴν ἀνακαίνισιν τοῦ πλωτοῦ των ὑλικοῦ, μόλον ὅτι ἔχουν καὶ συμφέρον ἀμεσώτατον νὰ δώσουν ἐργασίαν εἰς τὰ ναυπηγεῖα, ἐνῷ δι’ ἡμᾶς αὐτὸ εἶναι ἕνα μεγάλο κακόν, διότι ἕνα πλοῖον θὰ ἀπορροφήσῃ ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν κοινωνίαν, μέχρι δὲ δραχμῆς, ὁλόκληρον τὸ ὑψηλὸν τίμημα τοῦ νέου κλήρου καὶ χωρὶς ἀνάγκην. Ἄν ὑπῆρχεν ἀνάγκη θὰ ἦτο τὸ πρᾶγμα εὔκολον ἀλλὰ ἄνευ ἀνάγκης τινὸς θὰ ἦτο πρᾶξις ἀσύνετος νὰ ὠθοῦμεν τοὺς ἀκτοπλοϊκοὺς εἰς ἀπόκτησιν νεοτεύκτων πλοίων, διότι θὰ ὑποβάλωμεν τὸν ταξειδεύοντα κόσμον τῆς μέσης τάξεως εἰς τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πληρώσῃ τὴν καταβολὴν κομίστρων ὑψηλῶν. Ἀφῆστε δὰ ὅτι ἀπὸ τὸ ὑπόλοιπον τῶν εὐπόρων τὸ 5–10% ποὺ ταξειδεύει δὲν πληρώνει. Εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν συναντῶνται κατὰ τὸ πλεῖστον οἱ λεγόμενοι τζαμπατζῆδες. Ἀλλ’ ἡ ἀπροσεξία τῆς ὑπηρεσίας εἶναι καταφανὴς καὶ ἀπὸ τὴν διόρθωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε σήμερα ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐπιτρέπεται εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀποκτηθέντα πλοῖα ν’ ἀναγνωρισθοῦν ὡς πλοῖα.

§135Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Δὲν ἠξεύρω διατὶ ἀνετυπώθη τὸ Νομοσχέδιον χωρὶς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ὁποίαν εἶχα ἐξ ἀρχῆς.

§136Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Καὶ δὲν περιωρίσθη ἡ ὑπηρεσία νὰ εὐνοήσῃ τὴν ἀτμήρη ναυτιλίαν, ἀλλ’ ἐπῆρε σβάρνα τὴν διεθνῆ ναυτιλίαν.

§137Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ εἰς τὴν θάλασσαν λέγεται σβάρνα;

§138Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Βέβαια ἀπέκλεισεν ἡ ὑπηρεσία ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς τὸ δικαίωμα ν’ ἀγοράσουν τὴν Μαυρυτάνιαν, διότι τοῦ χρόνου συμπληρώνει τὰ 50 χρόνια καὶ πέφτει μπαγιάτικη. Ἡ... μόλις δύναται νὰ περάσῃ, διότι τοῦ χρόνου συμπληρώνει τὸ 20ον ἔτος τῆς ἡλικίας της καὶ ἀποκλείεται καὶ αὐτή. Αὐτὸ ὑποθέτω ὅτι εἶναι Samsus Calani. Ἐπίσης ἀστοχεῖ ἡ διατύπωσις καθόσον ἀφορᾷ τὸν ὅρον τοῦ ὀργάνου. Λέγει ἡ διάταξις «πλοίων», ἀλλὰ τὰ προηγούμενα νομοσχέδια ἔλεγον: «ἀτμοπλοίων». Ἄρα περιλαμβάνει καὶ τὰ ἱστιοφόρα, τὰ ὁποῖα μεταφέρουν ἐπιβάτας. Καὶ καλὸν εἶναι τὰ ἱστιοφόρα νὰ μὴ τά βάλωμεν εἰς τὸν στρόβυλον αὐτὸν τῶν ἐπιβατηγῶν ναυτιλίας, ἀλλ’ ἂς τ’ ἀφήσωμεν ἐλεύθερα νὰ σέρνουν τὴν τύχη των. Ἐπίσης, κ. ὑπουργέ, καὶ μία διάταξις ἀφορῶσα τὸ ὑπουργικὸν πρόσωπον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν—ὄχι βέβαια τοῦ σημερινοῦ—δηλ. τὴν ἀξιοπρέπειαν. Δέν εἶναι ἀναγκαῖον νὰ δώσῃ τὸ νομοσχέδιον εἰσιτήριον εἰς τὸν ὑπουργὸν διὰ νὰ εἰσέρχεται εἰς ἕνα συμβούλιον διοικητικόν. Λέγει τὸ 2ον ἄρθρον ὅτι «ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ὑπουργὸν νὰ εἰσέρχηται εἰς τὰς συνεδριάσεις»: Ὑπάρχει διατύπωσις κωμικωτέρα;

§139Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Κ’ αὐτὴν τὴν διατύπωσιν τὴν ἔχω διορθώσει.

§140Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Ἔκαμα καὶ ἐγὼ μίαν διατύπωσιν: ὁσάκις παρίσταται ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς ὁλομελείας τοῦ συμβουλίου, προεδρεύει αὐτοῦ.

§141Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μετέχων ὁ ὑπουργὸς προεδρεύει· ἀναγκαστικῶς ὅμως;

§142Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Ὁσάκις παρίσταται εἰς τὸ συμβούλιον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν προεδρεύει. Ἔτσι νὰ διατυπωθῇ.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλούρας.

§144Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ χαρᾶς χαιρετίζομεν τὸ πρῶτον Ναυτιλιακὸν ζήτημα τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐκ τῶν ὅσων ἐπεξειργάσθη ἡ μεγάλη ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Ναυτιλίας, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Μιχαλακοπούλου τῇ συστάσει τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ἡ ἐπιβατικὴ ἀτμοπλοΐα εἶναι μία συγκοινωνία ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐκτελῆται ταχέως καὶ ἀσφαλῶς. Καθ’ ἡμᾶς ἡ συγκοινωνία ὑστέρησε πάρα πολὺ τὸν προορισμόν της, διότι ἀπὸ τὸ 1856 ὅτε ἱδρύθη ἐν Σύρῳ ἡ Ἑλληνικὴ Ἀτμοπλοΐα τῆς Ἑλλάδος, ἤρχισεν μὲ δύο ἀτμόπλοια καὶ αὐτὰ σχεδὸν πρωτογόνου μὲν καταστάσεως ἀλλὰ σχεδὸν νέα καὶ ὀλίγον κατ’ ὀλίγον τῇ συνδρομῇ τῆς Κυβερνήσεως ἀνέπτυξε τὴν Ναυτιλίαν αὐτῆς καὶ ἔκαμε 4, 5 καὶ 6 ἄλλα ἀτμόπλοια μὲ τὰ ὁποῖα ἐξετέλει πλήρη τὸν προορισμόν της. Κατόπιν τῆς ἑταιρίας αὐτῆς τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερα ἱδρύθη ἡ Πανελλήνιος καὶ συγχρόνως ἡ ἀτμοπλοΐα Γουδὶ τῆς ὁποίας τὰ ἀτμόπλοια ἦσαν ἀρκετὰ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς συγκοινωνίας μας. Ὑπῆρχεν ὅμως σύμβασις μετὰ τῆς Αὐστρίας καὶ ἤρχοντο τὰ ἀτμόπλοια τὰ Αὐστριακὰ τὰ ὁποῖα ἐξυπηρέτουν ἐπίσης τὰς Ἑλληνικὰς γραμμάς. Τὴν ἀτμοπλοΐαν αὐτὴν τὴν Αὐστριακήν, ὅπως θὰ γνωρίζετε κύριοι βουλευταί, ὑπεστήριξεν ἀρκετὰ ἡ Κυβέρνησίς της, οὕτως ὥστε τόσον πολὺ εὐρέως ἐπεξετάθη ὥστε ἵδρυσεν ναυπηγεῖα καὶ ἐργοστάσια πρὸς κατασκευὴν τῶν ἀτμοπλοίων της ἐν Τεργέστῃ. Ἡ Ἑλλὰς βεβαίως δὲν ἠδύνατο νὰ φθάσῃ ἕως ἐκεῖ, καὶ ἠναγκάζοντο αἱ διάφοροι ἀτμοπλοΐαι τὰς ὁποίας ἀνέφερον νὰ ἀγοράζουν ἀπὸ τὰς ξένας ἀτμοπλοϊκὰς ἑταιρείας ἀτμόπλοια πεπαλαιωμένα. Τὸ δυσάρεστον εἶναι ὅτι προσετέθησαν πολλὰ ἄλλα ἀτμόπλοια, ὅπως τὰ ἀτμόπλοια τῶν Διακάκη καὶ Τζόν, ἀτμοπλοΐαι αἱ ὁποῖαι — λυποῦμαι νὰ τὸ ἀναφέρω — ἐπρομηθεύθησαν ἀτμόπλοια τὰ ὁποῖα ἦσαν καταδικασμένα πρὸς διάλυσιν καὶ ἐπειδὴ τότε δὲν εἶχεν εἰσχωρήσει ὁ ἠλεκτρισμὸς εἰς ὅλα τὰ ἀτμόπλοια ἐγκατέστησαν εἰς τὰ ἰδικά των καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων ἐδημοσίευαν ὅτι «τό ταχύπλουν καὶ ἠλεκτροφώτιστον καὶ πολυτελὲς θαλαμηγὸν τῶν 5.000 καὶ 3.000 τόννων χωρητικότητος ἤρχισεν τὸ δρομολόγιόν του κλπ». Ὅλα αὐτὰ συνετέλεσαν εἰς τό νὰ καταστρέψουν τὰς πρώτας Ἑλληνικὰς ἑταιρείας τὰς ὁποίας ἀνέφερα, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ καταστραφοῦν καὶ αὐτοί. Εἰς τοῦτο δὲ ἀδικῶ τὰς τότε Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἐφρόντισαν νὰ δώσωσι καμμίαν ὑποστήριξιν οὔτε ἀρωγὴν εἰς τὰς πρώτας ἐκείνας ἀτμοπλοϊκὰς ἑταιρείας, διὰ νὰ δυνηθῶσι καὶ διατηρήσωσι τὰς συγκοινωνίας αὐτάς. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας τὸ ὁποῖον τίθεται σήμερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἡ ἐπιτροπὴ ἐφάνη πολὺ ἐπιεικὴς παρὰ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. Σακαλῆ, μὲ τὰς ὁποίας δὲν συμφωνῶ διόλου, διότι ἡ ἡλικία τῶν 20 ἐτῶν εἶναι πλέον ἡ ὥριμος ἡλικία καθ’ ἣν ἀρχίζει νὰ ἔχῃ ἀνάγκην ἐπισκευῶν.

§145Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Γεροντικὴ μᾶλλον.

§146Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Εἶναι ἡ ἡλικία ἡ ὁποία ἀρχίζει νὰ ἔχῃ ἀνάγκη ἐπισκευῶν διότι θὰ γνωρίζετε ὅτι τῶν ἐπιβατικῶν ἀτμοπλοίων αἱ μηχαναὶ καὶ οἱ λέβητες εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καταστρέφονται, διότι τὰ σκάφη ἐπειδὴ δὲν μεταφέρουν φορτία ἐμπεριέχοντα ὀξέα κλπ. δὲν βλάπτονται οὔτε καταστρέφονται τὰ ἐλάσματα. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἡλικία αὐτὴ τῶν 20 ἐτῶν, ἥτις ὁρίζεται διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, καὶ ἐπειδὴ τὰ πλοῖα αὐτὰ δὲν θὰ ταξειδεύουν εἰς τοὺς ὠκεανοὺς θὰ εἶναι πολὺ κατάλληλα νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν Μεσόγειον μόνον. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτὴν ἐπισκευαζόμενα καταλλήλως δύνανται ἀκόμη νὰ ἐξυπηρετήσωσι τὰς γραμμάς των δι’ ἄλλα 10–15 καὶ 20 χρόνια ἀκόμη.

§147Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Θὰ κάμουν Βορονώφ;

§148Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Ἔστω καὶ Βορονὼφ περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἔχετε πεῖραν διότι παρουσιάζετε νεότητα. Ὁ κ. Σακαλῆς ἀνέφερεν ὅτι ὁ περιορισμὸς αὐτὸς θὰ εἶναι καταστρεπτικὸς διὰ τὰ ἐπιβατικὰ ἀτμόπλοια.

§149Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Δὲν εἶπα καταστρεπτικός, εἶπα ὅτι δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀνανεώσωμεν τὸ ναυτικόν μας ὑλικόν.

§150Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Εἴπατε ὅτι δὲν θὰ δυνηθῶμεν ν’ ἀγοράσωμεν τὴν Μαυριτάνιαν, καὶ σᾶς λέγω ὅτι θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τὴν πάρωμεν ἐὰν θὰ εἴχομεν τὴν ἐπιχορήγησιν τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις πρὸς τὴν Κιούναρ Λάϊν.

§151Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Δὲν ἔχει καμμίαν ἐπιχορήγησιν.

§152Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Ἔχει καὶ μεγάλην ἀνάγκην.

§153Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂν πρόκειται ν’ ἀγοράσωμεν τὴν Μαυριτάνια, ἂς ἀγοράσωμεν 9 μικρότερα.

§154Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Μᾶς εἶναι ἄχρηστα διότι δὲν ἔχομεν ἀνθρακωρυχεῖα οὔτε ἐπιχορηγήσεις, οὔτε κεφάλαια μεγάλα διὰ νὰ σχηματίσωμεν μεγάλας ἀτμοπλοϊκὰς ἑταιρείας. Καταλήγω εἰς τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα περὶ τῶν ἐπιβατηκῶν πλοίων καὶ συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέσῃ φραγμὸν εἰς τὰ δρομολόγια κατὰ κατηγορίας ἀτμοπλοίων, καὶ ὄχι νὰ ἔρχεται ἕνα ἀτμόπλοιον εἴτε αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶναι σήμερον εἰς θέσιν νὰ ταξειδεύουν καὶ νὰ διαφημίζεται «ταχύπλουν ὑπερωκεάνειον, ἠλεκτροφώτιστον κλπ» νὰ πηγαίνῃ νὰ κάμνῃ τὴν αὐτὴν γραμμὴν διὰ τὴν ὁποίαν τὸ παλαιὸν εἶναι πολὺ ἀκατάλληλον καὶ νὰ ἐκτοπίζῃ τὴν ἐργασίαν τοῦ ἄλλου. Ἡ Ἰταλία ἀνέπτυξε πολὺ τὸ σύστημα τῶν γραμμῶν καὶ ἐκανόνισε τὰ ἀτμόπλοιά της κατὰ χωρητικότητας καὶ δὲν ἀφήνει τὴν ἐλευθερίαν ἡ ὁποία μᾶς χαρακτηρίζει ἐδῶ, διότι ἐδῶ οἱαδήποτε μαούνα δύναται νὰ τοποθετήσῃ μίαν πετρελαιομηχανὴν καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὴν γραμμὴν τῆς Αἰγίνης, Σαλαμῖνος, Χαλκίδος, κλπ, καὶ νὰ διατρέχῃ τόσους κινδύνους. Καὶ διατρέχομεν κινδύνους ὅπου θὰ ἔχωμεν καὶ θύματα, διὰ τοῦτο δὲ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν νὰ τεθῇ αὐτὸς ὁ περιορισμὸς διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν καὶ ἡμεῖς νὰ εἴμεθα συγχρονισμένοι. Ἐπίσης συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ὅτι ἡ ἐπιθεώρησις τῶν πλοίων πρέπει νὰ εἶναι αὐστηροτέρα, διότι τὰ ἀτμόπλοια τὰ ὁποῖα εἶναι καταμετρημένα νὰ φέρουν τετρακοσίους ἐπιβάτας φέρουν ἴσως ἑξακοσίους ἢ ἑπτακοσίους καὶ διατρέχουν κινδύνους. Ἐὰν—ὢ μὴ γένοιτο—συμβῇ μία σύγκρουσις ἢ ναυάγιον, δὲν θὰ ἔχωσιν οὔτε σωσσίβια, οὔτε λέμβους, οὔτε τίποτε πρὸς διάσωσιν τῶν ναυαγῶν, καὶ ταῦτα διὰ τὴν ἐπιβατηγὴν ἀτμοπλοίαν. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ φορτηγὰ, ἦτο ἄσκοπος ὁ περιορισμὸς καὶ συμφωνῶ μὲ τὰς γνώμας τοῦ κ. Σακαλῆ ὅστις ὡμίλησε λεπτομερῶς. Ἕνα μόνον ἔχω νὰ ἐκθέσω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἀπὸ τὸ ἔτος 1890—μὴ ἀπορεῖτε ἐγὼ νὰ εἶμαι εἰς αὐτὸν τὸν κύκλον καὶ ὡς ἐκ τούτου γνωρίζω ὅλον τὸ ἱστορικὸν τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας καὶ ἑπομένως εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὰ ἐκθέσω—ἀπὸ τὸ 1890 ἤρχισεν νὰ ἐπεκτείνεται ἡ φορτηγὸς ἀτμοπλοΐα ἀλλ’ ἔκτοτε ἀπὸ τὸ 1900 ἰδίως ὅπου ἤρχισαν αἱ ναυπηγήσεις διὰ λογαριασμὸν τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν (Μωραΐτης, Σταθᾶτος) τότε δὲν ὑπῆρχον τὰ μέσα οὕτως ὥστε νὰ ἀγοράσουν βαπόρια ἀπὸ κατασκευῆς, ἀλλ’ ἐδανείζοντο ἀπὸ τὸν οἶκον Βαλιάνου καὶ ἄλλων κεφαλαιούχων Ἄγγλων καὶ Ἑλλήνων, ἔκαμαν δὲ τότε ἕναν μικρὸν στόλον ὅτε ἦλθεν καὶ ἡ ἐποχὴ τῶν ἐμποροπλοιάρχων ὁπότε ἡ ἱστιοφόρος ναυτιλία εἶχε καταρρεύσει, ἐδανείζοντο δὲ ἀπὸ διαφόρους ἰδιώτας καὶ ἠγόραζαν ἀτμόπλοια μεταχειρισμένα μὲν ἀλλ’ οὐδέποτε παλαιὰ οὐδέποτε ἄνω τῶν 15 καὶ 18 ἐτῶν. Αἱ ναυπηγήσεις τότε ἦσαν εἰς τιμὰς εὐθηνὰς, περὶ τὰς 6 καὶ 5½ κατὰ τόννον. Ἐκ τῶν ναυπηγήσεων τότε αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διὰ λογαριασμὸν τῶν ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν ὑπάρχει ἕνα ἱστορικὸν ἀστεῖον μὲν ἀλλὰ πολὺ πρακτικόν. Ὁ ἀείμνηστος Βλασσόπουλος ἐπῆγεν εἰς Newcastle νὰ παραγγείλῃ ἀτμόπλοιον, διότι τότε ἡμιλλῶντο ἀπέναντι τῶν συμπολιτῶν των καὶ ἄλλων ποῖος θὰ κάμῃ καλύτερον ὡραιότερον καὶ μεγαλύτερον ἀτμόπλοιον. Ὁ ναυπηγὸς τοῦ ὑπέδειξε τὰ σχέδια ποίας χωρητικότητος θέλει νὰ εἶναι κλπ. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς μὴ γνωρίζων οὔτε ἀπὸ σχέδια οὔτε ἀπὸ διαστάσεις, ἐπῆρε μία πέτρα καὶ τὴ ἔρριψε μὲ ὅλην του τὴν δύναμιν καὶ λέγει εἰς τὸν ναυπηγὸν «τόσο τὸ θέλω ὅσο ἐπῆγε ἡ πέτρα», ἐμέτρησαν μὲ τοὺς πόδας καὶ εὑρέθη ὅτι ἡ πέτρα ἐπῆγε 290 πόδας καὶ κατασκευάσθη τὸ ἀτμόπλοιον αὐτὸ 290 πόδας. Καταλήγων λέγω ὅτι δὲν ὑστέρησεν ἡ φορτηγὸς Ἑλληνικὴ ἀτμοπλοΐα οὕτως ὥστε νὰ βάλλετε σήμερον ἕνα τοιοῦτον ὅρον περιορισμοῦ ἡλικίας.

§155Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Δὲν ἐπιμένω, σᾶς εἶπα ὅτι δέχομαι.

§156Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Ὀφείλω νὰ ἐξηγηθῶ καὶ ἀπέναντι τῆς Βουλῆς.

§157Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Καὶ ὄχι μόνον τὸ δέχομαι ἀλλ’ ὅπως σᾶς ἐξήγησα, ἐνῷ τὸ ἄρθρον 1 εἶναι ἐπιτακτικὸν τὸ ἄλλο λέγει ὅτι ἠδύνατο νὰ ἐκδώσῃ διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου ἠμποροῦσα νὰ ἀνακαλέσω.

§158Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν μέχρι τινὸς ἠναγκάσθησαν οἱ ἐφοπλισταὶ νὰ ἀγοράσωσιν ἀτμόπλοια παλαιὰ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ πίεσις τοῦ νόμου τότε — 1918 — μεταπολεμικῶς ἠνάγκασε τοὺς ἐφοπλιστὰς νὰ πετάξουν οὐκ’ ὀλίγας χιλιάδες λιρῶν ἀλλὰ καὶ ἑκατομμύρια. Ἄλλοι δὲ ἐφοπλισταὶ ὅσοι δὲν εἶχαν ἀρκετὰ χρήματα αὐτοὶ ἴσως ἠγόρασαν κατόπιν ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ἠγόρασαν ἀτμόπλοια εἰς ὑψηλὰς τιμὰς καὶ παλαιὰ μὲν ἀλλ’ οὐχὶ μεγαλυτέρας ἡλικίας τῶν 25 ἐτῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡ φορτηγὸς ἀτμοπλοΐα παρουσιάζει σήμερον παλαιὰ ἀτμόπλοια. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος καὶ οὐδεὶς ἄλλος. Ἡ ἀνάγκη καὶ ἡ ἀκρίβεια ἡ μεταπολεμικὴ δὲν ἐπέτρεπον ν’ ἀγοράσουν καλύτερα ἀτμόπλοια. Σήμερον ὅμως μὲ τὴν κρίσιν αὐτὴν τὰ ἀτμόπλοια ἔφθασαν εἰς τὸ ἐπίπεδον τὸ προπολεμικόν, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ ἀκόμη χαμηλώτερον, καὶ ἤδη ἠγόρασαν πολλὰ καινουργῆ. Εἶναι δὲ ἕτοιμοι σήμερον πολλοὶ ἐφοπλισταὶ μὲ μίαν καλλιτέρευσιν τῶν ναύλων νὰ ἀγοράσουν ἀτμόπλοια πολὺ νεώτερα τῆς προσδιορισθείσης ἡλικίας, διότι ὑπάρχει ἡ ἅμιλλα μεταξύ των: ποῖος θὰ ἀγοράσῃ καλύτερον ἀτμόπλοιον τοῦ ἄλλου. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω εἰ μὴ μόνον ἐπὶ τῶν πληρωμάτων ὅπου ἕνεκεν τῆς κρίσεως ὑπάρχει σχετικὴ ἀνεργία ἥτις θὰ παρέλθῃ ὅταν βελτιωθοῦν οἱ ναῦλοι. Ἀλλὰ διὰ νὰ ὑπάρχῃ μία τάξις καὶ πειθαρχία εἰς τὰ ἀτμόπλοια συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὡς καὶ τὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἂν καὶ ἀπόντα νὰ ἐπιβάλῃ ὅλας τὰς διατάξεις τοῦ νόμου διὰ νὰ δύνανται νὰ κυκλοφοροῦν τὰ ἀτμόπλοια διὰ τὸ κοινὸν συμφέρον τῆς Χώρας...

