1929.05.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 91η

ΔΕΥΤΕΡΑ 27 ΜΑΪΟΥ 1929

Προεδρία αʹ ἀντιπροέδρου κ. Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ

(Ὥρᾳ 5 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσιν τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Οἱ κάτοικοι τοῦ Ἀσπροπύργου ἀναφέροντες τὰς ἐκ τῆς τελευταίας θεομηνίας καταστροφάς, παρακαλοῦν ὅπως ληφθῇ ἄμεσος μέριμνα διὰ τὴν ἀνακούφισίν των. — Οἱ ὑποδικοκατάδικοι φυλακῶν Παλαιοῦ Στρατῶνος ὑποβάλλουν τὴν παράκλησιν, ὅπως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Πολιτεύματος ἀπονεμηθῇ αὐτοῖς χάρις ἵνα δυνηθῶσιν ἐντίμως πλέον νὰ διαθρέψωσι τὰς οἰκογενείας των. — Οἱ δημοτικοὶ ὑπάλληλοι Νιαούσης καὶ Ἐδέσσης παρακαλοῦν ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ ψήφισις τοῦ ἀπὸ χρόνου ἐκκρεμοῦντος παρὰ τῇ Κοινοβουλευτικῇ Ἐπιτροπῇ νομοσχεδίου περὶ καταστάσεως δημοτικῶν ὑπαλλήλων. — Συμβολαιογράφοι Κοζάνης καὶ Ἐλευσῖνος ἀναφέρουν ὅτι ἐμμένουν εἰς τὴν σύστασιν χωριστοῦ ταμείου συντάξεως. — Οἱ γραφεῖς, ὑπολογισταὶ καὶ δακτυλογράφοι τῶν ὑπουργείων καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, παρακαλοῦν ὅπως μεταρρυθμισθῇ τὸ Ν.Δ. τῆς 2 Νοεμβρίου 1926 κατὰ τρόπον εὐνοοῦντα καὶ αὐτούς. — Ὁ ἀγροτικὸς συνεταιρισμὸς Γαργαλιάνων παρακαλεῖ, ὅπως καὶ ἡ κοινότης των περιληφθῇ εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἱδρύσεως ἀγροτικῶν γυμνασίων. — Ὁ δικηγορικὸς καὶ Ἠπειρωτικὸς σύλλογος Ἄρτας καὶ ἡ ὁμοσπονδία ἐπαγγελματιῶν Ἄρτας ὑποβάλλουν τὴν παράκλησιν, ὅπως μὴ καταργηθῇ ἡ ἱερατικὴ σχολὴ Ἄρτας ὡς ἀποτελοῦσα ἀπὸ μακροῦ χρόνου τὸ μόνον κέντρον τῆς πνευματικῆς μορφώσεως τοῦ τόπου των. — Ὁ σύνδεσμος ἀναπήρων πολέμου Λέσβου παρακαλεῖ, ὅπως δημοσιευθῇ ὁ κατάλογος τῶν λαβόντων κατὰ τὰς ἑορτὰς βοηθήματα ἵνα κατὰ μέλλουσαν διανομὴν βοηθημάτων προτιμηθοῦν οἱ μὴ λαβόντες. — Ὁ διδάσκαλος θεωρητικῶν μαθημάτων ἡμιγυμνασίου Μοχοῦ Κρήτης Ε. Τζαβλάκης παρακαλεῖ, ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ μεταρρυθμίσεως τῶν σχολείων μέσης ἐκπαιδεύσεως ληφθῇ πρόνοια, ὅπως μὴ ἀπολυθῶσιν οἱ διδάσκαλοι τῶν θεωρητικῶν μαθημάτων. — Ἡ ἕνωσις συνεταιρισμῶν Λαγκαδᾶ ἀναφέρει, ὅτι ὁ χείμαρρος Μπογδάνος πλημμυρίσας κατέστρεψε τοὺς ἐπανεσπαρμένους ἀγρούς των καὶ παρακαλεῖ, ὅπως κατασκευασθῇ τάχιστα φράγμα πρὸς πρόληψιν γενικωτέρας καταστροφῆς. — Ἰδιοκτῆται τυπογραφείων Κομοτινῆς παραπονοῦνται, διότι τὸ ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν διέταξεν ἵνα ἡ ἐκτύπωσις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τοῦ νομοῦ των γίνῃ εἰς Ναύπλιον. — Οἱ καπνεργάται Ἀγρινίου, παρακαλοῦν καὶ πάλιν ὅπως μεταβληθῇ τὸ ὑπαλληλικὸν σύστημα τῶν ἰατρῶν των. — Καπνεργάται Θάσου παρακαλοῦν ὅπως ληφθῇ μέριμνα ἰατρικῆς περιθάλψεως αὐτῶν ὡς στερουμένων ἰατρῶν. — Ἡ παμπροσφυγικὴ ἕνωσις δικαιούχων ἐκπροθέσμων ἀνταλλαξίμων, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ λύσιν τοῦ ζητήματος τῶν ἐκπροθέσμων δηλώσεων. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Χρυσοῦ καὶ πολλοὶ συνεταιρισμοὶ τῶν πέριξ μερῶν, παρακαλοῦν ὅπως μὴ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ κτήματος Ζηλή, καθόσον τυγχάνει τὸ μόνον μέρος τῆς βοσκῆς καὶ ὑδρεύσεως τῶν ζώων των. — Τὸ σωματεῖον καπνεργατῶν Πραβίου παρακαλεῖ, ὅπως μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἡ πρότασις περὶ καταργήσεως τῆς ὑποχρεωτικῆς χωρικῆς συσκευασίας τοῦ καπνοῦ. — Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς προτάσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων: αʹ) τῆς συμβάσεως Κυρκίνη, βʹ) τοῦ Καζίνου τῆς Ἐλευσῖνος καὶ γʹ) τῆς προμηθείας 505 Γερμανικῶν αὐτοκινήτων, ἵνα ἐπιληφθῇ αὐτῶν ἡ Βουλή, κατὰ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου 3398 ὁριζόμενα. Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου Ν.Δ. περὶ παροχῆς προσωρινοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 3522 περὶ στρατολογίας τῆς Χωροφυλακῆς. 2) Περὶ ἀναθεωρήσεως ἐπιβληθέντων κατὰ τὴν ἐν ἔτει 1926 ταξινόμησιν κτηνῶν καὶ ὀχημάτων προστίμων. 3) Περὶ τοῦ τύπου τοῦ ὅρκου τῶν Στρατιωτικῶν ἐν γένει. 4) Περὶ κυρώσεως ἀνακλήσεως προαγωγῆς καὶ ἀποστρατείας ἀξιωματικῶν. Οἱ κ.κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καὶ Π. Βουρλούμης (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τοῦ Ἀχιλλείου Ἀνακτόρου Κερκύρας». Οἱ κ.κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καὶ Α. Χρηστομᾶνος (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως διὰ τὴν ἐκχώρησιν προνομίου διὰ τὴν ἐγκατάστασιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῆς Ραδιοφωνίας ἐν Ἑλλάδι». Ὁ κ. Α. Καραπάνος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) ὑποβάλλει σχέδια νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας ἐμπορικῆς συμβάσεως τῆς 8 Σεπτεμβρίου 1926 δι’ ὃν χρόνον ἐφηρμόσθη καὶ 2) Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας συμβάσεως ἐμπορίου, ναυτιλίας καὶ ἐγκαταστάσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1929. Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 3981 περὶ ἐκτάκτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου καὶ 2) Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1725 περὶ ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῆς Στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας. Ὁ κ. Ι. Κανναβὸς (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν. (ἀναγινώσκει). Λαμβάνω τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 16 Μαΐου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Ἰωάννου Παπαφλέσσα, ὅτι μετὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐκ παγετοῦ ζημιῶν καὶ τῶν ἐκ τούτων δημιουργηθεισῶν ἀναγκῶν εἰς τοὺς παραγωγούς, ὑπὸ τῶν ἐπὶ τόπου μεταβάντων ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας κ. κ. Καραμάνου γενικοῦ διευθυντοῦ, Ἀντωνοπούλου, Συράκη καὶ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Α.Σ.Ο. κ. κ. Γενηδουνιᾶ εἰς Μεσσηνίαν καὶ Μουλούλη εἰς Ἠλείαν καὶ μετὰ τὴν ἐπὶ τόπου μετάβασιν καὶ ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος καὶ παρ’ ἡμῶν συνεφωνήθη μεταξὺ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τοῦ Α.Σ.Ο. ἡ ἀνακούφισις τῶν παθόντων ἐπὶ τῆς ἑξῆς βάσεως. Ἀνατίθεται εἰς τὸν Α.Σ.Ο. ἡ καὶ ὑπὸ τοῦ καταστατικοῦ αὐτοῦ νόμου προβλεπομένη ἀναγκαστικὴ ἀσφάλισις τῆς σταφιδοπαραγωγῆς κατὰ κινδύνων ἐκ παγετῶν καὶ χαλάζης, ἀντὶ ἀσφαλίστρου 60 δραχμῶν κατὰ παραγόμενον ἑνετ. χιλιόλιτρον, ἤτοι τοῦ ἡμίσεως σχεδὸν τῶν ἤδη εἰς τὸ κεντρικὸν ταμεῖον (Κ.Τ.Α.Χ.) καταβαλλομένων ἀσφαλίστρων ὑπὸ τῶν ἀπ’ εὐθείας εἰς αὐτὸν προαιρετικῶς ἀσφαλιζομένων κατὰ χιλιόλιτρον ἀξίας 3000 δραχ. ἡ δ’ ἀποζημίωσις ἥν ὁ Α.Σ.Ο. θὰ καταβάλῃ εἰς ἕκαστον παθόντα θ’ ἀνέρχεται οὐχὶ εἰς τὸ ἥμισυ ἀλλ’ εἰς τὰ ⅔ τῆς ἀσφαλισθείσης, ὡς ἄνω ἀξίας ἑκάστου χιλιολίτρου σταφίδος. Οὕτω ἕκαστος παραγωγός, θὰ εἶναι ἠσφαλισμένος ἀναγκαστικῶς, διὰ τὰ ⅔ τῆς ἀξίας τῆς παραγωγῆς του εἰς τὸν Α.Σ.Ο., θὰ δύναται δὲ ἐλευθέρως, καταβάλλων ἀνάλογον συμπληρωματικὸν ἀσφάλιστρον, νὰ ἀσφαλίζηται καὶ διὰ τὸ ὑπόλοιπον τρίτον εἰς τὸ Κ.Τ.Α.Χ. Ἡ ἀναγκαστικὴ ἀσφάλισις θεωρεῖται, ὡς γενομένη ἀναδρομικῶς καὶ διὰ τὸ τρέχον ἔτος, ὡρίσθη δὲ κατὰ τὰ ἀνωτέρω, διὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ κατὰ βεβαιωθησόμενον ἑνετ. χιλιόλιτρον ζημία ἕνεκα παγετῶν ἢ χαλάζης ἀποζημίωσις εἰς δρ. 1600. Οἴκοθεν ἐννοεῖται, ὅτι τὸ ποσὸν ὅπερ, θὰ καταβάλῃ ὁ Α.Σ.Ο. ὡς ἀποζημίωσιν, θὰ εἶναι ἐφέτος κατὰ πολὺ ἀνώτερον τῶν παρ’ αὐτοῦ εἰσπραχθησομένων, ἀνέλαβεν ὅμως οὗτος, νὰ καταβάλῃ ἐκ τῶν ἀποθεμάτων του τὸ ἐπὶ πλέον ἀπαιτηθησόμενον, κατόπιν βεβαιώσεως τῶν ζημιῶν, ποσόν. Τὸ Κράτος ἀφ’ ἑτέρου ἀνέλαβε, νὰ ἐκπέσῃ ἐκ τοῦ παρὰ τοῦ Α.Σ.Ο. καταβαλλομένου ἐτησίως ἐγγείου φόρου σταφιδοπαραγωγῆς τὸ ποσὸν τῶν 5 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἤτοι τὸ ποσὸν τὸ ἀναλογοῦν περίπου εἰς τὸν ἔγγειον φόρον τῆς καταστραφείσης ἕνεκα τὴν παγετῶν παραγωγῆς. Ἤδη αἱ ἐπιτροπαὶ ἐκτιμήσεως τῶν ζημιῶν καταρτισθεῖσαι παρὰ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας, ἐπελήφθησαν τοῦ ἔργου των. Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) Καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν. (ἀναγινώσκει). Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ξηροῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως νόμου, θὰ ἐκφέρωμεν τὴν γνώμην μας. Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καταθέτει ὡσαύτως τὴν κάτωθι ἀπάντησιν (ἀναγινώσκει). Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 79 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ξηροῦ, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἅμα τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου 3416 τοῦ 1927 «περὶ φορολογίας τῶν ἀμβύκων κλπ.» καὶ δυνάμει συμβάσεως μεταξὺ τοῦ δημοσίου καὶ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν Βʹ. κατηγορίας, ἀνελήφθη παρὰ τῶν τελευταίων ἡ κατὰ τόπους παραλαβὴ τοῦ διὰ μικρῶν ἀμβύκων παραγομένου στεμφυλοπνεύματος, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς παραδόσεως τοῦ ὁποίου ὡρίσθησαν καθ’ ἅπαν τὸ Κράτος διάφορα κέντρα καὶ ἀντιπρόσωποι τῆς ἐπὶ τούτῳ συσταθείσης «Ὑπηρεσίας Στεμφυλοπνεύματος». Ἐν τῷ νομῷ Φθιώτιδος μεταξὺ ἄλλων ἔχουσιν ὁρισθῆ κέντρα παραλαβῆς στεμφυλοπνεύματος ἐν Λαμίᾳ μὲ ἀντιπρόσωπον τοὺς ἀδελφοὺς Κωνσταντέλλου, ἐν Στυλίδι μὲ ἀντιπρόσωπον τὸν Π. Ἀθανασίου, καὶ ἐν Σταθμῷ Μπράλλο μὲ τοὺς ἀδελφοὺς Κωνσταντέλλου. Ἐκ τοῦ νόμου εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ παραλαβὴ οἱασδήποτε ποσότητος στεμφυλοπνεύματος, ἀρκεῖ ὁ βαθμὸς αὐτοῦ νὰ μὴ ᾖ κατώτερος τῶν 32ο ἑκατονταβάθμου ἢ 15 Καρτιέρου. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἐφ’ ὅσον εἴς τι τῶν ἀνωτέρω κέντρων ὁ ἀντιπρόσωπος ἠρνήθη τὴν παραλαβὴν στεμφυλοπνεύματος παρακαλοῦμεν, ὅπως γνωσθῇ τοῦτο ἡμῖν διὰ συγκεκριμένων στοιχείων ἵνα ληφθῶσιν ταχέως τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων Ὁ κ. Α. Καλαντζᾶκος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν περὶ μὴ ὑπαγωγῆς στρατολογικῶς τῶν ἐπαρχιῶν Τριφυλλίας καὶ Ὀλυμπίας εἰς Τρίπολιν.

§4Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτέρων χρόνων, κ. Πρόεδρε, αἱ ἐπαρχίαι Τριφυλλίας καὶ Ὀλυμπίας ἔχουν συνδεθῆ ἐμπορικῶς καὶ στρατολογικῶς μὲ τὴν πρωτεύουσαν τοῦ νομοῦ, τὰς Καλάμας. Ἐπίσης αἱ ἀναμνήσεις αἱ ὑπὲρ τῆς Πατρίδος ἔχουν συνδεθῆ ἀρρήκτως μὲ τὸ Σύνταγμα Καλαμῶν. Ἤδη ἀναγράφεται εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ νέος ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ πρόκειται τὰς ἐπαρχίας αὐτὰς νὰ τὰς συνδέσῃ μὲ τὴν Τρίπολιν μὲ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχουσι κανένα δεσμόν. Τοῦτο τοὺς ἔχει ἀνησυχήσει σπουδαίως καὶ ἔχει προκαλέσει τὴν δικαίαν ἐξέγερσιν τῶν δύο ἐπαρχιῶν καὶ παρακαλοῦν ὅπως λάβητε ὑπ’ ὄψιν, κ. ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, τὰ παράπονά των, διότι καὶ ἡ Πολιτεία ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ σέβηται τὰς παραδόσεις τοῦ λαοῦ, εἰς τὴν σημερινὴν μάλιστα ἐποχὴν ποὺ περιβάλλεται μὲ τόσας οἰκονομικὰς στενοχωρίας καὶ παρακαλῶ νὰ μείνουν αἱ ἐπαρχίαι αὗται ὑπαγόμεναι εἰς τὸ 9ον Σύνταγμα Καλαμῶν.

§5Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀναμφισβητήτως τὸ ἐπιτελεῖον ἔχει σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν αὐτοῦ ὅλας τὰς ὑφισταμένας παραδόσεις, ἀλλὰ δυστυχῶς λόγῳ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀνυπερβλήτου κατόπιν τῆς ἀποφάσεως περὶ ἐλαττώσεως τῆς θητείας εἰς 15μηνον καὶ τῆς ἐν γένει μεταβολῆς τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην ὅπως ἐξισώσῃ τοὺς στρατευσίμους οἱ ὁποῖοι εἰς ἑκάστην περιφέρειαν στρατολογοῦνται. Αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχω εἶναι, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐξίσωσις διαφορετικὰ παρὰ μόνον ἂν ὡρισμέναι ἐπαρχίαι ὑπήγοντο στρατολογικῶς εἰς τὸ Σύνταγμα Τριπόλεως, τὸ ὁποῖον ὑστερεῖ ἀπὸ ἀπόψεως δυνάμεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα, διὰ νὰ ἴδω ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κάτι.

§6Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Τουλάχιστον διὰ τὴν ἐπαρχίαν Τριφυλλίας, ἥτις εἶναι πλησιέστατα εἰς τὰς Καλάμας, νὰ ληφθῇ μέριμνα περὶ μὴ ὑπαγωγῆς καὶ αὐτῆς εἰς τὴν Τρίπολιν.

§7Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Πάντως θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ θὰ γίνῃ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν ἀπὸ στρατιωτικῆς ἀπόψεως.

§8Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν καὶ ἐγώ, κ. ὑπουργέ, νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἐπανορθώσεως αὐτοῦ τοῦ ἀδικήματος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαφλέσσας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§10Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ὡς νὰ μὴ ἐπήρκουν αἱ ἄλλαι βαρεῖαι θεομηνίαι αἱ ὁποῖαι ἐπέπεσαν εἰς τὰς Καλάμας, ἦλθε καὶ ἡ διαταγὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν περὶ ἀποσπάσεως στρατιωτικῶς ἐκ τῶν Καλαμῶν τῶν ἐπαρχιῶν Ὀλυμπίας καὶ Τριφυλλίας. Δὲν γνωρίζω τοὺς λόγους οἵτινες ὑπηγόρευσαν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ προβῇ εἰς τὴν τοιαύτην μεταβολήν, ἀλλὰ πάντως οἱ λόγοι δὲν εἶναι στρατιωτικοί, ὅπως δὲν εἶναι στρατιωτικοὶ οἱ λόγοι ἕνεκα τῶν ὁποίων μετετέθη ἐκ Καλαμῶν ἡ ἕδρα τῆς μεραρχίας ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐνεκρώθη τὸ ἐν Καλάμαις Σύνταγμα καὶ μετετέθησαν τὰ στελέχη αὐτοῦ εἰς Τρίπολιν. Ἀλλὰ ἦτο δυνατὸν τὰ πράγματα ἄλλως νὰ διευθετηθοῦν συμφώνως τοῖς νόμοις καὶ τῷ δικαίῳ. Ἀποσπῶνται αἱ ἐπαρχίαι αὐταὶ ἐνῷ εἶναι εἰς πάντας γνωστόν, ὅτι τὸ 9ον Σύνταγμα τῶν Καλαμῶν περιέχει τοὺς στρατιώτας τῆς Μεσνίας οἵτινες ἀπὸ μικρᾶς ἡλικίας ἔλεγον καὶ εἶχον ὄνειρόν των, ὅτι θὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὸ 9ον Καλαμῶν. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ τροποποιήσῃ τὸ διάταγμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἄδικον καὶ σκληρόν.

§11Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μὲ τὸν νέον ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ ἠλαττώθησαν αἱ μεραρχίαι καὶ σήμερον ἐλαττώνονται καὶ τὰ συντάγματα καὶ συνεπῶς εἰς πολλὰς πόλεις εἰς τὰς ὁποίας ἀνέκαθεν ὑπῆρχον τοιαῦτα δὲν θὰ ὑπάρχωσι πλέον. Τώρα εἰς ποίαν πόλιν θὰ τοποθετηθοῦν τὰ συντάγματα, τοῦτο εἶναι ζήτημα στρατιωτικόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τσιγδέμογλου ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Π.Ο.Α.Δ.Α. περὶ εἰσαγωγῆς τῶν ὁμολογιῶν τῶν ἀνταλλαξίμων εἰς τὸ χρηματιστήριον τοῦ Λονδίνου.

§13Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ προκειμένη ἀναφορὰ ἀφορᾷ μίαν ὑπόθεσιν ἀρκετὰ σπουδαίαν ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῶν ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων. Ἐκ τῶν δηλώσεων τῶν ἐφημερίδων ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ζητήσῃ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰ ξένα χρηματιστήρια τῶν ὁμολογιῶν τῶν ἀνταλλαξίμων τῆς πρώτης σειρᾶς τῶν 8%. Δὲν θὰ ἐξετάσω τὴν ἐπίδρασιν ἡ ὁποία ἐγένετο λόγῳ τῆς ἀνακοινώσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, διότι διακυμάνσεις δεκάδων τινῶν δραχμῶν δὲν ἔχουν τόσην μεγάλην σημασίαν, ὅσην σημασίαν ἔχει τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πραγματοποιήσεως ταύτης.

§14Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἐγένετο καμμία ἀνακοίνωσις.

§15Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἔδωσα καμμίαν σημασίαν εἰς τὰς ἀνακοινώσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἐπέφερον ὁπωσδήποτε μερικὰς διακυμάνσεις οὔτε θὰ ἐξετάσω τίνα ἐπίδρασιν ἔσχεν ἡ ἀπόφασις αὕτη κατόπιν συζητήσεως ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ, διότι αἱ ὁμολογίαι ὑπερετιμήθησαν κατὰ δεκάδας τινὰς δραχμῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ὁμολογιῶν τῶν ἀνταλλαξίμων τῆς πρώτης σειρᾶς τῶν 8% θὰ ἔχῃ κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου πολὺ μεγάλην σημασίαν κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τὴν τύχην ἐν γένει τῆς χρηματιστηριακῆς κινήσεως τῆς ἀγορᾶς μας, ἐπίσης δὲ ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ μεγάλην ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν κτημάτων. Εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸν τόκον 8% τῶν ὁμολογιῶν τῶν ἀνταλλαξίμων θὰ τὸν φέρουν καὶ αἱ ἄλλαι ὁμολογίαι τῶν Ἐθνικῶν δανείων ἢ τῶν ἄλλων δανείων τῶν διαφόρων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν τῶν Ἑλληνικῶν αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἤδη τοποθετημέναι εἰς τὰ ξένα χρηματιστήρια καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ αὐτῶν θὰ παρασύρῃ τὰς ὁμολογίας τὰς τοποθετημένας εἰς τὰ ξένα χρηματιστήρια μέχρι τοῦ ἐπιπέδου, νὰ ὑφίστανται μείωσιν αἱ ἄλλαι ὁμολογίαι. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρει ἡμᾶς τοὺς πρόσφυγας εἶναι, ὅτι διὰ τῆς ὑπερτιμήσεως τῶν ὁμολογιῶν κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὰ ξένα χρηματιστήρια, ἀσφαλῶς ἡ τιμὴ τῶν κτημάτων θὰ ὑποτιμηθῇ, διότι ἡ πληρωμὴ δι’ ὁμολογιῶν μεγαλειτέρας ἀξίας συνεπάγεται εἰς τὴν ἔκπτωσιν τῆς ἀξίας τῶν κτημάτων. Αὐτὰ τά δύο σημεῖα κατ’ ἐμὲ εἶναι τόσον οὐσιώδη καί σπουδαῖα ὥστε δέον νὰ σκεφθῇ σοβαρῶς ἡ Κυβέρνησις πρὶν ἀποφασίσῃ νὰ εἰσαγάγῃ τὰς ὁμολογίας αὐτὰς εἰς τὰ ξένα χρηματιστήρια, διότι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ ἐπηρεασθῶσιν ὅλα ἐν γένει τὰ Ἐθνικὰ δάνεια καὶ τὰ ἰδιωτικά, καθὼς ἐπίσης θὰ ἐπηρεασθῇ καὶ ἡ ἀξία τῶν ὁμολογιῶν καὶ τῶν κτημάτων. Ἐκ τῆς ὑπερτιμήσεως αὐτῶν τῶν ὁμολογιῶν δυστυχῶς δὲν πρόκειται νὰ ἐπωφεληθῶμεν ἡμεῖς κατ’ ἐλάχιστον μόνον ὅριον οἱ πρόσφυγες, κατὰ τὸ πλεῖστον δὲ οἱ κεφαλαιοῦχοι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀντίκειται κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου μὲ αὐτὰς τὰς ἀπόψεις τὰς Κυβερνητικάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουσιν ἤδη ἐκδηλωθῆ πρὸ καιροῦ καὶ αἱ ὁποῖαι ἔχουν γίνει σκέψεις: νὰ ἐγγυηθῇ τ. ἔ. τὸ Κράτος τὴν ἀξίαν τῶν ὁμολογιῶν αὐτῶν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 600 δραχμῶν μὲ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι καὶ εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν οἱ κεφαλαιοῦχοι εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιημένοι καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι καὶ αὐτὸς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι ἡ μεγαλειτέρα ὑπερτίμησις τῶν ὁμολογιῶν θὰ συνεπήγετο καὶ τὴν μείωσιν τῆς ἀξίας τῶν κτημάτων... Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, νὰ προτιμηθῇ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ὁμολογιῶν τῆς βʹ σειρᾶς τῶν 6% ἢ μᾶλλον, νὰ περιορισθῇ ἐκεῖ μόνον, διὰ νὰ κρατηθῇ ἡ ἀξία των εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὑψηλά, οὕτως ὥστε ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς ὁπωσδήποτε συγκρατήσεως τῶν τιμῶν αὐτῶν, νὰ μείνῃ πρὸς ὄφελος τῶν δικαιούχων.

§16Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σεῖς δέχεσθε, δηλαδὴ ὅτι αἱ ὁμολογίαι αἱ πρῶται εἶναι εἰς χεῖρας τῶν κεφαλαιούχων;

§17Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Κατὰ τὸ πλεῖστον μέρος εἶναι εἰς χεῖρας κεφαλαιούχων. Ἄλλοτε εἴχομεν ἀντίρρησιν μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ νέα ἔκδοσις τῶν ὁμολογιῶν θὰ ἐγίνετο ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους καὶ συνθήκας ὑφ’ οὓς ἐγένετο ἡ ἔκδοσις τῆς πρώτης σειρᾶς τῶν ὁμολογιῶν. Ἔχομεν κατὰ συνέπειαν τὴν ἀντίληψιν αὐτήν.

§18Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ συζητηθῶσιν ἐν ἀναπτύξει ἀναφορᾶς. Ἡ συζήτησις θὰ ἔδει νὰ γίνῃ δι’ ἐπερωτήσεως καὶ κατὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν σχετικῶν νομοθετικῶν μέτρων. Διὰ τοῦτο περιορίζομαι, ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι καὶ δι’ ἀνακοινωθέντος ἐδηλώθη ὅ,τι ἡ Κυβέρνησις εὑρεθεῖσα πρὸ αἰτήσεως εἰσαγωγῆς εἰς τὸ χρηματιστήριον τῆς πρώτης σειρᾶς τῶν ἀναλλαξίμων, ἀπεφάσισεν ἐν ὑπουργικῷ συμβουλίῳ, νὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα προαπαιτοῦνται διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὸ χρηματιστήριον τῶν ὁμολογιῶν τῶν ἀνταλλαξίμων ἀνεξαρτήτως πρώτης ἢ δευτέρας σειρᾶς καὶ ἐν καιρῷ θ’ ἀποφασίσῃ περὶ τῆς εἰσαγωγῆς. Ἐπιπροσθέτως δὲ σᾶς λέγω, ὅτι ἔχει ληφθῇ πρόνοια αἱ δεύτεραι, ὁμολογίαι νὰ ἐκτυπωθοῦν καὶ ἐν Ἀγγλικῇ μεταφράσει.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ροδόπουλος, ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ πρότασιν νόμου, «περὶ φορολογίας τῶν ἁπλῶν ἀμβύκων».

