1929.02.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 66η

ΤΡΙΤΗ 5 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1929

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Πάργας, διαμαρτύρεται κατὰ τῶν ἐνεργούντων ὑπὲρ τῆς μεταφορᾶς τῶν ἀρχῶν ἐκ Πάργας εἰς Μαργαρίτιον. — Ὁ Δήμαρχος Λετρίνων διαβιβάζει πρᾶξιν τοῦ Δημ. Συμβουλίου ἐκφράζοντος θερμοτάτην εὐχήν, ὅπως ἡ ἐπαρχία Ἠλείας προαχθῇ εἰς νομόν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Κουτσίνας, καταθέτει ὑπόμνημα τέως ἐφίππου χωροφύλακος Δ. Σταυρούλη παραπονουμένου, διότι καίτοι δικαιοῦται συντάξεως καὶ παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας αἰτήσεις του, αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι δὲν τοῦ ἀποδίδουν τὸ δίκαιον. — Γεωργικὸς καὶ Πιστωτικὸς Συνεταιρισμὸς Γαστούνης, παρακαλεῖ ὅπως ἐπανεφερθῇ ἐν ἰσχύϊ τὸ Ν.Δ. «περὶ πλήρους ἀτελείας τῶν εἰσαγομένων γεωργικῶν». — Τὰ γεωργικὰ καὶ ἐμποροβιομηχανικὰ ἐπιμελητήρια Θεσσαλονίκης, παρακαλοῦν ὅπως δοθῇ ἀτέλεια εἰς τὰ ὑλικὰ τῆς καείσης ζώνης. — Ὁ Σύνδεσμος Γευγελιωτῶν διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου περὶ πληρωμῆς ἀποζημιώσεων πολεμοπαθῶν καὶ ὁμήρων. — Ἐπιτροπὴ μαθητῶν Ἰατρικῆς Σχολῆς Ἀμαλιάδος διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ διαβαθμίσεως τῶν δημοδιδασκάλων, ἀποκλείοντος τοὺς φοιτῶντας ἤδη εἰς τὰς ἱερατικὰς σχολάς. — Ὁ σύλλογος ἐφέδρων τοῦ χωρίου Πισκοκεφάλου Σητείας, παρακαλεῖ ὅπως ἀποσταλῇ ἐπιδημιολόγος πρὸς καταστολὴν τῆς μαστιζούσης τὸ χωρίον των θανατηφόρου ἀγνώστου νόσου. — Ὁ πρόεδρος τοῦ Κτηματικοῦ καὶ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Γαργαλιάνων ὑποβάλλει τὴν εὐχὴν ὅπως γεωργοὶ ὡρισμένων βαθμῶν συγγενείας, ἀπαλλαγῶσι τῆς φορολογίας κληρονομιῶν, μέχρι τοῦ ποσοῦ 300.000. — Ὁ πλοιοκτήτης Ι. Σταυρούδης, διαμαρτύρεται διότι ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς συγκοινωνίας ἀγόνων λιμένων τοῦ Κράτους, δὲν ἐπέτρεψεν αὐτῷ νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὸν προκηρυχθέντα διαγωνισμὸν χαρακτηρίσασα τὸ ἀτμόπλοιόν του ὡς φορτηγὸν ἐνῷ δὲν εἶναι τοιοῦτον. — Ὁ σύνδεσμος τραπεζιτικῶν ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει ὑπόμνημα διὰ τοῦ ὁποίου, παρακαλεῖ ὅπως ἐξετασθοῦν εὐμενῶς τὰ ἐν αὐτῷ περιλαμβανόμενα αἰτήματά των. — Κάτοικοι Καλαμῶν ἐργαζόμενοι ὡς φορτωταὶ σταφιδοκάρπου καὶ ἀπολυθέντες ἀφ’ ὅτου περιῆλθεν τὸ προϊόν τοῦτο εἰς τὸν αὐτόνομον σταφιδικὸν ὀργανισμόν, παρακαλοῦν ὅπως ληφθῇ πρόνοια καὶ δι’ αὐτοὺς εὑρισκομένους εἰς ἐσχάτην ἔνδειαν. — Τὸ γεωργικὸν ἐπιμελητήριον Ἀρκαδίας, παρακαλεῖ ὅπως παρασχεθῇ εἰς τὰς κοινότητας τῆς ἐπαρχίας Μαντινείας Μεγαλουπόλεως καὶ Πλατάνου ἡ ἀνάλογος χρηματικὴ βοήθεια ὡς καταστραφέντων τῶν γεωργικῶν προϊόντων τῶν κατοίκων ἐκ τῆς χαλάζης. — Ὁ σύλλογος δημοδιδασκάλων Γιαννιτσῶν ὑποβάλλει ὑπόμνημα περιλαμβάνον αἰτήματα αὐτῶν καὶ παρακαλεῖ ὅπως γίνουν ἀποδεκτά. — Ὁ σύνδεσμος ἀναπήρων πολέμου, παραπονεῖται κατὰ τῆς διανομῆς τοῦ ἐπιδόματος, ὡς δοθέντος οὐχὶ εἰς ἀναξιοπαθοῦντας ἀναπήρους τῶν Ἀθηνῶν. — Οἱ κάτοικοι Κεφαλοβρύσου τῆς Μοκίσσης, παρακαλοῦν ὅπως μειωθῇ καὶ ὁ φόρος τοῦ καπνοῦ, διότι ἄλλως ἀδυνατοῦν ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς γενομένας δαπάνας. — Κληρονόμοι Ζάππα ὑποβάλλουν ὑπόμνημα διὰ τοῦ ὁποίου διαμαρτύρονται διότι τὰ κληροδοτήματά των καταβάλλονται εἰς δραχμάς, ἐνῷ συμφώνως μὲ τὴν διαθήκην τοῦ ἀειμνήστου Ζάππα πρέπει νὰ καταβάλλωνται εἰς χρυσόν. — Ὁ πρόεδρος τοῦ γεωργικοῦ ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, «περὶ χρηματικῆς ἐνισχύσεως τοῦ σανατορίου Ἅγιος Νίκων». — Ὁ δικηγόρος κ. Συμεώνογλου, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ δημάρχου κ. Πάτση διότι προέβη εἰς τὴν κατεδάφισιν τῆς τριωρόφου οἰκίας του ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λυκαβητοῦ πρὸς χάριν, ὡς διατείνεται, τοῦ τραπεζίτου κ. Ἠλιάσκου. — Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τρικούπης, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ προέδρου συλλόγου Ἀγρινίου, διαμαρτυρουμένου διὰ τὴν ἀφόρητον κατάστασιν εἰς ἣν εὑρίσκεται ὁ σιδηρόδρομος Β. Ἑλλάδος καὶ τὸ ἀτμόπλοιον «Καλυδών». — Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀνθρακόπουλος, καταθέτει αἴτησιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐθνικῶν ὀρφανοτροφείων καὶ οἰκοτροφείων, περὶ χορηγήσεως αὐτοῖς τῆς δοθείσης εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους αὐξήσεως ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1929. — Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σῖμος καὶ Β. Καραπαναγιώτης καταθέτουν αἴτησιν προσφύγων Μυτιλήνης, παρακαλούντων ὅπως ἐγκριθῇ ἡ ἀπολλοτρίωσις τοῦ παρὰ τὴν Ἐπάνω Σκάλα παραθαλασσίου χώρου, ἀνήκοντος εἰς τὴν Ἀεροπορικὴν Ἄμυναν πρὸς ἐπαγγελματικήν των ἀποκατάστασιν. — Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπανδρέου, Β. Καραπαναγιώτης καὶ Κ. Σῖμος, καταθέτουν αἴτησιν τῶν ξυλοσχιστῶν Μυτιλήνης, παρακαλούντων ὅπως χορηγηθῇ εἰς αὐτοὺς ἀποζημίωσις καθ’ ὅσον ἐστερήθησαν ὁλοτελῶς τῶν μέσων τῆς ζωῆς, ἀφ’ ὅτου ἐγκατεστάθησαν ἐν τῇ πόλει μηχαναὶ ξυλοσχιστικαί. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Τριποδάκης, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐθνικῶν οἰκοτροφείων καὶ ὀρφανοτροφείων περὶ χορηγήσεως καὶ εἰς αὐτοὺς τῆς αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ τῆς δοθείσης εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 11)17 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἐκποιήσεως κτημάτων τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης». Ὁ κ. Π. Πετρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἐξωγάμων τέκνων». Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ παροχῆς ἀδείας εἰς τὴν Λιμενικὴν Ἐπιτροπὴν Εὐδήλου Ἰκαρίας πρὸς σύναψιν καὶ ἔκδοσιν ὁμολογιακοῦ δανείου 35.000 μέχρι 40.000 δολλαρίων. — 2) Περὶ ἀκυρώσεως ἀπὸ 12 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως συμβάσεως ἀποξηράνσεως λίμνης Στυμφαλίας. Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ διὰ τοῦ Ν. 3478 κυρωθέντος Ν. Δ. ἀπὸ 15)10)27 περὶ ταμείου ἀλληλοβοηθείας ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τοῦ στρατοῦ». Οἱ κ. κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Δ. Χατζῖσκος ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 7 Αὐγούστου 1928 Ν. Δ. περὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ τῶν ἐπιβατικῶν ἀτμοπλοίων. Οἱ κ. κ. Ι. Περδικογιάννης, Σ. Κοκκινάκης, Α. Μυλωνογιάννης κ.λ.π. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3406 περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν». Οἱ κ. κ. Ν. Ξηρός, Μ. Ἀργυρόπουλος κ.λ.π. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 19 Μαΐου 1923 περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὀργανώσεως τῶν δικαστικῶν γραφείων». Ὁ κ. Ν. Ξηρὸς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῶν περὶ δασῶν νόμων περὶ ταμείου δασῶν κλπ.». Οἱ κ. κ. Α. Παπαθανάσης, Ν. Τζερμιᾶς κλπ. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς νομοθεσίας περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων. Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 3322 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς ἀφορώσης τὰ ταμεῖα Ἀμύνης οἰνοπαραγωγῆς νομοθεσίας καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου τούτου. 2) Περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ νόμου 3501 περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν Ν. Δ. αʹ) ἀπὸ 12 Μαΐου 1926 περὶ ἐμπορίου οἴνου κλπ. καὶ βʹ) ἀπὸ 10)9 1926 περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος τῶν ἄρθρων 8 καὶ 13 τοῦ Ν. Δ. τῆς 12 Μαΐου 1926 κλπ. 3) Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 3345 περὶ ταμείων ἐφέδρων πολεμιστῶν Κρήτης. 4) Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3392 τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας διὰ τὴν ἐπιδίκασιν τῶν ἐμπροθέσμων ἀνεκδικάστων δηλώσεων ἐκκαθαρίσεως δικαιούχων ὁμογενῶν ἀνταλλαξίμων. 5) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἑρμηνείας τοῦ ἐδ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. τῆς 17 Νοεμβρίου 1925 περὶ συστάσεως ἀνωτάτης ἐπιτροπῆς. 6) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Δεκεμβρίου 1925 περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Νοεμβρίου 1925 περὶ συστάσεως ἀνωτάτης ἐπιτροπῆς ἐφαρμογῆς τῶν μετὰ τῆς Τουρκίας συμφωνιῶν κλπ. 7) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συστάσεως ἀνωτάτης ἐπιτροπῆς ἐφαρμογῆς τῶν μετὰ τῆς Τουρκίας συμφωνιῶν τῶν ἀφορωσῶν τὴν διευθέτησιν ἐκκρεμῶν κτηματικῶν ζητημάτων. 8) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κανονισμοῦ ἁρμοδιότητος ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν καὶ Γεωργίας ἐπὶ ζητημάτων ἰθαγενείας Μουσουλμάνων καὶ περὶ συστάσεως ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ταχυτέραν ἀπόδοσιν τῶν κτημάτων τῶν μὴ ἀνταλλαξίμων Μουσουλμάνων. 9) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συμβάσεως περὶ τροποποιήσεως τῶν ἀπὸ 5 Μαΐου 1925 καὶ 4 Ὀκτωβρίου 1925 τοιούτων, περὶ διαχειρίσεως τῶν ἐν Ἑλλάδι κτημάτων τῶν ἀνταλλαγέντων Μουσουλμάνων. 10) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὑπογραφείσης συμβάσεως περὶ πωλήσεως τῶν ἐξ ἀνταλλαγῆς κτημάτων. 11) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 5 Μαΐου 1925 Ν. Δ. περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τοῦ νόμου 3166 καὶ τοῦ ἐνοικιοστασίου προκυπτόντων ζητημάτων. 12) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 4 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως συμβάσεως περὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 25 Ὀκτωβρίου 1926 συμβάσεως περὶ καταβολῆς τοῖς μετρητοῖς δραχμῶν 625 ἑκατομμυρίων εἰς τοὺς ἀνταλλαξίμους δικαιούχους πρόσφυγας. 13) Περὶ κυοώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως συμβάσεως μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. 14) Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 12 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Μαΐου 1925 περὶ ρυθμίσεως κλπ. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει ἐκθέσεις ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17)20 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 20)29 Μαΐου 1926 Ν.Δ. περὶ δικαιώματος νομίμου μοίρας τοῦ ἐπιζῶντος συζύγου καὶ 2) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2430 περὶ ληξιαρχικῶν πράξεων. Ὁ κ. Κ. Ζαβιτζιάνος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ διορθώσεως τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 3786 περὶ συγκροτήσεως Γερουσίας». Ὁ κ. Ε. Βενιζέλος (Πρωθυπουργὸς) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) Περὶ ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. τῆς 25 Αὐγούστου 1928 περὶ συστάσεως ὑφυπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ 2) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2574 περὶ ἀναθέσεως καθηκόντων Γενικοῦ Διοικητοῦ εἰς μέλος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) Περὶ ἀνεγέρσεως τῶν συνοικισμῶν «Νέας Σμύρνης καὶ Ν. Καλλιπόλεως». 2) Περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἀπὸ 22 Ἀπριλίου 1924 Ν. Δ. περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Αὐγούστου 1923 Ν. Δ. κλπ. καὶ ἐπὶ τῆς ἀπαλλοτριωθείσης περιοχῆς παρὰ τὴν λεωφόρον Συγγροῦ, δυνάμει τοῦ ἀπὸ 25 Φεβρουαρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως γηπέδου πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ παρὰ τὴν λεωφόρον Συγγροῦ ἀνεγερθησομένου ἀστικοῦ συνοικισμοῦ. Ὁ κ. Α. Χρηστομᾶνος (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βασιγκιῶνι συνομολογηθείσης Διεθνοῦς ραδιοτηλεγραφικῆς συμβάσεως καὶ τῶν προσηρτημένων ταύτῃ Κανονισμῶν». Ὁ κ. Κ. Ζαβιτζιᾶνος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως εἰδικῆς Ἀστυνομικῆς ὑπηρεσίας πρὸς τήρησιν τῶν μέτρων καθαριότητος καὶ ὑγιεινῆς τῶν τροφίμων κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ ἀντικαταστάσεως τῶν ἄρθρων 43, 44 καὶ 47 τοῦ Ν. Δ. τῆς 18 Ὀκτωβρίου 1925 περὶ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς. 2) Περὶ κυκλοφορίας αὐτοκινήτων. 3) Ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ὑπαγωγῆς τῶν χωρίων Ξηροπηγάδου καὶ Τημενίου εἰς τὴν κοινότητα Βερβαίνων. Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) καταθέτει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Εἰς ἀπάντησιν ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθμὸν πρωτ. 34)30–1–1929 βουλευτοῦ κ. Γ. Γερογιάννη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατόπιν τῆς πρὸ μηνῶν ἀνεγέρσεως τοῦ νέου τελωνείου αἱ φορτηγίδες ἀναγκαστικῶς κατέλαβον ὡς ἀγκυροβόλιόν των τὴν πρὸ αὐτοῦ ἔκτασιν τῆς θαλάσσης. Ὡς φυσικὴ δὲ συνέπεια τούτου ὑπῆρξε καὶ ἡ ἀλλαγὴ τοῦ ἀγκυροβολίου τῶν ἀτμοπλοίων ἀπὸ τοῦ νέου Τελωνείου μέχρι τῆς παραλιακῆς οἰκίας Ποταμιάνου καὶ εἰς τὴν ἐγγυτέραν πρὸς τὰ κρηπιδώματα ἀπόστασιν, ἐφ’ ὅσον ἐννοεῖται ἐπιτρέπει τὸ βύθισμα αὐτῶν καὶ ἡ κατάστασις τοῦ καιροῦ. Τὰ λόγῳ βυθίσματος μὴ δυνάμενα νὰ διαπλεύσουν τὸ στενὸν Πρεβέζης ἀγκυροβολοῦν παρὰ τὸν ἐξωτερικὸν σημαντῆρα τοῦ στενοῦ. Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) καταθέτει τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις. (ἀναγινώσκει). Εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τσαρλαμπᾶ «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Ν.Δ. 3)3)26, ὡς ἐκυρώθη διὰ τοῦ ἀπὸ ⅑)27 Προεδρικοῦ Διατάγματος». Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 95010)24–1–29 τηλεγραφικῆς διαταγῆς διετάχθησαν αἱ στρατολογικαὶ ὑπηρεσίαι νὰ τακτοποιῶσι τοὺς προσερχομένους ἀνυποτάκτους ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Ν. Δ. τῆς 3)3)26, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἀπὸ ⅙)1927 Προεδρικοῦ τοιούτου, καθόσον διὰ κατατεθέντος σχεδίου νόμου παρατείνεται ἡ ἰσχὺς του μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1930. Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) καταθέτει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τσαρλαμπᾶ «περὶ ἐπιβληθείσης προσθέτου ὑπηρεσίας εἰς στρατευσίμους πρόσφυγας λόγῳ ἀνυποταξίας των». Ἡ πρόσθετος ὑπηρεσία ἐπιβάλλεται, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 94 τοῦ περὶ Στρατολογίας Νόμου, εἰς τοὺς ἐκπροθέσμως παρουσιαζομένους στρατευσίμους. Δύναται ὅμως ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 132 τοῦ ἰδίου νόμου, νὰ ἄρῃ ταύτην, ἐφ’ ὅσον ἤθελεν κρίνῃ τελείως δεδικαιολογημένην τὴν βραδεῖαν προσέλευσίν των ἐξ ὑποβληθησομένων αὐτῷ δικαιολογητικῶν παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων. Συνεπῶς δύναται ἕκαστος νὰ ὑποβάλῃ δικαιολογητικὰ (πιστοποιητικὸν προέδρου κοινότητος ἢ καὶ ἄλλης ἀρχῆς) δικαιολογῶν τὴν βραδεῖαν προσέλευσιν. Ἀντίγραφον τῆς ἐρωτήσεως μετὰ τῶν ὀνομάτων διεβιβάσθη εἰς τὸ στρατολογικὸν γραφεῖον Πρεβέζης, ἵνα ἐρευνήσῃ καὶ ἐξακριβώσῃ τοὺς λόγους τῆς βραδείας προσελεύσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται μεθ’ ὃ ἀναφέρῃ ἡμῖν, ἵνα διατάξωμεν τὴν ἄρσιν, ἐφ’ ὅσον ἀποδειχθῇ ὅτι ἐξ ἀνωτέρας βίας δὲν παρουσιάσθησαν ἐγκαίρως.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων Ὁ κ. Θ. Κριμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς ὑπαλλήλων διοικήσεως χωροφυλακῆς Μεσσηνίας.

§4Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν αἴτησιν τῶν ὑπαλλήλων διοικήσεως χωροφυλακῆς Μεσσηνίας καὶ παρακαλῶ, ὅπως ἀποσταλῇ αὕτη εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀβραὰμ ἐπὶ ἀναφορᾶς Ν. Χιώτου κατὰ τῆς ἑταιρείας πυριτιδοποιείας ζητούσης νὰ τῷ ἁρπάσῃ οἰκόπεδά του.

§6Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Εἶναι γνωστὴ, κ. Πρόεδρε, ἡ σύμβασις τοῦ Δημοσίου μετὰ τῆς Ἑταιρείας Πυριτιδοποιείου καὶ καλυκοποιείου, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀπὸ ἔτους ὑπὸ ἀκύρωσιν, πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλὴ νὰ ἀκυρώσῃ ὁριστικῶς αὐτὴν διότι ἔχει εἰσαχθῇ τὸ σχετικὸν διάταγμα πρὸς ἀκύρωσιν. Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἐκτελέσεως ἀπηλλοτριώθη τὸ κτῆμα τοῦ ἀναφαιρουμένου ἐκ 10.000 πήχεων, ἐνῷ δὲ ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐγένετο ἀπὸ διετίας καὶ πλέον ἡ Ἑταιρεία, ἐπικειμένης τῆς ἀκυρώσεως, σπεύδει τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν προσωρινὴν ἐπιδίκασιν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὸν ἰδιοκτήτην. Ἀσφαλῶς ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι ἄκυρος, εἶναι δὲ ἐνδεδειγμένον ὅπως ληφθῇ πρόνοια εἰς τὸ νομοθετικὸν διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου ἀκυροῦται ἡ σύμβασις, νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀκύρωσις τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἡ ὁποία καὶ αὐτοδικαίως ἐπέρχεται, διότι ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἀκυρώσεως ἦτο ἡ ἐκτέλεσις τῆς συμβάσεως. Πρόκειται περὶ ἀδικίας εἰς βάρος τοῦ πολίτου καὶ περὶ καταφανοῦς παρανομίας. Εἶναι δυνατὸν νὰ διορθωθῇ τὸ πρᾶγμα διὰ ρητῆς διατάξεως εἰς τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, κατὰ τὸ ὁποῖον πᾶσαι αἱ ἀπαλλοτριώσεις αἱ γενόμεναι ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως ἀκυροῦνται. Τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν ὅπως ἀγοράσῃ ἡ Ἑταιρεία ὡρισμένα οἰκόπεδα, ἐφ’ ὧν ἔχουν γίνει κτίρια εἰς τιμὴν ὑπερβαίνουσαν τὰ 60%. Αὐτὴ εἶναι ἄλλη περίπτωσις, ἐνῷ ἐδῶ πρόκειται περὶ αἰτήσεως παραπονουμένου καὶ τὸ παράπονον αὐτοῦ πρέπει νὰ θεραπευθῇ.

§7Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κατὰ τὴν συζήτησιν θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§8Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἡ ἀναφορὰ αὕτη θὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Εὐριπαῖος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Ν. Κυπραίου κ.λ.π. παρακαλούντων νὰ τοῖς ἐπιτραπῇ ν’ ἀναλάβωσιν τὰς εἰς τὸ Μ. Τ. καταθέσεις των.

§10Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ ἀποστράτου ἀξιωματικοῦ Ν. Κυπραίου ὑποβάλλεται ἐξ ὀνόματος καὶ τῶν λοιπῶν συναδέλφων του, δι’ αὐτῆς δὲ διεκτραγωδεῖ ὁ ἀναφερόμενος ἀξιωματικός, τὴν οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον ἐσχάτως αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀξιωματικῶν. Εἶναι λυπηρὸν εἰς τὴν σημερινὴν περίστασιν τὸ Κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ αὐτοὶ ἐθυσίασαν τὰ ἔτη τῆς ζωῆς των, ὡς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας των, νὰ μὴ ἔλθῃ ἀρωγὸν πρὸς αὐτούς. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς του ὁ ἀξιωματικὸς δὲν ζητεῖ νὰ ἐπιβαρύνῃ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ ζητεῖ νὰ ἐπιτραπῇ διὰ νόμου νὰ δύνανται νὰ ἀποσύρωσιν τὰς καταθέσεις ἀπὸ τὸ Μ. Ταμεῖον. Ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ εἶναι δυνητική, δηλ. νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωτικὴ δι’ ὅλους τοὺς ἀξιωματικοὺς ἀλλὰ δι’ αὐτοὺς διὰ τοὺς ὁποίους ὁ βίος εἶναι ἀφόρητος, νὰ δύνανται νὰ ἀποσύρωσιν τὰς καταθέσεις των. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ μελετήσῃ τὴν ἀναφορὰν καὶ νὰ συνεννοηθῇ μετὰ τοῦ συμβουλίου τοῦ Μ. Τ. καί, ἂν εἶναι δυνατὸν καὶ κατὰ πόσον, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ αἴτησις τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ.

§11Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μελετήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν αἴτησιν. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει τρόπος, ὅπως εὑρεθῇ μία λύσις.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Τριποδάκης.

§13Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ὄχι μόνον δὲν συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, ἀλλὰ παρακαλῶ τὸ ἑξῆς: νὰ σταματήσωσι πλέον αἱ ἀφαιμάξεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τὸ Μ. Τ., διότι ἐξαντλῆται καὶ θὰ χάσωσι χιλιάδες ὀρφανὰ καὶ χῆρες τὸν ἄρτον των. Πρώτη ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἔβαλε χεῖρα καὶ ἔκαμε ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι μετροῦνται εἰς τὰ δάκτυλα τῶν χειρῶν μερισματούχους, δευτέρα εἶναι ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις. Αἱ Κυβερνήσεις αὐταὶ μετὰ τὴν συγχώνευσιν τοῦ ταμείου ἀμύνης ἐκράτησαν τὰ ἀντισηκώματα, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον ἀνέρχονται εἰς 91.000.000 καὶ αὐτὰ περιῆλθον εἰς τὸ Μ. Τ. Τρίτη ἀφαίμαξις ἐγένετο ὑπὸ τοῦ συμβουλίου τοῦ Μ. Τ., διότι τῇ εἰσηγήσει αὐτοῦ ἐξεδόθη νομοθετικὸν διάταγμα δυνάμει τοῦ ὁποίου ἐπετράπη εἰς τὸ Μ. Τ. νὰ ἀγοράσῃ 25.000 μετοχὰς τῆς ἑταιρείας Κιρκίνη μὲ 850 δραχμὰς καὶ νὰ διαθέσῃ 20.000.000, ἐνῷ σήμερον κατῆλθεν ἡ ἀξία αὐτῶν εἰς 310 δραχμάς, ἔχασεν ἑπομένως τὸ ταμεῖον 13.000.000 δραχμάς. Τὸ τελευταῖον ζήτημα εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπρότεινεν ὁ κ. Εὐριπαῖος δηλαδὴ τὴν τελειωτικὴν διάλυσιν τοῦ ταμείου. Δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται, διότι ἐὰν πάρῃ ὅτι κατέθεσεν ὁ ἀξιωματικὸς τότε διαλύεται τὸ ταμεῖον.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης, ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τὸν τσαρουχοποιῶν Ἀγρινίου, ζητούντων νὰ ληφθῇ μέριμνα προμηθείας τσαρουχίων τοῦ στρατοῦ παρ’ αὐτῶν.

