1930.01.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 28η

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1930

Προεδρία αʹ Ἀντιπροέδρου κ. Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ Κ. Σπυρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τοῦ τρόπου συντηρήσεως τῆς εἰς τὸ νοσοκομεῖον Γυθείου «ἡ Ὑπαπαντὴ» καταλειφθείσης ὑπὸ τοῦ Γ. Σ. Κυργιαννάκου περιουσίας». Οἱ κ. κ. Κ. Σπυρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καταθέτουν τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 14 Αὐγούστου 1929 συμβάσεως περὶ προμηθείας ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, διὰ λογαριασμὸν καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, μέχρις 600 τόννων σίτου διαφόρων ποικιλιῶν διὰ σποράν», καὶ 2) Περὶ ἀποζημιώσεως τοῦ ἐπὶ τουρκοκρατίας ἐνοικιαστοῦ τοῦ δάσους Γκιλέμα Ρέκα Νικ. Θεοδωρίδου. Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 2 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ διακανονισμοῦ ἀποζημιώσεως διὰ τά ἀπαλλοτριωθέντα ἀγροκτήματα Μονῶν Ἁγίου Ὄρους». Ὁ βουλευτὴς κ. Παπαθανάσης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταστάσεως δημοτικῶν ὑπαλλήλων». Ὁ βουλευτὴς κ. Τσαρλαμπᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἅλατος διὰ βιομηχανικὴν καὶ γεωπονικὴν χρῆσιν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Ζωγράφος καὶ Θ. Φίλιος ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28–8–25 νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν ἀξιοματικῶν καὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τούτου». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Τσαρλαμπᾶς ὑποβάλλει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Σανατορίου κλπ». Ὁ κ. Ι. Μπουρνιᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τῶν κειμένων διατάξεων περὶ λιμενικῶν ταμείων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Συρογιάννης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀτμοπλοϊκῆς συγκοινωνίας ὡς ἀγόνους γραμμὰς». Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 3494 περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 10 Μαρτίου 1926 περὶ συστάσεως Ταμείου Ἀρωγῆς ὑπαλλήλων Τ.Τ.Τ. ἐξερχομένων τῆς ὑπηρεσίας. 2) Περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως εἰς τὰ Τ.Τ.Τ. 3) Περὶ ταχυδρομικῆς ἀνταποκρίσεως. 4) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 3555 περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 12 Αὐγούστου 1925 περὶ συστάσεως ταμείου Ἀλληλοβοηθείας βοηθητικοῦ προσωπικοῦ Τ.Τ.Τ. 5) Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἑταιρείας Ἑλληνικῶν Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων συμβάσεως περὶ μισθώσεως διαμερίσματος ἐν τῷ κτηρίῳ τοῦ ἐν Πειραιεῖ σταθμοῦ Ε.Η.Σ. κλπ. 6) Περὶ τροποποιήσεως διαιάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ταχυδρομικῶν ἐπιταγῶν. — Μουσουλμᾶνοι ὑπήκοοι Κομοτινῆς παραπονοῦνται κατὰ τῶν βουλευτῶν αὐτῶν διὰ τὴν ἀνάμιξίν των εἰς τὰ βακουφικά των ζητήματα. — Ἐπιτροπὴ κατοίκων Ἁγίου Γεωργίου Βόλου παρακαλεῖ ὅπως μὴ καταργηθῇ τὸ ἡμιγυμνάσιον τῆς πόλεώς των. — Ὁ Πρόεδρος τῆς κοινότητος Προσσοῦ διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ μονοπωλίου τῆς πόλεώς των. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ξανθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προέδρου τοῦ προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ Ν. Μαρμαρᾶς Χαλκιδικῆς, αἰτουμένου τὴν ὁριστικὴν διανομὴν τῶν γαιῶν, ἄδειαν ἐμβολιασμοῦ ἀγριελαιῶν καὶ ὑλοτόμησιν ἐν τῇ καείσῃ περιφερείᾳ τοῦ δάσους. —Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Γαρδικιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν προσωρινῶν ὑποδιδασκάλων τῆς περιφερείας Τρικκάλων αἰτουμένων τὴν διαβάθμισίν των μὲ τοὺς λοιποὺς τριτοβαθμίους διδασκάλους. —Ὁ δημοσιοϋπαλληλικὸς κόσμος Κιλκίς, Σιδηροκάστρου, Πτολεμαΐδος. Κοζάνης καὶ Κατερίνης διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν εἰσέτι τῶν ὑπαλληλικῶν ζητημάτων. —Ὁ βουλευτὴς Γυθείου κ. Ι. Γρηγοράκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐνοικιαστῶν τοῦ φόρου ἐλαίου, αἰτουμένων φορολογικὰς διευκολύνσεις. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ δημοσίου εἰσπράκτορος Δ. Κοροζῆ διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ πρόσληψίν του μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ γραμματέως βʹ τάξεως. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ δικηγορικοῦ συλλόγου Μεσολογγίου, αἰτουμένου τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων δικαστῶν τοῦ πρωτοδικείου τῆς πόλεώς του. —Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ξηρὸς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ροδινῆς Ὑπάτης αἰτουμένων τὴν παράδοσιν καὶ τῆς χειμερινῆς βοσκῆς τῶν ὑπ’ αὐτῶν κατεχομένων ἀγρῶν. —Τὸ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον Κυρκύρας συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἀντιπροσωπεύσεως τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος παρὰ τῷ Ἀνωτάτῳ Οἰκομικῷ Συμβουλίῳ ὑπὸ 4 ἀντιπροσώπων. —Οἱ Πρόεδροι τῶν κοινοτήτων Λιμνίτσης καὶ Ἀσπριᾶς ὑποβάλλουν ψηφίσματα σχετικὰ μὲ τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν Ναυπάκτου Ἰτέας–Λαμίας. —Τὸ σωματεῖον αὐτοκινητιστῶν Εὐβοίας διαμαρτυρόμενον διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν ὁδῶν τοῦ νομοῦ των, παρακαλεῖ ὅπως ληφθοῦν ἀνάλογα μέτρα συντηρήσεως τούτων. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λούλης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν οἰκοτρόφων τοῦ ἀγροτικοῦ οἰκοτροφείου Ἰωαννίνων, παραπονουμένων διὰ τὴν μὴ ἐξεύρεσιν ἐργασίας ἀναλόγου πρὸς τὰ προσόντα των. —Ἀδελφότης ἐγγάμων τραυματιῶν πολέμου ἐγκατασταθέντων πρὸ τοῦ 1927 αἰτοῦνται τὴν χορήγησιν δανείου 25 χιλιάδων παρὰ τοῦ ταμείου θυμάτων πολέμου. —Οἱ τυχόντες ἀναβολῆς κατατάξεως, λόγῳ σπουδῶν, πτυχιούχοι διδάκτορες, κληρωτοὶ 1929 καὶ 28 αἰτοῦνται τὸν περιορισμὸν τῆς θητείας των εἰς τὸ ἐλάχιστον ἐξαγοράζοντες τὸ ὑπόλοιπον ταύτης διὰ χρηματικῶν ποσῶν. —Οἱ κάτοικοι Φουρνᾶς Εὐρυτανίας παρακαλοῦν ὅπως γίνῃ δεκτὸν τὸ ὑπόμνημα τῆς κοινότητος Καρπενησίου σχετικὸν μὲ τὴν χάραξιν τῆς ὁδοῦ Ἀγρινίου–Καρπενισίου– Καρδίτσης. —Οἱ ὑποδικοκατάδικοι τῶν εἰδικῶν φυλακῶν Συγγροῦ, αἰτοῦνται τὴν ἀναστολὴν τοῦ ὑπολοίπου τῆς ποινῆς, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τῆς 100τηρίδος. —Οἱ ἔκτακτοι ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι Δράμας αἰτοῦνται τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 2112. —Ὁ Ν. Μιχαλακέας ὑποβάλλει ὑπόμνημα σχετικὸν μὲ τὴν ἵδρυσιν ἰατρικῆς σχολῆς ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ Θεσσαλονίκης. —Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀφεντούλης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου Βόλου, αἰτουμένου παροχὴν χρηματικῆς ἐνισχύσεως διὰ τὴν τελειοτέραν ἀνάπτυξιν τῆς ἡμεδαπῆς βιομηχανίας. —Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀφεντούλης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν τεχνητῶν καὶ ἐργατῶν τῶν ἐν Βόλῳ γεωργικῶν ἐργαλείων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐργασιῶν. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Κωστόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς Γ. Βεργοπούλου.

§3Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ ν’ ἀποσταλῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν μὲ τὴν ἰδιαιτέραν σύστασιν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, διότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπου ἀξίου κάθε προστασίας.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κριμπᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§5Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Μακρυνείας.

§7Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ ἐπαρχία Μακρυνείας διασχίζεται ὑπὸ ὁδοῦ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν, διότι ἀπὸ τριετίας καὶ ἐντεῦθεν οὐδεμία ἐγένετο ἐπιδιόρθωσις καὶ ἡ ὁποία ἔχει τὴν μᾶλλον ἐντατικὴν κίνησιν. Διὰ τὴν ὁδὸν αὐτὴν δὲν ἔχει γραφεῖ κανὲν κονδύλιον ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἐφέτος· θὰ ἔδει νομίζω νὰ ὑπάρχῃ μεγαλύτερον κονδύλιον δεδομένου ὅτι ἐκ τοῦ ταμείου τῆς ἐπιτροπῆς ὁδοποιΐας ἔχομεν περισσεύματα 300.000.000.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§9Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ νὰ ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα διὰ τὴν ὁδὸν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι ἐθνικὴ ὁδὸς μεγίστης ἀξίας καὶ τῆς ὁποίας ἡ κατασκευὴ ἔχει ἀναγγελθῆ ἀπὸ 12ετίας. Ὄχι μόνον ἀπὸ ἐμπορικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ στρατιωτικῆς ἀπόψεως εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ προσωρινὴ ἐπισκευὴ τῆς ὁδοῦ ταύτης μέχρι τῆς ὁριστικῆς κατασκευῆς αὐτῆς.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαντᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς Συλλόγου καπνοπωλῶν καὶ λοιπῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ ἀναπήρων Βόλου, Σερρῶν, Βερροίας Γιαννιτσῶν.

§11Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φίλιος.

§13Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανειλημμένως ἐρωτήσαμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας ἐὰν σκέπτεται νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον παρατάσεως τῆς προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν αἰτήσεων πρὸς ἀπόκτησιν συντάξεως ἐκ μέρους θυμάτων πολέμου, ἀλλ’ οὐδεμία ἀπάντησις ἐστάλη. Πρώτην φορὰν συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Διότι δὲν εἶχον συγκεντρώσῃ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα καὶ δὲν ὑπέβαλον αἴτησιν, δὲν πρέπει νὰ πάρουν σύνταξιν;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ταλιαδοῦρος ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§15Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ αἴτησις θυμάτων πολέμου περὶ παροχῆς νέας προθεσμίας διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν αἰτήσεων ὡς καὶ περὶ ἐξετάσεως τῶν ἐκπροθέσμων εἶναι πλέον ἢ δικαιολογημένη διότι ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους εἶναι τόσον ἱερὰ καὶ τὰ δικαιώματα τῶν παθόντων εἶναι τόσον ἱερὰ ὥστε δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραγραφῇ οὔτε ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, οὔτε τὸ δικαίωμα αὐτῶν, διότι ἐξ ἀγνοίας τοῦ νόμου δὲν ὑπέβαλον ἐμπροθέσμως τὰς αἰτήσεις των περὶ ἀποζημιώσεως καὶ νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ δειχθῇ σύμφωνος, διότι δὲν πρόκειται περὶ αἰτήσεως ἀποζημιώσεως ἁμαξηλατῶν καὶ δὲν ξεύρω καὶ ἐγὼ ποίων. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἱερᾶς ὑποχρεώσεως τοῦ Κράτους διὰ τὰ θύματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔχουσι δικαίωμα νὰ λάβωσι τὴν σύνταξιν αὐτῶν ἔστω καὶ ἄν μετὰ πάροδον μιᾶς δεκαετίας ὑποβάλλουν τὴν αἴτησιν αὐτὴν καὶ φρονῶ ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ σπεύσῃ εἰς τὴν ὑποβολὴν νομοσχεδίου περὶ παρατάσεως προθεσμίας.

§16Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἡ προθεσμία ποῦ παρέχει τὸ δικαίωμα ἀλλὰ τὸ τραῦμα.

