1930.12.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς 2ας Δεκεμβρίου συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς 2 Δεκεμβρίου).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐκλογικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ Κομμουνιστικοῦ κόμματος Θεσσαλονίκης, ἡ Ἐργατοβοήθεια ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν, ὁ σύλλογος τῶν διανοουμένων, οἱ τεχνῖται ὑπάλληλοι Θεσσαλονίκης, ἡ Καπνεργατικὴ ὁμοσπονδία, οἱ ἐργάται Λεβαδείας, ἡ ἕνωσις καφφενείων καὶ ζαχαροπλαστείων, ἡ ναυτικὴ συγκέντρωσις Πειραιῶς κλπ., διαμαρτυρόμενοι διὰ τὴν καταδίκην τῶν στρατιωτῶν Μαρκοδίτη καὶ Πανούση εἰς θάνατον, ζητοῦν τὴν ἀπελευθέρωσίν του καὶ τὴν διάλυσιν τοῦ Καλπακίου. —Ὁ ἐν ἀποστρατείᾳ πλωτάρχης Γ. Παπατσώρης, διαμαρτυρόμενος κατὰ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου κ. Δραγάτση, παρακαλεῖ νὰ διαταχθῇ ἡ προεξόφλησις τῆς συντάξεώς του. —Τὸ δημοτικὸν συμβούλιον Λεβαδέων διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀναστολὴν διαταγῆς κατεδαφίσεως τῶν ἐν τῇ πλατείᾳ Παραπηγμάτων. —Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι Χίου καὶ Σιατίστης διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν εἰσέτι τῶν ἐκκρεμῶν ὑπαλληλικῶν ζητημάτων. —Ὁ φαρμακευτικὸς σύλλογος Θηβῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην ἵδρυσιν φαρμακείου ἐν τῷ προαστείῳ Πυρὶ τοῦ δήμου Θηβῶν. —Ὁ Θ. Δούκας ἐργολάβος μεταφορᾶς τοῦ ταχυδρομείου ἀπὸ Ἀστακοῦ εἰς Ἀγρίνιον, ζητεῖ τὴν αὔξησιν τῆς χορηγουμένης ἀποζημιώσεως ἀπὸ 1500 δραχμὰς εἰς δρ. 4000. —Ὁ γεωργικὸς προσφυγικὸς κόσμος Βερροίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἄδικον διανομὴν τῶν γεωργικῶν οἰκιῶν, καὶ ζητεῖ τὴν ἀναστολὴν τῆς διανομῆς ταύτης. —Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Ξεχασμένης Βερροίας καὶ αἱ κοινότητες Εὔας καὶ Ἰθώμης διαμαρτύρονται διὰ τὴν ψήφισιν νομοσχεδίου περὶ ὀργανώσεως τῆς ταμειακῆς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους κλπ. —Οἱ ἐγγραφέντες ἐξ ὅλης τῆς Ἑλλάδος εἰς ρωσσικὰ δάνεια, ζητοῦν τὴν ἀπόδοσιν τῶν καταθέσεών των. —Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Καμάρας, διαμαρτυρόμενοι διὰ τὴν ἀνάμιξιν τοῦ νομάρχου κ. Φικιώρη εἰς τὸν διακανονισμὸν τῶν ὁρίων Φαλαισίας καὶ Περλάνης, παρακαλοῦν ὅπως παραμείνωσι τὰ ὅρια τὰ καθορισθέντα δι’ ἀποφάσεως τοῦ δικαστηρίου Καλαμῶν. —Τὸ σωματεῖον καπνεργατῶν «ἡ Πρόοδος» Καβάλλας ζητεῖ τὴν ἐπέκτασιν τῆς περιόδου χορηγήσεως ἐπιδομάτων ἀνεργίας, καὶ τὴν τιμωρίαν τοῦ προμηθευτοῦ κινίνης εἰς τοὺς ἐργάτας Κολοτούρη. —Τὸ σωματεῖον ἐργατῶν τυπογράφων βιβλίων καὶ τοῦ τύπου Ἀθηνῶν δι’ ὑπομνήματός του ζητεῖ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων αἰτημάτων. —Οἱ γονεῖς καὶ κηδεμόνες τῶν ἑλληνοπαίδων μαθητῶν τῆς Γερμανικῆς σχολῆς Ἀθηνῶν ζητοῦν τὴν διατήρησιν τῆς σχολῆς ταύτης μέχρι τῆς ὀργανώσεως τῶν ἑλληνικῶν σχολείων. —Ὁ ἰατρικὸς σύλλογος Σάμου ζητεῖ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ταμείου συντάξεων τῶν ὑγειονομικῶν. —Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Ζωγάκη ζητοῦντος τὸν διορισμὸν του ὡς δημοδιδασκάλου. —Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γιαννόπουλος καταθέτει αἴτησιν τῆς Κυριακῆς Τζιλαλῆ. —Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Νικολίτσας καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κατοίκων Κεφαλοβρύσου, ζητούντων τὴν συμπλήρωσιν τῆς θέσεως γραμματέως τοῦ εἰρηνοδικείου Κουρίτιδος. Ὁ κ. Α. Μιχαλακόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μετὰ τῆς Οὐγγαρίας ὑπογραφείσης ἐν Βουδαπέστῃ τῇ 13 Ἰουνίου 1930 Συμβάσεως». Ὁ κ. Κ. Σπυρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμου. 1) Περὶ ἑνώσεως κιτροπαραγωγῶν Κρήτης. καί 2) Περὶ μεταβιβάσεως εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον τῆς κινητῆς καὶ ἀκινήτου περιουσίας τῆς Ε. Α. Προσφύγων καὶ συστάσεως ὑποθήκης ὑπὲρ τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς.

§3Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. ὑπουργέ.

§5Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου περὶ μεταβιβάσεως εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. (ἀναγινώσκει). Ὡς γνωστὸν, κύριοι, τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον εἶχεν ὑπογραφῆ ἐν Γενεύῃ ἡ σύμβασις μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων διὰ τῆς ὁποίας ἡ μὲν Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μεταβιβάσῃ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ὅλην τὴν κινητὴν καὶ ἀκίνητον περιουσίαν της, ἐξ ἄλλου δὲ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὑπεχρεοῦτο νὰ ἐγγράψῃ ὑποθήκην ὑπὲρ τοῦ Διεθνοῦς Οἰκονομικοῦ Ἐλέγχου, ἀναλαβόντος τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Προσφυγικοῦ Δανείου νὰ ἐγγράψῃ ὑποθήκην ἐπὶ τῶν κτημάτων τούτων. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον προνοεῖ ὑπὲρ τῆς τοιαύτης ἐγγραφῆς ὑποθήκης κατὰ παρέλκυσιν βεβαίως, ἀναγκαστικῶς, τῶν συνήθων διατυπώσεων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ νόμου περὶ ὑποθηκῶν. Διότι αὐτὴν τὴν φορὰν πρόκειται περὶ ἐγγραφῆς ὁμαδικῆς ὑποθήκης, συγχρόνως δέ μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κυροῦνται συμβάσεις σχετιζόμεναι μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων καὶ τὴν διαδοχὴν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων. Ἡ πρώτη σύμβασις εἶναι σχετικὴ μὲ τὴν ἀνάθεσιν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῶν περαιτέρω εἰσπράξεων τῶν ὀφειλῶν καὶ χρεῶν τῶν ἀστῶν καὶ τῶν ἀγροτῶν προσφύγων. Ἡ δευτέρα σύμβασις σχετίζεται μὲ τὸν καθορισμὸν τοῦ τόκου τῶν ἀστικῶν καὶ ἀγροτικῶν χρεῶν καθοριζόμενον εἰς 3%. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, κύριοι, παρουσιάζει ἕνα ἐπείγοντα χαρακτῆρα καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ πάντως πρὸ τῶν ἑορτῶν. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ θελήσῃ ὅπως παραπεμφθῇ.

§6Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ κηρυχθῇ ὑπηρεσιακὸν καί νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Βουλῆς. Νὰ παρακληθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς νὰ τὸ ἔχῃ ἕτοιμον τὴν Δευτέραν, ὥστε νὰ προφθάσῃ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Γερουσίαν, διότι ἡ μὴ ψήφισίς του πρὸ τῶν ἑορτῶν θὰ φέρῃ τὴν παράτασιν ἐπί τινα καιρὸν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων καὶ τοῦτο ὄχι διότι βιαζόμεθα νὰ τὴν ξεφορτωθῶμεν, ἀλλὰ διότι οἱ ἄνθρωποι θέλουν νὰ φύγουν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§8Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐζήτησα τὸν λόγον ἀπολύτως ἐκ πρωτοβουλίας, διότι πρόκειται νὰ ὁμιλήσω πρὸς ὑμᾶς περὶ συνταγματικῆς ἐφαρμογῆς. Εἴμεθα δὲ σύμφωνοι ἅπαντες ἀπὸ τοῦ 1911, ὅτι τὰ συνταγματικὰ ζητήματα δὲν τίθενται ὡς ζητήματα ἐμπιστοσύνης, τοὐτέστιν ὡς ζητήματα κομματικά. Ἡ ἐπερώτησις περὶ τῆς καταχρήσεως τῆς κινίνης εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι τοῦ θέματος ἐπελήφθη ἤδη ἡ τακτικὴ δικαιοσύνη, ἡ τρίτη τῶν ἐξουσιῶν τοῦ Κράτους. Συζήτησις τοῦ θέματος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δημιουργεῖ σύγχισιν εἰς τὰς λειτουργίας τοῦ Κράτους, καταλύει τὸ δόγμα τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, ἀποτελεῖ παράβασιν τοῦ Πολιτεύματος τὸ ὁποῖον μᾶς διέπει. Ἀντιλαμβάνομαι σαφῶς ὅτι προσκρούω εἰς τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως, ὡς μέλος καὶ ἐγὼ τοῦ κυβερνητικοῦ κόμματος. Ἀντιλαμβάνομαι σαφῶς τὴν φιλότιμον ὑπερηφάνειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν θόρυβον, ὅπως εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσῃ. Ἀντιλαμβάνομαι ἐπίσης καλῶς τὸ μένος τὸ καλῶς ἐννοούμενον καὶ καλῶς ἑρμηνευόμενον, τὸ μένος ἐν πάσῃ περιπτώσει τῆς ἀντιπολιτεύσεως νὰ διεξαγάγῃ ἀγῶνα ἐπὶ θέματος τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἡμερῶν σφοδρότατα συγκινεῖ τὴν Κοινὴν Γνώμην, καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς εἶναι τὸ ἐμπόδιον, διότι βέβαια μία Βουλὴ ἐκπροσωποῦσα τὸν λαὸν ἔχει καὶ καθῆκον ἀκόμη νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν τοὺς θορύβους τῆς λαϊκῆς γνώμης. Ἀλλ’ ἀκριβῶς τοῦτο εἶναι καὶ τὸ καθῆκον ἑνὸς Κοινοβουλίου τὸ ὁποῖον σέβεται ἑαυτὸ, νὰ ἀντιμετωπίζῃ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Πολιτεύματος, συμφώνως πρὸς τὸ Πολίτευμα τὴν Κοινὴν Γνώμην, νὰ τὴν χειραγωγῇ, νὰ ἡγῆται αὐτῆς καὶ νὰ τὴν συνετίζῃ καὶ νὰ τὴν διδάσκῃ καὶ νὰ τὴν συγκρατῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς αὐστηρᾶς νομιμοφροσύνης, διότι θὰ παραβαρύνῃ τὰ καθήκοντά του τὸ Κοινοβούλιον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἑκάστοτε θὰ παρεσύρετο ἀπὸ τοὺς θορύβους τῆς Κοινῆς Γνώμης, δὲν θὰ καθωδήγει ὅπως πρέπει τὴν Κοινὴν Γνώμην καὶ θὰ ἐδημιούργει σύγχισιν εἰς τὰς λειτουργίας τοῦ Κράτους. Ἀντιλαμβάνομαι, ἐπαναλαμβάνω, τὴν λεπτὴν τὴν ἀκροσφαλῆ δύναμαι νὰ εἴπω θέσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία φιλοτίμως θέλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν συζήτησιν. Ἀλλὰ ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὴν νομιμοφροσύνην κυριώτατα τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι μόνον ὁ ἡγέτης τοῦ μεγάλου τοῦ ἀξιωματικοῦ κόμματος τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ προσωπικῶς εἶναι εἷς ἐκ τῶν διαπρεπεστάτων συγχρόνων νομομαθῶν τῆς Χώρας. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὴν νομικήν του συνείδησιν νὰ μὴ εἰσαγάγωμεν εἰς τὰς συζητήσεις τοῦ Κοινοβουλίου πνεῦμα ἀκαταστασίας, πνεῦμα συγχύσεως, πνεῦμα οἱονεὶ ἀναρχίας, διότι, κύριοι βουλευταὶ, ποῦ εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξῃ μία συζήτησις ὡς ἡ περὶ ἧς πρόκειται; Ἄν ὑποβάλωμεν τὸ σπουδαιότερον τῶν ἀποτελεσμάτων εἰς τὸν διορισμὸν μιᾶς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἑπομένως ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν νόμου, θὰ κάμνωμεν ἐδῶ ἀνακρίσεις καὶ θὰ γίνωνται καὶ ἐκεῖ ἀνακρίσεις. Θὰ σταματήσῃ ἡ ἐκεῖ ἀνάκρισις; Θὰ σταματήσῃ ἡ ἐδῶ ἀνάκρισις; Ἢ θὰ διεξάγωνται συγχρόνως καὶ αἱ δύο ἀνακρίσεις; Ἤκουσα φευγαλέως πως ὅτι τὰ ζητήματα καὶ ὑποκειμενικῶς καὶ ἀντικειμενικῶς διακρίνονται. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐν προκειμένῳ ὑπάρχει εἶναι τοῦτο: ὅτι ἐγένετο ἢ δὲν ἐγένετο κατάχρησις εἰς τὸ ζήτημα τῆς κινίνης; Ὑπάρχει ἑπομένως μία πρᾶξις, πρᾶξις ἑνιαία, ἐν τῷ συνόλῳ αὐτῆς. Ἐνέχονται οἱ Α. Β, Γ, γενικῆς ἢ εἰδικῆς δοσιδικίας, ἀδιάφορον ἂν ὅλοι εἶναι ἢ δὲν εἶναι συναίτιοι ὅπως λέγει ὁ ποινικὸς νόμος. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χειρισθῇ ἡ ὑπόθεσις. Βέβαια μπορεῖ νὰ εἶναι πολλὰ πρόσωπα ἐνεχόμενα, διακεκριμένα ἕνα ἕκαστον καθ’ ἑαυτό, ἀλλ’ ἡ ὑπόθεσις εἶναι μία. Εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ διεξάγηται ἐδῶ συζήτησις ἐκτεταμένη, συγκινοῦσα τὴν Κοινὴν Γνώμην σφοδρότατα καὶ ἐπηρεάζουσα ἑπομένως μίαν ἀνάκρισιν; Δὲν εἶναι αὐτὸ σύγχισις τῶν ἐξουσιῶν; Δὲν εἶναι αὐτὸ κατάλυσις τῶν θεμελειωδῶν δογμάτων, δυνάμει τῶν ὁποίων ἀποτελοῦμεν πεπολιτισμένον λαόν, Κράτος εὔρυθμον καὶ νομοταγές; Νομίζω λοιπὸν, ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἀπόκειται εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τῆς ἀντιπολιτεύσεώς μου νὰ ἀποδεχθῇ τὰς γνώμας μου, γνώμας ἐξενεχθείσας κατ’ ἀπόλυτον πρωτοβουλίαν· καὶ πιστεύω, ὅταν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ δηλῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδεμία δὲν θὰ ὑπάρξῃ περὶ τούτου ἀμφιβολία. Ὁμιλῶ ὅπως ὁμιλῶ κατ’ ἀπόλυτον πρωτοβουλίαν, διότι πρόκειται περὶ θέματος συνταγματικοῦ, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν χωροῦν κομματικαὶ ἀντιλήψεις.

§9Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Λυποῦμαι, κύριοι βουλευταὶ διότι δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω καθόλου μὲ τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου φίλου μου βουλευτοῦ Οἰτύλου. Ἡ ἐπερώτησις δὲν ἀφορᾷ τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης. Ἄν ἡ ἐπερώτησις ἐστρέφετο εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης, βεβαίως δὲν θὰ ἦτο ὀρθὴ ἡ ἐνέργειά μας νὰ θέλωμεν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς συζήτησιν ζητήματος τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς δικαιοσύνης, διὰ νὰ ἐπηρεάσωμεν αὐτὴν κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸ ἄλλον τρόπον. Ἀλλὰ ἡ ἐπερώτησις ἀπευθύνεται καὶ καλῶς ἀπευθύνεται ἀπὸ Συνταγματικῆς ἀπόψεως, κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ὅσον ἀφορᾷ τὴν διοικητικὴν αὐτῆς ἐνέργειαν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω ἁπλῶς τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως, διὰ νὰ ἴδητε κατὰ πόσον εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι ἡ ἐπερώτησις: «ἐπερωτῶνται...» (ἀναγινώσκει). Κατὰ τὶ παρακαλῶ μία συζήτησις ἐπὶ τοιαύτης ἐπερωτήσεως δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἠμπορεῖ ν’ ἀποτελέσῃ παρέμβασιν εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Ἔπειτα λησμονεῖ ὁ ἀγαπητὸς φίλος καὶ βουλευτὴς Οἰτύλου ὅτι ἡ παρέμβασις, ἡ προσπάθεια ἰδίᾳ πρὸς παρέμβασιν εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας γίνεται ὑπὸ τοῦ τύπου ἀνευθύνως ἔξω, καὶ πιστεύω ὅτι ἀκριβῶς μία συζήτησις γινομένη ἐδῶ ἐντὸς τῶν ὁρίων τὰ ὁποῖα θέτει τόσον καλὰ ἡ ἐπερώτησις, θὰ χρησιμεύσῃ καὶ ὡς ἕνα παράδειγμα διὰ τοὺς ἀνευθύνους οἱ ὁποῖοι ἀναμιγνύονται εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα διὰ νὰ κανονίσουν τὴν συμπεριφορὰν των ἀναλόγως καὶ νὰ ἀφήσουν τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν ἐλευθέραν διὰ νὰ κάμῃ τὸ ἔργον της καὶ νὰ μὴ τὴν ἐπηρεάζουν. Ἐπαναλαμβάνω λοιπὸν ὅτι ἀπορῶ πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφός μου, ὁ ἐντριβὴς περὶ τὰ νομικὰ, νὰ ὑπέπεσεν εἰς αὐτὴν τὴν πλάνην νὰ θεωρήσῃ ὅτι μία ἐπερώτησις στρεφομένη ἀποκλειστικῶς κατὰ τῆς διοικητικῆς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὅτι θ’ ἀποτελέσῃ παρέμβασιν ἢ ἀνάμιξιν ἐκ μέρους τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Ἐκ τῆς φοβερᾶς ἀνηθικότητος ἡ ὁποία βαρύνει τὸν Κρατικὸν ὀργανισμόν, ἐκπροσωπούμενον οὐχὶ ἀπὸ τοὺς πρωθυπουργοὺς καὶ ὑπουργούς, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ κατώτερα ὄργανα, οὐδεὶς δύναται νὰ ἀναχαιτίσῃ τὴν βοὴν τῆς Κοινῆς Γνώμης ἡ ὁποία μετεβλήθη ἤδη εἰς μυκηθμόν. Ἐγὼ ἐπλήρωσα ἐν τῷ μέτρῳ τῶν ἀσθενῶν μου δυνάμεων τὴν εἰλικρίνειαν τῆς γλώσσης μου πολὺ ἀκριβά, ἀλλὰ δὲν μεταμελοῦμαι διὰ τοῦτο, καὶ θέλω νὰ εἴπω ταῦτα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως: ὅτι τὸ περιστατικὸν τῆς κινίνης ἔπαιξεν ἤδη εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν τὸν ρόλον τοῦ Σαγγαρίου. Ἡ προσπάθεια ἡ ἀνορθωτικὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀνεχαιτίσθη, καθ’ ὃν τρόπον ἀνεχαιτίσθη ἡ ὁρμὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν μετὰ τὴν ἧτταν τοῦ Σαγγαρίου. Προσέξατε κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐν ὀνόματι τῆς πατρίδος, ἐν ὀνόματι ἡμῶν αὐτῶν, προσέξατε νὰ λάβητε μέτρα διὰ τὴν Σμύρνην τῶν ἀνορθωτικῶν σας προσπαθειῶν διότι...

§10Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ ἐρώτησις δὲν εἶναι οὐδὲ κἂν ἐρώτησις. Ἐὰν πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ πληροφορίας τινὰς, νὰ τὰς δώσῃ καὶ νὰ τελειώνωμεν.

§11Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ ὁποῖον εἴπατε εἶναι μία παρατήρησις, ὅτι μετεστράφη ὁ ἔλεγχος τῶν κ. κ. ἐπερωτώντων βουλευτῶν. Βεβαίως δὲν εἶναι ἐπερώτησις, ἀλλ’ ὡς τοιαύτη, τὴν ἐδέχθημεν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ εἴπαμεν ὅτι θὰ καταθέσωμεν τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα καὶ κατεθέσαμεν καὶ ἐδηλώσαμεν καὶ διὰ τοῦ τύπου ὅτι τὰ κατεθέσαμεν. Αὐτὸ δὲ συμβαίνει συχνότατα, νὰ διατυποῦνται ὡς ἐπερωτήσεις πράγματα τὰ ὁποῖα ἐκ πρώτης ὄψεως ἔχουν χαρακτῆρα ἁπλῶν ἐρωτήσεων. Ὥστε ἀρκετὰ ἐλέχθησαν περὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἔχει τὸν λόγον.

§13Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει ζήτημα, ὡς παρετήρησε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀντισυνταγματικότητος ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἐπελήφθη τῆς ὑποθέσεως ἡ δικαιοσύνη. Ἡ ἐπερώτησις στρέφεται μόνον εἰς τὴν πολιτικὴν ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως, ἀσχέτως πρὸς τὸ ἂν ὑπάρχῃ ἢ μὴ ἀδίκημα τὸ ὁποῖον θίγει ὡρισμένα πρόσωπα. Ἐγὼ θὰ κάμω μίαν περαιτέρω παρατήρησιν καὶ θὰ συστήσω τοὐλάχιστον εἰς τοὺς φίλους μου οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπερωτήσουν, νὰ προσπαθήσουν νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν περιωρισμένοι ἐντὸς τοῦ πολιτικοῦ μέρους, διὰ νὰ μὴ δώσωμεν ἀφορμὴν νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἐντεῦθεν, ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης γίνεται, ὄχι προσπάθεια, ἀλλ’ ἁπλῆ παρακώλυσις τοῦ ἔργου τῆς δικαιοσύνης ἢ ὅτι γίνεται προσπάθεια ἐπηρεασμοῦ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Τὸ ἐὰν εἶναι ἐρώτησις ἢ ἐπερώτησις, νομίζω ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν, διότι ἐδῶ δὲν ἔχομεν ὡρισμένον τύπον ἀλλ’ ἐκ τῆς ἀναπτύξεως θὰ διακρίνωμεν ἐὰν εἶναι ἐρώτησις ἢ ἐπερώτησις.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του πρὸς τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ὑγιεινῆς περὶ τῶν μέτρων πρὸς ἀνακάλυψιν τῶν νοθευτῶν τῆς κινίνης.

§15Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Θὰ περιορίσω τὴν ἐπερώτησίν μου ἐντὸς τοῦ πολιτικοῦ θέματος. Ἀπὸ δύο μηνῶν περίπου στυγερώτατον καὶ βδελυρώτατον ἔγκλημα ἀνεκοινώθη εἰς τὴν Κοινὴν Γνώμην. Ἡ Ἑλλὰς ἀφ’ ὅτου ὑπάρχει ὡς Κράτος δὲν ἐγνώρισεν ὅμοιον ἔγκλημα, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἐγκλήματος στρεφομένου κατ’ ἀτόμων, ἀλλὰ περὶ ἐγκλήματος στρεφομένου καθ’ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, περὶ ἐγκλήματος τοῦ ὁποίου ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ ὑπονόμευσις αὐτῆς τῆς ὑπάρξεως τῆς φυλῆς μας. Διὰ νὰ ἐννοήσητε πῶς γίνεται ἡ δισκιοποίησις, εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω δι’ ὀλίγων ὑπὸ ποίων νόμων διέπεται ἡ δισκιοποίησις τῆς κινίνης ἐν τῷ Κράτει. Μέχρι τοῦ 1908, δὲν εἶχεν ληφθῆ καμμία νομοθετικὴ πρόνοια περὶ πωλήσεως τῆς κινίνης ὑπὸ τοῦ Κράτους. Τὸ πρῶτον κατὰ τὸ 1908 εἰσηγήσει τοῦ τότε βουλευτοῦ Ξηρομέρου κ. Μαυρομάτη, ἐψηφίσθη νόμος ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Θεοτόκη κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπετρέπετο εἰς τὸ Κράτος νὰ προβαίνῃ εἰς ἀγορὰν δισκιοποιημένης κινίνης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ ἢ νὰ ἀγοράζεται ἡ κινίνη ἐξ ἐργοστασίων ξένων κατόπιν μειοδοτικῆς δημοπρασίας ἢ νὰ ἀγοράζεται ἐκ ξένης Κυβερνήσεως, διὰ συμβάσεως μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἐπρομηθεύετο τὴν κινίνην ἐκ τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως μέχρι τοῦ μεγάλου πολέμου, ὅτε ἐδήλωσεν ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις ὅτι δὲν δύναται νὰ προμηθεύῃ κινίνην περαιτέρω εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, λόγῳ ἐλλείψεως εἰς αὐτὴν πρώτων ὑλῶν. Τότε τὸ Κράτος ἐπρομηθεύετο τὴν κινίνην ἐκ τῶν μεγάλων ἐργοστασίων Ἰάβας, τὰ ὁποῖα συγκεντρώνουν ὁλόκληρον τὴν παγκόσμιον παραγωγήν. Βραδύτερον δὲ κατὰ τὸ 1908 ἐπρομηθεύετο ἐκ τῶν ἐργοστασίων τοῦ Ἄμστρενταμ, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ αὐτὰ ἐργοστάσια ἀλλὰ ἐν Εὐρώπῃ. Κατὰ τὸ 1923 τὰ ἐργοστάσια Ἄμστερνταμ ἐξεδήλωσαν τὴν πρόθεσιν, δι’ ἐπιστολῆς αὐτῶν ἀπευθυνθείσης πρὸς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀγοράσουν οἰκόπεδα μεγάλα ἐν Ἀθήναις ὥστε νὰ γίνεται ἡ δισκιοποίησις τῆς ἀπαιτουμένης κινίνης, ὄχι μόνον διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ Βαλκάνια ὅλα, ἐν Ἀθήναις. Τότε ἐπὶ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ κ. Κοφινᾶ ἐτροποποιήθη ὁ νόμος τοῦ 1908 καὶ ἐπετρέπετο ἡ δισκιοποίησις τῆς κινίνης καὶ ἐν Ἑλλάδι. Ἔκτοτε τὴν δισκιοποίησιν εἶχεν ἀναλάβει ἡ ἑταιρεία «Σάνιτας» μέχρι τοῦ 1928. Τὸ πρῶτον κατὰ τὸ 1926 ἐκ τῶν κατατεθέντων ἐγγράφων ἀπεκαλύπτετο μία τάσις τῆς ἑταιρείας «Σάνιτας» πρὸς κατάχρησιν. Διὰ τῆς πρώτης ταύτης ἐνεργείας δὲν ἐγένετο κατάχρησις δι’ ἀφαιρέσεως ποσοῦ κινίνης, ὡς ἐγένετο τελευταίως, ἀλλὰ ἐγένετο κατάχρησις διὰ κλοπῆς δισκίων ὁλοκλήρων. Δι’ ἐμπιστευτικοῦ ἐγγράφου πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τὴν 19–10–26 ἐπὶ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν τοῦ κ. Κονδύλη ἀνεφέροντο τὰ ἑξῆς. «Τὸ Βʹ Σῶμα...» (ἀναγινώσκει). Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δισκίων, τὸ βάρος τῶν 500 ἔδει νὰ εἶναι 120 γραμμάρια, ἀλλὰ καὶ τὸ βάρος ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ἐγγράφου ἦτο ὀλιγώτερον. Διότι τὰ πλεῖστα τῶν δοχείων περιεῖχον δισκία ζυγίζοντα 115 γραμμάρια. Λέγω διὰ τὴν ζύγισιν, διότι ἐκ ζυγίσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν μεταγενεστέρως ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν εὗρεν ὅτι βάρος κάτω τῶν 120 γραμμαρίων σημαίνει κλοπὴν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δισκίων. (ἀναγινώσκει). Αὐτὰ εἶναι τὰ ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι ἔγινεν ἡ πρώτη κατάχρησις. — Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχετε τὴν ἀπάντησιν τὶ ἔγινε τότε;

§16Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνεστήθη μία ἐπιτροπή. (ἀναγινώσκει), ἥτις προέβη εἰς τὴν ζύγισιν καὶ τὴν καταμέτρησιν, τὸ ὑπουργεῖον δὲ τῶν Στρατιωτικῶν ἀνέφερε ταῦτα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ λάβῃ μέτρα...

§17Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὶ ἔκαμε τὸ ὑπουργεῖον;

§18Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Εὗρεν ὀλιγώτερον βάρος ἀφ’ ὅσον ἔπρεπε. Ἐγένετο τότε καὶ μία χημικὴ ἀνάλυσις, ἡ ὁποία εὗρεν τὰ δισκία κανονικὰ εἰς περιεκτικότητα κινίνης.

§19Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐνθυμοῦμαι μίαν περίπτωσιν; τὴν ἑξῆς: Παρετηρήθη τότε ἔλλειψις εἰς ἀριθμόν, ὄχι εἰς περιεκτικότητα, καὶ ὅτι ἐκ τῆς περαιτέρω ἐνεργείας ἀπεδείχθη ὅτι ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς διαταγῆς τοῦ κ. Ζαλοκώστα εἶχε γίνει μία παρανόησις ἡ ἑξῆς: ἀπεδείχθη ὅτι παρελάμβανεν ἡ ὑπηρεσία ἐλλιποβαρῆ κινίνην. Συνεπείᾳ μιᾶς διαταγῆς διετάσσετο νὰ παραλαμβάνῃ δισκία βάρους τόσου. Ἡ ὑπηρεσία δὲ ἐλάμβανεν συνολικὸν βάρος. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίπτωσις;

§20Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ὑποθέτω ὅτι δὲν εἶναι αὐτή.

§21Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἐγένετο οὐδεμία ἀνάλυσις.

§22Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν πρόκειται περὶ ἀναλύσεως· περὶ ἀριθμοῦ πρόκειται.

§23Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Μετὰ τὴν νοθείαν αὐτήν, μετὰ τὴν κλοπὴν αὐτήν δὲν παρουσιάζονται ἐκ τῶν κατατεθέντων ἐγγράφων ἄλλα στοιχεῖα μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1928, ὅτε ὁ προϊστάμενος τῶν φαρμακείων Ἀθηνῶν...

§24Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Αὐταὶ αἱ ἀναφοραὶ τὰς ὁποίας ἀνεγνώσατε τὶ ἐγένοντο;

§25Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Σᾶς ἀνέγνωσα ἔγγραφον τοῦ τότε ὑπουργοῦ κ. Κονδύλη, τὸ ὁποῖον ἔστειλεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐζήτει ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ μέτρα.

§26Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Καὶ τὶ ἔγινεν;

§27Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Διέταξε νὰ γίνῃ καταμέτρησις, καὶ ἔγινεν καταμέτρησις καὶ ἀπεδείχθη ὅτι περιεῖχον 435 ἀντὶ τῶν 500. Τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1928 ἐστάλη μία ἐμπιστευτικὴ διαταγὴ τοῦ προϊσταμένου τῶν φαρμακείων Κρήτης, ἡ ὁποία ἀνέγραφεν: «Ὑποβάλλω πρωτόκολλον ζυγίσεως καὶ καταμετρήσεως....» (ἀναγινώσκει). Ἐπίσης τὸ στρατιωτικὸν νοσοκομεῖον ἔκαμεν ἀναφοράν, ὅτι ἡ ποσότης κινίνης εἶναι ὀλιγωτέρα καὶ συνεπῶς μὴ ὑπολογήσιμος. Κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον διατάσσεται εἰς τὰς Ἀθήνας χημικὴ ἐξέτασις, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ ἐπιστήμονας τῶν ὁποίων τὸ κῦρος δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ καὶ οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι ἡ κινίνη εὑρέθη καλῶς ἔχουσα. Εἶναι ὁ κ. Πατσόπουλος, ὁ κ. Καρατζᾶς κλπ. Ἀλλ’ ἐνῷ αἱ δύο ἐκθέσεις ἀναιροῦν ἡ μία τὴν ἄλλην, ἔρχονται οἱ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι λέγουν. «Ἡ Μεραρχία Κρήτης πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω.....» (ἀναγινώσκει).

§28Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀφορμή.

§29Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἔγινε μία ἐξέτασις. Ἐκεῖ ἡ πρώτη ἐξέτασις λέγει ὅτι ὑπῆρχεν ἱκανὴ κινίνη, ἡ ἄλλη ἐξέτασις λέγει ὅτι δὲν ὑπῆρχε σχεδὸν καθόλου κινίνη.

§30Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Μήπως πρόκειται περὶ κινιδίνης;

§31Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. «Δὲν περιεῖχεν ὑδροχλωρικὴν κινίνην.....». (ἀναγινώσκει).

§32Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε βουλευτά, γνωρίζετε ὅτι ἡ κινιδίνη διαφέρει κατὰ τὴν τιμὴν τῆς κινίνης 300 φράγκα χρυσᾶ κατὰ κιλόν, συνεπῶς δὲν μποροῦσε νὰ γίνῃ κατάχρησις διὰ κινιδίνης.

§33Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐκ Κρήτης εἶναι ὅτι δὲν ὑπῆρχε κινίνη ἐντὸς τῶν δισκίων, ἀλλὰ μεγάλη ποσότης κινιδίνης. Ἔγινεν ἐξέτασις, τῆς ὁποίας νομίζω ἐπελήφθη αὐτοπροσώπως ὁ διευθυντὴς τοῦ χημείου ἐδῶ κ. Ζαλοκώστας περὶ τῆς ἐντιμότητος τοῦ ὁποίου δὲν χωρεῖ οὐδεμία ἀμφιβολία, καὶ τότε ἐβεβαιώθη ὅτι ὄχι κινιδίνη περιείχετο, ἀλλὰ περιείχετο κινίνη ἐν τῇ ἀναλογίᾳ τὴν ὁποίαν διέγραψεν τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Σημειωτέον, ὅτι εἰς ἐνίσχυσιν αὐτῆς τῆς γνωματεύσεως τοῦ χημείου τοῦ Κράτους ἔρχεται τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ κινιδίνη εἶναι προϊὸν ἀκριβώτερον ἀπὸ τὴν κινίνην. Ἑπομένως δὲν εἶχε κανένα συμφέρον ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ νοθεύσῃ νὰ βάλῃ κινιδίνην ἀντὶ νὰ βάλῃ κινίνην.