§15Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν. Οἱ τσαρουχοποιοὶ Ἀγρινίου ζητοῦσι νὰ ληφθῇ μέριμνα προμηθείας τσαρουχίων τοῦ στρατοῦ παρ’ αὐτῶν.

§16Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐξαιρετικῶς ἐπέτρεψα καὶ εἰς τὰ Ἰωάννινα καὶ εἰς τὴν Καρδίτσαν νὰ κατασκευάζονται τὰ τσαρούχια ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν παρουσιάσθη κανὲν συνεργεῖον. Ἔδωσα εἰς ἐκεῖνα τὰς συνεργεῖα τὰ ὁποία ἔλαβον μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν.

§17Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αἱ δημοπρασίαι κ. ὑπουργέ, γίνονται εἰς τὰς Ἀθήνας, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν δύνανται νὰ λάβουν μέρος τὰ συνεργεῖα τῶν ἐπαρχιῶν.

§18Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μὰ εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφε, νὰ γίνωνται ἀλλοῦ;

§19Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νὰ προκηρύσσωνται τοὐλάχιστον εἰς τρόπον ὥστε νὰ λαμβάνουν ἐγκαίρως γνῶσιν καὶ αἱ ἐπαρχίαι. Ἔχω δὲ τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὰ διανεμηθέντα ἐσχάτως τσαρούχια εἰς τὴν φρουρὰν τοῦ Μεσολογίου διήρκεσαν 5–6 ἡμέρας.

§20Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργός τῶν Στρατιωτικῶν) Ἴσως νὰ ἐπρόκειτο περὶ παλαιοτέρας προμηθείας, διότι ἀφ’ ὅτου ἐγὼ διευθύνω τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν μία μόνον δημοπρασίαν τσαρουχίων ἐγένετο, δὲν ἦτο δὲ δυνατὸν τὰ διανεμηθέντα εἰς τὴν φρουρὰν Μεσολογγίου τσαρούχια νὰ προέρχονται ἀπὸ τὴν δημοπρασίαν ταύτην, διότι ἀκόμη δὲν παρελήφθησαν. Πάντως παρακαλῶ νὰ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, ἵνα τὴν μελετήσουν, διὰ τὸ μέλλον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος Ἀχουρίων Φιλιατρῶν περὶ κατασκευῆς Γεφύρας.

§22Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν αἴτησιν καὶ παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καλλαντζάκος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἁμαξηλατῶν τῶν Κατοίκων Φιλιατρῶν.

§24Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἁμαξηλάται οὗτοι παρέδωσαν τὰς ἁμάξας των εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ἀλλὰ δὲν ἔλαβον ἀκόμη τὴν ἀποζημίωσίν των. Παρακαλοῦν συνεπῶς, ὅπως ληφθῇ μέριμνα περὶ τῆς ταχείας καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεώς των αὐτῆς.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λύρας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ κ. Ι. Λούβαρη.

§26Θ. ΛΥΡΑΣ. Ὁ κ. Ι. Λούβαρης διαμένων εἰς τὴν Ἀφρικὴν ὡς ἐργάτης, ἔστειλε 200 λίρας τὸ 1924 καὶ ἐπῆρε γραμμάτια 50.000 δραχμῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ παρουσιάσθη ἡ ἀνάγκη νὰ ἐξαργυρώσῃ τὸ γραμμάτιον αὐτὸ, διὰ νὰ παντρέψῃ τὴν ἀδελφήν του, μετέβη ὁ ἀντιπρόσωπός του εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἀλλὰ τοῦ ἐζήτησαν πληρεξούσιον, διότι ἦσαν ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ τὰ ἔντοκα γραμμάτια. Ἔστειλε τὸ ἔγγραφον ποῦ ἐζητήθη, ἀλλὰ ἕως ὅτου ἔλθῃ παρῆλθεν ἡ προθεσμία τῆς ἐξαργυρώσεως. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως λάβῃ σχετικὴν μέριμναν, διὰ τοὺς εὑρισκομένους μακρὰν τῆς Ἑλλάδος, διότι εἶναι ἄδικον νὰ χάσουν τὰ χρήματά των.

§27Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχω σχετικὴν διάταξιν ἐκκρεμῆ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῆς παραγραφῆς.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρυωτάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἰδιωτῶν δανειστῶν Ὀθωμανῶν Δ. Θράκης.

§29Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Εἰς Δ. Θράκην, κ. ὑπουργέ, οἱ Μουσουλμάνοι εἶναι ὀφειλέται πολλῶν ἰδιωτῶν, οἵτινες ἐδάνεισαν εἰς αὐτοὺς διάφορα ποσά. Οἱ ἰδιῶται αὐτοὶ δὲν δύνανται νὰ εἰσπράξωσιν, οὔτε ἀναγκαστικῶς τὰς ἀπαιτήσεις των, διότι οἱ Μουσουλμάνοι πρέπει νὰ ἐφοδιασθοῦν προηγουμένως μὲ πιστοποιητικὰ μὴ ἀνταλλαξιμότητος, ἀλλ’ αἱ ἁρμόδιαι ἀρχαὶ δὲν χορηγοῦν πιστοποιητικὰ τοιαῦτα. Δὲν θὰ εἰσηγηθῶ τὴν ἄρσιν τοῦ μέτρου τούτου, εἰμὴ μόνον κατὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἰδιῶται δανεισταί, θέλουν νὰ ἐπιδιώξουν τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀξιώσεών των, καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἑνὸς τοιούτου πιστοποιητικοῦ μὴ ἀνταλλαξιμότητος, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ χορηγοῦν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τοιαῦτα πιστοποιητικὰ μὴ ἀνταλλαξιμότητος, καὶ τοῦτο, διὰ νὰ διευκολυνθοῦν αἱ συναλλαγαί, κ. ὑπουργέ, διότι σοβαρῶς ἔχουσι σταματήσει.

§30Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν χορηγοῦν;

§31Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Δὲν χορηγοῦν ἴσως διότι φοβοῦνται τὴν καταδολίευσιν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἠδύνατο νὰ ληφθῇ φροντίς, ὥστε διὰ τοὺς δανειστὰς αὐτοὺς νὰ χορηγῆται τὸ πιστοποιητικὸν μὲ τὴν ρήτραν, ὅτι ἰσχύει, διὰ τὴν περίπτωσιν ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τοῦ αἰτοῦντος.

§32Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. Νὰ μοῦ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορά, κ. Πρόεδρε.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρυωτάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπιτροπῆς δικαιούχων ἀποζημιώσεως ἀπαλλοτριωθέντων κήπων καὶ ἀμπέλων Κομοτινῆς διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν προσφυγικῶν συνοικισμῶν.

§34Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Πρόκειται περὶ τῆς γνωστῆς σας ὑποθέσεως τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἀπαλλοτριωθέντων γηπέδων, κήπων καὶ ἀμπέλων ἐν τῇ πόλει Κομοτινῆς, διὰ τὴν ἀνέγερσιν προσφυγικῶν συνοικισμῶν. Ἔγινεν ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἀπὸ τοῦ 1923 καὶ μόνον σήμερον ἀποφασίζεται, ν’ ἀποζημιωθῶσιν οἱ ἰδιοκτῆται. Ἐπὶ τῆς ἀποζημιώσεώς των ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος ζητεῖ νὰ πληρώσουν φόρον ὑπερτιμήματος. Ὅλοι μας γνωρίζομεν ποίαν δυσφορίαν ἔχει δημιουργήσει ὁ φόρος οὗτος. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ὅμως νομίζω, ὅτι ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος Κομοτινῆς ἠδύνατο μὲ εὐρυτέραν ἀντίληψιν νὰ ἐξετάσῃ τὸ πρᾶγμα. Ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ δοθῇ μία ἐπιεικὴς ἑρμηνεία καὶ νὰ διαταχθῇ ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος Κομοτινῆς νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ τοῦ ὑπερτιμήματος.

§35Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅπως γνωρίζετε δὲν εἶναι δικαίωμα τοῦ ὑπουργοῦ.

§36Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Ἀντιλαμβάνομαι τὴν δυσκολίαν, ἀλλὰ ὑποθέτω, ὅτι εἰς τὴν συγκεκριμμένην αὐτὴν περίπτωσιν πρέπει νὰ φανῆτε ἐπιεικής.

§37Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐδόθησαν ἐντολαὶ σχετικαὶ εἰς τὸν οἰκονομικὸν Ἔφορον Κομοτινῆς. Ἄν ὅμως πραγματικῶς ἡ γενομένη ἐκτίμησις εἶναι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς σημερινῆς ἀξίας καὶ ἡ σημερινὴ ἀξία ἐνεῖχεν ὑπερτίμησιν, τότε δικαίως ὁ ἔφορος ζητεῖ φόρον ὑπερτιμήματος.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριποδάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Γεωργικοῦ Συνδέσμου Ἀλικιανοῦ Χανίων.

§39Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κτηνοτρόφων Καρύστου, Μαρμαρίνου, Σίφνου κλπ.

§41Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Οἱ κτηνοτρόφοι Καρύστου εἰς ἀναφοράς των περιγράφουν τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον. Τὰ πρόβατά των λόγῳ τοῦ βαρυτάτου χειμῶνος ἀπεδεκατίσθησαν κυριολεκτικῶς. Ἐκτὸς τούτου ἐκεῖνα τὰ ζῷα, τὰ ὁποῖα ζῶσιν ἀκόμη, διὰ νὰ διατραφοῦν ἔχουν ἀνάγκην τροφῶν, τὰς ὁποίας ἀγοράζουν ἀπὸ τὰς ἀγορὰς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ κοστίζουν ἑπομένως τὰ διπλάσια ἀπὸ ὅτι κοστίζουν τὰ ζῷα. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ὁ ἔφορος καταδιώκει αὐτοὺς νὰ πληρώσουν τοὺς φόρους. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως λάβῃ μέτρα καὶ συστήσῃ εἰς τὸν ἔφορον, νὰ περιορίσῃ τοὐλάχιστον τοὺς φόρους εἰς τὰ ζῶντα ζῷα, ἂν καὶ θὰ ἦτο δίκαιον νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ἐντελῶς ἀφοῦ καὶ διὰ τὰ ζῶντα ἀκόμη ἐξοδεύουν περισσότερα ἀπὸ ὅσα τοὺς ἀποφέρουν.

§42Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁ φόρος ἀφορᾷ τὴν παρελθοῦσαν χρῆσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ζώου. Ὁπωσδήποτε ἄς μοῦ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορά.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ν’ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖον. Ὁ κ. Παπαναστασίου.

§44Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβητε ὑπὸ σημείωσιν τὴν ἀναφορὰν τῶν ἐπιστρατευθέντων δημοδιδασκάλων ἡ ὁποία ἀφορᾷ καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ κυρίως τὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Οἱ ἐν λόγῳ δημοδιδάσκαλοι παραπονοῦνται, ὅτι ἐνῷ οἱ συνάδελφοί των καθ’ ἣν στιγμὴν εὑρίσκοντο ἐν ὑπηρεσίᾳ ἔχουν τὸ πλεονέκτημα νὰ ὑπολογίζουν τὰ ἔτη τῆς στρατεύσεως εἰς τὰ ἔτη τῆς ὑπηρεσίας, ἑπομένως νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν εἰς τὰς προαγωγάς, ἐκεῖνοι οἱ διδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι ἔτυχον νὰ εἶναι ἐκτὸς τῆς θέσεως, εἴτε διότι δὲν εἶχον διορισθῆ, εἴτε διότι παρῃτήθησαν, διὰ νὰ καταλάβουν ἄλλην θέσιν καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ μακρὸν εἰς τὸν στρατόν, δὲν ἔχουν κανένα πλεονέκτημα, διὰ τὸν χρόνον ὑπηρεσίας εἰς τὰς σχολάς. Ἐνῷ ἄλλοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ὅπως εἶναι οἱ στρατιωτικοί, τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως κτλ., ἔχουν τὸ πλεονέκτημα νὰ ὑπολογίζωνται τὰ ἔτη τῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν στρατόν. Νομίζω, ὅτι εἶναι προφανὴς ἡ ἀδικία καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἀναφοράν.

§45Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δὲν εἶναι δημόσιαι ὑπηρεσίαι.

§46Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ εὑρίσκω, ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐξεπαιδεύθησαν, διὰ νὰ γίνουν δημόσιοι ὑπάλληλοι, διότι οἱ δημοδιδάσκαλοι δὲν δύνανται νὰ εἶναι παρὰ δημόσιοι ὑπάλληλοι, καθ’ ὅτι ἡ δημοτικὴ ἐκπαίδευσις εἶναι εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους καὶ ἐλάχιστα εἶναι τὰ ἰδιωτικὰ διδασκαλεῖα, ἐφ’ ὅσον πρόκειται λοιπὸν περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐξεπαιδεύθησαν, διὰ νὰ εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι, καὶ ἐφ’ ὅσον εἰς τοὺς συναδέλφους των οἵτινες καίτοι δὲν ὑπηρέτουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἀλλ’ ὑπηρέτουν εἰς τὸν στρατὸν ὑπολογίζονται τὰ ἔτη τῆς στρατεύσεως ὡς ἔτη ὑπηρεσίας, πρέπει νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῶν πλεονεκτημάτων αὐτῶν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπόν, νὰ τὸ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας κ. ὑπουργέ, διότι δὲν πρόκειται περὶ μικροῦ χρόνου. Πρόκειται περὶ μακρᾶς σειρᾶς ἐτῶν ὑπηρεσίας εἰς τὸ στράτευμα. Κύριε ὑπουργέ, ἔχομεν παραδείγματα δημοσίων ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν 6 ἔτη εἰς τὸ στράτευμα. Δι’ αὐτὸ πρέπει, νὰ ληφθῇ μία φροντίς, διὰ νὰ μὴ βλέπουν τοὺς νεωτέρους νὰ τοὺς παραμερίζουν.

§47Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Μόνον εἰς τὴν σύνταξιν παραμερίζονται.

§48Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὄχι καὶ εἰς τὴν προαγωγήν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπὸν καὶ πάλιν, διότι δὲν πρόκειται ἐπὶ τέλους περὶ κανενὸς δόγματος ἀδιασείστου, ὅλα αὐτὰ κανονίζονται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ δικαίου καὶ τῆς σκοπιμότητος ἐδῶ δὲ καὶ τὸ δίκαιον καὶ ἡ σκοπιμότης συνηγοροῦν εἰς τοῦτο.

§49Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Πρέπει νὰ γίνῃ γνωμοδότησις καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§50Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν δι’ αὐτό, παρακαλῶ καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πολυχρονάκης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§52Κ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κριμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἑταιρείας Σ.Π.Α.Π. τμήματος διοικητοῦ.

§54Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς συλλόγου προσφύγων Ἰωαννίνων.

§56Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Χριστούλιας ἐπὶ ἀναφορᾶς στρατιώτου Μ. Θεοδοσίου, περὶ εἰσαγωγῆς αὐτοῦ εἰς νοσοκομεῖον Λαρίσσης.

§58Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν λάβει γνῶσιν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπιτροπῆς ἀγροτῶν Ἰωαννίνων, περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπαγορεύσεως καλλιεργείας καπνοῦ ἐν Ἠπείρῳ.

§60Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Ἠπείρου μαθόντες ἄγνωστον πόθεν, ὅτι ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ πρόκειται νὰ περιορίσῃ τὴν καλλιέργειαν καπνοῦ εἰς τὴν Ἤπειρον, διαμαρτύρονται. Ἡμεῖς κ. Πρόεδρε, αἰσθανόμεθα τὸ καθῆκον νὰ διαμαρτυρηθῶμεν, διότι ἐντὸς τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἐκ 36 συναδέλφων ἡ Ἤπειρος ἔχουσα 11 βουλευτὰς δὲν ἀντιπροσωπεύεται οὔτε δι’ ἑνός. Ἔχομεν καθῆκον νὰ διαμαρτυρηθῶμεν δι’ ἕνα ἐπὶ πλέον λόγον, ὅτι ἡ Ἠπειρωτικὴ περιφέρεια Ἰωαννίνων παράγει καπνὸν πολὺν καὶ ποιότητα καλήν. Ἐκτὸς δὲ τούτων ἡ περιφέρεια Τσαμουργιᾶς εἶναι γνωστή, διὰ τὸν ἐξαίρετον καπνὸν καὶ τὸν ἐντελῶς πρωτότυπον καὶ θαυμάσιον Τσάμικον Ταμπάκον. Διὰ τοῦτο, θὰ παρακαλέσω κ. ὑπουργέ, τόσον τὰ μέλη τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ καπνοῦ, ὅσον καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, νὰ λάβωσι ὑπ’ ὄψιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ παροραθῶσι τοιαῦτα δικαιώματα τοῦ Ἠπειρωτικοῦ λαοῦ ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἐπαναλαμβάνω δὲν ἀντιπροσωπεύεται ἡ Ἤπειρος ἔστω δι’ ἑνὸς βουλευτοῦ.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ θὰ σταλλῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον. Ὁ κ. Ν. Ξηρὸς ἔχει τὸν λόγον.

§62Ν. ΞΗΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, συνέβη ἓν περίεργον φαινόμενον ἐσχάτως τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προκαλέσῃ ἀμέριστον τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργοῦ. Ὄργανα καταδιωκτικὰ ἀστυνομικά, συνεταιρισθέντα λαθρεμπόρους ἐξαπελύθησαν ἀνὰ τὴν ἐπαρχίαν καὶ διὰ πειθοῦς καὶ φορτικότητος ἐφοδίαζαν μὲ σιγαρόχαρτον λαθραῖον, ἐπῆγαν εἰς τοὺς χωρικοὺς καὶ τοὺς ἔπειθαν, ἐὰν τοὺς ἔδιδαν καπνόν, αὐτοὶ νὰ τοὺς δώσουν σιγαρόχαρτον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οἱ χωρικοὶ ἁπλοϊκοὶ πειθόμενοι εἰς τὰς παραστάσεις αὐτὰς τὰς ψευδεῖς προέθησαν τινὲς εἰς τὸ ἀδίκημα τῆς λαθρεμπορίας δηλαδὴ ἐπῆραν σιγαρόχαρτο καὶ ἔδωσαν καπνό. Μετ’ ὀλίγον συνελήφθησαν οἱ χωρικοὶ καὶ ἤχθησαν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου. Καὶ τὰ μὲν δικαστήρια βεβαίως θὰ κάμουν τὸ καθῆκόν των. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι σπουδαῖον διότι ὑπὲρ τοὺς 15 χωρικοὶ καταδιώκονται ὡς λαθρέμποροι, διότι τὰ ὄργανα τῆς ἐξουσίας τοὺς ὤθησαν. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι οἱ λαθρέμποροι ἔμειναν ἀτιμώρητοι καὶ οἱ ἄλλοι κινδυνεύουν νὰ πᾶνε εἰς τὰς φυλακάς. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὀφείλετε νὰ διατάξητε τὴν καταδίωξίν των ἐπὶ ἠθικῇ αὐτουργίᾳ, διὰ νὰ πᾶνε συγκατηγορούμενοι.

§63Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ποῖα εἶναι τὰ ὄργανα αὐτά;

§64Ν. ΞΗΡΟΣ. Τὰ ξέρει ἡ Εἰσαγγελία. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰ πράγματα, διότι ὅταν τὰ ὄργανα τῆς ἐξουσίας ὤθησαν τοὺς χωρικοὺς εἰς τὸ λαθρεμπόριον, διὰ νὰ παίρνουν ἀμοιβὰς τὶ μένει νὰ κάμῃ ὁ ἄλλος κόσμος;

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§66Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα γίνεται αὐτό, ἰδίως δὲ εἰς τὰς Θήβας ἔγινε πλειστάκις ἐναντίον δύο Θηβαίων ποὺ φρίττει κανείς, ὅταν τὴν σκέπτεται. Καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν γενικώτερα μέτρα δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§67Ν. ΞΗΡΟΣ. Ὀφείλω ἀκόμη νὰ εἴπω καὶ διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἰδίαν μέθοδον μετέρχονται. Πταίουν καὶ ὠθοῦν τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν λαθρεμπορίαν, ἐπιμένουν ὥστε διὰ πειθοῦς καὶ φορτικότητος νὰ κάμουν λαθρεμπορίαν, διὰ νὰ τοὺς τὰ κατάσχουν ἔπειτα.

§68Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ταύτην τὴν στιγμὴν πληροφοροῦμαι τὸ ἀδίκημα τὸ ὁποῖον καταγγέλλεται, διότι μήνυσις σχετικὴ εἰς τὸ ὑπουργεῖον δὲν ἦλθε τοιαύτη, ἐν τούτοις ὅμως ἐκ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς, θὰ λάβω ἀφορμήν, νὰ διατάξω τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα νὰ προβῇ εἰς ἀνακρίσεις.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κριμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προέδρου τοῦ κτηματικοῦ συνεταιρισμοῦ Γαργαράκη τῆς Μεσσηνίας περὶ ταχείας ψηφίσεως τοῦ νόμου «περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας».

§70Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς αἰτήσεως παλαιοτέρας ἀναφορᾶς διετυπώσαμεν τὴν γνώμην ἡμῶν ἄλλοτε καὶ τώρα ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὴ κατὰ τὸ βραχὺ διάστημα τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς τὸ ὁποῖον ὑπολείπεται, νὰ ψηφισθῇ τὸ ὑποβληθὲν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως νομοσχέδιον περὶ ἀγροφυλακῆς, ζητοῦμεν νὰ ἐπεκταθῇ, διὰ διατάγματος ὁ νόμος περὶ ἀγροφυλακῆς ὁ ὁποῖος εἶναι ἐν ἰσχύϊ ἐν Κρήτῃ.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καλαντζᾶκος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§72Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἡ αἴτησις αὐτὴ εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ ὁ σχετικὸς νόμος περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ψηφισθῇ τώρα καὶ παρακαλῶ, νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐπέκτασις.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μάρκου ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπιτροπῆς διαγωνισθέντων πρὸς κατάληψιν θέσεων ἐφοριακῶν ἐλεγκτῶν.

§74Α. ΜΑΡΚΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν ἐσχάτως διενεργήθη ἕνας διαγωνισμὸς ἀποφοίτων ἐμπορικῶν σχολῶν, διὰ νὰ γίνουν ἐφοριακοὶ ὑπάλληλοι. Ἀφοῦ λοιπὸν παρῆλθε ἱκανὸς χρόνος ὁ διαγωνισμὸς ἠκυρώθη, διὰ τυπικοὺς λόγους, ἄνθρωποι δὲ οἱ ὁποῖοι ἐδαπάνησαν χρήματα διὰ νὰ ἔλθουν εἰς Ἀθήνας, θ’ ἀναγκασθοῦν νὰ ἐπανέλθουν πάλιν. Θὰ παρεκάλουν ἐὰν οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι σᾶς ἠνάγκασαν ν’ ἀκυρώσητε τὸν διαγωνισμὸν δὲν εἶναι τοιοῦτοι, ὥστε νὰ φέρουν τὴν ἀκυρότητα δι’ ὅλους, ἀλλὰ διά τινας νὰ προσελαμβάνοντο οἱ ἄλλοι.

§75Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀκύρωσις ἐγένετο δι’ ὅλους, διὰ δύο λόγους, πρῶτον μέν, διότι τινὲς ἀνεκαλύφθησαν ἀντιγράφοντες καὶ δεύτερον ὅτι ἐγένετο παράβασις τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ διαγωνισμοῦ καθ’ ἣν βαθμολογοῦντες καθηγηταὶ δὲν εἶχον κεκαλυμμένα τὰ ὀνόματα κατὰ τὴν βαθμολογίαν τῶν διαγωνιζομένων. Δι’ αὐτὸ τὰ ἠκύρωσα.

§76Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Διατὶ τότε ἡ ἐπιτροπὴ τοὺς ἐβαθμολόγησεν;

§77Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔκαμεν κακῶς καθ’ ἕξιν.

§78Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Νὰ τοὺς τιμωρήσητε.

§79Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀπεφάνθην ἀκόμη, ὅτι δὲν εἶναι τιμωρητέοι.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουπαροῦσος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§81Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη παρουσιάσθησαν ἀκυρώσεις διαγωνισμῶν εἰς βάρος τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν διαγωνισθέντων. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ πέρυσι εἰς τὸν διαγωνισμὸν τῶν ἐνωματαρχῶν εἰς ἀνθυπασπιστάς. Θὰ συνίστων εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐφ’ ὅσον ἀκυρώνῃ διαγωνισμούς, νὰ ἐξετάζῃ τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν τὴν ἀκύρωσιν καὶ νὰ τιμωρῇ τὰ μέλη τῶν ἐπιτροπῶν τὰ ὁποῖα κάμουσι τοὺς διαγωνισμούς ἐὰν παρανομοῦν. Πιστεύω, ὅτι τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἀληθῆ ἀλλὰ ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ τιμωρήσῃ τὰ ὑπεύθυνα μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, διότι κατὰ τοιοῦτον τρόπον προέβησαν εἰς τὴν ἀκύρωσιν τοῦ διαγωνισμοῦ.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κατσαδήμας ἐπὶ ἀναφορᾶς προέδρου γεωργικοῦ προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ Ἰωαννίνων.

§83Κ. ΚΑΤΣΑΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία κατὰ τὴν ὁποίαν, θ’ ἀπαγορευθῇ ἡ καπνοπαραγωγὴ ἐν Ἠπείρῳ, διότι εἰς τὰ Ἰωάννινα παράγεται ἕνα ἑκατομμύριον καπνοῦ τὸ ὁποῖον ἐξάγεται κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑποθέτω, ὅτι θὰ μετεδόθη ἀνακριβὴς ἡ πληροφορία δηλαδή, ὅτι πρόκειται ν’ ἀπαγορευθῇ καλλιέργεια εἰς μέρη τὰ ὁποῖα παράγεται μικρὰ ποσότης. Φαντάζομαι λοιπόν, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον δὲν θὰ λάβῃ ἀπόφασιν ν’ ἀπαγορεύσῃ τὴν καπνοπαραγωγὴν εἰς μίαν χώραν κατ’ ἐξοχὴν καπνοπαραγωγικὴν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν, ἀναπτύσσεται ἡ καλλιέργεια τοῦ καπνοῦ.

§84Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προηγουμένως τὰ εἴπομεν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι οἱ αὐτοὶ λόγοι συντρέχουν καὶ διὰ τοὺς πρόσφυγας καὶ νὰ ἐκφράσω παράπονον, διότι ἡ Ἤπειρος δὲν θ’ ἀντιπροσωπεύεται εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ ὅτι μία ἀπόφασις τοιαύτη, θὰ ἦτο ἄδικος καὶ ἀντισυνταγματική.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λούλης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§86Α. ΛΟΥΛΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρυωτάκης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πολυχρονιάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Πισκοκεφάλου.

§89Κ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἴδιος κ. βουλευτὴς ἐπὶ ἀναφορᾶς συνδέσμου ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου νομῶν Ἡρακλείου (περὶ οἰκονομικῆς των ἐνισχύσεως).

§91Κ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς γενικῆς συνελεύσεως προσωπικοῦ Σ.Π.Α.Π. τμήματος Πύργου περὶ πληρωμῆς ὁλοκλήρου τοῦ 13ου μισθοῦ.

§93Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν συνιστῶ, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἀπουσιάζῃ καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς δημοδιδασκάλων πολεμιστῶν περιφερείας Πατρῶν.

§95Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν συνιστῶ κ. Πρόεδρε καὶ παρακαλῶ, νὰ δοθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρηστούλας, ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν κοινότητος Κερασιᾶς Καρδίτσης, περὶ καθορισμοῦ τῶν ὁρίων κλπ.

§97Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰ καὶ παρακαλῶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, διότι θὰ ἔχωμεν καὶ αἱματοκύλισμα μεταξὺ δύο κοινοτήτων. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ λάβῃ σύντονα μέτρα.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πολυχρονάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς Σ. Σπυριδάκη κατοίκου τοῦ χωρίου Καστελίου Κρήτης.

§99Κ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗΣ. Πρόκειται περὶ κατοίκου γεωργοῦ ὁ ὁποῖος ὤφειλε πολλῶν ἐτῶν ἐνοίκια καὶ συχρόνως εἶχε καταβάλει δαπάνας διὰ τὸ μίσθιον. Κατέβαλε μέρος τῶν μισθωμάτων, τὸ ὑπόλοιπον ὅμως δὲν ἔχει νὰ τὸ καταβάλῃ ἀμέσως καὶ ἐξεδόθη ἔνταλμα προσωπικρατήσεως. Ἐζήτησε τότε νὰ κανονισθοῦν αἱ δαπάναι καὶ καταβάλῃ κατόπιν τὰ μισθώματα. Ἀλλ’ ἡ ὑπάρχουσα ἐπιτροπὴ ἀρνεῖται καὶ ζητεῖ νὰ καταβληθοῦν ἀμέσως τὰ ὑπόλοιπα μισθώματα. Ἡ ὑπόθεσις ἀφορᾷ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ ἤθελα νὰ δώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς μίαν παράτασιν, διὰ νὰ κανονισθοῦν αἱ δαπάναι.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ θὰ σταλῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον. Ὁ κ. Χατζίσκος ἐπὶ ἀναφορᾶς προέδρου κοινότητος Γαρδικίου Ὁμιλέων.

§101Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. Θὰ παρακαλέσω ὅμως καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐπειδὴ ἡ ἀναφορὰ εἶναι ἐπείγουσα καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Προνοίας εἶναι συχνὰ ἀπών, νὰ μὲ ἀκούσῃ. Λόγῳ τῆς καταπεσούσης χιόνος οἱ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας Ὁμιλέων τῆς Δωρίδος, ἔχουν ἀποκλεισθῇ ἐντελῶς· θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ σύντονα μέτρα, διότι οἱ κάτοικοι στεροῦνται τροφῶν. Διὰ τοῦτο λαμβάνω τὴν τιμήν, νὰ παρακαλέσω ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, ἰδίᾳ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως λάβῃ σύντονα μέτρα καὶ ἐνισχύσῃ οἰκονομικῶς τοὺς κατοίκους τῶν ἀπομεμακρυσμένων βορεινῶν κτημάτων.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μάρκου ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου Πατρῶν.

§103Α. ΜΑΡΚΟΥ. Τὸ ἐμπορικὸν καὶ βιομηχανικὸν ἐπιμελητήριον Πατρῶν, δι’ ἀναφορᾶς του ἣν ὑποβάλλει ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας παρακαλεῖ νὰ ἀρθῇ μία ἐπιβάρυνσις ἡ ὁποία ἐπεβλήθη εἰς τοὺς προσωρινῶς ἐπισκεπτομένους τὸν λιμένα Πατρῶν ξένους. Ὡς εἶναι γνωστὸν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς τὸν λιμένα Πατρῶν προσεγγίζουν τὰ μεγάλα ὑπερωκεάνεια. Οἱ ἐπιβαίνοντες αὐτῶν ξένοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξέλθωσιν εἰς τὰς Πάτρας δι’ ὀλίγας ὥρας, διότι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ καταβάλωσιν ἓν ὑπέρογκον ποσόν, περὶ τὰς 80 δραχμάς. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος τόσον ἐνδιαφέρεται, διὰ τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν νὰ καταργήσῃ τὸν κεφαλικὸν αὐτὸν φόρον, διότι ἡ ἐπίσκεψις τῶν ἀφικνουμένων ξένων εἶναι καὶ μία ἀφορμὴ πλουτισμοῦ τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν. Εἶναι λοιπὸν ἄδικον ν’ ἀποκλείσωμεν τὴν προσωρινὴν ἐπίσκεψιν. Ἄν ἐπρόκειτο νὰ παραμείνωσιν ἐπί τινας ἡμέρας, θὰ εἶχε δικαιολογίαν, ἀλλὰ διὰ τὰς ὀλίγας αὐτὰς ὥρας τὸ πρᾶγμα εἶναι ἄδικον.

§104Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ὑπάρχει κανεὶς φόρος ἐπιβληθεὶς ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἴσως νὰ εἶναι φόρος τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν ἑνὸς δολλαρίου κατ’ ἄτομον. Πάντως θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα τοῦτο.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§106Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Λαμβάνω τὴν τιμήν, νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου περὶ ἐξωγάμων τέκνων. Εἶναι γνωστὸν πόσον εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ προστασία τῶν ἐξωγάμων τέκνων καὶ ἐκ λόγων γενικωτέρων, ἀλλὰ καὶ ἐκ λόγων ἠθικῶν ἀκόμη. Ὑπάρχει ἐν ἰσχύει ἓν νομοθετικὸν διάταγμα, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ ἀνάγκῃ τοῦ νὰ κυρωθῇ τὸ διάταγμα τοῦτο ἐνόμισα προσῆκον μᾶλλον, νὰ στραφῇ πρὸς τὸν καταρτισμὸν εἰδικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος νὰ ρυθμίζῃ τὰς σχέσεις αὐτὰς τῶν ἐξωγάμων τέκνων. Παρακαλῶ νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας διατάξεως τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης.

§108Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δύο λέξεις θέλω νὰ εἴπω, ἵνα ἐπισύρω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τηλεγραφημάτων τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν ἀθρόως ὅλοι οἱ συνάδελφοι Θράκης καὶ Μακεδονίας, διὰ τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη λόγῳ τοῦ ἐνσκήψαντος βαρυτάτου χειμῶνος εἰς τὰς βορείους ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, ἰδίᾳ δὲ εἰς τὰ σύνορα. Διὰ τῶν τηλεγραφημάτων αὐτῶν οἱ κάτοικοι ποιοῦνται ἔκκλησιν πρὸς τὴν φιλανθρωπίαν καὶ πρὸς τὸ ἔλεος τῆς Κυβερνήσεως —αὐταὶ εἶναι αἱ λέξεις ποῦ ἀναγράφονται εἰς τὰ τηλεγραφήματα—διὰ μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐγκυμονεῖ κινδύνους θλιβερωτάτους. Πρόκειται περὶ πληθυσμῶν οἱ ὁποῖοι στεροῦνται καὶ τοῦ ἄρτου, ὡς καὶ τροφῶν διὰ τὰ ζῶα των, εἶναι δὲ τελείως ἀποκλεισμένοι. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ λάβῃ σύντονα μέτρα. Λυποῦμαι διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἀσθενεῖ καὶ δὲν εἶναι παρών. Δὲν θέλω νὰ ταράξω τὴν ἀσθένειάν του βεβαίως, ἀλλὰ καὶ πρὸ ἡμερῶν τὸν εἴχομεν παρακαλέσει ἐπὶ παρομοίας περιπτώσεως καὶ μᾶς ἀπήντησεν ὅτι στερεῖται τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων, κάμνει δὲ διακρίσεις μεταξὺ ἀστῶν καὶ γεωργῶν. Βεβαίως τὸ ὑπουργεῖον ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον νὰ κάμνῃ τὴν διάκρισιν αὐτήν, ἀλλὰ εἴχομεν καὶ ἡμεῖς δίκαιον νὰ ζητοῦμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως λάβῃ σύντονα μέτρα ὑπὲρ τῶν πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν ἐκ τοῦ ἐνσκήψαντος βαρυτάτου χειμῶνος, ἰδίως δὲ εἰς τὴν παραμεθόριον. Θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσω τί σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, διότι τὰ τηλεγραφήματα καταφθάνουσιν σωρηδόν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μᾶς καθησυχάσῃ ὑποσχόμενος τὴν ἄμεσον ἀποστολὴν βοηθημάτων, ἰδίως εἰς τοὺς παραμεθορίους πληθυσμούς, ἐπίσης δὲ παρακαλοῦμεν νὰ ἐπισπευθῇ ἡ ἔγκρισις τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων πρὸς κατάπαυσιν τῆς ὑφισταμένης πενίας.

§109Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει εἰσέτι ἐπίσημον γνῶσιν τῶν γεγονότων ἀπὸ τὰς κατὰ τόπους ἀρχάς. Ἐτηλεγράφησεν ὅμως καὶ ἀναμένει ἀπὸ στιγμῆς εἰς στιγμὴν τὰς ἀπαντήσεις ἵνα λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§110Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὁ γενικὸς διοικητὴς Μακεδονίας ἀπήντησεν ἤδη.

§111Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ ὅπου ἐλήφθη ἀπάντησις ἀπεφασίσθη νὰ σταλῇ βοήθημα πάντοτε ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ δυνατοῦ.

§112Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἐπῆγε! τὸ ζήτημα, κύριε ὑπουργέ.

§113Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θέλετε ν’ ἀποστείλωμεν βοηθήματα χωρὶς νὰ ἔχωμεν πιστοποιήσεις τῶν κατὰ τόπους ἀρχῶν; Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος λείπει, καὶ λείπει πολὺ συχνά, νὰ μᾶς ὑποβάλῃ κατάλογον ὅλων ἐκείνων τῶν βεβαιώσεων τὰς ὁποίας εἴχομεν περὶ τῶν παθόντων καὶ περὶ τοῦ μεγέθους τῆς δαπάνης καὶ τοῦ εἴπομεν τὸ ταχύτερον νὰ τὸν ὑποβάλῃ. Συγχρόνως δὲ τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον ἀπέστειλε καὶ τηλεγραφήματα πρὸς τοὺς κατὰ τόπους νομάρχας ἵνα μεσιτεύσουν καὶ δώσουν σχετικὰ βοηθήματα.

§114Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Εἴμεθα πρόθυμοι καὶ ἡμεῖς νὰ σᾶς δώσωμεν τὰ στοιχεῖα.

§115Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι δυνατὸν προκειμένου περὶ τοιαύτης δαπάνης νὰ μὴ ζητήσωμεν καὶ ὑπεύθυνον πληροφορίαν ἀπὸ τὰ κατὰ τόπους ὄργανα τῆς διοικήσεως. Ἀναμένομεν λοιπὸν τὰ τηλεγραφήματα. Μόνον ἀπὸ τὴν Καρδίτσαν ἔφθασεν τηλεγράφημα βεβαιοῦν τὴν ἀνάγκην τῆς δαπάνης. Θὰ παρακαλέσω δὲ καὶ σᾶς καὶ τοὺς ἄλλους κυρίους βουλευτὰς νὰ περάσουν ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον καὶ νὰ ποῦν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21 Ἀπριλίου 1926 περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῶν δημοτικῶν φορολογιῶν δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων ὑδρεύσεως, ἐξυγιάνσεως τῆς πόλεως Ξάνθης».

§117Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Εἶναι τυπογραφικὸν λάθος κύριε Πρόεδρε. Ἐκεῖ ποῦ λέγει ἐπιβάλεται ἐπὶ τοῦ οἴνου φορολογία 9,40, τὸ 9 εἶναι 0, δηλαδὴ 0,40.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προφανῶς πρόκειται περὶ λάθους. (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν Ν. Δ. τῆς 17 Φεβρουαρίου 1926 περὶ αʹ) ἀμνηστείας ἀδικημάτων τινῶν, βʹ) ἀναστολῆς διώξεως ἀδικημάτων τινῶν καὶ ἐκτελέσεως ποινῶν, γʹ) ἀναστολῆς ποινῶν, προσωρινῆς ἀπολύσεως καὶ χάριτος, δʹ) καθορισμοῦ τοῦ ἐκτιτέου μέρους ἀνασταλείσης ποινῆς εʹ) αὐθεντικῆς ἑρμηνείας κλπ. ἄρθρων τινῶν τοῦ νόμου 3286». Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§119Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐκ τῆς τελευταίας συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, διότι πολλαὶ συζητήσεις ἐγένοντο καὶ πολλὰς μεταμορφώσεις ὑπέστη τὸ νομοσχέδιον, προέκυψεν ὅτι αἱ ποιναὶ τῆς λαθρεμπορείας εἶναι αὐστηραὶ κατὰ τρόπον ἐξοντωτικόν, ὥστε νὰ ἐμφανίζουν εἰκόνα ἐπιβάλουσαν τὴν μεταρρύθμισιν τῶν σχετικῶν διατάξεων περὶ λαθρεμπορείας. Ἔλαβον εὐκαιρίαν νὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφόν μου τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπεδέχθη ὅπως αἱ σχετικαὶ διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν ἐπὶ δικτατορίας, σχετικῶς πρὸς τὴν καταδίωξιν τοῦ ἀδικήματος τῆς λαθρεμπορείας, τὴν αὐστηρότητα τῶν ὁποίων τόσον εὐγλώττως ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος, ὅπως αἱ διατάξεις αὐταὶ λέγω τροποποιηθῶσι κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος νὰ καθιστᾷ αὐτὰς καὶ ἐφαρμοσίμους καὶ ἀνθρωπινάς. Κατὰ ταῦτα αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου 20 καὶ 21 καὶ 25 καὶ 26 καταργοῦνται ἐντελῶς καὶ ἐπαναφέρονται ἐν ἰσχύει αἱ διατάξεις τοῦ τελωνιακοῦ κώδικος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐκτοπισμὸν περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο μακρὰ συζήτησις ἐδέχθην ὅπως καταστῇ ἡ διάταξις αὕτη δυνητικὴ διὰ τὰ δικαστήρια, εἰς τρόπον ὥστε εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν λόγοι πείθοντες ὅτι δὲν πρέπει τὸ ἀδίκημα νὰ τιμωρηθῇ τόσον αὐστηρῶς, νὰ δύνανται τὰ δικαστήρια νὰ μὴ ἐπιβάλουν τὸν ἐκτοπισμόν. Τὰς διαρρυθμίσεις ταύτας ἐνόμισα ἀναγκαίας καὶ ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ὁμοῦ μετὰ τῶν ἄλλων τροποποιήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατὰ τὰς προηγουμένας συζητήσεις, ἐπέλθῃ ἀρτιωτέρα τοῦ νομοσχεδίου διασκευὴ καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ροδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§121Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε μίαν τροπολογίαν αἴρουσαν μίαν ἀντινομίαν, ἡ ὁποία εἶχεν ἐμφανισθῆ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔμπρακτον μετάνοιαν, διότι ἄλλα μὲν δικαστήρια δέχονται, ὅτι χωρεῖ ἔμπρακτος μετάνοια, ἄλλα δὲ ἐπὶ τῶν αὐτῶν πράξεων, ὅτι δὲν χωρεῖ, ὑπάρχουν δὲ ἀποφάσεις καὶ βουλεύματα λύουσαι ἀντιθέτως τὰ αὐτὰ ζητήματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ μὲν νὰ καταδικάζωνται καὶ οἱ δὲ νὰ ἀθωώνωνται. Καὶ δι’ αὐτὸ πολὺ ὀρθῶς ἡ ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε νὰ δοθῇ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία, καὶ ἂς δοθῇ μία ἑρμηνεία, οἵαν θέλει ὁ κ. ὑπουργός. Νομίζω ὅμως ὅτι ὅταν λαμβάνωνται μέτρα ἐπιεικείας, διὰ τοὺς λαθρεμπόρους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβουλεύονται τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, δὲν μποροῦμεν νὰ εἴμεθα αὐστηροὶ κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ἀδικήματα κατ’ ἰδιωτῶν, ἀφοῦ διὰ τοὺς μεγάλους λαθρεμπόρους, οἱ ὁποῖοι ἐδολιεύθησαν καὶ ἐζημίωσαν τὸ Κράτος ἑκατομμύρια ἦλθεν ἕνας νόμος, ὄχι τώρα ἀλλ’ ἐπὶ ἄλλου καθεστῶτος καὶ εἶπεν ὅτι σαρώνονται, ὅλα τὰ ἀδικήματα καὶ τοὺς δίδεται ἄφεσις ἁμαρτιῶν. Σεῖς θέλετε νὰ ἔχωμεν ἰσοζύγιον καὶ νὰ σβύνωμεν μὲ τὸ σφουγγάρι ὅλα τὰ ἀδικήματα τῶν μεγάλων λαθρεμπόρων. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, νὰ παρακαλέσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀκούσῃ τὴν παράκλησιν τῆς Βουλῆς.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Ἀναστασίου ἔχει τὸν λόγον.

§123Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροποποίησις αὕτη τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους, διότι καὶ τὰ δικαστήρια ὅλα ἐδέχθησαν τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. Ροδόπουλος, καὶ ἡ τροπολογία τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι βασιμωτάτη καὶ δικαία.

§124Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς, διότι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ καθιεροῦνται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.

§125Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μεθ’ ὅσα, κ. Πρόεδρε, πρὸ ἡμερῶν ἀνέπτυξα καὶ ἐλέχθησαν ἐν τῇ Βουλῇ καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἔλαβεν μέρος καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν δύναμαι νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῶν αὐτῶν ζητημάτων. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλει νὰ υἱοθετήσῃ τὴν τροπολογίαν, ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ἔχω ἀντίρρησιν, ἐγὼ ὅμως δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§126Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἡ τροπολογία τῆς ἐπιτροπῆς ἀφορᾷ τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς ἐτελέσθησαν ἀδικήματα σύνθετα, δηλαδὴ ἐκτὸς τῆς ὑπεξαιρέσεως ἔγινε καὶ πλαστογραφία ἡ ὁποία εἶχε σκοπὸν τὴν ὑπεξαίρεσιν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον ἄρθρον τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι;

§128Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Τὸ 3ον ἄρθρον.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅτι λογίζεται ὁ χρόνος τῆς τελέσεως τῆς πρώτης πράξεως;

§130ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ γίνῃ δεκτή.

§131Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐδήλωσα ὅτι δὲν ἀποδέχομαι καμμίαν τροπολογίαν, οὔτε τὴν ὑποστηριχθεῖσαν, ἂν θέλῃ ἡ Βουλὴ εἶναι δικαίωμά της νὰ τὴν δεχθῇ, ἐγὼ ὅμως δὲν τὴν ἀποδέχομαι.

§132Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι σοβαρὸν νὰ λέγεται ὅτι ἐψηφίσθη δι’ ἀπαντήσεως μία τροπολογία, ἡ ὁποία ζητεῖται ἐκ μέρους βουλευτοῦ, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις κατὰ προηγουμένην συνεδρίασιν ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν. Εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι δὲν ἐτόνισε τὸ πρᾶγμα περισσότερον, ἀλλ’ ὁπωσδήποτε ἀπέκρουσε τὴν τροπολογίαν.

§133Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶπον ὅτι δὲν ἀποδέχομαι τίποτε ἐκτὸς ἂν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς θελήσῃ νὰ ἀποδεχθῇ.

§134Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ Βουλὴ εἶναι κυρία νὰ ἐπιβάλῃ τὰς θελήσεις της, ἀλλὰ τότε πρέπει νὰ ἀναλάβῃ μόνη καὶ τὰς εὐθύνας.

§135Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τοῦ 17ου ἄρθρου ἐπὶ τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου ἀπαλείφεται ἡ φράσις (ἐφ’ ὅσον οἱ κατηγορούμενοι δὲν ἀπεδήμησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν), ἔχω ἀποδεχθῆ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν διατυπώνω αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐπίσης διὰ τὸ λαθρεμπόριον, ὅπως ὡμίλησα χθὲς ἔχω διατυπώσει τὴν τροπολογίαν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν.Δ. τῆς 10|5|23 περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὀργανώσεως τῶν δικαστικῶν γραφείων».

§138Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀποδέχομαι τὰς τροπολογίας τῆς ἐπιτροπῆς καὶ αὐτὰς νὰ διαβάσητε.

§139Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, αἱ τροπολογίαι θὰ συζητηθοῦν εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν ἢ σήμερον.

§140Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν σήμερον.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ εἰς πρώτην καὶ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν συζητοῦνται αὐταί.

§142Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν.

§143Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ ἀπεδέχθην τὸ σχέδιον τῆς ἐπιτροπῆς, ἐὰν σεῖς ἔχετε ἄλλας τροπολογίας, νὰ τὰς ὑποβάλλετε.

§144Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τώρα νὰ τας ὑποβάλλῃ ὄχι εἰς βʹ συζήτησιν.

§145Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ σχεδίου νόμου τῆς ἐπιτροπῆς προβλέπεται, οἱ ἔμμισθοι γραφεῖς νὰ προάγωνται ἐκ τῶν ἀμίσθων, περαιτέρω δὲ λέγει ὅτι ἐφ’ ὅσον κενωθεῖ θέσις γραμματέως, νὰ προάγηται ἐκ τῶν ἀμίσθων γραφέων. Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ λέγω νὰ τεθῇ ὅτι τὸ προσωπικὸν αὐτό, νὰ προσλαμβάνετε ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος προσωπικοῦ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουσι κενὰ πρὸς προαγωγήν.

§146Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ εἶναι εὐνόητον.

§147Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Μὰ δὲν εἶναι σαφὲς παρακαλῶ, νὰ καθορισθοῦν σαφέστερον.

§148Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ἀποδέχομαι αὐτό.

§149Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι δέχεσθε τὰς τροπολογίας τῆς ἐπιτροπῆς. Μία τροπολογία ὅμως δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτή, διότι πρέπει νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, εἶναι συνταξιοδοτικὴ καθαρῶς καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ περάσῃ πρέπει νὰ διαγράψητε αὐτὴν τὴν διάταξιν. Θὰ τὴν ἀπορρίψῃ τὸ Ἐλεγκτικὸν συνέδριον καὶ δὲν ἔχει ἀξίαν νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐπίσης διὰ τοῦ ἄρθρου 9 κανονίζεται τὸ προσωπικόν, καὶ ποία θὰ εἶναι ἡ δαπάνη ἡ δημιουργηθεῖσα δὲν λέγετε, ἠμποροῦν νὰ πάρουν ὅσα θέλουν;

§150Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι. Ὄχι.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1ον. (ἀναγινώσκει).

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον πρῶτον ἀναγινώσκεται δὲ καὶ γίνεται δεκτὸν καὶ τὸ ἄρθρον 2ον).

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3. Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Βουδούρης.

§154Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, τὸ 3ον ἄρθρον λέγει «ἂν ὑπάρχουσι τοιοῦτοι», προκειμένου περὶ διορισμοῦ ἐμμίσθων γραφείων νὰ προστεθῇ. «Ἐφ’ ὅσον ἐξεπλήρωσαν τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις», διότι διορίζονται κ. Πρόεδρε, γραμματεῖς τῶν Πρωτοδικῶν μὴ ἐκπληρώσαντες τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις, καὶ ἀφίνουν ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι μόλις ἐγκατέλειψαν τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, καὶ διορίζουν καὶ κορίτσια. Παρακαλῶ λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν καὶ κατ’ ἀπόλυτον προτίμησιν νὰ διορίζονται τὰ τέκνα πεσόντων ἐν πολέμῳ ὡς καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν.