§17Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Πρὸ δύο ἡμερῶν ἐπροτάθη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις καὶ ἀπήντησα ὅτι αἱ σκέψεις των φαίνονται νὰ εἶναι δικαιολογημέναι καὶ ὀρθαὶ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως νὰ τὸ ἀρνηθῶμεν. Ἀλλὰ δυστυχῶς τὰ ἀρχεῖα ἀπωλέσθησαν. Σήμερον ἡ ἰδιότης καὶ τὸ δικαίωμα τῶν δικαιούχων δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ ἀποδειχθῇ εἰμὴ μὲ μάρτυρα τοῦτο δὲ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπροκάλεσε ἀνηκούστους ζημίας εἰς τὸ δημόσιον. Ἑπομένως τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀρχικῶς καὶ ὡς ὀρθὸν καὶ ὡς λογικὸν φαίνεται λόγῳ τῶν περιστάσεων ἐκείνων καθίσταται λίαν περίπλοκον. Ἔγινεν ἤδη ἡ ἀρχή, ἑκατομμύρια, πολλαὶ δεκάδες ἑκατομμυρίων παρεισέφρησαν χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανὲν δικαίωμα. Κανεὶς ἐκ τῶν κ. συναδέλφων δὲν ἐπιθυμεῖ βεβαίως τὸ δημόσιον νὰ ὑποστῇ τοιοῦτον πλῆγμα. Λογικὸν λοιπὸν εἶνε νὰ ζητηθῇ ἕνα μέσον διὰ τοῦ ὁποίου καὶ τὸ δημόσιον νὰ μὴ ὑποστῇ ζημίαν, ἀλλὰ καὶ τὸ δίκαιον τῶν δυστυχῶν ἀνθρώπων νὰ ὑποστηριχθῇ. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ὅπου ἔδει εἶπε τὰς σκέψεις τὰς ὁποίας εἶχε. Ἀλλὰ λόγῳ τῆς σημασίας τῆς οἰκονομικῆς τὸ ζήτημα εἶνε Κυβερνητικὸν καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι εἶναι ὑπὸ σκέψιν. Οἱ ἐπαναλαμβάνοντες τὴν ἐρώτησιν καθ’ ἑκάστην δὲν γνωρίζω τὶ δύνανται νὰ κερδίζουν. (διαμαρτυρίαι).

§18Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ τὸ ζητεῖ αὐτό.

§19Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Ἂν εἶνε ἐπερώτησις κ. Πρόεδρε νὰ τὸ γνωρίζωμεν διὰ νὰ τὸ ἀποκρούσωμεν. Εἶπον ὅτι δὲν ἀρνοῦμαι τὸ δίκαιον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων κατ’ οὐσίαν. Ἀλλὰ ἔχομεν καὶ τὸ καθῆκον συγχρόνως νὰ λάβωμεν ὅλα τὰ μέτρα μας ἵνα τὸ δημόσιον μὴ ὑποστῇ τὰς ζημίας τὰς ὁποίας ὑπέστη κατὰ τὸ παρελθόν. Ἑπομένως δὲν εἶναι ἁπλῶς τῆς ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου, σᾶς εἶπα ὅτι ὁ ὑπουργὸς τὰς σκέψεις του εἰσηγήθη ὅπου δεῖ, ἀλλ’ εἶναι ζήτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν. Τοῦτο ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου, τοῦτο ἐλέχθη χθές, σήμερον ἐρωτᾶται ξανά. Ἂν μετὰ μίαν ὥραν ἐρωτηθῶ πάλιν θὰ δώσω τὴν αὐτὴν ἀπάντησιν. Ὀφείλουν νὰ μᾶς ἀφίσουν ἡσύχους διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ σκεφθῶμεν ποίαν ὁριστικῶς ἀπάντησιν θὰ δώσωμεν.

§20Α. ΜΑΡΚΟΥ. Πρὸ δύο ἡμερῶν συνεζητεῖτο τὸ πρᾶγμα συνεπείᾳ ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Βουδούρη καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσε ὅτι θὰ δοθῇ μία μικρὰ παράτασις δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέβαλον αἰτήσεις.

§21Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἐὰν πράγματι προέβην εἰς τοιαύτην τινὰ δήλωσιν καταχωρηθεῖσαν εἰς τὰ πρακτικά, δύνανται οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ εἶναι βέβαιοι ὅτι ἡ ὑπόσχεσίς μου θὰ πραγματοποιηθῇ. Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρχῃ τοιαύτη δήλωσις δὲν μπορῶ νὰ κάμω τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσοπέταλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ δικηγόρου Γόνη.

§23Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἀπευθύνεται εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης αὐτὴ ἡ ἀναφορά. Τὸ παρελθὸν Σάββατον συνέβη ἕνα ἐπεισόδιον εἰς τὴν Λεβάδειαν τὸ ὁποῖον ἠπείλησε νὰ διαταράξῃ τὴν τάξιν. Κἄποιος ἐνωμοτάρχης ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ὑπηρετῶν ἐκεῖ καὶ εὐνοούμενος τῶν ἀνωτέρων του ἔχει δημιουργήσει σχέσεις συμπαθειῶν καὶ ἀντιπαθειῶν μὲ πολλοὺς πολίτας. Συνέλαβε πολίτας τινὰς καὶ τοὺς ἐδημιούργησε μίαν σύνθεσιν ἀντιστάσεως δῆθεν. Ἔτυχεν ὅμως ὁ κύριος ἐνωμοτάρχης νὰ εἶναι συγγενὴς τοῦ κ. ἀνακριτοῦ Λεβαδείας, Αὐτὸ ἤρκεσε διὰ τὸν κ. ἀνακριτὴν νὰ προφυλακίσῃ ὄχι μόνον αὐτοὺς ἀλλὰ καὶ τὸν δικηγόρον αὐτῶν. Εἶμαι δικηγόρος 25 χρόνια καὶ δικηγορῶ εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια· δὲν ἤκουσα ποτὲ ἔνταλμα συλλήψεως κατὰ δικηγόρου ἐπὶ θορύβῳ εἰς τὸ ἀνακριτικὸν γραφεῖον, καὶ ἦτο τυχερὸν νὰ τὸ ἀκούσω προχθές. Τὸν ἔβαλε εἰς τὴν φυλακήν.

§24Σ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Πῶς λέγεται ὁ ἀνακριτής;

§25Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καρδαμάκης. Συνέλαβεν ἕνα δικηγόρον ὁ ὁποῖος τὸν παρεκάλεσε νὰ ἐξετάσῃ τοὺς μάρτυρας τῆς κατηγορίας καὶ ὑπερασπίσεως. Διὰ νὰ περατωθῇ ταχέως ἡ ὑπόθεσις, ἀφοῦ ἐπρόκειτο περὶ τῶν κατοίκων Λειβαδείας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἔξωθι τοῦ ἀνακριτικοῦ γραφείου. Εἰς ἀπάντησιν συνελήφθη ὁ δικηγόρος αὐτὸς ἐπὶ θορύβῳ. Τοιαύτην συναίσθησιν εἶχεν ὁ κ. ἀνακριτὴς περὶ τῶν καθηκόντων του καὶ ὑποχρεώσεών του, ὥστε μετὰ πάροδον ὀκταώρου ἀπὸ φυλακίσεως τοῦ δικηγόρου ἀνεκάλεσε τὸ ἔνταλμα. Ἐνόμισε δηλαδὴ ὅτι ἦτο τῆς οἰκογενείας Καρδαμάκη τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκδίδειν καὶ ἀνακαλεῖν τὰ ἐντάλματα τῶν δικαστηρίων. Ὁ δικηγόρος φυσικὰ τοῦ τὴν ἐπέταξε στὰ μοῦτρα, τὴν ἀνάκλησιν αὐτήν· ἐξηντλήθη ἡ προθεσμία τοῦ ἐντάλματος καὶ ἀπεφυλακίσθη. Ἐπρόκειτο πράγματι νὰ χειροδικήσουν καὶ οἱ φίλοι του καὶ ὁ δικηγορικὸς σύλλογος ὁλόκληρος ἐναντίον τοῦ ἀξιοτίμου λειτουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Εὐτυχῶς, ἐγὼ λέγω δυστυχῶς, ὁμολογῶ τὴν ἁμαρτίαν μου, εὐτυχῶς, παρενέβησαν οἱ σωφρονέστεροι καὶ ἐματαιώθη ἡ χειροδικία αὐτή. Ἐλπίζω ὅτι δι’ αὐτὴν τὴν περίστασιν ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποῖα ἕως τώρα δὲν ἔδωκε σημεῖα ὅτι βαδίζει γοργῶς, δι’ αὐτὴν ἐξαιρετικῶς τὴν ὑπόθεσιν, χάριν τέλος πάντων τοῦ γοήτρου αὐτῆς τῆς Δικαιοσύνης, ἐλπίζω ὅτι θά κινηθῇ ταχέως καὶ θὰ δώσῃ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ἀναμενόμενα ἀπὸ μίαν κοινωνίαν ἡ ὁποῖα ἔχει ἀγανακτήσει ἐναντίον ἑνὸς ἀνακριτοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνόμισεν ὅτι ἠμπορεῖ εἰς κἄθε στιγμὴν νὰ ἐκδίδῃ ἐντάλματα συλλήψεως κατὰ δικηγόρων.

§26Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε ἔλαβον γνῶσιν τῆς τηλεγραφικῆς διαμαρτυρίας τοῦ δικηγόρου αὐτοῦ πρὸ τριῶν ἡμερῶν, ἀμέσως δὲ ἐτηλεγράφησα εἰς τὸν ἁρμόδιον εἰσαγγελέα νὰ ἐξετάσῃ πῶς ἔλαβεν χώραν τὸ ἐπεισόδιον καὶ ἀναφέρῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐὰν τὸ ἐπεισόδιον, λέγω, ἔγεινε, ὅπως ἐξετέθη ἀπὸ τὸν κ. βουλευτήν, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι θὰ ἐνεργηθοῦν τὰ δέοντα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εὐθύνην δὲν μπορῶ νὰ εἶμαι ἐγὼ ὑπεύθυνος διότι δὲν ἤμουν τότε ὑπουργός.

§27Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν ἀφορᾶ τὴν ὑπουργίαν σας κ. ὑπουργέ.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Συμεώνογλου.

§29Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τῶν αὐτοκινήτων εἶναι εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καθὼς διαβάζετε εἰς τὰς ἐφημερίδας. Μετὰ τὸν πόλεμον ἡ νεολαία ἔχει μίαν ροπὴν πρὸς τὰ moteurs, πρὸς τήν μηχανήν, τὸ αὐτοκίνητον, τὸ ἐπάγγελμα τοῦ σωφὲρ ἦτο ἑλκυστικὸν διὰ τὴν νεότητα ἣν τραβᾷ καὶ μία ἰδέα εὐκόλου πλουτισμοῦ. Τί ἄλλο ἐχρειάζετο ὅπως ἡ Ἀθήνα, ὅπως καὶ αἱ ἄλλαι πόλεις, πλημμυρίζει ἀπὸ αὐτοκίνητα καὶ ταξί; Βεβαίως ἡ πληθωρικὴ αὐτὴ εἰσροὴ εἰς ὅλας τὰς πόλεις ἔφερε μίαν ἀνεργίαν εἰς τὴν τάξιν τῶν σωφέρ, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εὐτυχῶς ἰδιοκτῆται καὶ τῶν αὐτοκινήτων. Βλέπετε σήμερον εἰς τὴν ὁδὸν Πανεπιστημίου τὰ αὐτοκίνητα σχεδὸν νὰ ἐπαιτοῦν τὸν πελάτην διότι πελάτας δὲν εὑρίσκουν οἱ δυστυχεῖς σωφὲρ καὶ ὡς βλέπετε τὸν πελάτην νὰ ἐκλέγῃ τὸ καλύτερον αὐτοκίνητον, τό νεώτερον καὶ τὸ φέρον τὸν ἀριθμὸν ἄνω τῶν 20.000, τὰ δὲ ἄλλα αὐτοκίνητα ποὺ εἰσήχθησαν εἰς τὴν κυκλοφορίαν πρὶν μένουν ἄνευ ἐργασίας καὶ οἱ σωφὲρ δὲν μποροῦν νὰ ζήσουν. Ὅλη ἡ τάξις αὐτὴ ἡ ὁποία εἶναι συμπαθὴς εἰς ὅλον τὸν κόσμον ὑποφέρει. Σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν κυκλοφοροῦντα αὐτοκίνητα περισσότερα π. χ. ἀπὸ τὴν Ρουμανίαν. Ἐγὼ εἶμαι εὐτυχὴς ποὺ βλέπω τὴν Ἑλλάδα νὰ πλημμυρίζει ἀπὸ αὐτοκίνητα. Ἀλλ’ ὅταν τὰ αὐτοκίνητα χρησιμοποιοῦνται εἶναι εὐτύχημα, ὄχι ὅμως νὰ μένουν καὶ ἄνευ ἐργασίας, βεβαίως τοῦτο εἶναι καταστροφή. Τώρα, ποία εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῆς καταστροφῆς, εἶναι μόνον ἡ πληθωρικὴ εἰσροὴ τῶν αὐτοκινήτων καὶ ἡ ἀκρίβεια τῆς βενζίνης, ἡ ὁποία εἶναι εἰς τὴν τιμὴν τῶν 150 δραχμῶν ἕνεκα τῆς βαρυτάτης φορολογίας, μὲ τὴν ὁποίαν ἐπεβαρύνθη αὐτὸ τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐμὲ εἶναι πρώτης ἀνάγκης. Τὰ αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα μεταφέρουν ἐμπορεύματα ἤρχισαν καὶ ἐν Ἑλλάδι νὰ χρησιμοποιοῦνται εὐτυχῶς, ἐλπίζω μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν μεγάλων ἔργων τῆς ὁδοποιΐας νὰ γενικευθῶσιν καὶ οὕτω θὰ αὐξήσουν τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον εἰς βαθμὸν τόσον ὅσον κανεὶς ποτὲ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὀνειρευθῇ.