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φωκᾶς.

§160Α. ΦΩΚΑΣ. Ὀλίγας λέξεις θέλω νὰ εἴπω σχετικῶς μὲ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑπὸ ψήφισιν. Ἐφ’ ὅσον αἱ περιστάσεις εἶναι τοιαῦται, ἐπιβάλλουσι νὰ λάβωμεν αὐτὰ τὰ μέτρα ὡς μέτρα ἀνάγκης προσωρινῶς, ὡς ἀνεπτύχθη τὸ ζήτημα καὶ ἀπὸ τὸν κ. Σακαλῆν καὶ ἀπὸ ἄλλους. Καὶ ἐγὼ πιστεύω ὅτι θέλομεν νέα πλοῖα. Εἶναι ἀναμφισβήτητον αὐτό. Ἀλλὰ νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα: εἶναι εὔκολον αὐτὸ νὰ γίνῃ; Τὸ γιατρικὸ τῆς καταστάσεως δὲν ἔγκειται αὐτοῦ. Τὸ γιατρικὸ εἶναι ἀλλαχοῦ: Θὰ εἶναι εἰς θέσιν τὸ Κράτος νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἑλληνικὴν ναυτιλίαν; Αὐτὸ εἶναι ζήτημα τοῦ μέλλοντος, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶμαι αἰσιόδοξος. Δέχομαι ὅτι ὅταν ἀποκλείσωμεν τὴν εὔκολον ἀγορὰν πλοίων εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐλάχιστα ἢ καὶ καθόλου δὲν θὰ ἴδωμεν πλοῖα ἐρχόμενα εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ τοῦτο βεβαίως εἶναι ἐπὶ βλάβῃ καὶ τῆς ἐθνικῆς μας ἀτμοπλοΐας ἀλλὰ καὶ ἀπὸ Ἐθνικῆς ἀπόψεως. Ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν μέθοδον’ θὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς ἄτοπον: θὰ καταστραφῇ καὶ ἡ ὑπάρχουσα ἤδη ἀτμοπλοΐα. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε σήμερον ἡ Κυβέρνησις εἶναι μέτρα ἀνάγκης ἀπαραίτητα, ἀλλὰ προσωρινά, καὶ πρέπει νὰ εἶναι προσωρινά. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορτηγὸν ἀτμοπλοΐαν πρέπει νὰ ληφθῇ ἕν μέτρον. Θὰ παρακάλουν δὲ καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν ν’ ἀποβλέψῃ εἰς κάπως ριζικώτερα μέσα, νὰ φροντίσῃ νὰ παρασκευάσῃ τὸ ἔδαφος ὥστε μίαν ἡμέραν νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς καὶ συνεπίκουρος τῆς ἀκτοπλοΐας ἡ ὁποία σήμερον ὑφίσταται κρίσιν τρομακτικὴν καὶ τὰ ἐπακόλουθα τῆς κρίσεως αὐτῆς ἀντανακλῶσι καὶ εἰς τὰς τάξεις αἱ ὁποῖαι ἀποζῶσιν ἐκ τῆς ἐθνικῆς μας ἀτμοπλοΐας. Ὅλα αὐτὰ ἐπαναλαμβάνω, εἶναι μέτρα προσωρινῆς ἀνάγκης τὰ ὁποῖα δέχομαι μόνον ὡς τοιαῦτα.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πριμίδης.

§162Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀπηλείφθη τὸ ἄρθρον 2 καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Σακαλῆς ἐζήτασε τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ πλευρᾶς ὥστε νὰ παρέλκῃ πᾶσα περαιτέρω συζήτησις παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν.

§164Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. βουλευτοῦ Κεφαλληνίας, θὰ ἦτο σχεδὸν περιττὸν νὰ λάβω τὸν λόγον, καθ’ ὅσον εἶπεν ἀκριβῶς ὅσα ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν. Βεβαίως δὲν πρόκειται περὶ τῶν φορτηγῶν πλοίων, καθ’ ὅσον ἐδήλωσα ἤδη ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προτείνωμεν τὴν ἐπιψήφισιν κανενὸς μέτρου ὡς πρὸς τὰ πλοῖα αὐτά. Ἔχει ἀπαλειφθῆ τὸ σχετικὸν ἄρθρον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου πρόκειται νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον προσωρινόν, καὶ ὡς πρὸς τὰ ἐπιβατικὰ πλοῖα μόνον. Δὲν σκοπεύω νὰ ἐξετάσω σήμερα τὸ ζήτημα τῆς ἀκτοπλοΐας, οὔτε διὰ ποίων μέτρων πρέπει αὐτὴ νὰ ἐνισχυθῇ· τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ ἔλθῃ ὑπὸ συζήτησιν ὅταν θὰ σᾶς παρουσιάσωμεν τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὡς συμπέρασμα τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἶχε σχηματισθῆ πρὸ διετίας καὶ τῆς ὁποίας προήδρευσεν ὁ κ. ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Σήμερον ὑποβάλλομεν μόνον πρὸς ψήφισιν ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχομεν καθῆκον νὰ ὑποβάλωμεν ἐπειδὴ ἔγιναν γνωστὰ τὰ πορίσματα τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς, πορίσματα τὰ ὁποῖα εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ υἱοθετήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Πράγματι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ λάβωμεν ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τρίτους νὰ ἐκμεταλλευθοῦν μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ὑποβάλωμεν. Γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ μία ἐκκαθάρισις οὕτως εἰπεῖν τῶν ἀτμοπλοίων τῆς ἀκτοπλοΐας. Πρόκειται νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ νὰ μπορέσωμεν νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὰ πλοῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν πολὺ μεγάλην ἡλικίαν, καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν μίαν διπλῆν ἀνάγκην, (διότι ἀφ’ ἑνὸς δὲν εἶναι σωστὸ νὰ ἔχωμεν πλοῖα τόσης μεγάλης ἡλικίας, ἐξ ἄλλου καὶ πρὸ πάντων, διότι σήμερον ἔχομεν πολλὰ πλοῖα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν μιᾶς συγκοινωνίας τὴν ὁποίαν θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἐξασφαλίσουν ὀλιγώτερα πλοῖα. Καὶ φρονεῖ ἡ Κυβέρνησις ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος ὅπως περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν πλοίων τῆς ἀκτοπλοΐας εἰς ὅσα θὰ ἐπαρκέσουν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὅλων τῶν γραμμῶν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐπιτύχωμεν μίαν σχετικὴν βελτίωσιν τῆς ἡλικίας τοῦ στόλου διότι θὰ ἐκποιηθοῦν ἐκεῖνα τὰ ἀτμόπλοια τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν μεγαλυτέραν ἡλικίαν. Μετὰ τὴν ἐκποίησιν τὰ ὑπόλοιπα πλοῖα δὲν θὰ ἔχουν πλέον τὸν αὐτὸν ἀνταγωνισμόν, καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ ἀκτοπλοΐα νὰ ζῇ ὑπὸ καλλιτέρους ὅρους. Εἰς αὐτὰ τὰ συμπεράσματα ἔχει φθάσει ἡ ἐπιτροπή. Τὰ συμπεράσματα αὐτὰ ἔγιναν γνωστὰ καὶ ὑπάρχει φόβος ὅτι σήμερον θὰ ἀγορασθοῦν πλοῖα μεγάλης σχετικῶς ἡλικίας, ὥστε θὰ ψηφισθοῦν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς προτείνωμεν ἴσως μετ’ ὀλίγους μῆνας μόνον, καὶ οἱ νέοι οὗτοι πλοιοκτῆται νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσουν μίαν ἀποζημίωσιν διὰ τὴν ἐκποίησιν τῶν πλοίων αὐτῶν. Διὰ νὰ προλάβωμεν αὐτὸν τὸν κίνδυνον ὑποβάλλομεν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Δὲν θὰ ἀναγνωρίσωμεν ὡς ἐθνικὰ τὰ πλοῖα τὰ ὁποῖα θὰ ἀγορασθοῦν μετὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐννοεῖται ὅτι διὰ τὰ πλοῖα τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν ἀγορασθῇ ἢ δι’ ὅσα πλοῖα ἔχει γίνει προσύμφωνον, ἀδιάφορον ἐὰν οἱ νέοι πλοιοκτῆται δὲν ἔχουν ὑποβάλλει εἰσέτι τὴν αἴτησίν των, δι’ αὐτὰ δὲν θὰ ἰσχύῃ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀναγνωρίσεως ὡς ἑλληνικὰ πλοῖα.

§165Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Τί γίνεται εἰς τὴν περίπτωσιν ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν διὰ τὴν ἀγορὰν ἑνὸς πλοίου καὶ ἔχει κατατεθῇ τὸ...... εἰς τὴν Τράπεζαν;

§166Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ περιέχῃ τοιαύτας λεπτομερείας τὸ νομοσχέδιον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπρότεινα τὴν σχετικὴν διατύπωσιν. «Ἀπαγορεύεται κλπ.»

§167Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τί θὰ γίνῃ διὰ τὰ προσύμφωνα;

§168Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Φέρετε κατάλογον τῶν ἀποκτωμένων πλοίων διὰ προσυμφώνων δημοσίων ἢ ἰδιωτικῶν;

§169Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ προσύμφωνον εἶναι μία ὑπόσχεσις πρὸς ἀγοράν.

§170Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ἔχω καὶ μίαν ἄλλην διατύπωσιν νὰ σᾶς προτείνω καὶ ἴσως ἀρκεῖ ἡ διατύπωσις αὐτή: Νὰ ἀφήσωμεν τὸ 1ον ἄρθρον ὅπως εἶναι ὅτι δηλαδὴ ἀπαγορεύεται ἡ ἀναγνώρισις ὡς ἑλληνικοῦ πλοίου καὶ νὰ προσθέσωμεν μίαν 3ην παράγραφον «Ἐπιτρέπεται νὰ ἀναγνωρισθῇ ὡς ἑλληνικὸν πλοῖον κλπ».

§171Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχει συμφωνηθῆ ἢ ἔχει προσυμφωνηθῆ;

§172Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ἔχει κατατεθῇ προσύμφωνον.

§173Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μάλιστα.

§174Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ὥστε ἂν προστεθῇ αὐτὴ ἡ διατύπωσις, εἴμεθα σύμφωνοι.

§175Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μάλιστα.

§176Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Ἐὰν εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας τὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἐμποδίσῃ τὸν πληθυσμὸν τῶν πλοίων, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιμείνετε εἰς τοῦτο καὶ νὰ μὴ ἐπεκτείνετε τὸν περιορισμόν, διότι ἀλλέως θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸν παραλογισμὸν νὰ μὴ μπορῇ νὰ εἰσαχθῇ ἡ Μαυριτάνια.

§177Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Εἰς τὴν ἀρχὴν τῶν συμφώνων κύριε Ὑπουργὲ ἐννοεῖτε τὰς ἐπιστολάς;

§178Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Βέβαια. Προτείνω ὅπως συνταχθῇ κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον τὸ ἄρθρον 2.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται. (Ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως κρατικοῦ μονοπωλίου κινίνης». Ὁ κ. Κουμπαροῦσος.

§181Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἡ τελευταία νοθεία τῆς κινίνης ἤγαγε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ φέρῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου κρατικοποιεῖ τὴν πώλησιν τῆς κινίνης. Οὐχ’ ἧττον καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου δὲν λαμβάνεται οὐδὲν μέτρον διὰ τὴν πρόληψιν τῆς νοθείας τῆς κινίνης. Ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς νοθείας τῆς κινίνης, ἡ νοθεία παρετηρήθη, οὐχὶ εἰς τὴν κινίνην τοῦ ἐμπορίου ἀλλ’ εἰς τὴν κινίνην τὴν ὁποίαν ἤλεγχον οἱ δημόσιοι λειτουργοὶ καὶ ἠγόραζεν τὸ Κράτος. Ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ σκεφθῶμεν, πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προληφθῇ ἡ νοθεία τῆς κινίνης δι’ ἑνὸς καλοῦ ἐλέγχου ἀπὸ 2–3 ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξετάζουν ἐὰν ἡ κινίνη εἶναι νοθευμένη ἢ ὄχι. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ φαρμακευτικὸν ἐπάγγελμα προστατεύεται δι’ εἰδικῶν προνομίων, θὰ ἔπρεπεν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τοῦ Κράτους τὸ στοιχεῖον τῶν φαρμακοποιῶν δηλαδὴ θὰ ἔπρεπεν τὸ Κράτος τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν δύναται αὐτὸ νὰ ἐνεργῇ τὸν ἔλεγχον τῆς κινίνης—τὴν ὁποίαν θὰ κατασκευάζῃ εἴτε δι’ ἰδίου ἐργοστασίου, εἴτε δι’ ἄλλων ἐργοστασίων, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 3 προβλέπεται ἡ κατασκευὴ καὶ ἡ δισκιοποίησις τῆς κινίνης τοῦ Κράτους καὶ οὐχὶ δι’ ἰδικῶν του ἐργοστασίων ὅπως γίνεται μέχρι σήμερον—θὰ ἔπρεπεν λέγω νὰ εὕρωμεν ἕνα χωροφύλακα ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρακολουθῇ τὴν πώλησιν τῆς κινίνης τοῦ Κράτους, ἢ νὰ παρακολουθῇ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον ἐφάνησαν ἄπιστοι πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μία μέριμνα, οὕτως ὥστε ἡ κινίνη νὰ πωλῆται ὑπὸ τῶν φαρμακοποιῶν οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι συνυπεύθυνοι διὰ τὴν γνησιότητά της, καὶ νὰ ὑποχρεοῦνται οἱ φαρμακοποιοὶ νὰ κάμουν αὐτοὶ τὸν ἔλεγχον. Ἄνευ τοῦ ἐλέγχου αὐτοῦ δὲν θὰ εἴμεθα ἥσυχοι διὰ τὴν γνησιότητα τῆς κινίνης. Τὸ μέτρον τοῦτο δὲν λαμβάνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἔπρεπεν εἰς τὸ νομοσχέδιον νὰ ληφθῇ τοιοῦτον μέτρον οὕτως ὥστε νὰ ἔχωμεν τοὺς χωροφύλακας τῆς γνησιότητος τῆς κινίνης, καὶ αὐτοὶ θά εἶναι οἱ φαρμακοποιοί. Διὰ τοῦτο προτείνω ὅπως ἡ κινίνη πωλεῖται διὰ τῶν φαρμακείων καὶ μὲ τιμὴν εὐθηνοτέραν, ἔστω καὶ μὲ 8%. Καὶ τοιουτοτρόπως θὰ κάμουν οἱ φαρμακοποιοὶ καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς κινίνης τὴν ὁποίαν θὰ πωλοῦν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους κ. ἄ.

§182Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνοι ποὺ θὰ τὴν πωλοῦν ἐκεῖνοι θὰ τὴν ἐλέγχουν;

§183Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κατὰ τρίμηνον θὰ κάμουν δειγματοληψίας τῆς κινίνης.

§184Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μπορεῖ ἐλέγχων καὶ ἐλεγχόμενος νὰ εἶναι ὁ ἴδιος, καὶ λησμονεῖτε ὅτι ὁ πρόεδρος τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου εἶναι προφυλακισμένος.

§185Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐπῆγε κατηγορούμενος ὡς ἐργοστασιάρχης καὶ ὄχι ὡς φαρμακοποιός. Κατὰ τρίμηνον οἱ κατὰ τόπους φαρμακευτικοὶ σύλλογοι, θὰ κάμουν τὸν ἔλεγχον ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπεν νὰ ἐγίνετο παρὰ τοῦ Κράτους. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ Κράτος —διότι ἀπεδείχθη ὅτι ἡ ἐμπιστοσύνη δὲν πρέπει νὰ εἶναι ὁλόκληρος ἐφ’ ὡρισμένων ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους διότι αὐτοὶ τὴν ἐνόθευον—χρειάζεται ἕνας χωροφύλακας διὰ νὰ κάμνῃ καὶ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καί τόν ἔλεγχον ἐπὶ τῆς εἰλικρινίας τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους. Καὶ ὁ χωροφύλακας αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ φαρμακοποιός. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κατωχυροῦται πλήρως ἡ γνησιότης τῆς κινίνης, διότι θὰ κάμνουν δειγματοληψίας καὶ θὰ τὰ στέλλουν εἰς τὰ διάφορα χημικὰ ἐργαστήρια.

§186Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐπανέρχεσθε εἰς τὸ νομοσχέδιον. Διότι λέτε θὰ κάμουν δειγματοληψίας καὶ θὰ τὰς στέλλουν ποῦ;

§187Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Εἰς τὰ διάφορα χημικὰ ἐργαστήρια.

§188Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Φάσκετε καὶ ἀντιφάσκετε· ἔρχεσθε καὶ λέτε ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἠμπόρεσε νὰ ἐμποδίσῃ τὴν νοθείαν τῆς κινίνης, ἄρα εἶναι ἀνίκανον καὶ ὕποπτον, ἄρα πρέπει νὰ τοῦ πάρουμε ἀπὸ τὰ χέρια του τήν ἐπίβλεψιν, καὶ λέτε κατόπιν, ἄρα πρέπει νὰ τὸν δώσωμεν τὸν ἔλεγχον σὲ κἄποιον, καὶ αὐτὸς ὁ κἄποιος εἶναι ὁ φαρμακοποιός. Καὶ ὅταν σᾶς λέγω πῶς θὰ κάμνῃ τὸν ἔλεγχον ὁ φαρμακοποιὸς μοῦ λέτε ὅτι θὰ κάμῃ δειγματοληψίαν καὶ θὰ τὴν στέλῃ εἰς τὰ Κρατικὰ χημικὰ ἐργαστήρια.

§189Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Διατὶ δὲν λέτε ὅτι θέλετε νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς φαρμακοποιοὺς ἐκ τοῦ νόμου νὰ κάμουν τὸν ἔλεγχον;

§190Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τώρα οὐδεὶς νόμος σᾶς ἐμποδίζει νὰ κάμετε, δειγματοληψίας, καὶ νὰ τὰς στείλετε ὁπουδήποτε διὰ νὰ κάμουν ἀνάλυσιν.

§191Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Διατὶ νὰ κάμωμεν δειγματοληψίαν καὶ ἀναλύσεις κινίνης τοῦ Κράτους, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ στὰ ράσσα του ὁ παπᾶς κινίνη καὶ θά πωλῇ; Διότι ἡ κινίνη θὰ πωλῆται ἀπὸ ὅλους.

§192Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Στὸ χωριὸ ποῖος θὰ τὴν πωλήσῃ;

§193Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ὁ φαρμακοποιός.

§194Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἔχει κάθε χωριὸ φαρμακοποιούς;

§195Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Διατὶ δὲν λέτε τὸ ἑξῆς πρᾶγμα. Διατὶ πηγαίνετε διὰ πλαγίων μέσων, καὶ δὲν λέτε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σκέπτεσθε ἀμέσως, ὅτι νομίζετε ὅτι τὸ μονοπώλιον τῆς κινίνης πρέπει νὰ γίνῃ πρὸς ὄφελος τῶν φαρμακοποιῶν.

§196Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν νομίζω, πιστεύω, ὅτι τὸ Κράτος σήμερον τὸ ὁποῖον λαμβάνει ὡρισμένα μέτρα ὑπὲρ ὅλων τῶν τάξεων, δὲν θὰ θελήσῃ ἕνα ἀποκτημένον δικαίωμα τῶν φαρμακοποιῶν νὰ τὸ πάρῃ ἀπὸ τὰ χέρια των. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὴν νοθείαν τὴν διέπραξαν ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους καὶ ὅτι οἱ φαρμακοποιοὶ οὐδεμίαν νοθείαν διέπραξαν μέχρι σήμερον.

§197Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Μὴ τὸ λέτε αὐτὸ διότι ὑπάρχουν οἱ πρόεδροι τοῦ φαρμακευτικοῦ συλλόγου καὶ δύο φαρμακοποιοὶ τῆς Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὴν εἰσαγγελίαν.

§198Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐγὼ γνωρίζω μέχρι σήμερον ὅτι εἰς τὰς φυλακὰς εὑρίσκονται οἱ Κρατικοὶ ὑπάλληλοι.

§199Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Ἐπειδὴ ἔπταισαν μερικοὶ ὑπάλληλοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσετε μομφὴν εἰς ὁλόκληρον τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον ἢ εἰς ὅλο τὸ Κράτος. Εἶναι δὲ ἄλλη μία ἀνακολουθία, διότι ἔρχεσθε καὶ ἐπικρίνετε ὁλόκληρον τὸ σῶμα τῶν ὑπαλλήλων λέγοντες ὅτι ἐκ τῶν προτέρων δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἕνας τίμιος ὑπάλληλος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνακολουθία. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε εἶναι τοὐλάχιστον παράτολμον.