§155Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὰ προσόντα καὶ ἐκ τῶν ἐξετάσεων προκύπτει ὅτι ἔχουν καὶ τὴν ἱκανότητα, κ. Πρόεδρε.

§156Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἐθέσατε ὅριον ἡλικίας καὶ διορίζονται μαθηταὶ καὶ μαθήτριαι καὶ συγγενεῖς ἀνάξιοι τῶν προϊσταμένων. Ὅπως εἰς τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας ἔχει τεθῇ ἓν ὅριον, νὰ τεθῇ ὅριον καὶ ἐδῶ τὸ 21ον ἔτος. Ἐκτὸς δὲ αὐτοῦ, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ προτιμῶνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ κατάγωνται ἐκ τοῦ τόπου τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου, διότι προτιμῶνται ἀπὸ ξένα μέρη νὰ ἔρχωνται ξένοι, καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ προτιμῶνται οἱ ἄρρενες τῶν θηλέων καὶ νὰ προτιμηθοῦν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ τὸν τόπον τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς προσθέτει σήμερον ἐκ τοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Πρωτοδικείου τῆς Εἰσαγγελίας, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τοιοῦτον. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 ὑπάρχει τροπολογία τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπεδέχθη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὸ ἄρθρον 3ον ὡς ἐτροπολογήθη;

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ἀναγινώσκονται δὲ καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 4, 5, 6, 7, 8, 9 καὶ 10 ὡς ἐτροποποιήθησαν).

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 11ον ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Ἀναστασιάδης.

§160Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ διαγραφῇ ἡ 2 παράγραφος, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ κατοικοῦν οἱ δικαστικοὶ ὑπάλληλοι ἐντὸς τῶν δικαστικῶν οἰκημάτων. Γίνονται δημοπρασίαι καὶ ἐκλέγονται τὰ οἰκήματα, καὶ ἐν τούτοις τὰ καταλληλότερα καὶ καλλίτερα τὰ καταλαμβάνουν οἱ διάφοροι ὑπάλληλοι, ἐνῷ αἱ ὑπηρεσίαι μένουν εἰς τὰ ἄλλα δωμάτια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι κατάλληλα.

§161Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν μπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν διαγραφὴν αὐτήν, διότι ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἄλλως. Ἄς κάμωμεν σήμερον τὸ πρῶτον βῆμα πρὸς μίαν τακτοποίησιν ἐκκρεμότητος, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος.

§162Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριοι, νομίζω ὅτι ὄχι μόνον εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον πρέπει νὰ τεθῇ ρητὴ διαταγὴ ἀπαγορεύουσα νὰ κατοικοῦν οἱ ὑπάλληλοι εἰς τὰ δικαστικὰ οἰκήματα, ἀλλὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον εἰδικὸν ἀπαγορεῦον εἰς τοὺς ὑπαλλήλους νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ δημόσια γραφεῖα ὡς κατοικίαν, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ μίσθωμα τὸ πληρωνόμενον παρὰ τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν μίσθωσιν τῶν καταστημάτων, χρησιμοποιεῖται διὰ τὴν κατοικίαν τῶν ὑπαλλήλων, τὰ δὲ γραφεῖα καὶ αἱ ὑπηρεσίαι ἐν γένει εἶναι μέσα εἰς τὰς τρώγλας, ἐκεῖ δηλαδὴ ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ οὐδεμία ὑπηρεσία. Εἶναι νομίζω καιρὸς αὐτὸ τὸ ἄδικον νὰ παύσῃ ὁλοσχερῶς, ὄχι μόνον διὰ τοὺς τακτικοὺς ὑπαλλήλους, ἀλλὰ καὶ δι’ ἅπαντας τοὺς ὑπαλλήλους. Ἄν νομίζῃ τὸ Κράτος, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς δικαστικοὺς ὑπαλλήλους ἢ ἐν γένει τοὺς ὑπαλλήλους μὲ κατοικίας, ἂς κάμῃ εἰδικὸν νόμον, ὄχι νὰ τοὺς ἐνισχύῃ εἰς βάρος τῶν δημοσίων καταστημάτων εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν οὐδεμία ἀπολύτως ὑπηρεσία νὰ διεξάγηται ὀρθῶς καὶ ἀξιοπρεπῶς.

§163Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔχω νὰ καταγγείλω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς Κυπαρισσίας ἔχει περιωρισμένα τὰ γραφεῖα τῆς Εἰσαγγελίας εἰς τὰ πλυσταριά, αὐτὸς δὲ κατοικεῖ εἰς τὸ ἄνω πάτωμα.

§164Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν γνώμην τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι ὁμολογουμένως εἰς πολλὰς πόλεις γίνεται κατάχρησις τοῦ δικαιώματος τῆς οἰκήσεως. Ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ ἔχω αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, δι’ αὐτὸ ἔφερον τὴν διάταξιν αὐτὴν ἡ ὁποία θὰ ἀρχίσῃ, ἐφαρμοζομένη, νὰ φέρῃ μίαν τακτοποίησιν εἰς τὴν κρατοῦσαν ἀνωμαλίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ καταργηθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἰσχύει. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ ὑπουργεῖον, ἔχω κάμει ἐγκυκλίους εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας καὶ ἐζήτησα νὰ μὲ πληροφορήσουν ἂν τὰ οἰκήματα ἐπαρκοῦν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας. Ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν ἀπαιτήσεων προκύπτει, ὅτι γίνεται κατάχρησις ἐκ μέρους τῶν δικαστικῶν, ἂς μάθῃ ἡ Βουλή, ὅτι σπεύδω καὶ τακτοποιῶ τὸ ζήτημα, ὥστε νὰ μὴ ἐγείρεται κανὲν παράπονον.

§165Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ἄν ἠδυνάμην διὰ λόγων νὰ πλειοδοτήσω καὶ ὑπερθεματίσω εἰς τὰ ὅσα εἶπον οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες, θὰ τὸ ἔπραττον, διότι εἶναι τόσον προφανὲς καὶ τόσον ἐξόφθαλμον τὸ δίκαιον τῶν ἀπόψεων τῶν κυρίων συναδέλφων, ὥστε νομίζω δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀντίθετος γνώμη. Εἶναι πασίγνωστον ὅτι τὰ πλεῖστα ἐκ τῶν δημοσίων κτιρίων τὰ καταλληλότερα καὶ καλλίτερα κατέχονται ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους. Γίνεται δὲ ἀληθὴς ἀγὼν μεταξὺ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ποῖος θὰ πάρῃ τὰ καλλίτερα διαμερίσματα. Πρέπει νὰ ληφθοῦν ῥιζικὰ μέτρα καὶ συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον σχετικὴν διάταξιν.

§166Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν μπορεῖτε ν’ ἀπαγορεύσητε εἰς τὸν ἔφορον καὶ τὸν εἰρηνοδίκην νὰ κατοικοῦν εἰς τὰ οἰκήματα αὐτά.

§167Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Θὰ ἦτο δεδικαιολογημένη, κ. Πρόεδρε, ἡ ἀγανάκτησις τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἂν ἐπρόκειτο διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐνοικίασις εἰς τὰ δικαστικὰ γραφεῖα τῶν δικαστικῶν. Ἀλλὰ τοὐναντίον διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ πρόκειται νὰ ληφθῇ μέτρον, διὰ τοῦ ὁποίου ἀποτρέπεται ἡ κατάχρησις, ἡ ὁποία γίνεται. Διότι εἰς τὸ ἄρθρον 11 ὁρίζεται ρητῶς. (ἀναγινώσκει). «Εἰς τὰ δικαστικά....... κτλ.». Ἔχω ἀντίληψιν ὅτι τὸ μέτρον τὸ λαμβανόμενον θεραπεύει τὸ πρᾶγμα. Διαφωνῶ ἀπολύτως πρὸς τοὺς κυρίους συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμένον, ὁπωσδήποτε εἰς τοὺς εἰσαγγελεῖς νὰ κατοικῶσιν ἐντὸς τοῦ εἰσαγγελικοῦ καταστήματος, τοὐναντίον ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει χῶρος ἡ κατοίκησις ἐντὸς τοῦ εἰσαγγελικοῦ καταστήματος κατόπιν γνωμοδοτήσεως τοῦ ἁρμοδίου μηχανικοῦ θὰ διευκολύνῃ τὸν εἰσαγγελέα, ὅπως ἐκπληροῖ καλλίτερον τὰ καθήκοντά του.

§168Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Καὶ οὕτω ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι φροντίζουν νὰ πηγαίνουν ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν οἰκήματα.

§169Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἀναμφισβητήτως κ. Πρόεδρε, συμβαίνει ἓν ἄτοπον ἐξ αἰτίας τῆς ἐνοικήσεως τῶν εἰσαγγελέων εἰς τὰ οἰκήματα τῆς εἰσαγγελίας. Ἀναγκάζονται οἱ κατώτεροι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἐργάζονται περισσότερον χρόνον ἀφ’ ὅσον ἐργάζονται οἱ ἀνώτεροι, νὰ παραμένουν εἰς τὴν κουζίναν καὶ τὰ πλυσταρειά, χρησιμοποιούμενα διὰ γραφεῖα, ὅπως εἶπον οἱ κ.κ. συνάδελφοι. Τὸ τοιοῦτον δὲ δυστυχῶς συμβαίνει ὄχι μόνον εἰς τὰ δικαστικὰ γραφεῖα τὰ ἐπαγγελματικά, ἀλλ’ εἰς ὅλα τὰ δημόσια γραφεῖα καὶ νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο πρέπει ν’ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ λάβῃ αὕτη γενικὰ μέτρα δι’ ὅλα τὰ δημόσια γραφεῖα. Καὶ γνωρίζω κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὅλη ἡ ὁδὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι κατειλημμένη ἀπὸ δημόσια γραφεῖα, ἐνῷ δι’ αὐτὰ θὰ ἤρκει μόνον τὸ διοικητήριον καὶ ὁ κόσμος κατατυραννεῖται ἀναγκαζόμενος νὰ περιτρέχῃ διὰ τὰς ὑποθέσεις του ἑπτὰ δικαστήρια. Ὑπάρχει ἔκθεσις ἐκ τῆς ὁποίας φαίνεται ὅτι 27 οἰκήματα τῆς ὁδοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κατέχονται ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους. Δὲν πρέπει τὸ δημόσιον νὰ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ πληρώνῃ τόσον μεγάλα ἐνοίκια διὰ τὰ δημόσια γραφεῖα, ἐνῷ τόσα κτίρια τοῦ δημοσίου εὑρίσκονται κατειλημμένα ἀπὸ ὑπαλλήλους. Ἂς χορηγηθῇ ἐν ἀνάγκῃ εἰδικὸν ἐπίδομα εἰς τοὺς ὑπαλλήλους δι’ ἐνοίκιον. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα, ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως πρέπει νὰ παύσῃ αὐτὸ τὸ κακόν.

§170Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Εἶναι λυπηρὸν κύριοι συνάδελφοι, διότι οἱ διαμαρτυρόμενοι συνάδελφοι σήμερον ἐναντίον τῶν δικαστικῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παραμένουν εἰς τὰ δικαστικὰ γραφεῖα, δὲν διαμαρτύρονται μᾶλλον καὶ δὲν ζητοῦσι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν.

§171Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὰ εἴπαμε αὐτὰ κ. συνάδελφε.

§172Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ τοιοῦτον κύριοι δὲν γίνεται, ἐφ’ ὅσον ἡ πολιτεία εἶναι τόσον ἄστοργος, ἀπέναντι τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων δὲν πρέπει νὰ ἔρχωνται σήμερον οἱ βουλευταὶ καὶ νὰ ζητοῦν παρ’ αὐτῆς ἀπὸ ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι στεροῦνται καὶ τοῦ ἄρτου των, ἔχοντες οἱ πλεῖστοι πολυμελεῖς οἰκογενείας, νὰ πάρῃ τὰ οἰκήματα εἰς τὰ ὁποῖα μένουν καὶ ἐξοικονομοῦν οὕτω ἕνα ποσὸν διὰ τὴν διατήρησίν των, διὰ τὸν ἄρτον των. Εἶναι λυπηρὸν κύριοι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμβαίνει. Χθὲς μόλις οἱ κατώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ Πρωτοδικείου διὰ ἐράνου μεταξύ των συνέλεξαν ἕνα ποσὸν διὰ ν’ ἀγοράσουν τ’ ἀναγκαῖα πρὸς θέρμανσιν τῶν γραφείων των.

§173Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν μικρῶν ὑπαλλήλων.

§174Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῇ νὰ φύγωσι ἀπὸ τὰ γραφεῖα, τὰ ὁποῖα πάντοτε ἐδόθησαν κατόπιν διαταγῆς καὶ ἐγκρίσεως τῆς ἀνωτέρας προϊσταμένης ἀρχῆς τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Νομίζω δὲ ὅτι ἡ διάταξις ὡς ἔχει εἰς τὸ ἄρθρον 11 εἶναι ὀρθὴ καὶ ἡ διατύπωσις πρέπει νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει. Διότι ἐφ’ ὅσον ἀπαιτεῖται ἔκθεσις τοῦ μηχανικοῦ περὶ τοῦ δυνατοῦ τῆς οἰκήσεως καὶ εἰδικὴ ἄδεια τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, νομίζω ὅτι ἡ διάταξις εἶναι πλήρως δεδικαιολογημένη καὶ πρέπει νὰ παραμείνῃ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει.

§175Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἐννοῶ ἀκόμη διατί ἡ μακρὰ αὐτὴ συζήτησις, ἐφ’ ὅσον ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κρίνων ἀπολύτως ὀρθὰς καὶ δικαίας τὰς ἀπόψεις τὰς ἀναπτυχθείσας τὴν ἑσπέραν ταύτην, φρονεῖ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ εἰς τὰ δημόσια καταστήματα ἡ παραμονή, ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ὑπηρεσίας, τῶν δικαστῶν λειτουργῶν. Καὶ ἐκ τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, δηλοῦται σαφῶς τοῦτο καὶ φρονῶ ὅτι δὲν θὰ ἐγένετο αὐτὴ ἡ συζήτησις ἐὰν ἐμελετᾶτο ἐπισταμένως ἡ εἰσηγητή ἔκθεσις. Ἰδοὺ τὶ λέγει αὕτη: (ἀναγινώσκει) «Θὰ ἦτο εὐκταῖον, ἐὰν τὸ Κράτος ἦτο εἰς θέσιν νὰ παρέχῃ οἴκησιν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους ἐν τοῖς καταστήμασιν ἔνθα ἔχει ἐγκαταστήσει...κ.τ.λ.» Ὑπάρχουν ὅμως περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὴ αὐτὴ ἡ ἀπεριόριστος παρεμπόδισις. Δι’ αὐτὸ καθιερώσαμεν καὶ τὸ ἄρθρον 11 (ἀναγινώσκει). «Ἄδεια οἰκήσεως δύναται νὰ δοθῇ μετὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ μηχανικοῦ... κ.τ.λ.»

§176Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μὰ ὁ μηχανικὸς τί θὰ βεβαιώσῃ; Τὴν βλάβην τῆς ὑπηρεσίας ἢ τὴν ἀντοχήν;

§177Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὑπάρχει μία ἄλλη διάταξις αὐστηροτέρα (ἀναγινώσκει). «Ἐπὶ τῇ καλῇ αἰτήσει παντὸς πολίτου τὸ ὑπουργεῖον.........κ.τ.λ.» Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ἔλαβον ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις. Κάμνομεν τὸ πρῶτον βῆμα πρὸς ρύθμισιν τῆς καταστάσεως. Ἄς ὁρίσωμεν αὐτὰ καὶ ἂς ἀφήσωμεν τὰς ριζικωτέρας μεταρρυθμίσεις διὰ τὸ μέλλον, ὅτε ἐλπίζομεν τὸ Κράτος νὰ εὑρεθῇ εἰς καλλιτέραν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ὥστε ν’ αὐξήσῃ τοὺς μισθοὺς τῶν δικαστῶν, ἵνα δύνανται ν’ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς βιωτικάς των ἀνάγκας.

§178Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἀπάντησιν μοῦ δίδετε; Εἴπατε, ὅτι θὰ δίδεται ἄδεια μετὰ ἔκθεσιν τοῦ μηχανικοῦ. Ὁ μηχανικὸς τί θὰ βεβαιοῖ;

§179Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλην τὴν συζήτησιν τὴν ἐπροκάλεσεν ἡ παρεμβολὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σήμερον γίνεται, γίνεται κατ’ ἀνοχήν. Δὲν γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει διατάξεως, οὗτος ὥστε ν’ ἀπαιτηθῇ νέα διάταξις διὰ τῆς ὁποίας νὰ κάμωμεν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἕνα βῆμα πρὸς τὰ πρόσω. Ἀπεναντίας διὰ πρώτην φορὰν νομοθετοῦμεν, ὅτι ἐπιτρέπεται εἰς τὰ δικαστικὰ γραφεῖα νὰ ἐγκαθίστανται οἱοιδήποτε δικαστικοὶ λειτουργοὶ καὶ κάμνομεν μόνον τὴν ἐπιφύλαξιν ὅτι αὐτὴ ὑπάγεται εἰς προηγουμένην ἄδειαν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἕως σήμερον δὲν ὑπῆρχε νόμος.

§180Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀλλὰ ἐγένετο de facto.

§181Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀναγνωρίζεται διὰ πρώτην φοράν.

§182Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὑπάρχει νόμος ἀπαγορεύων.

§183Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Μὰ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ νόμος ἀπαγορεύων. Ἐὰν λοιπὸν ἐπρόκειτο τὸ κατ’ ἀνοχὴν γενόμενον νὰ ἔλθωμεν νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσωμεν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὁ καταλληλότερος τρόπος νὰ ἔλθωμεν νὰ τὸ ἀναγνωρίσωμεν καὶ κατόπιν νὰ τὸ ὑποβάλλωμεν ὑπὸ ὡρισμένην διαδικασίαν. Δὲν εἶναι ζήτημα μόνον οἰκονομίας διὰ τὸ Κράτος, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ καλλίτερα δωμάτια τὰ καταλαμβάνουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἀπέκτησαν τὸ δικαίωμα αὐτὸ χωρὶς κανένα νόμον. Ὑπάρχουν μόνον ὡρισμέναι ἐξαιρέσεις, δι’ ὡρισμένας κατηγορίας ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἐπιτρέπεται νὰ κατοικοῦν ἐντὸς τῶν δημοσίων καταστημάτων. Ἀλλὰ εἶναι ζήτημα στοιχειώδους εὐπρεπείας τοῦ Κράτους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πηγαίνουν οἱ πολῖται εἰς τὰ πλυσταριά, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, καὶ τοὺς ἀχυρῶνας, ἐνῷ εἰς τὸ ἐπάνω πάτωμα κατοικοῦν οἱ δημόσιοι λειτουργοί. Εἶναι ζήτημα στοιχειώδους εὐπρεπείας, διὰ τὸ Κράτος καὶ τὸ πρᾶγμα βεβαίως πρέπει νὰ παύσῃ. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ στερηθοῦν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι τοῦ δικαιώματος τῆς οἰκήσεως ἐντὸς τῶν δημοσίων καταστημάτων, τοῦ πλεονεκτήματος τὸ ὁποῖον τοὺς παρέχει ὁ νόμος, διότι θὰ ἦτο δυνατὸν καλλίτερον καὶ ὁ ἔφορος καὶ ὁ ταμίας, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν ἐντὸς τῶν δημοσίων καταστημάτων, νὰ πάρουν καὶ οἱ δύο μαζὺ μίαν κατοικίαν, ἓν οἴκημα καὶ νὰ τὸ πληρώνῃ τὸ Κράτος. Ὄχι ὅμως νὰ κάθηνται μέσα εἰς τὴν ἐφορίαν οἱ ἔφοροι καὶ εἰς τὴν εἰσαγγελίαν οἱ εἰσαγγελεῖς καὶ νὰ πηγαίνῃ ὁ πολίτης, νὰ βλέπῃ ἕνα Κράτος κουρελιάρικο καὶ Κράτος πλυσταριῶν καὶ ἀσπρορούχων.

§184Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα διοικήσεως, ὅταν ὑπάρχει καλὴ διοίκησις δύναται νὰ τὸ ἐπιβάλῃ.

§185Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐὰν εἶναι ζήτημα διοικήσεως, καὶ ὅταν ἡ διοίκησις ἔχει ἀνεχθῆ τὴν ἐλεεινὴν αὐτὴν κατάστασιν, ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία νὰ τὴν σταματήσῃ.

§186Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ κάμνομεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§187Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Θὰ ἔπρεπε λοιπόν, ὄχι νὰ ἀναγνωρισθῇ κατὰ βάσιν τὸ δικαίωμα νὰ κάθηνται μέσα οἱ ὑπάλληλοι, ἀλλὰ νὰ διαγραφῇ ἐντελῶς ἡ διάταξις καὶ νὰ δοθῇ καὶ ἀφορμὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ συνολικῶς τὸ ζήτημα καὶ δι’ ἑνιαίου νομοθετήματος νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, τῆς ἐνοικιάσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐντὸς τῶν δημοσίων γραφείων.

§188Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν;

§189Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὁρίστε;

§190Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὰ μικρὰ μέρη γνωρίζετε, ὅτι ἡ οἴκησις τοῦ προϊσταμένου τῆς ὑπηρεσίας ἐν τῷ καταστήματι εἶναι ὠφέλιμος διὰ τὴν ὑπηρεσίαν, διὰ τὸ κοινόν;

§191Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν τὸ γνωρίζω.

§192Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέσητε γενικὸν κανόνα.

§193Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη ὁ ἔφορος νὰ κάθηται μέσα εἰς τὴν ἐφορείαν;

§194Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὰ μικρὰ μέρη μάλιστα. Διότι ἐργάζονται καὶ τὴν νύκτα ἀκόμη.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 11 παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11, ἀναγινώσκονται δὲ καὶ ψηφίζονται καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27)9)26 νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ σιδηροδρόμων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους».

§198Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ εἰ δυνατόν, διότι δὲν ἦλθε τὸ τυπωμένον.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου σχεδίου νόμου, περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21)9)26 νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ διαθέσεως ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων».

§200Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ὑπέβαλον τροπολογίαν περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου. Ἤδη ἐκτὸς τῶν ὅσων εἶπον κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν προσθέτω, ὅτι μετὰ τὸν ψηφισθέντα νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ εἶναι νεώτατοι πλέον, εἶναι τελείως περιττὸν νὰ διαθέτωμεν ἕνα κονδύλιον, τὸ ὁποῖον ὑποθέτω εἶναι πολυτελέστατον καὶ διὰ τὸ Κράτος, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν χρησιμεύει διὰ νὰ ἐξυπηρετῇ τὰς ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας, ἀλλὰ τὰς ἀτομικὰς καὶ οἰκογενειακάς, ἡ δὲ δαπάνη εἶναι μεγίστη καὶ ἐπιβαρύνει βαρύτατα τὸν προϋπολογισμόν. Σήμερον ἐπληροφορήθην, ὅτι ἐν Γαλλίᾳ ὁ Πουανκαρὲ διαθέτει ἐξ ἰδίων τὸ ½ τοῦ ἀναγκαίου ποσοῦ διὰ νὰ ἔχῃ αὐτοκίνητον, διότι ὁ Γαλλικὸς προϋπολογισμὸς δὲν διαθέτει ποσὰ καὶ δι’ αὐτοκίνητα. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν παρατήρησιν αὐτήν.

§201Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Σήμερον μανθάνω ὅτι ὑπεβλήθη τροπολογία, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἔφθασε μέχρις ἐμοῦ ἀκόμη. Λοιπὸν θ’ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον, διὰ νὰ λάβω ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ τὴν ὑπηρεσίαν νὰ μοῦ τὴν στείλῃ, διότι οὔτε εἰς τὸν φάκελλόν μου ἀκόμη δὲν εὑρίσκω τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§202Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τοῦ κ. βουλευτοῦ, συμφώνως μὲ τὴν ἀρχὴν ἡ ὁποία ἐτέθη, ὅτι πρέπει πρὸ τῆς συζητήσεως νὰ γίνωνται γνωσταὶ αἱ τροπολογίαι καὶ ἀντιλήψεις τῶν κυρίων βουλευτῶν.

§203Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μὰ δὲν ἦλθε μέχρις ἐμοῦ. Τί θέλετε νὰ σᾶς εἴπω; Θὰ σᾶς στείλω καὶ τὸν φάκελλον, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι δὲν ὑπάρχει μέσα.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῦ ὑπεβάλατε τὴν τροπολογίαν σας, κ. βουλευτά;

§205Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Εἶναι τυπωμένη καὶ διανεμημένη.

§206Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν τὴν ἔλαβον, κ. Πρόεδρε.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετεκπαιδεύσεως δημοδιδασκάλων ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τῆς 23)9)1925 περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Γενεύῃ ὑπογραφέντος σχεδίου Διεθνοῦς συμβάσεως περὶ ἀποζημιώσεως λόγῳ ἀνεργίας εἰς περίπτωσιν πλοίου ἀπωλείας ἐν ναυαγίῳ». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 13)9 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ κατοχυρώσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Πολιτεύματος διατάξεων καὶ τοῦ ἀπὸ 4)9)25 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως αὐτοῦ».

