1928.12.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 42η

ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1928

Προεδρία ἀντιπροέδρου κ. Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ

(Ὥρα 4.40′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ τῶν ἀπομακρυνθέντων ἀξιωματικῶν τοῦ ναυτικοῦ, ὑποβάλλει ὑπόμνημα περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς τὸ ναυτικὸν τῶν ἀπὸ τοῦ 1920–1927 ἀπομακρυνθέντων ὑπαξιωματικῶν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τρικούπης, καταθέτει τηλεγράφημα πολυτέκνων γονέων Ἀγρινίου παρακαλούντων τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων ὑπὲρ αὐτῶν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Μαντᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Γεώργαρη διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ διοικητικοῦ δικαστηρίου τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης. — Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ παρ’ ἐφέταις ἀντισαγγελέως Ναυπλίου παρακαλοῦντος, ὅπως προκληθῇ ἡ ἄδεια τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν ποινικὴν δίωξιν ἢ μὴ τοῦ βουλευτοῦ Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς Θ. Λήρα. — Οἱ ἀπολυθέντες διὰ λόγους ὑγείας ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι, ὑποβάλλουν αἴτησιν διὰ τῆς ὁποίας παρακαλοῦν, ὅπως ἐπανεξετασθοῦν καὶ ἐπαναδιορισθοῦν εἰς τὰς προτέρας θέσεις των. — Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ροδόπουλος, καταθέτει αἴτησιν Αἰκατερίνης Τσαμπαλῆ κατοίκου Ραψάνης παραπονουμένης, διότι τὸ συμβούλιον τῶν πλημμελειοδικῶν ἀπήλλαξε τὸν ὑποδειχθέντα συνένοχον τῆς κλοπῆς τοῦ παντοπωλείου της Β. Γούδαν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ροδόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα ἀκτημόνων κατοίκων κοινότητος Μουσαλὰρ Τυρνάβου, ἐν τῷ ὁποίῳ περιλαμβάνονται διάφορα αἰτήματά των, ὧν ζητοῦν τὴν ἀποδοχήν. — Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ν. Ζαρίφης, καταθέτει διαμαρτυρίαν ἐπιτροπῆς προσφύγων Πολυκάστρου παραπονουμένων κατὰ τῆς ἐπιτροπῆς τῆς ρυθμιζούσης τὰς διαφορὰς κτηνοτρόφων καὶ γεωργικῶν συνοικισμῶν, διότι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐκδικάσεως τῶν διαφορῶν μεταξὺ κτηνοτρόφων καὶ γεωργικῶν συνοικισμῶν ἔδειξε στάσιν μεροληπτικὴν ὑπὲρ τῶν κτηνοτρόφων. — Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀνθρακόπουλος, καταθέτει αἴτησιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ἐθνικοῦ ὀρφανοτροφείου Σερρῶν ζητούντων τὴν ἀφομοίωσίν των πρὸς τοὺς λοιποὺς ὑπαλλήλους. — Ἡ χήρα Φωτεινὴ Ζησίμου ταγματάρχου φονευθέντος κατὰ τὸν πόλεμον ζητεῖ τὴν βελτίωσιν τῆς συντάξεώς της. — Οἱ ἀπολυθέντες ὑπάλληλοι τῶν Τ.Τ.Τ. ἀπὸ τοῦ 1922 –1925 παρακαλοῦν, ὅπως συμφώνως πρὸς τὸ ἀκροτελεύτιον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπαναδιορισθοῦν εἰς τὰς θέσεις των. — Ἀνάπηροι διαφόρων πόλεων καὶ κοινοτήτων, παρακαλοῦν νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως τοῦ μονοπωλίου τῶν καπνῶν. — Οἱ κάτοικοι κοινότητος Ἀγράφων, ἀποδοκιμάζουν τὰς ἐνεργείας τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ γεωργικοῦ ἐπιμελητηρίου Κερκύρας κατὰ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. — Οἱ πρόσφυγες Νέας Ζύχνης καί τινες τῶν κατοίκων αὐτῆς, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μεταφορὰν τῆς ἕδρας τῆς ἐπαρχίας των εἰς Ἄγκισταν. — Ἡ Ἐθνικὴ ὀργάνωσις «Παῦλος Μελᾶς» διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ γενικοῦ διοικητοῦ Μακεδονίας, διὰ τὸν τρόπον καθ’ ὃν ἐρρύθμισε τὸ ζήτημα τῶν οἰκοπέδων τῆς ὀργανώσεως «Παύλου Μελᾶ». — Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Σαρακηνός, καταθέτει ἀναφορὰν Γ. Προβατᾶ περὶ ἐπανορθώσεως ἀδικήματός του, ὡς πρώτου δηλωτοῦ μεταλλείων. — Ἐπιτροπὴ σταφιδοκτημόνων παγοπλήκτων Ἠλείας παρακαλεῖ, ὅπως ἀποσδεσθοῦν τὰ χορηγηθέντα εἰς αὐτοὺς δάνεια κατὰ τῆς θεομηνίας, πάγου καὶ χαλάζης. — Ὁ πρόεδρος κοινότητος Ἁγίων Δέκα Κερκύρας παρακαλεῖ ὅπως τὸ εἰς τὴν κοινότητα ταύτην ἀνῆκον μέρος τῶν κτημάτων τοῦ καταργηθέντος δήμου Μεσοχωριτῶν ἀπαλλοτριωθῇ ὑπὸ τοῦ δημοσίου πρὸς ἵδρυσιν γεωργικῆς σχολῆς ἐν αὐτῷ. — Ὁ Ἀν. Δαράβαλης ταγματάρχης πεζικοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ, παρακαλεῖ ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ συντάξεων προστεθῇ διάταξις περὶ ὑπαγωγῆς καὶ τῶν ἐκ νοσημάτων προελθόντων ἐκ κακουχιῶν τοῦ πολέμου παθόντων ἀκρωτηριασμοὺς ἀξιωματικῶν. — Τὸ ταμεῖον ἐκπαιδευτικῆς προνοίας τῆς κοινότητος Δελβινακίου, παρακαλεῖ νὰ ρυθμισθῇ νομοθετικῶς καί νὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν πρὸς λῆψιν τῶν τόκων τῶν περιουσιῶν τῶν κατατεθειμένων εἰς τὰς Τραπέζας ν’ ἀπαιτῆται καὶ συγκατάθεσις τῶν ἐφοριακῶν ἐπιτροπῶν τῶν κοινοτήτων, καθόσον αἱ Τράπεζαι ἀρνοῦνται σήμερον τὴν ἀπόδοσιν τῶν τόκων, ὡς ὁρίζῃ σχετικὸς νόμος. — Ἔφεδροι τροχιοδρομικοὶ καὶ ἠλεκτροτεχνῖται Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ ἐπαναφοράν των εἰς τὰς προτέρας θέσεις των. — Οἱ ἐνορῖται καὶ λαϊκοὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἐπίτροποι τῶν ἐνοριακῶν ναῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ περιχώρων, ὑποβάλλουν διαφόρους παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ τῆς κοινοτικῆς ἐπιτροπῆς ὑποβληθέντος διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐνοριακῶν ναῶν καὶ ἐφημερίων». — Ἐπιτροπὴ Μακεδόνων δανειστῶν, παρακαλοῦν ὅπως ἐπιτραπῇ διὰ νόμου ἡ εἴσπραξις τῶν δανείων των εἰς λίρας Ὀθωμανικὰς χρυσᾶς ἢ εἰς δραχμὰς εἰς τὴ τρέχουσαν ἀγοραίαν ἀξίαν των. — Ὁ Ἐλαιουργικὸς συνεταιρισμὸς Παλαιοκῆποι, παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ἀτροποποίητον τὸ νομοσχέδιον, περὶ ἐλαίου. — Οἱ Ἀνδρ. Καλαρύτης ὑπενωματάρχης τῆς χωροφυλακῆς καὶ Π. Γιαννακουρέας χωροφύλαξ, συνταξιοῦχοι κάτοικοι Κουτήφαρη παρακαλοῦν, ὅπως βελτιωθῇ ἡ σύνταξίς των καὶ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ μέρισμα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου. — Ἀρτεργάται Πατρῶν διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, περὶ ἰδιονύμου ἀδικήματος. — Ἐπίτροποι Ἁγίας Παρασκευῆς Μεγάρων, διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ἀποδόσεως τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων εἰς τὴν ἐκκλησίαν. — Ὁ πιστωτικὸς συνεταιρισμὸς Καρουσάδων, ἀποδοκιμάζει τὰς προσπαθείας τῶν ἐνεργούντων κατὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. — Ὁ Πανθεσσαλικὸς ὀδοντοϊατρικὸς σύλλογος Λαρίσσης, διαμαρτύρεται κατὰ τῆς χορηγήσεως ἀδείας ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ὀδοντοϊατροῦ εἰς πρακτικοὺς ὀδοντοϊατρούς. — Καπνεργάται καὶ καπνεργάτριαι Καρδίτσης, διαμαρτύρονται κατὰ τῶν ἀθρόων ἐξοριῶν καπνεργατῶν. Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου: 1) Περὶ τοῦ παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος ἐπιτρόπου τοῦ Κράτους· καὶ 2) Τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου νόμων. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νόμου ΓΠΝʹ τῆς 4 Δεκεμβρίου 1921, περὶ τῆς ἐκ τῶν αὐτοκινήτων ποινικῆς καὶ ἀστικῆς εὐθύνης». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ὑποβάλλει ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 12)11)27, περὶ κυρώσεως τοῦ περὶ ἀπονομῆς τοῦ μισθοῦ τμηματάρχου εἰς εἰσηγητὰς καὶ τοὺς τούτοις ἐξομοιουμένους τῶν πολιτικῶν ὑπουργείων». Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν), ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συνθέσεως καὶ ἁρμοδιότητος Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Τσαρλαμπᾶς καὶ Λ. Κουτσοπέταλος, ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 4 Νοεμβρίου

1926 Ν. Δ.».

Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαστρατῆς, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 διατάγματος «περὶ κυρώσεως τῶν περὶ ἐκδικάσεως τῶν μεταξὺ ἰατρῶν καὶ ἰδιωτῶν διαφορῶν κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῆς Προνοίας κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) Περὶ συστάσεως συνεταιρισμῶν οἰκοδομικῶν ἀστῶν προσφύγων· καὶ 2) Περὶ διαθέσεων τῶν ἀνὰ τὸ Κράτος προσφυγικῶν οἰκημάτων καὶ γηπέδων τοῦ δημοσίου. Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τὸν δῆμον Πειραιῶς προσωρινοῦ δανείου μέχρι 30 ἑκατομμυρίων». Οἱ κ. κ. Π. Πετρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν), ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου «περὶ συγχωνεύσεως τῶν γραφικῶν ὑποθηκῶν καὶ μεταγραφῶν Πειραιῶς εἰς ἑνιαῖον γραφεῖον καὶ μετατροπῆς αὐτοῦ εἰς ἔμμισθον». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μάρκου καὶ Ν. Ἀργυρόπουλος, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Σαρακηνὸς ὑποβάλλει τροπολογίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας». Ὡσαύτως εἰς τὸ αὐτὸ νομοσχέδιον, ὑποβάλλει τροπολογίαν καὶ ὁ βουλευτὴς Θ. Κολιαλέξης. Οἱ βουλευταὶ Θ. Χαβίνης, Θ. Κολιαλέξης καὶ Δ. Ἀφθονίδης, ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διοικήσεως ὑπηρεσίας Τ.Τ.Τ.». Ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50)10)28 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαοικονόμου. «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὸν διευθυντὴν τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ τμήματος τοῦ καθ’ ἡμᾶς ὑπουργείου, ὑφίσταται ὅριον ἡλικίας τὸ 70ὸν δυνάμει τοῦ Ν. 3638, ὅστις ἐκύρωσεν τὸ Ν. Δ. τῆς 11 Νοεμβρίου 1927 «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ὁρίου ἡλικίας τοῦ προϊσταμένου τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ τμήματος τοῦ ὑπουργείου» ὁ δὲ κατέχων τὴν θέσιν ταύτην σήμερον ἄγει τὸ 68 ἔτος τῆς ἡλικίας του, ὡς γεννηθεὶς κατὰ τὸ ἔτος 1860».

§2Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ εἰσέλθωμεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, λόγῳ τῆς πληθώρας τῆς ὕλης καὶ νὰ παραλείψωμεν τὰς ἀναφοράς.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν, ἐὰν δέχεται τὴν ἀναβολήν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Προηγοῦνται ἐκεῖναι ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 3397 «περὶ συγκροτήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου».

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ σύνολον)

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταλλείων».

§9Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ, διότι δὲν ἐτυπώθη καὶ συνεπῶς δὲν τὸ εἴδαμεν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. «περὶ διοικήσεως τοῦ ἐν Τήνῳ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Εὐαγγελιστρίας, περὶ ἐκτελέσεως κοινωφελῶν ἔργων ἐν τῷ Ἱερῷ Ἱδρύματι καὶ ἐν τῇ πόλει τῆς νήσου Τήνου».

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν (γίνεται δεκτὸν τὸ σύνολον)

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 17ης Ἰανουαρίου 1928 «περὶ κυρώσεως τοῦ μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συμβάσεως ὑπογραφείσης τῇ 22ᾳ Νοεμβρίου 1927, 2) τοῦ Ν. Δ. τῆς 2ας Μαΐου 1928 «περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων 3327, 3389 καὶ τοῦ Ν. Δ. ἀπὸ 17ης Ἰανουαρίου 1928 «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συμβάσεως ὑπογραφείσης τῇ 22 Νοεμβρίου 1927, 3) «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 16 Αὐγούστου 1928 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος».

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως τῆς Γενικῆς Ἐπιθεωρήσεως τῶν σχολῶν». Ὁ κ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§15Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προχθὲς ἔκαμα μίαν παρατήρησιν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος εἶπεν, ὅτι θὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν κ. ὑφυπουργόν. Εἰς τὸ ἄρθρον 6, ἔχω προτείνει ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ παράγραφος, ὅπως ἐν περιπτώσει ἐπιστρατεύσεως Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς ἀναλάβῃ διοίκησιν. Μάλιστα φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ὅλον τὸ ἄρθρον 6 τῶν σχολῶν. Διατὶ νὰ νομίζουν αὐτοί, ὅτι ἅμα γίνῃ ἐπιστράτευσις σώνει καὶ καλὰ θὰ προαχθοῦν; Ἠμπορεῖ ὁ ὑπουργὸς νὰ μὴ θελήσῃ. Δὲν εἶναι ζήτημα δηλαδὴ καὶ αὐτό· ἀφήσατε δὲν χάλασε ὁ κόσμος, ἀλλὰ καλλίτερα θὰ εἶναι νὰ τροποποιηθῇ.

§16Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μὰ καὶ χωρὶς τὸ ἄρθρον αὐτό, εἶναι ἀπόλυτον δικαίωμα τοῦ ὑπουργοῦ νὰ τὸν χρησιμοποιήσῃ εἰς διοικήσεις.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ἐπιθεωρήσεως Σωμάτων Στρατοῦ». Ὁ κ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον,

§20Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον ἐπιγράφεται «περὶ συστάσεως...» καὶ εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον ὁρίζει 2 ἐπιθεωρήσεις εἰς τὰς ὁποίας ὑπάγονται τὸ 1ον καὶ 2ον σῶμα καὶ τὸ 3ον καὶ 4ον Σῶμα Στρατοῦ. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτων εἶναι καὶ ἡ μεραρχία Ἠπείρου, ἡ μεραρχία Κρήτης καὶ ἡ ταξιαρχία Ἀρχιπελάγους. Δι’ αὐτὰς θὰ ἔλεγον, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον νὰ τροποποιηθῇ ὁ τίτλος «περὶ συστάσεως ἐπιτηρήσεως στρατοῦ» καὶ νὰ τεθῇ, ὅτι αἱ μεραρχίαι αὐταὶ νὰ εἶναι ὑπὸ τὴν ἐπιθεώρησιν τοῦ παρατηρητοῦ τῶν σχολῶν.

§21Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Εἶναι ἀνεξάρτηται αὐταί.

§22Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπὶ πλέον εἶναι τὸ ἑξῆς ζήτημα: δὲν περιλαμβάνεται ἡ ταξιαρχία τοῦ ἱππικοῦ. Σᾶς λέγω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διότι φαίνεται εἰς αὐτό, ὅτι τὰ 4 Σώματα Στρατοῦ τὰ ὁποῖα ἔχουν διοικητὰς συνταγματάρχας ἐπιθεωροῦνται, αἱ δὲ ἄλλαι μεραρχίαι δὲν ἐπιθεωροῦνται.

§23Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐπιθεωροῦνται.

§24Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν θέλετε ψηφίσατέ το.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον.

§26Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν προλαλήσαντα· εἶναι ὅπλον εἰδικῆς φύσεως. Θὰ ὑποβάλλω τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§27Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν ὑπάγεται εἰς τὸ σῶμα τῆς ἀεροπλοΐας.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) (Τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου καταλαμβάνει ὁ τακτικὸς Πρόεδρος κ. Ι. Τσιριμῶκος).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζήτησις ἐπὶ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως ἐνοικιάσεως τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν δημοσίων θεαμάτων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης».

§31Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Νὰ γίνῃ συζήτησις εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§32Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Νὰ ἀναβληθῇ (θόρυβος).

§33Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Τὶ ἔγινε;

§34Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Πρέπει νὰ ἔλθῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, διὰ νὰ ὑποβάλῃ τροπολογίαν.

§35Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἡμεῖς ἔχομεν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ δημόσια θεάματα καὶ τὰ ἀγαθοεργὰ ἱδρύματα τὰ ὁποῖα κινδυνεύουν νὰ κλείσουν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι εἰς πρώτην συζήτησιν. Ἐὰν πρόκειται περὶ τροπολογίας, ἔχετε τὸν χρόνον νὰ ὑποβάλετε τοιαῦτα.

§37Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις, ἀφοῦ λείπει ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν;

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀνασυστάσεως τῶν δημοσίων ἐμπορικῶν σχολῶν Χαλκίδος καὶ Ξυλοκάστρου».

§39Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου, ἐζήτησεν τὴν ἀναβολὴν διότι ἔχει τροπολογίαν.

§40Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ τροπολογία του δὲν δύναται νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, διότι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἡ πρότασις τοῦ κ. συναδέλφου, εἶναι νὰ προστεθῇ καὶ ἡ Τρίπολις εἰς τὰς ἐμπορικὰς σχολὰς πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ.

§41Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἡμεῖς ἔχομεν ἀντιρρήσεις καὶ θὰ συζητήσωμεν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸ λόγον.

§43Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις εἶπεν νὰ παραιτηθῶμεν ἀπὸ τὰς ἀναφορὰς καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ ἐψηφίζοντο τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα ἐναντίον τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις καὶ τοῦτο διότι λόγῳ τῆς ὥρας δὲν εἶναι ἡ Βουλὴ παροῦσα ὅπως εἶναι κατὰ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀρχὴ ἡ ὁποία ἐτηρήθη εἰς ἄλλα νομοσχέδια, πρέπει νὰ τηρηθῇ καὶ εἰς αὐτά.

§44Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μάλιστα.

§45Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη κατόπιν ὡρίμου μελέτης τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καί συγκαταθέσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀφορᾷ τὰς δύο σχολὰς αἱ ὁποῖαι ἐξακολουθοῦν νὰ λειτουργοῦν τῇ ἀρωγῇ τῶν δήμων καὶ ἄλλων σωματείων. Ἡ σχολὴ τῆς ὁποίας τὴν ἐπανασύστασιν ζητεῖ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ἐγὼ δὲν θὰ εἶχον οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ προστεθῇ, δυστυχῶς ὅμως λόγῳ τῆς ἀπαιτουμένης νέας δαπάνης ἀπαιτεῖται ἡ ἔγκρισις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Τὸ ζήτημα ἐπείγει, διότι τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα εἶχον συλλέξει, ἐξηντλήθησαν κινδυνεύουν δὲ οἱ διάφοροι καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦσιν εἰς τὰς δύο σχολάς, νὰ μείνωσι ἄνευ μισθοῦ, στεροῦνται δὲ δύο καὶ περισσοτέρων μισθῶν. Ἡ σχολὴ ἡ ἐμπορικὴ τόσον τοῦ Ξυλοκάστρου, ὅσον καὶ τῆς Χαλκίδος συγκεντρώνει μέγαν ἀριθμὸν μαθητῶν. Ὑπὲρ τοὺς 200 ἔχει ἡ σχολὴ τῆς Χαλκίδος, ἀνάλογον δὲ ἀριθμὸν ἔχει καὶ ἡ σχολὴ τοῦ Ξυλοκάστρου, ἐνῷ ἡ σχολὴ τῆς Τριπόλεως ἔχει πολὺ ὀλιγώτερον ἀριθμόν, ἐκτὸς τούτου δὲ ἀπορροφᾶται ἡ μαθητικὴ νεολαία ἀπὸ τόσας ἄλλας σχολὰς τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Τρίπολις. Τὸ ζήτημα εἶναι ἐπεῖγον καὶ δι’ αὐτὸ ἡ ἐπιτροπὴ τὸ ἐκήρυξεν κατεπεῖγον καὶ δέον νὰ ψηφισθῇ εἰς αʹ ἀνάγνωσιν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλογερᾶς.

§47Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν κανονισμὸν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς ἄρχονται τὴν 4½ μ. μ. παρατείνεται δὲ ἐπὶ μίαν ὥραν ἡ συζήτησις τῶν ἀναφορῶν. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν Στρατιωτικῶν συζητοῦντες καὶ εἴχομεν ὑποθέσει, ὅτι θὰ ἔλθωμεν εἰς τὰς 5½ διὰ νὰ συζητήσωμεν, ἀλλὰ παραδόξως εὕρομεν πολλὰ τῶν νομοσχεδίων ψηφισθέντα. Θέλω νὰ ἐρωτήσω ἐὰν ἐψηφίσθησαν τὰ στρατιωτικὰ νομοσχέδια «περὶ γενικῆς ἐπιθεωρήσεως τῶν σχολῶν» καὶ «περὶ συστάσεως ἐπιθεωρήσεως σωμάτων στρατοῦ». Φυσικὰ ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ τὰ ψηφίσῃ τὰ ἐψήφισε, ἡμεῖς ἐκτελέσαμεν τὸ καθῆκόν μας. Εἶχεν ὅμως δεχθῆ ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι εἰς τὰ ἄρθρα 3 ἀμφοτέρων τῶν νομοσχεδίων, οἱ προσλαμβανόμενοι ἀξιωματικοὶ ἔδει νὰ ληφθοῦν ἐξ ἀποσπάσεως παρὰ τῶν ὑπαρχόντων ἀξιωματικῶν.

§48Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Τὸ ἐδήλωσα ἐπανειλημμένως, ὅτι θὰ γίνεται δι’ ἀποσπάσεως. Καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ ὑπάρχει, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον τὴν δήλωσιν αὐτήν.

§49Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὶ θὰ εἰπῇ δι’ ἀποσπάσεως. Ἅμα ἀποσπασθοῦν ἀπὸ τὴν μίαν θέσιν θὰ λείψουν ἀπὸ τὴν ἄλλην.

§50Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει θεσμὸς δι’ ἀποσπάσεως. Δὲν πρέπει νὰ λεχθῇ ἡ λέξις ἀπόσπασις.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀρχίζει τὰς ἐργασίας της 4½. Δικαίωμα τῆς Βουλῆς εἶναι, ν’ ἀναβάλῃ καὶ νὰ προστάξῃ οἱανδήποτε ἐργασίαν θέλει. Οἱ κ. βουλευταὶ ὀφείλουν νὰ εἶναι παρόντες εἰς τὰς 4½. Ἐὰν ἡ Βουλὴ προτιμήσῃ νὰ κάμῃ νομοθετικὴν ἐργασίαν, δὲν ἔχει οὐδεὶς τὸ δικαίωμα νὰ παραπονεθῇ, ὅτι κατὰ τὸ στάδιον αὐτὸ τὸ νομοθετικὸν ἐψηφίσθησαν νομοσχέδια. Ἑπομένως, ὅτι ἐψηφίσθη καλῶς ἐψηφίσθη καὶ προχωρῶ περαιτέρω. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θέλω ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ τὸ νὰ τονίσω τὴν ἀξίαν τὴν ὁποίαν ἔχουν αἱ διάφοροι ἐμπορικαὶ σχολαὶ διὰ τὴν ζωὴν τῶν ἐπαρχιῶν καὶ διὰ τὴν μόρφωσιν τῶν τέκνων τῶν ἐπαρχιωτῶν οἱ ὁποῖοι βαρύνονται μὲ τόσα φορολογικὰ βάρη. Εἶναι ὅμως εἰς ὅλους σας γνωστόν, ὅτι ἐπὶ τῆς δικτατορικῆς καταστάσεως, κατηργήθησαν ἄνευ οὐδενὸς αἰτιολογικοῦ, ὡρισμέναι ἐμπορικαὶ σχολαὶ, ὡς αἱ τοῦ Ξυλοκάστρου, τῆς Χαλκίδος καὶ τῆς Τριπόλεως. Αἱ ἐμπορικαὶ αὐταὶ σχολαί, κατηργήθησαν ὑπὸ τοῦ δικτάτορος δῆθεν διὰ λόγους οἰκονομίας. Ἔρχεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ λησμονοῦσα τοὺς λόγους τῶν οἰκονομιῶν, ὑπέβαλεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς νομοσχέδια, διὰ τῶν ὁποίων ἀνασυνιστᾷ δαπάναις τοῦ Κράτους, τὰς ἐμπορικὰς σχολὰς Ξυλοκάστρου καὶ Χαλκίδος καὶ λησμονεῖ—δὲν γνωρίζω ἂν ἀπὸ σκοποῦ ἢ ἐκ λάθους—τὴν ἀνασύστασιν καὶ τῆς ἐμπορικῆς σχολῆς Τριπόλεως. Ἀγαπῶ νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ παράλειψις αὕτη ὀφείλεται εἰς λάθος, διότι εἶναι ἐξηκριβωμένον ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν οἱ ὁποῖοι ἐφοίτων εἰς τὴν σχολὴν Τριπόλεως, ἦτο ἀνώτερος ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν μαθητῶν τῆς ἐμπορικῆς σχολῆς Ξυλοκάστρου καὶ Χαλκίδος. Καὶ ἡ πόλις δὲ τῆς Τριπόλεως, ὡς κέντρον τῆς Πελοποννήσου καὶ ὡς κέντρον τοῦ βιομηχανικοῦ καὶ ἐμπορικοῦ τῆς Ἀρκαδίας, εἶναι ἀσυγκρίτως ἀνωτέρα σπουδαιότητος ἀπὸ τὸ Ξυλόκαστρον τοὐλάχιστον. Ἐκτὸς ἐὰν ἡ μεροληπτικὴ αὐτὴ πρόνοια τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ Ξυλόκαστρον ἢ διὰ τὴν Χαλκίδα, ὀφείλεται εἰς ἄλλους λόγους, διότι τὸ Ξυλόκαστρον π. χ. ἔχει συμπολίτην ὑπουργόν. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ θελήσῃ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους ποὺ ἀνασυνιστῶνται αἱ ἄλλαι δύο ἐμπορικαὶ σχολαί, νὰ δεχθῇ τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν τηρουμένη κατὰ τὰ λοιπὰ τῶν διατάξεων νοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀνασυνιστᾶται καὶ ἡ ἐμπορικὴ σχολὴ Τριπόλεως. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἰδικήν μας τροπολογίαν, ἐφ’ ὅσον ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ γίνῃ.

§53Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν οὐδεμίαν διάθεσιν νὰ ἱδρύσῃ νέας ἐμπορικὰς σχολάς. Τὴν σχολὴν τοῦ Ξυλοκάστρου καὶ τὴν σχολὴν τῆς Χαλκίδος, τὰς εὑρῆκε λειτουργούσας πλημμελῶς δι’ ἔλλειψιν πόρων, διὰ τοῦτο μάλιστα ἠναγκάσθην διὰ διατάγματος, νὰ καταργήσω τὴν σχολὴν τοῦ Ξυλοκάστρου, ἀφοῦ κατέβαλον ἐκ τοῦ ταμείου τοῦ εἰδικοῦ τοῦ ἐμπορικοῦ σχολείου περὶ τὰς 75.000 δραχμάς, ἵνα πληρωθῶσι καθυστερούμενα ἔξοδα καὶ ἰδίως μισθοὶ καθηγητῶν. Ἡ Χαλκὶς ἐπίσης εἶχε σχολήν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ δὲν εἶχεν ἐπαρκῆ μέσα διὰ νὰ συντηρηθῇ, ἠπηλεῖτο δὲ καὶ αὐτῆς ἡ κατάργησις. Εἰς τὰς σχολὰς ταύτας τὸ Κράτος ἔδιδε μίαν ἐπιχορήγησιν 100.000 δραχμῶν, δηλαδὴ ἀφ’ ἧς ἡ δικτατορικὴ Κυβέρνησις τὰς κατήργησε, κατόπιν ἠναγκάσθη ν’ ἀναγράψῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 100,000 δρχ. δι’ ἑκάστην τῶν δύο τούτων σχολῶν ἐφ’ ὅσον αἱ οἰκεῖαι κοινότητες θὰ συνεπλήρουν τὴν δαπάνην ἐξ ἰδίων. Ἐκ τῶν σχολῶν τῶν καταργηθεισῶν ἦτο μία τοῦ Γυθείου καὶ μία ἐπίσης τῆς Τριπόλεως. Τὸ Γύθειον κατέστη ἱκανὸν νὰ συντηρήσῃ τὴν σχολὴν ἐξ ἰδίων. Ἡ Τρίπολις ἐδέχθη τὴν κατάργησιν καὶ οὐδεμία κατέβαλε προσπάθειαν διὰ νὰ συντηρήσῃ τὴν ἐμπορικὴν σχολήν, οὔτε κἄν νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπιχορήγησιν τῶν 100.000 δραχμῶν τὰς ὁποίας ἡ δικτατορία ἦτο διατεθειμένη νὰ διαθέσῃ.

§54Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἐζητήσαμεν, ἀλλὰ δὲν μᾶς τὴν ἔδωσαν.

§55Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐνομίσαμεν, ἐφ’ ὅσον αἱ δύο κοινότητες τῆς Χαλκίδος καὶ τοῦ Ξυλοκάστρου εἶχον τὴν ἐπιθυμίαν νὰ διατηρήσουν τὰς σχολὰς καὶ μάλιστα ἰδίαις δαπάναις—τὸ Ξυλόκαστρον πληρώνει τὸ ἐνοίκιον, ἡ Χαλκὶς ἐπίσης ἔχει ἀναλάβει μέρος τῶν δαπανῶν—ἐνομίσαμεν λέγω, ὅτι διὰ τὴν οἰκονομίαν 300.000 δραχμῶν δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταργήσῃ αὐτὰς τὰς δύο σχολὰς καὶ ἀνέλαβε τὴν δαπάνην αὐτήν, ὅπως βλέπετε, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Προσωπικῶς δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀπολύτως ἀντιπάθειαν κατὰ τῆς Τριπόλεως καὶ θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν στέρξῃ εἰς τὴν δαπάνην τῆς συστάσεως καὶ αὐτῆς τῆς σχολῆς ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς βεβαίως ἔτους, διότι τώρα εἴμεθα εἰς τὰ μέσα τῆς σχολικῆς περιόδου. Ἑπομένως δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐπιμείνουν ἐπὶ τῶν ἀπόψεών των, δοθέντος μάλιστα ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ, ἐφ’ ὅσον τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν ἔχει συναινέσει εἰς τὴν ἀναγκαιοῦσαν δαπάνην. Ὑποθέτω, ὅτι μετὰ τὰς ἐξηγήσεις ταύτας οἱ κύριοι συνάδελφοι δὲν θὰ παρεμποδίσουν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Εὑρισκόμεθα εἰς τὸν μῆνα Δεκέμβριον καὶ οἱ μαθηταὶ εἶναι εἰς τοὺς δρόμους. Οἱ καθηγηταὶ δὲν πληρώνονται. Ἐγὼ ἐπαναλαμβάνω δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν, ἐὰν μοὶ παρασχεθῇ ἡ δαπάνη ν’ ἀνασυστήσω καὶ τὴν σχολὴν τῆς Τριπόλεως. Προσθέτω ὅμως καὶ τοῦτο, ὅτι εἰς τὴν Τρίπολιν ὑπάρχει γεωργικὴ σχολή.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει· αἱ πληροφορίαι σάς εἶναι ἐσφαλμέναι.

§57Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι προσιδιάζει μᾶλλον ἡ γεωργικὴ ἐκπαίδευσις εἰς τὴν Τρίπολιν παρὰ ἡ ἐμπορική.