§200Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Διεπιστώθη τοῦτο ὅτι ἐὰν παρετηρήθη νοθεία, ἡ νοθεία αὐτὴ ἐγένετο παρ’ ὡρισμένων ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους. Αὐτὰ διετύπωσα. Δὲν ἕπεται ὡς ἐκ τούτου ὅτι κατηγόρησα ὁλόκληρον τὸ ὑπαλληλικὸν σῶμα οὔτε εἶπον ὅτι εἶναι ἀνάξιον νὰ ἀναθέσωμεν τὰς ὑπηρεσίας τῆς Χώρας. Εἶπον ὅτι ὡρισμένοι ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους ἐντεταλμένοι εἰς τό Γενικὸν Χημεῖον εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν εἰς τὴν νοθείαν τῆς κινίνης, λόγῳ δὲ τῆς ἰδιαζούσης ἐργασίας των τοῦ νὰ εἶναι χημικοὶ εἰσέρχονται εἰς τὰ μυστήρια τῆς ἐπιστήμης εἰς τὰ ὁποῖα δὲν δύναται τις νὰ εἰσέρχεται καὶ νὰ ἐξελέγχῃ, δὲν δύναται οὔτε ὁ ὑπουργὸς νά ἐλέγξῃ, οὔτε ὁ ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, οὔτε ὁ γενικὸς γραμματεύς, κανεὶς ἄλλος δὲν δύναται νὰ ἐλέγξῃ ἕνα χημικὸν παρὰ μόνον χημικός. Εἶπον, λοιπόν, τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐφόσον ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων ὅτι δὲν δυνάμεθα ἀπολύτως νὰ στηριχθῶμεν εἰς τὸν ἔλεγχον δύο ἢ τριῶν χημικῶν, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, ἐφόσον μάλιστα τὸ φαρμακευτικὸν ἐπάγγελμα κατωχυρώθη προνομιακῶς εἰς τὸ Κράτος καὶ ἐφόσον τὸ φαρμακευτικὸν ἐπάγγελμα ἔχει τὸ προσὸν αὐτό, νὰ πωλῇ προνομικῶς τὴν κινίνην τοῦ Κράτους, δὲν θὰ ἔπρεπε καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συμπεριφορᾶς τοῦ Κράτους ἀπέναντι αὐτῶν τῶν ἐπιστημόνων, νά τοὺς ἀδικήσῃ—δεδομένου ὅτι ἡ κινίνη σήμερον ἀποτελεῖ τὸ κυριώτερον ἔσοδον διὰ τὸν φαρμακοποιόν, ἀλλὰ καὶ ἂν ἀφήσῃ τὴν πώλησιν εἰς τοὺς φαρμακοποιοὺς τὸ Κράτος νὰ τοὺς ὑποχρεώσῃ νὰ εἶναι συνυπεύθυνοι διὰ τὴν τυχὸν νοθείαν τῆς κινίνης.

§201ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὰ πῶς θὰ γίνῃ αὐτό;

§202Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν «οἱ κατὰ τόπους φαρμακευτικοὶ σύλλογοι». (ἀναγινώσκει). Ἀπέναντι αὐτῆς τῆς εὐθύνης τῶν φαρμακοποιῶν ζητοῦν οἱ φαρμακοποιοὶ νὰ διατηρηθῇ τὸ ὑπάρχον καθεστώς, νὰ πωλοῦν αὐτοὶ τὴν κινίνη χονδρικῶς καὶ ὄχι ὁ ὑπάλληλος τοῦ Ταχυδρομείου, οὔτε ὁ Παππᾶς, οὔτε ὁ μπακάλης, οὔτε ὁ γιατρός. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐφ’ ὅσον ἀπαιτεῖται ἀπὸ τὸν φαρμακοποιὸν νὰ δουλεύῃ δωρεάν, θ’ ἀπαιτήσωμεν καὶ ἀπὸ τὸν ἰατρὸν νὰ δουλεύῃ δωρεάν. Λοιπὸν αὐτὸ τὸ συνδυάζω μὲ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν—θέλω νὰ σᾶς κατοχυρώσω ἐναντίον τῆς νοθείας καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ διαδώσωμεν τελειότερον. Ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶμαι καὶ φαρμακοποιὸς καὶ ἴσως ὁ μόνος ἐν τῇ Βουλῇ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποστηρίξω ὡρισμένα συμφέροντα μιᾶς τάξεως—καὶ μὴ σᾶς φαίνεται διὰ τοῦτο περίεργον τὸ ὅτι ἕνας φαρμακοποιὸς ὑποστηρίζει τὰ συμφέροντα τῆς τάξεως του. Λέγω ἡ χονδρικὴ πώλησις τῆς κρατικῆς κινίνης νὰ γίνεται ἀπὸ τὰς ἀποθήκας καὶ τὰ δημόσια ταμεῖα οἱ δὲ φαρμακοποιοὶ θὰ τὴν πωλοῦν εἰς ὅλον τὸν κόσμον ὄχι μὲ 12%, ἀλλὰ μὲ 6, 7, 8% δηλαδὴ σᾶς προσφέρω μίαν λύσιν διὰ τῆς ὁποίας θὰ κατοχυρωθῇ εἰς τὸ μέλλον ἡ μὴ νοθεία τῆς κινίνης ἀλλὰ καὶ ἡ πώλησις εἰς καλλιτέραν τιμήν. Φαντάζομαι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν τοῦ δίδω τὸ μέσον νὰ δώσωμεν τὴν κινίνην ἐφθηνοτέραν καὶ νὰ κατοχυρώσωμεν τὴν νοθείαν διὰ 1500 φαρμακοποιῶν συνυπευθύνων διὰ τὴν νοθείαν αὐτήν. Δὲν φαντάζομαι νὰ ὑπάρχῃ λύσις καλλιτέρα καὶ διὰ τὸ Κράτος καὶ διὰ τὸν λαόν. Δὲν λέγω 12% ἀλλὰ 8% νὰ πωλῆται ὅμως χονδρικῶς εἰς πάντας ἀπολύτως ἀπὸ τοὺς φαρμακοποιούς.

§203Κ. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Τὸ 12% ποῖος τὸ παίρνει;

§204Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ὁ παππᾶς, ὁ μπακάλης, ὁ δάσκαλος.

§205Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἔτσι ἐξυπηρετεῖται καλλίτερον ἡ διάδοσις.

§206Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ναὶ ἀλλὰ πρέπει νὰ ξεύρετε τὰ ἑξῆς: σήμερον οἱ φαρμακοποιοὶ ποῦ ζοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι ἕνα 10% οἱ ἄλλοι βιοπαλαίουν.

§207Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Θέλετε νὰ κάμωμεν δηλαδὴ τὸ νομοσχέδιον τῆς κινίνης διὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τοὺς φαρμακοποιοὺς ἢ διὰ νὰ καταπολεμήσωμεν τὴν ἑλονοσίαν;

§208Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Πρὸ παντὸς τὴν ἑλονοσίαν.

§209Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Τότε ἀφήσατε ὅπως ἔχει.

§210Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: ὅταν κάμωμεν μίαν διατίμησιν τῆς ἰατρικῆς ἀμοιβῆς, τὴν κάμωμεν διὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὸν ἰατρὸν ἢ τὸν λαόν; Διότι ἐὰν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσετε τὸν λαὸν πρέπει νὰ κάμετε τὴν βίζιτα 10 δρχ. καὶ ὄχι νὰ ζητεῖτε οἱ γιατροὶ 100 καὶ 200 καὶ οἱ καθηγηταὶ 500. Ἐπίσης ἔχω νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τὸ ἑξῆς: ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ ἡ κρατικὴ κινίνη εἰς ἓν εἶδος ἢ τὸ πολὺ δύο, τὴν διθειϊκὴν καὶ τὴν ὑδροχλωρικήν.

§211Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ διὰ νόμου.

§212Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κάμετέ το διὰ διατάγματος. Τὰ εἴδη τῆς κινίνης εἶναι πάμπολλα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῆτε ὅτι θὰ κάμετε ἕνα στὸκ εἰς τὸ φαρμακεῖον νὰ ἔχῃ 50 εἴδη μέσα;

§213Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Τὸ ἄρθρον 10 καθορίζει ὅτι οἱ φαρμακοποιοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ φέρουν κινίνην ἀπ’ ἔξω.

§214Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν τὸ βρίσκω πουθενά.

§215Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Νὰ σᾶς τὸ ἀναγνώσω: «εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν ταύτην δὲν ὑπόκειται». (ἀναγινώσκει).

§216Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ὅλα τὰ ταμεῖα θὰ ἔχουν καὶ τὰ 50 εἴδη τῆς κινίνης;

§217Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Δὲν μποροῦμε νὰ μποῦμε εἰς τὰς λεπτομερείας αὐτάς.

§218Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐγὼ θέλω διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἕνας φαρμακοποιὸς νὰ φέρῃ εἴδη τῆς κινίνης, διότι δὲν μπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ἕνας φαρμακοποιὸς δὲν μπορεῖ νὰ παραγγείλῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πρέπει νὰ δύναται νὰ τὸ κάμῃ.

§219Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Θὰ σᾶς ἐξηγήσω καὶ τὸ λέγει ὁ νόμος εἰς τὸ ἄρθρον 2 τὸ ὁποῖον γράφει ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν ταύτην. (ἀναγινώσκει).

§220Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ συζητῶμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Τώρα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἄλλην τροπολογίαν. Σᾶς λέγω ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν ἄλλην μίαν ἡμέραν, μετὰ ἕνα ἢ δύο χρόνια νὰ συζητήσωμεν περὶ νοθειῶν κινίνης.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χριστούλας.

§222Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Ἐγὼ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του ὅτι ἄν ὑπάρχῃ ἕνα μέσον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ μπορέσωμεν νὰ πατάξωμεν αὐτὸ τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον μαστίζει τὴν Ἑλλάδα δηλ. τὴν ἑλονοσίαν, πρέπει νὰ ζητήσωμεν, ἂν δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ τεθῇ μία διάταξις διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἐπιτρέπεται ἡ δωρεὰν παροχὴ τῆς κινίνης εἰς τὰ σχολεῖα καὶ εἰς τὸ στράτευμα.

§223Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Καὶ εἰς τὸ στράτευμα καὶ εἰς τὰ σχολεῖα δίδεται δωρεάν.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημάδης.

§225Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ δεχθῇ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, προκειμένου περὶ τῆς λιανικῆς πωλήσεως καὶ διὰ λόγους ἐνισχύσεως τῆς τάξεως τῶν φαρμακοποιῶν οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ εἰς τὰ μικρὰ μέρη δὲν ἀμείβονται, ὅπως ἀμείβονται εἰς τὰ μεγαλείτερα μέρη, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους παρακολουθήσεως καλλιτέρας τῆς κινίνης, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ πρῶτοι ἀνακαλύψαντες τὴν νοθείαν τῆς κινίνης ὑπῆρξαν οἱ φαρμακοποιοί, διότι παρακολουθοῦντες οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶδον, ὅτι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐλάμβανον ἐπὶ μῆνας κινίνη, δὲν εἶχον οὐδεμίαν ἐλάττωσιν τῆς ἑλονοσίας. Νομίζω λοιπὸν ὅτι καὶ διὰ λόγους καλλιτέρας παρακολουθήσεως καὶ διὰ λόγους ἐνισχύσεως τοῦ ἐπαγγέλματος αὐτοῦ, ὅπως ἡ λιανικὴ πώλησις εἰς τὰ μικρὰ μέρη ἀνατεθῇ μόνον εἰς τὰ φαρμακεῖα καὶ μόνον ὅπου δὲν ὑπάρχουν φαρμακεῖα, νὰ ἀνατεθῇ ἀλλοῦ. Ἄν θέλετε διὰ μεγαλειτέραν διάδοσιν ν’ ἀνατεθῇ καὶ εἰς τὰ περίπτερα τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ ἀνάπηροι. Οἱ φαρμακοποιοὶ μὴ ἔχοντες οὐδὲν συμφέρον ἐκ τῆς πωλήσεως τῆς κινίνης, ὅταν πωλεῖται αὕτη παρὰ παντὸς ἰδιώτου, δυνατὸν νὰ προβαίνωσι καὶ εἰς συναγωνισμὸν τῆς κινίνης τοῦ Κράτους, δηλαδὴ ἀντὶ νὰ συνιστῶσι τὴν κινίνην τοῦ Κράτους νὰ συνιστῶσι τὰ δισκία τοῦ ἐμπορίου.

§226Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Δὲν θὰ ὑπάρχουσι τοιαῦτα, θὰ εἶναι πολὺ ἀκριβὴ ἡ ἄλλη.

§227Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Πάντως τὸ συμφέρον των θὰ τοὺς ἐπιβάλῃ νὰ συναγωνίζωνται τὴν δισκιοποιημένην. Νομίζω λοιπὸν διὰ λόγους ἐνισχύσεως καὶ παρακολουθήσεως καλλιτέρας καὶ διὰ λόγους συναγωνισμοῦ πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ὁ κ. Ὑπουργός.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φωκᾶς.

§229Α. ΦΩΚΑΣ. Ἐνθυμοῦμαι ὅτε ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀγῶνος ἀνθελονοσιακοῦ, ἡ μόνη εὐχὴ τὴν ὁποίαν εἶχον ἐκφράσει ἦτο νὰ ἐγένετο τὸ μονοπώλιον τῆς κινίνης, καὶ πράγματι αὐτὴ ἡ εὐχὴ πραγματοποιεῖται σήμερον. Θὰ ἴδωμεν ὅτι εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλείτερα μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις μεταξὺ ὅλων τῶν ἄλλων. Ἔχω ὅμως ἕνα πειρασμὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ μὲ ἀπαλλάξῃ, λέγει τὸ 2ον καὶ 3ον ἄρθρον (ἀναγινώσκει)....«ἡ ὁποία ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς ἑξῆς».... Δηλαδὴ αὐτὸ τὸ λεπτεπίλεπτον πρᾶγμα τὴν κινίνην ἡ ὁποία μὲ ὅλην τὴν πικρίαν ἔχει καὶ ὠφέλειαν μεγάλην. Θὰ τὸ διαχειρίζεται μία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία περιλαμβάνει ὅλους τοὺς εἰδικοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ καθηγηταί, οἱ χημικοὶ οἱ ὁποῖοι ὁπωσδήποτε ἐμπνέουν κἄποιαν ἐμπιστοσύνην, θὰ συμπεριλαμβάνωνται ὅλοι ὁμαδικῶς εἰς αὐτὴν τὴν ἐπιτροπήν.

§230Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Δὲν ἔγιναν ὅλοι, μόνον τρεῖς.

§231Α. ΦΩΚΑΣ. Τότε πῶς θὰ γίνεται αὐτός ὁ ἔλεγχος, ὁ ὁποῖος θὰ γίνεται ἐκείνους καὶ μόνον τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους, ἀπὸ ποίους θὰ γίνεται αὐτὸς ὁ ἔλεγχος;

§232Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἐλεγκταί, δηλ. τὸν ἔλεγχον τῆς κινίνης θὰ τὸν ἔχουν αὐτοί, θὰ τὸν ἔχῃ ὁ καθηγητὴς τῆς φαρμακολογίας, ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑγιεινῆς, ὁ καθηγητὴς τῆς ἀνοργάνου χημείας. Αὐτοὶ θὰ εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τὸν ἔλεγχον τῆς κινίνης.

§233Α. ΦΩΚΑΣ. Αὐτοὶ θὰ ἔχουν τὴν ἐκτέλεσιν ὅλου τοῦ Νόμου.

§234Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Τὸν ἔλεγχον.

§235Α. ΦΩΚΑΣ. Θὰ ἔχουν τὴν ἐξουσίαν ὅλην τοῦ σπουδαιοτάτου αὐτοῦ ζητήματος; Ποῖος θὰ τοὺς ἐλέγξῃ αὐτούς;

§236Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Αὐτοὶ ἔχουν τὸν ἔλεγχον.

§237Α. ΦΩΚΑΣ. Αὐτοὶ θὰ διοικοῦν, θὰ ἐλέγχουν καὶ θὰ ἐλέγχωνται.

§238Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς) Τὴν διοίκησιν θὰ ἔχῃ ὁ Ὑπουργός, δὲν θὰ τὴν ἔχουν αὐτοί. Αὐτοὶ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ κάμνουν τὸν ἔλεγχον τῆς κινίνης καὶ γνωμοδοτοῦν, πόση κινίνη θὰ χρειάζεται εἰς τὸ Κράτος, τί εἴδους κινίνη θὰ χρειάζεται, ποία θὰ εἶναι ἡ χονδρικὴ πώλησις.

§239Α. ΦΩΚΑΣ. Θὰ ἔχουν ὅλην τὴν διαχείρισιν τῆς κινίνης αὐτοὶ οἱ εἰδικώτατοι καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τῶν ἄλλων ἰσοτίμων σχολῶν.

§240Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Τὴν οἰκονομικὴν διαχείρισιν δὲν θὰ τὴν ἔχουν αὐτοί, διότι ἡ μὲν προμήθεια θὰ γίνεται διὰ τῆς ἐπιτροπῆς τῶν κρατικῶν προμηθειῶν, ἡ δὲ ἐξόδευσις θὰ γίνεται δι’ αὐτῶν. Τὸ ἄρθρον 5 διαγράφει τὰ καθήκοντα τῆς ἐπιτροπῆς, καὶ αἱ γνῶμαι δὲν εἶναι ὑποχρεωτικαί, δὲν ἔχει δὲ αὕτη καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν χρηματικὴν διαχείρισιν τῆς κινίνης. Ἡ ἐπιτροπὴ εἶναι ἕνας ἐπιστημονικὸς βοηθὸς διὰ τὸν Ὑπουργόν.

§241Α. ΦΩΚΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔπρεπε νὰ ἀφίσητέ τινας ἐκ τῶν εἰδικῶν ἔξω, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸς ὁ ἔλεγχος τῆς ἐπιτροπῆς.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουδούρης.

§243Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ ἤθελα τὴν ἑξῆς παρατήρησιν, κ. βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 νὰ κάμω. Ὅπως καὶ εἰς τὴν κατὰ τὴν πρώτην ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου συζήτησιν ὑπεστήριξα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἡμῶν νομοσχεδίου, ὡς ἀναγράφει τοὐλάχιστον τὸ ἄρθρον 6, ἡ λιανικὴ πώλησις τῆς κινίνης δίδεται εἰς ὡρισμένα ἄτομα, εἰς ἰατρούς, διδασκάλους, ἱερεῖς, πρόεδρον κοινότητος, φαρμακοποιούς, δηλ. διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου ὁ ἰδιώτης δὲν θὰ δύναται ἐφεξῆς νὰ προμηθεύηται ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον μίαν ποσότητα κινίνης 1, 2, 3 κυτία ὅπως μέχρι τοῦδε ἐγένετο, διὰ τὴν οἰκογένειάν του, ἀλλὰ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ν’ ἀγοράζῃ τὴν ποσότητα αὐτὴν πληρώνων ἕνα τόσον τοῖς ἑκατὸν ἐπὶ πλέον εἰς τὸν πρόεδρον τῆς κοινότητος ἢ εἰς τὸν ἱερέα. Νομίζω ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν μέχρι σήμερον ἐπετρέπετο νὰ δίδεται ἐκ μέρους τοῦ ταμείου μία μικρὰ ποσότης 1–2 κυτίων εἰς τοὺς ἰδιώτας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ πῶς ἀπαγορεύεται τοῦτο σήμερον, τήν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ λέγει ὅτι εἰσάγει νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας εἰς τὸ κοινόν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν θεραπεύει τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν, τὴν ἐπιβαρύνει τοὐναντίον. Καὶ εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὰς λεπτομερείας. Διὰ ποῖον λόγον πρέπει ν’ ἀποκλείσῃ τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχε μέχρι σήμερον ὁ χωρικὸς μεταβαίνων εἰς τὴν πρωτεύουσαν νὰ πωλήσῃ τὰ προϊόντα του ν’ ἀγοράζῃ καὶ δύο κυτία κινίνης διὰ τὴν οἰκογένειάν του. Ἴσως θεωρεῖται ἐπιβάρυνσις τῶν Δημοσίων ταμείων ἡ λιανικὴ αὕτη πώλησις; Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἐπιβάρυνσις, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ δίδουν καὶ δύο κυτία κινίνης, ὅπως ἔκαμνον μέχρι σήμερον, ἐλάμβανον καὶ ἕνα ἀρκετὰ γενναῖον ποσοστὸν χωρὶς κανένα λόγον ἐντελῶς ἀδικαιολογήτως κατ’ ἐμέ. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ποσοστοῦ διότι θὰ δίδουν καὶ δύο κυτία κινίνης. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς, ὅστις ὡς ἐπληροφορήθην εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὑπεστήριξε τὴν ἄποψιν αὐτήν, νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν συμφώνως τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὸν ὁ ταμίας νὰ παρέχῃ κινίνην καὶ εἰς ἰδιώτας μέχρις ἑνὸς ποσοῦ ἐπαρκοῦς διὰ τὴν οἰκογένειαν ἑνὸς χωρικοῦ. Ἐὰν δὲν γίνῃ τοῦτο θὰ δημιουργηθῇ μία δυσφορία ἀρκετὴ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ δύναται ὁ χωρικὸς νὰ προμηθεύεται δύο κυτία κινίνης, ἀλλὰ θὰ πρέπῃ διότι τὸ Κράτος τοῦ τὸ ἐπιβάλλει, νὰ μεταβῇ εἰς τὸν πρόεδρον τῆς κοινότητος νὰ δώσῃ λίτρα διὰ νὰ προμηθευθῇ δύο κυτία κινίνης. Ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς θὰ εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς.

§245Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Κύριοι, ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὸ ζήτημα ὅτι ἡ πώλησις τῆς κινίνης πρέπει νὰ μείνῃ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα τῶν φαρμακοποιῶν νομίζω ὅτι οὔτε κἂν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ· διότι ἐὰν ὑπάρχῃ ἕν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναγκαῖον καὶ ἀπαραίτητον εἶναι νὰ διαδοθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον ἡ κινίνη, αὐτὸ δὲ δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταργηθῇ παρὰ ὅταν δώσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς πωλήσεως τῆς κινίνης εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα πρόσωπα. Γνωρίζω ὅτι ὑπάρχουν ἀρκετὰ φαρμακεῖα ἐν Ἑλλάδι, ἀλλ’ αὐτὰ τὰ φαρμακεῖα δὲν εὑρίσκονται εἰς τὰ χωρία τὸ δὲ ζήτημα τῆς κινίνης εἶναι ζήτημα σὰν τὸ ψωμὶ καὶ εἶναι ἀνάγκη ὁ χωρικὸς νὰ εὑρίσκῃ ἀμέσως τὸ κινίνο χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ τρέχῃ χιλιόμετρα μακρὰν διὰ νὰ προμηθεύεται τὸ κινίνο. Νομίζω λοιπὸν ὅτι δὲν εἶναι οὐδὲ κἂν νὰ συζητηθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Φωκᾶς, νομίζω ὅτι ἀρκετὰ ἐθίγησαν ἐκ μέρους μου, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ τὰ ἐπαναλάβω. Διὰ τὸ ζήτημα τοῦ κ. Βουδούρη θὰ ἤθελα νὰ τοῦ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μέσα εἰς τὸν νόμον νὰ καθορίσωμεν ποία θὰ εἶναι ἡ χονδρικὴ πώλησις, ἡ ὁποία θὰ καθορισθῇ διὰ διατάγματος. Μένομεν δὲ σύμφωνοι ὅτι ἠμπορεῖ ἡ χονδρικὴ αὐτὴ πώλησις νὰ εἶναι 25 γραμμάρια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπάνω κάτω 100 κουφέτα. Εἶναι ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἁπλούστατον καὶ ὑπόσχομαι εἰς τὸ διάταγμα νὰ τὸ λάβω ὑπ’ ὄψιν ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ δυσκολία. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ μερικὰς τροποποιήσεις μᾶλλον φραστικὰς εἰς τὸ ἄρθρον 7. (ἀναγινώσκει) Δὲν εἶναι ἀρκετὰ σαφὴς ἡ διατύπωσις. Παρακαλῶ νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ ὅπως ἡ διατύπωσις γίνῃ ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) «Εἰς τὸ ἐδάφιον 3 τοῦ ἄρθρου 8. κ.λ.π.» Νομίζω ὅτι ἡ δευτέρα διατύπωσις εἶναι καλλιτέρα. Ἐπίσης ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἰδίου ἄρθρου τροποποιεῖται ὡς ἀκολούθως. (ἀναγινώσκει) Τώρα ὁ κ. Κουλουμβάκης μοῦ εἶχε παρατηρήσει τὸ ἑξῆς ὅτι νομικῶς δὲν στέκεται τὸ γεγονὸς ποὺ εἴπομεν ἐδῶ πέρα «οὐχ’ ἧττον αἱ παραβάσεις τοῦ παρόντος νόμου κ.λ.π». (ἀναγινώσκει) Μοῦ εἶχε παρατηρήσει ὅτι νομικῶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ καὶ νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ λείψῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι δὲν προσθέτει τίποτε διότι εἶναι ἀρκετὰ βαρεῖαι αἱ ποιναὶ οἱ ὁποῖαι προβλέπονται ἀπὸ τὸν νόμον. Ἐπίσης μοῦ εἶχε παρατηρήσει ὅτι εἰς τὸ «πᾶσα ἑτέρα παράβασις...» (ἀναγινώσκει) μοῦ εἶχε παρατηρήσει ὀρθώτατα ὅτι ἐνόσῳ δὲν προβλέπεται ἀδίκημα μέσα εἰς τὸν νόμον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ καὶ ποινή. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπρότεινεν ὁ κ. Κουλουμβάκης καὶ δέχομαι τὴν τροποποίησίν του νὰ τροποποιηθῇ οὕτω πως τὸ ἄρθρον (ἀναγινώσκει).