§20Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, συμφώνως μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ πανελληνίου ἀγροτικοῦ συνεδρίου, περὶ μεταβολῆς τοῦ νόμου «περὶ φορολογίας τῶν ἁπλῶν ἀμβύκων» καταθέτω σχετικὴν πρότασιν νόμου, καθ’ ὅσον ὁ νόμος οὗτος, ἐνῷ στερεῖ τοὺς ἀμπελοκτήμονας τῆς χρήσεως τῶν προϊόντων εὐνοεῖ τρομερὰ τὸ λαθρεμπόριον. Δὲν θὰ ἐκταθῶ νὰ εἴπω πολλά, διότι τὰ ἀναφέρω ἐν τῇ ἐκθέσει μου. Ἕν μόνον ἔχω σπουδαῖον νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐδημιουργήθη μία τάξις ἀποστακτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἀμπελοκτήμονες, ἐδημιουργήθη λέγω, μία τάξις, ἡ ὁποῖα κάμνει ἐπάγγελμα καὶ ἡ ὁποῖα μαζεύει τὰ παληοϋλικὰ καὶ τὸ οἰνόπνευμα τὸ δίδει εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τοὺς ἑτέρας κατηγορίας καὶ λαμβάνει τὸ τίμημα. Ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον ἀπὸ ὅλα, εἰς τὰς περιστάσεις αὐτὰς εἶναι, ὅτι οἰνοπνευματοποιοὶ πρώτης κατηγορίας ὄχι ἁπλῶν ἀμβύκων, ἀλλὰ τελειοτέρων μηχανημάτων, ἀφήνουν ἄχρηστα τὰ τελειότερα μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ὑπόκεινται εἰς φορολογίαν καὶ ἀνέπτυξαν μίαν βιομηχανίαν εἰς βάρος τῶν ἀμπελοκτημόνων καὶ τοῦ Κράτους, διότι ἐργάζονται ἄνευ οὐδενὸς ἐλέγχου· ἐνῷ οἱ τίμιοι ἄνθρωποι οἱ ἀμπελοκτήμονες, οἱ ὁποῖοι φοβοῦνται τὸν νόμον, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐργασθοῦν. Ὁ νόμος λοιπὸν αὐτὸς ἐξέθρεψε τὸ λαθρεμπόριον καὶ ἐνίσχυσεν αὐτό. Διὰ τῆς προτάσεως νόμου τὴν ὁποίαν κάμνω ἐγώ, τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους αὐξάνουν κατὰ 40.000.000 καὶ θεραπεύονται καὶ αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀμπελοκτημόνων. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν παρουσιασθεῖσαν ἐπιτροπὴν ἀπήντησεν, ὅτι ἀποδέχεται τὰς ἀπόψεις μας, ἐὰν τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους δὲν ἐλαττωθοῦν. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν ἔκθεσίν μας βγαίνει τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους θὰ αὐξήσουν κατὰ 40 ἑκατομμύρια καὶ ἑπομένως ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ υἱοθετήσῃ τὸ νομοθέτημα τοῦτο.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τηλικίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ συνοικισμοῦ Σκόδρας.

§22Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἀπομακρυνθῇ ἐκεῖθεν ὁ γεωπόνος Σαζαμανόγλου, ὁ ὁποῖος ἔλαβε πενταπλάσιον κλῆρον ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ἔλαβον ἄλλοι πρόσφυγες.

§23Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Παρακαλῶ, νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορά.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσεριώνης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κοινοτήτων, τοῦ τέως δήμου Λαμπίας.

§25Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, κατὰ τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον, ὁ τότε δασάρχης Λαμίας ἀπηγόρευσε τὴν βοσκὴν εἰς ὅλα τὰ δάση Λαμίας. Οἱ κάτοικοι διεμαρτυρήθησαν πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν. Διετάχθη ἡ ἐξέτασις τῆς καταστάσεως ἐκ μέρους τοῦ ἁρμοδίου ἐπιθεωρητοῦ, ἡ ὁποία ὅμως ἐγένετο μὲ τὸ αὐστηρὸν ὑπηρεσιακὸν σύστημα. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέστειλεν ἐπὶ πεντάμηνον τὴν ἀπαγόρευσιν αὐτήν, ἀλλ’ ἔληξεν καὶ οἱ κάτοικοι εἰς κατάστασιν ἀπελπιστικὴν παρακαλοῦν τόν κ. ὑπουργόν, ν’ ἀνασταλῇ καὶ πάλιν ἡ διάταξις αὐτή, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ νέα σχετικὴ διάταξις τοῦ κώδικος, περὶ ἀναδασώσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν θ’ ἀποφανθῇ μία ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ νόμος. Ἡ παράκλησις τῶν κατοίκων εἶναι δικαιοτάτη καὶ πρέπει ν’ ἀνασταλῇ ἡ ἀπαγόρευσις μέχρι 1ης Ὀκτωβρίου.

§26Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα. Παρακαλῶ, νὰ μοὶ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προέδρου τοῦ γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καστορίας.

§28Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ, νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. βουλευτὴς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἰατρικοῦ συλλόγου Ἀθηνῶν.

§30Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀναφορά μου ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς. Κύριε ὑπουργέ, ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν διεβίβασε μίαν αἴτησιν καὶ μεταξὺ τῶν αἰτημάτων του περιλαμβάνεται καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ συλλόγου, νὰ μάθουν ποῖα μέτρα πρὸς ἐξυγίανσιν τοῦ Κράτους μας ὑπεδείχθησαν ἐσχάτως ἀπὸ τοὺς ἐπισκεφθέντας τὴν Ἑλλάδα ὑγιεινολόγους ἰατροὺς τῆς Κ.Τ.Ε. καὶ ποία εἶναι ἡ σκέψις αὐτοῦ ἐπὶ τῶν γνωμῶν τῶν ἀξιοτίμων κυρίων ἰατρῶν. Ὁ ἰατρικὸς κόσμος δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ, ὅταν θέλῃ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα εἶναι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὑπέδειξαν καὶ μάλιστα ἰδιαιτέρως διὰ τὴν ἑλονοσίαν, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ δὲν εὑρίσκονται ἐπίσης ἐν ἀδίκῳ ὅταν ἐνδιαφέρωνται καὶ διὰ τὴν φυματίωσιν καὶ τοῦτο, διότι ἐνῷ εἶναι ἡ αὐτὴ θεραπεία δι’ ὅλα τὰ πεπολιτισμένα κράτη, ἐν τούτοις καὶ διὰ τὴν μίαν νόσον καὶ διὰ τὴν ἄλλην εἶναι διάφοραι αἱ κλιματολογικαὶ συνθῆκαι. Ἀλλ’ ἐρωτῶ: οἱ ἀξιότιμοι ἰατροὶ τῆς Κ.Τ.Ε. ἔλαβον γνῶσιν τῶν κληματολογικῶν συνθηκῶν; Ἀμφιβάλλω. Καὶ ὅμως ἔπρεπε, κ. ὑπουργέ, μάλιστα νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ διακεκριμένους ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀφιερώσει ὅλον τὸν βίον των εἰς τὴν ἐπιστήμην. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ, νὰ διαφωτίσητε τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ κ. ὑπουργέ, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐπιστημονικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται διὰ τὰς σκέψεις τὰς ὁποίας ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ ἡ ὑπηρεσία τῆς ὑγιεινῆς.

§31Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. βουλευτήν, ὅτι τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων ἀντιπροσώπων τοῦ τμήματος Ὑγιεινῆς τῆς Κ.Τ.Ε., ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον, ποῖα εἶναι τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει, νὰ ληφθοῦν ἐναντίον τῆς φυματιώσεως καὶ τῆς ἑλονοσίας, νομίζω, ὅτι ἐὰν ἐκαθήμην ἐδῶ ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους, δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλω νά μάθῃ ὁ κ. Βουλευτής. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τρίτον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ἐπίσης ὁ κ. βουλευτὴς, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι κύριοι ἀντιπρόσωποι τῆς Κ.Τ.Ε. δὲν ἐμελέτησαν κληματολογικῶς τὴν Ἑλλάδα, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα ποὺ ἔμειναν ἐδῶ ἔκαμαν μίαν μελέτην ἐμβριθεστάτην, ἡ ὁποία ὄντως εἶναι ἀνταξία καὶ τοῦ ὀνόματος τῆς Κ.Τ.Ε.

§32Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἕνα μῆνα νὰ μελετήσωσιν ὅλας τὰς κληματολογικὰς συνθήκας. Διατὶ ὅμως δὲν τοὺς ἐφέρατε εἰς ἐπικοινωνίαν μὲ τοὺς ἄλλους ἰδικούς μας ἰατρούς, τοὺς καθηγητάς μας. Διότι ἐδῶ ὑπάρχουν ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι ἀφιέρωσαν ὅλον των τὸν βίον διὰ τὴν ἐπιστήμην. Ἑπομένως, ὁσονδήποτε σοφοὶ καὶ ἂν εἶναι οἱ ἀξιότιμοι ὑγιειονολόγοι τῆς Κ.Τ.Ε., δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ προσεγγίσωσι τὴν εἰδικότητα τῶν ἰδικῶν μας ἰατρῶν.

§33Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν καὶ τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τοὺς ξένους ὑγιειονολόγος, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών μου, προσπαθῶ, νὰ τοὺς φέρω εἰς ἐπικοινωνίαν μὲ τοὺς ἰδικούς μας ἰατρούς. Ἐὰν δὲν ἐπιτύχω νὰ τοὺς φέρω, δὲν πταίω ἐγώ.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐνοικιαστῶν ἐλαιοδεκάτης Θουρίας, Ἀμφίας, Παμμίσου κλπ.

§35Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία κατεστράφη ἐκ τῶν τελευταίων καταστροφῶν. Ἀκριβῶς δὲ θέλω, νὰ ὑπενθυμίσω τὴν ρητὴν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα. Οἱ ἐνοικιασταὶ αὐτοὶ ἔχουν πολλάκις ὑπερβάλει τὸ ποσὸν αὐτὸ τῆς ἐνοικιάσεως καὶ ὁ Δημόσιος προϋπολογισμὸς ἔχει ὠφεληθεῖ, καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος, νὰ ἐπιμείνῃ ἀνενδότως ἐπὶ τῆς αἰτήσεώς του.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ξηρὸς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§37Ν. ΞΗΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ διατάξῃ τὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος καὶ ἂν ἠμπορῇ νὰ δοθῇ μία εὐμένεια, νὰ τὸ πράξῃ.

§38Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορά.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κατσαδήμας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§40Κ. ΚΑΤΣΑΔΗΜΑΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅλαι αἱ ἐλαῖαι συγκομίζονται ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου καὶ οἱ μισθωταὶ μένουν μὲ τὴν ὑποχρέωσιν πρὸς τὸ Δημόσιον, χωρὶς νὰ κατορθώσουν νὰ πάρουν ἔλαια. Νομίζω, ὅτι τὸ Δημόσιον πρέπει νὰ χαρίσῃ μέρος τοῦ ἐνοικίου, διότι δὲν χαρίζεται πραγματικῶς τίποτα· διότι ὁ αὐτὸς φόρος ἄλλοτε ἐνοικιάζετο εἰς τὸ τρίτον τοῦ σημερινοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑποχρέωσιν νομίζω, ὅτι ἔχει ἡ Κυβέρνησις, νὰ παραχωρήσῃ μίαν μακροτάτην προθεσμίαν, μέχρις ὅτου βεβαιωθῇ ἡ ὑπηρεσία, ὅτι ὄντως ἡ ζημία εἶναι μεγάλη.

§41Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει εἰς τοὺς ἐνοικιαστὰς τῶν φόρων, νὰ χορηγηθῇ τοιαύτη προθεσμία.

§42Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀνεξαρτήτως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ζημίας, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν. Ὅλαι αἱ ἐνοικιάσεις τῶν φόρων γίνονται προτοῦ ἔλθῃ ἡ ἐποχὴ τῆς συγκομιδῆς. Συνέβη, νὰ γίνῃ ἐνοικίασις τὸν Ὀκτώβριον, ἡ δὲ ἐπιδημία νὰ ἀναφανῇ τὸν Νοέμβριον. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ εἰς τὴν Πρέβεζαν καὶ ὁ ἔφορος Πρεβέζης κατόπιν ἀνακρίσεων τὰς ὁποίας ἔκανε παρεδέχθη πραγματικῶς, ὅτι ὁ ἐνοικιαστὴς ἐκεῖνος ὑπέστη μεγάλην ζημίαν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, προκειμένου νὰ λάβῃ μέτρα, νὰ περιλάβῃ καὶ τὸν ἐνοικιαστὴν Πρεβέζης, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐνοικιάσει πολλάκις καὶ ἔχει δώσει πολλὰ ἑκατομμύρια εἰς τὸ Δημόσιον χωρὶς ποτὲ νὰ φέρῃ καμμίαν δυσκολίαν, διότι ἄνευ τῆς λήψεως τῶν μέτρων αὐτῶν πολλαὶ οἰκογένειαι θὰ καταστραφοῦν, οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται ἐπὶ ἔτη πολλὰ καὶ δι’ ἑαυτὰς καὶ διὰ τὸ Δημόσιον συμφέρον.

§43Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Σακελλαρίου ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§45Δ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Συνιστῶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἔκτασιν ταύτην καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ εὐαρεστηθῇ, ὡς τάχιστα, ν’ ἀναστείλῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων ἰδίως, διὰ νὰ ληφθῇ τοὐλάχιστον νομοθετικὴ μέριμνα, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς τάξεως ἀνθρώπων, ἡ ὁποία εἶναι οἱονεὶ συνεργάται τοῦ Δημοσίου. Ἔχω ἀπόλυτον πεποίθησιν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τοὐλάχιστον, ὡς πρώτην ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως, θὰ θελήσῃ, νὰ λάβῃ μέτρα καὶ μάλιστα ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν.

§46Π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν αὐτὴν ἀναφοράν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§48Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ διατάξῃ μίαν σοβαρὰν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος. Νὰ διαταχθοῦν οἱ ἔφοροι, νὰ ὑποβάλουν ἐκθέσεις κατὰ πόσον ἐγένοντο ζημίαι, τὴν ἐξέτασιν δὲ τούτων καὶ ταύτην νὰ μὴ τὴν περιορίσουν εἰς τὸ παρελθὸν ἔτος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ πρὸ παρελθὸν κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπέστησαν μεγάλας ζημίας καὶ ἔχουν ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις εἰς τὸ γενικὸν λογιστήριον ζητοῦντες ἀναστολήν· θὰ ἦτο δὲ εὐκταῖον, νὰ δοθῇ μία μεγάλη ἀναστολὴ μέχρις οὗ κανονισθῇ τὸ ζήτημα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μάρκου ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§50Α. ΜΑΡΚΟΥ. Τὸ Κράτος κατὰ τὸ παρελθὸν ἀνεγνώρισεν ὅτι ἂν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπῆλθον ζημίαι συντρέχουν λόγοι νὰ γίνῃ ἔκπτωσις τοῦ μὴ καταβληθέντος ἐνοικίου δι’ αὐτὸ ἀπὸ τὸ 1924 ἐξέπιπτε τὸ ὑπόλοιπον ἐκ τῶν δεδικαιολογημένων ζημιῶν. Ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τοῦτο ζητοῦμεν, νὰ ἐξετάσῃ τὸ πρᾶγμα καὶ ἂν εὕρῃ, ὅτι πράγματι ἐνεφυλλοχώρησε πραγματικὴ ζημία, νὰ μὴ θελήσῃ, νὰ καταστρέψῃ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον διευκολύνουν τὸ Δημόσιον εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐσόδων ὄχι βέβαια μόνον, διὰ τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ δι’ ἰδίαν ὠφέλειαν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σταυρόπουλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§52Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂν κ. Πρόεδρε, ἐκ τῶν ὅσων εἶπον, οἱ κύριοι συνάδελφοι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν συγκατατίθεται εἰς τὴν ἔκπτωσιν διὰ τὴν καταστροφὴν τῆς ἐφετεινῆς καὶ μόνης ἐσοδείας, τότε θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ δώσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν μακροτέρας ἀναστολὰς χωρὶς τόκους καὶ χωρὶς πρόσθετα τέλη, διότι εἶναι τὸ μόνον πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ καὶ ἐκείνους νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὸ Δημόσιον νὰ μὴ ζημιώσῃ.

§53Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν καὶ μολονότι δὲν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Γερογιάννην ἐν τούτοις νομίζω, ὅτι πρέπει, νὰ ἐξετασθῇ εὐμενῶς καὶ δίδω τὴν πληροφορίαν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ βεβαιωθὲν ποσὸν ἐπέρασεν κατὰ πολὺ τὸ προϋπολογισθὲν καὶ τὴν πληροφορίαν ἀκόμη, ὅτι τὸ προϋπολογισθὲν εἰσεπράχθη. Ἐὰν λοιπὸν κατόπιν τούτων ὑπάρχουν ἄνθρωποι ζημιωθέντες ἐκ τῆς καταστροφῆς εἶναι δίκαιον νὰ τοὺς δοθῇ μικρὰ ἄφεσις ἀναλόγως τῆς ζημίας τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν. Ἐπὶ τοῦ παρόντος ὅμως ἐπιβάλλεται νὰ τοὺς δοθῇ μία ἀναστολή, διότι διὰ νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα ἂν ὑπέστησαν ζημίας ἐκ τῶν θεομηνιῶν καὶ τοῦ χειμῶνος θὰ παρέλθῃ καὶ χρόνος ἀρκετός, ἐν τῷ μεταξὺ δὲ ὁ ταμίας θὰ εἰσπράξῃ τὰ ὀφειλόμενα καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τοὐλάχιστον εἰς τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικὸν δὲν εἶναι εὔκολον ν’ ἀποδοθοῦν, μολονότι εἰς τὰ 1924 ποὺ ὑπῆρξαν καὶ πάλιν καταστροφαὶ εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν ἔχω τὴν ἀσφαλεστάτην πληροφορίαν, ὅτι τὸ Κράτος ἐπέστρεψε πληρωθέντα ποσὰ πλὴν ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐκρίθησαν δίκαιον ὅτι ἔπρεπε νὰ πληρωθοῦν. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ λάβῃ μέτρα, διότι ἐξ ἀντιθέτου οἱ ταμίαι ἔχουν λάβει καὶ τοὺς καταδίκους.

§54Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θ’ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον. Ὁ κ. Β. Καραπαναγιώτης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἀρριέλας Βλ. Γαβριηλίδου.

§56Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κολιαλέξης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§58Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Συνιστῶ καὶ παρακαλῶ θερμῶς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ὑποβάλῃ νομοσχέδιον, διὰ τὴν ἐπιχορήγησιν καταλλήλου συντάξεως, εἰς τὴν Δ)δα Ἀρριέλαν Γαβριηλίδου θυγατέρα τοῦ μεγάλου ἐκείνου ἀνδρός, ὁ ὁποῖος εἰς κρισίμους περιστάσεις, διὰ τῆς μεγάλης ἀρθρογραφίας του, συνεκράτει τὴν συνοχὴν τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, καθὼς καὶ εἰς ἄλλας οἰκογενείας, ὅπως εἰς τὴν χήραν τοῦ Ἀχιλλέως Παράσχου, τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ ποιητοῦ καὶ ὄχι νὰ τὰς ἐγκαταλείπωμεν νὰ ἀποθνήσκουν ἐπὶ ἔτη τῆς πείνης κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἡ σύζυγος τοῦ μεγάλου ἱστοριοδίφου Σάθα, ἡ ὁποία ἀπέθανεν τελευταίως ἐκ πείνης.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων Ὁ κ. Α. Μπακάλμπασης ἐπὶ ἐπερωτήσεως πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ Κιλινδίρ.

§60Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἀπησχολήσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν τὴν Βουλὴν μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ Κιλινδίρ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς προηγουμένην ἐπερώτησιν ἡ ὁποία ἐγένετο σχεδὸν πρὸ τριμήνου εἶχεν ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἐπιλύσεως τοῦ ζητήματος. Δυστυχῶς καὶ τὸ τρίμηνον ὁλόκληρον παρῆλθεν, ἐν τούτοις τὸ ζήτημα παραμένει ἐκκρεμές, ὡς ἦτο καὶ πρὸ τριμήνου. Τότε εἶχε προβληθῆ ὡς αἰτιολογία ἡ ἔλλειψις ἀναγραφῆς σχετικῆς πιστώσεως ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχομεν σήμερον νὰ βεβαιώσωμεν εἶναι, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων εἶχε πρὸ πολλοῦ γράψει καὶ τὴν σχετικὴν πίστωσιν ἡ ὁποία ἐχρειάζετο προκειμένου περὶ τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ ὡς ἄνω συνοικισμοῦ. Εἰς ἐπανειλημμένα ὅμως διαβήματα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὡμίλησε πολλάκις ἐκ διαφόρων Παγκαλικῶν συμβάσεων ὡμίλησε περὶ ἐρωτήματος τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ κάμῃ πρὸς τὸν νομικὸν σύμβουλον τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Δυστυχῶς ὅμως ἄχρι τῆς παρούσης στιγμῆς οὐδεμία ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐλήφθη ἀπάντησις ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἀγνοεῖ, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ Κιλινδίρ, κατήντησε ζήτημα ἱστορικόν. Γνωρίζει καλλίτερον παντὸς ἄλλου, ποία εἶναι ἡ πίεσις, ἡ ὁποία ἐξησκήθη ἐκ μέρους τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ κτήματος προκειμένου, περὶ ἐξαγορᾶς καὶ συνειδήσεων ἀκόμη ἐκ μέρους τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς μίαν κατάστασιν τελείως ἀξιοθρήνητον. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἕνα τμῆμα τῶν χωρικῶν τούτων ἀπηύδησεν ἀπὸ τὴν ἐκκρεμότητα καὶ τὰς ταλαιπωρίας, τὰς ὁποίας ὑφίσταται ἀπὸ ἐτῶν καὶ πλέον, ἠναγκάσθη δὲ νὰ ὑποβάλῃ πρὸς τὸ ὑπουργεῖον μίαν αἴτησιν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ τὸ τμῆμα τοῦτο τῶν κατοίκων, ν’ ἀποχωρήσῃ τοῦ κτήματος αὐτοῦ, διότι φαίνεται ὅτι ἔχουν σχηματίσει τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν σχετικῶν νόμων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ προκειμένου περὶ αὐτῆς. Εἶναι περιττόν, νὰ ἐξιστορήσω τὰ βάσανα τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν αἱ προσφυγικαὶ αὗται ὁμάδες. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ δηλώσω εἶναι, ὅτι ἡ παράτασις τῆς ἐκκρεμότητος δὲν τιμᾷ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§62Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι νομίζω ἡ τρίτη φορά, ἂν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει καὶ ἐρωτήσεις αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν εἶναι ἡ τρίτη ἢ ἡ τετάρτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπησχολήσαμεν τὴν Βουλὴν μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἑνὸς κτήματος τῆς Μακεδονίας τοῦ Κιλινδίρ, ἡ ὁποία ἔχει καταντήσει λόγῳ τῆς χρονίσεως καὶ τῆς ἀδιαφορίας τοῦ Κράτους πρὸς λύσιν τοῦ ζητήματος, ἐνδιαφέροντος ἕνα ὁλόκληρον συνοικισμὸν ἔχει καταντήσει σκάνδαλον. Ἐπὶ δικτατορίας συνήφθησαν τρεῖς συμβάσεις μὲ τρεῖς μεγαλοκτηματίας δυνάμει τῶν ὁποίων τὰ κτήματα αὐτῶν ἐξῃρέθησαν τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ἐπὶ τῷ τέλει νὰ ἐνεργεῖται ἐπὶ τῶν κτημάτων αὐτῶν, ἐντατικὴ καλλιέργεια καὶ ἐπὶ τῷ τέλει νὰ ὑποβάλλωνται εἰς ὡρισμένα βάρη οἱ ἰδιοκτῆται. Αἱ συμβάσεις αὐταὶ ἐθεωρήθησαν ἀπὸ τὰς διαδεχθείσας τὴν δικτατορικὴν Κυβέρνησιν ὡς προνομιακαὶ καὶ ἐπωφελεῖς διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ ὑπεδείχθη ἡ τροποποίησις αὐτῶν καὶ χάριν τῆς δικαιοσύνης καὶ χάριν μεγαλειτέρας ἀσφαλείας τῆς γενικωτέρας ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ἐδέχθημεν δηλ. τότε ἀφοῦ εἶχαν γίνει αὐταὶ αἱ τρεῖς συμβάσεις μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι μετὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν μεγάλων κτημάτων ἦτο συμφέρον διὰ τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν νὰ παραμείνουν καὶ μερικὰ μεγάλα πρωτότυπα κτήματα, ἐδέχθημεν, νὰ φανῶμεν ἐπιεικεῖς ἐφ’ ὅσον ἐπληροῦντο ὡρισμένοι ὅροι οἱ ὁποῖοι ἐξησφάλιζον ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ἐντατικὴν καὶ πρόθυμον καλλιέργειαν τῶν κτημάτων αὐτῶν ἀφ’ ἑτέρου δὲν θὰ περιώριζον τὴν ὠφέλειαν καὶ τὰ κέρδη τῶν μεγάλων κτημάτων εἰς λογικὸν ὅριον, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἀδικία ἐν συγκρίσει πρὸς ὅλους τοὺς μεγάλους κτηματίας τῶν ὁποίων εἶχον ἀπαλλοτριωθῆ τὰ κτήματα. Καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τῶν τριῶν αὐτῶν κτημάτων ὑπεστήριζον, ὅτι συντρέχουν ὅλοι οἱ ὅροι οἱ ἀσφαλίζοντες καὶ τὴν ἐντατικὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων αὐτῶν τὴν πρωτότυπον καλλιέργειαν καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας καὶ ἐπὶ τέλους ἐπροθυμοποιοῦντο, νὰ δεχθοῦν λογικὸν περιορισμὸν τῶν ὠφελειῶν αὐτῶν. Διότι οἱ κτηματίαι αὐτοὶ ἦσαν κεφαλαιοῦχοι καὶ ἰσχυρίζοντο, ὅτι εἶχον ἰδιαιτέραν ἀγάπην πρὸς τὴν γεωργίαν καὶ ἦσαν πρόσωπα ἱκανά, ὅπως ἐνισχύσωσι τὴν ἐντατικὴν καλλιέργειαν ὁ ἕνας μὲ τὸ παιδί του καὶ ὁ ἄλλος μὲ τὸν ἑαυτόν του. Καὶ πράγματι αἱ συμβάσεις αὐταὶ ἐτροποποιήθησαν τὸ 1927 καὶ ἐτροποποιήθησαν εἰς τρόπον, ὥστε περιωρίσθη ἡ ἀφιεμένη εἰς τοὺς κτηματίας ἀπαλλοτριωτέα ἔκτασις καὶ ἐπεβλήθησαν περισσότερα βάρη. Ἕνα ἀπὸ τὰ κτήματα αὐτὰ εἶναι καὶ τὸ κτῆμα Κιλινδίρ. Τὸ κτῆμα αὐτὸ εἶχεν ἀπαλλοτριωθῇ τὸ 1924 εἶναι ἔκτασις 12 χιλιάδων στρεμμάτων καὶ εἶχαν ἐγκατασταθῆ ἐπὶ τοῦ κτήματος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ 1925, 100 προσφυγικαὶ οἰκογένειαι. Μετὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως συνεπείᾳ τῆς Παγκαλικῆς συμβάσεως ὑπεδείχθη ἡ ἀπομάκρυνσις τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν. Ἐννοεῖται, ὅτι οἱ πρόσφυγες δὲν ἐδέχοντο νὰ ἀπομακρυνθοῦν καὶ τὸ ζήτημα ἐχρόνιζεν. Διὰ τῆς νεωτέρας συμβάσεως ἐκηρύχθη ἕνα μέγα μέρος τοῦ κτήματος ἀπαλλοτριωτέον 7 χιλιάδες στρέμματα καὶ ἀφέθησαν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην 5 χιλιάδες στρέμματα. Ὁ εἷς ἐκ τῶν ἰδιοκτητῶν ἑνὸς κτήματος ἐδήλωσεν ἐγγράφως εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δέχεται τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως ὅσον ἀφορᾷ τὸ κτῆμα αὐτοῦ, ὁ ἕτερος ἔφερε τὰς ἀντιρρήσεις του καὶ ὁ τελευταῖος ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ κτήματος Κιλινδὶρ ἔφερε διαρκῶς ἀντιρρήσεις καὶ ἠρνεῖτο ν’ ἀποδεχθῇ τὴν νέαν σύμβασιν, ἡ ὁποία εἶχε κυρωθῇ διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος· καὶ ἐνῷ ἐγένετο ἡ συνταγματικὴ αὐτὴ ἐνέργεια ὅπως ἐπιτευχθῇ ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῶν προσφύγων, ἐδυσχέραινε τὸ ἔργον τῆς ἀποκαταστάσεως διὰ διαφόρων αἰτήσεων καὶ διὰ μιᾶς προσπαθείας ὅπως πεισθοῦν οἱ πρόσφυγες νὰ μετοικήσουν ἀπὸ τὸ κτῆμα ἐκεῖνο εἰς ἄλλην περιφέρειαν μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἐφ’ ὅσον παρέμενον ἐκεῖ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνωσι τὰ οἰκήματα, τῶν ὁποίων ἔχουσιν ἀπόλυτον ἀνάγκην ἵνα ζήσωσιν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα τὸ ὁποῖον περιέλαβεν ὅρους νέας συμβάσεως δὲν ἐκυρώθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἐντὸς τῆς ὡρισμένης προθεσμίας. Ἡ παλαιὰ σύμβασις εἶναι καὶ αὐτὴ ἄκυρος, διότι ἡ νέα σύμβασις ἠκύρωσε τὴν παλαιὰν σύμβασιν. Κατὰ συνέπειαν, οὔτε οἱ ἐν αὐτῇ ὅροι ἰσχύουν καὶ μένει οὕτως ἐκκρεμὲς τὸ ζήτημα τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ἐκ τῆς ἐκτάσεως τὴν ὁποίαν ἀνέφερα, ὅτι ἔχει τὸ κτῆμα ἐννοεῖτε πόσον προνομιακῶς καὶ σκανδαλωδῶς ἐπωφελὴς ἦτο διὰ τὸν ἰδιοκτήτην ἡ ἀπαλλαγὴ ἑνὸς τμήματος, καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὴν Μακεδονίαν δὲν ἐφείσθημεν νὰ ἀπαλλοτριώσωμεν ἐκτάσεις πολὺ μεγαλειτέρας ἀπὸ ἀνθρώπους ὄχι εὐπόρους. Πρὸ μηνῶν ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν, ὅτι ἔχει μίαν αἴτησιν 50 οἰκογενειῶν αἰτουσῶν, νὰ μεταβοῦν εἰς ἄλλην περιφέρειαν καὶ μᾶς εἶπεν ἀκόμη, ὅτι θὰ ἐρωτήσῃ τὸ νομικὸν συμβούλιον περὶ τῆς ἰσχύος τῶν συμβάσεων τὰς ὁποίας ἀνέφερα. Ἐξηγήσαμεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ὅτι αἱ αἰτήσεις αὗται περὶ μετακινήσεως προήρχοντο ἐκ τῆς ἀπελπισίας εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον περιστῆ οἱ πρόσφυγες ἐκεῖνοι βλέποντες, ὅτι ἐπὶ μίαν τετραετίαν δὲν ἐγίνοντο οἰκήματα. Καὶ δὲν ἐγένοντο οἰκήματα, διότι ὁ ἰδιοκτήτης ἐφαίνετο ἰσχυρότερος. Τοῦτο βλέποντες βέβαια οἱ πρόσφυγες ὑπέβαλον αἰτήσεις μεταθέσεως εἰς ἄλλην περιφέρειαν. Ἀλλ’ ἐρωτῶ: ὑπάρχουσιν ἄλλαι περιφέρειαι εἰς τὰς ὁποίας νὰ δύνανται νὰ μεταβοῦν; Ἂν ἠρωτᾶτο ἡ Γενικὴ Διοίκησις Ἐποικισμοῦ Μακεδονίας, θ’ ἀπήντα, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη περιφέρεια. Ἐγὼ προφορικῶς ἠρώτησα τὴν διεύθυνσιν αὐτὴν καὶ μοὶ εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβοῦν εἰς Αἰκατερίνην λόγῳ τῆς μεγάλης συρροῆς προσφύγων. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν ὑπάρχῃ ἢ οὔ ἄλλη περιφέρεια, διὰ ποῖον λόγον θὰ ἐδεχόμεθα, νὰ μετατεθοῦν αἱ 50 αὐταὶ οἰκογένειαι ἐκβιαστικῶς ἀπὸ τὸ κτῆμα ἐκεῖνο καθ’ ἣν στιγμὴν γνωρίζομεν, ὅτι ὁ κλῆρος ἐν Μακεδονίᾳ εἶναι ἀνεπαρκέστατος; Ἂν λοιπὸν ὑπάρχῃ περίσσεια γῆς εἰς ἄλλην περιφέρειαν, ὑπάρχουσιν ἄλλαι οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι ἔχουσιν ἀνάγκην ἐγκαταστάσεως. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ μετατεθοῦν αἱ 50 αὐταὶ οἰκογένειαι παραμένουσιν ἄλλαι 100 οἰκογένειαι. Διὰ ποῖον λόγον εἰς τὰς οἰκογένειας αὐτὰς δὲν ἐδόθη ἄδεια ἀνοικοδομήσεως τῶν οἰκιῶν των; Πρὸ μηνὸς ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν εἶχον τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν εἶχε δώσει ἐντολὴν νὰ γίνουν τὰ σπίτια. Αὐτὸ δὲν ἦτο ἀκριβές. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας προφορικῶς εἶχεν εἴπη εἰς τὴν γενικὴν διεύθυνσιν Ἐποικισμοῦ Μακεδονίας, ὅτι παραμένει ἐκκρεμὲς τὸ ζήτημα τῶν συμβάσεων καὶ νὰ ἀναμείνῃ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο, διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀνέγερσιν τῶν οἰκιῶν. Ἔκτοτε δὲν ἔγινε τίποτε. Οὔτε τὸ νομικὸν συμβούλιον ἠρωτήθη καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐρωτηθῇ, διότι ὅπως σᾶς εἶπον καμμία σύμβασις πλέον δὲν θεωρεῖται ἰσχυρά, οὔτε καμμία ἐνέργεια τοῦ ὑπουργείου ἔγινεν. Ποίαν δικαιολογίαν δύναται νὰ ἔχῃ ὁ ὑπουργὸς σήμερον, μετὰ τὰς ἐπανειλημμένας ὑποσχέσεις ὅτι θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα, ἀφοῦ μάλιστα γνωρίζει, ὅτι ὑπάρχουσι 50 οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι παραμένουν ἀπὸ τετραετίας ἄστεγοι; Ποία ἡ δικαιολογία, ἡ ὁποία τὸν κάμνει νὰ μὴ διατάσσῃ τὴν ἀνέγερσιν τῶν οἰκίσκων, ἀφοῦ ἡ πίστωσις ὑπάρχει ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως καὶ διὰ τὰς 100 οἰκογενείας; Ἐπανειλημμένως ἀνεβάλαμεν τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν· ἀλλὰ ἀκόμη καὶ σήμερον, ποία ἡ δικαιολογία τῆς περιφρονήσεως αὐτῶν τῶν δικαίων ἑνὸς ὁλοκλήρου προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ;