§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπαιτῶ εἰς τὴν ἐπίκλησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ πρὸς ἡμᾶς, νὰ μὴ θελήσωμεν νὰ παρεμποδίσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω νὰ εἴπω μόνον, ὅτι δυστυχῶς δὲν ἔχομεν τὴν δύναμιν νὰ παρεμποδίσωμεν τὴν ψήφισιν τοιούτου ἄκρως μετροληπτικοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐὰν ἐπρόκειτο ὄντως περὶ νομοσχεδίου σκοποῦντος εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν ἐπαρχιακῶν συμφερόντων καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς ἐμπορικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἡ Κυβέρνησις θὰ ὤφειλε νὰ παρουσιάσῃ νομοσχέδιον ἀφορῶν εἰς πλήρη ἀναδιοργάνωσιν τῶν ἐμπορικῶν σχολῶν. Βλέπω ὅμως δυστυχῶς ἓν νομοσχέδιον ἀποβλέπον νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἴδια πολιτικὰ συμφέροντα, ἐπὶ ζημίᾳ οὐσιώδη τῶν συμφερόντων τῆς ἐπαρχίας τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀντιπροσωπεύωμεν. Ἀπορῶ δὲ μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ὡς μόνον ἐπιχείρημά του διὰ νὰ μὴ δεχθῇ τὴν ὑφ’ ἡμῶν ὑποβαλλομένην τροπολογίαν, εἶπεν, ὅτι δειλιᾷ πρὸ τοῦ ὄγκου τῆς μεγάλης δαπάνης 200.000 δραχμῶν ἐτησίως, διὰ τὴν ἐπανίδρυσιν τῆς σχολῆς τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ αὐτὸς κ. ὑπουργός, δὲν δειλιᾷ νὰ ἐγκρίνῃ δαπάνην διπλασίαν, διὰ τὴν ἵδρυσιν δύο ἄλλων ἐμπορικῶν σχολῶν, δηλαδὴ τοῦ Ξυλοκάστρου καὶ τῆς Χαλκίδος. Δὲν εἶναι δὲ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ὑποβάλλεται τροπολογία δι’ αὐξήσεις δαπανῶν χωρὶς προηγουμένην ἔγκρισιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἀφοῦ καὶ χθὲς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐδέχθη τὴν αὔξησιν σημαντικῆς μάλιστα δαπάνης, δεχθεὶς τὴν αὔξησιν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τῶν θέσεων παρέδρων καὶ εἰσηγητῶν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἑπομένως καὶ ἡ Συνταγματικὴ εὐλογοφανὴς ἄποψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δὲν ἔχει τὴν θέσιν της. Θὰ παρεκάλουν λοιπόν, ἀντιστρέφων τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, οἱ ἴδιοι νὰ μὴ θελήσουν νὰ ἐπιμείνωσι εἰς τὴν ἀπόρριψιν τῆς ἰδικῆς μας τροπολογίας, ἄλλως ἡμεῖς δὲν θὰ ἔχωμεν παρὰ νὰ διαμαρτυρηθῶμεν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§59Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου νομίζω, ὅτι εἶναι ἀβάσιμον, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου δι’ ἓν νομοσχέδιον, δὲν δεσμεύεται ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιφέρῃ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα, ὅτι πρόκειται περὶ γεωργικῆς περιφερείας, δὲν εἶναι ἐπίσης βάσιμον διότι εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Ἀρκαδία εἶναι γεωργικὴ περιφέρεια, ἀλλ’ ἂν ἐξαιρέσῃ κανεὶς τὰς Ἀθήνας, τὴν Θεσσαλονίκην καὶ μερικὰς ἄλλας πόλεις, ὅλοι οἱ νομοὶ τοῦ Κράτους εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτικοί, ἰδιαιτέρως δὲ τὸ Ξυλόκαστρον. Τὸ ἀδίκημα ἐν τοσούτῳ τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς τὴν Τρίπολιν, εἶναι τόσῳ μεγαλύτερον καθ’ ὅσον ἡ γεωργικὴ σχολὴ ἐθεωρήθη ἀδικαιολόγητος. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ὡς ἑξῆς: «Ὅτι δύναται διὰ διατάγματος ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1929, νὰ ἱδρυθῇ ἡ ἐμπορικὴ σχολή.» Μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἡ Τρίπολις ἀποτελεῖ τὸ κέντρον μιᾶς μεγάλης περιφερείας ἐχούσης ἐξαιρετικὸν ἐμπόριον καὶ ἥτις ἐπιθυμεῖ νὰ λειτουργῇ μία ἐμπορικὴ σχολή. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ μὴ τὸ κάμωμεν.

§60Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐξετασθῇ, εἶναι ζήτημα ἀρχῆς. Ἐρωτᾶται δηλαδή, ἂν προκειμένου περὶ νομοσχεδίου ἱδρύσεως μιᾶς ἐμπορικῆς σχολῆς, δυνάμεθα διὰ τροπολογιῶν νὰ ἱδρύωμεν καὶ ἄλλας σχολὰς χωρὶς ἐπὶ τῆς δαπάνης τῶν σχολῶν τούτων, νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος ἡ ἐπιτάσσουσα τὴν σύνταξιν ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Νομίζω, ὅτι ἡ ἑρμηνεία, ὅτι θὰ δυνάμεθα, ἅπαξ συνταχθείσης μιᾶς ἐκθέσεως παρὰ μιᾶς σχολῆς, νὰ θεωρήσωμεν ταύτην ἀντιπροσωπεύουσαν ὅλας τὰς ἄλλας σχολὰς περὶ τῶν ὁποίων ἡ ἔκθεσις εἶναι παρὰ πολὺ εὐρεῖα, ὅτι θὰ καθιερώσωμεν ἀρχὴν ἐπικίνδυνον διὰ τὸ μέλλον, περιγράφουσαν δὲ τὴν ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν θέλει καὶ ζητεῖ τὸ Σύνταγμα εἰς τὴν περίπτωσιν νομοσχεδίου δημιουργοῦντος δαπάνην. Θὰ παρεκάλουν ἑπομένως τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ ἐν Τριπόλει γεωργικῆς σχολῆς, νὰ εἰσαγάγωσι χωριστὰ νομοσχέδια καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ν’ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον δὲν πρόκειται περὶ σχολῆς ἡ ὁποία θὰ λειτουργήσῃ ἀμέσως, ὅπως βεβαιοῖ ὁ ἴδιος ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἀλλὰ θὰ λειτουργήσῃ ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους. Ἄλλως δύο διατάξεις Συνταγματικάς, οὕτως εἰπεῖν, θὰ παραβῶμεν: 1) τὴν διάταξιν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ διὰ κάθε δαπάνην, ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ 2) τὴν ἄλλην διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἑκάστη τροπολογία πρέπει νὰ εἶναι σχετικὴ πρὸς τὸ νομοσχέδιον ἢ παράλληλος καὶ θὰ διαπράξωμεν τοιαύτας παραβάσεις ἄνευ οὐδενὸς οὐσιαστικοῦ λόγου. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνωσι. Ταῦτα ἤθελα νὰ εἴπω ὅσον ἀφορᾷ τὰς Συνταγματικὰς ὀχυρώσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ παράπονα τοῦ κ. ἐκ Μαντινείας πολιτευτοῦ, διὰ τὴν ἐπίκρισιν αὐτοῦ, ὅτι τὰ νομοσχέδια καταρτίζονται μεροληπτικῶς καὶ δημιουργοῦν δαπάνας χωρὶς νὰ ἐξυπηρετοῦν σκοπόν τινά, παρατηρῶ, ὅτι κατὰ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Μαντινείας πολιτευτήν, φαίνεται, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν θὰ εἶναι μεροληπτικόν, δὲν δημιουργεῖ ἄσκοπον δαπάνην ὅταν συμπεριλαμβάνῃ καὶ τὴν Τρίπολιν, ἤτοι ἐὰν ἱδρύσῃ δύο σχολάς. Θὰ εἶναι δὲ δαπανηρὸν ὅταν ἱδρύῃ μόνον μίαν σχολὴν ἡ ὁποία ἐλειτούργει καὶ πρότερον καὶ κατηργήθη διὰ διατάγματος καὶ ἡ ὁποία ἐπανασυταθεῖσα λειτουργεῖ καὶ σήμερον.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀναγνώσω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπαναστασίου (ἀναγινώσκει). «Δύναται διὰ διατάγματος ν’ ἀνασυσταθῇ ἡ ἐμπορικὴ σχολὴ Τριπόλεως ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1929». Λοιπὸν δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Παπαναστασίου.

§62Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὡς διετυπώθη ἡ τροπολογία αὕτη, δὲν δημιουργεῖ ἀμέσως δαπάνας.

§63Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐφ’ ὅσον δὲν δημιουργῇ δαπάνας, ἡ παραδοχὴ τῆς τροπολογίας ἐπαφίεται εἰς τὴν Βουλήν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον μετὰ τῆς τροπολογίας.

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται εἰς μόνην συζήτησιν ὡς ἐτροπολογήθη)

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχετικοῦ νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν μικρῶν ποινῶν εἰς χρηματικάς».

§67Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δεκτὸν τῆς ἐπιτροπῆς. Ν’ ἀναγνωσθῇ τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἐὰν ὑπάρχουν τροπολογίαι τινὲς τὶς κάνομεν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀποσπάσεως τῆς ἐπαρχίας Κυθήρων καὶ ὑπαγωγῆς αὐτῆς εἰς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς τοῦ νομοῦ Ἀττικοβοιωτίας».

§70Ι. ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον διὰ πολλοὺς λόγους καὶ ἰδίως λόγῳ τῆς ἀποστάσεως, ν’ ἀποσπασθῇ ἡ ἐπαρχία Κυθήρων καὶ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸν Πειραιᾶ διοικητικῶς καὶ δικαστικῶς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσπάσωμεν τὴν ἐπαρχίαν αὐτὴν ἀπὸ τὸ Γύθειον καὶ νὰ τὴν ὑπαγάγωμεν εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἰδίως δικαστικῶς, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ δημιουργήσωμεν μίαν διοικητικὴν ἀνωμαλίαν καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀπόσπασιν ταύτης.

§71Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ Κυβέρνησις δεχομένη τὴν πρότασιν ταύτην, ἐκπληροῖ ἐπιθυμίαν τῶν Κηθηρίων, ὀφείλουν δὲ οὗτοι νὰ ὑπάγωνται διοικητικῶς εἰς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς, διότι ὑπάρχει στενότης συμφερόντων.

§72Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ν’ ἀποσπασθῇ ἡ ἐπαρχία Κυθήρων καὶ νὰ ἀπελευθερωθῇ ὁ λαός, ὡς ἤκουσα τῶν Κυθήρων. Καὶ ὁ λαὸς αὐτὸς εἶναι ἄξιος πάσης προσοχῆς. Δὲν ἔχω λοιπὸν προκειμένου νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸν Πειραιᾶ ἡ ἐπαρχία Κυθήρων, καμμίαν ἀντίρρησιν, λυποῦμαι μόνον, ὅτι ἀποχωρίζομαι ἀγαπητῶν συμπολιτῶν μου μέχρι τοῦδε. Ἀλλ’ ἡ διάταξις αὐτὴ συνδυάζεται καὶ μὲ μίαν ἄλλην διάταξιν, ὅτι καταργεῖται τὸ δικαστήριον τῶν Κυθήρων καὶ προσκολλᾶται εἰς τὸ τοῦ Πειραιῶς. Συνεπῶς μοῦ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ μὴ ἀφήσω νὰ ψηφισθῇ, ὡς ἔχῃ, τὸ νομοσχέδιον, προτοῦ τακτοποιήσω μερικὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν προκύψει καὶ ἡ τακτοποίησις τῶν ὁποίων εἶναι ἐπιβεβλημένη. Εἶμαι λοιπὸν ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς παρακαλέσω, ν’ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὥστε μετὰ τῆς ὑπηρεσίας μου νὰ τακτοποιήσω τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν δικαστηρίων.

§73Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἂς τὸ ὑποβάλῃ ὡς τροπολογίαν.

§74Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πρέπει νὰ τὸ μελετήσω μετὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας.

§75Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Νὰ γίνῃ δεκτόν, κ. Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναβληθῇ. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης ἂς τὸ μελετήσῃ κατόπιν. Λοιπὸν νὰ γίνῃ κ. Πρόεδρε δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τῆς προτάσεως νόμου, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§78Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διὰ διατάγματος ἐκδιδομένου, θέλουν κανονισθοῦν αἱ λεπτομέρειαι.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνομολογήσεως ὑπὸ τοῦ συνεταιρισμοῦ καταναλώσεως «Στρατιωτικὴ Ἕνωσις» δανείου ἐπὶ ἐγγυήσει τοῦ Κράτους».

§80Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἡ ἐγγύησις ὁρισθῇ ἀντὶ 5.000.000 εἰς 8.000.000 δραχμάς.

§81Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δέχομαι ὅπως ἡ ἐγγύησις ἀνέλθῃ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 6.000.000 δραχμῶν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10)2)28 Ν. Δ. περὶ ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Ὑγιεινῆς».

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον).

§86Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Γνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐργασία ἄρχεται εἰς τὰς 5½ διότι ἀπὸ τὰς 4½ ἕως τὰς 5½ εἶναι αἱ ἀναφοραί. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ παρακολουθῶμεν τὰς ἀναφορὰς καὶ δι’ αὐτὸ ἤλθωμεν ἀργά. Γνωρίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀνάγκη νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ νομοθετικὸν αὐτῆς ἔργον, ἀλλὰ νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὴν προηγουμένην ἡμέραν, ὅτι θὰ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν ἐνωρίτερον, διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ ἔλθωμεν ἐγκαίρως καὶ νὰ παρακολουθῶμεν τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ὅπως εἰσέλθωμεν ἐνωρίτερον εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἐλήφθη σήμερον.

§88Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ παρακολουθῶμεν τὰς ἀναφορὰς διότι ἔχομεν ν’ ἀπασχολούμεθα μὲ ἄλλην ἐργασίαν λυσιτελεστέραν. Ἐγὼ δὲν φέρω ποτὲ δυσκολίας εἰς τὴν ἐπίσπευσιν τοῦ ἔργου τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἀξιῶ καὶ ἀξιῶ τοῦτο ἐντόνως καὶ σύμφωνα μὲ τὸν κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ὅπως ἡ Βουλὴ διατελῇ ἐν γνώσει, ποία θὰ εἶναι ἡ νομοθετικὴ ἐργασία τῆς ἑπομένης, ἀπὸ τῆς προηγουμένης. Ἐπιθυμῶ, μεταξύ μας νὰ ὑπάρχῃ κἄποια τάξις πραγματική, ὅπως ἐγὼ φυλάττω καὶ σέβομαι τὴν τάξιν τῶν ἄλλων. Νομίζω, ὅτι καὶ ἀπέναντι τῆς μειοψηφίας πρέπει νὰ τηρῆται ἡ τάξις ἐκείνη ἡ ὁποία ὀφείλει νὰ τηρηθῇ.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μήπως ἐὰν οἱ ἴδιοι ἀναφερόμενοι βουλευταὶ δὲν ἐλάμβανον τὸν λόγον, δὲν θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα;

§90Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ κανονισμὸς ὁρίζει μίαν ὥραν διὰ τὰς ἀναφοράς.

§91Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Σήμερον ἦτο γενικὴ ἡ ἐπιθυμία νὰ εἰσέλθωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Ἀλλὰ καὶ ἐκ συμπτώσεως ἀπουσίαζον ὅλοι ὅσοι ἦσαν ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰς ἀναφοράς, περὶ τοὺς 10 ἕως 15. Κατ’ ἀνάγκην λοιπόν, ἐσυντομεύθη ὁ χρόνος τῶν ἀναφορῶν. Ἐὰν ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἂν θέλητε καὶ σεῖς, δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν εἰς τὸ μέλλον ν’ ἀποφασίζωμεν ἐκ τῶν προτέρων. Ἂν θέλητε πάλιν νὰ προτείνωμεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἂν δεχθῇ νὰ ἀναβληθοῦν δι’ αὔριον αἱ ἀναφοραί· εἴμεθα σύμφωνοι.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται ν’ ἀναβάλωμεν καὶ τὰς ἀναφορὰς δι’ αὔριον.

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατροπῆς ἑκουσίας φορολογίας καταβαλλομένης ἐπὶ τῶν διὰ τοῦ τελωνείου Ἡρακλείου ἐξαγομένων κλπ. ὑπὲρ ἐκτελέσεως ἔργων τοπικῆς κοινῆς ὠφελείας.

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου «περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ» καὶ τοῦ νόμου «περὶ εἰσπράξεως τῶν Δημοσίων ἐσόδων». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Μάρκου.

§98Α. ΜΑΡΚΟΥ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, συζητῆται σήμερον τὸ νομοσχέδιον περί τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου «περὶ δημοσίου λογιστικοῦ.» Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 14, ἔχω βασικὴν ἀντίρρησιν ὄχι μόνον ἐγώ, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ ὁποία ἐκ παραδρομῆς τὴν ἐμελέτησεν ὡς ἔδει τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 14. Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐπικίνδυνος. Ἡμεῖς δὲ οἱ ἔχοντες εἰς τὰς ἐπαρχίας μας αὐτονόμους ὀργανισμοὺς διαχειριζομένους περιουσίας ἀνηκούσας εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς, δὲν θὰ στέρξωμεν ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ ψηφισθῇ τοιαύτη διάταξις, διὰ νὰ παρέχηται μία εὐκαιρία εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀφαιρέσῃ τὰ κεφάλαιά των ἀπὸ τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτούς.

§99Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὄχι μόνον εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν.

§100Α. ΜΑΡΚΟΥ. Οὔτε ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ν’ ἀφαιρέσῃ τὰ κεφάλαια ἀπὸ τοὺς αὐτονόμους ὀργανισμοὺς καὶ νὰ τὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὸν δημόσιον κορβανᾶν (ἀναγινώσκει). «Διὰ διατάγματος ἐκδιδομένου ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κλπ.» Αὔριον θὰ ἔλθετε καὶ θὰ προκαλέσητε ἓν διάταγμα καὶ θὰ μοῦ εἰπῆτε, ὅτι καταργεῖται ὁ αὐτόνομος σταφιδικὸς ὀργανισμός.

§101Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἔχει ἀπολύτως δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος, ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον διατρέχουν κίνδυνον ὅλοι οἱ αὐτόνομοι ὀργανισμοί. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπέλθῃ κἄποια ἄλλη διατύπωσις.

§102Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κάμετε τροπολογίαν.

§103Α. ΜΑΡΚΟΥ. Νὰ ληφθῇ πρόνοια.

§104Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐὰν θέλετε, κ. ὑπουργέ, διὰ λόγους οἰκονομίας καὶ διὰ λόγους ἑνότητος προϋπολογισμοῦ, νὰ καταργήσητε ταμεῖα εἰδικά, νὰ εἰσηγηθῆτε κανονικῶς νομοσχέδιον διὰ τὴν κατάργησιν. Πλειοψηφία ὑπάρχει μεγίστη, δὲν μπορεῖ νὰ ἐκτεθῇ τὸ γόητρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον, εἰδικοὶ ὀργανισμοὶ συσταθέντες δι’ εἰδικοῦ νόμου, ὅπως εἶναι τὰ γεωργικὰ καὶ ἄλλα ἐπιμελητήρια, ὅπως εἶναι ὁ σταφιδικὸς ὀργανισμός, δὲν εἶναι ὀρθόν, νὰ μποροῦν νὰ καταργηθοῦν δι’ ἁπλοῦ διατάγματος. Τὸ ὅτι θὰ ὑπογράφῃ καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, δὲν ἀποτελεῖ ἐπαρκῆ ἐγγύησιν. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ δι’ εἰδικοῦ νόμου καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθοῦν διὰ διατάγματος.

§105Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχει καλῶς. Νὰ τεθῇ: «Διὰ διατάγματος προκαλουμένου ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δύνανται νὰ τροποποιῶνται αἱ διατάξεις, αἱ κανονίζουσαι τὸν τρόπον τῆς εἰσπράξεως καὶ τῆς ἀποδόσεως ὑπὲρ διαφόρων εἰδικῶν ταμείων καὶ ὑπηρεσιῶν.»

§106Α. ΜΑΡΚΟΥ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὰ ἄρθρα 1–5, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1–5)

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6ον (ἀναγινώσκει).

§110Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ «μέχρι τέλους Δεκεμβρίου», νὰ γίνῃ «μέχρι τέλους Μαρτίου 1929», διότι ἤδη ὁ Δεκέμβριος παρῆλθεν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη;

§112ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἐτροπολογήθη καθὼς καὶ τὰ ἄρθρα 7–13).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 14ον (ἀναγινώσκει).

§114Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ὡς τὸ διετύπωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατόπιν τῶν ἀντιρρήσεών μου, τοὐλάχιστον αἱ ἰδικαί μου ἀπόψεις ἱκανοποιοῦνται. Προστατεύονται τὰ συμφέροντα τῶν αὐτονόμων ὀργανισμῶν διότι διὰ τῆς διατυπώσεως ἀφίνει μόνον τὴν διαχείρισιν τῆς εἰσπράξεως τῶν εἰσοδημάτων τῶν εἰδικῶν ταμείων. Δὲν θίγει οὔτε πρόσωπα δημοσίου δικαίου, οὔτε αὐτόνομον ὀργανισμόν· κατὰ συνέπειαν ἐμὲ ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μὲ ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως.

§115Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον πρόθεσίς σας δὲν εἶναι νὰ θίξετε τοὺς αὐτονόμους ὀργανισμούς, ἐφ’ ὅσον ἀπὸ ὅτι εἴπετε πρότερον θέλετε νὰ κανονισθῇ ὁ τρόπος τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐσόδων, τῆς ἀποδόσεως τῶν ἐσόδων ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τὰ εἰδικὰ ταμεῖα, θὰ ἐπρότεινον ἵνα μὴ πλήξωμεν τοὺς αὐτονόμους ὀργανισμοὺς καὶ δεύτερον διὰ νὰ μὴ καταργηθῶσι καὶ τὰ ταμεῖα καὶ νὰ ἐπιτρέπεται ὁ διακανονισμὸς τοῦ τρόπου, θὰ ἐπρότεινον, λέγω, τὴν ἑξῆς δικτύπωσιν τοῦ ἄρθρου (ἀναγινώσκει). «Διὰ διατάγματος προκαλουμένου ὑπὸ τῶν ὑπουργῶν καὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ...ἀμέσως ἀπὸ τὸ Κράτος ἐξαρτωμένης». Ἵνα ἐξαιρέσωμεν τοὺς αὐτονόμους ὀργανισμούς.

§116Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὄχι! Ἔχει καλῶς. Νὰ μείνῃ ἔτσι.

§117Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὑπηρεσίας, εἶναι περιττόν. Ἅμα θέλετε εἰδικὰ ταμεῖα εἶναι ἐπαρκές. Ἅμα θέλετε ὑπηρεσίας, ἡ ὑπόθεσις μπλέκει. Ἡ Γεωργικὴ Τράπεζα τῆς Μακεδονίας δὲν εἶναι οὔτε ὑπηρεσία, οὔτε εἰδικὸν ταμεῖον.

§118Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Λοιπὸν νὰ τεθῇ οὕτω: «Διὰ διατάγματος εἰς τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους....»

§119Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τῶν ὁποίων οἱ προϋπολογισμοὶ περιλαμβάνονται εἰς τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους.

§120Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἔστω, νὰ διαγραφῇ ὅμως ἡ δευτέρα παράγραφος.

§121Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Βεβαίως.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 14, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ προτάσει τῶν κυρίων βουλευτῶν, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 14, ὡς τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως προσθέτου πρωτοκόλλου εἰς τὴν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἀλβανίας σύμβασιν ἰθαγενείας τῆς 13 Ὀκτωβρίου 1926.

§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως προσθέτου πρωτοκόλλου εἰς τὴν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἀλβανίας σύμβασιν, ἐκδόσεως τῆς 25 Ἰουνίου 1926).

§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Ν. Δ. ἀφορώντων τὴν τροποποίησιν διατάξεων τῶν περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νόμων».

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως εἰδικοῦ ταμείου κοινωφελῶν ἔργων Νεμέας».

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἐγκρίσεως ἐκτελέσεως ὑδραυλικῶν τινων ἔργων».

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 18 Σεπτεμβρίου 1926 περὶ συστάσεως συμβουλίου οἰκονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν».

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Ἀπριλίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀνασυστάσεως τοῦ ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Βελλᾶς ἱεροδιδασκαλείου».

§137Γ. ΚΑΛΟΥΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ ὑποβάλω μερικὰς τροπολογίας.

§138Α. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει διὰ νὰ μὴ χαθῇ ὁλόκληρον ἔτος.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται δι’ αὔριον.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Διατάγματος, περὶ διαρρυθμίσεως θέσεων τοῦ ἐφοριακοῦ κλάδου».

§141Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ.

§142Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀναβληθῇ, διότι ὑπάρχει ἐκκρεμὴς διαγωνισμός.

§143ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν, κ. Πρόεδρε. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ μονιμοποιήσεως καὶ διαβαθμίσεως τῶν μέχρι τοῦδε διωρισμένων, ὡς προσωρινῶν καθηγητῶν τῆς Γαλλικῆς γλώσσης».

§145ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἀπονομῆς βαθμοῦ καὶ μισθοῦ εἰς τὸν ἀρχιερατικὸν ἐπίτροπον Καρατζόβης».

§147ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 2 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ἀλληλοασφαλείας».

§149ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 18 Ὀκτωβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ παροχῆς ἐπιδόματος εἰς ἀπόρους καὶ ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν ἐκτοπιζομένους.

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ προβιβασμοῦ ἀξιωματικῶν ἀπομακρυνθέντων λόγῳ τοῦ κινήματος τοῦ 1923».

§153ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καί σύνολον)

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21)9)25 Ν. Δ. περὶ ἐπιδόματος τῶν μονίμων ὑπαλλήλων τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας».

§155ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου».

§157ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως διορισμῶν προσωρινῶν δημοδιδασκάλων».

§159ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 2 Ἰουλίου 1926, περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου ἀνωτέρας γεωπονικῆς σχολῆς».

§161ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21)4)26, περὶ συστάσεως συνδέσμου κοινοτήτων Δοξάτου».

§163ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαρτίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως ἱερατικῶν σχολῶν».

§165ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 16)11)27 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 21)4)26 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῶν περὶ ἐπιμελητηρίων νόμων».

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3297 καὶ προσθήκης διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὑπηρεσίαν Τ.Τ.Τ.».

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἐπεκτάσεως εἰς τὰ ἐκτελούμενα ἔργα τῶν ὑπονόμων Θεσσαλονίκης διατάξεων τοῦ ἀπὸ 17 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ μονίμων ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν κειμένων διατάξεων».

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζονται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3160, περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου ὑδραυλικῶν ἔργων Βερροίας».

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Ν. Δ. περὶ θέσεως ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ 1 Ἀπριλίου ἐ. ἔ. νέων τηλεγραφικῶν τελῶν».

§175ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. περὶ τρόπου πληρώσεως θέσεων τῆς Τ.Τ.Τ. ὑπηρεσίας».

§177ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§178Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡ σπουδή, κ. βουλευταί, ἡ ὁποία παρατηρεῖται κατὰ τὰς τελευταίας αὐτὰς ἡμέρας πρὸ τῶν διακοπῶν τῶν Χριστουγέννων περὶ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἐπιφέρει σύγχυσιν εἰς τὴν κανονισμένην λειτουργίαν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἐπωφελής. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει μεγάλην πλειοψηφίαν καὶ δύναται ἀσυζητητεὶ ἢ μὲ ἐλαχίστην συζήτησιν, νὰ καταστήσῃ τὰ νομοσχέδια νόμους τοῦ Κράτους. Ἡ μικρὰ ἀντιπολίτευσις οὐδέποτε συνενοήθη καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι οὐδὲ ἔπραξαν τὶ τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ σκοπόν, οἱανδήποτε παρακώλυσιν τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου. Σήμερον συνεζητήθησαν νομοσχέδια ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἠδυνήθην νὰ εἶμαι παρὼν καὶ ὑποθέτω καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ὡς ἐκ τῆς ἀταξίας ἡ ὁποία ἐτηρήθη περὶ τὸν κανονισμόν. Χθὲς παρεκάλεσα τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως νομοσχεδίου τινός, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἀπόσπασιν τῆς ἐπαρχίας Κυθήρων ἐκ τοῦ νομοῦ τῆς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας καὶ τὴν προσάρτησιν αὐτῆς εἰς τὸν νομὸν Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας. Τὸ νομοσχέδιον δὲ τοῦτο εἰσήγετο οὐχὶ τῇ πρωτοβουλίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τῇ πρωτοβουλίᾳ ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἐκ τῶν κ. βουλευτῶν. Κατὰ τοσοῦτο μᾶλλον καθ’ ὅσον, δὲν ἦτο Κυβερνητικὸν ἔργον τὸ ὁποῖον νὰ ὑπετίθετο, ὅτι θὰ ἠδύνατο εἰς πᾶσαν περίστασιν νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν καὶ νομίζω ἐπιβαλλόμενον νὰ μὴ ψηφισθῇ ἐν ἀγνοίᾳ ἴσως καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν λοιπῶν ἐνδιαφερομένων. Σᾶς ἐρωτῶ κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐὰν ἔχετε γνῶσιν καὶ ἐὰν τῇ ἐγκρίσει σας ἐγένετο μεταβολή, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἁρμοδιότητα τῶν δικαστηρίων σχετικῶς πρὸς τὴν ἐπαρχίαν Κυθήρων.

§179Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Φαίνεται, κ. συνάδελφε, ὅτι ἀπουσιάζατε, διότι ἐγὼ ὡς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διεμαρτυρήθην ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι νομοσχέδιον Κυβερνητικόν, ἀλλὰ νομοσχέδιον ὑποβεβλημένον παρὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων καθ’ ὃ ἔχουν δικαίωμα ἐκ τοῦ πολιτεύματος. Ἀλλ’ εὐθὺς ὡς ἀνέγνων αὐτό, διετύπωσα ἀντιρρήσεις τοιαύτας ὥστε ἐπείσθη καὶ ἡ Βουλή, ὅτι ὡς εἶχε διατυπωθῆ διὰ μιᾶς λέξεως, ὅτι: δικαστικοὶ καὶ διοικητικοὶ θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν περιφέρειαν δικαστικὴν καὶ διοικητικήν, αὐτὴ δὲν ἦτο δυνατή. Ἐκολάσθη τὸ πρᾶγμα τῆς προτάσεως διαφόρων συναδέλφων, ὅτι δύναμαι καὶ ὑπεστήριξα τὴν τροπολογίαν καὶ τὴν ἀπεδέχθη ἡ Βουλή, ὅτι δύναται ἡ εἰσήγησις τοῦ νόμου νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν, διὰ διατάγματος αἱ δὲ λεπτομέρειαι....

§180ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δικαστικὴν ἄποψιν.

§181Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὴν δικαστικήν, διότι ὁμολογουμένως ἐξεπλάγην καὶ ἐγὼ διὰ τὸν τρόπον τῆς ἀτέχνου διαρρυθμίσεως τῆς δικαστικῆς αὐτῆς μεταβολῆς, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν δικαστήριον λειτουργοῦν ἀπὸ 30ετίας ἐν Κυθήροις καὶ ἔχων ποικίλας σχέσεις καὶ δικαστικὰς καὶ πολιτικάς, διὰ μιᾶς μονοκονδυλιᾶς νὰ μεταφερθῇ.....

§182Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μοὶ ἐπιτρέπετε δύο λέξεις; Ὁμιλήσατε μοῦ φαίνεται περὶ ἀταξίας εἰς τὸν κανονισμόν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθόν.

§183Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Λέγω, ὅτι διὰ τῆς ἀταξίας συνέβαινον ἄτοπα. Ἐνδιαφέρομαι δὲ διότι τὸ νομοσχέδιον εἰδικῶς ἀναφέρεται εἰς τὸν νομόν μου.

§184Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θέλετε νὰ μὴ θεωρηθῇ ψηφισθέν;

§185Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, ἀλλά ἤθελα εἰδικῶς νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ χαίρω, ὅτι ἐπεφυλάχθη ἓν ρητὸν δικαίωμα, διότι ὅσον ἀφορᾷ τὴν διοίκησιν, ἡ διοίκησις ἂς κάμῃ ὅ,τι νομίζει, ἀλλὰ ἔχω τηλεγραφήματα καὶ ἐκ Κυθήρων καὶ ἐκ τοῦ νομοῦ Γυθείου καὶ ἐκ τοῦ Πρωτοδικείου Γυθείου, ὅτι ἡ μεταφορὰ δικαστικῶς τῶν Κυθήρων εἰς τὸν Πειραιᾶ, εἶναι καταστρεπτικωτάτη, διότι θὰ χρειάζωνται 5 ἡμέραι τοὐλάχιστον νὰ καταναλίσκουν διὰ νὰ ἔρχωνται, ἴσως διὰ μίαν μαρτυρίαν, νὰ παρουσιάζωνται ἐνώπιον τοῦ Πλημμελιοδικείου καὶ ἐνώπιον μιᾶς ἄλλης ἀρχῆς, ἐνῷ εἰς τὸ Γύθειον δύνανται νὰ πᾶνε τὴν μίαν ἡμέραν καὶ νὰ γυρίσουν τὴν ἄλλην.

§186ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἀσύνδετον τὸ Γύθειον μὲ τὰ Κύθηρα.

§187Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχω λάβει ὑπ’ ὄψει τὰς πλειροφορίας παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων τῶν κατοικούντων ἐκεῖ καὶ τῶν παρακολουθούντων τὴν κατάστασιν τοῦ τόπου καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω μείζονα σημασίαν καὶ πίστιν εἰς τὰς πληροφορίας ἐκείνας παρὰ τὰς ἰδικάς σας. Οἱ ἐκεῖ πολῖται διαμαρτύρονται, διότι θὰ χρειασθῶσιν τοὐλάχιστον μίαν ἑβδομάδα διὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἐνῷ εἰς τὸ Γύθειον θὰ πᾶνε τὴν μίαν ἡμέραν καὶ θὰ ἐπιστρέψουν τὴν ἄλλην. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ συστήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἦτο καὶ εἰς τὸ τμῆμα τοῦ πρώην νομοῦ μας, νὰ ζητήσῃ πληροφορίας αὐτὸς καὶ ὄχι τὰς πληροφορίας αἱ ὁποῖαι ἔρχονται εἰκεῖ καὶ ὡς ἔτυχε, προκαλούμεναι κατὰ τρόπον γνωστόν. Διὰ τοῦ εἰσαγγελέως καὶ δι’ ἄλλων ἁρμοδίων προσώπων νὰ ἐξετάσῃ, ἐὰν δύνανται αὐτοὶ νὰ ἔρχονται εἰς τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς Πειραιῶς ἢ πρέπει νὰ παραμένωσιν εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ πρωτοδικείου Κυθήρων. Νὰ ἐξετάσῃ καὶ τοῦτο, ἐὰν τὸ Γύθειον μετὰ τὴν ἀπόσπασιν τῆς περιφερείας Κυθήρων θὰ ἔχῃ πλέον ἀριθμὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ δύναται νὰ λειτουργῇ καὶ αὐτό.

§188Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Θὰ γίνῃ καὶ μία οἰκονομία.