§30Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἴμεθα σύμφωνοι ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται νὰ μοῦ ζητήσετε τὸν περιορισμὸν τῆς εἰσαγωγῆς αὐτοκινήτων δὲν θὰ τὸ δεχθῶ.

§31Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Ὄχι, δηλῶ ὅτι σέβομαι τὰς διεθνεῖς ἐμπορικὰς συμβάσεις καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου ἀλλὰ νὰ σκεφθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν ζωὴν τῶν σωφὲρ καὶ τῶν οἰκογενειῶν των αἱ ὁποῖαι ὑπερβαίνουν τὰς 100.000, κανονίζουσα τὴν κυκλοφορίαν ἐντὸς τῶν πόλεων καὶ περιορίζουσα ἐν ἀνάγκῃ τὸν ἀριθμὸν ἀναλόγως μὲ τὰς ἑκάστοτε ἀνάγκας.

§32Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν τὴν ἐμποδίζομεν.

§33Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Μερικοὶ προτείνουν νὰ λάβετε μέτρα περιοριστικά. Ἤθελα λοιπὸν νὰ παρακαλέσω...

§34Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Μελετᾶται τὸ ζήτημα.

§35Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Θὰ προτείνω ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον ὑπάρχῃ καὶ εἰς τὴν Βιέννην διὰ νὰ περιορισθοῦν τὰ αὐτοκίνητα. Τὰ καινούργια νὰ ἀρχίζουν ἀπὸ 15 δραχ. καὶ τὰ ἄλλα φθηνότερα ὅπως σήμερον ἀπὸ 7 δραχμάς. Παρακαλῶ αὐτὸ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§36Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μελετᾶται τὸ ζήτημα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας, νὰ ἐλαττωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰς τὰς μεγάλας πόλεις κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων. Καὶ διὰ τὴν ἄλλην συγκοινωνίαν, διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐμπορευμάτων εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι θὰ εἶναι εὐκταῖον νὰ ἐλαττώσωμεν τὴν φορολογίαν τῆς Βενζίνης διότι αὐτὸ θὰ ἔχῃ καλὸν ἀποτέλεσμα. Ἀλλὰ ἐὰν θέλετε νὰ προτείνετε ἓν τέτοιο πρᾶγμα θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μοῦ εἰπῆτε πόσην ζημίαν θὰ ἔχωμεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ γὰ μοῦ προτείνετε ἕνα τρόπον φορολογίας διὰ νὰ εὕρωμεν τὰ χρήματα αὐτά.

§37Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Ἔχω κἄποιαν πεῖραν διότι ἔχω καλλιεργήσει μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον τοὐτέστι εἰς τὸ ζήτημα τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας. Ἤθελα νὰ προτείνω τὸ ἑξῆς δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, νὰ προγυμνάζῃ τὸ ὑπουργεῖον κάθε ἔτος 50 ἕως 100 στρατιώτας εἰς τοὺς ὁποίους νὰ παραχωρεῖται ἄδεια ἢ ὅλως διόλου νὰ μὴ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ὅπλα ἀλλὰ εἰς τὰ χωράφια καὶ νὰ καλλιεργοῦν κατ’ ἔτος 1000–2000 στρέμματα ἕκαστος μὲ βενζινάροτρον καὶ θὰ ἴδετε ὅτι τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι πολὺ καλά.

§38Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ αὐτό. Ἀποστείλατέ μου μίαν ἐπιστολὴν καὶ θὰ τὴν ἀποστείλω στὸ γενικὸν ἐπιτελεῖον.

§39Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον ὅτι πράγματι εἰς τὸ σχέδιον νόμου περὶ αὐτοκινήτων ἀπεφασίσθη νὰ τεθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ προβλέπεται ὁ μέγιστος ἀριθμὸς τῶν ἐν κυκλοφορίᾳ αὐτοκινήτων, ἰδίως εἰς τὰ μεγάλα κέντρα καὶ οὕτω θὰ περιορίζεται. Λόγος περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς δὲν δύναται νὰ γίνῃ, διότι ὑπάρχει ἡ δέσμευσις τοῦ Κράτους ἐκ συμβάσεων. Πράγματι ὁ κόσμος ὁ αὐτοκινητιστικὸς εὑρίσκεται εἰς κἄποιαν συγκίνησιν, ἔχει ὑποβάλει σχετικὰ ὑπομνήματα καὶ ἔφθασε μέχρι τοῦ νὰ ζητῇ καὶ ἀπαγόρευσιν, αὐτὸ δὲν δύναται νὰ γίνῃ, μόνον ὁ καθορισμὸς τοῦ μεγαλειτέρου ὁρίου δύναται νὰ γίνῃ καὶ ἔχει διατυπωθῆ σχετικὴ διάταξις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ προσεχῶς, καὶ τότε ὁ κ. συνάδελφος θὰ λάβῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἑνώσεως αὐτοκινητιστῶν Ἀγρινίου περὶ ἐπισκευῆς τῶν δημοσίων ὁδῶν.

§41Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸ ἄλλο τμῆμα τῆς ὁδοῦ διὰ τὴν ὁποίαν ἔγινε σχετικὴ συζήτησις καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ ἀναφορᾶς αὐτοκινητιστῶν Τριφυλλίας.

§43Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Δὲν ἠμφισβητήθη ὅτι ἡ βενζίνη εἶναι ἐκ τῶν εἰδῶν τῆς πρώτης ἀνάγκης σήμερον, διότι τὸ αὐτοκίνητον ἐξυπηρετεῖ καθημερινὰς βιωτικὰς ἀνάγκας. Εἶναι ἐπίσης βέβαιον, ὅτι ἡ φορολογία εἶναι τόσον μεγάλη ὥστε νὰ εἶναι δύσκολος ἡ χρησιμοποίησις τοῦ αὐτοκινήτου διὰ τὰς καθημερινὰς βιωτικὰς ἀνάγκας. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι δέχεται ὅτι εἶναι ἀπὸ τὰ εἴδη τῆς πρώτης ἀνάγκης ἡ βενζίνη ἀλλὰ ὅτι πρέπει νὰ προτείνωμεν πόθεν θὰ εὑρεθῇ τὸ ποσὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν ἐκ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῆς βενζίνης πρόσοδον τοῦ δημοσίου. Τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ διότι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τὰς φορολογικὰς γνώσεις καὶ διότι εἶναι ἔργον καθαρῶς κυβερνητικόν. Ἡμεῖς τονίζομεν μόνον, ὅτι ἡ βενζίνη εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης καὶ πρέπει νὰ φορολογηθῇ ὀλιγώτερον καὶ πρὸς τοῦτο ἔρχομαι νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαστρατῆς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἀναπήρου πολέμου Σ. Μπουζόλη.

§45Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Εἶναι σχετικὴ κ. Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ πρὸς τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐπραγματεύθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ τῶν ἀσθενειῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι χαρακτηρίζονται ὡς συνεπάγουσαι ἀνικανότητα εἰς τοὺς στρατιώτας. Ὁ στρατιώτης αὐτὸς Μπουζόλης ὑπηρέτει ὡς ἔφεδρος εἰς τὸ μέτωπον τῆς Μικρᾶς Ἀσίας κατὰ τὸ 18–19, καὶ ἐνῷ ἦτο εἰς διαρκῆ ἐπικοινωνίαν μὲ τὴν οἰκογένειάν του ἔπαυσεν ἀποτόμως νὰ ἔχῃ ἐπικοινωνίαν· ἀλλ’ ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλὰ καὶ νὰ δεικνύῃ σημεῖα ζωῆς. Οἱ συμπολῖται του ἐπίσης οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτουν μαζί του δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ μαρτυρήσουν τὶ ἔγινεν αὐτός. Ἐθεωρήθη τότε, ὅτι ἢ ἐφονεύθη ἢ αἰχμαλωτίσθη. Ἐπέρασαν ἔκτοτε ἔτη, ἔγινε ἡ Μικρασιατικὴ καταστροφὴ καὶ οἱ οἰκεῖοι του δὲν εἶχον οὐδεμίαν πληροφορίαν. Ἦλθον κατόπιν οἱ αἰχμάλωτοι καὶ ἐκεῖνος πάλιν δὲν ἐφάνηκεν. Μετὰ παρέλευσιν ἀρκετοῦ χρόνου παρουσιάζεται ρακένδυτος, ἐλεεινὸς καὶ τρισάθλιος καὶ τὸ χειρότερον ἄνευ λογικοῦ, ἐντελῶς τρελλὸς διηγήθη δὲ ὅτι ἐγύρισε, ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν καὶ ὅτι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς αἰχμαλωσίας εἰργάζετο εἰς κἄποιον ἀγᾶν, ὁ ὁποῖος τὸν ἐχρησιμοποίει διὰ βαρυτάτας χειρωνακτικὰς ἐργασίας. Ἐθεωρήθη δὲ, ὅτι λόγῳ τῶν κακουχιῶν αὐτῶν ἔπαθε τὰς φρένας. Αὐτὸ τὸ κατέθεσαν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων συστρατιῶται του. Κατόπιν αἰτήσεως τῆς οἰκογενείας του διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως προσήχθη εἰς διαφόρους ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι εἶπον ὅτι ἡ νόσος ἦτο ἀθεράπευτος, καὶ ἑπομένως, ὡς ἀνίκανος δικαιοῦται συντάξεως. Ὑπεβλήθησαν τὰ σχετικὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας, παρεπέμφθη εἰς τὴν ἀνωτάτην ὑγειονομικὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἡ ὑγειονομικὴ ἐπιτροπὴ τὸν ἐκάλεσε πρὸς ἐξέτασιν. Ἐνῷ δὲ ἐπρόκειτο νὰ τὸν χαρακτηρίσῃ αὕτη ὡς ἀνίκανον εἰς μίαν στιγμὴν ἀναλαμπῆς ἐκεῖνος εἶπεν, ὅτι ἦτο εἰς τὸ Δρομοκαΐτειον καὶ ἀμέσως ἡ ἐπιτροπὴ ἐσταμάτησε ἐζήτησε πληροφορίας ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖον τὸ ὁποῖον ἀπήντησε ὅτι πράγματι μετεφέρθη ἐκεῖ εἰς τὸ Δρομοκαΐτειον καὶ ἐθεραπεύετο ἀπὸ ἐτῶν καὶ ἐκεῖθεν ἀπῆλθεν καὶ μετέβη εἰς τὴν πατρίδα του. Ἡ ἐπιτροπὴ συνεπείᾳ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ τοῦ Δρομοκαϊτείου ἐχαρακτήρισε τὴν νόσον ὡς πρωτόγονον ἄνοιαν καὶ ἠρνήθη νὰ βεβαιώσῃ ὅτι αὐτὴ προέρχεται ἀπὸ τὰς κακουχίας τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας διότι εἰς τὸν κατάλογον δὲν περιλαμβάνεται ἡ νόσος αὕτη. Διεμαρτυρήθη ὁ πατήρ του ὁ δυστυχὴς διότι ἡ μήτηρ του εἶχεν πεθάνει ἀλλὰ ἡ διαμαρτυρία αὐτοῦ ἀπέβη ἄκαρπος. Κατόπιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς προσέφυγεν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν συνέδριον καὶ τὸ τμῆμα τοῦ ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου ἀπέρριψε τὴν προσφυγήν του. Κατόπιν προσέφυγεν εἰς τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου, τὸ ὁποῖον ἀπεφάνθη ὅτι οὗτος δικαιοῦται συντάξεως διότι ἔπαθεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Ἡ ὑπόθεσις αὕτη ἐπεστράφη εἰς τὸ τμῆμα τοῦ ὑπουργείου τῆς Ὑγεινῆς τὸ ὁποῖον ἐπέμεινεν εἰς τὴν πρωτόγονον ἄνοιαν τῆς ἀνωτάτης ὑγειονομικῆς ἐπιτροπῆς καὶ δὲν ἐσεβάσθη τὴν ἀπόφασιν τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας: πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν πρωτόγονον ἄνοιαν τῆς ὑγειονομικῆς ἐπιτροπῆς, ἵνα μὴ ὁ στρατιώτης αὐτὸς ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησεν καὶ τόσα ὑπέφερεν χάριν τῆς πατρίδος του, περιφέρεται ὡς ζωντανὸν παράδειγμα τῆς ἀστοργίας τοῦ Κράτους;

§46Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Αὐτὴ εἶναι ἐρώτησις, δὲν εἶναι ἐπερώτησις.

§47Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Εἶναι ἐρώτησις κ. ὑπουργὲ, καὶ θὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, ὅπως λάβητε πρόνοιαν περὶ αὐτοῦ τροποποιοῦντες τὸ σχετικὸν διάταγμα καὶ χαρακτηρίσετε καὶ τὴν ἀσθένειαν ταύτην ὡς συνεπαγομένην ἀνικανότητα ἵνα τύχῃ ὁ δυστυχὴς αὐτὸς στρατιώτης μικρᾶς συντάξεως μὲ τὴν ὁποίαν θὰ προσπορίζεται τὸν ἄρτον του.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀναστασίου, ἵνα καταθέσῃ ἀναφορὰν Γ. Μαγκαφᾶ διὰ τὴν αὐθαίρετον συμπεριφορὰν τῶν ἀστυνομικῶν.