§246Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐκάνατε μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἐδάφιον 3 τοῦ ἄρθρου 8· εἴπατε «τοῦ κρατικοῦ μονοπωλίου». Ὡς εἶναι διατυπωμένον εἶναι γενικῶς, διότι θὰ πωλῆται καὶ κόνις.

§247Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Πολὺ καλά.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψηφίζεται ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται. Ἀποφάσει τῆς Βουλῆς προτάσσεται τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 10. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων». Ὁ κ. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§249Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταὶ διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται νὰ τεθῇ περιορισμὸς εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων. Ἀφετηρίαν πρὸς τοῦτο ἔδωσε τὸ περιστατικὸν ὅτι ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι τινὲς οἱ ὁποῖοι κερδίζουν πολλὰ καὶ ἄλλοι κερδίζουν πολὺ ὀλίγα, ἀνεπαρκῆ καὶ διὰ τὴν διατήρησιν αὐτῶν. Ἀλλὰ τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον προτίθεται ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ θεραπεύσῃ, φρονῶ ὅτι ποσῶς δὲν θεραπεύεται. Οἱ συμβολαιογράφοι εἶναι καὶ αὐτοὶ ἐπαγγελματίαι ἐλευθερίου ἐπαγγέλματος, ὡς εἶναι οἱ δικηγόροι, οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ διάφοροι ἄλλοι ἐπιστήμονες. Καὶ αὐτοὶ ἔχουν τὴν πελατείαν τήν ὁποίαν ἀποκτῶσιν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἱκανότητός των. Ὅπως οὐδεὶς δύναται νὰ σκεφθῇ ὅτι δύναται νὰ περιορίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν δικηγόρων ὅπως ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ περιορισμοῦ των γίνῃ δικαιοτέρα κατανομὴ τῶν ἀπολαυῶν ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος οὕτω δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι ὁ περιορισμὸς οἱοσδήποτε τῶν συμβολαιογράφων δύναται νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἀξιουμένην κατανομήν. Βεβαίως οἱ συμβολαιογράφοι οἱ ὁποῖοι κερδίζουν πολλὰς χιλιάδας δραχμῶν θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ κερδίζουν τὸ ποσὸν τοῦτο προσλαμβάνοντας διαφόρους βοηθοὺς διὰ νὰ ἐπαρκέσωσι. Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ καὶ διὰ τὰς ἐπαρχίας. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προσελκύουν εἴτε λόγῳ τῆς ἱκανότητός των, εἴτε λόγῳ διαφόρων ἄλλων περιστατικῶν τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν συναλλασσομένων, αὐτοὶ θὰ προσελκύσωσι μείζονα τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ θὰ ἔχουν μεγάλην πελατείαν, οἱ δὲ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι εἴτε εἶναι ἀνίκανοι εἴτε ἀδέξιοι νὰ ἔχουν πελατείαν, δι’ αὐτοὺς θὰ γίνῃ τὸ ἴδιον. Δὲν βλέπω δὲ ποία διαφορὰ ὑφίσταται μεταξὺ τοῦ δικηγόρου καί συμβολαιογράφου. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο καλλίτερον ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐφρόντιζε νὰ εὕρῃ ἄλλον καλλίτερον τρόπον διὰ νὰ ἐπιφέρῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προτίθεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοὺς συμβολαιογράφους τῶν ἐπαρχιῶν οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς ὡρισμένα εἰρηνοδικεῖα, κάμνετε τὴν κατανομὴν καὶ λέγετε ὅτι ὁ ἀριθμὸς θὰ εἶναι ἀνάλογος ὥστε νὰ γίνεται ἐξ ἴσου ἡ διανομὴ τῶν συμβολαίων, ὡς νὰ ἔχῃ ἕκαστος τὸν μισθὸν τοῦ εἰρηνοδίκου πρώτης τάξεως. Κατὰ βάσιν ὡς πρὸς τοῦτο τὸ νομοσχέδιον εἶναι πλημμελές, διότι ὁ μισθὸς τοῦ εἰρηνοδίκου αʹ. τάξεως δὲν εἶναι ἐπαρκὴς δι’ ἕνα συμβολαιογράφον διότι ἐκεῖνο ποὺ τοῦ ἀφίνετε ὡς ἀνταμοιβὴν εἶναι πολὺ ὀλιγώτερον τῆς μισθοδοσίας τὴν ὁποίαν παίρνει εἷς εἰρηνοδίκης διότι ὁ συμβολαιογράφος ἐκεῖνος ἔχει μίαν πρόσθετον δαπάνην, τὴν ὁποίαν δὲν τὴν ἔχει ὁ εἰρηνοδίκης. Ἔχει τὸ γραφεῖον του, τὸν ὑπάλληλόν του, τὸν φωτισμὸν καὶ διαφόρους ἄλλας δαπάνας, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τὸν ὁποῖον κάμνουν οἱ συμβολαιογράφοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, θὰ ἀνέρχωνται δηλ. περὶ τὰς 2000 δραχμὰς τὸν μῆνα. Ἐὰν λοιπὸν κανονίσητε ὥστε ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων νὰ κανονίζεται ἀναλόγως τοῦ μισθοῦ τοῦ εἰρηνοδίκου, κατανεμομένου ἐξ ἴσου τῶν ἀπολαυῶν, ἀσφαλῶς ἀφίνετε μίαν μισθοδοσίαν εἰς τὸν συμβολαιογράφον εὐτελεστάτην. Τὸ ἀποτέλεσμα δὲ τοῦτο θὰ εἶναι ὄχι εὐχάριστον διὰ τὸν κόσμον τῶν συμβολαιογράφων. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης ἐγὼ δηλ. συνιστῶ ἢ ν’ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἢ νὰ λάβῃ ἄλλην τινα ρύθμισιν.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σπηλιώτης.

§251Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Ἐπίστευον, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον δὲν θὰ ἦτο δυνατόν ποτὲ νὰ προκαλέσῃ ἀντιρρήσεις καὶ μάλιστα ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, διότι εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται νὰ θέσῃ τάξιν πράγματι εἰς μίαν ἀκαταστασίαν βασιλεύουσαν ἐν τῇ νομοθεσίᾳ ἡ ὁποία ρυθμίζει τὸ ζήτημα τῶν Συμβολαιογράφων. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος ὡς εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νὰ συγχαρῶ θερμότατα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι ἀναγνωρίζων τὴν ὑπάρχουσαν ἀκαταστασίαν ἐν τῇ νομοθεσίᾳ ἔσπευσε διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου νὰ θέσῃ ἕνα ρυθμὸν ἑνιαῖον διὰ τὸν κανονισμὸν τῶν θέσεων τῶν Συμβολαιογράφων. Θὰ ἦτο ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, νὰ μάθητε ποία εἶναι ἡ κρατοῦσα νομοθεσία εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο διὰ νὰ πεισθῆτε περὶ τῆς χρησιμότητος τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Διὰ τὰς θέσεις τῶν ἑδρῶν Πρωτοδικείου ὑπῆρχεν ἀρχικῶς διάταξις ὁρίζουσα ὡς μέτρον κανονισμοῦ τῶν θέσεων τούτων ὁ ἀριθμὸς 1500 συμβολαίων, 1000 δὲ συμβολαίων δι’ ἕκαστον συμβολαιογραφεῖον τῶν Εἰρηνοδικειακῶν περιφερειῶν, καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ ἐτέθη διὰ τοῦ νόμου 3396 πρὸ τετραετίας περίπου ψηφισθέντος. Ἀλλ’ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τούτου ἡ διοίκησις τῆς Δικαιοσύνης εὑρέθη πρὸ τοῦ φαινομένου, ὅτι κατηργεῖτο εἷς μέγας ἀριθμὸς τῶν δημιουργουμένων θέσεων εἰς τὰς ἕδρας Πρωτοδικείων καὶ προσεβάλλοντο δικαιώματα κεκτημένα, ὡς ἐκ τούτου δὲ ἐθεώρησε καθῆκον της στοιχειῶδες διὰ νομοσχεδίου νὰ θέσῃ εἰς ἀργίαν οὕτως εἰπεῖν διὰ προσωρινῆς παύσεως τὸν νόμον ἐκεῖνον, διότι ἐζήτησε καὶ ἐπέτυχε παρὰ τῆς Βουλῆς, νόμον διὰ τοῦ ὁποίου, ὁσάκις ἐπήρχετο κατάργησις τῶν θέσεων τῶν ἐν ταῖς ἕδραις Πρωτοδικείων Συμβολαιογράφων, ἀντὶ τοῦ μέτρου ἐκείνου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαίων θὰ ἐφηρμόζετο τὸ μέτρον τοῦ μισθοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν. Ἀλλὰ καὶ μετὰ τοῦτο παρέμεινεν ἐν ἰσχύϊ τὸ μέτρον τῶν συμβολαίων διὰ τὸν κανονισμὸν τῶν συμβολαιογραφείων τῶν εἰρηνοδικειακῶν περιφερειῶν καὶ ἐπηκολούθησε τὸ ἑξῆς ἄτοπον — 1000 συμβόλαια εἶχε καθορίσει, ὡς εἶπον ὁ νόμος, ὅτι ἀποτελοῦν τὸ μέτρον εἰς ἑκάστην θέσιν συμβολαιογράφου περιφέρειαν εἰρηνοδικειακήν, καὶ τὰ 1000 συμβόλαια ἀποδίδουν μίαν ἀμοιβὴν τοὐλάχιστον 100.000 δραχμῶν μείζονα δηλαδὴ τοῦ ἐτησίου μισθοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, καὶ οὕτω συνέβαινεν τοιαύτη ἀταξία ὥστε οἱ συμβολαιογράφοι τῶν εἰρηνοδικειακῶν περιφερειῶν νὰ μισθοδοτοῦνται κατὰ τρόπον ὑπερβολικόν, ἔχοντες ἀποδοχὰς ἱσταμένας εἰς ἐπίπεδα ἀνώτερα τοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀποδοχῶν τῶν συμβολαιογράφων τῶν ἑδρῶν πρωτοδικείων. Τοιοῦτον κυκεῶνα νομοθετικὸν εὗρεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ πρὸς ἄρσιν τῆς ἀνωμαλίας ταύτης ὑπέβαλε τό νομοσχέδιον τοῦτο. Καὶ ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὅταν τῆς ἐδίδετο πλέον διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἡ ἀφορμὴ νὰ ρυθμίσῃ κατά τινα τρόπον σταθερὸν καὶ κατὰ ρυθμὸν ἑνιαῖον τὴν ἀνώμαλον αὐτὴν νομοθεσίαν, προέβη εἰς μίαν ἐπιμελεστέραν, δύναμαι νὰ εἴπω ἔρευναν τοῦ ζητήματος, διότι πρὸς τοῦτο ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὰ πορίσματα τοῦ συνεδρίου τῶν συμβολαιογράφων τὸ ὁποῖον συνεκροτήθη πρό τινος χρόνου ἐν Ἀθήναις καὶ ἐπὶ πλέον ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐμελέτησεν ὅλα τὰ στατιστικὰ δεδομένα, ἐπεζήτησε δὲ καὶ ἐπέτυχε νομίζω ἓν μέτρον, τὸ ὁποῖον τοὺς ἱκανοποιεῖ ὅλους. Ἐπεζήτησε δὲ καὶ ἐπέτυχεν ἐπαναλέγω ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως καὶ τοὺς Συμβολαιογράφους τῆς πρωτευούσης τοῦ Κράτους καὶ τῶν ἑδρῶν Πρωτοδικείων, ἀλλὰ καὶ τοὺς Συμβολαιογράφους καὶ τῶν μικροτέρων Εἰρηνοδικειακῶν περιφερειῶν. Τὸ Συνέδριον τῶν Συμβολαιογράφων εἶχε προτείνει κυρίως ὡς μέτρον καθορισμοῦ τῶν θέσεων τὸν πληθυσμὸν τῶν κατοίκων, ὑποστηρίξαν ὅτι 10 χιλ. κάτοικοι θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποτελέσουν τὸ μέτρον μιᾶς θέσεως Συμβολαιογραφικῆς. Ἢ μᾶλλον διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβέστερος τρία μέτρα ἐπρότεινε τὸ Συνέδριον τοῦτο, δεχθὲν ὅτι ὡς μέτρον ἑκάστης θέσεως πρέπει νὰ ληφθῇ ἢ ὁ πληθυσμὸς τῶν 10 χιλ. κατοίκων ἢ ὁ ἀριθμὸς τοὐλάχιστον τῶν 1500 συμβολαίων ἢ τέλος, ἂν δὲν δύνανται νὰ γίνουν δεκτὰ τὰ δύο ταῦτα μέτρα, νὰ ἀφεθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν Πρωτοδικῶν νὰ κανονίζῃ δι’ ἀποφάσεώς του καὶ δι’ ἑκάστην περιφέρειαν ἰδιαιτέρως τὸν ἀριθμὸν τῶν Συμβολαιογράφων. Καὶ ἡμεῖς ἐξετάζοντες ἐν τῇ Κοινοβουλευτικῇ Ἐπιτροπῇ τὰς προτάσεις ταύτας τοῦ Συνεδρίου καὶ λαβόντες ὑπ’ ὄψει μας τὸν πληθυσμὸν κατὰ πρῶτον λόγον τῆς πρωτευούσης τοῦ Κράτους εἴδομεν, ὅτι τὸ πρῶτον μέρος τοῦ πληθυσμοῦ τῶν 10.000 κατοίκων θὰ ὑπεβίβαζε τὸν ἀριθμὸν τῶν Συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν ἀπὸ 160 εἰς μόνον 60, τὸ ἀποτέλεσμα δὲ τῆς τοιαύτης μεταρρυθμίσεως θὰ ἦτο, ὅτι θὰ συνωθοῦντο πρὸ τῶν Συμβολαιογραφείων τῶν Ἀθηνῶν οἱ συναλλασσόμενοι πολῖται διὰ νὰ ἀναμένουν ἀγωνιωδῶς τὴν σειράν καὶ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχουν μετὰ χρόνον μακρὸν τὴν σύνταξιν τῶν συμβολαίων των, ἐνῷ ἐξ ἄλλου οἱ Συμβολαιογράφοι θὰ ἀπεκόμιζον τεράστια κέρδη. Ἦτο λοιπὸν ἐξόφθαλμον, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὴν λύσιν αὐτήν. Ἀνετρέξαμεν ἄλλως τε καὶ εἰς τὴν Γαλλικὴν Νομοθεσίαν καὶ εἴδομεν ἐκεῖ, ὅτι λαμβάνεται μὲν ὑπ’ ὄψιν ὁ πληθυσμὸς τῶν κατοίων ὡς μέτρον τῶν θέσεων, ἀλλὰ μόνον εἰς τὰς πόλεις ἐκείνας, τῶν ὁποίων ὁ πληθυσμὸς ὑπερβαίνει τὰς 100 χιλ. κατοίκων, ἀλλὰ καὶ πάλιν ὁ ἀριθμὸς περιορίζεται εἰς αὐτὰς εἰς 6 χιλ. κατοίκων διὰ πᾶσαν θέσιν, ἐνῷ προκειμένου περὶ τῶν μικροτέρων πόλεων ὁ Γάλλος Νομοθέτης ἀνέθεσεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ κανονίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν Συμβολαιογράφων ὁρίσας μόνον ὅτι πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ὑπάρχῃ μία θέσις Συμβολαιογράφου δι’ ὡρισμένον ἀριθμὸν κατοίκων. Ὥστε οἱ Συμβολαιογράφοι ἠξίουν ἐν Ἑλλάδι νὰ ἐφαρμοσθῇ μέτρον ὑπερβαῖνον καὶ τὸ ἐν Γαλλίᾳ, ἔνθα ἡ νομοθεσία, λαμβάνουσα ὡρισμένα μέτρα καὶ εἰδικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ διαγωνισμῶν, ἔχει ἐξασφαλίσει ἐπιστημονικὴν συγκρότησιν καὶ μόρφωσιν τῶν Συμβολαιογράφων ἐντελῶς ἐξαιρετικήν, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ ἐπιτυγχάνεται καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ σύνταξις τῶν συμβολαίων, καὶ ἡ ταχυτέρα κατάρτισις αὐτῶν. Ἀπερρίψαμεν λοιπὸν κατ’ ἀνάγκην τὸ μέτρον τοῦ πληθυσμοῦ τῶν κατοίκων καὶ ἠρευνήσαμεν κατόπιν τὸ μέτρον τῶν 1500 συμβολαίων, τὸ ὁποῖον ὁ ἐν ἰσχύϊ νόμος εἶχε καθιερώσει, ἐπὶ ματαίῳ ὅμως, διότι ὅταν προέκυψεν ἡ ἀνάγκη ἐφαρμογῆς του ἐπηκολούθησε νεώτερος νόμος, ὁρίζων ὅτι ἄν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄνω μέτρου περιωρίζοντο αἱ ὑπάρχουσαι θέσεις, τότε πρὸς κανονισμὸν τῶν θέσεων θὰ ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν ὁ μισθὸς τοῦ Πρωτοδίκου. Ἀλλὰ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τῶν 1500 συμβολαίων ἦτο φανερὸν ὅτι αἱ ἀποδοχαὶ τῶν Συμβολαιογράφων θὰ ὑπερέβαινον τὰς 150 χιλ. κατ’ ἔτος, καὶ ὄχι μόνον διὰ τὰς Ἀθήνας διὰ τὸν Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην, ἔνθα οἱ ὅροι οἱ βιωτικοὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψουν τοιαύτας ἱκανοποιητικὰς ἀποδοχὰς τῶν Συμβολαιογράφων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἐσχατιὰς τῆς Ἑλλάδος, ἕνεκα τούτου ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἠδύνατο νὰ δεχθῇ τὸ μέτρον ἐκεῖνο, ἀφοῦ μάλιστα ὁ νομοθέτης εἶχεν ἐπιδιώξει ἤδη τὴν κατάργησιν του διὰ νομοσχεδίου, κατατεθέντος πρὸ τριμήνου, ὅπερ καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχεν ἀποδεχθῇ ὡς ὀρθὸν καὶ εἶχεν ἐγκρίνει.