§189Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἂς καταργηθῇ. Κύριοι, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Νὰ ἐξετάσῃ αὐτὰ τὰ δύο σημεῖα καὶ ἐὰν φθάσῃ καὶ εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ κ. βουλευτής, ἔργον του εἶναι νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ. Ἐγὼ δὲν θὰ ὁδηγήσω τὴν Κυβέρνησιν τὶ πρέπει νὰ κάμῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ συστήσω ἀδικίαν τινὰ καὶ βλάβην ἡ ὁποία θὰ ἐπέλθῃ εἰς τοὺς κατοίκους τῶν Κυθήρων..... Θὰ εἴπω εἰσέτι ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων, περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν περὶ....

§190Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀφήσατε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ ἀστυνομικόν.

§191Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πολὺ καλά.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἁρμοδιότητος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων». Ὁ εἰσηγητὴς κ. Παπαοικονόμου ἔχει τὸν λόγον.

§193Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἢ μᾶλλον ἀπὸ τῆς ἀφίξεως τοῦ πρώτου βασιλέως Ὄθωνος, ἡ ἵδρυσις σώματος ἀστυνομικοῦ, ἱκανοῦ ὅπως ἐπιβάλῃ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τὴν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, ἀπετέλεσε πάντοτε τὴν πρώτην μέριμναν τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Τὸ ὅλον ἀστυνομικὸν σύστημα διῆλθεν πολλὰ στάδια, πολλαὶ ἐδοκιμάσθησαν λύσεις, αἵτινες ὅμως δὲν κατώρθωσαν νὰ φέρωσι τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα. Ἀπὸ τὸ 1836 μέχρις ἐσχάτων μεταπηδῶμεν ἀπὸ συστήματος εἰς σύστημα, ἤτοι ἀπὸ τῆς δημοτικῆς ἀστυνομίας εἰς τὴν ἀστυφυλακήν, ἀπὸ ταύτης εἰς τὴν στρατιωτικὴν ἀστυνομίαν καὶ τελευταῖον εἰς τὴν χωροφυλακήν, καιρὸς ὅμως νὰ λύσωμεν ἀποτελεσματικῶς τὸ μέγα αὐτὸ ἀστυνομικὸν ζήτημα. Τελευταίως κατελήξαμεν ἐκ προνοίας εἰς τὴν χωροφυλακήν, ὡς τοῦ μόνου σώματος δυναμένου ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς μέχρι πρὸ ὀλίγου χρόνου ἀνωμάλους περιστάσεις τῆς χώρας. Ἡ χωροφυλακή, ὡς σῶμα ἀσφαλείας, ἀνέλαβε ἔργον μέγα οὐ μόνον ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν μικρασιατικὴν ἐκστρατείαν, καθ’ ἣν πολλοὶ ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται τῆς χωροφυλακῆς ἔπεσαν μαχόμενοι κατὰ τῶν τσετῶν εἰς τὰ νῶτα τοῦ στρατεύματος. Οὐχ’ ἧττον ὅμως, κ. βουλευταί, λόγῳ τῆς νέας ἐν Ἑλλάδι διαμορφωθείσης καταστάσεως καὶ τῆς κινήσεως τὴν ὁποίαν παρουσιάζουν ὡρισμένα μεγάλα κέντρα, ὡς αἱ Ἀθῆναι, ὁ Πειραιεὺς καὶ ἡ Θεσσαλονίκη, λαμβανομένου δὲ ἐξ ἄλλου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ χωροφυλακὴ μέλλει νὰ διαδραματίσῃ σπουδαῖον ρόλον ἐν ταῖς δευτερευούσαις πόλεσι καὶ ἐν τῇ ὑπαίθρῳ, ἔνθα δύναται ν’ ἀνταποκριθῇ πληρέστερον πρὸς τὰς ἀποφαινομένας ἐκεῖσε ἀνάγκας, λόγῳ τῆς διοργανώσεώς της ὡς ἐνόπλου σώματος, ἡ ἐπιτροπὴ συνεφώνησεν ὡς πρὸς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, περὶ ἁρμοδιότητος τῆς ἀστυνομίας τῶν πόλεων, προτείνασα ὡρισμένας τροποποιήσεις αἵτινες μέλλουσιν νὰ ἐξυπηρετήσωσιν καλλίτερον τὰς ἀνάγκας τῶν δύο ἀστυνομικῶν σωμάτων καὶ ἐπαναφέρωσιν τὴν μεταξὺ αὐτῶν διαταραχθεῖσαν ἁρμονίαν. Καὶ πρῶτον προέτεινεν ἡ ἐπιτροπὴ τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 2215, δυνάμει τοῦ ὁποίου τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπεκτείνῃ κλιμακηδὸν τὴν δικαιοδοσίαν τῆς ἀστυνομίας πόλεων. Μὲ τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἡ χωροφυλακὴ θὰ ἐξετοπίζετο βαθμηδὸν καὶ ἀπὸ αὐτὰς τὰς δευτερευούσας πόλεις καὶ συνεπῶς ὁ ζῆλος τῶν ὀργάνων αὐτῆς θὰ ἐμαραίνετο, ὁπότε σῶμα ἀσφαλείας δὲν θὰ ὑπῆρχε. Ἡ Κυβέρνησις θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ ἐπιληφθῇ ἐκ νέου τοῦ ἀστυνομικοῦ ζητήματος, διότι ἡ Ἀστυνομία Πόλεων, θὰ ἀνελάμβανεν οὕτω τὴν ὑπηρεσίαν ὅλων τῶν πόλεων. Πρέπει ἐντούτοις νὰ εἴπω, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν Κέρκυραν, θὰ ἠδύνατό τις νὰ δεηθῇ ἔχων ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν γνώμην τῆς ὀργανωτικῆς ἀποστολῆς, τὴν παραμονὴν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, διότι ἐν αὐτῇ λειτουργεῖ ἀστυνομικὴ σχολὴ ἐν ᾗ ἐκπαιδεύονται τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα διὰ τὴν πρακτικὴν αὐτῶν ἐξάσκησιν. Δεύτερον ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν τροποποίησιν τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου, δυνάμει τῆς ὁποίας ἡ ἐκτέλεσις τῶν δικαστικῶν ἐνταλμάτων θὰ ἀφίετο εἰς τὴν χωροφυλακήν, παρὰ τὴν ἀφαίρεσιν ἀπ’ αὐτῆς τῆς λοιπῆς ἀστυνομικῆς δικαιοδοσίας. Ὁ λόγος δὲ τῆς τοιαύτης προτάσεως εἶναι προφανής. Ἐὰν ἡ χωροφυλακὴ ἐπιφορτίζετο μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δικαστικῶν ἐνταλμάτων, θὰ ἐπήρχετο ἀναποφεύκτως σύγκρουσις μεταξὺ τῶν δύο σωμάτων. Ἐπίσης καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ πραγματευομένου, περὶ ἱδρύσεως διευθύνσεως Ἐγκληματολογικῆς Σημάνσεως, ἡ ἐπιτροπὴ ἐπέφερεν μερικὰς τροποποιήσεις αἱ ὁποῖαι ἐκρίθησαν ἀναγκαῖαι διότι φαίνεται, ὅτι ἡ συντάξασα τὸ νομοσχέδιον ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου, δὲν ἐζήτησε ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὴν γνώμην τῆς ἀγγλικῆς ὀργανωτικῆς ἀποστολῆς. Αὐταὶ εἶναι, κύριοι βουλευταί, αἱ σπουδαιότεραι τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἡ ἐπιτροπὴ ἔκρινεν σκόπιμον νὰ ἐπιφέρῃ. Ἐν τῇ μερίνῃ της ὅπως δι’ αὐτῶν ἐξυπηρετήσῃ καλλίτερον τὴν ἀποστολὴν καὶ τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τῶν δύο σωμάτων, προσεπάθησε νὰ συμβιβάσῃ τὰς διϊσταμένας ἀπόψεις, Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομίας καὶ δώσῃ τὴν καλλιτέραν λύσιν. Ἐλπίζει, ὅτι ἐπὶ τῶν προσπαθειῶν αὐτῆς θέλει εὕρῃ σύμφωνον καὶ τὴν Βουλήν.

§194Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, τὴν εὐθύνην τοῦ νομοσχεδίου ἔχει ὁλόκληρον ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ ὁποῖος εἰσάγει τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν ἀσφαλῶς αἱ γνῶμαι τῆς ὀργανωτικῆς ἀποστολῆς αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὰ γραφεῖα τοῦ ὑπουργείου καὶ εἰς σημειώματα καὶ ὑπομνήματα, ἀφ’ ἧς ἐδημοσιεύθη τὸ διάταγμα τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1925. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἀκριβῶς τῆς συντάξεως ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀποστολῆς ἔλειπε, ὁ δὲ ὑπαρχηγὸς ἐρωτηθεὶς ἔδωσε τὴν γνώμην αὐτοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ γνώμη τῆς ἀποστολῆς θὰ ἦτο ἀναγκαία διὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο περὶ ὀργανώσεως καὶ ὄχι περὶ διοικητικῆς διατάξεως, ἡ εὐθύνη τῆς ὁποίας βαρύνει τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν. Σημειώσατε δέ, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπηρεασθῇ ἐν παντὶ ἀπὸ τὰς γνώμας τῆς Βρετανικῆς ἀποστολῆς, διότι διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη, πρόκειται νὰ διευκρινισθῶσιν αἱ σχέσεις τῶν δύο σωμάτων εὑρισκομένων ἀτυχῶς ἐν διαστάσει. Εἶναι λοιπὸν φυσικὸν ἡ ὀργανωτικὴ ἀποστολὴ νὰ ἔχῃ ἕνα parti pris—ἂν ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις—τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν γνώμην τοῦ ὑπουργοῦ. Διὰ τὰ σημεῖα τὰ βασικά, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται τὸ νομοσχέδιον, ἡ γνώμη τῆς ἀποστολῆς ἦτο γνωστὴ καὶ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν.

§195Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῆς Βρετανικῆς ἀποστολῆς ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ ἔχῃ γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου, μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν τὸ εἶδε.

§196Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσσωτερικῶν). Σᾶς ἀπήντησα ἐπ’ αὐτοῦ.

§197Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. (Ε.Π.). Συνεχίζων ἀναπτύσσει καὶ τὰς ἄλλας γενομένας παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, διὰ τὴν σύστασιν Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου ἐκκαθαρίσεως, τὴν ἀπάλειψιν τῶν ἄρθρων 6–11 διὰ τὴν μετάταξιν ἀξιωματικῶν ἐφ’ ὅσον θ’ ἀπεκλείετο ἡ ὕπαρξις κενῶν, δυναμένων νὰ πληρωθοῦν ἀπὸ τὴν χωροφυλακὴν καὶ ἐφ’ ὅσον τὰς κενωθησομένας θέσεις, δίκαιον θὰ ἦτο νὰ καταλαμβάνουν τὰ ὄργανα τῆς ἀστυνομίας εἰς τὰς πόλεις εἰς ἃς λειτουργεῖ αὕτη. Τὸ ἄρθρον 14, διετυπώθη πληρέστερον καὶ ἀφορᾷ τὰ χρησιμοποιούμενα οἰκήματα. Διὰ τὰ ἄρθρα 15, 16 καὶ 18, ἡ ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε τὴν ἀπάλειψίν των, διότι μᾶλλον ζημίαν θὰ ἐπέφερον εἰς τὴν ὅλην λειτουργίαν τοῦ ἀστυνομικοῦ θεσμοῦ. Αὐταὶ εἶναι αἱ οὐσιώδεις τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἡ ἐπιτροπὴ ἐν τῇ μερίμνῃ της πρὸς τελικὴν λύσιν τοῦ ἀστυνομικοῦ ζητήματος καὶ ἀποκατάστασιν τῆς μεταξὺ τῶν δύο σωμάτων — χωροφυλακῆς καὶ ἀστυνομίας — ἁρμονίας, ἔκρινε καλὸν νὰ ἐπιφέρῃ. Ἡ ἐπιμέλεια μετὰ τῆς ὁποίας ἐμελέτησε τὸ ὅλον ἀπασχολοῦν ἡμᾶς σοβαρὸν τοῦτο ζήτημα, δὲν διαφεύγει τῆς προσοχῆς ἡμῶν. Εὑρεθεῖσα μεταξὺ διαφόρων ἀλληλοσυγκρουομένων ἀπόψεων, ἔκαμε πᾶν τὸ δυνατὸν ὅπως δώσῃ τὴν τελικὴν λύσιν εἰς τὸ ἀστυνομικὸν ζήτημα. Θέλει δὲ νὰ πιστεύῃ, ὅτι αἱ γενόμεναι παρ’ αὐτῆς τροποποιήσεις θὰ τύχωσιν ὁμοθύμως τῆς ἐπιδοκιμασίας ἡμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως.

§198Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὲ τὸ νομοσχέδιον λύεται τὸ ἀστυνομικὸν ζήτημα;

§199Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Κατὰ τὴν προσωπικήν μου γνώμην, δὲν λύεται βασικῶς τὸ ζήτημα, οὐδὲ ἀποσοβεῖται ὁ συναγωνισμός.

§200Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Προϊστάμενος τοῦ γραφείου, ποῖος θὰ εἶναι;

§201Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Εἶναι ὁ σπουδάσας εἰδικῶς ἔξω καὶ ἐκδώσας συγγράμματα.

§202Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Εἶναι φωτογραφία.

§203Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Σᾶς τὸ λέγω καὶ ἐγὼ διότι ἀξίζει.

§204Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Δὲν ἔχει ἄλλον ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐπιδείξῃ.

§205Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἔχει ἀφοσιωθῆ εἰς τὸ ἔργον αὐτό.

§206Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι διακεκριμένος.

§207Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργός τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ὁ μόνος.

§208Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ δι’ αὐτὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις· μακάρι νὰ εἴχαμε πολλούς.

§209Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τέλος ἡ ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε τὴν διαγραφὴν τῶν ἄρθρων 16–18.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κούνδουρος ἔχει τὸν λόγον.

§211Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὀρθῶς ἐσκέφθη, κύριοι βουλευταί, καὶ φρονίμως ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις ἀποδώσασα εἰς τὸ ζήτημα τῆς διαρρυθμίσεως τῶν σχέσεων τῆς χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων τόσην σημασίαν, ὥστε νὰ σπεύσῃ νὰ ζητήσῃ τὴν θεραπείαν τῶν κακῶς κειμένων, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἐτέθη ὑπὸ τὴν γνώμην καὶ τὴν ψῆφον ἡμῶν. Μετὰ τὸ καθεστωτικὸν ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔλυσεν ὁ λαὸς διὰ μέσου ἐνεργείας τόσον ἐπιτυχῶς, καὶ τόσον μονίμως, φανατισθεὶς μετὰ τὰ τόσα παθήματα, μετὰ τὴν λύσιν, λέγω, τοῦ καθεστωτικοῦ ζητήματος, πρῶτον εἰς τὴν σειρὰν τῶν ἐσωτερικῶν ζητημάτων ἔρχεται τὸ ζήτημα τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας καὶ τάξεως. Δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἀποτελεῖ πρόκριμα διὰ τὴν καλὴν λύσιν ὅλων τῶν ἄλλων ζητημάτων, ὥστε πᾶς πολίτης κατοικῶν, εἴτε τὰς πόλεις, εἴτε τὴν ὕπαιθρον χώραν, ἔχει ὡς πρώτην ἀξίωσιν ἀπὸ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, ἀλλὰ πρὸ πάντων ἀπὸ τὴν ἀνορθωτικὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐξασφαλίσῃ τοιαύτην δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, ὥστε νὰ δύναται ὁ πολίτης αὐτὸς ἀνενοχλήτως νὰ ἀσκήσῃ τὰ βιοποριστικὰ ἔργα του, νὰ δύναται νὰ ἔχῃ πλήρη ἐξασφάλισιν τῶν ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν ἀγαθῶν, νὰ δύναται νὰ ἔχῃ ἐνδελεχῆ τὴν δίωξιν τῶν ἐχθρονόμων στοιχείων, ἐφ’ ὅσον εἶναι τοιαῦτα. Μία ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας ἐπιτυχίας τῆς πρώτης δράσεως τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, μία ἀπὸ τὰς καλλιτέρας ἀναμνήσεις τῆς πρώτης ἀνορθωτικῆς περιόδου ἀπὸ ὅσας διατηρεῖ ὁ λαός, εἶναι ἡ ἐσωτερικὴ δημοσία τάξις καὶ ἀσφάλεια, ἡ ὁποία ἐβασίλευεν τότε ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς ὑπαίθρου ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα τῆς διαρρυθμίσεως τῶν σχέσεων τοῦ σώματος τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τοῦ σώματος τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, ἀσχέτως πρὸς τὸν στενὸν σύνδεσμον αὐτῶν τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας, ἔχει ἀφ’ ἑαυτοῦ ἀρκετὴν σοβαρότητα. Μία μακρὰ ἐσωτερικὴ ἀνώμαλος κατάστασις ἐπὶ ὀκταετίαν παραταθεῖσα, ἐναλλασσομμένη διαρκῶς λόγῳ Κυβερνητικῆς ἀνεπαρκείας ἐπέφερεν ἐπὶ τὴν Κυβερνητικὴν μηχανὴν τόσην ἐξάντλησιν, ὥστε νὰ μὴ δύνανται τὰ δύο σώματα εἰς τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἀποβλέποντα τοῦ αὐτοῦ Κράτους, νὰ εἶναι ἐν ἁρμονίᾳ, ἀλλὰ νὰ ἀφήσῃ ν’ ἀναπτυχθῇ μεταξὺ αὐτῶν τόση ἀντιζηλεία, ἀλληλοαντίδρασις καὶ ὑπονόμευσις, ὥστε δὲν θὰ εἶναι ὑπερβολὴ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον τῆς ἀλληλοαντιδράσεως ἐν τῇ ἐκτελέσει ὅσον ἀφορᾷ ἑνὸς τῶν μεγάλων καθηκόντων. Καὶ ἐρωτῶ ἐγώ, ἀφοῦ εἰς τοιοῦτον σημεῖον ἐξηνέχθησαν τὰ πράγματα, τὸ νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ἐνεφάνισε ἐνώπιον ἡμῶν ἡ Κυβέρνησις, αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας ἐπέφερεν ἡ ἐπιτροπή, λύουσιν τὸ ζήτημα κατὰ τὸν οὐσιαστικόν, κατὰ τὸν ῥιζικὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον δέον νὰ λυθῇ καθ’ ἡμᾶς; Ὄχι, — διότι κυρίως ἀφίνουσιν ἄλυτον τὸ ζήτημα αἱ ἀλληλοαντιδράσεις, οἱ διχασμοὶ καὶ αἱ ὑπονομεύσεις. Εἶναι μακρὰ ἡ ἱστορία καὶ πολλὰ τὰ περιστατικὰ τὰ ἀποδεικνύοντα τὴν ἀλήθειαν τῆς ἱστορίας. Δὲν θέλω νὰ καταγίνω εἰς λεπτομερείας, ἀλλὰ ἀρκοῦμαι νὰ εἴπω καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι πρέπει νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνή μου ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης—ὅτι εἶναι εἰς βάρος τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων καὶ ὅτι αἱ ἀντιδράσεις καὶ αἱ ὑπονομεύσεις ἔχουσι συγγράψει παθητικὸν τὸ ὁποῖον δὲν δικαιολογεῖ ἄλλο παρὰ τὴν χαλάρωσιν τοῦ περιβάλλοντος καὶ τὴν δυσμένειαν τῆς ἀτμοσφαίρας τῆς δημοσίας. Εὐτυχῶς εἶναι ἐλάχιστοι ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν οἱ ὑποθάλποντες τὰ μῖση καὶ τὸν διχασμὸν μεταξὺ τῶν δύο ἀδελφῶν σωμάτων. Ἀλλὰ ἡ χθὲς δὲν ὁμοιάζει μὲ τὴν σήμερον. Ἡ δυσμενὴς πολιτικὴ ἀτμόσφαιρα αἰθριάζει ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ ὑπὸ πνοὴν ἀνορθώσεως καὶ ὀφείλομεν νὰ εὕρωμεν λύσιν οὐσιαστικὴν καὶ ῥιζικὴν ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ τούτου θέματος. Ἀλλὰ μὲ ὅλην τὴν πίστιν τὴν ὁποίαν τρέφομεν εἰς τὸ ἀνορθωτικὸν Κυβερνητικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, δὲν πιστεύομεν ὅτι δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἔστω καὶ κατὰ ἕνα χιλιοστὸν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ τὸ νομοθέτημα μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι δὲν θὰ τεθῶσι ἐν ἀμφιβολίᾳ τὰ αἰσθήματα ἡμῶν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Διακηρύσσομεν, ὅτι τὸ νομοθέτημα ἐὰν ἀποκρυσταλλωθῇ εἰς νόμον, ὄχι μόνον δὲν θὰ καλλιτερεύσῃ τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ θὰ τὴν χειροτερεύσῃ. Ὁμοιάζει μὲ τὸ μέτρον τοῦ ἐπισκόπου ὁ ὁποῖος εὑρισκόμενος πρὸ διϊσταμένου ἀνδρογύνου, διατάσσει τὸν χωρισμὸν αὐτῶν ἀπὸ τραπέζης καὶ κοίτης μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἢ δὲν θὰ αὐξηθῇ ἡ ἔρις αὐτῶν καὶ ἑπομένως θὰ ἐπέλθῃ ἡ ὁριστικὴ λύσις τῆς συμβιώσεως ἢ ὁριστικῶς χωρισμός. Ἡ περίοδος τῆς προδικασίας ἔληξεν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκαυχήθη, ὅτι ὀφείλει νὰ εἶναι ἀνορθωτικὴ καὶ ὀφείλει νὰ εἶναι, ἄλλωστε, κ. ὑπουργέ, ὑπὸ τὸ Κράτος ἢ μᾶλλον ὑπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἄλλων ἐπισκόπων ἐν τῷ ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐδόθη ἡ λύσις αὐτή. Ἀλλὰ σήμερον ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ἡ λύσις πρέπει νὰ εἶναι ὁριστικὴ καὶ ῥιζική. Δυστυχῶς μὲ τὰς τροπολογίας, μεθ’ ὅλην τὴν φιλόπονον ἐργασίαν τοῦ κ. εἰσηγητοῦ, μὲ ὅλην τὴν φιλόπονον ἐργασίαν τῆς ἐπιτροπῆς, πλὴν ἐμοῦ διότι δὲν ἠδυνήθην νὰ παρακολουθήσω τὸ ἔργον αὐτῆς εἰς ὅλας τὰς συνεδριάσεις, αἱ ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι δὲν φέρουσιν λύσιν. Καθ’ ἡμᾶς μία λύσις εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ λείψῃ εἰς τὸ μέλλον ἡ ἔννοια τοῦ διχασμοῦ καὶ ἡ κατάστασις αὐτή. Τὸ σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη καὶ αἱ τροπολογίαι, ἀφίνουσιν τὴν κατάστασιν ὡς τὴν εὗρον καὶ θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ βλέπωμεν εἰς τὸ μέλλον τὴν χωροφυλακὴν ἀγωνιζομένην νὰ καταλάβῃ τὰς πόλεις καὶ τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων, νὰ ἐπεκτείνεται εἰς ἄλλας πόλεις, ἐπειδὴ δὲ ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐπιταθῇ μὲ τὰ προτεινόμενα μέτρα, δὲν δύναται νὰ καυχηθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ ἐπιτροπή, ὅτι ἔδωκεν τὴν προσήκουσαν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Καθ’ ἡμᾶς μία εἶναι ἡ λύσις ἡ ὁποία θὰ καταργήσῃ ἀμφότερα τὰ σώματα καὶ θὰ δημιουργήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ συγχρονισμοῦ τῶν ἀντιλήψεων, ἐὰν νέον ἑνιαῖον σῶμα ὑπ’ αὐτὸν τὸν ὀργανισμὸν καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν μισθολογίαν καὶ πρὸ πάντων ὑπ’ αὐτὴν τὴν κεφαλὴν καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν Ἑλληνικὴν κεφαλήν.

§212Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Πῶς ἐννοεῖτε αὐτό;

§213Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὅταν ἕνας τόπος παρέχει ἄνδρας νὰ κατέχουν ἀνώτερα ἀξιώματα, μοὶ φαίνεται, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ προσβολὴν διὰ τὴν φιλοτιμίαν τοῦ τόπου νὰ ὑπάρχωσιν κεφαλαὶ ξέναι καὶ οἱασδήποτε ἱεραρχίας. Αἱ ἀποστολαὶ παρέχουσιν ὑπηρεσίας, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωσιν τὸν τύπον τῆς προσωρινότητος. Ἀλλ’ ἀφοῦ διεκόπην ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον διατυπώσαντα τὴν ἐρώτησιν, ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ κεφαλὴ αὐτή, δὲν ἔχω παρὰ νὰ εἴπω, ὅτι ὀφείλει νὰ εἶναι Ἑλληνικὴ παρὰ νὰ εἶναι διάφορος κατὰ τὸν ὀργανισμόν. Δὲν ἐννοῶ τὸ πρόσωπον, διάφορος ἀπὸ τὴν κεφαλήν, ἡ ὁποία προΐσταται σήμερον τῆς χωροφυλακῆς. Ὁ ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς, κύριοι, διὰ τοὺς γνωρίζοντας καλῶς τὰ πράγματα, διὰ τοῦ ἐμβαθύναντας ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν γεγονότων, ἀποτελεῖ τὸ τυφλὸν ἔντερον εἰς τὸν Κρατικὸν ὀργανισμὸν οὐδένα ἔχοντα προορισμόν. Ὁλόκληρος ἡ ὑπηρεσία τῆς χωροφυλακῆς ἡ ἀποτεινομένη εἰς τὸ ἀρχηγεῖον τῆς χωροφυλακῆς διὰ ζητήματα οἱασδήποτε φύσεως, εἶναι ὑποχρεωμένη ταὐτοχρόνως ν’ ἀποτείνηται εἰς τὰς διοικήσεις τὰς τοπικὰς τῆς χωροφυλακῆς καὶ ταὐτοχρόνως εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Ἐνσκήπτει ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν τὸ τηλεγράφημα τῆς τοπικῆς ἀστυνομίας ἀποστέλεται εἰς τὴν τοπικὴν διοίκησιν τῆς χωροφυλακῆς καὶ κατόπιν εἰς τὸ ἀρχηγεῖον τῆς χωροφυλακῆς. Τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν δύναται νὰ λάβῃ κανὲν μέτρον, δὲν ἔχει καμμίαν ὑποχρέωσιν παρὰ νὰ μεταβιβάσῃ τὸ τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἔλαβεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐν γνώσει μάλιστα, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει λάβει ἀπευθείας τηλεγράφημα· αὐτὸ συμβαίνει δι’ οἱονδήποτε ζήτημα. Ὅταν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν συνεζητήθη ἡ οἰκονομικὴ ἄποψις, τῶν οἰκονομιῶν αἱ ὁποῖαι ἐπιφέρονται δῆθεν μὲ τὸ προτεινόμενον σχέδιον νόμου, εἶπον, ὅτι καὶ μόνον ἡ κατάργησις τοῦ Ἀρχηγείου τῆς Χωροφυλακῆς, ἑνὸς ὀργανισμοῦ ἀπολύτως περιττοῦ, εἶναι ἱκανὸς νὰ ἐπιφέρῃ ἀπὸ τὰ τηλεγραφικὰ τόσην οἰκονομίαν, ὅσην δὲν θὰ ἐπιφέρῃ τὸ ὅλον νομοθέτημα. Ἀλλά, κύριοι, δὲν εἶναι ὁ σκοπός μου νὰ καταγίνω εἰς λεπτομερείας εἰς τὴν συζήτησιν ταύτην. Ὁ σκοπὸς μου εἶναι νὰ ἐπιφέρω ὡρισμένας ἀντιλλήψεις αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι μόνον ἀντιλήψεις ἰδικαί μου, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἀντιλήψεις πολλῶν συναδέλφων καὶ νὰ καταλήξω ὄχι εἰς τὸ νὰ δώσωμεν κἂν τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην λύσιν εἰς τὸ ζήτημα, ἀλλὰ εἰς τὸ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος, μέχρις ὅτου ἡ Κυβέρνησις ὑποβάλῃ τὸ ὅλον νομοθέτημα τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, ἵνα ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς ἐρευνηθῇ τὸ ζήτημα τὸ τόσον σοβαρὸν καὶ σπουδαῖον. Ἄλλως τε ἡ ἐπιτροπὴ ἐξέφρασε τοιαύτην τινὰ εὐχήν, μὲ τὸν φόβον, ὅμως, ὅτι ἐνδεχόμενον νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ γνώμη αὐτή. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρευνήσω δύο ἢ τρία ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ ἤδη χρόνου προβάλλονται κατὰ τῆς ἀπόψεως τοῦ ἑνὸς σώματος καὶ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ ἄλλου σώματος. Μᾶς λέγουν π. χ. ὅτι εὐδοκίμησεν περισσότερον ἡ Ἀστυνομία Πόλεων παρ’ ὅσον εὐδοκίμησεν ἡ Χωροφυλακή, μᾶς λέγουν, ὅτι δὲν δύναται νὰ καλύψῃ ἡ Χωροφυλακὴ τὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως καθ’ ὃν τρόπον, συγχρονισμένον οὕτως εἰπεῖν ἐκπολιτιστικόν, δύναται νὰ τὰς καλύψῃ ἡ Ἀστυνομία πόλεων. Δὲν θέλω νὰ καταλήξω εἰς λεπτομερείας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἀλλὰ εἶπον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἐπαναμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι ἐὰν ἐμφανίζετο ἐνώπιον ἡμῶν εἰς ἐκπρόσωπος τῆς Χωροφυλακῆς καὶ εἷς ἐκπρόσωπος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ ἂν ἔφερον κοινὸν ἔνδυμα, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν θὰ διέκρινε διαφοράν τινα μεταξὺ αὐτῶν. Μήτε αὐτὸς ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ἄνθρωποι δυνάμενοι μὲ μίαν πλαγιαστικὴν κίνησιν τῆς χειρὸς νὰ κατευθύγωσιν τὸ ὄχημα καὶ ὅτι ὑπάρχουν καὶ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων ἄνθρωποι διατηροῦντες σκαιότητα μεγαλυτέραν τῆς τοῦ παλαιοῦ σταυρωτοῦ, ὅπως ἡ σκαιότης τοῦ ἀστυνόμου ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἐπυροβόλησε καὶ ἐδολοφόνησε ὕποπτόν τινα ἢ πραγματικὸν λαθρέμπορον εἰς τὸν Πειραιᾶ. Τὸ λατομεῖον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἠντλήσαμεν τὸ ἔμψυχον ὑλικὸν ἀμφοτέρων τῶν σωμάτων εἶναι κοινόν. Ἄς μὴ πλανώμεθα, οἱ ὅροι μόνον ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἀνετράφησαν καὶ ὑπὸ τοὺς ὁποίους ζοῦν τὰ δύο ταῦτα σώματα, ὑπῆρχον πάντοτε διάφοροι καὶ ὑπῆρχον πάντοτε διάφοροι εἰς βάρος τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ὑπὲρ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Τὸ σῶμα τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων προεκάλεσε τὴν μανίαν, τὴν τάσιν τὴν ὁποίαν προκαλεῖ οἱαδήποτε μόδα. Ὅταν βεβαίως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὁμολογῇ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἔχει Χωροφυλακὴν τῆς ὁποίας τὰ κενὰ εἶναι μέγιστα καὶ τὰ ὁποῖα μέγιστα κενὰ δὲν δύναται νὰ καλύψῃ ἀπὸ πραγματικοὺς χωροφύλακας, ἀλλὰ ἀπὸ χωροφύλακας ἀχρήστους—ὅπως τοὺς ἀπεκάλεσε—ἀπὸ χωροφύλακας ἄνευ θητείας. Ὁποῖον ὀφείλει νὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα καὶ πῶς δύναται νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἔδωσε κακὰς ἐξετάσεις τὸ σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἀπεφάνθη ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς τῶν σωμάτων; Ἄλλα τὰ ἐφόδια τοῦ ἑνὸς σώματος καὶ ἄλλα τὰ ἐφόδια τοῦ ἄλλου σώματος. Ἀλλ’ ἀφοῦ..... τὸν διχασμόν, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς γραμμῆς ταύτης ἀναλύων περισσότερον τὰ πράγματα καὶ ἐμβαθύνων περισσότερον ἐπὶ τῆς οὐσίας. Καὶ λέγω ἐὰν πρὸς στιγμὴν ἀνεδείχθησαν extra ἀστυνομικοὶ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων, ὑπὸ τὴν ἔμπνευσιν καὶ τὴν διδασκαλίαν καὶ τὴν καθοδήγησιν τοῦ ξένου ὀργανωτοῦ τὴν παρατεινομένην ἐπὶ 20 ἤδη ἔτη, ἐὰν λέγω, ἀνεδείχθησαν extra ἀστυνομικοί, τί ἐμποδίζει τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τοὺς extra αὐτοὺς ἀστυνομικοὺς νὰ τοποθετήσῃ εἰς τὰς πόλεις κατὰ προτίμησιν; Ὑπὸ τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὑποστηρίζω, τοῦ καταρτισμοῦ ἑνὸς ἑνιαίου σώματος, οὐδεὶς ἐμποδίζει τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ διορίζῃ κατὰ προτίμησιν εἰς τὰς πόλεις τοὺς προερχομένους ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων καὶ νὰ στείλῃ κατὰ προτίμησιν εἰς τὰς ἐπαρχίας τοὺς ἐμπορευομένους ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Ἐάν μάλιστα ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλῃ νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὸ μέλλον, διὰ τό ἀπώτατον μέλλον καὶ ἰσχυρισθῇ καλά, ὅταν ἐκλείψουν οἱ προερχόμενοι σήμερον ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ποῦ θὰ εὕρωμεν τοὺς καταλλήλους νὰ τοποθετηθῶσιν; Εἰς τὰς πόλεις, δύναμαι νὰ προχωρήσω καὶ περαιτέρω καὶ νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ὄχι μόνον ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κρατῇ εἰς τὰς πόλεις ἐκείνους τοὺς ὁποίους θεωρεῖ καταλλήλους, ἀλλ’ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προσθέσῃ καὶ μίαν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἐξερχόμενοι ἀπὸ τὸ σχολεῖον τῆς χωροφυλακῆς, θὰ βαθμολογοῦνται μὲ τὴν εἰδικότητα καταλλήλου διὰ τὰς πόλεις ἢ καταλλήλου διὰ τὴν ὕπαιθρον χώραν. Καὶ ἐρωτῶ· ποῖον ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ διχασμοῦ ἐναπομένει; Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐὰν ἀπομακρύνῃ τις ἀπὸ τὰς σκέψεις του τὰς θεωρίας αἱ ὁποῖαι εἶναι πολλαὶ καὶ ποικίλαι, ἐὰν ἀποβάλῃ τὴν τάσιν τῆς ἀπομιμήσεως παντὸς ξενικοῦ, δὲν θὰ ἴδῃ οὐχὶ οὐσιαστικόν τι στοιχεῖον συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς διατηρήσεως τῶν δύο σωμάτων, ἀλλὰ τὸ σοβαρώτερον ἐπιχείρημα κατὰ τοῦ νομοθετήματος τὸ ὁποῖον καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν, θὰ παρακαλέσω ὑμᾶς κύριοι βουλευταὶ νὰ τὸ ἀναζητήσητε καὶ νὰ τὸ ἀνεύρηται ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ νομοθετήματι. Ὑπάρχει διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἀρκετὰ σοβαρὰ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς, θὰ παραμένῃ πάντοτε εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ χρησιμοποιῆται ἐν ὥρᾳ ἀνάγκης. Ὑπάρχει παλαιόθεν ἡ ἀπορία, τὶς θὰ φρουρήσῃ τὰς φυλακάς. Ἤδη ἡμεῖς θέτομεν φρουρὰς τῶν φυλάκων καὶ ἐμπιστευόμεθα μὲν τὴν φρούρησιν τῆς τάξεως εἰς τὴν ἀστυνομίαν τῶν πόλεων, ἀλλὰ διστάζοντες καὶ δισπιστοῦντες περὶ τοῦ ἂν δύναται νὰ τηρήσῃ τὴν τάξιν, θέτομεν φρουροὺς τῶν φρουρῶν. Λοιποῦμαι πάρα πολύ, διότι πρῶτον δὲν ἐπιθυμῶ ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν περισσότερον τοῦ δέοντος, δεύτερον δὲν ἐπιθυμῶ νὰ παρεμβάλω καμμίαν δυσχέρειαν εἰς τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον, τρίτον δὲν εἶμαι ἐφοδιασμένος μὲ φακέλλους, ὅπως συμβαίνῃ συνήθως, διὰ νὰ ἀναφέρω καὶ ἐγὼ κείμενα νόμων καὶ πραγματικὰ περιστατικὰ καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σταματήσω. Θὰ ὑποδείξω ὅμως εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ν’ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος τούτου, μέχρις ὅτου ἔλθῃ καὶ ὁ ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς καὶ μελετηθῇ τὸ ζήτημα καὶ λυθῇ ἀπὸ κοινοῦ, διότι δὲν εἶναι ἐκ τῶν ζητημάτων ἐκείνων τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ λυθῶσιν ὑπὸ τοῦ κράτους μιᾶς ταχύτητος καὶ ὑπὸ τὸ κράτος μιᾶς σπουδῆς. Δὲν δύναμαι παρὰ νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡμεῖς οἱ ἔχοντες τὴν τιμὴν ν’ ἀνήκωμεν καὶ ἐξ ἀνατροφῆς καὶ ἐκ παραδόσεων καὶ ἐξ ἐκλογῆς εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν κόσμον, δὲν ὠφείλομεν ἴσως νὰ ἐνδιαφερώμεθα πολὺ περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα κυρίως ἀφορῶσι τὸ κλεινὸν καὶ ἰσοστεφὲς ἄστυ, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι φοβοῦμαι τὸν ἀντίκτυπον τὸν ὁποῖον θὰ ἔχῃ εἰς βάρος τῆς χωροφυλακῆς τὸ πλῆγμα τὸ ὁποῖον μελετᾶται ἐναντίον της. Δὲν γνωρίζω τὶ συμβαίνει εἰς τὴν ἄλλην Ἑλλάδα. Δύναμαι νὰ βεβαιώσω, ὅτι τὸ γεγονὸς τῆς χαλαρώσεως τῆς δημοσίας τάξεως ἐσχάτως ἐν Κρήτῃ, ἡ ὁποία πειθαρχεῖ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἤκουσεν τὸ κήρυγμα τοῦ ἀνορθωτικοῦ ἀγῶνος βαθύτερον πάσης ἄλλης περιφερείας, ἡ χαλάρωσις, λέγω, τῆς δημοσίας τάξεως ἡ ὁποία παρατηρεῖται ἐκεῖ, δὲν ὀφείλεται, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς κανὲν ἄλλο αἴτιον παρὰ εἰς τὸ ὅτι ἡ χωροφυλακὴ εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι διαπεπιστευμένη ἡ τάξις εἰς τὴν ὕπαιθρον, εὑρίσκεται ὑπὸ τὸ κράτος μιᾶς ἀπαγοητεύσεως δεινῆς. Δὲν γνωρίζω, ἂν θὰ ἐπιτύχητε μεγάλα πράγματα εἰς τὰς Ἀθήνας ἢ εἰς ἄλλας πόλεις ὅσον θὰ εἶναι ἡ Ἀστυνομία Πόλεων, ἀλλὰ γνωρίζω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας τάξεως θὰ χάσῃ πολλὰ πράγματα ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς διότι, κύριοι, δὲν κυβερνᾶτε τὰς Ἀθήνας, ἀλλὰ κυβερνᾶτε τὴν Ἑλλάδα ὁλόκληρον. Θὰ παρακαλέσω ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν φίλτατον καὶ συμπαθέστατον ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ στέρξῃ εἰς τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, διότι καὶ αἱ ὑπόλοιποι ἡμέραι μέχρι τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν εἶναι ὀλίγαι, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ποτὲ δυνατὴ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§214Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὴ τὸ λέγετε αὐτό, διότι ἀπόψε θὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν· αὐτὸ θὰ εἰσηγηθῇ ἡ Κυβέρνησις, καὶ τὸ Σάββατον εἰς δευτέραν καὶ τελευταίαν.

