1930.06.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 81η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 1930

Προεδρεία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 5 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἕνωσις προσφύγων Κοπανᾶ καὶ ὁ σύνδεσμος προσφύγων Νέας Ἑλβετίας, παρακαλοῦν ὅπως μὴ ἀποσπασθοῦν ἐκ τοῦ δήμου Ἀθηναίων. — Ὁ φορολογούμενος λαὸς Βόλου ζητεῖ τὴν ἐλάττωσιν φόρου ἐπιτηδεύματος κατὰ 30%. — Ὁ σύλλογος Μακεδονομάχων Τυρνάβου ζητεῖ τὴν ἐπιστροφὴν τῆς περιουσίας εἰς τὸν ἥρωα μακεδονομάχον Δράμας Ἀφοὺζ Ἀλῆ Ἰζέρ. — Ὁ Γερουσιαστὴς κ. Χατζηκωνστανίνου ζητεῖ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ προβλέποντος τὴν λύσιν τοῦ σιγαροποιητικοῦ. — Οἱ κάτοικοι Κεφαλοβρύσου Τριφυλίας ζητοῦν τὴν παροχὴν ἐνισχύσεως λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῶν δημητριακῶν καρπῶν. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Γλυκορίζιου ζητεῖ τὴν παροχὴν ἐνισχύσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ τὰς γενομένας καταστροφὰς εἰς τὴν γεωργίαν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Χαβίνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Π. Βρύση κατοίκου Ἡγουμενίτσης, ζητοῦντος τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 4097 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἀνταλλαξίμων δημοσίων ὑπαλλήλων. — Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Τσιτσάρας καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κατοίκων Ἀγράφων διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς δημοπρασίας ἐνοικιάσεων τῶν λειβαδίων. — Ὁ βουλευτὴς κ. Παπαφλέσσας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Ἀταυριᾶ ζητοῦντος τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ αἰχμαλώτου ἀδελφοῦ του. — Ὁ αὐτὸς βουλευτὴς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Μητσέα τέως κλητῆρος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας παραπονουμένου διὰ τὴν ἄδικον ἀπόλυσίν του καὶ ζητοῦντος τὸν ἐπαναδιορισμόν του. — Ἐπιτροπὴ προσφύγων Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως περὶ τῶν προσφυγικῶν ζητημάτων καὶ τῆς συνεχίσεως τοῦ ἐποικιστικοῦ ἔργου. — 653 ἔμποροι δημητριακῶν τοῦ νομοῦ Ἕβρου ὑποβάλλουσι αἰτήματα σχετικὰ μὲ τὴν ὑπηρεσίαν συγκεντρώσεως τῶν δημητριακῶν καὶ παρακαλοῦν ὅπως υἱοθετηθῶσι ταῦτα ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. — Ὁ σύνδεσμος τῶν κοινοτήτων Πηλίου ζητεῖ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν κοινοτικῶν λειβαδίων ἐκ τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν. — Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Ὀκτωνιᾶς Αὐλῶνος ζητεῖ τὴν μετατροπὴν τοῦ ἡμιγυμνασίου Καλεμεριανῶν εἰς πρακτικὴν γεωργικὴν καὶ δενδροκομικὴν σχολήν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Νικολίτσας καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κεφαλοβρύσου Τριχωνίας ζητούντων τὴν αὔξησιν τῶν πιστώσεων περὶ ἐθνικῆς ὁδοποιΐας. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Τσαλδάρης καὶ Γ. Στράτος καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου ἑνώσεως τῶν πλοιάρχων τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ αἰτουμένων τὴν λῆψιν μέτρων προστατευτικῶν ὑπὲρ τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας καὶ τῆς τάξεώς των. — Τὸ συμβούλιον ἐλαιοπαραγωγῆς Ἄρτης διαμαρτύρεται κατὰ τῆς προβλεπομένης ἀπαλλαγῆς τοῦ ἐνοικιαστοῦ ἐλαιοδεκάτης διὰ τῆς καταβολῆς τῶν ὑπολοίπων δόσεων τοῦ ἐνοικίου. — Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Τσέλος Εὐρυτανίας παρακαλοῦν ὅπως ἐξευρεθῇ κατάλληλος χῶρος διὰ τὴν ἀνέγερσιν συνοικισμοῦ πρὸς ἐγκατάστασιν τῶν κατοίκων κατόπιν γενομένης κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καθιζήσεως καὶ καταστροφῆς τοῦ χωρίου των. — Τὰ διάφορα σωματεῖα Χίου καὶ Βόλου ζητοῦν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ὡς καὶ εἰς τὰς λοιπὰς πόλεις — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μουτζουρίδης καταθέτει ἀναφορὰν ἐνοικιαστῶν ἐγγείου φόρου τῶν ἐλαίων καὶ ἐλαιῶν χρήσεως 1929–30 ζητούντων τὴν παροχὴν προθεσμίας διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ ὀφειλομένου ἐνοικίου. — Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν διαβιβάζει ἀντίγραφα ὅλων τῶν σχετικῶν πρὸς τὴν ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Βουλῆς ψήφισιν τῆς ἀποφάσεως δι’ ἧς διαβιβάζονται πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Δημοκρατίαν αἱ εὐχαὶ καὶ τὰ συγχαρητήρια αὐτῆς ἐπὶ τῇ ἐθνικῇ ἡμῶν ἑκατονταετηρίδι τῆς Ἀμερικανικῆς Βουλῆς, τὸ σχετικὸν ψήφισμα τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων ἐπιτροπῆς τῆς Ἀμερικανικῆς Βουλῆς καθὼς καὶ ἀπόσπασμα τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν τῆς συνεδριάσεως ὅπως λάβῃ πάντων τούτων γνῶσιν ἡ Βουλή. Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνακλήσεως εἰς τὴν ἐνέργειαν ἐφέδρων οἰκονομικῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Π.Ν. διὰ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Μ.Τ.Π.Ν. καὶ τῶν ταμείων ἀλληλοβοηθείας ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνακλήσεως εἰς τὴν ἐνέργειαν ἐφέδρων οἰκονομικῶν ἀξιωματικῶν». Οἱ κ. κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) καὶ Α. Παπᾶς (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4733 περὶ προστασίας πολυτέκνων». Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπισκευῆς καὶ συμπληρώσεως τῆς ἐπιπλώσεως τοῦ Προεδρικοῦ Μεγάρου». Ὁ κ. Ε. Βενιζέλος (Πρόεδρος Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ διοικήσεως τῆς Μουσουλμανικῆς κοινότητος Δυτικῆς Θράκης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Λαδᾶς, Ν. Ἀσπιώτης, Κ. Βλαχοθανάσης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ οἰκονομικῶν περιφερειῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου». Ἡ ἐπὶ τῆς Προνοίας Κοινοβολευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς συμβάσεως βοηθείας καταρτισθείσης ἐν Γενεύῃ». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 3598 καὶ 3382 ἀφορώντων τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου σιτοπαραγωγῆς». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3685». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ἀσκεπίδης, Μ. Σαμαρᾶς, Φ. Σαράντης, καὶ Κ. Σῖμος, Γ. Μόδης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ οἰκονομικῶν περιφερειῶν». Ἀνακοινῶ τὸ κάτωθι ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν: (ἀναγινώσκει) «Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 204 ἀπὸ 7 Ἰουνίου 1930 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Π. Φλώρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐγγραφὴ τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τῶν γυναικῶν εὑρίσκεται ἔτι εἰς τὰ οἰκεῖα δημοτολόγια. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τὸ γε νῦν πληροφορίας περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους ἐγγραφεισῶν γυναικῶν». Οἱ κ. κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) Γ. Σίδερης (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καταθέτουν σχέδιον νόμου «περὶ τακτοποιήσεως προκαταβολῆς τῆς Γενικῆς ἀποθήκης ὑλικοῦ στρατοῦ Πειραιῶς» Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων Ὁ κ. Τσιγδέμογλου ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐν Χίῳ βακουφικὰ κτήματα.

§3Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Κύριοι βουλευταὶ ἡ ἐπερώτησις ἀφορᾷ κτήματα Βακουφικὰ ἐν Χίῳ τὰ ὁποῖα ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἀνταλλάξιμα ὅπως καὶ πράγματι εἶναι καὶ παρεδόθησαν ἐγκαίρως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἐξακολουθοῦν δὲ νὰ παραμένωσι εἰσέτι εἰς τὴν κατοχὴν καὶ διαχείρησιν αὐτῆς. Ἡ ἀφορμὴ διὰ τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν προῆλθεν ἀπὸ ἕνα τηλεγράφημα τῶν προσφυγικῶν ὀργανώσεων Χίου τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Αὐτὸ εἶναι τὸ τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἐκτὸς ἐμοῦ ἔλαβον καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν συναδέλφων μου καὶ τὸ ὁποῖον μοῦ ἔδωσεν ἀφορμὴν νὰ ὑποβάλω τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν. Κατὰ τὸ 1925 ἂν δὲν ἀπατῶμαι κἄποιος ἰδιώτης Τζαβέλλας ὑπέβαλεν αἴτησιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτει ὅπως τοῦ ἀποδώσουν κτήματα Βακουφικὰ ἀξίας πολλῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν, διότι δῆθεν οὗτος τὰ εἶχεν ἀγοράσει δι’ εἰκονικῆς πράξεως ἀπὸ κἄποιον Τοῦρκον ὑπήκοον ὁ ὁποῖος ἀνεχώρει ἐξ Ἑλλάδος. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ὁ Τοῦρκος αὐτὸς εἶχε κατορθώσει νὰ ἀποσπάσῃ μίαν ἄδειαν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας διὰ νὰ πωλήσῃ μίαν καλύβα καὶ δύο στρέμματα χωράφι τὰ ὁποῖα εἶχεν μαζὺ μὲ τὸ σπίτι καὶ τὰ ἐπέρασεν εἰς τὸ πωλητήριον ὡς Βακουφικὰ κτήματα μεγίστης ἐκτάσεως καὶ μεγίστης ἀξίας περὶ τὰ 10 ἑκατομμύρια δραχμάς, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ὁ ἰδιώτης Τζαβέλλας προσπαθεῖ παντοιοτρόπως νὰ οἰκειοποιηθῇ τὰ κτήματα αὐτά, δὲν τὸ κατώρθωσε δὲ παρ’ ὅλον ὅτι προσπαθεῖ ματαίως ἀπὸ τοῦ 1925 χωρὶς νὰ παύσῃ οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν τὰς προσπαθείας του. Ὁ Τζαβέλλας αὐτὸς ὡς ἀναφέρεται καὶ εἰς τὸ τηλεγράφημα τῶν προσφυγικῶν ὀργανώσεων Χίου διατείνεται ὅτι ἠγόρασεν ἀντὶ πολλῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων δραχμῶν τὴν περιουσίαν αὐτὴν ἀπὸ τὸν Τοῦρκον. Εἶναι ὅμως πασίγνωστον ὅτι ἦτο εἰς οἰκονομικὴν στενοχωρίαν τοιαύτην ὥστε εἶχε καταντήσει ὁμολογουμένως νὰ πωλῇ λαθραῖα εἰς τὴν προκυμαίαν τῆς Χίου. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶχε καταντήσει εἰς αὐτὴν τὴν οἰκονομικὴν στενοχωρίαν παρουσιάζεται ὅτι ἠγόρασεν ἀπὸ Τοῦρκον ἰδιώτην ἀντὶ ἑκατοντάδων χιλιάδων Βακουφικὴν περιουσίαν, πραγματικῶς Βακουφικὴν καὶ ἀνταλλάξιμον, κατεχομένην ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ὡς δῆθεν ἰδιωτικὴν περιουσίαν τοῦ Τούρκου ὁ ὁποῖος τοῦ τὴν ἐπώλησεν. Ἀφ’ ἑτέρου ὁ Τοῦρκος ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστότατος εἰς τοὺς πρόσφυγας τῆς περιφερείας Ἐρυθραίας εἶναι ἕνας πτωχότατος χωρικὸς ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὴν πρὸ τῆς καταστροφῆς καὶ μετὰ τὴν καταστροφὴν εἶναι ἐπίσης πασίγνωστον, ὅτι οὐδέποτε εἶχε εἴτε ἰδιωτικὴν εἴτε οἱανδήποτε περιουσίαν, δεδομένου ὅτι τὰ Βακουφικὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα προσπαθεῖ νὰ οἰκειοποιηθῇ οὐδέποτε ὑπῆρξαν ἀντικείμενον διαχειρίσεως ἀπὸ ἰδιώτας. Ἀλλὰ τὴν περιουσίαν αὐτὴν κατέχει ὡς Βακουφικὴν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀπὸ τοῦ 1925 καὶ μέχρι σήμερον ἐξακολουθεῖ νὰ τὴν κατέχῃ καὶ τὴν διαχειρίζεται. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁσάκις κατὰ διαφόρους περιόδους ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἤρχετο εἰς τὴν γνωμοδοτικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, διότι κατὰ ἕνα ὅλως περίεργον τρόπον ἡ ἰδία ὑπόθεσις ἔχει εἰσαχθεῖ εἴκοσι ἴσως φορὰς εἰς τὴν ἰδίαν ἐπιτροπήν, ἑκάστοτε ἀπερρίπτετο καὶ ἑκάστοτε ἀπεδεικνύετο ὅτι ἡ περιουσία αὐτὴ ἦτο καθαρῶς Βακουφική. Ὑπάρχει δὲ ἓν ἐξαιρετικὸν φαινόμενον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κατὰ τὸ ὁποῖον παρουσιάσθησαν σύμβουλοι τῆς γνωμοδοτικῆς ἐπιτροπῆς, οἱ ὁποῖοι ἔφερον ὡς ἐπιχείρημα νόμον Κεμαλικὸν ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη εἰς τὰ 1924 ἢ 1925 διὰ νὰ ὑποστηρίξουν τὸ δίκαιον τοῦ Τούρκου καὶ κατὰ συνέπειαν τοῦ ἰδιώτου, ὁ ὁποῖος διεκδικοῦσε νὰ μετατρέψῃ τὴν Τουρκικὴν περιουσίαν εἰς ἰδιωτικήν. Εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὰ πρακτικά. Ἀλλὰ καὶ ἄλλοτε ἐπεχειρήθη διὰ τελευταίαν φορὰν νὰ λάβῃ τὴν κατοχὴν τῶν κτημάτων αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ τότε ὅλαι αἱ προσπάθειαί του ἀπέβησαν ἐπὶ ματαίῳ. Ἀπὸ τὸ 1925 ἢ τὸ 1926 μέχρι τοῦ 1929, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶχε σταματήσει καὶ δὲν ἐγένετο λόγος περὶ αὐτῆς. Ὁπότε αἰφνηδίως κατὰ τὸ 1929 ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Κανναβός, δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον, ἐζήτησε ἐπιμόνως ἀπὸ τὴν γνωμοδοτικὴν ἐπιτροπὴν νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ ζήτημα ὑπὸ συζήτησιν καὶ εἰς 5–6 ἐπανειλημμένας συσκέψεις ἠσχολήθη ἡ γνωμοδοτικὴ ἐπιτροπὴ ἐκ νέου μὲ τὸ ζήτημα αὐτό. Εἰσήχθη εἰς τὰς συνεδριάσεις της τῆς 9)1)29, τῆς 21)1)29, τῆς 30ῆς, τῆς 20)2)29 καὶ τῆς 27)2)29, μὲ τὴν ἐπίμονον ἀξίωσιν ὅπως ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἐὰν εἶναι ἡ περιουσία βακουφική. Εἰς τὴν 5ην συνεδρίασιν, ὁπότε ἡ ἀπόλυτος πλειοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς ἐπέμενε ὅτι ἡ περιουσία εἶναι πραγματικῶς βακουφικὴ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὸν ἰδιώτην, ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐπεκαλέσθη ἕν νέον ἐπιχείρημα, ἐπιμένων ὅτι ἐδημιουργεῖτο ἐπὶ τοῦ προκειμένου ζήτημα πολιτικόν, ἐζήτησε δὲ καὶ ἀπέσυρε τὸν φάκελλον ἀπὸ τὴν γνωμοδοτικὴν ἐπιτροπὴν καὶ τὸν ἐκράτει εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Ἐν τῷ μεταξὺ προεκαλεῖτο καὶ μία ἐπιστολὴ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἡ ὁποία δῆθεν ἐπεβεβαίου τὴν πολιτικὴν σκοπιμότητα, χάριν τῆς ὁποίας ἔπρεπε νὰ ἐκδοθῇ ὁπωσδήποτε μία ἀπόφασις εὐνοϊκὴ ὑπὲρ τοῦ Τούρκου. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἐπεκαλεῖτο καὶ ἡ ἀνωτάτη ἐπιτροπὴ ἐξ ὑπουργῶν καὶ τῆς ὁποίας τὸ ἀντίγραφον ἔχω ἐδῶ δυστυχῶς οὐδὲν θετικὸν τοιοῦτον ἀναφέρει, ἀντιθέτως δὲ προσπαθεῖ νὰ μὴ δημιουργηθῇ παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς ζήτημα πολιτικὸν τὸ ὁποῖον δὲν ὑφίστατο καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὡς ὑφιστάμενον δῆθεν ἀπέσυρε τὸν φάκελλον καὶ τὸν ἐκράτησε εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Τὸ ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει ὡς ἑξῆς. (ἀναγινώσκει). Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἐρωτηθεὶς λέγει ὅτι δὲν πρέπει νὰ δημιουργηθῇ ζήτημα βακουφικόν, διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι κολοσσιαῖον καὶ δημιουργούμενον τοιοῦτον ζήτημα θὰ ἔχῃ συνεπείας καὶ ἀντίκτυπον εἰς ἄλλας περιπτώσεις παρομοίας, θεωρεῖ δὲ ὅτι εἶναι ὠφελημώτερον διὰ τὸ Κράτος νὰ χάσῃ μίαν κολοσσιαίαν περιουσίαν πολλῶν ἑκατομμυρίων ἀξίας, διὰ νὰ μὴ ἐπιδικάσῃ εἰς τὸν ἰδιώτην Τζαβέλαν μερικὰς δεκάδας χιλιάδων δραχμῶν. Αὐτὸ εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητον. Διότι ἂν θεωρῆται ἡ περιουσία αὐτὴ ὡς βακουφικὴ πραγματικῶς καὶ ἀναγκασθῇ τὸ δημόσιον νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸν ἰδιώτην τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἔδωσε εἰς τὸν Τοῦρκον, τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ εἶναι τόσον μηδαμινὰ καὶ τόσον ἐλάχιστα ἀπέναντι τῆς κολοσσιαίας περιουσίας τῶν κτημάτων ὥστε οὐδὲ σκέψις θὰ ἔπρεπε νὰ παραμείνῃ ἡ περιουσία εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Τραπέζης, παρὰ νὰ ἐπιστραφῇ εἰς τὸν ἰδιώτην Τσαβέλαν ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ μὴ ὑποχρεωθῇ τὸ Κράτος νὰ δώσῃ μερικὰς χιλιάδας δραχμῶν εἰς αὐτόν. Ζήτημα πολιτικόν, κύριοι, ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑφίσταται οὔτε νὰ δημιουργηθῇ ἐφόσον, ὅπως παρουσιάζεται τὸ ζήτημα, ὁ Τοῦρκος εἰσέπραξε ἀπὸ τὸν Ἕλληνα τὴν ἀξίαν τῶν κτημάτων τούτων. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ζήτημα πολιτικόν, ἐφόσον ἐδῶ πρόκειται νὰ ζημιωθῇ ἢ νὰ ὠφεληθῇ ὁ Ἕλλην, διότι ὁ Τοῦρκος ἐκανόνισε τὴ δουλειά του, πῆρε τὰ χρήματά του, παρέδωσε εἰκονικῶς τὴν περιουσίαν αὐτὴν εἰς τὸν ἰδιώτην καὶ ἀνεχώρησε. Κατὰ συνέπειαν ζήτημα πολιτικὸν εἶναι ἀδύνατον οὔτε νὰ δημιουργηθῇ, οὔτε νὰ ἐδημιουργήθη. Ὥστε ἡ δικαιολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ὅτι ἐδημιουργεῖτο ζήτημα πολιτικὸν καὶ συνεπεία τούτου ἀπέσυρε τὸν φάκελλον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ.