§252Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. 100 δρχ. κατὰ συμβόλαιον ὑπολογίζετε;

§253Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Μάλιστα εἶναι τοῦτο τὸ minimum κατὰ μέσον ὅρον τῆς ἀμοιβῆς τῶν συμβολαίων. Ἠρευνήσαμεν κατὰ τρίτον λόγον τὴν τρίτην ἄποψιν τοῦ Συνεδρίου τῶν Συμβολαιογράφων, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ θέσεις θὰ ἐκανονίζοντο ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῶν Πρωτοδικῶν. Ἡ μέθοδος ἐκείνη εἶχεν ἐφαρμοσθῇ ἐν Ἑλλάδι ἐπὶ ἔτη μακρά, ἀλλὰ ἦτο μέθοδος ἀποτυχοῦσα, διότι τὰ συμβούλια τῶν Πρωτοδικῶν πρὸς καθορισμὸν τῶν θέσεων δὲν ἐστηρίζοντο οὔτε εἰς στατιστικὰ δεδομένα, οὔτε εἰς μέτρον τι οἱουδήποτε οὔτε εἰς ἀναλογίαν τινά. Συνέβαινε λοιπὸν ἀλλαχοῦ νὰ δημιουργοῦνται πολλὰ Συμβολαιογραφεῖα ἀλλαχοῦ δὲ πολὺ ὀλιγώτερα τῶν ἀναγκῶν τῶν κοινωνικῶν καὶ ἐνομίσαμεν, ὅτι μέτρον ἀποτυχὸν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ, τὸ ὁποῖον ἀντικατέστησεν ὁ νεώτερος νομοθέτης, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν ἡμεῖς διὰ νεκραναστάσεως. Ἀπεδέχθη κατὰ συνέπειαν, κ. βουλευταί, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης τιθέμενα μέτρα κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ θέσις τοῦ Συμβολαιογράφου δέον νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς ἕνα δεδομένον μισθόν, ἐπειδὴ ὅμως κατὰ τὸ Νομοσχέδιον, προκειμένου περὶ τῶν Ἀθηνῶν, ὡς μέτρον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ μισθὸς τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν, ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται εἰς 80 χιλ. δρχ. ἐτησίως, διὰ τοῦ μέτρου δὲ τούτου θὰ ἐπήρχετο ἐν Ἀθήναις ἀληθὴς ἀναστάτωσις, διότι θὰ ἐδημιουργοῦντο νέαι 50 περίπου θέσεις, τούτου ἕνεκεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ηὔξησε τὸ ποσὸν τῶν ἀποδοχῶν Προέδρου Πρωτοδικῶν καὶ καθώρισεν ὡς μέτρον τὰς 100,000 δραχμῶν ἐπιτυχοῦσα οὕτω νὰ διατηρήσῃ τὸν ὑπάρχοντα ἀριθμὸν τῶν ἐν Ἀθήναις Συμβολαιογράφων, καὶ ἀποφύγῃ τὴν δημιουργίαν νέων θέσεων. Διὰ τὸν Πειραιᾶ ἐδέξατο ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὡς μέτρον τὸν μισθὸν τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, διότι ἐπήρχετο οὕτως ἡ ἐλάττωσις μιᾶς μόνον θέσεως. Τέλος τὰ στατιστικὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν ἐν τῇ ἐπιτροπῇ ἐκ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης μᾶς ἔπεισαν, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα διὰ τὰς λοιπὰς πόλεις τοῦ Κράτους, ἢ μᾶλλον διὰ τὰς ἕδρας τῶν Πρωτοδικείων νὰ δεχθῶμεν ὡς μέτρον ἑκάστης θέσεως τὸν μισθὸν Πρωτοδίκου, ἀνερχόμενον εἰς 65 χιλ. δρχ. ἐτησίως, διότι διὰ τοῦ μέτρου ἐκείνου ἐπήρχετο μὲν κατάργησις 47 περίπου θέσεων ἐκ τῶν ἐν ταῖς ἕδραις Πρωτοδικείων τινῶν δημιουργουμένων διὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν Συμβουλίων τῶν Πρωτοδικῶν, ἀλλ’ ἐδημιουργοῦντο συγχρόνως εἰς ἄλλας περιφερείας, μείζονος οἰκονομικῆς κινήσεως 48 νέαι θέσεις. Ἐντεῦθεν μάλιστα ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς δηλαδὴ ἐκείνους τῆς αὐξομειώσεως θέσεων δύνασθε νὰ κρίνετε, κύριοι βουλευταὶ πόσον ἦτο πλημμελὲς τὸ σύστημα τῆς συστάσεως Συμβολαιογραφείων δι’ ἀποφάσεων τῶν Συμβουλίων τῶν Πρωτοδικῶν. Καθ’ ὃν χρόνον ὅμως ἐδέχθημεν ὅτι διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν Συμβολαιογραφείων τῶν ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν ὑπολοίπων Πρωτοδικείων τοῦ Κράτους, θὰ ἦτο λίαν προσῆκον καὶ ἱκανοποιητικὸν τὸ μέτρον τοῦ μισθοῦ τοῦ Πρωτοδίκου, ἀνερχομένου εἰς 65 χιλ. δρχ. ἐτησίως, κατ’ ἀνάγκην θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῶμεν μίαν μικροτέραν ἀμοιβὴν διὰ τοὺς Συμβολαιογράφους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦσι τὸ ἔργον αὐτῶν εἰς τὰς εἰρηνοδικειακὰς τοῦ Κράτους περιφερείας. Διότι φανερὸν εἶναι ὅτι βιωτικοὶ ὅροι τῆς ὑπαίθρου χώρας εἶναι καλλίτεροι καὶ ἑπομένως δι’ ὀλιγωτέρας ἀμοιβῆς δύνανται ἀνέτως νὰ ζήσουν οἱ Συμβολαιογράφοι οὗ ἕνεκεν καὶ ἐδέχθημεν ὡς μέτρον τῶν αὐτόθι Συμβολαιογραφείων τὸν μισθὸν Εἰρηνοδίκου. Αὐταὶ ἦσαν αἱ σκέψεις αἱ ὁποῖαι ἤγαγον τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὸ νὰ ἀποδεχθῇ τὸ Νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Τώρα ἠκούσθησαν παράπονα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐναντίον ἰδιαιτέρως τοῦ μέτρου τοῦ μισθοῦ τοῦ Εἰρηνοδίκου ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, καὶ εἰς ἀντίκρουσιν τῶν αἰτιάσεων τούτων εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἡ σοβοῦσα παγκόσμιος οἰκονομικὴ κρίσις, ἡ πλήττουσα καὶ ὅλας τὰς τάξεις τῶν ἐπαγγελματιῶν ἐν Ἑλλάδι εἶναι κρίσις ἡ ὁποία ἐμφανίζεται ὀξυτέρα εἰς τὸν κόσμον τῶν Νομικῶν, λόγῳ τῆς πληθωρινῆς παραγωγῆς δικηγόρων Παρέστην κ. βουλευταί, ὄχι θεατὴς ἀλλὰ ἀκροατὴς τῆς ἑξῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν μοῦ ἀφηγήθη ὁ γενικὸς γραμματεὺς τοῦ ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Κατέφυγεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τοῦτο πρό τινος χρόνου δικηγόρος, καθικετεύων καὶ ἐκλιπαρῶν τὸν κ. προσωπάρχην νὰ τοῦ ἐξασφαλίσῃ μίαν θέσιν γραμματέως εἰρηνοδικείου, τοῦ ὁποίου ὁ μισθὸς καθὼς γνωρίζετε, δὲν ὑπερβαίνει τὰς δύο χιλιάδας δραχμάς, καὶ ὅταν ἔφυγεν ἀπηλπισμένος ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, διότι δὲν εἶχε λάβει σαφῆ ἀπάντησιν, δὲν ἐδίστασε νὰ ἀποκαλύψῃ εἰς τὸν κ. προσωπάρχην, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν οὔτε λεπτὸν εἰς τὰ θυλάκιά του, ὅτι δὲν εἶχεν οὔτε κἂν τὸ ψωμὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ὁ δυστυχὴς αὐτὸς ἐπιστήμων ἐταπεινώθη μέχρι τοιούτου σημείου ὥστε νὰ δεχθῇ τὴν φιλανθρωπίαν 25 δραχ., τὴν ὁποίαν ὁ προσωπάρχης διὰ μιᾶς εὐγενοῦς χειρονομίας ἔκαμε πρὸς αὐτόν. Κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς κύριοι βουλευταί, ἐνεργεῖται διαγωνισμὸς διὰ τὴν κατάληψιν θέσεων τελωνειακῶν ὑπαλλήλων, θέσεων, τῶν ὁποίων αἱ ἀποδοχαὶ δὲν ὑπερβαίνουν κατὰ μῆνα εἰς 2000 δραχμάς. Μοῦ παρεσχέθη λοιπὸν ἡ πληροφορία, ὅτι ἄνω τῶν χιλίων τελειοφοίτων τοῦ γυμνασίου καὶ τῶν μέσων ἐμπορικῶν σχολῶν εἶναι ἀποκεκλεισμένοι καὶ ἔχουν παραπεμφθεῖ εἰς δευτέραν σειρὰν διαγωνισμοῦ, διότι τὴν πρώτην σειρὰν διαγωνισμοῦ κατέλαβον οἱ δικηγόροι. Ὅταν ἐνηργεῖτο πέρυσι διαγωνισμὸς πρὸς κατάληψιν θέσεων δημοσίων εἰσπρακτόρων, αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ὁποίων ἐξικνοῦνται μέχρι 1500 δραχμῶν κατὰ μῆνα, οὐ μόνον τελειόφοιτοι τοῦ γυμνασίου, τῆς φιλοσοφικῆς σχολῆς καὶ τῆς νομικῆς σχολῆς, ἀλλὰ καὶ διπλωματοῦχοι τῆς ἀνωτάτης σχολῆς τῶν ἐμπορικῶν καὶ οἰκονομικῶν ἐπιστημῶν διηγωνίζοντο καὶ εἰς 2.000 ἀνῆλθεν ὁ ἀριθμὸς τῶν διαγωνισθέντων πρὸς κατάληψιν 160 θέσεων. Ὅταν λοιπὸν κ. βουλευταὶ τόσον τραγικὴ κεῖται πρὸ τῶν ὀμμάτων ἡμῶν ἡ ἀθλιότης καὶ ἡ πενία τῶν τάξεων τῶν ἐπιστημόνων, νομίζω ὅτι δὲν χωρεῖ δισταγμός, ὅτι καθῆκον ἔχομεν νὰ δημιουργήσωμεν θέσεις ἱκανάς, ὥστε νὰ στεγάσωμεν ἐν αὐταῖς τὴν ἀθλιότητα τοσαύτης δυστυχίας. Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν μίαν τραγικὴν ἀνισότητα, ἡ ὁποία βασιλεύει μεταξὺ τόσων ἀνέργων ἐπιστημόνων, ἀληθῶς λιμοκτονούντων, καὶ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ συμβολαιογράφων, οἱ ὁποῖοι ἐν Ἀθήναις ἀποκομίζουν κέρδη κολοσσιαῖα; Πῶς εἶναι δυνατόν, λέγω, νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς ἀνθρώπους κατοχυρουμένους μὲ γνώσεις ἐπιστημονικὰς μίαν τύχην καλλιτέραν, τὸ δικαίωμα τέλος τοῦ νὰ ζήσουν, τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ἀποκτήσουν καὶ αὐτοὶ τὸ ψωμὶ τῆς ἡμέρας των; Μὴ νομίσητε δέ, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας ἐξεδήλωσεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος διὰ τὸν γλίσχρον δῆθεν μισθὸν τοῦ εἰρηνοδίκου, εἶναι τόσον σοβαραί. Παρέχω τὴν πληροφορίαν, καὶ θὰ γνωρίζετε ἴσως καὶ σεῖς, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ μικρὸς συμβολαιογράφος οἱασδήποτε ἐπαρχιακῆς πόλεως, ὁ λαμβάνων μὲ τὸ νομοσχέδιον τὸν μισθὸν 4.500 δραχμῶν κατὰ μῆνα, δὲν εἶναι βεβαρυμένος μὲ τὰ τῶν μεγάλων πόλεων σημαντικὰ ἔξοδα. Ἀντιθέτως εἶναι οὗτος ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἰδιοκτήτης ἀστικῆς καὶ ἀγροτικῆς περιουσίας, ὁ ὁποῖος πλὴν τῶν ἐκ ταύτης ἐσόδων ἔχει καὶ ἰδίαν κατοικίαν ἐν τῇ ὁποίᾳ ἀσκεῖ τὰ ἔργα του καὶ ὁ ὁποῖος καὶ ὅταν ἀκόμη ἐνοικιάζει μικρόν τι κατάστημα διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων αὐτοῦ, δὲν πληρώνει ἐνοίκιον μεῖζον τῶν 400–500 δραχμῶν κατὰ μῆνα καὶ συνεπῶς ὅταν ἔχῃ 4.500 δραχμὰς μηνιαῖον μισθὸν τοῦ ἀπομένουν καὶ 4.000, αἱ ὁποῖαι εἶναι πλέον ἢ ἀρκεταὶ διὰ τὴν ἄνετον ἐπαρχιακὴν ζωήν. Ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὸν διὰ τοὺς συμβολαιογράφους τούτους καθοριζόμενον μισθὸν τοῦ εἰρηνοδίκου ἔχω νὰ εἴπω καὶ τοῦτο: Ὅτι τὰ στατιστικὰ τοῦ ὑπουργείου Δικαιοσύνης δὲν ἐμφανίζουν τὴν ἀληθῆ εἰκόνα τῶν ἀποδοχῶν, διότι καὶ τὰ ἀντιγραφικὰ δικαιώματα ἀναγράφονται μειωμένα καὶ αἱ λοιπαὶ ἀποδοχαὶ εἶναι πολλαπλάσιαι τῶν ἐμφανιζομένων. Οὕτως ἐνῷ κατὰ τὸν νόμον διὰ τὴν σύνταξιν διαθήκης ὁ συμβολαιογράφος δικαιοῦται λαμβάνειν δραχμὰς 200–1000, λαμβάνει δὲ σχεδὸν πάντοτε δραχμὰς 1000, ἐν τούτοις, οἱ στατιστικοὶ πίνακες ἀναγράφουν μόνον τὰς 200. Νομίζω λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀδιστάκτως πρέπει νὰ μεριμνήσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὡς εἶναι διατυπωμένον, πρέπει δὲ νὰ εἴμεθα ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἀποκαθιστῶμεν μίαν ἰσότητα μεταξὺ τῶν ἐπιστημόνων ἐπιβαλλομένην πάντοτε μέν, ἰδίᾳ ὅμως κατὰ τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν κρίσιν ὑφ’ ἧς καὶ οὗτοι πλήττονται, δεινότατα χειμαζόμενοι, διότι βελτιοῦμεν οὕτω τὴν τραγικήν των θέσιν καὶ ἐξασφαλίζομεν τὸ ἡμερήσιον ψωμὶ εἰς δεινοπαθοῦντας ἐπιστήμονας τῶν ὁποίων ἡ τύχη ἔπρεπε νὰ εἶναι καλλιτέρα.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανουηλίδης.

§255Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελον πρῶτον νὰ ἐκφράσω ὅλην τὴν λύπην μου, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐκαθυστέρησεν εἰς τὸ νὰ ὑποβάλῃ τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς παρὸν νομοσχέδιον, τοσούτῳ δὲ μᾶλλον λυποῦμαι διὰ τὴν καθυστέρησιν αὐτήν, διότι ἔχω διαπιστώσει ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶχε πρὸ πολλοῦ ἀποφασίσει νὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, καὶ ὅτι δύο προκάτοχοι τοῦ σημερινοῦ ὑπουργοί ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως ἔχουν υἱοθετήσει τὴν ὑποβολὴν τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου. Δὲν γνωρίζω διὰ ποίους λόγους καθυστέρησεν ἡ ὑποβολὴ καὶ ἡ ψήφισις αὐτοῦ μέχρι σήμερον. Φρονῶ ὅτι ἡ καθυστέρησις αὐτὴ ἐζημίωσε μίαν τάξιν ἀνθρώπων ἐνδιαφερομένων περὶ τὰ συμβολαιογραφικά, ἥτις θὰ ἠδύνατο νὰ διανεμηθῇ καὶ αὐτὴ τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα νέμονται οἱ συνάδελφοί των εἰς στιγμὰς ἐξαιρετικῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, περὶ τῆς ὀξύτητος τῆς ὁποίας οὐδεὶς ὑπάρχει ὁ ἀντιλέγων. Διότι εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον καὶ ὡς ἀνέπτυξεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμ. συνάδελφος καὶ εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς ἐποχὴν ἐξαιρετικῆς δυσπραγίας, κατὰ τὴν ὁποίαν πολλοὶ ἔχοντες διπλώματα καὶ πτυχία ἀνωτάτων σπουδῶν προσπαθοῦν νὰ ἐπιτύχουν μίαν μηδαμινὴν θέσιν μὲ ἐλαχίστην φυσικὰ ἀμοιβὴν καὶ δὲν τὸ κατορθώνουν. Εἰς τοῦτο δὲ ἔχομεν παράδειγμα τοὺς διενεργουμένους ἑκάστοτε ὑπὸ τῶν ὑπουργείων διαγωνισμούς, κατὰ τοὺς ὁποίους ἀθρόοι προσέρχονται οἱ πολῖται διὰ νὰ διεκδικήσουν μίαν θέσιν γλισχροτάτης ἀμοιβῆς. Εἰς ἐποχὴν τοιαύτης κρίσεως θὰ ἦτο ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἄστοργον καὶ ἐξαιρετικῶς ἀκατανόητον, ἐὰν δὲν ἐβοήθη μίαν τάξιν πενομένη, μίαν τάξιν, τέλος ἔχουσα ἀνάγκην προστασίας καὶ νὰ μὴ ἀνακουφισθῇ ἐκ τῆς ψηφίσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου. Τοῦτο διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς μερικὰς ἀντιρρήσεις περὶ δημιουργίας θέσεων. Δημιουργίαι θέσεων δὲν θὰ ὑπάρξουν εὐτυχῶς διὰ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ σημερινοῦ. Αἱ θέσεις δημιουργοῦνται καθημερινῶς διὰ τῆς προσλήψεως ὑπαλλήλων. Ἐγὼ νομίζω ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ τὸ γεγονὸς τῆς προσλήψεως ὑπαλλήλων καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον ἀκόμη τὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ ταλαιπωρία τῶν κατοίκων τῶν περιφερειῶν τῆς ὑπαίθρου καὶ κυρίως τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν εἶναι ἀφόρητος. Τουλάχιστον εἰς τὰ ἰδικά μας μέρη εἰς τὰς εἰρηνοδικειακὰς περιφερείας ἐπὶ 40 καὶ πλέον χωρίων, παριστάμεθα πολλάκις μάρτυρες τοῦ γεγονότος ὅτι οἱ χωρικοὶ τῆς περιφερείας αὐτῆς ἐρχόμενοι ἀπὸ ἀποστάσεως 24 ὡρῶν διημερεύουν δύο καὶ τρεῖς ἡμέρας εἰς τὸ κέντρον, ὅπου εὑρίσκεται τὸ συμβολαιογραφεῖον, διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ συντάξουν τὸ συμβόλαιόν των καὶ ἐπιστρέψουν εἰς τὸν τόπον των. Συνεπῶς ἡ δαπάνη δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὴν ἀμοιβὴν τοῦ συμβολαιογράφου, ἀλλ’ εἶναι μία δαπάνη κολοσσιαία διὰ τὸν ἀγρότην ὅστις ἐγκαταλείπει τὴν ἐργασίαν του πολλάκις ἐπὶ δύο καὶ τρεῖς ἡμέρας λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἀρκετοὶ συμβολαιογράφοι νὰ τὸν ἐξυπηρετήσουν ἀμέσως καὶ χωρὶς χρονοτριβήν.

§256Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀναλόγως τῶν ἀποστάσεων.

§257Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Αἱ ἀποστάσεις αἱ ἰδικαί μας εἶναι ἀρκετὰ μεγάλαι, ἐφόσον περιλαμβάνουν 40 χωρία αἱ εἰρηνοδικειακαὶ περιφέρειαι καὶ εἶναι ἀδύνατον οἱ κάτοικοι τῶν περιφερειῶν αὐτῶν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν κατὰ τρόπον ταχὺν καὶ οἰκονομικὸν διὰ τὰ συμφέροντά των, ὅταν εἷς καὶ μόνος συμβολαιογράφος εἶναι ἠναγκασμένος νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσῃ, καὶ ὅταν οἱ χωρικοὶ δημιουργοῦν οὐρὰν εἰς τὰς θύρας τοῦ συμβολαιογράφου διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ ἐπιτύχουν σειρὰν καὶ συντάξουν τὸ συμβόλαιόν των. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐλευθερίας νομίζω ὅτι τὸ μέτρον θὰ εἶναι λίγο συντελεστικὸν διὰ νὰ παύσῃ καὶ ἡ συγκέντρωσις τῆς συμβολαιογραφικῆς ἰδιότητος εἰς ἓν καὶ μόνον πρόσωπον. Εἰς ὁλόκληρον εἰρηνοδικειακὴν περιφέρειαν εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Θηβῶν κ. Σπηλιώτης μὲ πολὺν ἐμβρίθειαν καὶ μεγάλην λεπτομέρειαν ἀνέλυσε, δὲν θὰ προσθέσω τίποτε οὔτε θὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ τί γίνεται εἰς τάς ξένας χώρας. Ὅλα αὐτὰ πείθουν ὅτι ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐπαναλαμβάνω ἦτο καθυστερημένη. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἐν τούτοις ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ὅστις λυποῦμαι διότι εἶναι ἀπών, νὰ παρατηρήσω ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα του δὲν μὲ ἔπεισαν διόλου διὰ νὰ μεταβάλλω γνώμας. Φαντάζομαι ὅτι θὰ ἀναγνωρίζῃ καὶ καὶ ὁ ἴδιος ὅτι ἦσαν λίαν πενιχρά, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ὑποστηρίξεως τῆς ἀντιθέτου γνώμης πρὸς τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ὡμίλησε περὶ διαφορᾶς πολιτικῆς. Ἀκριβῶς ἐγὼ νομίζω ὅτι ἕνας λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, εἶναι ἡ ἅμιλλα ἥτις θὰ ἀναπτυχθῇ καὶ ἡ διαφορὰ ἐπὶ τῆς τακτικῆς ἥτις θὰ ὑπάρξῃ διὰ τὰς διαφόρους ἱκανότητας τῶν συμβολαιογράφων. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι ὁ ὑπάρχων σήμερον ἀριθμὸς συμβολαιογράφων ὄχι μόνον ἀμείβεται πλουσιοπαρόχως ἀλλὰ εἰς πλείστας περιφερείας μετατρέπεται εἰς κτηματίαν καὶ εἰς πλούσιον κάτοικον τῆς περιφερείας αὐτῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐγὼ νὰ πιστεύω ὅτι οἱ ἀναγιγνωσκόμενοι ἀριθμοὶ εἶναι λίαν μέτριοι, διότι ὁ συμβολαιογράφος εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐκτελεῖ πολλαπλᾶ καθήκοντα. Ἡ γραφομηχανὴ τὴν ὁποίαν διαθέτει εἰς τὸ γραφεῖον του εἶναι μία πηγὴ πλούτου μία πηγὴ καθημερινῆς εἰσπράξεως ἀμοιβῶν εἴτε ἐκ συντάξεως διαθηκῶν, εἴτε καὶ ἐξ αἰτήσεων ἀκόμη τὰς ὁποίας ὁ χωρικὸς ἀναγκάζεται μαζὺ μὲ τὴν συμβολαιογραφικὴ πρᾶξιν τὴν ὁποίαν ζητεῖ παρὰ τοῦ συμβολαιογράφου διότι εἶναι εὐκολώτερον τὸ πρᾶγμα καὶ διότι μὲ τὴν αὐτὴν εὐκαιρίαν κατορθώνει νὰ ἐξυπηρετηθῇ πολλαπλῶς. Δὲν εἶναι ἄλλως τε δυνατὸν νὰ καταργήσωμεν τὴν ἅμιλλαν καὶ τὴν διαφορὰν τῆς ἱκανότητος μεταξὺ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὸ αὐτὸ ἐπάγγελμα. Δὲν φαντάζομαι ὅτι εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ὑπῆρχεν ὁ σκοπὸς τῆς καταργήσεως τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐλευθερίας. Ἀνέφερεν ἀκόμη ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ὅτι θὰ ἦτο καὶ ἀναξιοπρεπὲς νὰ ἀμείβωνται μὲ 9000 δρχ. μηνιαίως. Φαντάζομαι ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθοῦν, διότι ἀσφαλῶς οἱ συμβολαιογράφοι τοῦ νέου νόμου θὰ ἀμείβωνται μὲ πολλαπλάσιον ποσόν. Τοιοῦτος κίνδυνος συνεπῶς ἐξευτελισμοῦ τοῦ θεσμοῦ δὲν ὑφίσταται. Ἀπεναντίας θὰ δημιουργηθῇ μία δικαιοτέρα κατανομὴ τῶν ἀμοιβῶν εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τόσος δύσκολος εἶναι ἡ βιοπάλη καὶ τόσον δυσχερεῖς εἶναι αἱ βιωτικαὶ ἀνάγκαι δι’ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους. Πρὶν κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω ὅτι εἰς τὰς γνώμας τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα, ἀτυχῶς δὲν κατώρθωσε νὰ μὲ ἐπηρεάσῃ τὸ ὑπόμνημα τῆς τάξεως τῶν συμβολαιογράφων. Συμπαθῶ ἐξαιρετικῶς τοὺς συμβολαιογράφους καὶ ἀριθμῶ πολλοὺς φίλους μεταξὺ αὐτῶν ἀλλὰ τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα, εἰς τὸ ὑπόμνημα των κατέστησαν ἀσυμπαθῆ τὴν ὑπόθεσιν των. Τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ ἀνέπτυξεν ἀκριβῶς ὁ εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θεωρῶ, ὅτι καὶ ταῦτα στρέφονται ὑπὲρ τῆς ἀμέσου ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς νομοσχεδίου διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ ὁποίου, ἔστω καὶ κατ’ ἀρχὴν πραγματοποιηθεῖσα συγχαίρω τὴν Κυβέρνησιν.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρασεβδᾶς.