§215Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι σύμφωνος ἡ Κυβέρνησις; Ἐν ὁμοφωνία;

§216Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Συμφωνοτάτη.

§217Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐλέχθη κύριε ὑπουργέ, ὅτι ὑπῆρξε διαφωνία εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§218Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἀνακριβὴς ἡ εἴδησις.

§219Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐλέχθη, ὅτι ἐλύθη κατὰ πλειοψηφίαν τὸ ζήτημα τοῦτο.

§220Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κἄποια παρεξήγησις προφανῶς· δὲν τὸ εἶπον ἐγὼ αὐτό.

§221Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὸ εἴπατε καὶ ἐγράφη εἰς τὰ πρακτικά, ἄλλωστε θὰ ἀντελαμβανόμην τὴν ματαιότητα τοῦ πράγματος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εὔχομαι τὰ βέλτιστα, ἀλλὰ ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κονδύλης ἔχει τὸν λόγον.

§223Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ἠσθάνθην, κύριοι βουλευταί, ἀληθῶς ἀνακούφισιν, ὅταν ἐπληροφορήθην τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, περὶ λύσεως τοῦ ἀστυνομικοῦ ζητήματος. Ὁ τερματισμὸς τῆς ὑφισταμένης μεταξὺ τῶν δύο σωμάτων τῆς δημοσίας ἀσφαλείας διενέξεως, ἀλλὰ καὶ ὁ ὁριστικὸς καθορισμὸς τῆς ἀστυνομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο ἐπιβεβλημένος ἐξ αὐτοῦ τοῦ συμφέροντος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας τῆς χώρας. Ἡ σπουδὴ μεθ’ ἧς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος τούτου συνυπολογιζομένη μετὰ τῆς ἄλλης δραστηριότητος τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν περὶ τὴν δίωξιν τῆς ληστείας, τῆς ὁποίας τὰ ἀξιόλογα ἀποτελέσματα εἴδομεν μέχρι τοῦδε, ἐνίσχυσε τὴν ἐμπιστοσύνην μας πρὸς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. Καθ’ ὅσον ὅμως ἡ ἐμπιστοσύνη μας αὕτη ἀποβαίνει μεγαλυτέρα, κατὰ τοσοῦτον, φρονῶ, καθίσταται ἐπιτακτικωτέρα ἡ ὑποχρέωσις ἡμῶν, ὅπως διατυπώσωμεν τὰς ἀντιρρήσεις τὰς ὁποίας ἔχομεν διὰ τὴν δοθεῖσαν εἰς τὸ ἀστυνομικὸν ζήτημα λύσιν. Ἐλπίζω, ὅτι διὰ τῆς συμβολῆς μας ταύτης, θὰ παράσχωμεν ἀφορμὴν πρὸς μελέτην πληρεστέραν τοῦ ἀστυνομικοῦ προβλήματος καὶ πρὸς λῆψιν μέτρων ὁριστικωτέρων διὰ τὴν λύσιν αὐτοῦ. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑποστηρίζουσα τὴν ἀνάγκην τοῦ τερματισμοῦ τῆς διενέξεως μεταξὺ τῶν δύο σωμάτων, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνάγκην τοῦ χωρισμοῦ τῶν σωμάτων τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τῆς εἰδικεύσεως ἑκατέρου εἰς τὰ ἔργα τῆς ἀποστολῆς αὐτῶν, εἶναι ἀληθῶς δυσκαταγώνιστος εἰς ἐπιχειρηματολογίαν. Δυστυχῶς τὸ πόρισμα τὸ ἐκφραζόμενον εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τοὺς συλλογισμοὺς τῆς ἐκθέσεως καὶ εἰς τὴν ἐπιχειρηματολογίαν αὐτῆς. Διότι, τί ζητεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως; Ζητεῖ ὅπως τερματίσῃ ὁριστικῶς τὸν ὑφιστάμενον μεταξὺ τῶν δύο σωμάτων ἀνταγωνισμὸν καὶ ὅπως ἐπιφέρῃ τὴν ἁρμονίαν μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὴν ὁμαλότητα εἰς τὰς σχέσεις των. Ποῖον δὲ ἀποτέλεσμα ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ; Μία προσωρινὴ μόνον ρύθμισις τοῦ ζητήματος, περὶ τοῦ ποῖον ἐκ τῶν δύο σωμάτων θὰ ἐκτελῇ τὰ καθήκοντα τῆς ἀσφαλείας εἰς τὰς τέσσαρας πόλεις εἰς τὰς ὁποίας ὑφίσταται σήμερον ἡ Ἀστυνομία Πόλεων καὶ ἡ διαιώνισις τῆς μεταξὺ των ἀντιθέσεως, διότι οὐδαμῶς λύεται τὸ ἀστυνομικὸν πρόβλημα διὰ τῶν μέτρων τούτων. Εἶναι προφανές, ὅτι ἡ μὲν χωροφυλακή, θὰ καταβάλλῃ προσπαθείας ὅπως ἀνακτήσῃ τὸ ἀπωλεσθὲν ἔδαφος, ἡ δὲ ἀστυνομία θὰ ἐπιδιώξῃ ὅπως κυριαρχήσῃ μέχρι τῶν ἐσχάτων ὁρίων τῆς δικαιοδοσίας αὐτῆς, δηλαδὴ μέχρις ὅλων τῶν πόλεων ἐκείνων εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει ἀστυνομικὴ ὑπηρεσία, τροχαία κίνησις, δηλαδὴ ἀγορανομία, δημοσία ὑγεία. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐνέργεια τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀπὸ τῶν σκέψεων μέχρι τῆς ἐκτελέσεως, ὑπέστη μίαν παρέκκλισιν καὶ νομίζω, ὅτι ἡ παρέκκλισις αὕτη ὑπῆρξεν συνεπείᾳ τῆς παρεκκλίσεως τὴν ὁποίαν ὑπέστη ἡ ἀστυνομικὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἡμῶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Διότι ἐὰν ἀνατρέξωμεν μέχρι τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις, ὅπως ὀργανωθῇ ἰδιαίτερον σῶμα ἀστυνομικόν, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἀρχικὴ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως τότε ἦτο, ὅπως ὀργανώσῃ μίαν ἀστυνομίαν κατὰ τὸ σύστημα τῶν λαῶν τῆς νοτίου Εὐρώπης, κατὰ τὸ σύστημα τῆς Ἰταλικῆς ἀστυνομίας, ἥτις νὰ ἐπεκταθῇ βαθμηδὸν εἰς ὅλας τὰς πόλεις τὰς ἐχούσας ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν. Μετὰ τὴν μετάκλησιν ὅμως τῆς ὀργανωτικῆς ἀποστολῆς κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅπως ὀργανώσῃ μίαν ἀστυνομίαν μητροπολιτικήν, κατὰ τὸ σύστημα τῆς ἀστυνομίας τοῦ Λονδίνου. Καὶ ἂν ἀκόμη, κύριοι, ἐπρόκειτο ἡ πολιτικὴ ζωὴ τοῦ Ἔθνους ἡμῶν, ν’ ἀρχίσῃ ἀπὸ σήμερον καὶ ἂν ἀκόμη τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἐπρόκειτο ἐκ τοῦ μηδενὸς σήμερον νὰ δημιουργηθῇ καὶ πάλιν, δὲν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ὀργανώσωμεν ἀστυνομίαν παρομοίαν πρὸς τὴν μητροπολιτικὴν ἀστυνομίαν τῆς Ἀγγλίας καὶ χωροφυλακὴν παρομοίαν πρὸς τὴν χωροφυλακὴν τῆς Ἰρλανδίας. Ὑπάρχει διαφορὰ χαρακτήρων μεταξὺ τῶν λαῶν, ὑπάρχει διάφορος βαθμὸς πολιτισμοῦ, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι συνθῆκαι ἰδιαίτεραι αἱ ὁποῖαι παρακωλύουν ἡμᾶς νὰ φθάσωμεν μέχρι τῆς τελειότητος αὐτῆς. Δὲν δύναται ἡ ἀστυνομία μιᾶς χώρας νὰ εἶναι εἰς τὸ τέλειον σημεῖον τῆς ὀργανώσεως καὶ ὅλαι αἱ λοιπαὶ ὑπηρεσίαι πέριξ αὐτῆς αἱ ὁποῖαι ἀσκοῦν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς μορφώσεως καὶ τῆς διαπαιδαγωγήσεως τοῦ λαοῦ, νὰ εἶναι εἰς σημεῖον τόσον κατώτερον. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῶν συνθηκῶν τούτων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῶσι μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πολιτικὴ ζωὴ τοῦ Ἔθνους ἡμῶν ἤρχισεν σήμερον καὶ ἐπρόκειτο ἀπὸ σήμερον νὰ μεριμνήσωμεν περὶ ὀργανώσεως ἀστυνομίας καὶ χωροφυλακῆς ἐν τῇ χώρᾳ, ἀνεξαρτήτως λέγω, τῶν συνθηκῶν τούτων, ἐνταῦθα ὑπῆρχεν ἕνα παρελθὸν ὁλόκληρον, ὑπῆρχε μία ἀστυνομία δρῶσα ἀπὸ 22 ἐτῶν. Ἦτο δὲ ἡ ἀστυνομία αὐτή, αὐτὸ τοῦτο τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς τὸ ὁποῖον ἐξετέλη τὰ καθήκοντα ἀπὸ τοῦ 1906 καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, τὸ ὁποῖον ἀκόμη σήμερον ἐκτελεῖ τὰ καθήκοντα ταῦτα εἰς ὅλας τὰς πόλεις τοῦ Κράτους πλὴν τῶν τεσσάρων πόλεων, Ἀθηνῶν, Πατρῶν, Πειραιῶς καὶ Κερκύρας. Ἔχει βεβαίως τὸ σῶμα τοῦτο τὰς δικαίας ἀξιώσεις του, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παροραθῶσιν ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ 1918 ἐλάμβανε τὴν ἀπόφασιν, ὅπως μετακαλέσῃ ὀργανωτικὴν ἀποστολὴν διὰ νὰ διοργανώσῃ εἰδικὸν σῶμα Ἀστυνομίας Πόλεων, ὑπῆρχον θετικαὶ προβλέψεις περὶ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ Ἔθνους μέχρι τῶν Ἐθνικῶν καὶ ἱστορικῶν ὁρίων αὐτοῦ. Καὶ εὐλόγως, διότι πᾶς τις ἐπίστευεν, ὅτι εἰς τὴν μεγάλην Ἑλλάδα θὰ ὑπῆρχε θέσις καὶ διὰ τὸ ἀστυνομικὸν σῶμα καὶ διὰ τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Ἀφ’ ὅτου ὅμως ἡ μεγάλη Ἑλλὰς περιωρίσθη εἰς τὰ ὅρια τοῦ Ἕβρου, νομίζω, ὅτι ἦτο ὀρθὸν ἐπὶ τοῦ παρόντος ν’ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς καὶ ὅταν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους μετά τινα ἔτη ἐπιτρέψουν, τότε νὰ προβῶμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν ὀργάνωσιν εἰδικοῦ σώματος ἀστυνομίας πόλεων, ἀκολουθοῦντες τὸ παράδειγμα τῶν ἄλλων πολιτευομένων χωρῶν. Διότι παρὰ τὰς ὑπαρχούσας προκαταλήψεις, ὀφείλομεν, κύριοι, νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἡ χωροφυλακὴ δὲν στερεῖται στελεχῶν ἀξιολόγου ἱκανότητος.

§224Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Συνομολογῶ πρῶτος ἐγώ, κ. συνάδελφε.

§225Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ὑπάρχει σήμερον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὴν πόλιν τὴν πολυτάραχον, τὴν κατ’ ἐξοχὴν εὐπαθῆ λόγῳ τοῦ ἐκεῖ ἐνισχυμένου προλεταριάτου, ὑπάρχει μία δύναμις χωροφυλακῆς ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι δὲν καθυστερεῖ ἀπὸ τὴν δύναμιν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, τὴν ἐκτελοῦσαν τὰ καθήκοντα τῆς ἀστυνομίας εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ δὲν ἦτο δυνατόν, κύριοι, νὰ συμβῇ ἄλλως διότι οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοί τῆς χωροφυλακῆς ἐξετέλεσαν κατὰ τὰ περισσότερα ἔτη τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀστυνομικὰ καθήκοντα. Οἱ δὲ κατώτεροι ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται τοῦ σχολείου, διδάσκονται ὁλόκληρον πρόγραμμα ἀστυνομικῶν μαθημάτων. Ἔχω μάλιστα τὸ πρόγραμμα τοῦτο, ἂν θέλετε νὰ λάβητε γνῶσιν. Δύναμαι μάλιστα νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι εἰς τὸ σχολεῖον τῆς Χωροφυλακῆς διδάσκονται οἱ ἀξιωματικοὶ καλλίτερον τὰ ἀστυνομικὰ μαθήματα, ἀφ’ ὅτι τὰ διδάσκονται οἱ φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου, οἱ ἐκπαιδευόμενοι εἰς τὴν σχολὴν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων.

§226Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Ἐπὶ πόσα ἔτη διδάσκονται εἰς τὴν Ἀστυνομίαν καὶ ἐπὶ πόσα εἰς τὴν Χωροφυλακήν;

§227Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ἐπὶ ἑξάμηνον εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων καὶ ἐπὶ διετίαν εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Τὰ μαθήματα τὰ ὁποῖα διδάσκονται εἰς τὴν χωροφυλακὴν εἶναι τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «ὁ ὀργανισμός....κ.λ.π.» Βεβαίως πάντες ἐκπαιδεύονται τελειότερον ἀπὸ τοὺς ἀποφοίτους τῶν Πανεπιστημίων οἱ ὁποῖοι εἰσέρχονται εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων.

§228Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Ἔχετε τὸ πρόγραμμα τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων;

§229Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ὄχι. Συνεπῶς τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον εἶναι τοῦτο. Ἔχομεν τοὺς ἀρχαιοτέρους ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς, δεδοκιμασμένους ἀστυνόμους ἐκτελέσαντας τὰ σχετικὰ καθήκοντα ἐπὶ πολυετῆ περίοδον, ὑπὸ συνθήκας μάλιστα λίαν δυσμενεῖς, λόγῳ τῆς ἀνωμάλου περιόδου ἣν διετρέξαμεν. Ἴσως ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν καθηκόντων τούτων νὰ παρετηρήθησαν παρεκτροπαί τινές, ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης βέβαιον, ὅτι ἐσημειώθησαν καὶ ἡρωϊσμοὶ ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς ἀξιομνημόνευτοι. Καὶ ἔχομεν συγχρόνως τοὺς νεωτέρους ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πλήρη ἀστυνομικὴν μόρφωσιν, μόρφωσιν ἡ ὁποία βεβαίως τοὺς θέτει εἰς θέσιν ἀσυγκρίτως ὑπερτέραν ἀπέναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται ἀπὸ τὴν σχολὴν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Εἴπομεν, κύριοι, ὅτι ἂν δὲν εἶχε τὸ Κράτος ἡμῶν εἰς τὰς εὐτυχεῖς ἐκείνας στιγμὰς καὶ ὑπὸ τὰς προβλέψεις τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ἄν, λέγω, δὲν εἶχεν λάβει τὴν ἀπόφασιν, ὅπως ὀργανώσῃ χωριστὴν Ἀστυνομίαν τῶν πόλεων, θὰ ἠδύνατο χωρὶς νὰ διατρέξῃ τὸν κίνδυνον, νὰ ἴδῃ τὴν ἀστυνομικήν του ὑπηρεσίαν χαλαρουμένην, νὰ βασισθῇ ἀπολύτως ἐπὶ τοῦ σώματος τῆς χωροφυλακῆς, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀστυνομικῶν καθηκόντων, ἐπί τινα ἔτη ἀκόμη. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἐγένετο μία ἀρχὴ χωρισμοῦ τῶν δύο σωμάτων δημοσίας ἀσφαλείας, ἐφ’ ὅσον ὠργανώθη ἤδη διὰ τὰς 4 πόλεις μία ἀστυνομικὴ δύναμις ἡ ὁποία ἐκτελεῖ τὰ καθήκοντά της καὶ ἐφ’ ὅσον ἐγένετο παραδεκτόν, ὅτι ὀφείλωμεν νὰ συμμορφωθῶμεν καὶ ἡμεῖς πρὸς τὴν κρατοῦσαν γενικὴν ἀρχὴν τοῦ χωρισμοῦ καὶ τῆς εἰδικεύσεως τῶν δύο σωμάτων ἀσφαλείας, θὰ ἠδυνάμεθα ἀπὸ τοῦδε νὰ λάβωμεν μίαν ἀπόφασιν διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον. Ἀλλ’ ἡ ἀπόφασις αὕτη δὲν ἐπιτρέπεται νὰ στηριχθῇ ἐπὶ ἄλλων βάσεων, παρὰ ἐπὶ μιᾶς καὶ μόνης, ὅτι ἡ ἐκτέλεσίς της θὰ περιορισθῇ εἰς τὴν χρησιμοποίησιν ἀποκλειστικῶς τῶν στελεχῶν ἐκείνων τὰ ὁποῖα μᾶς παρέχει ἡ Χωροφυλακή. Σήμερον οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦσι καὶ οἱ ἀνώτεροι καὶ οἱ κατώτεροι μετὰ τῶν ἀνθυπασπιστῶν, ἀνέρχονται εἰς 1366. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἐπαρκεῖ καὶ διὰ τὴν ἀστυνομίαν καὶ διὰ τὴν Χωροφυλακήν. Θὰ ἦτο βεβαίως ἡ χειροτέρα ἀστυνομικὴ καὶ οἰκονομικὴ πολιτική, νὰ δημιουργήσωμεν ὑπὸ τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας τῆς χώρας, νέα στελέχη τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ αὐτοῦ. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, προβλέπῃ τὴν ταχεῖαν ἐπέκτασιν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων εἰς Θεσσαλονίκην, μολονότι ἡ χωροφυλακὴ ἐκεῖ ἐκτελεῖ τὰ ἀστυνομικὰ καθήκοντα τόσον ἐπιτυχῶς. Βραδύτερον θὰ ζητηθῇ ἡ ἐπέκτασις αὐτῆς εἰς ὅλας τὰς πόλεις τὰς ἐχούσας ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαιωνισθῇ ἡ σημερινὴ ἀνισότης εἰς τὴν ἀστυνομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐπέκτασις αὕτη θ’ ἀπαιτήσῃ τὴν δημιουργίαν νέας πληθώρας ἀστυνομικῶν στελεχῶν. Δὲν ὁμιλῶ συνεπῶς διὰ τὰ ὑπάρχοντα στελέχη τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἀλλὰ διὰ τὰ δημιουργηθησόμενα. Τὰ στελέχη τὰ ὑπάρχοντα θὰ διατηρηθῶσι, διότι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐγκατάλειψις αὐτῶν ἐφ’ ὅσον ἐκτελοῦν εὐόρκως τὰ καθήκοντά των. Τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς μὲ τοὺς 1366 ἀξιωματικούς του, θὰ ἠδύνατο νὰ καλύψῃ τὸ ἀπαιτηθησόμενον ποσὸν στελεχῶν καὶ διὰ τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων ἐπεκτεινομένην εἰς ὅλας τὰς πόλεις καὶ διὰ τὴν χωροφυλακὴν περιοριζομένην εἰς τὰ εἰδικὰ καθήκοντά της. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἡ χωροφυλακὴ δύναται διὰ τῶν ἀξιωματικῶν της νὰ συμπληρώσῃ καὶ τὰ στελέχη τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων καὶ τὰ στελέχη τῆς χωροφυλακῆς, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δημιουργήσωμεν νέαν στρατιὰν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων καὶ εἰς τὰς πόλεις εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχουν ἀστυνομικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ εἰς τὰς ὁποίας κατὰ λογικὴν τοὐλάχιστον σειράν, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰδικευμένη ἀστυνομικὴ ὑπηρεσία. Κατὰ τὰ λεχθέντα ἡ καλλιτέρα σήμερον ἀπόφασις θὰ ἦτο, ν’ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, νὰ καταρτισθῇ ὁριστικὸς ὀργανισμὸς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, προβλέπω τὴν ἐπέκτασιν αὐτῆς εἰς ὅλας τὰς πόλεις τὰς ἐχούσας ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν. Νὰ καταρτισθῇ ἐπίσης πλήρης ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς τὴν ὁποίαν θὰ ἔχομεν εἰς τὸ μέλλον, περιωρισμένην εἰς τὰ εἰδικὰ αὐτῆς καθήκοντα. Νὰ ἀποφασισθῇ ὅπως, μετὰ μίαν ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον τὰ στελέχη τῆς χωροφυλακῆς διχαζόμενα, καλύψουν τὰ κενὰ τῆς τε Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ τῆς χωροφυλακῆς τοῦ μέλλοντος. Δηλαδή: Ὅσοι μὲν ἀξιωματικοὶ ἔχουν ἀστυνομικὴν πεῖραν καὶ εἰδικὴν μόρφωσιν ν’ ἀποτελέσουν τὰ στελέχη τῆς ηὐξημένης Ἀστυνομίας Πόλεων. Ὅσοι δὲ ἀξιωματικοὶ ἔχουν ὀλιγωτέραν μὲν μόρφωσιν, ἀλλὰ στρατιωτικωτέρας ἰδιότητας, ν’ ἀποτελέσωσι τὰ στελέχη τοῦ ἀναδιοργανωθησομένου ἐπὶ τοῦ στρατιωτικωτέρου σώματος χωροφυλακῆς.

§230Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ παραμένουν πάντοτε κατὰ τὴν πρότασίν σας τὰ καλλίτερα μορφωμένα στελέχη εἰς τὰς πόλεις, τὰ δὲ ἄλλα θὰ εὑρίσκονται εἰς τὴν ὕπαιθρον;

§231Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ἡ γνώμη μου, κύριε ὑπουργέ, εἶναι ἡ ἑξῆς, διὰ νὰ τὴν ἐξηγήσω καλλίτερον. Ἡ γνώμη μου εἶναι, νὰ προβλεφθῇ ἀπὸ τοῦδε ὁριστικὸς χωρισμὸς τῆς ἀστυνομίας ἀπὸ τῆς χωροφυλακῆς καὶ νὰ ὁρισθῇ ἀπὸ τοῦδε, ὅτι τὰ στελέχη τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ νὰ ἐπεκταθῇ αὕτη εἰς ὅλας τὰς πόλεις τὰς ἐχούσας ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν.....

§232Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ μεταφερθοῦν δηλαδὴ ἐκ τῆς χωροφυλακῆς, νὰ συμπληρωθῇ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων ἐξ ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς;

§233Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ναί, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ συμπληρωθῇ ἀπὸ τώρα, διότι δὲν ὑπάρχῃ τὸ προσωπικὸν τὸ κατώτερον. Συνεπῶς θὰ λειτουργήσουν σχολεῖα, θὰ λειτουργήσῃ φερ’ εἰπεῖν ἓν σχολεῖον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἢ εἰς τὴν Καβάλλαν, ἕνα εἰς τὰς Πάτρας κλπ. διὰ νὰ ἐκπαιδεύσουν ἀστυφύλακας καὶ ἐφ’ ὅσον ἐκπαιδεύουν ἀστυφύλακας ἐπὶ τοσοῦτον θὰ χωρίζωμεν τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων ἀπὸ τὴν Χωροφυλακήν. Ἐντὸς μιᾶς διετίας ἢ τριετίας θὰ ἔχωμεν συμπληρώσῃ τὸν χωρισμὸν τῶν δύο σωμάτων, ἐν τῷ μεταξὺ δὲ θὰ ἔχουν δοκιμασθῇ τὰ στελέχη. Τότε ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς τῶν στελεχῶν τῆς Χωροφυλακῆς διὰ τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων, θὰ μετατεθῇ ὁριστικῶς εἰς αὐτήν. Τὰ δὲ ὑπολειπόμενα στελέχη θὰ ἀποτελέσωσι τὸ σῶμα ἀξιωματικῶν τῆς χωρισμένης πλέον καὶ εἰδικευμένης Χωροφυλακῆς.

§234Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πάντως εἶσθε ὑπὲρ τοῦ χωρισμοῦ τῶν δύο αὐτῶν ὑπηρεσιῶν, βαθμιαίως δηλαδή.

§235Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ἐκεῖ θὰ φθάσωμεν, ἀλλὰ τὸ ζήτημα, εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου γίνονται τὰ ἑξῆς κακά. Πρῶτον δὲν λύεται ὁριστικῶς τὸ ζήτημα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Δὲν τοὺς λέγομεν δηλαδὴ ὁριστικῶς, ὅτι τὸ σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς θὰ δώσῃ τὰ στελέχη τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἡ ὁποία θὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλας τὰς πόλεις τὰς ἐχούσας ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν, ὅτι οἱ ὑπόλοιποι ἀξιωματικοὶ θὰ παραμένωσιν εἰς τὸ σῶμα των χωριζόμενον ὁριστικῶς καὶ εἰδικευόμενον εἰς τὰ καταδιωκτικὰ ἔργα των. Ἐὰν τοῦτο ἐγένετο, ἐὰν τοὺς ἐλέγομεν ὁριστικῶς ποῖα ἔσονται τὰ ὅρια τῆς τελικῆς ἐπεκτάσεως τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ ποῖα ἔσεται ἡ τύχη τῶν ἀγωνιώντων σήμερον ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, θὰ ἐτερματίζετο ὁ μεταξὺ των ἀναπτυχθεὶς ἀγὼν καὶ θὰ ἀπησχολοῦντο πάντες ἐν εὐγενεῖ ἁμίλλῃ μὲ τὸ ἔργον τῆς δημοσίου ἀσφαλείας. Δεύτερον, διὰ τῆς δημιουργίας νέου σώματος ἀξιωματικῶν ἀστυνόμων ἐπιβαρύνει τὸν προϋπολογισμόν, δεδομένου, ὅτι καὶ οἱ ὑπάρχοντες ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πεταχθοῦν εἰς τὸν δρόμον. Ὅλαι αἱ ἐκθέσεις τῶν ὀργανωτικῶν ἀποστολῶν ὁμιλοῦν περὶ προσαρμογῆς τῆς διανοητικότητος εἰς τὰς συνθήκας τῆς νεωτέρας Κοινωνίας. Ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν ἐπήραμεν καὶ τὰ στελέχη τὰ ὁποῖα δρῶσι σήμερον εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων καὶ εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ἔχομεν ἀνατιθεμένα τὰ πλέον δυσκολώτερα ἀστυνομικὰ καθήκοντα ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Συνεπῶς αὐτὴ αὕτη ἡ ὑπηρεσία ἀποδέχεται τὴν ἀστυνομικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ σώματος τῆς χωροφυλακῆς καὶ τὴν εὐκολίαν τῆς προσαρμογῆς πρὸς τὰς ἀστυνομικὰς ἀπαιτήσεις τῆς νεωτέρας κοινωνίας. Ἀλλ’ ἐνῷ ἀποδέχεται τοῦτο δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ λάβῃ τὰ στελέχη τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐκ τῆς Χωροφυλακῆς παρὰ μόνον ἓν ἐλάχιστον ποσοστόν. Ἀφίνει δὲ ἀνοικτὴν τὴν πόρταν εἰς τὴν δημιουργίαν νέων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων. Ἡ μετάταξις μικροῦ ἀριθμοῦ, μετὰ μάλιστα τὴν δημιουργίαν προνομιακῆς θέσεως μισθοῦ καὶ συντάξεως κακῆς κατὰ τὴν γνώμην μου εἰς τὸ παρελθόν, διὰ τοὺς μετατεθέντας, ἡ μετάταξις, λέγω, μικροῦ ἀριθμοῦ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ, ὅτι εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ σώματος τῆς Χωροφυλακῆς λαμβάνει τὴν ἔννοιαν εὐεργετήματος. Τοὐναντίον μάλιστα ὁ ὄγκος τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς τὸ θεωρεῖ νέον πλῆγμα, διότι θεωρεῖ, ὅτι πολὺ ὀλίγοι, θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ τύχωσι πάλιν προνομίων, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ μέγας ὄγκος τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς τῶν ἐπίσης σπουδασάντων ὡς καὶ οἱ μετατασσόμενοι θὰ μένῃ εἰς τὴν χωροφυλακὴν τὴν παραγκωνισμένην. Ἐδῶ εἶναι τὸ ζήτημα. Ἔχομεν ἕνα ὑλικὸν δεδοκιμασμένον, ἕνα ὑλικὸν κατηρτισμένον, ἕνα ὑλικὸν τὸ ὁποῖον ἐξεπαιδεύσαμεν. Πρέπει αὐτὸ τὸ ὑλικὸν νὰ χρησιμοποιήσωμεν, διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν δύο σωμάτων, τῶν ὁποίων προτείνω, νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐφαρμοζόμενος ὁ χωρισμός. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις, διότι ἐπαναλαμβάνω, νὰ εἴπω, ὅτι δὲν δύναται τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἶναι συντεταγμένον, νὰ ἀποτελέσῃ λύσιν τοῦ ἀστυνομικοῦ προβλήματος καὶ νὰ ἄρῃ τὴν ὑφισταμένην μεταξὺ τῶν δύο σωμάτων διένεξιν, διότι δὲν καθορίζει ὁριστικῶς τὰ ὅρια τῆς ἐπικρατήσεως τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἀφ’ ἑνὸς τὴν μελλοντικὴν τύχην καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι τόσοι πλεονάζοντες ὑπάρχουν. Ἡ λύσις ἡ ὁριστικὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ καθορίσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὁριστικῶς, διὰ τῆς συντάξεως τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ ὁριστικοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐπεκτεινομένης μέχρι τῶν ἀπωτάτων ὁρίων ἢ διὰ τῆς συντάξεως τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς εἰδικευομένης εἰς τὸ εἰδικὸν αὐτῆς ἔργον. Νομίζω ὅτι, ὡς ἔχει συνταχθῆ τὸ νομοσχέδιον θ’ ἀναζωπυρώσῃ τὸν ἀνταγωνισμὸν μεταξὺ τῶν δύο σωμάτων, καὶ ὅτι τὸ δεύτερον σῶμα τὸ ὁποῖον κερδίζῃ τώρα εἰς τὸν ἀγῶνα μὲ τὸ ἀντληθὲν ἐκ τοῦ κέρδους γόητρον καὶ θάρρους, θὰ χωρήσῃ, ὅπως ἐκβάλῃ τὸ ἄλλο ἀπὸ τὰ ἐρωτήματά του. Τὸ δὲ σῶμα τὸ ἀπωλέσαν ἔδαφος, θὰ προσπαθήσῃ, ν’ ἀνακτήσῃ αὐτό. Ἤθελον λοιπὸν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως θελήσῃ, νὰ συνδέσῃ τ’ ὄνομά του μὲ τὴν ὁριστικὴν λύσιν τοῦ ἀστυνομικοῦ προβλήματος ἐν Ἑλλάδι, μὲ τὸν ὁριστικὸν καθορισμὸν τῆς ἀστυνομικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους, παρέχων εἰς τὴν χώραν ἡμῶν μίαν Ἀστυνομίαν ἀξίαν τῆς ἀποστολῆς της, ὡς ἐπίσης καὶ μίαν Χωροφυλακὴν ἀξίαν ἐπίσης τῆς ἀποστολῆς της. (χειροκροτήματα).