§4Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισε κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§5Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εὑρίσκετο ἡ ὑπόθεσις ὁπότε ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀνέλαβε τὸ ὑπουργεῖον. Δυστυχῶς ἀμέσως ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν, χωρὶς καλὰ–καλὰ νὰ ἐγκύψῃ εἰς τὰ ζητήματα τοῦ ὑπουργείου του, εἰσήγαγε τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν ἀνωτάτην ἐπιτροπήν, ἡ δὲ ἀνωτάτη ἐξ ὑπουργῶν ἐπιτροπὴ ἐξέδωσε ἐσπευσμένως μίαν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας διετάσσετο ἡ ἄμεσος ἀπόδοσις τῶν κτημάτων αὐτῶν εἰς τὸν ἰδιώτην. Ἡ ἀπόφασις τῆς ἀνωτάτης ἐπιτροπῆς ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει).

§6Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἦλθε ἐπανειλημμένως εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ συνεζητήθη, ἥτις ἀπεφάσισεν κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§7Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἡ ὁποία ἐξεδόθη εἶναι τελείως ἄλλη. Λέγει σαφῶς, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Γεωργίας ἀπεφάσισαν......

§8Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§9Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Κύριε ὑπουργὲ ἡ ἀπάντησις εἶναι σαφὴς καὶ κατηγορηματικὴ ἔχουσα οὕτω: (ἀναγινώσκει). Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ βασιζομένη ἐπὶ διεθνῶν ἀποφάσεων τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι τελείως ἀστήρικτος, διότι ἡ γνωμοδοτικὴ ἐπιτροπὴ εἰδοῦσα τὰς προηγουμένας ἀποφάσεις ἀπὸ τοῦ 1925 μέχρι τοῦ 1929, οὐδέποτε ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἀποδόσεως αὐτῶν τῶν κτημάτων καὶ οὐδέποτε εἶπε ὅτι τὰ κτήματα αὐτὰ ἦσαν βακούφικα, ἔχω ἀπόφασιν τῆς ἐπιτροπῆς τῆς γεωργίας εἰς τὴν ὁποίαν διασαφηνίζεται σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ποία εἶναι ἡ τελευταία γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς. Λέγει, ὅτι οὐδέποτε ὑπῆρξε ἀπόφασις, ὥστε ἐπ’ αὐτῆς στηριζομένη ἡ ἐπιτροπή, νὰ διατάξῃ τὴν ἐκποίησιν τῶν βακουφικῶν κτημάτων. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐπιτροπῆς. Συνῆλθε ἐκτάκτως ἡ γνωμοδοτικὴ ἐπιτροπὴ τὴν 5–9–29 εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, καὶ ἐτέθησαν ἐνώπιον αὐτῆς δύο ἐρωτήματα, κύριε ὑπουργέ. (ἀναγινώσκει). «Ἐρώτημα πρῶτον. Ἐάν, αἱ γενόμεναι συζητήσεις ὑπὸ τῆς γνωμοδοτικῆς ἐπιτροπῆς κτλ.» Εἰς τὸ πρῶτον ἐρώτημα ἡ πλειοψηφία συνεφώνησε μὲ τὴν γνώμην τοῦ Προέδρου. Ἡ γνώμη τοῦ κ. Προέδρου εἶναι ἡ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐρωτήματος. (ἀναγινώσκει). Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματος ἡ ἐπιτροπὴ ἀποφαίνεται διὰ ψήφων 4 κατὰ 3, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν ὑφίσταται ἀπόφασις τῆς ἐπιτροπῆς. Συνεπῶς ἡ ἀπόφασις τῆς ἀνωτάτης ἐπιτροπῆς εἶναι ἄκυρος καὶ τὰ κτήματα πρέπει νὰ παραμείνωσι εἰς τὴν Τράπεζαν. Ἡ ἀπόφασις τῶν ὑπουργείων στηριζομένη ἐπὶ ἀνυπάρκτων ἀποφάσεων εἶναι ἄκυρος, νομίζω ἡ Βουλὴ ἐκτελοῦσα τὴν ἀπόφασιν, ἐκ μέρους εἰδικοῦ ἀπεσταλμένου τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, πρέπει ἀμέσως, νὰ τὴν ἀκυρώσῃ καὶ τὰ κτήματα νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν εἰς τὴν διαχείρησιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἡ ἀνωτάτη ἐπιτροπὴ ἔχει ὁμολογουμένως ἐκ τοῦ νόμου τὸ δικαίωμα, νὰ ἐνεργῇ κατὰ παρέκκλησιν τοῦ νόμου περὶ ἐπιτάξεως ἀγροτικῶν κτημάτων, τοῦ νόμου περὶ διοικήσεως δημοσίων κτημάτων, καὶ τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστηρίου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ σύμβασις μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης εἶναι μεταγενεστέρα δὲν ἀναφέρει, ἐὰν δικαιοῦται δι’ ἀποφάσεώς της, νὰ ἀποσπᾶ κτήματα παραδοθέντα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ νὰ τὰ δίδῃ κατ’ ἰδίαν κρίσιν εἰς οἱονδήποτε ἰδιώτην, διὰ τοῦτο πολὺ ὀρθῶς ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα δὲν ἐξετέλεσε καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐπιτροπῆς. Ζήτημα δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑφίσταται. Μολονότι εἶχεν ἄδειαν πωλήσεως ἰδιωτικῆς του περιουσίας, δὲν εἶχε δικαίωμα, νὰ πωλήσῃ βακουφικὴν περιουσίαν, ἡ ὁποία ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι βακουφικὴ ἀπὸ 6–7 ἐτῶν καὶ ἐπειδὴ ἡ ἀνωτάτη ἐπιτροπὴ δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα, πῶς νὰ ζητήσῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως εἰς βάρος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία δὲν ὑπεχρεοῦτο πρὸς τοῦτο διὰ συμβάσεως καὶ ἐπειδή, ὅπως ἀνέφερα μόνη ἁρμοδία ἦτο ἡ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία, θὰ ἔπρεπε, νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ ζητήματος, κατηγορήθη, καὶ εἰς εἰδικὴν ἐπὶ τούτῳ σύσκεψιν ἀπεφάνθη ἡ ἐπιτροπή, ὅτι οὐδέποτε ἀπὸ πενταετίας ἐγνωμάτευσε ὑπὲρ τῆς ἀποδόσεως τῶν κτημάτων αὐτῶν. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος, νὰ παραμείνῃ ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς ἀνωτάτης ἐπιτροπῆς πρέπει νὰ ἀκυρωθῇ. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ δοθῇ ἡ ἀπόφασις αὐτή, ἡ δὲ ὑπόδειξις νὰ ἐπανέλθῃ πάλιν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἐπιτροπὴν εἶναι ἡ καλλιτέρα. Ἐν τῷ μεταξύ, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν διὰ νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὴν ἐπὶ τοῦ προκειμένου γνωμάτευσιν τοῦ μόνου πρόσφυγος ἀντιπροσώπου εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὁ ὁποῖος μολονότι εἶχεν ὑποχρέωσιν, ὡς εἰσαγγελεὺς πλέον τῶν προσφύγων, ἀλλὰ καὶ καθ’ οἱονδήποτε ἄλλον τρόπον νὰ τὸ σκεφθῇ κανεὶς τὸ πρᾶγμα, ἐπέβαλον εἰς αὐτὸν τὴν ὑποχρέωσιν τοὐλάχιστον ἐὰν δὲν ἤθελε νὰ ἀποφανθῇ ὑπὲρ τοῦ ζητήματος νὰ ἀποφανθῇ ὑπὲρ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως τοῦ ζητήματος, δυστυχῶς ὁ πρόσφυξ αὐτὸς ἀντιπρόσωπος ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ἤθελε, ὑπὲρ τῆς ἀποδόσεως. Ὁ πρόσφυξ ἀντιπρόσωπος εἶναι ὁ κ. Ἀθηνογένης. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, εἶναι τὸ ἑξῆς: ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ὑποδεικνύει εἰς τὰς διαφόρους Ἐπιτροπὰς ἐκ μέρους τῶν προσφύγων ἔχουν ἀπὸ τὸ 1924 καὶ ἐντεῦθεν μονοπωλειακῶς τὸ προνόμιον νὰ ἀντιπροσωπεύουν τοὺς πρόσφυγας εἰς ὅλας τὰς βαθμίδας τὰς κοινωνικάς. Εἶναι Εἰρηνοδίκαι, Ἐφέται, εἶναι Ἀρεοπαγῖται. Τὰ ἴδια πρόσωπα δικάζουν πρωτοδίκως, τὰ ἴδια πρόσωπα δικάζουν καὶ κατ’ ἔφεσιν. Ἐπὶ τέλους μεταξὺ 1½ ἑκατομμυρίου κόσμου δὲν μποροῦν νὰ εὑρεθοῦν διάφορα πρόσωπα εἰς διαφόρους ἐπιτροπὰς καὶ ἐξακολουθεῖται νὰ ἔχετε τὰ πρόσωπα αὐτὰ ἀπὸ 5 ἢ 6 ἔτη καὶ τὰ ὁποῖα, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον γνωματεύουν ἑκάστοτε, δηλαδὴ κατὰ τὴν γνώμην τοῦ ἑκάστοτε ὑπουργοῦ, τοὺς ἔχετε ἐκεῖ προσηλωμένους εἰς ὅλας τὰς ἐπιτροπάς. Αὐτὸ εἶναι ἓν πικρὸν παράπονον τῶν προσφύγων, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ σᾶς διατυπώσω καὶ τοῦ ὁποίου τὸ ἄτοπον θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διορθωθῇ, διότι δυστυχῶς ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται καὶ εἰς τὰς ἐπιτροπὰς τῆς διευθύνσεως ἀνταλλαγῆς καὶ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας καὶ εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ εἰς τὰς ἐπιτροπὰς τοῦ εἰδικοῦ Λογιστηρίου. Κατὰ συνέπειαν εἶναι ἀπαράδεκτον ὅτι ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐξεδόθη, ἐξεδόθη κατόπιν μιᾶς πλάνης καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ πρέπῃ ἡ ὑπόθεσις νὰ ἐπανέλθῃ.

§10Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἡ ἀπόφασις τῶν τριῶν ὑπουργῶν εἶναι ἀντικανονική;

§11Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Λέγετε ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν... (ἀναγιγνώσκει).

§12Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὄχι.

§13Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν)....

§14Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐπιτροπῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων βασίζετε τὰς ἰδικάς σας εἶναι ἀρνητικαί.