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§64Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Οὐδεμία περιφρόνησις ἐξεδηλώθη πρὸς τὰ δίκαια τοῦ συνοικισμοῦ αὐτοῦ. Ὑπῆρχε μία σύμβασις, ἡ ὁποία μονομερῶς, δι’ ἑνὸς νομοθετικοῦ διατάγματος μὴ κυρωθέντος ἐντὸς τῆς προθεσμίας τὴν ὁποίαν ὥριζεν ἡ ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως καὶ ἑπομένως ἀτονήσαντος, ἔμενεν ἐν ἰσχύϊ κατὰ τὰς ἀντιλήψεις πολλῶν νομικῶν. Κατὰ τὴν σύμβασιν ταύτην ἡ περαιτέρω κατακράτησις τῶν γαιῶν αἱ ὁποῖαι εἶχον ἀφεθῆ εἰς τὸν ἰδιοκτήτην, ἀναμφιβόλως ἐδημιούργει περιπλοκήν, δυναμένην νὰ ἐκθέσῃ τὸ Δημόσιον εἰς ἀποζημιώσεις. Καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἀπέφευγε νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην λύσεως τῆς ἐκκρεμοῦς αὐτῆς ὑποθέσεως διὰ μέτρου διοικητικοῦ καὶ ἀπέβλεψεν εἰς τὴν λῆψιν μέτρου νομοθετικοῦ ρυθμίζοντος ὁριστικῶς τὸ ζήτημα τῶν συμβάσεων τὰς ὁποίας τοῦ ἐκληροδότησαν οἱ προκάτοχοι ὑπουργοί. Ἄλλως τε ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ ὑπουργεῖον τὸ ἥμισυ τῶν ἐν τῷ κτήματι Κιλινδὶρ εὑρισκομένων προσφύγων ὑπέβαλον διαφόρους ἀναφοράς, δι’ ὧν ἐπιζητοῦν τὴν ἀλλαχοῦ ἐγκατάστασίν των. Ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἰσχυρίζεται, ὅτι προέβησαν εἰς τὴν αἴτησιν αὐτὴν ἀπελπισθέντες. Τοῦτο κατὰ τὰς ἰδικάς μου πληροφορίας δὲν εἶναι ἀληθές, διότι οἱ πρόσφυγες Κιλινδίρ, ὅπως πολλοὶ ἄλλοι ἐξ ἄλλων συνοικισμῶν, ἐτράπησαν αὐθαιρέτως πρὸς τὴν Κατερίνην, μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι ἐκεῖ τὰ ἐδάφη εἶναι ἐξαιρετικῆς γονιμότητος. Καὶ τὸ φαινόμενον αὐτὸ τὸ ὁποῖον παρετηρήθη γενικῶς παρέσυρε καὶ τὰς ἐν Κιλινδὶρ προσφυγικὰς οἰκογενείας νὰ ἐπιμένωσιν δι’ ἐπανειλημμένων αἰτήσεών των, ὅπως μετατοπισθῶσιν εἰς Κατερίνην καὶ εἰδικῶς εἰς τὸ Κολινδροῦ. Ὀφείλω δὲ νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν παρέλειψα νὰ ζητήσω παρὰ τοῦ Ἐποικισμοῦ πληροφορίας, ἐὰν αἱ περὶ μετατοπίσεως αἰτήσεις των εἶναι πραγματικαὶ καὶ ἔλαβα τὴν ἀπάντησιν προφορικῶς παρὰ τοῦ ἐδῶ ἐλθόντος διευθυντοῦ κ. Πετροπούλου, ὅτι ὄντως σπουδαίως ἐπιθυμοῦσι νὰ ἐγκατασταθῶσιν εἰς τὴν περιφέρειαν Κατερίνης. Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται πρὸ τριῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι οὕτως ἢ ἄλλως διατηροῦν τὴν ἰσχύν των, ὡς εἶχον ἀρχικῶς συναφθῆ, διότι ὡς προεῖπον τὰ μεταγενεστέρως ἐκδοθέντα τροποποιητικὰ νομοθετικὰ διατάγματα ἀπώλεσαν τὴν ἰσχύν των. Καὶ τὸ περίεργον εἶναι, ὅτι ἐτροποποιοῦντο ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τῶν συμβαλλομένων ἰδιοκτητῶν, ὥστε νὰ μὴ ὑφίσταται μετὰ τὴν νέκρωσιν τῶν τροποποιησάντων τὰς ἀρχικὰς συμβάσεις νομοθετικῶν διαταγμάτων ἡ συμφωνία, τοὐλάχιστον μετὰ τῶν ἰδιοκτητῶν, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίζηται πᾶσα τυχὸν ἀξίωσις αὐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ὑπ’ ὄψει της τὰς ὑφισταμένας συμβάσεις ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ὑπουργικῆς της πολιτικῆς, προέβη εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅπως εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον δι’ οὗ νὰ ρυθμίζωνται γενικώτερον τὰ τῶν συμβάσεων, ὥστε νὰ καταστῇ εὐχερὴς ἡ ἀπόκτησις ἀγροκτημάτων ἄνευ θυσίας τοῦ Δημοσίου ταμείου, ἵνα μένωσιν οἱ πειραματισμοὶ τῶν εἰδικῶν, ὅπως διδαχθῇ ἐμπράκτως ὁ γεωργικὸς πληθυσμὸς τῆς χώρας, νὰ ἀκολουθήσῃ τὰς γεωργικὰς καὶ ἐν γένει τὰς καλλιεργητικὰς μεθόδους, ἃς θὰ τοῦ θέσῃ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν του ἡ ἐπιστήμη. Ἐλπίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος θὰ εἶμαι εἰς θέσιν, νὰ παρουσιάσω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§65Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ συγχαρῶ τὸν κ. ὑπουργὸν οὔτε διὰ τὰς σκέψεις του οὔτε διὰ τὰς ἐνεργείας του. Ὡμολόγησεν ἤδη, ὅτι ἡ ἐπιβράδυνσις τῆς ἀνεγέρσεως τῶν οἰκιῶν προῆλθε κατόπιν ἰδικῆς του ἐντολῆς, διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τῶν συμβάσεων. Ποία ὅμως δικαιολογία ὑπάρχει διὰ τὴν μὴ λύσιν τῶν συμβάσεων ἐπὶ 10 περίπου μῆνας; Καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, οἰκειοθελῶς ἐζήτησαν νὰ μεταναστεύσουν αἱ 50 οἰκογένειαι εἰς τὸν Κορκόν, ἡ γενικὴ διεύθυνσις Ἐποικισμοῦ Μακεδονίας δὲν ὤφειλε νὰ εἶχε δώσει ἀπάντησιν ἂν εἶναι δυνατὴ ἡ μετακίνησις αὕτη τῶν χωρίων, ἂν δὲν ὑπῆρχεν ἄλλη ἀνάγκη ἐποικιστικὴ ἐπιβάλλουσα τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐπὶ τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος κτήματος; Ἀλλ’ ἂν δὲν ὑπάρχῃ ἄλλη ἀνάγκη, ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη τῶν 50 οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐζήτησαν νὰ μεταναστεύσουν καὶ αἱ ὁποῖαι ἐπὶ ἔτη ἀνέμενον νὰ γίνῃ ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Δὲν φανταζόμεθα δέ, οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι δυνατόν ποτὲ νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῆς ἀπαλλοτριώσεως κτήματος ἐκτάσεως 12 χιλιάδων στρεμμάτων ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν, ὅπου μὲ αἱματηρὰς θυσίας ἐφηρμόσθη ὁ ἀγροτικὸς νόμος καὶ ὅπου αἱ ἀνάγκαι καὶ τοῦ ἐγχωρίου πληθυσμοῦ καὶ τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου εἶναι κολοσσιαῖαι. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας παραδόξως, ἐνῷ πρὸ ὀλίγου χρόνου ὑπέβαλε νομοσχέδιον δυνάμει τοῦ ὁποίου θὰ ὀργανωθοῦν πρότυπα κτήματα διευθυνόμενα ἀπὸ τοὺς γεωπόνους, ἐνῷ δι’ ἄλλου τρόπου τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ συνάψῃ σύμβασιν ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, περὶ μὴ ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεων αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται ν’ ἀπαλλοτριώνονται καὶ σήμερον δυνάμει τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, ἐνῷ ἔχει τὴν εὐκολίαν νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν διὰ τὴν δημιουργίαν προτύπων κτημάτων, ἔρχεται σήμερον, πρὶν ἐφαρμόσῃ τὰ μέτρα διὰ τὰ ὁποῖα ἔλαβε τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς, καὶ μᾶς λέγει, ὅτι σκέπτεται νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον δυνάμει τοῦ ὁποίου θὰ ζητήσῃ νὰ γίνῃ τοιαύτη σύμβασις ἀπαλλάττουσα τοὺς ἰδιοκτήτας ἀπὸ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν κτημάτων καὶ πέραν τῶν 200 στρεμμάτων, καὶ πέραν δηλαδὴ τῶν ὁρίων τὰ ὁποῖα ὁ ἀγροτικὸς νόμος ἔχει θέσει ὑπὲρ τῶν ἰδιοκτητῶν. Οὔτε εἰς τὴν Θεσσαλίαν πρόκειται νὰ γίνῃ αὐτό, οὔτε εἰς τὴν Φθιώτιδα, οὔτε εἰς τὴν Μακεδονίαν· ἀλλ’ εἶναι μία πολιτική, ἡ ὁποία δὲν συμφωνεῖ μὲ τὰς ἰδικάς μου ἀντιλήψεις τοὐλάχιστον. Ἤθελον λοιπὸν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ μὲ πληροφορήσῃ, αὐταὶ αἱ 50 οἰκογένειαι πρόκειται νὰ ἔχουν στέγην, ἢ ὄχι; Πρόκειται, τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα θὰ κατατεθοῦν αὔριον νὰ περιφρουροῦν τὰ δικαιώματα αὐτῶν; Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ τονίσω, ὅτι ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας δὲν ἐδόθη καμμία δικαιολογία διὰ τὴν καθυστέρησιν αὐτὴν ἐπὶ μῆνας τῆς ἀνεγέρσεως αὐτῶν τῶν οἰκιῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν ὅτι καὶ ἡμεῖς κατὰ βάσιν ἐγκρίνομεν. Εἶπον ὑπὸ ποίους ὅρους ἐγκρίνομεν. Ἐγκρίνομεν ὑπὸ τοιούτους ὅρους, ὥστε νὰ μὴ δημιουργεῖται ὠφέλεια ὑπὲρ ὡρισμένων ἰδιοκτητῶν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, δι’ αὐτὸ τὸ κτῆμα τοῦ ὁποίου ὁ ἰδιοκτήτης ἐδήλωσε...

§66Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἐπιστολή.

§67Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ κτῆμα αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὸν κ. Δροσόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶναι πρόθυμος νὰ στείλῃ καὶ μίαν ἐπιστολήν, διότι μόνος τοῦ μοῦ εἶπεν ὅτι δέχεται τοὺς βαρυτάτους ὅρους, διότι δὲν ἐνδιαφέρεται νὰ κερδίσῃ χρῆμα. Ἡμεῖς ἐπιφυλασσόμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ καθυστέρησις αὐτὴ τῆς ἀνεγέρσεως αὐτῶν τῶν οἰκιῶν δι’ ἡμᾶς ἔχει λάβει μορφὴν σκανδαλώδη.

§68Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Διέρρευσε περισσότερος χρόνος ἀφ’ ἧς ἀνελάβατε σεῖς τὸ ὑπουργεῖον καὶ εἴχατε καιρὸν νὰ κυρώσητε τὰς συμβάσεις.

§69Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐγὼ ἔδωκα ἐντολὴν πρὶν λυθῇ τὸ ζήτημα, ἐντολὴν ἀνεγέρσεως οἰκιῶν καὶ ἐδήλωσα εἰς τὴν διεύθυνσιν Ἐποικισμοῦ......

§70Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον ἔγγραφον.

§71Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὑπάρχει κ. ὑπουργέ. Κατόπιν ἀπεχώρησα τοῦ ὑπουργείου, ἐν τῷ μεταξὺ εἶχον ὑποβληθῇ τὰ νομοσχέδια τὰ κυρωτικὰ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ἐπρόφθασαν νὰ κυρωθοῦν. Πάντως σεῖς εὑρήκατε μίαν περαιωμένην ὑπόθεσιν.

§72Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν εὑρῆκα περαιωμένην. Εὑρῆκα αἰτήσεις ἀπὸ τὸν ἴδιον. Ἔπρεπε νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ πραγματικὴ ἐπιθυμία καὶ ἐζήτησα ἐκ νέου νὰ μάθω τὴν πραγματικήν του ἐπιθυμίαν.

§73Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡμεῖς περιμένομεν, κ. ὑπουργέ, τί θὰ ἐνεργήσητε. Θὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μουτζουρίδης ἐπερωτᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τίνα μέτρα ἐλήφθησαν κατὰ τοῦ ἰδιώτου Γ. Σκανδούλια, παρουσιάσαντος εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον Ναυπλίου ἐπίσημον ἀλληλογραφίαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας.

§75Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Γενομένης δίκης ἐν Ναυπλίῳ, ὁ ἰδιώτης Γ. Σκανδούλιας παρουσίασεν εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον ἐπίσημον ἀλληλογραφίαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ ἐξετάσῃ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς μετὰ κάποιας αὐστηρότητος.

§76Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Μόλις ἔλαβον γνῶσιν τῆς ἐπερωτήσεώς σας, διέταξα ἀνάκρισιν, διὰ νὰ ἐξακριβώσω, ἐὰν ἐδόθησαν καὶ ποῖα ἔγγραφα ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν ἀλληλογραφίαν, ἡ ὁποία διημείφθη μεταξὺ ὑπουργοῦ καὶ δασαρχείου. Νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἐὰν ἐδόθησαν ἔγγραφα τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ δοθοῦν, θὰ τιμωρηθοῦν οἱ ὑπαίτιοι.

§77Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ὁ φάκελλος αὐτὸς εἶναι φάκελλος ἀνήκων εἰς τὸ ἀρχεῖον τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, δὲν εἶναι δὲ δυνατὸν οὐδεὶς ἄλλος νὰ τὸν ἐχορήγησε, παρὰ τὰ ὄργανα τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπακάλμπασης ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, «περὶ παραμεθορίων καὶ διὰ τὴν μὴ ἀποστολὴν συνεργείων, πρὸς καταστολὴν τῶν μολυσματικῶν νόσων.

§79Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἡ ἐπερώτησις ἔχει ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας γνωρίζει τοὺς ἀγῶνας οἱ ὁποῖοι διεξήχθησαν ἐδῶ μέσα, προκειμένου περὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν παραμεθορίων πληθυσμῶν. Εὐτυχῶς σχετικαὶ συστάσεις καὶ ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐν καιρῷ, εἶχον ληφθῆ ὑπ’ ὄψιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τότε τῇ ὑποδείξει τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐδηλώθη, ὅτι οἱ παραμεθόριοι πληθυσμοί, 1) θὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν ἔγγειον φορολογίαν, 2) θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν σχετικὰ νομοθετήματα τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, διὰ τῶν ὁποίων ἓν τμῆμα ἀπὸ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ διαθέσωσι, διὰ τὰ σχολεῖα, θὰ διατεθῇ, διὰ τὴν ἵδρυσιν σχολικῶν κτιρίων εἰς τὴν παραμεθόριον. Ἐν τούτοις, ἐνῷ αὐτὴ ἦτο ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τῆς στιγμῆς, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἔχω, δὲν προέβη εἰς τὴν ἵδρυσιν τῶν ἐποπτῶν τῶν παραμεθορίων, βάσει τῶν ὁποίων ὁ παραμεθόριος πληθυσμὸς θὰ ἐξησφάλιζεν ἕνα ἀποκεντρωτικὸν σύστημα καὶ θὰ ἐχειραφετεῖτο ἐκ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως. Θὰ ἐσχηματίζοντο τὰ τοπικὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐτροφοδοτοῦντο μὲ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ὑπὸ τύπον πλέον δανείου ἀνερχόμενον περίπου, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι εἰς 120 ἑκατομμύρια, θὰ κατωρθώναμεν νὰ σταθεροποιήσωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Ἐδήλωσεν προηγουμένως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἀπεδέχθη τότε καὶ ἀνεγράφη ὡς διάταξις εἰδικὴ εἰς τὸν νόμον, «περὶ παραμεθορίων» ἡ σχετικὴ ἀνακούφισις τῶν πληθυσμῶν ἀπὸ τὴν ἔγγειον φορολογίαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν βεβαίως ἐξαιρεῖται ὁ φόρος τοῦ καπνοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάγονται. Δυστυχῶς ὅμως μέχρι τῆς παρούσης στιγῆς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχετικοῦ νόμου ὁ ὁποῖος κατ’ ἐπανάληψιν ἐξηγγέλθη ἐκ μέρους ὑμῶν, δὲν τὴν εἶδα, βλέπω δὲ τὸν πληθυσμὸν νὰ εὑρίσκεται εἰς μίαν κατάστασιν ἀξιοθρήνητον. Γνωρίζει δὲ καλλίτερον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι ἐλλείψει χρημάτων καί ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως διέθεσε, προκειμένου περὶ συνεχείας τοῦ ἐποικιστικοῦ ἔργου εἰς τὸ ζήτημα τῆς μεθορίου ἐλάχιστα κονδύλια. Διὰ τοῦτο ἠναγκάσθημεν, νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐπερωτήσεως, τοὐλάχιστον νὰ μάθωμεν, ἂν ὑπάρχουν λόγοι ὅλως διόλου ἄγνωστοι εἰς ἡμᾶς, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ παραμένῃ νεκρὸς ὁ τότε ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς ψηφισθεὶς νόμος, περὶ παραμεθορίου. Αὐτὴ ἡ ἀδιαφορία παρετηρήθη δυστυχῶς καὶ ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς, ὁ ὁποῖος ἦλθεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μᾶς ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἔλθουν εἰδικὰ συνεργεῖα, διὰ τὴν καταπολέμησιν τὼς νόσων αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται εἰς τὴν παραμεθόριον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐξησφάλισε τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα χρειάζονται, δυστυχῶς ὅμως τὰ συνεργεῖα αὐτὰ ἀκόμη μέχρι τῆς παρούσης στιγμῆς δὲν κατηρτίσθησαν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐπέβαλον τὴν σχετικὴν ἐπερώτησιν καὶ περιμένομεν τώρα ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας τὴν σχετικὴν ἀπάντησιν.

§80Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὅπως γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος, εἰς τὸν νόμον ὑπάρχει διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ καθωρίσῃ ὀνομαστὶ τὰς κοινότητας τὰς παραμεθορίους. Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι εὐχερές. Ἐζητήσαμεν τὴν γνώμην τοῦ Ἐπιτελείου διὰ νὰ ἐξακριβώσωμεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν ποῖαι ἀκριβῶς κοινότητες εἶναι κατὰ τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν περιέχει ὁ νόμος, καὶ ποῖαι εἶναι παραμεθόριοι. Ἐξ ἄλλου ἐζητήσαμεν καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων καὶ ἀπὸ τὰς ἐποπτικὰς ἀρχὰς διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ συγκεντρώσωμεν πληροφορίας ὅσον τὸ δυνατὸν βασίμους καὶ ὁριστικὰς ἵνα ἀποφασίσῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ καθορίσῃ τὰς κοινότητας αἱ ὁποῖαι θὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς παραμεθόριοι καὶ θὰ τύχωσι τῶν εὐεργετημάτων περὶ ὧν προνοεῖ ὁ σχετικὸς νόμος. Αὐτὴ ἦτο ἡ δυσχέρεια διότι δὲν ἠδυνήθημεν νὰ συγκεντρώσωμεν τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἐζητήσαμεν. Ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ δηλώσωμεν, ὅπως τέλος πάντων παύσῃ ἡ ἀνησυχία ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέλος, καὶ ὅσον οὔπω τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸν καθορισμὸν τῶν παραμεθορίων.

§81Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω καὶ ἀποδεχθῶ ὡς ἱκανοποιητικὰς τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔδωκεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Διότι, ὅσον ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν τῆς παραμεθορίου ζώνης ἐκ μέρους τῶν στρατιωτικῶν καὶ ἐποικιστικῶν ἀρχῶν, εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ πίνακες μὲ σχετικὰς γνωμοδοτήσεις ἐκ μέρους τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν καὶ τοῦ Ἐπιτελείου στρατοῦ εἶναι ἕτοιμοι ἀπὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους καὶ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως καὶ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας.

§82Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν εἶναι πίνακες ἐκεῖνοι, ἀλλ’ εἶναι διὰ τὸν καθορισμὸν νέας ζώνης.

§83Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω κ. ὑπουργὲ τὸ ἑξῆς, ὅτι φαντάζομαι ὅτι ἡ ὑπηρεσία δυστυχῶς δὲν σᾶς παρέσχε τὰ σχετικὰ στοιχεῖα, διότι τὴν ἐργασίαν αὐτὴν τὴν ἀπετέλεσαν εἰδικοὶ προκειμένου περὶ στρατιωτικῶν ἀρχῶν καὶ σᾶς λέγω τὸ ὄνομα. Εἶναι ὁ νῦν διευθυντὴς τῆς Ἀνταλλαγῆς κ. Γερακάρης, ὅστις ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ἐπιτελείου κατώρθωσε καὶ καθώρισε ἐν ταῖς ἐλαχίσταις λεπτομερείαις τοὺς πίνακας τῶν χωρίων τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ Ἐπιτελεῖον ὀφείλουν νὰ ὑπάρχουν εἰς τὴν παραμεθόριον ζώνην. Ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ πίνακος τούτου, ὑπάρχει καὶ ὁ σχετικὸς χάρτης, ὁ ὁποῖος ἐκ μέρους τῆς Γενικῆς διευθύνσεως ἐποικισμοῦ Μακεδονίας καὶ τῆς Κεντρικῆς ὑπηρεσίας τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως, ἔχει πρὸ πολλοῦ καταρτισθῆ καὶ ἑπομένως ὑποθέτω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν παρέσχεν εἰς ὑμᾶς τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα, ὥστε νὰ εἰσηγηθῆτε τὸ ζήτημα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Διότι ἂν βιαζόμεθα δὲν βιαζόμεθα δι’ ἄλλην ἐφαρμογὴν τῶν σχετικῶν προνομίων τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις παρέσχεν εἰς τὴν παραμεθόριον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον πολλάκις σεῖς οἱ ἴδιοι ἀνεπτύξατε διὰ τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῶν παραμεθορίων αὐτῶν χωρίων τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἐκεῖ καὶ τῶν πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι κατήντησαν βάρος τῶν ἐκεῖ ἐργαζομένων. Τοιαύτη ἐργασία ἠδύνατο νὰ γίνῃ πρὸ τριῶν τεσσάρων μηνῶν ὁπότε ἐψηφίσθη ὁ σχετικὸς νόμος. Δυστυχῶς δὲν ἐγένετο μέχρι τῆς παρούσης στιγμῆς. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εὑρίσκεται ἐν τελείᾳ ἀγνοίᾳ τῆς ὑπάρξεως τῶν στοιχείων, παρακαλῶ, ὅπως ζητήσῃ ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν πληροφορίας καὶ εἰδικῶς ἀπὸ τὸν κ. Γερακάρην, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ τὸν ἐποικιστικὸν χάρτην φτιάξει ἵνα μπορέσητε τὸ ταχύτερον νὰ εἰσαγάγητε τὸ ζήτημα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§84Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐννοεῖτε, ὅτι περιῆλθον τοιαῦτα στοιχεῖα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας;

§85Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Τὰ ἔχει ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων.

§86Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐφ’ ὅσον δὲν μᾶς τὰ ὑπέβαλε, δὲν δυνάμεθα νὰ τὰ γνωρίζωμεν. Ἐζητήσαμεν τέλος ἀπὸ τὸ ἐπιτελεῖον καὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως, νὰ μὴ μᾶς δώσουν τὴν γραμμὴν τὴν συνοριακὴν καθ’ ὃν τρόπον εἶχεν συνταχθῆ. Διότι ἡ γραμμὴ ἐκείνη ἡ ἀρχικὴ συνετάχθη παρ’ ἐκείνων καὶ περιελάμβανε κοινότητας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠδύναντο νὰ χαρακτηρισθῶσιν ὡς παραμεθόριοι μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ κοινοτήτων αἱ ὁποῖαι πάσχουν οἰκονομικῶς· ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ προορισμὸς αὐτός. Ἀλλὰ παραμεθόριοι θὰ χαρακτηρισθῶσιν ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἡ Στρατιωτικὴ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία εἶναι εἰς κρείσσονα θέσιν νὰ μᾶς δώσῃ περισσοτέρας πληροφορίας πρὸς χαρακτηρισμόν.....

