1929.02.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 65η

ΔΕΥΤΕΡΑ 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1929

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γρηγοράκης καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Ὀπωροπωλῶν Γυθείου «Ἕνωσις», ζητούντων νὰ ἐπιτραπῇ αὐτοῖς νὰ ἀνοίγουν τὰ καταστήματά των ἐκ περιτροπῆς τὴν Κυριακήν, κατὰ τὴν διέλευσιν τῶν ἀτμοπλοίων. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γρηγοράκης καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Λαγείας Λακωνίας ζητούντων νὰ συμπεριληφθῇ τὸ Σχολεῖον των, εἰς τὰ ἀνεγερθησόμενα σχολεῖα. — Ὁ βουλευτὴς Ι. Γρηγοράκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Νεοχωρίου καὶ Καρυουπόλεως Λακωνίας, παραπονουμένων κατὰ τοῦ ἐκεῖ Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου καὶ ζητούντων τὴν ἀντικατάστασίν του. — Ὁ βουλευτὴς Πατρῶν κ. Α. Μάρκου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ Συλλόγου Πατρῶν γονέων καὶ κηδεμόνων. — Ὁ βουλευτὴς Πατρῶν κ. Α. Μάρκου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου, παραπονουμένου διὰ τὸν ἐπιβληθέντα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας φόρον ἐπὶ τῶν προσωρινῶς ἀποβιβαζομένων ξένων. — Ὁ βουλευτὴς Πατρῶν κ. Α. Μάρκου καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν παντοπωλῶν Πατρῶν. — Ὁ βουλευτὴς Πατρῶν κ. Α. Μάρκου καταθέτει ἀναφορὰν 12 συλλόγων καὶ Σωματείων Ἀμαλιάδος, ζητούντων ὅπως ἡ ὁδὸς Πατρῶν–Καλαμῶν διέλθῃ δι’ Ἀμαλιάδος. — Σύνδεσμοι ἀναπήρων πολέμου παραπονοῦνται ὅτι κατὰ τὴν γενομένην διανομὴν τοῦ ἐπιδόματος, δὲν ἐδόθη τοῦτο εἰς ἀπόρους ἀναπήρους, ἀλλ’ εἰς εὐπόρους Ἀθηνῶν. — Ὁ πιστωτικὸς Συνεταιρισμὸς Παλαιοχωρίου καὶ Ἀκράτας παρακαλεῖ νὰ ἐπαναφερθῇ ἐν ἰσχύϊ τὸ Ν. Δ. περὶ πλήρους ἀτελείας τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν. — Σωματεῖον καπνοπωλῶν Καβάλλας υἱοθετεῖ τὸ ὑπόμνημα τῶν ἀναπήρων καὶ παρακαλεῖ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν αὐτοῦ. — Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον προσφύγων Δαρδανελίων παρακαλεῖ ὅπως ἐπέμβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ κανονίσῃ διάφορα ζητήματα ἀναφυέντα μεταξὺ αὐτῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας — Ἡ Γενικὴ Ἕνωσις ἀναπήρων παρακαλεῖ ὅπως χορηγηθῇ ἀνάλογον ποσὸν πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ Σανατορίου Πάρνηθος. — Οἱ Παναγ. Ζαχαρίας καὶ Τσιλαλῆ Θωμᾶς βοηθητικοὶ ἀνθυπασπισταὶ πεζικοῦ, ὑποβάλλουν παράπονα διὰ τὰς μὴ ἐνεργουμένας προαγωγάς των. — Πανελλήνιος ἀκτοπλοϊκὴ ἕνωσις παρακαλεῖ ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ ἐγκατάστασις τῶν καέντων προσφυγικῶν παραπηγμάτων εἰς τὴν πλατεῖαν Καραϊσκάκη. — Τὸ σωματεῖον καπνεργατῶν Λαμίας ὑποβάλλει ψήφισμα, δι’ οὗ παρακαλεῖ ὅπως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ ἐν αὐτῷ ἀναφερόμενα αἰτήματά των. — Ὁ Εὐάγγ. Μάνθος ἰατρὸς ἐν Γουμενίτσῃ, παρακαλεῖ ὅπως ὑποχρεωθῇ ἡ ἀσφαλιστικὴ ἑταιρεία «Ἀνατολὴ» νὰ καταβάλῃ εἰς χρυσὸν τὰς ἀπαιτήσεις τῶν ἠσφαλισμένων. — Ὁ ἀπόστρατος ἀνάπηρος ἀξιωματικὸς Ν. Καψοκέφαλος, παρακαλεῖ ὅπως μετατεθῇ εἰς μόνιμον διαθεσιμότητα ἢ τιμητικὴν ἀποστρατείαν, ὡς δικαιούμενος τοιαύτης. — Ἐπιτροπὴ τῶν ὑπὸ τῆς ἐπαναστάσεως ἐκκαθαρισθέντων λοχαγῶν, παρακαλεῖ ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὰ ὑποβληθησόμενα νομοσχέδια καὶ χορηγηθῇ σύνταξις ταγματάρχου πρὸς ἀνακούφισιν τῶν οἰκογενειῶν των. — Ἡ ἕνωσις ὑπαλλήλων καὶ τεχνιτῶν κουρέων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ὑποβάλλει ὑπόμνημα καὶ παρακαλεῖ ὅπως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ ἐν αὐτῷ αἰτήματά των. — 150 ἄστεγοι οἰκογένειαι προσφύγων Βερροίας παρακαλοῦν ὅπως χορηγηθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ θέσις «Ὄλυμπος» ἀνήκουσα εἰς τὸν ἐποικισμὸν ὅπως ἀνεγείρουν τὸν συνοικισμόν των. — Νοσοκόμοι τοῦ φθισιατρείου «Σωτηρία» παρακαλοῦν ὅπως τὰ ἔτη τῆς ὑπηρεσίας των ἀπὸ τοῦ 1906 μέχρι σήμερον ἀναγνωρισθῶσιν ὡς ἔτη συντάξεως ψηφιζομένου σχετικοῦ νόμου. — Ὁ πρόεδρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόμματος Γρεβενῶν ὑποβάλλει ψήφισμα ἐν ᾧ περιλαμβάνονται διάφορα αἰτήματα καὶ παρακαλεῖ ὅπως γίνουν ταῦτα ἀποδεκτά. — Οἱ ἐνοικιασταὶ καταστημάτων Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης περὶ τὸν λευκὸν Πύργον Θεσσαλονίκης παρακαλοῦν ὅπως συστηθῇ εἰς τὴν Ἀεροπορικὴν Ἄμυναν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰ ὑπέρογκα μισθώματα τῶν καταστημάτων των. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Ἁλμυροῦ ὑποβάλλει διάφορα αἰτήματα τῶν κατοίκων καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἐξετασθοῦν ταῦτα εὐμενῶς καὶ διακανονισθοῦν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον. — Ἡ ἑνωτικὴ συνομοσπονδία καπνεργατῶν «Εὐδαιμονία Νέου Πετριτσίου», ὑποβάλλει ψήφισμα περιλαμβάνον διάφορα αἰτήματά του καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἐξετασθοῦν εὐμενῶς. — Ὁ διδασκαλικὸς σύλλογος Σιατίστης ὑποβάλλει διαφόρους τροποποιήσεις εἰς τὸ Ν. Δ. σχετικῶς μὲ τὰς προαγωγάς των καὶ παρακαλεῖ νὰ γίνουν αὗται ἀποδεκταί. — Ὁ ἐκ Μαρμαρᾶ πρόσφυξ Παν. Φουρναράκης, παρακαλεῖ ὅπως διαταχθῇ τὸ ἐν Θεσσαλονίκῃ ὑποκατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης νὰ καταβάλῃ αὐτῷ τὴν καθυστερουμένην δόσιν τοῦ συμπληρωματικοῦ μητρῴου. — Ἐπιτροπὴ τοῦ λαοῦ Δεσκάτης διαμαρτύρεται διότι ἡ κεντρικὴ ὁδὸς Τρικκάλων–Δεσκάτης–Κοζάνης παραλείπεται ἀπὸ τὰς κατασκευασθησομένας ὁδούς, καίτοι πρόκειται νὰ συνδέσῃ τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Μακεδονίας μετὰ τῆς Θεσσαλίας. — Ὁ πρόεδρος τοῦ δικηγορικοῦ συλλόγου Ἀμφίσσης, παρακαλεῖ ὅπως μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἁρμοδιότητος πταισματοδικῶν καὶ συστάσεως μονομελῶν δικαστηρίων. — Ὁ παραμεθόριος πληθυσμὸς Δράμας ὑποβάλλει τὴν παράκλησιν, ὅπως τὸ νομοσχέδιον περὶ παραμεθορίων ψηφισθῇ πρὸ τοῦ κλεισίματος τῆς Βουλῆς. — Ὁ πρόεδρος τῆς ἑνώσεως πολεμοπαθῶν Π. Ἑλλάδος διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου, ὡς προστατεύοντος οὐχὶ τοὺς πραγματικοὺς παθόντας Βορειοελλαδίτας. — Τὸ προσωπικὸν ΣΠΑΠ τμήματος Καλαμῶν ζητεῖ τὴν πληρωμὴν ὁλοκλήρου τοῦ 13 μισθοῦ. — Οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοὶ περιφερείας Πύργου παρακαλοῦν ὅπως καταργηθῇ ἡ φορολογία τῶν ξένων λιπασμάτων. — Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Χαβίνης καταθέτει τηλεγράφημα τῆς κοινότητος Βούλιστας Παναγιᾶς διὰ τὴν μείωσιν τῆς δεκάτης. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σταυρόπουλος καὶ Κ. Κατσαδήμας καταθέτουν τηλεγράφημα τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος Δολιανῶν καὶ τῶν πέριξ κοινοτήτων, παρακαλουσῶν ὅπως τὸ Ν. Δ. περὶ διοικήσεως ἐνοριακῶν ναῶν ψηφισθῇ ὡς ἔχει. — Οἱ πολεμοπαθεῖς Πόντου καὶ Ρωσσίας παρακαλοῦν ὅπως τεθῇ εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον εἰδικὴ διάταξις, περὶ χορηγήσεως προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν δηλώσεων τῶν μὴ ὑποβαλόντων ἔτι τοιαύτας. — Ἀπόστρατοι ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς ὑποβάλλουν ὑπομνήματα περὶ διακανονισμοῦ τῆς συντάξεώς των. — Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ἀλαβάνος καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων Ἀθηνῶν, περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς κατ’ οἶκον διδασκαλίας ἢ τῆς εἰς ἰδιωτικὰ ἐκπαιδευτήρια φοιτήσεως μαθητῶν τοῦ γυμνασίου καὶ τῆς δι’ ἐξετάσεως αὐτῶν κατατάξεως. — Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Χαβίνης, καταθέτει αἴτησιν τοῦ ἐπιμελητοῦ γεωπόνου Α. Γρίβα παρὰ τῷ γραφείῳ ἐποικισμοῦ Ἄρτης, παρακαλοῦντος ὅπως προσμετρηθῇ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀποφοίτων γεωπονικῶν σχολῶν παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γρηγοράκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καταδίκων φυλακῶν Γυθείου, δι’ ἧς ὑποβάλλουν διάφορα παράπονα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. — Ὁ ἀρχιερατικὸς ἐπίτροπος τῶν κοινοτήτων Κλεπαΐδος κλπ. παρακαλεῖ, ὅπως τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐνοριακῶν ναῶν κυρωθῇ ὡς ἔχει. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Γαρδικίου Ὁμιλαίων ἀναφέρει, ὅτι ἡ καταπίπτουσα χιὼν ἔφθασεν εἰς ὕψος δύο μέτρων, οἱ δὲ κάτοικοι ἐλλείψει τροφίμων κινδυνεύουν νὰ ἀποθάνουν ἐξ ἀσιτίας καὶ παρακαλεῖ ὅπως τὸ ταχύτερον ἀποσταλῇ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις πρὸς αὐτούς. — Οἱ πρόεδροι τῶν συλλόγων Ἀμφίσσης διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἁρμοδιότητος Πταισματοδικῶν καὶ μονομελῶν δικαστηρίων, καθ’ ὅσον δι’ αὐτῶν ζημιοῦνται τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων. — Σωματεῖα καπνεργατῶν Θεσσαλονίκης καὶ Πειραιῶς, διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ψηφίσεως νομοσχεδίου περὶ ἰδιωνύμου ἀδικήματος. — Ὁ νομάρχης Μεσολογγίου ἀναγγέλλει τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ νεοσυστάτου γεωργικοῦ ἐπιμελητηρίου, κηρυχθησομένην τὴν 10ην Φεβρουαρίου καὶ παρακαλεῖ ἐξ ὀνόματος τῶν μελῶν αὐτοῦ, ὅπως οἱ κ. κ. βουλευταὶ τιμήσουν αὐτὴν διὰ τῆς παρουσίας των. — Ὁ πιστωτικὸς συνεταιρισμὸς Μυρσίνης παρακαλεῖ νὰ ἐπαναφερθῇ ἐν ἰσχύϊ τὸ Ν. Δ. περὶ πλήρους ἀτελείας τῶν εἰσαγομένων γεωργικῶν εἰδῶν. — Οἱ πρόεδροι συνεταιρισμῶν Φιλιατρῶν παρακαλοῦν ὅπως ἐπιταχυνθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀγροφυλακῆς. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Πισκοκεφάλου ἀναφέρει ὅτι πολλὰ νέα κρούσματα γρίππης ἐγένοντο καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἡ Κυβέρνησις προσέλθῃ ἀρωγὸς τῶν δεινοπαθούντων κατοίκων. — Ὁ Δήμαρχος Χαλκιδέων διαβιβάζει εὐχὴν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου ὅπως μεταξὺ τῶν πρώτων κατασκευασθοῦν αἱ ὁδοὶ τοῦ νομοῦ Εὐβοίας, ὡς διατελοῦσαι ἐν ἀπελπιστικῇ καταστάσει. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μυλονογιάννης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Παπαδάκη ζητοῦντος βοήθημα διὰ τὸν ἐν τῷ πολυτεχνείῳ σπουδάζοντα υἱόν του. Ὁ κ. Π. Πετρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ τῶν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν παραχωρουμένων ὑποθηκῶν ἐπὶ ἀκινήτων ἐν Περαχώρᾳ, Λουτρακίῳ καὶ Μπισσίοις», παρακαλεῖ δὲ ὅπως τὸ νομοσχέδιον τοῦτο χαρακτηρισθῇ ὡς ὑπηρεσιακὸν καὶ ψηφισθῇ εἰς μόνην συζήτησιν. Ὁ κ. Ι. Κανναβὸς (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 20 Ἀπριλίου 1928 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 11 Ἀπριλίου 1927 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ διαχειρίσεως τῶν ἐν Ἑλλάδι κτημάτων τῶν ἀνταλλαγέντων Μουσουλμάνων κλπ.». Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου νόμων καὶ 2) Περὶ ἑνιαίου συντελεστοῦ τῶν προσθέτων εἰσαγωγικῶν τελῶν. Οἱ κ. κ. Π. Βουρλούμης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου «περὶ περιορισμοῦ τῆς ἀτελείας τῶν μηχανημάτων καὶ ἐπιβολῆς τέλους ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων νημάτων ταπητουργίας». Ὁ κ. Π. Βουρλούμης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως μισθωμάτων μεταλλείων καὶ λατομείων». Οἱ κ. κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καὶ Κανναβὸς (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 2 Δεκεμβρίου 1928 συμβάσεως περὶ προμηθείας ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ λογαριασμὸν καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου 70.000 ὀκάδων ἀραβοσίτου πρὸς διανομὴν εἰς τοὺς κατοίκους τῆς περιφερείας Μαργαριτίου Ἠπείρου». Ὁ κ. Ι. Κανναβὸς (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου». Ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ προσθηκῶν εἰς τὰ ἄρθρα 94 καὶ 96 τοῦ Ν. Δ. τῆς 17)12)26 περὶ ἐνοριακῶν ναῶν καὶ ἐφημερίων καὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διασώσεως ἱστορικῶν κειμηλίων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικῆς Ἀεροπλοΐας». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ι. καὶ Β. Σέλιγγμαν διὰ τὴν συνομολόγησιν τοῦ δανείου μέχρι τοῦ ποσοῦ δολλαρίων 51 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν παραγωγικῶν ἔργων κλπ.». Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ καταβολῆς εἰς δόσεις τῶν ὀφειλομένων παρ’ ἐνοικιαστῶν φόρων ἐγγείου παραγωγῆς χρήσεως 1926–1927 καὶ παροχῆς ἄλλων τινῶν φορολογικῶν διευκολύνσεων». Ὁ κ. Σ. Ἀναστασιάδης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 19 Μαΐου 1923 περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὀργανώσεως τῶν δικαστικῶν γραφείων». Ὁ κ. Γ. Φικιώρης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκδόσεως δανείου μέχρις 700 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, δι’ ἀποζημίωσιν τῶν ὑποστάντων ζημίας ἐκ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου». Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ προμηθειῶν τοῦ Δημοσίου». Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μονομελῶν Πλημμελειοδικείων ἢ περὶ ἁρμοδιότητος Πλημμελειοδικῶν». Οἱ κ. κ. Α. Μιχαλακόπουλος, Α. Μάρκου καὶ Κ. Γκότσης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως θεραπευτηρίου ἐν τῇ νήσῳ Λέσβῳ». Ὁ κ. Α. Χρηστομᾶνος (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3798 περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς 2 § τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ ἀπὸ 28 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. περὶ κανονισμοῦ ἀρχαιότητος ἀξιωματικῶν. 2) Περὶ καταργήσεως τοῦ 2 ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 16 Ἀπριλίου 1927 Ν. Δ. περὶ ὁριστικῆς ἀπομακρύνσεως ἐκ τοῦ στρατεύματος πολιτευομένων ἀξιωματικῶν». 3) Περὶ θεραπείας παραπόνων ἀδικηθέντων ὁπλιτῶν χωροφυλακῆς καὶ ἀποκαταστάσεως εἰς τοὺς βαθμούς των καὶ 4) Περὶ αὐξήσεως τῆς ἡμερησίας καταθέσεως ἱματισμοῦ ὁπλιτῶν φρουρᾶς Προέδρου Δημοκρατίας. Οἱ κ. κ. Μυλονογιάννης, Π. Πολυχρονίδης, Μ. Βολουδάκης κλπ. ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ νόμου 3643 κλπ.». Ὁ κ. Κ. Ζαβιτσιᾶνος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν) ὑποβάλλει τὰ ἑπόμενα σχέδια νόμων: 1) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3768 περὶ λειτουργίας ἀρτοποιείων. 2) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου 3617 καὶ 3) Περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἐγκύρως τῶν δυνάμει τοῦ νόμου 2492 γενομένων ἐγγραφῶν εἰς τὰ γενικὰ μητρῷα κλπ. Ἀρμενίων καὶ Ἰσραηλιτῶν ἐκ τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης. Ὁ κ. Ι. Κανναβὸς (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ παραχωρήσεως προνομίου τοῦ γεωργικοῦ ἐνεχυρογράφου εἰς νομικὰ πρόσωπα ἀσκοῦντα ἐμπόριον χημικῶν λιπασμάτων». Ὁ κ. Π. Πετρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ Λευκάδος κ. Τσαρλαμπᾶ κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν ὑπὸ ἡμερομηνίαν 29 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ, (ἀναγινώσκει). Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι τὰ δικαιολογητικὰ χορηγίας ἄρτου παρὰ τοῦ χορηγητοῦ φυλακῶν Λευκάδος, Ἐπ. Ρομποτῆ, ὑπεβλήθησαν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ εἰσαγγελέως διὰ μὲν τὸν μῆνα Νοέμβριον τὴν 20 Δεκεμβρίου π. ἔ. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ, 4691 ἀναφορᾶς του, ἅτινα ἐλεγχθέντα ἀπεστάλησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24496 τῆς 17 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. ἐντολῆς εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν Εἰδικὸν Λογιστήριον πρὸς ἔκδοσιν ἐντάλματος δραχμῶν 4047.90)οο, διὰ δὲ τὸν μῆνα Δεκέμβριον, π. ἔ. τὴν 14 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ., διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40 ἀναφορᾶς του, ἅτινα ἐλεχθέντα ἀπεστάλησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1948 τῆς 28ης Ἰανουαρίου 1929 ἐντολῆς μας εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν Εἰδικὸν Λογιστήριον πρὸς ἔκδοσιν ἐντάλματος δραχμὰς 4125.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων Ὁ κ. Γ. Κοκκινάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων τοῦ χωρίου Βασιλικοῦ Ἡρακλείου.

§4Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τὸν ὁποῖον παρακαλῶ ὅπως μελετήσει τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ δώσει μίαν λύσιν διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι πολὺ ἀπογοητευμένοι. Πρόκειται περὶ τῶν συνδιοκτητῶν τῶν Μουσουλμανικῶν κτημάτων, οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τὴν κυριότητα καὶ κατοχήν των ἐπὶ τίτλων νομίμων μέν, ἀλλὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἀναγνωρίζει ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ πρέπει νὰ πᾶνε εἰς τὰ δικαστήρια διὰ νὰ εὕρουν τὸ δίκαιόν των, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον, ἐὰν δὲ ἐνοικιάσουν καὶ ἕνα μέρος ἐξ αὐτοῦ, τότε τὸ ζήτημα λαμβάνει μεγάλας διαστάσεις.

§5Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορά.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουπαροῦσος.

§7Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Τὸ ἴδιον συνιστῶ κ. Πρόεδρε καὶ διὰ τὰς Νέας Χώρας.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Κτηματικοῦ Συλλόγου Γαργαλιάνων ὁ κ. Τ. Ἀναστασίου ἔχει τὸν λόγον.