§15Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς εἶπον ὅτι αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις ἀτονεῖ ἀπὸ τὸ 1925. Ὁ Τοῦρκος αὐτὰ τὰ ἐπώλησε κατόπιν ἀδείας καὶ τὸ ζήτημα ἐπανῆλθεν εἰς τὴν ἀνωτάτην Ἐπιτροπὴν τῶν ὑπουργῶν. Κατόπιν ἰδικῆς μου παρεμβάσεως ἦλθε τὸ ζήτημα εἰς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἐξετάσαν τὰ ὑπὲρ καὶ κατὰ εἶπεν ὅτι ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶνε ἀφοῦ ἅπαξ τὸ Κράτος εἶπε νὰ πωληθοῦν τὰ κτήματα αὐτά, νὰ πωληθοῦν καὶ νὰ μὴ ἀδικηθῇ ὁ...

§16Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν πρόκειται περὶ βακουφικῆς περιουσίας ἰδοὺ ἡ διαφωνία μας. Οἱ βακουφολόγοι ὅλοι ἀπεφάνθησαν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ βακουφικῶν κτημάτων, τὸ δὲ Κράτος πάντοτε συνεφώνησεν εἰς αὐτό. Αὐτὴν τὴν στάσιν ἐτήρησα καὶ εἰς ἄλλας περιστάσεις.

§17Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, αὐτὰ ποῦ λέγετε δὲν ἠμποροῦν νὰ στηριχθοῦν ἀπέναντι ἀποφάσεων σεβαστῶν, τῶν ἀποφάσεων τῆς γνωμοδοτικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία διὰ πλειοψηφίας τεσσάρων ἐπιτροπῶν, καὶ μάλιστα οἱ τρεῖς ἦσαν ὑπάλληλοι καὶ οἱ λοιποὶ Ἀρεοπαγῖται, δηλ. ἄνθρωποι τελείως ἀνεξάρτητοι, καὶ ὄχι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ὑπουργείου οἱ ὁποῖοι ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν γνώμην τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀπεφάνθησαν ὅτι δὲν ἔχουν τὴν γνώμην αὐτὴν καὶ ὅτι πρόκειται περὶ βακουφικῆς περιουσίας. Ἐὰν τὴν δώσητε, δίδετε βακουφικὴν περιουσίαν ἀνταλλαξίμων, ἡ ὁποία κατέχεται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἐπὶ συνεχῆ 25 ἔτη κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τοῦ 1927 ἦλθε τὸ ζήτημα καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἀπερρίφθη τελευταίως δὲ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐκηρύχθη ὑπὲρ τῆς ἀποδόσεως τῶν κτημάτων δὲν ἠξεύρω δὲ διὰ ποῖον λόγον.

§18Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κατὰ τὰς τελευταίας πρὸ τῶν διακοπῶν συνεδριάσεις εἶχεν ἀποφασισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς νὰ διεξάγεται μίαν μόνον φορὰν τὴν ἑβδομάδα κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Ἐπειδὴ καὶ τώρα ἡ Βουλὴ συνεκλήθη δι’ ὀλίγας μόνον συνεδριάσεις, θὰ παρακαλέσω ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξάγωμεν τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς ἡλικίας τῶν ἐξ εἰρηνοδικῶν κλπ. προερχομένων εἰς διαγωνισμοὺς ἐμμίσθων Παρέδρων καὶ Ἀντεισαγγελέων Πρωτοδικῶν».

§20Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νομίζω ὅτι προκειμένου περὶ δικαστῶν δικαιολογεῖται ἡ ἡλικία τῶν 25 ἐτῶν, προκειμένου περὶ Ἀντισαγγελέων δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἡλικία αὐτή, διότι συνήθως οἱ Ἀντισαγγελεῖς προάγονται εἰς Εἰσαγγελεῖς μετὰ ὁλόκληρον δωδεκαετίαν, καὶ δὲν τοὺς μένει συνεπῶς χρονικὸν περιθώριον δράσεως εἰς τὸν βαθμὸν αὐτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἀναβάλλεται τὸ νομοσχέδιον. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ 4042 περὶ ταμείου θυμάτων πολέμου». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τῆς κριθῆς καὶ τῆς βρώμης» (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυκλοφορίας καὶ ὑποχρεώσεως τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Αἰλιανός.

§22Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Νομίζω κύριε ὑπουργὲ ὅτι εἰς τὸ ταμεῖον συντάξεως πρέπει νὰ ἐγγράφωνται οἱ σωφὲρ ὑποχρεωτικῶς, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ τὸ ταμεῖον αὐτό.

§23Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνίας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης.

§25Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου ἀπαιτεῖται νὰ ἐξετάζωνται οἱ μέλλοντες νὰ λάβωσι τὸ δίπλωμα σωφὲρ ὑπὸ δύο ἰατρῶν τῶν ὁποίων τὸ μόνον προσὸν εἶναι νὰ διετέλεσαν δημόσιοι ὑπάλληλοι. Νομίζω ὅτι ἡ ἐγγύησις αὐτὴ δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξετάζωνται οἱ σωφὲρ ἀπὸ φυσιολόγους καὶ νευρολόγους διότι πολλάκις οἱ σωφὲρ πάσχουν ἀπὸ ψυχικὰ καὶ νευρολογικὰ νοσήματα καὶ τοιουτοτρόπως γίνωνται αἰτία τραγικῶν δυστυχημάτων. Ἕν τοιοῦτον δυστύχημα ἔλαβε πρὸ ὀλίγου χρόνου χώραν εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Ὁδηγὸς αὐτοκινήτου ὁ ὁποῖος ἐβάδιζε καλῶς ἔξαφνα ἔπαθε ἐπιληψίαν καὶ ὁλόκληρον τὸ αὐτοκίνητον ἐβυθίσθη εἰς τὸν Ἀλφειὸν ποταμὸν καὶ ἐπνίγησαν μετ’ αὐτοῦ ὅλοι οἱ ἐπιβάται. Ἐπίσης ἤθελα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ μέθη δὲν ἀποτελεῖ ἰδιαίτερον ἀδίκημα, εἰδικῶς ὅμως προκειμένου περὶ ὁδηγῶν αὐτοκινήτων καὶ τῶν ὁδηγῶν ἀεροπλάνων τὸ τελευταῖον ἐγκληματολογικὸν συνέδριον τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν ἐν Βρυξέλλαις ὑπεστήριξεν ὅτι εἰδικῶς διὰ τοὺς ὁδηγοὺς αὐτοκινήτων νὰ καθιερωθῇ ἀδίκημα ἰδιώνυμον καὶ ἡ μέθη.

§26Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Προβλέπει τὸ νομοσχέδιον.

§27Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν προβλέπει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀνεξαρτήτως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θέτω τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπ’ ὄψει σας καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν λάβητε ὑπ’ ὄψει σας.

§28Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μετὰ τοῦ κ. συναδέλφου ὅτι πρέπει ὁ ἔλεγχος τῆς ὑγείας τοῦ σωφὲρ νὰ γίνεται ἀπὸ παθολόγους καὶ φυσιολόγους. Πρέπει δηλαδὴ οἱ σωφὲρ νὰ ὑφίστανται ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑγείαν των, τὸν ἔλεγχον τὸν ὁποῖον ὑφίστανται καὶ οἱ ἀεροπόροι.

§29Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν εἰς τὴν πρότασιν ταύτην, ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ τεθῇ ἡ διάταξις ὡς κατηρτίσθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς. Ἔθεσα ὡς ἐγγύησιν τὸ ὅτι ὁ ἰατρὸς ὀφείλει νὰ εἶχε τὴν ἰδιότητα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου διότι οὗτος πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ὑπαλληλικὴν συνείδησιν καὶ τοιοῦτοι θὰ εἶναι οἱ πρώην σχολίατροι καὶ οἱ ἀπόστρατοι ἰατροί.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (γίνονται δεκτὰ τ’ ἄρθρα 1–11)

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 12. Ὁ κ. Μαντᾶς.

§32Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ τοῦ ἄρθρου 12 ἱδρύονται σχολαὶ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν αὐτοκινητιστῶν. Νομίζω ὅμως ὅτι ἐφόσον λειτουργοῦν ἱκανοποιητικῶς ἰδιωτικαὶ σχολαὶ οἱ ἀπόφοιτοι τῶν ὁποίων ὑποβάλλονται εἰς δοκιμασίαν ὑπὸ ἐπιτροπῆς ἐκ δημοσίων ὑπαλλήλων, ἡ δημιουργία Κρατικῶν σχολῶν ἀποτελεῖ δαπάνην τελείως ἀδικαιολόγητον.

§33Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Δὲν πρόκειται κ. συνάδελφε, νὰ ἱδρυθοῦν νέαι σχολαί, ἀλλὰ πρόκειται νὰ συστηματοποιηθῇ ἡ λειτουργία τῶν ἤδη ὑφισταμένων κατὰ τρόπον ἐξασφαλιστικὸν τῆς καταλληλοτέρας μορφώσεως τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἤδη λειτουργούσας ἰδιωτικὰς τοιαύτας, δηλῶ ὅτι εἶναι ἐξ αὐτῶν ἀναγνωρισμέναι καὶ δὲν θίγονται διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν διατάξεως.

§34Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ διαδικασία ἐνώπιον τῆς Κρατικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἀπόκτησιν ἀδείας ὁδηγοῦ αὐτοκινήτων ἀποτελεῖ ἐγγύησιν περὶ τῆς ἱκανότητος τοῦ ὑποψηφίου καὶ κατὰ συνέπειαν οὐδεὶς λόγος ὑφίσταται δημιουργίας νέων σχολῶν, ἔστω καὶ ἂν ἡ ἐκ τῆς λειτουργίας αὐτῶν δαπάνη θὰ εἶναι μικρά.

§35Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἡ μόνη δαπάνη τὴν ὁποίαν ἐπιφέρει ἡ συζητουμένη διάταξις εἶναι ἡ δημιουργία δύο θέσεων μηχανολόγων, ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐποπτείαν τῶν ὁποίων θὰ λειτουργοῦν αἱ ἐν λόγῳ σχολαί, οἵτινες ὅμως μηχανολόγοι ἀνεξαρτήτως τούτου εἶναι ἀπαραίτητοι καθόσον ὁ ἤδη ὑπηρετῶν ὡς μηχανολόγος εἶναι ἀνθρωπίνως ἀδύνατον νὰ ἐπαρκέσῃ.

§36Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι δυσάρεστον ἓν φαινόμενον ἐν παντὶ νομοσχεδίῳ νὰ δημιουργῆται καὶ μία τοὐλάχιστον δαπάνη εἰς βάρος τοῦ πτωχοῦ προϋπολογισμοῦ.

§37Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι οὐδεμία ἀνάγκη καὶ οὐδεὶς λόγος συντρέχει, ὅπως ὁ κρατισμὸς ἐξαχθῇ μέχρι ὑπερβολικότητος, ἐφ’ ὅσον ἡ λειτουργία τῶν ἰδιωτικῶν σχολῶν ἀπεδείχθη ἱκανοποιητικὴ καὶ ἐφόσον ὁ ἔλεγχος τῆς ἱκανότητος τῶν ὁδηγῶν εἶναι ἀνατεθειμένος εἰς Κρατικὴν ὑπηρεσίαν.

§38Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἀποφαίνεται ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον οὐδεμίαν πλὴν ἐκ τῆς δημιουργίας δύο θέσεων μηχανολόγων, ἀπαραιτήτων ὡς προεῖπον δαπάνην προκαλεῖ.

§39Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ μέχρι τοῦδε λειτουργία τῶν ἐν λόγῳ σχολῶν, ἀπέδωκεν ἄριστα ἀποτελέσματα εἰς σημεῖον ὥστε νὰ θεωροῦνται οἱ Ἕλληνες σωφὲρ ἐφάμιλλοι τῶν Εὐρωπαίων συναδέλφων των. Οὐδεὶς λοιπόν, λόγος ὑφίσταται δημιουργίας Κρατικῶν σχολῶν, δημιουργίας ἡ ὁποία, ἐνῷ θὰ ἀποβῇ δαπανηρὰ διὰ τὸ Κράτος, θὰ προκαλέσῃ ἀφ’ ἑτέρου κοινωνικὸν ζήτημα λόγῳ τῆς ἀνεργείας εἰς τὴν ὁποίαν θὰ περιπέσουν οἱ εἰς ἰδιωτικὰς σχολὰς διδάσκοντες.

§40Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ἐγὼ εὑρίσκω σκόπιμον τὴν ὑπὸ κρίσιν διάταξιν, καθόσον εἰς τὰς ἐν λόγῳ σχολὰς θὰ διδάσκεται συστηματικῶς καὶ ἐπιστημονικῶς ἡ μηχανολογία τοῦ αὐτοκινήτου κατὰ τρόπον ὥστε οἱ ἐξ αὐτῶν ἀπόφοιτοι ν’ ἀποβοῦν ὄχι μόνον ἔμπειροι σωφὲρ καὶ ἐπιστήμονες μηχανολόγοι, ἀλλὰ καὶ οἱ πυρῆνες τῶν ὁδηγῶν τῶν ἀεροπλάνων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ συγκοινωνιακὸν μέσον τοῦ μέλλοντος.

§41Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὀφείλω δὲ νὰ προσθέσω ἀκόμη ὅτι ἡ ὑπὸ κρίσιν διάταξις ἐζητήθη ὑπὸ τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου πρὸς ἐκκαθάρισιν τοῦ κλάδου.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12 ἀναγινώσκονται δὲ καὶ γίνονται δεκτὰ τ’ ἄρθρα 13–26).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 27. Ὁ κ. Χρηστομᾶνος.

§44Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Νομίζω κ. Πρόεδρε, ὅτι εἶναι αὐθαίρετον, ἀπολυταρχικόν, καὶ ἀντιδημοκρατικὸν ἡ παροχὴ εἰς ἕνα καὶ μόνον ἄνθρωπον, τὸν διευθυντὴν τῶν σιδηροδρόμων, δικαιώματα τόσον σοβαρὰ ὡς ἡ ἀφαίρεσις τῆς ἀδείας ὁδηγοῦ τὸ δικαίωμα αὐτὸ πρέπει νὰ ἀνατεθῇ εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ἢ τοὐλάχιστον νὰ ὑπαχθῇ ὑπὸ ἰδιαιτέραν διαδικασίαν ἐξασφαλίζουσαν τὴν μετὰ δικαιοσύνης ἄσκησίν του. Νομίζω λοιπὸν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ τέτοια ἀπολυταρχικότης, ἀλλὰ πρέπει νὰ τεθῇ εἰς τὴν κρίσιν ἑνὸς συμβουλίου, τὸ ὁποῖον νὰ κρίνῃ ὅπως κρίνουν τὰ δικαστήρια, μετὰ σοβαρὰν δηλαδὴ ἐξέτασιν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας.