§49Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ ἀναφορὰ ἐκφράζει τὴν ζωηρὰν διαμαρτυρίαν τοῦ πολίτου αὐτοῦ Γ. Μαγκαφᾶ καὶ τὸ ἔντονον παράπονόν του διὰ τὴν τυραννικὴν συμπεριφορὰν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἡ ἐν τῇ ἀναφορᾷ περιγραφὴ τῆς στάσεως τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ τῆς παρ’ αὐτῶν τηρουμένης τακτικῆς δίδει τήν εἰκόνα τῆς ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἐπικρατούσης καταστάσεως κατὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων εἰς τὸ δημόσιον καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν πολιτῶν ἥτις δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν δυσφορίαν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των ἢ τὴν ἄρνησίν των νὰ συμμορφωθῶσι πρὸς τὰς διαταγὰς τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως, ἀλλ’ ὀφείλεται κυρίως εἰς τὸν ἄγριον καὶ πιεστικὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκεται ἡ εἴσπραξις τῶν δημοσίων ἐσόδων Καταγγέλλει λοιπὸν ὁ ἀδικηθεὶς πολίτης ὅστις εἶναι καὶ ἔντιμος ἄνθρωπος καὶ πρόεδρος τῆς κοινότητος, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἀστυνομικὴ δύναμις μετέβη εἰς τὸ χωρίον του ἐπίτηδες διὰ νὰ τὸν συλλάβῃ ὡς ὀφείλοντα εἰς τὸ δημόσιον δραχμὰς 350 ἐκ δικαστικῶν ἐξόδων. Οὗτος προεσφέρθη ἀμέσως νὰ καταβάλῃ τὰς 350 δραχμάς, ἀλλ’ ὁ ἐπὶ κεφαλῆς ἐνωμοτάρχης κατ’ οὐδένα λόγον ἐδέχετο νὰ παραλάβῃ τὰ χρήματα, διὰ τόν λόγον, ὅτι δὲν ὑπῆρχε παρὼν δημόσιος εἰσπράκτωρ διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὰ χρήματα. Ὁ πολίτης εὐλόγως παρετήρησεν ὅτι ἔπρεπε νὰ φέρουν καὶ τὸν εἰσπράκτορα διότι δὲν ὤφειλε τίποτε ὥστε νά περιάγεται δέσμιος καὶ νὰ διαπομπεύεται ἐνῷ εἶναι πρόθυμος νὰ πληρώσῃ καὶ ἂν εἰδοποιεῖτο θὰ εἶχε πληρώσῃ. Ἀλλ’ ὁ ἐνωμοτάρχης ὑπῆρξε ἄκαμπτος καὶ βίᾳ προσεπάθησε νὰ τὸν συλλάβῃ καὶ τὸν δέσῃ ἐξ οὗ ἠπειλήθη σύρραξις ἥτις θὰ εἶχεν αἱματηρὰ ἀποτελέσματα ἄν μὴ ἡ σύνεσις τοῦ συλλαμβανομένου πολίτου δὲν προελάμβανε ταύτην. Συνελήφθη λοιπὸν ὁ πληρώνων τὴν ὀφειλήν του πολίτης καὶ ὡδηγήθη εἰς Γαστούνην ἀπέχουσαν ὑπὲρ τὴν ὥραν· καὶ ἐκεῖ διότι καὶ πάλιν δὲν ὑπῆρχε δημόσιος εἰσπράκτωρ, ἐνεκλείσθη εἰς τὸ ἀστυνομικὸν κρατητήριον, ὅπου ὁ ἐνωμοτάρχης τὸν ἐκράτησεν ἐπὶ δύο ὥρας μέχρις ὅτου ἐπὶ τέλους ἐπείσθη παρὰ πολλῶν ἄλλων πολιτῶν ἐξεγερθέντων διὰ τὴν παράνομον κράτησιν καὶ παρέλαβε τὰ χρήματα. Τὴν ἀπόδειξιν ὅτι παρέλαβεν ὁ ὑπενωμοτάρχης τὰ χρήματα ἔχω εἰς χεῖράς μου ἐξ ἧς γίνεται καταφανής ὅτι σκοπός του ἦτο ἡ διαπόμπευσις τοῦ πολίτου καὶ ὁ ἐξευτελισμὸς αὐτοῦ, διότι ἔτυχε νὰ μὴ εἶναι ἀρεστὸς εἰς αὐτόν. Τοιαῦτα κρούσματα συμβαίνουν διαρκῶς εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ ἐκ τούτων ὁ κόσμος αἰσθάνεται τὴν δυσφορίαν, ἡ ὁποία διατυμπανίζεται διαρκῶς διὰ τοῦ τύπου. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ ὁποίου αἱ διαταγαὶ διὰ τὴν ἐπιεικῆ εἴσπραξιν τῶν φόρων καὶ διὰ τὴν καλὴν συμπεριφορὰν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, οὐδέποτε ἠκούσθησαν ἢ ἐφηρμόσθησαν, νὰ λάβουν τὰ δέοντα μέτρα πρὸς περιστολὴν τῶν βιαιοτήτων τούτων, αἱ ὁποῖαι καθιστῶσι τὸν πολίτην ἐχθρὸν τοῦ Κράτους.

§50Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἡ ὑπὸ τῶν χωροφυλάκων συνοδεία τῶν δημοσίων εἰσπρακτόρων ἐπέσυρε σωρείαν διαμαρτυριῶν ἐντονωτέρων ἴσως ἐκείνων τὰς ὁποίας προεκάλεσε σήμερον ἡ ἀπουσία τοῦ δημοσίου εἰσπράκτορος ἐκ τῆς συνοδείας τῶν χωροφυλάκων.

§51Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καταντᾷ τυραννικὸν κ. ὑπουργέ, νὰ ἐκτελοῦνται τὰ ἐντάλματα ὑπὸ μόνων τῶν ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς, καὶ μάλιστα κατὰ τοιοῦτον αὐθαίρετον τρόπον, καὶ νὰ ἀπουσιάζῃ ὁ δημόσιος εἰσπράκτωρ ὅταν οἱ πολῖται εἶναι πρόθυμοι νὰ ἐξοφλήσουν τὰ ἐντάλματά των, ἅμα τῇ ἐμφανίσει των.

§52Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὸ ζήτημα εἶναι ἂν νομίμως ἔπραξαν τοῦτο οἱ χωροφύλακες ἢ ὄχι. Ἀλλὰ πάντως νομίμως ἔπραξαν τοῦτο, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχον εἰσπράκτορες· θὰ παρακαλέσω δὲ νὰ μοῦ δοθῇ λεπτομερεστέρα σημείωσις τῆς πράξεως. Θέλω νὰ τονίσω τὴν ἔννοιαν τῆς πειθαρχίας. Καὶ ἀναφέρω ὅτι ὁσάκις μοῦ δίδεται τοιαύτη ἀφορμὴ παραπόνων κατὰ ὀργάνων τῆς δημοσίας τάξεως, ἐπιλαμβάνομαι αὐτοπροσώπως τοῦ ζητήματος καὶ παρακολουθῶ αὐτοπροσώπως τὴν ἐνέργειαν τῶν ἀνακρίσεων καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐπιβαλλομένων ποινῶν. Πρὸ ἡμερῶν ὅταν ἔλαβον γνῶσιν ἐκ τοῦ τύπου ὅτι ἀστυνομικοὶ τινὲς ὑπάλληλοι ἔδειραν ὑπάλληλον ἑνὸς μαγειρείου ἔγινεν ἀνάκρισις ἀπὸ 65 σελίδες καὶ σὲ 48 ὧρες ἐτιμωρήθη ὁ ἀστυνόμος μὲ μηνιαίαν παῦσιν, ὁ ἀρχιφύλαξ παρεπέμφθη εἰς τὸ πειθαρχικὸν συμβούλιον μὲ τὸ ἐρώτημα τοῦ ἐκβιασμοῦ, καὶ ὁ ἀστυφύλαξ διεγράφη τοῦ σώματος.

§53Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ εἶναι καὶ οἱ εἰσπράκτορες μαζύ.

§54Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πῶς θέλετε οἱ χωροφύλακες νὰ κάνουν ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους; Οἱ χωροφύλακες δὲν ἔχουν παρὰ νὰ βοηθοῦν τὰ ὄργανα τῆς εἰσπράξεως. Ἄλλωστε σᾶς εἶπα ὅτι ἐλήφθησαν τὰ μέτρα, ὅλα τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα, νὰ συνοδεύονται ἀπὸ τοὺς εἰσπράκτορας οἱ χωροφύλακες. Καὶ θὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν κ. συνάδελφόν μου διὰ νὰ γίνῃ αὐτό, διότι οἱ χωροφύλακες δέχονται τὰ παράπονα ὅλα τοῦ κόσμου.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Συριόπουλος ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§56Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς αὐτὸ συνίσταται ἡ παράκλησίς μου, νὰ ληφθοῦν μέτρα ὥστε οἱ χωροφύλακες νὰ πηγαίνουν μὲ τοὺς εἰσπράκτορας, διότι ὅταν πηγαίνουν μοναχοί των, νομίζουν ὅτι οἱ πολῖται ἀνθίστανται κατὰ τῆς ἀρχῆς καὶ ἔτσι τιμωροῦνται ἀδίκως.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσίνας, διὰ νὰ καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ τηλεγράφημα ὁμοσπονδίας ἐπαγγελματιῶν Λαρίσσης.

§58Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ καταγγείλω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης μίαν αὐθαιρεσίαν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὴν Λάρισσαν, ὅπως γνωρίζει ἤδη ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργός, ἔλαβε χώραν ἓν λυπηρὸν ἐπεισόδιον μεταξὺ ὀργάνων τῆς ἐκεῖ χωροφυλακῆς καὶ ἀξιοτίμων μελῶν τῆς Λαρισσαϊκῆς κοινωνίας, τὸ ὁποῖον ἐκίνησε τὴν ἀγανάκτησιν καὶ ἐξήγειρε τὴν ἐκεῖ κοινωνίαν. Τὸ λυπηρὸν δὲ εἶναι, ὅτι εἰς τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ ἐπρωτοστάτησεν εἷς ἀξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος δὲν ἠρκέσθη ὅπως ὑποδειχθῇ τὸν εἰς τὸ τμῆμα του ὡδηγηθέντα καὶ προηγουμένως ὑπὸ τῶν χωροφυλάκων δαρέντα ἔντιμον ἐπαγγελματίαν τῆς Λαρίσσης, μὲ γρονθοκοπήματα, ἀλλὰ καθύβρισε καὶ τὰ μέλη τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τῆς ὁμοσπονδίας, τὰ ὁποῖα ἐν σώματι μετέβησαν διὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦν διὰ τὴν διαγωγὴν τῶν κατωτέρων ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς. Εἶναι ἀληθὲς κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἐποχὴ τοῦ πολέμου ἡ ἐπανάστασις καὶ αἱ πολιτικαὶ ἀνωμαλίαι κλπ. ἐκακοσυνήθισαν μερικὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Ἔπρεπεν ὅμως, ἤδη πρὸ πολλοῦ νὰ ἔχουν ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὴν κακὴν αὐτὴν κληρονομίαν, ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἤδη μάθει νὰ σέβωνται τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἀτόμου καὶ νὰ μὴ ὁδηγοῦν εἰς τὰ κρατητήρια τοὺς ἀνθρώπους ἄνευ σοβαρᾶς αἰτίας. Καὶ θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ἐπὶ τῆς δημιουργίας τοῦ ἐπεισοδίου αὐτοῦ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ αἰσχύνωνται, νὰ ἐπιδεικνύωνται ἥρωες ἐντὸς τῆς πόλεως τῆς Λαρίσσης καὶ ἐντὸς τῶν καταστημάτων αὐτῆς, ὅταν ὀλίγον ἔξωθι τῆς πόλεως ἐπὶ σειρὰν μηνῶν κατεσφάζοντο οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ὅταν ὁλόκληραι περιφέρειαι μαστίζονται ἀπὸ τὴν πληγὴν τῆς ληστείας, ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην μας ὀφείλεται εἰς αὐτοὺς τοὺς κυρίους. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ δὲν εἶναι τὰ πρῶτα ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα σημειώνονται εἰς τὰς σχέσεις μεταξὺ πολιτῶν καὶ ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς, καὶ ἐπειδὴ μεταξὺ πολλῶν ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς κρατεῖ ἡ παράδοξος αὐτὴ ἀντίληψις, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως τοὐλάχιστον ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του ληφθῶσιν ὅλα τὰ μέτρα διὰ νὰ παταχθῇ ἡ ἀντίληψις αὐτὴ καὶ νὰ διδαχθοῦν οὗτοι, ὅτι εἶναι μόνον ὄργανα τῆς εἰρήνης τῶν πολιτῶν καὶ οὐχὶ διῶκται αὐτῶν. Ἀλλὰ τοιαῦται ἐνέργειαι τῶν ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς γίνονται εἰς βάρος καὶ τοῦ σώματος, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τοιαύτας δυσχερείας ποὺ δὲν πρέπει ἴσως νὰ δυσφημῆται.