§87Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ ζητήσετε νὰ ἐπισπεύσουν.

§88Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ὁ κ. Γερακάρης εἰργάσθη εἰς τὸ ἐπιτελεῖον ἐπὶ τῇ βάσει ἐντολῆς τὴν ὁποίαν σεῖς ἐδώσατε. Ὁ κ. Γερακάρης σᾶς δηλῶ, ὅτι ἔχει ἑτοιμάσει τὴν σχετικὴν ἐργασίαν. Ἡ παράκλησίς μου εἶναι, νὰ ζητήσετε τὰ σχετικὰ στοιχεῖα ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως καὶ τὰ ὁποῖα νὰ εἰσαγάγητε εἰς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον πρὸς καθορισμὸν τῆς παραμεθορίου ζώνης.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτάσει δέκα βουλευτῶν ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως γενικεύεται. Ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§90Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσθέσω δύο λέξεις, χωρὶς ν’ ἀπασχολήσω πολὺ τὸ σῶμα, διότι κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ νόμου πολλοὶ ἔλαβον διαδοχικῶς τὸν λόγον καὶ ἀνέπτυξαν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλεται, ὅπως τὸ ταχύτερον ληφθῇ μία μέριμνα καὶ μία φροντὶς διὰ τοὺς παραμεθορίους πληθυσμούς. Ἦτο εὐτύχημα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις συμφωνήσασα ἀπολύτως πρὸς τὰς ἀπόψεις τῶν διαφόρων ἀντιπροσώπων τῶν παραμεθορίων μερῶν ὑπέβαλε τὸ γνωστὸν νομοθετικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἐψηφίσθη ὁμοθύμως ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Εἶμαι κατ’ ἀρχὴν τῆς γνώμης, ὅτι νόμοι ψηφιζόμενοι θὰ ἔπρεπε ὅσον τὸ δυνατὸν ταχέως νὰ τίθενται ἐν ἐφαρμογῇ, διότι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν καθυστερεῖ ἡ ἐφαρμογὴ παντὸς ψηφισθέντος νόμου οἱ πληθυσμοὶ οἵτινες ἔτρεφον ἐλπίδας περὶ τῆς καλλιτερεύσεως τῆς θέσεώς των διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν εὐεργετικῶν μέτρων, ἐὰν ταῦτα καθυστεροῦν ἀπαγοητεύονται, δυσφοροῦν καὶ δημιουργεῖται μία ἐντύπωσις, τὴν ὁποίαν εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἀσφαλῶς θέλει ν’ ἀποφύγῃ πᾶσα Κυβέρνησις καὶ ἰδίᾳ ἡ σημερινή. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν αἱ δικαιολογίαι τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν δύνανται νὰ θεωρηθῶσιν ἀκριβεῖς καὶ οὔτε τοιαύτης φύσεως, ὥστε νὰ δικαιολογοῦν τὴν καθυστέρησιν ἥτις ἐξακολουθεῖ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι μετ’ αὐτοῦ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία προσεκτικὴ ἐργασία, ὅσον ἀφορᾷ τὸν καταρτισμὸν τοῦ καταλόγου τῶν παραμεθορίων χωρίων καὶ πόλεων, αἵτινες θὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος τοῦ ὑπ’ ὄψιν νομοθετικοῦ διατάγματος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι τοιαύτη ἐργασία δὲν ἔχει γίνει ἤδη, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως, ἥτις ὑφίσταται ἀπὸ ἐτῶν καὶ ἥτις ἐχορήγησε βοηθήματα εἰς τοὺς παραμεθορίους τόπους, ὅτι δὲν ἔχει καταρτίσει καταλόγους καὶ πίνακας σχετικούς. Καὶ θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ἀκόμη νὰ προσθέσω, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι καὶ ἂν τὸ ὑπουργεῖον του ἀγνοεῖ τοὺς παραμεθορίους καὶ ἂν δὲν προϋπῆρχον οἱ πίνακες τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως, θὰ ἐπήρκει τὸ διαρρεῦσαν τρίμηνον διὰ νὰ καταρτισθῇ, εἴτε ἐν ὑπουργικῷ συμβουλίῳ, εἴτε διὰ τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας ὁ περίφημος πίναξ καὶ συνεπῶς νὰ μὴ καθυστερῇ ἡ ἐφαρμογὴ νομοθετικῆς μερίμνης, ἐπὶ τῆς ὁποίας συνεφώνησεν ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, μέτρων διὰ τῶν ὁποίων περιμένουν ἐναγωνίως οἱ παραμεθόριοι πληθυσμοὶ προσφύγων τὴν ἀνακούφισιν καὶ σωτηρίαν των. Διότι δὲν πρέπει καὶ νὰ λησμονεῖτε, ὅτι μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ γνωστοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος ἐπῆλθον καταστροφαὶ ἐκ τοῦ βαρυτάτου χειμῶνος, αἵτινες καταστροφαὶ ἔχουν ἐπιδεινώσει τὴν θέσιν τῶν πληθυσμῶν τούτων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν θέλω ν’ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐπέβαλεν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετικοῦ τούτου διατάγματος. Ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον, τὸ ἔπραξα διὰ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως ἐγκαταλείψῃ τὰς προφάσεις τῆς καθυστερήσεως καὶ ὅπως εἰ δυνατόν, πιέσῃ τὰς ἁρμοδίας ὑπ’ αὐτὸν ὑπηρεσίας, διότι αὐτοὶ ὑποθέτω, ὅτι εἶναι ὑπεύθυνοι νὰ καταρτίσουν τὸ ταχύτερον τὸν κατάλογον τοῦτον, διότι εἶναι ἔργον ἐπιβεβλημένον, ὅπως τὰ μέτρα τὰ ὑπὸ τοῦ νομοθετικοῦ σώματος θεσπισθέντα ἐφαρμοσθῶσι τὸ ταχύτερον πρὸς ἀνακούφισιν πληθυσμῶν, οἵτινες καθημερινῶς ἀπευθύνονται πρὸς ἡμᾶς καὶ ζητοῦσιν τὴν ταχυτέραν ἐφαρμογὴν τῶν ὑπεσχημένων εὐεργετημάτων.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀνθρακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§92Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογουμένως ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐκ Ροδόπης κ. Μπακάλμπαση ἔχει τὴν θέσιν της, διότι ἐν ᾧ ἀπὸ δύο ἢ τριῶν ἐτῶν ἀγωνίζονται ὡρισμένοι ἄνθρωποι, ὅπως δώσουν μίαν κατεύθυνσιν πραγματικῶς ἐθνικὴν εἰς τὸ Κράτος καὶ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν παραμεθορίων πληθυσμῶν, τῶν πληθυσμῶν ἐκείνων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἑδράζεται κατὰ τὴν γνώμην μας τὸ Κρατικὸν οἰκοδόμημα.....

§93Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Εἶναι ὑπερβολαὶ αὐταί.

§94Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἡ παραμεθόριος εἶναι τὸ θεμέλιον τοῦ σπητιοῦ τοῦ Κρατικοῦ, ὅταν δὲ ἡ παραμεθόριος πάσχῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι καθήμεθα εἰς τὴν μετόπισθεν νὰ ἔχωμεν τὴν συνείδησίν μας ἀναπεπαυμένην οὔτε νὰ εἴμεθα ἀσφαλεῖς. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἡ συζήτησις αὐτὴ ἔχει τὴν θέσιν της καὶ πρέπει νὰ συγκινήσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἐπερώτησις καὶ νὰ προέλθῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα νόμον τὸν ὁποῖον ἀπεδέχθη καὶ αὐτή. Ἡ ἀποκατάστασις τῶν παραμεθορίων πληθυσμῶν καὶ ἄλλοτε ἐτονίσαμεν ὑπῆρξεν ἔργον γενικωτέρας σημασίας, καὶ αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις προσεπάθησαν νὰ πυκνώσουν τὸν πληθυσμὸν εἰς τὴν παραμεθόριον, τοῦτο ὅμως δὲν ἐπετυγχάνετο, διότι καὶ δύσκολος, ἀλλὰ καὶ πολυδάπανος ἦτο ἡ ἀποκατάστασις. Ἔπρεπε νὰ δαπανήσωμεν σημερινὰς δραχμὰς τοὐλάχιστον ἓν δισεκατομμύριον, διὰ νὰ ἔχωμεν τὸν πληθυσμὸν τὸν ὁποῖον ἔχομεν εἰς τὴν παραμεθόριον. Ἡ Ἑλλὰς ἀπέκτησε τὸ ὑλικὸν μὲ τὴν καταστροφὴν τῶν προσφύγων καὶ οἱ πρόσφυγες τοῦ Πόντου, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον φέρουν ἐπὶ τῶν ὤμων των ὁλόκληρον τὸ βάρος τῆς ἀποκαταστάσεως εἰς τὴν παραμεθόριον. Ἡ Κυβέρνησις νομίζομεν, ὅτι καὶ αὐτὴ ἀντιλαμβάνεται τὴν σοβαρότητα τοῦ πράγματος καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁ νόμος, δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς καθυστερήσεως. Ἡ δικαιολογία, ὅτι δὲν συνετάχθησαν οἱ κατάλογοι, ὅτι δὲν ἔγινεν ἡ ἐργασία ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ γίνῃ, δὲν εἶναι σοβαρά, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμολογήσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἡ ἐργασία ποὺ ἀπῃτεῖτο, διὰ νὰ γίνῃ καὶ ὁ νόμος, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ αὐτὸς ὁ πληθυσμὸς καὶ νὰ ἀποζημιωθῇ ὡς εἶχε προαποφασισθῆ, ἡ ἐργασία αὕτη εἶχε συντελεσθῆ κατόπιν ἐργασίας τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Ροδόπης βουλευτοῦ καὶ τότε ὑφυπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Τὴν στιγμὴν λοιπὸν καθ’ ἣν ὅλη ἡ ἐργασία ἔχει γίνει, ὅλοι οἱ κατάλογοι καὶ τῆς ἀποζημιώσεως, ἀλλὰ καὶ τῶν δικαιουμένων εἰς ἀποζημίωσιν καὶ εἰς τὰ ἄλλα εὐεργετήματα εἶναι ἕτοιμος, νομίζω, ὅτι ἡ παρέλκυσις τῆς ὑποθέσεως κἄπου ἀλλοῦ ἀποβλέπει, νὰ περιορίσῃ τὴν παραμεθόριον εἰς τὴν ἀκριβῆ κορυφογραμμὴν τῆς μεθορίου καὶ νὰ εἴπῃ εἰς τὸν πληθυσμὸν ὁ ὁποῖος κάθεται εἰς βάθος 5 ἢ 10 χιλιομέτρων, ὅτι σεῖς δὲν εἶσθε παραμεθόριος, δηλαδὴ ν’ ἀνατρέψῃ ἄρδην τὴν σημασίαν τῆς λέξεως «ἀποκατάστασις παραμεθορίων». Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ μὴ ἔχῃ σαφεῖς ἀποδείξεις περὶ τῆς προθέσεως τῶν ὑπηρεσιῶν του, ἀλλ’ ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι πάντοτε συζητοῦμεν ἐπ’ αὐτῶν τῶν ζητημάτων ἔχομεν ἀντιληφθῆ, ὅτι ἡ πρόθεσις τῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι ὅπως περιορίσουν εἰς τὸ ἐλάχιστον τὸν ἀριθμὸν τῶν παραμεθορίων συνοικισμῶν, ἂν δὲ δώσω πίστιν εἰς ἕνα πίνακα τὸν ὁποῖον εἶδον μεθοριακῆς γραμμῆς, αὐτὴ ἔχει περιορισθῆ εἰς πλεῖστα σημεῖα ἐπὶ τῶν λοφοσειρῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων καὶ οἱ ἡμέτεροι φρουροί, ἀλλὰ καὶ τῆς ἄλλης χώρας, φυλάσσουν τὰ ὅρια. Εἶμαι λοιπὸν ὑποχρεωμένος, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ συστήσῃ εἰς τὰς ὑπηρεσίας, ὅτι μὲ τὴν τύχην τῆς Ἑλλάδος κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ παίξῃ.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πανταζίδης ἔχει τὸν λόγον.

§96Χ. ΠΑΝΤΑΖΙΔΗΣ. Αἱ περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας διαβιοῦν οἱ πληθυσμοὶ οἱ παραμεθόριοι καὶ αἱ ἀνάγκαι τὰς ὁποίας ἔχουν, συνεζητήθησαν πρὸ ἐλαχίστων μηνῶν κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ νόμου. Δυστυχῶς ἡ ἀναβολὴ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου προξενεῖ ὀδυνηρὰν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς πληθυσμοὺς οἱ ὁποῖοι ἐτάχθησαν φρουροὶ τῶν συνόρων. Θέλω εἰδικώτερον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ὄχι μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν γεωργικὴν πολιτικήν, τὴν γεωργικὴν Τράπεζαν κλπ., διότι πράγματι ὁ γεωργικὸς κόσμος ἀρχίζει καὶ ἀνησυχεῖ, ἔχομεν δὲ τὴν ἐκδήλωσιν μὲ τὰ ἀποτελέσματα τῶν Γερουσιαστικῶν ἐκλογῶν τῆς Καβάλλας. Εἶναι λοιπὸν στοιχειώδης ὑποχρέωσις, ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδική μας ἀκόμη, ὅπως λάβωμεν ὅλα τὰ μέτρα ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν προστατευτικῶν μέτρων τοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ, διὰ νὰ παύσουν καὶ οἱ λοιποὶ δῆθεν ἐνδιαφερόμενοι διὰ τοὺς πληθυσμούς. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως δεόντως ἐκτιμήσουν τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ καὶ λάβουν συντόνως τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδενὸς ἄλλου ζητήσαντος τὸν λόγον ἡ συζήτησις θεωρεῖται περαιωμένη. Ὁ κ. Α. Θεολογίτης ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του περὶ ταμείου προνοίας προσωπικοῦ ἐφημερίδων.

§98Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Προκειμένου περὶ τῆς κρατήσεως μονολέπτου ἐκ τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης καὶ τῶν λοιπῶν πόλεων Μακεδονίας καὶ Θράκης, κρατήσεως ἡ ὁποία εἶναι ἄγνωστον ποῦ κατατίθεται, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐνεκρίθη τὸ καταστατικὸν τοῦ ταμείου προνοίας ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐλέγξῃ κανεὶς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργὸν διὰ ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν ἀνάγεται εἰς τὴν περίοδον τῆς δράσεως αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ τοῦ νόμου 3298, ὁ ὁποῖος ἐτροποποιήθη, ὑπεβλήθη δὲ πρὸς κύρωσιν τὸ σχετικὸν νομοθετικὸν διάταγμα εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπήν, διότι πρόκειται περὶ Παγκαλικοῦ διατάγματος. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον ἐκίνησε τὴν δυσφορίαν μιᾶς τάξεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐφημερίδων, εἶναι τοῦτο, ὅτι ἐν τῷ σχετικῷ νόμῳ ἀναγράφεται, ὅτι τὸ μονόλεπτον αὐτὸ τὸ ὁποῖον κρατεῖται ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας Θεσσαλονίκης, κατατίθεται εἰς τὸ ταμεῖον συντάξεως προσωπικοῦ ἐφημερίδων, ὑπάρχει δὲ ἓν ταμεῖον συντάξεως προσωπικοῦ ἐφημερίδων, τὸ ταμεῖον τοῦ προσωπικοῦ ἐφημερίδων Ἀθηνῶν. Πρὸ ἑξαμήνου εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον εἶχεν ὑποβληθῆ τὸ καταστατικὸν πρὸς ἔγκρισιν, διὰ τὸ ταμεῖον συντάξεως τοῦ προσωπικοῦ ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης. Ἐνῷ δὲ τόσος χρόνος παρῆλθεν, ἡ μόνη δικαιολογία τῆς μὴ ἐγκρίσεως εἶναι, ὅτι δὲν ἦτο ἐπαρκὲς τὸ προσωπικὸν τῶν Μακεδονικῶν ἐφημερίδων, διὰ νὰ ἐγκριθῇ καὶ λειτουργήσῃ ταμεῖον προνοίας προσωπικοῦ ἐφημερίδων. Ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς ὁ ὑπηρεσιακὸς εἶναι καθ’ ἡμᾶς ἀστήρευτος καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργὸν, ὅπως ἐγκρίνῃ τὸ καταστατικὸν τοῦτο, φροντίσετε δέ, ὅπως τὰ μέχρι σήμερον εἰσπραχθέντα κατατεθοῦν εἰς τὸ ταμεῖον αὐτό, ἵνα δυνηθῇ μία τάξις ἐξαιρετικὰ πάσχουσα, νὰ ἀνακουφισθῇ, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις λαμβάνῃ μέτρα, διὰ τὴν ὑποστήριξιν καὶ τὴν περίθαλψιν αὐτῶν τῶν τάξεων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν κατώρθωσα νὰ πληροφορηθῶ, διότι δυστυχῶς δὲν εἶχον τὰ μέσα, εἶναι τοῦτο: Τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα εἰσεπράχθησαν μέχρι σήμερον ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας αὐτάς, ἐὰν ἔχουν κατατεθῇ εἰς τὸ ἐδῶ ταμεῖον προσωπικοῦ ἐφημερίδων ἢ εὑρίσκονται εἰς τὸ ταμεῖον παρακαταθηκῶν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε χαρακτῆρα ἐλέγχου ἡ ἐρώτησίς μου αὐτή, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ τὶ μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ εἰδικῶς, διότι ἐδημιουργήθη μία ἐσφαλμένη ἀντίληψις, ὅτι φορολογοῦνται αἱ ἐφημερίδες τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ὅτι εἰσπράττεται τὸ μονόλεπτον αὐτὸ καὶ διατίθεται ὑπὲρ μιᾶς καὶ μόνης τάξεως προσωπικοῦ τῶν ἐφημερίδων τῶν Ἀθηνῶν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λούβαρης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§100Π. ΛΟΥΒΑΡΗΣ. Τήν αὐτὴν παράκλησιν θὰ εἶχον νὰ κάμω πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργόν, διότι παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας ποὺ κατέβαλον, δυστυχῶς δὲν ἠδυνήθην νὰ λάβω ἐξ ὅλων τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, τὰς δεούσας πληροφορίας, διὰ νὰ διαφωτισθῶ τόσον ἐγώ, ὁ ὁποῖος τυγχάνω καὶ ἰδιοκτήτης ἐφημερίδος, ὅσον νὰ διαφωτισθοῦν καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι Θεσσαλονίκης καὶ ἐν γένει οἱ τῆς τῆς Μακεδονίας περὶ τῆς τύχης, τὴν ὁποίαν λαμβάνουν τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ σχηματιζόμενα ἐκ τῆς μονολέπτου κρατήσεως. Εἶναι λυπηρὸν ἀτυχῶς, ὅτι ἀντιτάσσεται ὅτι τὸ προσωπικὸν τῶν ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης δὲν εἶναι ἐπαρκές, πρὸς ἵδρυσιν ταμείου προνοίας αὐτοῦ. Ὑπεδείξαμεν κατ’ ἐπανάλειψιν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς εἶναι πλέον ἢ ἐπαρκής, ὥστε ἐὰν δὲν θέλουν νὰ ἱδρυθῇ ταμεῖον προνοίας καὶ συντάξεως, νὰ ἱδρυθῇ μόνον ταμεῖον προνοίας, ἔστω καὶ ἂν τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα θὰ συνεισφέρουν ὡς κεφάλαιον, θὰ εἶναι ὅπως δήποτε μικρά. Ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ συνεισφέρωμεν δι’ ἓν ἔργον προνοίας, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν, ποῖος θὰ εἶναι ὁ προορισμὸς διὰ τὸν ὁποῖον συνεισφέρονται τὰ χρήματα αὐτά. Καὶ ἐπειδὴ βεβαίως εἴμεθα διατεθειμένοι, νὰ ἐξυπηρετήσωμεν, ἐννοεῖται, κοινωνικὸν σκοπόν, τὸν σκοπὸν αὐτὸν τὸν ἐννοοῦμεν περιοριζόμενον καὶ πλαισιούμενον εἰς τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἀπασχολοῦν αἱ ἰδικαί μας ἐφημερίδες. Καὶ πολὺ δικαίως τὸ προσωπικὸν τοῦτο κατ’ ἐπανάληψιν ἀπηυθύνθη πρὸς ἡμᾶς καὶ παρεπονέθη καὶ διεμαρτυρήθη, ὅτι δὲν ἐνεργοῦμεν καὶ δὲν ἐνδιαφερόμεθα διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ταχύτερον ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον κρατεῖται τὸ μονόλεπτον αὐτὸ ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας Θεσσαλονίκης καὶ γενικῶς ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸν ὁποῖον πληροφορῶ, ὅτι ὄχι μόνον ἔχει κατατεθῆ καταστατικὸν συντάξεων, ἀλλὰ καὶ καταστατικὸν προνοίας ἐκ μέρους τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης, νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι ἐν προκειμένῳ δὲν εἶναι μόνον ἄδικον τὸ νὰ μὴ ἐξασφαλίζωνται ἀπὸ τοῦδε οἱ ἐργάται οἱ ἀποτελοῦντες τὸ προσωπικὸν τοῦ τύπου Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ ἄδικον εἶναι καὶ νὰ φορολογοῦνται αἱ ἐφημερίδες Θεσσαλονίκης, ἐνῷ ὁ σχετικὸς νόμος προβλέπει, ὅτι ἀμφότερα τὰ ἐνδιαφερόμενα μέρη πρέπει νὰ συμβάλουν εἰς τὸ ταμεῖον αὐτό. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον μονοπλεύρως ἐξακολουθεῖ ἐφαρμοζόμενος ὁ νόμος αὐτός, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ὡς δικαία καὶ λελογισμένη ἡ παρέμβασις τοῦ κυρίου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργοῦ, ἵνα θέσῃ τέρμα εἰς τὴν ἀναβολὴν αὐτήν, ἡ ὁποία καὶ ἡμᾶς φέρει εἰς δύσκολον θέσιν, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐργατικὸν προσωπικὸν τοῦ τύπου Θεσσαλονίκης δὲν δύναται νὰ ἀφήσῃ ἥσυχον.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀνθρακόπουλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§102Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκφράζω καὶ ἐγὼ τὸ παράπονον, διότι καὶ οἱ ἐργάται τοῦ Τύπου καὶ οἱ ἄλλοι ἐργάται ἔχουσιν ἀνάγκας ἐπιτακτικὰς καὶ μεγάλας, περισσοτέρας δὲ οἱ ἄνθρωποι τῶν γραμμάτων, ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ὁποίων καὶ ἐγὼ προέρχομαι καὶ οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται ἡμέρας καὶ νυκτὸς καὶ ὁ βίος τῶν ὁποίων εἶναι ἐντελῶς ἀκαθόριστος, ὅπως καὶ τὸ μέλλον των. Δίκαιον λοιπὸν εἶναι, νὰ ἱδρυθῇ τὸ ταμεῖον αὐτὸ καὶ τὰ ποσοστὰ νὰ διατεθῶσιν ἀποκλειστικῶς διὰ τὰς ἀνάγκας αὐτῶν τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ μὴ ἀναλίσκωνται περισσότερα ἐξ αὐτῶν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ κέντρου.

§103Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Λυποῦμαι, ὅτι δὲν ἔλαβον γνῶσιν ἐνωρίτερον τῆς ἐρωτήσεως, διὰ νὰ εἶμαι παρασκευασμένος, ν’ ἀπαντήσω καὶ νὰ σᾶς δώσω ὅλα τὰ δυνατὰ στοιχεῖα. Καθόσον δύναμαι νὰ κρίνω ἐκ τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας τοῦ νόμου 3258 καὶ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τῆς........... διὰ τῆς πωλήσεως τῶν ἐφημερίδων εἰσπράττεται ἓν ποσὸν δι’ ἓν ταμεῖον Προνοίας ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν τοῦ Τύπου, δηλαδὴ τὸ ἥμισυ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ διατίθεται ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ ὑπὲρ τῶν συντακτῶν ἐφημερίδων ὅλης τῆς Ἑλλάδος. Καλὸν εἶναι, νὰ ὑπάρχῃ ἓν ταμεῖον προνοίας, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ συμβάλλουν ὅλαι αἱ ἐφημερίδες ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου καὶ αὐτὸ τὸ ταμεῖον, νὰ ἐπικουρήσῃ ἅπαντας τοὺς ἐργάτας τοῦ Τύπου. Οὕτω τοὐλάχιστον ἐγὼ ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ὑπόσχομαι εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ μελετήσω τὸ ζήτημα, νὰ ἐξετάσω τὶ ἔχει γίνει ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 3258. Τὸ παράπονον τῶν κυρίων συναδέλφων εἶναι, ὅτι ἔχει ὑποβληθῆ ἕν καταστατικὸν ταμείου Προνοίας εἰδικὸν τοῦ προσωπικοῦ ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης καὶ ὅτι αὐτὸ τὸ καταστατικὸν δὲν ἔχει ἐγκριθῆ.

§104Π. ΛΟΥΒΑΡΗΣ. Τὸ καταστατικὸν αὐτὸ δὲν ἐγκρίνεται, διότι εἰς τὸ πνεῦμα τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου σας δὲν συμπεριλαμβάνονται καὶ οἱ πέραν τῶν Ἀθηνῶν ἐργάται τοῦ Τύπου. Αὐτὸ τοὐλάχιστον ἔχω διαπιστώσει.

§105Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπὸ τὸν νόμον δὲν ἔχουν κανὲν δικαίωμα νὰ ἔχουν αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν. Ξεύρετε ὅτι τὸ καταστατικὸν ἐγκρίνεται ἀπὸ εἰδικὸν συμβούλιον ἐποπτείας καὶ ὁ ὑπουργὸς δυστυχῶς δὲν ἔχει κανὲν δικαίωμα, νὰ μεταβάλῃ τὰς γνώμας τοῦ συμβουλίου. Δὲν δύναμαι νὰ τοὺς εἴπω «ρυθμίσατε τὸ ζήτημα τοιουτοτρόπως». Σᾶς ὑπόσχομαι, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν ἐσφαλμέναι ἀντιλήψεις εἰς τὸ ὑπὸ ἐκκρεμότητα νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου κυροῦται τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ Παγκάλου, σᾶς ὑπόσχομαι, νὰ δεχθῶ ὁποιανδήποτε διάταξιν θέλετε, ὥστε νὰ κατοχυρώσωμεν τοὺς ἐργάτας καὶ ἡ εἰσφορὰ τοῦ ταμείου νὰ βοηθῇ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἰσφέρουν ὑπὲρ αὐτοῦ.

§106Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδιαφέρον εἶναι, ἐὰν εἶναι συμφερώτερον, νὰ γίνῃ ἕνα ταμεῖον.

§107Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ προτιμώτερον εἶναι νὰ γίνῃ ἕνα ταμεῖον προνοίας, ὅπως τῶν ὑπαλλήλων.

§108Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι καὶ ταμεῖον προνοίας πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ταμεῖον συντάξεων.

§109Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἕνα ταμεῖον πρέπει νὰ γίνῃ γενικῶς, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξυπηρετῇ τοὺς πάντας καὶ ὄχι νὰ γίνουν ταμεῖα προνοίας κατὰ περιφερείας. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω καὶ τοῦτο ὅτι ἔχει ἑτοιμασθῆ ὁ κῶδιξ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τῶν μισθωτῶν. Ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις καὶ ὁ νόμος. Θὰ τὸν τυπώσωμεν, θὰ τὸν στείλωμεν εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ ἐργοδότας καὶ θὰ τὸν ὑποβάλωμεν εἰς τὴν Βουλήν. Εἰς τὸν κώδικα αὐτὸν θὰ περιληφθῇ καὶ διάταξις περὶ συστάσεως ἑνὸς εἰδικοῦ ταμείου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν δὲν προλάβωμεν αὐτὸν τὸν παρασκευασθέντα νόμον νὰ τόν καταθέσωμεν, θὰ κάμωμεν γενικὸν νόμον ἀσφαλείας διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ θὰ τὸν διαρρυθμίσωμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἐξασφαλισθοῦν ὅλαι αἱ περιφέρειαι αἱ εἰσφέρουσαι εἰς τὸ ταμεῖον.

§110Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησίς μου διὰ τὴν μετάβασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ στόλου εἰς Ἰταλικοὺς λιμένας πρέπει νὰ συζητηθῇ ἀπόψε.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεβλήθη κατόπιν αἰτήσεως τῆς Κυβερνήσεως.

§112Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Τότε παρακαλῶ, νὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ εἶναι ἀναγεγραμμένη εἰς τὴν ἀμέσως ἑπομένην ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἀναβαλλομένων τῶν λοιπῶν ἐπερωτήσεων, εἰσέρχεται ἡ Βουλὴ εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 11ης Μαΐου 1929 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ διαδικασίας καὶ βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τοῦ φόρου τῶν καθαρῶν προσόδων διατάξεων».