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§237Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω, πρόκειται ἁπλῶς νὰ δηλώσω, ὅτι καίτοι διαφωνῶν πρὸς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου κατόπιν τῆς δηλώσεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θεωρεῖ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ πολιτικὸν ζήτημα θεωρῶ μάταιον, νὰ λάβω τὸν λόγον.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου ἔχει τὸν λόγον.

§239Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὴν αὐτὴν δήλωσιν κ. Πρόεδρε κάμω καὶ ἐγώ.

§240ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀναβάλλεται, ἀναβάλλεται.

§241Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μετὰ τὴν παραίτησιν τοῦ λόγου τῶν διαφωνούντων κατὰ πλειονοψηφίαν συναδέλφων νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατ’ οὐσίαν ἀποδοκιμάζεται ἀπὸ τῆς πλειονοψηφίας τῶν βουλευτῶν.

§242ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀναβάλλεται, ἀναβάλλεται.

§243Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ ἤκουσα δύο μόνον βουλευτὰς ἐκφράσαντας γνώμην ἀντίθετον δὲν ἠμπορεῖ ἑπομένως νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ πλειονοψηφία τῶν βουλευτῶν εἶναι ἀντίθετος εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§244Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐν πάσει περιπτώσει ἡ δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου μέλους τῆς ἐπιτροπῆς κ. Παπανδρέου καὶ ἄλλων μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς ἀποδεικνύει ὁποῖον κακὸν ἀποτέλεσμα εἶχον αἱ δηλώσεις αἱ Κυβερνητικαὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν περὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς παρεχομένης εἰς τὰς κοινοβουλευτικὰς ἐπιτροπὰς καὶ κατὰ συνέπειαν εἰς τὰ μέλη τῆς πλειονοψηφίας αὐτῶν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε ἀντὶ παντὸς τρόπου, νὰ δοθῶσιν περισσότεραι ἐξηγήσεις, ὅπως γίνωσιν οὐσιαστικαὶ ἐργασίαι, διότι ἐὰν τὰ μέλη τῆς πλειονοψηφίας δηλώνουν προκαταβολικῶς, ὅτι ἐπὶ πάντων τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ὁπωσδήποτε θεωροῦνται Κυβερνητικὰ καὶ τὰ μέλη τῆς πλειονοψηφίας δὲν ἐννοοῦν νὰ ἐκφέρουν γνώμην ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι καταβιβάζονται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, καὶ ἀδικοῦνται καὶ αἱ Κυβερνήσεις καὶ τὰ μέλη τῆς πλειονοψηφίας.

§245ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μπορεῖ νὰ νομίζω ἐγὼ ὅτι σκέπτεται καλίτερον ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ ἐμέ.

§246Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε ὁ λαός σᾶς ἐξέλεξεν ἐδῶ, διὰ νὰ βουλεύεσθε καὶ ὄχι διὰ νὰ χειροκροτῆτε.

§247Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τότε νὰ μὴ πέρνετε τὴν ἀποζημίωσιν.

§248Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔχω νὰ παρατηρήσω τοῦτο. Ἡ ἐπιτροπὴ εἰργάσθη ἐν πάσῃ ἐλευθερίᾳ καὶ ἐργάζεται ἀπὸ τῆς 19 Ὀκτωβρίου ὅτε ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ σήμερον διενεμήθη καὶ ἡ ἔκθεσις αὐτῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ κατὰ βάσιν δὲν διαφωνεῖ μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ἀπεδέχθη ἐν πλήρει ἐλευθερίᾳ καὶ πρὶν κἂν γίνωσιν αἱ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τῶν ὁποίων ἐκάματε μνείαν. Ἡ Κυβέρνησις εἰσηγουμένη νομοσχέδιον τοιαύτης σημασίας, διὰ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε ἀπὸ τριετίας ὁλόκληρον τὴν κοινὴν γνώμην, διὰ νὰ μεταβάλῃ μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία ἀσφαλῶς διεσάλευσε τὴν δημοσίαν τάξιν, εἰσηγουμένη τοιοῦτον νομοσχέδιον, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τὸ ἀντιλαμβάνεσθαι ἡμεῖς πάντες, ὅτι κατὰ βάσιν ἀποτελεῖ μέρος θεμελιῶδες τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος. Παρ’ ὅλα ταῦτα, λέγω, ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι εἶναι ἑτοίμη νὰ συζητήσῃ καὶ ἐδέχθη ὁπωσδήποτε τροποποιήσεις μὴ μεταβαλλούσας τὴν βάσιν αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν βάσιν ἐπαναλαμβάνω, ἀπεδέχθη ἡ ἐπιτροπὴ καὶ πρὶν περιέλθωσιν εἰς γνῶσιν αὐτῆς αἱ Κυβερνητικαὶ δηλώσεις.

§249Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις συνεφώνησε.

§250Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Διεφώνει ἡ ἐπιτροπή. Ἀλλὰ κατόπιν τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἠναγκάσθη νὰ συμφωνήσῃ πρὸς τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον.

§251ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀναβάλλεται, ἀναβάλλεται.

§252Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναβληθῇ. Ἡμεῖς δὲν ἐννοοῦμεν νὰ δεσμεύσωμεν τὴν ἐλευθερίαν τῶν βουλευτῶν. Οἱ βουλευταὶ εἶναι ἐλεύθεροι νὰ ψηφίσουν κατὰ τὴν γνώμην των.

§253Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἄς ὑποβληθῇ πρότασις περὶ ἀναβολῆς.

§254Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν εἶναι δυνατόν.

§255Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐὰν ὑπάρχῃ πρότασις ἀναβολῆς, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὴν ἀναβολήν.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρότασις ἀναβολῆς δὲν ὑπεβλήθη, δὲν ὑφίσταται.

§257Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μᾶς ἐπιτρέψητε νὰ διαμαρτυρηθῶμεν, διὰ μίαν μομφὴν τὴν ὁποίαν οὕτως ἐξελάβομεν ὡς ἀπευθυνθεῖσαν ἐναντίον τῶν μελῶν τῆς πλειονοψηφίας. Καθὼς ἀντιλαμβάνωμαι ἐγώ, τὸ καθῆκον μοῦ ὑπαγορεύει εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑφίσταται Κυβερνητικὸν ζήτημα νὰ διατυπώνω τὰς σκέψεις μου. Ὁπόταν τεθῇ πολιτικὸν ζήτημα καὶ ἀποδίδω τόσην σημασίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὥστε ν’ ἀδιαφορῶ διὰ τὴν πτῶσιν τῆς Κυβερνήσεως, ψηφίζω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ὅταν κρίνω ὅλην αὐτὴν τὴν σημασίαν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι εἶναι δευτερευούσης σημασίας ἐν σχέσει μὲ τὴν παραμονὴν τῆς Κυβερνήσεως, πράττω τὸ δεύτερον, δηλαδὴ ψηφίζω ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως (χειροκροτήματα).

§258Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Βεβαίως. Ὅταν θέση ἡ Κυβέρνησις ζήτημα Κυβερνητικῆς ὑποστάσεως, ἕκαστος βουλευτής, θὰ κρίνῃ, ἐὰν προτιμότερον διὰ τὴν χώραν εἶναι ἡ ἀνατροπὴ τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἡ ψήφισις νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐπωφελὲς καθ’ ὅλην τὴν γραμμήν. Ἀλλὰ καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι, οἱ βουλευταὶ τῆς πλειονοψηφίας ἔχουν ὑποχρέωσιν, νὰ λέγουν τὴν γνώμην των, καὶ ἰδίως εἰς τὰς ἐπιτροπὰς καὶ ὅταν πρόκειται περὶ βουλευτῶν ἀκόμη μὴ ἀντιπολιτευομένων, ὀφείλουν, νὰ διαφωτίζουν δηλαδὴ τὴν Κυβέρνησιν, διότι οἱ βουλευταὶ δὲν εἶναι ἐδῶ, διὰ νὰ ἐπιδοκιμάζουν ὅ,τι λέγει ἡ Κυβέρνησις, διότι καὶ αὐτὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποκύπτῃ εἰς πλάνας. Οἱ βουλευταὶ ἔχουσι ἀποστολήν, νὰ ὑποβοηθῶσι τὴν Κυβέρνησιν, νὰ προφυλάττουν τὰς Κυβερνήσεις ἀπὸ σφάλματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνορθωτικά. Αὐτὴ ἡ ἐργασία ἐξυψώνει τὴν Βουλήν. Διότι ἀλλοίμονον, ἐὰν παραχθῇ, ἡ ἐντύπωσις, ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν ἔχουσι καμμίαν ἀποστολὴν παρὰ νὰ φυλάττωσιν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἀρχήν. Θὰ ἔπρεπε ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ μὴ παρίστανται εἰς τὰς συνεδριάσεις, ἀλλὰ νὰ κάθηνται εἰς τὰ σπίτια τους καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ ἀποζημίωσις τῆς ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ἦτο πενταπλασία ἀπὸ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ βουλευτοῦ τῆς συμπολιτεύσεως.

§259Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Σεῖς δὲν ἐθέσατε ζήτημα ἐμπιστοσύνης ὅταν ἐψηφίζετο ἡ Πάουερ;

§260Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὁ ὁποῖος ἀπετέλουν μέλος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶπον εἰς τοὺς φίλους μου, νὰ ψηφίσουν ἢ ὄχι. Ἀλλὰ ἐδήλωσα, ὅτι οἱ βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι ἤθελον καταψηφίσῃ ἢ ἐκφράσῃ ἀντίθετον γνώμην, θὰ ἔπρεπε ἁπλῶς, νὰ θεωρηθῶσιν ὡς ἀποχωρήσαντες τοῦ κόμματος.

§261Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τότε; Τὸ ἐθέσατε τὸ ζήτημα ἢ ὄχι;

§262Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ εἶπα, κ. συνάδελφε· τὸ ἐθέσαμεν, μάλιστα Κυβερνητικὸν ζήτημα. Εἶπον τοῦτο ὅτι, οὐδεὶς δὲν εἶπεν ἀπὸ ἡμᾶς, ὅτι οἱ τυχὸν διαφωνήσαντες μὲ τὴν Κυβέρνησιν θεωροῦνται ἀποχωροῦντες ἀπὸ τὴν πλειονοψηφίαν.

§263Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Σεῖς μᾶς ὑπεχρεώσατε, νὰ ψηφίσωμεν τότε.

§264Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Οὐδένα ὑπεχρεώσαμεν. Καὶ ἐπειδὴ ἔγινεν ἐπίκρισις τῶν γενομένων εἰς ἄλλην Βουλήν, ὑπενθυμίζω ὅτι, εἰς τὸν τόπον ποῦ ἔχει δώσῃ τὸ πρότυπον κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, συμβαίνει κἄποτε ὄχι βουλευταί, ἀνήκοντες εἰς τὰ Κυβερνητικὰ κόμματα, ἀλλὰ μέλη τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως, νὰ διαφωνοῦν πρὸς ἄλληλα καὶ σᾶς ὑπενθυμίζω τὴν συζήτησιν ποῦ ἔγινε εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων, ὅταν συνεζητεῖτο ἓν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συνετάραξεν ὁλόκληρον τὴν Ἀγγλίαν, τὸ νομοσχέδιον περὶ τοῦ βιβλίου τῆς κατηχήσεως, τὸ ὁποῖον διῄρεσε τὸν Ἀγγλικὸν λαὸν καὶ εἰς τὴν συζήτησιν ἐκείνην, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ Μπάλτουϊν διεφώνησε πρὸς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν. Αὐτὸ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὰς διατυπωθείσας γνώμας, αἱ ὁποῖαι δικαίως ἔθιξαν τὰ μέλη τῶν κοινοβουλευτικῶν ἐπιτροπῶν, τὰ ὁποῖα ἐὰν ἐνεθαρρύνοντο εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντός των, ἤθελον ὑποβοηθήσῃ τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς. Ἐπ’ τοῦ νομοσχεδίου ἔχω νὰ εἴπω ἐλάχιστα. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου κύριοι συνάδελφοι, ἐπανέρχεται τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἀρχῆθεν εἶχε θεσπισθῇ πρὸς τὴν λειτουργίαν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων καὶ τῆς χωροφυλακῆς. Τίποτε νέον καθὼς ἀντιλαμβάνομαι, πλὴν λεπτομερειῶν τινων, δι’ ὡρισμένας ὑπηρεσίας, δὲν θεσπίζεται. Τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον εἶχε σχεδιασθῇ ἀρχῆθεν, ἐπανέρχεται ἐν ἰσχύϊ, διότι ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε διαταραχθῇ κατόπιν ὡρισμένων νομοθετικῶν διαταγμάτων. Δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀμφιβολία καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ κόμματος συνεφώνησεν εἰς τοῦτο, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ εἰδίκευσις εἰς τὰ δύο αὐτὰ σώματα, διότι ἄλλη εἶναι ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων καὶ ἄλλη τῆς χωροφυλακῆς, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἀναφέρει, καὶ αἱ ἐκθέσεις τῶν ὀργανωτῶν καὶ τῆς ἀστυνομίας καὶ τῆς χωροφυλακῆς, ἰδίως οἱ ἐπίσημοι ὀργανωταὶ τῆς χωροφυλακῆς, ἀναγνωρίζουν, ὅτι ἔγινεν παρεκτροπὴ τῆς ἀποστολῆς τῆς χωροφυλακῆς διὰ τῆς ἀναθέσεως εἰς αὐτὴν καθηκόντων ἀστυνομικῶν. Τὸ κακὸν ὅμως προῆλθεν κατὰ τὴν εἰδικήν μου τοὐλάχιστον ἀντίληψιν, ἐκ τοῦ ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς παρεσχέθη καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ κυρίως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἡ ἐντύπωσις, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀνωτέρου σώματος, τοῦ σώματος τοῦ ἀστυνομικοῦ. Ἐθεωρήθη τὸ σῶμα τὸ ἀστυνομικόν, ὅτι ἦτο ἓν σῶμα κάπως ἐκλεκτότερον.

§265Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Διαμαρτύρομαι, δὲν παρεσχέθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τοιαύτη ἐντύπωσις.

§266Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶπον κύριε ὑπουργὲ ὄχι ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ἐνῷ λοιπὸν πρόκειται περὶ δύο σωμάτων ἐχόντων ἀποστολὴν τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους καὶ ἀσχολουμένων, τοῦ μὲν εἰδικῶς εἰς τὰς πόλεις, ἐρχομένου εἰς ἐπαφὴν μὲ ἀστούς, μὲ ζητήματα προκύπτοντα ἐκ τῆς μεγάλης πυκνότητος τοῦ πληθυσμοῦ, καὶ τοῦ ἄλλου ἀσχολουμένου ἰδιαιτέρως μὲ τὴν ὕπαιθρον χώραν καὶ μὲ γενικώτερα ζητήματα ἀσφαλείας, ἐνῷ πρόκειται περὶ δύο τμημάτων ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ σώματος ἔχοντος σκοπὸν ἑνιαῖον, τὴν τήρησιν τῆς ἀσφαλείας τὴν ἐμπέδωσιν τῆς ἐννόμου τάξεως εἰς τὸ Κράτος, παρεσχέθη ἡ ἐντύπωσις ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ὅτι πρόκειται περὶ ἐντελῶς χωριστῶν σωμάτων καὶ μάλιστα ὄχι καὶ τῆς αὐτῆς ἀξίας, ἀλλὰ τοῦ ἑνὸς ἔχοντος ἀνωτέραν ἀξίαν ἀπὸ τὸ ἄλλο, καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πηγὴ τῆς μεγαλυτέρας διαστάσεως μεταξὺ τῶν δύο σωμάτων. Ἡ ἄλλη αἰτία εἶναι, ὅτι αἱ πόλεις ἐποφθαλμιῶνται καὶ ἀπὸ τοὺς φίλους καὶ ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τῶν πόλεων, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἄλλο σημεῖον τῆς ἔριδος τῶν δύο σωμάτων. Ἡ ὀρθὴ λοιπὸν λύσις ἀνεξαρτήτως τῶν προσωπικῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἀναποφεύκτως καὶ μόνον ἐκ τοῦ ὅτι τὸ ἓν σῶμα εἰσχωρεῖ ἐκεῖ ὅπου τὸ ἄλλο εὑρίσκεται, ἡ λύσις ἡ ὀρθοτέρα, ἡ γενικωτέρα θὰ ἦτο ἐὰν καὶ τὰ δύο σώματα ἐθεωροῦντο ὡς τμήματα μιᾶς ἑνιαίας ὑπηρεσίας. Καὶ ἀπὸ τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον ἀνωμολογήθη εἰς τὴν αἰτιολογικήν του ἔκθεσιν τοῦτο. Αὐτὴ εἶναι ἡ τάσις καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡ τάσις τῆς ἑνοποιήσεως, τῆς εἰδικεύσεως ἀφ’ ἑνός, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου καὶ τῆς ἑνοποιήσεως εἰς τὴν ἁρμονικὴν ἐργασίαν, διότι ἡ ἐμπέδωσις τῆς τάξεως καὶ εἰς τὰς πόλεις καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ ἄνευ ἁρμονικῆς συνεργασίας, διότι τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰς πόλεις μεταβαίνουν εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ τἀνάπαλιν. Χρειάζεται ἑπομένως μία συνεργασία διὰ νὰ ἔχωμεν μίαν ἀσφάλειαν. Αὐτὸ δὲν ἔγινε μέχρι τοῦδε, οὔτε διὰ τοῦ νομοσχεδίου πραγματοποιεῖται, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι καθιστᾶ τὸ νομοσχέδιον ἐλαττωματικόν, ὅσον καὶ ἂν δὲν πρόκειται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ λυθοῦν ὅλα τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων καὶ τὴν χωροφυλακήν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως πρόκειται περὶ διαρρυθμίσεως ὁπωσδήποτε τοῦ ζητήματος τῶν δύο ἀστυνομικῶν σωμάτων, ἐφ’ ὅσον εἰσάγεται ἓν νομοσχέδιον πρὸς λύσιν, πρὸς ἄρσιν αὐτῶν τῶν ἀντιθέσεων, ἦτο ἀπαραίτητον ὅλα τὰ σχετικὰ νομοσχέδια νὰ συνυποβληθοῦν, ὥστε νὰ ἔχωμεν τὴν καλλιτέραν λύσιν περὶ τῆς ὁποίας καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ὡμίλησαν. Κατὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι χωλαίνει τὸ νομοσχέδιον. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν ὀφείλομεν, νὰ ὀργανώσωμεν ἑνιαῖον σῶμα ἀσφαλείας τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ δύο σώματα χωριστὰ τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων καὶ τὴν χωροφυλακήν, ὅπως ὑπάρχουν εἰς τὸν στρατὸν τὸ πυροβολικόν, τὸ πεζικόν, ἡ ὑγειονομικὴ ὑπηρεσία κλπ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται περισσότερον ἡ συνεργασία τῶν δύο σωμάτων, ἡ ἑνότης τῆς ὑπηρεσίας ἡ ὁποία περισσότερον ἐπιβάλλεται, ἀφοῦ ἀναγνωρίζομεν ἀποστολὴν καὶ εἰς τὴν χωροφυλακὴν καὶ οὕτω, θὰ παύσῃ καὶ ἡ ἐντύπωσις τῆς ὑποδεστέρας θέσεως τῆς χωροφυλακῆς. Ἐκτὸς ὅμως τούτου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπίσης ἐπιβεβλημένον εἶναι τοῦτο, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποφασίζομεν, νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα αὐτό, νὰ μὴ ὑπάρχῃ τὸ ζήτημα τῆς διαφορᾶς τῶν ὑλικῶν ἀμοιβῶν τὰς ὁποίας παρέχομεν εἰς τοὺς μὲν καὶ τῶν ἀμοιβῶν τὰς ὁποίας παρέχομεν εἰς τοὺς δέ. Κατὰ τὸν πίνακα τὸν ὁποῖον ἔχω, ὑπάρχει διαφορὰ σημαντικὴ μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν, τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς καὶ ἀνδρῶν καὶ ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Καὶ αἱ διαφοραὶ εἶναι τόσον μεγαλύτεραι, ὅσο κατώτεροι εἶναι οἱ βαθμοί. «Ὁ συνταγματάρχης χωροφυλακῆς λαμβάνει 5.800 ἐνῷ ὁ συνταγματάρχης ἀστυνομίας πόλεων λαμβάνει 6,450.

§267Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Ποῖον λέγετε συνταγματάρχην;

§268Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸν διευθυντὴν Αʹ. τάξεως. «Ὁ ἀντισυνταγματάρχης λαμβάνει εἰς τὴν ἀστυνομίαν πόλεων 5,900 εἰς δὲ τὴν χωροφυλακὴν 5.500. Φθάνομεν εἰς τὸν ἀνθυπομοίραρχον. Ὁ ἀνθυπομοίραρχος ἔχει 3,400, ὁ ὁποῖος πρέπει ν’ ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὸν ἀστυνόμον δευτέρας ὁ ὁποῖος ἔχει 4,300. Ὁ χωροφύλαξ ἔχει 1450, ἐνῷ ὁ ἀστυφύλαξ ἔχει 1931. Ὁ ἀρχιφύλαξ ἔχει 2100 ἐνῷ ὁ ὑπενωμοτάρχης 1.650. Εἶναι μία διαφορὰ ἀνερχομένη εἰς 30–40% Πρέπει δὲ νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι καταπληκτική.

§269Λ. ΝΑΚΟΣ. Τῶν χωροφυλάκων τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς πόλεις.

§270Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ μισθὸς εἶναι εἷς, πλὴν τῶν ἐκτελούντων στρατιωτικὰς ὑποχρεώσεις. Πρόκειται περὶ τῶν μονίμων χωροφυλάκων, οἱ ὁποῖοι εἰσέρχονται εἰς εἰδικὰς σχολὰς χωροφυλακῆς ὅπως καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς καὶ τυγχάνουν καὶ αὐτοὶ εἰδικῆς φοιτήσεως εἰς εἰδικὰ σχολεῖα ὅπως τύχουν μιᾶς μορφώσεως ἀρκετὰ μεγάλης. Λοιπὸν ἐὰν ἐξετασθοῦν οἱ λόγοι θὰ ἴδωμεν, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος ἡ τόσον μεγάλη διαφορά, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν μεγαλειτέραν ἴσως αἰτίαν τῆς μεγάλης ἀντιθέσεως ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν δύο σωμάτων καὶ τῆς μὴ ἁρμονικῆς συνεργασίας αὐτῶν. Ὑπάρχουν διαφοραὶ πλεῖσται, ὄχι διότι οἱ μὲν τούτων φοιτοῦν εἰς εἰδικὰς σχολάς. Καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ κατέχουν ἀρκετὰ προσόντα. Ὑπάρχει εἰδικότης ὅμως. Περὶ αὐτοῦ δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφισβήτησις. Ἀλλὰ δὲν μποροῦμεν νὰ εἴπομεν, ὅτι διὰ τὴν Χωροφυλακὴν δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη εἰδικότητος. Ἡ εἰδικότης χρειάζεται καὶ διὰ τὴν χωροφυλακὴν καὶ διὰ τὴν Ἀστυνομίαν πόλεων. Ἀπόδειξις αὐτοῦ εἶναι ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς φοιτοῦν εἰς σχολεῖα ἐπίσης τέλεια ὅπως φοιτοῦν καὶ οἱ Ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀστυνομίας πόλεων. Ἀλλ’ ὑπάρχουν οἱ κίνδυνοι εἰς τοὺς ὁποίους ἐκτίθενται καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δέ. Οἱ κίνδυνοι εἶναι ἴσοι; Βεβαίως ὄχι, διότι ἀκριβῶς εἰς τὴν περίοδον τὴν ὁποίαν διατρέχομεν ἡ χωροφυλακὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀντιμετωπίζῃ κινδύνους διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας. Πρέπει νὰ ὁμολογήσῃ κανεὶς ὅτι αἱ κακουχίαι καὶ οἱ κίνδυνοι εἶναι πολὺ μεγαλύτεροι εἰς τὴν χωροφυλακὴν παρὰ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων.

§271Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Καὶ εἰς τὰς πόλεις, ἐὰν ὑπάρχῃ κίνδυνος ἡ χωροφυλακὴ θὰ κληθῇ.

§272Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Βεβαίως καὶ τότε εἶναι ἡ ἐφεδρεία τῶν 300 ἀνδρῶν, ἡ ὁποία θὰ προτάξῃ τὸ στῆθος της κατὰ τοῦ κινδύνου. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν πρέπει ἡμεῖς νὰ θεωρήσωμεν καὶ τοὺς κατοίκους τῶν μικρῶν πόλεων, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκωνται ἀκόμη ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ χωροφύλακος καὶ κατὰ μείζονα λόγον εἰς τοὺς ἀνθρώπους τῆς ὑπαίθρου χώρας, τῶν χωρίων δὲν πρέπει νὰ τοὺς θεωρήσωμεν ἀνθρώπους κατωτέρας τάξεως. Καὶ αὐτοὶ ἔχουν ἀνάγκην ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ὀργάνων ἀσφαλείας ἐπίσης μορφωμένων, ἐπίσης ἀνεξαρτήτων οἰκονομικῶς ὅπως μὴ ὑποκύπτουν εἰς τυραννίας καὶ καταδυναστεύσεις καὶ ἐκβιάσεις. Ἐὰν μεταβῆτε εἰς τὰς νέας χώρας, θὰ ἴδητε ὅτι ὁ χωροφύλαξ παίζει κολοσσιαῖον ρόλον. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διορθώσητε τὴν κατάστασιν αὐτὴν τοῦ χωροφύλακος ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξυψώνετε τὸν θεσμὸν τοῦ χωροφύλακος, δὲν ἐξισώνετε τὸν θεσμὸν αὐτὸν μὲ τὸν θεσμὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὁ μισθὸς εἶναι σήμερον ἐπαρκὴς ἢ χρειάζεται νὰ αὐξηθῇ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἐπιμένω εἶναι ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διάκρισις, ἔχω μάλιστα τὴν ἀντίληψιν, ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, ὅπου οἱ πολῖται εἶναι περισσότερον ἀπροστάτευτοι τῶν κατοίκων τῶν πόλεων, διότι ἔχουν ὀλιγωτέραν μόρφωσιν, διότι ἔχουν ὀλιγώτερα τὰ μέσα νὰ μεταβοῦν εἰς ἀνωτέρας ἀρχὰς νὰ διαμαρτυρηθοῦν, ὅτι ἐκεῖ ἀκριβῶς χρειάζεται περισσοτέρα προσοχή. Καὶ δι’ αὐτό, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι αὐταὶ δὲν ἱκανοποιοῦνται νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀτελές, ὅπως συζητῆται σήμερον ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ δὲν συνδιάζει ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ ἐξυψώσουν τὸν θεσμὸν τῆς χωροχυλακῆς καὶ ἤθελον θέσει αὐτὸν εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον εἰς τὴν ἐκτίμησιν καὶ ἐμπιστοσύνην τοῦ κόσμου μὲ τὸ σῶμα τῆς Ἀστυνομίας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἱκανοποίησιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Δὲν δύναται τὸ Κράτος νὰ ἔχῃ, τρόπον τινά, δύο τέκνα. Τὸ πρῶτον νὰ τὸ περιποιῆται ὅπως περιποιῆται τὴν Ἀστυνομίαν τῶν πόλεων, καὶ τὸ ἄλλο νὰ τὸ ἔχῃ παραπεταμένον δηλαδὴ τὴν χωροφυλακήν, διὰ νὰ εἶναι ἄξια νὰ συνεργασθοῦν εἰς ἐμπέδωσιν τῆς ἐννόμου τάξεως εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§274Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Φρονῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου περὶ ἁρμοδιότητος Ἀστυνομίας Πόλεων, εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλε καὶ ἡ ὁποία ἤρχισεν ἐφαρμοζομένη, τῆς τηρήσεως τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας ἐν ὑπαίθρῳ χώρᾳ. Φοβοῦμαι δὲ ὅτι ὅλαι αἱ ἐλπίδες τὰς ὁποίας ἐστήριξεν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἐπὶ τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, διότι τὸ ἔργον τῆς πραγματικῆς ἐξοντώσεως της ληστείας ἡ ὁποία λυμαίνεται τὴν χώραν ἤρχισε, νὰ πραγματοποιῆται, θὰ ματαιωθοῦν, διότι ὡς ἐξηγήθη ἡ ληστεία δὲν θὰ παταχθῇ μόνον, διότι συνελήφθησαν ἢ ἐφονεύθησαν λησταί, ἀλλὰ διότι θὰ ὀργανωθῇ ἓν σῶμα δημοσίας ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον θὰ ἐγγυᾶται διαρκῶς εἰς τὴν χώραν τὴν μὴ ἐκ νέου ἐμφάνισιν ληστρικῶν κρουσμάτων. Λυποῦμαι δὲ ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος μετὰ τόσης ζέσεως καὶ τόσου ζήλου ἐπελήφθη τοῦ ἔργου τούτου καὶ ὁ ὁποῖος ἔσχε τὰ λαμπρὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἔχομεν σήμερον, δὲν ἀντελήφθη, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τοῦ καθορισμοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἐνταφιάζει κυριολεκτικῶς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς· ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους δὲν θὰ ἔχετε χωροφυλακήν, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Δὲν θὰ ἔχετε χωροφυλακήν, διότι δὲν ἠκούσατε ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ τὰς δύο πλευράς. Ἄν δὲν εἶσθε ἐπηρρεασμένος ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν εἰσηγήσεων τῶν ἐσφαλμένων τὰς ὁποίας ἔκαμον οἱ διευθύνοντες τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ ἠκούετε ὅτι, ἡ καρδία καὶ ἡ θέλησις καὶ τῶν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων οἱ ὁποῖοι ἦσαν συνάδελφοι τῶν ἐν τῇ χωροφυλακῇ, ἦτο σύμφωνος εἰς μίαν ἕνωσιν, διὰ νὰ λείψουν αἱ διακρίσεις ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργησαν τοὺς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων θέλετε σεῖς νὰ ἐξαλείψητε, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι πλὴν δύο, ὅπως μοὶ ἐλέχθη ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουσιν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων, ὅλοι οἱ ἄλλοι ἦσαν σύμφωνοι, νὰ ἀποδεχθοῦν τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ἡ χωροφυλακὴ περὶ συγχωνεύσεως τῶν δύο σωμάτων. Οὐδεὶς ἀδικεῖ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ οὐδεὶς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀμφισβητεῖ, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἐπιβάλλεται ὁ χωρισμὸς τῶν καθηκόντων. Οὐδεὶς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος, θὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὰ καθήκοντα τῆς ἀστυνομίας, νὰ τὰ ἐκτελῇ ἡ χωροφυλακή. Αὐτὴ αὕτη δὲν τὸ ἠθέλησε. Καὶ ἐὰν ἐξετάσητε τὰ ἀρχεῖα τοῦ ὑπουργείου σας θὰ ἴδητε, ὅτι οἱ διευθύνοντες ἑκάστοτε τὰ τμήματα τῆς χωροφυλακῆς εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἰσηγοῦνται τὸν χωρισμὸν καὶ ἂν ἀνατρέξητε εἰς τὸν νόμον τοῦ 1918, θὰ ἴδητε ὅτι, αὐτοὶ ὑπῆρξαν οἱ εἰσηγηταὶ τοῦ νόμου περὶ χωρισμοῦ τῶν δύο σωμάτων, ἀλλὰ κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος δὲν θὰ τὰ φέρῃ πραγματικῶς ἀντίπαλα, ὅπως τὰ φέρει, διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν λύεται τὸ ζήτημα, ἀλλὰ δημιουργεῖται ἓν νέον ζήτημα, διότι καθίσταται πλέον προβληματικὴ ἡ θέσις τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀκριβῶς, θὰ προκινδυνεύουν, διὰ τὴν τήρησιν τῆς ἀσφαλείας τῆς ὑπαίθρου χώρας. Νομίζω, λοιπὸν ὅτι εἶναι εὔλογος ἡ πρότασις τοῦ συναδέλφου ἐκ Λασσηθίου τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κουνδούρου, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατ’ ἀρχὴν πρὶν ἢ εἰσαχθῇ καὶ ὁ ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς, διὰ νὰ ἴδωμεν τέλος πάντων ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἔχομεν καὶ τὴν εὐθύνην τῆς τηρήσεως τῆς δημοσίας τάξεως εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν τὴν εὐθύνην, νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἂν αὐτὴ ἀκόμη εἶχε τὴν πρωτοβουλίαν, νὰ ἀσφαλίσῃ διὰ μονίμου ἀσφαλιστικοῦ σώματος τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν, νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ τὴν ὀργανώσωμεν αὐτὴν τὴν χωροφυλακὴν πρωτοῦ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ποῖα θὰ εἶναι ἡ θέσις τῶν ἀξιωματικῶν αὐτοῦ, ποίους ἔχετε σκοπὸν νὰ διατηρήσητε, διότι θὰ ἔχωμεν τόσους ὑπεραρίθμους καὶ πῶς θὰ διαρρυθμίσετε τὴν χωροφυλακὴν κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴ τεθῇ ἐν κινδύνῳ τὸ πραγματικὸν σῶμα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ἡ πρότασις λοιπὸν ἡ ὁποία ἀποδοκιμάζεται καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν Βουλὴν ἀσχέτως τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος, ἡ πρότασις αὐτὴ εἶναι κατ’ ἀρχὴν δικαία. Δὲν βλέπω τὸν λόγον, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τὸν ὁποῖον ζητεῖτε εἰς τὰς παραμονὰς τῶν διακοπῶν, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω κατὰ τὶ ἤθελεν βελτιωθῇ ἡ κατάστασις αὐτὴ ἥτις ὑφίσταται σήμερον, ἐὰν περιμένωμεν καὶ τὸν ὀργανισμὸν τῆς χωροφυλακῆς. Ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ ἔχομεν περίσσειαν τοῦ ἀστυνομικοῦ σώματος καὶ ἂν τοῦτο ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ δὲν γνωρίζομεν ποῖοι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μείνουν εἰς τὴν χωροφυλακήν, διότι σᾶς βεβαιῶ, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἀθρόας παραιτήσεις τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων, τῶν ὁποίων ἡ ὀργάνωσις θὰ θιγῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ διαφορὰ τῆς ἀρχαιότητος καὶ τοῦ μισθολογίου, θὰ εἶναι μικρὸν ζήτημα. Ἀπὸ τὴν ἐξονυχιστικὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἕτερον στρατιωτικὸν νομοσχέδιον περὶ ἐπιθεωρητῶν σχολείων καὶ σωμάτων, ἀπεδείχθη ὑπὸ εἰδικῶν ποίαν σημασίαν ἔχει ὁ ὀργανισμὸς αὐτῶν τῶν θέσεων καὶ τῶν διαφόρων ἐπιθεωρήσεων καὶ τὰ σώματα αὐτά. Ἐδῶ κυρίως ἐκτὸς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔχει τὸ ζήτημα καὶ τὸν ψυχολογικὸν χαρακτῆρα. Δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ γινόμενον νόμος τοῦ Κράτους, νὰ πάρωμεν ἀνθρώπους ἀπὸ τὴν χωροφυλακήν, διὰ νὰ εἶναι κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑφιστάμενος ἐκείνων τοὺς ὁποίους εἶχον ἐν τῷ βαθμῷ τῆς ἱεραρχίας τῇ στρατιωτικῇ ὑφισταμένους, διότι αὐτὸ γίνεται.