§209Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ δεχθῇ ἀναβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ ἐπέλθῃ μία τροποποίησις αὐτοῦ διὰ μετριασμὸν τῶν ποινῶν, διότι αἱ ποιναὶ εἶναι πραγματικῶς ὑπερβολικαὶ καὶ ὁ νόμος θὰ καταστῇ ἀνεφάρμοστος. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ δεχθῇ μίαν μικρὰν ἀναβολὴν καὶ τροποποιήσῃ σχετικῶς τὸ νομοσχέδιον.

§210Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰπέτε, τί θέλετε.

§211Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ μετριάσετε τὰς ποινάς.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀόριστον αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§213Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἄς τὸ στείλῃ εἰς τὴν ἐπιτροπήν, δὲν ἐχάλασεν ὁ κόσμος. Αὐτὸ εἶναι νομοθετικὸν διάταγμα, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἶναι ἐφαρμόσιμος ὁ νόμος πρέπει νὰ μετριάσωμεν τὰς ποινάς.

§214Χ. ΛΑΔΑΣ. Βεβαίως.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀβραάμ.

§216Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλεται πρὸς κύρωσιν νομοθετικὸν διάταγμα ἐκδοθὲν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Κονδύλη, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπανεφέρθη εἰς ἰσχὺν τὸ νομοθετικὸν διάταγμα περὶ κατοχυρώσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Πολιτεύματος, χωρὶς νὰ ἀναφέρηται εἰς τὸ κείμενον τοῦ διατάγματος ὁλόκληρον τὸ διάταγμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, ὡς ὀρθῶς ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἔδει νὰ ἀνατυπωθῇ ὁλόκληρον, διὰ νὰ ὑποστῇ ὡρισμένας τροποποιήσεις, ἰδίως ὅσον ἀφορᾷ τὰς ποινάς. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει ἐπιφέρει προσθήκας καὶ τροπολογίας τινάς, σχετικῶς πρὸς τὴν ἐξύβρισιν τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, καὶ αἱ διατάξεις αὗται εἶναι ἀπαραίτητοι, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκοντο καὶ εἰς τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἶχε ἐκδοθῇ ἐπὶ δικτατορίας. Δι’ αὐτὸ φρονῶ, ὅτι δύναται νὰ προστεθῇ τὸ κείμενον τοῦ παλαιοῦ διατάγματος τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς διατάξεις τῆς ἐπιτροπῆς, τροποποιηθοῦν δὲ καὶ αἱ ποιναί, αἱ ὁποῖαι πράγματι εἶναι ὑπερβολικαί.

§217Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅσον ἀφορᾷ τὰς συστάσεις τοῦ κ. Ἀβραὰμ περὶ μετριασμοῦ τῆς ποινῆς ἐπὶ τὸ ἐπιεικέστερον, ἀπεδέχθην ἀπὸ χθὲς σχετικῶς μὲ τὴν ἐξύβρισιν, ἐὰν ἔχετε γενικωτέρας μεταρρυθμίσεις εἰς τὸ ποινικολόγιον νὰ τὰς φέρετε.

§218Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν δύναται νὰ ψηφισθῇ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, διότι κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐπροτάθη νὰ ἀνατυπωθοῦν αἱ διατάξεις καὶ διὰ τοῦτο συμβατικῶς ἐδέχθημεν νὰ τὸ ψηφίσωμεν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, ἵνα εἰς τὴν δευτέραν γίνωσιν αἱ μεταβολαί.

§219Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἄς ἀναβληθῇ.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται καὶ θὰ ἀνατυπωθῇ.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ἀπὸ 20 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τῶν παρὰ τῇ Διευθύνσει Ἀνταλλαγῆς λειτουργούντων Γνωμοδοτικῶν Συμβουλίων καὶ συστάσεως μιᾶς μόνης Γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὸν ποιητὴν Σπυρίδωνα Ματσούκαν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 25 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ τὰ ὀρφανὰ τοῦ ὁμογενοῦς Νικολάου Εὐγενοπούλου». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 25 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐξαφανισθέντων ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ ὑπαλλήλων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἀποθανόντων διαρκούσης τῆς ἐμπολέμου καταστάσεως ἀρχηγῶν τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ στόλου». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Δεκεμβρίου 1925 περὶ λήξεως τοῦ χρονικοῦ διαστήματος τῆς ἐνοικιάσεως τοῦ φόρου Δημοσίων θεαμάτων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ καθορισμοῦ τοῦ πληρωτέου παρὰ τῶν ἐνοικιαστῶν τέλους, ὡς ἐτροποποιήθη». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ αὐξήσεως πιστώσεων τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ καταρτισθέντος ἐν Χάγῃ τῇ 20 Σεπτεμβρίου 1928 κανονισμοῦ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν διὰ τῆς ἐναερίου ὁδοῦ μεταφορὰν ταχυδρομικῶν ἀντικειμένων, ἀλληλογραφίας καὶ δεμάτων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Διεθνοῦς συμβάσεως μετὰ πρωτοκόλλου ὑπογραφῆς ἀφορώσης εἰς τὴν διευθέτησιν τῶν ἐνδιαφερουσῶν πλείονα τοῦ ἑνὸς Κράτους ὑδραυλικῶν δυνάμεων, συναφθείσης ἐν Γενεύῃ τῇ 9 Δεκεμβρίου 1923». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 22 Ἰουνίου τοῦ 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 5 Μαΐου 1926 περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3250 περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 3 Σεπτεμβρίου 1924 Ν. Δ. περὶ ἀπαγορεύσεως δικαιοπραξιῶν ἐπὶ ἀκινήτων». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Καρυωτάκης.

§222Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους, κύριοι, τὸ διάταγμα ἀπηγόρευσεν τὴν ἀπόκτησιν ἀκινήτων εἰς τοὺς ἀλλοδαπούς. Διότι τὸ μέτρον τοῦτο, ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη τὴν ὁποίαν καθιέρωσε τὸ διάταγμα αὐτό, ἐθεωρήθη κατ’ ἀρχὴν αὐστηρόν, ἐτροποποιήθη, διὰ τῆς παραγράφου 4 καὶ ἐπετράπη ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ κατόπιν ὡρισμένης διαδικασίας ἡ ἀπόκτησις ἀκινήτου ὑπὸ ἀλλοδαποῦ, ἑνὸς μόνον ἀκινήτου, τόσον εἰς τὰ νομικὰ πρόσωπα, ὅσον καὶ εἰς τοὺς ἰδιώτας. Ἤδη ἐπεκτείνεται εἰς τὰς Σέρρας. Ὅπως ὅμως ἐκ τῶν ἀνωτέρω παρετηρήθη, τὸ εὐεργέτημα διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἑνὸς ἀκινήτου δὲν ἐπαρκεῖ καὶ ἰδίως διὰ τὰς καπνεμπορικὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ζητοῦσι νὰ ἐγκαταστηθῶσιν εἰς τὴν Καβάλλαν καὶ Ξάνθην καπνοπαραγωγικὰς πόλεις. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας, δυνάμει τοῦ διατάγματος τῆς 2ας Φεβρουαρίου, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀπόκτησις καὶ πλέον τοῦ ἑνὸς ἀκινήτων, κατόπιν τῆς ἀδείας, ἡ ὁποία δίδεται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς· ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ πλέον τοῦ ἑνὸς ἀκινήτων ὑποβαλλομένης ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν ὑμῶν τῆς ἀδείας ταύτης ὑποθέτω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια αὕτη πρὸς διευκόλυνσιν ὡρισμένων περιπτώσεων, διότι ἡ πρᾶξις ἀπέδειξεν, ὅτι ὡρισμένοι οἶκοι τραπεζιτικοὶ ἢ καπνεμπορικοὶ δυσκολεύονται εἰς νέας ἐγκαταστάσεις, δι’ ἔλλειψιν ἀκινήτων, διότι δὲν τοῖς ἐπετράπη ἡ ἀπόκτησις πλέον τοῦ ἑνὸς ἀκινήτων. Λοιπὸν διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ δίδῃ τὴν ἄδειαν πρὸς ἀπόκτησιν καὶ πλέον τοῦ ἑνὸς ἀκινήτων ὑποβαλλομένης τῆς ἀποφάσεως τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν ὑμῶν.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἄρθρον 1ον) (ἀναγινώσκει). (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1ον ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου εἰς πρώτην κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν). Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεσχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς συμβάσεως τῶν Παρισίων 27 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ καταμετρήσεως τῶν πλοίων τῆς ἐσωτερικῆς ναυσιπλοΐας». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 2 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 10 Μαρτίου ἰδ. ἔ. Ν.Δ. περὶ καταργήσεως θέσεων κλπ., ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας, Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 3406 ἀπὸ 16 Σεπτεμβρίου 1926 νόμου περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διασώσεως ἱστορικῶν Ἐθνικῶν κειμηλίων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§224Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νὰ ψηφισθῇ τὸ σύμφωνον μετὰ τῆς Ἰταλίας εἰς αʹ συζήτησιν καὶ εἰς τὴν βʹ θὰ εἴπῃ ὀλίγας λέξεις ὁ εἰσηγητὴς καὶ ἡ Κυβέρνησις. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας ὑπογραφέντος ἐν Ρώμῃ τὴν 23ην Σεπτεμβρίου 1928 Συμφώνου περὶ φιλίας καὶ εἰρηνικῆς διευθετήσεως τῶν διαφορῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 3587 περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 2230». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Μυλωνογιάννης.

§225Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου (Νεαραὶ 53 καὶ 117) ἐκανονίζοντο τὰ δικαιώματα τῆς ἀπόρου καὶ ἀπροίκου χήρας. Τὸ Ρωμαϊκὸν Δίκαιον ὥριζεν, ὅτι ἡ χήρα λαμβάνει τὸ τέταρτον τῆς περιουσίας τοῦ συζύγου, ὅταν συντρέχῃ μετὰ τριῶν τέκνων, κεφαλικὴν δὲ μερίδα ὅταν συντρέχῃ μετὰ πλειόνων καὶ ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπερβαίνῃ τὰς 100 λίτρας χρυσοῦ. Τὸ Ρωμαϊκὸν Δίκαιον ἰσχύει ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου, ἴσχυσε δὲ ἡ διάταξις αὕτη μέχρι τῆς ἐποχῆς, καθ’ ἣν ἐξεδόθη ὁ νόμος 2230, ὅστις ὥρισεν, ὅτι ἡ χήρα λαμβάνει ἐκ τῆς περιουσίας τοῦ συζύγου της τὸ τέταρτον ὡς κληρονόμος καὶ ἄνευ περιορισμοῦ τῶν 100 λιτρῶν χρυσοῦ. Ἀναμφισβητήτως ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ ὁ περιορισμὸς οὗτος τῶν 100 λιτρῶν χρυσοῦ καὶ αὐτὸς ὁ Ἰουστινιανὸς ἀκόμη, ἐὰν ἔζῃ θὰ κατήργῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν, διότι ἡ προϋπόθεσις διὰ τὴν ὁποίαν ἐθεσπίσθη ἦτο ὅτι αἱ προῖκες καὶ αἱ μεγαλεῖτεραι ἀκόμη ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ἐποχῆς δὲν ὑπερέβαινον τὰς 100 λίτρας χρυσοῦ, «εἰς τὴν μεγίστην ὡς ἐπεῖπαν ἀποβλέψαντες προῖκα τὸν νόμον τοῦτον ἐθήκαμεν» ἐνῷ σήμερον αἱ προῖκες εἶναι πολὺ μεγαλεῖτεραι. Ἀλλὰ ὁ νόμος 2230 ἀντὶ νὰ καταργήσῃ τὸν περιορισμὸν τοῦτον τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου, ὅπως ἔπρεπε νὰ τὸν καταργήσῃ ὡς ἀπηρχαιωμένον καὶ νὰ ἰσχύσῃ ἡ κατάργησις αὕτη ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του, ἔλαβε μορφὴν ἑρμηνευτικοῦ νόμου, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀποχρῶν πρὸς τοῦτο λόγος, καὶ λέγει, ὅτι ἡ ἔννοια τῶν διατάξεων τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου εἶναι ὅτι ἡ χήρα λαμβάνει τὸ τέταρτον ὡς κληρονόμος καὶ ἄνευ τοῦ περιορισμοῦ τῶν 100 λιτρῶν χρυσοῦ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ὁ νόμος 2230 πρέπει νὰ ἰσχύῃ ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν ἡ Νεαρὰ 117, διότι κατὰ νομικὸν κανόνα ὁ ἑρμηνευτικὸς νόμος ἰσχύει ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἴσχυσεν καὶ ὁ ἑρμηνευόμενος, δηλαδὴ προτήτερα 1500 χρόνια. Τὸ τοιοῦτον, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐγένετο διὰ νὰ εὐνοηθῶσιν ὡρισμέναι ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις, διότι φυσικὸν ἦτο αὐτὸς ὁ ἑρμηνευτικὸς νόμος νὰ εὕρῃ ἐκκρεμεῖς δίκας καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπ’ αὐτῶν τῶν δικῶν. Τὸ πρῶτον μετὰ ἑκατονταετίαν ἀπὸ τῆς ἰσχύος παρ’ ἡμῖν τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου ἐγκαινιάζεται διὰ τοῦ νόμου 2230 ἡ κατάργησις ἀναδρομικῶς διατάξεων αὐτοῦ διὰ τῆς μεθόδου τῆς αὐθεντικῆς ἑρμηνείας, πληττομένου οὕτω τοῦ δόγματος τῆς μὴ ἀναδρομῆς τῶν νόμων. Τὸ τοιοῦτον, ὡς ἦτο ἑπόμενον προεκάλεσε δυσμενέστατα σχόλια καὶ ὁ καθηγητὴς Πολυγένης ἐν τῷ συγγράμματι αὐτοῦ «περὶ κληρονομικοῦ Δικαίου», ἀναφέρει, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἡ παντοδυναμία τοῦ νομοθέτου νὰ ὁρίζῃ τὸ χρονικὸν ὅριον τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, ὑπερέβη πᾶν ὅριον. Καὶ ὁ καθηγητὴς Τριανταφυλλόπουλος καὶ ὁ συγγραφεὺς Πράτσικας καὶ ὁ δικηγορικὸς σύλλογος, ψέγουσι δριμύτατα τὰς ἐγκαινιασθείσας ταύτας μεθόδους τῆς καταργήσεως, τροποποιήσεως, μεταρρυθμίσεως ἀναδρομικῶς τῶν διατάξεων τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου, διὰ τοῦ μέσου τῆς αὐθεντικῆς ἑρμηνείας. Ἐπὶ Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης προσήγαγε νομοσχέδιον, ὅπερ ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς προηγουμένης Βουλῆς καὶ ἐδημοσιεύθη ὡς νόμος, ὑπ’ ἀριθμὸν 3587, ὁ ὁποῖος δὲν εἶπε τίποτε ἄλλο παρὰ ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 2230 θὰ ἰσχύσουν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς των, δηλαδὴ ἔθεσεν ἕνα φραγμὸν εἰς τὴν ἀναδρομικὴν δύναμιν αὐτοῦ. Τὸ τοιοῦτον ἦτο ἀπολύτως ἠθικόν, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐλατηρίων ἅτινα ὤθησαν τὸν τότε ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ, εἴτε δηλαδὴ ὑπείκων εἰς τὰ δυσμενῆ σχόλια κατὰ τοῦ νόμου 2230, εἴτε εἰς τὰς πιέσεις τῶν πληγέντων ὑπὸ τῆς ἀναδρομικῆς αὐτοῦ δυνάμεως, ἀναμφισβητήτως ὁ φραγμὸς αὐτὸς ἔπρεπε νὰ τεθῇ, καὶ ἂν δὲν ἐγένετο ὁ νόμος αὐτὸς 3587 ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔλθῃ νὰ θέσῃ τὸν φραγμὸν αὐτὸν καὶ ἐξαλείψῃ τὸ κακὸν προηγούμενον καὶ μάλιστα, ἐὰν ἦτο Συντακτικὴ Συνέλευσις, ἔπρεπε διὰ Συντακτικῆς πράξεως νὰ περιφρουρηθῇ ἡ μὴ ἀναδρομὴ τῶν νόμων. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ δικάζῃ ἕνας νόμος μίαν ὑπόθεσιν καὶ νὰ ἔρχεται αὔριον ἄλλος νόμος νὰ ρυθμίζῃ ἄλλως τὸ αὐτὸ ἀντικείμενον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Εἰς τὰ 1924 ἐξεδόθη ἕνα Ν. Δ. τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἡ ἰσχύς του ἄρχεται ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1924.

§226Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Περὶ τίνος;

§227Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Περὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐπιζῶντος συζύγου. Παρουσιάζεται οὕτω τὸ φαινόμενον, ὥστε ἡ ἰσχὺς νὰ ἄρχεται ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1924 καὶ τὴν 14ην Ἰανουαρίου νὰ δικάζεται ὑπόθεσις εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἐπίσης ἔχομεν καὶ ἄλλο νομοσχέδιον «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τῶν περὶ οἰκογενειακοῦ κληροδοτήματος διατάξεων τοῦ «Ρωμαϊκοῦ Δικαίου». Καὶ ἐνῷ εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις τῆς νεκρᾶς «τέσσαρσι γενεαῖς ὕστερον ἐλεύθερον ἀνακύπτει», εἰσάγει ὁ κ. ὑπουργὸς νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἡ ἔννοια τῶν διατάξεων τοῦ Ρωμαϊκοῦ δικαίου εἶναι, ὅτι ἀπὸ τὴν δευτέραν γενεὰν εἶναι ἐλεύθερον τὸ οἰκογενειακὸν κληροδότημα, ἐνῷ οὐδεμιᾶς ἔχρηζεν ἑρμηνείας ἡ διάταξις αὕτη ὡς σαφής, ἀντὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ὁρισθῇ ὅτι εἶναι ἐλεύθερον ἀπὸ τῆς δευτέρας γενεᾶς, καταργουμένου τοῦ περιορισμοῦ, νὰ ἰσχύσῃ ὁ ψηφισθησόμενος νόμος ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του καὶ ὄχι ἀναδρομικῶς.

§228Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δυνάμεθα νὰ μὴ τὸ φέρωμεν εἰς συζήτησιν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ζήτημα τώρα.

§229Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον τὶ λέγει;

§230Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον λέγει, ὅτι ὁ νόμος 3587 καταργεῖται καὶ ἐπανέρχεται ὁ 2230 μὲ τὴν ἀναδρομικὴν δύναμίν του.

§231Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ τελευταῖος νόμος ἦτο σκανδαλώδης.

§232Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ αἰτιολογία τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐνέκρινε κατὰ πλειοψηφίαν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, καὶ αὐτὴ ἡ ἐπιτροπὴ λέγει «μολονότι εἶναι ἄτοπον νὰ ἑρμηνεύωμεν σήμερον διατάξεις τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου, ἀφοῦ ἅπαξ ἴσχυσεν ὁ νόμος 2230 ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του ἀναδρομικῶς μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου 3587, πρέπει νὰ καταργηθῇ ὁ νόμος 3587 καὶ νὰ ἰσχύσῃ πάλιν ἀναδρομικῶς ὁ νόμος 2230.» Τὸ τοιοῦτον δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι ἂν ἐγένοντο ἀδικίαι, διὰ τῆς ἀναδρομικῆς δυνάμεως τοῦ νόμου 2230 πρέπει νὰ ἐπανορθωθῶσιν, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐφικτόν, ἔστω καὶ ἀργά.

§233Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Διατὶ ν’ ἀνατρέψωμεν μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία ἴσχυσεν ἐπὶ δεκαετίαν;

§234Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ, κ. Μυλωνογιάννη, ἡ γνώμη σας εἶναι νὰ ἀπορριφθῇ τὸ νομοσχέδιον;

§235Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι πρέπει τὸ νομοσχέδιον, ὡς καὶ ἄλλα νομοσχέδια διὰ τῶν ὁποίων καταργοῦνται, τροποποιοῦνται, ἢ μεταρρυθμίζονται θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου, νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἀστικοῦ κώδικος ἢ τὴν νομικὴν σχολήν, νὰ μελετηθοῦν καὶ ἐπεξεργασθοῦν καλλίτερα.

§236Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶμαι σύμφωνος εἰς αὐτὴν τὴν γνώμην.

§237Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὑπάρχει, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καὶ αὐθαιρέτως δι’ ἑνὸς διατάγματος ἐτροποποιήθη.

§238Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ παρακαλέσω ἕνα τῶν νομικῶν τῆς ἐπιτροπῆς, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχει ἀντίθετον γνώμην νὰ μᾶς ὁμιλήσῃ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ἂν ὑποστηρίζῃ αὐτὸν τὸν νόμον.

§239Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγω, κ. Πρόεδρε, νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἀστικοῦ κώδικος, προτείνει καὶ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ δικηγορικοῦ συλλόγου Ἀθηνῶν, δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, προκειμένου περὶ τοιούτων νομοσχεδίων, δι’ ὧν καταργοῦνται, τροποποιοῦνται ἢ μεταρρυθμίζονται διατάξεις τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου, νὰ παραπέμπῃ τὰ νομοσχέδια ταῦτα πρὸς ἐπεξεργασίαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἀστικοῦ κώδικος, διότι ἂν ἡ Βουλὴ εἶναι ἁρμοδιωτέρα νὰ ἑρμηνεύσῃ νόμους τοὺς ὁποίους ψηφίζει, εἶναι ἡ μᾶλλον ἀναρμοδία νὰ ἑρμηνεύῃ διατάξεις τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§241Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐξηγήσω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν τὸν νόμον 2230 τοῦ 1920. Ἤμην τότε ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ἐλήφθη τὸ μέτρον νὰ εἰσάγωνται τροποποιήσεις τῶν ἀστικῶν νόμων, ἐφ’ ὅσον αἱ τοιαῦται τροποποιήσεις εἶναι ἀπόρροια τῆς κοινῆς συνειδήσεως. Ἔδωκα ἐντολὴν εἰς τὴν παρὰ τῷ ὑπουργείῳ ἐργαζομένην ἐπιτροπὴν τοῦ ἀστικοῦ κώδικος νὰ μοῦ ἑτοιμάζῃ νομοσχέδια περὶ μετατροπῆς τῶν νόμων ἐκείνων ἢ περὶ καταργήσεως ἐκείνων, τῶν ὁποίων ἡ ἀνάγκη τῆς καταργήσεως εἶχεν ὡριμάσει παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ καὶ τῇ δικαστικῇ συνειδήσει. Ἔδωκα ἐντολήν, ὅπως ἡ ἐπιτροπὴ ἀσχολεῖται κατὰ προτίμησιν καὶ τὴν παρασκευὴν τοιούτου εἴδους νομοσχεδίων. Ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ ἀστικοῦ κώδικος μεταξὺ τῶν ἄλλων νομοσχεδίων, ὡς τὸ περὶ τῆς ἐξ ἀδιαθέτου διαδοχῆς, περὶ διαζυγίου, οἱ ὁποῖοι τότε ἐψηφίσθησαν, ἡτοίμασε καὶ τὸν νόμον τοῦτον, ὁ ὁποῖος κατήργει τὸν Φαλκίδιον νόμον. Δὲν ὑπῆρχε δικαστικὸς ἔχων ἀντίθετον γνώμην, ὅτι ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ ὁ Φαλκίδιος νόμος. Συνέβαινεν ὅμως, ὥστε προκειμένου περὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπόρου χήρας καὶ περὶ τοῦ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λάβῃ αὕτη νὰ ὑπάρχῃ ἀμφισβήτησις. Ὥστε ἰσχυρίζοντο συγγραφεῖς, ὅτι δυνάμει τῆς νεαρᾶς ἡ διάταξις ἡ περιορίζουσα εἰς 100 λίτρας χρυσοῦ τὸ ποσοστὸν τῆς χήρας κατηργήθη, ὑπεστήριζον δὲ ἄλλοι, ὅτι, μὴ ὑφισταμένης διατάξεως περὶ τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου τῆς προικός, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ τὸ ποσοστὸν εἰς 100 λίτρας χρυσοῦ. Ἐπίσης ὑπεστηρίζετο ὅτι ἡ ἄπορος χήρα δὲν εἶναι κληρονόμος ἀλλὰ κληροδόχος. Ἡ ἐπιτροπὴ λοιπὸν τοῦ ἀστικοῦ κώδικος, σὺν τῇ καταργήσει τοῦ Φαλκιδίου νόμου, ἡρμήνευσε καὶ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου. Ἐφ’ ὅσον ἡ ἔννοια τῶν διατάξεων τοῦ Ρ. Δ. ἠμφισβητεῖτο καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχε θετικὴ διάταξις, ἔδει ὁ νεώτερος νόμος νὰ ἑρμηνεύσῃ αὐθεντικῶς τὴν ἔννοιαν τῶν διατάξεων τούτων, καὶ ἰδοὺ τί ἐθεσπίσθη (ἀναγινώσκει). «Ἡ ἔννοια τῶν διατάξεων τοῦ ἐν ἰσχύϊ δικαίου, ὑφ’ ὧν διέπεται τὸ ἐπὶ τῆς κληρονομίας τοῦ συζύγου δικαίωμα τῆς ἀπόρου χήρας διὰ τὸ τέταρτον ἢ τὴν μοῖραν παιδὸς εἶναι, ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦτο περιέρχεται εἰς αὐτὴν ὡς κληρονόμον καὶ ἄνευ περιορισμοῦ τῶν ἑκατὸν λιτρῶν χρυσοῦ». Ὁ νόμος ἐψηφίσθη εἰς τὸ 1920 καὶ ἐφηρμόσθη ἔκτοτε, οὐδενὸς ἀντιλέγοντος, ἀλλ’ ὑπὸ τὴν ἐπιδοκιμασίαν ....

§242Λ. ΝΑΚΟΣ. Τὴν γενικὴν ἐπιδοκιμασίαν.