§46Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἦτο ἀνεγνωρισμένον εἰς τὸν διευθυντὴν τῶν σιδηροδρόμων διὰ διατάγματος ἐκδοθέντος ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Μεταξᾶ, ἀναδημοσιευθέντος δὲ ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Χριστομάνου. Ἐπίσης τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἶχε δοθεῖ εὐρύτατον δυνάμει νομοσχεδίου κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν ἐκ μέρους τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Προοδευτικῆς Ἑνώσεως κατ’ Ὀκτώβριον τοῦ 1928 προσυπογεγραμμένον ἀπὸ τὸν τότε ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας κ. Χρηστομᾶνον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ παρέχεται δικαίωμα εἰς τὴν ἀστυνομικὴν ἀρχὴν νὰ ἀφαιρέσῃ ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους τὴν ἄδειαν τῶν σωφέρ. Εἰς τὴν αἰτιολογικὴν δὲ ἔκθεσιν τονίζεται διὰ μακρῶν ὅτι θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο ἡ ἀστυνομικὴ ἀρχὴ ἡ ὁποία εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὰ δυστυχήματα (ἀναγινώσκει) δηλαδὴ ἠδύνατο ἡ ἀστυνομία ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. Ζαβιτσιάνου νὰ ἀφαιρέσῃ ἐπὶ 6 ὁλοκλήρους μῆνας τὴν ἄδειαν. Ἀφήνω τὸ ὅτι προεβλέπετο ποινὴ φυλακίσεως διὸ νὰ ἔχουν γνῶσιν καὶ οἱ κύριοι αὐτοκινητισταί, φυλακίσεως μέχρι 5 ἐτῶν δι’ αὐτὰς τὰς παραβάσεις καὶ πρόστιμον μέχρι 25 χιλιάδων δραχμῶν. Ὅταν εὑρέθην πρὸ τῶν διατάξεων αὐτῶν ἐπειδὴ ἔχω καὶ κἄποιαν ἀδυναμίαν νὰ προσέχω περισσότερον τὰς διατάξεις αὐτὰς τὰς ποινικάς, αἱ ὁποῖαι δίδουν τοιαῦτα δικαιώματα εἰς ἕνα διευθυντὴν σιδηροδρόμων, εἶδον ὅτι ἦσαν δρακόντειαι καὶ τὰς ἐτροποποίησα ἐπὶ τῷ ἐπιεικέστερον, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας Παρέχεται λοιπὸν διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς εἰς τὴν ἀστυνομίαν τὸ δικαίωμα νὰ κρατῇ τὸ δίπλωμα ὄχι ἐπὶ μῆνας ἀλλὰ ἐπὶ πέντε ἡμέρας. Αὐτὸ εἶναι ἀξίωσις καὶ τῆς ὑπηρεσίας τῆς τροχαίας κινήσεως, ἡ ὁποία εὐλόγως ζητεῖ νὰ ληφθοῦν αὐστηρότερα μέτρα κατὰ τῶν ὁδηγῶν οἱ ὁποῖοι κατὰ κοινὴν γνώμην καὶ κοινὴν ἐκδοχὴν θεωροῦνται ὑπαίτιοι πολλῶν ἀτυχημάτων, τὰ ὁποῖα πολλάκις ἔχουν ἐξεγείρει τὴν κοινὴν συνείδησιν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δικαιολογημένη αὐτὴ ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ἀνησυχία ὅτι θὰ γίνῃ κατάχρησις ἀπὸ μέρους τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἡ ὁποία θὰ μετέχῃ τοῦ συμβουλίου τῶν αὐτοκινητιστῶν. Ἀπὸ τὸ συμβούλιον τῶν αὐτοκινητιστῶν καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἁρμοδίων θὰ κρίνονται αἱ περιπτώσεις αὐταὶ καὶ κατόπιν θὰ ἐκδίδῃ μίαν ἀπόφασιν ὁ διευθυντὴς καὶ θὰ ἀφαιρῇ ἐπὶ ἕνα μῆνα τὴν ἄδειαν.

§47Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπενθύμισεν ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας εἶναι νομοσχέδιον παλαιόν, Ν. Δ. τὸ ὁποῖον ἐπεκυρώθη κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἐποχὴν διότι δὲν ἤθελον νὰ μεταβάλω τίποτε ἐπιφυλασσόμενος νὰ τὸ μεταβάλω κατόπιν. Κατόπιν ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας ἕνα ἄλλο σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐγένετο νόμος ἀλλὰ δὲν ἦτο σύμφωνον τὸ ὑπουργεῖον Συγκοινωνίας, γνωρίζει δὲ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ὅτι ἐτέθησαν αἱ ὑπογραφαὶ τῶν ὑπουργῶν χωρὶς τὴν ἀπόλυτον γνῶσιν αὐτῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρχε μία κακὴ κατάστασις δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κακὴ κατάστασις. Δὲν προτείνω νὰ μετριασθοῦν αἱ ποιναί, ἀλλὰ νὰ ὑπαχθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιβολῆς αὐτῶν ὑπὸ εἰδικὴν διαδικασίαν ἁρμοδίων προσώπων εἴτε ἀστυνομικῶν, εἴτε καὶ ἀμφοτέρων.

§48Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Χθὲς ἐζήτασα τὴν ἐξαίρεσιν. (ἀναγινώσκει), ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω διότι θεωρῶ τὸ μέτρον τοῦτο...

§49Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι ἀνάγκη, πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὸ κόψιμο τῶν ἀνθρώπων.

§50Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ἡ Γαλλικὴ νομολογία μᾶς δίδει. (ἀναγινώσκει). Ἐδῶ ὁ πρῶτος τυχὼν ἀστυφύλαξ λαμβάνει τὸ δίπλωμα τοῦ σωφέρ. Διὰ ποῖον λόγον;

§51Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἄν δὲν τὸ πάρῃ, θὰ τρέχῃ καὶ θὰ κάμῃ καὶ ἄλλας παραβάσεις, ἐνῷ ἄν τοῦ τὸ πάρωμεν...

§52Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Τοῦ πέρνετε τὴν ἄδειαν τοῦ αὐτοκινήτου.

§53Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὸν ἐμποδίζομεν ἐπὶ 5 ἡμέρας ν’ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του. Ἄν ὑποθέσωμεν ὅτι ὑπάρχουν ἀστυφύλακες οἱ ὁποῖοι θὰ κάμουν ὑπέρβασιν θὰ τιμωρηθοῦν αὐστηρότατα, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀσκηθῇ τὸ μέτρον αὐτό, ἔστω καὶ σκληρόν, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ κοινοῦ καὶ τῶν καλῶν σωφέρ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐμμείνῃ εἰς αὐτό.

§54Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Προτάσει τῶν τμημάτων τῆς τροχαίας κινήσεως, δηλαδὴ τοῦ ἀξιωματικοῦ τοῦ διευθύνοντος τὸ τμῆμα τῆς τροχαίας κινήσεως θὰ ἀφαιρῆται τὸ δίπλωμα καὶ ὄχι ἀπὸ οἱονδήποτε ἀστυφύλακα. Ὅπως ἠξεύρετε εἰς τὸ Σύνταγμά μας ἐπροβλέψαμεν ἤδη ὅτι καὶ οἱ ἀστυνομικοὶ δύνανται νὰ ἐπιβάλλουν ποινὰς διὰ πταισματικὰς παραβάσεις. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα εἶδος προληπτικῆς ἐνεργείας διοικητικῆς, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ τὴν ἔννοιαν τῆς ποινῆς. Ἄν σᾶς διαβάσω καὶ ἐγὼ τὸν Γαλλικὸν Κώδικα τῆς τροχαίας κινήσεως θὰ ἴδητε ὅτι ὑπάρχουσι διατάξεις παρεμφερεῖς.

§55Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ Γαλλικὴ Νομολογία. (ἀναγινώσκει)........

§56Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἔχομεν καθῆκον νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὸ κόψιμο.

§57Α. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Θέλετε πρὸ τῆς ἀποφάσεως νὰ πάρετε ὁριστικῶς τὴν ἄδειαν, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως.

§58Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἐδέχθην τροπολογίας τοῦ κ. ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτοῦ, τὰς ὁποίας θὰ ὑποβάλω.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 27 ὡς ἐτροπολογήθη. (Γίνεται δεκτὸν τό ἄρθρον 27 ὡς ἐτροπολογήθη, ἀναγινώσκονται δὲ καὶ γίνονται δεκτὰ τ’ ἄρθρα 28–47. Τό ἄρθρον 48 διαγράφεται καὶ γίνεται δεκτόν τό ἄρθρον 49 ὑπὸ τόν νέον αὐτοῦ ἀριθμόν 48. Γίνονται δεκτὰ τ’ ἄρθρα 50 καὶ 51 ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς δήμων ἢ κοινοτήτων συνοικισμῶν τῶν δήμων Ἀθηναίων καὶ Πειραιῶς». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ζαβιτζιάνος.

§61Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου δίδεται τὸ δικαίωμα ὅπως διὰ διατάγματος ἱδρύετε ἢ καταργεῖτε κοινότητας. Νομίζω ὅτι τὸ δικαίωμα εἶναι αὐθαίρετον καὶ τὸ πρῶτον μέρος περὶ ἱδρύσεως κοινοτήτων ἴσως εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν ὅλην δικονομίαν τοῦ νόμου περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων ὁ ὁποῖος ἄγει εἰς τὴν δημιουργίαν πολλῶν κοινοτήτων. Ἀλλὰ νὰ καταργηθοῦν κοινότητες δηλαδὴ νομικὰ πρόσωπα ἀναγνωρισθέντα διὰ διατάγματος νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν. Δυνάμει τοῦ παγίου νόμου οὐδέποτε ἐσκέφθη κανεὶς νὰ καταργήσῃ κοινότητας, ἐπειδὴ ὅμως ὑπεστηρίχθη καὶ δικαίως, ὅτι ὑπάρχει ἀριθμὸς κοινοτήτων ὁ ὁποῖος στερεῖται τῶν μέσων νὰ ζήσῃ ἐτέθη διάταξις εἰς τὸν νόμον, κατ’ εἰσήγησιν ἰδικήν μου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐν ᾗ περιπτώσει οἱ πόροι δὲ ἤθελον εἶσθε ἐπαρκεῖς, θὰ ἐτηρεῖτο μία διαδικασία παρέχουσα ὅλας τὰς ἀσφαλείας διότι θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ μελέτη μιᾶς ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἀπὸ τὸν νομάρχην, τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν καὶ τὸν νομομηχανικόν, καὶ τότε καὶ μόνον θὰ ἠδύνατο νὰ καταργηθῇ. Ἂν ὑπάρχουν κοινότητες αἱ ὁποῖαι δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν ὑπάρχει διαδικασία καί θὰ καταργηθοῦν. Ἐδῶ ὅμως εἰδικῶς ὁμιλοῦμεν, περὶ κοινοτήτων εὑρισκομένων εἰς τὰ περίχωρα τῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἐνδεδειγμένον νὰ κατονομάσητε τὰς κοινότητας ἢ τὴν κοινότητα τὴν ὁποίαν σκέπτεσθε νὰ καταργήσητε, διὰ νὰ ἐξετάσωμεν ἂν οἱ λόγοι ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεσθε εἶναι ἐπαρκεῖς καὶ δικαιολογοῦν τὴν ἀπόφασιν αὐτήν.

§62Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ δηλώσω ρητῶς ὅτι τὸ νομοσχέδιον προεκλήθη συνεπείᾳ τῆς τάσεως τὴν ὁποίαν ἔδειξεν ἡ κοινότης Ζωγράφου ἀπαρτισθεῖσα ἐξ ἑνὸς συνοικισμοῦ τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν μάλιστα δὲν ἐξηκριβώθη ἂν ἡ ἵδρυσις αὐτοῦ εἶναι ἐντελῶς νόμιμος. Προεκλήθη λοιπὸν ἐκ τῆς τάσεως τῆς κοινότητος αὐτῆς νὰ καταλάβῃ ὅλα τὰ λειβάδια τῆς διαλυομένης μονῆς τῆς περιοχῆς της τὰ ὁποῖα ἐκτείνονται ἀπὸ τὸ κράσπεδον τῆς πόλεως Ἀθηνῶν μέχρι καὶ πέραν ἀκόμη τῆς κορυφῆς τοῦ Ὑμηττοῦ. Ἡ κοινότης ἐπεκαλέσθη τὸν νόμον κατὰ τὸν ὁποῖον τὰ λειβάδια τῶν διαλυομένων μονῶν περιέρχονται εἰς τὰς κοινότητας πρὸς κτηνοτροφικοὺς σκοπούς. Εἶναι πολὺ φυσικὸν ὅτι ὁ νομοθέτης ἐννοοῦσε τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας τὰς καθαρῶς ἀγροτικάς. Ἀλλὰ ἡ κοινότης Ζωγράφου ἀπηρτίσθη ἐξ ἑνὸς συνοικισμοῦ τῆς πόλεως Ἀθηνῶν κάθε ἄλλο παρὰ ἀπὸ κτηνοτρόφους ἀποτελουμένης καὶ κάθε ἄλλο διὰ κτηνοτροφικοὺς σκοποὺς χρειαζομένης τὰ λειβάδια καὶ ζητεῖ νὰ καταλάβῃ τὰ λειβάδια τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν πλέον κτηνοτροφικὴ σημασίαν ἀλλὰ ἔχουσιν σημασίαν οἰκοπέδων. Τὰ οἰκόπεδα λοιπὸν αὐτὰ πωλούμενα θὰ ἀπετέλουν ἕνα πόρον τῆς κοινότητος ὁ ὁποῖος θὰ ἠδύνατο νὰ καταστήσῃ τοὺς κατόχους τῆς κοινότητος εἰς μίαν κατάστασιν εὐδαιμονίας πολὺ κρείσσονος ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατέχουσι οἰκόπεδα εἰς τὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν. Εἰς τὰς διαμαρτυρίας αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἡ κοινότης ἐκώφευσεν ἀπολύτως, ἐγὼ δὲν ἤθελον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ καταφύγω εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου ἀλλ’ ἤθελον νὰ προβῶ εἰς συμβιβασμόν. Ἐκάλεσα πράγματι τὴν κοινότητα καὶ τῆς ἐδήλωσα ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνόμιζα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν χρῆσιν ἑνὸς νόμου ψηφισθέντος δι’ ἐντελῶς ἀλλοτρίους σκοπούς, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προβῶ εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶμαι δὲ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξατε περὶ τῆς προσοχῆς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ καταβάλῃ τὸ Κράτος ἀπέναντι τῶν αὐτοδιοικουμένων ὀργανισμῶν. Ἀλλὰ ὅπως μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε ἡ ἀφορμὴ νὰ ἀναπτύξω, δὲν ἠδύνατο τὸ Κράτος νὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον ὥστε τοιαύτας ὑπερβασίας, διότι περὶ ὑπερβασιῶν πρόκειται, νὰ τοὺς ἀφήσῃ νὰ παρέλθουν ἄνευ οὐδεμιᾶς συνεπείας Εὐτυχῶς ἡ κοινότης εὑρεθεῖσα πρὸ τοῦ φόβου αὐτοῦ ὅτι θὰ ἴδῃ ἑαυτὴν διαλυομένην ἦλθεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρετο διὰ τὸ πεδίον βολῆς πυροβολικοῦ, μὲ τὴν Διοίκησιν τῶν Δημοσίων Κτημάτων ἡ ὁποία ἐνδιαφέρετο διὰ τὰ κτήματα αὐτά, καὶ μετὰ τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρετο διὰ τὴν ἀναδάσωσίν της ἐπέτυχον μίαν συμφωνίαν μὲ τὴν κοινότητα ἡ ὁποία εὑρίσκεται σήμερον ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς χαράξεως τῶν ὁρίων τῶν κοινοτήτων. Ἂν ἡ κοινότης προσχωρήσει εἰς τὴν συμφωνίαν αὐτὴν καὶ δὲν καταφύγει εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι δὲν θέλει ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτός. Ἀλλ’ ἐπιμένω εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου διότι ἂν ἡ κοινότης δὲν θελήσει νὰ συμμορφωθῇ, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐκ τοῦ νόμου νὰ ἐκδώσω διάταγμα περὶ καταργήσεως τῆς κοινότητος. Γνωρίζω ὅμως ὅτι δὲν θὰ φθάσωμεν ἕως αὐτοῦ, διότι τὸ πρᾶγμα εὑρίσκεται εἰς τὸ τέρμα διαιτητικῆς λύσεως.