§59Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, προκαταβολικῶς δὲν δύναμαι νὰ εἴπω ἂν πταίουν ἢ δὲν πταίουν τὰ ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς διὰ νὰ τύχουν τῆς μομφῆς τὴν ὁποίαν τοὺς ἀπευθύνει ὁ κ. συνάδελφος. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἐφαρμόσῃ μετ’ αὐστηρότητος πάντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἄνευ αὐστηρᾶς ἀσκήσεως τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας ἄνευ μέτρων δρακοντείων διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ὀργάνων τῆς διοικήσεως περιλαμβανομένης καὶ τῆς ἀστυνομίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέσωμεν τὸ πρῶτον θεμέλιον τῆς καλῶς εὐνομουμένης πολιτείας, τὴν καλὴν λειτουργίαν τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ τὸν σεβασμὸν τῶν ὀργάνων ἐπὶ τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Μανουηλίδης.

§61Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διότι δύο τηλεγραφήματα ἐξ Ἀλεξανδρουπόλεως τοῦ νομοῦ Ἔβρου τὰ ὁποῖα ἔλαβον, νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπασχολήσουν τὴν Βουλὴν καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Πρωθυπουργόν, λυποῦμαι δὲ διότι δὲν παρευρίσκεται, ὅπως προσέξωσιν ἐπὶ τοῦ ἀναφερομένου ζητήματος διὰ τὸν λιμένα τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως. Τὸ τελευταῖον τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἔχει ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Τὸ ζήτημα καίτοι δὲν εἶναι νέον καὶ ἄγνωστον θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ ἀξιότιμοι ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ νὰ τὸ ἀναπτύξω δι’ ὀλίγων πρὸ τῆς Βουλῆς. Πρὸ ἀρκετοῦ χρόνου τὸ τελωνεῖον ἢ μᾶλλον τὸ ὑποτελωνεῖον τοῦ Πόρτο–Λάγο εἶχεν ζητήσει ὅπως χορηγηθῇ ἄδεια μεταφορᾶς ἐμπορευμάτων ἀπηγορευμένων μέχρι τότε διὰ τοῦ λιμένος τούτου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπειδὴ διεῖδεν ὅτι εἰς τὰς προτάσεις αὐτὰς ἐνυπῆρχεν χαρακτηριστικὴ μεροληψία καὶ ἐνδιαφέρον ἐκ μέρους τοῦ ἐκεῖ ὑποτελώνου, διέταξεν καὶ ἀπεστάλη ἐπὶ τόπου ὁ ἐπιθεωρητὴς τῶν τελωνείων κ. Δεδούσης, ὁ ὁποῖος διὰ μιᾶς ἐμπεριστατωμένης ἐκθέσεως ὑποβληθείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὁμιλεῖ κατὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ λιμένος τοῦ Πόρτο–Λάγο διὰ λόγους οἰκονομικοὺς, διὰ λόγους συγκοινωνίας, διὰ λόγους ἱστορικούς. Παρ’ ὅλα ταῦτα ἡ ἄδεια ἡ ζητηθεῖσα τότε, καὶ κατὰ τῆς ὁποίας ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν ἀντιταχθῆ, ἐχορηγήθη κατὰ παραδρομὴν καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ἐγένοντο διαμετακομίσεις αἵτινες εἶχον τοῦτο τὸ ἀτυχὲς ἀποτέλεσμα, ὅτι διήνοιξαν τὴν ὄρεξιν ἐκείνων οἵτινες ἐπιδιώκουν τὴν ἔναρξιν λειτουργίας τοῦ λιμένος τοῦ Πόρτο–Λάγο. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐν προκειμένῳ εἶναι λίαν λυπηρὸν καὶ θὰ ἐπεθύμουν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργοῦ, εἶναι ὅτι διοικητικὰ ὄργανα χωρὶς ἐπὶ ζητήματος τόσον σοβαροῦ νὰ συνενοηθοῦν προηγουμένως μετὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐδημιούργησαν τὸ λίαν ἀτυχὲς τοῦτο ἐπεισόδιον καὶ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν ἀντιζηλίας μεταξὺ δύο ὁμόρων νομῶν. Ἀντιζηλίας διὰ τὰς ὁποίας πρῶτος ἐγὼ λυποῦμαι, καὶ διαπληκτισμοὺς ἢ φιλονικίας, οἵτινες ἀσφαλῶς δὲν δύνανται νὰ ἔχουν καλὸν ἀποτέλεσμα. Διότι βεβαίως δικαίωμα εἶναι τῆς μιᾶς περιοχῆς νὰ ἐπιζητήσῃ τὴν καλλιτέρευσιν τῶν οἰκονομικῶν ὅρων διὰ τῆς ἱδρύσεως νέου λιμένος, ἀλλ’ ἐπίσης δικαίωμα ἢ ὑποχρέωσις εἶναι τῶν κατοίκων τοῦ ἄλλου νομοῦ νὰ ἀμύνωνται κατὰ τοῦ τοιούτου καινοτόμου κινδύνου, ὅστις θὰ ἔβλαπτεν τὰ συμφέροντα ἑνὸς προϋπάρχοντος λιμένος ἀπὸ τόσων ἐτῶν καὶ φθίνοντος διὰ λόγους κρίσεως ὑφισταμένης καὶ ὁλονὲν ἐπεκτεινομένης εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Ἀλλὰ δὲν εἶναι διόλου νοητόν, ἐκπλήσσομαι δὲ καὶ θλίβομαι διὰ τοῦτο, πῶς διοικητικὰ ὄργανα συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς μιᾶς ἀπόψεως χωρὶς νὰ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ γενικὴ διοίκησις ἐτάχθη ὅπως παρακολουθῇ τὰ ζητήματα ταῦτα ἀπὸ γενικωτέρας ἀπόψεως, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ὅλων τῶν νομῶν, τοὺς ὁποίους διοικητικῶς ἐκπροσωπεῖ, καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων προΐσταται. Διότι τὸ τηλεγράφημα, ἢ μᾶλλον τὰ 2 τηλεγραφήματα τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως ὁμιλοῦν σαφῶς περὶ εὐνοϊκῆς εἰσηγήσεως τῆς γενικῆς διοικήσεως Θρᾴκης, ὅπως δημιουργήσῃ λιμένα εἰς τὸ Πόρτο–Λάγο. Κατὰ τῆς τοιαύτης εἰσηγήσεως διαμαρτύρονται καὶ ἐξανίστανται οἱ πολῖται τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ λιμὴν Ἀλεξανδρουπόλεως ὑφιστάμενος ἀπὸ πολλῶν 10ετηρίδων, ἐπίνειον ὁλοκλήρου τῆς Βουλγαρίας ἄλλοτε καὶ κατόπιν ὁλοκλήρου τῆς Ἀνατολικῆς Θρᾴκης, φθίνει λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ ἐσωτερικὸν τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν ἄλλοτε ἔχει περιορισθῆ εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἀφ’ ἑτέρου διὰ τὸν λιμένα τοῦ Πόρτο–Λάγο ὑπάρχουν λόγοι ἱστορικοὶ καὶ οἰκονομικοὶ σοβαροὶ οἵτινες τὸν ἔχουν καταδικάσει πρὸ πολλῶν 10ετηρίδων ἵνα μὴ εἴπω ἑκατονταετηρίδος, διότι ἐνῷ ἐπανειλημμέναι προσπάθειαι ἔχουν καταβληθῆ πρὸς δημιουργίαν τοῦ λιμένος τούτου, ἐνῷ ἔχουν ὑποβληθῆ σχέδια καὶ προτάσεις, αἱ προτάσεις αὗται καὶ αἱ προσπάθειαι κατεδικάσθησαν μοιραίως, ὄχι διότι δὲν ἤθελεν ἡ μία περιοχὴ ἢ ἡ ἄλλη, ἀλλὰ διὰ λόγους βασικούς, ἱστορικοὺς καὶ διὰ λόγους ὑγειονολογικούς, διὰ λόγους ἐλλείψεως οἰκημάτων καὶ τὸ σπουδαιότερον ὅλων διότι εἰς τὸ Πόρτο–Λάγο δὲν ὑπάρχει οὐδὲ ἡ στοιχειώδης ἐγκατάστασις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποτίθεται ὅτι θὰ ἐξοδεύσωμεν ὁλόκληρα ἑκατομμύρια μόνον διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἕναν νέον λιμένα πρὸς καταστροφὴν προϋπάρχοντος τοιούτου ἴσως.

§62Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Δὲν ἐζητήσαμεν κ. συνάδελφε, νὰ ἐξοδευθοῦν ἑκατομμύρια διὰ τὸν λιμένα τοῦτον. Ζητοῦμεν ἁπλῶς νὰ ἐπιτραπῇ ἡ προσέγγισις ἀτμοπλοίων.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ κ. συνάδελφε, δὲν γίνεται συζήτησις, ἁπλῶς ὁ κ. συνάδελφος διὰ νὰ ἀποτρέψῃ ταραχὰς ἔλαβε τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§64Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐνόμισεν ἴσως ὅτι πρόκειται περὶ συζητήσεως. Θὰ τὸν ἐξαγάγω ἀπὸ τὴν πλάνην καὶ θὰ τοῦ εἴπω ὅτι ἔλαβον τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διότι ἔλαβα τὰ ἀναγνωσθέντα τηλεγραφήματα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ κάμω καὶ ὄχι διὰ νὰ συζητήσω. Ἔλαβον τὸν λόγον διότι εἶχον λάβει πληροφορίας καὶ ἐπικλήσεις περὶ συλλαλητηρίου πανδήμου τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ χώραν αὔριον, καὶ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ προκαλέσω καθησυχαστικὰς δηλώσεις αὐτῆς. Φαντάζομαι ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Ροδόπης δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, δὲν ἔχει τηλεγραφήματα τὰ ὁποῖα νὰ τὸν ἀναγκάζουν νὰ μὲ διακόπτῃ καὶ νὰ λαμβάνῃ μέρος. Ἡ συζήτησις δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν πρὸς τὴν διακοπήν. Θὰ ἤθελον λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, καὶ θὰ ἤθελον ἀκόμη νὰ ἀκούσω δηλώσεις καθησυχαστικὰς ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ μεταφέρω ταύτας πρὸς τοὺς ἀνησυχοῦντας συμπολίτας μου διὰ τὸ αὐριανὸν συλλαλητήριον. Ἐπεθύμουν ἀκόμη νὰ γνωσθῇ, ὅτι τοιαύτη ἀπόφασις μονομερῶς λαμβανομένη δι’ ὑποδείξεων τῆς γενικῆς διοικήσεως, ἥτις ἀσφαλῶς δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ σταθμίσῃ καὶ νὰ μελετήσῃ τὰ πράγματα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατραπῇ καθεστὼς ἀπὸ δεκαετηρίδων ὁλοκλήρων ὑφιστάμενον καὶ δὲν πρέπει νὰ διαταράσσεται ἡ ὑπάρχουσα ζηλευτὴ ἡσυχία εἰς τὸν νομὸν Ἕβρου ὅστις, οὐδέποτε ἔδωσεν ἀφορμὴν ἐνοχλήσεων, οὔτε διὰ συλλαλητηρίων οὔτε διὰ διαμαρτυριῶν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως καὶ τὰ ὄργανα τῆς διοικήσεως διὰ τοιούτων ἀστόχων εἰσηγήσεων δημιουργοῦν διαμαρτυρίας, δημιουργοῦν συλλαλητήρια παλλαϊκά, ἀσφαλῶς δὲν προάγουν τὴν διοικητικὴν ἡσυχίαν καὶ ὁμαλότητα. Ἐξαναγκάζομεν ἀδίκως φιλησύχους πολίτας νὰ ἐξεγείρωνται καὶ τηλεγραφοῦν, καὶ ἀναγκαζόμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ ἐρχώμεθα πρὸ τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ζήτημα ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἐξωνυχίσθη· εὐχόμεθα δὲ νὰ ἐξονυχισθῇ καὶ νὰ μελετηθῇ βραδύτερον καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν, διότι ἐκ τῆς τοιαύτης λεπτομεροῦς μελέτης καὶ ἐρεύνης θὰ καταφανῇ ὅτι δὲν εἶναι καιρὸς μαζὺ μὲ τὴν σήμερον ὑπάρχουσαν δυσπραγίαν νὰ καταδικάζεται διὰ τοιούτων ἀστόχων καὶ ἀκαίρων εἰσηγήσεων ὁλόκληρος περιφέρεια, νὰ δημιουργῆται δὲ ἡ ἐντύπωσις ὅτι θὰ ἐγκαταλειφθῇ λιμὴν ὅστις ἀπὸ ἀπόψεως ἐργασίας παρουσιάζει πλεῖστα πλεονεκτήματα καὶ τοῦ ὁποίου ἔχει ἀφαιρεθῇ τὸ πλεῖστον τῆς ἐνδοχώρας, νὰ δημιουργῆται δὲ καὶ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ὅλα αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ ἐνεργείας μεροληπτικάς, ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη τοιούτων φροντίδων καὶ εἰσηγήσεων. Καὶ νὰ δημιουργῆται ἀκόμη ἡ σφαλερὰ ἐντύπωσις ὅτι ἡ Κυβέρνησις προτίθεται, ἴσως διότι τελευταίως εἰσέρρευσαν ἑκατομμύρια ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα μὲ τόσους κόπους ἐξησφάλισεν ὁ ἀξιότιμος πρόεδρος αὐτῆς διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ διαθέσῃ ταῦτα πρὸς δημιουργίαν νέων λιμένων, πρὸς κατασκευὴν νέων τελωνειακῶν ἀποθηκῶν, πρὸς δημιουργίαν νέων πόλεων μὴ ὑφισταμένων σήμερον. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, ἐπαναλαμβάνω, ἐλλείψει τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὅπως προβῇ εἰς δηλώσεις καθησυχαστικὰς διὰ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τοὺς συμπολίτας μου τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως, πολίτας—διαβεβαιῶ τὸν κ. ὑπουργὸν—λίαν φιλησύχους οἵτινες διὰ νὰ ἀναγκάζωνται νὰ τηλεγραφοῦν περὶ συλλαλητηρίων καὶ ἐγκαταλείψεως τῆς πόλεώς των θὰ εἰπῇ ὅτι αἰσθάνονται βαθύτατα τὸν κίνδυνον καὶ τὴν ἀδικίαν ἅτινα τοὺς ἐπαπειλοῦν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§66Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἀναπληρῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὥστε νὰ δώσω ἀπάντησιν συνεπείᾳ τῆς προσκλήσεως τοῦ κ. Συναδέλφου. Ἀλλὰ καθόσον πληροφοροῦμαι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας δὲν ἔχει καμμίαν εἴδησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὸ ζήτημα παρουσιάζεται ὡς ζήτημα δημοσίας τάξεως, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ κάμῃ τὸ καθῆκον του. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅμως εὑρίσκομαι εἰς ἀπόλυτον ἀδυναμίαν νὰ εὕρω τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν ἵνα δώσῃ τὰς σχετικὰς πληροφορίας. Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας δὲν ἔχει γνῶσιν τοῦ ζητήματος, οὔτε ὁ ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν εἶναι ἐδῶ. Πρόκειται περὶ πράγματος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι γνωστόν, ἐπιφυλάσσομαι δὲ νὰ συνεννοηθῶ μετὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ.