§9Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ κτηματικοῦ συνεταιρισμοῦ «Ἀγροτοπροοδευτικοῦ Συλλόγου Γαργαλιάνων», διότι διὰ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς ζητεῖται ἡ ταχεῖα ἐπιψήφισις τοῦ νόμου «περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας», ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ ἁρμοδία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ὑποβάλῃ εἰσέτι τὴν ἔκθεσιν της τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἕνεκεν ἐλλείψεως τοῦ ἀπαιτουμένου χρόνου. Διὰ νὰ μὴ ματαιωθοῦν δὲ αἱ δίκαιαι προσδοκίαι τοῦ κόσμου, τὰς ὁποίας ἐστήριξεν ἐπὶ τὴν μεταβολὴν τοῦ κρατοῦντος συστήματος ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπεκτείνῃ διὰ διατάγματος, καθὼς δύναται τὸν ἐν Κρήτῃ ἰσχύοντα περὶ ἀγροφυλακῆς νόμον καὶ εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας, αἵτινες ἐζήτησαν νομίμως τοῦτο. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἐνδιαφέρει σπουδαιότατα τὸν ἀγροτικὸν λαὸν διατελοῦντα εἰς ἀναρχίαν ὑπὸ ἔποψιν ἀγροτικῆς ἀσφαλείας καὶ πρέπει σοβαρῶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ μὴ μείνουν καὶ κατὰ τὸ ἀρξάμενον κτηματικὸν ἔτος αἱ ἀγροτικαὶ περιφέρειαι ἄνευ προστασίας. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐφαρμοσθῇ προσωρινῶς ὁ ἐν Κρήτῃ νόμος μέχρις ὅτου καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου τῆς Κυβερνήσεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§11Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε ἀποτελεῖ μίαν καθαρὰν οὐτοπίαν ἡ ὑποστήριξις ἀναφορῶν προερχομένων ἀπὸ ἐπαρχίας αἱ ὁποῖαι ζητοῦσιν ἐπιμόνως τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀκόμη ψηφισθῇ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προχθὲς συνέστησε τὴν ταχυτέραν ἐπεξεργασίαν τοῦ νόμου ὑπὸ τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Δυστυχῶς λόγῳ τῆς προσεγγίσεως τοῦ τέρματος τῶν ἐργασιῶν εἶναι ἀμφίβολον, ἐὰν θὰ ψηφισθῇ, Συνεπῶς θὰ ἐπαναλάβω τὴν παράκλησιν τοῦ προλαλήσαντος ἀξιοτίμου συναδέλφου καὶ θὰ κάμω μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ συνεννοηθῇ καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου τοῦ ἰσχύοντος ἐν Κρήτῃ καὶ εἰς ἄλλας ἀγροτικὰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι ἐζήτησαν τοῦτο καὶ βραδύτερον, ὅταν ψηφισθῇ ὁ γενικὸς νόμος, νὰ γίνῃ μία προσαρμογὴ τῶν διατάξεων, διότι ἡ παράτασις ἀποτελεῖ ἕνα καθαρὸν ναυάγιον τοῦ ζητήματος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας.

§12Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ κ. Πρόεδρε.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς προσφυγικοῦ συλλόγου Παγγαίου ὁ κ. Δ. Μέλφος ἔχει τὸν λόγον.

§14Δ. ΜΕΛΦΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τὴν σεβαστὴν Κυβέρνησιν νὰ εὐαρεστηθῇ, νὰ διατάξῃ τὴν ἀναστολὴν τῶν εἰσπράξεων τῶν ὀφειλουμένων ὑπὸ τῶν προσφύγων Παγγαίου εἰς τὴν Ε. Α. Π, διότι οἱ ἐκεῖ ἐγκατασταθέντες εὑρίσκονται εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν κρίσιν, συνεπείᾳ μὴ πωλήσεων τῶν καπνῶν των καὶ τῆς μὴ διανομῆς τῶν γαιῶν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀνθρακόπουλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§16Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ σχετικὰ τηλεγραφήματα τὰ ὁποῖα ἔχομεν ἡ Ε.Α.Π. δὲν περιορίζεται εἰς τὰς 750 δραχμάς, ἀλλὰ ζητεῖ 3.500 χιλιάδας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὡς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος οὔτε ἡ διανομὴ τῶν γαιῶν ἐγένετο, τοῦ κλήρου περιορισθέντος εἰς 3 καὶ 5 στρέμματα, ὥστε τὰ καπνὰ ἐπωλήθησαν, ἑπομένως νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἠθικὸν νὰ πιέζονται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ παρ’ ὅτι ὑφίσταται ἕνα πρωτόκολον καὶ μία ὑποχρέωσις, διὰ τὰς εἰσπράξεις αὐτάς, ἀνωτέρα ἡμῶν ὑποχρέωσις εἶναι νὰ ἀκούσωμεν τὴν φωνὴν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἀπολύτως δίκαιον καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἐπέμβῃ, διότι δυσαρέστως θὰ ἀφεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ μὴ πληρώνωμεν, ἀφοῦ δὲν ἔχομεν.

§17Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἀναγνωρίζω ὅτι οἱ ἀγρόται πρόσφυγες τοῦ Παγγαίου εὑρίσκονται εἰς αὐτὰς τὰς δυσκόλους περιστάσεις καὶ διὰ τοῦτο παρεκάλεσα ὅπως χαλαρωθῇ ἡ ἐνέργεια τῆς εἰσπράξεως τῶν φόρων. Θὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν τὴν παράκλησίν μου ὠχυρούμενος ἐπὶ τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ὁποίων σεῖς εἶσθε διερμηνεύς.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπαγγελματιῶν Καρδίτσης ὁ κ. Π. Χρηστούλας ἔχει τὸν λόγον.

§19Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διατάξῃ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐνταλμάτων τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος τοῦ 1928, τῶν ἐπαγγελματιῶν Καρδίτσης.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς Ὁμοσπονδίας Γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ Θεσσαλονίκης «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς εἰδῶν τινῶν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν», ὁ κ. Σ. Ἀνθρακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§21Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Μακίτσης καὶ Κεφαλοβρύσου «περὶ καταστροφῆς τοῦ καπνοῦ ὑπὸ ἀκρίδος».

§23Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ὁ κύριος ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο εἶχεν ὑποσχεθῆ ὅτι θὰ χαρίσῃ μέρος τοῦ φόρου τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς εἰς τοὺς καταστραφέντας ἐκ θεομηνιῶν ἀγρότας. Εἰς τὰς περιφερείας Μακίτσης καὶ Κεφαλοβρύσου κατεστράφη ὁ καπνὸς ὑπὸ τῆς ἀκρίδος. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ καπνὸς δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν φορολογίαν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ εἰς εἰδικὴν φορολογίαν, παρακαλῶ τὸν κύριον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως μεριμνήσῃ καὶ χαρισθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς ἓν μέρος τοῦ φόρου τούτου.

§24Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων περὶ ἀμέσου ἐπισκευῆς τῶν καταστραφεισῶν ὑπὸ πλημμυρῶν ὁδῶν Ἀγρινίου–Ἀμφιλοχίας–Ἀγρινίου–Καλυβίων.

§26Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ὁδὸς Ἀγρινίου–Ἀμφιλοχίας εἶναι τοιαύτη ὥστε σήμερον ὄχι μόνον ἐξυπηρετεῖ τὴν συγκοινωνίαν τῆς Αἰτωλοακαρνανίας ἀλλὰ ἐξυπηρετεῖ ἰδιαιτέρως καὶ μέγα μέρος τῆς Βορείου Ἠπείρου. Παρ’ ὅλα ὅμως ταῦτα εἶναι ἐγκαταλελειμένη ἡ ὁδὸς αὕτη, μέρος δὲ αὐτῆς ἔχει καταστραφεῖ καὶ ἔχει ὑποστεῖ φθοράν, εἰς πολλὰ μέρη δὲ ἔχει παρασυρθῆ ἡ ὁδὸς αὐτὴ καὶ οἱ ἄνθρωποι τὰς ἀποσκευάς των καὶ τὸ ταχυδρομεῖον ἀναγκάζονται νὰ μεταφέρουν ἐπ’ ὤμου εἰς ἄλλα ὀχήματα. Ἕνεκα τῶν λόγων αὐτῶν θὰ παρακαλέσω ὅπως οἱ ἁρμόδιοι ἐπιληφθοῦν ἀμέσως τῆς ἐπισκευῆς τῆς ὁδοῦ ταύτης. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὴν ὁδὸν Ἀγρινίου–Καλυβίων ἡ ὁποία παρεσύρθη ἀπὸ τὰ ὄμβρια ὕδατα καὶ ἔχει ἀνάγκην ἐπίσης ἀμέσου ἐπιδιορθώσεως. Θὰ παρακαλέσω νὰ ληφθῇ ἡ αἴτησίς μου ὑπ’ ὄψει.

§27Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Παρακαλῶ νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λύρας ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τοῦ Ι. Πολυχρονίου κατοίκου Κυπαρισσίου.

§29Θ. ΛΥΡΑΣ. Ὁ ἀναφερόμενος Ἰωάννης Πολυχρονίου ὑπεχρεώθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καθαρῶν προσόδων νὰ πληρώσῃ διὰ τὸ ἔτος 1924–25 700 δραχμὰς διότι εἶχε παντοπωλεῖον. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὅπως λέγει εἰς τὴν αἴτησίν του κατὰ τὸ ἔτος αὐτό, ὄχι μόνον δὲν εἶχε τοιοῦτον τὶ ἀλλὰ οὔτε κἄν ὑπῆρξε κάτοικος τοῦ χωρίου Κυπαρισσίου, ἀλλὰ ἦτο εἰς ἱστιοφόρον, τοῦ ὁποίου μάλιστα καὶ τὸν ἀριθμὸν καὶ τὸν πλοίαρχον ὀνομάζει εἰς τὴν αἴτησίν του. Ἑπομένως οὐδόλως ὑπῆρξεν ὁ ἄνθρωπος παντοπώλης, ὅπως τὸν ἔχουν. Καθ’ ἣν ἐποχὴν τοῦ ἐζητεῖτο τὸ ποσὸν αὐτὸ ἔκαμε ἔνστασιν κατὰ τῆς ἀποφάσεως, μετέβη εἰς τὸ δικαστήριον νὰ ὑποστηρίξῃ αὐτοπροσώπως καὶ διαμαρτυρηθῇ, ἀλλὰ ἡ ἐπιτροπὴ τὴν ἀπέρριψε τὴν ἔνστασιν. Καὶ σήμερον αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος σᾶς παρακαλεῖ κ. ὑπουργέ, ἐπειδὴ δὲν δύναται νὰ κάμῃ ἔφεσιν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν συνέδριον νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει τὴν ἀναφοράν του. Τοιοῦτοι δὲ εἰς τὴν περιφέρειαν Ἐπιδαύρου εἶναι πλεῖστοι ὅσοι εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, οἱ ὁποῖοι οὐδόλως ἔχουν ἐργασθῆ καὶ κατεδηλώθησαν. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο κατεδήλωσαν χιλιάδας ὁλοκλήρους. Παραπονέθησαν εἰς τὸν Οἰκονομικὸν ἔφορον κ. Δασκαλάκην, ὁ ὁποῖος ἐκάλεσε πολλούς, τοὺς ἐξήτασε καὶ παρεδέχθη πράγματι, ὅτι ἦσαν λίαν ὑπερβολικὰ τὰ ποσὰ καὶ τοὺς συνέστησεν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν τέλως πάντων νὰ μοιράσουν τὰ μισὰ ἐξ αὐτῶν καὶ τὰ ἄλλα μισὰ νὰ τοὺς τὰ χαρίσῃ. Δύο ἐκ τῶν ἐμπόρων οἱ ὁποῖοι φαίνεται ὅτι εἶχον πόρους παρεδέχθησαν καὶ ἐπλήρωσαν καὶ ἀπηλλάγησαν, Οἱ δὲ ἄλλοι ἔκαμαν ἔνστασιν διότι καὶ τὰ ἥμυσι τὰ ὁποῖα τοὺς κατεδήλωσεν ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἠμποροῦσαν νὰ πληρώσουν. Ἔκαμαν ἐνστάσεις αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς δὲν ἐστάλησαν ἐντὸς 8 ἡμερῶν, ἀλλὰ εὑρίσκονται ἀκόμη ἐκεῖ. Τὶ θὰ γίνῃ λοιπόν; Μετὰ 20 ἡμέρας ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος οἱ φόροι βεβαιοῦνται.

§30Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀναφέρονται αὐτὰ εἰς τὴν ἀναφοράν;

§31Θ. ΛΥΡΑΣ. Ἀναφέρονται. Θὰ ἐκδοθῶσιν τὰ ἐντάλματα καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν ἔχει λάβῃ γνῶσιν ὥστε νὰ ἀναστείλλῃ τὰ ἐντάλματα, καὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ πληρώσουν. Δὲν διατάσσετε τοὐλάχιστον νὰ ἀνασταλλοῦν τὰ ἐντάλματα καὶ νὰ μὴν ἀναγκασθοῦν οἱ ἄνθρωποι νὰ πληρώσουν πολλὰς χιλιάδας δραχμάς.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ Βαρυμπόμπης ὁ κ. Δ. Χατζῖσκος ἔχει τὸν λόγον.

§33Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ὁ γεωργικὸς συνεταιρισμὸς Βαρυμπόμπης, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔκαμε χρῆσιν καὶ τῶν Ἑλληνικῶν λιπασμάτων καὶ τῶν ξένων, εὗρεν ὅτι τὰ ξένα λιπάσματα πλεονεκτοῦσι κατὰ πολύ, καὶ παρακαλεῖ νὰ καταργηθῇ ὁ ἐπ’ αὐτῶν εἰσαγωγικὸς δασμὸς καὶ ὅπως ἡ κατάργησις αὕτη ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ ἄλλων γεωργικῶν εἰδῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοῦτο ἀσφαλῶς θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργίας τῆς ἡμετέρας χώρας.

§34Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅπως γνωρίζει ἡ Βουλὴ κατὰ τὸ 1927 διὰ ψηφίσματος ἐτροποποιήθη τὸ ἄρθρον 86 τοῦ νόμου 602, τὸ ὁποῖον παρεῖχε τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ν’ ἀφαιρῇ τὸν εἰσαγωγικὸν φόρον τῶν λιπασμάτων καὶ λοιπῶν γεωργικῶν εἰδῶν ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ἀποδεδειγμένων. Τοῦτο ὁμολογουμένως ἐπέφερε δυσχέρειαν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν λιπασμάτων. Διὰ τοῦτο κατέθεσα καὶ ἔχει ὑπ’ ὄψει της ἡ Βουλὴ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπαναφέρει ἐν ἰσχύϊ τὸ ἄρθρον 22 τοῦ νόμου 602 καὶ ἑπομένως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀποφαίνηται ἑρμηνεύουσα τὸν νόμον.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Ν. Χιώτου κατὰ τῆς ἑταιρείας Πυριτιδοποιείου ζητούσης νὰ τοῦ καταπατήσῃ οἰκόπεδά του, οἱ κ.κ. Ν. Ἀβραὰμ καὶ Γ. Σακκαλῆς ἔχουν τὸν λόγον.

§36Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς. Ὁ κ. Σ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Φιλιατῶν.

§38Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁλόκληρος ἡ ἐπαρχία αὕτη ἔχει ὡς μέσον συγκοινωνίας τὸν λιμένα Ἡγουμενίτσης. Ἀλλὰ μεταξὺ Φιλιατῶν καὶ Ἡγουμενίτσης διέρχεται ὁ ποταμὸς Καλαμᾶς, τοῦ ὁποίου κατὰ μὲν τὸ θέρος ἡ διάβασις εἶναι δύσκολος, κατὰ δὲ τὸν χειμῶνα ἀδύνατος. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ἐπαρχία εἶναι ἀποκλεισμένη ἀπὸ συγκοινωνίαν καὶ μόνον ἀπὸ τὴν Σαγιάδα δι’ ἱστιοφόρων κατὰ τρόπον, πρωτόγονον ἐπικοινωνεῖ καὶ μεταφέρει τὰ ἐμπορεύματά της. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τὸ πρωτόγονον τοῦτο μέσον, ἀλλὰ καὶ δαπάνη μεγάλη, διότι ὁ ἀραβόσιτος στοιχίζει ἀπὸ Κέρκυραν μέχρι Σαγιάδος ὅσον κοστίζει ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρειαν μέχρι Κερκύρας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας ὄχι βεβαίως νὰ μᾶς κατασκευάσῃ καμμίαν γέφυραν διὰ νὰ διέρχεται ὁ κόσμος, ἀλλὰ νὰ συμπεριλάβῃ τὴν γραμμὴν Σαγιάδος μεταξὺ τῶν ἀγόνων γραμμῶν, ἔστω καὶ ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος διὰ νὰ ἐξυπηρετῆται ὁ λαός, ὁ ὁποῖος ἐγκατελείφθη εἰς τὴν τύχην του.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κατσαδήμας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§40Κ. ΚΑΤΣΑΔΗΜΑΣ. Συνιστῶ κ. Πρόεδρε τὴν ἀναφοράν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ὅπως τὸν λιμένα Σαγιάδος περιλάβῃ μεταξὺ τῶν ἀγόνων γραμμῶν.

§41Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Τριποδάκης.

§43Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε συνιστῶ ἀναφορὰν τοῦ κ. Λ. Φραγγελάκη ὁπλαρχηγοῦ ἐθελοντικοῦ σώματος καὶ παρακαλῶ ὅπως αὕτη ἀποσταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος.

§45Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων κοινότητος Ἄμου, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν συμπλήρωσιν τῆς ὁδοῦ ἡ ὁποία ἄγει ἀπὸ τοῦ σημείου Θουρίας διὰ Μικρομάνης–Μεσοποταμίας–Ἄμου καὶ καταλήγει μέχρι Βελιρὰς καὶ Τζεφερεμίνης. Ἡ ὁδὸς αὕτη ἐξυπηρετεῖ πολλὰς κοινότητας καὶ ἔχει κατασκευασθῆ διὰ προσωπικῆς ἐργασίας. Θὰ ἤθελον παρακαλέσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μεριμνήσῃ πρὸς ἀποπεράτωσιν τῆς ὁδοῦ ταύτης, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς δαπάνης διὰ τὰ ὑπολειπόμενα μόνον 8 χιλιόμετρα.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κριμπᾶς.

§47Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§48Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Διὰ τοῦ προχθὲς ὑποβληθέντος νομοσχεδίου τροποποιητικοῦ τοῦ νόμου 3406 προβλέπεται ἱκανὸς ἀριθμὸς περὶ κατασκευῆς τοιούτων ὁδῶν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δίδεται ἡ εὐκολία εἰς τὴν διοίκησιν νὰ κατασκευάσῃ μεμονωμένα τινὰ ἔργα ἢ νὰ ἔρχεται εἰς ἀρωγὴν δήμων καὶ κοινοτήτων ποὺ προβαίνουν διὰ προσωπικῆς ἐργασίας εἰς τὴν κατασκευὴν ὁδῶν. Ἐλπίζω ὅτι τὸ σχέδιον τοῦτο τοῦ νόμου θὰ ψηφισθῇ πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρασεβδᾶς, ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ πρότασιν νόμου περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ νέας διατυπώσεως τῶν Ν. Δ. ἀπὸ 2)12)25 καὶ ἀπὸ 20)9)26 περὶ ὀργανώσεως τῆς σωματικῆς ἀγωγῆς καὶ στρατιωτικῆς ἐκπαιδεύσεως.