§63Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ἡ κοινότης ἐπιδιώκουσα τὴν κυριότητα τῶν κτημάτων τῶν διαλυομένων μονῶν ὄχι μόνον ἐστηρίχθη εἰς τὸν νόμον, ἀλλὰ ἐπετέλεσε καὶ τὸ καθῆκον της. Ἂν σεῖς φρονεῖτε καὶ δικαίως φρονεῖτε ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ νόμου περὶ προσαρτήσεως τῶν λειβαδίων ἦτο αὕτη ὅτι ἡ κοινότης πρέπει νὰ εἶναι ἀγροτικὴ καὶ ὄχι ἀστική, βεβαίως αὐτὸ πρέπει νὰ κάμετε.

§64Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τί νὰ κάμωμεν ἑρμηνευτικὸν νόμον;

§65Κ. ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ. Νὰ κάμετε μίαν διάταξιν καὶ νὰ εἴπητε ὅτι...

§66Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἠμποροῦμεν διότι διατρέχομεν ἕνα κίνδυνον κάμνοντες ἑρμηνευτικόν, νόμον νὰ μᾶς εἴπῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι ὁ ἑρμηνευτικὸς αὐτὸς νόμος, ἀποτελεῖ παράβασιν τῶν κειμένων νόμων. Ἐφόσον δὲ ὑπάρχει φόβος νὰ ἐπωφεληθῇ ἡ κοινότης τῆς εὐκαιρίας ὅπως δικαίωμα ἔχει καὶ καθῆκον νὰ ἀποκτήσῃ περιουσίαν, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται εἰς 500–1000 ἑκατομμύρια δραχμῶν.

§67Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Πρὸς Θεοῦ κ. Πρόεδρε.

§68Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἔχω ἐπισήμους ἐκθέσεις περὶ αὐτοῦ. Ἐπειδὴ λοιπὸν ὑπάρχει ὁ φόβος αὐτὸς ὁ ἀσφαλέστερος τρόπος εἶναι νὰ καταφύγωμεν εἰς τὸ μέσον τὸ ὁποῖον ἐπρότεινεν ὁ κ. ὑπουργὸς δηλαδὴ εἰς τὸν νόμον.

§69Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ κάμητε νόμον, διότι ἠμπορούσατε νὰ εἴπητε ὅτι μεταρρυθμίζεται τὸ διάταγμα τοῦ ἄρθρου τάδε τὸ ὁποῖον εἶναι γενικόν.

§70Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὄχι ὁ νόμος ἔγεινε κατόπιν ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος, αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ στηριχθῇ. Ἠμπορεῖ νὰ δημιουργηθῇ ζήτημα ἀπαλλοτριώσεως καὶ νὰ δώσωμεν ἀποζημιώσεις.

§71Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ κοινότης Ζωγράφου ἱδρύθη ἀπολύτως νομίμως.

§72Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶχε ὑπ’ ὄψιν της ὅτι θὰ ἔκανε αὐτὴν τὴν περιουσίαν;

§73Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ἡ κοινότης αὐτὴ ἔδωσε ἀποτελέσματα τοιαῦτα ὥστε ἠμπορεῖ νὰ καυχηθῇ ὅτι εἶναι ἡ πρώτη κοινότης τοῦ Κράτους.

§74Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Καὶ ἄν τὴν ἀφίσωμεν νὰ καρπωθῇ αὐτὴν τὴν περιουσίαν θὰ γείνῃ ἡ πρώτη κοινότης τῆς Εὐρώπης.

§75Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ἔγεινε τοιαύτη ἄνευ τῆς καρπώσεως τῆς περιουσίας. Πρέπει νὰ τεθῇ κἄποια προθεσμία.

§76Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εὐχαρίστως.

§77Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Διότι δίδετε μία ὑπόσχεσιν καὶ βεβαίως θὰ τὴν τηρήσετε, ἀλλ’ οἱ ὑπουργοὶ φεύγουν καὶ αἱ Κυβερνήσεις ἀλλάζουν.

§78Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Μποροῦμεν νὰ βάλωμεν δίμηνον προθεσμίαν ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ δημοσιευθῇ ὁ νόμος.

§79Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐντὸς τριμήνου.

§80Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐντὸς τριμήνου.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς ἡλικίας τῶν ἐξ εἰρηνοδικῶν κλπ. προσερχομένων εἰς διαγωνισμοὺς ἐμμίσθων παρέδρων καὶ ἀντισαγγελέων καὶ πρωτοδικῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Ἰουλίου 1927 Ν. Δ. περὶ ἐπιβατικῶν ἀτμοπλοίων καὶ τοῦ νόμου 4105 περὶ ἀθεμίτου συναγωνισμοῦ ἐπιβατῶν».

§83Ι. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν ρύθμισιν τῆς καταστάσεως τῆς Ἀκτοπλοΐας τῆς Ἑλλάδος. Ἐνθυμοῦμαι τὸ παρελθὸν ἔτος ἐζήτησα πάλιν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου καὶ ἀνέπτυξα τὴν γνώμην μου κ. ὑπουργέ, καὶ μὲ ἐκαλέσατε νὰ ἀναβάλω τὴν συζήτησιν ἕως ὅτου ἡ ἐπιτροπὴ ρυθμίσῃ τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ παρουσιάζει τὴν γνώμην της.

§84Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ ἀντίρρησίς σας εἶναι διὰ τὴν ἡλικίαν τῶν πλοίων;

§85Ι. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Μάλιστα.

§86Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ διὰ τὴν ἡλικίαν τῶν πλοίων νομίζω δὲν εἶναι καλλίτερον νὰ μὴ τὸ λύσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν βεβιασμένως ἀφοῦ ὑπάρχει ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ μᾶς φέρῃ τὴν ἔκθεσίν της.

§87Ι. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Σχετικῶς μὲ τὰ δρομολόγια ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ λιμενικὴ ἀρχὴ νὰ τὰ τακτοποιήσῃ, ἀλλὰ νὰ μὴ ἔχῃ ἀπόλυτον τὸ δικαίωμα ὥστε νὰ γίνωνται ἀδικίαι, διότι ἔχομεν παραδείγματα ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς ἀτμόπλοια. Ἠξεύρετε, ὅτι ἐδόθησαν διαταγαὶ εἰς ἀτμόπλοια χωρητικότητος μεγαλειτέρας ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐκτελῶσι δρομολόγια καὶ καλλιτέρας ἀνέσεως, καὶ μ’ ὅλα ταῦτα τὰ ἀτμόπλοια αὐτὰ παραγκωνίζονται κατὰ τρόπον ὄχι νόμιμον. Δηλαδή, ἀναβάλλουν τὴν ἀναχώρησιν καλλιτέρων ἀτμοπλοίων διὰ νὰ προλάβουν ἕνα συναγωνισμὸν ταχύτητος. Ἀλλὰ γίνεται καὶ τὸ ἑξῆς σκανδαλῶδες, κατ’ ἐμέ, ὅτι εἰδοποιοῦνται ὅλα τὰ λιμεναρχεῖα τῶν προσεγγίσεων τοῦ πλοίου νὰ ἐμποδίζουν τὸ ἀτμόπλοιον τὸ ὁποῖον ἔχει μεγαλειτέραν ταχύτητα. Μοὶ διετυπώθη καὶ τοιαύτη καταγγελία. Παρακαλῶ νὰ τὴν ἐξακριβώσετε καὶ ἐὰν εἶναι ἀληθὴς νομίζω ὅτι προνόμια δὲν ἠμπορεῖ νὰ δίδωνται εἰς ὡρισμένα ἀτμόπλοια. Τοὐναντίον, μάλιστα, πρέπει νὰ δοθῶσιν εὐκολίαι εἰς τὰ καλλίτερα ἀτμόπλοια διὰ νὰ δώσωμεν θάρρος εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ βελτιώσουν τὴν κατάστασιν τῆς Ἀκτοπλοΐας. Ἑπομένως νομίζω ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ πρέπει νὰ κάνῃ τὴν ἔκθεσίν της τὸ ταχύτερον καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ εἷς ἀνώτερος ἀξιωματικὸς ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ μίαν γνώμην. Ἐγὼ δὲ φρονῶ, ὅτι ὁ διευθυντὴς τοῦ Ναυστάθμου εἶναι τὸ καταλληλότερον πρόσωπον, διότι καὶ ἄλλοτε ἐχρησιμοποιήθη ὁ διευθυντὴς τοῦ Ναυστάθμου ἐπὶ τῶν ζητημάτων ἐν γένει τῆς Ἀκτοπλοΐας. Λοιπόν, ἐπ’ αὐτοῦ ἀκριβῶς περιορίζομαι καὶ ἐὰν θέλετε νὰ συζητηθῇ τοῦτο κατ’ ἄρθρον θὰ συζητηθῇ βέβαια εἰς δευτέραν συζήτησιν. Πάντως ὅμως τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας τῶν πλοίων νὰ μὴ τὸ λύσωμεν ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἀλλὰ νὰ τὸ ἀφήσωμεν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία θὰ συσταθῇ. Λοιπόν, νὰ ἀναβληθῇ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἄρθρον.

§88Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὴν διάταξιν περὶ περιορισμοῦ τῆς ἡλικίας τῶν πλοίων γνωρίζει ἡ Βουλὴ καὶ ἰδίως ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Σακαλῆς ὁ ὁποῖος μετέχει τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπιτροπῆς ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Μιχαλακοπούλου ἡ ὁποία μελετᾷ τὰ μέτρα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑπ’ ὄψει της νὰ διατυπώσῃ κατὰ τὸν προσεχῆ Ὀκτώβριον τὰ μέτρα διὰ τὴν ναυτιλίαν. Ὑπεβλήθη μία τροπολογία ὑπὸ δύο συναδέλφων......

§89Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Κατὰ λάθος ἔχει τὴν ὑπογραφήν μου ἡ τροπολογία αὐτή.

§90Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Κατὰ τὴν δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν παρ’ ὑμῶν ὅτι ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν δὲν κατεβλήθη ἡ μέριμνα ὥστε νὰ προστατευθῶσιν....

§91Ι. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Δὲν εἶπα, τοιοῦτον τι. Ἐδόθη τοιαύτη ἐξουσιοδότησις εἰς τὴν λιμενικὴν ἀρχήν.

§92Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Θὰ ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ ἀναγνωρίσητε ὅτι ὅταν ἀνέλαβον τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν εὗρον μίαν τάσιν ἡ ἐπιτροπὴ τῆς ναυτιλίας νὰ ἀποφαίνεται πρὸ ἐμοῦ τελεσιδίκως διὰ τὰ δρομολόγια ἢ τὰς ἀποστάσεις τὰς χρονικὰς τῶν ἀτμοπλοίων, ἐκράτησα κατὰ νόμον τὸ δικαίωμα ὑπὲρ ἐμοῦ ὥστε νὰ ἐπέχω τὰς εὐθύνας καὶ γνωρίζετε ὅτι εἰς τὰ ἀτμόπλοια ἀκριβῶς τῆς γραμμῆς τῆς ἐπαρχίας τῆς ὁποίας κατάγεσθε ἐπανέφερον τὴν δικαιοσύνην ἀπαγορεύσας νὰ κατακρατεῖται τὸ νεωτεριστικὸν αὐτὸ ἀτμόπλοιον ὅπως συνέβαινε πρὸ τῆς ὑπ’ ἐμοῦ ἀναλήψεως τοῦ ὑπουργείου.

§93Ι. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Πρὸ ὀλίγου ἐξηκολούθει αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§94Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ὅταν ἔμαθον ὅτι κατεκρατεῖτο τὸ ἀτμόπλοιον αὐτὸ εἰς κἄποιον λιμένα, ὅταν ἔλαβον γνῶσιν τῆς ὑπερβασίας αὐτῆς διέταξα ὅπως μὴ ἐπαναληφθῇ ἀπετέλεσε δὲ τοῦτο μίαν τυπικὴν παράβασιν.

§95Ι. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Πρόκειται περὶ τῆς λιμενικῆς ἀρχῆς ἡ ὁποία βεβαίως μεροληπτεῖ. Τώρα πόθεν προέρχεται αὐτὸ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ἂς τὸ ἐξετάσετε σεῖς.

§96Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ὁπωσδήποτε σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι διεφώνησα ἀπολύτως πρὸς τὸ μέτρον αὐτὸ κατ’ ἀρχὴν καὶ διέταξα ὅπως μὴ ὑπάρχει κώλυμα ἐναντίον τῶν καλυτέρων ἀτμοπλοίων.

§97Α. ΚΑΝΑΡΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν Ναυτικῶν, εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου εἶνε ὁ κ. Λεωνίδας, χθὲς ἐγένετο συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ὁ κ. Λεωνίδας παρεκάλεσε νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ἐκ νέου συζήτησιν μέχρις ὅτου ἡ ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν του ἢ αὔριον ἢ τὴν Δευτέραν τὸ πρωΐ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπέρχονται μεγάλαι συγκρούσεις συμφερόντων καὶ καλὸν εἶνε νὰ συζητηθῇ.

§98Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναπτυχθοῦν τοιαῦται ἀπόψεις δηλῶ ἀπὸ τοῦδε ὅτι θὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σακαλῆς.

§100Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἐπαναλάβω ὅ,τι καὶ πρὸ 15 μηνῶν εἶπον, ὅταν συνεζητοῦντο διάφορα μέτρα διὰ τὴν καταστολὴν τοῦ ἀπεριορίστου συναγωνισμοῦ τῶν ἐπιβατικῶν ἀτμοπλοίων, τῶν ὁποίων μέτρων ἡ συμπλήρωσις ζητεῖται διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Ἐπαναλέγω λοιπόν, ὅτι μάταια εἶναι ὅλα τὰ μέτρα ταῦτα, διότι εἶναι μέτρα ἀνεφάρμοστα. Δι’ ὅσους ἔχουν γνῶσιν τῶν ναυτιλιακῶν πραγμάτων, εἶναι πρόδηλον τοῦτο. Πρόδηλον εἶναι καὶ δι’ ὅσους ἔχουν ἁπλῆν εὐθυκρισίαν. Ἐκ τῆς πενταετοῦς ἄλλως τε πείρας, διότι τόσην ἡλικίαν ἔχουν τὰ ἐν λόγῳ μέτρα, ἐβεβαιώθη ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθοῦν διατάξεις διὰ τῶν ὁποίων ἐμποδίζεται ἡ εὐθηνία τῶν ναύλων, ὅταν διὰ τὴν εὐθηνίαν αὐτὴν σύμφωνοι εἶναι οἱ ἐφοπλισταί, φορτωταὶ καὶ ἐπιβάται. Εἶναι δὲ καὶ ἀφελὴς ὁ ἰσχυρισμὸς, ὁ ἐπαγγελλόμενος διὰ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι δι’ αὐτοῦ προοδοποιεῖται τάχα τὸ ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσε τὴν μελέτην τῶν προστατευτικῶν τῆς ναυτιλίας μέτρων. Κάθε ἄλλο, παρὰ τοῦτο συμβαίνει. Ἀντὶ δὲ τῶν πολλῶν καὶ περιέργων διατάξεων τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι προδίδουν ὅτι πρόκειται περὶ χερσαίου παρασκευάσματος, μία μόνη διάταξις θὰ προοδοποίει πράγματι τὸ ἔργον τῆς ναυτιλιακῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ἱκανὴ νὰ ἐπιδράσῃ εὐνοϊκῶς ὑπὲρ τοῦ κλάδου τῆς ναυτιλίας, τὸν ὁποῖον ἀπαρτίζουν τὰ ἐπιβατικά μας πλοῖα, ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας θὰ κατεπολεμεῖτο ἡ νοσηρὰ κατάστασις τοῦ κλάδου τούτου εἰς τὴν ρίζαν της καὶ τὸ δημιουργοῦν αὐτὴν αἴτιον. Ἀντ’ αὐτῆς βλέπομεν πλῆθος διατάξεων διὰ τῶν ὁποίων ἐπιχειρεῖται νὰ καταπολεμηθῇ, ματαίως δὲ, ἁπλῆ τῆς νόσου ἐκδήλωσις, σύμπτωμα αὐτῆς. Ὁ διεξαγόμενος ὀλέθριος μεταξὺ τῶν ἐπιβατικῶν ἀτμοπλοίων μας συναγωνισμὸς εἶναι ἀναγκαία συνέπεια τῆς συσσωρεύσεως τοιούτων πλοίων. Ἡ συσσώρευσις δὲ αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὴν εὐκολίαν μὲ τὴν ὁποίαν συνετοὶ καὶ ἀσύνετοι ἐπιχειρηματίαι ἀγοράζουν ὑπερπαλαιωμένα, ἄρα εὐθηνὰ τοιαῦτα πλοῖα. Ὁ ἰσχύων νόμος περιορίζει ἀτυχῶς τὴν ἀπόκτησιν ἐπιβατικῶν πλοίων μόνον ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἡλικίαν μεγαλειτέραν τῶν 40 ἐτῶν.