§67Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν γνωρίζει καλῶς τὸ ζήτημα. Ἴσως δὲν γνωρίζει τὴν τελευταίαν φάσιν τοῦ ζητήματος, τὴν διὰ συλλαλητηρίων διαμαρτυρίαν τῶν Ἀλεξανδρουπολιτῶν διὰ τὴν δημιουργίαν νέου λιμένος ἐν Πόρτο–Λάγο.

§68Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν τὸ ξεύρω τελείως, δὲν τὸ παρηκολούθησα. Ἴσως νὰ τὸ παρηκολούθησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§69Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὡμίλησα πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐπειδὴ ἔχω τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ὅτι θὰ λάβῃ χώραν συλλαλητήριον κατὰ τῶν μεροληπτικῶν εἰσηγήσεων τῆς γενικῆς διοικήσεως, περὶ δημιουργίας νέου λιμένος ἐν Πόρτο–Λάγο. Ἐνόμισα, προκειμένου περὶ περιοχῆς τόσον φιλησύχου καὶ φιλονόμου, ὡς γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κατευνάσῃ τὴν ἀνησυχίαν καὶ τὴν ἐξέγερσιν, ἀνησυχίαν ἡ ὁποία εἶναι πλήρως δικαιολογημένη ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ὅτι αἱ ἐκεῖ τοπικαὶ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι δὲν εἶναι ρόδιναι κατόπιν τῆς περισυνῆς πλημμύρας καὶ κατόπιν τῆς ἀφορίας συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ χορηγήσῃ καὶ σποράν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπίκαιρον νὰ δημιουργοῦνται ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀκριβῶς ὀφείλουν νὰ ἀποφεύγωνται καθ’ ἣν στιγμὴν προσπαθοῦμεν νὰ γίνωνται οἰκονομίαι πανταχοῦ· συνεπῶς δὲ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ κἂν συζήτησις περὶ ἱδρύσεως νέων λιμένων.

§70Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως νέου λιμένος δὲν ἀφορᾷ κυρίως τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον προκειμένου νὰ εἰσπράξῃ τοὺς τελωνειακοὺς δασμούς, θὰ εἰσπράξῃ αὐτοὺς εἰς οἱονδήποτε λιμένα καὶ ἂν γίνῃ ἡ εἰσαγωγὴ ἢ ἐξαγωγή. Τὸ ζήτημα εἶναι ἴσως συγκοινωνιακόν, ἐθνικῆς οἰκονομίας, ὁπότε θὰ λάβῃ ἀπόφασιν ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Διότι σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ προέχουσα μορφὴ τοῦ ζητήματος δὲν εἶναι ἡ εἴσπραξις τῶν δασμῶν, διότι αὕτη γίνεται καὶ ἀπὸ ἄλλο τελωνεῖον.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 16)11)29 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ ἀναθέσεως αὐτῇ τῆς ὑπηρεσίας τῶν δανείων 6% τοῦ 1923 (Ἑλνοβουλγαρικῆς Μεταναστεύσεως, καὶ 6% τοῦ 1929 κλπ». (Ψηφίζεται τὸ σύνολον) Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ἐλευθερώσεως φυλακισμένων διατάξεων τοῦ Ποινικοῦ Νόμου» ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Παπαθανάσης.

§72Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Φρονῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ τροποποίησις τῶν ποινῶν τῶν ἐπιβαλλομένων ἐπὶ τῆς ἀπελευθερώσεως φυλακισμένων, ὡς ἐπέρχεται διὰ τοῦ εἰσαγομένου νομοσχεδίου, καθιστᾷ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν ἂν μὴ ἀδύνατον πάντως σπανιωτάτην. Διότι ὅταν τὸ αἴσθημα τῆς αὐστηρᾶς τιμωρίας τῶν ἀδικημάτων σήμερον ἔχει ἀμβλυνθῆ ἐπὶ τοσοῦτον ὥστε ἀδικήματα, ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα διεγείρωσι τὴν συνείδησιν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν νὰ τιμωροῦνται διὰ ποινῶν ἐπιεικῶν, δὲν γνωρίζω ποῦ θὰ εὑρεθῶσι δικασταὶ καὶ τίνα δικαστήρια θὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιβάλλωσι τὰς ποινάς τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀπελευθερώσεως φυλακισμένων. Διότι ὅσον, κύριοι, καὶ ἂν εἶναι σοβαρὸν τὸ ἀδίκημα τῆς ἀπελευθερώσεως φυλακισμένου, πάντως δὲν εἶναι ἐκ τῶν ἀδικημάτων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὠθοῦν τὴν ψυχὴν τοῦ δικαστοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἡ κατάστασις τῶν φυλακῶν εἶναι τοιαύτη, ὥστε ὄχι μόνον τὸν δικαστὴν ὠθεῖ εἰς ἐπιεικεστέρας ποινὰς καὶ εἰς ἀποφυγὴν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουσιν αὐστηρὰς τοιαύτας ἀλλὰ καὶ ἡ κοινὴ συνείδησις πρὸς τὸν ἀπελευθερώνοντα ἐκ τῶν φυλακῶν δὲν εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ τὸν χαρακτηρίζει ὅτι διαπράττει ἓν σοβαρὸν ἔγκλημα. Λέγω ὅτι ἡ κατάστασις τῶν φυλακῶν μας δὲν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μᾶς ἐμπνέῃ εἰς ἡμᾶς τοὺς ἰδίους τὸ αἴσθημα τῆς αὐστηρᾶς τιμωρίας αὐτῶν τῶν ἀδικημάτων. Ἀλλὰ καὶ ἀνεξαρτήτως στατιστικῶν, δὲν ἔχομεν παραδείγματα τοιούτων ἀπελευθερώσεων φυλακισμένων ὥστε νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν τὴν ἀνάγκην τῆς εἰδικῆς ρυθμίσεως τοῦ ἀδικήματος. Μάλιστα, ὡς καλῶς ἐνθυμοῦμαι, πρὸ ὀλίγου χρόνου τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἐδημοσίευσε στατιστικὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἀπελευθερώσεις τῶν φυλακισμένων ἔφθανον μόνον τὸ 1%. Ἀλλὰ καὶ κἄτι τι ἄλλο δὲν πρέπει νὰ παροραθῇ: ὅτι ἂν ἔχωμεν παραδείγματα ἀπελευθερώσεων φυλακισμένων οἱ ὁποῖοι ἐξειλίχθησαν εἰς περιφήμους λῃστοσυμμορίτας, αὐτὰ δὲν ὀφείλονται καὶ εἰς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, ἀλλ’ εἰς ἀσυγγνώστους ἐνεργείας τῶν κεντρικῶν ἀρχῶν αἱ ὁποῖαι διατάσσουν μεταφορὰς εἰς βαρυτάτας ποινὰς καταδίκων διὰ νὰ δικασθοῦν δι’ ἀδικήματα ἀσήμαντα, λ.χ. ἐξυβρίσεις καταδίκων πρὸς ἀλλήλους. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ αὐστηρότης τῶν ποινῶν, ἡ ὁποία προβλέπεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς τούτου, κύριοι, ὅπως εἶναι γνωστόν, κατὰ τὸν ἡμέτερον ποινικὸν νόμον ἀπελευθέρωσις φυλακισμένου ὑπάρχει ὅταν ὁ κρατούμενος εἶναι ὄχι μόνον κατάδικος ἢ δικαστικῶς προφυλακισμένος ἀλλ’ ὅταν κατὰ τὸ στάδιον τὸ προανακριτικὸν συλληφθῇ καὶ μεταχθῇ εἴτε εἰς φυλακὴν εἴτε εἰς ἄλλον τόπον καὶ διατελεῖ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῆς ἀρχῆς· ἐν ᾧ κατ’ ἄλλους Ποινικοὺς Νόμους, ὅπως τὸν Γαλλικόν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις ἐφαρμογῆς τοῦ ἀδικήματος πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κατάδικος ἢ ὑπόδικος δικαστικῶς προφυλακισμένος. Ἂν ληφθῇ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν καὶ προστεθῇ ἡ διάταξις ἡ ὁποία ἀναγράφεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ «ἢ κατηγορεῖται διὰ πρᾶξιν τιμωρουμένην διὰ μιᾶς τῶν ποινῶν τούτων», θὰ ἔχωμεν τὸ ἄτοπον, τὸ σκληρὸν καὶ τὸ ἀπάνθρωπον, νὰ καταδικασθῇ ἐπὶ ἀπελευθερώσει φυλακισμένου εἰς ποινὴν προσκαίρων δεσμῶν, καὶ ὁ ἀποφυλακισθεὶς μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἠμπορεῖ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ἀβασίμως κατηγορεῖτο. Ἑπομένως θέτοντες τὴν διάταξιν τῆς ἁπλῆς κατηγορίας θὰ διακινδυνεύσωμεν καταδίκας εἰς αὐστηροτάτας ποινὰς δι’ ἁπλᾶς ὑπονοίας αἱ ὁποῖαι ἐβάρυναν τοὺς συλλαμβανομένους. Πρέπει δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατὰ τὸν Ποινικόν μας Νόμον τὰ δύο τρίτα τῶν ἀδικημάτων τιμωροῦνται μὲ ποινὰς εἱρκτῆς, προσκαίρων δεσμῶν, ἰσοβίων δεσμῶν καὶ ἀναλόγως θὰ εἶναι αὐστηρόταται αἱ ποιναὶ διὰ τοὺς κατηγορουμένους ἐπὶ ἀπελευθερώσει φυλακισμένων. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους κατ’ ἀρχὴν τάσσομαι κατὰ τῆς διαρρυθμίσεως τοῦ νόμου ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον· ἀλλὰ δι’ ἣν περίπτωσιν γίνει δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον νὰ ἀπαλειφθῇ ὁπωσδήποτε ἡ διάταξις «ἢ κατηγορεῖται διὰ πρᾶξιν κλπ.» καθὼς καὶ τοῦ ἄρθρου 173 ἡ ἀνάλογος διάταξις.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαδᾶς.