§259Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Δὲν μὲ ἔπεισαν κύριοι συνάδελφοι τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ ἀντιλέγων παρουσιάζεται ὑπερμαχῶν, οὔτε αἱ τραγικόταται τοῦ κ. εἰσηγητοῦ περὶ τῶν δεινοπαθειῶν δῆθεν τῶν ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι δὲν μποροῦν νὰ ζήσουν καὶ ὁπωσδήποτε αἱ δεινοπάθειαι αὗται δὲν εἶναι τίτλος ὅπως οὗτοι ζήσουν εἰς βάρος τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κοινωνίας. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, τοῦτο λοιπὸν δὲν ἔχει ἀπολύτως κανένα σκοπὸν ἐπιτρεπόμενον. Πρὸ 6 μηνῶν περίπου ἐψηφίσαμεν ἕνα ἄλλο περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, πρὸ ἄλλων 6 ἄλλο ἕνα καὶ ἐπίσης ἔτσι κινδυνεύομεν κάθε ἑβδομάδα νὰ κάμωμεν καὶ νέον νόμον περὶ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, νὰ ἀλλάξωμεν δηλαδὴ τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων ὅπως ἀλλάξωμεν τὰ ἐσώρουχα μας, διότι εἰς αὐτὸ θὰ καταλήξῃ ἡ καθιερωθεῖσα ἀρχὴ τῆς συχνῆς μεταβολῆς τῶν νόμων. Δὲν ξεύρω, κύριοι, πῶς παρεσκευάσθη τὸ πρὸ ἑνὸς ἔτους νομοσχέδιον περὶ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, ἀπὸ τὸν τότε ὑπουργόν, ἔτυχεν ὅμως νὰ μάθω πῶς παρεσκευάσθη, τὸ πρὸ ἑξαμήνου καταβληθὲν νομοσχέδιον τὸ καὶ ψηφισθὲν καὶ ὡς νόμος ἰσχύον ὑπὸ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Μοῦ ἔλεγε, λοιπόν, ὁ ἴδιος τότε ὑπουργὸς ὅτι εἰργάζετο ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους μετὰ τῆς ὑπηρεσίας νὰ συλλέξῃ τὰ στοιχεῖα καὶ διετυπώσει τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων. Ἀλλ’ ὅσον ἀτελὴς καὶ ἂν ἦτο ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς δικαιοσύνης —ποὺ δὲν πιστεύω νὰ ἦτο—ὅσον ἀτελὴς καὶ ἂν εἶναι ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου, πάντως τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσαν δὲν θὰ ἦτο τόσον ἀτελὲς διὰ νὰ φανῇ ὡς ἀτελὲς ἐντὸς ὀλίγου διαστήματος. Καλῶς ἔθεν ἔχει ὁ ἰσχύων νόμος καὶ δὲν ἔχει κανένα σκοπὸν ἡ ψήφισις νέου τοιούτου. Δὲν θὰ ἔχῃ οὔτε ἄλλον σκοπὸν παρὰ τὴν δημιουργίαν θέσεων συμβολαιογράφων. Ἀλλὰ θέσεις νέων συμβολαιογράφων δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δημιουργηθῶσιν, εἴτε ὑπάρχει περίσσεια εἰσοδημάτων εἰς τὰς ὑπαρχούσας εἴτε δὲν ὑπάρχει.

§260ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Διατί;

§261Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Θὰ ἴδητε.

§262Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κατετέθη ὑπὸ τοῦ προκατόχου μου.

§263Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Δὲν ξεύρω ἀπὸ ποῖον κατετέθη. Τόσο τὸ χειρότερον ἂν κατετέθη ἀπὸ τὸν εἰσάγοντα καὶ τὸν ἰσχύοντα νόμον.

§264Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργός τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, λείπει ἡ προϋπόθεσις τῆς συζητήσεως. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στατιστικῶν πινάκων ἐξάγεται ὅτι εἰς 67 εἰρηνοδικεῖα ἐλαττοῦνται καὶ εἰς 28 αὐξάνονται—δηλαδὴ 28 θέσεις αὐξάνονται—. Ἐλάττωσις, ἑπομένως, θέσεων γίνεται. Διατί ὁ θόρυβος αὐτὸς; Ὑπάρχει κάποια παρεξήγησις.

§265Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία παρεξήγησις ἀφ’ οὗ ἐγὼ δὲν ἐξηγήθηκα ἀκόμη. Λοιπὸν εἶπον εἴτε ὑπάρχει περίσσευμα εἰσοδημάτων εἰς τοὺς συμβολαιογράφους, εἴτε ὄχι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ν’ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμός, καὶ ἀμέσως θὰ σᾶς ἀποδείξω. Ἐὰν ὑπάρχῃ περίσσεια εἰσοδημάτων ὀφείλεται νὰ ἐλαττώσετε τὰ ποσοστὰ τῶν συμβολαιογράφων. Εἶναι γνωστὸν—δὲν ἀμφισβητεῖται ἀπὸ κανένα—ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπιβαρύνεται βαρύτατα διὰ φορολογίας καὶ ὅτι ἀκόμη περισσότερον ἡ φορολογία τοῦ χαρτοσήμου εἶναι ἔτι βαρυτέρα, ὥστε νὰ εἶναι πρόσκομμα εἰς τὰς συναλλαγὰς καὶ νὰ ὠθῇ εἰς τὴν διαφθορὰν ὅπως ὑπεστήριζε πρὶν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἐπειδὴ δηλαδὴ εἶναι βαρυτάτη ἡ φορολογία ἀναγκάζονται οἱ συμβαλλόμενοι καὶ συμβολαιογράφοι νὰ ψεύδωνται νὰ βεβαιοῦν ἀπατηλὰ πράγματα πρὸς καταστρατήγησιν τοῦ νόμου περὶ χαρτοσήμου καὶ ἀποφυγὴν τῆς βαρείας φορολογίας του. Ἐὰν λοιπὸν ὑπάρχῃ περίσσεια εἰσοδημάτων, εἶσθε ὑποχρεωμένοι, ἂν θέλετε ἐλάφρυσιν τῶν φορολογικῶν βαρῶν τοῦ λαοῦ νὰ ἐλαττώσετε τὰ ποσοστὰ τῶν συμβολαιογράφων, καὶ ὄχι νὰ αὐξάνετε τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν. Οὐδέποτε ἄλλως τε εἰς τὸ Ἑλληνικὸν κοινοβούλιον εἰσήχθη νόμος πρὸς δημιουργίαν θέσεων χάριν προσώπων. Εἶναι δυνατὸν πολλάκις νὰ εἰσήχθησαν νομοσχέδια δημιουργοῦντα θέσεις μὴ τόσον χρησίμους ἢ ἀπαραιτήτους, ἀλλὰ προσωπικὰς ποτέ, τὸ παρὸν δὲ νομοσχέδιον αὔξησιν θέσεων συμβολαιογράφων ἀποζητεῖ ὅ,τι καὶ νὰ μᾶς λέγῃ ὁ κ. ὑπουργός.

§266Ν. ΑΒΡΑΑΜ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐλαττώνονται 67, αὐξάνονται 28. Ἄρα· Ἀστήρικτος ἐντελῶς καὶ ἀδικαιολόγητος ἡ ἐπίθεσις τὴν ὁποίαν κάμνετε. Συγχωρεῖται μόνον ἐκ τῆς ἀσυγγνώστου προσωπικῆς σας ἐμπαθείας.

§267Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ μοῦ λέτε ὅτι ὁμιλῶ ἀπὸ προσωπικὴν ἐμπάθειαν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς φορολογεῖται βαρύτατα, καὶ σεῖς ἀντὶ νὰ ἐλαττώσητε τοὺς φόρους αὐξάνεται τὸν ἀριθμόν. Μὴ ὁμιλεῖτε περὶ ἐμπαθείας, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποδώσω εἰς σᾶς τὴν μορφὴν ταύτην. Ὁμιλῶ ἄλλως τε, κύριοι, ἐπὶ πραγμάτων χειροσκαστῶν. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ περίσσεια εἰσοδημάτων εἰς τοὺς συμβολαιογράφους οἱ ὁποῖοι πληρώνονται ἐκ τοῦ χαρτοσήμου, πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ ὁ φόρος τοῦ χαρτοσήμου ἵνα ἀνακουφισθῇ ὁ Ἑλληνικὸς Λαός. Ἀντὶ νὰ πράξετε ὅμως τοῦτο, δημιουργεῖται θέσεις διὰ πρόσωπα.

§268Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Κύριε Καρασεβδᾶ, εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νομοσχεδίου ἐπεζήτησα τὴν μείωσιν τῶν τελῶν τῶν συμβολαιογραφικῶν. Σᾶς λέγω τοῦτο ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ νομοσχέδιον θὰ ἐπέρχεται ἀνάλογος μείωσις τῶν θέσεων τῶν συμβολαιογράφων.

§269Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Μὴ μᾶς λέγετε ὅτι ἐλαττώνετε θέσεις συμβολαιογράφων διότι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ λέγετε ὅτι αἱ ὑφιστάμεναι θέσεις διατηροῦνται, ἐνῷ ἐξ ἄλλου καὶ νέαι προστίθενται θέσεις. Ἔρχομαι εἰς τὴν ἀντίθετον ἄποψιν ὅτι δηλαδὴ οἱ συμβολαιογράφοι δὲν ἔχουν περίσσειαν εἰσοδημάτων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει λοιπὸν ἡ δημιουργία νέων θέσεων συμβολαιογράφων θὰ ἐλαττώσῃ τὰ εἰσοδήματα τῶν συμβολαιογράφων κάτω τοῦ ἀπαραιτήτου καὶ θὰ κάμῃ τούτους ἢ νὰ ἀποθάνουν τῆς πείνης ἢ νὰ παραμελήσουν τὰ καθήκοντά των ἐργαζόμενοι καὶ εἰς ἄλλα ἔργα ὅπως κερδίσουν τὰ πρὸς τὸ ζῆν ἢ νὰ καταφύγουν εἰς ἐπιληψίμους πράξεις κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων των, διὰ νὰ ζήσουν. Καὶ τότε βεβαίως μεγάλως θὰ βλαφθῶσι τὰ συμφέροντα καὶ τῶν συμβαλλομένων καὶ τὰ Δημόσια καὶ τὰ κοινωνικὰ τοιαῦτα. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἰς τοὺς συμβολαιογράφους θὰ μένουν εἰσοδήματα ἴσα μὲ τὸν μισθὸν εἰρηνοδίκου αʹ τάξεως δηλαδὴ 2 χιλ. δραχμῶν, πράγματι ὅμως δὲν θὰ μένουν εἰς αὐτοὺς παρά 1000 δρχ. μηνιαίως, διότι διὰ νὰ διορισθῇ νέος συμβολαιογράφος δὲν χρειάζονται παρὰ νὰ πλεονάζουν εἰσοδήματα ἴσα μὲ τὸ ἥμισυ τοῦ μισθοῦ τοῦ εἰρηνοδίκου, ὅτε δι’ ἕκαστον συμβολαιογράφον θὰ ἀναλογίσῃ τὸ ἥμισυ τοῦ συνόλου τοῦ μισθοῦ τοῦ εἰρηνοδίκου σὺν τὸ ἥμισυ αὐτοῦ, ἤτοι δρχ. 3250 μηνιαίως. Ἀλλ’ ἀπ’ αὐτὰς δέον νὰ ἀφαιρεθοῦν πλέον τῶν 2 χιλ. δραχμῶν δι’ ἐνοίκιον γραφείου, μισθὸν γραφέως, κρατήσεις συντάξεως, γραφικὴν ὕλην κλπ. Δὲν εἶναι μόνον ἄδικος καὶ καταστρεπτικὸς ὁ νόμος. Εἶναι καὶ ἄνισος ἐν τῇ ἀδικίᾳ, διότι δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν ἂν ὑπάρχῃ ἢ δὲν ὑπάρχῃ εἰδικὸν ὑποθηκοφυλακεῖον, ἀναλόγως τοῦ ὁποίου τὰ εἰσοδήματα τοῦ συμβολαιογράφου εἶναι περισσότερα ἢ ὀλιγώτερα. Ἄλλη ἀδικία ἀκόμη προφανής: Ἐὰν εἰς ἕνα μέρος εἶναι 5–6 συμβολαιογράφοι περιφερείας εἰρηνοδικείου καὶ προστεθῇ εἰς αὐτὸς ὁ νέος θὰ πέσῃ εἰς βάρος τῶν 4–5 καὶ τὸ βάρος θὰ μοιρασθῇ μεταξὺ πολλῶν· ἂν ὅμως ἕνας εἶναι ὁ συμβολαιογράφος καὶ προστεθῇ ἄλλος, ὁ νέος θὰ πέσῃ εἰς βάρος τοῦ ἑνὸς καὶ μόνου. Διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἰσότης πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία κλίμαξ· ν’ αὐξήσῃ δηλ. τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ νὰ ἱδρυθῇ δεύτερον συμβολαιογραφεῖον ἀντιστρόφως ἀνάλογα πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων. Ὅσον περισσότεροι εἶναι τόσον τὸ ποσοστὸν πρέπει νὰ εἶναι μικρότερον. Ἄν οὗτοι εἶναι 2 ἢ 1, πρέπει νὰ ἀπαιτοῦνται τὰ ¾ τοῦ μισθοῦ τοῦ εἰρηνοδίκου, ἂν ὄχι τὸ ὅλον διὰ τὴν ἵδρυσιν νέου συμβολαιογραφείου.

§270ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶ θέλετε, νὰ τὸ μονοπωλήσωμεν;

§271Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σεῖς, ὁ ὁποῖος πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν κατηργήσατε ἕνα συμβολαιογράφον τῆς περιφερείας σας φροντίζεται τώρα.....

§272Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἐγὼ δὲν κατήργησα κανένα. Ἔμαθα ὅτι διάταγμα ἐκτελεστικὸν τοῦ νόμου ἐπὶ τρεῖς μήνας ἐκυκλοφόρει ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, ἐκρύπτετο εἰς τὰ ὑπουργεῖα τῇ ἐπεμβάσει ὑμῶν καὶ εἶπα εἰς τὸν νέον ὑπουργὸν: τὸ διάταγμα αὐτὸ τὸ ἐκτελεστικὸν πῶς δὲν δημοσιεύεται; Μᾶς ἀπήντησεν οὗτος «θὰ ἐξετάσω ἂν εἶναι νόμιμον». Ἐξήτασε, τὸ εὗρε τοιοῦτον καὶ τὸ ἐδημοσίευσε. Ἀλλ’ ἀφοῦ θίγετε αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι τὸ συμβολαιογραφεῖον τὸ ὁποῖον κατηργήθη εἶχε γίνει παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην τοῦ εἰσαγγελέως ἐπὶ Παγκάλου τῇ ἐπεμβάσει ὑμῶν διὰ νὰ ἐκδικηθῆτε τὸν παλαιὸν συμβολαιογράφον τὸν ὁποῖον ἄλλως τε κατεδιώκατε ἀγρίως τῷ 1920. Κυττάξατε νὰ τὸν ἐξοντώσετε.

§273Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σεῖς εἶσθε οἱ παρεμβαίνοντες. Ἔχετε τὰ μέσα καὶ παρεμποδίζετε τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου ἀφοῦ κάμετε συμβολαιογραφεῖα παρὰ τῆς γνώμην τῆς εἰσαγγελικῆς ἀρχῆς.

§274Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Λάθος ἔχετε· καὶ ἐπὶ Παγκάλου καὶ τώρα φαίνεται ὅτι σεῖς ἰσχύσατε. Ὁπωσδήποτε, κύριε Πρόεδρε, δὲν δέχομαι διακοπάς.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ρήτωρ δηλοῖ ὅτι δὲν δέχεται διακοπάς.

§276Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ καταντήσετε νὰ ἐρεθισθῆτε.

§277Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἀλλοίμονον, θὰ ἤμουν πολὺ παχύδερμος ἐὰν δὲν ἐρεθιζόμην ὑφιστάμενος τόσας προσωπικὰς ἐπιθέσεις. Ὁπωσδήποτε εἶμαι πολὺ φρόνιμος ὥστε νὰ ἀπαντήσω μόνον ὅσα ἀπήντησα εἰς τοιαύτας ἐπιθέσεις.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης,

§279Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν λαίλαπα, ἀπὸ τὴν καταιγίδα αὐτὴν, θὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λόγια. Ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἴσως τὸ ἀγαπητότερον μέλος τῆς Βουλῆς διότι ἐν πολέμῳ ὑπῆρξεν ἐκ τῶν ἡρωϊκωτέρων καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ ἐπιδεικνύῃ τὸν ἡρωϊσμὸν του εἰς πᾶσαν περίστασιν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶμαι οὔτε ὑπέρ οὔτε κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Περισσότερον ὅμως εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ ἐμπιστοσύνην τήν ὁποίαν ἔχω πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν. Μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης εἴμεθα δικηγόροι τῶν ποινικῶν δικαστηρίων, καὶ οἱ δικηγόροι τῶν ποινικῶν δικαστηρίων συνδεόμεθα στενώτερον ἀπὸ τοὺς ἄλλους τῶν ἀστικῶν ὑποθέσεων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπὸ τὰς δικογραφίας ὑπουλότητα. Λοιπὸν ἐὰν πρόκειται νὰ ὁρισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων ἀναλόγως τῶν ἀποστάσεων, ἐγὼ δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν, καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀκόμη θὰ ἦσαν πενιχραί αἱ ἀπολαυαὶ συμβολαιογράφων ἑδρευόντων εἰς ἀπομεμακρυσμένας κωμοπόλεις εἴτε καὶ χωριὰ ἀκόμη. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ φροντίσωμεν νὰ μὴ ἔχωσιν οἱ συμβολαιογράφοι μεγάλας ἀπολαυὰς αἱ ὁποῖαι ὡς εἶναι πασίγνωστον ὀφείλονται εἰς τὸ ὅτι ἔχουν πελάτας Τραπέζας, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν. Ἐὰν τὸ πρᾶγμα εἶναι κατορθωτὸν καὶ ἐπιτετραμμένον, νὰ ὁρίσωμεν ὅπως μία Τράπεζα μὴ δικαιοῦται νὰ ἀναθέτῃ μεγαλύτερον ἑνὸς ὁρίου ὡρισμένου ἀριθμοῦ συμβολαίων.

§280Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἑτοιμάζεται νομοσχέδιον περὶ συμβολαιογραφικῶν δικαιωμάτων εἰς τὸ ὁποῖον ἐλήφθη πρόνοια.

§281Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀλλὰ νὰ μὴ λέγετε ὅτι: εὑρίσκω τὰς ἀπολαυὰς ἑκάστου συμβολαιογράφου διότι ἀθροίζω τὰ εἰσοδήματα τῶν συμβολαιογράφων τῶν ἑδρευόντων εἰς μίαν πόλιν καὶ τὸ ἄθροισμα τοῦτο διαιρῶ διὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων. Αὐτὸ δὲν τὸ ἀποδέχομαι, διότι δύναται νὰ συμβῇ νὰ εἶναι 5 συμβολαιογράφοι εἰς μίαν πόλιν καὶ νὰ κερδίζουν 50 χιλιάδας τὸν μῆνα ἢ νά εἶναι δύο καὶ νὰ ἀπολαμβάνουν τὰς πενῆντα χιλιάδας. Ἑπομένως ἡ ἀριθμητικὴ αὐτὴ πρᾶξις ἡ ὁποία σᾶς ἔδωκε τὸ ποσὸν τάχα ἀπολαυῆς ἑκάστου συμβολαιογράφου, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἰδοὺ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ οἱ ἀριθμοὶ ἀκόμη πλανοῦν καὶ πλανῶνται· τίποτε δηλαλὴ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον δὲν ἔχει ἀπόλυτον ἀλήθειαν.

§282Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Ἐὰν πάρετε κατὰ πλᾶσμα, θὰ εἶναι διότι ὑπάρχει ὁ ἀνταγωνισμός...

§283Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τώρα ἐγὼ ἔκανα μίαν παρατήρησιν, ἀλλὰ ἐνῷ ἡ παρατήρησις εἶναι ἰδική μου θέλετε νὰ συναγάγητε τὸ συμπέρασμα τὸ ἰδικόν σας.

§284Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Ὄχι, εἶναι παρατήρησις τῆς ἐπιτροπῆς. Εἰς τὴν ἔκθεσιν ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ τὸ τονίζει καὶ λέγει, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δὲν ἀποκαθίσταται ἡ ἰσότης ἀποδοχῶν.

§285Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ δὲν ἔχουν ἰδίαν βάσιν. Ἀκούσατε πρὸ ὀλίγου τοῦ κ. εἰσηγητοῦ λέγοντος ὅτι: θὰ οἰκονομηθῇ ἀριθμὸς σημαντικὸς ἐπιστημόνων, νὰ εὕρουν τὸν ἄρτον τῶν τοῦ ὁποίου στεροῦνται. Καὶ ἐν τούτοις μετ’ ὀλίγον ἐβεβαιώθη ὅτι ὄχι μόνον δὲν ηὔξησεν ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, ἀλλὰ καὶ ἐλαττοῦται.

§286Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Νὰ σᾶς δώσωμεν μίαν πληροφορίαν...

§287Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶσθε ὑπὲρ ἢ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου;

§288Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Ὑπέρ.