§101Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἀτυχῶς;

§102Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Μάλιστα, ἀτυχῶς. Ὁ περιορισμὸς ἔπρεπε νὰ ἦτο αὐστηρότερος. Τὸ ἀνώτατον ὅριον τῆς ἡλικίας ἔπρεπε νὰ ἦτο περιωρισμένον καθ’ ὃ τοὐλάχιστον μέτρον εἶχα προτείνει ὅταν ἐτίθετο ὁ νόμος. Ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τοῦ ὁρίου τούτου μεγάλη προσοχὴ ἀπαιτεῖται, διότι ἂν χαμηλώσωμεν πολὺ τὸ ὅριον πρὸς παρεμπόδισιν τῆς ἀγορᾶς ἐπιβατικῶν πλοίων, ἂν ἐπιδιώξωμεν ὅπως ἐφεξῆς ἡ ἐπιβατικὴ ναυτιλία προικίζηται μὲ πλοῖα πολὺ νεαρᾶς ἡλικίας, ἤτοι μὲ πλοῖα πολὺ ἀκριβά, θὰ καταστῇ πρακτικῶς ἀδύνατος ἡ τόσον ποθητὴ ἀπὸ ἀπόψεως σκαφῶν βελτίωσις τοῦ κλάδου τούτου τῆς ναυτιλίας, θὰ παρετείνετο δὲ κατ’ ἀνάγκην ἐπὶ χρόνον μακρὸν ἡ σημερινὴ σύνθεσις τοῦ ἐπιβατικοῦ μας στόλου μὲ τὰ ὑπερμεγάλης ἡλικίας πλοῖα. Λέγω λοιπόν, ὅτι, ἐὰν ἀντὶ τοῦ συμπλέγματος τῶν πολλῶν καὶ περιέργων διατάξεων τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου ἐτίθετο μία μόνη διάταξις, θὰ ἐξυπηρετεῖτο πράγματι ὁ σκοπὸς εἰς τὸν ὁποῖον τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει.

§103Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ποία διάταξις;

§104Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Ἡ διάταξις ἡ ἐλαττώνουσα τὸ κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον ὑφιστάμενον ὅριον ἡλικίας μέχρι τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται νὰ ἀναγνωρίζωνται ὡς ἑλληνικὰ τὰ ὑπὸ Ἑλλήνων ἀποκτώμενα ἐπιβατικὰ πλοῖα.

§105Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Ἀλλὰ δὲν εἴμεθα ὥριμοι νὰ ὁρίσωμεν ἀπὸ τώρα τὸ ὅριον αὐτό. Διατί νὰ μὴ τὸ ἀναβάλωμεν διὰ τὸν Ὀκτώβριον;

§106Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Πῶς δὲν εἴμεθα ὥριμοι, κύριε πρόεδρε; Τὴν γνώμην αὐτὴν ἔχει καὶ ὁ κ. ὑπουργός. Ἀλλὰ πράγματι εἴμεθα ὑπερώριμοι. Ἔπειτα, τὸ ζήτημα ἔχει καὶ ἐπείγοντα χαρακτῆρα, διότι ἡ ἀναβολὴ μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου δύναται νὰ ἐπιδεινώσῃ τὴν κατάστασιν, ἀφοῦ δὲν ἀποκλείεται ν’ ἀγορασθοῦν ἐν τῷ μεταξὺ ἐπιβατικὰ πλοῖα ἡλικίας μέχρι 40 ἐτῶν, ὡς τὸ ἐπιτρέπει ὁ νόμος, καὶ νὰ ἐπισωρευθοῦν τοιουτοτρόπως ὑπερπαλαιὰ πλοῖα. Ἐξ ἄλλου μὲ τὸ προκείμενον, καθὼς εἶπα νομοσχέδιον δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ ἀπολύτως καμμία διόρθωσις, ὡς φαντάζονται οἱ συντάκται του. Θὰ μαστιγώνωμεν καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν ἄνεμον, ὡς τὸν μαστιγώνομεν πέντε χρόνια τώρα. Διότι τὰ προτεινόμενα καθὼς καὶ τὰ νομοθετημένα μέτρα πρὸς καταστολὴν τοῦ ἀθεμίτου, ὡς ὀνομάζεται συναγωνισμοῦ τῶν ἐπιβατικῶν ἀτμοπλοίων, εἶναι μέτρα ἀπράτικα, δηλαδὴ μὴ ἀποτελεσματικά, διότι δὲν εἶναι ἐφαρμόσιμα. Ἐνῶ ἐὰν περιορισθῇ ἀπὸ τώρα τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ἀποκτωμένων ἐφεξῆς ἐπιβατικῶν πλοίων, σταματᾷ τοὐλάχιστον ἡ ἐπιδείνωσις τῆς καταστάσεως καὶ καθίσταται σχετικῶς εὐκολωτέρα ἡ θεραπεία της. Ὅτι δὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐλαττώσεως τοῦ ὁρίου τούτου εἶναι ὥριμον, ἀπόδειξις ὅτι καὶ ἡ ναυτιλία καὶ ἡ ἐπιτροπὴ κατέληξεν εἰς θετικὰ συμπεράσματα ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο.

§107Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Εἰς τὶ συνεφώνησεν ἡ ἐπιτροπή;

§108Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Εἰς τὸ νὰ μὴ ἀναγνωρίζωνται ὡς Ἑλληνικὰ ἐφεξῆς τὰ ὑπὸ Ἑλλήνων ἀποκτώμενα ἐπιβατικὰ πλοῖα ἡλικίας μεγαλειτέρας τῶν 30 ἐτῶν κατ’ ἐμέ, τῶν 25 ἐτῶν κατὰ τὴν γνώμην τῶν περισσοτέρων μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς. Ἂς δεχθῶμεν λοιπὸν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν ἀπωτέραν γνώμην. Ἂς θέσωμεν ὡς ἀνώτατον ὅριον ἡλικίας τὰ 30 ἔτη.

§109Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Εἶναι πολλὰ τὰ 30 ἔτη. Οὔτε 10 δὲν πρέπει νὰ τεθοῦν.

§110Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Μὴ συγχέετε τὰ πράγματα, κύριε συνάδελφε. Δὲν πρόκειται περὶ φορτηγῶν ἀτμοπλοίων, ἀλλὰ περὶ ἐπιβατικῶν. Καὶ διὰ τὰ φορτηγὰ ὅμως πολὺ ἀπαιτητικὸς εἶσθε νὰ τὰ θέλετε ὅλα νεώτερα καὶ τῶν 10 ἐτῶν. Γενικὴ δὲ εἶναι ἡ γνώμη, ὄχι τῆς ναυτιλιακῆς ἐπιτροπῆς μόνον, ὅπως περιορισθῇ τὸ σημερινὸν ὅριον τῶν 40 ἐτῶν.

§111Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Ἡ διαφωνία συνίσταται εἰς τοῦτο: ἂν πρέπει ν’ ἀπαγορεύσωμεν τὴν ἀγορὰν ἐπιβατικῶν πλοίων ἡλικίας μεγαλειτέρας τῶν 30 ἢ τῶν 25 ἐτῶν. Λοιπὸν ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἐπρότεινα νὰ ἀναβληθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο, προτείνω τὸ ἑξῆς: ἂς κατεβοῦμε τώρα εἰς τὰ 30 καὶ ἂς ἐπιφυλαχθοῦμε τὸν Ὀκτώβριον ν’ ἀποφασίσωμε ὁριστικῶς, διότι καθὼς εἴπατε μπορεῖ νὰ φθάσωμε καὶ εἰς τὰ 25.

§112Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Βεβαίως. Τὸ σωστὸ λοιπὸν εἶναι νὰ τεθῇ ἀπὸ τώρα τὸ ὅριον τῶν 30 ἐτῶν.

§113Γ. ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ. Ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ μπορεῖ ν’ ἀγορασθοῦν καὶ πλοῖα ἄνω τῶν 25 ἐτῶν.

§114Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὰ ἐὰν δὲν λάβωμεν τώρα κανὲν νομοθετικὸν μέτρον, ποῖος ἐμποδίζει ν’ ἀγορασθοῦν καὶ ἄνω τῶν 30 ἐτῶν καὶ μέχρι τῶν 40;

§115Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι. Ἂς τεθῇ λοιπὸν σήμερον τὸ ὅριον τῶν 30 ἐτῶν διὰ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ἀγορὰ πλοίων μεγαλειτέρας καὶ τῶν 30 ἐτῶν ἡλικίας. Ἐπείγει δὲ ὡς εἶπα τὸ ζήτημα, διότι τὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου περιοριστικὰ μέτρα εἶναι ἀνάλογα μὲ τὰ περιορίζοντα τὴν εἰσαγωγὴν ἐμπορευμάτων. Μόλις κριθῇ ἀναγκαῖος ὁ περιορισμὸς αὐτός, πρέπει καὶ νὰ τίθεται ἀμέσως εἰς ἐφαρμογήν. Διαφορετικὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου θὰ ἐπισωρευθοῦν ἀνεπιθύμητα ἀπὸ πάσης ἀπόψεως πλοῖα.

§116Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σύμφωνοι.

§117Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ διατυπωθῇ ἡ σχετικὴ τροπολογία.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν: δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου;

§119ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ἐκπαιδευτικῆς μοίρας ἐν τῷ Πολεμικῷ Ναυτικῷ».

§122Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἰς τὸ 2ον ἄρθρον ἔχετε μίαν διάταξιν, ὅτι διὰ διατάγματος δύνασθε νὰ ὁρίζητε τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἐκπαιδευτικῆς μοίρας. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἔχει ἀποδειχθῇ πραγματικῶς ὅτι ἡ ἑνιαία κατεύθυνσις ἐκπαιδεύσεως ἀπέδωκε κάλιστα ἀποτελέσματα. Ἄν θέλετε, νὰ προβῆτε εἰς μίαν δήλωσιν ὅτι ὑπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῆς μοίρας θὰ τεθοῦν ὅλαι αἱ σχολαί, αἱ λειτουργοῦσαι εἰς τὸ πολεμικὸν ναυτικὸν ὁπότε πράγματι ἡ ἐκπαίδευσις θὰ εἶναι ἱκανὴ καὶ δὲν θὰ ἐπέρχωνται συγκρούσεις μεταξὺ τῶν ὑπηρεσιῶν.

§123Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου δύναμαι νὰ προβῶ εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν, ὅτι ἡ δικαιοδοσία τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἐκπαιδευτικῆς μοίρας ἐπεκτείνεται ἐφ’ ὅλων τῶν σχολῶν τόσον ἀπὸ διοικητικῆς ὅσον καὶ ἀπὸ ἐκπαιδευτικῆς ἀπόψεως, πλὴν τῆς σχολῆς δοκίμων εἰς ἣν ἐπεκτείνεται μόνον ἀπὸ ἐκπαιδευτικῆς ἀπόψεως.

§124Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ βλέπουσα ὅτι πρόκειται περὶ ἀποδοχῶν εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἐθεώρησεν ὅτι πρόκειται περὶ αὐξήσεως δαπανῶν καὶ ᾐτήσατο ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου κατόπιν τούτου μᾶς εἶπεν ὅτι δυνάμει τοῦ διατάγματος ἀπὸ τῆς 25)5)26 ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἐκπαιδευτικῆς μοίρας λαμβάνει τὰς ἀποδοχὰς τοῦ ἀρχηγοῦ μοίρας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἰσάξιαι πρὸς τὰς ἀποδοχὰς τοῦ ἀρχηγοῦ στόλου, καὶ συνεπῶς τοῦτο ἤλλαξε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν εἶναι νὰ προβῇ εἰς μίαν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἐκτύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Τὸ ἄρθρον 3 λέγει ὅτι καταργεῖται τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τῆς 26 Μαΐου 1926. Ἐπειδὴ δὲ τὸ νομοσχέδιον λέγει ὅτι αἱ τιμαὶ καὶ ἀποδοχαὶ τοῦ πλοιάρχου ἀρχηγοῦ τῆς ἐκπαιδευτικῆς μοίρας ἰσοδυναμοῦν πρὸς τὰς ἀποδοχὰς καὶ τιμὰς τοῦ ἀρχηγοῦ στόλου εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ὅτι καταργοῦνται αἱ διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὰ προσόντα τῆς προαγωγῆς τοῦ περὶ ἱεραρχίας νόμου.

§125Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Προβαίνω εὐχαρίστως εἰς τὴν δήλωσιν, εἰς ἐπίσημον ἑρμηνείαν τοῦ ἄρθρου 3 ὅτι διὰ τῆς φράσεως «ὡς καὶ πᾶσα διάταξις ἀντικειμένη εἰς τὸν παρόντα νόμον» δὲν νοεῖται καταργουμένη καὶ ἡ διάταξις περὶ προσόντων προαγωγῆς τῶν πλοιάρχων ὅσον ἀφορᾶ τὴν διοίκησιν μοίρας γυμνασίων, ἅτινα παραμένουν τὰ αὐτά, ἤτοι ὁ πλοίαρχος ἀρχηγὸς τῆς ἐκπαιδευτικῆς μοίρας ἥτις συνίσταται διὰ τοῦ παρόντος δὲν χρειάζεται προσόντα προαγωγῆς μοιράρχου πλοιάρχου.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν δι’ ἀναστάσεως. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν νόμων περὶ ἀρτοποιΐας».

§128Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Νὰ ληφθῇ ὡς βάσις τὸ σχέδιον τῆς ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον ἀποδέχομαι.

§129Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ἤθελον νὰ μάθω τὶ πρόνοια λαμβάνεται ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἔκδοσιν ἀδείας καὶ μεταβίβασιν αὐτῆς εἰς πρόσωπα δικαιούμενα.

§130Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ διάταξις διετυπώθη κατόπιν συνεργασίας τῶν ἐνδιαφερομένων ὀργανώσεων.

§131Π. ΦΛΩΡΟΣ. Πρέπει νὰ δοθῇ ἐλευθερία εἰς ὅσους θέλουν νὰ τὴν πωλήσουν τὴν ἄδειαν.