§243Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς) Ὑπὸ τὴν γενικὴν ἐπιδοκιμασίαν ὅλου τοῦ νομικοῦ κόσμου. Τόσον δὲ τοῦτο εἶναι ἀκριβὲς ὥστε, ἐὰν ἔχητε ὑπομονὴν ἀκούσατε τὴν γνώμην τοῦ πρώην εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Χατζάκου ἀνήκοντος εἰς τὴν ἀντίθετον παράταξιν, ἰσχύσασαν ἀπὸ τοῦ 1920–22 καὶ μὴ σκεφθεῖσαν νὰ μεταβάλῃ τὸν νόμον. Ὁ κ. Χατζάκος γνωμοδοτῶν λέγει (ἀναγινώσκει). Ὁ νόμος 3587 τοῦ 1928 φέρει μὲν τὴν ἐπιγραφήν, ὅτι εἶναι ἑρμηνευτικὸς τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 2230, ἀλλ’ ἡ ἐπιγραφὴ αὕτη οὐδόλως ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ νόμου, μὴ ἑρμηνεύσαντος τὸ εἰρημένον ἄρθρον 2, ἀλλ’ ἁπλῶς καταργοῦντος τὴν ἀναδρομικὴν δύναμιν αὐτοῦ ὡς ἑρμηνευτικοῦ καὶ ὁρίζοντος, ὅτι τὸ ἄρθρον 2 ἐφαρμόζεται μόνον ἀπὸ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ καὶ ὅτι ἡ κατάργησις τῆς ἀναδρομικῆς ταύτης δυνάμεως τοῦ ἑρμηνευτικοῦ ἄρθρου 2 ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὰς ἐκκρεμεῖς σχέσεις, ἐκτὸς ἂν αὗται ἐκανονίσθησαν ἤδη, διὰ τελεσιδίκου καὶ ἀμετακλήτου ἀποφάσεως ἢ διὰ συμβιβαστικῆς λύσεως. Ἀλλὰ δεδομένου, ὅτι ὁ ἑρμηνευτικὸς νόμος εἶναι κατ’ ἀνάγκην ἀναδρομικός, ἡ διὰ μεταγενεστέρου νόμου κατάργησις τῆς ἀναδρομικῆς ἐκείνου δυνάμεως εἶναι προδήλως ἀνώμαλος καὶ ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν φύσιν καὶ τ’ ἀποτελέσματα τοῦ ἑρμηνευτικοῦ νόμου, δύναται δέ, νὰ θεωρηθῇ καὶ ὡς προσκρούουσα πρὸς τὸ Σύνταγμα, διότι ἡ ἄπορος χήρα προσώπου ἀποβιώσαντος πρὸ τοῦ νόμου 2230 τοῦ 1920, ἥτις δυνάμει τοῦ ἑρμηνευτικοῦ νόμου ἀπέκτησε τὸ δικαίωμα, νὰ θεωρεῖται ἐπὶ τῆς κληρονομίας τοῦ συζύγου της κατὰ τὸ τέταρτον, ἄνευ τοῦ περιορισμοῦ τῶν 100 λιτρῶν χρυσοῦ, πρόκειται ἤδη, διὰ τοῦ νόμου 3587, νὰ στερηθῇ ἐν μέρει τοῦ δικαιώματος τούτου, χωρὶς νὰ συντρέχωσιν οἱ ὅροι τῆς δημοσίας ὠφελείας, καὶ τῆς προηγουμένης, διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ ἀποζημιώσεως. Τὸ λεγόμενον ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει τοῦ νόμου 3587, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως τοῦ Βυζαντινοῦ Δικαίου, περὶ τοῦ μέχρι τῶν 100 λιτρῶν χρυσοῦ περιορισμοῦ τοῦ δικαιώματος τῆς χήρας, δὲν ὑπέκειτο εἰς ἀμφισβήτησιν τινα, ὥστε δὲν ὑπάρχει κατὰ τοῦτο ἀνάγκη αὐθεντικῆς ἑρμηνείας, δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἀνεξαρτήτως τῆς γνώμης τοῦ ἀειμνήστου Κρασσᾶ (Κληρ. Δικ. παρ. 186 σημ. 2 καὶ 4.), ὅτι ὁ περιορισμὸς οὗτος ὡς διατελῶν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς μεγίστης τότε προικός, ὅτι δηλαδὴ ἡ προὶξ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ὑπερέβαινε τὸ εἰρημένον ποσόν, ἤρθη διὰ τῆς κατόπιν ἐκλείψεως τῆς προϋποθέσεως ταύτης ὑπῆρχον καὶ συγγραφεῖς, (ὡς ὁ Κόππεκ σελ. 690 σημ. 1) φρονοῦντες, ὅτι διὰ τῆς Νεαρᾶς τοῦ Ἰουστινιανοῦ 117 κεφ. Εʹ. ὁ ὡς εἴρηται περιορισμὸς κατηργήθη). Δὲν ὑπάρχει δέ, μέχρι σήμερον δικαστικὸς εὐσυνείδητος, ὁ ὁποῖος νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ νόμος ὁ καταργούμενος σήμερον, διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου ὑπῆρξεν ἀπόρροια ἀνάγκης τινος, ἢ ὅτι ἦτο ἐπιβεβλημμένος δῆθεν, διότι ὁ προηγούμενος νόμος εἶχεν ἀναδρομικὴν δύναμιν. Ὁ καταργούμενος νόμος αὐτὸς δὲν ξέρει εἰς τὶ ἀπέβλεπεν, δὲν ἀπέβλεπεν ὅμως εἰς τὴν ὀρθοτέραν ρύθμισιν τοῦ δικαίου. Ἐνόμισα ὅτι εἶχον καθῆκον ὡς εἰσηγητὴς τοῦ πρώτου νόμου 2230, νὰ δώσω ἐξηγήσεις, διὰ ποῖον λόγον εἰσηγήθην αὐτόν, ἡ Βουλὴ δὲ τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἔχει νὰ κάμῃ, εἶναι νὰ καταργήσῃ τὸν νεώτερον νόμον, ὁ ὁποῖος ἔφερε τοσαύτας ἀνωμαλίας καὶ ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη κατὰ τρόπον, τὸν ὁποῖον καταγγέλουν συνάδελφοι μετέχοντες εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν. (χειροκροτήματα).

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§245Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ διαστείλωμεν ὡρισμένα τινὰ πράγματα. Τὰ πράγματα αὐτὰ εἶναι τὰ ἑξῆς, πρῶτον ἡ οὐσία τοῦ νόμου 2230. Ἡ οὐσία εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς. Διότι δὲν εἶναι ἀνεκτὸν εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν, μία γυναῖκα ἡ ὁποία ἔζησεν μὲ τὸν ἄνδρα της κάμποσα χρόνια, νὰ εὑρεθῇ εἰς τὸν δρόμον, διότι ἀπέθανεν ὁ ἄνδρας της καί νὰ μὴ πέρνῃ τὴν μερίδα τοῦ νόμου 2230. Αὐτὸ εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν κοινὴν συνείδησιν, καὶ δι’ αὐτὸ ὁ νόμος 2230 τὸν ὁποῖον ἐσχεδίασεν τότε ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ ἀστικοῦ κώδικος καὶ ἐψήφισεν ἡ τότε Βουλὴ τοῦ 1920, πράγματι ἀντεπεκρίθη εἰς μίαν λαϊκὴν καὶ κοινὴν συνείδησιν περὶ τῆς ἀνάγκης αὐτῆς. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ μετεῖχον τότε τῆς Βουλῆς, βέβαια δὲν θὰ ἐψήφιζα ἀναδρομικῶς εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος, διότι ὀφείλομεν νὰ τὸ εἴπωμεν, ὅτι αἱ ἀναδρομικότητες θίγουν ὡρισμένας ὑποθέσεις. Θὰ ἠδύνατο κάλλιστα τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ λυθῇ κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Αἱ κληρονομίαι αἱ ἐπαγόμεναι ἀπὸ σήμερον καὶ ἐφεξῆς αὐταὶ ρυθμίζονται κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ κάμωμεν ἑρμηνείαν. Ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ ἴσχυσεν ἀπὸ τοῦ 20 μέχρι τοῦ 28, ὁπότε εἰς τὸ 28, καθ’ ἣν στιγμὴν δηλαδὴ ὑπῆρχον ἐκκρεμεῖς σωρεῖαι ὑποθέσεων ἐνώπιον τοῦ Ἀρείου Πάγου, αἱ ὁποῖαι εἶχον σχέσιν μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ ρυθμισθῇ, ὑποβάλλεται τὸ πρῶτον ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης τῆς πρώτης Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως, νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει, ὡς ὁ νόμος τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ κατάργησις, ἀλλ’ ἦτο νόμος ἀναδρομικός, δηλαδὴ ἔλεγεν, ὅτι ἰσχύει ὁ περιορισμὸς ἀναδρομικῶς τῶν 100 λιτρῶν χρυσοῦ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μάλιστα ἐλθὸν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς δικαιοσύνης ἀνετράπει κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος ἠνάγκασεν τὸν ὑπουργὸν, νὰ τὸ ἀποσύρῃ καὶ νὰ μὴ κάμῃ πλέον συζήτησιν περὶ αὐτοῦ. Εἰσήχθη κατόπιν νέον νομοσχέδιον ὑπὸ τοῦ ἄλλου ὑπουργοῦ, τοῦ τελευταίου ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς τῆς δικαιοσύνης. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ὑπῆρχε μία ὑπόθεσις εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, ἡ ὁποία ἐθίγετο, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἐγὼ μολονότι ἤμην ὁ πληρεξούσιος τῆς θιγομένης εὐνοϊκῆς ὑπὲρ ἐμοῦ ὑποθέσεως, ἐν τούτοις τοιαύτην ἐντύπωσιν μοῦ ἔκαμεν ὁ νόμος, ὥστε ἠναγκάσθην, νὰ εἰσηγηθῶ τὴν κατάργησιν αὐτοῦ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐδέχθη, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Καὶ πράγματι ἡ ἐπιτροπὴ τῆς δικαιοσύνης ἀπέρριψεν τὸ νομοσχέδιον. Καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ νομοσχέδιον ἀπερρίπτετο, ὑποβλήθη μία τροπολογία ἐκ μέρους ὡρισμένων βουλευτῶν, ὄχι τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, διότι ὁλόκληρος ἡ δημοκρατικὴ παράταξις ἦτο σύμφωνος, ὑπεβλήθη μία τροπολογία λέγω ἡ ὁποία προσεπάθησε νὰ μπαλώσῃ τὰ πράγματα καὶ εἶπεν, ὅτι καταργεῖται ὁ ἑρμηνευτικὸς νόμος ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος. Δηλαδὴ ἔκαμε κάτι τὸ ἀκατανόητον, ὡς ὀρθῶς λέγει ὁ κ. Χατζάκος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀντιδικός μου εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Εἶναι ἀκατανόητον πῶς εἶναι δυνατὸν ἑρμηνεύοντες ἑρμηνευτικὸν νόμον, νὰ κανονίσωμεν, διὰ νόμου τὰς συνεπείας τῆς ἑρμηνείας, ἀφοῦ ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ αὕτη εἶναι......... Τί ἔγινεν ἐν τῷ μεταξύ; Ἦσαν αἱ τελευταῖαι συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, ἡ ἔκθεσις εἶχεν διανεμηθῇ, ὁ κ. Νικολίτσας εἶχεν συζητήσει διὰ μακρῶν μὲ τὸν τότε ὑπουργὸν τὸν ὑποβάλλοντα τὸ νομοσχέδιον, ὅταν ἔξαφνα εἰδοποιήθημεν μερικοὶ βουλευταί, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλήν. Δὲν ἀπετολμήθη φυσικὰ νὰ ψηφισθῇ μὲ τὴν ὁλοσχερῆ κατάργησιν, ἀλλ’ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν σήμερον ἐμφανίζεται, δηλαδὴ κανονίζον τὴν ἐν μέρει ἀναδρομικὴν δύναμιν τοῦ νόμου. Ἐγὼ ἀπετάθην πρὸς τὸν κ. Μάρκου, ὁ ὁποῖος ἦτο πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς τῆς δικαιοσύνης καὶ τοῦ λέγω: Σὲ εἴχομεν καταστήσει θεματοφύλακα τῆς ἀποφάσεως τῆς ἐπιτροπῆς, διότι ἐγὼ εἶχον φύγει ἀπὸ τὰς Ἀθήνας. Πῶς συνέβη νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ εἴπῃ τὰς ἀπόψεις της ἡ ἐπιτροπή; Ὁ κ. Μάρκου μὲ ἐβεβαίωσεν, ὅτι τοιοῦτον νομοσχέδιον δὲν ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν ἐπιτροπήν. Ἐρευνήσας τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν ἀνεῦρον οὔτε συζήτησιν περὶ ψηφίσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ Ταῦτα εἶναι τὰ πράγματα κ. πρόεδρε. Τώρα θὰ ἤθελον νὰ προχωρήσω καὶ ὀλίγον περαιτέρω. Μαχόμεθα περὶ σκιᾶς κ. Πρόεδρε, συζητοῦντες νὰ μὴ καταργηθῇ ὁ νόμος, διότι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι νόμος ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὠφελήσῃ ἐκείνους ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἐθεσπίσθη, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἐπῆλθεν τὸ Σύνταγμα, ὡς ἐπίσης εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔγινεν μία ἑρμηνευτικὴ δήλωσις ἡ ὁποία ἔλυσεν τὴν ἀμφισβήτησιν καὶ ἡ ὁποία εἶπεν τότε, ὅτι περιλαμβάνει καὶ περιουσιακὰ δίκαια, καὶ ὄχι μόνον τὴν ἀκίνητον περιουσίαν. Ἀλλὰ δεδόσθω κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις, καὶ ἀφορᾷ ἡ διάταξις αὐτὴ μόνον τὰ ἐμπράγματα δίκαια, διότι αἱ χῆραι αἱ ὁποῖαι ἀπέκτησαν ὑπὸ τὸ Κράτος τοῦ νόμου δικαιώματα ἐμπράγματα, δηλαδὴ ὅταν εἰς τὴν κληρονομίαν ὑπῆρχον ἀκίνητα, πῶς εἶναι δυνατὸν τὰ ἀκίνητα αὐτὰ νὰ τὰ ἀφαιρέσωμεν ἄνευ ἀποζημιώσεως; Ἑπομένως ἠναγκάσθην νὰ εἴπω εἰς αὐτοὺς ποῦ διαμαρτύρονται διὰ τὴν κατάργησιν, ὅτι μάχονται περὶ σκιᾶς, διότι εἰς οἱονδήποτε δικαστήριον καὶ ἂν ὑπάγῃ ὁ νόμος, τὸ δικαστήριον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν ἐφαρμόσῃ. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀνεξαρτήτως τοῦ περιεχομένου, θ’ ἀπετέλῃ ἓν μάθημα πολιτικῆς ἀπρεπείας τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιβεβλημμένον νὰ γίνῃ τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν σημερινὴν Βουλήν.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§247Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἷς ἐκ τῶν λόγων διὰ τοὺς ὁποίους ἔχει κλονισθεῖ τὸ κῦρος τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν πολιτῶν ἐπὶ τὴν δικαιοσύνην, εἶναι ἡ ἀναδρομὴ τῶν νόμων ἡ ὁποία πολλάκις κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐπεχειρήθη ἀπὸ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν. Εἰς τὴν περίπτωσιν μάλιστα αὐτήν, δὲν δύναταί τις νὰ αἰτιαθῇ τοὺς διοικοῦντας αὐτὴν ἀλλὰ τοὺς νομοθετοῦντας οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη... Ὅτι ὁ παρὼν νόμος εἰσάγει ἀναδρομάς, διὰ τῆς μεθόδου τῆς αὐθεντικῆς ἑρμηνείας εἶναι ἀναμφισβήτητον. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐπεχειρήθη ἡ ἑρμηνεία τῶν νόμων διὰ τῆς μεθόδου τῆς αὐθεντικῆς ἑρμηνείας. Λυποῦμαι διότι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὑπέβαλλεν ἄλλο νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἑρμηνεύονται διατάξεις τοῦ Ἰουστινιανοῦ.

§248Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ δὲν εἰσήχθη εἰς τὴν συζήτησιν.

§249Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ φέρω ὡς παράδειγμα αὐτό. Διὰ τοῦ νόμου 2230 ἑρμηνεύθη αὐθεντικῶς ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως εἰσαχθείσης πρὸ 1500 ἐτῶν κατὰ τὴν ὁποίαν διάταξιν ἡ νομολογία τῶν Ἑλληνικῶν δικαστηρίων νομολογία 100 καὶ πλέον ἐτῶν εἶχε ἰσχύν. Καὶ ἤδη κατευθύνεται πρὸς ὡρισμένας λύσεις. Εἶναι ἀληθές, ὅτι διὰ τὸ ¼ αὐτὸ τῆς ἀπόρου καὶ ἀπροίκου χήρας, συγγραφεῖς τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου εἶχον ἀμφισβητήσεις μεταξὺ των ἂν τὸ δικαίωμα ἦτο κληρονομικὸν ἢ κληροδοτικόν. Τοῦτο δὲ εἶχε συνεπείας σοβαρὰς. Ἐπίσης ἀμφισβητεῖτο μεταξὺ τῶν συγγραφέων, ὅτι ἰσχύει ὁ περιορισμὸς τῶν 100 λιτρῶν χρυσοῦ καὶ ὅτι τὸ ¼ δὲν ἠδύνατο νὰ τὸ ὑπερβῇ. Ἄλλοι δὲ ὑπεστήριζον τὸ ἐναντίον. Ἡ νομολογία ἐν τούτοις εἶχε διαμορφώσει τὴν λύσιν, ὅτι πρόκειται περὶ κληροδοτικοῦ δικαιώματος καὶ ὅτι ἡ γυνὴ λαμβάνουσα ¼ τὸ ἦτο κληροδόχος καὶ ὄχι κληρονόμος, διότι εἰσάγεται ὁ περιορισμὸς τῶν 100 λιτρῶν χρυσοῦ. Οὕτω εὑρισκόμεθα, ὁπότε τὸ 20 διὰ τοῦ νόμου 2230 ἑρμηνεύονται αὐθεντικῶς αἱ διατάξεις τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ οὕτω πως τὸ δικαίωμα τῆς εὑρέθη ηὐξημένον πρὸς ζημίαν φυσικὰ τῶν ἀνηλίκων καὶ τῶν κληρονόμων τοῦ ἀποβιώσαντος. Εἶχε δὲ σπουδαίαν σημασίαν ἐὰν ἦτο κληρονόμος ἢ κληροδόχος. Διότι ἐὰν μὲν ἦτο κληροδόχος εἶχε νὰ λάβῃ εἰς χρήματα κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ θανάτου τοῦ ἀνδρός. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι τὸ 1910 εἶχεν ἀποθάνει ἕνας σύζυγος, τότε ἡ γυνὴ θὰ ἐλάμβανε τὸ ¼ τῆς ἀξίας τῆς κληρονομίας κατὰ τὸ 1910. Ἐνῷ ἐὰν ἦτο κληρονόμος ἔπρεπε νὰ πάρῃ τὸ ¼ αὐτούσιον. Δεδομένου δὲ ὅτι ἀπὸ τοῦ 1915, εἴχομεν εἰς τὴν κτηματικὴν περιουσίαν ὑπερτίμησιν, τότε τὸ ¼ αὐτὸ θὰ εὑρεθῇ ηὐξημένον, ἐνῷ ἄλλως θὰ ἦτο ὑποτιμημένον. Ἀκριβῶς, λοιπόν, ὁ νόμος 2230 ἠστόχησεν διότι ἐγέννησεν εἰς πολλοὺς οἱ ὁποῖοι εἶχον κεκτημένα δικαιώματα, τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀδικοῦνται καὶ πραγματικῶς ἀδικοῦνται. Διότι δὲν ἔλυσαν τὴν ἀμφισβήτησιν αὐτῶν δι’ ὅλας τὰς σχέσεις τὰς μετὰ τὸ 1920, ἀλλ’ ἔλυσαν τὰς σχέσεις αἱ ὁποῖαι εἶχον γεννηθῆ πρὸ τοῦ 1920. Ἐπῆλθεν ὁ νόμος 3587. Ἐγὼ ὁμολογῶ, ὅτι ἀπόψε ἀκούω ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν καθ’ ἣν ἐψηφίσθη ὁ νόμος 3587 καὶ χαρακτηρίζεται ἁμαρτωλός. Ἐγὼ ὅμως ἐξετάζω καὶ εὑρίσκω ἕνα νόμον ἰσχύοντα σήμερον. Δεδομένου δὲ ὄντως ὅτι ὁ νόμος 2230 κατεκρίθη ἀπὸ τοὺς παρ’ ἡμῖν συγγραφεῖς, ἀπὸ τοὺς ἐπιστήμονας ὁ νόμος 3587 δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ ν’ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα. Δηλαδὴ εἶπεν καλῶς ἐτάχθη ἡ ἀμφισβήτησις διὰ τὸ μετὰ τὸ 1920 διάστημα, ἀλλὰ διὰ τὸ πρὸ τοῦ 1920, θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος ἀκριβῶς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἴσχυε πρὸ τοῦ 1920. Τώρα διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ διατάσσετε νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ἀναδρομή, τὴν ὁποίαν προηγουμένως κατεδικάσαμεν. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν νὰ ἐπαναφέρωμεν τὴν ἀναδρομὴν τῷ 1920, δηλαδὴ λέγομεν καλῶς ὁ νόμος 2230 ἔπληξε τὰ κεκτημένα αὐτὰ δικαιώματα. Φρονῶ, ὅτι ὑπὸ τοιούτους ὅρους δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καλὸν θὰ εἶναι νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὰ δικαστικὰ ἢ δικηγορικὰ συμβούλια, διότι ἐπαναλαμβάνω, ἔχει δημιουργηθῆ τόση σύγχισις.