§34Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Εἶναι πιθανὸν ὅτι κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον νὰ ἤρχισεν ἡ κλοπή, τὸ τοιοῦτον δὲ προκύπτει ἐκ τοῦ ὅτι καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τῆς «Σάνιτας» τῆς 7 Μαΐου 1928, τὰ ὑπογεγραμμένα καὶ ἀπὸ τὸν κ. Γαλόπουλον ὡς ἐλεγκτήν, φαίνεται ἔλλειμμα Κρατικῆς κινίνης 1500 χιλιόγραμμα, 1½ τόννου, ἀξίας 3 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Τὴν ἡμέραν ἐκείνην μάλιστα εἰς τὴν συνεδρίασιν αὐτὴν ἔγινε σάλος μέγας, διότι δὲν φαίνεται τὶ ἔγινεν ἡ κινίνη, οὔτε ἂν εἰσεπράχθη ποσόν τι χρηματικὸν εἰς ἀντιστάθμισμα τῆς ἐλλειπούσης κινίνης τοῦ 1½ τόννου. Τότε παρουσιάσθη ὁ Δεπάστας καὶ εἶπεν ὅτι: «ἔχω ἰδίαν μέθοδον κατὰ τὴν ὁποίαν δύναται ἐξ ἑκάστου δισκίου νὰ κρατοῦνται 20 χιλιοστὰ χωρὶς ἡ μέθοδος νὰ ἀνακαλύπτεται ὑπό τοῦ χημείου». Καὶ εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὰ βιβλία τῆς ἑταιρείας ὅτι εἰσῆλθον 991 κιλά, ἀξίας δραχμῶν 1.472.466, χωρὶς νὰ ἀγορασθοῦν, ἐκ τῶν 20 χιλιοστῶν. Φαίνεται ὅμως, ὅτι κατόπιν προώδευσε τόσον πολὺ ἡ μέθοδος, ὥστε ἡ κράτησις κινίνης νὰ εἶναι μεγαλυτέρα. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται σήμερον περὶ τούτου.

§35Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ἔχετε τὰ πρακτικά; Ἡ πληροφορία σας προκύπτει ἐκ τῶν ἐγγράφων;

§36Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ὄχι. Ἔχω ἀλλαχόθεν πληροφορίας αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀσφαλεῖς, ἀλλὰ δὲν θὰ κάμω χρῆσιν.

§37Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν; Ἡ γνώμη σας εἶναι, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅσων μᾶς εἴπατε, ὅτι καθ’ ὃν χρόνον ἔγινεν ἡ ἐξέτασις τῆς κινίνης αὐτῆς εἰς τὰ Χανιὰ ἀπὸ τὸ ἐκεῖ χημεῖον εἶχεν ἀρχίσει κλοπὴ κινίνης;

§38Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Βεβαίως.

§39Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὰ ἀκοῦτε ἐδῶ. Ἀφοῦ μᾶς εἴπατε ὅτι ἦλθεν ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας ἡ ἔκθεσις τοῦ χημείου Χανίων, ὑπεβλήθησαν τὰ δισκία εἰς ἐξέτασιν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ὅπως εἴπατε παρεῖχον κάθε ἐμπιστοσύνην περὶ τῆς τιμιότητός των, καὶ αὐτὴ ἡ ἐξέτασις ἀπέδειξεν ὅτι περιεῖχεν κινιδίνην καὶ ὄχι κινίνην......

§40Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Διότι οἱ ἰατροὶ Χανίων ἀναφέρουν ὅτι δύο γραμμάρια κινίνης δὲν φέρουν καμμίαν ὠφέλειαν εἰς ἑλογοσοῦντας, μολονότι δίδονται συνεχῶς ἐπὶ ἡμέρας. Πειραματικῶς γίνεται πλέον ἡ ἐξέτασις καὶ πειραματικὴ εἶναι ἡ ἀπόδειξις.

§41Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὰ προσέχετε αὐτὰς τὰς βεβαιώσεις τῶν ἀνευθύνων: ἐδώσαμεν δύο γραμμάρια κινίνης καὶ δὲν ἔφεραν ἀποτέλεσμα; Δὲν τὸ θεωρῶ αὐτὸ ἀπολύτως βεβαιωμένον, ἐφόσον ἔχετε ἀναλύσεις ἀπὸ τρεῖς, ὅπως λέγετε σεῖς, χημικούς, τῶν ὁποίων ὁ ἴδιος ἀναγνωρίζετε τὴν ἐνημερότητα, καὶ τονίζουν ὅτι ὁ χημικὸς τῶν Χανίων ἠπατήθη καὶ δὲν ἔχει δίκαιον.

§42Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Ἐδῶ ἔχομεν δύο ἀναλύσεις, ἐν Χανίοις καὶ ἐν Ἀθήναις, παρὰ προσώπων εἰς τὰ ὁποῖα δίδομεν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην, ἀλλ’ ἔρχεται ἓν τρίτον γεγονός, τὸ ὁποῖον μαρτυρεῖ ὅτι κάτι τι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρχῃ. Ὁ ρήτωρ δὲν πιστοποιεῖ, ὁ ρήτωρ ἁπλῶς ἀναφέρει τὰ γεγονότα. Δὲν δίδει ἀπόλυτον σοβαρότητα.

§43Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ κάμνωμεν συμπεράσματα ἐκ δεδομένων τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἐξακριβωθῆ. Πρόκειται περὶ χρόνου κατὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἤμην εἰς τὴν ἀρχὴν νὰ τὰ ξεκαθαρίσωμεν. Ἐπείσθην ὅτι τὸ ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον ἠγέρθη τότε δὲν γεννᾷ ὑπονοίας ὅτι ἔγινε κατάχρησις. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω, μολονότι πρόκειται περὶ συμπολίτου μου καὶ φίλου τὸν ὁποῖον συμπαθῶ πολύ, ὅτι ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως δὲν μπορεῖ νὰ εὑρίσκεται εἰς τό ὕψος τῶν ἐδῶ, ποὺ ἔκαμαν τὰς δύο ἀναλύσεις. Βλέπετε δὲ ὅτι ἡ πλάνη εἶναι τρομερά, διότι ὁ ἐν Χανίοις χημικὸς ἀνακαλύπτει κινιδίνην, καὶ μάλιστα εἰς ποσότητα μεγάλην, ἐδῶ δέ κινίνην. Τώρα μπορεῖ νὰ ἐνεφυλοχώρησε κατάχρησις, ὅπως εἶπεν ὁ κ. βουλευτής. Μπορεῖ, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ στηρίζωνται τὰ συμπεράσματα εἰς τὸ «μπορεῖ», διὰ νὰ μπορέσουμε νὰ φθάσουμε εἰς συμπεράσματα ἀκριβῆ καὶ νὰ δοῦμε τὶ μποροῦμε νὰ κάμουμε.

§44Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ ρήτωρ δὲν ἔχει σκοπὸν διὰ τῆς ὁμιλίας του νὰ ἀποδώσῃ εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ θέλει ἓν ἄλλο. Νὰ κάμῃ ὅσον τὸ δυνατὸν λεπτομερεστέραν ἀνάπτυξιν ὅλων τῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα ἠδυνήθη νὰ συναγάγῃ, ἵνα τόσον ἡ Βουλὴ ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἴδουν ποῖα μέτρα πρέπει νὰ λάβουν κατὰ τῶν ἐνδεχομένων διαφόρων καταχρήσεων.

§45Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἀνέφερα τὰς ἐξετάσεις Κρήτης καὶ Ἀθηνῶν. Ἀνέφερα τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τῆς κινίνης ὑπὸ τῶν ἐν Κρήτῃ ἰατρῶν. Καὶ ὑπάρχει ἡ πιθανότης τὰ ἐδῶ ἐξεταζόμενα δείγματα νὰ ἦσαν διάφορα τῶν τῆς Κρήτης. Τὴν 14ην Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. γίνεται ἐν Θεσσαλονίκῃ μία δειγματοληψία, ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν, τῆς κινίνης «Ἔλφα» κατόπιν ἀμφιβολιῶν περὶ τῆς γνησιότητος, αἱ ὁποῖαι ἐγεννήθησαν εἰς τὸν διευθυντὴν τῶν ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Γʹ Σώματος Στρατοῦ γενικὸν ἀρχίατρον κ. Ζώραν. Ὑποβάλλονται τὰ δείγματα αὐτὰ πρὸς ἐξέτασιν καὶ ἰδοὺ τὶ λέγει: «Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν ἐγγράφου.....» (ἀναγινώσκει) Ἡ δειγματοληψία ἔγινεν εἰς τὰς 14 Σεπτεμβρίου, ἡ ἀποκάλυψις εἰς τὰς 19 Σεπτεμβρίου, ἡ δὲ ἀναφορὰ τοῦ Γʹ Σώματος Στρατοῦ πρὸς τὸ ὑπουργεῖον εἶναι τῆς 3ης Ὀκτωβρίου 1930. Τὸ ὑπουργεῖον διέταξε τὸν κ. Τσουνούκαν.......

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐθημερόν.

§47Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Τσουνούκα εἶναι τῆς 14 Ὀκτωβρίου 1930.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἔκθεσις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐθημερὸν, διότι ἐπῆγεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἔμεινεν 4–5 ἡμέρας.

§49Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Διετάχθη τὴν 14 Ὀκτωβρίου ὁ γενικὸς ἐπιθεωρητὴς κύριος Τσουνούκας νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ νὰ κάμῃ ἔκθεσιν. Ἡ ἔκθεσις αὐτὴ εἶναι πολλοῦ λόγου ἀξία, χάρις δὲ εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν διησφαλίσθη τὸ ὅλον ζήτημα· διότι ἄνευ τῆς ἐκθέσεως τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ κ. Τσουνούκα, θὰ ἦτο πιθανὸν νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἀποκάλυψις τοῦ ζητήματος. Εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει).

§50Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κύριος Τσουνούκας ἐπῆγε κατὰ διαταγὴν τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλὰ κατ’ ἐντολὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι τοῦτο ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§51Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μάλιστα.

§52Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πόθεν ἔλαβεν ἀφορμήν;

§53Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἠμπορῶ βέβαια νὰ ἐνθυμοῦμαι τὰς χρονολογίας, ἀλλὰ ἐκάλεσα τὸν κ. Τσουνούκαν πρὸ 3–4 ἡμερῶν καὶ τοῦ εἶπα: Σὺ ποὺ ἀνεχώρησες καὶ ἐπῆγες εἶναι εὔκολον νὰ εὑρίσκῃς χρονολογίας. Κάμε μου μόνον μίαν ἔκθεσιν νὰ μοῦ πῇς πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Λοιπὸν κατὰ τὴν ἔκθεσίν του, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐδῶ, εἰς τὰς 13 Ὀκτωβρίου 9 ἡ ὥρα τὸ πρωΐ, τοῦ τηλεφώνησα καὶ τοῦ λέγω: αἱ ἐφημερίδες σήμερον γράφουν ἕνα σκάνδαλον τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζει τὸ ὑπουργεῖον. Σημειώσατε ὅτι καὶ τώρα πάει νὰ ἐξακριβώσῃ ὁ κ. Κατεχάκης, πιθανὸν τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον εἶχεν ἡμερομηνίαν 3 Ὀκτωβρίου νὰ ἔφθασεν ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην 7–8 τοῦ μηνός, ἡ ὑπηρεσία δὲ δὲν τὸ ὑπέβαλεν ἀμέσως εἰς τὸ ὑπουργεῖον, διότι γνωρίζετε πῶς γίνονται αὐτὲς οἱ δουλειές. Λοιπὸν τοῦ τηλεφώνησα: βλέπεις τὶ γράφουν; τὶ ξεύρεις; Δὲν ξεύρω τίποτε. Νὰ σηκωθῇς νὰ πᾶς στὴ Θεσσαλονίκη ἀμέσως νὰ ἐξετάσῃς καὶ νὰ μοῦ ἀναφέρῃς σχετικῶς καὶ νὰ ἔλθῃς νὰ μὲ δῇς. Μοῦ λέγει: πρέπει νὰ ζητήσητε ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν νὰ μοῦ δώσῃ διαταγήν. Τότε ἐτηλεφώνησα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τὰ εἶπον, καὶ προσέθεσα δώσετε διαταγὴν νὰ ἀναχωρήσῃ ὁ κ. Τσουνούκας. Τὸ ὑπουργεῖον ἔδωσε διαταγὴν καὶ τὴν ἑπομένην στὴς 14 ὁ κ. Τσουνούκας ἔφυγε γιὰ τὴν Θεσσαλονίκην.

§54Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Αὐτὴ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Τσουνούκα εἶναι εἰς τὸν φάκελλον;

§55Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὄχι, ἀλλὰ σᾶς τὴν δίδω τώρα. Δὲν εἶναι ὅμως ἐπίσημος.

§56Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν.

§57Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ἔδωσα εἰς τὸν κύριον Τσιμπιδάρον, νὰ πάῃ νὰ δῇ τὸ φύλλον τοῦ Ἐλευθέρου Βήματος τῆς 23 τοῦ μηνὸς νὰ δῇ ἀκριβῶς ἄν ἔχῃ ὅπως τὸ λέει.

§58Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπιθυμῶ μίαν σχετικὴν πληροφορίαν. Τὰ φύλλα ἔγραψαν περὶ νοθείας καὶ ἐκεῖθεν ἐλάβατε ἀφορμὴν νὰ κάμετε ὅλας τὰς ἐνεργείας σας, διότι τὸ ἔγγραφον τοῦ Σώματος ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη δὲν ἔφθασε. Γνωρίζετε πόθεν ἐλήφθη ἀφορμὴ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην νὰ ἀνακαλυφθῇ ἡ νοθεία;

§59Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ὁ ἀρχίατρος κ. Ζώρας διέταξε τὴν ἐξέτασιν τριῶν δισκίων κινίνης καὶ ἐκεῖθεν προῆλθεν ἡ ἀνακάλυψις.

§60Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἤθελον νὰ μάθω πόθεν ἔλαβεν ἀφορμὴν ὁ κύριος Ζώρας.

§61Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἠξεύρω· ἄν θέλετε, νὰ ζητήσωμεν πληροφορίας.

§62Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Περαιτέρω ἡ ἔκθεσις λέγει «ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω...» (ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Τσουνούκας ὑπέβαλε δύο ἐκθέσεις. Ἐκ τῆς δευτέρας ἐκθέσεως φαίνεται ὅτι ἐγεννήθησαν ὑποψίαι, ὅτι εἶναι πιθανὸν αἱ νοθεῖαι αὐταί καὶ αἱ κλοπαὶ νὰ ἐγένοντο παρὰ τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν. Ὁ κ. Τσουνούκας ἀναφέρει διὰ τῆς δευτέρας ἐκθέσεως, ὅτι ἐφρόντισε νὰ φέρῃ καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὴν κινίνην ὅλων τῶν Σωμάτων Στρατοῦ, ὥστε νὰ ἀποκλεισθῇ τὸ τοιοῦτον ἐνδεχόμενον. Καὶ ἔχομεν τὴν ἐξέτασιν τοῦ βʹ Σώματος Στρατοῦ μὲ ἀποτέλεσμα...... (ἀναγινώσκει).

§63Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἑταιρεία «Ἕλφα» ἀπὸ πότε ἀνέλαβε τὴν δισκιοποίησιν τῆς κινίνης;

§64Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Μέχρι τοῦ 1928 ἦτο ἡ Σάνιτας. Ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1928 ἀνέλαβεν ἡ Ἕλφα, ἡ ὁποία ἦτο μέχρι τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1930. Ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1930 καὶ ἐντεῦθεν ἔρχεται ἡ Παστέρ. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ὑπολοίπων ἐγγράφων προκύπτει ἀναμφισβητήτως ἡ βαρεῖα ἀμέλεια τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ βαρεῖα εὐθύνη τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὴν διατήρησιν τῆς Ἕλφα ὡς χορηγοῦ τῆς κινίνης τοῦ Κράτους. Προκύπτει δὲ ἡ εὐθύνη, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δέν ἐφρόντισε διὰ τῶν συμβάσεων τὰς ὁποίας ἔκαμεν νὰ διασφαλίσῃ τὴν καλὴν παροχὴν κινίνης. Λαμβάνω ὑπὸ κρίσιν τὴν τελευταίαν σύμβασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς, ἡ ὁποία εἶναι τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1930. Κατὰ τὴν σύμβασιν αὐτὴν τὸ ἄρθρον 5 λέγει ὅτι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἡ δισκιοποιουμένη κινίνη τοποθετεῖται εἰς ἀποθήκην ἐν τῷ ἐργοστασίῳ τῆς ἑταιρείας κλπ. (ἀναγινώσκει). Καὶ ἄλλοτε ἐδόθησαν τόσαι ἀφορμαὶ μὲ τὸ ζήτημα τῶν ἀποθηκῶν, ὥστε ἔπρεπε διὰ τῆς νέας συμβάσεως νὰ ληφθῇ πρόνοια ὥστε νὰ μὴ συμβαίνουν τὰ ἴδια. Ὁ κ. ὑπουργός, ὁμιλῶν προχθὲς περὶ τῶν ἀποθηκῶν τὰς ὁποίας μετεχειρίζοντο, ἤλεγξε τὸ πρᾶγμα καὶ εἶπεν ὅτι δὲν ἦτο σωστὸν νὰ ἔχουν κλεῖδας καὶ οἱ ἔμποροι καὶ τὸ τελωνεῖον. Εἶπεν... (ἀναγινώσκει τὰ πρακτικά). Ἄν λοιπὸν ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι πεπεισμένος ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ δὲν ἦτο ἄμοιρον κινδύνων, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη τὴν παρὰ τῆς ἑταιρείας ἐναποθήκευσιν τῆς κινίνης εἰς ἀποθήκας τοῦ ἐργοστασίου της.

§65Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπῆρχεν ὅρος τοιοῦτος καὶ εἰς τὴν προηγουμένην σύμβασιν;

§66Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐδόθησαν ἀφορμαὶ ἐν τῷ μεταξὺ ὥστε νὰ τροποποιήσητε κατὰ τὸ μέρος τοῦτο τὴν σύμβασιν. Αἱ ἀποθῆκαι ἦσαν ἐντὸς τοῦ ἐργοστασίου, καὶ τὴν μίαν κλεῖδα εἶχεν ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν δὲ ἄλλην ὁ ἴδιος ὁ ἐργοστασιάρχης. Ἔχω δὲ μίαν πληροφορίαν—δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον εἶναι ἀκριβής – ὅτι τὰς κλεῖδας ἀμφοτέρας εἶχε κατασκευάσει ὁ ἐργοστασιάρχης· ἀλλὰ καὶ ἐὰν τοῦτο δέν ἦτο ἀληθές, ἐφ’ ὅσον ἦτο ἡ ἀποθήκη ἐντὸς τοῦ ἰδίου ἐργοστασίου προκύπτει ἡ ὑπόνοια, ὅτι ἦτο δυνατὸν ὁ κατασκευαστὴς νὰ κατασκευάσῃ ἑτέραν κλεῖδα καὶ μετὰ τὴν δειγματοληψίαν νὰ κάμῃ νοθείαν—διότι ἐγένετο δειγματοληψία καὶ κατόπιν παρελαμβάνετο ἀπὸ τὴν ἀποθήκην τὴν γενικὴν τὴν ἐν Πειραιεῖ εὑρισκομένην—. Συνεπῶς ὑπῆρχεν ὅλη ἡ εὐκολία τῆς ἀλλαγῆς τῆς κινίνης μετὰ τὴν δειγματοληψίαν. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἔλλειψιν πάσης προνοίας. Ἡ σύμβασις ἡ τελευταία προνοεῖ ὅπως ἀντὶ τῶν 17.000 χιλιογράμμων τὰ ὁποῖα παρήγοντο προηγουμένως, νὰ κατασκευάζῃ ὁ ἐργολάβος 18.000 χιλιόγραμμα. Ἐπίσης αὐξάνει καὶ τὴν ἡμερησίαν ἀπόδοσιν ἀπὸ 60 εἰς 65. Κατὰ τὸ ἄρθρον 12. (ἀναγινώσκει). Μόναι συνεπῶς ποιναὶ εἶναι ἡ πληρωμὴ προστίμου ἀπὸ 20–100% ἐπὶ τῆς ἐλλειπούσης κινίνης, τῆς πληρωμῆς τῆς ἀξίας τῆς κινίνης μὴ οὔσης ποινῆς, ἀφοῦ ταύτην κρατεῖ ὁ ἐργολήπτης. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν παρατηρηθῇ ὅτι τὰ δισκία ἔχουν ἐλλείψεις, εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ ὑπουργεῖον νὰ τὰ παραλάβῃ. Τὰ γράφει αὐτὰ ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 15, διότι αὕτη ὁμιλεῖ περὶ πλημμελοῦς κατασκευῆς καὶ ἐλαττωματικῆς συσκευασίας. Δὲν ὁμιλεῖ ὅταν ἡ περιεκτικότης εἶναι ὀλιγωτέρα, ἀλλὰ ὅτι ὀφείλει νὰ παραλάβῃ τὰ δισκία τὰ ἔχοντα ἐλαττωματικὴν περιεκτικότητα. Ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τῆς ἄλλης διατάξεως τοῦ ἄρθρου 16 § 3, ἥτις λέγει ὅτι ἐὰν ἡ περιεκτικότης κινίνης εἶναι μικροτέρα τῆς κεκανονισμένης, παραλαμβάνεται ἡ κινίνη ἐφαρμοζομένων τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 12. Συνεπῶς ἡ λιποβαρὴς δέον νὰ παραληφθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Παραλαμβάνεται λοιπὸν ἡ κινίνη ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπιβάλλεται εἰς ἐκεῖνον νὰ πληρώσῃ τὴν ἀξίαν τῆς ἐλλειπούσης κινίνης καὶ ἕνα πρόστιμον ἀπὸ 10 ἕως 100%. Ἡ παράγραφος δὲ 5 τοῦ ἄρθρου ἐπίσης 16, προκειμένου περὶ φυσίγγων, λέγει ὅτι ἂν δὲν ἔχουσι τὴν κανονικὴν περιεκτικότητα κινίνης δὲν παραλαμβάνονται, τοῦ ἐργολάβου ὑποχρεουμένου νὰ καταβάλῃ τὴν ἀξίαν τῆς κινίνης καὶ πρόστιμον. Εἶναι συνεπῶς ρητὴ ἡ ἀντίθεσις. Τὰ μὲν λιποβαρῆ δισκία παραλαμβάνονται εἰς βάρος τοῦ λαοῦ, αἱ δὲ φύσιγγες δὲν παραλαμβάνονται. Ὄντως περίεργος διάταξις, ἐπιτρέπουσα νοθείαν. Τὴν ἐφηρμόσαμεν ὅμως, κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ 22 μῆνας καὶ ἐλάβατε ἀφορμὴν νὰ ἴδητε ποῖα κακὰ εἶχεν καὶ δὲν τὰ ἐδιορθώσατε. Λέγω ὅτι ἡ σύμβασις τὴν ὁποίαν ἐκάματε εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ προστατεύωνται τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου ἐπαρκῶς, μολονότι...

§67Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ τὸ μέλλον.

§68Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅτι ἁπλῶς ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 12 κατὰ τὰς ὁποίας μόνον πρόστιμον ἐπιβάλλεται, προκύπτει ἐκ τῆς 3 παραγράφου τοῦ ἄρθρου 16.

§69Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Τὸ δέχεται αὐτὸ ὁ κ. ὑπουργός. Δέχεται ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ παραλαμβάνῃ δισκία μὲ ἐλλιπῆ περιεκτικότητα. Ἐπίσης τὸ ἄρθρον 22 τῆς παλαιᾶς συμβάσεως τοῦ ὑπουργείου ἔλεγεν......(ἀναγινώσκει).

§70Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν λέγετε καὶ τὴν πρώτην περίπτωσιν τῆς αὐτοδικαίας ἐκπτώσεως. Αὐτὸ εἶναι σπουδαιότατον, διότι ὁπλίζεται ὁ ὑπουργός. Αὐτὴ ἡ μεταβολὴ ἡ ὁποία ἔγινεν εἶναι κολοσσιαία.

§71Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἡ πρώτη σύμβασις παρέπεμπεν τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ νομικοῦ συμβουλίου ἡ δευτέρα παραπέμπει τὸ ζήτημα ἐνώπιον συμβουλίου ἀποτελουμένου ἐκ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ γενικοῦ χημείου τοῦ Κράτους....» (ἀναγινώσκει). Κατὰ τοῦτο ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι χειροτέρα τῆς προηγουμένης, διότι ἡ προηγουμένη εἶχεν τὸ νομικὸν συμβούλιον, τὸ ὁποῖον περισσότερον διησφάλιζεν τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου.

§72Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Διατί;

§73Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Διότι δὲν ἦτο ἐκεῖ ὁ διευθυντὴς τοῦ γενικοῦ χημείου τοῦ Κράτους. Κατὰ τὸ ἄρθρον 26..... (ἀναγινώσκει). Εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν περὶ τῶν κλείθρων. Συνεπῶς παρέλκει ἡ ἐπανάληψις. Δευτέρα εὐθύνη τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι, ὅτι ἀνέθεσεν τὴν ἐκτέλεσιν εἰς ἑταιρείαν ἡ ὁποία ἐστερεῖτο ἠθικῶν προσόντων. Διότι ὁ Φάρος κατεδικάσθη ὑπὸ τοῦ Αἰσχροδικείου κατὰ τὸ 1929 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 3005 ἀποφάσεως τοῦ Αἰσχροδικείου εἰς 6 μηνῶν φυλάκισιν καὶ πρόστιμον 50 χιλιάδων δραχμῶν καὶ εἰς ἕτερον πρόστιμον ὑπὲρ τοῦ ταμείου τοῦ ἄρτου ἐκ 10 χιλιάδων δραχμῶν.

§74Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἔγινεν καμμία σύμβασις μὲ τὸν Φάρον; Δὲν ἔγινεν σύμβασις, ἔγινεν μειοδοτικὴ δημοπρασία.

§75Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Καὶ γνωρίζετε ποῖος κατήγγειλεν τὸν Φάρον; Ὁ Γαλόπουλος.

§76Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἔχω τὰς ἑξῆς πληροφορίας ὡς πρὸς αὐτὸ ἐκ τοῦ ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς.

§77Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Πότε εἶχεν καταδικασθῆ ἡ «Ἔλφα»;

§78Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κατεδικάσθη εἰς τὸ 1929.

§79Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ κινίνην τοῦ Κράτους; Ὄχι.

§80Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ὄχι, ἀλλὰ διὰ κινίνην τῶν κρατικῶν σιδηροδρόμων. Εἶναι πληροφορίαι, τὰς ὁποίας δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὴ ἔχετε, κ. ὑπουργὲ, διότι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς κατὰ τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα καταθέτει, ἠναγκάσθη νὰ κλείσῃ τὸ ἐργοστάσιον τῆς «Ἔλφα» ἀπὸ 23)2)29 μέχρις Αὐγούστου 1929 ἀκριβῶς διότι ἔκαμεν τὴν κατάχρησιν αὐτὴν τῶν κρατικῶν σιδηροδρόμων. Ἡ κατάχρησις δ’ αὐτὴ ἦτο ὅτι.....(ἀναγινώσκει). Τὰ δισκία τῆς «Ἔλφα» περιεῖχον ἴχνη κινίνης.... Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς ἔχει ἐπίσημον ἔγγραφον, ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει ὅτι ἀνεφέρθησαν ταῦτα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, τὸ ὁποῖον κατέσχε τὴν κινίνην τῆς «Ἔλφα» διατάξαν τὴν κατάσχεσιν τῆς κινίνης τῆς εὑρισκομένης ὁπουδήποτε καὶ ἔκλεισε τὸ ἐργοστάσιον τῆς «Ἔλφα» ἐπὶ 9 μῆνας. Καὶ κατὰ τὸν χρόνον ὅμως αὐτὸν κατὰ τὸν ὁποῖον τὸ ἐργοστάσιον τῆς «Ἔλφα» δὲν ἐλειτούργει, τὸ ὑπουργεῖον παρελάμβανε τὴν κινίνην. Ἐπίσης δὲν ἐκήρυξε τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἔκπτωτον τὴν ἑταιρείαν, μολονότι εἶχεν ἀναφορὰν τοῦ κ. Ἰωαννίδου ἐξ ἧς προκύπτει ὅτι εἶχεν ἔλλειψιν δυναμικότητος τὸ ἐργοστάσιον. Καὶ μολονότι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἐστερεῖτο τῆς δυναμικότητος τῆς ἀναγκαίας πρὸς παρασκευὴν τῶν χρησίμων εἰς τὸ Κράτος δισκίων καὶ φυσίγγων......

§81Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ποία εἶναι ἡ ἀναφορὰ αὐτή;

§82Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἔχω πίνακας, τοὺς ὁποίους σεῖς ὁ ἴδιος καταθέτετε καὶ ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει ἡ ἔλλειψις δυναμικότητος. Κατὰ τοὺς πίνακας αὐτοὺς, διὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπὶ τῆς ὑπουργίας σας παρελαμβάνετε ἀπὸ τὴν «Ἔλφα» 9. 00 κιλὰ κινίνης διθειϊκῆς, ὑδροχλωρικῆς κλπ. παρελάβατε 10.100 χιλιόγραμμα ἀπὸ ἄλλας ἑταιρείας.

§83Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Δηλαδὴ εἶχε δώσει τὴν κινίνην τὸ Κράτος καὶ τὴν παρελάμβανε δισκιοποιημένην;

§84Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Μάλιστα. Ἀλλ’ ἡ ὑπὸ τῆς ἑταιρείας παραγομένη ποσότης ἦτο ἀνεπαρκὴς, καὶ ἠναγκάζετο τὸ Κράτος νὰ ἀγοράζῃ ἔξωθεν τὴν ἀναγκαιοῦσαν ποσότητα.

§85Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς βάρος της.

§86Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ναί, ἀλλ’ αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν ἔλλειψιν τῆς δυναμικότητος πρὸς παρασκευήν. Κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον, κ. ὑπουργέ, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἐξηκολουθήσατε νὰ κρατῆτε δὲν ἠδυνήθη νὰ κατασκευάσῃ καμμίαν φύσιγγα κινίνης καὶ ἠγοράσατε 400.000 φυσίγγων ἐξ ἄλλων ἑταιρειῶν. Ἑπομένως αὐτὸ ἀποδεικνύει καθαρῶς τὴν ἔλλειψιν τῆς δυναμικότητος τῆς ἑταιρείας αὐτῆς. Ἐπίσης εἴχατε ἀναφορὰν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ὅλη ποσότης τῆς κινίνης εἰς σκόνην τὴν ὁποίαν ἐδώσατε εἰς τὴν ἑταιρείαν «Ἔλφα», καὶ τὴν ἠναγκάσατε νὰ σᾶς πληρώσῃ 381.953 δραχμὰς διὰ τὴν ἔλλειψιν αὐτὴν καὶ πρόστιμον 45.860 δραχμὰς. Ἐπίσης, κ. ὑπουργέ, σᾶς ἀνεφέρθη ὅτι ἐνῷ ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ὑπεχρεοῦτο εἰς 100 μέρη κινίνης νὰ προσθέτῃ 110 μέρη ζακχάρου διὰ νὰ κάνῃ τὸ μῖγμα πρὸς δισκιοποίησιν, σᾶς ἀνεφέρθη ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἔβαζε μόνον 60. Εἶναι τοῦτο ἀληθὲς ἢ ὄχι; διότι σᾶς λέγω ὅτι εἶναι ἀληθές.

§87Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐνθυμοῦμαι.

§88Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐπίσης, κ. ὑπουργέ, ἐλάβατε γνῶσιν ὅτι ἡ ἑταιρεία «Ἔλφα» ἔδιδε κινίνην νοθευμένην, ἐλάβατε δηλαδὴ γνῶσιν ἐξ ἀναφορᾶς τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς χωροφυλακῆς κ. Κατσώνα τὴν 21ην Αὐγούστου 1930.

§89Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τήν 21ην Αὐγούστου 1930 εἶχε τελειώσει ἡ σύμβασις.

§90Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐλάβατε ὅμως γνῶσιν. Καὶ ἐνῷ σᾶς ἔδωσεν ἡ ἑταιρεία ὅλας αὐτὰς τὰς ἀφορμὰς, δὲν ἐκηρύξατε τὴν ἑταιρείαν ἔκπτωτον. Ἐπίσης δὲν ἐφροντίσατε κατὰ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 15, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ δειγματοληψία, νὰ ἐξασφαλίσητε αὐτὴν καὶ νὰ μὴ γίνεται δι’ ἑνὸς χημικοῦ ἀλλὰ διὰ χημικῶν ἐναλλασσομένων κατὰ χρονικὰ διαστήματα καί ἐν ἀνάγκῃ δι’ ἐπιτροπῆς νὰ γίνεται δειγματοληψία. Ἐπίσης δὲν ἐφροντίσατε νὰ ἔχετε καμμίαν ἀσφάλειαν εἰς τὰς ἀποθήκας, δὲν ἐφροντίσατε μετὰ τὴν δειγματοληψίαν νὰ ἔχετε πραγματικὴν ἀσφάλειαν εἰς τὰς ἀποθήκας, ἀλλὰ ἀφήσατε τὴν κινίνην ἐντὸς τοῦ ἐργοστασίου. Ἀλλὰ συνέβη καὶ πρᾶγμα ἀπίστευτον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ κανεὶς ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνεται ἐν γνώσει τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ Κράτος εἶναι ἐκεῖνο τό ὁποῖον πρέπει νὰ διδάσκῃ τὴν ἐντιμότητα καὶ εἰς τοὺς πολίτας του καὶ αὐτὸ τὸ ἴδιον πρέπει νὰ εἶναι περισσότερον ἔντιμον. Τὸ Κράτος εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐλέγχῃ πᾶσαν τυχὸν ὑποτιθεμένην κατάχρησιν. Ὅταν βλέπωμεν εἰς ξένα σκευάσματα ὅτι ἠλέγχθησαν ἀπὸ τὸ Κράτος, ἔχομεν πλήρη πεποίθησιν ὅτι τὸ σκεύασμα αὐτὸ εἶναι ἀκριβὲς καί ὅτι περιέχει ἀκριβῶς ὅ,τι γράφει ἀπ’ ἔξω: Ἐδῶ παρετηρήθη τὸ περίεργον ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μολονότι ἐγνώριζεν καὶ παρέλαβε δισκία λιποβαρῆ κατὰ τοὺς δοθέντας πίνακας ἔχοντα περιεκτικότητα 0.174, 0.186, 0.169, 0.187 κλπ......