§132Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐλήφθη ὡς βάσις καὶ προτάσει τῶν ἀσκούντων τὸ ἐπάγγελμα, ἵνα μὴ γίνεται μεταπώλησις εἰς οἱανδήποτε πρόσωπον. Διότι σκοπὸν ἔχει ὁ νόμος νὰ μὴ αὐξηθοῦν οἱ ἀρτοποιοί, δεδομένου ὅτι ἔχομεν καὶ πολλοὺς ἀρτοποιοὺς ἄνευ ἀρτοποιείων.

§133Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον δύναται διὰ μεταβιβάσεως τῶν διανοουμένων προσώπων νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς ἕνα τρὰστ πολλαὶ ἄδειαι.

§134Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προχωροῦμεν μὲ βῆμα σημειωτόν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπὸν νὰ ψηφισθῇ διαγραφομένης κατόπιν ὑποδείξεως τοῦ ἐξ Ὀλυμπίας συναδέλφου, μιᾶς διατάξεως εἰς τὸ ἄρθρον 15, ἐφόσον ἐνδέχεται νὰ παρεξηγηθῇ ὡς τείνουσα εἰς μίαν παρεμπόδισιν τῆς βιομηχανίας.

§135Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβολῆς ποινῆς εἴς τινας τῶν ἐχόντων πρατήρια καὶ κατασκευαζόντων ἄρτον λαθραίως λέγω τὸ ἑξῆς: Συνελήφθησαν πρατηριοῦχοι κατασκευάζοντες ἄρτον κρυφίως, ὡδηγήθησαν εἰς τὴν εἰσαγγελίαν καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς τοὺς ἀπέλυσεν μὴ ὑπάρχοντος νόμου προνοοῦντος περὶ ἐπιβολῆς ποινῆς.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς μόνην συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 7 Ἀπριλίου 1930 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 27 Αὐγούστου 1927 κωδικοποιηθείσης συμβάσεως κλπ». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ζούκας.

§138Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4 κ. βουλευταί, τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως, ὁρίζεται ὅτι ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ὡς ἐντολοδόχος τοῦ δημοσίου ἐκποιήσῃ λειβάδια, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει αἴρεται τὸ ἐνοικιοστάσιον βοσκῶν δηλαδὴ δὲν ἰσχύει τὸ ἐνοικιοστάσιον ἐπὶ τῶν ἀνταλλαξίμων λειβαδίων καὶ τοιουτοτρόπως ὁ χθὲς μόλις ψηφισθεὶς νόμος περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν τορπιλλίζεται καὶ καταργεῖται, ἐφόσον ὁ νῦν νόμος, ὡς νόμος νεώτερος, εἶναι ἀσφαλῶς ἐπικρατέστερος. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ τοῦτο ὑπ’ ὄψει του καὶ νὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 τῆς συμβάσεως ὡς καὶ τὴν συναφῆ διάταξιν τοῦ ἄρου 2 καθ’ ἣν ὁ περὶ θεμιτοῦ μισθώματος λειβαδίων νόμος δὲν ἰσχύει διὰ τὰς ὑπὸ τὴν διαχείρισιν τῆς Τραπέζης ἀνταλλαξίμους βοσκάς, διότι δι’ ἀμφοτέρων τῶν διατάξεων τούτων ἐξαιροῦνται τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν τὰ λειβάδια τὰ ἀνήκοντα εἰς τοὺς ἀνταλλαξίμους. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ἤθελον ἐπίσης νὰ ὑποβάλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 ἐδάφιον 9, κατὰ τὴν ὁποίαν «πρὸς ἀκτήμονας πρόσφυγας ἐξομοιοῦνται ἐν προκειμένῳ καὶ οἱ ἰθαγενεῖς ἀκτήμονες οἱ ἐπὶ 3ετίαν μέχρι τῆς 31 Αὐγούστου 1929 ἐπὶ οἱαδήποτε σχέσει καλλιεργηταὶ τῶν κτημάτων». Ὅπως γνωρίζετε, κ. βουλευταί, ὅταν ἐγένετο ἡ σύμβασις τοῦ 1927 ὑπῆρχε διάταξις ἡ ὁποία ἐθέσπιζεν ὅτι οἱ καλλιεργοῦντες μέχρι τοῦ 1927 καὶ πρὸ πενταετίας ἔκτοτε ἠδύναντο νὰ ἀγοράσωσιν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τοὺς καλλιεργουμένους ἀγροὺς ἄνευ πλειστηριασμοῦ ἀλλὰ διὰ συμβάσεως συναπτομένης μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Τώρα βλέπω τροπολογίαν τῆς συμβάσεως ἐκείνης, καθ’ ἣν προστατεύονται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν καλλιεργηταὶ μέχρι τοῦ 1929. Ἀλλ’ ἐὰν ψηφισθῇ οὕτω ἡ σύμβασις, θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τῆς ἑξῆς ἀδικίας: Ὑποτεθείσθω ὅτι ἐκαλλιέργει τὶς ἕνα ἀγρὸν μέχρι τοῦ 1927 καὶ τὸν κατεῖχεν ὡς ἴδιον ἐπὶ μίαν 25ετίαν πρὸ τοῦ 1927, ἀλλὰ τὸν παρέδωκεν ἑκουσίως τῇ ἀπαιτήσει του εἰς τὸ δημόσιον τὸ ὁποῖον τὸν παρέδωσεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἀλλ’ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τὸν ἐκμισθοῖ ὡς βοσκὴν εἰς τρίτον καὶ δὲν ἐννοεῖ νὰ τὸν πωλήσῃ εἰς τὸν καλλιεργητήν. Ἐρωτῶ: ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὶ θὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ καλλιεργηταὶ οἱ ὑπὸ τὰς ἄνω συνθήκας εὑρισκόμενοι ἐφόσον εἶναι ἀκτήμονες; Δὲν πρέπει νὰ τύχουν τῆς προστασίας τοῦ νόμου ἢ τῆς συμβάσεως, οὕτως ὥστε νὰ δοθῇ προσεχῶς πρὸς αὐτοὺς ἕνα τμῆμα χωραφιοῦ ἄνευ δημοπρασίας διὰ νὰ ζήσουν; Δεδομένου λοιπὸν ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς ἔχω νὰ ὑποβάλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἐφόσον σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ προστασία τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν εἰς τοὺς ὁποίους πρέπει ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα δι’ ἀπ’ εὐθείας πωλήσεως νὰ παραχωρῇ ἀγροὺς καλλιεργησίμους. Ἡ τροπολογία μου αὕτη ἔχει ὡς ἑξῆς: «Πρὸς ἀκτήμονας πρόσφυγας καὶ ἰθαγενεῖς ἀκτήμονας οἱ ἐπὶ τριετίαν τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ 1927 ἐπὶ οἱᾳδήποτε σχέσει καλλιεργηταὶ τῶν κτημάτων, ἅτινα ἤδη χρησιμοποιοῦνται οἱ βοσκαὶ». Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ ὑπὸ σημείωσιν τήν ὡς ἄνω τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη, διότι ἔχομεν ἀκτήμονας καλλιεργητὰς οἱ ὁποῖοι ἐπαναλαμβάνω, κ. ὑπουργέ, εἶχον ὑπὸ τὴν κατοχὴν καὶ καλλιέργειάν των ἀγροὺς ἐπὶ ὁλόκληρον εἰκοσιπενταετίαν.

§139Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) Θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ δώσετε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ ἄλλας τροπολογίας, ἵνα ἀποφανθῶ ἐπ’ αὐτῶν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων τινῶν πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ τινων εἰδικῶν κλάδων αὐτῆς».

§142Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Γεωργίας, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρομαι διὰ τὴν γεωργικὴν πρόοδον, ἀλλὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ δυστυχῶς ὑπάρχει κἄποια παρατυπία, παρατυπία σοβαρὰ τὴν ὁποίαν δυστυχῶς εἰς ὅλα τὰ νομοσχέδια παρορῶμεν, νὰ μὴ τηρῆται δηλαδὴ ἡ συνταγματικὴ διάταξις τῆς προσυπογραφῆς καὶ τοῦ ἄλλου συναρμοδίου καὶ συνυπευθύνου ὑπουργοῦ.

§143Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἡ παρατήρησίς σας εἶναι σοβαρά, ἀλλὰ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου εἶναι συντεταγμένη.

§144Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατὰ τὰ ⅔ εἶναι ποινικὸς νόμος καὶ κατὰ τὸ ⅓ εἶναι ἐνίσχυσις τῆς γεωργίας. Εἶναι δὲ ποινικὸς νόμος διότι ἕκαστον ἄρθρον παρακολουθεῖται καὶ ἀπὸ μίαν ποινικὴν κύρωσιν σοβαρωτάτην, λέγω δὲ σοβαρωτάτην ὄχι μόνον διὰ τὰς ποινὰς τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ὅσον καὶ διὰ τὸ ἀδίκημα τὸ ὁποῖον καθιερεῖ, διότι καθιερεῖ ἕνα ἀδίκημα τὸ ὁποῖον καὶ ἄγνωστον εἶναι ἀλλὰ καὶ ἄγνωστον εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ κατηγοροῦνται διὰ τὸ ἀδίκημα αὐτό. Πόθεν θὰ γνωρίζωσιν οἱ πολῖται, ὅτι ἐξεδόθη ἕνα διάταγμα τοιοῦτον; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ ὁ ἀγρότης τὴν ὕπαρξιν ἑνὸς τοιούτου διατάγματος; Καὶ λέγει παρακάτω, ὅτι οἱ παραβάται αὐτῶν τῶν διαταγμάτων τιμωροῦνται μὲ κράτησιν μέχρις ἑνὸς μηνὸς καὶ μὲ πρόστιμον 200–50 δραχμῶν. Νομίζω, ὅτι διὰ τοιαῦτα ποινικὰ ζητήματα ἡ εὐκολία αὕτη δὲν εἶναι δεδικαιολογημένη καὶ δὲν εἶναι δεδικαιολογημένη σήμερον, ὅτε ἐκδηλοῦται γενικῶς μία τάσις πρὸς περιορισμὸν πάσης ποινικοποιήσεως. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπὸν αὐτὰς τὰς ποινικὰς διατάξεις νὰ δεχθῆτε ὅπως μὴ τὰς διατηρήσωμεν, διότι οὐδὲν ἔχομεν νὰ χάσωμεν. Ἐὰν ἐκδηλωθοῦν εἰς τὸ μέλλον φόβοι τοιούτων παραβάσεων τότε εἰσαγάγετε τὴν κυρωτικὴν διάταξιν αὐτήν.

§145Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Νὰ μὴ ὑπάρχῃ καμμία κύρωσις;

§146Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Θέσατε ἕνα πρόστιμον οἱονδήποτε θέλετε, ὄχι ὅμως καὶ εἰδικὴν διαδικασίαν. Καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἔχετε τὴν αὐτὴν κύρωσιν, ἡ ὁποία εἶναι ἄστοχος κύριε ὑπουργὲ διότι οἱ συντάκται τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου μὴ ὄντες νομικοὶ ἢ μὴ ἀσχολούμενοι περὶ τὰ ποινικὰ ἐθεώρησαν τὸ πρᾶγμα ἁπλοῦν καὶ δὲν ἐγνώριζον ὅτι μίαν ἡμέραν θὰ εὑρίσκωνται ὅλοι οἱ γεωργοὶ πρὸ τοιούτων ἀδικημάτων. Ἐπίσης αὐταὶ αἱ παρατηρήσεις μου ἀνάγονται καὶ εἰς ἕτερον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἰδιαιτέρως σοβαρόν, διότι καταντᾷ κατὰ μέγα μέρος ἡ ποινικὴ ἡμῶν νομοθεσία νὰ εἶναι ἐγκατεσπαρμένη εἰς διάφορα νομοθετήματα. Ὑπάρχουν πλεῖσται τοιαῦται διατάξεις καὶ τὸ σπουδαιότερον εἶναι ὅτι πολλάκις τὰ δικαστήρια ἀγνοοῦντα τοὺς νόμους καὶ μὴ δυνάμενα νὰ ἐξεύρουν αὐτούς, ἀναγκάζονται νὰ τροποποιοῦν τὸ κατηγορητήριον κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον διὰ νὰ εἶναι ἐντὸς τῆς νομιμότητος καὶ πολλάκις ἀπαλλάσσουν, ἐνῷ πρέπει νὰ τιμωρήσουν. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 7 καθορίζεται μίαν ἀμοιβὴν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξαγοράσουν ὡρισμένα προϊόντα. Ἐπικρατεῖ πράγματι τοιαύτη προσπάθεια. Ἀλλ’ εἰς τὸ ἄρθρον 7 ὁρίζεται ὅτι τὸ ἀνώτατον ὅριον αὐτῆς δὲν δύναται νὰ ὑπερβαίνῃ τὸν φόρον. Εἰς τὸ ἄρθρον 9 προκειμένου περὶ ἄλλων πραγμάτων δὲν τὸ καθορίζετε αὐτὸ καὶ ἑπομένως θὰ ἠδύνατο, ὄχι ἡμεῖς κύριε ὑπουργέ, ἀλλὰ ἄλλος τις νὰ δώσῃ ἄλλην ἑρμηνείαν στηριζόμενος εἰς τὸν αὐτὸν νόμον καὶ θὰ δημιουργῶσιν οὕτω δικαίωμα ἀποζημιώσεως ἐκ τοῦ δημοσίου, σοβαρωτάτων ἴσως ποσῶν, χωρὶς νὰ εἶναι οὔτε πρόθεσις ἰδική σας αὐτὸ οὔτε καὶ ἰδική μας.

§147Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὁρίζομεν τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ ὁ προϋπολογισμός μας. Αὐτὸ ἔγινε καὶ ἐν Γαλλίᾳ ὅταν συμπληρωθῇ τὸ ποσὸν σταματοῦμε.

§148Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐγὼ ἐν πάσῃ περιπτώσει λέγω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ ὁρίσωμεν ἕν ὅριον, νὰ μὴ δύναται τὸ ὅριον αὐτὸ νὰ ὑπερβῇ τὸ ⅒ τῆς τιμῆς αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ.

§149Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνομεν εἶναι μία ὤθησις εἰς τὴν παραγωγήν, ἡ ὁποία εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι εὐεργετική. Εἶναι ἡ ἐνθάρρυνσις κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη.

§150Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ ὁρίσωμεν ἕν ὅριον. Ἔπειτα δὲν ἠμπορεῖ ὁ ἔμπορος νὰ ἔχῃ τὴν ἀξίωσιν τῆς ἀμοιβῆς πέραν τῶν 20%.

§151Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν πρόκειται περὶ ἀξιώσεως.

§152Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 12 λέγετε (ἀναγινώσκει). Ἔχω ἓν κτῆμα καὶ δύνασθε νὰ μοῦ δώσητε μίαν ἔκτασιν τοῦ δημοσίου, πῶς τὴν παραχωρεῖτε; Δὲν τὸ λέγετε. Εἰς χρῆσιν ἢ κατὰ κυριότητα;

§153Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κατὰ κυριότητα.

§154Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐὰν τὸ παραχωρῆτε κατὰ κυριότητα καὶ ἐκκλίνῃ εἶτα ὁ σκοπὸς τῆς παραχωρήσεως μετὰ ἓν ἢ δύο ἔτη τί θὰ γίνῃ; Ἐγὼ σᾶς δηλώνω, ὅτι αὔριον ἐγκαθιστῶ μίαν κτηνοτροφικὴν ἐπιχείρησιν εἰς τὸ Ἀγρίνιον, ἐὰν πρόκειται νὰ μοῦ δώσητε κατὰ κυριότητα 10 στρέμματα. Θὰ γίνῃ διὰ διατάγματος;

§155Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θὰ γίνῃ διὰ διατάγματος.