§50Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅπως καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶπον, ἡ ράτσα μας χάρις εἰς τὰς περιπετείας καὶ τὰ παθήματα τῆς φυλῆς μας, χάρις εἰς τοὺς ἑλώδεις πυρετοὺς καὶ εἰς τὰς ἐκ τούτων ἄλλας ἀσθενείας, χάρις εἰς τὸν ὑποσιτισμὸν εἰς τὸν ὁποῖον ὑποβάλλεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὡς καὶ τὴν ἀπότομον μετάβασιν αὐτοῦ ἀπὸ τὸν ἀγροτισμὸν εἰς τὸν ἀστικισμόν, χάρις εἰς τὴν κατάχρησιν τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν καὶ τοῦ καπνοῦ, τὴν ὁποίαν κάνει, ὡς καὶ τῆς ὑπερβολικῆς καλλιεργείας αὐτοῦ, χάρις λέγω εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ δεινὰ καὶ τόσα ἄλλα ἀκόμη περισσότερα τῶν ὁποίων οὐκ ἔστιν ἀριθμός, ἡ ράτσα μας κινδυνεύει νὰ πάθῃ, ἂν δὲν ἔπαθεν ἀρκετὰ ἤδη, κινδυνεύει νὰ πάθῃ ἐκφυλισμόν. Τὸ μόνον ἢ τοὐλάχιστον τὸ κυριώτερον μέσον ποῦ διαθέτομεν, ὅπως ἀντιπαλαίσωμεν κατὰ τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ κακοῦ, ἀναμφισβητήτως δὲ εἶναι ἄλλο παρὰ ἡ γυμναστική. Τὰ Κράτη τὰ σύγχρονα λαβόντα ἀφορμὴν καὶ ἀπὸ τὰ μαθήματα καὶ ἀπὸ παθήματα τοῦ τελευταίου μεγάλου πολέμου, ἐπεδόθησαν εἰς τὴν γυμναστικήν, ποιοῦντα τεραστίας θυσίας καὶ λαμβάνοντα μέτρα ριζικὰ καὶ συστηματικὰ καὶ αὐτὰ τὰ Βαλκανικὰ καὶ αὐτὸ τὸ ἀκόμη Τουρκικόν κράτος! Ἡμεῖς τῶν ὁποίων τὰ μαθήματα καὶ τὰ παθήματα ὑπῆρξαν πικρότερα, σκληρότερα, ἐξαντλητικώτερα, νομίζω ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιδοθῶμεν εἰς τὴν γυμναστικὴν ἔτι περισσότερον, ἵνα καὶ τὰς ἀπωλεσθείσας δυνάμεις μας ἀνακτήσωμεν, καὶ νέας ἀντλήσωμεν τοιαύτας, καὶ ἐν γένει παρασκευασθῶμεν εἰς τὸ μέλλον διὰ πάντα ἐνδεχόμενον νέον ἀγῶνα. Τὸ ἔθνος ἡμῶν ἄλλως τε κύριοι βουλευταὶ ἢ μᾶλλον οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὸ πρῶτον ἐφεῦρον τὴν γυμναστικὴν ἢ διὰ νὰ ἐκφρασθῶ καλλίτερον τὸ πρῶτον ἐσυστηματοποίησαν καὶ ἐπεδόθησαν συστηματικῶς εἰς αὐτήν. Καὶ ὑπῆρξε ἡ γυμναστικὴ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις ἡμῶν προγόνοις, εἷς ἐκ τῶν κυριωτέρων ὅρων τῆς ἀναπτύξεως καὶ διατηρήσεως τοῦ πολιτισμοῦ αὐτῶν, διότι ὡς καὶ ἡ ἐτυμολογία τῆς λέξεως πολιτισμὸς παραγομένης ἐκ τῆς λέξεως πόλεως, μᾶς διαδηλοῖ ὅτι ὁ πολιτισμὸς ἔχει πρώτην καὶ ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν τὴν διαβίωσιν εἰς πόλεις. Μόνος του ὁ ἄνθρωπος, μεμονομένως ζῶν οὐδόλως ἢ ἐλάχιστα δύναται νὰ προαχθῇ, δὲν εἶναι δὲ εἰς θέσιν οὐδὲ τὰς στοιχειώδεις αὐτοῦ ἀνάγκας νὰ ἱκανοποιήσῃ ἢ μόλις εἴς τινας τούτων δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ, ἐνῷ μετὰ πολλῶν ἄλλων συζῶν ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ καὶ συνεργαζόμενος μετ’ αὐτῶν τὰ μέγιστα δύναται νὰ ἐπιτύχῃ ὑπὲρ τῆς ἑαυτοῦ βελτιώσεως καὶ ἀνυψώσεως. Ἀλλ’ ἐκ τῆς διαβιώσεώς του εἰς πόλεις δὲν παράγεται μόνον τὸ μέγιστον ἀγαθόν, ὁ πολιτισμός. Παραλλήλως πρὸς τὸν πολιτισμὸν γεννᾶται καὶ κἄτι τι ἄλλο ἀκόμη μέγιστον καὶ αὐτό, ἀλλὰ κακὸν ὅμως αὐτό, ὁ ἐκφυλισμός. Ὅσας ὑγιεινὰς συνθήκας καὶ ἐὰν τηρήσῃ ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῶν εἰς πόλεις καὶ ἔτι μᾶλλον εἰς μεγαλουπόλεις, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ διαβίωσις εἰς πόλεις εἶναι ὅρος νοσηρός, νοσηρότατος, ὁ ὁποῖος ἄγει κατευθεῖαν εἰς τὸν ἐκφυλισμὸν ὁ ὁποῖος βαθμηδὸν ἀνατρέπει ἄρδην τὰ ἀποτελέσματα τοῦ πολιτισμοῦ αὐτοῦ. Καὶ εἶναι τόσον ὀλεθριώτερα τὰ ἀποτελέσματα τῆς νοσηρότητος τοῦ ὅρου τούτου τῆς διαβιώσεως εἰς πόλεις πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην τοῦ ἐκφυλισμοῦ, καθ’ ὅσον αἱ πόλεις μας σήμερον καὶ ἔτι μᾶλλον εἰς τὸ μέλλον, ἔχουν καταστῇ μεγαλουπόλεις τεραστίως αὐξανόμεναι καθ’ ἡμέραν κατ’ ἀριθμὸν καὶ πληθυσμὸν καὶ τείνουσαι νὰ περιλάβωσι ὁλόκληρον σχεδὸν τὸν πληθυσμὸν ἑκάστης χώρας. Τὸ μόνον μέσον τὸ ὁποῖον διαθέτομεν, ὅπως ἀντεπεξέλθωμεν κατὰ τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ κακοῦ τοῦ ἐκφυλισμοῦ, ἀναμφισβητήτως δὲν εἶναι ἄλλο τί παρὰ ἡ γυμναστικὴ δηλαδή, ἡ συστηματικὴ ἄσκησις τοῦ σώματος. Αὐτὸ πάσχει ἐκ τῆς διαβιώσεως εἰς πόλεις ἐν γένει ἐκ τοῦ πολιτισμοῦ, καὶ αὐτὸ δέον νὰ τὸ ἐνισχύσωμεν καὶ δὲν δυνάμεθα ἄλλως νὰ τὸ πράξωμεν τοῦτο παρὰ διὰ τῆς γυμναστικῆς. Ἀλλὰ δὲν εἶπον τ’ ἀκριβή. Ὅταν εἶπον ὅτι ἡ γυμναστικὴ εἶναι ἡ ἄσκησις τοῦ σώματος μόνον, οὔτε εἶναι ἀληθὲς ἢ μᾶλλον, οὔτε ἐκφράζει πλήρως τὴν ἀλήθειαν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοι ἡμῶν, οἱ στερούμενοι πλήρων ἀνατομικῶν γνώσεων, ἔλεγον ὅτι ἡ γυμναστικὴ κάμνει ὑγειὲς τὸ σῶμα καὶ ὅτι «νοῦς ὑγειὴς ἐν σώματι ὑγιεῖ» Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι πλήρως ἀκριβὲς κατὰ τὰς νεωτέρας ἐπιστημονικὰς ἀντιλήψεις εἶναι ὅτι ἡ γυμναστικὴ ὄχι μόνον γυμνάζει τὸ σῶμα, ἀλλὰ γυμνάζει ἐπὶ πλέον καὶ τὸν νοῦν καὶ τὸν γυμνάζει διττῶς. Πρῶτον γυμνάζει σωματικῶς οὕτως εἰπεῖν τὸν ἐγκέφαλον, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ νοῦς αὐτὸς ἢ τὸ ὄργανον τοῦ νοὸς τὸν συγγυμνάζει δηλαδή, μετὰ τοῦ ἄλλου σώματος τοῦ ὁποίου ἡ γυμναστικὴ γυμνάζει καὶ τὸ αἷμα, καὶ τὰ νεῦρα, καὶ τὰ κύτταρα, καὶ τὰς ἶνας καὶ πάντα τὰ ἄλλα στοιχεῖα ὄχι μόνον τοῦ ἄλλου ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐγκεφαλικοῦ. Δεύτερον δὲ γυμνάζει τὸν ἐγκέφαλον ἰδεολογικῶς εἰς τὰς ἐκδηλώσεις αὐτοῦ τὰς ἀφῃρημένας, διότι ἡ ἀληθὴς γυμναστικὴ ἡ ἐπιστημονική, ἡ συστηματικὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀπειρίαν κινήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται εἰς ἀναλόγους ἰδέας αἱ ὁποῖαι παράγονται καὶ ἐναλλάσσονται μετὰ πάσης ἀκριβείας μετὰ πάσης ταχύτητος μετὰ παντὸς μέτρου, ἀρετὰς τὰς ὁποίας ἅμα ἀποκτήσει καὶ παγιώσει ὁ γενικὸς ὀργανισμὸς διὰ τῆς γυμναστικῆς τὰς διατηρεῖ ὁ ἐγκεφαλικὸς καὶ ὅταν ἐκεῖνος δὲν γυμνάζεται, οὗτος δὲ μόνον δρᾷ, ἤγουν σκέπτεται. Καὶ ὄχι μόνον ἡ γυμναστική, γυμνάζει καὶ ἀναπτύσσει τὸ σῶμα καὶ τὸν νοῦν, ἀλλ’ ἐπὶ ἐπὶ πλέον γυμνάζει καὶ ἀναπτύσει καὶ τὰ αἰσθήματα καὶ τὰ φρονήματα καὶ αὐτὸν τὸν χαρακτῆρα, ὄχι μόνον, διότι καθιστᾷ ὑγιὲς τὸ σῶμα καὶ ἡ ὑγιεία τοῦ σώματος εἶναι προϋπόθεσις παντὸς καλοῦ αἰσθήματος, φρονήματος καὶ χαρακτῆρος, ἀλλὰ καὶ διότι γυμνάζει καὶ ἀναπτύσει ἕν ἕκαστον τῶν αἰσθημάτων καὶ τῶν φρονημάτων καὶ τῶν στοιχείων τοῦ χαρακτῆρος. Οὕτω γυμνάζει τὴν ἑνότητα, τὴν πειθαρχίαν, τὴν παλαιστικότητα, τὴν ἐγκράτειαν, τὴν συμμετρίαν, τὰ καλλιτεχνικὰ αἰσθήματα, τὴν ἀκρίβειαν, τὴν εὐθύτητα καὶ τόσα ἄλλα χίλια δυό. Τέλος ἀναπτύσει τὰς παραγωγικὰς δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου ὑπὸ ἔποψιν οἰκονομικὴν καὶ πᾶσαν ἄλλην, εἶναι δηλαδὴ τὸ ἐντελέστερον μέσον, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐσυνείδητος ἐντατικώτερον, συστηματικότερον ἐξελίσσεται, προάγεται ἀνέρχεται εἰς ἐπίπεδα ἀνώτερα, ὄχι μόνον σωματικά, ἀλλὰ καὶ πνευματικὰ καὶ ἠθικά, ὑλικὰ παντοδαπά, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν ἄνθρωπον τὸν πρωτόγονον τὸν κατώτερον, ὁ ὁποῖος ἐξελίσσεται μόνον ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴν τῶν βιωτικῶν του ἀναγκῶν καὶ τῶν περιβαλουσῶν αὐτὸν περιστάσεων. Δι’ αὐτὸ τὴν γυμναστικὴν δὲν τὴν καλοῦμεν σωματικὴν ἁπλῶς ἀγωγήν, ἀλλὰ φυσικὴν ἀγωγὴν περιλαμβάνουσαν πᾶσαν ἀγωγὴν καὶ δι’ αὐτὸ οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι τὴν φυσικὴν αὐτὴν ἀγωγὴν ἐθεώρουν ὡς τὴν ὅλην ἀγωγὴν ἐν τῷ γυμνασίῳ ἀσκουμένην ἢ τουλάχιστον ὡς τὴν βάσιν τῆς πάσης ἄλλης ἀγωγῆς καὶ εἰς ταύτην προσέθετον ἀσκήσεις τινὰς καθαρὰς καὶ πνευματικὰς τοῦ καθεστικοῦ ἀνθρώπου, ἃς καλοῦμεν οὕτως ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς ἀσκήσεις τοῦ γυμναζομένου ἀνθρώπου αἱ ὁποῖαι ὡς εἶπον δὲν εἶναι μόνον σωματικαί, ἀλλὰ καὶ πνευματικαὶ καὶ ἠθικαὶ κλπ. Ὅταν κύριοι, ἡ γυμναστικὴ εἶναι τοιαύτη καὶ ἔχει τοιαύτην ἀξίαν καὶ χρησιμότητα, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος, διὰ μεγάλου μέρους τοῦ προϋπολογισμοῦ του, διὰ μεγάλου μέρους τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν του ν’ ἀπασχολῆται μὲ τὴν γυμναστικήν. Ἐννοῶ τὴν κανονικὴν γυμναστικήν, ἐκείνην ἡ ὁποία εἶναι, γυμναστικὴ τοῦ ὅλου ἔθνους ἐκείνην, ἡ ὁποία μόνον αὐτὴ ἐπρόκοψεν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία κατεσκεύασε γυμναστήρια, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν γυμνάζονται μόνον οἱ πολῖται, ἀλλὰ καὶ οἱ μαθηταὶ καὶ οἱ στρατιῶται τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος μόνον εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς γυμνάζῃ, ἔπραξε δηλαδή, ὅτι ἡ κοινωνία καὶ οἱ κοινωνικοὶ ὀργανισμοὶ ἔπραξαν εἰς ἀναπλήρωσιν τοῦ Κράτους, κατασκευάσαντες κτίρια, διὰ νὰ στεγάζωνται αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι, τὰ ὁποῖα μόνον τὸ Κράτος ὤφειλε νὰ κατασκευάσῃ. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν περὶ αὐτῆς τῆς γυμναστικῆς τῆς κοινωνικῆς, ν’ ἀπασχολῆται τὸ Κράτος, διὰ μεγάλου μέρους τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν του τοὐλάχιστον τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας καὶ τοῦ ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς, Προνοίας, ἐν τούτοις τὸ Κράτος δὲν ἀσχολεῖται ποσῶς περὶ αὐτῆς τῆς κοινωνικῆς γυμναστικῆς ἀπασχολεῖται μόνον μὲ τὴν στρατιωτικὴν γυμναστικὴν καὶ τὴν σχολικήν, ἀλλὰ τὶ εἶναι αὐταὶ ἀπέναντι τῆς ὅλης γυμναστικῆς τοῦ Ἔθνους; Κἄτι ἀσήμαντον. Σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ. Ἡ σχολικὴ γυμναστικὴ γυμνάζει, ὄχι βέβαια τοὺς μαθητὰς τοῦ δημοτικοῦ καὶ Ἑλληνικοῦ σχολείου, οἱ ὁποῖοι εἶναι βυζασταρούδια. Τὶ γυμναστικὴ θὰ κάμουν; Μόνον κεφαλὴ δεξιὰ ἀριστερὰ καὶ κανένα περιπατάκο. Κυρίως τοὺς γυμνάζει ἡ σχολικὴ γυμναστικὴ τοὺς γυμνασιόπαιδας καὶ τοὺς φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοῦ Πολυτεχνείου, αὐτοὶ ὅμως εἶναι ἐλάχισται χιλιάδες ἀπέναντι τῶν ἑκατομμυρίων τοῦ ὅλου Ἔθνους καὶ ἡ γυμναστικὴ των ἄλλως τε δὲν εἶναι πλήρης, ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐλαφρὰς κινήσεις μόνον καὶ ἀπὸ ὁμαδικάς, αἱ ὁποῖαι ἀναπτύσσουν τὴν πειθαρχίαν καὶ κατασιγάζουν τὰ ἔνστικτα τῶν νεαρῶν βλαστῶν. Ἡ στρατιωτικὴ γυμναστικὴ ἐπίσης γυμνάζει μόνον τοὺς κληρωτοὺς ἐλαχίστας δηλαδὴ χιλιάδας Ἑλλήνων, εἰς ἐλαχίστας ὥρας μόνον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θητείας των, διότι ὁ ἄλλος χρόνος διατίθεται διὰ τὰς καθαρὰς στρατιωτικὰς ἀσκήσεις καὶ τὰς στρατιωτικὰς ἀγγαρείας καὶ ὑπηρεσίας. Ἐπίσης ἐκ τῆς ὅλης ἀγωγῆς ἀπασχολεῖται τὸ Κράτος μονομερῶς μὲ τὴν καθαρῶς πνευματικήν, ἀλλ’ αὐτὴ μονομερῶς ἐφαρμοζομένη παράγει πολίτας νοσηρούς, σχολαστικοὺς καὶ ἀνισορρόπους ὁπωσδήποτε πολίτας, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε θὰ ἠδύναντο ν’ ἀποκτήσουν τὴν ἀρετὴν ἐκείνην οὐδὲ κατὰ πολλοστημόριον τὴν ὁποίαν ὁ μέγας Περικλῆς ἐκαυχᾶτο, ὅτι εἶχον οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι οἱ Ἀθηναῖοι, ἤτοι «νὰ φιλοκαλοῦν μετ’ ἐντελείας καὶ ἰδίως φιλοσοφοῦν ἄνευ μαλακίας... ἀλλὰ καὶ τὸ φιλοσοφεῖν ἄνευ μαλακίας». Ἀπασχολεῖται ἀκόμη τὸ Κράτος μὲ τὴν ὑγιεινὴν τῶν παιδιῶν καὶ μὲ τὴν τήρησιν ὡρισμένων ὑγιεινῶν κανόνων· καλὰ ὅλα αὐτά. Ἀλλὰ κύριοι μεμονωμένως τηροῦντες αὐτά, δὲν κάμνετε τίποτε ἄλλο παρὰ μία τρύπα εἰς τὸ νερό, διότι ὅσον καὶ ἐὰν διατηρηθῇ ὑγιὲς τὸ παιδὶ καὶ ὅσους ὑγιεινοὺς κανόνας καὶ ἂν τοῦ τηρήσωμεν ἐφ’ ὅσον εἰς ὅλην του τὴν ζωὴν θὰ διαβιοῖ ὑπὸ τὸν νοσηρὸν ὅρον ἤτοι εἰς μεγαλουπόλεις δὲν ἠμπορεῖ παρὰ αὐτὸ ἢ οἱ ἐπίγονοί του, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀντιδρᾷ διὰ τῆς γυμναστικῆς δὲν ἠμπορεῖ λέγω παρὰ νὰ ἐκφυλισθῇ. Καὶ ὄχι μόνον δὲν ἀπασχολεῖται περὶ τῆς κοινωνικῆς γυμναστικῆς τὸ Κράτος, ἀλλὰ πολλάκις τοῦτο καὶ ἕνα μεγάλο μέρος τῆς κοινωνίας παρεμβάλλει καὶ προσκόμματα καὶ καταδεικνύει ἁρπακτικὰς τάσεις κατὰ τῶν γυμναστηρίων καὶ ἡμεῖς ποῦ ἀσχολούμεθα μὲ τὴν κοινωνικὴν γυμναστικὴν καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς συνελεύσεως ὅπως εἶναι ὁ κ. Μίνδλερ, ὅστις ἐγήρασε συντρέχων τὴν γυμναστικὴν οἱ κύριοι Μαρσέλλος, Ξηρός, Σαράντης καὶ ἄλλοι μέλη ἢ πρόεδροι τῆς διοικήσεως γυμναστικῶν συλλόγων ξέρομεν τὶ κόκους κατεβάλλομεν τὶ ἱδρῶτα ἐχύσαμεν τὶ αἷμα ποῦ λένε ἐφτύσαμεν. Τὶ ὑποχρεώσεις ἀνελάβαμεν, διὰ νὰ φκιάξωμεν κάμποσα γυμναστήρια, διὰ νὰ τὰ διατηρήσωμεν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς γυμναστικῆς. Καὶ τὶ ἐτραβήξαμεν διὰ νὰ τὰ γλυτώσωμεν ἀπὸ τοὺς ὄνυχας τῶν ἁρπάγων, τῆς κοινωνίας καὶ πρὸ πάντων αὐτῆς τῆς Πολιτείας, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ μᾶς ἁρπάξουν νὰ γυμναστήρια καὶ νὰ τὰ κάμουν ἄλλοι κήπους καὶ ἄλλοι γκαράζ, ἄλλοι Δημόσια κτίρια ἢ οἰκόπεδα καὶ σπίτια, καὶ δὲν γνωρίζω τὶ ἄλλο. Κύριοι εἶχον τὴν εὐτυχίαν ἀπὸ μικρὸ παιδὶ νὰ ἐπιδοθῶ εἰς τὴν γυμναστικήν. Κάποιος μεγάλος φίλαθλος, ὁ ἡρωϊκὸς πεσὼν ἔφεδρος ἀξιωματικὸς ἐν Ἠπείρῳ στὸ 97 ὁ μακαρίτης Ἰω. Κρητικὸς μετὰ τοῦ ὁποίου καὶ ἄλλοι, ὅταν ἐγὼ ἤμην μαθητὴς καὶ αὐτὸς φοιτητὴς ἔκαμεν ἕνα τῶν παλαιοτέρων γυμναστηρίων τὸν Παναχαϊκὸν τῶν Πατρῶν, αὐτὸς λέγω μὲ παρεκίνησε νὰ ἐπιδοθῶ ἀπὸ μικρὸ παιδὶ στὴν γυμναστικὴ δι’ ὃ καὶ τοῦ εἶμαι εὐγνώμων. Εἶδον ποίαν ὠφέλειαν προσεπορίσθην ἐξ αὐτῆς ποίας δυνάμεις ἀπέκτησα δι’ ὧν ἀντιμετώπισα εἰς ἕνα μακρὸν πολεμικὸν βίον τόσους ἀγῶνας πληγὰς καὶ ἀσθενείας. Εἶδον εἰς τοὺς πολέμους τῶν τελευταίων τριάκοντα πέντε ἐτῶν, εἰς τοὺς ὁποίους συμμετέσχον, πόσον καθυστέρουν οἱ συστρατιῶται μου δι’ ἔλλειψιν φυσικῆς ἀγωγῆς. Καὶ εἶπον, ὅταν τελειώσουν αὐτοὶ οἱ πόλεμοι καὶ γλυτώσω τὸ κεφάλι ὅση μοι δύναμις ὑπολειφθῇ θὰ τὴν μεταχειρισθῶ, διὰ νὰ συντελέσω εἰς τὴν ἐξάπλωσιν τῆς γυμναστικῆς. Φαίνεται καὶ ἄλλοι φίλαθλοι τὰς ἰδίας παρατηρήσεις ἔκαμαν καὶ κατέληξαν εἰς τὰς ἰδίας ἀποφάσεις. Καὶ πράγματι μετὰ τὸν πόλεμον εὑρέθημεν τινὲς οἱ ὁποῖοι ἐπεδόθημεν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς γυμναστικῆς καὶ κατὰ τὴν τετάρτην συνέλευσιν ἐδόθη εἰς ἡμᾶς τοὺς φιλάθλους βουλευτὰς ἡ πρώτη εὐκαιρία νὰ παράσχωμεν τὴν πρώτην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γυμναστικῆς κινήσεως, ἥτις τότε σχεδὸν ἦτο νεκρωμένη. Τότε λοιπὸν εἰσήχθη ἕνα σχέδιον ψηφίσματος δι’ οὗ κατελαμβάνετο τὸ γήπεδον τοῦ Πανελληνίου γυμναστικοῦ συλλόγου τοῦ παλαιοτέρου τῶν γυμναστικῶν συλλόγων ἄνευ ἀποζημιώσεως καὶ προνοίας περὶ ἀντικαταστάσεως. Ἐξηγέρθην τότε ἐγὼ καὶ ἄλλοι φίλαθλοι βουλευταὶ καὶ συναινούσης τῆς Κυβερνήσεως ἡ συνέλευσις ἠναγκάσθη νὰ παραχωρήσῃ εἰς τὸν σύλλογον αὐτὸν ἐπὶ πλέον εἰς τὸν «Παναθηναϊκὸν» εἰς ἀντάλλαγμα ἀπὸ ἕνα γήπεδον ἀμφότερα εὐρύχωρα καὶ κεντρικά. Ἡ παραχώρησις αὕτη ὑπῆρξεν ὁ πρῶτος ὅρος ὁ ὁποῖος συνετέλεσεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γυμναστικῆς κινήσεως, διότι τὰ γήπεδα αὐτὰ ὡς κεντρικὰ καὶ εὐρύχωρα εἵλκυσαν καὶ διηκόλυναν πολὺ τοὺς γυμναζομένους προσετέθη κατόπιν ἕτερος ὅρος, διὰ τῆς ἀφίξεως τῶν προσφύγων ἐκ τῆς Σμύρνης καὶ Κωνσταντινουπόλεως οἱ ὁποῖοι εἶχον παραδόσεις γυμναστικάς, διότι προήρχοντο ἀπὸ τὰς πόλεις αὐτὰς αἱ ὁποῖαι ἦσαν παλαιότεραι τῶν ἰδικῶν μας καὶ εἶχον Εὐρωπαϊκὰς παροικίας μὲ συνηθείας γυμναστικάς, ἃς ἐκεῖνοι ἐμιμοῦντο. Ἐπίσης προσετέθη ἄλλος ὅρος ἡ στενωτέρα ἐπικοινωνία εἰς ἣν καὶ ἐγὼ συνετέλεσα μετὰ τῆς Κύπρου ἐχούσης ἔτι περισσοτέρας τοιαύτας συνηθείας. Τέλος ἐπανῆλθον εἰς τὴν παρακολούθησιν τῶν ἀθλητικῶν. Διάφοροι φίλαθλοι προκαλέσαντες τὴν ἄφιξιν ξένων ἀθλητικῶν ὁμάδων καὶ τὴν τέλεσιν μετ’ αὐτῶν ἀγώνων οἱ ὁποῖοι ἐκίνησαν τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κοινοῦ. Αὐτοὶ οἱ ὅροι συνετέλεσαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γυμναστικῆς κινήσεως μετὰ τὸν πόλεμον, ἥτις πρὸ τούτου εἶχε καταπέσῃ, διαρκοῦντος δὲ αὐτοῦ ἦτο σχεδὸν νεκρά. Ἀλλὰ ἡ κίνησις αὕτη ἦτο καλὴ καὶ σταθερὰ δὲν ἠμποροῦσε ὅμως νὰ θεωρηθῇ ἐπαρκής. Διὰ νὰ εἶναι ἡ γυμναστικὴ κίνησις ἐπαρκὴς θὰ ἔπρεπε νὰ περιλάβῃ ὅλας τὰς μάζας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἢ τοὐλάχιστον τὰς περισσοτέρας τοῦθ’ ὅπερ θὰ ἀπῄτει συστηματικὴν ἐνίσχυσιν τῆς γυμναστικῆς. Καὶ εἶπον τότε διὰ νὰ γείνῃ τοῦτο λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ Πολιτεία ἠδιαφόρει, ἂν δὲν παρενέβαλλε προσκόμματα ὅπως καὶ μέγα μέρος τῆς κοινωνίας καὶ μέχρις ὅτου ἐκβιασθῇ ἢ ἐκμαιευθῇ ἡ διάθεσις αὐτῶν