§91Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). 0,169 οὐδὲν. Διωρθώθη διὰ διαιτησίας 0.182.

§92Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Μάλιστα. Ἔχετε δισκία 0,174. Δηλαδὴ εἰς ἕκαστον κυτίον ἐλλείπει 1½ γραμμάριον. Ἔχετε δισκία 0.186, 0.187 (ἀναγινώσκει). Μολονότι εἴχατε αὐτὰ τὰ δεδομένα ἐκ τῆς χημικῆς ἐξετάσεως, ἐν τούτοις παρελάβατε τὴν κινίνην αὐτήν, ἐπεβάλλατε δέ εἰς τὸν ἐργολάβον νά πληρώσῃ τὴν κινίνην αὐτὴν καὶ μικρὸν πρόστιμον.

§93Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἴπατε ὅτι; δὲν μποροῦσα παρὰ νὰ τὴν παραλάβω;

§94Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ναί, ἀλλ’ ἠμπορούσατε νὰ τὴν κυκλοφορήσετε εὐθηνότερα καὶ νὰ γράψητε τὶ ἔχει μέσα. Ἀντὶ νὰ κάμητε αὐτὰ, τὴν ἐκυκλοφορήσατε ὡς περιέχουσαν 0,200, ἐνῷ βεβαιοῦται ἐκ τῶν ἐπισήμων ἐκθέσεων ὅτι ὑπῆρχεν ἔλλειψις ἑνὸς καὶ ἡμίσεως γραμμαρίου κατὰ κυτίον, ἐν τούτοις τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἐκυκλοφόρησεν ὡς κινίνην πλήρη καὶ εἰσέπραξε καὶ διὰ δευτέραν φορὰν τὸ τίμημα ἀπὸ τὸν λαόν.

§95Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ποία ἦτο ἡ πρώτη φορά;

§96Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἡ πρώτη ἦτο ἐκ τοῦ προστίμου τὸ ὁποῖον εἰσεπράξατε παρὰ τοῦ ἐργολάβου.

§97Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πρώτη φορὰ λοιπόν.

§98Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Δύο, διότι ἐπεβάλλατε, μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1665 καὶ τόσας ἄλλας διαταγὰς εἰς τὸν ἐργολάβον νὰ πληρώσῃ τὴν ἐλλείπουσαν κινίνην. (ἀναγινώσκει). Τοῦτο προκύπτει καὶ ἐκ τῶν περιλήψεων τῶν κατατεθέντων ἐγγράφων.

§99Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν τὸ ἀρνοῦμαι αὐτό.

§100Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Νομίζετε ὅτι ἦτο ἐπιτετραμμένον εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐξάγῃ κινίνην λιποβαρῆ;

§101Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἤξιζε τὸν κόπον.

§102Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Δὲν ἤξιζε τὸν κόπον ὅταν ἔλλειπεν 1½ γραμμάριον εἰς ἕκαστον κυτίον; Νομίζω ὅτι ἤξιζε τὸν κόπον.

§103Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ ζήτημα ποὺ λέγετε θὰ εἶχε σημασίαν καὶ ἀπὸ γενικῆς ἀπόψεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας τοῦ λαοῦ, ὄχι ὅμως ὅπως τὸ λέγετε, ὅτι τὸ ἔλλειμα θὰ ἦτο 1½ γραμμάριον εἰς ἕκαστον κυτίον· διότι ἐὰν τὸ πάρωμεν ἔτσι, εἰς ἕνα τόνον θὰ ἔχῃ περισσότερον. Κατὰ τὴν γνώμην μου παίζει ρόλον τὸ ἑξῆς: εἰς ἕνα ἄρωστον ὁ ἰατρὸς θὰ τοῦ δώσῃ 2–3 κουφέτα κινίνην, τὸ ἔλλειμμα τὸ ὁποῖον λέγετε ὅτι ἔχει βεβαιωθῆ ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον καὶ δὲν ἔχει σημειωθῆ, τὸ ἔλλειμα αὐτὸ ἐπηρεάζει τὴν θεραπείαν; Αὐτό ἔχει σημασίαν. Εἷς ἰατρὸς ὁ ὁποῖος δὲν ἔδωσεν εἰς τὸν ἄρωστον 2–3 κουφέτα κινίνην μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι δίδει 8 χιλιοστὰ, ἐνῶ πράγματι δίδει 7 χιλιοστὰ, ἔχει αὐτὸ σημασίαν διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ ἀσθενοῦς; Αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ.

§104Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐπιτρέπεται τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξάγῃ ἐκ τῶν ἀποθηκῶν του σκεύασμα ὡς 0,200 καὶ νὰ εἶναι 0,170; Δηλαδὴ ἐπιτρέπεται τὸ Κράτος μὲ τὸ κῦρος του νὰ βεβαιῇ ψευδῆ;

§105Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀφοῦ θέλετε νὰ εἶσθε ἀκριβοδίκαιος, πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι ὅταν ἦτο παραπάνω ἡ κινίνη δὲν εἰσέπραττον περισσότερα. Ἄν πάρετε τὰς ἀναλύσεις, τὰς ὁποίας ἐμελετήσατε τόσον καλῶς, θὰ ἴδητε ὅτι ἡ κινίνη ἡ ἐλαττωματικὴ ἦτο ἡ μισή. Ἔχομεν δισκία ἠλαττωμένα κατὰ αʹ ποσὸν κινίνης, ἀλλὰ καὶ δισκία πλεονεκτικὰ κατὰ αʹ ποσὸν κινίνης.

§106Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι γίνεται αἰσχροκέρδεια, διότι λαμβάνετε ἀπὸ τὸν ἕναν πολλὰ καὶ ἀπό τόν ἄλλον ὀλίγα.

§107Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔπρεπε νὰ μετρήσω ὅλα τὰ σωληνάρια καὶ νὰ κάμω καὶ ἀναλύσεις;

§108Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔπρεπε νὰ κυκλοφορήσῃ τὴν κινίνην αὐτὴν τὴν περιέχουσαν καὶ περισσοτέραν κινίνην. Ἠρώτησα, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸ γενικὸν χημεῖον, ἄν τὰ ὁμοίου εἴδους ξένα σκευάσματα περιέχουν ἀκριβῶς τὴν ἀναγραφομένην ἔξω ποσότητα, καὶ μοῦ εἶπον ὅτι περιέχουν ἀκριβῶς. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸν ὁποῖον εἴπατε, ὅτι ὑπάρχουν δισκία μὲ περισσοτέραν κινίνην, ἔπρεπε νὰ κηρύξητε ἔκπτωτον τὴν ἑταιρείαν. Σκεύασμα ἐξερχόμενον ἐκ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὤφειλε νὰ ἔχῃ τὴν περιεκτικότητα ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐβεβαίου τὸ Κράτος ἔξωθεν διὰ τοῦ κύρους του. Εἴπατε, κ. ὑπουργὲ, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐλέγχῃ ἂν τὸ α σωληνάριον ἔχῃ τὴν περιεκτικότητα εἰς κινίνην τὴν ὁποίαν ἔδει νὰ ἔχῃ. Εἶχεν ὑποχρέωσιν, ἀλλ’ οὔτε ὁ ἴδιος ἠδύνασθε νὰ κάμητε τὸν ἔλεγχον. Ἐκ τῶν πινάκων τοὺς ὁποίους δίδει τὸ ὑπουργεῖον, φαίνεται ὅτι τὸν ἔλεγχον αὐτὸν τὸν γνωρίζετε, διότι τὸν ἔχει δώσει ἡ ὑπηρεσία. Ἑπομένως ἐκ τῶν πινάκων τοὺς ὁποίους καταθέτει, προκύπτει, ὅτι τὸ πρᾶγμα ἦτο φανερόν. Εἶναι ἐπίσης ὑπεύθυνος ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, διότι δὲν ἐφρόντισε νὰ σταματήσῃ μετὰ τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ σκανδάλου τὴν κυκλοφορίαν κακῶν ποιοτήτων κινίνης. Καὶ ἰδού, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἓν σωληνάριον κινίνης προερχόμενον ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν σας πατρίδα· ἀρκεῖ νὰ τὸ ἰδῆτε διὰ νὰ πεισθῆτε.

§109Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Θὰ παρακαλέσω νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπὴν διὰ νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν ἐπὶ ἑνὸς γεγονότος, τὸ ὁποῖον φαίνεται ὅτι δὲν θὰ εἶναι εἰς γνῶσιν σας. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἓν ἔγγραφον τῆς 17 Ἰουνίου 1930, διότι τὸ σωληνάριον τὸ ὁποῖον δίδετε εἶναι διθειϊκὴ κινίνη. (Ἀναγινώσκει τὸ ἀπὸ 17 Ἰουνίου 1930 ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου παραγγέλλεται εἰς ἁπάσας τὰς ἀρχὰς τοῦ Κράτους ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγιειονομικοῦ Συμβουλίου, ὅπως ἀποσυρθῇ ἐκ τῆς κυκλοφορίας ἡ κινίνη). Λοιπόν, τοὐλάχιστον εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ αἱ πληροφορίαι σας εἶναι ἐσφαλμέναι.

§110Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν τὸ ἑξῆς: Διατὶ τὴν 17 Ἰουνίου προέβητε εἰς τὴν ἐγκύκλιον αὐτήν;

§111Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Διότι πρὸ ὀλίγου χρόνου νομίατροι μᾶς εἶχον καταγγείλλει, ὅτι ὑπῆρχον δισκία κινίνης, ἡ ὁποία εἶχε περίσσειαν θεϊκοῦ ὀξέος. Ἐζητήσαμεν δειγματοληψίας, εἴδαμεν ὅτι εἶχον δίκαιον, καὶ ἐστείλαμεν...

§112Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Πόσα ἀπεσύρθησαν;

§113Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τίνας συνεπείας εἶχε κατόπιν αὐτὴ ἡ ἔρευνα ἡ ἰδική σας, καὶ αἱ πιστοποιήσεις διὰ τὰς ἑταιρείας;

§114Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὅταν παρουσιάσθη ὁ ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς μὲ ἔγγραφον, ὅτι ἀπὸ τῆς 17 Ἰουνίου εἶχε γίνει τοιαύτη νοθεία ὥστε διέταξε ν’ ἀποσυρθῇ, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν διέταξε γενικωτέραν ἔρευναν;

§115Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἐλάβατε ἀφορμὴν ἀπὸ τὸν συνάδελφόν σας, ὅτι μεταξὺ τῶν κυκλοφορούντων δισκίων ἦσαν καὶ τῆς «Ἔλφα», δὲν ἐσκέφθητε νὰ ἐξετάσητε τὰ δισκία τὰ ὁποῖα ἦσαν ἐν χρήσει καὶ ἐκυκλοφόρουν εἰς τὸν στρατὸν καὶ τὸν λαόν, ἂν ἦσαν νοθευμένα; Καὶ δὲν ἐκάματε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Πρωθυπουργός, ὁ ὁποῖος μόλις ἔμαθεν ἐζήτησε νὰ γίνῃ ἔρευνα, καὶ σεῖς διεφωνήσατε καὶ ἐθεωρήθη ὅτι σᾶς ἦτο τόσον ἀδιάφορον τὸ ζήτημα;

§116Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἤμην ἐγὼ ἁρμόδιος, ὥστε νὰ ἀποδοθῇ εἰς ἐμὲ ἀνακάλυψις τῆς κινίνης τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου νοθευμένης μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συμβάσεως. Ἐγὼ παρέλαβον μέχρι τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως 1 Ἀπριλίου 1930, δὲν ἀνακατεύομαι περαιτέρω τὶ γίνεται εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, ἐκτὸς ἐὰν κηδεμονεύω ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς.

§117Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θά μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς ἐπὶ τῆς παρατηρήσεώς σας. Φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ λάβει γνῶσιν τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀγοράζει τὴν κινίνην τοῦ Κράτους ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ναὶ ἢ οῦ; Τὰ παραδίδει εἰς τὴν ἑταιρείαν· ναὶ ἢ οὔ; Πιστώνει καὶ πληρώνει τὴν ἑταιρείαν· ναὶ ἢ οὔ; Εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελεν ἀνακαλυφθῆ ὅτι ἡ κινίνη, ἡ ὁποία παρεδόθη ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τὸν ἐργολάβον, δὲν χρησιμοποιεῖται, ἀλλ’ ἡ κινίνη ἐκλάπη, δὲν ἔχει θέσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δὲν εὐθύνεται καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπέμβῃ καὶ τοὐλάχιστον, ἂν μή τι ἄλλο, νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπέμβασιν τῆς εἰσαγγελικῆς ἀρχῆς;

§118Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐξακολουθεῖ ἡ παρεξήγησις. Τὶ σχέσιν ἔχει ἡ κινίνη τοῦ Κράτους μὲ τὴν κινίνην τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου; Συγχίζετε μεταξὺ τῆς κινίνης τοῦ δημοσίου καὶ τῆς κινίνης τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου. Ἐγὼ διαχειρίζομαι κινίνην τοῦ δημοσίου. Αὐτὴν τὴν παρέλαβον καὶ αὐτὴ ἐνδιαφέρομαι νὰ μὴ κλαπῇ. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, τὸ ἐπαναλαμβάνω διὰ δεκάτην φοράν. Ὁ κ. συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς, σᾶς εἶπεν ὅτι δισκία τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, δηλαδὴ ὄχι τῆς Κρατικῆς κινίνης, δὲν εὑρέθησαν σωστὰ ἐγὼ οὔτε εἰδοποιήθην, οὔτε ὑπῆρχε λόγος νὰ εἰδοποιηθῶ, ἐκτὸς ἂν κηδεμονεύω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς.

§119Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ποῖος κηδεμονεύει τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν;

§120Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ Κυβέρνησις. Μὰ ἐγὼ δὲν ζητῶ νὰ ἀποσείσω ἀπὸ ἐπάνω μου τὰς εὐθύνας, ἀλλὰ μὴ ἐπιζητῆτε ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εὐθύνας αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς ἄλλο ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι πρόθυμον νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ καὶ ἐγὼ μαζί του. Μὴ συγχίζωμεν τὰς εὐθύνας, ἢ μᾶλλον τὴν ἁρμοδιότητα. Διὰ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον δὲν ἔχει καμμίαν ἁρμοδιότητα ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Μοῦ ἀπηυθύνθη ἡ ἐρώτησις: «Ποῖον κηδεμόνα ἔχει ὁ Ἑλληνικὸς Λαός;» — Ἐμένα. Ἀλλὰ μὴ συγχίζωμεν τὰς ἁρμοδιότητας.

§121Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἤκουσα ὅτι πρόκειται περὶ κινίνης τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου. Πρόκειται περὶ παρεξηγήσεως.

§122Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μάλιστα. Θὰ παρακαλέσω καὶ τὸν ἴδιον τὸν ρήτορα, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ δέχηται διακοπάς.

§123Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 22 μῆνας ἐφήρμοσε τὴν σύμβασιν καὶ ὁ ὁποῖος εἶχε τόσους λόγους διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν καταγγελίαν τῆς συμβάσεως, δὲν προέβη εἰς ταύτην. Ἡ εὐθύνη τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μὴ προβαίνοντος εἰς τὴν καταγγελίαν τῆς συμβάσεως, μολονότι εἶχε τόσα δεδομένα, εἶναι βαρυτάτη. Ἴσως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ ἐγνώριζε τὰς τελευταίως ἀποκαλυφθείσας νοθείας. Ἄν ὅμως ἐπρόσεχε περισσότερον, εἰς ὅσα ἔκτροπα ἔκαμεν ἡ ἑταιρεία κατὰ τὸ διάστημα τῶν 22 μηνῶν, θὰ εἶχε καταγγείλλει τὴν σύμβασιν αὐτὴν καὶ θὰ προελάμβανεν ὅλο τὸ γενόμενον σκάνδαλον. Εἶσθε ὑποχρεωμένος λοιπὸν, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἢ ν’ ἀποδείξετε διὰ τίνας λόγους δὲν προέβητε εἰς τὴν καταγγελίαν τῆς συμβάσεως....(γέλωτες).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη νομίμως πρότασις περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Ἑπομένως ἡ συζήτησις γενικεύεται. Ὁ κ. Κούνδουρος ἔχει τὸν λόγον.

§125Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡ ἑλονοσία, κ. βουλευταί, ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς τὴν μεγαλειτέραν κοινωνικὴν πληγὴν τῆς Ἑλλάδος, διότι καὶ ἄν δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἐπιστημονικὴ θεωρία, καθ’ ἣν αὕτη εἶναι ἡ μήτηρ ὅλων τῶν ἄλλων ἀσθενειῶν πάντως εἶναι βεβαιωμένον στατιστικῶς, ὅτι οὐδεμία ἄλλη νόσος εἰς κλίμακα τόσον εὐρεῖαν, δεκατίζει τὴν ζωὴν καὶ ὑπομονεύει τὴν ὑγείαν τῶν πολιτῶν, πρὸ πάντων εἰς τὴν ὕπαιθρον Χώραν. Ἀλλὰ καὶ ἡ οἰκονομικὴ πλευρὰ τῆς τεραστίας αὐτῆς ἠθικῆς πληγῆς, εἶναι ἀξία μεγάλης σημασίας καὶ πολλῆς προσοχῆς. Εἷς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὁ κ. Βόλπι, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἀρχίσῃ τὴν οἰκονομικήν του πολιτικήν, ἀπὸ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἑλωδῶν πυρετῶν, δὲν εἶχεν ἄδικον καὶ ἡ πολιτική του ἐπέτυχε, διότι καὶ εἰς τὴν χώραν ἐκείνην ἔμεναν ἀκαλλιέργητοι, ἢ ἐκαλλιεργοῦντο ἀνεπαρκῶς ὁλόκληροι γόνιμοι ἐκτάσεις, λόγῳ τῆς ἀραιώσεως καὶ τῆς ἐξασθενήσεως τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν εἰς τὰς ἐργατικὰς χεῖρας, ἡ ἐπάρατος νόσος. Ἕν ὅπλον χρησιμοποιεῖται παγκοσμίως, καὶ δρᾷ εὐεργετικῶς, κατασταλτικῶς καὶ προληπτικῶς, κατὰ τοῦ ἐπικινδύνου τούτου ἐχθροῦ. Ἡ κινίνη. Ἔ! λοιπὸν τὸ ὅπλον αὐτὸ παρασκευαζόμενον ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους φυλασσόμενον εἰς κρατικὰς ἀποθήκας, καὶ παραχωρούμενον διὰ χειρὸς κρατικῶν ὑπαλλήλων, εὑρέθη εἰς τὰς χεῖρας τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας καθ’ ὁλοκληρίαν ἀχρηστευμένον, ἀφοῦ τὰ δισκία τῆς κινίνης, δὲν περιεῖχον κινίνην! Ποῖοι οἱ ἐργάται τοῦ ἀνιστορήτου καὶ πρωτακούστου τούτου σκανδάλου, καὶ ποῖαι αἱ τυχὸν εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως; Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματος δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω ἐγὼ τουλάχιστον τὴν Βουλήν, διότι ἔχω τὴν γνώμην, ἥτις ἐλπίζω νὰ εἶναι γνώμη πάντων ἡμῶν, ὅτι δὲν εἶναι πρέπον ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, οἱονεὶ προλαμβάνοντες καὶ προεξοφλοῦντες τῆς δικοιοσύνης τὴν γνώμην, νὰ ἐκδίδωμεν ἐκ τῆς αἰθούσης αὐτῆς πιστοποιητικὰ καλῆς διαγωγῆς, ὑπὲρ ἀνθρώπων, οἵτινες ἐνδεχομένως θὰ ἀποδειχθοῦν ἔνοχοι, ἢ νὰ ἀφήνωμεν ἀφορισμοὺς ἐνοχῆς ἐναντίον ἄλλων ἀνθρώπων, οἵτινες ἐνδεχομένως θὰ κριθῶσιν ἀθῶοι, ἀπὸ τοὺς φυσικοὺς δικαστάς των. Ἕν περιστατικὸν ὅμως ἐξ ὅσων ἐγράφησαν σχετικῶς μὲ τὴν δρᾶσιν ἑνὸς δημοσίου λειτουργοῦ, ὅπερ περιστατικὸν δυνατὸν νὰ εἶναι ἄσχετον, μὲ τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, δυνατὸν νὰ μὴ ἀσκήσῃ σπουδαίαν ἐπίδρασιν, ἐπὶ τῆς κατὰ νόμον ἐνοχῆς ἢ ἀθωότητος τοῦ δράστου, πρέπει ἐν τούτοις νὰ ἀπασχολήσῃ, κατὰ τὸν πλέον σοβαρὸν τρόπον, καὶ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Ἐγράφη, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἷς ἀνώτερος κρατικὸς λειτουργὸς—ἀθῶος ἢ ἔνοχος ποινικῶς, τοῦτο θὰ τὸ εἴπωσιν ἄλλοι—εὑρέθη συνεταῖρος εἰς ἐπιχειρήσεις, τῶν ὁποίων ὁ ἔλεγχος ἦτο ἐμπεπιστευμένος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Δημοσίου Χημείου, οὗτινος ἀπετέλει τὴν κεφαλήν. Δὲν εἶναι πρώτη φορά, καθ’ ἣν διακρίνομεν ἀτασθαλίας δημοσίων ὑπαλλήλων, αἵτινες δὲν ἔρχονται καθαρῶς ἀντιμέτωποι τῶν ὁρίων τοῦ ποινικοῦ νόμου, μήτε δὲν ἐμφανίζονται καθαραὶ παραβιάσεις τοῦ κύκλου τῶν ἰδιαιτέρων των καθηκόντων, ἀλλὰ οἱονεὶ βλαστάνουσιν ἐπὶ τῆς μεθορίου γραμμῆς, ἥτις χωρίζει τοὺς κύκλους αὐτοὺς, καὶ ἔχομεν οὕτω ἀθώους, οἵτινες δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ἔνοχοι καὶ ἐνόχους, οἵτινες δύνανται νὰ θεωρηθῶσιν ἀθῶοι, ἀναλόγως τῆς ἐρεύνης τῶν πράξεών των ὑπὸ τὸ πρῖσμα τοῦ ἠθικοῦ ἢ τοῦ ποινικοῦ νόμου, τῶν ὁποίων τὰ ὅρια δὲν συμπίπτει νὰ ταυτίζωνται πάντοτε, ἢ μᾶλλον συμπίπτει νὰ εἶναι διάφορα εἰς εὐρύτητα. Ὁ παλαιὸς Τουρκικὸς κῶδιξ, περιεῖχε μίαν διάταξιν ἀφελῆ μὲν καὶ ἁπλοϊκὴν εἰς διατύπωσιν, σοφὴν ὅμως, σοφωτάτην, ἂν θέλετε, εἰς περιεχόμενον. Κατὰ τὴν διάταξιν ἐκείνην, ἀπηγορεύετο εἰς τοὺς μυλωνάδες νὰ διατηρῶσι κοτέτσια. Ὁ πρακτικὸς σκοπὸς τῆς διατάξεως εἶναι προφανής· διότι βεβαίως ὅσον καὶ ἄν θεωρῆται, ὅσον καὶ ἂν εἶναι εὐσυνείδητος ὁ μυλωθρός, ὅταν διατηρῇ ὀρνιθῶνα, δὲν θὰ ἐκθρέψῃ αὐτὸν ἰδίοις ἀναλώμασιν, ἀλλὰ ἀναλώμασι τῶν πελατῶν, οἵτινες προσκομίζουσι τοὺς καρπούς των πρὸς ἄλεσιν. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, νὰ προστατεύσωμεν τὴν μεθόριον, ἥτις χωρίζει τὰ ὅρια τοῦ ποινικοῦ νόμου, ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς δράσεως τῶν δημοσίων μας λειτουργῶν. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, νὰ καθορίσωμεν ἕνα αὐστηρότατον ἀσυμβίβαστον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πρὸς ὡρισμένα ἔργα, καὶ ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις ἐμπιπτούσας εἰς τὴν ἔννοιαν τῶν ἀθεμίτως ἐκτρεφομένων κοτετσίων.

§126ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει τὸ ἀσυμβίβαστον;

§127Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει παρὰ ὡς σκιά, καὶ ἂν ὑπάρχῃ, δὲν κυροῦται κατὰ ἐπαρκῆ τρόπον. Ρίπτοντες τὸ βλέμμα ἐπὶ ὅλων τῶν κλάδων τῶν δημοσίων μας ὑπηρεσιῶν, ἐπὶ ὅλων τῶν αὐτονόμων ὀργανισμῶν, ἐπὶ ὅλων τῶν νομικῶν προσώπων, καὶ τῶν εὐαγῶν ἱδρυμάτων μας, θὰ διακρίνωμεν παντοῦ, ὀρνιθῶνας ἐκθέσμους, ἀναδίδοντας δυσοσμίαν πυκνήν. Κοτέτσι διατηρεῖ ὁ χημικὸς τοῦ δημοσίου, ὁ μετέχων ἐπιχειρήσεων, ὑποκειμένων εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς ὑπηρεσίας του, κοτέτσι διατηρεῖ ὁ ἀγρονόμος ὁ ἐκτρέφων πρόβατα εἰς τὴν περιφέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρετεῖ καὶ ὁ λιμενάρχης ὁ μετέχων ναυτικῶν καὶ ἁλιευτικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ὁ δασονόμος ὁ λαμβάνων ἀδείας ξυλεύσεως, καὶ ὁ προϊστάμενος εὐαγῶν, ὁ τροφοδοτῶν τὰ ἱδρύματα, δανιζόμενος ὑπὸ τῶν τροφίμων του. Ἄς περιορισθῶμεν μέχρις ἐδῶ, καὶ ἄς μὴ ἐπεκτείνωμεν περαιτέρω τὸν ἔλεγον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅσων ὀσφρενόμεθα καὶ βλέπομεν καθημερινῶς, διότι θὰ φθάσωμεν μέχρι μητροπόλεων. Ἡ μεγάλη τάξις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἡ μεγάλη πλειοψηφία των, εἶναι γεγονὸς ἀνεπίδεκτον ἀντιρρήσεως, ὅτι παραμένει καὶ παραμένει μαρτυρικῶς τιμία καὶ αὐστηρῶς ἠθική, μεθ’ ὅλην τὴν γλισχρότητα τῶν ἀποδοχῶν της, καὶ μεθ’ ὅλην τὴν πίεσιν τῶν ἐξωγκομένων ἀναγκῶν τῆς συγχρόνου ζωῆς, ἡ μεγάλη τάξις τῶν δημοσίων μας ὑπαλλήλων, εἶναι ἐπίσης γεγονὸς ὅτι εἶναι ἀρτίως ὡπλισμένη, εἰς μόρφωσιν, καὶ ὅτι διαθέτει φιλοπονίαν φιλότιμον. Ἀλλὰ ὁ κανὼν οὗτος, ἔχει ἀτυχῶς τὰς τραγικὰς ἐξαιρέσεις του· καὶ εἰς τὸν κλάδον τῶν δημοσίων μας ὑπηρεσιῶν ὑπάρχουν οἱ ράθυμοι, εἰς χεῖρας τῶν ὁποίων ἀποτελματοῦνται αἱ ὑποθέσεις. Ὑπάρχουν οἱ ἀμαθεῖς εἰς τὰ γραφεῖα τῶν ὁποίων λαμβάνουσι χώραν «τὰ λογιστικὰ λάθη». Ὑπάρχουν οἱ καταχρασταί, οἱ ἐνεργοῦντες τὰς περιφήμους χημικὰς ἀναλύσεις, ἢ τὰς παντοειδεῖς γνωστὰς καταχρήσεις, ὑπάρχουν τέλος καὶ οἱ διατηροῦντες τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος κοτέτσια. Ὅσον καὶ ἂν ἔχωμεν ἀνόθευτον τὴν ἀντιπολιτευτικὴν θέλησιν, ἐπειδὴ ἔχομεν ἐπίσης ἀνόθευτον καὶ τὴν καλὴν πίστιν, δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποδώσωμεν ἀμέσως εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν νοθείαν τῆς κινίνης, διότι οὐδεὶς δύναται ν’ ἀξιώσῃ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸς τῆς Ὑγείας νὰ μεταβληθῇ εἰς φαρμακοτρίφτην, ὅπως οὐδεὶς δύναται νὰ ἀξιώσῃ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἐὰν αὔριον τὰ φυσίγγια τοῦ στρατοῦ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν εἶχον πυρίτιδα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῇ εἰς ἔργα καλυκοποιείας, ἢ ἔργα γομώσεως τῶν φυσιγγίων. Ἀλλὰ μήτε ἐμμέσους εὐθύνας, δὲν δυνάμεθα ἡμεῖς τοὐλάχιστον νὰ καταλογίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν νοθείαν τῆς κινίνης, διότι δὲν κατεγίναμεν εἰς τὰς λεπτομερείας τὰς ὁποίας τόσον ἐμπεριστατωμένως ἐξήντλησεν ὁ συνάδελφος κ. Νικολίτσας. Ἀλλὰ καὶ διότι ἐξεδηλώσαμεν ἤδη τὰς γνώμας μας περὶ τῆς ποιότητος, ἐνίων ἐκ τῶν παρεμβαινόντων ὑποχρεωτικῶς καὶ μοιραίως, εἰς τὴν ἐκτέλεσιν πάσης Κυβερνητικῆς πράξεως, ἀποφάσεως καὶ διαταγῆς Κρατικῶν ὀργάνων. Ἦσαν ἀπαραίτητα τ’ ἀνωτέρω διὰ νὰ καθορισθῇ τὸ ἐπίπεδον ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ βασισθῇ ὁ ἔλεγχος, καὶ θὰ ζητηθοῦν αἱ εὐθῦναι, ἐπὶ τοῦ συζητουμένου σκανδάλου, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει δύο νοθείας, τὴν νοθείαν τῆς κινίνης καὶ τὴν νοθείαν τῶν δημοσίων μας ὑπηρεσιῶν. Τὸ δυσυπόστατον τῆς νοθείας δὲν φιλονικεῖται, διότι δὲν εἶναι μόνον βεβαιωμένον τὸ ὅτι τὰ δισκία τῆς κινίνης δὲν ἐμπεριεῖχον κινίνην —πρώτη νοθεία— ἀλλὰ εἶναι ἐξ ἴσου βεβαιωμένον, ὅτι αὕτη δὲν ἠδύνατο νὰ ἐκτελεσθῇ, ἄνευ τῆς συμπράξεως καὶ τῆς ἀνοχῆς δημοσίων ὀργάνων—δευτέρα νοθεία. Ὅταν δὲν ὑπάρχει ὑπαλληλικὴ ἱεραρχία, ἱσταμένη εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς της, ὅταν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν εἶναι καλοὶ ἀποδέκται, καὶ καλοὶ πομποὶ τῶν παλμῶν καὶ τῶν σκέψεων τῆς Κυβερνήσεως, δὲν δύνανται ἀκριβοδικαίως νὰ ζητηθῶσιν εὐθῦναι, ἐπὶ περιπτώσεων, ὡς ἐκείνη, ἥτις μᾶς ἀπασχολεῖ σήμερον. Καὶ οὐ μόνον τοῦτο ἀλλὰ δὲν ὑπερβάλλει εἰς τὴν ἀλήθειαν ἐὰν εἴπῃ ὅτι ὅταν ἐλλείπει ἡ καλὴ ὑπαλληλικὴ ἱεραρχία, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ καλὴ λειτουργία τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος καὶ μήτε λογοδοσία σοβαρὰ δύναται νὰ γίνῃ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως μήτε ἔλεγχος σοβαρὸς δύναται νὰ ἀσκηθῇ ἐκ μέρους τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Π. χ. Ἐκαυχήθη ἄλλοτε ὁ φίλος ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅτι ἔφερεν ἐκ Σερβίας κριὸν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ράτσας τῶν προβάτων. Ἐὰν ὑποβληθῇ ἐπερώτησις περὶ τῆς ἐξακριβώσεως τῆς φύσεως τοῦ τετραπόδου, μήτε ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ δύναται νὰ βεβαιώσῃ, ὅτι πράγματι περὶ κριοῦ πρόκειται, διότι βεβαίως δὲν θὰ ἐνήργησεν προσωπικὴν αὐτοψίαν, μήτε ἡμεῖς οἱ δυσπιστοῦντες δυνάμεθα νὰ παραπεμφθῶμεν νὰ θέσωμεν τὸν δάκτυλον ἐπὶ τοῦ τύπου τῶν ἥλων. Ἐν τούτοις δὲν δύναται νὰ εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι ὁ κριὸς εἶναι πράγματι κριὸς. Δὲν αἰσθανόμεθα λοιπὸν καὶ δὲν βλέπομεν ἡμεῖς τοὐλάχιστον μήτε ἀμέσους μήτε ἐμμέσους εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν νοθείαν τῆς κινίνης τοὐλάχιστον ἐν τῇ ἐρεύνη τῶν γενικωτέρων γραμμῶν τοῦ ζητήματος. Διὰ τὴν δευτέραν ὅμως νοθείαν, διὰ τὴν νοθείαν τῶν δημοσίων μας ὑπηρεσιῶν τὸ ζήτημα τῶν εὐθυνῶν, ἔχει ἄλλως· καὶ ὑπάρχουν εὐθῦναι βαρύταται, αἵτινες ὅμως δὲν εἶναι δίκαιον νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὴν ράχην τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως διότι δὲν διώρισεν αὐτὴ τοὺς ἐκτρεπομένους ὑπαλλήλους, μήτε δὲν ἔχομεν δεδομένα προστασίας ὑπαλλήλων παρεκτραπέντων. Διὰ τὰς εὐθύνας αὐτὰς, τῶν ὁποίων τὰς συνεπείας πληρώνει, ὡς ἀκούσιος ὀπισθογράφος, ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας, ὅστις ἐν τῇ συνειδήσει τῶν ἐκλογέων, θεωρεῖται ὑπεύθυνος προτείνομεν μίαν ἁπλούστευσιν καὶ ἐξυγίανσιν δυναμένην νὰ συντελεσθῇ μόνον διὰ τῆς καταρτίσεως, ἔστω καὶ ἀνεπισήμου ἐπιτροπῆς βουλευτῶν, ἥτις νὰ προτείνῃ τὰ μέτρα τοῦ καθαρμοῦ τῶν δημοσίων μας ὑπηρεσιῶν, ἀπὸ τὸ ἄγος τῶν ἐλαχίστων, ἐλαχιστοτάτων, ἀνεπαρκῶν, ἢ ἀνηθίκων στοιχείων. Ἐὰν δὲν συμβῇ τοῦτο, ἄς παύσωμεν παίζοντες μὲ τὰς λέξεις, ἄς παύσωμεν ἐλέγχοντες ἢ λογοδοτοῦντες, καὶ ἄς ἐξοικειώσωμεν καὶ τοὺς ἑαυτούς μας, καὶ τὸν λαόν, μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι τὸ ἔργον πάσης Κυβερνήσεως, πρέπει μοιραίως καὶ ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων νὰ διαιρῆται ἐν παντὶ καὶ πάντοτε, εἰς δύο δισκία. Τὸ ὑποκειμενικὸν δισκίον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐμπεριέχῃ τὴν πρόθεσιν, τὴν ἀπόφασιν, καὶ τὴν διαταγὴν τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὸ ἀντικειμενικὸν δισκίον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐμπεριέχῃ τὸ ἀποτέλεσμα. Καὶ τὸ μὲν ὑποκειμενικὸν δισκίον τοῦ ἔργου τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἰδίᾳ τοῦ Προέδρου αὐτῆς, ἀναλυόμενον θὰ εὑρεθῇ περιέχον τήν ἀπαιτουμένην ποσότητα καλῆς προθέσεως σοφῆς, ἀποφάσεως, καὶ αὐστηρᾶς διαταγῆς. Τὸ ἀντικειμενικὸν ὅμως δισκίον τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου ἀναλυόμενον θὰ ἀποδειχθῇ ἐν παντὶ καὶ πάντοτε, περιέχον μηδὲν ὠφελιμότητα, μηδὲν ἀποτέλεσμα ὅπως μηδὲν κινίνην ἐμπεριεῖχε τὸ σκανδαλῶδες τῆς κινίνης δισκίον. Δὲν δύναμαι ἐκ τῆς φυσιογνωμίας σας, κ. Πρόεδρε, ἐκτὸς τῆς προσοχῆς ἧς μεθ’ τιμᾶτε τοὺς λόγους μου, νὰ διακρίνω, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον, δέχεσθε ἢ μὴ τὴν ὀρθότητά των. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω τὴν θεωρίαν τῶν δύο δισκίων, καὶ νὰ τονίσω, ὅτι τὸ δισκίον τοῦ ἀποτελέσματος δὲν εὑρέθη κενὸν μόνον εἰς τὸ ζήτημα τῆς κινίνης. Εἶναι κενὸν καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀκρίδων, ὅπου τὸ ζωοκτόνον πετρέλαιον μετεβλήθη ἐν πολλοῖς εἰς δροσιστικὸν ὕδωρ καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἀρουραίων, ὅπου τὸ δηλητηριῶδες ἀρσενικὸν ἀντικατεστάθη ἀπὸ κόνιν μαρμάρου.