§156Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Πρέπει νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸν νόμον αἱ προσήκουσαι ἐγγυήσεις, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ γίνωσι καταχρήσεις.

§157Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. Ἡ χρῆσις παραχωρεῖται, ὄχι ὅμως καὶ ἡ κυριότης.

§158Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὑποθέσατε, ὅτι πρόκειται περὶ μικρῶν ἐγκαταστάσεων, ὅπου ἐπιβάλλεται νὰ δοθῇ ἡ κυριότης, λόγῳ τῆς δαπάνης ἀκριβῶς εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβληθῇ. Διότι δὲν εἶναι ὀρθόν, ἂν θὰ φύγῃ ἐκεῖνος, νὰ ἀφήσῃ εἰς ἡμᾶς τὰ οἰκήματα καὶ λοιπά. Λέγομεν «παραχωρουμένων μερῶν δι’ ἐγκαταστάσεις κτηνοτροφικὰς ἢ ἄλλας», δὲν καθιερώσαμεν ὅμως ἐὰν θὰ ἐδίδωμεν τὴν κυριότητα ἢ τὴν χρῆσιν αὐτῶν. Τοῦτο ἀφήσαμεν εἰς τὸ διάταγμα ἀναλόγως τῆς περιπτώσεως καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός μας. Ὑπάρχουσι περιπτώσεις εἰς τὰς ὁποίας ἡ παραχώρησις κατὰ κυριότητα ἐπιβάλλεται λόγῳ τῆς μεγάλης δαπάνης εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβληθῇ, διότι ἀλλέως θὰ τὸ ἐκμεταλλεύεται, ἐὰν ὑπάρχῃ πιθανότης ὅτι αὐτὸ θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ Κράτος.

§159Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Οἱ ὅροι τῆς παραχωρήσεως πρέπει νὰ καθορίζωνται ἐν τῷ νόμῳ. Ἐννοεῖτε παραχώρησιν χρήσεως ἢ κυριότητος;

§160Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸ λαμβάνω ὑποσημείωσιν.

§161Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Ἔχετε πολὺ δίκαιον. Ἀλλ’ ὅπως λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς ὅταν εἶναι πτηνοτροφεῖον ἢ σηροτροφεῖον, ἐὰν ὁ ἐνδιαφερόμενος ἐξώδευσεν 500.000 δρχ. καὶ ἔκαμε ἕνα οἰκοδόμημα καὶ ἀπετάνθη εἰς τὴν ἀγροτικὴν τράπεζαν...

§162Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αὐταὶ αἱ ἐπιχειρήσεις δὲν μπορεῖ νὰ στοιχίζουν τόσον πολύ. Κάμετε λάθος εἰς τὴν βάσιν.

§163Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Πολὺ περισσότερον στοιχίζει μία ἐγκατάστασις πτηνοτροφείου, παρὰ μία ἄλλη.

§164Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Ἔχετε δίκαιον. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ ἐνδιαφερόμενος δὲν θὰ μπορεῖ νὰ εὕρῃ χρήματα ὥστε νὰ...

§165Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νὰ παραχωρήσωμεν καὶ κεφάλαια;

§166Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Ἡ τράπεζα, ὄχι ἡμεῖς.

§167Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ τράπεζα θὰ παράσχῃ κεφάλαια διὰ τὴν ἐγκατάστασιν;

§168Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Ἐπὶ τῆς οἰκοδομῆς.

§169Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει κ. ὑπουργὲ θεωρῶ σοβαρωτάτην τὴν παρατήρησιν αὐτήν.

§170Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θέλετε νὰ καθορίσωμεν ἀπὸ τοῦδε ὅτι ἐννοοῦμεν τὴν παραχώρησιν τῆς χρήσεως;

§171Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μάλιστα. Ἡ δευτέρα περίπτωσις ὁμιλῶ περὶ τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως (ἀναγινώσκει) «ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις...» Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι καὶ ἀντισυνταγματική, διότι τὸ Σύνταγμα προασπίζον τὸ ἀναφαίρετον τῆς ἰδιοκτησίας δικαίωμα, ἐκτὸς τῶν περιπτώσεων ἐκείνων τῆς ἐγκαταστάσεως προσφύγων, καὶ ἀκτημόνων, διὰ πᾶσαν ἄλλην, καὶ περισσότερον διὰ τοιαύτας ἐγκαταστάσεις δὲν ἐπιτρέπει εἰς κάθε στιγμὴν τὴν καθιέρωσιν δεδικασμένου ἐκ τῶν πρωτέρων ἐκ μέρους ἡμῶν ὡς πρὸς τὴν δημοσίαν ὠφέλειαν. Πρέπει ἑκάστοτε νὰ ἐκτιμᾶται ἡ ἀνάγκη τῆς δημοσίας ὠφελείας βάσει, τῆς ὁποίας θὰ γίνῃ ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Οὕτω ἔχομεν ἡμεῖς ἕνα κῆπον, ἔρχεται δὲ εἷς καὶ σᾶς λέγει «ζητῶ τὸν κῆπον διὰ νὰ ἐγκαταστήσω πτηνοτροφεῖον» καὶ ἡμεῖς προδικάζομεν τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ὠφελείας. Δὲν δύναται τότε νὰ εἴπῃ ὁ ὑπουργὸς ὅτι δὲν ὑπάρχει δημοσία ὠφέλεια. Νομίζω, κύριοι, ὅτι δὲν πρέπει τόσον πολὺ νὰ ἀφεθῶμεν πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς ἰδιοκτησίας διότι νομίζω ὅτι παρεξηγούμεθα, θεωρούμεθα ὅτι δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ὑπόληψιν πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς ἰδιοκτησίας, ὅταν εἰς κάθε νόμον θέτωμεν καὶ μίαν διάταξιν ἡ ὁποία θέτει ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν ἔννοιαν αὐτῆς. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ διάταξις αὐτή, ἡ δευτέρα, πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ τελείως. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τεθῇ ἡ διάταξις αὐτή, διότι τὰ πτηνοτροφεῖα εἶναι ἐγκαταστάσεις αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνωνται εἰς ὡρισμένην θέσιν καὶ περιωρισμένην ἔκτασιν. Ἑπομένως πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὴν ἀπαλλοτρίωσιν πρὸς ἐγκατάστασιν πτηνοτροφείων μόνον εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§172Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δίδεται ἀποζημίωσις.

§173Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ ἀποζημίωσις αὐτὴ εἶναι μία ἀποζημίωσις χρηματικὴ ἀπὸ ἐκείνας ποὺ λέγονται ἀποζημιώσεις καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἱκανοποιοῦσι τὸν ἰδιοκτήτην. Ἀλλ’ ἐπὶ τέλους δὲν ἔχει τις μόνον τὸν χρηματικὸν σύνδεσμον πρὸς τὸ κτῆμα του ἔχει καὶ μίαν ἀπὸ διαθέσεως ἐκτίμησιν. Νομίζω ὅτι πρέπει ν’ ἀπαλείψωμεν τὴν διάταξιν ἐκείνην, διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὴν ἔθεσεν, ἀσφαλῶς δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους δημιουργεῖ μία τοιαύτη διάταξις.

§174Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία δίδει λαβὴν εἰς κάποιαν παρατήρησιν, ἐτέθη διότι εἶχον ὑπ’ ὄψει ὡρισμένα περιστατικὰ μεγάλης ὠφελείας, λόγῳ τῆς ὁποίας...

§175Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ κρίνετε. Ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος νόμου δὲν ἐμποδίζεσθε νὰ τὸ κρίνετε, ὅταν συντρέχῃ περίπτωσις δημοσίας ὠφελείας, χωρὶς καὶ νὰ παραχωρήσετε τὸ κτῆμα τὸ ὁποῖον ἐκ πείσματος ἢ ἀντιδράσεως κακοβούλου ζητεῖται νὰ παραχωρηθῇ. Εἰς τὸ ἄρθρον 15, κύριε ὑπουργέ, παράγραφος 2α, δημιουργεῖτε μίαν θέσιν διευθυντοῦ καὶ 2 θέσεις ἐπιμελητῶν. Εἶναι σὰν φωτογραφία. Δὲν λέγω ὅτι ἔχετε ὑμεῖς ὑπ’ ὄψει σας ὡρισμένα πρόσωπα, ἀλλὰ φοβοῦμαι καὶ τὸ γεγονὸς μοῦ δικαιολογεῖ κάθε φόβον, ἢ μᾶλλον ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ἐντὸς τῆς διατάξεως ὑπάρχει καὶ τὸ ὡρισμένον πρόσωπον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη τῆς διατάξεως, διότι ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ σας ἐὰν ζητήσητε πληροφορίας θὰ ἴδητε ὅτι ἔχετε περὶ τοὺς 20 ἐπιστήμονας μελισσοκόμους τοὺς ὁποίους ἀφήνετε ἀχρησιμοποιήτους, ἂν καὶ ἔχουν εἰδικὴν μόρφωσιν εἰς τὴν μελισσοκομείαν καὶ διευθύνουν ἄλλα εἴδη γεωργίας. Νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀνάγκην μιᾶς ἀναθεωρήσεως εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, διότι εἰδικῶς τὸ νέον προσωπικὸν τοῦ μελισσοκομείου δὲν εἶναι ἀναγκαῖον.

§176Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἔχομεν πρακτικούς, καὶ αὐτοὺς προβλέπει τὸ νομοσχέδιον· ὑπάρχουν πρακτικοὶ πτηνοτρόφοι. Θέλετε νὰ βάλωμεν διὰ διαγωνισμοῦ, ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουν δίπλωμα γυμνασίου;

§177Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σᾶς τὸ λέγω μὴ τυχὸν ὑποπέσετε εἰς τὴν πλάνην καὶ χρησιμοποιήσετε τοιούτους ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τοιαύτας ἐγκαταστάσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπρόκοψαν.

§178Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Παρατηρῶ μερικὰ σημεῖα ἱκανοποιητικά. Βλέπετε ἀνθρώπους π. χ. μεσαίας τάξεως οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάνει ἐγκαταστάσεις θαυμασίας τὰς ὁποίας ἐπεσκέφθημεν καὶ οἱ ὁποῖοι μᾶς ἄνοιξαν τρόπον τινὰ τὸν δρόμον εἰς τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς ἐργασίας.

§179Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Νὰ ἀναθέσωμεν εἰς εἰδικοὺς νὰ μελετήσουν τὸ ζήτημα. Ὄχι νὰ πάρωμεν πρακτικούς. Πρέπει νὰ γίνῃ διαγωνισμός.

§180Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 17ον θεωρεῖται μελισσοκόμος (ἀναγιγνώσκει). Καὶ οὕτω μελισσοκόμοι εἶναι πάντες οἱ Ἕλληνες ὅλοι οἱ Ἕλληνες οἱ ἔχοντες ἕνα μελίσσι. Διότι δὲν χρειάζεται ἀριθμός, δὲν χρειάζεται σύστημα. Ἀλλὰ καὶ παρ’ ὅλην τὴν ἐλευθεριότητα ποὺ ἔχετε εἰς τὸν ὁρισμὸν τῆς ἐννοίας τοῦ μελισσοκόμου, αὐτὸν τὸν τίτλον δὲν τὸν χρησιμοποιεῖτε πουθενὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ σας. Τί τοῦ χρειάζεται ὁ τίτλος;

§181Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 17 γίνεται ἕνας κατάλογος τῶν μελισσοκόμων. Ἐνδεχομένως καὶ ἡμεῖς νὰ κανονίσωμεν τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα.

§182Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τότε, κ. ὑπουργέ, νὰ μὴ λέγετε μελισσοκόμος ἀλλὰ μελισσοτρόφος· διότι μελισσοκόμος εἶναι ὁ ἐπιστημονικῶς κατηρτισμένος, ὁ διδάσκων τὸν ἄλλον ἐν γένει. Πιστεύω πῶς ἐξ ἀγνοίας τοῦ συντάξαντος προῆλθε τοῦτο, διότι ἄλλως δίδετε ἕνα ὁρισμὸν ἑνὸς ἐπιστημονικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ δὲν τὸν χρησιμοποιεῖτε.

§183Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἡ δευτέρα παράγραφος....

§184Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν τὸ λέγει. Λέγει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει).

§185Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸ βρίσκετε κακὸ αὐτό;

§186Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὄχι, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι πλεονέκτημα. Ποῖον εἶναι τὸ πλεονέκτημα τὸ ὁποῖον δίδετε εἰς τὸν ἔχοντα αὐτὴν τὴν ἰδιότητα τὴν ὁποίαν τοῦ δίδετε, ὀνομάζοντες αὐτὸν μελισσοκόμον ἢ ὀρθῶς, ὡς ἔχω ὑποστηρίξει, μελισσοτρόφον;

§187Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἀλλὰ διότι ἠθελήσαμεν ὅλα αὐτὰ νὰ τὰ συστηματοποιήσωμεν, δὲν νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὕτη εἶναι κακή.

§188Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ παρατήρησις ἡ ἰδική μου ἔχει τὴν ἑξῆς σκοπιμότητα. Ἐὰν θέλετε νὰ δώσετε τὴν ἔννοιαν τοῦ μελισσοκόμου, τοιοῦτον τίτλον, μπορεῖτε νὰ τὸν δώσετε καὶ πρέπει νὰ τὸν δώσετε εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κατὰ τοὺς ἐπιστημονικοὺς κανόνας λειτουργοῦντα μελισσοκομεῖα. Εἰς αὐτοὺς μπορεῖτε νὰ δώσετε καὶ ὡρισμένα πλεονεκτήματα εἴτε ἀμοιβάς, εἴτε ἄλλας διευκολύνσεις, εἴτε ἐξασφάλισιν τοῦ σήματος τῆς παραγωγῆς τοῦ μέλιτος, κηροῦ κ. λ. π. Ὅπως τὸ ἔχετε τώρα, δὲν ἔχει κανένα λόγον.

§189Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Πάρα κάτω λέγει: «ἕκαστος μελισσοκόμος.....» (ἀναγινώσκει).

§190Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μάλιστα· ποῖος εἶναι αὐτός; Ὁ χωριάτης, ὁ ὁποῖος ἔχει ἕνα μελίσσι; Δύνασθε, κ. ὑπουργέ, συνεννοούμενος μετὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας νὰ κάμετε τὴν διάκρισιν καὶ νὰ ἐνισχύσετε τὴν πραγματικὴν μελισσοκομίαν διὰ μέτρων ἀναλόγων πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν δι’ ἄλλους κλάδους τῆς γεωργίας. Ἐπίσης νομίζω, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 18 δημιουργεῖτε ἀδικαιολογήτως μίαν θέσιν τμηματάρχου χωρὶς λόγον διότι ἐὰν εἴχομεν μελισσοκόμους, ἠδύνασθε, ἂν θέλετε, νὰ προβιβάσητε ἀπὸ αὐτοὺς ἢ νὰ τοὺς χρησιμοποιήσητε ἕως ὅτου ἀποκτήσουν τὰ προσόντα, χωρὶς νὰ εἰσαγάγητε ἄλλον ἔξωθεν ἄνευ ἐγγυήσεων, διότι δὲν λαμβάνεται καμμία πρόνοια ἑνὸς αὐστηροτέρου ἐλέγχου δι’ αὐτόν.

§191Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰς παρατηρήσεις σας κατὰ τὴν 2αν ἀνάγνωσιν.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων 3598 καὶ 4382 ἀφορώντων τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου σιτοπαραγωγῆς». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5 μ. μ. (Ὥρα 8 μ. μ).