§289Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τότε κωλυσιεργεῖτε κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν πρόκειται νὰ κάμωμεν μακρὰν ἀνάπτυξιν, πρόκειται νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θὰ ἐπρόκειτο περὶ τοιούτου τινὸς νὰ αὐξηθῇ δηλ. ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων διὰ νὰ οἰκονομηθοῦν ἐπιστήμονες, ἐγὼ θὰ εἶχον ἀντίρρησιν, ἐκείνην τὴν ὁποίαν εἶχον καὶ πρὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ προκειμένου ἀκόμη περὶ δικηγόρων. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι βεβαίως πρέπει νὰ εἶναι καθωρισμένη ἡ θέσις τῶν συμβολαιογράφων καὶ τῶν δικηγόρων. Τὸ ἔλεγον ἀνέκαθεν πρὸ μιᾶς εἰκοσαετίας ὅταν ἤμην εἰς τὰ δικαστικὰ πράγματα, διότι φρονῶ ὅτι ἔπρεπε νὰ καθορισθῇ καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν δικηγόρων καὶ νὰ μὴ καταντήσωμεν εἰς τὸν σημερινὸν ἐκτραχηλισμὸν καὶ τοῦ δικηγορικοῦ ἐπαγγέλματος ἕνεκεν τοῦ ἀπεριορίστου τοῦ ἀριθμοῦ. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀκούσατε ποία εἶναι ἡ κατάστασις ἡ σημερινή. Πεντήκοντα περίπου δικηγόροι ἐζήτησαν νὰ διορισθοῦν καὶ παρ’ Ἐφέταις, ἀπερρίφθησαν ὅμως ἀπὸ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ δικηγορικοῦ συλλόγου Ἀθηνῶν, διότι ἐξηκριβώθη ὅτι εἶχον συντάξει ἰδιοχείρως τὰς αἰτήσεις αἱ ὁποῖαι ἦσαν πλήρης ἀσυνταξιῶν. Αὐτὸς δὲ ὁ....... ἐν ὀνόματι μιᾶς κακῶς ἐννοουμένης ἐλευθερίας δὲν δύναται νὰ ὠφελήσῃ εἰς τίποτε. Δὲν εἶναι μάλιστα ἀποδεκτὸν σήμερον ὅτι τὸ Κράτος δὲν καθορίζει μόνον τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων καὶ φαρμακοποιῶν, ἀλλὰ εἰσέρχεται, ὅπως τὸ εἴπομεν καὶ ἄλλοτε εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας τῆς κοινωνικῆς ζωῆς εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα καὶ ρυθμίζει ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα. Λοιπὸν θὰ εἶχον σοβαρωτάτην ἀντίρρησιν ἂν θὰ ἐπρόκειτο νὰ οἰκονομήσωμεν ἐπιστήμανας πολυπληθεῖς. Ἀλλὰ εὐτυχῶς δὲν πρόκειται περὶ τούτου. Πρόκειται ἁπλῶς νὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ διαρρυθμισθῇ τοιουτοτρόπως τὸ νομοσχέδιον, ὥστε νὰ ἀνταποκρίνεται περισσότερον εἰς μίαν κατάστασιν πραγμάτων, κατάστασιν δικαιοσύνης. Εἶναι ἀπολύτως ἀληθῆ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ πρὸ ὀλίγου κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος καὶ ἡρωϊκὸς συνάδελφος. Ὅτι οἱ συμβολαιογράφοι ὑποβάλλονται βεβαίως εἰς δαπάνας, εἶναι ἀναμφισβήτητον. Λέγετε εἰς ἕνα συμβολαιογράφον τῶν Πατρῶν, τῆς Θεσσαλονίκης, τῆς Καβάλλας, τῆς Σύρου νὰ ἔχουν μισθὸν πρωτοδίκου. Πολὺ καλά. Ἀλλὰ ὁ πρωτοδίκης δὲν πληρώνει ἐνοίκιον γραφείου, δὲν ἔχει ὑπαλλήλους. Λοιπὸν προσθέσατε κἄτι περισσότερον. Ὁ συμβολαιογράφος ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει παλαιὰ καὶ πλούσια ἀρχεῖα δὲν ἔχει τυχερά. Τὸ ἐναντίον συμβαίνει εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα. Ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου ὅτι οἱ συμβολαιογράφοι συντάσσουν καὶ αἰτήσεις καὶ πληρώνονται καὶ δι’ αὐτάς. Πιθανὸν νὰ συμβαίνῃ καὶ αὐτό. Ἀλλὰ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα δὲν συμβαίνει κατὰ κανόνα, δὲν συμβαίνει καθόλου προκειμένου περὶ τῶν συμβολαιογράφων τῶν παλαιῶν, περὶ τῶν ὁποίων κυρίως πρόκειται. Διότι ἀληθῶς προκειμένου περὶ συμβολαιογράφων εἰς τὰ χωρία αἱ δαπάναι εἶναι κατὰ κανόνα ὀλιγώτεραι, διότι πολλάκις συμβαίνει τὰ συμβολαιογραφεῖα νὰ τὰ ἔχουν εἰς τὰς ἰδιοκτήτους οἰκίας καὶ ἑπομένως τὸ κακὸν εἶναι ὀλιγώτερον ἀληθῶς. Ἀλλὰ δὲν δύνασθε νὰ μοῦ ἀρνηθῆτε ὅτι τὰ τυχερὰ τῶν συμβολαιογράφων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν πλούσια ἀρχεῖα δὲν ἀντικρύζουν ὅλα τὰ ἔξοδα τοῦ γραφείου καὶ τῶν ὑπαλλήλων. Δὲν μπορεῖτε νὰ τὸ ἀρνηθῆτε καὶ δὲν μπορεῖτε ν’ ἀρνηθῆτε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγω, ὅτι δὲν ἔχουν κατανεμηθῆ κατ’ ἰσότητα αἱ ἀπολαυαὶ τῶν συμβολαιογράφων. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, ἐπειδὴ σήμερον πρέπει νὰ ἀπευθύνωμαι εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ οἱ ὑπουργοὶ ν’ ἀκούουν διότι εἶναι εἰσηγηταὶ τῆς Βουλῆς, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κ. ὑπουργέ, νομίζω ὅτι διὰ νὰ καταστήσητε τὸ νομοσχέδιόν σας συμφωνότερον πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς δικαιοσύνης, πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε τοὐλάχιστον διὰ τοὺς συμβολαιογράφους εἰς τὰς ἕδρας πρωτοδικῶν καὶ τὰς πρωτευούσας ἐπαρχιῶν, νὰ ἀποδεχθῆτε διὰ μὲν τοὺς πρώτους ὅτι ὑποβάλλονται εἰς δαπάνας 5 χιλ. δρχ. διὰ τοὺς δευτέρους 1000 δρχ.

§290Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχομεν μεγάλην ἐλάττωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι αἱ ὑφιστάμεναι θέσεις συμβολαιογράφων διατηροῦνται, χηρεύουσαι ὅμως δὲν συμπληροῦνται.

§291Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πρέπει ὅμως νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψει σας ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε προηγουμένως, ὅτι θὰ φέρετε νομοσχέδιον δυνάμει τοῦ ὁποίου θὰ ἐλαττωθοῦν αἱ ἀπολαυαὶ τῶν συμβολαιογράφων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τώρα ἔχουσι τεράστια κέρδη. Καὶ τότε πλέον τὸ πηλίκον δυνάμει τοῦ ὁποίου νομοθετεῖτε θὰ ἐλαττωθῇ σημαντικώτατα. Θὰ ἀλλάξῃ τότε καὶ ὁ νόμος ὁ σημερινὸς διότι ἐὰν δὲν ἀλλάξῃ ἀλλοίμονον. Λοιπὸν αὐτὸ εἶναι ἐπιχείρημα σοβαρώτατον.

§292Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὴν παράγραφον 3ην. Θὰ καθορίζωμεν διὰ διατάγματος ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ μέσου ὅρου τῶν προσόδων τῆς τελευταίας τριετίας καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἐπῆλθεν ἐλάττωσις τῶν προσόδων θὰ μεταβληθῇ ἡ βάσις.

§293Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Οἱ συμβολαιογράφοι θὰ εἶναι διωρισμένοι. Λοιπὸν ὁρίσατε ἀπὸ τοῦδε, ἐπαναλαμβάνω.

§294Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θέλετε νὰ τοὺς παύσω;

§295Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι βέβαια.

§296Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχω πρότασιν τῆς ἐπιτροπῆς ὅτι αἱ ὑφιστάμεναι θέσεις διατηροῦνται καὶ αἱ κενούμεναι δὲν συμπληροῦνται, ἑπομένως θὰ ἔχωμεν ἐλάττωσιν τοῦ ἀριθμοῦ καὶ ἡ βάσις θὰ μεταβληθῇ.

§297Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὰ εἶσθε ὀλίγον πεισματάρης. Ὁ ἴδιος εἴπατε, ὅτι θὰ φέρετε νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐλαττωθοῦν αἱ μεγάλαι ἀπολαυαὶ ὡρισμένων συμβολαιογράφων. Θὰ ἐλατωθῇ τὸ πηλίκον τῆς διαιρέσεως τὴν ὁποίαν κάμετε διὰ νὰ εὕρετε τὸν νομίμως ἐπιτρεπόμενον ἀριθμὸν συμβολαιογράφων. Λοιπὸν μὴ καταντήσετε τὸ νομοσχέδιόν σας περισσότερον ἄδικον ἀπὸ ὅ,τι εἶναι τώρα. Ἐνῷ, ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν δεχθῆτε διὰ τοὺς συμβολαιογράφους εἰς ἕδρας τῶν πρωτοδικείων πλὴν τοῦ μισθοῦ τοῦ πρωτοδίκου καὶ 2000 δρχ. διὰ τὰ ἄλλα ἔξοδα καὶ 1000 δρχ. διὰ τοὺς συμβολαιογράφους εἰς τὰς ἕδρας τῶν εἰρηνοδικείων, λάβωμεν δὲ ὡς δεδομένον ὅτι οἱ συμβολαιογράφοι εἰς τὰ χωριὰ ἔχουν — καὶ ἔχουν πράγματι — καὶ τὴν κατοικίαν των εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν καὶ τὰ γραφεῖα των καὶ δὲν ὑπάρχει δι’ αὐτοὺς λόγος νὰ ὑπολογίσωμεν ἐπὶ πλέον δαπάνας, θὰ εἴμεθα ἐντὸς τῶν πραγμάτων καὶ ἐντὸς τῆς δικαιοσύνης.

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος.

§299Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος κ. εἰσηγητὴς τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς ὡμίλησε διὰ μακρῶν σχετικῶς ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τοῦ παραδεκτοῦ τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς νομοσχεδίου, τονίσας ὅτι ἡ παραδοχὴ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται διότι διὰ τούτου ἐπιδιώκεται καὶ ἐπιτυγχάνεται ἡ διόρθωσις μιᾶς ἀκαταστασίας—αὐτὴ εἶναι ἡ φρᾶσις του—ἡ ὁποία διέπει τὰ τῶν συμβολαιογράφων ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς οἱ λόγοι τοῦ ἀξιοτίμου κ. εἰσηγητοῦ τῆς ἐπιτροπῆς ἔτυχον τῆς ἀπολύτου ἐπιδοκιμασίας τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.

§300Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀναφέρεται καὶ εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τὴν ἰδικήν μου...

§301Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω πολὺ διότι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὁμολογεῖ ὅτι ἡ ἀντίληψίς μου περὶ ἀκαταστασίας εἶναι ἀκριβής. Ἡ ἀκαταστασία κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς εἶναι διττή. Ἀφ’ ἑνὸς ὅτι αἱ ἀπολαυαὶ τῶν συμβολαιογράφων εἶναι ἄνισοι μεταξύ των καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὅτι αἱ ἀποδοχαὶ τῶν συμβολαιογράφων κατὰ μέσον ὅρον λαμβανόμεναι εἶναι ὑπερβολικαί.

§302Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κἄποια παρεξήγησις ὑπάρχει. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν συμβολαιογράφων καθορίζεται μία βάσις, ἕνα μέτρον συμβατικὸν ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ὁ ὑπολογισμὸς πρὸς καθορισμὸν τῶν θέσεων τῶν συμβολαιογράφων ἑκάστης περιφερείας.

§303Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης δὲν δύνασθε νὰ ἀρνηθῆτε ὅτι ὁ κ. εἰσηγητὴς μὲ περισσὴν τραγικότητα ὡμίλησε καὶ περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς διορθώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως ἐπιστημόνων, δικηγόρων οἱ ὁποῖοι πένονται.

§304Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ μὴ ἐπισείωμεν διαρκῶς αὐτό. Ἐγὼ εἶπον ὅτι αἱ θέσεις αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦνται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἐλάχισται. Εἰς 28 εἰρηνοδικεῖα ἔγινεν αὔξησις, εἰς 47 πρωτοδικεῖα ἔγινεν ἐλάττωσις καὶ 48 αὔξησις. Ἀλλὰ τὸ εἶπεν αὐτὸ ὁ κ. εἰσηγητὴς δεδικαιολογημένως. Διότι εἰς τὰ εἰρηνοδικεῖα αὐτὰ οἱ συμβολαιογράφοι εἰσπράττουν 100 καὶ 150.000, δηλαδὴ ἔχουν 15–16.000 τὸν μῆνα. Καὶ σᾶς ἀναφέρω τὸν συμβολαιογράφον τοῦ Διδυμοτείχου, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο τόσος λόγος. Διὰ τοῦτο λέγουν ὅτι πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἀποδοχὰς τῶν συμβολαιογράφων τῶν εἰρηνοδικείων, καὶ ἀντιθέτως ὑπεστηρίχθη ὅτι εἶναι ἐλεύθερον ἐπάγγελμα καὶ πρέπει νὰ τὸ ἀφήσωμεν ὅπως καὶ τὸ δικηγορικὸν ἐλεύθερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ ἀνισότης ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς αὐτὰ τὰ 28 εἰρηνοδικεῖα τοῦ Κράτους.

§305Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἀπαντήσατε εἰς μίαν αἰτίασιν τὴν ὁποίαν οὔτε υἱοθέτησα οὔτε ἠξεύρω. Διότι ἐγὼ δὲν ἐξέφερα αἰτιάσεις διότι ἐδημιουργήθησαν θέσεις. Εἶπον...

§306Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἴπατε, ὅτι εἶπεν ὁ κ. εἰσηγητὴς ὅτι ἔκαμε......

§307Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅ,τι εἶπε τὸ εἶπε διὰ λογαριασμόν του. Σεῖς μὲ προλαμβάνετε εἰς τὸ τί θὰ ἐξακολουθήσω νὰ εἴπω διὰ νὰ μοῦ ἀπαντήσετε.

§308Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ ἔκαμον ὁμιλίαν περὶ ἀκαταστασίας νομοθετικῆς. Ὅτι κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον διὰ μὲν τὰ συμβολαιογραφεῖα τῶν ἑδρῶν πρωτοδικείου λαμβάνεται ὡς μέτρον ὁ μισθὸς τοῦ προέδρου τῶν πρωτοδικῶν, ἐνῷ διὰ τὰ συμβολαιογραφεῖα ἑδρῶν εἰρηνοδικείου λαμβάνεται μέτρον διάφορον. Εἶπον λοιπὸν ὅτι ὑπάρχει μία πραγματικὴ ἀκαταστασία καὶ ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐγκατάστασις νέου ρυθμοῦ.

§309Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε τότε διάφορα. Εἴπατε ὅτι συνεφωνήσατε εἰς τὰς ἀποδοχὰς ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἐξασφαλισθοῦν θέσεις διὰ τοὺς ἐπιστήμονας οἱ ὁποῖοι δοκιμάζονται. Εἴπατε τοῦτο ὅτι «τὴν ἀκαταστασίαν τὴν διαβλέπω εἰς δύο πράγματα. Ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὸ ἄνισον τῶν ἀμοιβῶν τῶν συμβολαιογράφων.......

§310Π. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Ὄχι αὐτὸ τὸ εἶπον ἐντελῶς παρεμπιπτόντως.

§311Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, κ. βουλευταί, ἡ ἀκαταστασία αὐτὴ δὲν διορθώνεται, διότι οὔτε ἡ ἀνισότης τῶν ἀμοιβῶν τῶν συμβολαιογράφων μεταξὺ αὐτῶν θεραπεύεται οὔτε τὸ ποσὸν τῆς ἀμοιβῆς ἑνὸς ἑκάστου καθορίζεται κατὰ τρόπον σταθερόν, ἀλλὰ καὶ δὲν θεραπεύεται ἡ ἀνισότης τῆς ἀμοιβῆς τῶν συμβολαιογράφων, διότι κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐν ἑκάστῃ περιφερείᾳ διορισθησομένων συμβολαιογράφων καθορίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ μέσου ὅρου τῶν ἀπολαβῶν πάντων τῶν συμβολαιογράφων, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τούτων θὰ καθορισθῇ ὁ ἀριθμὸς ὅλων τῶν συμβολαιογράφων οἱ ὁποῖοι θὰ διορισθοῦν. Τότε ὅμως προβάλλει ἀδυσώπητον τὸ φάσμα τῆς ἀδικίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Οἰτύλου. Διότι πῶς εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ νεκροῦ γράμματος τοῦ νόμου οὐδεμίαν πρακτικὴν ἀξίαν ἔχοντος, νὰ καθορισθῇ καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ ὅτι ὅλοι οἱ συμβολαιογράφοι θὰ ἔχουν ὡς μηνιαῖον ἢ ἐτήσιον εἰσόδημα τὸν μέσον ὅρον τοῦ ὑπολογισμοῦ τὸν ὁποῖον κάμει τὸ νομοσχέδιον; Ἑπομένως ἡ πρώτη ἐκδήλωσις τῆς ἀκαταστασίας ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν εἶναι ἀκαταστασία καὶ ἀκαταστασία μάλιστα πολὺ ἄδικος καὶ ἀξία ἀμέσου θεραπείας, οὐδόλως θίγεται οὐδόλως θεραπεύεται. Διότι κ. βουλευταὶ οἱανδήποτε βάσιν ὑπολογισμοῦ καὶ ἄν δεχθῆτε, εἴτε τὸν ἀριθμὸν τῶν κατοίκων εἴτε τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαίων εἴτε τὸν μέσον ὅρον τῶν καθ’ ὅλου ἀποδοχῶν τῶν συμβολαιογράφων καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐξευρισκόμενον, δὲν δύνασθε διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου νὰ ἀποφύγητε τὸ φαινόμενον συμβολαιογράφων κερδιζόντων ἑκατοντάδας χιλιάδων δραχμῶν καὶ συμβολαιογράφων πενομένων. Κατηγορήθη τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως, ὅτι τάχα διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται δημιουργία θέσεων πρὸς ἱκανοποίησιν φίλων τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, χωρὶς ἐγὼ νὰ εἶμαι φίλος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τοιαύτη αἰτίασις εἶναι ἄδικος καὶ μὴ δεδικαιολογημένη οὔτε ἐκ τῶν πραγμάτων οὔτε ἐκ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν θέλω νὰ δεχθῶ τοὺς πίνακας τοὺς ὁποίους ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀνέφερεν, διὰ τῶν ὁποίων ἐλαττοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων καθ’ ὡρισμένον ποσοστόν. Λέγω δὲ δὲν θέλω νὰ τοὺς δεχθῶ, ὄχι διότι: θέλω νὰ ἐκφράσω δυσπιστίαν διὰ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέγνωσεν εἰς τὴν Βουλὴν, ἀλλὰ διότι διὰ τὸν τρόπον τοῦ σκέπτεσθαι τὸν ἰδικόν μου εἶναι περιττοί, εἶναι ἄχρηστοι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σημειῶ εἶναι μία ἀντίφασις εἰς τὴν ὁποίαν ὑπέπεσαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅσον καὶ ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Ἡ ἀντίφασις συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἀφ’ ἑνὸς ἐτόνισαν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὁ μέσος ὅρος τῶν ἀποδοχῶν τῶν συμβολαιογράφων εἶναι ὑπερβολικὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ζητοῦν τὴν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων. Δι’ ἐμὲ κ. βουλευταὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων βεβαίως πρέπει νὰ εἶναι καθωρισμένος καὶ περιωρισμένος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων μὲ τὸ ἴδιον πρίσμα μὲ τὸ ὁποῖον κρίνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ τοῦτο ἐπειδὴ ὁ ἀριθμὸς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐπιφέρει μίαν ἄμεσον ἐπιβάρυνσιν εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ἐνῷ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, ὑπὸ τὸ σύστημα τοὐλάχιστον τὸ ὁποῖον διέπει σήμερον τοὺς συμβολαιογράφους, δὲν ἐπιφέρει τοιαύτην ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἑπομένως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἡ λύσις τοῦ ζητήματος πρέπει νὰ εἶναι ριζικὴ, καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τρόπον ἀνδρικόν. Ἄγομαι καὶ ἐγὼ ἐκ τῆς σκέψεως ἐκ τῆς ὁποίας ὡρμήθη ὁ ἀξιότιμος κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι πράγματι ἐφ’ ὅσον διὰ τὸν α ἢ β λόγον ἐδημιουργήθη ἐπιστημονικὸν προλεταριάτον, ὀρθὸν εἶναι ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ πρέποντος, τοῦ δικαίου, καὶ τοῦ ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν περιστάσεων ἐπιτρεπομένου μέτρου, νὰ ληφθῇ νομοθετικὸν μέτρον πρὸς βελτίωσιν τῆς καταστάσεως. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς θέτω ὡς βάσιν τῶν σκέψεών μου τὴν ἑξῆς: Ἐὰν πραγματικῶς τεθῇ ὡς πρέπουσα βάσις κρίσεως τοῦ ζητήματος ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι δηλ. πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ ὑπὲρ τοῦ συμβολαιογράφου ὁ μισθὸς ἑνὸς δικαστικοῦ λειτουργοῦ, ἀνεξαρτήτως ποιᾶς βαθμίδος, εἴτε εἰρηνοδίκου εἴτε πρωτοδίκου κτλ., νομίζω ὅτι πρέπει οἱ συμβολαιογράφοι νὰ γίνουν κρατικὰ ἔμμισθα ὄργανα λαμβάνοντα τὴν ἀντιμισθίαν τοῦ βαθμοῦ τοῦ δικαστοῦ μὲ τὸν ὁποῖον θὰ τοὺς ἐξισώσῃ τὸ νομοθετικὸν μέτρον τὸ ὁποῖον τότε θὰ ληφθῇ. Διότι δὲν δύναται κανεὶς νὰ ἀντιμετωπίσῃ...