§275Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη περίπτωσις.

§276Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἐξετάσητε τὰ μητρῷα τῶν ἀνδρῶν οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων, θὰ εὕρετε ὅτι πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἀπετάχθησαν ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς.

§277Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Αὐτὸ εἴχομεν εἰς τὸν στρατὸν εἰς πολὺ μεγαλειτέραν κλίμακα.

§278Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἀλλ’ ἐδῶ ἔχομεν ἓν σῶμα εἰς τὸ ὁποῖον δίδομεν ἐξαιρετικὴν δικαιοδοσίαν καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα εἰς τὸ ὁποῖον δίδομεν ἐξαιρετικὴν δικαιοδοσίαν καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα ἀποτελεῖται ἀπὸ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀπεβλήθησαν ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Ἐδῶ πρόκειται νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα πάγιον νόμον, μίαν ἁρμοδιότητα.

§279Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἀποβληθείς.

§280Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ὁμιλῶ περὶ τῶν κατωτέρων ὀργάνων.

§281Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία τοιαύτη περίπτωσις.

§282Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Εἰς τὴν βʹ συζήτησιν ἐπιφυλάσσομαι, νὰ σᾶς φέρω καὶ τὰ ὀνόματα. Διὰ μὲν τὸ ἀνώτερον προσωπικὸν εἶπον, ὅτι εἶναι σήμερον κατὰ βαθμὸν ἀνώτερον ἄλλων τῶν ὁποίων ἦσαν ὑφιστάμενοι ἐν τῇ στρατιωτικῇ ἱεραρχίᾳ. Αὐταὶ εἶναι αἱ διαιρέσεις αἱ ὁποῖαι μαραίνουν τὸν ζῆλον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν διότι τὸ ὑλικὸν ὅπως σᾶς εἶπον οἱ προλαλήσαντες εἶναι τὸ ἴδιον, ἀλλὰ πρὸ παντὸς πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸ ἑξῆς, ὅτι ὅλα δύναται νὰ τὰ ἀνεχθῇ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ὄχι τὰς ἀνισότητας καὶ τὰς προτιμήσεις. Ὡραῖα πράγματα, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γίνονται εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς πόλεις, ἀλλὰ μεταφυτευόμενα καὶ μὴ προσαρμοζόμενα πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν χαρακτῆρα εἶναι ἀσφαλῶς προωρισμένα εἰς ἀποτυχίαν.

§283Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πλὴν τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων ἔφθασεν εἰς τὴν Μεσσοποταμίαν, εἰς τὰς Ἰνδίας καὶ παντοῦ.

§284Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Μὴ λησμονεῖτε, ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν πάντοτε μόνιμον Ἄγγλον ἀρχηγὸν τῆς ἀστυνομίας, τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν θὰ θέσετε ἐπὶ κεφαλῆς Ἕλληνα σᾶς ἐρωτῶ τὶ θὰ γίνῃ. Μὲ φέρετε ὡς παράδειγμα τὴν Μεσσοποταμίαν.

§285Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θέλετε τὴν Ἀμερικήν, τὴν Ἀσίαν καὶ παντοῦ.

§286Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἄν κατὰ τὴν παλαιὰν ἐποχὴν ὑπῆρχον καὶ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλεγον τὸ παράπονόν των εἰς τὴν γυναῖκα των, διότι παρελήφθησαν σήμερον κάμνουν κινήματα. Μὴ λησμονεῖτε τὰς περιστάσεις.

§287Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Παρεξηγεῖσθε καὶ σεῖς εἶσθε ὑπὲρ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων.

§288Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ χωρισμοῦ τῶν δικαιοδοσιῶν ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς ἑνότητος ἑνὸς σώματος, ὑπὲρ τῆς συγχωνεύσεως, ὅτι δηλαδὴ ζητεῖ τὸ σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς. Δὲν εἰμποροῦμεν, κύριοι, νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἄλλοι θὰ προβάλλουν τὰ στήθη των, νὰ φονεύουν τοὺς ληστὰς καὶ ἄλλοι νὰ ἐποχοῦνται αὐτοκινήτων.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§290Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἤκουσα, κύριοι βουλευταί, μὲ πολλὴν προσοχὴν τοὺς προαγορεύσαντας. Ἐξήτασα μὲ τὴν αὐτὴν προσοχὴν τὰ ἐπιχειρήματά των καὶ τὰ συμπεράσματα εἰς τὰ ὁποῖα κατέληξαν, ἀλλὰ μὲ τὴν αὐτὴν προσοχὴν ἤκουσα καὶ ὅλας τὰς γνώμας τῶν ἐχόντων δικαίωμα νὰ ἔχωσι γνώμας ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Μὲ τὴν αὐτὴν προσοχὴν ἠκολούθησα καὶ τὴν συζήτησιν ἐν τῷ Τύπῳ περὶ ζητήματος ἀληθῶς τοσοῦτον σοβαροῦ. Ἀλλ’ ὑπάρχει νομίζω, κύριοι, τὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐτονίσθη ὅσον καὶ ἂν ἡ συζήτησις εἴτε ἐντὸς τῆς Βουλῆς εἴτε ἐκτὸς αὐτῆς ἀπέβη ἀληθῶς διεξοδική. Καὶ τοῦτο εἶναι τοῦτο τὸ ἐρώτημα: Μήπως ἆρά γε ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων, ὡς σῶμα καθαρῶς πολιτικὸν προορισμένον δὲ νὰ ἀναλάβῃ τὴν διοίκησιν ὅλων τῶν ἀστυνομικῶν ὑπηρεσιῶν ἐν μιᾷ καὶ τῇ αὐτῇ πόλει, μήπως λέγω τὸ ἀστυνομικὸν αὐτὸ σῶμα εἶναι ἐπιβεβλημένον ἐξ αὐτῆς τῆς δυνάμεως τῶν πραγμάτων. Διότι, κύριοι, ἂν εἶναι ἐπιβεβλημένον ἐκ τῆς δυνάμεως τῶν πραγμάτων πᾶσα συζήτησις ὅσον εὐφυὴς καὶ ἂν εἶναι καὶ πᾶσα ἐπιχειρηματολογία ἀναγκαίως θὰ ὑποχωρήσῃ. Τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦτο μᾶς δίδει αὐτὴ ἡ ἱστορία τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἡ ὁποία διδάσκει τὰς περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ἡ διοίκησις κατέληξεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξεν, ἡ ὁποία μᾶς διδάσκει τὴν δρᾶσιν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων κυρίως μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1925 ὁπότε τὸ γνωστὸν πραξικόπημα ἐπέφερεν ἀσφαλῶς χαλάρωσιν ἀμφοτέρων τῶν σωμάτων. Τὴν ἀνάγκην, κύριοι βουλευταί, τῆς ριζικῆς ἀναδιοργανώσεως τῶν ἀστυνομικῶν ἡμῶν ὑπηρεσιῶν ᾐσθάνθη ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς, κυρίως ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου, ὅτε συνεπείᾳ τῆς νέας ἐπεκτάσεως τῶν Ἑλληνικῶν ὁρίων καὶ τῶν λοιπῶν πολεμικῶν καὶ μεταπολεμικῶν συνθηκῶν, αἱ πόλεις, αἱ ἀποτελοῦσαι κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἄξια λόγου ἀστικὰ κέντρα, ὑπερεπληροῦντο πληθυσμοῦ ἐκ τῶν παλαιῶν καὶ νέων ἐπαρχιῶν. Ἐντεῦθεν ριζικὴ μεταβολὴ τῶν κοινωνικοοικονομικῶν περιστάσεων αἱ ὁποῖαι ἐγέννησαν εἰς ὅλους καὶ ἀνέπτυξαν τὴν ἀνάγκην τῆς συστάσεως ἀστυνομίας ἐπιστημονικῶς διοργανωμένης. Καὶ δὲν ἦτο κύριοι ἀδικαιολόγητον τὸ συναίσθημα τοῦτο. Τὸ γενικὸν ξεχαρβάλωμα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἔχον ἰδιαιτέρους λόγους νὰ εἶναι βαθύτερον παρ’ ἡμῖν, ἐγέννησεν ἀληθῶς ἀνωμαλίας. Τὰ κοινωνικὰ θεμέλια ἐσείοντο, προπαγανδισταὶ ἤρχοντο ἀπὸ διάφορα μέρη καὶ ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία ἠσθάνσθη ἑαυτὴν κλονιζομένην. Ἡ ἀσφάλεια εἰς αὐτὰς τὰς πόλεις ἐσείετο ἐκ βάθρων. Ἡ νοθεία καὶ ἡ αἰσχροκέρδεια ἐπίεζον τὸν λαόν, εἰς βαθμὸν ἀφόρητον, διὰ τὰ ἤθη καὶ τὰ χαρτοπαίγνια οὐδὲν ἐλαμβάνετο μέτρον. Ἐξ ἄλλου ἡ ἀνάπτυξις ἐπὶ παραδείγματι τοῦ αὐτοκινήτου ηὐρύνθη τόσον πολὺ ὥστε ἐδέησε νὰ ληφθοῦν μέτρα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἄγνωστα μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ποικιλία ἑπομένως συνθηκῶν ἐδικαιολόγει τὴν ἐντύπωσιν ταύτην ἕνεκα τῆς ὁποίας ἠσθάνθη ὁλόκληρος ἡ χώρα τὴν ἀνάγκην τὴν βαθυτέραν τῆς ριζικῆς ἀναδιοργανώσεως καὶ βελτιώσεως τῶν ἀστυνομικῶν ἡμῶν ὑπηρεσιῶν. Ἀλλὰ κύριοι βουλευταί, μαζὶ μὲ ὅλα αὐτὰ διῃσθάνθημεν ὅλοι καὶ μίαν ἄλλην ἀνάγκην, ὅτι ἡ διοργάνωσις αὕτη δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, διὰ τῶν ἰδίων ἡμῶν δυνάμεων, διότι ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης προεδρευομένη καὶ τότε ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ καὶ σήμερον προσώπου, μετεκάλεσεν ἐξ Ἀγγλίας εἰδικὴν ἀποστολὴν εἰς ἣν ἀνέθηκε τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῶν ἀστυνομικῶν ὑπηρεσιῶν εἰς τὰς μεγάλας πόλεις. Ἡ ἀποστολὴ αὕτη ἐσχηματίσθη κατὰ τρόπον θαυμάσιον περιέλαβεν αὕτη πρόσωπα τὰ ὁποῖα πλὴν τῆς δράσεως αὐτῶν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν των πατρίδα, διοργάνωσαν ἀστυνομίας τοιαύτας καὶ εἰς τὴν Καλκούταν καὶ εἰς ἄλλα μέρη.

§291Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἤμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι.

§292Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἀποστολὴ αὕτη ἐπελήφθη μετὰ ζήλου τῆς ἀναδιοργανώσεως τῶν δυνάμεων τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχίσασα εὐθὺς ἀμέσως τῆς ἀναδιοργανώσεως τῶν ἀστυνομικῶν δυνάμεων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Ἡ ἀποστολὴ αὕτη διέθεσεν ἓν καὶ ἥμισυ ἔτος, διὰ νὰ καταφέρῃ, διὰ τοῦ αὐτοῦ ὑλικοῦ τοῦ ὑπάρχοντος, νὰ καταλήξῃ εἰς τὰ συμπεράσματα καὶ τὰ ἀποτελέσματά της δηλαδή, διὰ τοῦ ὑλικοῦ τῆς χωροφυλακῆς, ἠξίωσεν δὲ τότε καί ἐπέτυχε ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως μὴ μετατίθενται οὔτε τά στελέχη οὔτε οἱ ἄνδρες τῆς ὑπηρεσίας ἐκείνης, διότι ἤθελεν ἀκριβῶς, διὰ τοῦ ὑλικοῦ ἐκείνου, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν ἐκείνην τὴν ὁποίαν εἶχε ἡ Κυβέρνησις εἰς αὐτὴν ἐμπιστευθῆ, καὶ δι’ αὐτό, ὡς ἐνθυμεῖσθε καὶ αὐτὰ τὰ ὄργανα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἔφερον ἰδιαίτερον σῆμα καὶ ἐπὶ τοῦ βραχίονος αὐτῆς. Ἀλλὰ κύριοι, ὅλαι αὐταὶ αἱ προσπάθειαι, αἱ ὁποῖαι ἀναλύονται οὐσιαστικῶς εἰς τοῦτο, ὅτι ἀπέβλεψαν, διὰ τῆς συγχωνεύσεως τῆς προταθείσης καὶ διὰ τοῦ ὑπάρχοντος ὑλικοῦ, νὰ καταλήξουν εἰς τὰ συμπεράσματά της ἀπέβησαν δυστυχῶς μάταια. Ἡ ἀποστολὴ ἐκείνη ἀνεφέρθη εἰς αὐτὸν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐζήτησεν ἀπ’ αὐτοῦ τὴν ἄδειαν μετὰ τὰς ἀποτυχούσας ὅλας ἀποπείρας, νὰ προβῇ εἰς τὴν ὀργάνωσιν ἰδίου σώματος ἀστυνομικοῦ ἀσχέτου ὅλως τοῦ σώματος τῆς χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον σῶμα θὰ ἀνελάμβανε τὴν διεύθυνσιν καὶ ἐξάσκησιν τῶν ἀστυνομικῶν καθηκόντων εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, καὶ πρὸς τοῦτο ἐζήτησε καὶ ἐπέτυχε τὴν σύστασιν ἰδιαιτέρας σχολῆς. Καὶ ἐρωτῶ κύριοι, ἐὰν τόσαι ἀπόπειραι ἐγένοντο καὶ ἀπέτυχον, εἶναι δικαιολογημένον, νὰ ἐξακολουθῶμεν ἀκόμη ἀποπείρας; δὲν ἀρκοῦσι αἱ ἀποτυχίαι αἱ προηγούμεναι, εἰς τὸ διάστημα τοῦ χρόνου ὁ ὁποῖος ἐμεσολάβησε, διὰ νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἐκείνη εἶναι ἡ ὁδὸς καὶ ὡρισμένως ποία; ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἐχάραξεν ἀπὸ τοῦ 1920 ἡ Βρεττανικὴ ἀποστολὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιδόθη. Ἀκριβῶς κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὅτε ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἦτο ὁ ἀπουσιάζων ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης κ. Ρακτιβάν, ἡ συνεργασία του μετὰ τοῦ τότε διευθυντοῦ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας κ. Μαυρικάκη ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Βρεττανικῆς ἀποστολῆς ἐξεπόνησεν τὸν ὀργανισμὸν ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη παρὰ τοῦ νομοθετικοῦ σώματος καὶ ἀπετέλεσεν τὸν νόμον 2469, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει σήμερον καὶ ἐν ἰσχύει, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ θεμελιώδης νόμος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων.

§293Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Διατὶ νὰ μεταβληθῇ ὁ νόμος αὐτός; Ἀφοῦ ἦτο καλός.

§294Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Πραξικοπηματικῶς μετεβλήθη, διὰ διατάγματος ἐπαναστατικοῦ.

§295Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ ἀκυρώσωμεν τὸ ἐπαναστατικὸν διάταγμα καὶ νὰ σταθῶμεν εἰς τὸν νόμον τὸν καταστατικὸν τοῦ σώματος.

§296Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου ἐκείνου εἶναι καὶ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν σήμερον. Ἡ ἀστυνομία κύριοι, ἔκτοτε ἀφοῦ ἵδρυσεν ἐν Κερκύρᾳ τὴν ἀστυνομικὴν σχολὴν ἤρξατο δρῶσα μετὰ πολλῆς ἐπιτυχίας ἐν Κερκύρᾳ.

§297Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἔχω μερικὰς ἀντιρρήσεις σχετικῶς μὲ τὴν δράσιν τῆς ἀστυνομίας ἐν Κερκύρᾳ.

§298Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπεξετείνει τὴν δρᾶσιν αὐτῆς ἐν Πάτραις, τῷ 1923 ἐγκατεστάθη εἰς Πειραιᾶ καὶ διὰ τὴν ἐπισημότητα μάλιστα τοῦ πράγματος ἐγένετο καὶ τελετὴ εἰς τὸν Τινάνειον Κῆπον, εἰς τὴν ὁποίαν παρέστη ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ ἀγαπητὸς καὶ πολιτικός μας συνάδελφος κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος προσεφώνησεν τοὺς ἄνδρας τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων.

§299Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἐξακολουθῶ νὰ τοὺς θεωρῶ ἀξίους πάσης τιμῆς.

§300Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καὶ ἐξῆρε τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπάρξεως ἰδιαιτέρως αὐτοῦ τοῦ σώματος. Καὶ μετὰ πάροδον ὡρισμένης προθεσμίας ἤρξατο ἐπεκτεινομένη ἐν Ἀθήναις, ὁπότε ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἦτο ὁ ἀγαπητὸς καὶ πολύτιμος συνάδελφος ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Δημοκρατικοῦ κόμματος κ. Κονδύλης, ὁ ὁποῖος προσεφώνησε τὸ σῶμα ἐκεῖνο καὶ ἐξῆρε τὴν σημασίαν τῆς ἀστυνομικῆς ἀποστολῆς. Ὁσημέραι γίνεται κυρία τῆς καταστάσεως καὶ προηγούμεναι ἀπόπειραι ἔπεισαν τοὺς πάντας, ὅτι ἡ ἀστυνομία κύριοι, σῶμα πολιτικὸν ἀπό τε ἀπόψεως ἀποδόσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως προσαρμογῆς πρὸς τὰς νεωτέρας κοινωνικὰς συνθήκας εἶναι ἀνώτερον τοῦ σώματος τοῦ μικτοῦ, πολὺ δὲ κατὰ μείζονα λόγον ἀνωτέρα τοῦ σώματος τοῦ στρατιωτικοῦ, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν σκέψεων τούτων, ὡς εἶπον ἐγίνετο θεμελιώδης νόμος τὸν ὁποῖον ἐμνημόνευσε. Τὸ σύστημα δὲ τοῦτο, κύριοι, ἀπεδέχθησαν ὅλα τὰ Κράτη καὶ ἐν Ἀγγλίᾳ καὶ ἐν Γερμανίᾳ καὶ ἐν Αὐστρίᾳ καὶ ἐν Γαλλίᾳ. Τέλος δὲ καὶ ἐν Ἰταλίᾳ ἐπεξετάθη δὲ πλὴν τῆς Εὐρώπης καὶ εἰς τὴν Ἀσίαν καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ὁ χωρισμὸς εἶναι πλήρης παντοῦ καὶ πάντοτε, τοῦτο ἀπέδειξε ἡ ἐπιστήμη, τοῦτο ὑπεστήριξαν τὰ διάφορα συνέδρια τὰ ἀστυνομικά, διεθνοῦς χαρακτῆρος τὰ ὁποῖα ἐπέδρασαν, ὡς ἦτο ἀναπόφευκτον κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κόσμου ὁλοκλήρου. Ποῖα ὑπῆρξαν, κύριοι, τὰ ἀποτελέσματα τοῦ σώματος τούτου τοῦ ἱδρυθέντος ἔκτοτε εἶναι γνωστά, εἶναι λέγω γνωστά εἰς ὅλους, ἀλλ’ ὅσον γνωστὰ καὶ ἐὰν εἶναι μοῦ φαίνεται ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον, νὰ ἐξάρω τινὰ ἐξ αὐτῶν. Ὅλοι ἐνθυμοῦνται τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μέχρι ποίου σημείου ἦτο κλονισμένη ἡ δημοσία ἀσφάλεια καὶ εἰς αὐτὰς τὰς πόλεις. Οἱ δημοτικοὶ ἄρχοντες ὡρισμένων πόλεων ἤρχοντο εἰς συσκέψεις δημοσίας καὶ εἰς συνεννοήσεις μὲ τὰ ἐπαγγελματικὰ ἐπιμελητήρια καὶ ἐμπορικοὺς συλλόγους διὰ τὴν δημιουργίαν σώματος πολιτικοφυλάκων, διότι τὰ πάντα ἦσαν κλονισμένα.

§301Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πότε ἔγινε αὐτό.

§302Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὰ 1918.

§303Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Οὐδεὶς ἐνθυμεῖται τοιαύτην περίοδον.

§304Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὰ 1917–1918 ὅταν ἐκλήθη ἡ Ἀστυνομία Πόλεων.

§305Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον κ. ὑπουργέ, νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἱστορίας τῶν σωμάτων.

§306Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναφέρετε εἶναι ἡ μόνη ἐποχὴ καθ’ ἣν ἡ δημοσία ἀσφάλεια ἦτο ἀρίστη.

§307Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶχε συμβῆ τότε ἡ λῃστεία καὶ εἰς τὰ Ψηλὰ Ἁλώνια, τὴν ἐπαρχίαν αὐτὴν τῶν Πατρῶν, ἦτο ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐθεωρεῖτο ἐπικίνδυνος ἡ διὰ νυκτὸς μετάβασις εἰς ὡρισμένας περιφερείας τοῦ Πειραιῶς. Ἦτο γενικῶς κλονισμένη ἡ δημοσία ἀσφάλεια.

§308Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Κατὰ τὰ ἔτη αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρετε ἡ ἐγκληματικότης εἰς τὸν Πειραιᾶ σημειώνει στατιστικῶς ἐξαιρετικὴν μείωσιν, ἐγὼ δὲ ὁ ὁποῖος ἠσχολήθην εἰδικῶς ἐπὶ τῆς ἐγκληματικότητος τοῦ Πειραιῶς τὸ ἀπέδωκα αὐτὸ εἰς τὴν τότε ἰσχὺν τοῦ στρατιωτικοῦ νόμου καὶ εἰς τὴν ἐπιστράτευσιν.

§309Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Εἶναι ἡ μόνη ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἦτο καλὴ ἡ ἀσφάλεια κ. ὑπουργέ.

§310Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι εἰς τοιαύτην κατάστασιν ἀνέλαβε τὸ ἔργον αὐτῆς ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων τὰ δὲ ἀποτελέσματα τῆς ἐργασίας αὐτῆς ὑπῆρξαν ἀπολύτως ἱκανοποιητικά. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ τις ποῖαι μεθοδικαὶ καὶ ἐπιστημονικαὶ δράσεις ὑπῆρξαν τοῦ σώματος ἐκείνου καὶ τὴν δίωξιν τῶν Ἑλλήνων καταχραστῶν ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος διὰ πρώτην φορὰν ἐπιστημονικῶς καὶ μεθοδικῶς ἐφαρμοσθεῖσαι. Σᾶς δίδω δὲ τὴν πληροφορίαν, ὅτι τοὺς μεγάλους καταχραστὰς συνέλαβεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων.

§311Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Διότι ἐστάλησαν. Ἐὰν ἐστέλετο καὶ ἡ χωροφυλακὴ θὰ ἔκαμε τὸ αὐτό.

§312Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Οἱ ὁποῖοι εἶχον νοσφισθῆ ὑπὲρ τὰ 60.000.000 καὶ πλέον. Ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν ἰδικῶν μας δὲν ὑπῆρξεν ὀλιγώτερον καρποφόρος καὶ ὅταν εἰς αὐτὴν ἀνετέθη ὁλόκληρος ἡ ἀσφάλεια, ἀλλὰ καὶ ὅταν αὕτη ἐχωρίσθη καὶ ἀνετέθη εἰς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς αὕτη προέβη εἰς τὴν καταδίωξιν, εἰς τὴν σύλληψιν καὶ ἀνίχνευσην ὡρισμένων ἐγκλημάτων ἡ ἀνακάλυψις τῶν ὁποίων ἐθεωρήθη πρωτοφανὴς καὶ ἀπὸ τὴν Κοινωνίαν τῶν Ἐθνῶν καὶ ἀποτελοῦσιν τίτλους τιμῆς διὰ τὸ σῶμα ἐκεῖνο. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια τὴν ὁποίαν οὐδεὶς δύναται ν’ ἀμφισβητήσῃ.

§313Δ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Ὥστε ἡ χωροφυλακὴ δὲν ἔκαμε τίποτα;

§314Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργός τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔκαμε πολλά, σᾶς τὸ λέγω καὶ δὲν σᾶς τὸ ἀποκρύπτω, ὅτι ἐγὼ ἀτομικῶς εἶμαι περισσότερον συνδεδεμένος μὲ τὴν χωροφυλακὴν παρὰ μὲ τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων, ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω τὴν ἀλήθειαν. Δὲν ἀδικῶ τὴν χωροφυλακήν, τοὐναντίον ἐξῆρον καὶ ἐξαίρω πάντοτε τὰς πολυτίμους ὑπηρεσίας αὐτῆς τὰς ὁποίας προσέφερεν, θὰ ἤμην δὲ ὁ ἀχαριστότερος τῶν ὑπουργῶν ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ἤθελον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐκφράσει πρὸς τὸ σῶμα ἐκεῖνο, ὄχι μόνον τὰς εὐχαριστίας μου ἀλλὰ καὶ τὸν θαυμασμόν μου διὰ τὴν συνδρομήν, τὴν ὁποίαν παρέσχεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν κατὰ τὴν τελευταίαν ἐποχήν, καθ’ ἣν ἀπεκαταστάθη ἡ δημοσία ἀσφάλεια, εἰς ὃν βαθμὸν ἦτο κλονισμένη. Ἀλλ’ ἄλλο εἶναι, τὸ τονίζω μόνον τὸ ἔργον ἐκεῖνο, καὶ ἄλλο τὸ ἔργον τοῦτο, αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ καθὼς εἰς τὸ ἔργον των νὰ περιορισθῇ, δὲν ὑποτιμῶ οὔτε τὴν χωροφυλακὴν καὶ τὰ ἐφόδια αὐτῆς ἀλλὰ τοὐναντίον ξέρω, ὅτι εἶναι πολυτιμόταται αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας καλεῖται, νὰ προσφέρῃ αὕτη εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ δουλειὰ τοῦ ἑνὸς σώματος νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ὕπαιθρον οὔτε ἡ δουλειὰ τοῦ ἄλλου νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰς πόλεις, αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Ἔδρασε λοιπόν, λέγω, ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων, καθ’ ὃν τρόπον ἐπιτυχῆ ἔδρασε, ἔδρασε μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ διατάγματος τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1925, τὸ ὁποῖον ἔφερεν τὴν χαλάρωσιν ἀμφοτέρων τῶν σωμάτων. Ἐπέτυχε τὴν σύγχυσιν τῶν σωμάτων καὶ ἐδημιούργησε μίαν κατάστασιν ἀληθῶς ἀνυπόφορον εἰς βάρος ἀμφοτέρων τῶν σωμάτων, ἀλλὰ κυρίως εἰς βάρος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας τῶν τε πόλεων καὶ τῆς ὑπαίθρου. Αὐτὸ εἶναι, κύριοι, τὸ ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι ἐδημιούργησε μίαν κατάστασιν, λέγω, ἀφόρητον ἐπέπρωτε δὲ ἀτυχῶς, τὸ τονίζω καὶ τοῦτο εὐθύνῃ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἡ κατάστασις ἐκείνη ἡ ὁποία συνομολογεῖται ἀπὸ ὅλους μηδενὸς ἐξαιρουμένου ὡς κατάστασις ὀλεθρία, ἐπέπρωτο νὰ παραταθῇ ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα, διότι ὁποιαδήποτε λύσις καὶ ἂν δοθῇ εἴτε ἡ λύσις ἐκείνη ἡ ὁποία ἤθελε καταλύσῃ ὁριστικῶς τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων, εἴτε ἡ λύσις ἐκείνη ἡ ὁποία ἤθελον καταργήσει ὁριστικῶς τὴν χωροφυλακήν, εἴτε ἡ λύσις ἐκείνη ἡ ὁποία ἤθελεν ἐπιφέρει τὴν συγχώνευσιν, εἴτε ἡ λύσις ἐκείνη ἡ ὁποία ἤθελεν ἐπιφέρει τὴν κατάργησιν ἀμφοτέρων τῶν σωμάτων, θὰ ἦτο λύσις καλλιτέρα τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐκ τοῦ πραξικοπήματος τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1925. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις καὶ δι’ αὐτὸ κύριοι εἶναι ὑπερήφανος ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὑπέβαλλε τὸ νομοσχέδιον ἐν τῇ πεποιθήσει, ὅτι τοῦτο ἐξυπηρετεῖ τὴν περίστασιν κατὰ τὸν δυνατώτερον τρόπον. Ὅτι ἡ κατάστασις αὕτη εἶναι χειροτέρα ὅπως εἶπεν συνομολογεῖται ἀπὸ ὅλους, ἀλλὰ ἀπὸ ὅλους συνομολογεῖται καὶ κἄτι ἄλλο καὶ δὲν προέκυψε τί ὡς ἀντίθετον ἐκ τῆς συζητήσεως ταύτης.

§315Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ἐγένετο συζήτησις, κύριε ὑπουργέ.