§128Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶναι αὐτὰ ἐξηκριβωμένα;

§129Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ προσωπικῶς, ἐφόσον τὰ εἶδον ἀναγεγραμμένα εἰς ἐφημερίδας, καὶ μὴ διαψευσθέντα, καὶ ἄν δὲν δύναμαι νὰ τὰ θεωρήσω ἀπολύτως ἐξακριβωμένα, δικαιοῦμαι νὰ τὰ θεωρήσω πιθανά, πιθανώτατα, μετὰ τὸ σκάνδαλον τῆς κινίνης καὶ κατόπιν τῆς ἰδέας τὴν ὁποίαν ἔχω περὶ τῆς βλαπτικῆς ἐπεμβάσεως καὶ ἐπιδράσεως ὡρισμένων ὀργάνων τοῦ Κράτους. Λυποῦμαι δὲ διότι ἀπουσιάζει ὁ φίλος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ δὲν δύναμαι νὰ ἀναφέρω παρόμοιον περιστατικὸν μελάσσης, ἡ ὁποία περίπου δὲν ἦτο μέλασσα. Ἀλλὰ κ. Πρωθυπουργέ, κατόπιν τῶν ὅσων ἀνέφερα, μὴ ζητεῖτε πλείονας ἀποδείξεις διότι καὶ ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ ζητήματι τῆς δημοσίας ὑγείας ἔχω νὰ σᾶς ἀναφέρω, περίπτωσιν οὐχὶ «λογιστικοῦ» ἢ «χημικοῦ λάθους» ἀλλὰ «στατιστικοῦ» λάθους, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐξέθεσα εἰς ἐπανειλημμένας δηλώσεις, καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς τὸ Πεντελικόν, περὶ τοῦ ὅτι, ἐμειώσατε δῆθεν τὴν νοσηρότητα καὶ τὴν θνησιμότητα εἰς τὸ στράτευμα ἀπὸ 730 εἰς 60 τοῖς χιλίοις καὶ ἀπὸ 9 εἰς 2, ἐνῷ οἱ ἀριθμοὶ ἦσαν τραγικῶς ἐσφαλμένοι.

§130Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σᾶς παρακαλῶ αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα, καὶ ἄν θέλετε τὸ συζητοῦμε εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§131Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἔχει καλῶς κ. Πρόεδρε, ἄλλωστε ὡς βλέπετε εἰς γενικὰς γραμμὰς ἀσχολοῦμαι, καὶ γενικὰς τάσεις θέτω, οὕτως ὥστε νὰ μὴ μὲ ἐνδιαφέρουν αἱ λεπτομέρειαι. Ἀνακεφαλαιῶν τὰ ἀνωτέρω, ὑποστηρίζω ὅτι δὲν φέρει ἡ Κυβέρνησις ἄμεσον εὐθύνην, διὰ τὴν νόθευσιν τῆς κινίνης, ὅτι ἡ τυχὸν ἔμμεσος εὐθύνη της, ἡ συνισταμένη εἰς τυχὸν ἀμέλειαν δὲν μὲ ἀπησχόλησε, καὶ ὅτι δὲν φέρει ἐπίσης εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν νόθευσιν τῶν δημοσίων μας ὑπηρεσιῶν. Ἀλλ’ ἐκ τούτων δὲν ἕπεται ὅτι πρόκειται νὰ ἀπονείμωμεν ἔπαινον, ἀφοῦ ἐν τῇ πραγματικότητι καὶ τὰ τυχαῖα ἀκόμη περιστατικὰ δύνανται νὰ βαρύνουν ἐπὶ τῆς θέσεως μιᾶς Κυβερνήσεως. Ὅπως δὲν ἕπεται ὅτι ἐπὶ ἄλλων βάσεων ἱστάμενοι, καὶ ἄλλας ἀπόψεις τοῦ ζητήματος ἐρευνῶντες, δὲν εὑρίσκομεν, καὶ δὲν προτιθέμεθα νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἰδίᾳ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον αὐτῆς Πρόεδρον. Σεῖς κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἤλθατε, καὶ δὲν ἐκαυχήθητε ὅτι ἤλθατε νὰ κυβερνήσετε τὴν Ἑλλάδα ὡς κοινὸς κυβερνήτης, μήτε σᾶς ἐξέλεξεν ὁ λαὸς ὡς τοιοῦτον. Σεῖς καὶ ἐκλήθητε, καὶ ἤλθατε ὄχι νὰ κυβερνήσητε, ἀλλὰ νὰ ἀνορθώσετε τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ὑπάρχει τεραστία διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν ἐννοιῶν, καὶ τῶν δύο αὐτῶν καταστάσεων. Κυβερνῶ, σημαίνει διευθύνω τὰς ὑποθέσεις ἑνὸς Κράτους κατὰ τὰ ἐν αὐτῷ ἐνόντα, κατὰ τὰ ἐν αὐτῷ εἰωθότα, ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς καθιερωμένης τακτικῆς καὶ μιᾶς πεπατημένης ὁδοῦ. Ἀνορθώνω σημαίνει, κἄτι πολὺ περισσότερον καὶ πολὺ μεγαλείτερον τούτου. Σημαίνει μετερρυθμίζω. Σημαίνει καινοτομῶ. Σημαίνει συγκολλῶ τὰ συντρίμματα, καὶ συρράπτω τὰ ράκη. Σημαίνει ἀνεγείρω τὰ ἑτοιμόρροπα. Σημαίνει πατάσσω τὰ ἀνήθικα, καὶ ἐνισχύω τὰ ἠθικά. Σημαίνει θεραπεύω τὸν παράλυτον καὶ ἐξυγιαίνω τὸν ἀσθενῆ. Σεῖς λοιπὸν κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἤλθατε, καὶ δὲν ἐνετάλητε, καὶ δὲν ὑπεσχέθητε νὰ κυβερνήσετε ἁπλῶς. Ἀλλ’ ἤλθετε καὶ ἐνετάλητε καὶ ὑπεσχέθητε νὰ ἀνορθώσητε τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ὡς πρώτην ὑποχρέωσιν εἴχετε τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ κρατικοῦ μας ὀργανισμοῦ, διότι ὁ κρατικὸς ὀργανισμὸς, εἶναι τὸ ὄργανον τῆς ἐκτελέσεως οἱουδήποτε κυβερνητικοῦ προγράμματος, καὶ αἱ χεῖρες τῶν ἐκπροσώπων τοῦ κρατικοῦ ὀργανισμοῦ, εἶναι αἱ πραγματικαὶ χεῖρες τῆς οἱασδήποτε Κυβερνήσεως. Κύριε Πρόεδρε. Γνωρίζετε μὲ πόσον θαυμασμὸν, καὶ μὲ πόσην ἀφοσίωσιν, παρηκολούθησα μέχρις ἐσχάτων τὸ ἔργον σας. Μὴν ἐκπλαγῆτε ἐὰν σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν μὲ ἐρωτήσῃ τις, ποίαν θεωρῶ τὴν μεγαλειτέραν τόλμην τῆς πολιτικῆς σας ζωῆς, χωρὶς νά λησμονῶ τὸ θάρρος, μὲ τὸ ὁποῖον ἐνεπλάκητε εἰς δεινὰς ἐσωτερικὰς, καὶ ἐξωτερικὰς διενέξεις καὶ ἐξήλθατε νικητὴς ἐπὶ μεγάλῃ ὠφελείᾳ τῆς Χώρας, χωρὶς νὰ λησμονῶ, ὅτι ἐν τῷ σταδίῳ τῶν διεθνῶν ἀγώνων, ἐνικήσατε πολλάκις τοὺς Νέστορας τῆς παγκοσμίου σοφίας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω ὅτι δὲν διεπράξατε μεγαλειτέραν τόλμην ἀπὸ τὸ νὰ ἀναλάβητε νὰ ἀνορθώσετε τὴν Ἑλλάδα, χωρὶς νὰ ἀσχοληθῆτε ὅσον ὤφειλε μὲ ἔμψυχον ὑλικὸν τοῦ ὁποίου εἴχετε τὴν μοιραίαν ἀνάγκην. Καὶ πράγματι, ποία τόλμη δύναται νὰ εἶναι μεγαλειτέρα τῆς τόλμης τοῦ ἰατροῦ ὁ ὁποῖος μεθ’ ὅλην τὴν ἱκανότητά του χειρουργεῖ, χωρὶς νὰ φέρῃ τὴν ἀπόλυτον ἀντισηψίαν τοῦ περιβάλλοντος, καὶ χωρὶς νὰ καθάρῃ τὸ χειρουργικὸν ἐργαλεῖον; Κύριε Πρόεδρε. Χωρὶς φόβο καὶ χωρὶς πάθος, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐν ὀνόματι τοῦ λαοῦ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, καὶ νὰ διαφωτίσω αὐτόν, περὶ τῆς τόλμης μὲ τὴν ὁποίαν ἀνελάβετε τὴν ἀνόρθωσίν του, καὶ νὰ εἴπω, παρὰ τὰς καλὰς προθέσεις καὶ τὴν ἱκανότητα τὴν ὁποίαν διαθέτετε, ὡς χειροῦργος ἀνορθωτὴς, ὅτι θὰ ἐπιτυγχάνουν μὲν αἱ ἐγχειρήσεις σας θεωρητικῶς, καὶ θὰ χειροκροτοῦνται, καὶ θὰ θαυμάζωνται ἀπὸ τοὺς παρακολουθοῦντας αὐτὰς ἐγγύς, ἀλλὰ θὰ ἀποθνήσκωσιν ὁ εἷς μετὰ τὸν ἄλλον οἱ ἀσθενεῖς σας ὑπὸ τοὺς ὀδυρμοὺς καὶ τοὺς θρήνους τῶν εὑρισκομένων, ἐκτὸς τοῦ κύκλου σας καὶ ἐρευνόντων τὸ ἀποτέλεσμα. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς γενικωτέρας αὐτῆς εὐθύνης, τῆς συνισταμένης εἰς τὸ ὅτι, ὁ κ. πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεσχέθη, καὶ ἀνέλαβε νὰ ἐκτελέσῃ ἔργα ἀνορθώσεως μὲ πρόσωπα καὶ μὲ μέσα ἀσφαλῶς οὐχὶ μόνον ἀκατάλληλα, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνα διὰ τὴν λύσιν, ὅλων τῶν ζητημάτων, καὶ εἶναι αὐτὰ τὰ περισσότερα, ὅσα ἔχουν ἀνάγκην παρεμβολῆς καὶ ἄλλων, πλὴν τῶν ἰδικῶν του χειρῶν, καταλογίζω ἀκόμη καὶ μίαν ἄλλην εὐθύνην συναφῆ πρὸς αὐτήν: Τὴν εὐθύνην ἥτις συνίσταται εἰς τὸ ὅτι καλοπίστως ἔστω, ὁ κ. πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, βεβαιοῖ ἑκάστοτε τὸν λαόν, κατὰ τὰς διαφόρους λογοδοσίας του, περὶ τοῦ ὅτι ἡ Κυβέρνησίς του, ἔκαμε τοῦτο καὶ ἐκεῖνο, πρὸς ἀνόρθωσιν καὶ βελτίωσιν τῆς καταστάσεως, ἐνῷ ἡ τοιαύτη βεβαίωσις εἶναι ὑποκειμενικῶς μόνον ἀληθής, καὶ ἀποδεικνύει μόνον τὰς καλὰς προθέσεις, τὰς καλὰς ἀποφάσεις, καὶ τὰς καλὰς διαταγάς, δὲν ἀποδεικνύει ὅμως τὸ καλὸν ἀποτέλεσμα, καὶ εἴδομεν ὅλοι εἰς τὸ ζήτημα τῆς κινίνης, πόση ὑπάρχει ἀπόστασις μεταξὺ προθέσεων, ἀποφάσεων, διαταγῶν, καὶ ἀποτελέσματος. Ὑπὸ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἀνεφέραμεν, δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις, μήτε ὁ πρόεδρος αὐτῆς, νὰ δίδωσι πρὸ τοῦ λαοῦ ὅρκον γνώσεως. Ὀφείλουν καὶ δικαιοῦνται, νὰ δίδωσιν ὅρκον τρίτου, δηλαδὴ «καταβάλλοντες πᾶσαν προσπάθειαν νὰ πεισθῶμεν κλπ.» Π. χ. Διεβεβαίωσε τὸν Λαὸν ἡ Κυβέρνησις περὶ τοῦ ὅτι καλλιεργοῦνται ὑποδειγματικῶς, εἰς ὅλην τὴν χώραν 300 ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἀγροί. Ἀλλ’ ἄραγε οἱ ἐκλεκτοὶ σπόροι, οἵτινες διετέθησαν διὰ τὴν ὑποδειγματικὴν καλλιέργειαν δὲν ἀντικατεστάθησαν ἀπὸ ἄλλους; Ἀλλ’ ἄραγε τὰ ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα διετέθησαν, διὰ τὴν ὑποδειγματικὴν καλλιέργειαν ἐδαπανήθησαν πράγματι; Ἐφ’ ὅσον ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἀνεπτύξαμεν ὑποχρεωτικῶς γεννῶνται αἱ ἀμφιβολίαι καὶ μοιραίως προκύπτουν τὰ ἐρωτήματα ταῦτα ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ εἶναι ἐν τάξει, καὶ νὰ διαψεύδεται ἑκάστοτε, ἀναγκαζομένη νὰ καταφεύγῃ εἰς τά ἐπισφαλῆ σωσίβια τῶν «λογιστικῶν», καὶ «χημικῶν» καὶ τῶν «στατιστικῶ» λαθῶν, δὲν ὀφείλει νὰ δηλοῖ, δὲν ὀφείλει νὰ διακηρύττῃ «ὅτι καλλιεργοῦν ὑποδειγματικῶς», ἀλλ’ ὀφείλει νὰ λέγῃ ἁπλῶς: ἀπεφασίσαμεν, καὶ διετάξαμεν νὰ καλλιεργηθῶσιν κλπ. χωρὶς νὰ λαμβάνῃ εὐθύνην βεβαιώσεως διὰ τὸ ἀποτέλεσμα. Τὰς γενικὰς ταύτας εὐθύνας νομίζομεν καταλογιστέας εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ σκανδάλου τῆς νοθείας τῆς παρεχομένης ὑπὸ τοῦ κράτους κινίνης. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἄμοιρος, καὶ ἄλλων τινῶν εὐθυνῶν καὶ δύναταί τις μετὰ βασιμότητος καὶ ὀρθότητος, νὰ ἐπερωτήσῃ αὐτήν: Πῶς ἀφ’ οὗ ὑπάρχει ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, τελοῦν ὑπὸ τὴν ἐκπροσώπησιν αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὴν ὑφυπουργίαν ἄλλου διακεκριμένου ἀληθῶς ἐπιστήμονος, πῶς λέγομεν ἀφέθη τὸ ζήτημα τῆς κινίνης κατ’ ἐξοχὴν ἠθικόν, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπου τὸ πλῆθος τῶν ἀριθμῶν ἀπαμβλύνει τὰς ἰδέας, καὶ ὁ ἦχος τῶν μετάλλων μαραίνει τὸ αἴσθημα;

§132Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ τὸ ἀντελήφθημεν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔαρος, καὶ κατηρτίσαμεν ἐπιτροπὴν παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῆς Ὑγιεινῆς, πρὸς μελέτην τοῦ ζητήματος, ἥτις καὶ συνέταξεν τὸ σχετικὸν προσχέδιον.

§133Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τοῦτο εἶναι εὐχάριστον κ. πρόεδρε, ἀποτελεῖ δὲ ἀναγνώρισιν τῆς βασιμότητος τῆς παρατηρήσεως μου. Θὰ εἶναι δὲ εὐτύχημα, νὰ παύσῃ τὸ ζήτημα τῆς κινίνης, νὰ θεωρῆται ζήτημα δραχμικόν, διότι χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§134Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι λοιπὸν ὀλίγον νοθευμένη ἡ ἀντιπολιτευτικὴ θέλησις;

§135Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πάντως ὄχι ὅσον ἡ ἰδική σας κ. πρόεδρε, ὅταν μάλιστα... Ἀλλ’ ἂς εἶναι, χωρὶς νὰ θέλω, ἐπαναλαμβάνω, νὰ θίξω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἦτο ἀγαθὴ ἡ ἐντύπωσις, ἡ ὁποία προεκλήθη ἐκ τοῦ ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ ὑπουργείου του ἠνείχοντο, νὰ ἐξέρχωνται πρὸς κατανάλωσιν δισκία κινίνης, μὲ μικροτέραν ἢ μεγαλυτέραν περιεκτικότητα τῆς συνήθους δόσεως, ἀρκούμενα νὰ προσέχουν μόνον, εἰς τὸ νὰ μὴ πληρωθῇ παραπάνω ὁ ἐργολάβος. Καὶ μίαν εὐθύνην ἀκόμη τὴν ὁποίαν θεωρῶ ὡς ἐκθέτουσαν τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἰδίᾳ τὸν ὑφυπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς, περισσότερον πάσης ἄλλης εἰς τὴν εὔλογον ἀγανάκτησιν τοῦ κοινοῦ, ἤθελα νὰ καταλογίσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, ὁ ἀρκούμενος εἰς ἔκδοσιν ἐγκυκλίων, διὰ τὴν νοθευμένην κινίνην, ὡς ὀρθῶς τῷ παρετηρήθη, καὶ οὐχὶ εἰς κατασχέσεις αὐτῆς καὶ μηνύσεως τοῦ ἀδικήματος, ὁ κ. ὑφυπουργός, λέγομεν, ὤφειλε μόλις ἐξερράγη τὸ σκάνδαλον νὰ διατάξῃ τοὺς ἀστυνόμους, τοὺς χημικοὺς τῆς ὑπηρεσίας του, τοὺς νομιάτρους καὶ ἀστυϊάτρους ὁλοκλήρου τοῦ Κράτους, νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἄμεσον ἔρευναν καὶ ἐπιθεώρησιν ὅλων τῶν φαρμακαποθηκῶν, καὶ ὅλων τῶν φαρμακείων, δημοσίων ἢ μή, διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἡ ἐν γένει κατάστασις τῶν φαρμάκων, τὰ ὁποῖα πληρώνει τόσον ἀκριβὰ ὁ λαός, καὶ νὰ ἐφησυχάσῃ ἡ κοινὴ γνώμη, ἡ μετὰ τὸ φοβερὸν σκάνδαλον τῆς κινίνης ἀμφιβάλλουσα, ἐὰν καὶ τὰ λοιπὰ φάρμακα τὰ ὁποῖα χρησιμοποιῆ, εἶναι πράγματι φάρμακα, μὲ τά συστατικὰ τὰ ὁποῖα ἐνδεικνύει ἡ ἐπιστήμη καὶ τοῦ ἰατροῦ της ἡ συνταγή. Ὁ λαὸς κρίνει αὐστηρότερον τῆς Βουλῆς. Ὁ λαὸς ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἔχει μίαν φυσικὴν δυσπιστίαν, δὲν δύναται νὰ γνωρίζῃ λεπτομερείας. Ὁ λαὸς βλέπει μόνον τὰ πράγματα. Καὶ βλέπομεν αὐτὸν ὡς ἕν ἄτομον, νὰ ἐξεγείρεται ἀπὸ τὴν θέσιν του ἐν ἀγανακτήσει, καὶ κρατῶν εἰς τὰς χεῖρας του καὶ σείων ἀπειλητικῶς τὸ δισκίον τῆς κινίνης τὸ ὁποῖον δὲν εἶχει κινίνην, νὰ λέγῃ στρεφόμενον πρὸς πάντας ἡμᾶς ἀλλὰ πρὸ πάντων εἰς τὴν Κυβέρνησιν: Σᾶς χαρίζω τὰς πολιτικὰς καὶ πολιτειακάς σας διαμάχας. Σᾶς χαρίζω τὰς ἐξωτερικὰς καὶ ἐσωτερικάς σας συνθήκας. Σᾶς χαρίζω τὰς συμπολιτεύσεις καὶ τὰς ἀντιπολιτεύσεις σας. Σᾶς χαρίζω τὰ πάντα καὶ τὸν ἄρτον μου αὐτὸν σᾶς χαρίζω, ἀλλὰ δὲν σᾶς χαρίζω τὴν ζωὴν μου καὶ τῶν τέκνων μου τὴν ζωήν. Ὤφειλεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγείας, νὰ παράσχῃ τὴν στοιχειώδη ταύτην ἱκανοποίησιν, εἰς τὴν εὐλόγως ταρασσομένην, ἐκ τοῦ πρωτακούστου σκανδάλου κοινὴν γνώμην, καί ὅμως δὲν τὴν παρέσχε. Καὶ ὅμως κ. πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὸ περιστατικὸν τῆς κινίνης, ἔσχε τραγικῶς ἀποθαρρυντικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ λαοῦ, καὶ σημαίνει διὰ τὴν ἀνορθωτικήν σας προσπάθειαν, ὅ,τι ἐσήμανεν ὁ Σαγγάριος, διὰ τὴν προσπάθειαν τῆς Μικρασίας. Ἐν ὀνόματι τῆς Πατρίδος ἐν ὀνόματι ὑμῶν τῶν ἰδίων, λάβετε τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν Σμύρνην τῆς ἀνορθωτικῆς προσπαθείας σας. Ὡς εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ ὁμολογήσετε, ἠττήθητε ἤδη ἀπὸ τοὺς ἀνωφελεῖς κώνωπας, ἐναντίον τῶν ὁποίων ἐδώσατε δαπανηρὰν μάχην. Ἡ ἀντιπολίτευσις, ὅσον καὶ ἂν αἰσθάνεται τὴν ποιοτικὴν δύναμίν της εἶναι ἐν τῇ Βουλῇ τοὐλάχιστον, ἀριθμητικῶς ἀσθενεστέρα καὶ τῶν ἀνωφελῶν ἀκόμη κωνώπων. Ἀσφαλῶς δὲν ὑπάρχει φόβος νὰ ἡττηθῆτε εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Ἀλλ’ ὁ λαὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ ἄρχουσα γνώμη εὑρίσκεται ἐκτὸς τῆς αἰθούσης καὶ οὐδεὶς γνωρίζει ποίας πρόκειται ἡ ψῆφος του νὰ σᾶς ἐμφανίσῃ ἐκπλήξεις.

§136Β. ΣΚΟΥΛΑΣ. Εἶναι ἡ γνώμη σας;

§137Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι ἡ γνώμη μου, ναί. Καὶ θὰ ηὐχόμην ἴσως, νὰ ἦτο ἀντίθετος. Ἀλλ’ ἔστω: Θὰ ἐξαντλήσετε κ. πρόεδρε ὁλόκληρον τῆς παρελθούσης ἐκλογῆς τὸ συμβόλαιον, ἀγωνιζόμενος καὶ μοχθῶν, θ’ ἀνανεώσετε ἴσως τὸ συμβόλαιον τοῦτο διὰ μίαν τετραετίαν ἀκόμη, καὶ πέραν τούτου θὰ ἐπιτύχητε ἴσως νέαν ἀνανέωσιν, ἀλλὰ παρὰ τὴν σοφίαν σας, καὶ τὰς ἀγαθάς σας προθέσεις εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ πλήρους πίστεως κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν, νὰ συμπεράνω ὅτι ὅταν ἔλθῃ τοῦ χρόνου τὸ πλήρωμα, καὶ ρίψετε ἐπὶ τῶν πεπραγμένων τῆς τελευταίας αὐτῆς περιόδου ἓν βλέμμα, θὰ ἀναφωνήσετε ὡς ὁ προφήτης «κενὸν ἐποίησα». (χειροκροτήματα).

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ράλλης.

§139Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ ἀποκάλυψις κ. βουλευταὶ τοῦ ἀληθῶς τραγικοῦ σκανδάλου τῆς κινίνης ὀφείλετε εἰς τὴν ἐπέμβασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἡ ἐπέμβασις αὕτη τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὀφείλεται, ὡς ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλήν, ὀφείλεται εἰς τὴν ἐν τῷ τύπῳ ἀναγραφὴν τῆς εἰδήσεως περὶ νοθείας τῆς κινίνης. Τοῦτο ἔρχεται εἰς κατάλληλον στιγμὴν διὰ νὰ διδάξῃ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως δίδαγμα ἴσως ἀναγκαῖον ὅτι ὁ περιορισμὸς τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ τύπου, μόνον ζημίαν δύναται νὰ δημιουργήσῃ καὶ ὄχι ὠφέλειαν.

§140Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ποιὸς ὡμίλησεν περὶ αὐτοῦ;

§141Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Διότι ἀνέγνωσα ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως οὐχὶ ἅπαξ ἀλλὰ ἐπανειλημμένως τελευταίως ὡμίλησεν περὶ τύπου κακούργου, περὶ τύπου ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ περιορισθῇ, περὶ τύπου ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ καταδιωχθῇ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὑπάρχει καὶ κίτρινος τύπος. Εἰς ἅπαντα τὰ μέρη τοῦ κόσμου εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὑπάρχουν ὄργανά τινα τοῦ τύπου λησμονοῦντα τὸ καθῆκον των ἀπέναντι τῆς κοινωνίας, καὶ ὅτι ὑπερβαίνουν τὰ ὅρια τοῦ πρέποντος. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς πάντα πολιτευόμενον ὅτι εἶναι καλύτερον νὰ ὑπάρχῃ ἀσυδοσία τοῦ τύπου, παρὰ περιορισμὸς τῆς ἐλευθερίας αὐτοῦ. Ὁ περιορισμὸς τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ δημιουργήσῃ ὄλεθρον, ἐνῷ ἡ ἀσυδοσία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πράξῃ πλέον τι τοῦ νὰ βλάψῃ ὡρισμένα ἄτομα, οὐδεμίαν ὅμως δύναται νὰ ἐπιφέρῃ καταστροφὴν εἰς τὸν τόπον, ὡς δύναται νὰ ἐπιφέρῃ ὁ περιορισμὸς τῆς ἐλευθερίας αὐτοῦ. Χάρις εἰς τύπον αὐτὸν ἐπενέβη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σκανδάλου τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ σήμερον τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἡμερῶν κρατεῖ ἐν ἀγωνίᾳ ὁλόκληρον τὴν ἑλληνικὴν κοινωνίαν, χάρις εἰς τὸν τύπον αὐτὸν ἀπεκαλύφθη ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς, ὁ πάσχων κατὰ τὰ ¾ ἐξ ἑλονοσίας, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς αὐτὸς λαὸς ἀπὸ τριῶν ἐτῶν δηλητηριάζεται ὑπὸ τῶν ἐγκληματιῶν τῶν ἀγνώστων οἱ ὁποῖοι ἐνήργησαν τὴν νοθείαν.

§142Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν δηλητηριάζεται.

§143Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μὲ διακόπτει καὶ μοῦ λέγει ὅτι δὲν δηλητηριάζεται. Εἶπον τὴν λέξιν, τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθην, οὐχὶ τυχαίως, ἀλλ’ ἐν γνώσει τῶν πραγμάτων· διότι οὐ μόνον ἡ ἔλλειψις τῆς χρήσεως τῆς ἀναγκαίας ποσότητος τῆς κινίνης ἐπιφέρει καταστροφάς, ἀλλὰ καὶ ἡ χρησιμοποίησις τῶν δισκίων αὐτῶν, ὡς ταῦτα παρασκευάζοντο, κατὰ βεβαίωσιν εἰδικοῦ πρὸς ἐμὲ γενομένην, ἐπιφέρει καταστροφὴν πραγματικὴν εἰς τὸν ὀργανισμόν, ἡ ὁποία δύναμαι νὰ βεβαιώσω ὅτι ἀποτελεῖ δηλητηρίασιν. Ἐὰν θέλετε τὸν χαρακτηρισμὸν τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἐν τῇ ψυχῇ μου αἰσθάνομαι ὡς πρέποντα προκειμένου περὶ τοῦ ἐγκλήματος τοῦ διαπραχθέντος ὑπὸ τῶν νοθευτῶν τῆς κινίνης, ἐγὼ δὲν θὰ ἐδίσταζα νὰ χαρακτηρίσω τὴν πρᾶξιν ὡς λῃστείαν μετὰ φόνου.

§144Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τότε θὰ ἔχωμεν θάνατον.

§145Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Διότι δὲν γνωρίζω, ἢ μᾶλλον γνωρίζω ποία εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ λῃστῶν οἱ ὁποῖοι διαπράττουν φόνον καὶ μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι νοθεύουν τὴν κινίνην, αὐτὴ δὲ εἶναι ὅτι οἱ λῃσταὶ φονεύουν ὡρισμένα ἄτομα, ἐνῷ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐνόθευσαν τὴν κινίνην ἐδολοφόνησαν ἑκατοντάδας ἴσως χιλιάδων Ἑλλήνων, οὐ μόνον ἐν τῇ παρούσῃ γενεᾷ ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς ἐπερχομέναις. Διότι γνωρίζετε ὅτι ἡ ἑλονοσία δημιουργεῖ νόσους αἱ ὁποῖαι μεταδιδάζονται ἀπὸ γενεὰς εἰς γενεὰν καὶ ἐπιφέρουν καταστροφὰς κοινωνιῶν ὁλοκλήρων. Χάρις εἰς τὴν ἐπέμβασιν ταύτην τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τήν προκληθεῖσαν ὡς ἐλέχθη, αἴφνης ἀφυπνίσθησαν αἱ Κρατικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ αἴφνης ἦλθεν εἰς φῶς τί; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀπὸ μακροτάτου χρόνου ἐγνώριζεν, ὅτι ἡ κινίνη τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία παρεδίδετο πρὸς πώλησιν ψευδῶς ἔφερε τὴν βεβαίωσιν ὅτι περιέχει τὰ συστατικὰ τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται ἐν τοῖς περιβλήμασιν. Ἐπιστοποιεῖ δηλαδὴ τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν μὲ ὅλον τὸ κῦρος τὸ ὁποῖον ἔχει πράγματα ψευδῆ ὡς ἀληθῆ, ἐν γνώσει τοῦ ψευδοῦς αὐτῶν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν: Ἡ πρᾶξις αὕτη —διότι εἶναι καὶ νομικὸς ἄριστος—ἡ πρᾶξις αὕτη πῶς χαρακτηρίζεται κατὰ τὸν ποινικὸν νόμον; Πῶς χαρακτηρίζεται ἡ πρᾶξις ὅταν ἐπὶ σκοπῷ κέρδους ὑπάρχῃ πιστοποίησις πραγμάτων ψευδῶν ὡς ἀληθῶν ἐν γνώσει τοῦ ψευδοῦς αὐτῶν; Πρόκειται περὶ ἀπάτης. Τὴν ἀπάτην ταύτην τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀπὸ διετίας.....

§146Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ τριετίας.

§147Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Μετὰ τὴν ἐξέγερσιν τοῦ Τύπου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνέθεσε τὴν ἐνέργειαν ἀνακρίσεων εἰς πρόσωπον κατέχον ἐπαξίως ὄντως τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατέχει καὶ ἀποδεῖξαν μίαν ἔτι φορὰν ὅτι δικαίως ἠμείφθη ὑπὸ τῆς Πολιτείας ἡ δρᾶσις του, τὸν στρατηγὸν Τσουνούκαν. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐξηκολούθει νὰ διαπράττῃ τὴν πρᾶξιν τὴν ὁποίαν ἐχαρακτήρισα ὡς ἐχαρακτήρισα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν λέγει: ποία εἶναι ἡ εὐθύνη ἡ πολιτικὴ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν; Ἀλλὰ δύναται νὰ ὑπάρξῃ, κύριοι, μεγαλειτέρα εὐθύνη ἀπὸ αὐτήν, τοῦ νὰ διαπράττῃ τὸ Κράτος ἐπισήμως ἀπάτην ἀπέναντι τοῦ συνόλου τῶν ἀποτελούντων αὐτὸ ἀτόμων; Εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπράττῃ τὸ Κράτος ἀπὸ τοὺς πολίτας χρήματα, πωλοῦν ἐμπόρευμα τὸ ὁποῖον γνωρίζει ὡς νοθευμένον;

§148Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὄχι νοθευμένον. Ἐλλιπές.

§149Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐλλιπές. Εἶναι νοθεία καὶ αὐτό. Καὶ ἔρχεται ὁ γενικὸς ἀρχίατρος κ. Τσουνούκας, εἰς ὃν ἀνετέθη ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν κατὰ τύπους, ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κατ’ οὐσίαν ἡ ἐνέργεια ἀνακρίσεων καὶ ὑποβάλλων τὴν ἔκθεσιν αὐτοῦ λέγει: «Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω σκοτεινῶν σημείων τὰ ὁποῖα...» (ἀναγινώσκει). Πρόκειται δηλαδὴ περὶ ὀργανώσεως ὑπηρεσίας ὁλοκλήρου πρὸς δηλητηρίασιν, πρὸς δολοφονίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Καὶ περαιτέρω «τοῦτο βεβαίως περιῆλθεν εἰς γνῶσιν τῶν ἁρμοδίων Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν». Ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, διακόπτων τὸν κ. Νικολίτσαν ἀγορεύοντα, ἔλεγε: Τὶ εὐθύνη δύναται νὰ ὑπάρξῃ ὅταν πρόκειται περὶ δημοπρασιῶν...