§114Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου θὰ ζητήσω τὴν ἀναβολὴν διὰ μίαν μεταγενεστέραν συνεδρίασιν, διὰ νὰ συγκεντρωθοῦν τὰ στοιχεῖα τῶν ὁποίων ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω ἀνάγκην. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον εἶναι σπουδαῖον, πρέπει νὰ τὸ ἀναβάλωμεν διὰ μίαν μεταγενεστέραν συνεδρίασιν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. (Τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου καταλαμβάνει ὁ τακτικὸς Πρόεδρος κ. Ι. Τσιριμῶκος).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 11 Μαΐου 1929 περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐξ ἀμέσων φόρων παρελθουσῶν χρήσεων χρεῶν». Ὁ κ. Μ. Μαντᾶς ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον.

§117Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κατὰ τὸ ἔτος 1924, ὅταν ἐξεδόθη τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετράπη χάριν τῶν ἀναγκῶν τῆς στέγης τοῦ λαοῦ εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος ὁριζομένου ἐν τῷ νόμῳ ἤθελε ἀνεγείρῃ οἰκίαν τὴν ὁποίαν ἤθελε περατώσει ἐντὸς ὡρισμένου πάλιν χρόνου ν’ ἀπαλλάσσεται ἐπὶ δεκαετίαν τοῦ φόρου εἰσοδημάτων ἐξ οἰκοδομῶν. Συγχρόνως δὲ καθορίζει, ὅτι ἔπρεπε νὰ δηλώσουν ταύτας εἰς τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον. Ὡς εἶναι γνωστὸν κύριοι βουλευταί, οἱ ἁπλοϊκώτεροι τῶν ἀνθρώπων δὲν γνωρίζουν τὰς προθεσμίας τοῦ νόμου καὶ οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν δὲν ὑπέβαλλον ἐμπροθέσμως τὰς δηλώσεις αὐτῶν. Ἦλθε δὲ τὸ δικαστήριον, τὸ ὁποῖον δικάζει τὰς δηλώσεις τὰς φορολογικὰς καὶ εἶπεν ὅτι ναὶ μὲν διετέθησαν ἐντὸς τῆς προθεσμίας κατεσκευάσθησαν ἐντὸς τῆς προθεσμίας, ἀλλὰ ἀπορρίπτουν τὰς ἐνστάσεις αὐτὰς ὡς ἐκπροθέσμους. Καὶ ἤδη οἱ διάφοροι ταμίαι ἐβεβαίωσαν τοὺς φόρους καὶ ζητοῦν παρ’ αὐτῶν ὑπέρογκα ποσά, πρόκειται δὲ περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τοῦ φόρου τῶν οἰκοδομῶν, προέβησαν διὰ τῶν ὑστερημάτων αὐτῶν εἰς τὰς οἰκοδομὰς συγχρόνως δὲ ἐχρεώθησαν καὶ ὡς γνωρίζετε πάντες ὁ τόκος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο 90%. Ἤδη δὲ εὑρίσκονται εἰς τὴν δυσχερεστάτην θέσιν, τὰ κτήματα αὐτῶν πρόκειται νὰ πωληθοῦν εἰς τὰς δημοπρασίας ἐκ τῶν κατασχέσεων τῶν διαφόρων ταμείων, διότι δὲν δύνανται νὰ πληρώσωσι τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα τοὺς ζητοῦν. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, ποίαν μέριμναν θέλει λάβῃ ἡ Κυβέρνησις περὶ τοῦ φόρου τῶν οἰκοδομῶν—καὶ ἄλλοτε ἔλαβον τὸν λόγον συνεπείᾳ ἑνὸς τηλεγραφήματος τὸ ὁποῖον ἤρχετο ἐκ Δράμας καὶ ἔφερεν 60 ὑπογραφάς, ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι εἶχον κτίσει ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν, ἀλλὰ δὲν εἶχον δηλώσει ἐμπροθέσμως τὰς οἰκίας αὐτῶν—δὲν γνωρίζω λέγω ποιὸ μέτρον θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις περὶ αὐτῶν, ἀλλὰ πρὸς ἀποφυγὴν τῶν δυσαρέστων συνεπειῶν διὰ τοὺς ἀνθρώπους τούτους ἔχω ὑποβάλλει μίαν τροπολογίαν, ὥστε νὰ ἀπαλλαγῶσι μέχρι τοῦ τέλους τῆς χρήσεως 1929, νὰ ἀπαλλαγῶσι τοῦ φόρου τῆς καθαρᾶς προσόδου ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν τοῦ νόμου εἶχον κτίσει καὶ ἀπερρίφθησαν τύποις αἱ ἐνστάσεις αὐτῶν. Πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν κ. ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν περιορίζω μέχρι τοῦ ἄρθρου 3.

§118Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ τῆς ἀτελείας τῶν οἰκοδομῶν.

§119Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Περὶ ἀπαλλαγῆς.

§120Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν νομίζω ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἀπολύτως σχετικὸν πρὸς τὴν ρύθμισιν τῶν ἐξ ἀμέσων φόρων ὀφειλῶν καὶ διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἐν ἰδιαιτέρῳ νομοσχεδίῳ, πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§121Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι βεβαιωμένος ὁ φόρος.

§122Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πρόκειται νὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ φόρου.

§123Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Αἱ οἰκοδομαὶ αὐταὶ δυνάμει τοῦ Συντάγματος ἔπρεπε νὰ γίνουν ἀφορολόγητοι.

§124Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐὰν ἐξετέλουν τὰς ὑποχρεώσεις των.

§125Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἀπερρίφθησαν τύποις.

§126Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Τὸ ζήτημα ἔχει δύο ἀπόψεις. Πρῶτον δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι αἱ προθεσμίαι τῶν δηλώσεων πρέπει νὰ τηρῶνται· δεύτερον δέ, ἡ ὑπηρεσία σχετικῶς μὲ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἐμπροθέσμων δηλώσεων εἶχε δεχθῆ, ὅτι ὅπου δὲν ὑπεβλήθησαν δηλώσεις ἐξ ἀνωτέρας βίας δύνανται οἱ μὴ δηλώσαντες ἐμπροθέσμως ἐξ αἰτίας τοῦ ἀνωτέρου λόγου, νὰ συμπεριλαμβάνωνται εἰς τὰς ἀτελείας.

§127Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ εἶναι πολλαὶ περιπτώσεις, δι’ αὐτὸ εἶπον, νὰ ἀφήσωμεν, νὰ τὰς ρυθμίσωμεν δι’ ἰδίου νομοσχεδίου. Παρομοία περίπτωσις εἶναι καὶ τῶν οἰκοδομῶν τῶν ὁποίων ὕστερα ἐγένοντο ἐπισκευαί.

§128Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ ὑποστηρίξω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μαντᾶ, διότι δέχομαι καὶ συμφωνῶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Προοδευτικοῦ περὶ τηρήσεως τῶν προθεσμιῶν, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον τὰ ἄτομα αὐτὰ δικαιοῦνται ἀπαλλαγῆς τῆς φορολογίας δὲν εἶναι ὀρθὸν ἡ πληρωμὴ τοῦ φόρου νὰ τοὺς ἐπιβάλλεται ὡς ποινή. Διότι ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι πρέπει, νὰ τηρῶνται αἱ προθεσμίαι, πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι πάντοτε ἐκπρόθεσμος.

§129Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τοὐλάχιστον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑποβολὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§130Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν κυρίαν βάσιν τῆς διευθετήσεως τῶν οἰκονομικῶν πράξεων. Καὶ ἐπειδὴ λοιπὸν οὐσιαστικῶς τὰ ἄτομα αὐτὰ δικαιοῦνται ν’ ἀπαλλαγοῦν τῆς φορολογίας, ἡ ἐπιβολὴ τῆς φορολογίας διὰ τὸν λόγον τῆς προθεσμίας, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα εἶδος ποινῆς. Καὶ δι’ αὐτό, εἴτε τώρα δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. βουλευτής, εἴτε θέλετε δι’ ἰδίου νομοσχεδίου νὰ κάνετε τοῦτο, πάντως νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ.

§131Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ φέρω καὶ θὰ κάνω διαστολὴν μεταξὺ μικρῶν οἰκοδομῶν καὶ μεγάλων οἰκοδομῶν.

§132Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ληφθοῦν ἐγγυήσεις, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορέσουν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ν’ ἀπαλλαγοῦν ὅλοι ἐκ τοῦ φόρου τῶν οἰκοδομῶν. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν αἱ προνομιοῦχοι αἱ ὁποῖοι ἀπολαύουν ἀτελείας καὶ αἱ ἄλλαι αἱ ἐπαχθῶς βεβαρυμέναι. Δὲν πρέπει ν’ ἀνοιχθῇ μία θύρα, διὰ τῆς ὁποίας θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἀτέλειαν ὅλο τὸ πλῆθος τῶν νέων οἰκοδομῶν.

§133Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἡ τροπολογία μου εἶναι καθωρισμένη. Ὁμιλεῖ περὶ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἐκτίσθησαν τότε. Ἐγὼ σᾶς παρακαλῶ εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον νὰ τεθῇ μία διάταξις, διότι ἤρχισαν αἱ κατασχέσεις, μία διάταξις, ὅτι ἀναστέλλεται ἡ ἐκτέλεσις.

§134Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διοικητικῶς τὰς ἀναστέλλω ἐκεῖ, ὅπου νομίζω ὅτι πρέπει.

§135Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει δώσει διαταγὰς εἰς τοὺς ἐφόρους νὰ μὴ προβαίνουν εἰς τὴν κατάσχεσιν τῶν οἰκοδομῶν τῶν ἐχόντων εἰσόδημα μέχρι 30.000 δραχ. ἐτησίως.

§136Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μέχρι 15.000.

§137Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Καὶ ἐρωτῶ ποία οἰκοδομὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἔχει εἰσόδημα 15.000 ἐτησίως;

§138Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ νὰ δώσωμεν ἀτέλειαν ἔπρεπε νὰ οἰκοδομήσῃ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. Πάντως ὅμως δὲν δέχομαι, ὅτι εἶναι ἀδικούμενοι.

§139Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὅταν τὸ Κράτος ἔδωσε τόσα προνόμια εἰς τὰς ἀνωνύμους ἑταιρείας, δὲν δυνάμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ παρενόμησαν. Κατὰ τί παρενόμησαν;

§140Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶπον, ὅτι παρενόμησαν. Εἶπον, ὅτι δὲν ἔχουν δίκαιον νὰ παραπονοῦνται, ἀφ’ οὗ δὲν συνεμορφώθησαν μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου.

§141Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Καὶ ὁ νομικὸς σύμβουλος τοῦ ὑπουργείου σας, δι’ ἐγκυκλίου εἶπεν, ὅτι αἱ ὑποβαλλόμεναι ἐνστάσεις θὰ ἐξετάζωνται κατ’ οὐσίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀδικήσωμεν ἕνα κόσμον ὁλόκληρον καὶ νὰ βγάλωμεν τὰ σπίτια εἰς τὴν δημοπρασίαν. Λάβετε ἓν μέτρον δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου. Μὴ τοὺς δώσητε τὴν γενικὴν ἀτέλειαν. Κάμετε ἓν νομοσχέδιον καὶ εἰπέ τε, ὅτι αὐτοὺς τοὺς ἀπαλλάσσω μέχρι σήμερον. Ἔχουσι μίαν εἰκοσιπενταετίαν καὶ θὰ τοὺς ἀπαλλάξητε διὰ 4 χρόνια.

§142Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ καταθέσω νομοσχέδιον καὶ ἠμπορεῖτε νὰ ὑποβάλητε τὰς τροπολογίας σας.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§144Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Πρόκειται περὶ περιπτώσεως παρεμφεροῦς, ἢ μᾶλλον ἀναγομένης εἰς ζήτημα ἄλλο. Ἡ τροπολογία αὕτη, τὴν ὁποίαν προσθέτω εἰς τὸ νομοσχέδιον, θὰ εἶναι ὀρθὸν ἄνευ ἀντιρρήσεως δεδικαιολογημένης, νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, διὰ τὸν λόγον ὅτι ἀφορᾷ μίαν δικαιοτέραν περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἴσως θὰ περιελαμβάνετο εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου. Διὰ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, ἀπαλλάσσονται, ὡς γνωστόν, τῆς φορολογίας αἱ οἰκοδομαὶ ἐπὶ μίαν 25ετίαν αἱ δηλωθεῖσαι μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου. Δὲν προβλέπει, τὸ νομοθετικὸν διάταγμα οὔτε ὁ νόμος ὁ κυρώσας αὐτὸ περὶ τῆς περιπτώσεως, περὶ τῆς ὁποίας ἡ οἰκοδομὴ αὕτη, ἡ οὕτω πως ἀφορολόγητος ἐξ ἀνωτέρας βίας, εἴτε σεισμοῦ, εἴτε πυρκαϊᾶς θέλει καταστραφῆ, ὁπότε θέλει ἀνοικοδομηθῆ. Ἐὰν ἀνοικοδομηθῇ καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ἐκ περισώσεως ὑλικῶν εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν καὶ καμμιὰ φορὰ ἢ μᾶλλον συνηθέστερον τῶν αὐτῶν διαστάσεων μὲ τὴν προηγουμένην, ἐν τοιαύτη περιπτώσει, δὲν προβλέπει ὁ νόμος διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, θ’ ἐξακολουθήσῃ τὸ προνόμιον μέχρι συμπληρώσεως τῆς 25ετίας; Νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι δίκαιον νὰ γίνῃ. Τοῦτο δὲ συνέβη εἰς πλείστας περιφερείας, λόγῳ τῶν σεισμῶν. Πλεῖσται οἰκοδομαὶ νεόδμητοι, ἀπηλαγμέναι τῶν φορολογιῶν, κατεστράφησαν ἐκ τῶν σεισμῶν. Αὐτὰς τὰς ἀνοικοδόμησαν ἀμέσως, ἴσως μικροτέρας, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἐδάφους καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὑλικῶν, διότι δὲν ἠδύναντο αἱ οἰκογένειαι νὰ μένωσιν εἰς τὸ ὕπαιθρον καὶ ἔσπευσαν νὰ κτίσουν χωρὶς νὰ ὑπολογίσουν τὸ ἐνδεχόμενον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ προκύψῃ ἐκ τοῦ ζητήματος τῆς φορολογίας. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον αἱ οἰκοδομαὶ αὐταί, νὰ τύχωσι τῆς αὐτῆς ἀπαλλαγῆς. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν προτείνω, ἔχει οὕτω:......

§145Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχει κἄποιαν βάσιν δικαίαν τὸ ζήτημα, ἀφοῦ μάλιστα συνέπεσε καὶ τὸ ἀτύχημα. Σοῦ λέγω λοιπόν, ὅτι εἶπον καὶ εἰς τὸν προλαλήσαντα, ὅτι τὰ θέματα αὐτά θὰ ρυθμισθῶσιν εἰδικώτερον καὶ ὁριστικώτερον, δι’ εἰδικοῦ νομοσχεδίου, τό ὁποῖον θὰ καταθέσω.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο προστίθεται τὸ αʹ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον παρελείφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον μόνον, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, περὶ καταδιώξεως τῆς ληστείας ἐν Κρήτῃ». Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκει).

§149Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ὡς αἰτίαν καὶ τοῦτο—τὸ λέγω, διότι πολλοὶ τῶν κ. βουλευτῶν δὲν ἔχουσι λάβει γνῶσιν—διότι ἐν Κρήτῃ ἰδίως, εἰς ὡρισμένον διαμέρισμα ἐν Ρεθύμνῃ, ἡ δημοσία τάξις διεσαλεύθη. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ λάβῃ ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐνδείκνυνται πρὸς καταστολὴν τοῦ κακοῦ. Διὰ τοῦτο ἐνόμισεν, ὅτι ἔδει, νὰ ἐπεκτείνῃ τὸν νόμον περὶ ἐπικηρύξεως ληστῶν καὶ δι’ ἄλλα ἐγκλήματα. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ διστάσῃ, νὰ τὸ κυρώσῃ τὸ ταχύτερον, ἵνα διὰ τοῦ τρόπου τούτου καὶ δι’ ἄλλων μέσων, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισε προσήκοντα, καταστείλῃ τὰς ἀταξίας εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ τὸ ψηφίσῃ τὸ ταχύτερον.

§150Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πραγματικῶς αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχομεν ὅλοι, εἶναι ὅτι ἡ Δημοσία τάξις εἰς τὴν Κρήτην δὲν εὑρίσκεται εἰς καλὴν κατάστασιν, καὶ εἴμεθα πρόθυμοι, νὰ ἐγκρίνωμεν οἱαδήποτε μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ συνετέλουν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Δημοσίας τάξεως. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν συνεζητήθησαν, διὰ μακρῶν τὰ ζητήματα τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας καὶ διὰ μακρῶν ἐξεθέσαμεν, ὅτι ἐπεβάλλετο, τὸ Κράτος νὰ λάβῃ μέτρα τοιαῦτα τὰ ὁποῖα νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν Δημοσίαν τάξιν χωρὶς νὰ καταφεύγῃ εἰς ἀδικήματα πραγματικὰ οἷα λαμβάνουν χώραν διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐκτοπισμῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς γενομένας παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐστηρίζοντο ἐπὶ τῆς πείρας ἡ ὁποία ἀπεκτήθη, καὶ ὅτι θὰ προσκομίσῃ τὸ νομοσχέδιον τροποποιημένον σύμφωνα περίπου μὲ τὰς ἀντιλήψεις αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν ἐνταῦθα. Σήμερον ἄλλος ὑπουργὸς ὑποβάλλει νομοσχέδιον ἐκ διαμέτρου ἀντίθετον πρὸς ὅσα ἐξετέθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀντὶ δηλαδή, νὰ περιορίζεται ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἐκτοπίσεων ἐπεκτείνεται καὶ εἰς ἀδικήματα ἄσχετα πρὸς τὴν ληστείαν. Ἡμεῖς βεβαίως δὲν ἔχομεν νὰ ἀντείπωμεν ἐφ’ ὅσον μανθάνομεν, ὅτι καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Κρήτης εἶναι σύμφωνοι.

§151Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Ἔχουν προσωρινὴν ἰσχύν.

§152Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὀφείλω ὅμως νὰ τονίσω, ὅτι αὐτὰ τὰ μέτρα πιστοποιοῦν μίαν ἀνικανότητα τοῦ Κράτους, ὅταν γίνεται χρῆσις τοιούτων μέτρων, διότι δὲν εἶναι νόμιμον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς γενικωτέρας ἰδέας τοῦ δικαίου νὰ ἐκτοπίζωνται ἄνθρωποι ἀπὸ διοικητικὰς ἀρχάς, χωρὶς δικαστικὴν ἀπόφασιν, νὰ ὑποβάλλωνται δηλαδή, εἰς αὐστηροτάτας ποινὰς ἐπὶ ἁπλῇ ὑπονοίᾳ. Θὰ ἤθελον νὰ μάθω ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ποῖα ἄλλα μέτρα, ἀνεξαρτήτως αὐτῶν τῶν δρακοντείων μέτρων, σκέπτεται νὰ λάβῃ. Μανθάνω, π.χ. εἰς τὴν Κρήτην ὅτι μία αἰτία τοῦ κακοῦ εἶναι ἡ παραμονὴ ἐκεῖ ἐντοπίων ἀξιωματικῶν. Ἐλήφθη ἀπόφασις, νὰ μετατεθοῦν ἐκ Κρήτης οἱ ἀξιωματικοὶ οὗτοι, οἱ ὁποῖοι λόγῳ ἰδιαιτέρων συνθηκῶν καὶ δεσμῶν δὲν εἶναι εἰς θέσιν, νὰ ἐκτελέσουν τὸ καθῆκον των; Μοῦ καταγγέλλουν, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ἤρχισαν νὰ φοβοῦνται μήπως αἱ οἰκογένειαί των πάθουν ἀπὸ ἐπιθέσεις ἐγκληματικῶν, ἐν ᾗ περιπτώσει ἤθελον ἐκτελέσει τὸ καθῆκον των. Πληροφοροῦμαι, ὅτι ἀρνοῦνται νὰ μεταβαίνουν νὰ κάμνουν ἀνακρίσεις ἐκ τοῦ φόβου ἐπιθέσεων ἐγκληματικῶν. Λοιπόν, πρὶν ἀρχίσωμεν νὰ ἐκτοπίσωμεν τούς πολίτας, θὰ ἔπρεπε νὰ στείλωμεν ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐκτελέσουν τὸ καθῆκον των καὶ νὰ μὴ φοβοῦνται, ὅτι αἱ οἰκογένειαί των θὰ ὑποστοῦν ἐπιθέσεις ἐκ μέρους τῶν ἐγκληματιῶν. Ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ ληστείας, θὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀνταπεκρίθη πρὸς τὰς ἰδέας, αἱ ὁποῖαι ἐξηνέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρατηρῶ, εἶναι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν ἔλαβε καθόλου ὑπ’ ὄψιν ὅσα ἐλέχθησαν, ἰδίᾳ δὲ, ὅτι οἱ ἐκτοπισμοὶ ἔπρεπε νὰ γίνωνται κατόπιν δικαστικῆς ἀποφάσεως· καὶ τοῦτο, διότι ἐθεωρήσαμεν, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικόν, νὰ ἐπιβάλλωνται βαρύταται ποιναὶ ἐπὶ τῇ βάσει ὑπονοιῶν, καὶ κατόπιν γνωμοδοτήσεων διοικητικῶν ἐπιτροπῶν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀσκούτσης ἔχει τὸν λόγον.

§154Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Οὐδεὶς ἀρνεῖται, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ νόμος περὶ ἐκτοπισμῶν καὶ περὶ ἐπικηρύξεων εἶναι ἀνελεύθερος καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος προβαίνει εἰς τὰς ἐνεργείας αὐτὰς ἐνδεικνύει μικρὰν τινὰ ἀδυναμίαν. Ἀλλ’ ἐν Κρήτῃ δυστυχῶς παρετηρήθη μεγάλη ἐπέκτασις τῆς ἐγκληματικότητος, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ περιορισθῇ, ἂν δὲν ληφθοῦν μέτρα δρακόντεια. Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον περὶ ἐπικηρύξεως λῃστῶν δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐπικήρυξις ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχῃ καταδιωκτικὸν ἔνταλμα διὰ λῃστείαν. Ἡ λῃστεία εὐτυχῶς δὲν ἐπιπολάζει ἐν Κρήτῃ. Ἐκεῖνα τὰ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα ἐπιπολάζουν εἶναι τὰ κατὰ τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας. Συμβαίνει, νὰ καταδιώκωνται ἄνθρωποι διὰ σειρὰν φόνων, 3 καὶ 4, καὶ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν δύναται, νὰ τοὺς ἐπικηρύξῃ. Ἐπίσης ζωοκλέπται, οἱ ὁποῖοι διώκονται ἐπὶ τῇ βάσει ἐνταλμάτων, διὰ ζωοκλοπὴν εἰς βαθμὸν κακουργήματος, νομίζομεν δὲ ὅτι ἡ ζωοκλοπὴ δὲν ὑστερεῖ τῆς ληστείας, δὲν δύνανται νὰ ἐπικηρυχθῶσιν ὑπὸ τῆς πολιτείας. Ἀκριβῶς, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἡ Κυβέρνησις ἐν πλήρει ὁμοφωνίᾳ μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Κρήτης, ἐκπληροῦσα ἀξίωσιν ὅλου τοῦ φιλησύχου κόσμου τῆς νήσου, εἰσηγεῖται τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ προκαλέσῃ ἀντιρρήσεις, διότι πρόκειται νὰ ἐπιφέρῃ τὴν καταστολὴν τῶν ἀδικημάτων καὶ διότι ὑπάρχει διάταξις καθ’ ἣν ἰσχὺς τοῦ νόμου αὐτοῦ περιορίζεται εἰς ἓν ἔτος. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω ἐκ μέρους καὶ τῶν ἄλλων ἐκ Κρήτης συναδέλφων τὴν Βουλήν, ὅπως μὴ ἔχῃ ἀντίρρησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ὅπως διὰ τῆς ψηφίσεως αὐτοῦ συντελέσῃ εἰς τὴν παγίωσιν τῆς τάξεως ἐν Κρήτῃ τῆς ὁποίας ἡ κατάστασις ἔφθασεν εἰς τὸ ἀπροχώρητον (ἐπιδοκιμασίαι). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀδικημάτων νὰ περιλάβῃ καὶ τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκτονίας, διότι δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπιπολάζουν.

§155Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐφ’ ὅσον συντρέχουν αἱ αὐταὶ περιπτώσεις δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ζαβιτζιᾶνος ἔχει τὸν λόγον.

§157Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἤμην παρὼν ἐξ ἀρχῆς διὰ νὰ ἀκούσω τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει μία συντονισμένη ἐνέργεια τῶν δύο ὑπουργείων, ἐφ’ ὅσον ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης προτείνει ἓν μέτρον καὶ ζητεῖ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νόμου τῶν ἐπικηρύξεων καὶ εἰς ἄλλα ἀδικήματα πλὴν τῶν ἀδικημάτων τῆς ληστείας, ὁ δὲ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπεσχέθη εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν, ὅτι θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰς παρατηρήσεις τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ θὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν κρίσιν του θὰ ἦσαν ὀρθαί. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι μεταξὺ τῶν τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι ὑπεστηρίχθησαν, ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ τροπολογία ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ ζήτημα τῆς ἐκτοπίσεως νὰ κατοχυρωθῇ, δηλαδὴ ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως θίγεται κατὰ τρόπον ἀπρεπῆ, τὸ λέγω καὶ ἐγώ, θὰ ἔπρεπε, νὰ κατοχυρωθῇ ἴσως διὰ τοῦ δικαιώματος τῆς προσφυγῆς ἐνώπιον μιᾶς δικαστικῆς ἀρχῆς.

§158ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει καὶ παλαιὸς νόμος.

§159Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὀφείλω νὰ τονίσω τοῦτο ὅτι ὡς ἔχει διαμορφωθῆ παρ’ ἡμῶν ἡ κατάστασις, τοὐλάχιστον τὴν τροπολογίαν αὐτὴν δὲν εἶμαι ποσῶς διατεθειμένος νὰ εἰσηγηθῶ. Ἐτόνισα καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ὅτι τὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως δὲν εἶναι μέτρον ἁπλῶς βάρβαρον, ὡς τὸ ἐχαρακτήρισαν καὶ μέτρον βρωμερὸν καὶ ἐτόνισα τὴν ὀδύνην τὴν ἰδιαιτέραν τὴν ὁποίαν αἰσθάνομαι ὁσάκις ὡς ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀποφαίνομαι ἐπὶ ἐφέσεων τῶν ἀποφάσεων τῶν ἐκτοπιστικῶν ἀρχῶν. Ἀλλὰ παρ’ ὅλα ταῦτα ὑπενθυμίζω καὶ κἄτι τι ἄλλο, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἐκτοπίσεως δὲν εἶναι ἐκ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Εἶναι μέτρον τὸ ὁποῖον ἴσχυεν ὡς ἰσχύει σήμερον, ἀπὸ τοῦ 1924 καὶ ἰσχύει συνεπείᾳ νομοθετικῆς μερίμνης ληφθείσης ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Παπαναστασίου. Μετεβλήθησαν αἱ περιστάσεις σήμερον; Μετεβλήθησαν αἱ περιστάσεις αἱ ἔκτοτε ὠθήσασαι τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην. Ἀσφαλῶς ὄχι. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὅταν τὸ πρῶτον ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν εἶναι μέτρα, ὅπως εἶπον καὶ τότε τὰ ὁποῖα ἐνόμισα ὅτι ἦτο ὑποχρεωμένη ἐξ ὑψίστης ἀνάγκης νὰ ἐπιβάλῃ. Τὰ ἔλαβε τότε διὰ διατάγματος νομοθετικοῦ πρὶν ἢ ἀκόμη ἐπικοινωνήσῃ μὲ τὴν Βουλήν, ὅταν δὲ ἐπικοινώνησε μὲ τὴν Βουλήν, ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὴν ἐπικύρωσιν τοῦ διατάγματος ἐκείνου καὶ ἐξήγησα τοὺς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων ὑπεχρεώθη νὰ λάβῃ μέτρα ἀληθῶς δρακόντεια. Τότε εἶπον καὶ κἄτι τι ἄλλο, ὅτι τὰ μέτρα ἐκεῖνα ὅσον αὐστηρὰ καὶ ἂν φαίνωνται δὲν θὰ ἦσαν τὰ μέτρα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ περιωρίζετο ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἦτο διατεθειμένη, νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν μέτρον περὶ ἐκτοπίσεως ὁλοκλήρων χωρίων. Ηὐχήθην νὰ ἐπιτρέψουν αἱ περιστάσεις, νὰ μὴ εἰσηγηθῶ τὸ μέτρον ἐκεῖνο, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ ἐχειροκρότησε καὶ τὰς σκέψεις ἐκείνας τὰς Κυβερνητικάς, διότι ἡ κατάστασις ἦτο ἀπελπιστική. Ὁλόκληρα τμήματα τῆς Ἑλλάδος ἐληστοκρατοῦτο, εἶχε δημιουργηθῆ μία κατάστασις ἀληθῶς ἀπαισία καὶ βεβαίως εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ὀφείλεται μία αἰσθητὴ βελτίωσις. Ἀλλ’ ἡ κατάστασις ὅσον καὶ ἐὰν ἐβελτιώθη δὲν ἀποκατεστάθη ἀκόμη μέχρι τοῦ σημείου ἐκείνου ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται νὰ παραιτηθῶμεν μέτρου τὸ ὁποῖον ὅσον καὶ ἐὰν εἶναι δυσάρεστον καὶ ἀνελεύθερον, εἶναι μέτρον ἐπιβεβλημένον ἐκ τῆς ἀνάγκης καὶ δυστυχῶς εἶναι τὸ μέτρον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπέδωκε τὰ μεγαλείτερα ἀποτελέσματα ὅλων τῶν ἄλλων μέτρων. Οἱασδήποτε ἐπιτυχίας καὶ ἐὰν ἔχῃ νὰ ἐπιδείξῃ τὸ καταδιωκτικὸν ἐκεῖνο σῶμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνετέθη ἡ καδίωξις τῆς ληστείας, τὰς ἐπιτυχίας αὐτοῦ τῆς ἐστήριξε πάντοτε εἰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔλαβε παρ’ ἐκτοπισθέντων. Ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἠδικήθησαν ἄτομα, ἀλλ’ ἀρκεῖ τὸ γεγονός, ὅτι ἄνευ τῶν ἐκτοπισμῶν ἐκείνων δὲν θὰ εἴχομεν τὰ ἀποτελέσματα, διὰ νὰ λυπηθῶμεν ὀλιγώτερον ἐκ τῶν ἀδικιῶν. Πρόκειται περὶ καταστάσεως ἀνωμάλου. Ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναλάβω τὴν διεύθυνσιν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν εὑρέθην κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας πρὸ διαμαρτυριῶν τῶν ἐκτοπιστικῶν ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι ἐτόνιζον ὅτι ἡμεῖς θὰ παύσωμεν τὸ ἔργον μας, διότι δημιουργοῦμεν ἐχθρούς, εἰς δὲ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν μεταρρυθμίζονται αἱ ἀποφάσεις. Τὴν τακτικὴν αὐτὴν δὲν ἠθελήσαμεν νὰ συνεχίσωμεν καὶ εἴμεθα εὐτυχεῖς, διότι δὲν τὴν ἀκολουθήσαμεν, διότι ἐὰν εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν ὀφείλεται κατά μέγα μέρος τὸ ἀποτέλεσμα, βεβαίως μεταξὺ τῶν μέτρων αὐτῶν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔδωσε τὰ σπουδαιότερα καὶ θετικώτερα ἀποτελέσματα ἦτο τὸ μέτρον τὸ ἐλεεινόν, τὸ ἀνελεύθερον. Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς σκληρᾶς ἀνάγκης, ὅτι δὲν ἐπῆλθεν ἡ ὥρα τῆς ἄρσεως τῶν μέτρων αὐτῶν. Ὅταν ἐληστοκρατεῖτο τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς Ἑλλάδος ὅλη ἡ Βουλὴ ἦτο σύμφωνος, νὰ μεταρρυθμίσῃ τὸ μέτρον ἐκεῖνο. Ἦτο ἡ ψυχολογικὴ κατάστασις τοιαύτη ὥστε ἐδικαιολόγει τὴν λῆψιν τῶν μέτρων ἐκείνων. Σήμερον βεβαίως μετεβλήθη ἡ κατάστασις καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι ζητεῖται ἡ τροποποίησις ὡρισμένων μέτρων. Τοῦτο εἶναι ἀρκετόν, διὰ νὰ ἀποδείξῃ ἀκριβῶς τὴν μεταβολὴν τῆς καταστάσεως. Ἀλλὰ οἱ ὑπευθύνως διαχειριζόμενοι τὴν κατάστασιν φοβούμεθα, μήπως μία κατάστασις ἡ ὁποία ἔφθασε εἰς τὸ καλλίτερον σημεῖον ἀντὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ βελτιουμένη καὶ συμπληρουμένη μεταστῇ καὶ δημιουργηθῇ κατάστασις διὰ τὴν ὁποίαν, ὄχι πλέον οἱ ἐπερωτῶντες βουλευταί, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην, ὅτι ἠκολούθησε τὰς συστάσεις ταύτας.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἔχει τὸν λόγον.