§250Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ πρῶτος νόμος 2230 ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἰδικῆς μου, εἰσηγουμένου τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης νῦν δὲ Προέδρου τῆς Βουλῆς. Βεβαίως ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεώς μου καθὼς καὶ εἰδικώτερον τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καλύπτεται ἐντελῶς ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι τὸν νόμον αὐτὸν εἰσηγήθη ἐπιτροπὴ πρὸς σύνταξιν τοῦ ἀστικοῦ κώδικος. Ὑποθέτω δέ, ἢ μᾶλλον εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ εἰσηγήθη αὕτη ὡς ἑρμηνευτικὸν νόμον. Ἀλλὰ μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν ὁ ὁποῖος ὀφείλεται εἰς τὴν τότε ἐπιτροπὴν τοῦ ἀστικοῦ κώδικος, πρέπει νὰ εἴπω ὅτι διαφωνῶ καθ’ ὁλοκληρίαν πρὸς τὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ ὡς νόμου ἑρμηνευτικοῦ. Βεβαίως ὁ νόμος αὐτὸς καθιέρωσε δίκαιον, καὶ τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίζει καὶ ἡ Δημοσία συνείδησις καὶ ἑπομένως ὁ νόμος αὐτὸς ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῇ ἀφοῦ ἀκολουθεῖ τὸ σύστημα αὐτὸ νὰ εἰσαχθῇ ἔστω καὶ τμηματικῶς τὸ νέον ἀστικὸν δίκαιον, πρὸς τροποποίησιν τοῦ ἀπὸ χιλιετηρίδος ὑφισταμένου δικαίου. Ὀφείλω νὰ προσθέσω, ὅτι θεωρῶ κατ’ ἐξοχὴν ἐπικίνδυνον τὴν ὑπὸ τῶν Βουλῶν συχνὴν ψήφισιν νόμων τοῦ ἀστικοῦ δικαίου. Ἐὰν ὑπάρχῃ κἄτι τι, τὸ ὁποῖον πρέπει διὰ τῆς παραδόσεώς μας, νὰ κάμωμεν, εἶναι νὰ παύσωμεν νὰ ψηφίζωνται ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τροποποιητικοὶ νόμοι τοῦ ἰσχύοντος ἀστικοῦ δικαίου. Ὅταν θέλωμεν, πρέπει νὰ τὸ κάμνωμεν συνολικῶς, ἐὰν εἶναι δυνατόν. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ κατακρίνω, καὶ τὴν ἀκολουθηθεῖσαν τότε ἀρχὴν τοῦ νὰ ἔρχωνται τμήματα τινὰ ἀξιόλογα τοῦ ἰσχύοντος δικαίου τροποποιούμενα διὰ νεωτέρων. Ἀλλὰ βεβαίως, ἄν μοῦ ἐφιστᾶτο ἡ προσοχή μου κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δὲν θὰ ἐδεχόμην κατ’ οὐδένα τρόπον, νὰ δοθῇ ἀναδρομικὴ δύναμις εἰς τὸν νόμον τὸν νέον, τὸν χαρακτηρισθέντα, ὡς ἑρμηνευτικὸν νόμον. Τώρα ὅμως θὰ ἠμποροῦσε, πρὸς ὑποστήριξιν τῆς ἑρμηνευτικότητος τοῦ νόμου, νὰ προταχθῇ τοῦτο. Μὰ ἡμεῖς κύριοι πιστεύομεν, ὅτι καὶ τὸ προηγούμενον δίκαιον, εἶχε τὸ αὐτὸ περιεχόμενον. Ἐὰν ἐρχώμεθα νὰ θεσπίσωμεν τὸ νέον δίκαιον, ὡς τροποποιητικὸν τοῦ προηγουμένου, διὰ τῆς Βουλῆς, κάνωμεν μίαν ἑρμηνείαν ἔμμεσον, τοῦ ὑπάρχοντος δικαίου, ὡς ἀντιθέτου πρὸς τὸν νέον. Δὲν θέλομεν νὰ δημιουργήσωμεν αὐτὴν τὴν παρεξήγησιν, ἡ ὁποία δύναται, νὰ ἐπηρεάσῃ τὰ συμφέροντα τῶν ἀτόμων. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι, ἐὰν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ αὐτῷ τὸ ὁποῖον δὲν ὤφειλε νὰ εἰσαχθῇ, ὡς νομοσχέδιον τροποποιητικὸν τοῦ ἰσχύοντος δικαίου, ἢ καθιερωτικόν, μιᾶς νέας νομικῆς διατάξεως, συνοδεύετο ἀπὸ μίαν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν, θὰ ὡρίζετο, ὅτι, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας καὶ τὸ κείμενον δίκαιον, ἔχει τοιοῦτον περιεχόμενον, ἀλλὰ δυστυχῶς, ὑπάρχει ἀμφισβήτησις, καὶ εἰς τὴν θεωρείαν, καὶ εἰς τὴν πρᾶξιν τῶν ἁρμοδίων δικαστηρίων καὶ διὰ τοῦτο, ἐρχόμεθα νὰ ψηφίσωμεν ὁριστικῶς τὸ κείμενον τοῦ νόμου, τὸ κείμενον πρὸς τὴν κοινὴν συνείδησιν. Ἀφίνομεν ὅμως αἱ ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις νὰ κανονισθῶσιν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀντιλήψεων, καὶ ἃς ἀφήσωμεν τοὺς δικαστάς, νὰ ρυθμίσουν τὰς ἐκκρεμεῖς ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων ὑποθέσεις. Ψηφίζοντες ἕνα νόμον, ὡς ἑρμηνευτικόν, τίποτε ἄλλο δὲν κάνωμεν, παρὰ ἐπετρέψαμεν εἰς ὑποθέσεις ἤδη ἐκκρεμεῖς, νὰ ρυθμισθῶσι κατὰ ἕναν ὡρισμένον τρόπον, ὁ ὁποῖος, ἀνταποκρίνεται, πρὸς τὴν σημερινὴν κοινὴν συνείδησιν, ἀλλὰ ὁ ὁποῖος εἶναι ἀμφίβολον, ἂν ἀνταποκρίνεται, πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ μακαρίτου Ἰουστινιανοῦ. Τώρα θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: ἑνὸς ἀτόπου δοθέντος, μύρια ἕπονται. Ἔγινε ὁ πρῶτος νόμος, ἦλθε ὁ ἄλλος καὶ τὸν κατήργησεν ὡς ἑρμηνευτικός, καὶ τώρα ἔρχεται ἄλλος καὶ τὸν χαρακτηρίζει, ὡς ἑρμηνευτικόν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι, ἡ Βουλὴ ἂν σήμερον κληθῇ νὰ δώσῃ τὴν ψῆφόν της, θὰ τὴν δώσῃ ὀλίγον κουτουροῦ. Ἀφοῦ ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὁ ὁποῖος ἔχω ἐγκαταλείψει ἀπὸ μακροῦ τὰς νομικὰς μελέτας, πᾶνε 20 χρόνια, ἀλλὰ τέλος πάντων κἄτι ξεύρω ἀπὸ νομικά, δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω εὐσυνείδητον ψῆφον. Λοιπὸν νομίζω, ὅτι, ὁ μέσος ὅρος τῶν βουλευτῶν, θὰ εὑρίσκεται, εἰς τὴν ἰδίαν θέσιν. Θὰ παρεκάλουν λοιπόν, νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἰς τὴν νομικὴν σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου, ἢ εἰς ἄλλην ἐπιτροπήν, καταρτισθησομένην ἀπὸ τὰ καταλληλότερα πρόσωπα, νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην της, τὶ πρέπει νὰ κάνωμεν, διὰ νὰ μὴν κάνωμεν κἄτι τι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι σωστόν. Διὰ νὰ μὴν ἔλθωμεν ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ δώσωμεν τὴν λύσιν, ἐκκρεμῶν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων ὑποθέσεων, ἀλλὰ νὰ ρυθμίσωμεν ἁπλῶς τὸ δίκαιον, τὸ ὁποῖον ἡ σημερινὴ συνείδησις ἐπιβάλλει, ὡς ὀφείλει, νὰ εἶναι οὕτως ἢ ἄλλως. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου. (χειροκροτήματα).

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, ὅπως τὸ νομοσχέδιον παραπεμφθῇ εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπὴν καταρτισθησομένην ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης;

§252ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀποσύρεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μονομελῶν πλημμελειοδικῶν».

§254Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὀφείλω νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι σύμφωνα πρὸς τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατὰ τὸ παρελθόν, μετερρυθμίσθη τὸ νομοσχέδιον, εἰς τὸ ἄρθρον 3 καὶ παρακαλῶ ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μεταρρυθμίσεων.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον.

§256Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὑπέβαλον κ. ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, δύο τροπολογίας, ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἄρθρον, ἀλλὰ θ’ ἀναπτύξω καὶ τὴν δευτέραν, διὰ νὰ μὴν λαμβάνω κατόπιν τὸν λόγον. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην αἱ ἐλπίδες τὰς ὁποίας ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου δὲν πρόκειται, νὰ πραγματοποιηθῶσιν, διότι μολονότι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι καὶ ἠθικὴ καὶ κατ’ ἐξοχὴν Δημοκρατική, νομίζω ὅτι, θὰ προσκόψῃ ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ, εἰς τὴν ἔλλειψιν προσωπικοῦ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι κρίσιν προσωπικοῦ, διέρχονται ἐν Ἑλλάδι καὶ τὰ Πρωτοδικεῖα ἀκόμη, τὰ ὁποῖα εἶναι πολυμελῆ δικαστήρια, κατὰ μείζονα δὲ λόγον, τὰ μονομελῆ, εἴτε ἀπὸ πταισματοδίκας, εἴτε ἀπὸ πρωτοδίκας πρόκειται νὰ συγκροτηθῶσι ταῦτα. Ἐν τούτοις ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τὸ θεωρεῖ ὡς ἕνα ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ χρησιμεύσουν ὡς βάσις, τῆς ἀναμορφώσεως τῆς Δικαιοσύνης, δὲν ἠμπορῶ, παρὰ νὰ τὸ ὑποστηρίξω, καὶ νὰ ὑποδείξω τροπολογίας τινάς, αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς, θὰ περιορίσωσιν εἰς τὸ ἐλάχιστον τοὺς δισταγμούς, τοὺς ὁποίους δύναται νὰ ἔχῃ τις περὶ τῆς ἐπιτυχίας τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δισταγμοὺς τοὺς ὁποίους καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διατυπώνει, περιλαβὼν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὡρισμένας διατάξεις. Ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου, καθ’ ἣν δὲν πρόκειται, νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο παρὰ τμηματικῶς, ἀποδεικνύει, ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει δισταγμούς, τινάς, περὶ τῆς ἐπιτυχίας αὐτοῦ καὶ θέλει δοκιμαστικῶς νὰ τὸ εἰσαγάγῃ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν δίδω εἰς τὴν διάταξιν καὶ εὔχομαι, ὅπως μὴ διαψευσθοῦν αἱ ἐλπίδες τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§257Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μᾶλλον θέλω νὰ ἔχω καιρόν, νὰ παρακολουθήσω κατὰ περιφερείας τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου.

§258Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὰ εἶναι δισταγμοί. Ἐν τούτοις νομίζω, ὅτι οἱ δισταγμοὶ αὐτοὶ δὲν θὰ ἐλαττωθοῦν κάπως, ἂν τὸ προσωπικὸν τῶν μονομελῶν αὐτῶν δικαστηρίων τὸ λαμβάνωμεν ἀπὸ τὰ Πρωτοδικεῖα ὑποχρεωτικῶς, καὶ ὄχι δυνητικῶς, ὡς ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον, δηλαδὴ νὰ καταστῇ ὑποχρεωτικὴ ἡ ἐκδίκασις τῶν πλημμελημάτων, ἐφ’ ὧν ἐπιβάλλεται ἡ ποινὴ φυλακίσεως μέχρις 6 μηνῶν ἢ χρηματικὴ ποινὴ μέχρις 3 χιλ. δραχμῶν, ἀπὸ Πρωτοδίκας οἱ ὁποῖοι νὰ δύνανται νὰ συνεδριάζουν ἢ εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Πρωτοδικείου ἢ ἄλλων Πταισματοδικείων περιφερειακῶν. Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς καὶ κυρίως ὑπέβαλα τὴν τροπολογίαν. Νομίζω κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ πρότασις αὐτὴ δὲν εἶναι ἄδικος. Μὴ λησμονεῖτε τὴν πηγὴν ἐκ τῆς ὁποίας ἀντλοῦμεν τὸ προσωπικὸν τῶν Πταισματοδικείων. Ἡ πηγὴ αὐτὴ εἶναι καὶ οἱ ὑπογραμματεῖς ἀκόμη τῶν Πταισματοδικείων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσόντα, ὅτι γνωρίζουν γραφὴν καὶ ἀνάγνωσιν.

§259Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀπὸ 20 ετίας εἰσήχθησαν ἐπιστήμονες.

§260Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Οὐδεὶς περιορισμὸς ὑπάρχει, διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ εἰρηνοδίκου, εἰμὴ ὡρισμένη ὑπηρεσία εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ γραμματέως τοῦ Πταισματοδικείου. Οὐδεὶς περιορισμὸς ὑπάρχει, διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ γραμματέως Πταισματοδικείου, εἰμὴ ὡρισμένη ὑπηρεσία εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ γραμματέως τοῦ Πταισματοδικείου. Προσὸν δὲ διὰ νὰ διορισθῇ ὑπογραμματεὺς τοῦ Πταισματοδικείου εἶναι γνώστης γραφῆς καὶ ἀναγνώσεως.

§261Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀποκλείεται διὰ ρητῆς διατάξεως. Δὲν δύναται, νὰ λαμβάνῃ μέρος εἰς τὸ μονομελὲς δικαστήριον ὁ γραμματεύς.

§262Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν εἶπον τοῦτο. Εἶπον, ὅτι ἡ πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀντλοῦμεν τὸ προσωπικὸν τῶν Πταισματοδικείων εἶναι οἱ γραμματεῖς τῶν Πταισματοδικῶν.

§263Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Οἱ δικηγόροι.

§264Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καὶ δικηγόροι, ἀλλὰ καὶ γραμματεῖς τῶν Πταισματοδικείων, ἔχοντες ὡρισμένων ἐτῶν ὑπηρεσίαν.

§265Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν μπορεῖ νὰ προαχθῇ ὁ γραμματεύς, ἂν δὲν ἔχῃ δίπλωμα νομικῆς.

§266Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἰς οὐδεμίαν δὲ ἄλλην δοκιμασίαν ὑποβάλλομεν τὸ προσωπικὸν τοῦτο, ὅπως ὑποβάλλομεν τὸ προσωπικὸν τῶν Πρωτοδικείων, εἰς τὸν διαγωνισμὸν ἐκεῖνον τὸν αὐστηρόν, ἐκ τοῦ ὁποίου προῆλθεν, ὅπως προῆλθον καλοὶ δικασταὶ εἰς τὰ Πρωτοδικεῖα καὶ τὰ ἀνώτερα δικαστήρια. Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς ἐπιμένω ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ τὴν εὕρῃ ἀπορρίψιμον. Ἡ δευτέρα μου τροπολογία εἶναι ἐπὶ τοῦ 5ου ἄρθρου, δηλαδὴ περὶ τὴν χρῆσιν τῶν ἐνδίκων μέσων τῆς ἐφέσεως. Ἡ ἐφαρμοζομένη διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπεται ἔφεσις μόνον, ὅταν ἐπιβάλλεται ποινὴ μείζων τοῦ ἑνὸς μηνός, ἢ χρηματική, μείζων τῶν 3 χιλιάδων, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰ μέχρι τοῦδε κρατοῦντα, διὰ τὰς ἀποφάσεις τῶν πταισματοδικείων. Σήμερον ἐπιτρέπομεν τὴν ἔφεσιν, διὰ τὰς πταισματικὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἐκδίδει τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον αὔριον θ’ ἀποτελέσῃ τὰ μονομελῆ δικαστήρια, ὁσάκις τὸ ἐπιβληθὲν πρόστιμον ὑπερβαίνει τὰς 100 δραχμάς, ἢ ἡ κράτησις τὰς 3 ἡμέρας. Εἰς τὸ αὐτὸ προσωπικὸν ἐπιτρέπεται σήμερον, νὰ καταδικάζῃ ἀνεκκλήτως εἰς ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν καὶ 3 χιλιάδων δραχμῶν χρηματικὴν ποινήν, ἐνῷ συγχρόνως διατηροῦμεν τὴν διάταξιν περὶ ἐφέσεως τῶν πταισματικῶν ἀποφάσεων. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι εἶναι μία ἀνακολουθία εἰς τὰς σκέψεις μας, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ διορθώσωμεν: Ἄν περιορίσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἐφέσεως εἰς τὴν δεκαήμερον φυλάκισιν καὶ τὴν χρηματικὴν ποινὴν τῶν χιλίων δραχμῶν, ἀκόμη δὲ ἐπεκτείνωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἐφέσεως, ὁσάκις ἡ ἐπιδικαζομένη ἀποζημίωσις, εἴτε διὰ ψυχικὴν ὀδύνην, εἴτε διὰ ζημίαν ἐκ τοῦ ἀδικήματος προκύψασαν, ὑπερβαίνει τὰς 1000 δραχμὰς καὶ καταστήσωμεν καὶ ταύτην ἐφέσιμον, θὰ ἐπιτύχωμεν ὁμοιομορφίαν τινὰ νομοθετικήν. Γνωρίζετε ὅτι σήμερον δύναται ὁ πταισματοδίκης, νὰ ἐπιδικάζῃ πρόστιμον 90 δραχμῶν καὶ ἀποζημίωσιν 100 χιλιάδων καὶ νὰ μὴ εἶναι ἐφέσιμος ἡ ἀπόφασις καὶ νὰ δύναται νὰ δικάζῃ πρόστιμον 101 δραχμῶν καὶ ἀποζημίωσιν δραχμὰς 100 καὶ νὰ εἶναι ἐφέσιμος ἡ ἀπόφασις; Μοῦ φαίνεται, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀρκετόν, ὥστε νὰ μᾶς φέρῃ εἰς τὴν ἀνάγκην; νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν ἔφεσιν καὶ ὅταν ἡ ἀποζημίωσις ὑπερβαίνῃ ἓν ὡρισμένον χρηματικὸν ποσόν, διότι τοῦτο θὰ εἶναι ἀκόλουθον πρὸς τὴν δικονομίαν τὴν κρατοῦσαν εἰς τὰς πολιτικὰς δίκας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπομεν τὴν ἔφεσιν πέραν ἑνὸς ὡρισμένου ποσοῦ, μολονότι εἰς τὰς σχετικὰς δίκας ἡ ὑπεράσπισις τῶν συμφερόντων τῶν διαδίκων δὲν εἶναι ὁμοία, ὅπως γίνεται εἰς τὰς ποινικὰς δίκας, ἀλλὰ γίνεται πολὺ ἐπιμελεστέρα μὲ προτάσεις ἀμφοτέρωθεν ἀνταλλασσομένας κλπ. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ θεσπίσωμεν τὴν ἔφεσιν καὶ ὅταν ἡ ἀποζημίωσις ὑπερβαίνῃ ἕνα ὡρισμένον ποσόν. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικαιώματος τῆς ἐφέσεως δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἀνησυχῇ, ὅτι θὰ πολλαπλασιάσῃ τὰς δίκας. Ὁ νόμος τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν ἤδη καὶ ἰσχύει περὶ ἐξαγορᾶς τῶν ποινῶν, θὰ συντελέσῃ κατὰ πολὺ εἰς τὸ νὰ περιορίσῃ τὰς ἐφέσεις, διότι ὁ δυνάμενος νὰ ἐξαγοράσῃ ποινήν τινα, τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται, ὅτι δικαίως τοῦ ἐπεβλήθη, μὴ ἀμφιβάλλετε, ὅτι δὲν θὰ θελήσῃ ποτέ, νὰ παρατείνῃ δίκην ποινικὴν εἰς βάρος του καὶ δαπάναις του, ἀλλὰ θὰ μετατρέψῃ ἀμέσως τὴν ποινήν του. Ἡ δὲ ὕπαρξις τῆς ἐφέσεως καθιστᾷ προσεκτικώτερον τὸν δικαστήν, ὁ ὁποῖος, πρόκειται νὰ κριθῇ παρὰ ἀνωτέρου δικαστοῦ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ θὰ χρησιμεύσῃ ἀκόμη εἰς τὸ νὰ ὑπάρξῃ κἄποια συνοχὴ εἰς τοὺς ἰσχύοντας νόμους, διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν πταισματοδικείων καὶ εἰς τὴν σχετικὴν δικονομίαν. Ἐλπίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ ὑποχωρήσετε, διότι γενομένων δεκτῶν τῶν τροπολογιῶν τούτων, ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον θεσπίζομεν τὸν παρόντα νόμον, ὄχι μόνον δὲν ματαιοῦται, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐνισχύονται καὶ οἱ δισταγμοί, τοὺς ὁποίους ἔχομεν καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς περὶ τῆς ἐπιτυχίας του, αἴρονται.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§268Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὅταν περιόδευε, τοῦ ἐγένοντο παραστάσεις εἰς τὴν Μακεδονίαν, ὅτι λόγῳ τῆς πυκνώσεως τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ἐπιβεβλημμένον ἀπολύτως νὰ ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι ἐξαναγκάζονται ἄνθρωποι, νὰ διανύουν δύο καὶ τριῶν ἡμερῶν ἀπόστασιν διὰ νὰ δικασθοῦν δι’ ἕνα μικρὸν πλημμέλημα καὶ διὰ μίαν μικρὰν πταισματικὴν παράβασιν. Δυστυχῶς δὲν δυνάμεθα εἰς τὰ κέντρα αὐτά, νὰ ἱδρύσωμεν πολυμελῆ δικαστήρια, ὁ δὲ θεσμὸς αὐτὸς προώρισται νὰ ἐξυπηρετήσῃ πολλαπλῶς τὸν λαόν. Αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἐξήνεγκεν ὁ κ. προλαλήσας ἔχουσιν ὀρθότητα κατὰ τοῦτο, ὅτι δὲν μποροῦμε ν’ ἀφήσωμεν ἀσυναρμολογήτους τὰς διατάξεις τῶν προηγουμένως ψηφισθέντων καὶ ἰσχυόντων νόμων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν, διὰ τὰ πταισματοδικεῖα, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὰς ἐναρμονίσωμεν τὰς διατάξεις αὐτὰς καὶ κατὰ τοῦτο πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἐφεσίμου, διότι δὲν δυνάμεθα εἰς τὸν αὐτὸν δικαστὴν ὁ ὁποῖος ἐδίκασε πρωτοδίκως, νὰ δικάσῃ καὶ κατ’ ἔφεσιν, διότι μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι πρωτοδίκης, ἀλλὰ δύναται ν’ ἀνατεθῇ καὶ εἰς εἰρηνοδίκην ἡ ἐκδίκασις ὡρισμένων πλημμελημάτων. Ἄλλως τε ἐν Κρήτῃ ὅπου ἴσχυσεν ὁ θεσμὸς αὐτὸς πανομοιοτύπως, δηλαδὴ εἶχεν ἐπεκταθῇ ἡ ἁρμοδιότης τοῦ εἰρηνοδίκου νὰ δικάζῃ καὶ πλημμελήματα μέχρις 6 μηνῶν, ἦτο ἀπολύτως ἐλεύθερον τὸ στάδιον τῆς τελέσεως. Καὶ ἐν τούτῳ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ ἐπιτυχία, διότι ὁ πρωτότυπος δικαστὴς ἐξετίμα ἀκριβῶς τὰς ἐνδείξεις ἔχων ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ἡ ὑπόθεσις θὰ ἐκρίνετο ὑπ’ ἄλλου δικαστοῦ καὶ συνεπῶς ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐμορφώθησαν δικασταὶ πραγματικοὶ καὶ σήμερον οἱ δικασταὶ ἐκεῖνοι τῶν μονομελῶν δικαστηρίων, οἱ μετὰ προσοχῆς ἐκδικάζοντες τὰ πλημμελήματα ἔφθασαν καὶ μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀρεοπαγίτου καὶ Συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας ἀκόμη. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ παρατήρησις εἶναι ὀρθὴ καὶ ἐπιβεβλημένη, ὅταν ἔχωμεν καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῆς μετατροπῆς τῶν μικρῶν ποινῶν. Ἑπομένως ἔχει τὴν εὐχέρειαν ὁ κατηγορούμενος ἐὰν εἶναι ὑπὲρ αὐτοῦ δὲν θὰ διακινδυνεύσῃ ἔξοδα, διὰ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν, ἐὰν δὲ πρόκειται περὶ μιᾶς προφανοῦς δικαστικῆς πλάνης δὲν ὑπάρχει τὸ μέσον νὰ θεραπευθῇ, ἐνῷ ἀντιθέτως ὑπάρχει τὸ μέσον νὰ κριθῇ ὑπὸ τοῦ πολυμελοῦς δικαστηρίου. Νομίζω, ὅτι αἱ τροπολογίαι ἐνδείκνυνται ἐκ τῆς πείρας, πρόκειται δὲ πραγματικῶς νὰ τὸν θεμελιώσωμεν αὐτὸν τὸν θεσμὸν μὲ τὰς ἐγγυήσεις αἱ ὁποῖαι ζητοῦνται σήμερον. Ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἐφαρμοζόμενος εἰς κέντρα, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν διὰ τῆς εἰσροῆς τῶν προσφύγων, καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουσι 15 χιλιάδας κατοίκων, ὅπως εἶναι τὸ Κιλκίς, τὰ Γιανιτσά, ἡ Νιάουσα καὶ τόσα ἄλλα, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ πραγματικὰ καὶ τὸν προϋπολογισμὸν νὰ ἐλαφρύνῃ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν ἐξόδων, καὶ τὸν λαὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ, ἀλλὰ δίδοντες τὰς ἐγγυήσεις, διότι τὸ πλανᾶσθαι εἶναι ἀνθρώπινον. Ὅταν μάλιστα δυστυχῶς δὲν ἔχωμεν καὶ εἰς ποιὸν κατώτερον δικαστικὸν προσωπικὸν μορφωμένον, τὸ ὁποῖον εὔχομαι ὁ ἀνακαινιστὴς καὶ μεταρρυθμιστὴς τῆς Δικαιοσύνης κ. ὑπουργὸς νὰ μορφώσῃ πολὺ γρήγορα, πρέπει νὰ δώσωμεν τὰς ἐγγυήσεις αὐτάς.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§270Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ ἀνάπτυξις τῶν τροπολογιῶν ἐκ μέρους τῶν κ. κ. συναδέλφων μὲ ἀπαλάσσει τοῦ κόπου νὰ ἐπανέλθω εἰς αὐτὰς καὶ θὰ περιορίσω τὸν λόγον μου μόνον εἰς τοῦτο. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου λαμβάνεται πρόνοια ἐκδικάσεως τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς ὑπὸ τῶν μονομελῶν αὐτῶν δικαστηρίων. Ἀλλ’ ὡς εἶναι γνωστὸν τὴν ποινικὴν ἀγωγὴν παρακολουθεῖ καὶ ἡ ἀγωγὴ περὶ ἀποζημιώσεως, ταυτοχρόνως δὲ καὶ μία ἄλλη ἀγωγὴ εἰσαχθεῖσα πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἡ ἀγωγὴ περὶ ψυχικῆς ὀδύνης. Ἡ ἀγωγὴ αὕτη ἀφορᾷ ποσὰ πολλάκις τεράστια 50.000 καὶ 100.000 δραχμῶν. Ἡ ἐκτίμησις ἐκ μέρους ἑνὸς δικαστοῦ καὶ δὴ Πταισματοδίκου μιᾶς ἀπαιτήσεως ἀνερχομένης εἰς ἓν ποσὸν 30.000 καὶ 50.000 ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ, διότι οὐδένα περιορισμὸν θέτει τὸ νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμένη.

§271Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ὑπόκειται αὐτὴ ἡ ἀπόφασις εἰς ἔφεσιν;

§272Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἂν εἶναι κάτω τοῦ μηνὸς δὲν ὑπόκειται εἰς καμμίαν ἔφεσιν.

§273Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ὑπέκειτο διὰ τὸ πολιτικὸν μέρος. Ἡ ἔφεσις πρέπει νὰ χωρῇ ἐὰν ἡ ἐπιβληθεῖσα ποινὴ εἶναι ἀνωτέρα τοῦ μηνὸς ἢ δὲ ἀποζημίωσις, ἡ ἱκανοποίησις ὅπως τὴν ὁρίζει ὁ νόμος, εἶναι ἀνωτέρα τῶν τόσων χιλιάδων. Ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφασις ἀποτελεῖ δεδικασμένον διὰ τὸ ποινικὸν μέρος, ἀλλὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐκτιμήσεως τῆς ἀποζημιώσεως εἶναι ἰδιαίτερον μέρος. Ἐὰν ἔχωμεν λοιπὸν μίαν ἐπιβολὴν ἀποζημιώσεως πάρα πολὺ μεγάλην, θὰ κανονίσητε σεῖς τὸ ποσόν, τότε νὰ χωρῇ ἔφεσις.

§274Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ὑπάρχει δικαστήριον, κ. Πρόεδρε, εἰς Πολύγυρον τῆς Χαλκιδικῆς καὶ κατεδίκασεν ἕνα ἰατρόν, διὰ παράβασιν ἐπαγγελματικοῦ μυστικοῦ εἰς 15 ἡμέρας μετ’ ἀναστολῆς, εἰς 75.000 δὲ δραχμὰς διὰ ψυχικὴν ὀδύνην.