§150Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἡμεῖς ἐκάμαμε δημοπρασίαν, δὲν ἐκάμαμε σύμβασιν.

§151Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ εὐθύνη ὑπάρχει, κ. ἀρχηγέ τῶν Προοδευτικῶν, διὰ τὸν καταρτίσαντα τὴν σύμβασιν διότι ὁ τρόπος τῆς καταρτίσεως τῆς συμβάσεως εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐπέτρεψε τὴν ἐνέργειαν ὅλων αὐτῶν τῶν πράξεων.

§152Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Περιμένω νὰ μᾶς ἀποδείξητε πῶς αὐτὰ προέκυψαν ἐκ τῆς καταρτίσεως τῆς συμβάσεως, καὶ θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς κατόπιν.

§153Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν θέλω νὰ εἰπῶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἦτο ἐπιβεβλημμένον, ὅτι ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ ὑπάρχῃ μία διάταξις εἰς τὴν προκήρυξιν τῆς δημοπρασίας ἔχουσα οὕτω: «δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λαμβάνῃ μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀποδειχθῇ ὡς διαπράξαν νοθείαν».

§154Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν ἐξήγησιν; Νομίζω ὅτι ἡ ἀτέλεια δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν σύμβασιν, ἀλλ’ εἰς τὴν νομοθεσίαν. Δηλαδὴ ἕνας ὑπουργὸς ὅταν διακηρύσσῃ ἕνα διαγωνισμόν, ἐπιτρέπεται εἰς τὸν καθένα νὰ προσέρχηται, ἐνῷ ἔπρεπεν ὁ ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα διὰ προτάσεώς του νὰ ἀποκλείῃ ὡρισμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἰς προηγουμένας δημοπρασίας κατέστησαν ὕποπτα εἰς τὸ Κράτος. Τοιοῦτον δικαίωμα δὲν ἔχει δυστυχῶς καὶ διὰ τοῦτο ὁ κ. Μερλόπουλος, ὅταν ἐκλήθη νὰ κυρώσῃ τὸν γενόμενον αὐτὸν διαγωνισμὸν καὶ τοῦ εἶπαν: «μὰ αὐτὸς κατηγορεῖται· κατεδικάσθη», ἀπήντησεν «πολὺ καλά». Ἠρώτησε τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τὸ ὁποῖον τοῦ εἶπε: «δὲν μπορεῖς νὰ μὴ τὸν δεχθῇς, παρὰ μόνον ἂν ἔχῃ καταδικασθῇ δι’ ἓν ἀπὸ τά ἀδικήματα τῶν ἄρθρων 22 καὶ 23 τοῦ ποινικοῦ νόμου.

§155Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Αὐτὸ ἔγινε· ἀλλὰ διατὶ νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις;

§156Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἀκριβῶς θέλω νὰ εἴπω, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα βρίσκω ἀτέλειαν εἰς τὴν νομοθεσίαν μας. Τώρα εἶναι εὔκολον νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὴν νομοθεσίαν μας μίαν τοιαύτην διάταξιν; Θὰ τὴν δεχθῇ ἡ Κοινὴ Γνώμη ἢ θὰ ὑποθέσῃ ὅτι κατ’ αὐτὸν τρόπον θέλομεν νὰ περιορίσωμεν τὰ δικαιώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ;

§157Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω ὅτι γίνεται κάποια σύγχισις εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς δημοπρασίας. Ἡ δημοπρασία δὲν εἶναι ὑποχρεωτική, καί ἂν ὁ ὑπουργὸς δὲν θέλῃ, δὲν τὴν ἐγκρίνει.

§158Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μπορεῖ νὰ μὴ τὴν ἐγκρίνῃ ὡς πρὸς τοὺς ὅρους, ὄχι ὅμως διὰ τὸ πρόσωπον. Καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι μία συμπλήρωσις τῆς νομοθεσίας μας, ἀλλὰ κατὰ τὴν ὑπάρχουσαν ὁ ὑπουργὸς δὲν μπορεῖ νὰ μὴ δεχθῇ πρόσωπόν τι τὸ ὁποῖον κρίνει ἀκατάλληλον.

§159Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Νομίζομεν καὶ ἡμεῖς ὅτι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτό, ἀλλὰ μπορεῖ κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ χαλάσουν τὴν δημοπρασίαν.

§160Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μία δημοπρασία στρατιωτική ἡ ὁποία γίνεται, εἶναι ὑποχρεωτική; Ἐὰν θέλῃ μπορεῖ νὰ τὴν ἐπαναλάβῃ ὁ ὑπουργός. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὑποχρεωτική.

§161Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν εἶπεν, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχεν ὅρος εἰς τὴν σύμβασιν τὴν καταρτισθεῖσαν τὸ 1927, ἡ ὁποία ἐπανελήφθη καὶ τὸ 1930, ὅτι θὰ ἀπεκλείετο ἐκ τῆς δημοπρασίας ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει ἀποδειχθῆ ὡς ἔνοχος νοθείας τῆς κινίνης καὶ ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν θὰ ἐλάμβανον χώραν σήμερον. Εἶναι γεγονὸς τῆς ἰδικῆς του ἐπινοήσεως διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι ὁ Φάρος, ὅταν προσῆλθεν εἰς τὴν δημοπρασίαν τοῦ 1927, δὲν εἶχε καταδικασθῆ δι’ οὐδεμίαν ἀπολύτως νοθείαν καί ἑπομένως ἐὰν θὰ περιείχετο ἡ διάταξις αὐτή, ἐφόσον ἦτο τελευταῖος πλειοδότης μετὰ τρεῖς ἐπαναλήψεις τῆς δημοπρασίας, δὲν μποροῦσε παρὰ νὰ ἀναδειχθῇ αὐτὸς ἐργολάβος τῆς δισκιοποιήσεως. Τὸ 1930 προσῆλθε καὶ πάλιν ὁ Φάρος. Εἶχεν ἤδη ὅμως καταδικασθῆ δι’ αἰσχροκέρδειαν συνισταμένην εἰς νοθείαν κινίνης. Τότε ἔγιναν αἱ συσκέψεις ἐκεῖναι περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ὁ Φάρος ἔπρεπε νά λάβῃ μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν ἢ ὄχι, καὶ κατά τὰς πληροφορίας ποὺ ἔχω κατόπιν μιᾶς συσκέψεως προφορικῆς ὁ νομικὸς σύμβουλος τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν μετά τινος ἄλλου νομικοῦ εἶπον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν ἀποκλείσωμεν διότι ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν εἶναι καταδίκη ἑνὸς ἔτους καὶ μόνον τότε αὐτὸς ἀποκλείεται νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν τελευταίαν δημοπρασίαν ὑπῆρχεν αὐτὸς ὁ ἀνάδοχος. Ἑπομένως ἡ διάταξις αὐτὴ ἐκ τῆς παραλείψεως τῆς ὁποίας ἀνεγνωρίσθησαν ὅλα τὰ ἄλλα τὰ σφάλματα, δὲν ἔχει ἀξίαν.

§162Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτησις θὰ ἐπερατώνετο, ἐὰν μοῦ ἐπετρέπατε νὰ σᾶς ἐξηγήσω τοῦτο: ὅτι ἐγὼ ἀπήντησα εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴπατε διακόπτοντες τὸν κ. Νικολίτσαν. Εἶπον ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία πρώτη ἐχρησίμευσεν ὡς βάσις διὰ τὸ ἔγκλημα τῆς νοθείας.

§163Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἶναι τὸ περιεργότερον τῶν πραγμάτων ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε.....

§164Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ περιεργότερον τῶν πραγμάτων: Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω. Ἐν πρώτοις θέλω μίαν ἢ δύο λέξεις νὰ προσθέσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Ὅτι ὡς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ ἕνα μειοδότην εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ δύναται νὰ διατάξῃ τὴν ἐπανάληψιν αὐτῆς ὅταν βλέπει ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπου διαπράξαντος ἀδίκημα ἐν τῇ ἐκτελέσει παρομοίων ἔργων.

§165Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Διὰ ποίαν ἐποχὴν ὁμιλῆτε;

§166Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁμιλῶ γενικῶς.

§167Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε γενικῶς, διότι εἰς τὰ 1927 δὲν ὑπῆρχεν οὐδεμία ὑπόνοια.

§168Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ ὁμιλήσω ὅπως θέλω ἐγὼ καὶ ὄχι ὅπως θέλετε σεῖς; Ἐγὼ θὰ κανονίσω τὸν τρόπον καθ’ ὃν θὰ ὁμιλήσω καὶ ὄχι σεῖς. Ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω γενικῶς, ἐφ’ ὅσον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὁμιλήσω γενικῶς. Λέγω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῇ ἕνα μειοδότην εἰς μίαν δημοπρασίαν, ἐφόσον νομίζει ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ δὲν θέλει ἐκτελέσῃ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως ὡς πρέπει νὰ τοὺς ἐκτελέσῃ Ἰδοὺ διατὶ ὁμιλῶ γενικῶς. Καὶ δύναμαι νὰ ὁμιλῶ γενικῶς διότι εἴπατε πρὸ ὀλίγου, ὅταν ὡμιλήσατε, ὅτι ὁ νομικὸς σύμβουλος εἶδεν ὅτι δὲν μπορεῖ ν’ ἀποκλεισθῇ ὁ μειοδοτῶν ἐφόσον δὲν ἔχει καταδικασθῆ εἰς ἑνὸς ἔτους φυλάκισιν. Καὶ ἐγὼ λέγω ὅτι ὁ ὑπουργὸς δὲν εἶχεν ἀνάγκην νὰ ἐρωτήσῃ τὸν νομικὸν σύμβουλον. Ὁ νομικὸς σύμβουλος ἠδύνατο νὰ κρατήσῃ τὰς ἰδέας του καὶ τὰς γνώμας του διὰ τὸν ἑαυτόν του. Ὁ ὑπουργὸς ὤφειλε νὰ εἴπῃ ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ τὸ ὁποῖον διαπράττει τοιαύτας πράξεις δὲν εἶναι δεκτόν, διότι ἂν αὐτὸς μειοδοτήσῃ ἐγὼ δὲν θὰ ἐγκρίνω τὴν δημοπρασίαν. Τοῦτο δὲ πράττων ὁ ὑπουργὸς, δὲν ἤθελε δυνηθῇ νὰ κατηγορηθῇ ἐπὶ διαπράξει πράξεως ἀπολυταρχικῆς, ἀλλὰ ἤθελε θεωρηθῇ ὅτι προστατεύει τὸ δημόσιον καὶ τὸν Λαόν. Ταῦτα λέγων ὁμιλῶ γενικῶς καὶ δὲν δύνασθε σεῖς νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ὁμιλῶ γενικῶς.

§169Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐνδιαφέρει νὰ διασαφηνισθῇ ἄν ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τῆς ἰδικῆς του συνέβη νὰ παρουσιασθῇ πρόσωπον μὴ φέρον τὸν ἔλεγχον τῆς καλῆς διαχειρίσεως τῆς ἐργολαβίας, ἢ τοῦτο συνέβη ἐπὶ τῆς διαδόχου Κυβερνήσεως.

§170Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐμένα δέν μὲ ἐνδιαφέρει ποσῶς τοῦτο, διότι γνωρίζω ἄριστα ὅτι δὲν ἐλέγχονται αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος ἀλλὰ αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρόντος.

§171Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Οὔτε ἐπὶ τῆς μιᾶς οὔτε ἐπὶ τῆς ἄλλης.

§172Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐγὼ παραδέχομαι ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ παρελθόντος δύναται ν’ ἀσκηθῇ ἔλεγχος.

§173Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀλλ’ ἡ σύμβασις αὕτη—διὰ νὰ μὴ σκανδαλισθῇ τις—τῆς 25)2)30 εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐχρησίμευσε διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἀδικήματος.

§174Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι νέα αὐτή.

§175Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι ἡ σύμβασις τοῦ 930 εἶναι πανομοιότυπος πρὸς τὴν προηγουμένην σύμβασιν πλὴν μιᾶς διατάξεως τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Νικολίτσας. Ἡ σύμβασις αὐτὴ περιέχει, εἰς τὸ ἄρθρον 15 μίαν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν: (ἀναγινώσκει). Ἐὰν δὲ ἤθελον παρατηρήσει ὅτι περιέχουν ὀλιγωτέραν κινίνην, τότε δὲν ὑπεχρεοῦντο νὰ ἀπορρίπτουν, ἀλλὰ νὰ παραλάβουν. Καὶ λέγει τὸ 16ον ἄρθρον παράγραφος 3. (ἀναγινώσκει). Καὶ τὶ λέγει ἄρθρον 12; (ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ λέγει ἡ σύμβασις ὅτι δὲν δύναται ἡ ἐπιτροπὴ νὰ παραλάβῃ τὴν κινίνην αὐτὴν νοθευμένην καὶ ὅτι μόνον πρόστιμον ἐπιβάλλεται εἰς τὸν ἐργολάβον, καὶ κατόπιν ἡ κινίνη αὐτὴ θὰ πωλῆται εἰς τοὺς φαρμακοποιοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ τὴν μεταπωλοῦν εἰς τὸ κοινόν. Καὶ ὅταν ταῦτα λέγῃ ἡ σύμβασις, δὲν δικαιοῦμαι νὰ εἴπω ὅτι αὐτὴ ἡ σύμβασις εἶναι ἡ χρησιμεύουσα διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἀδικήματος; Ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Δεληγιάννην, ὁ ὁποῖος ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν αὐτὴν δὲν ἐσκέφθη ὅτι δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ ἀδιαφορήσῃ διὰ τὰ γενόμενα εἰς τὸ παρελθόν;

§176Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πρέπει νὰ ἀποσαφηνισθῇ τοῦτο ὅτι ἡ σύμβασις τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε δὲν ἔχει τι τὸ τρωτὸν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐφαρμογῆς, διότι οὐδὲν κροῦσμα ἔχομεν νοθείας δυνάμει τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἡ σύμβασις αὐτὴ ἀφορᾷ τὸν νέον ἐργολάβον, δι’ αὐτὸν δὲ δὲν ἔχομεν κανὲν κροῦσμα κακῆς ἐφαρμογῆς.

§177Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἠκούσατε τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅταν πρὸ ὀλίγου μὲ διέκοψε. Ἀλλὰ τώρα λέγω ὅτι σεῖς εἶσθε ὁ τελευταῖος ἰατρός· καὶ σᾶς ἐρωτῶ σᾶς τὸν τελευταῖος ἰατρόν: διατὶ δολοφονεῖτε τὸν ἀσθενῆ;

§178Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διότι αὐτὸν τὸν ὅρον τὸν ὁποῖον διαβάζεται τὸν θεωρῶ κατασφαλιστικόν, διότι ὁ ἐργολάβος δὲν ἔχει κανέν συμφέρον νὰ παραδίδῃ κινίνην ἐλαττωματικήν, ἀφοῦ πρόκειται διὰ τοῦ ὅρου αὐτοῦ νὰ ὑποβληθῇ εἰς πρόστιμον βαρύτατον ἀνώτερον δὲ καὶ τῆς προηγουμένης συμβάσεως.

§179Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο: μποροῦσεν ὁ ἐργαλάβος νὰ μᾶς παραδώσῃ λ. χ. κινίνην, ἡ ὁποία ἀντὶ 0,20 νὰ εἶχεν μόνον 0,15 ἢ 0,10, καὶ νὰ μᾶς λέγῃ ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ ⅒ τῆς κινίνης; Ὑποθέτω ὅτι ὑπάρχουν ἐν ἰσχύϊ πάντοτε αἱ διατάξεις τῆς ἐπισήμου φαρμακολογίας, ἡ ὁποία ἀναφέρεται μάλιστα εἰς τὴν σύμβασιν. Μοῦ δίδει μάλιστα τὴν πληροφορίαν ὁ κ. Μαλαμίδας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰατρός, ὅτι ἡ φαρμακολογία ὁρίζει ὅτι τὸ περιεχόμενον πρέπει νὰ εἶναι 154.

§180Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Κατὰ τὶ ὁ ὅρος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐπαναλαμβάνω προσομοιάζει πρὸς τὸν ὅρον τῆς συμβάσεως ἡ ὁποία κατηργήθη, κατὰ τὶ ὁ ὅρος αὐτὴ ἀποκλείει τὴν νοθείαν τῆς κινίνης; Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα μίαν ἀπάντησιν. Διατὶ ἡ σύμβασις κάμνει διάκρισιν μεταξὺ κινίνης φυσίγγων καί....

§181Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς ἐδόθη ἡ ἐξήγησις ἀπὸ ἰατροὺς ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν φυσίγγων δὲν ἐπιτρέπεται οὐδεμία μηχανικὴ περιεκτικότης. Ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ἀπὸ ἰατρούς, ὄχι βέβαια εἰς ὑμᾶς, ἀλλὰ εἰς ἄλλον συνάδελφον.

§182Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν γνωρίζω τὴν ἀπάντησιν ἡ ὁποία ἐδόθη, ἀλλὰ ἐγὼ σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἡ περιεκτικότης ὀλιγωτέρας κινίνης καὶ περισσοτέρου ὕδατος εἰς τὰς φύσιγγας, θὰ φέρῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν μὴ ἐνέργειαν τῆς κινίνης. Ἔχετε εἰς τὸ πλευρόν σας διακεκριμένον ἰατρόν, τὸν ὁποῖον δύνασθε νὰ ἐρωτήσετε, καὶ ἔχετε πλησίον σας πιστεύω τὴν λογικὴν διὰ νὰ κρίνετε. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν φυσίγγων θὰ ὑποπέσῃ εἰς τὴν ἄμεσον ἀντίληψιν τοῦ χρησιμοποιοῦντος ἰατροῦ ἡ νοθεία, ἐφόσον μετὰ τὴν ἕνεσιν τῆς κινίνης δὲν ἤθελεν πέσῃ ὁ πυρετός· ἐνῷ ἀντιθέτως συμβαίνει εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν λαμβάνεται διὰ τοῦ στομάχου ἡ κινίνη, δὲν πίπτει πάντοτε τότε ὁ πυρετός. Εἶναι βέβαιον ὅτι πολλάκις δὲν ἐπέρχονται ἀποτελέσματα ὅταν ἡ κινίνη λαμβάνεται διὰ τοῦ στομάχου· συνεπῶς τότε εἶναι δυσχερὴς ἡ ἄμεσος ἀποκάλυψις τῆς νοθείας τῆς κινίνης. Εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ, κ. Λιβαθυνόπουλε, ἢ ὄχι;

§183Ρ. ΛΙΒΑΘΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξαιρετικῶς ὅταν πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀσθενοῦς. Ἀλλὰ τὶ γίνεται κατὰ κανόνα καὶ συνεπῶς εἰς ἕν νοσοκομεῖον. Ὁπωσδήποτε δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς ἐπιστημονικὴν συζήτησιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, εἶναι ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις τῆς συμβάσεως, τοῦ ἄρθρου 12, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἔδωσε λαβὴν εἰς τὸ νὰ γίνουν αὐτά. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Κυβέρνησις, διότι ἔπρεπε νὰ φροντίσῃ νὰ μὴ τεθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις. Ἐπίσης κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἔδειξεν ἀμέλειαν εἰς τὴν διαχείρισιν ὑψίστου συμφέροντος τῶν πολιτῶν.

§184Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τότε ἀπευθύνατε εἰς ἄλλην Κυβέρνησιν αὐτὴν τὴν κατηγορίαν.

§185Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Διὰ νὰ ἀποφύγω αὐτὴν τὴν ἀντίρρησιν, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπικαλοῦμαι τὴν σύμβασιν τῆς 30)7)30, καὶ ἡ σύμβασις αὐτὴ δὲν περιλαμβάνει καμμίαν διάταξιν, ἐὰν καὶ οὐδεμία κατεβλήθη προσπάθεια διὰ νὰ διορθωθῇ τὸ πρᾶγμα, καὶ τοῦτο μάλιστα ὅταν εἴχατε προηγούμενα, ἀποδεικνύοντα τὴν νοθείαν.

§186Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἴχαμε κανένα προηγούμενον.

§187Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Μὴ μὲ διαψεύδετε, διότι τότε θὰ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς διαψεύσω καὶ ἐγώ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν σύμβασιν. Ἡ σύμβασις λέγει: (ἀναγινώσκει). Ὅταν λοιπὸν ἔχετε βεβαιωμένον ὅτι ὑπάρχει κινίνη μὲ ποσοστὸν ἀνώτερον τοῦ 6 τοῖς χιλίοις......

§188Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ σύμβασις ὁρίζει ὅτι ὅριον ἀνώτατον εἶναι 6 τοῖς χιλίοις;

§189Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Μάλιστα. Ἡ σύμβασις ὁμιλεῖ περὶ ὁρίου, ἡ φύρα ὁρίζεται 6 τοῖς χιλίοις· ἐὰν ὅμως τὸ ἔλλειμμα ὑπερβαίνῃ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ, δὲν ὁμιλεῖ παρὰ περὶ προστίμου.

§190Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κατὰ τὶ καινοτομεῖ ἡ νέα σύμβασις ἀπὸ τὴν προηγουμένην;

§191Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅτι ἔβαλε πρόστιμον 20%.

§192Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς αὐτὴν τὴν διάταξιν ἡ σύμβασις ἀφίσταται ἀπὸ τῆς προηγουμένης;

§193Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὄχι.

§194Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ μοῦ ἐπιτραπῆ νὰ εἴπω τότε ὅτι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, ἐφόσον δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὴν προηγουμένην σύμβασιν, εἶναι ὀλίγον τι θεωρητική· διότι βεβαίως, δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὴν ἀπαίτησιν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον νὰ γίνωνται πάντοτε ἀντιληπτὰ τὰ ζητήματα ταῦτα τὰ θεωρητικά. Ὅταν μάλιστα ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ ἔγινεν ἡ νέα σύμβασις δὲν ἔχωμεν κροῦσμα νοθείας, ἀλλὰ ἔχομεν προγενέστερον, τότε δὲν ἠμποροῦμεν δικαίως νὰ κατηγορήσωμεν τὴν σύμβασιν τοῦ 1920 ὡς ὑπαιτίαν αὐτῶν τῶν πραγμάτων, οὔτε δυνάμεθα νὰ κατηγορήσωμεν ὅτι ἔχει εὐθύνην ὁ ὑπουργὸς διότι ἔδειξεν ἀμέλειαν, διότι ὡς γνωστόν, ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος τοῦ ἐπαρουσίασε τὴν σύμβασιν. Ὅπως τὸ λέγετε, συμφωνῶ μαζί σας, ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει ἔλλειψις εἰς τὴν σύμβασιν. Ἔπρεπεν ἐκτὸς τοῦ οἰκονομικοῦ ὅρου τῆς ἀνεκτικότητος τῆς φύρας, ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ καὶ ὅριον ὑγιεινῆς ἀνεκτικότητος. Ἀλλὰ πῶς νὰ θεωρήσω ὅτι ἔχει εὐθύνην ὁ ὑπουργός, εἰς τὸν ὁποῖον τοῦ παρουσιάζεται σύμβασις ὁμοία μὲ τὴν προηγουμένην καὶ μέχρις ἐκείνης τῆς στιγμῆς δὲν εἴχομεν κροῦσμα νοθείας· πῶς θέλετε νὰ ἔχωμεν εὐθύνην;

§195Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἐγὼ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ δύο πράγματα, πρῶτον διότι ἐπώλει κινίνην τὸ Κράτος ἡ ὁποία εἶχε περιεκτικότητα ὀλιγωτέραν τῆς ἀναγραφομένης, τῆς πιστοποιουμένης ἐπισήμως ὑπὸ τοῦ Κράτους, διότι ἐπώλει πρὸς τὸ κοινὸν τοιαύτην κινίνην καὶ διέπραττε μίαν πρᾶξιν ἥκιστα ἁρμόζουσαν εἰς ἓν Κράτος καὶ ἐχαρακτήρισα βαρύτατα τοῦτο καὶ εἶπον ὅτι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν πρᾶξιν ταύτην εἶναι σοβαρωτάτη. Τοῦτο εἶναι τὸ ἓν κεφάλαιον. Τὸ δεύτερον κεφάλαιον τῆς κατηγορίας εἶναι ἡ σύμβασις. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν μοῦ εἶπεν νὰ ἀποδείξω ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐχρησίμευσε διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἀδικήματος. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν εὐχαριστῶ διὰ τοῦτο, μὲ ἐδικαίωσε, διότι εἶπεν ὅτι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι μεγάλη, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ περιλαμβάνεται ἡ διάταξις.

§196Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ποία διάταξις;

§197Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ ἔλλειψις διατάξεως ὁριζούσης ὅτι πέραν ὑφισταμένης ἐλλείψεως...

§198Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ λάσπης!

§199Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μοῦ ἐπιτρέπετε; Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς ἀποδείξῃ ὅτι ἡ παραδοθεῖσα κινίνη περιεῖχε κἄτι περισσότερον ἀπὸ τὸ ἀνεκτὸν ὅριον, ἀλλ’ ὅτι ἄλλα μὲν εἶχον ὀλιγώτερον καὶ ἄλλα περισσότερον, σᾶς ἐρωτῶ, ἐφόσον δὲν ἠμπορούσαμε νὰ τὴν ἀπορρίψωμεν κατόπιν τῆς συμβάσεως ἔπρεπε νὰ ἀνοίξωμεν ὅλα τὰ δισκία νὰ μετρήσωμεν τὸ περιεχόμενον ὅλον; Θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ ἀπροχώρητον.

§200Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διὰ νὰ φθάσετε εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ ἴδητε ἄν τὰ ἐλλιπῆ δισκία συμψηφίζουν κατὰ τὴν ἔλλειψιν μὲ τὰ ἄλλα, ἔπρεπε νὰ τὰ ἀνοίξετε ὅλα.

§201Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ ἔπρεπεν ἐγὼ εὑρισκόμενος πρὸ τοῦ δαγγείου, ὅπως εὑρέθην, νὰ ἔλεγον δὲν μοιράζω τὸ κινίνο διότι τὸ κινίνο εἶναι 190, καὶ δὲν εἶναι 200 πάρτε το πίσω. Νὰ ἔλεγον καθῆστε δύο μῆνες, γράψτε ἐπάνω εἰς κάθε σωληνάριον ὅτι εἶναι 190, γιὰ νὰ μὴ ζημιώσωμεν 5 λεπτὰ τὸν ἀγοραστήν; Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ τοῦ κατέστρεφα τὴν ὑγείαν ἐὰν τὸν ἄφηνα νὰ περιμένῃ δύο μῆνες τὸ κινίνο τὴν στιγμὴν τοῦ δαγγείου. Δὲν θὰ ἦτο λοιπὸν αὐτὸ σοβαρὸν δι’ ὑπουργὸν ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι δὲν θὰ εἶχε καὶ κανένα κέρδος, διότι...

§202Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἠμπορούσαμεν νὰ τὴν προλάβωμεν τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, διότι εἴχαμεν τὴν σύμβασιν. Μοῦ ἀπαντᾶτε, διατὶ νὰ κάμητε τὴν σύμβασιν ἔτσι; Σᾶς ἀπαντῶ: ὅτι ἡ ἰδία ἔγινε καὶ εἰς τὰ 1922 καὶ κατὰ τὸ 1928. Μπορεῖτε νὰ θεωρήσητε ὅτι ὁ ὑπουργὸς ἔχει εὐθύνην εἰς αὐτὸ τὸ καθαρῶς τεχνικὸν ζήτημα;

§203Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Παραδέχομαι ὅτι ἡ εὐθύνη τοῦ ὑπουργοῦ εἶναι πολὺ ὀλιγωτέρα εἰς τὴν δευτέραν αὐτὴν περίπτωσιν. Ἀλλὰ λησμονεῖτε ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν ἕν ἄλλο δικαίωμα τοῦ ὁποίου, δὲν ἔκαμε χρῆσιν; Πρῶτον, νὰ κηρύξῃ ἔκπτωτον τὸν ἐργολάβον, δεύτερον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε δικαίωμα, νὰ ἐπιβάλλῃ πρόστιμον ἀπὸ 10–100 τοῖς ἑκατὸν ἐπὶ τῆς ἀξίας τῆς ἐλλειπούσης κινίνης. Ἀλλὰ ποῖος σᾶς ἠμπόδιζε νὰ ἐπιβάλλητε 100%; Διατὶ ἐπανειλημμένως ἐπεβάλατε 10% μόνον, διὰ μίαν τόσον κακοήθη πρᾶξιν; Διατὶ δὲν ἐπεβάλλατε 100%, ἀλλὰ ἐπεβάλλατε τὸ κατώτατον ὅριον 10%; Καὶ ἐπὶ πλέον λέγω: Ἀφοῦ ἐδικαιοῦσθε νὰ εἰσπράξητε ἀπὸ τὸν ἐργολάβον τὴν ἀξίαν ὅλης τῆς κινίνης, καὶ ἀκόμη νὰ τοῦ ἐπιβάλλητε κατόπιν πρόστιμον 100% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῆς ἐλλειπούσης κινίνης καὶ συνεπῶς νὰ μὴ ζημιωθῆτε, διατὶ δὲν ἀπεσύρατε τῆς κυκλοφορίας τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον σᾶς παρεδόθη καὶ τὸ ὁποῖον ἀπεδείχθη ἐλλειπές; Μοῦ ἀπαντᾶτε, ὅτι ἐδώσατε δισκία μεγαλειτέρας περιεκτικότητος. Κύριε ὑπουργὲ αὐτὸ μοῦ ἐνθυμίζει ἐκεῖνον τὸν βλάχον ὁ ὁποῖος ἐθεώρησε καλόν, νὰ καταπιῇ ὁλόκληρον τὸ κυτίον τῆς κινίνης διὰ νὰ θεραπευθῇ ταχύτερον. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξητε σοβαρῶς, ὅτι περιεκτικότης περισσοτέρα ἑνὸς φαρμάκου εἶναι ὠφέλιμος εἰς τὸν ἀσθενῆ καὶ ὅτι ἰσοφαρίζει τὴν ἔλλειψιν ἄλλων δισκίων; Ἀλλὰ ὅταν δίδῃ τὸ Κράτος ὀλιγώτερον ἀφ’ ὅτι πρέπει νὰ δώσῃ διὰ νὰ σώσῃ τὴν ζωὴν τοῦ κόσμου, καὶ συγχρόνως πιστοποιεῖ, ὅτι δίδει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει, διαπράττει ἔγκλημα τὸ Κράτος. Οὐδεμία συνεπῶς δύναμις εἶναι δυνατόν, νὰ ἐξαγάγῃ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀπὸ τὴν εὐθύνην του ἐν προκειμένῳ.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζωγράφος,

§205Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τῆς κινίνης, τὸ τοσοῦτον συγκινῶν τὴν Κοινὴν Γνώμην καὶ τὴν Βουλήν, βεβαίως δὲν ἀφίνει ἀσυγκινήτους καὶ ἡμᾶς, οἵτινες κατὰ βάθος γνωρίζομεν τὰ κατ’ αὐτό. Ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις εὐθύνεται διότι ἐπώλησεν κινίνην εἰς τὸ κοινὸν ὀλιγωτέραν εἰς περιεκτικότητα, ἀφ’ ὅτι ἔπρεπε, τὸ θέμα τοῦτο ἐξηντλήθη, καὶ συνεπῶς δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τι. Ἡ εὐθύνη ὅμως τῆς Κυβερνήσεως, κατ’ ἐμέ, δὲν εἶναι μόνον ἐκείνη, τὴν ὁποίαν τῆς καταλογίζουν οἱ τόσοι ρήτορες, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἄλλη καὶ ἔτι μεγαλειτέρα εἶναι τό ὅτι ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον ἔχει ἀναθέσει τὴν πώλησιν τῆς κινίνης εἰς ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι βεβαίως ἁρμόδιον διὰ τοιούτου εἴδους προϊόν. Κατὰ συνέπειαν θὰ ἔπρεπεν, ὡς ἀντελήφθη καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχε δοθῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, διότι τοῦτο καὶ μόνον εἶναι ἁρμόδιον, νὰ προσδιορίσῃ τὴν ποσότητα, περιεκτικότητα καὶ τὴν ποσότητα ἀκόμη τῆς κινίνης τοῦ Κράτους. Ἐκ τῶν διαφόρων πινάκων οἵτινες κατετέθησαν καὶ τοὺς ὁποίους οἱ ρήτορες ἀπὸ τοῦ βήματος ἀνέγνωσαν, εἶναι γεγονὸς συγκεκριμμένον ὅτι ὁ «Φάρος» καί τινα ἄλλα ἄτομα ἐξεμεταλλεύθησαν τὸ Κράτος ἐγκληματικῶς. Βεβαίως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι ἰατρὸς οὔτε χημικός, οὔτε γνωρίζει ἀκριβῶς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς, ὅστις καὶ ἀπηγόρευσε διὰ μιᾶς ἐγκυκλίου του, νὰ πωλοῦνται εἰς τὰ Φαρμακεῖα κινίνα ὡρισμένης μάρκας (νομίζω κ. ὑπουργὲ τῆς Ὑγιεινῆς ὅτι πρόκειται διὰ κινίνα περιέχοντα περίσσειαν διθειϊκοῦ ὀξέως). Τοῦτο σημαίνει, ὡς ἀντελήφθην, ὅτι οἱ κατεργαζόμενοι τὴν κινίνην τὴν ὑδροχλωρικήν, τὴν μετέβαλλον εἰς διθειϊκὴν, καὶ εἰς ὑδροχλωρικὴν δι’ ὀξέων, κατὰ συνέπειαν ἐκ τῆς κατεργασίας ταύτης, προέκυπτεν ἀθέμιτον κέρδος 20% ἐπὶ πλέον, κατὰ κιλὸν κινίνης, διότι γίνεται τὸ 1 κιλόν, 1.200 γραμμάρια, διὰ τῆς κατεργασίας τῶν ὀξέων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποφέρει κατ’ ἐμέ, κέρδος περὶ τὰ 30%. Δὲν ἠξεύρω, ἄν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν παρέδιδεν εἰς τὴν ἑταιρείαν «Σάνιτας» καὶ εἰς τὴν «Ἔλφα», κινίνην μόνον ὑδροχλωρικήν, παρελάμβανε δὲ καὶ διθειϊκὴν καὶ δισιχλωρικήν. Ἐὰν τοῦτο συνέβαινεν ἀσφαλῶς τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον προσεπορίζοντο οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι εἶναι πολὺ περισσότερον τοῦ νομίμου καὶ βεβαίως κέρδος κλοπῆς καὶ ἐξαπάτησις τοῦ Κράτους. Ἐὰν ἐδίδετο ὑδροχλωρικὴ καὶ κατεσκευάζετο δι’ αὐτῆς διθειϊκὴ καὶ δισυχλωρική,....