§316Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργός των Ἐσωτερικῶν). Ὅτι ἡ ἀστυνομία δὲν ἀπέτυχεν τὸν προορισμόν της· ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπέτυχεν. Καὶ διὰ νὰ συνοψίσω τὰς διαφόρους γνώμας τὰς ἐγκύρους, ὅπως δήποτε διατυπωθείσας ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ ὅλους ἐγένετο δεκτὸν τοῦτο. Τοῦτο: ὅτι τὸ ν’ ἀναθέσωμεν ἀστυνομικὰ καθήκοντα εἰς σώματα χωριστὰ ὑπὸ ἄλλην χωριστὰ διοίκησιν εἶναι ὀλέθριον. Δεύτερον ἐπίσης οἱ πάντες συμφωνοῦν εἰς τὸ ὅτι εἰς τὰς πόλεις αἵτινες ἀποτελοῦν κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον ἀστικὰ κέντρα ἀναπτύσσονται συνθῆκαι εἰς περιστάσεις ὅλως ἐξαιρετικὰς μὴ ἐμφανιζόμεναι εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὰς μικροτέρας πόλεις συνθῆκαι λέγω ἐξαιρετικαί, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν καὶ ὑποδεικνύουν τὴν λῆψιν μέτρων ἐξαιρετικῶν, διὰ τὰ ὁποῖα ἐξαιρετικὴ καὶ χωριστὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ μόρφωσις Ἀλλὰ παρετηρήθη, κύριοι καὶ κἄτι ἄλλο καὶ ἀπὸ ὅλους συνομολογεῖται, ὅτι ὁπωσδήποτε τὰ κατώτερα ὄργανα δηλαδὴ οἱ ὁπλῖται πρέπει νὰ τυγχάνωσιν διαφορετικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ χωριστῆς σχολῆς, διὰ τὰς πόλεις ἀπὸ τῆς παιδεύσεως τὴν ὁποίαν θὰ τύχωσιν τὰ ὄργανα τὰ προωρισμένα, διὰ τὴν ὕπαιθρον χώραν. Ταῦτα, κύριοι, εἶναι τὰ τρία σημεῖα ἐπί τῶν ὁποίων ἡ ὁμοφωνία εἶναι ἀπόλυτος καὶ ἡ ὁποία ἐπιστοποιήθη καὶ πανταχόθεν, ἐπιστοποιήθη καὶ ἐκ τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ταύτην τὴν ἑσπέραν. Ἀλλὰ ταῦτα ὑπεστηρίχθησαν, ὑπεστηρίχθη μία ἄλλη γνώμη καὶ ἐδῶ καὶ μόνον ἔγκειται ἡ διαφωνία. Μία γνώμη ἀτυχὴς δὲν θέλω νὰ εἴπω τραγελαφική, ἀλλὰ πάντως ἀτυχὴς καὶ ἡ γνώμη αὕτη εἶναι ὅτι εἰδικῶς, διὰ τὰ ἀνώτερα ὄργανα δηλαδὴ τοὺς ἀξιωματικοὺς πρέπει νὰ συγχωνευθοῦν τὰ 2 σώματα, ὅπως ἐξ αὐτῶν ἀντλήσωμεν στελέχη καὶ δύναμιν. Οἱ τὴν γνώμην ταύτην ὑποστηρίζοντες φαίνεται, ὅτι ἐπηρεάζονται ὄχι ἐκ τῆς ἀποστολῆς καὶ τῆς ἀποστάσεως τὴν ὁποίαν, θὰ προσφέρῃ ἕνα ἔργον ἢ ἕνας θεσμός, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι ἐπηρεάζονται ἐξ ἐξοικονομήσεως προσώπων καὶ ἐκ τῆς καλλιτερεύσεως τοῦ βίου αὐτῶν καὶ τῶν περιστάσεων αὐτῶν. Τοιαύτη σκέψις, κύριε Κούνδουρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ σκέψις ἡ πρωτεύουσα εἰς τὴν ὁποίαν δύναται νὰ καταλήξῃ ἡ Κυβέρνησις.

§317Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡμεῖς δυνάμεθα νὰ τὸ εἴπωμεν αὐτὸ κ. Ὑπουργέ.

§318Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργός τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἀλλ’ εἶπον κύριοι, ὅτι οὐδεὶς ἐμποδίζει ὅπως τὰ ὄργανα αὐτὰ κατατάσσονται καὶ ἐξέρχωνται τῆς αὐτῆς σχολῆς.

§319Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ποῖος τὰ εἶπε αὐτά.

§320Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Μοὶ ὑπεβλήθη καὶ δι’ ὑπομνήματος καὶ ὑπεστηρίχθη καὶ εἶναι καὶ ἡ γνώμη ἡ ἐγκυροτέρα ἡ ὑποστηριχθεῖσα εἰς τὸ ζήτημα αὐτό.

§321ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἑνιαία ἐκπαίδευσις.

§322Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἑνιαία ἐκπαίδευσις, ἐκ τῆς αὐτῆς σχολῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐγκυροτέρα γνώμη ἡ ὑποστηριχθεῖσα καὶ τὴν ὁποίαν ταύτην τὴν στιγμὴν ἀποκρούω. Ὁμολογῶ, κύριοι, ὅτι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐὰν εἰδικαὶ γνώσεις ἀπαιτοῦνται, διὰ τὰ κατωτέρω ὄργανα, εἰς τὰς ὁποίας πρέπει καὶ μόνον νὰ περιοριζόμεθα κατὰ μείζονα λόγον τοῦτο ἀπαιτεῖται, διὰ τὰ ἀνώτερα ὄργανα διότι πρόκειται περὶ ὑπηρεσιῶν ἐντελῶς ἀσχέτων καὶ οὐδεμίαν συγγένειαν, οὐδεμίαν συνάφειαν ἐχουσῶν καὶ ἀπορῶ πῶς ἐγένετο τοιαύτη πρότασις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ καμμίαν ἐξήγησιν τῆς προτάσεως ταύτης.

§323Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ἐπιτρέπεται μίαν διακοπὴν;

§324Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργός τῶν Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ.

§325Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ὅτι πρέπει νὰ χρησιμοποιποῦνται ἀξιωματικοὶ ἀπὸ τῆς χωροφυλακῆς. Μίαν ψηφοφορίαν ἐὰν θέλετε. Ποῖοι ἡγοῦνται σήμερον τῶν ἀστυνομιῶν ποῦ ἔχετε αὐτὰ τὰ καταπληκτικὰ ἀποτελέσματα τῆς συλλήψεως ληστῶν ὡς καὶ πόθεν προέρχονται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν εἰς τὴν Βουλγαρίαν εἰς τὴν Σερβίαν καὶ τὴν Ρουμανίαν.

§326Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως καὶ αὐτοὶ ἔτυχον μιᾶς εἰδικῆς μορφώσεως. Κατὰ τὴν ἀρχὴν ἑνὸς θεσμοῦ, εἶναι φυσικόν, εἶναι λογικόν, εἶναι μοιραῖον καὶ ἀναπόφευκτον.

§327Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Ἔχει ἢ δὲν ἔχει ἀτομικὴν ἱκανότητα τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς; Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα.

§328Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δι’ αὐτὸ δὲν ἀφίνετε, νὰ σᾶς ἀπαντήσω κ. Πρόεδρε. Εἰς τὴν ἀρχὴν λέγω ἑνὸς σώματος εἶναι φυσικὸν καὶ μοιραῖον, νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ θεσμοῦ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἀκόμη ἀποκτήση ὅλας τὰς εἰδικὰς γνώσεις τὰς ὁποίας θὰ δώσῃ ἡ περαιτέρω ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ, ἀλλὰ θέλω νὰ τονίσω τοῦτο ὅτι ἐγὼ οὔτε δικαιολογίαν δὲν ἔχω τῆς προτάσεως ταύτης καὶ δὲν εὑρίσκω παρὰ μίαν ἐξήγησιν ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν θὰ ὑπεβάλλετο. Ἴσως ἡ ἐξήγησις εἶναι αὕτη, Ἐπειδὴ συνέπεσεν μέχρι τῆς ἐποχῆς τῆς συστάσεως τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων τὰ ἀστυνομικὰ καθήκοντα νὰ ἐξασκῇ ἡ χωροφυλακή, δι’ αὐτὸ ἦτο δυνατὸν καὶ μόνον νὰ ἐπεβλήθη αὐτὴ ἡ πρότασις, ἄνευ τῆς ὁποίας οὐδόλως θὰ ἐδικαιολογεῖτο. Ἀλλ’ ἐν τῇ σκέψει τῇ Κυβερνητικῇ τῇ σχηματιζομένῃ ἐκ τῆς ὅλης ἱστορίας τῶν πραγμάτων εἶναι ὅτι, ἀκριβῶς ἡ χωροφυλακὴ εἰς τὰς πόλεις τὰς μεγάλας δὲν εἶναι ὁ θεσμὸς ὁ ἐπιτυχὼν καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν τὴν μεταβολὴν αὐτοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἢ μᾶλλον εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ περιμένητε, νὰ ἔχωμεν ἀστυνόμους καλοὺς ἐκ τῆς ἑνιαίας ἐκπαιδεύσεως τὴν ὁποίαν ἐτονίσατε. Δι’ ὃν λόγον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμητε μίαν σχολὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν νὰ ἐξέρχονται ἰατροὶ καὶ δικηγόροι συγχρόνως, διὰ ν’ ἀσκῶσιν τὸ ἐπάγγελμά των, εἴτε ταὐτοχρόνως εἴτε κατὰ χρόνον περιοδικόν, διὰ τὸν αὐτὸν λόγον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία σχολή, διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς καὶ διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Καὶ ὁ τρόπος τῆς εἰσαγωγῆς καὶ ἡ διδασκαλία εἶναι πράγματι ἐντελῶς διαφορετικά. Διὰ νὰ γίνῃ τις ἀστυνόμος βʹ τάξεως πρέπει νὰ ἔχῃ τετραετῆ φοίτησιν νομικὴν τριετοῦς ἐξετάσεως ἐνιαυσίου καὶ διὰ νὰ γίνῃ ἀστυνόμος πρώτης τάξεως πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ πτυχίον τῆς νομικῆς. Αὐτὸς εἶναι ὁ δρόμος ὁ ὁποῖος ἀνοίγεται διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν ὀργάνων τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Διὰ τὴν χωροφυλακὴν αὐτὰ γίνονται δι’ ἐξετάσεων ἐξ ἀνθυπασπιστῶν ἢ καὶ ἄνευ αὐτῶν καὶ δικαίως καὶ ἐπιβεβλημένως τὸ τονίζω, διότι ἐκεῖ λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ ἀνδραγαθία καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσέφερον τυχὸν ἐπὶ παραδείγματι κατά τὴν καταδίωξιν τῶν λῃστῶν, ἢ διὰ τῆς σχολῆς τῶν ἐνωμοταρχῶν καὶ ὑπενωμοταρχῶν καὶ τῆς ἐξ αὐτῆς ἐξόδου. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον διάφορος ἡ ἐξαγωγή, διάφορος εἶναι ἐντελῶς καὶ ἡ ἐκπαίδευσις. Τὰ κύρια μαθήματα τῶν ἀνδρῶν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων εἶναι (ἀναγινώσκει) «Νόμοι καὶ κανονισμοὶ τοῦ σώματος, διάφοροι νόμοι καὶ ἑρμηνεία αὐτῶν, πρακτικὴ διδασκαλία περὶ τοῦ μηχανισμοῦ καθ’ ὃν λειτουργοῦσιν αἱ ἀστυνομικαὶ λειτουργίαι καὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον δέον νὰ ἐνεργῶσιν οἱ ὑπάλληλοι εἰς σωρείαν ζητημάτων ἅτινα συνηθέστερον ἀπασχολοῦσιν τὴν ἀστυνομίαν ἐπιστημονικὴν ἀστυνομίαν ὑγιεινὴν καὶ σχεδιογραφίαν, ἀσκήσεις πρὸς τελειοποίησιν τῆς παρατηρητικότητος». Τὰ σπουδαιότερα μαθήματα τῶν ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς εἶναι «ἀσκήσεις στρατιωτικαί, πολεμικὴ τέχνη, στρατιωτικὴ ἱστορία, στρατιωτικὴ γεωγραφία, κανονισμοὶ στρατιωτικοί, στρατιωτικὴ ποινικὴ νομοθεσία, τοπογραφία, πυροβολική, ὀχυρωτική,—εἶναι σῶμα στρατιωτικὸν καθαρῶς στρατιωτικὸν—καὶ ὁ διακανονισμὸς τοῦ σώματος— «ἐγκληματολογία, σχεδιογραφία κλπ.». Καὶ δι’ ὃν λόγον κύριοι τὰ μαθήματα τῶν μὲν εἶναι ἄχρηστα, διὰ τοὺς δὲ καὶ τὰ μαθήματα τῶν δὲ εἶναι ἄχρηστα, διὰ τοὺς μέν· ἀλλὰ θὰ ἠδύνατό τις νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ κάτι τι ἄλλο, Αἴ! κύριοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν μίαν σχολὴν νὰ διδάσκωμεν ὅλα τὰ μαθήματα ἐμοῦ καθ’ ὃν τρόπον ὡς εἶπον θὰ ἠδυνάμεθα, νὰ κάμωμεν μίαν σχολὴν καὶ νὰ διδάσκωμεν καὶ τὰ νομικὰ καὶ τὰ ἰατρικὰ καὶ νὰ ἐξέρχωνται ἐξ αὐτῆς ἄνθρωποι δυνάμενοι καὶ τὸ ἓν ἐπάγγελμα καὶ τὸ ἄλλο νὰ ἐξασκῶσι; Ἐὰν κύριοι κακῶς καὶ ψυχρῶς θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἡ δευτέρα σχολή, ἡ νομικοϊατρική, πάντως, θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἡ πρώτη σχολὴ δυναμένη νὰ περιλάβῃ ὅλα αὐτὰ τὰ μαθήματα. Καὶ ὄχι μόνον κακῶς καὶ ψυχρῶς, ἀλλὰ καὶ μὲ ζημίαν θεμελιώδη καὶ καταστρεπτικὴν ἀμφοτέρων τῶν σωμάτων, διότι ἡ διαφορὰ τῶν μαθημάτων δὲν ἔχει ἄλλον σκοπὸν παρὰ νὰ ἀναπτύξῃ διαφορετικὴν διανοητικότητα καὶ διαφορὰν χαρακτήρων στρατιωτικὴν διανοητικότητα ἀπὸ τὸ ἓν μέρος, διότι ἡ ἔνοπλος ἐμφάνισις ὑπάρχει εἰς τὴν ἀποστολὴν τοῦ σώματος, πολιτικὴν καθαρῶς διανοητικότητα ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἡ ὁποία δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν ἡ μία πρὸς τὴν ἄλλην, δι’ αὐτὸ θὰ ἦτο ἀτυχεστάτη ἡ ὑποδειχθεῖσα σχολὴ ἀπὸ τὴν σχολὴν ἡ ὁποία θὰ ἦτο προωρισμένη, νὰ δώσῃ εἰς τὴν κοινωνίαν δικηγόρους καὶ ἰατρούς. Ἀλλ’ ὑπάρχουν λέγω καὶ ἄλλοι λόγοι ἕνεκα τῶν ὁποίων ἀτυχῶς, θὰ ἦτο ἡ προτεινομένη συγχώνευσις, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία ἐγγύησις ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἀποτυχίαν ἀπὸ τὸ ἓν μέρος, τὶ θὰ ἀποδώσῃ τὸ νέον πολιτικοστρατιωτικὸν σῶμα καὶ διότι οὐδεμία, προσθέτω, ὑπάρχει πιθανότης, ὅτι διὰ τῆς συγχωνεύσεως, θὰ ἐπήρχετο ἡ ψυχικὴ ἑνότης καὶ ἑπομένως ἡ συγχώνευσις θὰ συνετέλη εἰς τὴν κατάρριψιν ἀμφοτέρων τῶν σωμάτων. Ἀλλὰ πλὴν τούτου πάλιν ἀποδιδομένων τῶν ἀστυνομικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν πόλεων μόνον εἰς τὴν ἀστυνομίαν, θὰ εἶναι εὔκολος ἡ χρησιμοποίησις ὅλου τοῦ ὑπολοίπου ὑλικοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν ὅπου ὑπάρχει πραγματικὴ ἀνάγκη, ἐνῷ ἐξ ἄλλου ἡ ἀστυνομία μένουσα μόνη εἰς τὰς πόλεις, θὰ παρεῖχε τὴν ἐγγύησιν, ὅτι θὰ διοργανωθῇ ἔτι πληρέστερον, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν προορισμόν της καὶ φθάσει εἰς τὸ σημεῖον εἰς ὃ ἐπέτυχεν αὐτόν. Ἀλλὰ κύριοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ δύο ἄλλας γνώμας ὄχι γνώμας προερχομένας ἐξ ἀνδρῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἀλλὰ γνώμας προερχομένας ἐξ ἀνδρῶν αὐτῆς ταύτης τῆς χωροφυλακῆς. Αἱ γνῶμαι αὗται εἶναι ἔγκυροι καὶ ἐπίσημοι. Εἶναι ἡ γνώμη τοῦ μετακληθέντος, διὰ τὴν διοργάνωσιν τῆς χωροφυλακῆς κυρίου Ρὶζ ὁ ὁποῖος τονίζει τὸν χωρισμὸν καὶ ὁρίζει, ὅτι θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένος ὁ χωρισμὸς μὲ τὸν περιορισμόν, νὰ περιορισθῇ εἰς τὰς τρεῖς μεγαλυτέρας Ἑλληνικὰς πόλεις, δικαιολογεῖ δὲ διὰ μακρῶν τὴν γνώμην αὐτοῦ, ἀφοῦ ἐξήτασε ὅλας τὰς ἀπόψεις. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτή, ἀλλὰ καὶ ἡ γνώμη τοῦ Νταουλίτζιο ὁ ὁποῖος εἶναι ὀργανωτὴς τῆς χωροφυλακῆς καὶ ὁ ὁποῖος λέγει ταῦτα.

§329ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ ἦτο;

§330Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὰς Ἀθήνας ὅταν ἔγραφεν αὐτά: (ἀναγινώσκει) «ἡ ἀποστολὴ εὗρε.

§331Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἕνας ἦτο καὶ αὐτός, ἀπόβλητος καθὼς ἐγράφη καὶ δὲν διεψεύσθη.

§332Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργός τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ σᾶς λέγω δὲν ὑπάρχει οὐδὲ εἷς ὁ μὴ ἔχων τὴν γνώμην τοῦ ἀπολύτου χωρισμοῦ. Ἀλλὰ κύριοι, ἐλέχθη καὶ κἄτι ἄλλο καὶ προετάθη μία ἀναβολὴ μὲ τὸν σκοπόν, ὅπως προσαχθοῦν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως συγχρόνως καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα αὕτη σκέπτεται νὰ λάβῃ, διὰ τὴν διοργάνωσιν τῆς ὑπηρεσίας τῆς χωροφυλακῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε κύριοι νὰ φρονῶ, ὅτι τὰ δύο αὐτὰ πράγματα δὲν ἔχουσι οὐδεμίαν συσχέτισιν. Ἔχομεν δύο πράγματα ἐντελῶς διάφορα. Ὅσον καὶ ἂν δέχομαι καὶ μετ’ ἐμοῦ ἡ ἐπιστήμη, ὅτι πρόκειται περὶ δύο ὑπηρεσιῶν σεβαστῶν, ἐπίσης ἴσων, ἐπίσης εὐεργετικῶν, ἐπίσης ἀπαραιτήτων πάντως ὅμως χωριστῶν, δὲν ἔχει ἡ πρότασις τῆς ἀναβολῆς, δὲν θὰ εἶχε ἄλλο ἀποτέλεσμα παρὰ νὰ ρίξῃ εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλλένδας λύσιν τὴν ὁποίαν ἐπιτακτικῶς ἀξιοῖ ἡ κοινὴ γνώμη πρὸ τριετίας καὶ πλέον.

§333Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διατί Ἑλληνικὰς καλλένδας;

§334Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἄσχετα τὰ πράγματα· καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἄσχετα δὲν θὰ δύναται νὰ ἐξαρτηθῇ τὸ ἓν ἀπὸ τὸ ἄλλο. Ἐὰν ἡμεῖς ἐπρόκειτο νὰ μεταρρυθμίσωμεν τὸν καταστατικὸν χάρτην τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τὴν αὐτὴν λογικὴν θὰ εἶχε, ἐὰν μᾶς ἐλέγατε νὰ.... αὐτὸν τὸν χάρτην, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ἡ ἀστυνομία καὶ χωροφυλακὴ πρόκειται νὰ ἐπιληφθῇ τῆς τάξεως καὶ εὐταξίας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ. Τὰ πράγματα εἶναι χωριστά. Εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ τὸ τονίζω καὶ ἐγὼ μετὰ λύπης μου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξέθηκεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μισθοδοσίας καὶ μάλιστα ὄχι μικρά. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Καὶ λυποῦμαι καὶ ἐγὼ βαθύτατα. Τὸ λέγω διὰ τὴν διαφορὰν ταύτην. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ ὑπῆρχεν ἐν μέρει μοιραῖα, διότι ἐλήφθη ἀπόφασις περὶ βελτιώσεως τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ ἐκρίθη συνεπῶς, ὅτι δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι μόνον οἱ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων καὶ οὐχὶ οἱ τῆς χωροφυλακῆς, διότι εἶναι στρατιωτικοί.

§335Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος.

§336Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Αὐτὴ εἶναι ἡ κυρία ἀφορμὴ καὶ δὲν εἶναι δικαιολογία. Δικαιολογία δὲν ἔχει ἡ πρᾶξις αὐτή. Σᾶς τὸ λέγω ἀπροκαλύπτως παρὰ τὰς ἀδυναμίας τοῦ δημοσίου ταμείου νὰ ἀνταπεξέλθῃ. Παρ’ ὅλα ταῦτα ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ ζήτημα καὶ ἤδη ὑπάρχει ἡ σχετικὴ μελέτη εἰς τὸ γενικὸν λογιστήριον περὶ τῶν μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις τῶν ὁπλιτῶν τῆς χωροφυλακῆς. Βαθμιαίως θὰ ἐκκαθαρισθῇ καὶ τὸ ἓν σῶμα καὶ τὸ ἄλλο, διότι καὶ τὰ δύο σώματα ἔχουσιν καλοὺς παράγοντας καὶ κακοὺς παράγοντας. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην δι’ ὅλα τὰ μέχρι τοῦδε συντελεσθέντα, καὶ ἡ ὁποία ὅπως εἰς ὅλα τὰ πράγματα οὕτω καὶ ἐδῶ εὑρῆκεν ἀνισότητα καὶ ἡ λῆψις, προχωρεῖ σιγὰ σιγὰ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, διὰ νὰ βελτιώσῃ καὶ ἐν τῷ πνεύματι τοῦ δυνατοῦ ἀναγνωρίσασα πραγματικῶς τὴν μικρὰν μισθοδοσίαν τὴν ὁποίαν λαμβάνουσιν οἱ ὁπλῖται τῆς χωροφυλακῆς, προέβη εἰς τὴν μελέτην καὶ θὰ εἶναι ἴσως τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβάλλῃ εἰς τὴν Βουλὴν εὐθὺς ἅμα ἐπαναληφθῶσιν μετὰ τὰς ἑορτὰς αἱ ἐργασίαι τοῦ σώματος τούτου.

§337Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐφ’ ὅσον περιορίζεται εἰς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς εἶναι ὀλιγώτερον μεγάλαι.

§338Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ὀλιγώτερον μεγάλαι καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ ἔλαβον αὔξησιν.

§339Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πρέπει νὰ ἐπέλθῃ πλήρης ἐξίσωσις. Εἶναι καιρὸς νὰ ἐπέλθῃ ἄρσις τῶν ἀντιθέσεων.

§340Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχει καὶ ἄλλη διαφορά, ὅτι ὁπωσδήποτε ἡ ζωὴ εἰς τὰς πόλεις εἶναι δαπανηροτέρα.

§341Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Χειροτέρα.

§342Κ. ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι χειροτέρα ἀλλ’ ὄχι δαπανηροτέρα. Τὸ τονίζω τοῦτο.

§343Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δύνασθε ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ δώσητε ἐπιμίσθιον διὰ τὰ ἐνοίκιά των εἰς ὅλους, δὲν δύνασθε νὰ κάμητε διάκρισιν μισθοῦ, διότι ἀποτελεῖ διαφορὰν θέσεως.

§344Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Αὐτὴ εἶναι σκέψις τὴν ὁποίαν θὰ κάμωμεν. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Εὐριπαῖον. Βεβαίως ἡ χωροφυλακὴ ἐκτίθεται εἰς κινδύνους μεγάλους καὶ διὰ τοῦτο ἐξῆρα κατὰ καθῆκον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ τοὺς κινδύνους εἰς τοὺς ὁποίους ἐκτίθεται καὶ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσφέρει, ἀλλὰ ἐν κανονισμῷ τῆς μισθοδοσίας εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἐπηρεασθῶσι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ κανονίσωσι ταῦτα ἐκ τῶν ἐξόδων τοῦ βίου.

§345Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι τὰ ἐπιμίσθια, ἐπειδὴ ὑπάρχει μεγαλυτέρα ἀνάγκη δύνασθε νὰ ἐξισώσητε τὰς διαφορὰς διὰ ἐπιμισθίου.

§346Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καὶ αὐτὴ εἶναι μία σκέψις ἀφοῦ ὡς εἶπον, ὅτι τὸ ζήτημα μελετᾶται καὶ ὡς πρὸς τοὺς ὁπλίτας διὰ τοὺς ὁποίους εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν σύνταξιν ἑνὸς νομοσχεδίου ὑποβληθέντος ἤδη εἰς τὴν κρίσιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε κύριοι νὰ φρονῶ, ὅτι δισταγμοὶ δὲν ἐπιτρέπονται ἔχω δὲ ἀσάλευτον τὴν γνώμην, ὅτι ἐὰν δὲν ἐπικρατήσῃ ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπηρεασθῶμεν ἐκ προσωπικῶν ἐλατηρίων θὰ καταστραφῶσι καὶ τὰ δύο σώματα. Ἐγὼ θὰ ηὐχόμην ἀντὶ νὰ ἴδω συγχωνευόμενα αὐτὰ τὰ δύο σώματα θὰ ηὐχόμην νὰ ἴδω καταργημένην τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων καὶ ἀνατιθέμενα τὰ ἀστυνομικὰ καθήκοντα εἰς σῶμα καθαρῶς στρατιωτικόν. Πεισθῆτε, ὅτι εἶναι καλλιτέρα ἡ ἀναχρονιστικὴ λύσις τῆς νοθείας.

§347Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡ συγχώνευσις ἡ ἀληθὴς εὑρίσκεται εἰς τὸ μέσον.

§348Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐξορκίζω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ θελήσῃ νὰ καταστρέψῃ τὸ ἔργον τῆς Βρεττανικῆς ἀποστολῆς τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν ἀληθῶς καρποφόρον διότι τοῦτο θὰ ἦτο πολιτικὸν ἔγκλημα τὸ ὁποῖον κολακεύομαι νὰ πιστέψω, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ διαπράξῃ ἡ Βουλὴ τῆς 1ης Αὐγούστου 1928, ἡ ὁποία ἐκλήθη νὰ συμβιβάσῃ τὰ ἀσυμβίβαστα, ἀλλὰ ἐκλήθη νὰ ἐξυπηρετήσῃ πολιτικὴν ὄχι προσώπων, ἀλλὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἀσφαλέστερον τὸ σύνολον τῶν πολιτῶν, τοιαύτη δὲ πολιτικὴ τοῦ συνόλου τῶν πολιτῶν εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν θεσμῶν ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς εὐεργετικωτέρας μεγαλειτέρας καὶ ἀσφαλεστέρας ἀποδόσεως αὐτῶν καὶ οὐχὶ ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς ἐξυπηρετήσεως πολιτικῶν καὶ προσωπικῶν συμφερόντων.

§349Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω κ. Πρόεδρε, νὰ μοὶ δώσητε τὸν λόγον, διότι ἐγεννήθη προσωπικὸν ζήτημα.

§350ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§351Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔκαμε τὴν εἰσήγησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου αὐτοῦ τοῦ νόμου, ἠθέλησεν ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐπιχειρημάτων ν’ ἀντλήσῃ καὶ ἐπιχειρήματα ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην, καὶ ἐν τῇ φορᾷ τοῦ λόγου του εἶπεν, ὅτι τὸ νομοθέτημα τοῦτο ἔχει σύμφωνον ὁλόκληρον τὴν Κερκυραϊκὴν γνώμην, ἐγὼ προσέθεσα τὴν Ἑλληνικήν, κ. ὑπουργέ, καὶ τὸ ἀπεδέχθητε καί εἴπατε, μάλιστα Ἑλληνικήν, ἀλλ’ εἴχατε προφανῶς ἐπιληφθῆ περιπτώσεως κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλέχθη ἡ γνώμη αὐτή, ἐνῷ ἡμεῖς ἠθέλομεν ν’ ἀποφύγωμεν τοῦ ν’ ἀποδώσωμεν προσωπικὰ ἐλατήρια εἰς οἱανδήποτε γνώμην. Ἐγίναμεν ὅμως ἀντικείμενον καὶ πάλιν ἀποδόσεως προσωπικῶν ἐλατηρίων, καὶ ἐτόνισεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ὑπάρχουσιν προσωπικὰ ἐλατήρια, τὰ ὁποῖα θολώνουσιν καὶ ἐπηρεάζουν τὴν σκέψιν ἡμῶν καὶ ὄχι ἐκείνου, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πράξῃ ἔργον λεπτότητος ἀπέναντι συναδέλφων ἐλαυνομένων ἀπὸ τὰ λεπτὰ καὶ εὐγενῆ ἐλατήρια ἀπὸ τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὸς ἐλαύνεται, ἐὰν ἀνακαλέσῃ τὴν δὶς λεχθεῖσαν φρᾶσιν.

§352Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὲ συγχωρεῖτε. Ἐφ’ ὅσον οὕτω, πῶς ἐξελάβατε αὐτὴν τὴν φράσιν, σᾶς δηλῶ κατηγορηματικῶς, ὅτι λυποῦμαι βαθύτατα καὶ ἄν θέλητε σᾶς λέγω καὶ κάτι τί ἄλλο, τὴν ἀνακαλῶ. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ μου δὲν ἦτο νὰ προσβάλω οὐδένα, ἀλλὰ τοῦτο καὶ μόνον, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὕτη ἡ μία ἐξυπηρετεῖ τὸν θεσμὸν καὶ ἡ ἄλλη ἐξυπηρετεῖ τὰ πρόσωπα. Τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ πρόσωπα. Εἶναι ἡ πολιτικὴ ἐκείνη ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ τὸν θεσμὸν ἐν τῇ ἀντιθέσει πρὸς τὴν ἄλλην ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ τὰ πρόσωπα.

§353ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἐδόθησαν ἐξηγήσεις.

§354Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὁ ὁποῖος ἔδωκεν ἐξηγήσεις, διότι νομίζω, ὅτι ἦτο ἀπαραίτητον νὰ δώσῃ τοιαύτας.

§355Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δεδομένου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ ἀνάγνωσιν, ἐὰν εἶναι πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν.

§356Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ἔχω τὸν λόγον. Ἔλαβον προηγουμένως τὸν λόγον καὶ ἔκαμα μίαν πρότασιν ἀναβολῆς ἐν τῇ προσδοκίᾳ, ὅτι ἡ πρότασις αὕτη θὰ ἐγίνετο δεκτή. Δὲν ἀνέφερα οὐδὲν ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων ὑπὲρ τῆς γνώμης, τὴν ὁποίαν πρεσβεύω. Διαφωνῶ κατ’ ἀρχήν, ὅτι εἶναι ἄλλα τὰ καθήκοντα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ ἄλλα τὰ καθήκοντα τῆς χωροφυλακῆς.

§357ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴχατε εἴπη, ὅτι εἴχατε ἓν προσωπικὸν ζήτημα. Εἶσθε ἐγγεγραμμένος, ἀλλὰ προηγουμένως ὁ κ. Ἀβραάμ.

§358Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἄς διακόψωμεν καὶ συνεχίζομεν, ὅταν ἐπανέλθωμεν. Κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι, κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν, θὰ δεχθῶ καὶ τροπολογίας.

§359ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε.

§360ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ τὴν 10ην μ. μ.

(Ὥρα 9.10′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου καταλαμβάνει ὁ τακτικὸς Πρόεδρος κ. Ι. Τσιριμῶκος). (Ὥρα 10.30′ μ. μ.)

§361ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Παρακαλεῖται ὁ κ. γραμματεὺς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικά).

§362ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται. Ὁ κ. Ἀβραὰμ ἔχει τὸν λόγον.

§363Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Παραιτοῦμαι κ. Πρόεδρε.

§364ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαδᾶς, ἀπών, ὁ κ. Καρασεβδᾶς.