§161Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, νομίζω τὴν προτελευταίαν, ὅταν συνεζητοῦντο παρόμοια μέτρα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐξέθηκα τὰς σκέψεις μου καὶ δὲν νομίζω ἀναγκαῖον νὰ τὰς ἐπαναλάβω καὶ σήμερον. Συνιστῶ μόνον εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ διατήρησις, κατὰ τὸν τρόπον ὁ ὁποῖος ἀρχικῶς εἶχε καθορισθῇ τῶν μέτρων τῶν προληπτικῶν ἢ τῶν κατασταλτικῶν κατὰ τῆς διώξεως ὡρισμένων ἀδικημάτων νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μετριασθῇ. Δὲν δυνάμεθα λόγῳ τῆς καταδιώξεως ὡρισμένων ἀδικημάτων ν’ ἀφήνωμεν ἔκθετον τὴν προσωπικὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἀτόμου καὶ μάλιστα νὰ τὴν παραδίδωμεν εἰς τὴν ἁπλῆν ὑπόνοιαν τοῦ πρώτου τυχόντος προέδρου τῆς κοινότητος. Δὲν εἶναι δίκαιον νὰ αὐξάνωνται τὰ ἔκτακτα μέτρα, τοὐναντίον πρέπει νὰ ἐλαττώνωνται. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ Συνταγματικοῦ μέρους, ὁμιλῶ περὶ τῆς ἀνάγκης. Ἐφθάσαμεν σήμερον εἰς τὴν ἀνάγκην, ὥστε νὰ ἐπιτείνωνται τὰ μέτρα καὶ νὰ μὴ δίδεται μία ἀσφάλεια. Ἐκεῖ ποὺ κρατεῖτε τὸν ὑπὸ ἀπέλασιν 10 ἡμέρας εἰς τὸ τμῆμα τῶν μεταγωγῶν, δώσατέ του τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγῃ εἰς μίαν συνοπτικὴν διαδικασίαν ἐνώπιον τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν, ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου ἵνα παράσχῃ καὶ εἰς σᾶς τὰ στοιχεῖα κατὰ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐνδεχόμενον, νὰ εἶναι ἄδικος ἡ ἀπέλασίς του. Ἀντὶ νὰ πράξητε τοῦτο εἶδα προχθὲς εἰς τὸ τελευταῖον νομοσχέδιον ὅτι διατάσσεται ὄχι μόνον ἀπέλασιν ὡρισμένων ἀτόμων, ἀλλὰ καὶ ὁμάδων, διὰ τὰς ὁποίας μάλιστα λαμβάνεται πρόνοια περὶ ἐγκαταστάσεως εἰς τὸ μέρος εἰς τὸ ὁποῖον τοὺς ἀπελαύνετε ὡσὰν νὰ ἦσαν ἀναγκαστικοὶ πρόσφυγες. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ κατάστασις δικαιολογεῖ τοιαῦτα ἔκτακτα μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐλήφθησαν οὐδὲ εἰς εἰς τὰς ἀνωμάλους περιστάσεις. Διὰ τῶν μέτρων τούτων θὰ θεωρηθῇ ἡ Ἑλλὰς ὡς Κράτος μὴ πολιτισμένον. Μὴ θελήσητε νὰ στηρίξητε τὴν ὑστεροφημίαν σας, κ. ὑπουργέ, ἐπὶ τῶν ἀδίκων νόμων, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης. Βλέπω σήμερον εἰς τὸ ἕτερον νομοσχέδιον, ὅτι ἐπεκτείνετε τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ ἐπὶ ἄλλων ἀκόμη ἀδικημάτων. Δὲν θὰ ἐδικαιολογούμην βεβαίως καὶ ἐκ τοῦ τόπου εἰς τὸν ὁποῖον ἀναφέρηται...

§162Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ἔπρεπε νὰ γνωρίζητε...

§163Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν ἀντιπροσώπων τοῦ μέρους ἐκείνου οἱ ὁποῖοι κάλλιον ἐμοῦ γνωρίζουσιν τὰς τοπικὰς συνθήκας καὶ γνωρίζουσι ποῦ πρέπει νὰ δώσωσι τὸ βάρος.....

§164Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Περὶ ἐκτοπισμῶν ἰσχύουσι καὶ τώρα νόμοι ἐκεῖ.

§165Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁμιλῶ μὴ γνωρίζων τὴν κατάστασιν τοῦ τόπου καὶ ὀφείλω, νὰ διαμαρτυρηθῶ εἰς τοῦτο: ὅτι βλέπω μέτρα τοιαύτης φύσεως οὕτώ πως ἐπεκτεινόμενα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τοιαύτης πρέπει ἡ Κυβέρνησις, νομίζω, νὰ σκεφθῇ σοβαρῶς περὶ ἄλλου θέματος: ὄχι κατὰ τίνα τρόπον θὰ κατασταλοῦν τοιαῦτα ἀδικήματα, ἀλλὰ καὶ τίνι τρόπῳ δὲν θὰ προέρχωνται.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§167Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο: ὅτι δὲν εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται συστηματικῶς, ἀπὸ μίαν ἀφορμήν, ἡ ὁποία πιστεύομεν, νὰ λήξῃ αὔριον καὶ ἡ ὁποία δὲν ὀφείλεται ἴσως εἰς περιστάσεις σχετικὰς μὲ τὴν ἰδικήν μας Κυβέρνησιν σήμερον. Ἡ κατάστασις εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας τάξεως εἶναι φρικτή. Σχεδὸν εἰς ἑκατοντάδας ἀνέρχονται οἱ φόνοι καὶ αἱ ἀνθρωποκτονίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν ἐπανειλημμένων ἀμνηστειῶν καὶ χαρίτων τῶν τελευταίων ἐτῶν. Δυστυχῶς εἰς τὰ μέτρα ἐκεῖνα δὲν ἐλήφθη τοὐλάχιστον καὶ ἓν μέτρον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἔλεγεν ὅτι οἱ ἀμνηστευόμενοι δὲν δύνανται ἐπὶ ὡρισμένην σειρὰν ἐτῶν νὰ ἐπανέλθουν καὶ κατοικήσουν εἰς τὸν τόπον τῆς κατοικίας των. Ἐπέστρεψε λοιπὸν ὁ ἀμνηστευθεὶς ἐγκληματίας εἰς τὴν πατρίδα του καὶ ἐκάθησε βέβαια ἀπέναντι ἢ πλησίον ἐκείνου, τοῦ ὁποίου τὸν ἀδελφὸν ἢ τὸν πατέρα ἢ τὸν υἱὸν ἐσκότωσεν. Ἐκεῖνος δὲν τὸν ἠνέχθη καὶ τὸν ἐσκότωσε, καὶ οὕτω εὑρέθημεν εἰς μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπενθυμίζει τὴν πρὸ 30 ἐτῶν ἐποχήν, τὴν ὁποίαν ἔφθασα καὶ ἐγώ, ὅπου τὸ ἀδίκημα εἶχε καταπληκτικῶς ἐπεκταθῆ λόγῳ τῶν ἀμνηστειῶν, τὰς ὁποίας ἔδιδεν ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις, ἐξ ἀδυναμίας νὰ καταστείλῃ τὰς λῃστείας τοῦ τόπου, κάθε τριμηνίαν καὶ ἑξαμηνίαν. Ὅταν βλέπομεν, ὅτι ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς νήσου ζητοῦσιν αὐτὰ τὰ μέτρα σημαίνει, ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι οἰκτρὰ καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ διστάσητε νὰ τὰ ψηφίσητε. Εἶναι μέτρα βέβαια σκληρά, ἀλλὰ εἶναι μέτρα ἀνάγκης, διὰ νὰ θεραπεύσωμεν τὰς συνεπείας ἑνὸς παρελθόντος καὶ διὰ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ὑπεύθυνος.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαναστασίου ἔχει τὸν λόγον.

§169Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως καὶ ἡ παράβασις καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ λῃστείας, εἶναι μία πιστοποίησις, ὅτι οἱ ἐνθουσιασμοί μας ὅλοι, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δημοσίας τάξεως εἰς τὴν χώραν, δὲν ἦσαν ἐντελῶς δικαιολογημένοι. Ἡμεῖς δὲν κατακρίνομεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων αὐτῶν. Εἴπομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι ἦτο ζήτημα ἀναγκαῖον ἡ ἐφαρμογὴ ἐξαιρετικῶν μέτρων. Ἀλλὰ πάντοτε εἴχομεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν, θὰ ἦτο προσωρινὴ καὶ νομίζομεν, ὅτι ἦλθεν ἡ στιγμή, νὰ προσαρμοσθοῦν τὰ μέτρα αὐτά, εἰς Συνταγματικὰς διατάξεις καὶ γενικώτερον νὰ περιορισθοῦν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐνόμισεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν δηλώσεών του καὶ τοῦ νομοσχεδίου, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ἐγκρίνει τοὺς ἐκτοπισμούς, παρὰ μόνον ὅταν πρόκειται περὶ λῃστείας, ἐνῷ τώρα αἱ διατάξεις περὶ λῃστείας πρόκειται, νὰ ἐφαρμοσθοῦν γενικώτερον. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ὑπάρχει πράγματι ἀντίθεσις. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἠθελήσαμεν, νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο τοῦτο: ὅτι ἐπὶ τέλους, ἐκτὸς τῶν μέτρων αὐτῶν, πῶς ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀσφαλίσῃ τὴν τάξιν, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐκτοπισμῶν αὐτῶν; Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν λέγει, ὅτι τὸ αὐστηρότερον μέτρον εἶναι τὸ τοῦ ἐκτοπισμοῦ, διότι δι’ αὐτοῦ μανθάνομεν ποῦ ἔχουν τὰ κρησφύγετα αὐτῶν οἱ λῃσταί. Ἀντὶ νὰ σκέπτεσθε περὶ τῶν ἐκτοπισμῶν μόνον, θὰ ἔπρεπε νὰ σκεφθῆτε, πῶς τονουμένης τῆς δημοσίας τάξεως ὀργανουμένης καλλίτερον, θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ προστατεύσητε τοὺς ἀνθρώπους, ὥστε νὰ ἔχετε πληροφορίας, χωρὶς τοὺς ἐκτοπισμούς. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ κακοῦ προέρχεται ἐκ τοῦ ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς εἶναι ἐντόπιοι. Καὶ σᾶς λέγω: ἐλήφθη μία ἀπόφασις περὶ μεταθέσεως τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν; Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, πρὶν προβῆτε εἰς ἐκτοπισμούς, ἴσως ἀθώων ἀνθρώπων ἐσκέφθητε νὰ ἐφοδιάσητε τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἁρμοδίους μὲ τὰς ἐγγυήσεις τὰς ἀναγκαίας; Ὅσον ἀφορᾷ τὰς προσφυγὰς εἰς τὴν δικαστικὴν ἀρχὴν τὰς θεωροῦμεν ζήτημα Συνταγματικῆς ἀνάγκης ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἐξ ἄλλου μὴ δυναμένας, νὰ ἐκθέσουν εἰς κίνδυνον τὰ μέτρα τῶν ἀρχῶν. Διότι ἡ προσφυγὴ εἰς ἕν τριμελὲς συμβούλιον δικαστικὸν κατὰ τὴν συνοπτικὴν διαδικασίαν δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο τοιαύτη, ὥστε νὰ ματαιώσῃ τὸν ἐκτοπισμὸν ἀνθρώπων πράγματι ὑπόπτων.

§170Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δι’ ὅλως ἐξαιρετικὰς περιστάσεις, καὶ ἐξαιρετικὰ μέτρα εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λαμβάνωμεν.

§171Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἀπὸ ἡμᾶς κ. Πρόεδρε, δὲν θὰ εὕρητε καμμίαν ἀντίρρησιν. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὴν Κέρκυραν ἀπεκαλύφθη ἕν τρομακτικὸν γεγονός, μοῦ τὸ κατήγγειλεν ὁ κ. Μυλωνᾶς. Ὑπῆρξεν εἷς, ὁ ὁποῖος ἐβοήθησε τοὺς ληστευθέντας καὶ τὸ Κράτος, νὰ περιορισθοῦν αἱ ἀξιώσεις τῶν ληστῶν, διὰ τὰ λύτρα. Αὐτὸς κατόπιν ἐξετοπίσθη ἀπὸ τὰς ἀρχὰς καὶ μετὰ τρίμηνον ἀποδειχθείσης τῆς ἀθωότητός του ἐπανῆλθεν διαμαρτυρόμενος κατόπιν.

§172Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἀποζημιώσεως.

§173Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ ἀποζημίωσις δὲν φθάνει.

§174Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἶμαι αὐστηρὸς πρὸς τοὺς συμπατριώτας μου. Πρέπει ν’ ἀποκαταστήσω τὴν τάξιν.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§176Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Καὶ ἄλλοτε ἐτόνισα, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ τοῦ ἐκτοπισμοῦ εἶναι ὄχι μόνον ἀνελεύθερον, ἀλλὰ καὶ στιγματίζει τὸ πολίτευμα ἡμῶν καὶ ὅτι ταχέως ἡ Κυβέρνησις θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν, νὰ ἄρῃ τὰ μέτρα αὐτὰ. Ἀντὶ τούτου ὅμως εὑρισκόμεθα πρὸ ἐπεκτάσεως ὄχι μόνον τῶν μέτρων αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸ εἰσαγωγῆς νέων διατάξεων ἔτι αὐστηροτέρων καὶ ἔτι ἀνελευθέρων, ἐπεκτάσεως δὲ ὄχι μόνον ἐπὶ τῶν ἀδικημάτων τῆς ληστείας, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἄλλων κοινοτέρων ἀδικημάτων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις φρονῇ, ὅτι ἡ ἐξακολούθησις τῶν μέτρων αὐτῶν τῶν ὑφισταμένων εἶναι δικαιολογημένη, βεβαίως κατὰ τῆς ἀντιλήψεως αὐτῆς δὲν δυνάμεθα νὰ ἀντιταχθῶμεν ἀλλὰ κατὰ τῆς ἐπεκτάσεως καὶ ἐνισχύσεως τῶν μέτρων αὐτῶν καὶ δι’ ἄλλων ἔτι αὐστηροτέρων, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ διαμαρτυρηθῶμεν, δεδομένου, ὅτι διὰ τῆς εἰσαγωγῆς καὶ ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου εἰσάγεται τὸ μέτρον ὅπως οἱ πρόεδροι τῶν κοινοτήτων καθ’ ἑκάστην ἑβδομάδα ὑποβάλλωσι καταστάσεις τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα κρίνονται ὕποπτα καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκθέσεως ἐκτοπίζονται. Ἡμεῖς δὲν λέγομεν νὰ ἀρθῶσι τὰ μέτρα, ἀλλὰ νὰ εἰσαχθῶσιν αἱ διατάξεις ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγγυηθῶσι τὴν ἐλευθερίαν τοῦ πολίτου, δηλ. αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐπιτροπῶν νὰ ἔχουν κἄποιαν δικαιολογίαν καὶ νὰ ἀναγράφωσι τὴν δικαιολογίαν αὐτῶν εἰς τὰς πράξεις τῆς ἐκτοπίσεως, διότι ἄλλως θὰ ἐκτοπίζωνται πρόσωπα κατὰ χιλιάδας. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλέον εἰσαγωγὴ τοῦ μέσου τοῦ ἐνδίκου κατὰ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν ἐνώπιον ἑνὸς τοπικοῦ δικαστηρίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὰ μέσα νὰ πληροφορηθῇ καὶ νὰ βεβαιωθῇ περὶ τοῦ βασίμου τῶν λόγων τῆς ἐκτοπίσεως. Ἄνευ τῶν μέτρων τούτων ὁ ἐκτοπιζόμενος πολίτης δὲν συμμετέχει τῆς διαδικασίας τῆς ἐκτοπίσεως. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲ αὐτοῦ, ὅπως εἰσάγεται συμβαίνει καὶ τοῦτο. Πότε ἐφαρμόζονται τὰ μέτρα αὐτά; Τότε ἐφαρμόζονται, ὅταν ὁ καταδιωκόμενος δὲν προσέλθῃ αὐθορμήτως, ἢ δὲν συλληφθῇ ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ κατ’ αὐτοῦ ἐντάλματος. Πῶς γνωρίζει ὁ πολίτης ὅτι ἐξεδόθη τὸ ἔνταλμα; Μήπως ἡ ἔκδοσις τοῦ ἐντάλματος αὐτοῦ εἶναι μία πρᾶξις δημοσία;

§177Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ἔνταλμα διαβιβάζεται εἰς τὸν ἀνακριτήν, ἀπ’ αὐτὸν εἰς τὸν χωροφύλακα πρὸς ἐκτέλεσιν.

§178Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Πρὶν ἐκδοθῇ τὸ ἔνταλμα καλεῖται νὰ ἀνακριθῇ ἑπομένως λαμβάνει γνῶσιν ὁ κατηγορούμενος.

§179Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐλέχθη ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν περισσότεροι τοῦ ἑνὸς ἐντεταλμένοι διὰ νὰ ἐφαρμοσθοῦν αὐταὶ αἱ διατάξεις.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καφαντάρης ἔχει τὸν λόγον.

§181Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δέχομαι κύριοι, τὸ κατ’ ἐμὲ ἀπολύτως, ὅτι ἡ ἀποκατάστασις τῆς τάξεως εἶναι καθῆκον τῆς πολιτείας, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἐπιδιώξῃ ἀντὶ πάσης θυσίας καὶ εἶναι τόσον καθῆκον τῆς πολιτείας, νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἁρμονίαν, ὥστε ἀποτελεῖ μίαν ἐξυπακουομένην προϋπόθεσιν αὐτῆς. Καὶ διὰ τοῦτο εἰς κανὲν κράτος, ἐξαιρέσει ἴσως τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἀπετέλεσεν ἡ ἀποκατάστασις τῆς δημοσίας τάξεως κεφάλαιον πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν προγραμμάτων. Μόνον παρ’ ἡμῖν βλέπομεν εἰς τὰ προγράμματα τῶν κυβερνήσεων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν τάξιν ἀντὶ πάσης θυσίας. Ἄνευ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς τάξεως, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ κανὲν κράτος, οὔτε δύναται νὰ ὑπάρξῃ κοινωνικὴ ζωή.

§182Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὅλα τὰ προγράμματα ἀπὸ τῆς συστάσεως τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχουν τίποτε, ἄλλο παρά νὰ ἐξετάζουν τοὺς σκοποὺς τοῦ Κράτους. Τὰ καλὰ οἰκονομικά......

§183Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Αὐτό, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἀντικείμενον μιᾶς γενικῆς ἀρχῆς. Ἕκαστος δύναται νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν οἰκονομικὴν εὐρυθμίαν κατὰ διαφόρους τρόπους. Ἑπομένως ὁ τρόπος τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον τοῦ προγράμματος. Ἀλλὰ δὲν θ’ ἀπετέλη καὶ διὰ τὰ δημόσια οἰκονομικὰ κεφάλαιον πολιτικοῦ προγράμματος τὸ νὰ δεχθῇ καὶ μόνον μία Κυβέρνησις ν’ ἀποκαταστήσῃ τὸ ἰσοζύγιον τῶν οἰκονομικῶν ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκτίθεται καὶ δὲν ἀναπτύσσει αὐτό. Ἀλλὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι εἰς τοιοῦτον σημεῖον ἡ τάξις ἔκρρυθμος, ὥστε αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκην τὰ πολιτικὰ κόμματα νὰ βεβαιώνουν τὸν λαόν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν των, δὲν θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτή. Παρήγορον σημεῖον ὑπὸ τὴν ἔποψιν αὐτὴν ἀποτελεῖ ἴσως τὸ φαινόμενον τὸ ὁποῖον ἐνεφανίσθη τελευταίως εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅτι ὁ νέος πρόεδρος τῆς Ἀμερικανικῆς Πολιτείας εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην κατὰ τὸν ἐναρκτήριον λόγον του νὰ βεβαιώσῃ τὸν Ἀμερικανικὸν λαόν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του, θὰ φροντίσῃ ν’ ἀποκαταστήσῃ τὴν μὴ ὑπάρχουσαν τάξιν. Ἀλλέως ἐδῶ πρέπει ν’ ἀποκατασταθῇ ἡ δημοσία τάξις καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως, ὅτι εἰς τὴν διασάλευσιν τῆς δημοσίας τάξεως συνετέλεσαν τὰ μέγιστα αἱ παρασχεθεῖσαι ἀμνηστεῖαι κατὰ τὸ παρελθόν, ἀμνηστεῖαι διὰ τάς ὁποίας ἐν παρόδῳ θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εὑρέθην ποτὲ σύμφωνος. Ἀλλ’ ἐνῷ εἶμαι σύμφωνος διὰ τήν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων πρός ἀντιμετώπισιν μιᾶς ἐκτάκτου καταστάσεως, δὲν δύναμαι ἀσφαλῶς νὰ ἐγκρίνω τὴν ἐπέκτασιν τῶν μέτρων τούτων ἐπὶ πάσης φύσεως ἀδικημάτων. Δικαιολογεῖται ἡ λῆψις τῶν ἐξαιρετικῆς φύσεως μέτρων, διὰ τὰ ζητήματα τῆς ληστείας, δικαιολογεῖται ἐπίσης καί διὰ τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς, διότι εἰς τά ἀδικήματα ταῦτα γνωρίζομεν ἐκ πείρας, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ριζοβολήσῃ εἰς ἕν μέρος καί ν’ ἀναπτυχθῇ ληστεία, ὅπως καὶ ζωοκλοπή, ἄνευ συστηματικῆς ἐνεργείας. Εἶναι προϋπόθεσις διὰ τὴν εὐδοκίμησιν τῆς ληστείας ἡ συνέργεια. Δὲν ὑπάρχει ληστεία ὅπου δὲν ὑπάρχουν ἐξησφαλισμένοι λησταποδόχοι, οἱ ὁποῖοι νὰ τοὺς διευκολύνουν τὸ ἔργον τους. Γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι ληστεία στηρίζεται ἐπὶ μιᾶς ἀνοχῆς τῶν πληθυσμῶν καὶ ἐπὶ μιᾶς βοηθείας Ἐπειδὴ λοιπόν, δὲν δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν τὴν πηγὴν αὐτῆς τῆς βοηθείας τῆς παρεχομένης εἰς τοὺς ληστὰς ἐπεκτείνομεν τὰ μέτρα καὶ εἰς δικαίους καὶ εἰς ἀδίκους μὲ τὸν κανόνα ὅτι συμφέρει ν’ ἀπελαύνετε τὸν ἕνα ὑπὲρ τῶν πολλῶν. Ἀλλὰ ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὰ ἐξαιρετικῆς φύσεως μέτρα ἐφ’ ὅλων τῶν ἀδικημάτων, βεβαίως θὰ τὸ λύσωμεν τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως. Ἐντὸς ὀλίγου δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ τάξις εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐκ τῶν μέτρων· δηλαδὴ τὰ μέτρα αὐτὰ, θὰ εἶναι πηγὴ διασαλεύσεως τῆς τάξεως. Ἐὰν δὲ ἀπὸ τῆς ληστείας καὶ τῆς ζωοκλοπῆς μεταπίπτωμεν εἰς τὴν ἀναίρεσιν καὶ τὸν φόνον καὶ εἰς τὴν ζωοκτονίαν, διατὶ αὔριον δὲν θὰ τὸ ἐπεκτείνομεν καὶ ἐφ’ ὅλων τῶν ἄλλων ἀδικημάτων καὶ ἐπὶ τῆς πλαστογραφίας; Ἰδοὺ λοιπόν τὸ τεράστιον πρόβλημα τὸ ὁποῖον γεννᾶται. Θέλετε νὰ ἐπεκτείνετε καὶ τὰ μέτρα ταῦτα καὶ εἰς τὴν Κρήτην; Ἔχει καλῶς. Ἀλλὰ περιορίσατέ τα εἰς τὰ ζητήματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τέλος πάντων ἐκ τῆς παραδόσεως ἡμεῖς ἐσυνειθήσαμεν νὰ ἀνεχώμεθα τὴν ἔκρυθμον αὐτὴν κατάστασιν, εἰς τὰ ἀδικήματα τῆς ληστείας ἢ τῆς ζωοκλοπῆς. Ἀλλὰ, διὰ τὴν ἀναίρεσιν θέλετε νὰ τὰ ἐπεκτείνετε; Λάβετε τότε στοιχειώδεις ἐγγυήσεις δικαστικὰς, ὥστε τὰ μέτρα αὐτὰ νὰ ἐφαρμόζωνται κατὰ τὸν μᾶλλον εὐχάριστον τρόπον. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει γίνεται διασάλευσις τῆς ἐννοίας τοῦ δικαίου καὶ αὐτὸς εἶναι μεγαλείτερος κίνδυνος, ἀπὸ τὸν κίνδυνον μιᾶς προσωρινῆς διαταράξεως ἐκ μέρους τῶν πολιτῶν.

§184Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐδῶ φαίνεται, ὅτι ἡ παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπαθανάση εἶναι ἀκριβής. Ἔχετε ἐδῶ μίαν διαστολήν, (ἀναγινώσκει). Ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφασις τὴν λαμβάνει, ἐνῷ τὸ ἔνταλμα δὲν τὴν λαμβάνει. Μπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν (ἀναγινώσκει). «...... ἀπὸ τῆς τοιχοκολλήσεως τοῦ ἐντάλματος τοῦ ἀνακριτοῦ ἢ τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως εἰς τὸν τόπον τῆς κατοικίας τῆς τελευταίας διαμονῆς του».

§185Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Νὰ γραφῇ, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ ἐφαρμόζονται, ὅταν ὑπάρχουν τρία ἐντάλματα.

§186Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δύο ἐντάλματα ζωοκλοπῆς ἢ ζωοκτονίας.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ πρῶτον ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2ον (ἀναγινώσκει).

§189Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, νὰ τεθῇ μετὰ τὴν λέξιν «ζωοκλοπῆς», νὰ τεθῇ ἡ λέξις «ζωοκτονίας», διὰ τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖται ἡ ἔκδοσις 2 τοὐλάχιστον ἐνταλμάτων ἢ καταδικαστικῶν ἀποφάσεων.