νὰ ἐνισχύσουν σοβαρῶς καὶ συστηματικῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἄλλη ἐνίσχυσις συστηματικὴ τῆς γυμναστικῆς, παρὰ διὰ τῆς συνεργασίας ὑπαρχόντων ἀντιπροσώπων τῶν τριῶν κλάδων τῆς γυμναστικῆς, ἤτοι τῶν ἐπιτελείων τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ Ναυτικοῦ τοῦ διευθυντοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῆς γυμναστικῆς τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας καὶ τοῦ συνδέσμου τῶν γυμναστικῶν καὶ ἀθλητικῶν σωματείων. Κατὰ σύμπτωσιν τότε ἦτο ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τοῦ στρατοῦ ὁ κ. Καθενιώτης ὁ ὁποῖος ἔγραφεν ἐν τῷ Τύπῳ καὶ συνεζήτει μετ’ ἄλλων, διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῆς θητείας, ἔσπευσα καὶ τὸν εἶδον καὶ τοῦ εἶπα εἶναι πολὺ καλὴ ἰδέα, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ ἐλάττωσις τῆς θητείας χρειάζεται πρὸ τούτου νὰ γυμνασθῇ τὸ Ἔθνος, γυμναστικῶς καὶ ὅταν τὸ Ἔθνος εἶναι γυμναστικῶς—γυμνασμένον θὰ εἶναι καὶ στρατιωτικῶς γυμνασμένον κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ τότε θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐλάττωσις τῆς θητείας κατὰ τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον· ἐδέχθη ὡς ὀρθὴν τὴν παρατήρησίν μου ὅπως συνεφώνησε μετ’ ἐμοῦ, ὅτι συστηματικὴ ἐνίσχυσις τῆς γυμναστικῆς μόνον διὰ τῆς συνεργασίας τῶν ρηθέντων τριῶν κλάδων ἠδύνατο νὰ γείνῃ ἐπὶ τοῦ παρόντος, μὲ ἐξουσιοδότησεν δὲ νὰ ἴδω τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἄλλων κλάδων καὶ νὰ διαβεβαιώσω περὶ τῶν διαθέσεών του πρὸς συνεργασίαν, ἔσπευσα καὶ ἀνακοίνωσα ταῦτα εἰς τούτους ἰδίως εἰς τὸν διευθυντὴν τῆς σχολικῆς γυμναστικῆς κ. Χρυσάφην, ἔφερα εἰς ἐπαφὴν αὐτὸν μὲ ἐκεῖνον καὶ ἀνεχώρησα εἰς κἄποιο ταξεῖδι. Εὐτυχῶς μέχρις ὅτου γυρίσω τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐστάλη καὶ μία ἔκθεσις τοῦ Ἕλληνος στρατιωτικοῦ ἀκολούθου ἐν Ρουμανίᾳ ὅτι ἐξηπλώθη πολὺ ἡ γυμναστική, ἐκεῖ χάρις εἰς ἕνα νόμον περὶ συνεργασίας τῶν κλάδων τῆς γυμναστικῆς καὶ οἱ ἀνωτέρω λαβόντες ὑπ’ ὄψιν, εἴτε τὰς συστάσεις μου, εἴτε τὸ παράδειγμα τῆς Ρουμανίας συνέταξαν τὸ νομοσχέδιον δι’ ἐπιτροπῆς ὅπερ συνίστα μίαν ὑπηρεσίαν, σκοπὸν ἔχουσαν τὴν διευκόλυνσιν τῆς συνεργασίας τῶν τριῶν κλάδων τῆς γυμναστικῆς, τὴν ἐξεύρεσιν ὑπ’ αὐτῆς πόρων καὶ χώρων διὰ γυμναστήρια κλπ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπιδοκιμασθὲν καὶ ἀπὸ τὸν σύνδεσμον τῶν ἀθλητικῶν σωματείων καὶ ἐγκριθὲν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰσήχθη πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Δʹ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσιν, ἀλλὰ δὲν ἐψηφίσθη τότε διότι ἀνετράπη ἡ Συνέλευσις ἐκείνη μετὰ τῆς Κυβερνήσεως Μιχαλακοπούλου ἀπὸ τὴν Παγκαλικὴν στάσιν. Κατόπιν ὅμως ὑπὸ τοῦ Παγκαλικοῦ καθεστῶτος κατέστη νόμος τοῦ Κράτους, διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος. Δυστυχῶς εἶχεν παραλειφθῇ νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ διεύθυνσις ἐθνικῆς φυσικῆς ἀγωγῆς (Δ.Ε.Φ.Α). κληθεῖσα ὡς νομικὸν πρόσωπον, ὥστε ὄχι μόνον νὰ λαμβάνῃ ἐπιχορηγήσεις τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ νὰ προσπορίζεται δωρεὰς κληροδοτήματα ἐράνους εἰσφορὰς ἀπὸ τὴν κοινωνίαν. Καὶ εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν τῆς Δ.Ε.Φ.Α. ταύτης εἰς ἣν ἤμουν καὶ ἐγὼ ὡς μέλος καὶ ἀντιπρόσωπος τῆς κοινωνικῆς γυμναστικῆς, ὑπεστηρίχθη ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἐγένετο δεκτὸν νὰ παρακληθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκδώσῃ καὶ δεύτερον νομοθετικὸν διάταγμα δι’ οὗ νὰ χαρακτηρίζηται ἡ Δ.Ε.Φ.Α. ὡς νομικὸν πρόσωπον. Ἀλλὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ αὐτῷ περιελήφθησαν παρὰ τὰς διαμαρτυρίας μου καὶ τῇ ἐπιμονῇ τοῦ διευθυντοῦ τῆς γυμναστικῆς τοῦ ὑπουργείου Παιδείας καὶ διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐπιβαρύνουν τὰ καθήκοντα τῆς Δ.Ε.Φ.Α. καὶ ἔφερον δυσκολίας εἰς τὴν ἐπιτυχῆ ἐκτέλεσίν των ὁπωσδήποτε διατάξεις ὑπερβολικάς. Οὕτω, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ ἐπενέβαιναν εἰς τὰ γυμναστήρια, ὅτι ἡ Δ.Ε.Φ.Α. θὰ ἔκανε ἴδια γυμναστήρια χωριστὰ τῶν ἄλλων τῆς κοινωνικῆς γυμναστικῆς εἰσάγουσα οὕτω τὴν διχοστασίαν εἰς αὐτὴν καὶ ἀπασχολουμένη μὲ λεπτομερείας αἵτινες δὲν θὰ τὴν ἄφιναν νὰ ἐπιδιώξῃ τοὺς κυρίους σκοπούς της τῆς ἐνισχύσεως τῶν γυμναστηρίων. Ἐπίσης ὅτι οὐδὲν νομοσχέδιον, θὰ εἰσήγετο εἰς τὴν Βουλὴν ἄνευ γνώμης τῆς Δ.Ε.Φ.Α., τοῦθ’ ὅπερ ἐθεωρήθη ἀντισυνταγματικόν. Αἱ διατάξεις αὗται ἐγέννησαν δυσφορίαν τινα, ἀλλὰ παρὰ ταύτην ἡ Δ.Ε.Φ.Α. ἤρξατο τοῦ ἔργου της μετ’ ἐλπίδων ἐπιτυχίας. Δυστυχῶς ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας πάλιν αὐτό, ἐνεφάνησεν καὶ ἕτερον ζήτημα, ὅτι διὰ τῶν πόρων τῆς Δ.Ε.Φ.Α. πρέπει νὰ σταλοῦν ἔξω νὰ σπουδάζωσιν τρεῖς γυμνασταὶ ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους, οὓς αὐτὴ ὤφειλε νὰ σπουδάσῃ· ἐγὼ ἀντέλεξα, καὶ οὕτω παρουσιάσθη τρίτον ζήτημα ποῖοι πρέπει νὰ σπουδάσουν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ὁ κ. Χρυσάφης, ἐπέμενε νὰ σταλοῦν τρεῖς οἵτινες εἶχον δίπλωμα ἰατρικῆς. Ὁ Σύλλογος τῶν γυμναστῶν ὅμως ἐξηγέρθη καὶ ἐζήτησε, ὅτι πρέπει νὰ σταλοῦν οἱ καλλίτεροι, εὑρισκόμενοι διὰ διαγωνισμοῦ ἐγὼ ὑπεστήριξα μέσην γνώμην, ἀλλ’ ἕως ὅτου ἐπικρατήσῃ ἡ ἰδική μου γνώμη ἀντεμάχοντο αἱ δύο ἄλλαι καὶ εἰς μίαν στιγμὴν οἱ γυμνασταὶ φοβηθέντες ὅτι δὲν θὰ γίνει δεκτὴ ἡ ἰδική των γνώμη ἐπῆγαν εἰς τὸν κ. Στάην βουλευτὴν τότε καὶ οὗτος ὁ ὁποῖος ἦτο ἄλλοτε ὑπουργὸς καὶ εἶχεν δείξει ἐνδιαφέρον διὰ τὴν γυμναστικήν, ἀλλ’ ἀπὸ τότε ἤτοι ἀπὸ 20 ἐτῶν εἶχεν παύσῃ ν’ ἀσχολῆται μὲ αὐτὴν τὴν γυμναστικήν, παρουσιασθεὶς ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ἀπὸ κἄποιον ἄλλον ὁ ὁποῖος ἔκανε τὸν ἀσυμβίβαστον βασιλικόν, διὰ νὰ παίξῃ ρόλον στὰ γυμναστικὰ καὶ ὅστις τοῦ εἶπε, ὡς ἐκαυχᾶτο, τί θέλει ὁ στρατὸς νὰ συνεργάζεται μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἄλλων κλάδων τῆς γυμναστικῆς καὶ τὰ παρόμοια καὶ οὗ ὁ κ. Στάης παραπεισθεὶς ὡς ἄνω καὶ μὴ προσέξας εἰς τὰς κυρίας διατάξεις τοῦ νόμου περὶ Δ.Ε.Φ.Α. προνοούσας περὶ συνεργασίας τῶν τριῶν κλάδων τῆς γυμναστικῆς ἀπαραιτήτου οὔσης, ἀλλὰ δώσας σπουδαιότητα εἰς τὰς δευτερευούσας διατάξεις εἰς ἃς καὶ ἐγὼ ἐναντιώθην καὶ αἵτινες ἠδύνατο νὰ καταργηθοῦν χωρὶς αἱ κύριαι νὰ θιγθοῦν, ἐπῆγε εἰς τὴν Βουλήν, ἐξεφώνησε Φιλιππικὸν κατὰ τῆς Δ.Ε.Φ.Α. καὶ ἐζήτησε τὴν κατάργησίν της ἀντὶ νὰ ζητήσῃ τὴν κατάργησιν μόνον τῶν ἄνω δευτερευουσῶν διατάξεών της τῶν κακῶς νομοθετηθεισῶν. Ὁ λόγος του ἐν τούτοις δὲν εὗρε ἀπήχησιν ἐν τῇ Βουλῇ, διότι αὕτη οὐδεμίαν ἀπόφασιν ἔλαβε ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐπωφελήθησαν ὅμως αὐτοῦ οἱ ταχυδρομ. ὑπάλληλοι καὶ διὰ διατάγματος ἐπῆραν τοὺς πόρους τῆς Δ.Ε.Φ.Α. Ἐπίσης ἐπωφελήθη ἡ ὑπηρεσία τῆς γυμναστικῆς τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας ἐπὶ Οἰκουμενικῆς καὶ ὅλως παρανόμως προεκάλεσε ἔγγραφον ὑπουργικὸν ἄνευ προηγουμένου νόμου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν δι’ οὗ διετάσσετο αὕτη νὰ μὴ ἀποδίδῃ εἰς τὴν Δ.Ε.Φ.Α. τὰ εἰσοδήματά της τὰ ὁποῖα δυνάμει τοῦ σχετικοῦ νόμου ἦσαν κατατεθειμένα εἰς τὴν Τράπεζαν ταύτην καὶ τὰ ὁποῖα μόνον αὐτὴ ὡς ἴδιον καὶ ἀνεξάρτητον νομικὸν πρόσωπον ἠδύνατο νὰ τὰ διαθέτῃ. Τούτων ἕνεκα ἡ Δ.Ε.Φ.Α. στερηθεῖσα τῶν πόρων της ἠναγκάσθη νὰ σταματήσῃ τὴν δράσιν της ἀναμένουσα τὸν ὁριστικὸν κανονισμὸν τῆς τύχης της. Ἐξ ἄλλου τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἀγανακτῆσαν, διότι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ὑπέσκαπτεν τὸν νόμον αὐτὸν τῆς Δ.Ε.Φ.Α. ἤτοι τῆς συνεργασίας τῶν τριῶν κλάδων τῆς γυμναστικῆς, ὡς καὶ ἰδιαιτέρως μοὶ εἶπεν ὁ τότε ὑπουργὸς αὐτοῦ κ. Μαζαράκης, ὑπέβαλεν νομοσχέδιον δι’ οὗ ἐζήτει νὰ καταργηθῇ ἡ Δ.Ε.Φ.Α., ἐνῷ συγχρόνως διὰ τῆς σχετικῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως ἀπεδοκίμαζε τὰς κατ’ αὐτῆς ἐνεργείας!!! Ἐν τέλει δὲ ἔλεγεν ἂς κάνῃ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ὅτι θέλει, τὸ ἀφίνομεν ἐλεύθερον νὰ κανονίσῃ τὰ τῆς γυμναστικῆς!!! Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας δὲν ἤθελε πλέον τὴν συνεργασίαν τῶν τριῶν κλάδων τῆς γυμναστικῆς, ἀλλὰ καὶ δὲν ἐτόλμα νὰ τὸ δηλώσῃ καθαρά, οὐδὲν ἐνήργησεν ἐπὶ τοῦ θέματος εἰ καὶ ἀφέθη ἐλεύθερον καὶ ἐπέρασε ἔκτοτε διετία. Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας κατήρτισε διάφορα νομοσχέδια ἃ ἔχω εἰς χεῖρας μου ἐν ἀντιγράφῳ, δι’ ὧν κατήργει τὴν Δ.Ε.Φ.Α. ἢ τὴν συνεργασίαν τῶν τριῶν κλάδων τῆς γυμναστικῆς, ἀνέθετε εἰς αὐτὸ τὴν διεύθυνσιν τῆς σχολικῆς καὶ κοινωνικῆς γυμναστικῆς καὶ διὰ καμουφλάρισμα ἔλεγεν, ὅτι διατηρεῖ τὴν Δ.Ε.Φ.Α. ἐνῷ εἰς τὴν γενικὴν διεύθυνσίν της οὐδὲν ἀνέθετε, ἀλλὰ ὅπως καὶ τὸν ἀρχικὸν νόμον περὶ Δ.Ε.Φ.Α. τὸν ἐγκατέλειψε, οὕτω καὶ τὰ σχέδια ταῦτα ἐπίσης τὰ ἄφισε ἀπραγματοποίητα. Δι’ ὃ καὶ μένομεν ἀκόμη ἐν ἐκκρεμότητι καὶ δή, ὡς εἴπομεν ἀπὸ διετίας καὶ ἐπὶ τόσον σπουδαίου ζητήματος. Ἀλλ’ ὁ νόμος κύριοι βουλευταὶ περὶ Δ.Ε.Φ.Α. ἰσχύει, παρεμποδίζεται μόνον ἡ ἐφαρμογή του ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας. Ἡ Δ.Ε.Φ.Α. ἐπίσης ὡς ἴδιον νομικὸν πρόσωπον ἔχει ὡρισμένα εἰσοδήματα, ἀλλὰ παρανόμως τῆς ἐπῆραν αὐθαιρέτως αὐτά, διότι παρέλειψα νὰ εἴπω ὅτι τὸ ἴδιον ὑπουργεῖον τὰ διανέμει μεταξὺ τῆς σχολῆς γυμναστῶν ἢ τῆς στρατιωτικῆς χωρὶς νὰ ἔχῃ δικαίωμα καὶ χωρὶς τίποτε νὰ δώσῃ εἰς τὴν κοινωνικὴν γυμναστικήν. Δὲν ἠμπορεῖ ὅμως νὰ παραταθῇ πλέον αὐτὴ ἡ κατάστασις. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι, διὰ νὰ πάῃ μπροστὰ ἡ γυμναστική, νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ συνεργασία τῶν τριῶν κλάδων τῆς γυμναστικῆς, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐφαρμοσθοῦν πλέον τὰ ρηθέντα σχετικὰ νομοθετικὰ διατάγματα περί αὐτῆς, ἤτοι νὰ ἐπιτραπῇ ἡ περαιτέρω δρᾶσις τῆς Δ.Ε.Φ.Α. καὶ τῇ ἀποδοθῶσι κατὰ τοὺς νόμους καὶ τὸ Σύνταγμα τὰ εἰσοδήματά της, ὅπως ἐπέλθῃ ἀρωγὸς εἰς τὴν ἐγκαταλελειμένην γυμναστικήν. Πρέπει ἄλλως τε τὰ Νομοθετικὰ αὐτὰ Διατάγματα περὶ αὐτῆς κατὰ ψήφισμα τῆς παρελθούσης Συνελεύσεως νὰ ἐπικυρωθῶσι διὰ νόμου. Πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω πρότασιν νόμου πρὸς ἐπικύρωσιν τῶν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων αὐτῶν καὶ ἐπωφελοῦμαι ἵνα συστήσω τὴν συμπλήρωσιν καὶ τροποποίησίν των δι’ ἀφαιρέσεως τῶν περιττῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν φιλολογίαν, διὰ διατυπώσεως τῶν διατηρουμένων πληρέστερον, καὶ διὰ προσθήκης γενικῶν τινων διατάξεων περὶ εὐκολιῶν εἰς τὴν γυμναστικήν, περὶ τῶν ὁποίων οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις ἐκ τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὰ γυμναστικά, ἐφ’ ὅσον ἐπιθυμεῖ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῆς γυμναστικῆς καὶ ὄχι ἐγωϊστικῶς τοῦ ἑνὸς εἰς βάρος τοῦ ἄλλου. Περὶ τῶν διατάξεων τῆς προτάσεώς μου ταύτης ἐπιφυλάσσομαι νὰ σᾶς ὁμιλήσω κατὰ τὴν συζήτησιν. Σήμερον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὁμιλήσω μόνον διὰ 3 διατάξεις ἐξ αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν κατ’ ἀρχὰς νὰ θεωρηθοῦν ὅτι περιέχουν ἐπιβαρύνσεις φορολογικάς, ἐνῷ οὔτε αὐταὶ οὔτε αἱ ἄλλαι διατάξεις τῆς προτάσεως τὴν ὁποίαν καταθέτω περιέχουν τοιαύτας. Διατηρεῖται δηλαδὴ τὸ φορολογικὸν καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἀρχικῶς ἐνομοθετήθη. Αἱ διατάξεις αὐταὶ εἶναι αἱ ἑξῆς: 1) Αἱ ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι αἱ ἔχουσαι κατατεθειμένα κεφάλαια ἄνω τῶν 50 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὑποχρεοῦνται νὰ πληρώσουν ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν 5–10% ἐπὶ τοῦ Δημοσίου φόρου ἐπιτηδεύματος, ἵνα δι’ αὐτοῦ ἀθροιζομένου ἐπὶ 5–10 χρόνια καταρτισθοῦν γυμναστήρια εἰς τὸ ὄνομα τῆς ἑταιρείας αὐτῆς εἰς τὸ ὁποῖον κατὰ προτίμησιν θὰ γυμνάζωνται οἱ ὑπάλληλοί της. Αὐτὸ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἐπιβάρυνσις, πρῶτον διότι εἶναι ἀσήμαντον τὸ ποσὸν ποῦ θὰ πληρώνεται, καὶ δεύτερον διότι ἡ ὑποχρέωσις τῆς πληρωμῆς του ἀπορρέει ἀπὸ τὰς γενικὰς ὑποχρεώσεις ποῦ ἔχει κἄθε ἑταιρεία, καὶ δὴ τόσον μεγάλη, περὶ τηρήσεως ὑγιεινῶν ὅρων μεταξὺ τῶν ὑπ’ αὐτὴν ἐργαζομένων. Εἰς τὰ Κράτη τὰ ξένα καὶ αἱ ἑταιρεῖαι καὶ τὰ ἐργοστάσια τὰ μεγάλα οὕτω ἀντιλαμβάνονται τὴν ὑποχρέωσιν αὐτῶν περὶ ὑγιεινῆς, καὶ δι’ αὐτὸ διατηροῦν γυμναστήρια διὰ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἐργάτας των. Ἕνα τοιοῦτον ἐργοστάσιον τῆς Βιέννης μᾶς ἀπέστειλε προπέρυσι ἐδῶ μίαν ὁμάδα γυμναστικὴν ἡ ὁποία μάλιστα ἐνίκησε τὴν ἰδικήν μας καὶ ἐπὶ κεφαλῆς ἦτο γυμναστὴς ἄριστος τὸ ὁποῖον καὶ ἐκρατήσαμεν ἐδῶ καὶ τὸν πληρώνομεν 10.000 δραχμὰς τὸν μῆνα διὰ νὰ μᾶς διδάξῃ ἐδῶ τὴν γυμναστικήν. Ἡ διάταξις ἄλλως τε αὐτὴ ἐπαναφέρει εἰς ἰσχὺν μίαν ὡραίαν συνήθειαν τῶν ἀρχαίων ἡμῶν προγόνων τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ μιμώμεθα, ὅταν ἠμποροῦμεν, ἤτοι τὴν συνήθειαν τῶν χορηγιῶν κατὰ τὰς ὁποίας οἱ πλούσιοι κατασκευάζουν ἐξ ἰδίων πλοῖα καὶ τὰ παρόμοια τὰ ἐξώπλιζον καὶ τὰ παρέδιδον εἰς τὴν χρῆσιν τὴν πολεμικὴν τῆς Δημοκρατίας των. Δευτέρα διάταξις εἶναι τὸ νὰ ἐγγυᾶται τὸ Κράτος διὰ δάνεια τῶν συλλόγων πρὸς κατασκευὴν τῶν γυμναστηρίων. Οἱ σύλλογοι τῶν γυμναστηρίων ἔχουν πόρους ἐτησίως, ὄχι κεφάλαια, ἀλλὰ μὲ τοὺς πόρους αὐτοὺς θὰ ἀργήσουν νὰ κατασκευάσουν τὰ γυμναστήρια, ἢ ταῦτα βαθμηδὸν κατασκευαζόμενα θὰ κοστίσουν ἀκριβά. Θὰ ἐχρειάζετο πρὸς τοῦτο νὰ δανεισθοῦν ἀπὸ τὰς Τραπέζας. Ἐπειδὴ ὅμως οἱ πόροι αὐτοὶ δὲν εἶναι κανονισμένοι διὰ νόμων ὅπως οἱ τῶν δήμων, αἱ Τράπεζαι ζητοῦν διὰ νὰ δανείσουν ὑποθήκην. Ἀλλὰ ὑποθήκην δὲν δύνανται νὰ δώσουν οἱ σύλλογοι διότι δὲν ἔχουν τὴν κυριότητα τῶν χώρων των, ἀλλὰ καὶ ἂν τὴν εἶχον δὲν ἔπρεπε νὰ δώσουν τοιαύτην ὑποθήκην, διότι ἂν συνέβαινε νὰ μὴ εἰμποροῦσαν εἰς μίαν στιγμὴν ἀδυναμίας νὰ πληρώσουν ἐχάνοντο τὰ γήπεδά των ὄχι μόνον ἀπ’ αὐτούς, ἀλλ’ ἐν γένει καὶ ἀνεπιστρεπτεί, ἀπὸ τὴν γυμναστικήν, εἶναι δὲ τόσον ὀλίγα ταῦτα εἰς τὰς πόλεις ὥστε θὰ ἔπαυε αὕτη γιὰ πάντα. Τὸ μόνον ἄρα μέσον νὰ ἐπιτυγχάνουν δάνεια οἱ γυμναστικοὶ σύλλογοι δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ ἡ ἐγγύησις τοῦ Κράτους, ἀναλόγως τῶν πόρων ποῦ ἔχει κἄθε σύλλογος. Ἂς ἔλθωμεν εἰς συγκεκριμμένον παράδειγμα. Ὁ σύλλογος π. χ. τοῦ «Παναθηναϊκοῦ» τοῦ ὁποίου εἶμαι πρόεδρος ἔχει 1.500.000 ἔσοδα τὸν χρόνον. Ἂν ἀφαιρεθοῦν 800 χιλ. διάφοροι δαπάναι δηλαδὴ μετακλήσεως ξένων ὁμάδων κτλ. μένουν ἀπὸ τὰ ἔσοδα αὐτὰ ποσὸν 700 χιλ. δραχ., ἐὰν καὶ ἀπὸ αὐτὰ ἀφαιρεθοῦν ἄλλαι 300 χιλ. ἔξοδα συνήθη μένουν 400 χιλ. ἐτησίως καθαρὰ ἔσοδα. Μὲ αὐτὰ τὸ γυμναστήριον τοῦ «Παναθηναϊκοῦ», θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ εἰς 3–4 χρόνια καὶ θὰ ἐκόστιζε δύο σχεδὸν ἑκατομμύρια, ἐνῷ ἂν τοῦ ἐδίδετο 1 ἑκατομμύριον, θὰ τὸ ἐφτιάνανε ἐφέτος, ἤτοι εἰς τὸ ἥμισυ ποσὸν καὶ τέσσερα χρόνια προτήτερα εἰς τὸ διάστημα τῶν ὁποίων θὰ ἐκέρδιζε πολλαπλάσια, ὥστε καὶ ἄλλα γυμναστήρια νὰ φκιάσουν. Τρίτη διάταξις. Δι’ αὐτῆς εἰσάγεται μία καινούργια ἀρχὴ ἡ ὁποία ὄχι εἰς τοὺς ἀρχαίους μας προγόνους ἀπαντᾶται ἀλλ’ εἰς κανὲν νεώτερον Κράτος δὲν ὑπάρχει. Κάθε πολίτης δηλαδὴ ὑποχρεοῦται νὰ γυμνάζεται, ἐφ’ ὅσον ἡ ὑγεία καὶ ἡ ἡλικία του τὸ ἐπιτρέπει. Ἡ ὑποχρέωσις αὕτη τοῦ νὰ γυμνάζονται οἱ πολῖται εἶναι ἀληθῶς ὡς εἶπον καινοφανὴς διὰ σήμερον, ἀλλ’ εἶναι ἀρχαιοελληνικὴ καὶ ἡμεῖς ὡς ἀπόγονοι τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων ὀφείλομεν νὰ τὴν παραδεχθῶμεν ἔστω καὶ ἂν πρέπει νὰ πρωτοτυπήσωμεν, σήμερον ἐξ ἄλλου ὅλα τὰ Κράτη τὰ σημερινὰ τάχιστα θὰ ὑποχρεωθῶσι νὰ καθιερώσωσι τὴν ὑποχρεωτικὴν ἄσκησιν τοῦ πολίτου εἰς τὴν γυμναστικήν, διότι χωρὶς αὐτὴν εἶναι ἀδύνατον μὲ τὰς μεγαλουπόλεις εἰς τὰς ὁποίας συμπυκνοῦται ὁ πληθυσμός των σήμερον τόσον νοσηρῶς νὰ ζήσωσιν. Πρὸς κύρωσιν δὲ τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς οἱονεὶ μετριάξουσαν τὴν ἀρχὴν ταύτην, προσθέτω ὅστις δὲν γυμνάζεται καὶ δὲν εἶναι γραμμένος εἰς κανένα σωματεῖον γυμναστικὸν ὀφείλει νὰ πληρώνῃ ἕνα πρόστιμον ἕως τὸ ⅓ τῆς συνήθους συνδρομῆς εἰς γυμναστικὸν σύλλογον.