§74Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐγὼ καὶ συμφωνῶ καὶ διαφωνῶ μὲ τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος ἀξιότιμον κ. συνάδελφον. Συμφωνῶ, διότι δὲν εὑρίσκω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον προτείνεται αὐτὴ ἡ νομοθετικὴ μεταρρύθμισις. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει δύο ξεχωριστὰ ζητήματα: τὴν ἀπόδρασιν τῶν φυλακισμένων καὶ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν φυλακισμένων. Ἂν ἐπρόκειτο περὶ αὐξήσεως τῆς ποινῆς τῆς ἀποδράσεως τῶν φυλακισμένων οὐδεμία δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, διότι πράγματι ἐκ τῶν στατιστικῶν ἐξάγεται ὅτι ὑπῆρξαν ἀποδράσεις, δοθείσης τῆς καταστάσεως τῶν φυλακῶν. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ ἀπελευθερώσεως φυλακισμένων δὲν συντρέχει περίπτωσις μεταβολῆς τῆς ἰσχυούσης διατάξεως ἡ ὁποία ἔχει ἄριστα· καὶ ἐὰν ἔπρεπε νὰ γίνῃ μεταβολή, ἔπρεπε νὰ γίνῃ συμφώνως πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῆς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη τὸ ὑπὸ τὴν ψήφισιν τῆς Βουλῆς σχέδιον τοῦ νέου Ποινικοῦ Κώδικος. Τὸ πρᾶγμα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δι’ ὀλίγων νὰ τὸ ἐξηγήσω εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ παλαιὸς Ποινικὸς Νόμος στηριζόμενος εἰς τὰ προσχέδια τοῦ Γερμανικοῦ ποινικοῦ νόμου τιμωρεῖ τὴν ἀπόδρασιν φυλακισμένων ἐφ’ ὅσον αὕτη ἀφορᾷ μόνον κατάδικον καὶ τιμωρεῖ μὲ μίαν ὡρισμένην ποινήν, μὲ μόνην τὴν διάκρισιν ἂν ἔλαβε χώραν βία ὁπότε τιμωρεῖ μὲ εἱρκτήν. Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ ὅτι ἡ διάταξις καὶ ὡς ἔχει, ἐν πολλοῖς μένει ἀνεφάρμοστος καὶ οἱ δικασταὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δίδουν τὴν μετρίαν σύγχυσιν διὰ νὰ κατεβοῦν εἰς τὰ 2½ ἔτη. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνεζητεῖτο ἀνέκαθεν ἐν τῇ ἐπιστήμῃ ἦτο, ἐὰν αἱ ἐπιβαλλόμεναι ποιναὶ διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν κρατουμένου ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόζωνται διὰ τὸν δικαστικῶς προφυλακισμένον καὶ ἐλευθερούμενον ἢ καὶ διὰ τὸν ἁπλῶς κρατούμενον δι’ οἱονδήποτε λόγον. Ἐγεννήθη μία μακρὰ συζήτησις καὶ ἐνταῦθα καὶ εἰς τὰς ξένας χώρας, καὶ νεώτεροι ποινικοὶ νόμοι ὅπως ὁ Νορβηγικὸς καὶ Πολωνικός, εἰς ὡρισμένον ἄρθρον τιμωροῦν καὶ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ κρατουμένου δι’ οἱονδήποτε λόγον ἀπὸ τὴν ἀρχήν, διότι εἶναι φυσικὸν ὅτι μία ἀπόδρασις προσβάλλει τὴν ἐξουσίαν καὶ δημιουργεῖ κινδύνους δημοσίας τάξεως ἀλλ’ οὐδέποτε ἐσκέφθησαν νὰ τιμωρήσουν μὲ ποινὰς προσκαίρων δεσμῶν καὶ εἱρκτῆς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος συντελεῖ εἰς ἀπελευθέρωσιν κρατουμένου ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ κρατούμενος αὔριον θὰ δικασθῇ, καὶ πιθανὸν ἀθωωθῇ ἀλλὰ τιμωροῦν μὲ ποινὴν πλημμελήματος ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀδικήματος δι’ ὃ κρατεῖται, ὅπως ἔχει καὶ τὸ ἰδικόν μας προσχέδιον τοῦ νέου Ποινικοῦ Κώδικος, μὲ εἰσηγητὴν τὸν ἀρειοπαγίτην κ. Πανόπουλον. Περίπτωσις λοιπὸν ἁπλῆ αὐξήσεως τῆς ποινῆς δὲν συντρέχει, διότι δὲν ὑπῆρξαν περιπτώσεις ἀπελευθερώσεως φυλακισμένων κατὰ συχνότερον μέτρον, παρὰ κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη. Συντρέχει περίπτωσις τροποποιήσεως ἐπὶ τὸ βαρύτερον τῶν νόμων περὶ ἀποδράσεως τῶν φυλακισμένων καὶ γίνεται μία σχετικὴ τροποποίησις· ἀλλ’ αὕτη, ἐνῷ ὑπάρχει τὸ σχέδιον τοῦ Κώδικος, ἐγένετο κατὰ τρόπον ἐντελῶς ἀντιεπιστημονικὸν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Θὰ κατέληγον νὰ εἴπω ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔπρεπε νὰ ἀποσυρθῇ διὰ νὰ μελετηθῇ, διότι μία μικρὰ ἔρευνα ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπ’ ἐμοῦ ἀπέδειξε τὸ ἑξῆς: Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη κάθε νομοσχέδιον οἱασδήποτε ἁρμοδιότητος περιεῖχε καὶ μίαν διάταξιν εἰδικοῦ ποινικοῦ νόμου. Οὕτω εἰς διαφόρους νόμους γίνεται παραπομπὴ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 171 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου· καὶ ἂν μείνῃ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει θὰ ἴδετε ὅτι τὸ πρᾶγμα καταντᾶ κωμικόν. Οὕτω τὸ ἄρθρ. 58 τοῦ νόμου τοῦ 1871 «περὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων» τιμωρεῖ κατὰ τὸ ἄρθρον 101 τὸν δεσμοφύλακα τὸν ἐλευθεροῦντα κρατούμενον διὰ δημόσιον χρέος. Κατὰ δὲ τὸ ἄρθρ. 8 τοῦ νόμου τοῦ 1884 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων» τιμωρεῖται μὲ τὴν ποινὴν τοῦ ἄρθρ. 181 ἐδαφ. βʹ ὁ ὑπάλληλος ὁ διατάξας ἀναστολὴν τῶν καταδιωκτικῶν μέτρων κατὰ ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου. Ποία ποινή, ἐρωτῶ, θὰ ἐπιβληθῇ μὲ τὴν βάσιν ποὺ ἔχει τὸ νομοσχέδιον;

§75Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ὁμιλεῖτε περὶ προσκαίρων δεσμῶν, ὅταν τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὁμιλεῖ ὅτι ἡ ποινὴ τῶν προσκαίρων δεσμῶν ἐπιβάλλεται ὅταν συντρέχῃ καὶ τὸ στοιχεῖον τῆς διὰ τῆς βίας ἀπελευθερώσεως, ἀλλὰ ἔχει ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ στοιχεῖον ὅτι κατηγορεῖται ὁ κατηγορούμενος διὰ πρᾶξιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλεται ἡ ποινὴ τῶν ἰσοβίων δεσμῶν.

§76Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι, κ. ὑπουργέ· μὰ δὲν ἀκούσατε τὶ σᾶς εἶπα.

§77Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μὰ εἶναι ἡ ποινὴ τοῦ τελευταίου ἐδαφίου.

§78Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν εἶναι ἡ ποινὴ τοῦ τελευταίου ἐδαφίου, διότι λέγει, ὅτι ἀντὶ τῶν ἐν ἄρθρ. 181 ἐδαφ. 1 ποινῶν θὰ ἐπιβάλλεται φυλάκισις ἑνὸς ἔτους.

§79Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ἤδη τιμωρεῖται αὐτὸ μὲ τὴν ποινὴν τῆς εἱρκτῆς, διότι ὁ νόμος τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε ἀναφέρει τὸ ἐν ἰσχύϊ ἄρθρον τοῦ ποινικοῦ νόμου, τὸ δὲ ἐν ἰσχύϊ ἄρθρον τοῦ ποινικοῦ νόμου ἐπιβάλλει τὴν ποινὴν τῆς εἱρκτῆς.

§80Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι, κ. ὑπουργέ, πλανᾶσθε· διότι τὸ ἐδάφιον δεύτερον ἐπιβάλλει τὴν ποινὴν τῆς φυλακίσεως.

§81Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ὅταν ὁ ποινικὸς νόμος παραπέμπει εἰς νόμον ὁ ὁποῖος διὰ νεωτέρου νόμου κατηργήθη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό· διότι ὅπως εἶναι ἀριθμητικῶς εἰς τὸν παλαιὸν νόμον, θὰ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι ἐκεῖνο.

§82Χ. ΛΑΔΑΣ. Μὰ τὶ λέγετε, κ. ὑπουργέ; ἢ πρέπει, νὰ ἀλλάξητε καὶ τὸν ἄλλον νόμον, ἢ θὰ τιμωρηθῇ, ἀντὶ μὲ τριῶν μηνῶν μὲ εἱρκτήν. Εἶναι προφανές, κ. ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν ὅλοι οἱ σχετικοὶ νόμοι καὶ εἶναι ἀπαραίτητον τοὐλάχιστον νὰ προσαρμοσθῇ τὸ νομοσχέδιον νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἵνα μελετηθῇ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν τὸν Γερμανικὸν ποινικὸν νόμον τοῦ 1912, ὡς ἐπίσης ἔχομεν καὶ τὸν τοῦ 1917. Μία διάταξις εἰς τὸ ἄρθρον 42 τοῦ ποινικοῦ κώδικος λέγει: (ἀναγινώσκει). «Ἐάν, φυλακισμένοι κτλ.» πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει τὸ νομοσχέδιον ὅτι καλὸν θὰ ἦτο ν’ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἵνα ὑποβληθῇ εἰς τήν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης καὶ προσαρμοσθῇ μὲ τὰς ἀρχὰς αὐτάς. Θὰ ἔπρεπε δὲ νὰ ληφθῇ πρόνοια δι’ ἕνα ἄλλο ἀδίκημα. Ποῖο εἶναι τὸ ἀδίκημα αὐτό; Εἶναι τὸ ἐπιπολάζον ἀδίκημα τῆς ὑποθάλψεως ἐγκληματιῶν περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ τὸ σχέδιον τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος. Διότι, κ. ὑπουργέ, ὅταν ἐμφανίζεται συμβολαιογράφος, ἀκόμη προχθές, ὁ ὁποῖος ἔχει ρημάξει τὴν Ἀθήνα ὁλόκληρη, ὁ ὁποῖος συνελήφθη ἔπειτα ἀπὸ δυόμισυ χρόνια κρυπτόμενος εἰς τὰς Ἀθήνας, βεβαίως αὐτὸ δὲν θὰ συνέβαινεν ἂν ὁ ὑποθάλπων ἐγνώριζεν ὅτι τιμωρεῖται. Ἤδη τιμωρεῖται μόνον ἡ ὑπόθαλψις λῃστῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὸ ἀδίκημα τῆς ὑποθάλψεως ἐγκληματιῶν, ὅπερ δὲν τιμωρεῖται, ἐνῷ ἡ τιμωρία εἶναι νομοθετημένη εἰς ὅλας τὰς νεωτέρας ποινικὰς νομοθεσίας. Πρέπει νὰ τροποποιήσωμεν τὸν σχετικὸν νόμον, νὰ εἶσθε βέβαιοι δέ, ὅτι διὰ τῆς τιμωρίας τοῦ ἀδικήματος αὐτοῦ, θὰ προσφέρητε εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ τὴν Δικαιοσύνην μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν ἐνῷ αὐξάνοντες τὰς ποινὰς τῆς ἐλευθερώσεως κρατουμένων δὲν κάμνομεν ἀπολύτως οὐδέν. Ἡ θεωρία μᾶς ἔχει ἀποδείξει, ὅτι ὅπου ὑπάρχουν μεγάλαι ποιναί, ἐκεῖ αἱ ποιναὶ δὲν ἐφαρμόζονται. Δι’ αὐτὸ ὁ σοφώτερος τῶν ὑπουργῶν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ἀείμνηστος Δημητρακόπουλος, ὅταν ἦλθεν ὑπουργός, ἐμετρίασεν εἰς ὡρισμένα ἀδικήματα τὰς ποινάς. Λόγου χάριν ἐμετρίασεν τὴν ποινὴν τοῦ ἐμπρησμοῦ. Καὶ ἀπὸ τότε ἤρχισαν νὰ δικάζωνται οἱ ἐμπρησμοί. Ὑπεβίβασε καὶ δὲν ηὔξησε ποινάς· ἐνῷ ἐξ ἄλλου εἶναι γνωστόν, ὅτι οὐδέποτε ἔγιναν περισσότεραι καταχρήσεις, παρὰ κατὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλειτούργει τὸ στρατοδικεῖον καὶ εἴχομεν τὴν ποινὴν τῆς ἀγχόνης. Καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπῆρχεν ἡ ποινὴ τῆς ἀγχόνης ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως διέπραττεν ἐγκληματικὰς πράξεις. Δὲν δύναται λοιπὸν σήμερον νὰ ἰσχυρίζεταί τις ὅτι εἶχε λάθος ὁ Δημητρακόπουλος, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν, ὅτι αἱ μεγάλαι ποιναὶ δὲν ἐφαρμόζονται. Νομίζω λοιπὸν ὅτι τὸ νομοσχέδιον, κ. ὑπουργέ, μὲ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν αἰσθάνομαι πρὸς ὑμᾶς, διότι δὲν ἐσυνεχίσατε τὴν ἀθρόαν ὑποβολὴν τῶν νομοσχεδίων, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀποσύρητε διὰ νὰ προσαρμόσητε μὲ τὸν νόμον· διότι σήμερον ἔμαθον εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὅτι εἴχατε τὴν πρόνοιαν νὰ διατάξητε ἕνα εἶδος ἀναθεωρήσεως τοῦ ὑποβεβλημένου εἰς τὴν Βουλὴν σχεδίου τοῦ νέου Ποινικοῦ Κώδικος. Ἀφοῦ ἔχετε σοβαρωτάτην ἐργασίαν πρὸς ἀναθεώρησιν ὁλοκλήρου τοῦ ποινικοῦ νόμου, διὰ ποῖον λόγον νὰ δημιουργήσητε κατὰ προτίμησιν ἰδίας τροποποιήσεις τῶν ποινικῶν νόμων. Δὲν ὑπάρχει ἐξαιρετικὸς κίνδυνος, καὶ μόνον θὰ ἔπρεπεν εἰδικῶς σήμερον, ἀντὶ αὐξήσεως τῶν ποινῶν διὰ τὴν ἐλευθέρωσιν φυλακισμένων, νὰ καθιερωθῇ ὡς ἀδίκημα ἡ ὑπόθαλψις τῶν ἐγκληματιῶν, διὰ νὰ προσφέρητε πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. (χειροκροτήματα).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαβιτζιᾶνος.