§190Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ἐκεῖ ποὺ λέγει δύο ἐντάλματα, εἰς βαθμὸν κακουργήματος νὰ εἶναι ἕνα.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατυπώσατέ το κ. ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον.

§192Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μετὰ τὰς λέξεις ζωοκλοπῆς ἢ ζωοκτονίας, προστίθενται, ἂν εἶναι εἰς βαθμὸν πλημμελήματος, χρειάζονται δύο ἐντάλματα καὶ τοιχοκόλλησις.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη;

§194ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου). Βʹ. Συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Μαρτίου 1929 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τῆς φορολογίας τῆς αὐτομάτου ὑπερτιμήσεως τῆς ἀκινήτου ἰδιοκτησίας καὶ ἐπιβολῆς εἰδικοῦ φόρου καὶ τῆς μεταβιβάσεως ἀκινήτων». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Α. Παπαναστασίου ἔχει τὸν λόγον.

§195Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ νόμος, περὶ φορολογίας τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος εἶχε καταντήσει ἄδικος, διότι δὲν ἐλαμβάνετο ἐπαρκῶς ὑπ’ ὄψει ἡ διαφορὰ ἐκ τῆς ἐκπτώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐγχωρίου νομίσματος. Ἀλλ’ ἀντὶ νὰ τροποποιηθῇ σύμφωνα μὲ τὰς νεωτέρας συνθήκας τῆς ἐκπτώσεως τοῦ ἐγχωρίου νομίσματος καταργεῖται ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος καὶ ἐπιβάλλεται γενικὸς φόρος 2 μέχρι 3% ἐπὶ πάσης μεταβιβάσεως ἀκινήτου. Ἀφίνω, ὅτι πρέπει νὰ μεταβληθῇ ἡ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε νὰ μὴ παρίσταται καὶ κυρωτικὸν νομοθετικοῦ διατάγματος.

§196Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἴμεθα σύμφωνοι.

§197Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡμεῖς κατακρίνομεν, εἶναι τοῦτο: ὅτι καταργεῖται ἕνας φόρος, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὁποίου οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφισβήτησις. Διότι δυνάμει τῆς ἀρχῆς αὐτῆς φορολογοῦνται αἱ ἄκοποι ἐντελῶς προσαυξήσεις περιουσιῶν, αἱ ὁποῖαι κυρίως ἐγένοντο εἰς τὰ κτήματα τῶν πόλεων, ὅπως εἶναι γνωστόν, λόγῳ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ πλούτου ἐπέρχεται ραγδαία αὔξησις τῶν οἰκοπέδων, χωρὶς εἰς τοῦτο νὰ συντρέχουν οἱ ἰδιοκτῆται, δι’ οὐδεμιᾶς θυσίας. Ἐθεωρήθη λοιπὸν πρὸ ἐτῶν ἀπαραίτητον ὅπως αὐτὴ ἡ αὔξησις, αὐτὸς ὁ ἄκοπος πλουτισμὸς ὑποβληθῇ εἰς μίαν φορολογίαν. Καὶ ἔγινεν ὁ νόμος περὶ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ νόμος οὗτος εἶναι τέλειος. Ἠδύνατο νὰ ὑποστῇ τροποποιήσεις. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον δὲν μποροῦμε νὰ ἐννοήσωμεν, εἶναι, ὅτι ἀφήνεται ἀφορολόγητος ὁ ἄκοπος πλουτισμὸς καὶ φορολογοῦνται πάντα τὰ ἀκίνητα, πάντα τὰ κτήματα. Δηλαδὴ ἐπιβάλλεται φορολογία ἐπὶ πάσης μεταβιβάσεως ἐκείνων τῶν ἀκινήτων, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν ὄχι ὑπερτίμησιν, ἀλλὰ πολλάκις καὶ ὑποτίμησιν, ὅπως συμβαίνει εἰς ὡρισμένα ἀγροτικὰ κτήματα, ὅπως συμβαίνει εἰς οἰκόπεδα μικρῶν συνοικισμῶν, ὅπου διὰ τῆς ἐλαττώσεως τοῦ πληθυσμοῦ ἐπέρχεται ἐλάττωσις τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων. Ἕνεκα τῶν λόγων τούτων ἡμεῖς εἴμεθα ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δηλαδὴ ἐναντίον τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας, ἐπὶ τῶν μεταβιβάσεων ἀκινήτων, ἡ ὁποία πλήττει τὰς συναλλαγάς. Βεβαίως δὲν εἶναι ὑπερβολική, δὲν εἶναι μεγάλη, εἶναι ἕως 3% ἐπὶ τῶν οἰκοπέδων καὶ 2% ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀκινήτων. Ἐὰν ὅμως λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ κτήματα αὐτὰ ὑποβάλλονται εἰς φόρον χαρτοσήμου, βεβαίως ἡ φορολογία αὐτὴ εἶναι ἀρκετὰ καταθλιπτική. Νομίζω, ὅτι συνδιαζομένη μὲ τὸν φόρον χαρτοσήμου.................

§198Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι, ὡς ἐὰν νὰ πληρώνωνται μεσιτικά.

§199Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν εἶναι δικαιολογία· ἐξηγέρθη ὁ κόσμος. Ἐπειδὴ τὸ δικτατορικὸν καθεστὼς ἐπέβαλε μίαν φορολογίαν, πρέπει νὰ τὴν ἐπαναφέρωμεν ἡμεῖς; Ἡμεῖς εἴμεθα ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ὅταν ἔλθῃ εἰς συζήτησιν, θὰ κάμω μίαν παρατήρησιν σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν τῶν προσόδων αὐτοῦ. Τὸ γενικὸν λογιστήριον προβλέπει μεγαλειτέρας προσόδους, ἀπὸ τὸν φόρον ὑπερτιμήματος. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐγώ, θὰ ἤθελον νὰ περιορισθῇ αὐτὸ τὸ ποσοστόν, ἢ νὰ διατεθῇ τὸ μεγαλείτερον ποσοστὸν ὑπὲρ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Διότι κατ’ ἀρχὴν ἐφαρμοζόμενος καὶ εἰς τὰ ἄλλα Κράτη ὁ νόμος αὐτός, θεωρεῖται μία πρόσοδος τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἔργων. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἦτο ὀρθὸν ἓν μεγαλείτερον ποσοστὸν τοῦ φόρου αὐτοῦ, νὰ παραχωρηθῇ εἰς τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατακρίνομεν εἶναι, ὅτι ἐγκαταλείπεται μία ἀρχὴ ἐπιστημονικὴ φορολογίας, ἀκόπου πλουτισμοῦ καὶ φορολογεῖται γενικῶς πᾶσα μεταβίβασις ἀκινήτων, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ὑπάρχῃ ἐκεῖ πλουτισμὸς ἄκοπος ἢ δὲν ὑπάρχῃ.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§201Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου φαίνεται ὅτι ἐπέρχεται ἀντικατάστασις φορολογίας. Καταργεῖται ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος καὶ ἀντικαθίσταται δι’ ἄλλου φόρου ἐπὶ τῆς ἀξίας τῆς μεταβιβάσεως. Ἡ ἀντικατάστασις γίνεται μόνον διὰ τὴν πλήρωσιν τοῦ Ταμείου. Οὐχὶ ὅμως ὅτι αὐτὸς εἶναι τῆς αὐτῆς φύσεως φόρος πρὸς τὸν καταργούμενον. Εἶμαι καὶ ἐγὼ τῆς γνώμης ὅτι ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος εἶναι φόρος ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν ὀρθὴν οἰκονομικὴν βάσιν. Ἄν καὶ εἶναι ἐκ τῶν φόρον τῶν νεωτέρων καὶ ἐξ ἐκείνων τοὺς ὁποίους δημοσιονόμοι τοὐλάχιστον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀναλόγως τῶν θεωριῶν τὰς ὁποίας εἶχον, δὲν τὸν ἀπεδέχθησαν ὡς κατὰ βάσιν δεδικαιολογημένον. Ἐθεωρήθη ὡς ἐξαίρεσις τῆς περιουσίας, ἡ ὁποία δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ, ἐθεωρήθη, ὡς ἄδικος, διότι ἀφοῦ παίρνει φόρον εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον αὐξάνει αὐτομάτως, διατὶ δὲν δίδει ἀποζημίωσιν δι’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλαττοῦται αὐτομάτως; καὶ ἄλλα τινὰ κατὰ τοῦ φόρου τοῦ ὑπερτιμήματος ἀντετάχθησαν, ἀλλ’ οὐχ’ ἧττον ἀνεγνωρίσθη ὁ φόρος αὐτός, ὡς κατὰ βάσιν δίκαιος. Ἀφοῦ διὰ τὴν ὑπερτίμησιν συντελεῖ τὸ Κράτος, ἡ ὁλότης, δίκαιον εἶναι καὶ αὐτὸ νὰ δώσῃ κἄτι εἰς τὴν ὁλότητα, ἡ ὁποία κάνει αὐτὴν τὴν βελτίωσιν. Εἰς ἡμᾶς ὅμως ὁ φόρος αὐτὸς ἀντὶ νὰ ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ ὑπερτιμήματος, ἐπιβάλλεται, διὰ τὴν μεταστροφὴν διὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος εἶναι ὑπεύθυνον τοῦ ἐθνικοῦ μας νομίσματος. Καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἠγόρασε μὲ νόμισμα ὑγιές, ὅταν κατόπιν ἐπώλει εἰς νόμισμα ἐξηυτελησμένον ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψει οὐχὶ ἡ ἀξία τοῦ νομίσματος μὲ τὸ ὁποῖον ἠγόρασε καὶ ἡ ἀξία τοῦ νομίσματος μὲ τὸ ὁποῖον ἐπώλει ἀλλ’ ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψει ὁ ἀριθμὸς τῶν νομισμάτων τὰ ὁποῖα ἔδωσε τότε μὲ τὸν ἀριθμὸν τὸν νομισμάτων τὰ ὁποῖα ἔλαβε κατὰ τὴν πώλησιν. Καὶ τοῦ εἴπομεν, ὅτι θὰ φορολογηθῇ τὸ ὑπερτίμημα. Βεβαίως ὡς ἀπεκλήθη καὶ παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὁ φόρος αὐτὸς εἶναι κακοήθης. Κακοήθης δὲν εἶναι ὁ φόρος, ἀλλ’ ὡς ἐφαρμόζονται αἱ φορολογικαὶ αὐτοῦ διατάξεις, ἀλλ’ ὁ φόρος κατὰ βάσιν ἦτο ὀρθός. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας, νὰ διορθώσωμεν κατὰ τὴν ἄδικον βάσιν τὸν φόρον ἐκεῖνον καὶ νὰ ἐξακολουθήσωμεν ἐφαρμόζοντες αὐτὸν καὶ κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν καὶ θὰ εἶμαι σύμφωνος εἰς τοῦτο, ὅτι ἔπρεπε νὰ προσέξωμεν περισσότερον εἰς τοὺς δήμους καὶ τὰς πόλεις εἰς τὰς ὁποίας ἐπέρχεται κυρίως ἡ αὐτόματος αὔξησις. Δὲν γνωρίζω διατί, ἀντὶ νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας, νὰ βελτιώσωμεν τὸν φόρον αὐτόν, νὰ τὸν θέσωμεν ἐπὶ τῆς ἀσφαλοῦς βάσεως σήμερον, ὁπότε δυνάμεθα πλέον νὰ ὑπολογίζωμεν ἐπὶ ἀσφαλοῦς νομίσματος. Ἀλλ’ ἀντὶ τούτου ἐσπεύσαμεν νὰ καταργήσωμεν τὸν φόρον ἐκεῖνον καὶ νὰ βάλουμε ἕνα ἄλλον φόρον, ὁ ὁποῖος δὲν στηρίζεται ἐπὶ οὐδεμιᾶς βάσεως, εἶναι μόνον ἕνας καθαρῶς ταμιευτικὸς φόρος καὶ δὲν ἐκπληροῖ οὐδένα ἄλλον σκοπόν. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι ὅτι δὲν ἐσκέφθη, ὅτι δύναται νὰ εὕρῃ δικαιότερον τρόπον ἐφαρμογῆς τοῦ ὑφισταμένου φόρου καὶ τὸν κατήργησε δι’ αὐτό, ἢ μήπως ἐξ ἄλλων λόγων ὁρμήθη. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι τὴν πηγὴν αὐτὴν τὴν εἶδεν στειρευομένην κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν εἶδε στειρεύσασαν, διότι ἐπῆλθε μία ὑπεραύξησις τῆς ἀξίας, ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ ἐγένοντο διάφοροι συναλλαγαὶ δὲν εἶχον τὸν Πακτωλὸν ἐκεῖνον τοῦ ὑπερτιμήματος κατὰ τὸν ὁποῖον ὅταν ἠγοράζετο ἕνα κτῆμα 1000 δραχμῶν σήμερον ἐπωλεῖτο ἀντὶ 15.000 ἢ 20.000, δὲν δύναται πλέον νὰ πωλήσῃ, διότι ἐπωλήθησαν καὶ μὲ τὴν εὐτέλειαν αὐτῶν τῶν νομισμάτων ἐπῆρε ὅτι εἶχε νὰ πάρῃ, καὶ ἀντὶ νὰ ζητήσωμεν πῶς νὰ ἐφαρμόσωμεν δικαιότερον τὸν νόμον αὐτὸν τὸν καταργοῦμεν καὶ εἰσαγάγομεν ἕνα νέον. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ φόρος ἀντίκειται εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως τὰς ὁποίας καὶ ἔλαβεν εὐκαιρίαν πολλάκις νὰ ἐπαναλάβῃ, ὅτι δὲν θέτει νέον φόρον. Ὁ φόρος οὗτος εἶναι ἀναμφισβητήτως νέος φόρος.

§202Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις, εἶπε ὅτι δὲν θέλει.

§203Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω, κ. ὑπουργέ, ὅτι εἶναι φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις, διότι σήμερον δὲν πιστεύετε, ὅτι θὰ σᾶς δώσῃ ὁ παλαιὸς καταργηθεὶς φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος τὰ αὐτὰ ποσὰ καὶ δι’ αὐτὸ βάζετε νέον φόρον. Θὰ ἴδητε δὲ ὅτι εἶναι νέος φόρος, διότι τὸν φόρον αὐτὸν ἐπεβάλλατε καὶ ὅταν ἐπληρώνετο ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος χωρὶς νὰ ἐξετάσητε ἐὰν ὑπάρχῃ διαφορά, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἐλαττοῦται τὸ ποσοστόν. Λέτε ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπλήρωσέ τις ἐπὶ τῆς μεταβιβάσεως ὡς φόρον ὑπερτιμήματος, ἐπιβάλλονται καὶ εἰς ἐκείνας χωρὶς νὰ ἐξελέγχητε ἐὰν ὑπάρχῃ διαφορὰ ἀπὸ τὴν πώλησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο πρὶν καὶ ἐκείνης ποὺ γίνεται τώρα· ἄρα εἶναι κατὰ τοῦτο ἀπολύτως νέος φόρος, καὶ δὲν εἶναι τοῦτο μόνον, ὅτι εἶναι νέος φόρος, ἀλλὰ θὰ ἴδητε, ὅτι ἐπεκτείνεται καὶ ἐπὶ πράξεων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἰσχύει ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος. Ὁ φόρος οὗτος ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τὰς μεταβιβάσεις αἵτινες γίνονται συνεπείᾳ ἀνταλλαγῆς, συνεπείᾳ διανομῆς. Λέγετε, ὅτι κατὰ τὴν διανομὴν θὰ ἐπιβληθῇ φόρος, ἀλλὰ μετριάζετε τὸ ποσοστόν. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οὔτε ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς μεταβιβάσεως δὲν χωρεῖ φόρος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διανομήν, διότι ἐπὶ τῆς διανομῆς δὲν γίνεται οὐδεμία μεταβίβασις, γίνεται ἁπλούστατα προσδιορισμὸς τῆς μερίδος ἑκάστου. Ἀντὶ νά εἴπω, ὅτι ἐγὼ παίρνω τοῦτο λέγω ὅτι χωρίζομεν τὸ ἀκίνητον αὐτὸ καὶ παίρνω τόσον ἐγὼ ὅσον ἀνήκει εἰς ἐμὲ καὶ τόσον ὁ ἄλλος. Δὲν γίνεται καμμία μεταβίβασις. Καὶ ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος δὲν ἰσχύει καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐκεῖ. Σήμερον ὅμως ἐπιβάλλεται φόρος, ὁ ὁποῖος καὶ κατὰ τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν ἔχετε θέσει τῆς φορολογίας εἶναι ἄδικος, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καὶ ἀβάσιμος μή θεμελιούμενος ἐπὶ τῆς βάσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζετε τὸν φόρον αὐτόν, διότι φορολογεῖτε τὰς μεταβιβάσεις ἐνῷ ἡ διανομὴ δὲν ἀποτελεῖ μεταβίβασιν. Ἡ διανομὴ ἀποτελεῖ προσδιορισμὸν ἁπλῶς τῆς μερίδος ἑκάστου. Δὲν παίρνω κἄτι τι τὸ ὁποῖον δὲν εἶχον, παίρνω κἄτι τὸ ὁποῖον ἔχω, ἀλλὰ μοῦ προσδιορίζεται μόνον ποῖον εἶναι τὸ ἰδικόν μου καὶ ποῖον εἶναι τοῦ ἄλλου.

§204Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μεταβιβάζεται ἡ κυριότης τοῦ εἰδικοῦ ἐκείνου μέρους.

§205Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἰς τοὺς φορολογικοὺς νόμους κ. ὑπουργὲ δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν αἱ νομικαὶ ἔννοιαι ἀλλὰ λαμβάνονται αἱ βασικαὶ ἔννοιαι ὑπ’ ὄψει. Ἐδῶ δὲν γίνεται παρὰ εἷς προσδιορισμός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θέλετε νὰ εἴπητε ὅτι θὰ καταβάλῃ· ἐγὼ σᾶς λέγω, διατὶ πάλιν νὰ θέλετε. Εἶναι ἕνας νέος φόρος τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλετε καὶ δὲν εἶναι ὁ φόρος τὸν ὁποῖον λέγετε καὶ δὲν εἶναι οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν φορολογεῖται ἡ περιουσία ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπλήρωνεν ἴδιον φόρον ὑπερτιμήματος καὶ κατὰ τοῦτο ἀποτελεῖ νέον φόρον. Διά τοῦτο ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι εἶμαι ἐντελῶς ἐναντίον τοῦ νομοθετικοῦ τούτου διατάγματος καὶ ὀφείλω νὰ καταγγείλω ἀκόμη τὸ μέτρον τοῦτο ὡς ἄντικρυς ἀντικείμενον εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τὰς ὁποίας καὶ πολλάκις ἔλαβεν ἀφορμὴν νὰ ἐπαναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβάλῃ νέους φόρους. Ἐὰν δὲ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει καὶ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα τὰ ὁποῖα ἐξεδώσατε ἐπὶ τοῦ φόρου τούτου, σχετικῶς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου, θὰ ἴδητε, ὅτι τοὐναντίον δὲν ἀπαλλάσσεται ὁ φορολογούμενος ἐκείνων τῶν καταθλίψεων τὰς ὁποίας εἶχεν ἐπὶ τοῦ φόρου τοῦ ὑπερτιμήματος, ὁ ὁποῖος παρεκώλυεν τὰς συναλλαγάς, διότι ἔπρεπε, νὰ γίνῃ πρῶτον ἡ ἐκτίμησις καὶ μετὰ τοῦτο νὰ γίνουν αἱ περαιτέρω πράξεις. Ἀλλ’ ἔχετε ἐκδώσει διάταγμα κατὰ τὸ ὁποῖον ὁρίζετε, ὅτι ἐὰν ἡ πρᾶξις τῆς μεταβιβάσεως ὑπερβαίνῃ τὰς 20.000 δραχμάς, τότε πλέον δὲν δύναται νὰ γίνῃ μεταβίβασις, ἐὰν ὁ ἔφορος δὲν δώσῃ τὴν ἄδειαν, ὁ ὁποῖος ἔφορος θὰ στείλῃ ἐντὸς 15 ἡμερῶν νὰ κάμῃ ἐκτίμησιν. Καὶ ἠδυνάμην τὸν φόρον τοῦτον, ἴσως κατά τι, νὰ τὸν θεωρήσω ὄχι πολὺ δίκαιον, ἀλλ’ ἔχοντα κἄποιαν διαφορὰν μὲ τὸν ἄλλον φόρον, διότι ὁρίζεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἐὰν πρόκειται περὶ 200.000 δραχμῶν καὶ ἄνω τότε πλέον γίνεται ἡ αὐτὴ περίπου διαδικασία, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸν φόρον τοῦ ὑπερτιμήματος καὶ δύναται ὁ ἄλλος, νὰ πωλήσῃ τὸ κτῆμα του Πρέπει ὅμως νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν καὶ δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι τὸ γνωρίζετε, ὅτι σήμερον μὲ τὴν ἀξίαν τοῦ νομίσματος τὴν ὁποίαν ἔχομεν, αἱ 200.000 δραχμαὶ εἶναι 14.000 δραχμαὶ παλαιαί. Πάντως φρονῶ ὅτι πρόκειται περὶ νέας φορολογίας ἀπολύτως μὴ δικαιολογημένης.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας ἔχει τὸν λόγον.

§207Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω νὰ ὑποβάλω τὰς ἑξῆς τροπολογίας: Ἐν τῇ παραγράφῳ 1 τοῦ ἄρθρου 2 νὰ ἀντικατασταθῶσιν αἱ λέξεις «ὑπολογιζομένη ἐπὶ τῆς ἀξίας» διὰ τῶν λέξεων «ὑπολογιζομένη ἐπὶ τοῦ ἀνταλλάγματος» διότι εἶναι πιθανὸν ἡ ἀξία τοῦ ἀκινήτου νὰ εἶναι 200.000 δραχμαὶ καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἠθέλησε τὸ ἀκίνητον, νὰ εἶχεν ἀνάγκην καὶ ἐπειδὴ δὲν εὑρίσκετο ἀγοραστής, νὰ τὸ ἐπώλησε 50.000.

§208Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ εἶναι εὔκολος ἡ καταστρατήγησις.

§209Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἄν πράγματι ἐπώλησε τόσον αὐτὸ θὰ φορολογηθῇ.

§210Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ὅπως ὅμως εἶναι ὁ νόμος, δὲν ἐξάγεται αὐτό. Ἐπίσης νὰ προστεθοῦν ἐν τέλει κατὰ συνέχειαν τὰ ἑξῆς «ἐπὶ ἀνταλλαγῆς δι’ ἀκινήτων 1% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἀνταλλασομένων ἰσαξίων ἀκινήτων», διότι ἄλλως γίνεται 4%.

§211Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὡς δήλωσιν ἑρμηνευτικὴν τὸ δέχομαι.

§212Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐπίσης ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 ἄρθρου 2 ἐδάφιον αʹ νὰ ἀντικατασταθῶσιν αἱ λέξεις «ἐφόσον», διὰ τῶν λέξεων «ἀπὸ τοῦ ἔτους 1919 καὶ ἑξῆς».

§213Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι τὸ ἴδιον.

§214Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον.

§215Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δηλῶ, ὅτι τὸ ἴδιον ἐννοεῖ.

§216Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐπίσης εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «κληρονομία», διότι ὁ εἷς νὰ πληρώνῃ τὸ ½ καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔκαμε μόνος του τὴν περιουσίαν, νὰ πληρώνῃ διπλάσιον εἶναι ἄδικον καὶ παρακαλῶ, νὰ διαγραφῇ καὶ τὸ περὶ διανομῆς. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 7 εἰς τὸ τέλος, νὰ προστεθῇ ὅτι ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχει οἰκονομικὴ ἐφορία, νὰ δύναται τὴν ἐκτίμησιν, νὰ τὴν κάμῃ ὁ εἰρηνοδίκης, ἵνα μὴ δυσχεραίνεται ἡ πώλησις ἑνὸς ἀκινήτου.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον δὲν συζητεῖται κατ’ ἄρθρον, ἀλλὰ εἰς τὸ σύνολον.

§218Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διεγράφη αὐτό. Ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις τὴν διατύπωσιν αὐτήν, διότι δὲν ἐπετρέπετο, νὰ ἐκδοθῇ νομοθετικὸν διάταγμα δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§220Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τὰ ἐλαττώματα τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον εἰς τὴν προηγουμένην φορολογίαν τοῦ ὑπερτιμήματος, φορολογίαν ἡ ὁποία εἶχε μίαν δικαίαν βάσιν δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἄνευ κόπου καὶ ἰδίας ἐργασίας ἀπέκτα ἕνα κέρδος ἐκ τῆς ἀκινήτου αὐτοῦ περιουσίας, τὰ ἐλαττώματα τὰ ὁποῖα παρεῖχε τὸ νομοθέτημα αὐτό, καὶ τὰ ὁποῖα ἦσαν ἡ καταθληπτικὴ ἐπέμβασις τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἄδικος φορολόγησις εἰκονικῆς ἀξίας, διότι αἱ πλεῖσται τῶν ἀξιῶν αὐτῶν ἦσαν εἰκονικαί, ὀφειλόμεναι εἰς τὴν συναλλαγματικὴν διαφοράν, αὐτὰ τὰ δύο οὐσιώδη καὶ κύρια ἐλαττώματα τοῦ νομοθετήματος τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν τὴν ἀφορμὴν διὰ τὴν διαρρύθμισιν τὴν φορολογικὴν, δὲν θεραπεύονται διὰ τοῦ σχετικοῦ νομοθετήματος. Ἀντιθέτως δέ, διὰ τοῦ νομοθετήματος ἐπιβάλλεται τὸ σταμάτημα τῆς κινήσεως τῶν ἀκινήτων ἀξιῶν ἡ ὁποία ἐπῆλθε λόγῳ τῆς ἰσορροπίας εἰς τὰς διαφόρους αὐτὰς συναλλαγὰς ἐπὶ τῶν ἀκινήτων. Αὐτὴ ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς μίαν νέαν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν, ἡ ὁποία φορολογεῖ τὴν ἀξίαν καὶ ὄχι τὰς αὐξήσεις, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅπου ὑπῆρχον συνθῆκαι κινήσεως κτημάτων καὶ ἐγένοντο συναλλαγαί, ἐκεῖ ἐπῆλθε μία στασιμότης· ὅπου δὲ δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη δὲν ὑπῆρχε καὶ φορολογία. Τώρα φορολογοῦνται καὶ ἀκίνητα κινούμενα καὶ τὰ μὴ κινούμενα καὶ φορολογοῦνται χωρὶς νὰ τεθῇ ἕνα ὅριον κατωτάτης ἀξίας τὸ ὁποῖον ν’ ἀπαλάσσεται καὶ τῆς παρεμβάσεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου, ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκονομικῆς καταθλίψεως. Διότι ἂν πρόκειταί τις νὰ πωλήσῃ ἕνα οἰκόπεδον 1000 δραχμὰς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποστῇ τὴν παρέμβασιν δι’ αὐτὰς τὰς 1000 δραχμὰς τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκτιμήσῃ καὶ δὲν θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὸ τίμημα, ἀλλὰ τὴν ἀξίαν δηλαδὴ πόσον νομίζει ὁ ἔφορος ὅτι ἀξίζει τὸ οἰκόπεδον, διότι ἔτσι τίθεται εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὅτι ὑπολογίζεται ὁ φόρος ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἀπαλλοτριουμένου, δηλαδὴ εἰς ἓν χωρίον ἓν οἰκόπεδον πωλούμενον ἀντὶ 500 δρχ. ἐνδέχεται νὰ πληρώσῃ φόρον ἐπὶ ἀξίας 10 χιλ. δρχ., διότι ὁ ἔφορος θὰ θεωρήσῃ, ὅτι ἔχει τοιαύτην ἀξίαν. Νομίζω, ὅτι τοῦτο ὄχι μόνον δὲν αἴρει τὰ ἐλαττώματα τοῦ προηγουμένου, ἀλλὰ προσθέτει καὶ καταθλιπτικώτερα, διότι ἐκεῖ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἀμφισβητήσεως. Ἐνῷ τώρα ἀφήνεται ἐλεύθερον τὸ στάδιον ν’ ἀμφισβητηθῇ ὁλόκληρον τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον τίθεται καὶ νὰ θεωρηθῇ ὡς βάσις τῆς φορολογίας ὄχι τὸ τίμημα, ἀλλ’ ἡ ἀξία. Λοιπὸν δύο τροπολογίαι νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ γίνουν. Πρῶτον, νὰ τεθῇ ἓν ἐλάχιστον ὅριον ἀξίας ἐπὶ τοῦ τιμήματος, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ φορολογῆται καὶ δεύτερον νὰ μὴ τροπολογηθῇ ἡ διαδικασία. Ὅταν λέγωμεν τίμημα εἰς τὸν φορολογικὸν ὅρον, δὲν ἐννοοῦμεν τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον ἐννοοῦν οἱ συναλλασσόμενοι, ἀλλὰ τὸ τίμημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλει ν’ ἀποδείξῃ ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος, ἐνῷ, ὅταν λέγωμεν ἀξίαν ἐννοοῦμεν τὴν ἀξίαν τὴν πραγματικήν. Ἔχω μίαν οἰκίαν, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἔχῃ ἀξίαν 10 ἑκατομμυρίων καὶ ὅμως ἕνεκα τοῦ τόπου εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται δύναται νὰ μὴ ἔχῃ ἀξίαν πλέον τῶν 100 χιλιάδων. Πῶς θὰ φορολογηθῇ αὕτη; ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν 10 ἑκατομμυρίων; Ὑποθέσατε ὅτι ἐν Πάτραις ἔχω οἰκίαν ἀξίας 10 ἑκατομμυρίων ἐν τούτοις λόγῳ τῶν συνθηκῶν τῶν τοπικῶν δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἀξίαν ἄνω τῶν 500 χιλιάδων. Ποῖον ποσὸν θὰ φορολογηθῇ;

§221Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος.