§51Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἄν θέλουν, θὰ πᾶνε νὰ γυμνάζωνται. Μὲ τὸ ζόρι δὲν θὰ πᾶνε ἔτσι δὲν γίνεται τίποτε. Ἀναγνωρίζω ὅμως ὅτι ἕως τώρα εἰργάσθητε εἰς τὴν κοινωνικὴν γυμναστικὴν ὅλοι πολὺ καλὰ καὶ θὰ ἐξακολουθήσητε ἐργαζόμενοι.

§52Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν τρίτην διάταξιν μπορῶ νὰ παραιτηθῶ, ἐὰν ὑπάρχει ἀντίρρησις. Ἀλλὰ αἱ ἄλλαι πρέπει νὰ ψηφισθῶσι καὶ χαίρω βλέπων ὅτι εἶσθε σύμφωνος. Ἐν τούτοις καὶ ὡς πρὸς αὐτὴν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἀνάλογος μὲ τὰς ἀστυνομικὰς περὶ ὑγιεινῆς διατάξεις. Ὅπως π. χ. ὁ τελευταῖος σταθμάρχης ἀστυνομικὸς δύναται νὰ ἐκδίδει μίαν διαταγὴν περὶ καθαριότητος, καὶ ὅταν αὕτη δὲν τηρηθῇ οἱ παραβάται πολῖται πληρώνουν πρόστιμον, ἔτσι καὶ ὁ παραβαίνων τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ νὰ ἐπιμελεῖται τῆς ὑγείας του ὡς καὶ τῆς ράτσας του πρέπει νὰ πληρώνῃ πρόστιμον.

§53Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐκεῖ πρόκειται περὶ ἐπειγούσης ἀνάγκης ἐκ τῆς ὁποίας δύναται νὰ ἐπέλθῃ μία καταστροφή. Ἀλλὰ δὲν εἰμποροῦμεν διαρκῶς τοὺς πολίτας νὰ τοὺς φέρωμεν μὲ τὴν ἀστυνομίαν καὶ νὰ τοὺς ἀναγκάζωμεν νὰ γυμνάζωνται.

§54Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Διὰ τῆς παραλείψεως τῆς γυμναστικῆς ἡ βλάβη εἶνε μεγαλυτέρα· ἐν τούτοις τὴν διάταξιν αὐτὴν τὴν ρίπτω ἁπλῶς ποῦ λένε εἰς κυκλοφορίαν, ὅπως λέγουν διὰ νὰ ριζοβολήσῃ βαθμηδὸν καὶ ἐλπίζω γλήγορα ὅπως εἶπον νὰ κατορθωθῇ τοῦτο.

§55Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς τὰ ἄλλα Κράτη δὲν τὸ κάμουν διὰ νόμου. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὴν Ἀμερικὴν μόλις φύγουν ἀπὸ τὸ γραφεῖόν των πηγαίνουν εἰς τὴν γυμναστικήν. Ἡ ἐργασία ποῦ κάμνετε εἶναι ὁ καλλίτερος τρόπος. Ὄχι ὅμως διὰ τοῦ νόμου.

§56Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπα ὅτι αὐτὴν τὴν τελευταίαν διάταξιν τὴν ρίπτω ἁπλῶς διὰ τὴν κυκλοφορίαν πρὸς μέλλουσαν ριζοβόλησιν. Ἐπειδὴ ὅμως μοῦ ἀντιτάσσεται τί γίνεται εἰς διάφορα πολιτισμένα Κράτη σᾶς ἀπαντῶ ὅτι μὲ τὴν προπαγάνδαν οὔτε καὶ εἰς αὐτὰ γυμνάζονται παρὰ ἐλάχιστοι πολῖται ἔναντι τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ, ὅστις παίζει τὸν σπουδαιότερον ρόλον διὰ τὴν διατήρησιν τῆς ράτσας. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ παρόντος διὰ τὴν πρότασιν τοῦ νόμου ποῦ καταθέτω ἐπιφυλασσόμενος διὰ τὰ λοιπὰ κατὰ τὴν συζήτησίν της. Προσθέτω μόνον ἤδη ὅτι ὅταν ψηφισθῇ αὕτη, ἐπὶ πλέον δὲ ληφθῇ πρόνοια πῶς νὰ ἐκπαιδευθοῦν ὄχι μόνον οἱ τακτικοὶ γυμνασταὶ ἀλλὰ καὶ οἱ καθηγηταὶ καὶ οἱ δημοδιδάσκαλοι εἰς τὴν γυμναστικὴν, διότι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν καὶ μισθοδοτοῦμεν πολλοὺς τακτικούς, τότε θὰ ἔχωμεν παντοῦ, γυμναστὰς εἰς ὅλας τὰς πόλεις καὶ χωρία, ὅπως παντοῦ θὰ ἔχωμεν γυμναστήρια τότε ἡ γυμναστικὴ θὰ ἐξαπλωθῇ εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, καὶ τότε θὰ ἀναζήσῃ εἰς αὐτὴν τὸ ἀρχαῖον γυμνάσιον ὡς κέντρον σωματικῆς, πνευματικῆς καὶ ἠθικῆς ἀναπτύξεως, ὅπου θὰ ἀναγεννηθῶμεν καὶ θὰ καταστῶμεν βαθμηδὸν ἄξιοι ἀπόγονοι τῶν ἐνδόξων ἀρχαίων προγόνων μας. Διότι καὶ ἂν ἡ φυσικὴ ἀγωγὴ ὅπως τὴν ἠννόουν οὗτοι καὶ τὴν ἐδίδασκον εἰς τὰ γυμνάσιά των εἶναι χρήσιμος εἰς ὅλους τοὺς λαούς, εἰς ἡμᾶς εἶναι ἀπείρως χρησιμωτέρα διότι ἡμεῖς ἔχομεν τὸ αἷμα μας θερμὸν καὶ τὰ νεῦρα μας εὐπαθῆ. Ὅταν δὲν γυμνάζεται ὁ ὀργανισμός μας ἐκεῖνα ἐκτρέπονται εἰς κακουργίας, ποῦ δὲν ταιριάζει στὴν φύσιν τὴν ἰδικήν μας καὶ παντὸς ἄλλου εἴδους κακίας. Ἐνῷ ὅταν ὁ ὀργανισμός μας γυμνάζεται μόνον τὴν ὁρμὴν γεννᾷ ἢ ἀκριβέστερον τὸν ἐνθουσιασμόν, ὑπὸ τὴν ἀληθῆ του ἔννοιαν ὄχι τὴν στιγμιαίαν ἔξαψιν, τὴν παραφοράν, τὴν ἰδιάζουσαν δηλαδὴ ἀρετὴν τῆς φυλῆς μας πρὸς ἔκφρασιν τῆς ὁποίας, ἰδίαν λέξιν οὐδεμία ἄλλη γλῶσσα ἔχει παρὰ ἡ Ἑλληνική. (χειροκροτήματα).

§57Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Ὁ κ. Καρασεβδᾶς νομίζει ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβάλῃ τὸν ἀθλητισμόν.

§58Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ὄχι. Ἐγὼ ἁπλῶς τὴν σχετικὴν γνώμην ἔρριξα καὶ ἐλπίζω γρήγορα νὰ ἴδωμεν τὰ ἀποτελέσματα τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν θέλῃ νὰ ψηφίσωμεν τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἀντίρρησιν καὶ μετὰ ταῦτα νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ συνθέσεως καὶ ἁρμοδιότητος τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου».

§62Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ὑπάρχει ἓν τυπικὸν λάθος.

§63Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ θὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ διόρθωσις. (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Ψήφισις συνόλου σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 23)30 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ θέσεως διατάξεών τινων εἰς τοὺς περὶ λιμένων καὶ πορθμοῦ Εὐρίπου νόμους». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21 Ἀπριλίου 1926 περὶ συστάσεως συνδέσμου πεδινῆς κοινότητος Ξάνθης». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 3 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ἰουλίου 1923 Ν. Δ. περὶ σχεδίων κλπ. καὶ ἀπὸ 8 Αὐγούστου 1926 περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 3 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Ἰουλίου 1923 περὶ σχεδίων πόλεων κλπ.». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου, «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 4)12 Δεκεμβρίου 1925 περὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων ΓΦΑʹ (3501), 359 καὶ 2918 περὶ τοῦ λιμενικοῦ ταμείου Πειραιῶς ὡς καὶ τῶν περὶ λιμένων». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου, «περὶ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 18)9)26 Ν. Δ. περὶ κατατάξεως ἐν τῷ ἐνεργῷ στρατῷ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Ἀπριλίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἀπὸ μέρους τοῦ ταμείου μονίμων ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν παροχῆς συμπληρωματικῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὸν Πανελλήνιον γυμναστικὸν σύλλογον». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ συστάσεως κεφαλαίου ἀνεργίας ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν θαλάσσης». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 1 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ. περὶ μετατάξεως ἀξιωματικῶν ἄλλων ὅπλων εἰς τὸ τῆς Ἀεροπορίας κλπ.». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ 1ου ἄρθρου τοῦ ἀπὸ 5)2)1925 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως προαγωγῶν». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τοῦ 23 Συντάγματος πεζικοῦ καὶ συγκροτήσεως ταγμάτων Χίου καὶ Σάμου». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀναθεωρήσεως πίνακος κριθέντων ἀξίων ὅπως τύχωσι συντάξεως ὁπλαρχηγῶν». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἐπαναφορᾶς ἀξιωματικῶν εἰς τὸ ὅπλον τῆς Ἀεροπορίας κ.λ.π.». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀναδρομικῆς προαγωγῆς ἀντιστρατήγων καὶ ὑποστρατήγων.». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ εἰσαγωγῆς εἰς τὴν στρατιωτικὴν σχολὴν Εὐελπίδων ὡς μαθητῶν ἰδιωτῶν Ἀλβανικῆς ὑπηκοότητος». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ παραβάσεως προθεσμιῶν Ν. Δ. 3 Αὐγούστου 1925 περὶ ἀνακλήσεως ἀπομακρυνθέντων ἀξιωματικῶν, ἀναθεωρήσεως στασίμων καὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ λογισμοῦ χρόνου ὑπηρεσίας ἀνακληθέντων εἰς ἐνέργειαν ἀξιωματικῶν». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 20 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ταμείου προνοίας ἀξιωματικῶν ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 23 Αὐγούστου 1923 Ν. Δ. περὶ καθορισμοῦ ὁρίου ἡλικίας ἀξιωματικῶν». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν Κρατικῶν ἐν γένει ὑπαλλήλων».

§64Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὡς ἐτροπολογήθη κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§65Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μάλιστα, νὰ ψηφισθῇ αὐτό.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§67Α. ΠΑΧΝΟΣ. Ἔχω ὑποβάλλει μίαν τροπολογίαν διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ γενικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου.

§68Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν τὴν δέχομαι.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21)4)1926 περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῶν δημοτικῶν φορολογιῶν δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων ὑδρεύσεως, ἐξυγιάνσεως καὶ ἐξωραϊσμοῦ τῆς πόλεως Ξάνθης». Ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία τοῦ κ. Ε. Καρυωτάκη.

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή. (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ἐπιβολῆς προσθέτου δικαιώματος ἐπὶ πάντων τῶν διὰ τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων καὶ τοῦ 8)2)26 Ν. Δ. περὶ διαθέσεως τῶν χρηματικῶν ποσῶν τῶν εἰσπραττομένων ἐκ τοῦ εἰδικοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης κλπ.».

§72Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε ἔχω ὑποβάλλει μίαν τροπολογίαν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἔγινε δεκτὴ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ἐκκενώσεως βόθρων». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ἱδρύσεως σανατορίου νομοῦ Μεσσηνίας ἐν τῇ θέσει Κουφοξυλειὰ Μαγουλιάνων». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἀπὸ 30 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀνακλήσεως ἀξιωματικῶν». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ἐγγραφῆς εἰς τὴν αʹ τάξιν ἐμπορικῶν τινων σχολῶν μαθητῶν ὑπὲρ τὸν ἀριθμὸν 45». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἀπὸ 11 Ἰουλίου 1927 διατάγματος περὶ ἐπιβατικῶν πλοίων». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον.