§206Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι διὰ τὸ Κράτος.

§207Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Δὲν τὸ ἠξεύρω αὐτό. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ τὴν κινίνην θὰ ἀνελάμβανα τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέτει τελείαν καὶ παῦλαν εἰς τὸ μέλλον διὰ τὰς διαφόρους καταχρήσεις. Ἔχω ὅμως τὴν ἀντίληψιν, ὅτι θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσιζε νὰ ἀφήσῃ τελείως ἐλεύθερον τὸ ἐμπόριον τῆς κινίνης, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὰς καταχρήσεις καὶ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ νόμιμον πεδίον τοῦ ἐμπορικοῦ συναγωνισμοῦ. Εἰς τὸ πεδίον ἐκεῖνο δύναται τὸ Κράτος νὰ ἐλέγχῃ διὰ τοῦ τελωνείου τὴν κινίνην, ἔχον ὑποχείριον πάντοτε τὸ ἐμπόριον. Θὰ τὸ ἐλέγχῃ δὲ καθ’ ἑκάστην στιγμὴν καὶ διὰ τὸ κέρδος. Ὑπάρχει καὶ νόμος ψηφισθεὶς ἐπὶ τοῦ κ. Δοξιάδη, διὰ τοῦ ὁποίου μόνον 10% τὸ μάξιμουμ πρέπει νὰ ὠφελῆται ὁ χονδρικῶς πωλῶν καὶ 20% ὁ λιανικῶς.

§208Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ποῖος θὰ τὴν ἐλέγχῃ τὴν κινίνην;

§209Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Θὰ τὴν ἐλέγχῃ τὸ Κράτος εἰς τὸ τελωνεῖον, διότι ὁ ἔμπορος ἐκεῖ ἔχει τὰς ποσότητας ἀκεραίας διὰ τὴν δειγματοληψίαν· θὰ γίνῃ ὅθεν ὁ ἔλεγχος ἐφ’ ὅλων τῶν ποσοτήτων, καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν δειγμάτων ἅτινα θὰ παρουσιάζῃ ἑκάστοτε ὁ ἔμπορος. Ἀπεδείχθη κύριοι, ἐκ τοῦ βήματος τούτου ὅτι ἡ κινίνη παρεδίδετο παρὰ τοῦ Κράτους εἰς ὡρισμένα ἄτομα πρὸς δισκιοποίησιν κατόπιν συμβάσεως. Τὰ ἄτομα ταῦτα εὗρον τὸν τρόπον νὰ ὑποκλέπτουν τὴν κινίνην καὶ τοῦτο διότι ἡ δειγματοληψία δὲν ἐγένετο ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς δισκιοποιηθείσης κινίνης τοῦ Κράτους, ἀλλ’ ἐγένετο μόνον εἰς μέρος τὸ ὁποῖον παρουσίαζεν ὁ ἐργοδότης ἐκ τῆς ἰδιωτικῆς του ἀποθήκης, ἐδῶ εἶναι ἡ διαφορά. Ἐνῷ εἰς τὸ τελωνεῖον Πειραιῶς ὅταν εἰσαγάγω ἐγὼ ὁ ἔμπορος 1000 χιλιόγραμμα ὑποτεθείσθω κινίνης, ἔχει δικαίωμα τὸ Κράτος διὰ τῶν διαφόρων χημικῶν του νὰ ἐλέγξῃ τὴν ὁλότητα ἢ οἱονδήποτε μέρος κινίνης καὶ ὄχι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρουσιάσῃ ὁ ἔμπορος. Αὐτὴ εἶναι ἐπαναλαμβάνω ἡ διαφορά.

§210ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μετὰ τὴν παραλαβὴν τὶ θὰ γίνῃ;

§211Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ἐψηφίσθη νόμος ὁ ὁποῖος λέγει ρητῶς ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ καὶ πώλησις κινίνης μὴ ἐσφραγισμένης διὰ τῆς μάρκας τῶν ἐργοστασίων καὶ ὅτι θὰ πωλῆται μόνον εἰς ἐσφραγισμένα φιαλίδια μικρῶν ποσοτήτων. Θὰ ἦτο δὲ εὐχῆς ἔργον ἄν καὶ σήμερον ἀκόμη οἱ καταναλωταὶ μετεχειρίζοντο τὴν παλαιὰν μέθοδον ἀγορᾶς τῆς κινίνης εἰς ἐσφραγισμένα φιαλίδια καὶ εἰς καψούλες ἀπὸ τὴν ὁποίαν μέθοδον ἔσχομεν ἀγαθὰ ἀποτελέσματα καὶ δὲν ἐγένοντο νοθεῖαι.

§212ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος θὰ τὴν πωλῇ;

§213Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ὑπάρχει νόμος ὁ ὁποῖος ὁρίζει τοὺς πωλητάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ζήτημα, τὸ τῆς εὐθύνης τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων τοῦ Κράτους, βεβαίως ἡ εὐθύνη αὕτη βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν ἥτις ὤφειλε πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχε λάβει τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ νὰ ἀπαγορεύῃ ὅπως μετέχουν ἑταιρειῶν αἵτινες ἀναλαμβάνουν προμηθείας τοῦ Κράτους δημόσιοι ὑπάλληλοι οἵτινες θὰ ἦσαν καὶ οἱ ἐλέγχοντες διότι οὕτω θὰ κατελήγομεν νὰ ἔχωμεν ἐλέγχοντας καὶ ἐλεγχομένους τὰ αὐτὰ πρόσωπα, ὅπερ εἶναι ἀσυμβίβαστον. Θὰ ἔπρεπε δὲ νὰ ληφθοῦν μέτρα γενικῶς καθορίζοντα τὸ ἀσυμβίβαστον τῶν ἐπαγγελμάτων διὰ νὰ μὴ μετέχουν ἑταιρειῶν ἐμπορικῶν καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν ἐλευθέρων ἀκόμη ἐπαγγελμάτων, διὰ νὰ καθορισθῇ π. χ. τὸ ἀσυμβίβαστον τὸ τοῦ ἰατροῦ καὶ φαρμακοποιοῦ.

§214Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σταθῆτε διότι μοῦ φαίνεται ὅτι ἔχω εὐθύνην ἐδῶ. Ἠμπορεῖτε νὰ ἐπαναλάβετε αὐτό;

§215Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Εἶπα ὅτι θὰ ἦτο λογικὸν νὰ ἐλαμβάνοντο μέτρα πρὸ πολλοῦ, διότι αὐτὴ ἡ κατάστασις τῆς νοθείας εἶναι ἀπὸ τοῦ 1922.

§216Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὰ ἐγὼ τότε ἤμουν στὸ Παρίσι. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ νοθεία αὐτὴ ἡ ἀποκαλυφθεῖσα ἀφορᾶ τὴν ἑταιρείαν «Ἔλφα».

§217Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Καὶ τὴν Sanitas.

§218Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὄχι. Αὐτὸ ποὺ ἔχουμε στὰ χέρια μας, αὐτὸ ποὺ πιάσαμε εἶναι ἡ κινίνη τῆς «Ἔλφα». Μᾶς λέτε ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλη κινίνη νοθευμένη τῆς «Σάνιτας», ἀλλὰ αὐτὴ ἡ παραχθεῖσα κινίνη ἀπὸ τὴν «Σάνιτας» δὲν ὑφίσταται πειά. Ἀλλὰ εἰς τὴν «Ἔλφα» δὲν εἶναι κανεὶς ἀνώτερος ὑπάλληλος μέτοχος.

§219Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ἐλέχθη τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἔχουν μετόχους...

§220Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐσεῖς, ὡς εἰδικὸς ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ, θὰ ἐπηγαίνατε εἰς τὴν ἀνάκρισιν νὰ καταθέσετε ὅτι εἰς τὴν «Ἔλφα» μετέχουν καὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ δημοσίου; Εἶσθε εἰς θέσιν νὰ τὸ βεβαιώσετε;

§221Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ὄχι, διότι σέβομαι τὴν Δικαιοσύνην τῆς πατρίδος μου καὶ θὰ ἀναμείνω τὸ πόρισμα, εὐχόμενος ἵνα οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι εἶναι ἀθῶοι.

§222Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁμιλεῖτε περὶ συμμετοχῆς ὑπαλλήλων εἰς ἑταιρείας. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ τοῦ Φάρου, ὁ Φάρος δὲν εἶναι ἑταιρεία.

§223Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ὄχι, εἶναι ἑταιρεία, ἡ ὁποία διεδέχθη τὴν «Σάνιτας».

§224Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ διαβεβαιώσετε, ὅτι ὑπῆρχον εἰς τὴν «Ἔλφα» καὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι;

§225Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ἐγώ, σᾶς εἶπα, ἀναμένω τὴν ἀπόφασιν τῆς δικαιοσύνης τῆς πατρίδος μου. Δὲν ὁμιλῶ μόνον διὰ τὴν «Ἔλφα», ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλα ἐπαγγέλματα εἰς τὰ ὁποῖα συμμετέχουν εἰς τὰ συμβούλια ἄτομα διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει τὸ ἐπαγγελματικὸν ἀσυμβίβαστον.

§226Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ παρεκάλουν νὰ κάμετε μίαν ἐρώτησιν καὶ νὰ μᾶς εἰπῆτε: ἠξεύρει ἡ Κυβέρνησις ὅτι συμβαίνει τοῦτο ἢ ἐκεῖνο; Καὶ σᾶς ὑπόσχομαι νὰ τὴν μελετήσω καὶ νὰ ἔλθω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀκριβές, ἐκεῖνο δὲν εἶναι. Καὶ ἐὰν ἡ ἀπάντησίς μας δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, τότε νὰ μεταβάλετε τὴν ἐρώτησίν σας εἰς ἐπερώτησιν. Εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὰ κτυπήσωμεν ὅλα. Δὲν καθήμεθα ἐδῶ διὰ νὰ ἀνεχώμεθα ὅλα αὐτά.

§227Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι εὐχῆς ἔργον νὰ γίνῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε καὶ νὰ ἀναθέσετε τὴν εὐθύνην εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς. Ἐλπίζω δὲ, ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς θὰ λάβῃ ὡρισμένα μέτρα διὰ νὰ πατάξῃ καὶ ἄλλα ἄτοπα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποδείξωμεν ἐν τῇ ἐπιτροπῇ τῆς Ὑγιεινῆς.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουπαροῦσος.

§229Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν εἶναι μόνον, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, βδελυρὰ ἡ πρᾶξις τῆς νοθείας τῆς κινίνης, ἀλλὰ καὶ ἐγκληματικωτάτη. Ποῖαι νόσοι κατατρύχουν τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν ὅλοι γνωρίζομεν. Ἡ ἑλονοσία κατὰ πρῶτον λόγον καὶ διὰ τοῦτο βλέπομεν ὅτι τὸ ⅒ τῆς παραγομένης κινίνης εἰσάγεται εἰς ἡμᾶς.

§230Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πόση εἰσάγεται;

§231Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. 40–45 τόννοι.

§232Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὶ τὴν κάμωμεν;

§233Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Τὴν πίνομεν.

§234Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ εἶναι σπουδαία πληροφορία.

§235Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Τὸ ἐπίσημον Κράτος ἐξοδεύει κινίνην περὶ τοὺς 20 ἢ 25 τόννους. Τόσους μοῦ ἔδωσαν αἱ φαρμακευτικαὶ ἑταιρεῖαι αἱ ὁποῖαι ἀναλαμβάνουν τὴν δισκιοποίησιν τοῦ Κράτους. Καὶ προηγουμένως ἤκουσα ὅτι ἡ ἑταιρεία «Ἔλφα» ἔδωσεν εἰς τὸ Κράτος 9 τόννους καὶ ἐπήρατε ἀπὸ ἄλλην ἑταιρείαν ἄλλους 10 ἢ 11.

§236Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Στὸ 1926 10 τόννους. Στὸ 1929 12. Στὸ 1930 12. Αὐτὸ λέγει ἡ ἔκθεσις. Αὐτὰ εἶναι τοῦ δημοσίου.

§237Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Γίνεται μεγάλη κατανάλωσις κινίνης εἰς τὸ Κράτος, καὶ τοῦτο διότι τὸ ⅓ τοῦ πληθυσμοῦ πάσχει ἀπὸ ἑλονοσίαν.

§238Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μᾶς δίδεται μίαν εὐχάριστον πληροφορίαν. Ἀλλ’ ἐὰν εἰσάγεται τόση μεγάλη ποσότης, εἶναι παρήγορον, διότι θὰ πωλῆται ἀληθινὴ κινίνη.

§239Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δυστυχῶς δὲν εἶναι παρήγορον, διότι ἀντιθέτως εἰς ἄλλα Κράτη, ὅπως ἐν Γερμανίᾳ ἡ ὁποία εἶναι πενταπλασία ἀπὸ ἡμᾶς, εἰσάγονται μόλις 500 κιλὰ κινίνης. Αὐτὸ μᾶς κάμει νὰ εἴμεθα προσεκτικώτεροι καὶ νὰ χαρακτηρίσωμεν τὴν πρᾶξιν ἡ ὁποία ἐγίνετο ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν, παρὰ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ ἔχῃ δίκαιον ὥστε νὰ ζητῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς ὅπως ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης γίνῃ εὐρυτάτη συζήτησις ὄχι μόνον διὰ τὸ διαπραχθὲν ἔγκλημα καὶ διὰ τὴν στάσιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ὅπως ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ἀποφύγωμεν τὸν κίνδυνον τῆς νοθείας τῆς κινίνης. Ἡ ἀνακάλυψις τῆς νοθείας τῆς κινίνης ἀποτελεῖ κάτι τὶ μικρὸν ἀπὸ κεῖνα τὰ ὁποῖα τελοῦνται. Σήμερον δύναταί τις νὰ εἴπῃ ὅτι ὄχι μόνον τὰ φάρμακα νοθεύονται, διότι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἔλεγχος, ἀλλὰ καὶ τὰ τρόφιμα, καὶ εἰς τοὺς μπακάληδες δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἔλεγχος πρὸς ἐξακρίβωσιν τῆς νοθείας τῶν τροφίμων. Ὅταν ἐγένετο συζήτησις περὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἀντελονοσιακοῦ ἀγῶνος, εἶχον εἴπῃ εἰς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δὲν κατηγορῶ τὰ νομοσχέδια διὰ τὴν ἀπόλυτον συγκεντρωτικότητα, ἀλλὰ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν διότι δὲν δύναται νὰ διαθέσῃ ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς ἵνα ἐξασφαλίσῃ τὸ πολιτιμότερον ποὺ μᾶς ἔδωσεν ὁ Θεὸς, τὴν ὑγείαν μας. Εἶναι τοσοῦτον σοβαρὸν τὸ ζήτημα λοιπὸν καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς εὐθύνης τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ ἂς σκεφθῶμεν ποία εἰδικώτερα μέτρα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ τὸ Κράτος, ὄχι μόνον διὰ τὰ φάρμακα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ λοιπὰ εἴδη. Κατὰ τὴν γνώμην μου ἡ Κυβέρνησις ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς δὲν ἔχουν καμμίαν εὐθύνην, διότι μόλις ἐγνώσθη τὸ ζήτημα ἔλαβον ὅλα τὰ μέτρα. Ἡ πρώτη ἀνακάλυψις τῆς νοθείας τῆς κινίνης δὲν ἔγινεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἀλλ’ ἔγινε πρὸ καιροῦ εἰς τὴν Κοζάνην. Τὴν κινίνην Ἔλφα ἐπώλει καὶ ὁ τελευταῖος παντοπώλης τοῦ τελευταίου χωριοῦ. Τὸ Κράτος εἰς τὸ ταμεῖον του δὲν εἶχε κινίνην. Φαρμακοποιὸς ἐγὼ, ἐτηλεγράφησα μὲ ἄλλους φαρμακοποιοὺς νὰ μᾶς ἀποστείλουν κινίνην, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν μᾶς ἀπήντησαν, ὁπότε παρατυχὼν παντοπώλης μᾶς εἶπεν ὅτι ἔχει αὐτός. Παίρνουμε καὶ ἡμεῖς «Ἔλφα», δοκιμάζω καὶ ἐγώ, ἀλλὰ δὲν εἶδα οὔτε ζάλην οὔτε τίποτε. Τότε ἐκάμαμεν μίαν κατάσχεσιν εἰς τὴν κινίνην καὶ τὴν ἐστείλαμεν εἰς τὸ χημεῖον Θεσσαλονίκης, τὸ δὲ χημεῖον Θεσσαλονίκης τὸ ἔστειλεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀμέσως, καίτοι ἦτο τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς διότι ἐπὶ τῆς κινίνης τοῦ Κράτους ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν διαβλέπω νοθείαν ἀπέστειλε ἔγγραφον πρὸς τὸν εἰσαγγελέα Κοζάνης.

§240Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ἐπρόκειτο περὶ ὑδροχλωρικῆς ἢ θειϊκῆς;

§241Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι τὶ σημασίαν ἔχει τὶ κινίνη ἦτο; Ἐπίσης ὁ ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς κατόπιν ἐπιστολῆς ἰδικῆς μου τὴν ὁποίαν ἔστειλα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν, ἀμέσως ἔλαβε ὅλα τὰ προσήκοντα μέτρα ὥστε οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ἔλαβον γνῶσιν τῆς νοθείας τῆς κινίνης, μάλιστα ἐνθυμοῦμαι καὶ τὸ ἑξῆς: ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ὅταν ἔφθασαν εἰς τὰς Ἀθήνας μοῦ λέγει: «κ. Κουπαροῦσε, ἐπῆρα τὸ γράμμα σας τὸ ἔστειλα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἔστειλα ἔγγραφον εἰς τὸν εἰσαγγελέα τῆς Κοζάνης διὰ τὰ κατ’ αὐτόν». Δὲν βλέπω λοιπὸν καμμίαν εὐθύνην τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν κινίνην τοῦ Κράτους· ἐγὼ δὲν διαβλέπω οὐδεμίαν σχεδὸν νοθείαν, διότι δὲν δύναται νὰ ὑποτεθῇ ὅτι πρόκειται περὶ νοθείας ὅταν εὑρεθῇ τὸ δισκίον ἔχον 1,83 ἢ 1,82 κινίνην. Κατὰ τὰ γενικῶς παραδεδεγμένα, εἰς ἄλλα Κράτη παραδέχονται μίαν μείωσιν κατὰ τὴν κατανομὴν ὄχι μόνον τῆς κινίνης, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν φαρμακευτικῶν εἰδῶν κατὰ 10–15%, εἰδικῶς δὲ διὰ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν ὁποίαν τὰ μηχανήματα τῆς φαρμακευτικῆς βιομηχανίας εἶναι σχεδὸν ἀτελῆ, εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρητε δισκία τὰ ὁποῖα ἔχουν 1,85 καὶ ἄλλα 2,10. Δὲν εἶναι εὔκολον λοιπὸν νὰ ἀποδώσωμεν νοθείαν ἂν τυχὸν ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ περιθώριον· ἂν εἶναι κάτω τῶν 1,85 τότε ὑπάρχει νοθεία, ἐὰν εἶναι εἰς τὸ περιθώριον τοῦ 1,85 ἐγὼ ταὐλάχιστον δὲν δέχομαι νοθείαν καὶ μὲ τὸ κῦρος ἀκόμη τὸ ἐπιστημονικὸν τὸ ὁποῖον ἔχω ὡς ἐπιστήμων φαρμακοποιός. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ζητήματα θὰ τὰ λύσῃ ἡ δικαιοσύνη κατὰ πόσον ἐνέχονται διάφοροι ὑπάλληλοι, κατὰ πόσον ὑπάρχει νοθεία κινίνης. Εἰς τὴν κινίνην τοῦ ἐμπορίου δὲν ὑπάρχει γνώμη δευτέρα καὶ ἀπέδειξεν ἡ ἀνάλυσις ὅτι ἡ «Ἔλφα» εἶχε κατὰ 90% ἔλλειψιν κινίνης, δηλαδὴ ἐδῶ πρόκειται περὶ διανομῆς ζύμης καὶ ὄχι κινίνης. Τὸ ἔγκλημα λοιπὸν εἶναι κατάφορον. Ἀλλὰ ἂς ἐρωτήσουμε: εἶναι δυνατὸν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ ἁρμοδιώτεροι ὑπάλληλοι νὰ ἀνακαλύψουν τὴν κινίνην τοῦ ἐμπορίου τὴν ὁποίαν ἠδύνατο οἱοσδήποτε ὄχι μόνον φαρμακοποιὸς ἀλλὰ καὶ δικηγόρος καὶ ἰατρὸς καὶ μπακάλης νὰ θέσῃ εἰς τὸ ἐμπόριον ἐλευθέρως, εἶναι εἰς θέσιν ἡ ὑπηρεσία τοῦ Κράτους, ὡς εἶναι σήμερον νομοθετημένη, νὰ ἀνακαλύψῃ τὰς νοθείας τῆς κινίνης καὶ ὅλων τῶν φαρμακευτικῶν εἰδικοτήτων ἐντοπίων ἢ εὐρωπαϊκῶν, καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν νοθευμένων; Ἔχω ὑπ’ ὄψιν δύο ἀναλύσεις φαρμακευτικῶν προϊόντων δύο μεγάλων εὐρωπαϊκῶν ἐργοστασίων τὰ ὁποῖα ἀπέδειξαν......

§242Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Πρόκειται περὶ φαρμάκων ἢ σπεσιαλιτέ;

§243Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Πρόκειται περὶ κομπριμὲ καὶ φυσίγγων κινίνης μάρκας εὐρωπαϊκῆς ἐξετασθέντων δὲ ἀπὸ τὸν κ. Γαλόπουλον ἀπεδείχθησαν ὅτι εἶναι ἐλαττωματικώτερα καὶ ἀπὸ τὴν κινίνην τὴν ἰδικήν μας. Ἐπίσης φαρμακευτικὰ προϊόντα εὐρωπαϊκὰ ἐξετασθέντα, εὑρέθησαν νοθευμένα καὶ αὐτά. Πλεῖστα δὲ σπεσιαλιτὲ ἀγνώστου περιεχομένου τὰ ὁποῖα μᾶς φέρονται ὡς εὐρωπαϊκά, κατασκευάζονται ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ δύναται οἱοσδήποτε νὰ κολλήσῃ μίαν ἐτικέτταν ξένην καὶ νὰ τὰ πωλήσῃ.

§244Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Δὲν μᾶς λέγετε μερικά;

§245Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Πλεῖστα ὅσα, ἀρκεῖ μόνον νὰ καταβάλητε τὰς 3000 δραχμὰς τοῦ Ἰατροσυνεδρίου. Ἡ νοθεία δὲ αὐτὴ καὶ ἡ μηδαμινότης τῆς ἰατρικῆς ἀξίας ὅλων αὐτῶν τῶν εἰδικοτήτων τὰ ὁποῖα εἰσέρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἠμπορεῖ νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ληστρικὴ ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ πλεῖστα ἑκατομμύρια ἐξέρχονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν. Ἐγὼ αὐτὸς ἔπεσα θῦμα ληστρικῆς ἐπιδρομῆς μόλις πρὸ μηνός. Κατερχόμενος εἰς τὴν Θεσσαλονίκην εἶδα εἰς τὸ Ἐλεύθερον Βῆμα μίαν ρεκλάμα ἐναντίον τῆς παχυσαρκείας. Μπαίνω σὲ ἕνα φαρμακεῖον παίρνω 3 μπουκάλια δίδω 450 δραχμὰς καὶ ἀρχίζω νὰ τρίβω νὰ τρίβω καὶ πάει ἡ δουλειά του καὶ ἀπὸ 112 ὀκάδες ἔφθασα 114. Ἐν τῷ μεταξὺ αἱ 450 δραχμαὶ ἐσουφροποιήθησαν, ἔφυγαν ἀπὸ τὴ τσέπη μου. Ἡ ληστεία αὐτὴ γίνεται εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἡ νοθεία εἰς βάρος τῶν φαρμακείων εἶναι τρομακτική. Εἰς τὰ ὑπόγεια πλεῖστοι βοηθοὶ τῶν φαρμακείων καὶ πλεῖστοι ἄλλοι, μὴ ἔχοντες οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐπιστήμην δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ εἰσάγουν εἰς τὴν ἀγορὰν διάφορα φάρμακα μὲ τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θεραπεύουν πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν. Τὸ Ἰατροσυνέδριον οὐδὲν μέτρον λαμβάνει ἐναντίον αὐτῶν.

§246Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω τὰ ἑξῆς: ὅτι τὸ Ἰατροσυνέδριον ὅσον ἀφορᾷ τὰ specialités, ἀπὸ ἔτους καὶ μάλιστα τοὺς τελευταίους μῆνας εἶναι αὐστηρότατον καὶ ἀπαγορεύει κατηγορηματικῶς ὅλα τὰ φάρμακα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴτε παραδυναμώνουν τὸν ὀργανισμὸν εἴτε τὸν παραδυνατίζουν.

§247Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μὲ ὅλα τὰ αὐστηρὰ μέτρα τοῦ Ἰατροσυνεδρίου ἐγὼ ὁ φαρμακοποιὸς τὴν ἔπαθα πρὸ 15 ἡμερῶν. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη ἀπόλυτος κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου, νὰ ἱδρυθῇ μία ὑπηρεσία ἐλέγχου φαρμάκων εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, εἰς τὸ ὁποῖον δυστυχῶς ὄχι μόνον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀλλὰ καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἔδωσαν τὴν πρέπουσαν θέσιν εἰς τὸν ἐπιστήμονα φαρμακοποιόν. Τὸ τμῆμα τὸ φαρμακευτικὸν τὸ διευθύνει εἴτε φιλόλογος, εἴτε ἰατρὸς, εἴτε δικηγόρος, ἀλλὰ πάντως φαρμακοποιὸς δὲν τὸ διευθύνει. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαιτήσῃ ἡ κοινωνία ἔλεγχον φαρμάκων σοβαρὸν καὶ ἐπιστημονικὸν ὅταν ἐπὶ κεφαλῆς τοιούτου τμήματος εἰς τὸ κέντρον θέτωμεν καὶ ἰατρὸν ἀκόμη πολὺ δὲ περισσότερον ἂν θέτωμεν κανένα δικηγόρον. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὸ διάταγμα, διὰ τὴν ἵδρυσιν κέντρων εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ ὁποίου λαμβάνει μέρος καὶ ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς ἱερᾶς συνόδου, ἀλλὰ λείπει ὁ φαρμακοποιός.

§248Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Ἐμπῆκε.

§249Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Παρατηρῶ ἐπίσης εἰς τὸ διάταγμα αὐτὸ, ὅτι ἐνῷ εἰς ὅλα τὰ τμήματα διορίζονται διὰ τοῦ διατάγματος αὐτοῦ προϊστάμενοι ἀναλόγως τῆς εἰδικότητός των ὅπως... (ἀναγινώσκει).

§250Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Ὁπωσδήποτε κύριοι βουλευταί, τὸ διάταγμα ἀφίνει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐκολίαν νὰ διορίσῃ ἕνα χημικόν, ἕνα φαρμακοποιόν, ἕνα ἰατρόν, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰδικὸς εἰς τὴν φαρμακολογίαν.

§251Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προΐσταται αὐτοῦ τοῦ γραφείου φαρμακοποιὸς ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁρίζονται εἰδικότητες εἰς ὅλα τὰ ἄλλα τμήματα.

§252Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Γιὰ τὴν ὥρα προΐσταται ὁ κ. Ἰωακειμόγλου, ὁ ὁποῖος ὑποθέτω ὅτι εἶναι ἐπιστήμων κύρους παγκοσμίου.

§253Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Θαυμάσιος ἐπιστήμων, μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι ἐὰν τὸν διορίσωμεν ἐκεῖ θά ἀφήσῃ τὰ μαθήματά του εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἔτσι δὲν θὰ κάνωμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ βγαίνῃ ἡ σπουδάζουσα νεολαία ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον στραβὴ, ὅπως συμβαίνει ὅταν παίρνουμε τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοὺς θέτουμε προϊσταμένους εἰς τὰ διάφορα ὑπουργεῖα. Ἐπίσης διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλέγχου τῶν φαρμάκων καὶ τῶν τροφίμων ἀκόμη, θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ μὴ περιορισθῶμεν ἕως ἐκεῖ, ἀλλ’ εἰς ἑκάστην γενικὴν διοίκησιν νὰ ἔχωμεν ἕνα εἰδικὸν ἐπιθεωρητὴν χημικὸν ἐλέγχονται καὶ τὰ τρόφιμα καὶ τὰ φάρμακα. Ἐὰν δὲν ἔχωμεν τοιοῦτον τμῆμα εἰς τὰς γενικὰς διοικήσεις, θὰ εἶναι ἀνίσχυρον τὸ κέντρον νὰ ἀνακαλύπτῃ τὴν νοθείαν τῶν φαρμάκων, ὅπως μέχρι τοῦδε ἐστάθη ἀνίσχυρον ὁλόκληρον τὸ γενικὸν χημεῖον τοῦ Κράτους νὰ ἀνακαλύψῃ τὴν νοθείαν τῆς κινίνης. Ἐὰν λοιπὸν δὲν διορισθῇ εἰδικὸς ἐπιθεωρητὴς τῶν φαρμάκων χημικὸς ἢ φαρμακοποιὸς εἰς τὰς γενικὰς διοικήσεις διὰ νὰ ἀναλύῃ τὰς ποιότητας τῶν φαρμάκων καὶ τῶν τροφίμων, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ κέντρον νὰ κάμῃ τίποτε ἀπολύτως καὶ θὰ ἐξακολουθῇ ἡ νοθεία νὰ γίνεται χωρὶς νὰ παίρνῃ μυρωδιὰ κανένας ἀπὸ ἐμᾶς. Ἐπίσης θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ θεσπισθῇ μία προστασία τῶν ἐγχωρίων βιομηχανιῶν τῶν φαρμακευτικῶν προϊόντων· δὲν πρέπει νὰ ἀφήσωμεν νὰ τὰ παρασκευάζουν οἱ διάφοροι οἱ μὴ ἔχοντες τὰ οἰκονομικὰ μέσα καὶ μὴ ἐπιστήμονες. Πρέπει νὰ λάβωμεν μέτρα καὶ νὰ ἀπαγορευθῇ εἰς τὰς βιομηχανίας τὰς ἐχούσας μικρότερον τῶν 3.000.000 δρ. κεφάλαιον νὰ ἐπεξεργάζωνται φαρμακευτικὰ προϊόντα. Θὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι δὲν σᾶς ἐπιτρέπομεν νὰ παρασκευάζητε φάρμακα ἐὰν δὲν ἔχετε μίαν περιουσίαν ἄνω τῶν 4.000.000 δρ. ἐὰν δὲν ἔχετε εἰδικοὺς φαρμακοποιοὺς καὶ ἐὰν δὲν πληρώσετε καὶ τοὺς χημικοὺς τοὺς Κρατικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς ἐλέγχουν ἐκ τῶν πόρων σας. Μόνον τότε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγχωνται ὅλα τὰ παραγόμενα ἐντόπια σπεσιαλιτέ. Ἐπίσης εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατευθοῦν καὶ αἱ φαρμακευτικαὶ βιομηχανίαι, ὅπως προστατεύονται καὶ αἱ ἄλλαι βιομηχανίαι. Ὑπάρχουν δὲ φαρμακευτικαὶ βιομηχανίαι ἄξιαι πάσης προσοχῆς, διότι μὴ παρασυρόμεθα ἀπὸ τὴν «Ἔλφα», ἡ ὁποία διηυθύνετο ἀπὸ φαρμακοτρίφτην καὶ παρουσιάσθη ὡς ἕνας μεγάλος φαρμακοβιομήχανος, ὑπάρχουν ἑταιρεῖαι ὅπως εἶναι ἡ «Spes» καὶ ἡ «Pasteur», αἱ ὁποῖαι διευθύνονται ἀπὸ χημικοὺς μὴ ἐστερημένους καὶ προσόντων καὶ κύρους ἐπιστημονικοῦ. Προτείνω ἐπίσης νὰ θεσπισθῇ ὅπως εἰς τὸ ἑξῆς ὅλα τὰ φαρμακευτικὰ προϊόντα, ὄχι μόνον ἡ κινίνη, εἴτε ὑπὸ μεγάλων ἑταιρειῶν εἴτε ὑπὸ τοῦ Κράτους κατασκευαζόμενα, νὰ πωλοῦνται διὰ τῶν φαρμακείων, διότι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ πωλοῦνται διὰ τῶν φαρμακοποιῶν. Οἱ φαρμακοποιοὶ κύριοι βουλευταὶ, σήμερον δυστυχῶς κατὰ ἕνα μεγάλον ποσοστὸν πένονται. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι τὰ 75% τῶν φαρμακοποιῶν πένονται καὶ πένονται λόγῳ τῆς πληθώρας τῶν φαρμακείων τὰ ὁποῖα ἱδρύονται καθημερινῶς καὶ διότι ἀπό τινος τὸ Κράτος φροντίζει νὰ παρέχῃ τὴν ὑγείαν εἰς τὴν Ἑλλάδα σχεδὸν δωρεάν. Αὐτὸ βεβαίως τιμᾷ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐκεῖ πρέπει νὰ τείνῃ τὸ Κράτος, εἰς τὴν κρατικοποίησιν τῶν ἰατρῶν καὶ φαρμακοποιῶν, ἀλλὰ σήμερον εἶναι ἀναμφισβήτητον τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ Κρατικὰ νοσοκομεῖα καὶ τὰ Κρατικὰ φαρμακεῖα κατήντησαν τὴν τάξιν τῶν φαρμακοποιῶν νὰ πένεται. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως τὴν κινίνην, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ ψωμὶ τοῦ φαρμακοποιοῦ, νὰ τὴν πωλήσωμεν διὰ τῶν φαρμακείων. Μὲ μίαν ὅμως ἀπαίτησιν, τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ φαρμακείων. Διότι ὑπάρχει νόμος ὁ ὁποῖος θεωρεῖ τὸν φαρμακοποιὸν συνυπεύθυνον πάσης νοθείας φαρμάκων, νόμος ὁ ὁποῖος δυστυχῶς δὲν ἐφαρμόζεται. Θὰ εἶναι λοιπὸν συνυπεύθυνος ὁ φαρμακοποιὸς ὁ ὁποῖος θὰ πωλήσῃ φάρμακον νοθευμένον, ὁπότε θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κάμῃ ὁ ἴδιος ἀναλύσεις καὶ δειγματοληψίας, καὶ ἂν δὲν εἶναι ἱκανὸς νὰ τὰ κάνῃ μόνος του θὰ τὰ στέλλῃ εἰς ἕνα χημεῖον διότι θὰ πέσῃ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς του ὁ πέλεκυς τῆς δικαιοσύνης. Μόνον δι’ αὐτῶν τῶν μέτρων θὰ εἶναι δυνατὸν, νομίζω νὰ προλάβωμεν τὴν συνέχισιν τῆς νοθείας, ὄχι μόνον τῆς κινίνης ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ἄλλων φαρμακευτικῶν προϊόντων καὶ ὅλων τῶν ἄλλων τροφίμων μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς τρέφει ἡ ἀγορά. Ἐπὶ τοῦ ἄλλου ζητήματος, τοῦ ζητήματος τῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως, εἶπον ὅτι δὲν διαβλέπω οὐδεμίαν εὐθύνην διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Μόνον θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ συμφωνήσω ἐν μέρει πρὸς τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν, οἱαδήποτε μέτρα νομοθετικὰ καὶ ἂν ληφθοῦν ὑπὲρ τῆς ἐξυγειάνσεως τῆς Χώρας νὰ ἐπιτύχουν, ἐὰν δὲν ἀλλάξωμεν τὸ διοικητικόν μας σύστημα καὶ ἂν δὲν ξεκαθαρίσωμεν τὴν θέσιν τοῦ ὑπαλλήλου ἀπέναντι τοῦ Κράτους καὶ ἀπέναντι τῶν πολιτευομένων. Διότι δυστυχῶς βλέπομεν καθημερινῶς διὰ τοῦ τύπου νὰ ὑβρίζεται αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος ἐν τῷ προσώπῳ τῶν πολιτευομένων. Οἱ ἴδιοι οἱ ὑπάλληλοι δι’ ἀνακοινωθέντων δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ μᾶς ρίχνουν εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς οἱ πολιτευόμενοι, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπομεν τὰ γραφεῖα μας καὶ οἱ ὁποῖοι πεθαίνουμε σχεδὸν κατὰ 50% εἰς τὴν ψάθα, δὲν κερδίζουμαι τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ὑβριζώμεθα καὶ ἀπὸ τὸν τελευταῖον δημοσιογράφον, ἀπὸ τὴν τελευταίαν ἐφημερίδα ἡ ὁποία ἐκδίδεται εἰς τὸ τελευταῖον χωριὸ ὡς κοινοὶ λωποδύται, ὡς μὴ κάμνοντες τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ συνεργαζώμεθα εἰς πλείστας ὑπόπτους ἐπιχειρήσεις. Ἡ κατάστασις αὕτη ἔχει δημιουργηθῆ ἀπὸ τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον, ἔναντι τοῦ ὁποίου ὁ βουλευτὴς δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνας δοῦλος, ἕνας χαμάλης. Ἐφόσον λοιπὸν ὁ βουλευτὴς δὲν δύναται νὰ κάμῃ ἔλεγχον, κατὰ μίαν ἔννοιαν διαφορετικὴν καὶ ἐφόσον οἱ ὑπάλληλοι, κατήντησαν δικτάτορες, δυστυχῶς ὅλα τὰ νομοθετικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυγειάνουν τὴν κατάστασιν. Ἐφόσον ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ νοθεία τῆς κινίνης διεπράττετο ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους, ὑπὸ τὴν στέγην τοῦ δημοσίου δὲν δύναται τίποτε νὰ ἐπιτευχθῇ, ἂν δὲν ἐξυγιανθῇ ἡ κατάστασις πρῶτον ἀπὸ τῆς ὑπαλληλικῆς ἀπόψεως. Μόνον οὕτω κ. Πρόεδρε, θὰ δυνηθῆτε νὰ κάμητε ἀγνώριστον τὴν Ἑλλάδα.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ταλιαδοῦρος.