§275Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ ὁρίσωμεν ἓν ποσὸν 3.000 δραχμῶν.

§276Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἁρμοδιότητος τῆς συνήθους τῶν εἰρηνοδικῶν καὶ τῆς ἁρμοδιότητος τῶν μονομελῶν δικαστηρίων. Εἰς τὴν συνήθη ἁρμοδιότητα ὁ εἰρηνοδίκης ἔρχεται ν’ ἀποφανθῇ, ἐὰν ἡ αἴτησις τοῦ αἰτοῦντος εἶναι βάσιμος νόμῳ καὶ κατ’ οὐσίαν. Ἐδῶ τὸ βάσιμον κατ’ οὐσίαν καὶ νόμῳ τῆς ἀπαιτήσεως τὸ ἔχει ἀναγνωρίσει ὁ δικαστὴς καὶ τὴν θεωροῦμεν τὴν ἀπόφασίν του ἀπρόσβλητον δι’ ἐνδίκων μέσων, μόνον τὸ μέτρον τῆς πληρωτέας πολιτικῆς ἀποζημιώσεως ἢ τῆς ἱκανοποιήσεως, ὅπως τὴν θέλετε, πρόκειται νὰ κανονισθῇ, ἐὰν εἶναι δυνατὸν τὸ ποσόν νὰ εἶναι ἀνώτερον τῶν 3.000 δραχμῶν, διότι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῆς μιᾶς ἐκδικάσεως τοῦ εἰρηνοδίκου δικάζοντος καὶ τῆς ἐκδικάσεως τῆς σήμερον ψηφιζομένης τῶν μονομελῶν δικαστηρίων, τὰ ὁποῖα θ’ ἀποτελοῦνται κατὰ κανόνα ἀπὸ πρωτοδίκην. Διὰ νὰ εἴμεθα εὐρύτεροι, ἂς βάλωμεν 10.000 δραχμάς.

§277ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. 5.000 δραχμάς.

§278Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Οὐδέποτε ἐπιδικάζουν τὰ ποινικὰ δικαστήρια ἀποζημιώσεις. Τὰς παραπέμπουν εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια.

§279Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τότε τὶ σᾶς βλάπτει ὁ περιορισμός;

§280Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ποτὲ δὲν ἐπεδίκασαν πλέον τῶν 1.000 δραχμῶν. Ἄς βάλωμεν 4.000.

§281Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὅπως θέλετε.

§282Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Πάντως νὰ μὴ ἀφήσωμεν ἀπεριόριστον τὸ ποσόν.

§283Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν ὑπάρχῃ ἔργον, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ καυχᾶται εἶναι τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν ἀπόψε περὶ μονομελῶν Πλημμελειοδικείων. Εἶναι νομοθέτημα τὸ ὁποῖον θέλει ἐξυπηρετήσει πρὸ παντὸς τὰ λαϊκὰ συμφέροντα, ἵνα διευκολύνῃ τὴν ταχεῖαν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων, περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις. Ὁ κ. συνάδελφος κρίνει ἐκ τῆς διατάξεως τῆς τελευταίας, ὅτι θὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν βαθμιαίως καὶ τμηματικῶς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι αὐτὸ εἶναι δειλία τοῦ εἰσαγαγόντος τὸ νομοσχέδιον. Αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς ἀνακριβές. Τοῦτο τὸ πράττω, ἵνα ἐπιβλέψω προσωπικῶς τὰ πρῶτα βήματα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου καὶ νὰ δυνηθῶ νὰ τακτοποιήσω τὰ πράγματα, κατὰ τρόπον ἀσφαλίζοντα τὴν καλὴν ἀπονομὴν τῆς Δικαιοσύνης. Δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος ἀμέσως εἰς ὅλον τὸ Κράτος, ἀλλ’ εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ πεισθῶ ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ ἡ ἐφαρμογή του εἰς ὅλον τὸ Κράτος βραδύτερον, δὲν εἶναι δὲ ἀκριβὴς ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι οἱ πταισματοδίκαι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκδικάζουν τὰ πλημμελήματα, ἀφοῦ καὶ σήμερον εἶναι γνωστόν, ὅτι δι’ ὡρισμένας παραβάσεις δικάζουν εἰς βαθμὸν πλημμελήματος καὶ ἐπιβάλλουν βαρείας ποινάς.

§284Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὀκτὼ ἡμέρας δικάζουν.

§285Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Οἱ ἐνδοιασμοὶ οἱ ὁποῖοι γεννῶνται, διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν πταισματοδικῶν, δὲν εἶναι δεδικαιολογημένοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ εἰσαγγελεὺς καὶ ὁ πρόεδρος τοῦ δικαστηρίου, ὁ ὁποῖος θὰ τακτοποιήσῃ τὸν τρόπον τῆς ἐκδικάσεως παρὰ τῶν πταισματοδικῶν, θὰ γνωρίζῃ εἰς τὴν περιφέρειάν του τίνες ἐκ τῶν πταισματοδικῶν εἶναι οἱ κατάλληλοι οἱ ἀμερόληπτοι, οἱ ἱκανοὶ διὰ νὰ διεξαγάγουν τὴν ὑπηρεσίαν, αὐτὴν τοῦ μονομελοῦς δικαστοῦ. Ἄς ἀφεθῶμεν εἰς τὴν κρίσιν αὐτῶν καὶ ἂς εἶναι βέβαιος ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι θὰ ἐπιτύχουν εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ καταλλήλου καὶ ἱκανοῦ πταισματοδίκου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τρίτην παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐγὼ τὴν ἀποδέχομαι, προκειμένου περὶ ἐφέσεως, ἂν ἐπιδικάζεται ποσὸν πλέον τῶν 4.000 δραχμῶν, εἴτε ὡς ἀποζημίωσις, εἴτε ὡς ψυχικὴ ὀδύνη.

§286Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἴτε καὶ δι’ ἀμφότερα.

§287Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην εἰσαγωγὴν τοῦ νόμου καὶ διὰ νὰ ἔχωμεν τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα προσδοκᾷ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκ τοῦ νομοσχεδίου, πρέπει ὑποχρεωτικῶς νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἐκδίκασις τῶν πλημμελημμάτων, τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ νόμος εἰς πρωτοδίκας. Ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὑποχρεωτικὸν ἐφαρμόζεται μόνον διὰ τὰ πλημμελήματα, τὰ ὁποῖα θὰ δικάζωνται εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Πρωτοδικείου, διὰ τὰ ἄλλα εἶναι δυνητικὴ ἡ διάταξις, θὰ ἴδωμεν δέ, ὅταν θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ὅτι ὅλοι οἱ πρόεδροι θὰ διστάζουν νὰ ὁρίζουν πρωτοδίκας, διὰ τὴν ἐκδίκασιν πλημμελημάτων, διότι θὰ ἐπαναλαμβάνουν, ὅτι δὲν ἔχουν προσωπικὸν καὶ ὅτι οἱ δικασταὶ εἶναι βεβαρυμένοι καὶ θὰ καταλήξωμεν νὰ δικάζωνται τὰ πλημμελήματα μόνον ἀπὸ τοὺς πταισματοδίκας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ δὲν νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐμπιστευθῶμεν ἀποκλειστικῶς εἰς τοὺς πταισματοδίκας, διότι ὅπως ἔχει σήμερον ἡ κατάστασις τῶν πταισματοδικῶν δὲν παρέχουσιν οὗτοι τὰς ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας ἀπαιτεῖ ὁ νόμος, διὰ τὴν ἐπιβολὴν ποινῆς μέχρις ἕξ μηνῶν. Δὲν πρέπει νὰ παρασυρώμεθα ἐκ τῆς ἰδέας, ὅτι ἡ δικαιοδοσία ἡ παρεχομένη εἰς τὰ μονομελῆ δικαστήρια εἶναι μικρά. Εἶναι εὐρυτάτη ἡ δικαιοδοσία, ὅταν πρόκειται περὶ ἐπιβολῆς ποινῆς μέχρις ἕξ μηνῶν, διότι αὐταὶ αἱ ποιναί, αἱ ὁποῖαι φέρουν εἰς ἐπαφὴν τὸν δικαστὴν μὲ τὸν δικαζόμενον....

§288Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τὶ προτείνετε;

§289Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Προτείνω, νὰ ἐκδικάζωνται ὑποχρεωτικῶς παρὰ πρωτοδικῶν. Ὡσαύτως προτείνω, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἐπιτραπῇ ἀπολύτως ἡ ἔφεσις. Τοῦτο θ’ ἀποτελέσῃ ἕνα δεσμὸν διὰ τὸν δικάζοντα δικαστήν, διὰ τὴν ὀρθὴν ἀπονομὴν τοῦ δικαίου. Θὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι ὅταν ἐπὶ δικτατορίας ἐπετράπη ἀπολύτως ἡ ἄσκησις τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἐφέσεως καθ’ ὅλων τῶν ποινικῶν ἀποφάσεων, ἐγένετο χρῆσις αὐτοῦ, μετὰ πολλῆς φειδοῦς, ὥστε δὲν πρέπει νὰ νομισθῇ, ὅτι ἂν ἐπιτρέψωμεν τὴν ἔφεσιν, θὰ ἐπαναφέρωμεν ὅλας τὰς ὑποθέσεις εἰς τὰ πλημμελιοδικεῖα. Ἔφεσις θὰ γίνεται, ὅταν ὁ κατηγορούμενος ἔχῃ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἔχει δίκαιον, δὲν θὰ γίνεται εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε. Τοῦτο διεπιστώθη, ὡς εἶπον, ὅταν εἶχεν ἐπιτραπῆ ἡ ἔφεσις, ἐφ’ ὅλων τῶν ὑποθέσεων.

§290Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 3 δύναται νὰ προκύψῃ παρεξήγησις ἂν θ’ ἀποσπῶνται ἐπὶ τρίμηνον οἱ πρωτοδῖκαι ἐκ τοῦ Πρωτοδικείου καὶ θὰ θεωροῦνται ἀπεσπασμένοι.

§291Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ ἀπασχολῆται καθημερινῶς ὁ πρόεδρος εἰς τοιαύτας εἴπομεν ὅτι δύναται κατὰ τριμηνίαν νὰ καθορίζῃ τὸ πρόγραμμα καὶ νὰ κανονίζῃ, ὅτι ὁ πρωτοδίκης τὴν τάδε ἡμέραν θὰ δικάσῃ εἰς τὸν Πειραιᾶ, τὴν τάδε εἰς τὴν Ἐλευσῖνα, τὴν τάδε εἰς τὰ Μέγαρα.

§292Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Θὰ ὁρίζῃ τὴν δικάσιμον καὶ τὸν δικαστήν.

§293Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μάλιστα.

§294Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Αὐτὴ ἡ δήλωσις ἤθελον νὰ γείνῃ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ὁμολογῶ, ὅτι ἐνεποίησε ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Κουτσοπετάλου, ὅτι ὑπάρχει κάποια ἀντίφασις καὶ ἐνῷ ἔχομεν ἐν ἰσχύϊ τὴν διάταξιν τῆς Ποινικῆς Δικονομίας καθ’ ἣν εἶναι ἐφέσιμοι αἱ καταδίκαι τῶν πταισματοδικείων ἄνω τῶν 3 ἡμερῶν, ἐδῶ καθιεροῦμεν ἀνέκκλητον τὴν καταδίκην μέχρις ἑνὸς μηνός. Ἀληθὲς εἶναι, ὅτι δὲν ἀναθέτομεν εἰς πταισματοδίκας, ὑπάρχουν καὶ πρωτοδίκαι, ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ ποινὴ ὑποχρεωτικῶς μετατρέπεται εἰς χρηματικήν, ἀλλὰ πάντως ὑπάρχει μία ἀντίφασις, ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν πταισμάτων ἐπιτρέπομεν ἔφεσιν ἐπὶ ποινῆς ἄνω τῶν 3 ἡμερῶν.

§295Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς αὐτὸ ἔχετε δίκαιον. Ἐγὼ λέγω νὰ εἰπῆτε, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἔφεσις διὰ καταδίκην μικροτέραν τοῦ ἑνὸς μηνός.

§296Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Πρέπει νὰ εἴπωμεν δι’ ἄλλου νόμου.

§297Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Νὰ τὰ κάμωμεν ὅλα 15, διὰ νὰ τελειώσῃ τὸ ζήτημα.

§298Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ὄχι 10 ἡμέρας.

§299Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ δὲν συνηγορῶ νὰ ἐλαττώσητε τὸ ποσὸν τῆς καταδίκης τῆς ἀνεκκλήτου, ἀλλὰ σᾶς λέγω ν’ ἀνυψώσητε τὸ ποσὸν τῆς ἐφέσεως τῆς καταδίκης, διὰ τὰ πταίσματα, διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς τὰ πλημμελήματα.

§300Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Δίδομεν ἴσην δύναμιν εἰς ἀπόφασιν κατωτέρου δικαστοῦ.

§301Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὴν τὴν διαδικασίαν τὴν παρέχομεν εἰς τὸ μονομελὲς δικαστήριον, εἰς τὸ ὁποῖον μπορεῖ νὰ ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ στρατοδίκην, ἀλλὰ δύναται ν’ ἀποτελῆται καὶ ἀπὸ πταισματοδίκας. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον, θὰ διατηρήσητε κατὰ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Πταισματοδικείου, νὰ ἐπιτρέπετε εἰς αὐτὸν νὰ ἐπιβάλῃ ποινὴν ἐπανορθωτικὴν μέχρι 30 ἡμερῶν ἀνεκλήτως, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διατηρήσητε διάταξιν καθ’ ἣν ὁ Πταισματοδίκης ἐπιβάλλει ποινὴν πταίσματος νὰ ὑπόκειται εἰς ἔφεσιν.

§302Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἔχομεν καὶ τὸ ἄλλο, ὅτι κατὰ τὸν νόμον περὶ πταισμάτων ἐπιτρέπεται καὶ ὁ γραμματεὺς τοῦ Πταισματοδικείου, νὰ ἀναπληροῖ τὸν πταισματοδίκην, ἐνταῦθα ὅμως δὲν τὸ ἐπιτρέπομεν.

§303Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἂς ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἔχει καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ μελετήσῃ τὴν τροπολογίαν καὶ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν νὰ τὰς συζητήσωμεν.

§304Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἐφ’ ὅσον ἄλλως τε ἡ ἰσχύς του θ’ ἀρχίσῃ 30 ἡμέρας μετὰ τὴν δημοσίευσίν του, νὰ γίνῃ δὲ καὶ μεταρρύθμισις εἰς τὴν ποινικὴν δικονομίαν. Ἐπίσης ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ἔχει προτείνει ἡ ἐπιτροπή, ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ τελευταία φράσις «ἄνευ τοῦ κατηγορουμένου» δηλαδὴ ἡ ἔφεσις τοῦ εἰσαγγελέως Ἐφετῶν, νὰ δύναται, νὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα καὶ κατὰ τοῦ κατηγορουμένου. Καὶ ἀντιστρατεύεται μὲν τοῦτο πρὸς τὴν γενικὴν ἀρχὴν τοῦ δεδικασμένου, ἀλλὰ θὰ ὑπάρχῃ μία ἐγγύησις, ὅτι θὰ προσέχῃ περισσότερον.

§305Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 3 τελευταία παράγραφος ὑπάρχει κάποια ἀσάφεια, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ διορθώσητε. Ἡ ἐν ἀκροατηρίῳ διαδικασία ἔχει σύνθεσιν δικαστηρίου, δηλαδὴ ἀπὸ τὸν πρωτοδίκην, πταισματοδίκην, Δημόσιον κατήγορον καὶ τὸν γραμματέα Λοιπὸν λέγει ἐδῶ, ὅτι ὡς Δημόσιος κατήγορος δύναται νὰ παραστῇ καὶ εἰρηνοδίκης ἢ πταισματοδίκης.

§306Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ εἶναι μία ἐγγύησις μία ἀσφάλεια.

§307Χ. ΛΑΔΑΣ. Πολὺ καλά, ἀλλὰ διατὶ νὰ ἔχωμεν τὶ δύναται. Δηλαδὴ ποῖος ἄλλος δύναται, νὰ παραστῇ ἐκτὸς ἀπ’ αὐτούς.

§308ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ ἀστυνόμος.

§309Χ. ΛΑΔΑΣ. Τότε διατί, νὰ καλεῖται ἀπὸ τὸν πρωτοδίκην. Ἀφοῦ ὅλη ἡ οἰκονομία τοῦ ἄρθρου εἶναι, ὅτι ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν πρωτοδικῶν κάνει ὅλην αὐτὴν τὴν ποινικὴν ἀγωγήν, διατὶ νὰ μὴ ὁρίζει τὸν δημόσιον κατήγορον ὁ εἰσαγγελεύς, διότι δυνατὸν ὁ πταισματοδίκης, νὰ ἐπῆγε εἰς ἄλλο μέρος νὰ δικάσῃ.

§310Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ τὸ δέχομαι.

§311Χ. ΛΑΔΑΣ. Δευτέρα παρατήρησις. Εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ ποῦ λέγετε, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην περισσοτέραν εἰς τὸν ἀρχαιότερον πρωτοδίκην, ἀλλὰ ἐγὼ θὰ ἐτόλμων νὰ συστήσω ἀντὶ τῆς λέξεως «ἀρχαιότερον», διὰ νὰ δημιουργεῖται λόγος ἀναιρέσεων λόγῳ κακῆς συνθέσεως, νὰ θέσωμεν τὴν λέξιν «ἐμπειρότερον».

§312Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μάλιστα, τὸ δέχομαι.

§313Χ. ΛΑΔΑΣ. Τρίτην παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἐλπίζω, ὅτι θὰ συμφωνῆτε. Εἶναι ὀρθὴ ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν καθιερεῖτε διὰ τοῦ ἄρθρου 5 νὰ δύναται ὁ εἰσαγγελεὺς νὰ ἐγκαλῇ τὰς ἀποφάσεις τὰς ἀθωωτικὰς ἐντὸς τριῶν μηνῶν, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν προθεσμίαν τῶν τριῶν μηνῶν ἢ βγάλετέ την ἢ κάμετέ την μικροτέραν τρεῖς μῆνες νὰ ἔχῃ καιρὸν ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν.

§314Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δίδεται ἡ προθεσμία αὕτη, διὰ νὰ ἔχῃ καιρὸν ὁ εἰσαγγελεὺς νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τῆς δικογραφίας.

§315Χ. ΛΑΔΑΣ. Πρὸ ὀλίγου εἴπατε κάτι καὶ σᾶς ἐπῄνεσα ὅτι δηλαδὴ νὰ κάμητε κατὰ μέρος ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου διὰ νὰ παρακολουθήσητε ὁ ἴδιος τὴν ἐξέλιξιν αὐτοῦ. Ἀλλὰ ἐὰν ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν χρειάζεται τρεῖς μῆνες, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν, ὅτι ἔγινε σκάνδαλον, τότε σεῖς θέλετε τρία ἔτη.

§316Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δέχομαι νὰ γίνουν 2 μῆνες.

§317Χ. ΛΑΔΑΣ. Καὶ τελευταία παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι, ὅτι ἐπὶ τοῦ 6ου ἄρθρου λείπει ὁλόκληρος φράσις εἰσάγεται δι’ αὐτοῦ ὁ θεσμὸς τῆς ἀναβολῆς τῆς ἐκτελέσεως ἐπὶ καταβολῇ χρηματικοῦ ἀνταλλάγματος. Δηλαδὴ ὁ καταδικασθεὶς ἔχει δικαίωμα νὰ ζητήσῃ ἀναβολὴν λείπει ἡ φράσις.

§318Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πρόκειται περὶ τυπογραφικοῦ λάθους «νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐκτελέσεως μέχρι 3 μηνῶν ἐπὶ καταβολῇ χρηματικοῦ ἀνταλλάγματος.

§319Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ διάταξις δυνάμει τῆς ὁποίας εἶχεν καθορισθῇ ὁ ἀρχαιότερος πρωτοδίκης πρὸς ἐκδίκασιν τῶν πταισμάτων εἶχεν ἕνα βαθύτερον λόγον, τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς ἀπεδέχθητε καὶ τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς παρακαλέσω ν’ ἀποδεχθῆτε μέχρι τέλους. Διότι πρέπει νὰ ἔχωμεν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἀρχαιοτέρου πρωτοδίκου ἐξησφαλισμένην τὴν ἐγγύησιν ἐκ τῆς πείρας αὐτοῦ καὶ τῆς μορφώσεώς του καὶ τοῦ κύρους, διότι πρέπει ν’ ἀποφύγωμεν, ν’ ἀποστείλωμεν πρὸς ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων νεαροὺς πρωτοδίκας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπὸ τοὺς μικροτέρους δικαστὰς καὶ λόγῳ τῆς ἀπειρίας των καὶ λόγῳ τῆς ὁρμῆς.

§320Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Λέγομεν ἐμπειρότερον, δὲν μοῦ φαίνεται ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμένετε.

§321Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Λαδᾶ, ὅτι δυνατὸν ν’ ἀναγεννηθῶσι λόγοι ἀναιρέσεως εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνατραπῇ διὰ μιᾶς διατάξεως δυνάμει τῆς ὁποίας θὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν χωρεῖ ἀναίρεσις δι’ αὐτὸν τὸν λόγον.

§322Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ λόγος περὶ ἀναιρέσεως ἐφ’ ὅσον ζήτημα συνθέσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ γεννηθῇ. Πρόκειται περὶ μονομελῶν δικαστηρίων.

§323Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. Ἠμπορεῖ τὸν λόγον αὐτὸν νὰ τὸν ἀνατρέψωμεν διὰ μιᾶς σχετικῆς διατάξεως.

§324Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). «Ἐμπειροτέρους» ἂς ἀφήσωμεν.

§325Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου.

§326ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος ἐπιμένει εἰς τὴν τροπολογίαν του;

§327Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀποδέχομαι τὰς τροπολογίας ὅπως εἶπον προηγουμένως, δηλαδὴ ἀποδέχομαι, ἐπιτρέπεται ἡ ἔφεσις μέχρι 4000 δραχμῶν δι’ ἀποζημίωσιν καὶ ἱκανοποίησιν, ἀπεδέχθην νὰ τὸ διαγραφῇ ὁ «ἀρχαιότερος» καὶ νὰ τεθῇ ὁ «ἐμπειρότερος», ἀντὶ 3 μηνῶν νὰ τεθῇ 2 μηνῶν, ἀπεδέχθην ἐπίσης νὰ γίνεται ἀπὸ τὸν εἰσαγγελέα ὁ διορισμὸς τοῦ δημοσίου κατηγόρου. Αὐτὰς τὰς τροπολογίας ἀποδέχομαι καὶ μὲ αὐτὰς νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§328Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, προκειμένου περὶ νήσων τῶν Κυκλάδων τὰς ὁποίας χωρίζει ἡ θάλασσα;

§329Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Γίνεται εἰδικὸν νομοθέτημα δι’ αὐτό, ἀναφέρει δέ, ὅτι ὁ εἰσαγγελεὺς Σύρου, θὰ κάμῃ πρόγραμμα τῶν τριῶν μηνῶν καὶ θ’ ἀναφέρῃ, ὅτι τὴν τάδε ἡμέραν ὁ τάδε πρωτοδίκης θὰ ὑπάγῃ εἰς Νάξον.

§330Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν ἔχει πλοῖον καὶ ἀναβάλλεται ἡ δίκη.

§331Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ γίνῃ ἡ συνεδρίασις εἰς ἄλλην ἡμέραν.

§332Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ Πρωτοδικεῖον Κυκλάδων ἐκδίδει τρεῖς ἀποφάσεις καὶ δικάζει τέσσαρα πλημμελήματα τὸ ἔτος.

§333Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι αἱ δικαστικαὶ ἀρχαὶ Σύρου, δὲν θὰ ἔχουν τὴν κοινὴν νοημοσύνην καὶ δὲν θὰ ἐκτιμήσουν τὴν κατάστασιν καὶ τὰς ἀνωμαλίας τῆς συγκοινωνίας καὶ θὰ προσδιορίσουν τὰς ἡμέρας ἐκείνας, καθ’ ἃς εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβαίνῃ τὸ ἀτμόπλοιον. Ἐὰν δὲν τὸ κάμουν θὰ πῇ, ὅτι δὲν εἶναι ἐν τάξει.

§334Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Νὰ διαταχθῇ ὁ εἰσαγγελεὺς Σύρου, νὰ πηγαίνῃ εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν ἐπαρχιῶν.

§335Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ τὸ ἔχω μέσα, θὰ πηγαίνῃ εἰς τὴν Νάξον, εἰς τὴν Τῆνον, τὴν Ἄνδρον καὶ ὅπου πρέπει νὰ μεταβαίνῃ.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν. Δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης.

§337ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα Μάλιστα. (ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τινῶν τοῦ νόμου ΓΩΛΣΤʹ τοῦ 1911 περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας καὶ προσθήκης ἄρθρων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων περὶ κινίνης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν αὐτῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸν νόμον 1640 ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου 3338 περὶ φορολογίας καθαρᾶς προσόδου».

§339Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε· εἶμαι εἰσηγητὴς μιᾶς προτάσεως περὶ φορολογίας καθαρᾶς προσόδου.

§340Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δεκτὴ ἡ τροπολογία κ. Πρόεδρε. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου περὶ συστάσεως Πρακτικοῦ Γεωργικοῦ Σχολείου εἰς Παλαιόκαστρον Σητείας». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταβολῆς εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν διδάκτρων καὶ ἐξετάστρων ἀπόρων ὁμογενῶν προσφύγων φοιτητῶν κλπ». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 27 Ἰουλίου 1923 Ν. Δ. περὶ μονοταξίων Διδασκαλείων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§341ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις.

§342ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον, καὶ ὥρα 4.30 μ. μ. (ὥρα 9 μ. μ.)