§75Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὑπέβαλον πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης τὴν περὶ ἧς πρόκειται ἐπερώτησιν, διότι ὁμολογῶ ὅτι ἐξεπλάγην ἀπὸ τὴν ἀσέβειαν τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ὁ Εἰσαγγελεὺς Λεβαδείας εἰς τὰς ἐπανειλημμένας διαταγὰς τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος συμφώνως μὲ τὸν νόμον, ἐζήτησε νὰ ἐπιβληθῶσι αἱ αἰτήσεις χαρίτων, ὡρισμένων καταδικασθέντων δι’ ἀσκόπους πυροβολισμοὺς κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ὁ κ. ὑπουργὸς διέταξε τὴν ἄμεσον ὑποβολὴν τῶν σχετικῶν αἰτήσεων τῶν χαρίτων, διότι αὗται, παρέλειψα νὰ εἴπω, ἐστηρίζοντο εἰς τὸ γεγονὸς τῆς δικαστικῆς πλάνης, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει τὴν ὑποβολὴν τῶν αἰτήσεων χαρίτων πρὸ τῆς ἐκτίσεως τοῦ ἡμίσεως τῆς ποινῆς. Ὁ Εἰσαγγελεὺς Λεβαδείας ἀκολουθῶν εἰς τοῦτο τὴν κακότητα τὴν πρωτοφανῆ, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε τὸ Πλημμελειοδικεῖον Λεβαδείας εἰς τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, καὶ παραβιάζων τὸν νόμον, δὲν ὑπέβαλε παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας προσκλήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὰς σχετικὰς αἰτήσεις χαρίτων, τοὐναντίον περιωρίζετο εἰς τό, νὰ τοῦ ὑποβάλῃ συμβουλὰς περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐκτελέσεως τῶν νόμων. Εἶπον λοιπὸν κύριοι βουλευταί, ὅτι πρόκειται περὶ ἀποφάσεως ἡ ὁποία δεικνύει κακότητα ἐξαιρετικῶς εἰς βάρος τῶν ὄντως παρανομησάντων πολιτῶν τῆς Λεβαδείας, ἡ κακότης δὲ αὕτη ἐχαρακτηρίσθη σαφέστατα ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἀφ’ ἧς λειτουργεῖ τὸ Πλειμμελειοδικεῖον Λεβαδείας, ἐπεβλήθη καὶ ἀφ’ ἧς ἐφηρμόσθη ὁ νόμος περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας καὶ ἀσκόπων πυροβολισμῶν, ἐπεβλήθη δίμηνος φυλάκισις καὶ χρηματικὴ ποινὴ 1500 δραχμῶν εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἐνθουσιασμένοι ἐκ τῶν ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων ἔρριψαν μίαν ἕως δύο σφαίρας. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ καταδίκη εἶναι πρωτοφανής, καὶ ἐπικαλοῦμαι τὰ πρακτικὰ καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου τούτου, ἴσως δὲ καὶ ὅλων τῶν Ἑλληνικῶν δικαστηρίων ὅτι, ὁμοία ἀπόφασις, εἰς ἀνθρώπους μάλιστα, τὸ πρῶτον κατηγορουμένους δὲν ὑπάρχει, ἡ ὁποία νὰ ἐπιβάλῃ ποινὴν φυλακίσεως δύο μηνῶν. Εὐτυχῶς τὸ Συμβούλιον τῶν χαρίτων, καίτοι διὰ τὴν χυδαιότητα, διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβέστερος τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἄφησεν εἰς τοὺς καταδικασθέντας τὸ ἥμισυ τῆς ποινῆς, καὶ ἐπὶ πλέον δέ, διὰ νὰ καταδειχθῇ πλήρως ἡ κακοπιστία τῶν δικαστῶν, ἀπερρίφθησαν ὅλαι αἱ αἰτήσεις περὶ ἀναβολῆς τῶν καταδικασθέντων. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν γνωρίζω τί μέτρα ἔλαβεν μέχρι σήμερον κατὰ τοῦ Εἰσαγγελέως ἐκείνου, ὁ ὁποῖος παρενόμισεν οὐσιαστικῶς, καὶ παρεβίασεν, ρητὴν διάταξιν τοῦ νόμου περὶ χαρίτων, ἐφέρθη δὲ καὶ περιφρονητικῶς πρὸς τὰς ἐπανειλημμένας διαταγὰς τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον βέβαια δὲν συμβάλλει παντάπασι διὰ τὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑπάρχῃ παρὰ τῷ Λαῷ, τόσον περὶ τῆς ἐκτελέσεως τῶν νόμων, ὅσον καὶ περὶ τῆς ἐκτελέσεως νομίμων διαταγῶν τῶν προϊσταμένων ἀρχῶν.

§76Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξῆρεν τὴν ἀπόφασιν δικαστικοῦ Λειβαδιᾶς σχετικῶς πρὸς τὸ ἀδίκημα, διὰ τὸ ὁποῖον κατεδικάσθη συμπολίτης του εἰς δίμηνον φυλάκισιν. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος νὰ μὴ θελήσω νὰ συζητήσω, διότι νομίζω ὅτι οὐδ’ ἐκεῖνος ἐδικαιοῦτο νὰ συζητήσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι αἱ γνῶμαι τῶν δικαστῶν αἱ ὁποῖαι φθάνουν εἰς τὴν ἔκδοσιν ἀποφάσεων εἶναι ζήτημα συνειδήσεως αὐτῶν δὲν δύναται δὲ νὰ τοὺς ἐλέγξῃ οὐδεὶς ἐν τῇ ἐκπληρώσει τῶν καθηκόντων των. Ἐὰν ἡ ἀπόφασις δὲν ἦτο ἡ προσήκουσα ὑπῆρχον τὰ ἔνδικα μέσα, διὰ τῶν ὁποίων ἠδύνατο νὰ στραφῇ κατ’ αὐτοῦ.

§77Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν ὑπῆρχε κανὲν ἔνδικον μέσον κ. ὑπουργέ.

§78Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ αὕτη ἡ ἀπόφασις εἶναι σεβαστή, τὸ ζήτημα δὲν εἶναι συζητήσιμον ἐν τῇ Βουλῇ. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον προσοχῆς καὶ τὸ ὁποῖον ἐπρόσεξα ἰδιαιτέρως εἶναι, ὅτι ἐνῷ ὑπεβλήθη αἴτησις περὶ χάριτος παρ’ αὐτοῦ, ὑποχρεουμένου ν’ ἀποστείλῃ τὴν αἴτησιν αὐτὴν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, ἵνα εἰσαχθῇ εἰς τὸ συμβούλιον τῶν χαρίτων, ὁ εἰσαγγελεὺς....... παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας διαταγὰς καὶ παραγγελίας μου, ὅπως ἀποστείλῃ τὴν δικογραφίαν καὶ τὰ σχετικὰ τῆς ὑποθέσεως, ἵνα εἰσαχθῇ εἰς τὸ συμβούλιον τῶν χαρίτων, ν’ ἀποφανθῇ περὶ τῆς χάριτος ἢ μὴ τῶν καταδικασθέντων, ὁμολογῶ, ὅτι ἠμέλησεν, ἀδιαφορήσας εἰς τὰς συστάσεις μου. Διὰ τοῦτο ἔσπευσα καὶ ὀφείλει νὰ τὸ μάθῃ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζῃ νὰ καλέσω εἰς ἀπολογίαν διέταξα δὲ ἀνακρίσεις, διὰ τοῦ εἰσαγγελέως τῶν Ἐφετῶν, τὸ πόρισμα τῶν ὁποίων χθὲς ἔλαβον. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ πληροφορήσω τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, ὅτι αἱ ἀνακρίσεις αἱ διεξαγόμεναι ὑπὸ τοῦ εἰσαγγελέως τῶν Ἐφετῶν βαρύνουν τὸν εἰσαγγελέα αὐτόν, ὁ ὁποῖος ὁμολογεῖ, ὅτι ἐξετροχιάσθη, δὲν ἦτο ἐν τῷ καθήκοντί του καὶ ἰδίως μὴ ὑπακούσας εἰς διαταγὰς τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ἀποστείλῃ τὰ σχετικὰ ἔγγραφα πρὸς ἀπονομὴν ἢ μὴ χάριτος. Διὰ τοῦτο συμφώνως πρὸς γνωμοδότησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν καὶ ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν τοῦ ἐπιβάλουν πειθαρχικὴν ποινὴν αὐστηροτάτην καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἡ πειθαρχικὴ αὐτὴ ποινὴ θὰ νουθετήσῃ εἰς τὸ μέλλον τὸν λειτουργὸν τοῦτον, ὅπως ἐκπληροῖ τὰ καθήκοντά του μετὰ περισσοτέρας εὐλαβείας.

§79Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως ἡ πληροφορία τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, ὅσον ἀφορᾷ τὸν παρεκτραπέντα εἰσαγγελέα μ’ εὐχαριστεῖ πολὺ καὶ ἦτο ἐπιβεβλημμένον καθῆκον νὰ δοθῇ ἕνα μάθημα εἰς τὸν κύριον αὐτόν, ὁ ὁποῖος οὔτε εἰς τοὺς νόμους, οὔτε εἰς τὰς διαταγὰς τοῦ ὑπουργείου ἠθέλησε νὰ ὑπακούσῃ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοῦ κάνει ἐντύπωσιν εἶναι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς νομίζει, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἔλεγχος τῶν ἀποφάσεων δικαστηρίων αἱ ὁποῖαι κρίνονται ὡς παρὰ τὴν συνείδησιν καὶ τὴν ὀρθὴν ἀντίληψιν περὶ δικαίου ἐκδοθεῖσαι. Τοῦ ὑπομιμνήσκω τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης μίαν ἐγκύκλιον ἑτέρου ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπίσης ἐτίμησε τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, τοῦ μακαρίτου Δημητρακοπούλου, ὁ ὁποῖος ὅταν πρῶτον ἀνέλαβεν τὰ καθήκοντά του ὡς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἡ πρώτη σύστασις, τὴν ὁποίαν ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμῃ εἰς τὰς διοικητικὰς ὑπ’ αὐτὸν ἀρχάς, τὰς εἰσαγγελικὰς δηλαδὴ εἶναι, ὅτι ὁ εἰσαγγελεὺς δὲν ἐπιτηρεῖ μόνον τὴν κατὰ τύπους ὀρθότητα τῶν ἀποφάσεων, ἀλλὰ καὶ τὴν κατ’ οὐσίαν, διότι ἐκεῖθεν κρίνεται ἡ ἀξία τοῦ δικαστοῦ, ἐκεῖθεν κρίνεται ἡ ἀμεροληψία τοῦ δικαστοῦ, ἐκεῖθεν κρίνεται ἡ ἐντιμότης τοῦ δικαστοῦ. Ἑπομένως ἐὰν ὁ κύριος ὑπουργὸς νομίζῃ, ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπικρίνωμεν ἀποφάσεις τὰς ὁποίας νομίζομεν, ὅτι παρὰ συνείδησιν ἐξεδόθησαν φρονῶ, ὅτι δὲν ἔχει ὀρθὴν τὴν ἀντίληψιν τῆς ἀποστολῆς ἡμῶν οὐδὲ τῆς ἀποστολῆς τοῦ ὑπουργοῦ.

§80Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐξακολουθῶ νὰ φρονῶ κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιλαμβάνεται τῆς οὐσίας τοιούτων ὑποθέσεων· ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν κατήγγειλε τὴν πρᾶξιν ὡς ἐκ δόλου, ἢ ἀσυγνώστου ἀμελείας γενομένην καὶ ὅτι ἡ ἀπόφασις ἐξεδόθη ἐκ κακοβουλίας ἢ ἐξ ἄλλων ἐλατηρίων δὲν εἶχεν παρὰ νὰ τὸ πράξῃ καὶ νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν καὶ ὁ ὑπουργός, θὰ ἐνήργουν ὅτι τοὺς ἐπεβάλλετο. Τοιαύτην ὅμως καταγγελίαν μέχρι τοῦδε δὲν ἔχομεν ὥστε νὰ διατάξω ἀνακρίσεις. Διὰ τοῦτο εἶπον, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης δὲν δύναται νὰ ἐπέμβῃ ἐφ’ ὅσον δὲν προκληθῇ διὰ μηνύσεως ρητῆς καὶ καταγγελίας κατὰ τοῦ δικαστικοῦ λειτουργοῦ παραβαίνοντος τὸ καθῆκον του ἐν τῇ ἐκτιμήσει τῶν οὐσιαστικῶν δικαίων στοιχείων τῆς καταθέσεως.

§81Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀκουσάντων δὲν θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ θὰ νομίσῃ, ὅτι τὰ ἐκεῖθεν καταγγελόμενα δὲν ἀποτελοῦν ἐπίσημον καταγγελίαν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ξηρὸς ἔχει τὸν λόγον.

§83Ν. ΞΗΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λύσῃ ἐπὶ τέλους τὸ ζήτημα τοῦ τελωνείου Στυλίδος· ὑπέβαλον πρότασιν νόμου, αὐτὴ ἐπῆγεν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον τὴν ἔστειλε εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἠξεύρω ποῦ. Θὰ παρακαλέσω νὰ λυθῇ ἐπὶ τέλους τὸ ζήτημα αὐτό.

§84Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πράγματι εἶναι ἐνδεδειγμένη ἡ προαγωγὴ τοῦ τελωνείου Στυλίδος, θὰ ληφθῇ μέριμνα περὶ αὐτοῦ εἰς τὸν ὑποβληθησόμενον ὀργανισμὸν τῶν οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν. Εἶναι δίκαιον τὸ παράπονον.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§86Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ζητήσει μετ’ ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων τὴν κατάθεσιν ὡρισμένων ἐγγράφων ἀφορώντων τὴν ἑταιρείαν τοῦ Λαχείου τοῦ Στόλου. Πράγματι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέθεσε τὸ παρελθὸν Σάββατον μερικὰ ἔγγραφα· θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ συμπληρώσῃ τὸν φάκελλον καταθέτων ἀφ’ ἑνὸς μὲν καταστατικὸν τῆς ἑταιρείας καὶ ἀφ’ ἑτέρου μίαν ἔκθεσιν τῆς ὁποίας ποιεῖται μνείαν εἰς ἕνα πρακτικὸν μιᾶς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία κατ’ ἐντολήν του ἔγινεν τὴν 20ὴν Ἰουλίου.

§87Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ποίαν ἔκθεσιν;

§88Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἡ ἔκθεσις τῶν ἐμπειρογνωμόνων ἡ ὁποία κατόπιν κατόπιν συνεννοήσεως τῶν δύο ὑπουργείων Οἰκονομικῶν καὶ Ναυτικῶν, διὰ νὰ ἐξετάσῃ κατὰ πόσον λειτουργεῖ νομίμως ἡ ἐν λόγῳ ἑταιρεία. Ἐπειδὴ ἡ ἔκθεσις αὐτὴ παρέχει πολύτιμα στοιχεῖα παρακαλῶ, νὰ κατατεθῇ.

§89Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι εἰς τὴν δικογραφίαν;

§90Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὄχι.

§91Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ καταστατικὸν εἶναι εἰς τὴν ἐπίσημον ἐφημερίδα, δύνασθε νὰ τὸ πάρετε· ἔχει δημοσιευθῆ.

§92Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ καταθέσωσιν τὸν ζητηθέντα πίνακα τῶν ληφθέντων χρηματικῶν ποσῶν, εἴτε ὑπὸ μορφὴν ἐπιδόματος, εἴτε ὑπὸ μορφὴν μισθοῦ, εἴτε ὑπὸ οἱανδήποτε ἄλλην μορφήν, τόσον ἀπὸ τὸ προσωπικόν, ὅσον καὶ ἀπὸ τοὺς συμβούλους τῆς ἐν λόγῳ ἑταιρείας.

§93Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ μᾶς σταλῇ αὐτὴ ἡ ἐρώτησις.

§94Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὴν ἔχω στείλῃ, κ. ὑπουργέ. Ἐπίσης ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μιᾶς ὑποθέσεως τῆς ὁποίας ὁ ἴδιος ἔχει λάβει ἀκριβῆ γνῶσιν καὶ ἡ ὁποία θ’ ἀπασχολήσῃ καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μὴ λάβῃ ὁριστικὰς ἀποφάσεις πρὶν ἔλθῃ τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν, ὁπότε εἶμαι βέβαιος, ὅτι τόσον ἡ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ ἡ Βουλὴ δὲν θὰ δεχθῶσι, ὥστε νὰ συζητήσωσι καὶ ἀποδεχθῶσι ὁπωσδήποτε ὅρους ὑποβαλλομένους ὑπὸ μιᾶς ἑταιρείας, ἡ ὁποία ἔχει μεταφέρει τὴν ἕδραν της τὴν λῃστρικὴν ἀπὸ τῶν ὁρίων τῆς Ἠπείρου καὶ τῆς Μακεδονίας εἰς τὰ κεντρικὰ σημεῖα τοῦ Κράτους.

§95Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ζήτημα θὰ ἔλθῃ ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς. Τὸ ζήτημα κατ’ ἀνάγκην θὰ ἔλθῃ ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, διότι ὑπάρχει ἀνάγκη κυρώσεως τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος τὸ ὁποῖον ἑπομένως δύναται καὶ ν’ ἀκυρωθῇ. Ἀλλὰ ὀρθὸν εἶναι ἡ Βουλή, θὰ γνωρίζῃ καὶ τίνας τροποποιήσεις δέχεται ἡ ἑταιρεία.

§96Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὑπὸ τοιούτους ὅρους εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ προβῇ εἰς τροποποίησιν τῆς συμβάσεως πρὶν ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ζήτημα, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μουντζουρίδης, ἐπὶ ἐπερωτήσεως περὶ μὴ πληρωμῆς μισθώματος εἰς τὸ πρὸ καιροῦ ἐπιταχθὲν κτῆμα τῆς Βιολέτας χήρας Χρηστοπούλου.

§98Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν καὶ ἰδιαιτέρως τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα ἐπιστήσῃ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν της ἐπὶ τῆς παρούσης ἐπερωτήσεως, διότι ἡ ὑπόθεσις διὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ ἐπερώτησις εἶναι περίεργος, ὅσον καὶ ἀξία ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Τὸ στρατιωτικὸν νοσοκομεῖον ἐν Ναυπλίῳ ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους εὑρίσκετο ἐν τῷ φρουρίῳ Ἴτς–καλὲ καὶ ἐκεῖ ἔμεινε μέχρι τοῦ 1899, ὁπότε ἀπεφασίσθη ἡ μεταφορά του. Πρὸς τοῦτο ἐγένετο ἐπίταξις ἑνὸς κτήματος ἔξωθεν τῆς πόλεως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστήθησαν ξύλινα παραπήγματα. Ἀλλὰ μετὰ πάροδον χρόνου ἡ Γαλλικὴ ἀποστολὴ ἀπεφάνθη, ὅτι πάραυτα πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ ὁ χῶρος αὐτός, διότι ὁ χῶρος αὐτὸς ἦτο ἀφ’ ἑνὸς ἀνθυγιεινός, ἀφ’ ἑτέρου ἀκατάλληλος νὰ διαιτῶνται ἀσθενεῖς, διότι πέριξ τοῦ χώρου τούτου ὑπάρχουν ἕλη καὶ συνεπείᾳ τῶν ἑλῶν τούτων, ἅμα τῇ ἐγκαταστάσει τῶν ἀσθενῶν, προσεβλήθησαν ὑπὸ ἑλωδῶν πυρετῶν. Μετεφέρθη λοιπὸν πάλιν τὸ νοσοκομεῖον ἐπὶ τοῦ Ἴτς–καλέ. Κατὰ τὸ 1923 τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας ἐπιτάζει τὸν χῶρον αὐτόν, ἵνα ἐγκατασταθοῦν πρόσφυγες καὶ πράγματι ἐγκατεστάθησαν οἱ πρόσφυγες καὶ διέταξε τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας νὰ προβῇ ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῆς πληρωμῆς τοῦ ἐνοικίου, διὰ τὴν ἐπίταξιν τοῦ κτήματος. Ἐξεδόθη ἡ πρώτη διαταγὴ κατὰ τὸ 1923, ὁπότε συνετάχθη καὶ τὸ πρωτόκολλον τῆς ἐπιτάξεως. Ἀπὸ τότε μέχρι σήμερον δὲν κατορθώθη νὰ προσδιορισθῇ τὸ ἐνοίκιον καὶ δὲν κατωρθώθη ἀκόμη ἡ ἰδιοκτήτρια, ἡ ὁποία εἶναι χήρα μὲ τέσσαρα τέκνα, νὰ λάβῃ κανὲν ἐνοίκιον. Ἐν τῷ μεταξύ, καθ’ ἣν ἐποχὴν κατείχετο τὸ κτῆμα, ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῆς Προνοίας πρὸς ἐγκατάστασιν προσφύγων, ὁ ἐκεῖ μηχανικὸς ἔκαμε μίαν αὐθαίρετον ἐπίταξιν μὴ στηριζομένην εἰς τὸν νόμον τῶν εἰσφορῶν καὶ ἐπιτάξεων καὶ πρὶν ἢ ἀκόμη γίνῃ κανονικὴ ἀποζημίωσις δι’ ἀπαλλοτρίωσιν, ἔκτισεν ἀποθήκας πυρομαχικῶν.

§99Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν ἐδόθη ἀποζημίωσις;

§100Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἀκόμη οὔτε ἀπηλλοτριώθη, ἐν τοσούτῳ ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία ἔκαμε τὰς ἀποθήκας στὰ 1926. Ἐν τῷ μεταξὺ διετάχθη ἡ ἐπιτροπὴ νὰ κάμῃ τὴν διανομήν. Ἕως ὅτου ὅμως συνέλθει ἡ ἐπιτροπὴ καὶ ἀποφανθῇ καὶ κάμει τὰς οἵας ἔπρεπε ἐνεργείας, ἐν τῷ μεταξὺ εἶχεν δημοσιευθῇ τὸ Σύνταγμα. Ἡ ἐπιτροπὴ συνῆλθε τὴν 14ην Ἰουλίου, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκόμη ἀπορώτερον εἶναι, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη, διὰ μεγάλης πλειοψηφίας, διὰ τὴν ἀκαταλληλότητα τοῦ κτιρίου. Φέρω δὲ ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὰ ἑξῆς πράγματα. Ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν διέταξεν εἰδικὴν ἐπιτροπήν, νὰ προβῇ εἰς ἐξέτασιν καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀκατάλληλον, διότι ἀναβλύζει κάτωθι τοῦ ἐδάφους νερὸ καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἡ ὑγιεινομικὴ ἐπιτροπὴ τῆς Γαλλικῆς ἀποστολῆς ἀπεφάνθη, ὅτι ἔπρεπε νὰ φύγῃ τὸ νοσοκομεῖον ἀπ’ ἐκεῖ. Ἑπομένως δὲν δύνανται νὰ μείνωσι πυρομαχικὰ ἐπὶ ἐδάφους τοιούτου. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου τὸ μέρος ἐκεῖνο εὑρίσκεται πλησίον πρὸς τὴν πόλιν, πέριξ δὲ τῶν πυριτιδαποθηκῶν κατοικεῖται ὅλος ὁ τόπος καὶ παραπλεύρως εἶναι καὶ τὰ πυροβολικὰ συντάγματα. Εἶναι δὲ ἄξιον ἀπορίας πῶς ἕνας στρατηγὸς προέβη εἰς ἐκλογὴν τοιούτου ἐδάφους ἐὰν ἠδύνατο νὰ εὕρῃ ἔδαφος ξηρὸν καὶ μάλιστα τοῦ δημοσίου. Ταῦτα ἤθελον νὰ φέρω ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως.