§255Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀρθῶς βεβαίως ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἐμφανίσεώς της ἀπὸ τοῦ 1928 ἔσπευσε νὰ ἱδρύσῃ τὸ ὑφυπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, διαβλέπουσα καλῶς τὴν μεγίστην σημασίαν τὴν ὁποίαν τὸ ζήτημα τοῦτο εἶχε ἐφ’ ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς. Εὐτυχῶς ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀναλαβὼν τὴν διεύθυνσιν τοῦ ὑπουργείου τούτου, ἔχει συμπαραστάτην καὶ ὑφυπουργόν. Ἀλλὰ φοβοῦμαι τοῦ ὅτι αἱ πολλαί, του ἀσχολίαι δὲν ἐπέτρεψαν ν’ ἀντιληφθῇ καλῶς τὸ πνεῦμα τοῦ ὑπουργείου τούτου, καὶ νὰ χειρισθῇ τὸ πηδάλιον ἀσφαλῶς, ὥστε τὸ σκάφος τοῦ ὑπουργείου τούτου ἔκαμε νερά, εἰς τρόπον ὥστε κινδυνεύει, νὰ καταποντίσῃ καὶ τὸν ὑφυπουργόν του εἰς τὸ τέναγος τῆς κινίνης. Καὶ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὸ ζήτημα τῆς κινίνης δὲν ἔχει μικρὰν θέσιν, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἁπλῆς ἐκτελέσεως μιᾶς συμβάσεως προμηθείας εἰδῶν χρησίμων εἰς τὸ σκάφος ὡς γίνεται εἰς πολλὰ ὑπουργεῖα, ἀλλ’ ἡ σύμβασις ἥτις κατηρτίσθη, μεταξὺ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ χορηγητοῦ τῆς κινίνης, ἦτο σύμβασις ἐξόχως σημαντική, ἐξόχως σπουδαία, ἐνδιαφέρουσα τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἔπρεπε τὸ ὑπουργεῖον, νὰ μὴ περισπᾶται καὶ τυρβάζει περὶ ἄλλα ζητήματα ἥσσονος σημασίας, ἀλλὰ ἔπρεπε ἡ κυρία του μέριμνα νὰ συνίσταται εἰς ἐνδελεχῆ παρηκολούθησιν, καὶ εἰς τὴν ἀκριβῆ καὶ σχολαστικὴν δύναμαι εἰπεῖν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως τῆς προμηθείας τῆς κινίνης. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ προμηθείας ὑφάσματος λ.χ. διὰ τὴν στολὴν τῶν κλητήρων τοῦ ὑπουργείου ἐπρόκειτο περὶ αὐτῆς ταύτης τῆς ὑποστάσεως τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Ἐκ τῶν πρώτων καὶ κυρίων ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα ὁ πολιτισμὸς ἐπεδαψίλευσεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, οὐδὲν ἄλλο εἶναι εἰμή, ἐφ’ ὅσον πρὸ 70 ἐτῶν ἐφευρέθη ἡ κινίνη, οὐδὲν μεγαλείτερον ἀγαθὸν ἀπήλαυσεν ἐκ τοῦ πολιτισμοῦ ἡ Ἑλλάς, εἰμὴ τὸ ἀγαθὸν τοῦτο, ὅτι ἐδόθησαν τὰ μέσα διὰ τῆς κινίνης εἰς τὸν Ἕλληνα νὰ ζῇ νὰ μὴ ἀποθνήσκῃ κατὰ μυριάδας, ὅπως ἀπέθνησκον πρὸ τῆς ἐφευρέσεως τῆς κινίνης. Τὸ ζήτημα λοιπὸν δικαίως ἐκίνησε τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, καὶ δικαίως ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία ὑπεκατεστάθη εἰς τὰ ἔργα τοῦ κοινοβουλίου, ἐλέγχουσα πρώτη αὐτὴ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἐὰν τὸ ζήτημα ἀνεφάνη εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, τοῦτο ἐγένετο δυστυχῶς ὄχι ἐκ τοῦ κοινοβουλίου, ἀλλὰ προέκυψεν ἐκ τῶν φημῶν καὶ διαμαρτυριῶν τῆς κοινωνίας, τὰς ὁποίας ὁ τύπος μετεσκεύασεν εἰς ρητὰς πλέον καταγγελίας. Ἐὰν δὲν εἴχωμεν τὴν κοινωνίαν νὰ προτρέξῃ καὶ δὲν εἴχομεν τὴν κοινωνίαν νὰ ἐπισημάνῃ τὸν κίνδυνον, καὶ δὲν εἴχομεν καὶ τὸν τύπον, ἴσως ἀκόμη θὰ ἠγνοοῦμεν τὰς καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν κινίνην, καὶ ὀφείλωμεν χάριτας, νὰ ἀποδώσωμεν εἰς ἀμφότερα τὰ ὄργανα ταῦτα ἐν Ἑλλάδι. Ἀμφότερα (κύριοι) τὰ ὑπουργεῖα καὶ τῆς Ὑγιεινῆς καὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην ἀτυχῶς ἀπέδειξαν ὅτι εὑρέθησαν εἰς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἀπατηθεὶς σύζυγος. Τελευταῖα τὰ ἔμαθον αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐγίνοντο, οὐδὲν εἶχον ἀντιληφθῇ καὶ εἰς οὐδεμίαν σοβαρὰν κίνησιν προέβησαν μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1930, καίτοι τὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα εἶχον εἰς χεῖρας των ἦσαν ἔγγραφα καὶ καταγγελείαι σαφεῖς. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ὅτε τὸ 1929 οἱ κρατικοὶ σιδηρόδρομοι νομίζω, ὅτι εἶναι τὴν 26ην Μαρτίου τοῦ 1929, οἱ Κρατικοὶ Σιδηρόδρομοι, οἱ πρῶτοι παθόντες ἢ μᾶλλον οἱ πρῶτοι ἀνακαλύψαντες ὅτι ἔπαθον, ἔκαμαν ἔγγραφον εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, διὰ τοῦ ὁποίου κατήγγειλον, οὔτε πολύ, οὔτε ὀλίγον, ὅτι ἡ κινίνη, ἡ ὁποῖα ἐχορηγήθη εἰς αὐτοὺς ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον Ἔλφα, δὲν ἦτο κἄν κινίνη, αἱ περιεκτικότητες δὲ τῆς κινίνης τῆς ὁποίας ἀναφέρει τὸ ἔγγραφον τοῦτο, εἶναι «ἕκαστον δισκίον ἀντὶ νὰ περιέχῃ 0,20 κινίνης, περιεῖχε τῆς μέν Σάνιτας 0,175 τῆς δὲ Ἔλφας 0,04». Δηλαδὴ δὲν περιεῖχε ποσῶς κινίνην. Καὶ ἐζήτησε τηλεγραφικῶς νὰ ἀναφέρῃ τὸ Ὑπουργεῖον τὶ θὰ κάμῃ, διότι ἀνεκάλυψαν τὴν κατάχρησιν ταύτην. Τὸ ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ἀπέστειλεν ἕνα ἔγγραφον, εἰς τὰς 27 Φεβρουαρίου 1929 πρὸς τὸν διευθυντὴν τῆς ἀγορανομίας, διὰ τοῦ ὁποίου λέγει: (ἀναγινώσκει). «Νὰ προβῇ εἰς κατάσχεσιν τῶν ἐν τοῖς φαρμακείοις καὶ φαρμακεμπορείοις πωλουμένων δισκίων κινίνης, τῆς ἐν λόγῳ ἑταιρείας, πλὴν τῶν παρασκευασθέντων ὑπὸ ταύτης διὰ λογαριασμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ φερομένης ὑπὸ τὸ ὄνομα «κινίνη τοῦ Κράτους». Εἶπε νὰ κατάσχητε τὴν κινίνην τῆς ἑταιρείας ταύτης, ἡ ὁποία πωλεῖται εἰς τὰ φαρμακεῖα καὶ φαρμακεμπορεῖα πλὴν τῆς κατασκευασθείσης ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Κράτους καὶ κυκλοφορούσης μὲ τὴν ἐτικέτταν τοῦ Κράτους!! Καὶ πλέον τούτου οὐδὲν. Καὶ ἐρωτῶ:

§256Α. ΠΑΠΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Θέλετε νὰ διαβάσητε τὴν παρακάτω φράσιν; Δὲν πρόκειτε περὶ ἐμοῦ, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῆς ἀληθείας. Ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ διαβάσητε τὴν ἐπιστολὴν τῆς 23–4–29; Λέγει τὰ ἑξῆς. «Ὡς πρὸς τὴν ἀντικατάστασιν... (ἀναγινώσκει).

§257Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ αὐτοῦ, οὔτε ἔφθασα εἰς τὴν χρονολογίαν ταύτην, ἀλλ’ εὑρίσκομαι εἰς προγενεστέραν ἐνέργειαν τοῦ ὑπουργείου σας, θὰ φθάσω καὶ εἰς μεταγενέστερα ἔγγραφά σας. Μὴ σπεύδετε.

§258Α. ΠΑΠΠΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Μοῦ φαίνεται ὅτι θὰ εἶναι ὀρθὸν νὰ διαβάζητε ὅλα τὰ ἔγγραφα καὶ νὰ τὰ διαβάζητε ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ἕως τὸ τέλος, διὰ νά δίδητε σαφῆ ἐντύπωσιν τῶν πραγμάτων.

§259Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἀφίσατέ με νά τελειώσω καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι οὐδὲν ἀπολύτως γεγονὸς, ἀποκρύπτω. Αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ ἐνέργεια τοῦ ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς. Ἔλαβε καταγγελίαν σαφῆ, ὅτι ἡ κινίνη ἀπὸ ἕν ἐργοστάσιον τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς κρατικὴν ὑπηρεσίαν τῶν κρατικῶν Σιδηροδρόμων, οἱ ὁποῖοι ἀριθμοῦν ἑκαντοντάδας ὑπαλλήλων διαβιούντων εἰς ἐδάφη ἑλώδη, εἶναι νοθευμένη. Ἔλαβε τοιαύτην καταγγελίαν καὶ φυσικὰ νομίζει ὅτι ἔπραξε τὸ καθῆκον του καὶ ἀγάλλεται, καὶ ζητεῖ καὶ στέφανον δάφνης, διότι διέταξε τὴν κατάσχεσιν τῆς κινίνης τοῦ ἐργοστασίου ΕΛΦΑ, τῆς κυκλοφορούσης εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον. Ὄχι δὲ καὶ τὴν κατάσχεσιν, καὶ ἀνάλυσιν τῆς ἄλλης κινίνης τοῦ ἐργοστασίου ΕΛΦΑ, ἡ ὁποία εἶχε παραληφθῇ ὑπὸ τοῦ κράτους καὶ εἶχε τὴν ἐτικέτταν τοῦ κράτους καὶ ὑπὸ τοιαύτην ἐτικέτταν τοῦ Κράτους ἐκυκλοφόρει!!!

§260Α. ΠΑΠΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Νὰ βάλωμεν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Λέγεται ὅτι οὐδὲν ἕτερον ἔπραξε καὶ παραλείπετε τὴν ἐπιστολὴν τῆς 27)2)30 διὰ τῆς ὁποίας παραπέμπεται ὁ κύριος ...εἰς τὸν εἰσαγγελέα. Εἶναι μικρὸν πρᾶγμα, ἀλλ’ ἐπιτέλους ἔχει κάποιαν σημασίαν.

§261Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ἔφθασα ἀκόμη ἐκεῖ· μὴ σπεύδετε κ. ὑπουργέ. Ἐγὼ μέμφομαι ὡρισμένην ἐνέργειαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς, ὑπὸ τὴν ἄνω χρονολογίαν, καὶ ἐλέγχω τὸ ἔγγραφόν σας ἐκεῖνο μὴ προχωρήσας εἰς ἄλλας ἐνεργείας σας.

§262Α. ΠΑΠΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Λέγετε ὅτι οὐδὲν ἕτερον ἔπραξε. Σᾶς ἀναγκάζω νὰ εἴπητε τὸ παρὰ κάτω.

§263Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ σκέψις μου. Ἐγὼ σᾶς μέμφομαι ὅτι δὲν ἐπράξατε τὸ καθῆκον σας εἰς τὴν περίστασιν αὐτήν, διότι τὸ καθῆκον σας συνίστατο εἰς τοῦτο, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπραττε πᾶς ἄλλος. Ἐφόσον ἐσήμανε ὁ κίνδυνος τῆς νοθείας τῆς κινίνης, τὸ καθῆκον σας ἦτο πρόδηλον: Νὰ διατάξητε κατάσχεσιν καὶ δειγματοληψίαν, καὶ ἀνάλυσιν ὅλων τῶν κυκλοφορουσῶν κινίνων εἰς τὸ Κράτος ὅλων τῶν ἐργοστασίων καὶ τῆς Σάνιτας καὶ τῆς Σπὲς καὶ πᾶσαν ἄλλην, νὰ διατάξητε προσέτι ἀνάλυσιν λεπτομερῆ αὐτῶν, ἐὰν ἠθέλατε νὰ ἐκτελέσητε τὸ καθῆκον σας ὡς ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, καὶ ἔναντι τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ἔπρεπε τὸ ἔγγραφόν σας αὐτό, τὸ ἀτελές, νὰ λέγῃ: «Ὄχι, νὰ μὴ κατάσχητε τὴν κυκλοφοροῦσαν κινίνην γιὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους καὶ μὲ τὴν ἐτικέττα τοῦ Κράτους, ἀλλὰ τοὐναντίον πρὸ παντὸς νὰ κατάσχητε τὴν κινίνην τοῦ Κράτους, καὶ νὰ ἀποβλέψητε εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῆς γνησιότητος ταύτης πρὸ παντός διότι ταύτην ἐδίδατε εἰς τὸν λαόν, καὶ ἰδίᾳ εἰς τὸν στρατὸν ὡς γνησίαν. Κατὰ τοῦτο μέμφομαι τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς, ὅτι ἀνθυγιεινῶς ἐνεργήσας δὲν ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον του ἀπέναντι τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας, διότι περιωρίσθη ἁπλῶς εἰς τὴν καταδίωξιν, καὶ τὴν ἔρευναν τῆς κινίνης ἑνὸς ἐργοστασίου τῆς «Ἔλφας» καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀντιληφθῇ τὸν μέγαν κίνδυνον, ὅστις ἐκ τῆς νοθείας, ἐπεκρέματο καθ’ ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτὸ ἦτο τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἐκτελέσῃ οὕτω πως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ὅταν ἐλάμβανε τοιαύτην ἔγγραφον καταγγελίαν, ἀπὸ μίαν Κρατικὴν ὑπηρεσίαν περὶ νοθείας κινίνης, παρεχομένης κατόπιν δημοπρασίας, κατόπιν συμβάσεως εἰς τὸ Κράτος. Καὶ ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει κατόπιν τοιαύτης ὀλιγωρίας ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀμνηστεύσωμεν, διότι ἔκτοτε ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου 1929 ἐπὶ 20 μῆνας, μᾶς ἀφήσατε νὰ πίνωμεν κινίνην νοθευμένην; Ποῖος τότε ὁ προορισμὸς τοῦ ὑπουργείου σας;

§264Α. ΠΑΠΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§265Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ὄχι κ. ὑπουργέ. Εἰς τὸ τέλος. Ἀφήσατέ με νὰ τελειώσω τοὺς συλλογισμούς μου. Ἐξακολουθῶ, λοιπόν, καὶ ἐπιμένω καὶ διακηρύττω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι αὐτὸ ἦτο τὸ καθῆκον τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς ἐφόσον ἀντελήφθη, ὅτι γίνεται μία κατάχρησις καὶ ἡ κατάχρησις αὐτὴ εἶχε βεβαιωθεῖ ἀπὸ κρατικὴν ὑπηρεσίαν, οἵα εἶναι ἡ τῶν Κρατικῶν Σιδηροδρόμων. Ἔπρεπε ἀκόμη αὐτοστιγμεὶ τηλεφωνικῶς νὰ εἰδοποιήσετε τὸν συνυπουργόν σας τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν· ἔπρεπε πρὸς αὐτὸν νὰ ἀπευθυνθῆτε ἀμέσως καὶ νὰ τοῦ εἰπῆτε: Τὶ κοιμᾶσαι; Ἡ ἑταιρεία μετὰ τῆς ὁποίας συνεβλήθη τὸ Κράτος, συνεβλήθης σὺ ὡς ὑπουργός, καὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως εἶσαι ὑπεύθυνος, ἴδε εἶναι ἐν τάξει ἀπέναντι τοῦ Κράτους; Τὶ μᾶς λέγουν ἐδῶ οἱ Κρατικοὶ Σιδηρόδρομοι; Ἔπρεπε πᾶσα ἄλλη ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σταματήσῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἄν ὄχι ἄλλο, τοὐλάχιστον νὰ ἐνεργήσῃ νέας κατασχέσεις, νέας δειγματοληψίας ἀπὸ τὴν περίφημον αὐτὴν ἑταιρείαν ἡ ὁποία εἶχε συμβληθῇ μὲ τὸ Κράτος, καὶ νὰ ἐπιβλέψῃ καὶ μόνος του εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τούτου. Οὔτε εἰδοποίησεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐγκληματικῶς φερόμενον τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, ἀλλ’ οὔτε καὶ αὐτὸς εἶχε τὴν καλωσύνην οἴκοθεν, νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ἀκριβῆ καὶ τιμίαν ἐκτέλεσιν τῶν συμβάσεων, τὰς ὁποίας συνῆπτε τὸ ὑπουργεῖον του, μετὰ τῶν ἐργοστασιαρχῶν τῆς κινίνης αὐτῆς, καίτοι καὶ τὸ σκάνδαλον αὐτὸ εἶχεν ἔκτοτε διατυμπανισθῇ διὰ τῶν ἐφημερίδων, καὶ τὸ ἔμαθεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Φαίνεται ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νομίζει, ὅτι μὲ τὸ νὰ φροντίζῃ νὰ κάμῃ ἔγγραφα εἰς τοὺς ταμίας τοῦ Κράτους, νὰ εἰσπράττουν τοὺς φόρους ἀγρίως, καὶ καθημερινῶς, ἔγγραφα εἰς τοὺς ἐφόρους: φροντίσατε, νὰ βεβαιώσητε φόρους πολλοὺς καὶ ταχέως, νομίζω, λέγω ὅτι μὲ τὰς διαταγὰς αὐτὰς καὶ μὲ τὴν ἀφοσίωσιν τὴν καθημερινὴν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν σημειωμάτων τῶν Κυβερνητικῶν βουλευτῶν, ὅτι ἐκπληροῦται τὸ καθῆκον αὐτοῦ ἀπέναντι τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας καὶ τοῦ Κράτους. Τὸ ἐθεωρήσατε τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς κινίνης παρωνυχίδα, καὶ εἴπατε: «Δὲν βαρυέστε. Ἂς κλέπτουν καὶ αὐτοὶ ὀλίγα οἱ Ἑλληνάδες μου» ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Βούλγαρης, ἄλλοτε. Ποῦ εἶναι ἡ μέριμνά σας διὰ τὴν ἀκριβῆ ἐκτέλεσιν τῶν συμβάσεων; Αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον τοῦ ὑπουργοῦ, νὰ ἐπιβλέπῃ, ἂν αἱ συμβάσεις καὶ μάλιστα, συμβάσεις τηλικαύτης σημασίας, ἐξετελοῦντο τελείως ἀπὸ τὰ ἀντισυμβληθησόμενα μέρη. Τίποτε καὶ εἰς τοῦτο δὲν ἔπραξε τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἰδοὺ ἔρχεται κατόπιν ἡ δικαιοσύνη, τῆς Πατρίδος ἡ ὁποία διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3.005 τοῦ 1929 ἀποφάσεώς της καταδικάζει τὸν κ. Φάρον εἰς 6 μηνῶν φυλάκισιν, καὶ πρόστιμον 60.000 δραχμῶν καὶ εἰς κάτι ἄλλο μοῦ φαίνεται.

§266Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πότε ἔγινε αὐτὴ ἡ καταδίκη;

§267Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Εἰς τὰς ἀρχὰς ἢ μέσα τοῦ 1929 νομίζω.

§268Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Συνεπείᾳ τῆς καταγγελίας τῶν Κρατικῶν Σιδηροδρόμων;

§269Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ναί. Ἡ καταδίκη τοῦ Φάρου διετυμπανίσθη, ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ φυσικά, ἔλαβε γνῶσιν αὐτῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος, ὡς καὶ ὁλόκληρος ἡ Κοινωνία. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν: Πῶς συμβιβάζεται, νὰ ἔρχεται μιὰ δικαστικὴ ἀπόφασις καὶ νὰ καταδικάζῃ τὸν κ, Φάρον καὶ δὴ τόσον αὐστηρά, νὰ λέγῃ: ὁ τάδε ἄνθρωπος, ὁ κ. Φάρος νοθεύει τὴν κινίνην, καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς, νὰ ἐξακολουθῇ νὰ εἶναι χορηγητὴς, καὶ δὴ ἐντιμότατος χορηγητὴς ἐπίσημος τῆς κινίνης τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους; Καὶ αὐτὸ κ. ὑπουργέ, ἔπρεπε νὰ σᾶς κινήσῃ τὸ ἄμεσον ἐνδιαφέρον ἔπρεπε νὰ σᾶς κινήσῃ τὸν ζῆλον καὶ τὰς ὑπονοίας καὶ νὰ εἴπητε: «Ἔλα ἐδῶ. Τὶ γίνεται αὐτοῦ μὲ τὸν κ. Φάρον; Μᾶς εἶπεν ἡ Δικαιοσύνη, ὅτι νοθεύει τὴν κινίνην. Μᾶς δίδει ἄραγε κινίνην ἁγνὴν ἢ νοθευμένην;» Ἀλλὰ δὲν πρέπει ὁ ὑπουργὸς νὰ ὑπέχῃ ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, καὶ ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, διὰ πᾶν τὸ ὁποῖον συντελεῖται ὑπὸ τῶν ὀργάνων του; Πρέπει νὰ ἐπαναπαύεται, διότι ὁ Α διευθυντὴς ἢ τμηματάρχης, ἢ εἰσηγητής τοῦ εἶπε, ὅτι τὰ πράγματα ἔχουν καλῶς; Αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον τοῦ ὑπουργοῦ; Ὁ ὑπουργὸς ὁ πρῶτος ὑπάλληλος τοῦ Κράτους πρωτίστως ὀφείλει, νὰ ἐπαγρυπνῇ ἐπί τῆς ἐργασίας τῶν ὑπαλλήλων του καὶ νὰ ἐλέγχῃ τούτους ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν.

§270Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σεῖς τὶ θὰ ἐκάμνετε;

§271Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἔκαμνα τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν θέσιν σας μόλις θὰ ἐλάμβανον γνῶσιν τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως θὰ διέτασσα ἀμέσως καὶ τηλεφωνικῶς, νὰ μεταδοῦν τὰ ὄργανά μου, εἰς τὰς ἀποθήκας νὰ κάνουν κατασχέσεις καὶ δειγματοληψίας νέας.

§272Α. ΠΑΠΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς), Εἶχον γίνει ἀπὸ πρίν.

§273Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Οὐδὲν τοιοῦτον ἀτυχῶς εἶχε γίνει. Καὶ νὰ λάβῃ μέτρα κατὰ τοῦ χορηγητοῦ, ὄχι νὰ ἀφίσῃ τὴν κινίνην, νὰ κυκλοφορῇ ἄνευ νέας ἀναλύσεως μετὰ τὰ ἄνω δύο σημαντικὰ γεγονότα.

§274Α. ΠΑΠΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Θὰ ἐκάματε δηλαδὴ ὕστερα, ὅτι ἐκάμαμεν ἡμεῖς πρίν.

§275Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ὁμιλεῖτε διαρκῶς διὰ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1930, ἐνῷ ἐγὼ εὑρίσκομαι εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1929. Δὲν δυνάμεθα βλέπω νὰ συνεννοηθῶμεν ἀπόψε. Δὲν ἔπρεπε ἐπὶ πλέον, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐνεργῆτε τὴν δειγματοληψίαν μὲ τὸν ἴδιον ὑπάλληλον, ἐπὶ δύο ἔτη, διότι σεῖς διεχειρίσθητε τό ζήτημα τῆς παραλαβῆς τῆς κινίνης ἐπὶ 22 μῆνας, καὶ σεῖς εἶσθε ὁ κυρίως ὑπεύθυνος. Ἐγὼ δὲν θὰ ἄφηνα τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ὑπουργείου μου, ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν σας, νὰ παραμείνουν οἱ αὐτοὶ διαρκῶς εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, προκειμένου περὶ τοιαύτης ἐμπιστευτικῆς ὑπηρεσίας. Θὰ ἤλλασα τοὺς τοιούτους ὑπαλλήλους ἀνὰ πᾶσαν ἑβδομάδα, διὰ νὰ ἀποκλείσω τὴν συνεννόησιν μετὰ τοῦ ἐργολάβου. Μὲ ἕνα ὑπάλληλον συνεννοεῖται τις εὐκόλως, διὰ νὰ κλέψῃ τὸ Κράτος, καὶ δυσκόλως μὲ πολλούς. Πῶς θέλετε νὰ ἔχετε τὰ ἐχέγγυα ὅτι καλῶς ἐκτελεῖται ἡ σύμβασις καὶ πῶς ἐπαναπαύετε τὴν συνείδησίν σας, ὅτι δίδετε κινίνη ἁγνὴ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ὅταν τὸν ἴδιον ὑπάλληλον τὸν ἔχετε ἐπὶ 22 μῆνας νὰ κάμνῃ τὴν δειγματοληψίαν εἰς τὴν ἐποχὴν τὴν σημερινὴν, καθ’ ἥν τὸ χρῆμα εἶναι τόσον ὡραῖον πρᾶγμα, τόσον ἑλκυστικόν, ὥστε ἡ δίψα τοῦ εὐκόλου χρηματισμοῦ μᾶς ἔκαμεν ὅλους ἀγνωρίστους;

§276Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπιτρέτε μίαν ἐρώτησιν; Ὅταν καὶ σεῖς εἶσθε ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, ἀλλάζατε κάθε ἑβδομάδα τοὺς ὑπαλλήλους σας; Τόσοι εἶναι οἱ ὑπάλληλοι, τοὺς ὁποίους εἰμποροῦμε νὰ ἔχωμεν ὥστε νὰ τοὺς ἀλλάζωμεν κάθε μέραν εἰς τόσον ἐμπιστευτικὰς ὑπηρεσίας;

§277Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Εἰς τὸ τριακονθήμερον σεληνιαῖον διάστημα τῆς ὑπουργείας μου, ὅπερ διεκόπη χάριτι τοῦ Φιλελευθέρου κόμματος, τὴν ἔπαθα τὴν δευτέραν ἡμέραν τῆς ἐκεῖ ὑπηρεσίας μου ἀλλὰ τὴν ἔπαθα μίαν φοράν, πεισθεὶς εἰς ἐσφαλμένας ὑπαλληλικὰς εἰσηγήσεις, ἔλαβον ὅμως κατόπιν μέτρα αὐστηρώτατα, ἀποκλείσας πᾶσαν ἐπανάληψιν ἀτοπημάτων. Σεῖς ὅμως τὴν εἴχατε πάθῃ, ἐπὶ 22 μῆνας εἰς τὸ ζήτημα τῆς κινίνης. Ἐπὶ 22 μῆνας δὲν ἐκαταλάβατε ὅτι κλέπτεσθε καίτοι εἴχατε τόσας ἀποδείξεις. Δὲν ὀφείλατε, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἔχητε τὸν αὐτὸν ὑπάλληλον ἐπὶ 22 μῆνας εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, καὶ ἐγὼ εἰς τὴν θέσιν σας οὐδέποτε θὰ ἔπραττον αὐτό. Ὅταν ὁ κώδων τοῦ κινδύνου ἐκρούσθη πλέον διὰ τὸν Φάρον, καὶ ὁ Φάρος ἔπεμπε τὰς λάμψεις τῆς κακοηθείας του εἰς ἀπόστασιν μεγάλην, ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὰ περὶ τῆς αἰσχρᾶς διαγωγῆς του, σεῖς τὸν ἐθεωρούσατε ὡς τίμιον ἐκτελεστήν τῆς συμβάσεως, οὐδὲν ὑποπτευθέντες!! Διὰ τοῦτο ἐν ἀρχῇ εἶπον ὅτι ἐπάθατε ὅτι καὶ οἱ ἀπατώμενοι σύζυγοι, οὐδὲν ἀντιλαμβανόμενοι περὶ τοῦ Φάρου. Δὲν ὠφείλατε ἐπὶ πλέον, νὰ ἔχητε τὴν κινίνην ἐναποθηκευμένην εἰς ἀποθήκας ἐντὸς τοῦ ἐργοστασίου τοῦ Φάρου. Καὶ περιωρίσθητε εἰς τὸ νὰ κρατῆτε ἕνα κλειδί. Ἕνα κλειδὶ εἶχεν ὁ Φάρος, καὶ ἕνα κλειδὶ εἴχατε σεῖς καὶ ἐκοιμᾶσθε τὴν νύκτα ἥσυχος ἔχοντες τὴν μίαν κλεῖδα εἰς τὸ θυλάκιόν σας. Ἀλλὰ ὁ Φάρος τί ἔκανε τὴν νύκτα εἰς τὰς ἀποθήκας! Ἔχετε τὴν βεβαιότητα ὅτι τὰ κλειδιὰ δὲν εἶχον ἀντικλείδια καὶ ὅτι δὲν σᾶς ἔκλεπτε κάθε νύκτα ἀνοίγων αὐτὰς τὰς ἀποθήκας; Προχωρῶ ἀκόμη περαιτέρω. Ἀπὸ τοῦ 1928 ἐξακολουθεῖτε, νὰ παραλαμβάνητε κινίνην, ἀπὸ τὸν κ. Φάρον, ὄχι τὰς ποσότητας ἐκείνας τὰς ὁποίας ὑποχρεοῦτο ἐκ τῆς συμβάσεως, νὰ σᾶς παραδώσῃ, ἀλλὰ ποσότητας πολὺ ἠλαττωμένας. Καὶ τί ἐκάματε; Τοῦ ἐπεβάλατε πρόστιμον, τοῦ κατελογίζατε τὰ ἐλλείποντα ποσὰ τῆς κινίνης, καὶ τοῦ ἐπεβάλατε πρόστιμον ἐπανειλημμένως καὶ ὁ κύριος αὐτὸς ἐπλήρωσεν ὅλα τὰ πρόστιμα ταῦτα; Δὲν γνωρίζω εἰς πόσας ἑκατοντάδας χιλιάδων δραχμῶν ἀνέρχονται τὰ πρόστιμα τὰ ὁποῖα ἐθέσατε εἰς τὸν κ. Φάρον. Ἐν τοσούτῳ ὅμως ὁ κ. Φάρος ἐξακολουθεῖ νὰ σᾶς παραδίδῃ κινίνην... Καὶ δὲν σᾶς ἐγεννήθη τὸ φυσικὸν ἐρώτημα καὶ ἡ ἁπλουστάτη ἀπορία τὰ ὁποῖα θὰ ἐγεννῶντο καὶ εἰς ἓν παιδὶ τοῦ Δημοτικοῦ σχολείου ἀκόμη: «Πῶς ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐξακολουθεῖ νὰ ὀρθοποδῇ οἰκονομικῶς καὶ βιομηχανικῶς, πληρώνων ἀφ’ ἑνὸς ἑκατοντάδας χιλιάδων δραχμῶν προστίμων ἀλλὰ μὴ ἀφιστάμενος ἐξ ἄλλου τῆς συμβάσεως καὶ ἐξακολουθῶν ἑπομένως νὰ παραδίδῃ κινίνην;» Μὰ αὐτὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀντεῖχεν εἰς τὴν πληρωμὴν ἑκατοντάδων χιλιάδων δραχμῶν προστίμων, δὲν ἦτο ἱκανὸν νὰ σᾶς πείσῃ, ὅτι κάτι λάκκον ἔχει ἡ φάβα τοῦ Φάρου; Πῶς ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς κερδίζει τοσαῦτα πρόστιμα; καὶ οὔτε καὶ αὐτὸ σᾶς ἐκίνησε κἄν τὴν προσοχὴν καὶ τὰς ὑπονοίας, διὰ νὰ ἐρευνήσητε μήπως κλέπτῃ τὸ Κράτος.