§312Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. Ἡ κατανομὴ τῆς πελατείας;

§313Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Περιμένετε. Μὲ ἐρωτοῦν: «Ἡ κατανομὴ τῆς πελατείας;» Καὶ ἀπαντῶ: Ἡ κατανομὴ τῆς πελατείας θὰ εἶναι ἀπολύτως ἀδιάφορος διότι οἱαδήποτε συμβόλαια καὶ ἂν συντάξῃ ὁ συμβολαιογράφος τὰ τέλη τὰ συμβολαιογραφικὰ θὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ δημόσια ταμεῖα καὶ ὁ συμβολαιογράφος θὰ εἰσπράξῃ μόνον τὸν μισθόν του ὡς κρατικὸς ἔμμισθος δημόσιος ὑπάλληλος, καὶ ἐκ τῶν ἐσόδων αὐτῶν θὰ καλυφθῇ ὁ μισθὸς τῶν συμβολαιογράφων. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγωμεν τὸ δίλημμα τοῦ ὁποίου τὴν μίαν πλευρὰν ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ κ. βουλευτὴς Ξηρομέρου. Δηλαδὴ δυοῖν θάτερον ἢ θὰ παραμείνουν τὰ συμβολαιογραφικὰ τέλη καὶ τὰ δικαιώματα τῶν συμβολαιογράφων οἷα εἶναι—ὁπότε ἐὰν εἶναι πολλὰ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν μιᾶς ἀντιμισθίας τοῦ ὑπάρχοντος ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων ἢ τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, ἔχει καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰ περικόψῃ διὰ νὰ ἐλαφρύνῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν—ἢ θὰ γίνουν ἔμμισθοι συμβολαιογράφοι καὶ ἑπομένως τὰ εἰσοδήματα ὅλων τῶν συμβολαίων θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Θὰ ἔχῃ τότε ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ περιορίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων μέχρι τοῦ ἀναγκαίως ἀπαραιτήτου ἀριθμοῦ διὰ νὰ ἀποκερδαίνῃ πλέον τὸ δημόσιον ταμεῖον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἐπερίσσευεν μεταξὺ εἰσπράξεως ἐκ συμβολαιογραφικῶν τελῶν καὶ δικαιωμάτων καὶ μισθῶν συμβολαιογράφων. Δηλαδὴ ἢ μὲ τὸ ὑπάρχον σύστημα εἶναι πολλὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα παίρνουν οἱ συμβολαιογράφοι ἐν συνόλῳ, καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν τοὺς κάμνομεν δημοσίους ἐμμίσθους ὑπαλλήλους τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα πληρώνει ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς εἶναι ἄδικον νὰ κατανέμωνται ὄχι μόνον μεταξὺ τῶν ὑπαρχόντων συμβολαιογράφων ἀλλὰ ἀκόμη καὶ μεταξὺ περισσοτέρου ἀριθμοῦ συμβολαιογράφων ἐφ’ ὅσον ὅλη αὐτὴ ἡ ἐργασία εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δι’ ὀλίγων συμβολαιογράφων—καὶ ὅτι τοῦτο δύναται νὰ γίνῃ δι’ ὀλίγων συμβολαιογράφων ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι γίνεται καὶ σήμερον— ἢ θὰ τοὺς κάμωμεν ἐμμίσθους τοὺς συμβολαιογράφους, ὁπότε θὰ πληρώνῃ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς, ἀλλὰ δὲν θὰ τὰ ἀποκερδαίνει ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς συμβολαιογράφων ἀλλὰ τὸ Δημόσιον ταμεῖον, καὶ ἑπομένως τὰ περισσεύματα θὰ αὐξάνουν ὥστε θὰ δυνηθῶμεν νὰ κάμωμεν καὶ φορολογικὰς ἐλαφρύνσεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ δίλημμα ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν δυνάμεθα συνετῶς σκεπτόμενοι νὰ ἐκφύγωμεν. Ἀλλὰ νὰ ἐρχώμεθα νὰ λέγωμεν ὅτι εἶναι πολλοὶ οἱ συμβολαιογράφοι...

§314Β. ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ. Ὅλοι θὰ παίρνουν ἐξ ἴσου;

§315Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν σᾶς λέγω ὅτι δὲν θὰ λείψῃ καὶ τὸ ἀηδὲς φαινόμενον νὰ ἐξαγοράζωνται αἱ ὑπηρεσίαι προσώπων δημοσίου δικαίου ἀπὸ διαφόρους συμβολαιογράφους. Δὲν θὰ λείψῃ δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου ἀσφαλῶς, διότι δὲν ἐξασφαλίζεται ἴση ἀμοιβὴ ὅλων τῶν συμβολαιογράφων. Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸν ἐλάττωμα διὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ κηρύσσομαι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου διότι δὲν διορθώνει τὴν ἀκαταστασίαν.

§316Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὑποθέσατε ὅτι γίνονται οἱ συμβολαιογράφοι ἐπὶ μισθῷ καὶ ὑποθέσατε ὅτι εἰς μίαν πόλιν εἶναι 10 συμβολαιογράφοι καὶ ἀκόμη ὅτι εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν συντάσσονται ἐν ὅλῳ 10 χιλ. συμβόλαια. Ἐὰν συμβῇ εἰς τὸν ἕνα συμβολαιογράφον ν’ ἀναθέτῃ ὁ κόσμος τὰς 8 χιλ. τῶν συμβολαίων, θὰ ἐργάζεται ἐκεῖνος διὰ νὰ μισθοδοτοῦνται οἱ ἄλλοι 8;

§317Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπαντῶ εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. συναδέλφου. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ τοῦτο, διότι οὐδεὶς θὰ ἔχῃ συμφέρον νὰ πάῃ εἰς τὸν ἕνα ὡρισμένον συμβολαιογράφον, ὁ δὲ συμβολαιογράφος πάλιν δὲν θὰ ἔχῃ συμφέρον νὰ προσελκύσῃ τὴν πελατείαν. Δεύτερον θὰ γίνῃ κάτι παρόμοιον εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, ὅπως γίνεται εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἓν κεντρικὸν γραφεῖον τῶν συμβολαιογράφων, κατανεμομένης τῆς ἐργασίας μὲ τὴν ἡμέραν ἀναλόγως, ὅπως κατανέμεται ἡ ἐργασία εἰς τὰ δικαστικὰ γραφεῖα, εἰς ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ δεδομένου ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης πρὸ ὀλίγου ἐξήγγειλεν ὅτι καταρτίζει καὶ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον καθορίζει τὰ δικαιώματα τῶν συμβολαιογράφων, νομίζω ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις σήμερον εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ νὰ τὸ ἀποσύρῃ ἵνα ὀρθότερον μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ ὑποβάλῃ τοῦτο ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἀμοιβῶν τῶν συμβολαιογράφων».

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 3578 περὶ ἰδιωτικῶν ἐκπαιδευτηρίων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τῶν διδασκόντων μαθήματα μὴ ὑπαγόμενα εἰς τὴν ἕδραν αὐτῶν κλπ». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως εἰς τὸν ὀργανισμὸν διοικήσεως Ἐκκλησιαστικῆς καὶ Μοναστηριακῆς περιουσίας κλπ. συνομολογήσεως δανείου»— (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4823 περὶ ἀνεγέρσεως ἐπισκευῆς καὶ συντηρήσεως ἀρχαιολογικῶν Μουσείων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4597 περὶ ἀνανεώσεως τῆς ἐγγραφῇ τῶν μήπω ἀνανεωσάντων ταύτην φοιτητῶν Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου».

§319Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δὲν δέχομαι ἐπ’ αὐτοῦ καμμίαν τροπολογίαν διότι ἀκολουθῶ τὴν ἑξῆς ἀρχήν, διότι εἰς τὸ παρελθὸν ἐψηφίσθησαν πολλαὶ εὐεργετικαὶ διατάξεις, τὸ δὲ Πανεπιστήμιον ἰσχυρίζεται ὅτι ὑπὸ τὸ κράτος αὐτῶν ἐβγῆκαν ἐπιστήμονες ἀκατάρτιστοι τοιουτοτρόπως δὲ μετετίθετο ἡ εὐθύνη. Ἐπιθυμῶ λοιπὸν εἰς τό μέλλον ἄνευ γνώμης τῆς συγκλήτου νὰ μὴν ἐπέρχεται καμμία τροπολογία εἰς τοὺς σχετικοὺς νόμους.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Σχολικῶν ταμείων καὶ σχολικῶν Ἐφορειῶν».

§321Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Εἰς τὴν § 2 τοῦ ἄρθρ. 9 λέγετε ὅτι οἱ ἔρανοι περιορίζονται μεταξὺ τῶν μαθητῶν τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως, ἐνῷ διὰ τοὺς μαθητὰς τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως δὲν λέγετε τίποτε. Θὰ εἶναι ἀπεριόριστοι ἐκεῖ οἱ ἔρανοι;

§322Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Εἰς τὴν δημοτικὴν οὐδεὶς ἔρανος. Ἡ ἀπάντησίς μου αὕτη ἂς θεωρηθῇ ὡς ἑρμηνευτικὴ δήλωσις.

§323Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς προαιρετικοὺς ἐράνους, ἐνῷ λέγετε ὅτι «οἱ ἑκούσιοι ἔρανοι.... (ἀναγινώσκει).

§324Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Προσέθεσα «τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως».

§325ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροπολογήθη, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ἐκκαθαρίσεως τῆς ἀναστειλάσης τὰς πληρωμὰς ἀνωνύμου ἑταιρείας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἀγγλοαμερικανικὴ Τράπεζα». Ὁ κ. Καλαντζᾶκος.

§326Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Τράπεζα Μεσσηνίας ἐξέδωκε μίαν ἐπιταγὴν, ἧς τὸ ἀντίστοιχον δὲν ἐπληρώθη εἰς χρῆμα, ἀλλ’ εἰς γραμμάτια. Ὁ κομιστὴς τῆς ἐπιταγῆς αὐτῆς μετέβη πρὸς ἀκύρωσιν τῆς ἐπιταγῆς καὶ εὑρέθη πρὸ ἀρνήσεως τοῦ ὑποκαταστήματος τὸ ὁποῖον ἐξέδωκε τὴν ἐπιταγὴν αὐτήν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Τράπεζα αὐτὴ, ἡ ἐκδοῦσα τὴν ἐπιταγήν ἔναντι τῆς ὁποίας ἐπῆρε γραμμάτια καὶ ὄχι χρῆμα, ἐπτώχευσε καὶ ἑπομένως ὁ κομιστὴς ἔμεινεν μὲ ἀπλήρωτον ἐπιταγὴν ἐνῷ συγχρόνως εἶχε καταθέσει τὴν ἀξίαν τῶν γραμματίων αὐτῶν. Νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι δικαιοτάτη. Διατὶ ὁ κομιστὴς τῆς ἐπιταγῆς αὐτῆς νὰ κληθῇ νὰ καταβάλῃ 60% εἰς τὴν Τράπεζαν, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἔλαβε τίποτε ἀπὸ τὴν Τράπεζαν; Νομίζω λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§327Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν. Ὁ πληρώσας τοῖς μετρητοῖς μὲ τὴν ἔκδοσιν μιᾶς ἐπιταγῆς τίθεται εἰς χείρωνα θέσιν ἐκείνου ὁ ὁποῖος δὲν ἐπλήρωσεν τοῖς μετρητοῖς ἀλλ’ ἔδωκε ἓν γραμμάτιον. Πῶς θέλετε ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπλήρωσε τοῖς μετρητοῖς παρὰ ἔδωκε μίαν συναλλαγματικήν, νὰ εἶναι εἰς κρείσσονα θέσιν, παρὰ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐπλήρωσε τοῖς μετρητοῖς καὶ ἐπῆρε τὴν ἐπιταγὴν καὶ ἔμεινεν ἀνεξόφλητος; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ δεκτόν.

§328Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἡ Ἀγγλοαμερικανικὴ Τράπεζα τὰς διανομὰς τὰς περιορίζει μέσα εἰς τὰς Ἀθήνας. Αἱ ἐπαρχίαι δὲν λαμβάνουν τίποτε.

§329Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ νόμος ὁρίζει κατηγορίας πληρωμῶν. Ὅλαι αἱ κατηγορίαι θὰ πληρωθοῦν. Εἶναι ζήτημα διοικητικόν. Πάντως λαμβάνω ὑπ’ ὄψει μου τὰς παρατηρήσεις σας καὶ θὰ ἐνεργήσω σχετικῶς.

§330ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροπολογήθη, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§331ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων τοῦ νόμου περὶ ρυθμίσεως ἐν γένει τῶν μισθώσεων ἀστικῶν ἀκινήτων». (Ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ἰδιαζούσης δικαιοδοσίας διατάξεων τῆς Ποινικῆς Δικονομίας καὶ ἄλλων εἰδικῶν νόμων». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνωτάτου δικαστικοῦ συμβουλίου». Ὁ κ. Γιαννόπουλος.

§332Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἐπιψήφισις εἶναι ἐκ τῶν σπουδαιοτάτων, διότι κανονίζει καὶ ρυθμίζει τὸν τρόπον τῆς διοικήσεως τῆς δικαιοσύνης, ἐκ τοῦ τρόπου δὲ τοῦ καλοῦ ἢ κακοῦ τῆς διοικήσεως τῆς δικαιοσύνης ἐξαρτᾶται καὶ ἡ καλὴ ἢ κακὴ ἀπονομὴ αὐτῆς. Πρόκειται διὰ τὰς μεταθέσεις τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων, ὅλων ἀπὸ τοῦ εἰρηνοδίκου μέχρι τῶν προέδρων καὶ εἰσαγγελέων τῶν ἐφετῶν, τὰς ὁποίας μεταθέσεις τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ ρυθμίσῃ κατὰ τρόπον ἐντελῶς διάφορον, παρὰ καθὼς μέχρι σήμερον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀφαιρεῖται τὸ δικαίωμα τῆς μεταθέσεως τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον εἶχε τὸ ἀνώτατον δικαστικὸν συμβούλιον, καὶ περιέρχεται τοῦτο εἰς χεῖρας τοῦ ὑπουργοῦ. Διὰ νὰ κατανοηθῇ πραγματικῶς ἡ σημασία τῆς προτεινομένης διαρρυθμίσεως, εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς εἴπω περὶ τοῦ πῶς ἐγένοντο αἱ μεταθέσεις μέχρι σήμερον περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὅν ἐλειτούργει τὸ ἀνώτατον δικαστικὸν συμβούλιον καὶ περὶ τοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον ἐτήρει καὶ προέβαινεν ἑκάστοτε εἰς τὰς μεταβολάς. Τὸ ἀνώτατον δικαστικὸν συμβούλιον ἔκαμνε τὰς μεταβολὰς τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων κατὰ τὰς δικαστικὰς διακοπάς, δηλαδὴ κατὰ τὸ θέρος ἑκάστου ἔτους. Ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ νόμου ἡ καταργουμένη ἐντελῶς, εἶναι ἡ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). «Οἱ ἐν τῷ ἄρθρῳ 19 ἀναφερόμενοι δικαστικοὶ ὑπάλληλοι μετατίθενται μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς διετίας ἢ τριετίας, ἄν περὶ τῆς μεταθέσεώς των ἀποφανθῇ τὸ ἀνώτατον δικαστικὸν συμβούλιον». Εἶχε κριθῆ, ἀφ’ ὅτου καθιδρύθη τὸ ἀνώτατον δικαστικὸν συμβούλιον ἀπὸ τοῦ 1909, ὅτι ἔπρεπεν ἑκάστοτε νὰ μετατίθενται οἱ δικαστικοὶ ὑπάλληλοι. Ἡ μετάθεσις ἐκρίθη ἀπαραίτητος διὰ δύο λόγους κυρίως. Ὁ εἷς ἦτο ὅτι δὲν ἔπρεπεν οἱ δικαστικοὶ ὑπάλληλοι νὰ παραμένουν ἐπὶ μακρὰν περίοδον χρόνου εἰς ἓν μέρος, διότι ἡ παραμονὴ εἰς ἓν μέρος τοῦ δικαστικοῦ ὑπαλλήλου ἐδημιούργει συνθήκας τοιαύτας καὶ ἐδημιούργει τοιαύτας σχέσεις, ὥστε ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ τεθῇ εἰς κίνδυνον ἡ δικαστικὴ περιωπή, τὸ δικαστικὸν κῦρος καὶ ἡ δικαστικὴ ἀνεξαρτησία. Ὁ ἄλλος λόγος, ἐπίσης σπουδαῖος, ἦτο ὁ ἑξῆς: Δὲν ἦτο ὀρθόν, δὲν ἦτο δίκαιον νὰ δημιουργοῦνται δύο τάξεις καὶ δύο κατηγορίαι δικαστῶν ἡ μία τῶν προνομιούχων, ἐκείνων δηλ. οἱ ὁποῖοι κατεῖχον τὰς καλὰς θέσεις, καὶ ἡ ἄλλη τῶν ἀποδιοπομπαίων ἤτοι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τὰ ἀπόκεντρα δικαστήρια, ὅπου ὡς γνωστὸν καὶ ὁ βίος εἶναι δυσχερὴς καὶ ἡ διαμονὴ δυσάρεστος. Πρὸς τοῦτο τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ προβαίνῃ εἰς τὰς μεταβολὰς αὐτάς. Ἀλλὰ πῶς προέβαινεν; Προέβαινεν ὡς ἑξῆς: Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ὤφειλε καθ’ ἕκαστον τέλος τῶν διακοπῶν ν’ ἀποστέλλῃ πρὸς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον πίνακα ὅλων τῶν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι εἶχον συμπληρώσει ὡρισμένον χρόνον εἰς ἕνα δικαστήριον. Μετὰ τῶν πινάκων ὤφειλε τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης νὰ συναποστέλλῃ πληροφορίας, ἐκθέσεις εἰσαγγελέων, ἔστελλεν δὲ ἀκόμη καὶ ἐκθέσεις τῶν ἐπιθεωρητῶν. Τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον εἶχε τὸ δικαίωμα συγχρόνως νὰ ζητῇ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους πᾶσαν πληροφορίαν σχετικὴν καὶ σταθμίζον ὅλα τὰ περιστατικὰ καὶ τὸ συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὶ ἐπέβαλλεν ἡ ἰσότης τῶν δικαστῶν, προέβαινεν εἰς ἀναλόγους μεταβολάς. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὰς πολιτικὰς μεταβολὰς εἰς τὰς ὁποίας προέβαινε τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον· ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὰς μεταβολάς, εἰς ἃς εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ προβαίνῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον δικαίωμα ἀφαιρεῖ τώρα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ σύστημα τὸ θεσπιζόμενον ἤδη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι: Οὐδεμία μετάθεσις θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ συμβούλιον. Πᾶσαν μετάθεσιν θὰ τὴν κάμῃ τὸ Δικαστικὸν Συμβούλιον συνεπείᾳ εἰδικοῦ ὀνομαστικοῦ ἐρωτήματος τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.

§333Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Καὶ πρότερον τὸ ἴδιον ἐγίνετο.

§334Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Τότε τὸ ἐρώτημα ἦτο γενικόν, ἐνῷ τώρα θὰ εἶναι εἰδικὸν δι’ ἕνα ἕκαστον δικαστικόν.

§335Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ εἶναι καλλίτερον τώρα, διότι τὸ Σύνταγμα λέγει ὅτι πρέπει εἰδικῶς καὶ ἐμπεριστατωμένως τὰ μέλη τοῦ Ἀνωτάτου νὰ αἰτιολογοῦν τὴν γνώμην των.

§336Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι καλλίτερον, διότι κατὰ τὸ προτεινόμενον σύστημα ὑποχρεοῦται καθένας δικαστικὸς νὰ ἐκλιπαρῇ καὶ καθικετεύῃ τὸν ὑπουργὸν διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ὑποβληθῇ ἕνα ἐρώτημα διὰ τὴν μετάθεσίν του.

§337Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ὑπῆρχεν αὐτὸ πρότερον;

§338Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπῆρχεν, διότι τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον προέβαινεν εἰς μετάθεσιν τῶν ὑπαλλήλων, χωρὶς νὰ ὑποβάλητε σεῖς ὡρισμένον καὶ εἰδικὸν ὀνομαστικὸν ἐρώτημα. Ἐνῷ σήμερον οἱ κατέχοντες τὰς καλὰς θέσεις θὰ ἔρχωνται νὰ σᾶς παρακαλοῦν νὰ μὴ γίνῃ τὸ ἐρώτημα ἐνῷ οἱ ἄλλοι θὰ σᾶς παρακαλοῦν περὶ τοῦ ἐναντίου. Νομίζω ὅτι τοιουτοτρόπως πλήττεται ἡ ἀνεξαρτησία τῶν δικαστῶν καὶ δημιουργεῖται μία πλήρης ἐξάρτησις αὐτῶν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ καὶ πάλιν: Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἐν τῇ ἐξουσίᾳ σας, νὰ κρατήσητε ἰσοβίως ἕνα δικαστὴν ἀνώτερον ἢ κατώτερον ἐν Ἀθήναις; Ναὶ ἢ οὔ; Ναί! Διότι ἐν τῷ δικαιώματί σας θὰ πρέπῃ νὰ ὑποβάλητε σεῖς ἐρώτημα εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον καὶ συνεπῶς ὁ ὑπάλληλος ὁ ὁποῖος θὰ τύχῃ τῆς εὐνοίας σας θὰ μένῃ διαρκῶς εἰς τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν θέλει.

§339Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν θὰ τοῦ ἐπιδεικνύει καμμίαν εὔνοιαν οὔτε τοῦ ἐπιδεικνύει τοιαύτην τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον.

§340Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε τὸ αὐτό. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν εἰσαγγελέα.

§341Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶπεν αὐτό.

§342Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ ἐγένετο ἐκμετάλλευσις αὐτοῦ τοῦ πράγματος, πρέπει νὰ γίνῃ γνωστὸν ὅτι ἡ νομικὴ ἀντίληψις ἡ ὀρθὴ εἶναι ὅτι οἱ εἰσαγγελεῖς εἶναι οἱ σύνδεσμοι μεταξὺ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας καὶ τῆς δικαστικῆς. Ἄν ἀναγνώσητε τὸν ὀργανισμὸν τῶν δικαστηρίων καὶ τοὺς νόμους, θὰ ἴδητε ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς εἰσαγγελεῖς τοῦ Κράτους νὰ παρέχῃ ὁδηγίας, ἀφορώσας καὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς. Οἱ εἰσαγγελεῖς βεβαίως εἶναι μόνιμοι, ἀλλὰ ἀσκοῦν καὶ ἐξουσίαν διοικητικὴν καὶ εἶναι εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, εἰδικῶς δὲ, ὡς ὁρίζει ὁ ὀργανισμὸς τῶν δικαστηρίων, μὲ τὸν προϊστάμενον τῆς δικαιοσύνης, τὸν ἀσκοῦντα τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστόν—τὸ λέγουν καὶ οἱ συγγραφεῖς, ὁ Κωνσταντόπουλος καὶ λοιποί— ὅτι δύναται νὰ δώσῃ ὁδηγίας εἰς τὸν εἰσαγγελέα. Περὶ αὐτοῦ ἐπρόκειτο καὶ αὐτὸ εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§343Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ εἶναι τῆς ἐμπιστοσύνης του οἱ εἰσαγγελεῖς τῶν Πρωτοδικῶν.

§344Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶπεν αὐτό. Εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία ἁρμονία ἀντιλήψεων.

§345Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὸ μέτρον τοῦτο δὲν πρόκειται, κ. ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἐξυπηρετήσητε τὸ σῶμα της δικαστικόν, παρὰ, ἐπαναλαμβάνω, θὰ κλονίσητε τὸ κῦρος τῆς Δικαιοσύνης.

§346ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκταὶ αἱ τροπολογίαι. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου)

§347ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 4.30′ μ. μ. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.)