§101Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὰ πράγματα καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω μάλιστα, νὰ διέλθητε ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον, διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§103Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησίς μου ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐπικειμένων κατὰ τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον τῶν ἐκλογῶν πρὸς ἐκλογὴν προέδρων κοινοτήτων ἐν Κονίτσῃ προεβλέπετο, ὅτι λόγῳ τῆς συνθέσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἐξελέγετο πρόεδρος ὁ εὑρισκόμενος εἰς τὴν ἀντίθετον μερίδα τῆς Κυβερνητικῆς. Πρὸς ματαίωσιν τῆς τοιαύτης κομματικῆς συνθέσεως, ὁ πρῶτος ἀναπληρωματικὸς σύμβουλος, ὑπέβαλεν αἴτησιν εἰς τὸν νομάρχην, διὰ τῆς ὁποίας κατήγγειλε τὸν ἐκ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Θεριανὸν ὀνόματι, ὅτι ἀπουσίασε πλέον τοῦ τριμήνου ἐκ τῆς ἕδρας τῆς κοινότητος. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἁπλῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς ὁ κ. νομάρχης Αἰτωλο–Ἀκαρνανίας χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ χωρὶς νὰ ἐξετάσῃ οὔτε ἂν ἀπουσίασεν, οὔτε ἂν ἡ ἀπουσία ὑπερέβη τὸ τρίμηνον, ἀλλὰ οὔτε ἂν ὁ ἀπουσιάσας ἐξῆλθε τῶν ὁρίων τῆς κοινότητος, τὸν ἀπέλυσε τῆς ὑπηρεσίας. Οὐ μόνον δὲ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τηλεγραφικῶς διέταξε τὸν πρόεδρον τῆς κοινότητος νὰ καλέσῃ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον πρὸς ἐκλογὴν προέδρου. Ἠσκήθη ἔφεσις κατὰ τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως. Μετ’ ὀλίγον τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἠκύρωσε τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν τοῦ νομάρχου ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι αὕτη ἀντέκειτο εἰς τὰ ἄρθρα 41 καὶ 123 τοῦ κώδικος τῆς νομοθεσίας τῶν κοινοτήτων, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ὡς ἔλεγεν ἡ ἀπόφασις, διότι παρεβίασε τὴν γενικὴν τοῦ δικαίου ἀρχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οὐδεὶς τιμωρεῖται ἢ καταδικάζεται ἄνευ προηγουμένης ἀπολογίας. Ἑπομένως ἡ ἀπόφασις αὕτη τοῦ νομάρχου περὶ ἀπολύσεως, περὶ ἐκπτώσεως τοῦ συμβούλου τῆς κοινότητος ἐκηρύχθη ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον ἄκυρος. Καὶ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ προέδρου ἀπεφάνθη ἐπίσης, ὅτι καὶ ἡ ἐκλογὴ αὕτη εἶναι ἄκυρος διότι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὡς ἔλεγε, ἡ ἀπόφασις, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς ἀκυρότητος τῆς ἐκλογῆς, ἡ περὶ ἀπολύσεως ἀπόφασις δὲν εἶναι ἐκτελεστὴ πρὸ τῆς παρελεύσεως 15ἡμέρου. Θὰ σᾶς παρακαλέσω κ. ὑπουργέ, νὰ προσέξετε εἰς τοῦτο διότι θὰ εὑρεθῆτε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δικαιολογήσητε μίαν ἀντίφασιν, ἡ ὁποία ἔγκειται εἰς τοῦτο, ὅτι ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἐξετελέσθη ἡ ἀπόφασις, ἀλλὰ κακῶς ἐξετελέσθη διότι ἐντὸς τῶν 15 ἡμερῶν ἀναστέλλεται οἱ ἐκτελεστικότης τῆς ἀποφάσεως παρεχομένης τῆς προθεσμίας τῶν 15 ἡμερῶν πρὸς ἄσκησιν ἐφέσεως καὶ διὰ τοῦτον τὸν λόγον ἐθεωρήθη καὶ ἡ ἐκλογὴ τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος ἄκυρος. Δηλαδή, διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἠκυρώθη ἡ ἀπόφασις τοῦ νομάρχου περὶ ἀπολύσεως τοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου. Ἠκυρώθη καὶ ἡ ἐκλογή, διὰ τῆς ὁποίας μετασχόντος τοῦ ἀναπληρωτοῦ αὐτοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου ἐξελέγη πρόεδρος τῆς κοινότητος. Μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου ἔβαινον τὰ πράγματα κατὰ τὴν ὀρθὴν κατ’ ἐμὲ ἑρμηνείαν καὶ κατὰ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωκε τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ νόμου. Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας παραδόξως λαμβάνει ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος, ὁ ὁποῖος πρὶν ἢ ἐκτελέσῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ νομάρχου εἶχεν ἀπαντήσει εἰς τὴν διαταγὴν περὶ ἐκπτώσεως τοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου τὰ ἑξῆς: «Κοινοτικὸν συμβούλιον ἐκλήθη δι’ ἐκλογὴν.... (ἀναγινώσκει) τοιαύτην ἀπόλυσιν θεωροῦμεν ἀντικανονικήν». Αὐτὰ εἶπεν εἰς τὸν νομάρχην ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος, συμφώνως δὲ πρὸς ταῦτα ἀπεφάνθη καὶ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν μεταγενεστέρως. Παρὰ ταῦτα ὁ νομάρχης Αἰτωλοακαρνανίας ἔστειλεν ἔγγραφον εἰς τὸν πρόεδρον τῆς κοινότητος καὶ τοῦ ἔλεγε ν’ ἀναβάλῃ μέχρι νεωτέρας διαταγῆς τὴν ἐκλογὴν τοῦ προέδρου. Καὶ παραδόξως ἐπακολουθεῖ δευτέρα ἄλλη ἀπόφασις τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν ἄρδην ἀντικειμένη εἰς τὰς προηγουμένας ἀποφάσεις. Ἐνῷ δηλαδή, εἰς τὴν προηγουμένην ἀπόφασιν τὸ ὑπουργεῖον ἑρμηνεῦον τὸν νόμον εἶπεν, ὅτι εἶναι ἄκυρος ἡ ἀπόλυσις τοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου, διότι δὲν ἐκλήθη αὐτὸς εἰς ἀπολογίαν καὶ δεύτερον, διότι παρεβιάσθη ἡ γενικὴ ἀρχὴ τοῦ δικαίου, εἰς τὴν δευτέραν λέγει, ὅτι ἡ ἀπόλυσις τοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου εἶναι ἔγκυρος καὶ εἶναι ἔγκυρος, διότι δὲν χρειάζεται νὰ κληθῇ εἰς ἀπολογίαν, διότι ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰς αὐτὸν ποινὴ τῆς ἐκπτώσεως δὲν εἶναι πειθαρχικὴ ποινή. Ἐνῷ δηλαδὴ εἰς τὴν πρώτην ἀπόφασιν τὸ ὑπουργεῖον δικαιολογοῦν τὴν ἀκυρότητα λέγει, ὅτι εἶναι ἄκυρος ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἄνευ κλήσεως, εἰς ἀπολογίαν ὑπέβαλε τὴν πειθαρχικὴν ποινὴν τῆς ἐκπτώσεως ἐνῷ αὐτὰ λέγει ἡ πρώτη ἀπόφασις, μεταγενεστέρως ἡ ἄλλη ἀπόφασις ἡ θεωρήσασα σκόπιμον κομματικῶς τὴν ἀπόλυσιν τοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου, λέγει, καλῶς ἐγένετο ἡ ἀπόλυσις, διότι δὲν ἀποτελεῖ καθ’ ἡμᾶς πειθαρχικὴν ποινὴν ἡ ἔκπτωσις. Δι’ ἐμὲ ἡ δικαιολογία αὐτὴ εἶναι ἀληθῶς ἀνεξήγητος, διότι καίτοι ἀναζητήσας οὐδαμοῦ εὗρον ὅτι ὑπάρχει εἶδος ποινῶν τρίτον ἐκτὸς τῶν ποινικῶν καὶ τῶν πειθαρχικῶν. Ἡ ποινὴ τῆς ἐκπτώσεως εἶναι ποινὴ καὶ ὡς τοιαύτη προβλέπεται ἀπὸ τὸν κώδικα περὶ νομοθεσίας τῶν δήμων. Εἶναι πειθαρχικὴ ποινὴ κατὰ σύμφωνον γνώμην ὅλων τῶν συγγραφέων, ἀλλὰ καὶ καθορισθεῖσα καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ κώδικος διοικητικῆς νομοθεσίας τῆς ὁποίας τὰ πρακτικὰ ἔχει καὶ πλείστους νόμους τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ποινὴ πειθαρχική. Ἀλλὰ δὲν περιορίζεται εἰς τοῦτο μόνον, δὲν ἀρνεῖται μόνον τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν τὸ ἴδιον ἐφήρμοσε πρότερον, τὸ ἴδιον ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ προχωρεῖ καὶ λησμονοῦν τελείως τὴν γενικὴν ἀρχὴν τοῦ δικαίου κατὰ τὴν ὁποίαν οὐδεὶς τιμωρεῖται ἀναπολόγητος καὶ ἐφευρίσκει ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν μίαν ἄλλην ἀληθῶς πρωτότυπον κατ’ ἐμὲ ἀρχήν, τὴν ἀρχήν, ὅτι ὄχι μόνον ἀναπολόγητοι δύνανται νὰ καταδικάζωνται οἱ αἱρετοὶ ὑπάλληλοι, οἱ δημοτικοὶ ὑπάλληλοι, ἀλλὰ καὶ δὲν εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ὑπάρχῃ στοιχεῖον πραγματικὸν ἐπὶ τοῦ ὁποίου νὰ στηριχθῇ καὶ νὰ πρέπῃ νὰ στηριχθῇ ἡ κατ’ αὐτοῦ κατηγορία, διότι παρὰ τὴν ἀρχὴν τὴν κρατοῦσαν ἐν τῷ δικαίῳ, τὴν γνωστήν, ὅτι τὸ τεκμήριον τοῦ δόλου δὲν καθιεροῦται ἀντιθέτως ἐδῶ καθιεροῦται ἔτι πλέον τεκμήριον ἐνοχῆς. Διότι λέγει ἡ ἀπόφασις τοῦ ὑπουργείου τὰ ἑξῆς: «Ἐκ τῶν τεθέντων ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν σχετικῶν ἐγγράφων δὲν ὑπάρχουν ἀποδείξεις πραγματικαὶ ἀναιροῦσαι τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀποδημίας τοῦ συμβούλου ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη ἡ ἀπόφασις περὶ ἀπολύσεως αὐτοῦ». Δηλαδὴ ἐκ τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα δὲν μετέσχε καθόλου ὁ κατηγορούμενος σύμβουλος καὶ ἑπομένως δὲν ἔλαβε τὸν καιρὸν ν’ ἀπολογηθῇ καὶ βεβαιώσῃ ὅτι εἶναι ἀληθῆ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τοῦ ἀπέδιδον, ἐκ τῶν ἐγγράφων αὐτῶν ἠξιώθη παρὰ τοῦ ὑπουργείου νὰ προκύπτουν ἀποδείξεις πραγματικαὶ ἀναιροῦσαι τὴν ὑπόθεσιν διότι ἐπὶ ὑποθέσεως ἐστηρίχθη ἡ ἀπόλυσίς του. Τοῦτο, κύριοι κατ’ ἐμὲ εἶναι ἀληθῶς ὄχι μόνον περίεργον, ἀλλὰ καὶ πρωτότυπον πῶς ἕνας ὑπάλληλος ὁ ὁποῖος δὲν ἐκλήθη εἰς ἀπολογίαν ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς αἰτήσεως ἀπολύεται καὶ ὄχι μόνον ἀπολύεται, ἀλλ’ ἀξιοῦται νὰ ὑπάρχῃ ἐν τῇ δικογραφίᾳ τῇ κατ’ αὐτοῦ ἡ ἀπόδειξις ἡ ἀναιροῦσα τὸ ἀποδιδόμενον εἰς αὐτὸν παράπτωμα, ἐνῷ δὲν εἶχε τὸ μέσον νὰ προσαγάγῃ τοιαύτας ἀποδείξεις. Ἀντιθέτως δέ, παραβλέπεται καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ ἀρχὴ ἡ ἐπιβαλοῦσα τὴν ποινὴν ἔπρεπε νὰ μεριμνήσῃ περὶ τῆς βεβαιώσεως τῶν γεγονότων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐξέδιδε τὴν ἀπόφασίν της. Τοιαύτην ἀρχὴν ἀληθῶς πρωτότυπον κατ’ ἐμὲ βλέπω ἀναγραφομένην ἐν τῇ ἀποφάσει αὐτῇ τοῦ ὑπουργείου. Ἀλλὰ δὲν περιορίζεται εἰς αὐτὸ μόνον. Τὸ ὑπουργεῖον ἐπιλαμβανόμενον κατόπιν τῆς ἐρεύνης τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς, ἐκλογῆς τὴν ὁποίαν αὐτὸ τὸ ἴδιον πρὸ ἑνὸς μηνὸς εἶχεν ἀκυρώσει, λέγει τὰ ἑξῆς, ὅτι ἡ τοιαύτη ἐκλογὴ εἶναι ἔγκυρος, διότι ἡ ἀπόφασις περὶ ἐπαναδιορισμοῦ τοῦ ἀκύρως ἀπολυθέντος δὲν εἶχεν κοινοποιηθῆ καθ’ ὃν χρόνον συνῆλθε τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον. Ἀληθῶς, οὕτω εἶναι περίεργον πῶς ἐν τῷ αὐτῷ ζητήματι ἐξευρίσκονται δύο ἀντίθετοι δικαιολογίαι. Εἰς τὴν πρώτην ἀπόφασιν τὸ ὑπουργεῖον λέγει εἶναι ἄκυρος ἡ ἐκλογή, διότι δὲν ἦτο ἐκτελεστὴ ἡ ἀπόφασις περὶ ἀπολύσεως τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου· εἰς τὴν δευτέραν λέγει, ὅτι εἶναι ἔγκυρος ἡ ἐκλογή, διότι ἀπόφασις περὶ ἀνακλήσεως τῆς ἐκπτώσεως δὲν τοῦ εἶχε κοινοποιηθῇ. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἄκυρος ἡ ἀπόφασις ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ κοινοποιηθῇ ἡ ἀκύρως ἐπιβληθεῖσα αὐτῷ ἔκπτωσις; Ἀλλὰ καὶ ἂν δεχθῶμεν, ὅτι ἦτο ἄκυρος ἀναιρεῖται διὰ τῆς αὐτῆς σκέψεως ἡ σκέψις ἡ ἑδραιώσασα τὴν προηγουμένην ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργείου, ὅτι δὲν ἦτο ἐκτελεστὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ νομάρχου περὶ ἀπολύσεως. Ἑπομένως εἴτε τὴν μίαν ἐκδοχήν, εἴτε τὴν ἄλλην λάβητε ὡς βάσιν κατ’ ἀνάγκην πρέπει ν’ ἀχθῆτε εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ ἐκλογὴ αὐτὴ διεξήχθη ἀκύρως. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι αἱ δύο αὐταὶ ἀντίθετοι ἑρμηνεῖαι αἱ δοθεῖσαι ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἰς δύο διατάξεις θετικὰς καὶ σαφεῖς τῆς δημοτικῆς νομοθεσίας ἑρμηνείας εἰς διάστημα ἑνὸς μηνός, ὄχι μόνον τὸ κῦρος τοῦ ὑπουργοῦ κλονίζουσι, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι παρέχουσι καὶ ἓν δίδαγμα ὄχι ἀγαθὸν διὰ τὴν κοινοτικὴν διοίκησιν, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον φρονῶ, ὅτι καὶ εἰς τὸν λαὸν παρέχουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι οἱ νόμοι δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἓν ἄθυρμα καὶ ἱστὸς ἀράχνης εἰς χεῖρας τοῦ ἰσχυροῦ. Φρονῶ λοιπόν, κ. ὑπουργέ, ὅτι σεβόμενοι τοὺς νόμους καὶ ἐπιδιώκοντες νὰ δώσωμεν εἰς τὸν λαὸν τὴν πεποίθησιν, ὅτι οἱ νόμοι δὲν εἶναι ἱστὸς ἀράχνης εἰς χεῖρας τοῦ ἰσχυροῦ φρονῶ λέγω ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ κύρους τῶν ἀποφάσεων τῶν δύο τὰς ὁποίας ὑμεῖς ἐξεδώσατε ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀληθοῦς τῆς ὀρθῆς ἑρμηνείας τῶν νόμων καὶ τῆς ὀρθῆς ἐφαρμογῆς αὐτῶν. Διότι, κύριοι, ὅταν λέγωμεν, ὅτι δὲν ἔχομεν ὁμοιόμορφον νομολογίαν διοικητικήν, τότε δὲν λέγομεν τίποτε ἄλλο παρά, ὅτι ἀναγνωρίζομεν τὴν ὑποχρέωσιν, ὅτι ὁμοιομόρφως πρέπει νὰ ἑρμηνεύωμεν τοὺς νόμους, ὅταν ὅμως ἔχωμεν ἐντὸς δύο μηνῶν μόνον ἀντιθέτους ἀποφάσεις μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς διατάξεως τῆς δημοτικῆς νομοθεσίας, νομίζω, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν τοιαύτην ἀρχὴν τὴν ὁποίαν διακηρύσσομεν, ὅτι σεβόμεθα.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γενικευθείσης τῆς συζητήσεως αἰτήσει 10 βουλευτῶν τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Καρασεβδᾶς.

§105Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος μᾶς εἶπε πολλὰ καὶ ἐν τούτοις ἓν ἁπλούστατον ζήτημα νομίζω, ὅτι μᾶλλον τὸ ἐσύγχισε. Ὁπωσδήποτε ἀφοῦ εἶπε τόσα, παρέλειψε κἄτι, τὸ ὁποῖον ἂν ἤξερε καὶ ἂν ἔλεγε δὲν θὰ εὕρισκεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εὑρίσκεται ἐν ἀδικαιολογήτῳ ἀντιφάσει. Παρέλειψε δηλαδὴ νὰ εἴπῃ, ὅτι μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ νομάρχου καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐξεδόθη γνωμοδότησις τοῦ νομικοῦ συμβούλου, ἡ ὁποία ἔλυσε τὸ ζήτημα ἀντιθέτως πρὸς τὴν ἀπόφασιν ταύτην καὶ ἡ ὁποία γνωμοδότησις δὲν ἠμποροῦσε παρὰ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τοὺς ἐκδόντας τὴν ἀπόφασιν ὑπουργὸν καὶ νομάρχην τόσον μᾶλλον καθ’ ὅσον ὁ γνωμοδοτήσας σύμβουλος ἦτο ὁ κ. Τριανταφυλλᾶκος διακεκριμμένος νομικός, ὁ ὁποῖος τελευταίως ἐγένετο καὶ μέλος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας· ὁ νομικὸς οὗτος σύμβουλος εἶπεν, ὅτι καλῶς ἀπελύθη ὁ κοινοτικὸς σύμβουλος, ὃν ὁ προλαλήσας καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀρχικῶς ἐθεώρησε κακῶς παυθέντα. Ἐὰν λοιπὸν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του τὴν γνωμοδότησιν αὐτὴν ὁ προλαλήσας δὲν θὰ εὕρισκε, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εὑρέθη ἐν ἀδικαιολογήτῳ ἀντιφάσει, θεωρήσας καλῶς παυθέντα τὸν κοινοτικὸν σύμβουλον ὃν ἀρχικῶς ἐθεώρησε κακῶς παυθέντα, διότι εἰς τὴν ἀλλαγὴν ταύτην τῆς γνώμης του ἔφθασε κατόπιν τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ νομικοῦ συμβούλου εἰς ὃν ἐγένετο προσφυγὴ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων.