§84Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ὅτι τὸ Κράτος, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ λάβῃ πρόνοιαν διὰ τὴν ἀπόδρασιν φυλακισμένων εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ τις ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ Ἤπειρος δὲν θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ἀσφαλείας ἂν δὲν ἦσαν οἱ ἀποδράσαντες φυλακισμένοι, οἱ ὁποῖοι κατέκλυσαν αὐτήν. Ἐρωτῶ ὅμως: αὐτὸ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὁ κ. ὑπουργός εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ διασώσῃ τὴν κατάστασιν; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἡ ἀπόδρασις δὲν θὰ περιορισθῇ ποτὲ ἐφ’ ὅσον δὲν κάμνομεν φυλακάς, ἐφ’ ὅσον δὲν διωργανώνωμεν τὸ σύστημα τῶν φυλακῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν κτίρια ἀνάλογα. Ἀλλὰ προσέτι πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ποινὴ ἡ ὁποία δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ μέγεθος τοῦ ἀδικήματος οὐδέποτε ἐφηρμόσθη. Ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος συνάδελφος Ἀθηνῶν ἀνέπτυξε πολὺ καλά, ὅτι ἡ παρατηρουμένη αὐστηρότης τῶν ποινῶν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία κάμνει νὰ μὴ ἐφαρμόζωνται ποτὲ αὗται. Ὑπῆρξαν ἀδικήματα, καὶ συγκεκριμένως τὸ ἀδίκημα τῆς ψευδορκίας, τὸ ὁποῖον ἀφ’ ἧς ὑπάρχει ποινικὸς νόμος καὶ μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ὅτε οὗτος μετερρυθμίσθη, οὐδέποτε ἐτιμωρήθη, οὐδέποτε ἐφηρμόσθη ἡ ἀρχικῶς ὑφισταμένη διὰ τὸ ἀδίκημα τῆς ψευδορκίας ποινή. Ἡ ψευδορκία εἶχεν ὁρισθῇ ὅτι ἀπετέλει κακούργημα καὶ διὰ τοῦτο δὲν ὑπῆρξε δικαστὴς ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ὡρισμένην ποινὴν κακουργήματος νὰ ἀποστείλῃ τὸν ψεύδορκον εἰς τὸ κακουργιοδικεῖον. Ἐδέησε λοιπὸν νὰ χαρακτηρισθῇ τὸ ἀδίκημα τῆς ψευδορκίας ὡς πλημμέλημα. Ἡ ἀπόδρασις δὲν θὰ ἐμποδισθῇ διὰ τῶν μεγάλων ποινῶν. Ἂν ἐμποδισθῇ θὰ ἐμποδισθῇ διὰ τῶν μικροτέρων ποινῶν αἵτινες εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῶσιν. Θὰ ματαιωθῇ δὲ καθ’ ὁλοκληρίαν ἡ ἀπόδρασις διὰ τῆς μεταρρυθμίσεως τοῦ συστήματος τῶν φυλακῶν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§86Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ νομοσχέδιον ὑπηγορεύθη ὡς ἐκ τῶν ἀποδράσεων ἐπικινδύνων λῃστῶν καὶ κακούργων καὶ ἡ σπουδαιοτέρα μεταρρύθμισις εἶναι ὅτι ἐνῷ αἱ κείμεναι διατάξεις κάμνουν διάκρισιν ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἀποδράσεως καὶ τῆς ἐλευθερώσεως, δὲν ἐλάμβανον ποσῶς ὑπ’ ὄψιν τὴν βαρύτητα ἢ μὴ τῆς πράξεως δι’ ἣν κατηγορεῖτο ὁ ἐλευθερωθείς. Ἐνόμισα ἑπομένως ὅτι αἱ περιπτώσεις ἁπλῶν κατηγορουμένων καὶ πραγματικῶν ἐγκληματιῶν ἔπρεπε νὰ χωρισθοῦν. Αἱ ποιναὶ διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις δὲν εἶναι βαρύτεραι, διότι ὁ ποινικὸς νόμος ἔχει καὶ τὰς ποινὰς τῆς εἱρκτῆς, θεσπίζομεν δὲ τώρα πρόσκαιρα δεσμὰ ὅταν ὁ ἐλευθερωθεὶς κατηγορεῖται διὰ σοβαρώτατα ἐγκλήματα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. βουλευτοῦ Κερκύρας διὰ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὰς φυλακάς, ἀσχολούμεθα ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, καὶ εἰς λίαν σύντομον διάστημα θὰ εἰσηγηθῶμεν σχετικὰ νομοθετικὰ μέτρα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Παπαθανάση ὑποστηρίζοντος τὸ ἀνάλογον τῆς ποινῆς πρὸς τὴν πρᾶξιν δι’ ἣν κατηγορεῖται ὁ ἐλευθερωθεὶς ὑποβάλλω σχετικὴν τροπολογίαν, διότι νομίζω ὅτι ὀρθὸν εἶναι ὅτι πρέπει νὰ χαρακτηρίζεται ἡ πρᾶξις δι’ ἣν κατηγορεῖται ὁ ἀπελευθερωθεὶς παρὰ τοῦ Συμβουλίου ἢ τοῦ Δικαστηρίου ὅπερ θὰ δικάσῃ τὸν ὑπαίτιον τῆς ἐλευθερώσεως, δίδεται δὲ καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως ὅταν ἡ ὁριστικὴ καταδίκη τοῦ ἐλευθερωθέντος μεταβάλλει τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς πράξεως. Προσθέτω δηλαδὴ εἰς τὸν νόμον ἄρθρον 185 δίς, καὶ ἡ τροπολογία μου ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ εὕρωμεν τὴν καλλιτέραν λύσιν, καὶ δὲν θὰ ἔχω δυσκολίαν ν’ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον πρὸς τύπωσιν τῆς τροπολογίας ἢ καὶ νὰ ἀναπεμφθῇ ἀκόμη αὐτὸ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος.

§88Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἤθελα νὰ συστήσω κἄτι τι σχετικῶς πρὸς τὰς τροπολογίας αὐτὰς τῶν διαφόρων νόμων, αἱ ὁποῖαι γίνονται συμπτωματικῶς. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι ὑπάρχει εἰδικὴ ἐπιτροπή, ἥτις ἐπεξεργάζεται ὁλόκληρον τὸν ποινικὸν νόμον. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μία τοιαύτη ἐπιτροπή, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν τὰ τοιαῦτα νομοσχέδια νὰ παρασκευάζωνται ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ σύνολον τοῦ ποινικοῦ νόμου, ὥστε νὰ μὴ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν περίπτωσιν σήμερον νὰ ἔχωμεν ἕνα ποινικὸν νόμον τροποποιοῦντα τὸν ὑφιστάμενον, καὶ αὔριον νὰ ἔχωμεν ἕναν ἄλλον ποινικὸν νόμον ἐντελῶς διάφορον ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον κάμνομεν σήμερον. Δὲν γνωρίζω ἂν ὑπάρχουν τόσον ἐπείγουσαι περιστάσεις ὥστε νὰ σᾶς ἀναγκάσουν νὰ κάμητε μεταβολὴν τοῦ ὑφισταμένου ποινικοῦ νόμου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ρύθμισιν τῆς ποινῆς διὰ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας, κατὰ τὰς ὁποίας πρόκειται περὶ ἀδικήματος τιμωρουμένου εἴτε διὰ θανάτου εἴτε διὰ τῶν ἰσοβίων δεσμῶν, ὁ ὑφιστάμενος νόμος ἔχει ποινὰς ἀρκετὰ βαρείας, ἀφοῦ ὁ ἐλάχιστος ὅρος εἶναι τρίμηνος φυλάκισις καὶ δὲν ὑπολείπεται παρὰ νὰ συστήσωμεν εἰς τὰ δικαστήρια νὰ εἶναι αὐστηρότερα· συστήσατε εἰς τὸν εἰσαγγελέα νὰ ἐφαρμόζωνται οἱ νόμοι. Αἱ θεσμοθετημέναι ποιναὶ εἶναι ἐπαρκεῖς, διότι δὲν πρόκειται περὶ πράξεων ὀφειλομένων εἰς ἐγκληματικότητα. Ἡ τροπολογία ἤδη ποὺ κάμνετε, κ. ὑπουργέ, πρέπει νὰ ὑποβληθῇ εἰς μίαν προσεκτικωτέραν μελέτην καὶ θὰ ἴδητε ὅτι περιέχει πράγματα τὰ ὁποῖα γενοῦν ἀνωμαλίας τοὐλάχιστον. Μὲ τὴν τροποποίησιν ποὺ θὰ κάμετε ἤδη, κ. ὑπουργέ, δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ γεννῶνται ἀντιφάσεις μεταξὺ τῶν δικαστηρίων μὲ τὸ δικαίωμα τῆς ἀναθεωρήσεως ποὺ θεσπίζετε· καὶ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀποτελέσματα τῆς προχειρολογίας μεθ’ ἧς συντάσσομεν ποινικὰς διατάξεις. Καὶ τὰς ἄλλας παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκανεν ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς, περὶ ἀναγκαίας καταργήσεως τῶν διαφόρων ποινικῶν διατάξεων αἵτινες παρενεβάλλοντο εἰς διαφόρους νόμους ἰδίως οἰκονομικούς, πρέπει νὰ τὰς λάβητε ὑπ’ ὄψει σοβαρῶς. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ θὰ συνίστων ν’ ἀποσυρθῇ καθ’ ὁλοκληρίαν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ γίνῃ συνεννόησις μὲ τὴν νομοπαρασκευαστικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ποινικοῦ νόμου. Ἐὰν ὑπάρχει ἐπείγουσα ἀνάγκη, νὰ τὸ ἐπεξεργασθῇ ἐπειγόντως.

§89Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Ἐὰν βέβαια ὁ ποινικὸς νόμος τὸν ὁποῖον ἐπεξειργάσθη ἡ νομοπαρασκευαστικὴ ἐπιτροπὴ ἦτο ἕτοιμος καὶ ὥριμος διὰ νὰ συζητηθῇ καὶ ψηφισθῇ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος νὰ εἰσηγηθῶμεν ἓν ἰδιαίτερον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ τροποποιῇ ὡρισμένα ἄρθρα τοῦ κειμένου ποινικοῦ νόμου. Ἀλλ’ ἡ ἐργασία ἐκείνη ἡ βασιζομένη κυρίως εἰς ἔργον τὸ ὁποῖον ἐγένετο πρὸ 12 ἐτῶν, παρέστη ἀνάγκη νὰ θεωρηθῇ ὑπὸ τῶν αὐτῶν καὶ πάλιν μελῶν περίπου, τῶν συνταξάντων, διότι καὶ οἱ ἴδιοι ὡμολόγησαν ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς διαρρευσάσης 12ετίας ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰς ξένας χώρας νέα νομοθετήματα καὶ νέαι πραγματεῖαι ἐν τῇ ἐπιστήμῃ καὶ δι’ αὐτὸ ἀναθεωρεῖται ὁλόκληρον τὸ σχέδιον. Ἡ ἀναθεώρησις ὅμως αὐτὴ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ περατωθῇ ἐντὸς τῆς παρούσης συνόδου. Ἑπομένως τὸ ζήτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: ἢ πρέπει νὰ μὴ ρυθμίσωμεν τὸ ζήτημα τώρα, ἢ νὰ τὸ ρυθμίσωμεν κατὰ τὸν μᾶλλον δυνατὸν καὶ καλλίτερον τρόπον. Ἡ τροποποίησις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ συζητηθῇ ὡριμώτερον καὶ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ οἵαν δήποτε παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἤθελε γίνῃ, καὶ οἱανδήποτε τροπολογίαν.

§90Χ. ΛΑΔΑΣ. Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν μὲ τροπολογίας. Πρέπει νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§91Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἄς ὑπάγῃ· δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν: δέχεται τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν ἀναπομπὴν αὐτοῦ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν;

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἀναβάλλεται ἡ περαιτέρω συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Βουλγαρίας συμβάσεως ἐκδόσεως τῆς 21 Φεβρουαρίου 1929». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεσχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 3398». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ὀκτωβρίου 1929 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. τῆς 17 Ἰουλίου 2923 περὶ εἰδικῶν διατάξεων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12)15 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ. «περὶ ἑρμηνίας τοῦ νόμου 2387 περὶ προστασίας τῆς πνευματικῆς ἰδιοκτησίας». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8)10 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν Δικαστηρίων». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παγίων γραφικῶν ἐπιχορηγήσεων καὶ λοιπῶν ἐξόδων τῶν δικαστικῶν γραφείων». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συναφθείσης τὴν 10 Μαΐου 1929 συμφωνίας μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς «περὶ διακανονισμοῦ τῶν μεταξὺ τῶν ρηθεισῶν Κυβερνήσεων ὑφισταμένων διαφορῶν». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν μεθαύριον ἡμέραν Παρασκευὴν καὶ ὥραν 4.30′ μ. μ. (Ὥρα 6.45′ μ. μ.)