§222Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νὰ βάλωμεν τὸ πραγματικὸν τίμημα καὶ ὄχι τὴν ἀξίαν, διότι αὐτὸ εἶναι πολὺ διάφορον.

§223Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ βάλωμεν τὸ πραγματικόν.

§224Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἔχω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν παρατήρησιν ὑπέβαλε καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος. Συμβαίνει δύο ἀγορασταὶ ν’ ἀγοράσουν ἓν κτῆμα ἐξ ἀδιαιρέτου ἀντὶ 500.000 δραχμῶν. Ἐὰν θελήσουν νὰ τὸ διανείμουν θὰ ἔχουν νὰ καταβάλουν δύο φορολογίας καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει ν’ ἀπαλλαγῇ αὕτη ἡ πρᾶξις ἀπὸ δευτέραν φορολογίαν.

§225Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μία τοιαύτη τροπολογία φαίνεται ὀρθή.

§226Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 καὶ τοῦ ἄρθρου 6 πρέπει νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας θὰ ὑποβάλω.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καφαντάρης ἔχει τὸν λόγον.

§228Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Θὰ εἴπω μόνον δύο λέξεις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου λαμβάνων ἀφορμὴν ἐκ παρατηρήσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐπιβολῆς ἀλλὰ πρόκειται ἁπλῶς περὶ ἀντικαταστάσεως κειμένης φορολογίας. Εἶναι δύσκολον νὰ ἐξακριβωθῇ ὅταν γίνεται ἀντικατάστασις φόρων ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ δὲν ὑπάρχῃ αὔξησις καὶ ἐπιβολὴ φορολογίας. Εἰς τὴν προκειμένην ὅμως περίστασιν ἔχομεν δύο τινὰ ἀπολύτως βέβαια. Πρῶτον, ὅτι ἡ ἀντικατάστασις τῆς φορολογίας καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν συνεπήγετο αὔξησιν τῆς φορολογίας δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ἀπολύτως εὐτυχὴς ἀπὸ τῆς ἐπιστημονικῆς της βάσεως· καὶ δεύτερον, ὅτι πρόκειται πράγματι περὶ μιᾶς φορολογικῆς αὐξήσεως, φορολογικῆς ἐπιβολῆς. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὸ πρῶτον δὲν εἶχε κανένα λόγον νὰ προσθέσῃ τίποτε εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀναγνωρίσας, ὅτι ἡ ἐπιστημονικὴ βάσις τοῦ φόρου ὑπερτιμήματος εἶναι ἀπολύτως ὀρθοτέρα ἀπὸ τὴν νέαν φορολογίαν, διότι ἀναμφισβητήτως ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος ἐπεβάλετο ἐπὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ πλούτου ἡ ὁποία συνετελεῖτο διὰ τῆς συνδρομῆς ἀπὸ τὴν πρόοδον τῆς Κοινωνίας εἰς τὴν ὁποίαν συνετέλουν αἱ θυσίαι πλὴν τῶν κοινωνικῶν τάξεων αἱ θυσίαι τῆς ὁλότητος. Ἐνῷ διὰ τοῦ νέου φόρου ἐπιβάλλεται μία εἰσφορὰ ἐφ’ ὅλην τὴν συναλλαγὴν ἐπὶ τῶν ἀκινήτων, φόρος δηλαδὴ ποσοστὸν ἐπὶ τῶν πλούτων τῶν ηὐξημένων, ἐνδεχομένως ὅμως καὶ ἐπὶ τῶν πλούτων τῶν ἐλαττωμένων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ ἐπιστημονικὴ βάσις ἦτο ἀπολύτως ὀρθοτέρα διὰ τὸν φόρον τοῦ ὑπερτιμήματος πλημμελὴς δὲ διὰ τὴν νέαν φορολογίαν. Αὐτὸ δὲν τὸ ἠμφισβήτησεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν τὸ ἠμφισβήτησε δὲν ἠξεύρω διατὶ δὲν ἠκολούθησε τὴν ἐπιστημονικὴν ὁδὸν δηλαδὴ ἀντὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν νέαν φορολογίαν νὰ διαρρυθμίσῃ τὴν κειμένην, ἀφαιρῶν ἐξ αὐτῆς τὰς πραγματικὰς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἐξηνάγκασαν καὶ ἐμὲ ἄλλοτε νὰ χαρακτηρίσω τὸν φόρον αὐτὸν ὡς πράγματι φόρον δύναμαι νὰ εἴπω, λῃστρικὸν διὰ τοὺς φορολογουμένους. Διότι ἐφόσον ἕνας φόρος βασίζεται ἐπὶ μιᾶς εἰκονικῆς αὐξήσεως τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων βασιζόμενος ἐπὶ τῶν νομισματικῶν διακυμάνσεων τὸ Κράτος ἐλάμβανεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐδικαιοῦτο, νὰ λάβῃ ἀπὸ τοὺς πολίτας, ἐνῷ ἐὰν ὁ φόρος διερρυθμίζετο ἐπὶ τὸ ὀρθότερον, δηλ. ἐὰν ἐπεβάλλετο ἡ φορολογία τοῦ ὑπερτιμήματος ἀνεξαρτήτως τῶν νομισματικῶν διακυμάνσεων, τὸ Κράτος θὰ εἶχε φόρον ἐπὶ τῇ βάσει ἐπιστημονικῆς βάσεως. Διατὶ λοιπὸν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐφ’ ὅσον ἀνεγνώρισεν, ὡς ὀρθὴν τὴν ἐπιστημονικὴν βάσιν, δὲν τὴν ἠκολούθησεν καὶ προσέφυγεν εἰς φορολογίαν μὲ μίαν βάσιν σφαλεράν; Ἀλλὰ ἡ ἐξήγησις εἶναι φανερὰ καὶ τὴν ἔδωσεν ἕνας ἄλλος πρώην ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν πρόκειται πράγματι περὶ διαρρυθμίσεως φορολογικῆς ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ διὰ τῆς διορθώσεως τοῦ νόμου, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἐπιβολῆς νέου φόρου. Δὲν πρόκειται περὶ ἀντικαταστάσεως, ἀλλὰ περὶ ἐπιβολῆς νέας φορολογίας, ἡ ὁποία ἀνεξαρτήτως ὅλων τῶν γεγονότων, ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος βεβαίως ἔβαινεν, εἰς μίαν ἀπονέκρωσιν μετὰ τὴν σταθεροποίησιν. Αἱ μεγάλαι διακυμάνσεις, διὰ τὰς μεταβιβάσεις τῶν ἀκινήτων εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀπόδοσιν, ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ ἀγορὰ καὶ ἡ πώλησις ἐγένετο ὑπὸ τὸ κράτος τῆς νομισματικῆς σταθεροποιήσεως. Ἑπομένως ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος ἔβαινεν μοιραίως πρὸς ἐξάντλησιν καὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ λαϊκὴ ἀνακούφισις τῶν πολιτῶν, θὰ ἐπήρχετο αὐτομάτως.

§229Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μετὰ 4, 5 ἔτη.

§230Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Θὰ ἐπήρχετο αὐτομάτως. Τὶ γίνεται λοιπὸν σήμερον; Σήμερον ἐπιβάλλεται εἷς νέος φόρος, ὁ ὁποῖος ἀντὶ νὰ ἐλαττοῦται προϊόντος τοῦ χρόνου, θὰ αὐξάνῃ προϊόντος τοῦ χρόνου. Ἀντικαθιστῶμεν λοιπὸν μίαν ὀρθὴν φορολογίαν καὶ ἐπιβάλλομεν ἕνα φόρον νέον, ὁ ὁποῖος ἀντὶ νὰ ἐπάγηται φορολογικὴν ἀνακούφισιν, θὰ ἐπέβαλε διαρκῶς φορολογικὰ νέα βάρη. Καὶ ἐπιβάλλομεν φόρον ὄχι μικρὸν καὶ ἀνεπαίσθητον, ὡς φαίνεται πιστεύων ὁ κ. ὑπουργός, διότι ὁ φόρος αὐτὸς ἀνέρχεται εἰς πλείστας τῶν περιπτώσεων αἱ δὲ ἐξαιρέσεις τῆς μειώσεως τοῦ φόρου εἶναι ἐλάχισται ἐντελῶς περιωρισμέναι τὸν ἀριθμόν. Ὁ φόρος αὐτὸς ἀνέρχεται, διὰ τῶν προσθέτων ποσοστῶν εἰς 5% καὶ πλέον ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν μεταγοραζομένων ἀκινήτων, ἂν πρόκειται περὶ οἰκοπέδων καὶ εἰς 3.5–4% ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἀκινήτων. Ὁ φόρος λοιπὸν δὲν εἶναι ἐπουσιώδης καὶ ἀνεπαίσθητος. Ἔχομεν συνεπῶς μίαν νέαν φορολογίαν ἀρκετὰ ἐπαχθῆ, προωρισμένην νὰ μειώσῃ τὴν κίνησιν τῶν συναλλαγῶν, ἐνῷ τείνομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ νὰ αὐξήσωμεν τὴν οἰκονομικὴν κίνησιν. Ἐγὼ δὲν εἶμαι τόσον αὐστηρὸς ὅσον ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, διὰ νὰ ἀξιώσω ἀπόλυτον συμμόρφωσιν, ἀπόλυτον συνέπειαν πρὸς ἀρχὰς ἐξαγγελθείσας γενικῶς, διὰ τῶν προεκλογικῶν προγραμμάτων. Ὅταν λέγωμεν ἐπὶ τέλους, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβάλωμεν νέας φορολογίας αὐτὸ δὲν ἠμποροῦμεν, νὰ τὸ λάβωμεν ἀπολύτως κατὰ γράμμα. Μοιραίως, θὰ ὑπάρξῃ φορολογική τις κίνησις: Ἐδῶ ἐλάττωσις καὶ ἐκεῖ ποιά τις αὔξησις. Ἡ πολιτεία τῆς Κυβερνήσεως θὰ κριθῇ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ἐν τῷ συνόλῳ της. Ἄν πράγματι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ συνεπάγεται πρόσθετα βάρη διὰ τὸν λαὸν, ἢ ἐλάττωσιν βαρῶν. Ὅταν λέγωμεν ὅτι δὲν θὰ ἐπιβάλωμεν φόρους, αὐτὸ δὲν δυνάμεθα, νὰ τὸ ἐκλάβωμεν κατὰ γράμμα εἰς πάσας τὰς περιστάσεις. Οὐδεὶς δὲ λόγος συντρέχει, διὰ νὰ θελήσωμεν, νὰ ἐπιδείξωμεν αὔξησιν τῶν πόρων τοῦ Κράτους ἐκ φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων τοῦ Λαοῦ, διότι εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς σήμερον ἔχει ὅλην τὴν ἀναγκαίαν ἐλαστικότητα ν’ ἀνταποκρίνηται εἰς ὅλας τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους ἄνευ νέων φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει ἀκόμη ἤθελον παρουσιασθῇ ἀνάγκαι καὶ αὗται θὰ ἠδύναντο νὰ ἀντιμετωπισθοῦν, διὰ τῆς ὁσημέραι συντελουμένης οἰκονομικῆς ἀνορθώσεως χωρὶς νὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιζητήσωμεν αὔξησίν τινα τῶν ἐσόδων. Ἐξέλιπον αἱ περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔπρεπε ν’ ἀποβλέπῃ μόνον εἰς τὴν ἀπόδοσιν καὶ τὴν παραγωγικότητα τῶν φόρων. Σήμερον εἰσήλθομεν εἰς μίαν ὁμαλὴν δημοσιονομικὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν πᾶσα μεταβολὴ ὀφείλει νὰ ἐπιδιώκηται μὲ γνώμονα τὸ φῶς τὸ ἐπιστημονικὸν καὶ μὲ τὸν σκοπὸν πάντοτε ἡ κατανομὴ τῶν βαρῶν, νὰ γίνεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε ἐξ αὐτῆς νὰ ἐπιβαρύνωνται μόνον αἱ εὐπορώτεραι τάξεις καὶ νὰ ἀνακουφίζωνται αἱ ἀπορώτεραι.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§232Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι ζήτημα, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ φορολογία τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος εἶχε δικαίαν καὶ ἠθικὴν βάσιν. Ἀλλ’ ἀφ’ ἑνὸς τὰ ποσοστὰ τοῦ φόρου αὐτοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ κατέστησαν αὐτὸν τοσοῦτον ἐπαχθῆ, ὥστε ἦτο ἀδύνατος ἡ διατήρησίς του καὶ ἂν ἀκόμη διερρυθμίζετο κατὰ τρόπον λογικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν βασικὴν ἀξίαν πέραν τῆς ὁποίας θὰ ἐθεωρεῖτο ὑπερτίμησις. Διὰ τοῦτο καὶ εἰς τὴν φορολογικὴν ἐπιτροπὴν τὴν μεγάλην ἡ ὁποία ἐγένετο ἡ κρατήσασα γνώμη ἐπὶ τέλους ἦτο νὰ καταργηθῇ ὁ φόρος οὗτος, διότι ἐπὶ τοσοῦτον ἐδυσφημήθη, ὥστε οὐδὲν θὰ ἴσχυε πρὸς ἐπανόρθωσιν. Διὰ τοῦτο προέβημεν εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου. Κατάργησις ὅμως φόρου ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας δὲν εἶναί τι εἰς τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ προβαίνωμεν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι πρέπει ἔν τινι μέτρῳ τουλάχιστον ἡ ἐλάττωσις τῆς ἀποδόσεως ν’ ἀποφευχθῇ. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον καὶ μὲ τὴν κρατήσασαν γνώμην εἰς τὴν φορολογικὴν ἐπιτροπὴν ὑπεβάλομεν τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν γνωμοδοτήσεων. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι διὰ τοῦ νέου φόρου θὰ εἰσπράξωμεν περισσότερα ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τῶν ὅσων εἰσεπράττωμεν, ἀπὸ τὸν παλαιὸν φόρον. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος πολιτευτής, ἐκ Κορίνθου, ὅτι παραβαίνομεν τὴν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἐδώκαμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβάλωμεν κανένα φόρον νέον. Ἐδώκαμεν βέβαια τὴν ὑπόσχεσιν ταύτην, ἀλλ’ ἐκ τούτου δὲν ἕπεται, ὅτι αὕτη δεσμεύει τὰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ἐπιφέρῃ καμμίαν φορολογικὴν μεταρρύθμισιν. Εἴπομεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι θεωροῦμεν μεγάλας τὰς ὑπαρχούσας φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις καὶ ἑπομένως δὲν θὰ ἐπιβάλωμεν καμμίαν νέαν ἐπιβάρυνσιν, δὲν θὰ προσπαθήσωμεν δηλαδὴ νὰ εἰσπράξωμεν ἀπὸ αὐτὸν περισσότερα τῶν ὅσων σήμερον εἰσπράττομεν, ἀλλ’ ἂν προβαίνωμεν εἰς μεταρρυθμίσεις δικαστικῆς κατανομῆς τῶν βαρῶν, ἂν ἐπιβάλλωμεν νέαν φορολογίαν εἰς ἀντικατάστασιν παλαιᾶς, τοῦτο δὲν εἶναι παράβασις τῆς ὑποσχέσεως. Ἀλλὰ θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ: μήπως ἡ νέα φορολογία θὰ δώσῃ εἰς τὸ Δημόσιον ταμεῖον περισσότερα ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔφερεν ἡ καταργηθεῖσα φορολογία; Ὅσον κύριοι καὶ ἂν θέλωμεν νὰ ὑποτιμήσωμεν τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τοῦ φόρου ὑπερτιμήματος, δὲν ἀπέδιδε πολὺ περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, θ’ ἀποδώσῃ ὁ φόρος ὁ σημερινός, διότι οὗτος κατ’ οὐσίαν εἶναι τόσον μικρός, ὥστε δὲν ὑπερβαίνει τὸ δικαίωμα τὸ μεσιτικὸν τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπιβληθῆ ἐπὶ τῆς δικτατορίας, δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποδώσῃ πέραν τῶν 55.000.000 ἐτησίως εἰς τὸ Δημόσιον.

§233Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ Γενικὸς διευθυντὴς τοῦ Λογιστηρίου ὑπολογίζει περισσότερα ἔσοδα.

§234Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου στατιστικάς. Ὁ προηγούμενος φόρος ἔδιδε 35.000.000 ἑκατομμύρια. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι πρέπει, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Βεβαίως δὲν ἔχει τὴν δικαιοσύνην τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ, τὴν ὁποίαν ἐνεῖχε καθ’ ἑαυτὸν ὁ φόρος ὑπερτιμήματος κατὰ θεωρητικὴν βάσιν. Τὸν ἀντικατέστησα δι’ αὐτοῦ, διότι δὲν νομίζω, ὅτι δυνάμεθα, νὰ καταργήσωμεν ἕνα φόρον ἀποδίδοντα 50–60 ἑκατομμύρια χωρὶς νὰ τὸν ἀναπληρώσωμεν διὰ ἄλλου, ἀφοῦ μάλιστα ἐδώσαμεν τόσας φορολογικὰς διευκολύνσεις. Θὰ ἦτο τοῦτο πολὺ τολμηρόν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὴν Βουλὴν, νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαναστασίου ἔχει τὸν λόγον.

§236Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἠθέλησα νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, τὸ στηριχθὲν εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, διότι καὶ ἐγὼ ὁμολογῶ, ὅτι αἱ δηλώσεις αὗται δὲν δύνανται νὰ λαμβάνωνται κατὰ γράμμα, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμολογήσω, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι δὲν ἐπέρχεται συνολικὴ ἐπιβάρυνσις, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἐπιβάρυνσιν καὶ ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τῆς ὑποσχέσεως, δὲν εἶναι ὀρθοί. Διότι ὅταν κανεὶς ὑπόσχεται ὅτι δὲν θὰ ἐπιβάλῃ ἐπιβαρύνσεις, δὲν δηλοῖ, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβάλῃ συνολικὰς ἐπιβαρύνσεις, ἀλλὰ καὶ ὅτι αἱ τάξεις δὲν θὰ ἐπιβαρυνθοῦν διὰ νέου φόρου, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔχωμεν ἀντικατάστασιν φόρου τινος διὰ κεφαλικοῦ φόρου.

§237Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ μοὶ ἐλέγατε τότε ὅτι ἐπιβάλλω φόρον ἀνόητον καὶ ὄχι φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν.

§238Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἔχει διπλῆν ἀτυπίαν. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὅτι ἀπὸ τοὺς ὤμους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ φορολογηθοῦν μεταβιβάζονται τὰ βάρη καὶ ἐπὶ τῶν ὤμων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν......

§239Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πῶς τὰ συνάγετε αὐτά;

§240Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Βλέπετε ὅτι ὑπάρχει δευτέρα ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὰς ὑποσχέσεις. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καὶ ἐγὼ δὲν λαμβάνω κατὰ γράμμα αὐτὰς τὰς δηλώσεις. Ἤθελον μόνον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ σκεφθῇ κατὰ πόσον θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ γίνουν μία ἢ δύο τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ προσεγγίσουν τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς ἀρχὰς περὶ δικαιοσύνης φορολογικῆς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς ἀξίας τῶν κτημάτων ἐπέρχεται κυρίως εἰς τὰς πόλεις. Εἶναι ἐξ ἄλλου δίκαιον, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ τὴν νέαν φορολογίαν πτωχοὶ ἄνθρωποι. Διὰ τοῦτο θὰ ἐπρότεινον ὅπως εἰς τὰς ἐξαιρέσεις περιληφθοῦν τὰ ἀγροτικὰ κτήματα ὡρισμένης ἀξίας, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς δὲν ἔχομεν κατὰ κανόνα ὑπερτίμησιν, παρὰ μόνον εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον εἰς τὰς μεταβιβάσεις ἀκινήτων ἀγροτικῶν περιφερειῶν μέχρι 50 χιλιάδων δραχμῶν, νὰ μὴ ἐπιβάλλεται ἡ φορολογία τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἐπεθύμουν ἡ ἀπαλλαγὴ νὰ εἶναι ἀνωτέρα προκειμένου περὶ διανομῶν, ὄχι μόνον ἐν ᾗ περιπτώσει αἱ διανομαὶ ἀφοροῦν κτήματα τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν εἰς αὐτὸν τὸν φόρον, ἀλλὰ καὶ γενικῶς εἰς τὸν φόρον διανομῶν κληρονομικῶν κτημάτων. Αὐτὸ δὲ τὸ ἐπιθυμῶ, διότι εἰς τὰς ἀγροτικὰς περιφερείας ἐγίνοντο πολλαὶ ἀνωμαλίαι, ἐκ τῶν δυσχερειῶν αἱ ὁποῖαι παρενεβάλοντο εἰς τὴν διανομὴν τῶν ἐκ κληρονομίας κτημάτων. Δι’ αὐτὸ εἰς τὰς διανομὰς αὐτὰς δὲν ἤθελα νὰ παρεμβληθῇ οὐδεμία δυσχέρεια. Καὶ εἶναι μία μεγάλη δυσχέρεια ἡ φορολογία αὐτή.

§241Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι οὐδεμία δυσχέρεια.

§242Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ σκεφθῆτε κατὰ πόσον μπορεῖτε νὰ κάμετε αὐτὸν τὸν συμβιβασμόν, διὰ νὰ προσεγγίσετε κἄπως εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ ὑπερτιμήματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ὁ παλαιὸς νόμος. Αὐτὸ εἶναι μία πρότασις τὴν ὁποίαν ἔχω. Θὰ ἦτο ὀρθὸν ἀπὸ ἀπόψεως δικαιοσύνης, νὰ γίνῃ τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὰς πόλεις, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τὰς πόλεις, ἔχομεν κατὰ κανόνα μίαν συνεχῆ ὑπερτίμησιν ὀφειλομένην ἀσφαλῶς εἰς τὴν μεγαλειτέραν συγκέντρωσιν τοῦ πληθυσμοῦ, εἰς τὰ ἔργα τῆς συγκοινωνίας ποὺ ἔγιναν ἀπὸ τὸ Κράτος, ἔργα λιμενικὰ διοικητικὰ κτλ., καὶ ὄχι εἰς καμμίαν προσπάθειαν τῶν ἰδιοκτητῶν. Εἰς τὸ ἄρθρον 12, θὰ ἐπρότεινα, νὰ αὐξήσητε εἰς 60% τὰ παραχωρούμενα εἰς τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας, διότι αὐταὶ ἀδικοῦνται ἀρκετὰ ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῶν ὠνίων καὶ ἐμπορευμάτων, δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν, νὰ τὰς ἱκανοποιοῦμεν. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἀκόμη σπουδαιότατον εἶναι τὸ ζήτημα τῆς μεταβιβάσεως μικρῶν ἀγροτικῶν κτημάτων, μέχρι 50 χιλιάδων δραχμῶν καὶ κτημάτων μεγαλειτέρας ἀξίας, προκειμένου περὶ τῶν ἐκ κληρονομίας κτημάτων.

§243Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, κατὰ βάσιν ἔκριναν ὀρθῶς τὰς γενομένας τροποποιήσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὅτι ὁ νέος φόρος δὲν ἔχει τοὐλάχιστον τὴν δικαιολογητικὴν αἰτίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ προηγούμενος φόρος, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἔμεινε σύμφωνος μὲ τὰ παρ’ ἐμοῦ ἀναπτυχθέντα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ζητηθῇ διόρθωσις τῶν ἐλαττωμάτων του, ἐνῷ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνέπτυξε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος πλέον περὶ τοῦ φόρου ἐκείνου. Θὰ εἴπω, ὅτι δὲν νομίζω, ὅτι ὁ φόρος αὐτὸς ὡς ἐκ τοῦ ὀνόματός του κατέστη ἐπαχθής, ἀλλὰ ἐκ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἐφηρμόσθη μέχρι σήμερον. Οὐχ’ ἧττον παρ’ ἀμφοτέρων κατεκρίθην διότι ἐγὼ εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρέβη διὰ τοῦ νόμου τούτου τὰς ἐπαγγελίας της.

§244Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν σᾶς κατέκρινα διὰ τὴν ἀντίληψίν σας αὐτήν.

§245Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει φορολογική ἐπιβάρυνσις καὶ ἂν ἀκόμη ὅλα τὰ βάρη τὰ εἰς τὸν Λαὸν ἀνατιθέμενα εἶναι ὀλιγώτερα ἀκόμη, ὅταν ταῦτα πίπτουν βαρύτερα ἐκεῖ ὅπου ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἐλαφρότερα ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπηγγέλθη. Δὲν νομίζω ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν ἐπέρχεται μία ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία ὄχι μόνον δὲν στηρίζεται ἐπὶ βάσεως ὀρθῆς καὶ ἀντικαθιστᾷ ἕνα φόρον ὁ ὁποῖος στηρίζεται ἐπὶ βάσεως ὀρθῆς, ἀλλὰ συγχρόνως γίνεται καὶ μία ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία καὶ κατὰ τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ διότι ἐξαπλοῦται ἡ ἐπιβάρυνσις καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκ διαφόρων περιστάσεων ἐμειώθησαν περιουσιακῶς καὶ ἴσως ἴσως νὰ ἐμειώθησαν περιουσιακῶς καὶ ἐξ αἰτίων διὰ τὰ ὁποῖα καὶ τὸ Κράτος νὰ εἶναι ὑπεύθυνον. Καὶ ὅμως εἰς αὐτοὺς ἐπιβάλλομεν μίαν νέαν φορολογίαν. Ἐγώ θὰ ἐμμείνω εἰς τὴν γνώμην μου αὐτὴν καὶ διὰ τοῦτο συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ βαίνῃ εἰς τὰ ἄκρα εἰς τήν φορολογίαν αὐτήν, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ εἶναι παντελῶς περιοριστικός. Καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τούτου ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ προτείνω νὰ διορθωθῇ ἡ λέξις «ἀξία» διότι δι’ αὐτῆς θὰ γεννηθῶσι προσκόμματα εἰς τὰ συναλλαγάς. Πρέπει συγχρόνως νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς φορολογίας καὶ ἡ διανομὴ τῆς κληρονομίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ποσοστά τὰ ὁποῖα παίρνουν αἱ κοινότητες, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ νὰ αὐξηθοῦν ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν, νὰ ἀπαλλάξῃ τῆς φορολογίας ταύτης τὰ σεισμόπληκτα μέρη.

§246Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν θέλω νὰ δικαιολογήσω τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ἢ τὴν μή τήρησιν αὐτῶν, οὔτε θὰ εἶμαι τόσον αὐστηρὸς ἐγώ, ὅσον ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἀκόμη καὶ διὰ τὰς παραβάσεις αὐτάς μιᾶς προεκλογικῆς ἐπαγγελίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέτρον τὸ εἰσαγόμενον εἶπον, ὅτι καὶ ἐγὼ δὲν τὸ εὗρον εὔστοχον, διότι ἐνόμιζον, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ διαρρύθμισις τοῦ φόρου ὑπερτιμήματος, ἐπὶ τῇ βάσει, ἡ ὁποία προέκυπτεν αὐτομάτως ἐκ τῆς σταθεροποιήσεως. Δὲν τὸ ἐγκρίνω καὶ ἐγὼ τὸ μέτρον αὐτό, διότι νομίζω, ὅτι ὁ φόρος ὁ νέος εἶναι..... ἐπιβαλλόμενος ἐπὶ ὅλων τῶν συναλλαγῶν τῶν ἀκινήτων καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δίκαιον φορολογικὸν μέτρον καὶ δὲν ἐπικρατοῦν αἱ ἀρχαὶ τῆς φορολογικῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης.

§247Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἑξῆς τροπολογία, ἥτις ἀφορᾷ τὰ ἐφεδρικὰ ταμεῖα Κρήτης (ἀναγινώσκει).

§248Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μάλιστα. Δεκτή.

§249Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ ζήτημα τῶν διανομῶν;

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ διανομαὶ ἐξαιροῦνται.

§251Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐξαιροῦνται καὶ αἱ μεταβιβάσεις τῶν σεισμοπλήκτων μερῶν τῆς Κορινθίας.

§252Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργός τῶν Οἰκονομικῶν). Μάλιστα.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ πόσον χρόνον αἱ μεταβιβάσεις;

§254Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θέσατε μίαν πενταετίαν.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5. Ἄρθρον 6. (ἀναγινώσκει).

§256Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ, νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «καὶ τὸν βαρύνοντα αὐτὸν φόρον», διότι ὅταν ὁ πωλητὴς πρέπει νὰ τὸ καταθέσῃ, διὰ νὰ πάρῃ τὸ τίμημα, κατὰ μείζονα λόγον πρέπει καὶ ὁ ἀγοραστής.

§257Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ ἄρθρον 6 ὑποβάλλω μερικὰς τροπολογίας. (ἀναγινώσκει).

§258ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκταί. Δεκταί. (Γίνεται δεκτὸν τὸ 6ον ἄρθρον, ἀναγινώσκονται δὲ καὶ γίνονται δεκτὰ καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου).

§259Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ θέσητε, ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος νὰ ἄρχεται ἀπὸ τῆς χρονολογίας τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 5ην μ. μ. αὔριον. (Ὥρα 9. 45′ μ. μ.)