§106Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ξέρετε ποῖα εἶναι ἡ γνώμη τοῦ νομικοῦ συμβούλου;

§107Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἡ γνώμη τοῦ νομικοῦ συμβούλου εἶναι, ὅτι ἡ ἀποδημία ἑνὸς συμβούλου δὲν εἶναι παράβασις πειθαρχική, ὥστε νὰ συνεπάγεται ποινὴν ἡ ὁποία, διὰ νὰ ἐπιβληθῇ πρέπει νὰ κληθῇ, ὁ τιμωρηθησόμενος παραβάτης εἰς ἀπολογίαν, ἀλλ’ ὅτι ἡ ἀποδημία εἶναι μία κατάστασις τῆς ὁποίας τὴν συνέπειαν ἀναθέτει νόμος ὁ εἰς τὸν Νομάρχην νὰ τὴν ὁρίσῃ καὶ εἶναι αὕτη ἔκπτωσις τοῦ ἀπουσιάζοντος κοινοτικοῦ συμβούλου. Μόνον ἡ ἀπουσία ἐκ τῆς συνεδριάσεως ἑνὸς συμβούλου παρόντος εἰς τὴν κοινότητα, εἶνε πειθαρχικὴ παράβασις καὶ συνεπάγεται ποινήν, ἥτις διὰ νὰ ἐπιβληθῇ χρειάζεται ὁ ἀπουσιάζων νὰ κληθῇ προηγουμένως εἰς ἀπολογίαν. Ἐν προκειμένῳ ὅθεν, ποῦ ὑπῆρχε ἀποδημία περὶ ἧς ἐβεβαιώθη ὁ νομάρχης καὶ ὄχι ἀπουσία τοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου, καλῶς ἐπαύθη οὗτος ὑπ’ ἐκείνου καὶ ἂν δὲν ἐκλήθη εἰς προηγουμένην ἀπολογίαν. Ἐξ ἄλλου δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ὁ παυθεὶς κοινοτ. σύμβουλος δὲν ἐκλήθη εἰς ἀπολογίαν, ὁ σύμβουλος αὐτὸς ἐκλήθη εἰς ἀπολογίαν ἀλλ’ ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος εἰς ὃν ἐστάλη ἡ πρόσκλησις πρὸς διαβίβασιν δὲν διεβίβασεν αὐτὴν πρὸς τὸν καλούμενον εἰς ἀπολογίαν, ἵνα μὴ παυθῇ οὗτος καὶ ἀντικατασταθῇ ὑπὸ ἄλλου κοινοτικοῦ συμβούλου, διότι ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ νέα ἐκλογὴ τοῦ προέδρου καὶ εἶχε συμφέρον κατὰ τὴν νέαν ἐκλογὴν νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀντικαταστάτης τοῦ ἀποδημήσαντος συμβούλου, ὅστις ἀντικαταστάτης ἦτο ἀντίθετός του καὶ θὰ τὸν κατεψήφιζε. Τέλος ὁ σύμβουλος ὁ παυθεὶς δὲν ἔκαμε καμμίαν ἔφεσιν κατὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς παύσεως, οὔτε διεμαρτυρήθη κἂν καὶ τοῦτο εἶναι ἀπόδειξις, ὅτι αὐτὸς ἀναγνωρίζει, ὅτι ἀπεδήμησε, ὅτι δὲν ἤθελε τὰ εἶναι πλέον σύμβουλος. Ἐφ’ ὅσον κατὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης ἔκαμε μόνον ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος ὅστις εἶναι τρίτος—Ἀλλ’ ἐὰν ἡ ἀπόφασις αὕτη εἶναι πειθαρχικὴ τρίτος δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ τὴν ἐφεσιβάλῃ, διότι τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὰς γενικὰς ἀρχὰς περὶ πειθαρχίας, ἥτις δὲν ἀνέχεται παρεμβάσεις τρίτων, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον ἀντίκειται καὶ εἰς τὰς διατάξεις τῶν σχετικῶν ἄρθρων τοῦ νόμου.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§109Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐπερωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐν τῇ βεβαιότητι καὶ τῇ πεποιθήσει, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπαντῶν εἰς ἐμέ, θὰ μετεχειρίζετο ὡς βάσιν τῶν σκέψεων τῶν ἐπιχειρημάτων καὶ τῶν συμπερασμάτων αὐτοῦ τὴν δικογραφίαν του, πρὸς τοῦτο καταρτισθεῖσαν καὶ μεταχειριζόμενος τὴν δικογραφίαν, ἀσφαλῶς θὰ ἰσχυρίζετο, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτοῦ ἐστηρίχθη ἐπὶ τῶν ἐγγράφων καὶ τῶν γεγονότων τῶν πιστοποιουμένων διὰ τῆς δικογραφίας. Δυστυχῶς καὶ μετ’ ἀπορίας εἶδον ἀνερχόμενον τὸ βῆμα καὶ ἀναλαβόντα τὴν ἀπολογίαν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ κενοῦ τῆς δικογραφίας ἀλλ’ ἴσως καὶ τῶν κενῶν τῆς ἀποφάσεως, τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Ξηρομέρου. Ἡ ὑπόθεσις κύριοι ἔχει τὰ ζητήματα. Ἕνα ζήτημα νομικὸν ἐὰν ἡ ἀπόφασις τῆς ἀπολύσεως εἶναι πειθαρχικὴ ποινὴ ἢ εἶναι ἓν ἄλλο ζήτημα πραγματικὸν τοῦ νομικοῦ ζητήματος, προηγεῖται τὸ πραγματικὸν ζήτημα, τὸ πραγματικὸν ζήτημα εἶναι ἐὰν ἀπουσίασεν ἀληθῶς ὁ ἀπολυόμενος ὑπάλληλος ἐὰν ὑπέπεσε δηλαδὴ εἰς τὴν παράβασιν ἡ ὁποία τοῦ ἀποδίδεται. Ἡ παράβασις δὲ ἡ ὁποία τοῦ ἀποδίδεται εἶναι σαφής, ὅτι ἀπεδήμησε, ὅτι δηλαδὴ ἐξῆλθε τῶν ὁρίων τῆς κοινότητος ἐπὶ τρίμηνον. Τοῦτο εἶναι ἀληθὲς ἢ ὄχι; Ἡ ἀπόφασις τὸ δέχεται τοῦτο ὡς ὑπόθεσιν.

§110Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἔχετε τὸν φάκελλον τοῦ νομάρχου, διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὁ ὁποῖος τὸν ἔπαυσε.

§111Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὁ νομάρχης λαμβάνει ὡς δεδομένον τὸ περιστατικὸν τῆς ἀπουσίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἁπλῆς αἰτήσεως τοῦ μηνυτοῦ τὸν ἀπολύει. Δὲν ἐξήτασε οὗτος ἐὰν ἀπουσίασε ἐπὶ τρίμηνον οὔτε ἐὰν ἡ ἀπουσία τοῦ ἦτο τοιαύτη ὥστε νὰ θεωρεῖται ἀποδημία ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς κοινότητος. Ἑπομένως ἐλείποντος τοῦ πραγματικοῦ γεγονότος, τοῦ πραγματικοῦ στηρίγματος τῆς ἀποφάσεως, ἡ ἀπόφασις δὲν στηρίζεται ἐπὶ ἀληθοῦς γεγονότος διότι ἀποδημία δὲν ἐγένετο.

§112Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὸ ἔγγραφον τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος.

§113Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν ὑπάρχει.

§114Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ὑπάρχει. Μολονότι εἶναι περιττόν, διότι ἐπρόκειτο περὶ ἀποδημίας καὶ ὄχι περὶ ἀπουσίας.

§115Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐγὼ λέγω, ὅτι δὲν ἐκλήθη οὔτε εἰς ἀπολογίαν.

§116Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Τόσον δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν ἀπεδήμησεν, ὥστε οὐδέποτε ἔκαμε ἔφεσιν κατὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς ἀπολύσεως.

§117Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Οὔτε αὐτὸ εἶναι ἀληθές· ἀπόδειξις δέ, ὅτι αὐτὸς δὲν ἀπεδήμησε εἶναι τὸ ἔγγραφον τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι οὐδέποτε ἀπουσίασε. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἐγὼ τὸ θέτω κατὰ μέρος δὲν λέγω νὰ γίνῃ πιστευτὸς ὁ πρόεδρος καὶ ὁ μηνυτής, ἀλλὰ ἕνας τρίτος ὁ ὁποῖος δὲν βεβαιοῖ τὸ πραγματικὸν γεγονός. Ἐγὼ ἀφήνω κατὰ μέρος τὸ νομικὸν ζήτημα καὶ ἀφήνω καὶ τὴν ὁμολογίαν τὴν διοικητικὴν τὴν ὁποίαν ἀνέλαβε νὰ καταστήσῃ σταθερὰν καὶ ὁμοιόμορφον ὁ νεοεκλεγεὶς σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας καὶ λέγω πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ ποινὴ ἄνευ βεβαίου ἀδικήματος ἄνευ ἀποδείξεως, ὅτι ἔλαβε χώραν ἀδίκημα. Τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖσθε, ὅτι δὲν ἐγένετο ἔφεσις ἐκ μέρους τοῦ παυθέντος, τοῦτο εἶναι τόσον ἀληθές, ὥστε οὔτε ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπικαλεῖται τοῦτον τὸν λόγον, διότι ἐὰν ἦτο ἀληθὲς ἡ ἀπόφασις, θὰ ἔλεγε ἀπορρίπτεται, ἡ δὲ ἀπόφασις λέγει, ὅτι δὲν εἶναι πειθαρχικὴ ποινὴ ἡ ἀπόλυσις λόγῳ ἀποδημίας, ἔρχεται ὅμως νὰ ἀγνοήσῃ τὸ πραγματικὸν ζήτημα καὶ λέγει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐγγράφου δὲν ἀναιρεῖται ἡ αἰτιολογία, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη ἡ ἀπόφασις τοῦ νομάρχου. Ἀλλὰ δὲν δύναται νομίζω ὁ νομάρχης ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς ὑποθέσεως, ν’ ἀπολύῃ καὶ εἶπα τοῦτο ἀνεξαρτήτως τῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον καὶ τὰ ὁποῖα δὲν θὰ εἶχον σημασίαν τινά, τὰ εἶπον καὶ τὰ ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ παγιωθῇ ἡ ἐντύπωσις καὶ ἡ γνώμη, ὅτι δὲν δυνάμεθα κύριοι, νὰ ἑρμηνεύωμεν ἢ τὸν νόμον ἢ τὰ πράγματα, ἄλλοτε ἔτσι καὶ ἄλλοτε ἄλλως. Πρέπει νὰ δίδωμεν τὸ παράδειγμα, ὅτι ὁμοιομόρφως κρίνομεν τὰ πράγματα καὶ τὰ κρίνομεν τόσον σοβαρῶς, ὥστε νὰ μὴ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην, ν’ ἀνακαλῶμεν τὰς ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν μετά τινας ἡμέρας, διότι οἱ ἄλλοι παραμένουν ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἐφήμερος. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι οὔτε ἡ Βουλή, οὔτε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι διατεθειμένος, νὰ παρέχῃ τοιαύτην ἐντύπωσιν μιᾶς τοιαύτης αὐθαιρέτου ἐξουσίας.

§118Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὁμολογῶ, ὅτι ὅταν ἐπελήφθην ἐν τῇ ἰδιότητί μου τῆς ὑποθέσεως, πρὶν ἢ ἀποφανθῶ ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἐδίστασα, ἐνόμισα ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ζητήσω τὴν γνώμην τοῦ παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπηρετοῦντος τότε νομικοῦ συμβούλου κ. Τριανταφυλλάκου, ὁ ὁποῖος μοῦ ὑπέβαλλε μακροτάτην γνωμάτευσιν ἡ ὁποία μὲ ἔπεισε ἀπολύτως. Ἡ γνωμάτευσις αὕτη στηρίζεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀπόλυσις λόγῳ ἀποδημίας δὲν ἀποτελεῖ πειθαρχικὴν ποινήν. Τοῦτο τὸ θεωρῶ ἀναμφισβήτητον, διότι ἔκπτωσις ἐκ τοῦ ἀξιώματος λόγῳ τῆς ἀποδημίας δὲν ἐπιβάλλεται πρὸς τιμωρίαν τοῦ ἀποχωροῦντος συμβούλου, ἀλλ’ ἐπιβάλλεται, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ κανονικὴ λειτουργία τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν ἦτο πειθαρχικὴ ποινή, θὰ ἔπρεπε νὰ κρίνεται ἑκάστοτε ἐὰν διὰ λόγους βασίμους καὶ δικαιολογημένους ἀπεδήμησεν ἢ ὄχι, ἐὰν λ. χ. ἔχωμεν ἀποδεδειγμένην τὴν ἀποδημίαν ἀλλ’ ὅτι αὕτη ἦτο ἐπιβεβλημένη λόγῳ ὑγείας, πάλιν ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ἔκπτωτος ὄχι, διότι ἔσφαλλε ἀλλά, διότι διὰ τῆς ἀποδημίας κωλύονται ἐργασίαι τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Ὥστε τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἔκπτωσις ἐκ τοῦ ἀξιώματος δὲν ἀποτελεῖ πειθαρχικὴν ποινήν, δι’ ἐμὲ καὶ τὸν νομικὸν σύμβουλον τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, γεγονὸς τελείως ἀποδεδειγμένον. Ἀλλὰ ὁ ἐπερωτῶν συνάδελφος ἔθιξε καὶ ἄλλο ζήτημα. Ἀπεδήμησε πράγματι ὁ δημοτικὸς σύμβουλος; Τοῦτο σοβαρῶς δὲν συνεζητήθη, διότι ἦτο γεγονὸς καὶ γεγονὸς ἀναμφισβήτητον. Δὲν ὑπῆρξε ζήτημα, ἐὰν ἀπεδήμησε ἢ ὄχι. Ἓν ἦτο τὸ γεγονός, ὅτι ἀπελύθη ἄνευ ἀπολογίας καὶ ὀρθῶς ἀπελύθη ἄνευ ἀπολογίας, διότι ὡς εἶπον ἀπελύθη, διότι ἀπεδήμησε, διότι ἄλλωστε δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ν’ ἀπολογηθῇ, οὔτε νὰ κοινοποιηθῇ ἡ σχετικὴ πρόσκλησις. Ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐπῆγε πάρα πέρα καὶ εἶπε. «Πόθεν τὸ γνωρίζετε;» Βεβαίως τὸ ἐγνώρισα ἐκ τῶν βεβαιώσεων, τὰς ὁποίας μοὶ ἔδωσεν ἡ γενικὴ διοίκησις, ὁ νομάρχης. Βεβαίως ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν ἀπεδήμησε ἢ ὄχι ὅταν εἶχε τοιαύτας βεβαιώσεις τοῦ νομάρχου. Παρέλειψε τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον νὰ κοινοποιήσῃ τὴν πρόσκλησιν διότι εἶχεν σιωπὴν ἐκ μέρους τοῦ ἀποδημήσαντος. Νομίζω ὅμως ὅτι τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστήριξε τὴν ἀπόφασίν του τὸ συμβούλιον, διὰ νὰ κρίνῃ, ἐὰν ὁ δημοτικὸς σύμβουλος ἀπεδήμησεν ἢ ὄχι, ἦσαν ἀρκετά. Δοθέντος δ’ ὅτι ἀπεδήμησε, δὲν ὤφειλεν ὁ πρόεδρος νὰ καλέσῃ τὸν ἀποδημήσαντα εἰς ἀπολογίαν, διότι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ πειθαρχικὴν ποινήν, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ὡς μέτρον κανονικῆς λειτουργίας τῶν ἐργασιῶν τοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου.

§119Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι προῆλθε, ἀπαντῶν εἰς ἐμέ, εἰς διαβεβαιώσεις γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἐκ τῆς δικογραφίας κατ’ ἐλάχιστον δὲν εἶναι βεβαιωμένα, διότι δὲν ὑπάρχει βεβαίωσις τοῦ νομάρχου πιστοποιοῦσα τὴν ἀποδημίαν.

§120Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχει βεβαίωσις; Γιὰ τὸ Θεὸ τὶ λέτε;

§121Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ παράπονον εἶναι ὅτι τὸν ἔπαυσαν χωρὶς νὰ βεβαιωθῇ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπεδήμησε. Ὁ δὲ πρόεδρος τῆς κοινότητος ἀπαντῶν πληροφορεῖ ὅτι τὸν Μάρτιον οὐδόλως ἀπεδήμησε.

§122Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ βεβαιώσετε ἐσεῖς τὴν Βουλὴν ἐὰν ἀπεδήμησε ἢ ὄχι.

§123Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὸ βεβαιώσω διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἤμην κάτοικος Βονίτσης. Ἀλλὰ προσθέτω καὶ τοῦτο ὅτι ἐὰν ἐγὼ εἶχον καὶ τὴν ἐλαχίστην ὑπόνοιαν ὅτι αἱ πληροφορίαι αἱ δοθεῖσαι ἦσαν ἀνακριβεῖς, ἐὰν δὲ ἐπὶ πλέον συνήγαγον καὶ τὴν ἐλαχίστην ἀμφιβολίαν περὶ τῆς ἀκριβείας τῶν πληροφοριῶν, καὶ τοῦ φακέλλου τὸν ὁποῖον ἔχετε ὑπ’ ὄψει, εἶσθε βέβαιος ὅτι οὐδέποτε θὰ σᾶς ἐπερώτων.

§124Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Λυποῦμαι πολὺ διότι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος δὲν κατέχει ἀκριβῶς τὸ ζήτημα. Πρέπει νὰ διακρίνῃ δύο τινά. Ὅτι ὁ μὲν νομάρχης τὸν ἔπαυσεν, ὁ δὲ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπέρριψε τὴν ἔφεσιν κατὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς παύσεως. Καὶ ἠμποροῦσε νὰ τὸ πράξῃ διότι ὁ ἐφεσιῶν δὲν ἦτο ὁ παυθείς, διότι κατὰ τὸν νόμον μόνον ὁ παυθεὶς ἠμποροῦσε νὰ ὑποβάλλῃ προσφυγὴν κατὰ τῆς ποινῆς. Ἐρχόμαστε τώρα εἰς τὸν νομάρχην. Ἡ αἰτιολογία τῆς ἀποφάσεως τοῦ νομάρχου εἶναι διότι ὁ σύμβουλος ἀπεδήμησε. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτιολογία. Ἐπὶ πλέον ὑπάρχει καὶ ὁ φάκελλος τοῦ νομάρχου ποῦ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει καὶ εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχουν ὅλα τὰ στοιχεῖα. Ἐὰν ἐζητούσατε τὸν φάκελλον θὰ τὸν ἐβλέπατε. Ἀλλὰ σᾶς εἶπον ὅτι ὁ πρόεδρος ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν γραμματέα τῆς Νομαρχίας δὲν ἐκοινοποίησαν τὴν πρόσκλησιν. Ἔπρεπε ἔτσι νὰ γίνῃ διὰ νὰ ξαναπάρουν τὴν ἐκλογήν. Ἠγωνίσθη διὰ νὰ σκεπάσῃ τὸ πρᾶγμα καὶ τώρα ζητεῖ καὶ ρέστα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος.

§126Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς ἔχει συζητηθῆ τρὶς μέχρι τοῦδε καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε συζητήσεων δὲν κατώρθωσα νὰ βεβαιωθῶ τί ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπεφάσισε. Τὸ ἄτοπον αὐτὸ θὰ διορθωθῇ, θὰ ἐπαναληφθῇ ἡ συγκοινωνία καὶ θὰ παύσῃ ἡ κατάστασις αὐτὴ ἡ ὁποία παρατηρεῖται πρὸς ζημίαν τῶν κυριωτέρων ἀρτηριῶν τῆς Ἑλλάδος ἢ θὰ ἐξακολουθήσῃ ὑφισταμένη εἰς βλάβην μεγίστην τῶν συμφερόντων καὶ τῶν ἰδιωτῶν καὶ τῶν τοῦ Κράτους;

§127Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Εἰς σχετικὴν ἐρώτησιν μὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶπον καὶ προχθές, ὅτι τὴν μέχρι τοῦδε διόρθωσιν τῆς ἐπισυμβάσης βλάβης τῆς ὁδοῦ δὲν ἐπέτρεψεν ὁ καιρός. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι διὰ τὴν συνεχιζομένην κατάστασιν ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον, ἀλλὰ πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι μὲ τὸν ἐπικρατοῦντα καιρὸν μὲ τὰς μεγάλας βροχὰς καὶ τὰς χιόνας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔναρξις τῶν ἔργων. Διὰ νὰ ἐπέλθῃ θεραπεία πρέπει νὰ ὑψωθῇ ἡ ὁδὸς κατὰ ἕξ μέτρα εἰς ἐκεῖνο τὸ σημεῖον, καὶ διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο δὲν δύναται ν’ ἀρχίσῃ ἡ ἐργασία πρὸ τοῦ Ἀπριλίου. Ὅπως γνωρίζουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι διὰ τὴν ἐπισκευῆς τοῦ τμήματος τούτου διεθέσαμεν 150 χιλιάδας δραχμῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν διαρρύθμισιν τοῦ ποταμοῦ πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία ἐπὶ ἐκείνων τῶν ὁποίων θὰ εὐεργετηθῶσι τὰ κτήματα, ὥστε μὲ τὰ ἐξ αὐτῆς εἰσπραχθησόμενα ποσὰ νὰ διορθώσωμεν ῥιζικῶς τὸ πρᾶγμα, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει διακόψει ἀπὸ ἑξαμήνου τὴν συγκοινωνίαν. Καὶ πρέπει διὰ τῆς φορολογίας αὐτῆς νὰ ἀναζωογονηθῇ τὸ ὑδραυλικὸν ταμεῖον καὶ προσωπικὴ βοήθεια ἀκόμη τῶν κατοίκων νὰ ἐπακολουθήσῃ.

§128Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Βεβαίως, κύριε ὑπουργέ, ἡ ἐπιδιόρθωσις τοῦ τμήματος ἐκείνου τῆς ὁδοῦ θὰ γίνῃ διὰ δημοπρασίας καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσῃ διατί δὲν ἀρχίζετε ἀπὸ τώρα νὰ προβῆτε εἰς τὴν προκήρυξιν τῆς δημοπρασίας ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θ’ ἀπαιτήσῃ τοὐλάχιστον τριῶν μηνῶν χρόνον; Ἐὰν πρόκειται ἀπ’ εὐθείας καὶ ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ εἰς τὴν πρώτην ἐμφανισθησομένην εὐκαιρίαν ν’ ἀρχίσῃ τὸ ἔργον ἐπιβλέποντος τοῦ μηχανικοῦ Λεβαδείας τὸ πρᾶγμα ἀλάσσῃ.

§129Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ γίνῃ. Διαθέττομεν τὸ ποσὸν τῶν 150.000 δραχμῶν, ὁ νομομηχανικὸς δύναται χαρακτηριζομένου τοῦ ἔργου ὡς ἐπείγοντος νὰ τὸ ἐκτελέσῃ ἄνευ δημοπρασίας καὶ ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ λοιπαὶ ἀναβάλλονται αἰτήσει τῶν ἐπερωτώντων.

§131Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ ἦτο καλὸν κύριε Πρόεδρε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον ὥραν 4.30 μετὰ μεσημβρίαν. (Ὥρα 8 καὶ 15′ μ. μ.)