§278Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μιὰ διακοπή. Κάποιος βουλευτὴς μὲ πληροφορεῖ, ὅτι ἐζήτουν πληροφορίας, ποῖος εἶναι εἰς τὰ συμβούλια αὐτῶν τῶν ἑταιρειῶν, ποὺ ἔκαναν καταχρήσεις καὶ τοῦ εἶπεν κάποιος ὅτι εἶναι καὶ τὸ ὄνομα τὸ ἰδικόν μου. Ἐν τοιαύτῃ περιτώσει παρακαλῶ καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ δώσωσι πληροφορίας εἰς τὴν ἀνάκρισιν, ὅτι ἔγινε χρῆσις ὀνόματος προσώπου μὴ ἔχοντος γνῶσιν.

§279Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠκούσθη τοιοῦτον τι.

§280Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Τὸ ὄνομά σας φέρεται εἰς τὸν φάκελλον, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει διὰ τὸ θέμα μου. Ἤθελα νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς μίαν ἐρώτησιν. Εἶναι ἀληθὲς κ, ὑπουργέ, ὅτι ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου 1929 μέχρι τοῦ Αὐγούστου 1929 διὰ τὴν κατάχρησιν τῶν ΣΕΚ, ἐκλείσατε τὸ κατάστημα τῆς «Ἔλφα»;

§281Α. ΠΑΠΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Θὰ σᾶς ἀναγνώσω μετ’ ὀλίγον τὰ σχετικὰ ἔγγραφα.

§282Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς μετὰ τὴν κατάχρησιν τῶν ΣΕΚ. ἔκλεισε τὸ κατάστημα καὶ ἀπηγόρευσε τὴν χρησιμοποίησιν τῆς κινίνης «Ἔλφα», καὶ θέλω νὰ μοὶ δώσητε τὸ σχετικὸν ἔγγραφον τὸ ὁποῖον δὲν εὗρον εἰς τὸν φάκελλον.

§283Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχω ἐδῶ ἕνα ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστᾷ ὁ διευθυντὴς τῆς Ὑγιεινῆς, νὰ ἐπιτραπῇ ἐκ νέου ἡ λειτουργία τοῦ ἐργοστασίου. Ἔχει ἡμερομηνίαν 19 Αὐγούστου 1929.

§284Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἐξ αὐτοῦ προκύπτει, ὅτι μέχρι τῆς 19 Αὐγούστου ἦτο κλειστὸν τὸ κατάστημα αὐτὸ, συνεπείᾳ τῶν καταγγελθεισῶν νοθειῶν τῆς κινίνης. Ἀλλὰ ἐνῷ τὸ κατάστημα ἔκλεισε, συνεπείᾳ τῆς τοιαύτης ἐγκληματικῆς ἐνεργείας του, ἐκ τῶν ἐπισήμων ὅμως καταστάσεων τὰς ὁποίας μᾶς ἔδωσε τὸ ὑπουργεῖον, παρατηρῶ παραδόξως ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐξηκολούθει, νὰ παραλαμβάνῃ κινίνην ἀπὸ τὴν «Ἔλφα» εἰς μεγάλας ποσότητας. Καὶ δὴ παρέλαβε: 1) Μάρτιον 1929. 195.000 χιλιόγραμμα κινίνης. 2) Ἀπρίλιον 1929. 405.050 χιλιόγραμμα κινίνης. 3) Μάϊον 1929. 552.000 χιλιόγραμμα κινίνης. 4) Ἰούνιον 1929. 498.000 χιλιόγραμμα κινίνης. 5) Ἰούλιον 1929. 574.350 χιλιόγραμμα κινίνης. 6) Αὔγουστον 1929. 864.350 χιλιόγραμμα κινίνης. Ἤτοι ἄνω τῶν δύο ἑκατομμυρίων χιλιογράμμων.

§285Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πότε;

§286Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἀναφέρω τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον αἱ ἀρχαὶ τοῦ Κράτους, ἔκλεισαν τὸ κατάστημα ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου ἕως τοῦ Αὐγούστου 1929.

§287Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἔχετε τὴν ἡμερομηνίαν, ὅτι ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου ἔκλεισε τὸ κατάστημα; Πρέπει νὰ μᾶς δώσητε ἀκριβεῖς χρονολογίας.

§288Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μᾶς ἀνέγνωσε ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἄδεια κατὰ τὸν Αὔγουστον 1929, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ λειτουργία τοῦ ἐργοστασίου, ὅπερ σημαίνει ὅτι ἔκλεισεν.

§289Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Ὥστε ἔκλεισε, καὶ πότε ξανάνοιξε;

§290Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Πότε ἀκριβῶς ἔκλεισε δὲν γνωρίζω, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, δὲν μᾶς ἐπαρουσίασε τοιοῦτον ἔγγραφον καίτοι τὸ ζητῶ κατ’ ἐπανάληψιν· πληροφορίας ἔχω ὅτι ἐκλείσθη ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1929. Τὸ Κράτος, λοιπόν, κύριοι, παρελάμβανε κινίνην ἀπὸ κατάστημα κλεισμένον, λόγῳ νοθείας κινίνης!!! καὶ δὲν τοῦ ἐκινήθη διόλου τὸ ἐνδιαφέρον, ὅτι ἔπρεπε ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὀργιάζοντες ὑπάλληλοι νὰ ἀλλαγοῦν, καὶ νὰ ἐξελεγχθοῦν καὶ νὰ ἴδῃ τέλος πάντων, τί γίνεται μὲ τὴν διαχείρισιν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ σκεφθῇ ὅτι ἀφοῦ αὐτὸς ὁ κ. Φάρος ἐτόλμησε εἰς τούς Κρατικοὺς Σιδηροδρόμους, ποὺ εἶναι μία ἐπιχείρισις ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, διοικουμένη ἐπιμελῶς ἀφοῦ ἐκεῖ ἐτόλμησε νὰ κλέψῃ καὶ νὰ τοὺς ἐξαπατήσῃ, ἐμὲ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον κλέπτομεν ὅλοι σχεδόν, ἀπὸ τὸν μεγάλον ἕως τὸν μικρόν, θὰ μὲ ἄφινε χωρὶς νὰ μὲ κλέψῃ; Ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ τὸ Κράτος, ὅτι ἔπρεπε νὰ φροντίσῃ νὰ ἐπιτηρῇ καλλίτερον τοὺς ἐντεταλμένος, τὴν διαχείρισιν τοιούτων συμβάσεων, καὶ νὰ μὴ ἔχῃ εἰς οὐδένα ἐμπιστοσύνην πλήρη. Αὐτὸ εἶναι τὸ πταῖσμα τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἕτερον ἔγγραφον ἐκ τῆς Θεσσαλονίκης κατὰ τὸν Σεπτέμβριον ἢ Ὀκτώβριον τοῦ 1930 εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ κινίνη εὑρέθη ὁλόκληρος νοθευμένη, διὰ νὰ κινηθῇ ἡ Κυβέρνησις. Τὸν κ. Πρωθυπουργὸν εἰδοποίησε περὶ τῆς νοθείας, ἄν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ κ. Κατσώτας.

§291Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ποῖος Κατσώτας; Ὁ Κατσώτας ἠσχολεῖτο μὲ ἄλλες δουλειές! Ἐγὼ ἐδιάβασα στὶς ἐφημερίδες, εἰς τὰ 9 τὸ πρωΐ, καὶ ἐτηλεφώνησα εἰς τὸν κ. Τσουνούκαν.

§292Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἔστω, δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς ποῖον ὄνομα μοὶ εἴπατε πρίν. Γιὰ φαντασθῆτε, κύριοι, τὶ νὰ πρωτοθαυμάσῃ κανεὶς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν; Αἱ ἀρχαὶ τῆς Θεσσαλονίκης ἀνεκάλυψαν ἕν κακούργημα μέγιστον, ὅτι ἡ κινίνη ἡ παρεχομένη εἰς τοὺς στρατιώτας, εἰς τὰ τέκνα μας, δὲν ἦτο κινίνη, καὶ τὸ ἐθεώρησαν καὶ αὐταὶ τὸ ζήτημα ὡς παρωνυχίδα, καὶ ἔστειλον ἔγγραφον ὑπηρεσιακῶς. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀντὶ νὰ λάβῃ ὑπηρεσιακῶς πλέον γνῶσιν, ἀφοῦ ἐβράδυνε τὸ ἔγγραφον ὑπηρεσιακῶς νὰ φθάσῃ εἰς τοὺς ἁρμοδίους, ἐπὶ ἡμέρας ἀρκετάς, ὡς συμβαίνει μὲ ὅλα τὰ ἔγγραφα, τὸ ἔβλεπε εἰς τὰς ἐφημερίδας!!! καὶ ἐκεῖθεν τὸ ἔμαθε.

§293Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὲ κατηγορεῖτε, διότι τὸ ἔμαθα ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας;

§294Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κατηγορῶ τὰς ὑπηρεσίας σας τῆς Θεσσαλονίκης.

§295Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ μὴ φεύγωμεν ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ πηγαίνωμεν εἰς τὰς ὑπηρεσίας τῆς Θεσσαλονίκης.

§296Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν φεύγω ποσῶς ἀπὸ τὸ θέμα, εἶμαι ἐντὸς αὐτοῦ, μέμφομαι τὰς ὑπηρεσίας γενικῶς, καὶ συγκεκριμμένως.

§297Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Γ. Σώματος Στρατοῦ, ἔστειλε ἔγγραφον χρονολογημένον ἀπὸ τῆς 3ης Νοεμβρίου εἰς τὸ ἐδῶ ὑπουργεῖον. Τὸ ἔγγραφον ἐλήφθη τὴν 9ην. Τὴν 11ην τὸ ὑπουργεῖον, ἔστειλεν ἔγγραφον πρὸς τὸ Γ. Σῶμα Στρατοῦ καὶ ἔλεγεν ὅπως τάχιστα ἀποστείλῃ ἕνα ἢ δύο σωληνάρια. Αὐτὰ ἐγίνοντο εἰς τὰς 11. Εἰς τὰς 13 τὸ πρωΐ, ὅλαι αἱ ἐφημερίδες, πλὴν τοῦ «Ἐλευθέρου Βήματος», περιέργως, περιεῖχον τὴν εἴδησιν, ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀνεκαλύφθη ἡ νοθεία τῆς κινίνης. Εἰς τὰς 9 τὸ πρωΐ, τηλεφωνῶ εἰς τὸν κ. Τσουνούκα καὶ τοῦ λέγω: τὶ γνωρίζεις ἐσὺ περὶ αὐτοῦ; Θὰ σηκωθῇς νὰ πᾷς στὴ Θεσσαλονίκη ἀπ’ εὐθείας. Πολὺ καλά, μοῦ λέγει, ἀλλὰ σᾶς παρακαλῶ νὰ διαταχθῶ διὰ τοῦ ὑπουργείου νὰ πάω. Ἐκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, τοῦ τὸ εἶπον καὶ ὁ κ. Τσουνούκας ἔφυγεν εἰς τὰς 14. Μὴ δίδετε εὐθύνην εἰς τὸ Γ. Σ. Σ, διότι δὲν μοῦ ἐτηλεφώνησε.

§298Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ μέμφομαι τὴν νοοτροπίαν τῶν διαφόρων Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐγὼ μέμφομαι τὸ Σῶμα Στρατοῦ, τὸ ὁποῖον ἀνακαλῦψαν ἕν ἔγκλημα κατὰ τοῦ στρατοῦ.....

§299Γ. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Τὸ κατήγγειλε!

§300Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Τὸ κατήγγειλε δι’ ἐγγράφου, ἐνῷ ὤφειλε νὰ προβῇ εἰς ἄμεσον κατάσχεσιν τῆς κινίνης, καὶ νὰ τὸ καταγγείλῃ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τηλεγραφικῶς. Ἡ ἐνέργεια τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως βεβαίως ὑπῆρξεν ἀξιέπαινος, μόλις ἔλαβε γνῶσιν τοῦ γεγονότος. Καὶ κατηγορῶ τὸ σῶμα Στρατοῦ, διότι ἐνήργησε γραφειοκρατικῶς.

§301Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὰ τὶ ἠθέλατε νὰ κάμῃ; Δὲν ἠδύνατο παρά, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ νεργήσῃ, νὰ στείλῃ ἐκθέσεις ἀναλύσεως κλπ.

§302Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Νὰ σᾶς εἴπω, κ. Πρόεδρε, τὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ. Ἔπρεπε νὰ προβῇ εἰς ἄμεσον κατάσχεσιν διότι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔκλεπτον ἡσύχως καὶ ἐπὶ μῆνας τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, εἶχον καὶ ἀνθρώπους ἰδικούς των καὶ συνενόχους εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας καὶ τὸ εὐκολώτερον πρᾶγμα δι’ αὐτοὺς ἦτο, ἅμα ἐπληροφοροῦντο ὅτι ἐστάλη αὐτὸ καὶ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, ν’ ἀποσύρουν ἀρκετὰς ποσότητας κινίνης καὶ ἀπὸ τὸ ἐμπόριον καὶ ἀπὸ τὰς Κρατικὰς ἀποθήκας εἰς τρόπον ὥστε νὰ μειώσουν τὸ μέγεθος τοῦ ἐγκλήματός των. Ἀφοῦ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις εἶχε μάθῃ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ 1929 τὴν κατάστασιν τῆς Ἑταιρείας «Ἔλφα», καὶ τὰς νοθείας αὐτῆς, ἀφ’ οὗ ἡ Κυβέρνησις παρελάμβανε, ὄχι τὰς ποσότητας τὰς συμβατικάς, τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ παραδώσῃ ἡ Ἑταιρεία εἰς τὸ Κράτος, ἀλλὰ πολὺ μικροτέρας ποσότητας, ἀφ’ οὗ εἶχε κλεισθῇ τὸ ἐργοστάσιον ἐπὶ μῆνας, ἀφ’ οὗ παρελάμβανε δισκία μὲ ἠλαττωμένην περιεκτικότητα ἀφοῦ παρελάμβανεν κινίνην ἀπὸ ἐργοστάσιον, κλεισθὲν διὰ νοθείας, ἀφοῦ ἠναγκάζετο νὰ καταφεύγῃ τὸ Κράτος δι’ ἀγορὰν κινίνης καὶ εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, ἐπετρέπετο εἰς αὐτὸ νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἀγνοῇ τὰ πάντα; Ἀλλὰ δὲν ἐθεώρησε καλὸν τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν ἐπίβλεψιν τῆς ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως τῆς κινίνης, νὰ θέσῃ ἐρώτημα, ἂν πρέπει νὰ κηρυχθῇ ἔκπτωτος ὁ τοιοῦτος ἐργολάβος, ὁ τοσαύτας παραβάσεις ποιησάμενος. Καὶ ἄν τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν εἶχεν γνῶσιν τῶν τοιούτων πραγμάτων ἐκήρυσσεν ἔκπτωτον τὸν ἐργολάβον, ἀπὸ τοῦ 1929, ἴσως τὰ ἀτυχῆ θύματα τῆς κακοηθείας ταύτης τοῦ κ. Φάρου νὰ ἦσαν ὀλιγώτερα, διότι οἱ θάνατοι ἐκ κακοήθους ἑλονοσίας, ἐφ’ ὅσον ἡ κινίνη ἦτο ἀνίσχυρος, ἦσαν πολλοί. Μὲ τὸ νὰ μὴ κινηθῇ ἀμέσως τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀφ’ ἧς ἔλαβε γνῶσιν τῶν καταχρήσεων, διέπραξεν ἀσύγνωστον ἀμέλειαν περὶ τὴν διαχείρισιν τῆς ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως, καὶ κατὰ τοῦτο μέμφομαι τὸ ὑπουργεῖον τοῦτο. Ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀσχολούμενον κυρίως, ὡς εἶπον, εἰς τὴν εἴσπραξιν φόρων, καὶ τὴν περισυλλογὴν χρημάτων διὰ τὸν δημόσιον κορβανᾶν καὶ εἰς αὐτὸ κυρίως ἀποβλέπον ὡς κύριον καθῆκον ἔκαμε καὶ τὸ ἄλλο τὸ ἐπίμεμπτον, νὰ παραλαμβάνῃ κινίνην, μὲ ἠλαττωμένην ποσότητα μὲ ἠλαττωμένην περιεκτικότητα καὶ νὰ γνωρίζῃ τοῦτο· διότι τὰ ἔγγραφά του ἀναφέρουν ὅτι ἡ κινίνη ἦτο περιεκτικότητος 0.174–0.184–0.169–0.187–0.170. (ἀναγινώσκει)....ἀντὶ 200. Ἐθεώρησε ὅτι τὸ καθῆκον του εἶναι, νὰ θέσῃ τὴν ὑπογραφήν του καὶ τὴν σφραγῖδα του ἐπισήμως ἐπὶ τῶν πωλουμένων σωληναρίων καὶ νὰ λέγῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα σοῦ πωλῶ ἐγὼ τὸ Κράτος τὸ ἐπίσημον, μὲ ὅλον τὸ κῦρος τῆς ὑπογραφῆς μου, περιέχουν τὴν κινίνην, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ ἰατρὸς καὶ ἥτις ἀναγράφεται εἰς τὰ κυτία ἔξωθι. Καὶ ἐνῷ διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐπέβαλε πρόστιμα ἐπὶ προστίμων διὰ τὴν ἀξίαν τῆς ἐλλειποῦς κινίνης εἰς τὰ διάφορα ζαχαρόπηκτα δισκία, καὶ ἐλάμβανε τὴν ἀξίαν ταύτην ἀπὸ τὸν προμηθευτὴν ἐθεώρει ὅτι ἦτο ἐντὸς τῶν καθηκόντων του καὶ ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν ἦτο ἀξιόμεμπτον, νὰ πωλῇ τὴν κινίνην ταύτην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μὲ τὴν περιεκτικότητα τὴν ψευδῆ, τὴν ὁποίαν ἀναγράφουν αἱ ἐπίσημοι ἀρχαὶ τοῦ Κράτους καὶ νὰ λαμβάνῃ καὶ ἀπὸ τὸν λαὸν ἐκ δευτέρου δι’ ἀπάτης τὰ αὐτὰ χρήματα!!! Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν προηγουμένως εἰς ἄλλον προλαλήσαντα: «Εἶναι σοβαρὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε: Διότι τέλως πάντων ἔκαμα καὶ ἐγὼ μίαν κερδοσκοπικὴν ἐπιχείρησιν εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ».

§303Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ εἶπα τέτοιον πρᾶγμα; Ἐγὼ εἶπα, ὅτι ἔκαμα κερδοσκοπικὴν ἐπιχείρησιν;

§304Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Μάλιστα τὸ εἴπατε.

§305Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ εἶπα ὅτι εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχε μεγίστη ἀνάγκη κινίνης εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, ἔκαμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνόμιζα, ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμω. Δηλαδὴ εἶπα δὲν παραδίδω αὐτὴν τὴν κινίνην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ ἐπιστραφῇ ἡ κινίνη, διὰ νὰ ἀναγραφῇ εἰς ἕκαστον σωληνάριον ὅτι περιέχει 5 χιλιοστὰ ὀλιγώτερον, καὶ νὰ γίνῃ καὶ ὁ λογαριασμὸς διὰ νὰ μὴ χάσωμεν κανένα τέταρτον τοῦ λεπτοῦ, ἐν τῷ μεταξὺ δὲ νὰ περιμένωμεν ἕνα τρίμηνον.

§306Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἠμπορούσατε διὰ τῶν ἐφημερίδων, νὰ καταστήσητε γνωστὸν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι τὰ δίσκια εἶναι ἐλλειπῆ διὰ νὰ πάρουν περισσότερα;

§307Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἦτο τοιαύτη ἔλλειψις, ὥστε νὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ τὸ καταστήσωμεν γνωστὸν. Εἶναι δὲν γνωστὸν ἄλλως τε ὅτι τὸ κινίνο δὲν τὸ πέρνωμεν κατὰ χιλιοστόν, ἀλλὰ τὸ πέρνωμεν ἀδιαφόρως 2–3 κουφέτα.

§308Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἤλπιζον κ. βουλευταί, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἠγέρθη, διὰ νὰ διαμαρτυρηθῇ κατὰ τῆς φράσεως τὴν ὁποίαν τοῦ ἀπέδωκα, ὅτι θὰ διέψευδε ταύτην καὶ θὰ ἔλεγεν ὅτι δὲν εἶπε τοιαύτην φράσιν ἀλλὰ βλέπω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὄχι μόνον ὁμολογεῖ, ὅτι εἶπε τὴν φράσιν ταύτην, ἀλλ’ ἔθεσε εἰς αὐτὴν καὶ διακοσμητικὰ καὶ λέγει ἀκόμη, ὅτι ἔπραξε καὶ τὸ καθῆκον του ἐξαπατῶν τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν θεωρεῖ δὲ ὅτι ἦτο νόμιμον, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔκαμε. Ἐὰν κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἴχατε ἔλλειψιν κινίνης ἠδύνασθε νὰ προμηθευθῆτε, καὶ ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον.

§309Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὶ λέτε, κ. συνάδελφε;

§310Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ὀρθῶς ὁμιλῶ, κ. ὑπουργέ. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον ἀξιοῖ ἀπὸ τοὺς πολίτας του, νὰ φέρωνται ἀπέναντί του μὲ ὅλον τὸν ἀπαιτούμενον σεβασμὸν καὶ μὲ τιμιότητα εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν χρηματικῶν ὑποχρεώσεών των, ἔναντι αὐτοῦ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, λέγω, νὰ δίδῃ τοιαῦτα παραδείγματα καὶ νὰ διαπαιδαγωγῇ οὕτω πως τὸ Λαὸν, καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι ἐγὼ καλῶς πράττω ἐξαπατῶν ὑμᾶς διὰ τῆς ἐτικέττας τὴν ὁποίαν φέρουν τὰ κινίνα καὶ ἀποκρύπτουν ἀπὸ ὑμᾶς καὶ τοὺς ἰατροὺς ὅτι τὸ κινίνο τὸ ὁποῖον σοῦ παρέχω, δὲν ἔχει τόσα γραμμάρια, καὶ κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐξακολουθῆτε κ. ὑπουργὲ νὰ ἐπιμένητε σοβαρῶς ὅτι ἐπράξατε τὸ καθῆκον σας εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, τὴν ὁποίαν περίπτωσιν, δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω βαρύτερον, διότι δὲν εὑρίσκω νομικὸν χαρακτηρισμὸν κατάλληλον. Εἶναι ἀπάτη, αἰσχροκέρδεια, κλοπή, ὅτι θέλετε. Λέγω μόνον ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη, ἔχει ὅλα τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα τοῦ ποινικοῦ νόμου, οὖσα τελείως ἐγκληματική.

§311Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἀπὸ ἀπόψεως θεραπευτικῆς δὲν παίζει ρόλον ἐὰν δοθοῦν 100 centigrammes ἢ 90.

§312Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν νομίζω σοβαρὸν τοῦτο. Δεδομένου, ὅτι ἔμαθον αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι ὅτι ἡ κινίνη εἶχε νοθευθῆ, δὲν ἔπρεπεν ἡ ἔρευνα δι’ ἀναλύσεων νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰ ἄλλα φάρμακα τὰ κυκλοφοροῦντα ἐν Ἑλλάδι; Καὶ θὰ μοῦ εἴπῃ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ὅτι καὶ ἐν τούτῳ ἔπραξε τὸ καθῆκον του, ἐνῷ οὐδὲν διέταξε διὰ τὴν ἀνάλυσιν καὶ ἔρευναν αὐτῶν, ἐὰν ὄντως τὰ φάρμακα αὐτὰ εἶναι νοθευμένα, ἢ ὄχι. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἔχει τὴν ὑψίστην σπουδαιότητα διὰ τὴν βιομηχανίαν, τῶν φαρμάκων ἐν Ἑλλάδι, ἥτις ἐπεκτείνεται καθημερινῶς. Καὶ ἂν μὲν ἀποδεικνύετε ὅτι ἐλάχισται βιομηχανίαι εἶχον νοθεύσει τὰ φάρμακά των, θὰ ἔλεγεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔπραξε τὸ καθῆκον της καὶ θὰ προελαμβάνωντο ἄλλαι μελλοντικαὶ ἐν τούτῳ καταχρήσεις, καί θὰ ἀνεκαλύπτοντο ποῖοι βιομήχανοι φαρμάκων ἦσαν νοθευταί· ἂν δὲ ἀπεκαλύπτετο ὅτι τὰ φάρμακα τὰ Ἑλληνικὰ εἶναι ἐν ἀρίστῃ καταστάσει, θὰ ἦτο τιμή, καὶ ἔπαινος καί κέρδος διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐθνικὴν βιομηχανίαν τῶν φαρμάκων, καὶ δὲν θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὥστε ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, ὁ κ. Σακκόρραφος, εἰς δηλώσεις του πρὸς δημοσιογράφους, ἀπελπισθεὶς ἀπὸ τὴν κατάστασιν ταύτην τῶν Ἑλληνικῶν φαρμάκων νὰ διακηρύξῃ ὑπὸ τὴν ἐπίσημον ἰδιότητα τὴν ὁποίαν ἔχει, ὅτι: «ἕν μόνον ἔχω νὰ σᾶς συστήσω, μὴ πέρνετε Ἑλληνικὰ φάρμακα». Τὸ εἶπε καὶ τὸ ἐδημοσίευσαν αἱ ἐφημερίδες. Ἦτο μία μομφή. Ἦτο μιὰ μομφὴ βαρεῖα, κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Ἀλλ’ οὐδέποτε ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἠθέλησε νὰ ἐκτελέσῃ καὶ ἐν τούτῳ τὸ καθῆκον του καὶ νὰ προστατεύσῃ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν κατὰ τῆς μομφῆς, ἡ ὁποία ἦτο φυσικώτατον, νὰ ἐρρίπτετο καὶ κατὰ τῶν ἄλλων Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν, τῶν παρασκευαζουσῶν ἄλλα φάρμακα. Καὶ ἔρχεται σήμερον ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία, ἀδημονοῦσα, ἀπηλπισμένη καὶ λέγουσα: Ἐπὶ τέλους καὶ μὲ αὐτὴν τὴν πανίσχυρον Κυβέρνησιν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ὁποίας ἔθεσα τὸν ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, τὸν ὁποῖον ἔφερα μὲ τοιαύτην πλειοψηφίαν λακτήσασα, καὶ συντρίψασα τόσα καὶ τόσα κόμματα, καὶ τόσας κορυφὰς διὰ νὰ ἴδω καλυτέρας ἡμέρας, πρέπει νὰ ἐξακολουθῶ ἀκόμη, νὰ κλέπτωμαι κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀσύστολον, ὄχι εἰς τὰ χρήματά μου πλέον, ἀλλὰ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ζωῆς μου, καὶ νὰ ἐξακολουθῶ νὰ φοβοῦμαι, ὅτι ἂν ἀρρωστήσῃ τὸ παιδί μου, ἆρά γε θὰ εἶναι εἰς θέσιν τὰ φάρμακα, τὰ ὁποῖα μοῦ παρέχει τὸ Κράτος τὸ ἐπίσημον, μὲ τὴν σφραγίδα του ἐπάνω, νὰ μοῦ τὸ θεραπεύσουν, ἢ θὰ πεθάνῃ τὸ παιδί μου; Πανταχοῦ βλέπει ὁ Λαὸς σκάνδαλα, λογιστικὰ λάθη, καταχρήσεις, νοθείας καὶ ὀργανισμὸν τοῦ Κράτους νοσοῦντα σοβαρῶς καὶ οὐδαμοῦ βλέπει χεῖρα Κυβερνήτου ἰσχυρὰν διὰ νὰ θεραπεύσῃ τὰ κακὰ καὶ κατάκειται τελείως ἀποτεθαρρημένος. Ἐδημιουργήθη τοιαύτη ἀχλὺς καὶ τοιαύτη ἀτμόσφαιρα βαρεῖα ἐπικάθεται πέριξ ἡμῶν, ἡ ὁποία παρέσυρε πλέον ὅλας τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας. Καὶ ὁ Λαὸς ὁμιλεῖ μετὰ πόνου καὶ πικρίας, διὰ τὸ κατάντημα τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν. Ὁ Λαὸς μίαν ἀξίωσιν ἔχει, κύριοι, νὰ ἐφαρμοσθῇ τάχιστα ὁ θεσμὸς, τοῦ πόθεν ἔσχες. Εἶχον ἀναγνώσῃ πρὸ ἐτῶν ὅτι τὸ 1894 εἰς τὴν Βουλγαρίαν οἱ ὑπάλληλοι ἔκλεπτον ἀσυστόλως, καὶ ἠναγκάσθησαν ἔκτοτε νὰ ψηφίσουν νόμον, τὸν ὀνομασθέντα Γερμανικὸν νόμον, κατὰ τὸν ὁποῖον ὑπεχρεοῦντο οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἀποδείξουν πόθεν ἔσχον τὴν ἣν εἶχον περιουσίαν. Καὶ ἐφαρμοσθέντος τοῦ νόμου τούτου, ἐπῆλθον ἄριστα ἀποτελέσματα. Ὁ θεσμὸς τοῦ πόθεν ἔσχες, νὰ ἐπεκταθῇ κατόπιν καὶ εἰς ἄλλας τάξεις ἀνθρώπων. Πολὺ ὀρθῶς ὡμίλησε καὶ ὁ ἐκ Λασσηθίου βουλευτὴς, περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν ὑπαλλήλων. Καὶ ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ προτείνω, ὅτι ὀφείλομεν διὰ τὸ κῦρος αὐτὸ τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου, τὸ ὁποῖον συνετρίβη ἐσχάτως, νὰ ἀξιώσωμεν νὰ μᾶς δηλώσουν ὑπευθύνως ὅλοι οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι εἶναι τὰ ὄμματα δι’ ὧν βλέπουν οἱ ὑπουργοί, εἰς ποῖα συμβούλια διοικητικὰ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν μετέχουν, καὶ ποίων ἑταιρειῶν καὶ ἐπιχειρήσεων γενικῶς εἶναι μέτοχοι, ἵνα ἕκαστον ὑπουργεῖον συλλέξῃ τὰ στοιχεῖα ταῦτα καὶ κανονίσῃ, ἂν πρέπει οἱ ἐν αὐτοῖς ὑπηρετοῦντες ὑπάλληλοι νὰ εἶναι συνδεδεμένοι μὲ ἑταιρείας ἀνωνύμους καὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι συμβάλλονται μὲ τὸ Κράτος καὶ αἱ ὁποῖαι περιπλέκονται εἰς σχέσεις ἐνοχικὰς μὲ τὸ Κράτος, καὶ ἂν συμβιβάζεται ἡ ἐν ἑκάστῳ ὑπουργείῳ δημοσία ὑπηρεσία τῶν μὲ τὴν ἐξυπηρέτησιν τὴν σύγχρονον, καὶ τοιούτων ἰδιωτικῶν συμφερόντων των. Τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ ἀνεκίνησε μάλιστα καὶ ἡ ἰδία Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων, ἐξ ἀφορμῆς τῆς παραιτήσεως ὑπαλλήλων τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι δι’ ἐγγράφου ὁ κ. Χρηστομᾶνος, ὑπουργὸς τότε τῆς Συγκοινωνίας, ἔψεξε τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦντες μέλη ὑπηρεσιῶν κρατικῶν μεγάλων, δὲν ἐθεώρουν ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ παραιτοῦνται διὰ νὰ προσλαμβάνονται εἰς τὰς ἑταιρείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς σχέσεις πρὸς τὸ Κράτος ἐνοχικὰς συναφθείσας τῇ βοηθείᾳ αὐτῶν τούτων τῶν ὑπαλλήλων, ὑπὸ τὴν ἐπίσημον ἰδιότητά των, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις καίτοι ἔκαμεν ἕν βῆμα μικρὸν ἐν τούτῳ ἐσταμάτησεν εἰς τὸ μέσον, καὶ δὲν ἐπεράτωσε τὴν ἣν ἤρχισε γραμμήν. Ἐπομένως διὰ τὸ κῦρος τῶν τιμίων ὑπαλλήλων, κύριοι—διότι βεβαίως μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον συμβαίνει ἐπιρρίπτονται εὐθῦναι καὶ μομφαί δικαίως ἢ ἀδίκως εἰς τὸ σύνολον τῶν ὑπαλλήλων, καὶ συκοφαντοῦνται ἀδίκως οἱ τίμιοι ὑπάλληλοι τῶν ὁποίων πάμπολοι εὐτυχῶς εἶναι τίμιοι καὶ εἰς τὴν καμπὴν τὴν ὁποίαν διατρέχομεν σήμερον τοῦ εὐκόλου χρηματισμοῦ καὶ τοῦ πόθου ὅλου τοῦ κόσμου νὰ ἀποκτήσῃ εἴτε δικαίως ἐργαζόμενος, εἴτε κλέπτων—θὰ ἦτο ὠφελιμώτερον, λέγω, διὰ νὰ ἐμψυχώσωμεν τὴν Κοινὴν Γνώμην, νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ «πόθεν ἔσχες» εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, καὶ τὰ μὲν πρόβατα νὰ μείνουν εἰς τὸν περίβολον τὸν ὑπαλληλικὸν ἥσυχα πλέον διὰ τὸ τίμιον ἔργον των, τὰ δὲ ἐρίφια τὰ ὁποῖα εἰσέδυσαν εἰς τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον νὰ ἐκβληθοῦν πὺξ λὰξ ἐκ τοῦ περιβόλου τούτου. (χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§313Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ διακόψωμεν κ. Πρόεδρε διὰ τὴν Δευτέραν.

§314Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, διὰ τὴν Δευτέραν, ἀλλὰ νὰ εἴμεθα ἐκ τῶν προτέρων σύμφωνοι, ὅτι δὲν θὰ διακόψωμεν τὸ βράδυ, ἀλλὰ θὰ παραμείνωμεν μέχρι τῶν πρωϊνῶν ὡρῶν.

§315ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§316ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν καὶ ὥραν 4.30. (Ὥρα 9.15′ μ. μ.)