§365Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἡ ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, τῆς ἑνοποιήσεως τῆς ἀσφαλείας τῶν μεγαλουπόλεων εἶναι ἀναμφισβήτητος. Δὲν γεννᾶται οὐδεμία ἀπολύτως ἀμφιβολία καὶ δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη οὐδεμιᾶς ἀναπτύξεως ἐπιχειρηματολογίας, διὰ νὰ καταδειχθῇ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη καὶ εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἐπὶ ἕνα τόσον μικρὸν διάστημα, διετηρήθη μία κατάστασις κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀσφάλεια τῶν μεγαλουπόλεων ἦτο διαπεπιστευμένη εἰς δύο σώματα κεχωρισμένα. Μόνον ἐκεῖναι αἱ πολιτειακαὶ μεταβολαὶ καὶ ἐν γένει ἀνώμαλαι τῆς τελευταίας 10ετίας περίοδοι καὶ τὰς ὁποίας διῆλθον ἐξηγοῦν τὴν διατήρησιν τῆς δυαδικότητος τῶν σωμάτων τῶν ἐξυπηρετούντων τὴν ἀσφάλειαν τῶν μεγαλουπόλεων. Ἀλλ’ ἂν ἡ ἀνάγκη τῆς ἑνότητος τῆς ἀσφαλείας τῶν μεγαλουπόλεων εἶναι ἀναμφισβήτητος, νομίζω, ὅτι εἶναι πλέον ἡ τοιαύτη ἡ ἀνάγκη τῆς ἑνοποιήσεως τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας τῆς ὅλης χώρας. Ὅπως δὲ ἐπιτευχθῇ ἡ ἑνοποίησις τῆς ἀσφαλείας τῆς ὅλης χώρας, δὲ ὑπάρχει ἄλλο μέσον, παρὰ νὰ ἐμπιστευθῶμεν αὐτὴν τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐσωτερικὴν τῆς χώρας εἰς ἓν σῶμα, διεπόμενον ἀπὸ ἕνα ἑνιαῖον ὀργανισμόν. Νὰ γίνῃ δηλαδὴ ἐν τῇ ἐσωτερικῇ ἀσφαλείᾳ, ὅτι γίνεται καὶ ἐν τῇ ἐξωτερικῇ ἀσφαλείᾳ. Πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐξωτερικῆς ἀσφαλείας δὲν ὑπάρχουν πολλοὶ στρατοί. Ὑπάρχει μόνον ἕνας ἀδιάφορος μὲ πολλοὺς κλάδους. Καὶ εἰς τὸν στρατὸν βέβαια ὑπάρχει ἀνάγκη πολλῶν εἰδικοτήτων. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπάρχει ἀνάγκη εἰδικοτήτων δὲν ἕπεται ἐκ τούτου ὅτι, πρέπει νὰ γίνουν πολλοὶ στρατοὶ καὶ εἰς οὐδὲν Κράτος ποτὲ ἐσκέφθησαν νὰ κάνουν πολλοὺς τοιούτους πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς ἀνάγκης τῶν εἰδικοτήτων, ἀλλὰ τὸ μόνον ποῦ ἐσκέφθησαν εἶναι ἡ ὑποδιαίρεσις τοῦ ἑνὸς στρατοῦ, εἰς διαφόρους κλάδους. Ὅτι γίνεται καὶ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν καὶ εἰς τὸν στρατὸν τῶν διαφόρων Κρατῶν τοῦτο μπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν χωροφυλακὴν ὑπὸ τὴν εὐρυτέραν ἔνοιαν τῆς λέξεως. Ὑπάρχει ὅμως μία διαφορὰ μεταξὺ τοῦ σώματος τῆς ἐξωτερικῆς καὶ τοῦ σώματος τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας, δηλαδὴ χωροφυλακῆς ὑπὸ τὴν εὐρεῖαν ἔνοιαν καὶ τοῦ στρατεύματος. Ὅτι ἐν μὲν τῷ στρατεύματι ἡ ἀνάγκη τῶν εἰδικοτήτων εἶναι πολὺ μεγαλειτέρα λόγῳ τῆς τελειοποιήσεως τῶν μέσων τῆς ἀμύνης καὶ ἐπιθέσεως ἐνῷ ἐν τῇ ἐσωτερικῇ ἀσφαλείᾳ δὲν ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη τόσων πολλῶν εἰδικοτήτων, τὰ ἴδια πρόσωπα σχεδόν, εἰς διάστημα ὀλίγον μορφωνόμενα κατὰ τὸν ἕνα ἢ ἄλλον τρόπον μποροῦν νὰ ἐπαρκέσουν εἰς τὴν μίαν ἢ εἰς τὴν ἄλλην ἰδιαιτέραν ὑπηρεσίαν τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας. Ἐκ τούτου ἕπεται ὅτι, πρέπει νὰ γίνῃ, τὸ ὑπάρχον ἓν σῶμα ἑνιαῖον ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ὑποδιῃρημένον εἰς διαφόρους κλάδους, ἀλλὰ μεταξὺ τῶν κλάδων τοῦ ὅλου σώματος τῆς ἀσφαλείας δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁ χωρισμὸς τόσον ἀπόλυτος. Καὶ πρὸς τοῦτο πρέπει ὄχι μόνον νὰ ὑπάρχῃ εἰς ἑνιαῖος ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος νὰ διέπῃ καὶ ἑνοποιῇ τὸ ὅλον σῶμα, ὥστε ν’ ἀναπτύσσεται ἓν κοινὸν αἴσθημα συναδελφικόν, ἓν ἑνιαῖον πνεῦμα σώματος, μία ἑνιαία πειθαρχεία, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ μὴν εἶναι ἀπόλυτος ὁ χωρισμός, νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ μεταφορὰ στελεχῶν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς κλάδου εἰς τὸν ἄλλον ἀνδρῶν καὶ στελεχῶν. Δὲν πρέπει βεβαίως νὰ ἐπιτρέπηται ἀπόλυτος ἐλευθερία τοιαύτης μεταφορᾶς, ἀλλὰ καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, νὰ βασιλεύῃ ἀπόλυτος ἀποκλεισμός. Μεταξὺ τοῦ ἑνὸς κλάδου καὶ τοῦ ἄλλου ἀπαιτεῖται νὰ ὑπάρχῃ κἄποια ἐλευθερία μεταφορᾶς. Καὶ ἐπὶ τοῦ βαθμοῦ ταύτης μόνον θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ συζήτησις. Μπορεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ θέλῃ εὐρυτέραν ἢ στενωτέραν ἐλευθερίαν ἢ ἡμεῖς τί ἀντίθετον, πάντως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κἄποια ἐλευθερία μεταφορᾶς στελεχῶν καὶ ἀνδρῶν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς σώματος εἰς τὸ ἄλλον. Ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ ἔχωμεν κοινὰς σχολὰς στελεχῶν καὶ ἀνδρῶν ἐκτὸς τῶν εἰδικῶν. Ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν καὶ εἰδικάς, ἀλλὰ καὶ κοινὰς σχολάς, διότι ὑπάρχουν καὶ κοινὰ μαθήματα δι’ ὅλα τὰ ὄργανα τῆς ἀσφαλείας, ὅπως ὑπάρχουν καὶ ξεχωριστὰ μαθήματα διὰ τοὺς τῶν καθ’ ἕκαστον κλάδων αὐτῆς. Ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς κατάλογον, μαθήματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι κοινὰ εἰς ὅλους τοὺς κλάδους, παρέλειψε ὅμως ν’ ἀναφέρῃ καὶ τόσα ἄλλα ποῦ εἶναι κοινά. Ἀνάγκη λοιπὸν νὰ ὑπάρχουν κοιναὶ σχολαί, ὅπως καὶ εἰδικαί, ὥστε νὰ ἠμποροῦν οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ πολῖται νὰ φοιτοῦν πρῶτον εἰς τὰ γενικὰ σχολεῖα καὶ ὕστερον διὰ νὰ εἰδικεύωνται εἰς τὰ εἰδικά. Δι’ ὅλων αὐτῶν τῶν μέτρων θὰ ἔχωμεν ἕνα σῶμα ἀσφαλείας ἐσωτερικῆς μὲ πολλοὺς κλάδους καὶ ὄχι πολλὰ τοιαῦτα σώματα, τοῦθ’ ὅπερ δὲν εἶναι τὸ αὐτό. Ἀλλὰ μᾶς εἶπε σήμερον ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἰς μὲν τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἄλλο πνεῦμα, παρὰ τὴν ἀστυνομίαν τῆς ὑπαίθρου χώρας. Καὶ δή, ὅτι οἱ μὲν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων πρέπει νὰ ἔχουν πολιτικὸν πνεῦμα, οἱ δὲ τῆς χωροφυλακῆς νὰ ἔχουν στρατιωτικὸν τοιοῦτον, ὥστε δὲν δικαιολογεῖται οἱαδήποτε ἑνότης αὐτῶν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲ εἶπεν ὀρθὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐγὼ νομίζω ὅτι, καὶ τὰ δύο σώματα πρέπει νὰ ἔχουν καὶ τὸ ἕν καὶ τὸ ἄλλο πνεῦμα καὶ τὸ στρατιωτικὸν καὶ τὸ πολιτικόν. Διότι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν αὐτά; Ἀλλ’ ἐξ ἄλλου ὑπάρχει ἀνάγκη καὶ δὴ τὸ μὲν πολιτικὸν πνεῦμα, διότι πολῖται καὶ ὄχι στρατιῶται διοικοῦν, τὸ δὲ στρατιωτικὸν πνεῦμα, ἵνα ἐπιβάλλωνται περισσότερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μεταφορὰν ἔστω καὶ μικρᾶς δυνάμεως ἀπὸ τοῦ ἑνὸς κλάδου εἰς τὸν ἄλλον ἡ ὁποία εἶπον δέον νὰ ἐπιτρέπηται περιωρισμένως, διὰ νὰ ἐκτελεῖται ἑκάστοτε ἀμερολήπτως ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι πρέπει ν’ ἀνατίθηται εἰς ἕνα συμβούλιον καλῶς καταρτισμένον. Δύναται δέ, νὰ ὁρισθῇ ὅτι ἡ μεταφορὰ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ὁριστικὴ καὶ προσωρινὴ πάντως μετὰ προηγουμένην τινα εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν. Ἐὰν ἡ μεταφορὰ αὐτὴ ἐπιτρέπεται εἰς ἕνα βαθμὸν καὶ ἐφαρμοσθῶσι καὶ τὰ λοιπὰ ρηθέντα μέτρα τοῦ ἑνιαίου ὀργανισμοῦ καὶ κοινῶν σχολῶν, ὡς ἀποτέλεσμα θὰ ἔχωμεν καὶ ὀλιγώτερα ἔξοδα, πρὸς συντήρησιν τῶν σωμάτων ἀσφαλείας καὶ συνεργασίαν εὔκολον καὶ εἰλικρινῆ τῶν δύο σωμάτων τούτων ὁσάκις θέλομεν καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκτείνωμεν χωρὶς κλονισμοὺς καὶ ἀδικίας, τὸν θεσμὸν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων εἰς παραπέρα τοιαύτας. Ἀλλὰ καὶ ἔξοδα πολλὰ θὰ ἔχωμεν καὶ ἔλλειψιν συνεργασίας ἐκτὸς τῆς δυσκολίας, τῆς ἐπεκτάσεως τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, κακὰ τὰ ὁποῖα θὰ κάμουν ν’ ἀποτύχουν καὶ τὰ δύο σώματα τῆς ἀσφαλείας, ὅπως ἕνεκα τοιούτων ἀπέτυχε καὶ τὸ σῶμα τῆς ἀγροφυλακῆς, τὸ προκάτοχον καὶ δι’ αὐτὸ κατηργήθη. Τέλος ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἑνιαῖον ὀργανισμὸν τῶν σωμάτων τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας ἐν γένει ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι καὶ ὁλόκληρος, διὰ μιᾶς ἠμπορεῖ νὰ εἰσαχθῇ καὶ ψηφισθῇ ἀλλὰ κατὰ τμήματα δύναται νὰ γίνῃ τοῦτο, παραδείγματος χάριν ψηφιζομένου ἤδη τοῦ ἀφορῶντος τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων, ἀλλὰ διασκευαζομένων τῶν σχετικῶν ψηφιζομένων διατάξεων οὕτως ὥστε, νὰ συνδυάζωνται μὲ τὸν ὑπόλοιπον ὀργανισμὸν τὸν βραδύτερον εἰσαχθησόμενον καὶ ψηφισθησόμενον.

§366Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὁ γενικὸς διοικητὴς Κρήτης, ἔχει προτείνει ὅπως τὸ σῶμα τῆς ἀγροφυλακῆς γίνῃ σῶμα στρατιωτικόν.

§367Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Φρονῶ συνεπῶς, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ εἷς ὀργανισμός, διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρεσίαν, θὰ ὑπήγοντο ὅλαι αὐταὶ αἱ εἰδικότητες.

§368Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Πῶς θὰ διοικεῖτο τὸ σῶμα αὐτό;

§369Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα δευτερεῦον, διότι εἶναι ζήτημα λεπτομερειῶν.

§370ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μάρκου ἔχει τὸν λόγον.

§371Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ὅταν εἰς τὴν 4ην συνέλευσιν ὁ τότε ἂν δὲν ἀπατῶμαι ὑπουργὸς τῆς ἐννόμου τάξεως συνάδελφος κ. Κούνδουρος εἶχεν ὑποβάλει νομοσχέδιον προνοοῦν, διὰ τὴν μετάταξιν τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωραφυλακῆς εἰς τὸ σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὑπῆρξα ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον τὸ βῆμα καὶ προήσπισαν μὲ ἀληθῆ φανατισμὸν τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων. Κατώρθωσα, δὲ νὰ πείσω καὶ τὸν ὑπουργὸν τῆς ἐννόμου τάξεως εἰς τὴν Βουλήν, νὰ μὴ δεχθῇ τὴν προταθεῖσαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία σκοπὸν εἶχε, νὰ βλάψῃ τὴν ὁμοιογένειαν τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας τῶν πόλεων. Ἀτυχῶς δὲν εὑρίσκομαι εἰς τὴν αὐτὴν εὐχάριστον περίστασιν σήμερον, ἡ κτηθεῖσα ἀπὸ τὸ 1924 πεῖρα μέχρι σήμερον κατέδειξε, ὅτι ἂν δὲν ἐξεφυλλίσθη ὁ θεσμὸς τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων ἐξεφυλλίσθησαν καὶ παρέλυσαν τὰ ὄργανα αὐτῆς εἰς σημεῖον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ κίνδυνος ἐν Πάτραις νὰ ἐκδιωχθῶσιν διὰ δημοσίας κραυγῆς. (χειροκροτήματα).

§372Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Συμπολῖται σας ἐκ Πατρῶν στέλλουν τοῦ κόσμου τὰ τηλεγραφήματα.

§373Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀντιλήψεως τὴν ὁποίαν κατέδειξα εἰς τὴν διεύθυνσιν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων τοῦ ὑπουργείου σας. Ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως μετέδωσα τὰς βαρβαρότητας τῶν ὁποίων ὑπῆρξαν θύματα οἱ συμπολῖται μου ἀπὸ μέρους τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Μὲ ἤγαγον εἰς σημεῖον, ὅτε ἤμην ὡς συνήγορος εἰς τὸ δικαστήριον, ν’ ἀπευθυνθῶ εἰς τὸ ἀκροατήριον καὶ νὰ εἴπω, ὅτι ἂν διὰ δευτέραν φορὰν ἴδωσιν ὄργανα τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων αὐθαιρετοῦντα κατ’ αὐτῶν ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ πολῖται ὑπερασπίζοντες τὴν ἀκεραιότητα, τὴν ζωήν των, νὰ φονεύωσιν, ἐφ’ ὅσον ἔφθασαν μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου ἀγριότητος. Ἐπὶ ἓν ἔτος ὁλόκληρον, ἐτήρησα στατιστικὴν ἐκ τῆς ὁποίας προκύπτει, ὅτι δέκα ὀκτὼ ἐν ὅλῳ ἀδικήματα κατὰ τῶν πολιτῶν ἔλαβον χώραν ἀπὸ τὰ κατώτερα ὄργανα τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Τὰ ὄργανα τῆς Ἀστυνομίας τῶν πόλεων μεταχειρίζονται ἓν ρόπαλον λεγόμενον Κλὸμπ καὶ ἐνόμισαν, ὅτι τὸ ρόπαλο τοῦτο εἶναι προωρισμένον νὰ θραύῃ τὰς κεφαλὰς τῶν πολιτῶν. Θὰ μοὶ εἴπητε ὅτι πάντα ταῦτα δὲν εἶναι ἀφορμή, νὰ καταφέρεσαι κατὰ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πέλεων. Βεβαίως δὲν θὰ ἦτο ἀφορμή, ἐὰν ἀπεβάλλοντο τοῦ σώματος τὰ ἀκατάλληλα ὄργανα. Δυστυχῶς δὲν εἶδον, οὔτε αὐτοὺς τοὺς διοικοῦντας τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων νὰ θέσουν καὶ τὴν θέσιν των τὰ ὄργανα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα παρέβησαν τὸ καθῆκον των καὶ δὲν ἐσεβάσθησαν τοὺς πολίτας. Τὰ ὄργανα ταῦτα δὲν ὑπῆρξαν ἀνάξια πρὸς τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα διοίκησαν καὶ ἐξεπροσώπευσαν τὴν Ἀστυνομίαν τῶν πόλεων κατὰ τὸ 1924. Ἐν τούτοις παρ’ ὅλα ταῦτα, παρ’ ὅλας τὰς ἀφορμὰς τὰς ὁποίας ἔχωμεν ἐκ τῆς μέχρι σήμερον συμπεριφορᾶς τῶν ὀργάνων τῆς Ἀστυνομίας τῶν πόλεων, τὰς παρεκβάσεις δ’ αὐτὰς τὰς δικαιολογοῦν καὶ οἱ διοικοῦντες τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων ἐκ τοῦ ὅτι εὑρίσκεται ἡ τύχη αὐτῶν ἐκκρεμὴς καὶ ὅτι ἔχουν οἱονεὶ καταληφθῆ ἀπὸ μίαν ἀπογοήτευσιν, διότι δὲν γνωρίζουν τίποτε, θὰ ἐξακολουθήσουν ὑπηρετοῦντες ὑπὸ τὸν αὐτὸν ὀργανισμὸν καὶ ἕνεκεν τούτου δὲν δεικνύουν τὴν προσήκουσαν μέριμναν. Ἐν τούτοις θὰ ἤμην διατεθειμένος, νὰ δώσω ἀκόμη εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων μίαν πίστωσιν χρόνου, ἀλλὰ θὰ συνίστων καὶ εἰς τοὺς διοικοῦντας, ὅπως ἐπωφελούμενοι τῆς διατάξεως τοῦ σχεδίου νόμου τῆς Κυβερνήσεως ἀσκήσωσιν αὐστηρὰν καὶ δικαίαν ἐκκαθάρισιν τῶν στελεχῶν καὶ ὀργάνων. Ἐὰν ἐξακολουθήσουν οἱ ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι νὰ εἶναι ὅμοιοι κατὰ τὴν συμπεριφορὰν πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐπανάληψιν ἀπησχόλησαν τὰς καταδιωκτικὰς ἀρχὰς ἐν Πάτραις καὶ τὰ ἐκεῖ δικαστήρια, βεβαιωθῆτε ὅτι ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων, θὰ ἐκδιωχθῇ ἐκ Πατρῶν, διὰ δημοσίας κραυγῆς (χειροκροτήματα).

§374Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἔχω νὰ εἴπω δύο λέξεις ἀκόμη. Ὁ συνάδελφος κ. Τζερμιᾶς εἶπεν, ὅτι οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὑπάρχει ὁ μὴ παραδεχόμενος, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῶν καθηκόντων τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνατεθῆ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων καὶ τῶν καθηκόντων τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνατεθῆ εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅλως τὸ ἀντίθετον. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι ὄργανα ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ Κράτους, ἐφ’ ὅσον ἀποβλέπουσι εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἀντικειμενικὸν σκοπόν, ἐφ’ ὅσον ἡ προληπτικὴ δρᾶσις των καὶ ἡ κατασταλτικὴ δρᾶσις των εἰς τὸν αὐτὸν ἐπίσης σκοπὸν τείνουσι, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορὰ ἀπολύτως μεταξὺ τοῦ προορισμοῦ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων καὶ τοῦ προορισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Βεβαίως ἐὰν θελήσῃ τις νὰ ἐξιδανικεύσῃ τὰ πράγματα εἰς τὴν ἰατρικὴν π. χ. θὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ὑπάρχει ἄλλος εἰδικός, διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ ἀριστεροῦ ὀφθαλμοῦ. Ἀλλὰ διαφορὰ οὐσιώδης δὲν ὑπάρχει, ὑπάρχει ἡ ἁπλῆ διαφορὰ τοῦ περιβάλλοντος, ὅπως μεταξὺ τῶν καθηκόντων τοῦ Οἰκ. Ἐφόρου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Οἰκ. Ἐφόρου Λασσηθίου ὑπάρχει τεραστία διαφορά, διαφορὰ ὅμως δημιουργουμένη ἐκ τῆς ἀντικειμενικῆς καταστάσεως τῶν πραγμάτων καὶ τοῦ γενικοῦ περιβάλλοντος καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὑπάρχει καὶ διαφορὰ μεταξὺ τῆς μιᾶς καὶ τῆς ἄλλης ἀντιλήψεως. Ἀλλ’ ὄχι διαφορὰ ὡς ὑπεστήριξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν συναδέλφων. Ὁ Οἰκ. Ἔφορος Ἀθηνῶν δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίζῃ τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσι τὴν φορολογίαν τῶν βοσκῶν καὶ τὴν φορολογίαν τῶν ποιμνίων, ἢ τὴν δασικὴν φορολογίαν. Ὁ Οἰκ. Ἔφορος Λασσηθίου ἐξ ἀντιθέτου δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίζῃ τοὺς φόρους τῶν μεγάλων βιομηχανικῶν καὶ τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Ἀλλ’ ἐκ τούτου δὲν ἕπεται, ὅτι θὰ διαιρέσωμεν εἰς κλάδους τοὺς ἐφόρους καὶ θὰ ἔχωμεν εἰδικοὺς ἐφόρους διὰ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος ἡ ὁποία ἐνδιαφέρει μίαν περιφέρειαν ἢ ἐφόρους εἰδικούς, διὰ τὴν φορολογίαν τῶν κουκουλίων. Ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὅτι ἐνῷ μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχομεν κοινὰς τὰς γνώμας, εἶναι λυπηρόν, διότι δὲν ἔχομεν καὶ τὰ συμπεράσματα κοινά. Ὁμολογεῖ μεθ’ ἡμῶν καὶ πρὸ ἡμῶν καὶ κατόπιν ἡμῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι εἶναι θλιβερὸν τὸ νὰ εἶναι ἀνατεθειμένα τὰ ἀστυνομικὰ καθήκοντα ἐν τῇ αὐτῇ περιφερείᾳ εἰς δύο σώματα. Καὶ ὅμως υἱοθετεῖ τὴν ἀντίληψιν ταύτην, διὰ τοῦ νομοθετήματος, διότι διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν διαιροῦμεν τὸ σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ἐν τῇ πόλει δὲν σημαίνει ἄλλο τι, παρὰ χρησιμοποίησιν τοῦ δυαδικοῦ συστήματος, δηλαδὴ καὶ τῶν δύο σωμάτων. Ὁμολογεῖ ἐπίσης ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὁ πρῶτος ἐκεῖνος νόμος ὁ ὁποῖος ἐθέσπισε τὰ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, ὁ καταστατικὸς οὕτως εἰπεῖν χάρτης ὁ ὁποῖος καθώριζε τὴν ἁρμοδιότητα ἑκάστου τῶν δύο σωμάτων, εἶναι ἄριστος. Καὶ ἐνῷ ψάλλει τὸ ἐγκώμιον τοῦ νόμου ἐκείνου καὶ ἐνῷ θέλει νὰ ἐπαναφέρῃ τὰ πράγματα εἰς τὸν νόμον ἐκεῖνον, δὲν τὰ ἐπαναφέρῃ, ἀλλὰ καταλήγει εἰς σύστημα τὸ ὁποῖον οὐδαμῶς διαφέρει τοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον καθιέρωσε τὸ κακισθὲν ἐκεῖνο διάταγμα. Δὲν δύναται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, κύριοι, νὰ διεξαχθῇ ἄνευ φακέλλων εἰδικῶν, ἄνευ στατιστικῆς, ἄνευ ὡρισμένων στοιχείων πραγματικῶν. Ἀλλ’ ἡ συζήτησις δὲν διεξήχθη ἐν πλάνῃ. Εὑρέθημεν ἀπαράσκευοι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, διότι εἴχομεν τὴν ἰδέαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, Κυβέρνησις ἀνορθωτικὴ θὰ ἤθελεν δεχθῇ ἐπὶ ἑνὸς ζητήματος τόσον σοβαροῦ, οὐχὶ τὴν μονόπλευρον ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ τὴν γενικὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς Ἀστυνομίας τῶν πόλεων καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς χωροφυλακῆς. Καὶ ἠθέλομεν τότε ὑποδείξῃ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ ἴδῃ καὶ ἐκεῖνος ὅτι αἱ εἰσηγήσεις αἱ ὁποῖαι τοῦ ἐγένοντο δὲν ἦσαν ἀκριβεῖς ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ συμπεράσματος τῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία ἐπέρχεται ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον προτείνει. Ἀναφέρω μάλιστα, εἰς Ἀθήνας παρέλειψε νὰ ἐξετάσω τὴν δαπάνην τὴν ὁποίαν συνεπάγεται ἡ παραμονὴ τριακοσίων ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς μὲ ἀνάλογα στελέχη ἐν τῇ πόλει. Παρέλειψε νὰ ἐξαιρέσῃ τὴν δαπάνην ἡ ὁποία ἐπέρχεται ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς παραμονῆς ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὰ προάστεια Γλυφάδα καὶ Διονύσου. Ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς βεβαιοῖ, ὅτι ἦσαν ἐσφαλμέναι αἱ εἰσηγήσεις ἐπὶ τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἐλέγχονται, θὰ τοῦ εἴπω, ὅτι αἱ πληροφορίαι του δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Ἀντελήφθητε πόση εἶναι ἡ ἀπόστασις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέτρον τῆς ἐκτιμήσεως τῆς κοινῆς γνώμης σήμερον πρὸς τὸ ἕτερον τῶν σωμάτων τούτων ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τοῦ ἐκ Πατρῶν συναδέλφου. Ἠθέλησε πὰ παραστήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη ἀξιοῖ τάχα ἐπιβράβευσιν μονόπλευρον ἑνὸς ἐκ τῶν δύο σωμάτων. Καὶ ἔρχεται ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Πατρῶν καὶ μᾶς λέγει, ὅτι ἀκριβῶς ἡ κοινὴ γνώμη ἀξιοῖ τὸ ἀντίθετον. Ἀλλ’ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν προκειμένου περὶ ζητήματος τόσον σοβαροῦ, νὰ μὴ ὁμιλῇ περὶ παραγόντων, διότι ἡ κοινὴ γνώμη ἐφ’ ὅλων τῶν ζητημάτων ἐκδηλοῦται κατὰ διάφορον τρόπον, διὰ τῆς ἐκλογῆς τῶν βουλευτῶν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, πῶς θὰ κρίνῃ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, ἐὰν εἶναι ὑπὲρ τῆς χωροφυλακῆς ἢ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Θὰ κάμωμεν δημοψήφισμα ἢ θὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἕκαστος ἀναλόγως τῶν σχέσεών του ἔχει; Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐὰν πρόκειται νὰ κάμωμεν ἀληθεῖς δοκιμὰς τοῦ νόμου, δέν δυνάμεθα νὰ συμφωνήσωμεν μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη εἶναι ἀπολύτως κατὰ τῆς χωροφυλακῆς καὶ εἶναι ἀπολύτως εὐνοϊκὴ ὑπὲρ τῆς Ἀστυνομίας τῶν πόλεων.

§375Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶπον, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν, ἥτις ὅμως πολιτικὴ δὲν καταφέρεται οὔτε κατὰ τοῦ ἑνός, οὔτε κατὰ τοῦ ἑτέρου σώματος. Ἁπλῶς βάζει κάθε σῶμα εἰς τὴν θέσιν του.

§376Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐφέρατε ὡς παράδειγμα αὐτό. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη δύο θέσεων καὶ ὅτι πρέπει ἀμφότερα τὰ σώματα νὰ τεθοῦν εἰς μίαν θέσιν. Ὑποστηρίζων ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πράγματι τὰ δύο σώματα πρέπει νὰ εὑρεθῶσιν ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους ὑλικοὺς καὶ ἠθικούς. Πρέπει νὰ ἀφήσετε τὸν χρόνον νὰ διευκολύνῃ τὰς ἀπόψεις ἢ καὶ νὰ διαφωτίσῃ ἡμᾶς. Αἱ ἐξετάσεις τὰς ὁποίας ἔδωκεν τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς καὶ τῆς ἀστυνομίας τῶν πόλεων, δὲν ἠδύναντο νὰ καταλήξουν εἰς ἀκριβῆ καί δικαίαν βαθμολογίαν, διότι ὑπὸ δυσμενεῖς ὅρους ἔδωκεν ἐξετάσεις ἡ χωροφυλακή, ὑπὸ εὐμενεῖς ὅρους ἔδωκεν ἐξετάσεις ἡ ἀστυνομία τῶν πόλεων. Διὰ νὰ ἴδητε δὲ πόσον τρομακτικὰ διάφοροι εἶναι οἱ ὅροι οἱ ὑλικοὶ καὶ οἱ ἠθικοὶ καὶ πρὸ παντὸς δὲ οἱ ἠθικοὶ σᾶς ἀναφέρω ἓν παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἔχω εἰς τὸν φάκελλον τῶν σχετικῶν περιπτώσεων κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἐκπρόσωπος τῆς χωροφυλακῆς κατήγγειλεν τὴν ἄφιξιν καὶ παραμονὴν ἐν Ἀθήναις ἑνὸς λῃστοῦ. Ὑπέδειξε καὶ πρὸς τὸν εἰσαγγελέα καὶ πρὸς τὴν ἀστυνομίαν τῶν πόλεων καὶ πρὸς τὰ τμήματα τῆς χωροφυλακῆς τὴν φωτογραφίαν τὰ χαρακτηριστικὰ καὶ ὅλα ἐν γένει τ’ ἀφορῶντα τὴν ὑπόθεσιν στοιχεῖα. Συνέπεσεν ὅμως ν’ ἀνήκῃ εἰς τὴν ἀστυνομίαν τῶν πόλεων ἐκεῖνος ὅστις συνέλαβε τὸν λῃστήν. Ἔρχεται ἡ ἐπιτροπὴ ἀσφαλείας νὰ κατανείμῃ τὴν ἀμοιβὴν τῶν 750.000 δρ. καὶ ἀπεφήνατο, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος ἀνῆκε εἰς τὸν ὑπομοίραρχον τῆς χωροφυλακῆς. Ἐν τούτοις ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπορρίπτει τὴν γνωμάτευσιν τὴν σχεδὸν ὑποχρεωτικὴν τῆς ἐπιτροπῆς ἀσφαλείας καὶ κατανέμει τὸ ποσὸν ἐκεῖνο ὁλόκληρον εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῆς ἀστυνομίας τῶν πόλεων. Ἕτερον παράδειγμα χαρακτηρισμοῦ τῆς ὑλικῆς διαφορᾶς. Παρετήρησαν ἐσχάτως πρὸ δύο ἢ τριῶν ἐτῶν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ἐξερχόμενον ἕνα χωροφύλακα μιᾶς λέμβου. Ἐπλήρωσε 5 δρ. εἰς τὸν λεμβοῦχον, ἡ διατίμησις δὲ ἦτο 25 δρ. Ὁ χωροφύλαξ τοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν μπορῶ νὰ σοῦ δώσω παρὰ πάνω, γιατὶ τόσα μοῦ ’δωσαν. Παρενέβην ἐγὼ καὶ ἐπλήρωσα, διὰ νὰ μὴ συμβοῦν ἐπεισόδια, ἀλλὰ συγχρόνως ἐβεβαίωσα, ὅτι τὰ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα καὶ ὁ μισθὸς τῶν κατωτέρων ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς εἶναι γλίσχρα, ὥστε γεννᾶται ἡ ἀπορία πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνεκτὴ ἡ κατάστασις αὐτή. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ ὁποῖος ἔχει ἀστυκὸν τὸ φρόνημα καὶ τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου ἡ ὁποία κατὰ πλειοψηφίαν ἔχει ἀστυκὸν τὸ φρόνημα ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου σημείου. Ἐὰν τυχὸν ἐκχυθοῦν εἰς τὰς ὁδοὺς οἱ ἐργάται οἰστρηλατούμενοι ἀπὸ τὸ ὄνειρον τοῦ παραδείσου τῆς Μόσχας, ὅταν ἐκχυθοῦν εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ τὰς πλατείας οἱ φοιτηταὶ ἢ μία ἄλλη τάξις ἀνθρώπων διεκδικοῦσα πραγματικὰ ἢ φανταστικὰ δίκαια, σᾶς ἐρωτῶ θὰ δυνηθῆτε νὰ συγκρατήσετε τὴν τάξιν διὰ τοῦ μαστιγίου μὲ τὸ ὁποῖον προικίζετε καὶ κοσμεῖτε τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς ἀστυνομίας τῶν πόλεων; Ἤθελον ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν σας κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ νὰ σᾶς εἴπω: Προσέξατε μήπως ἔλθει ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ζητῆτε τὴν χωροφυλακὴν καὶ δὲν θὰ τὴν εὑρίσκετε πουθενά.

§377Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἐλάμβανον τὸν λόγον κ. βουλευταί, διότι ὁμολογῶ ἐν πεποιθήσει, ὅτι θεωρῶ τὸ ζήτημα ἐξηντλημένον, καὶ δὲν εἴχον ἀνάγκην, νὰ λάβω τὸν λόγον, διὰ ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, διότι οὗτος ἐβεβαίωσε τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι ἀπαράσκευος διὰ τὴν συζήτησιν, καὶ δὲν παρεσκευάσθη, διότι ἤλπιζεν ἢ μᾶλλον ἦτο βέβαιος, ὅτι ἡ Βουλή, θὰ ἐδέχετο τὴν πρότασίν του περὶ ἀναβολῆς.

§378Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ μόνον τὰ στοιχεῖα τὰ εἰδικὰ δὲν ἐμελέτησα.

§379Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἀλλὰ λαμβάνω τὸν λόγον ἀκριβῶς, διότι ὁμιλῶν πρὸ ὀλίγου, δὲν ἔθιξα ζήτημα τὸ ὁποῖον ὤφειλον νὰ θίξω, δηλαδὴ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος. Εἶναι ἀληθές, ἀληθέστατον, ὅτι ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ νομοσχεδίου παρατάσσονται ὡρισμένοι πίνακες ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει, ὅτι ἡ οἰκονομία ἡ ὁποία θέλει ἐπέλθῃ, θὰ πλησιάσῃ τὰ 30.000.000 δραχ. κατ’ ἔτος. Οἱ πίνακες οὗτοι πράγματι δὲν εἶναι ἀκριβεῖς.

§380Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§381Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὲ συγχωρεῖτε, ὑπολογίσατε κακῶς τὰ ἔξοδα τῶν περιχώρων τῶν Ἀθηνῶν, ἐξ οὗ καὶ τὸ λάθος. Ἀλλ’ ἐκ τοῦ ὅτι οἱ πίνακες δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, δὲν ἕπεται, ὅτι δὲν ἐπιτυγχάνονται οἰκονομίαι. Ἐπιτυγχάνονται οἰκονομίαι κατὰ πίνακας νεωτέρους τοὺς ὁποίους ἔχω ἐδῶ, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἔχομεν οἰκονομίαν 19.000.000 δραχ.

§382Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἀναβιβάζετε τὸ ποσὸν εἰς 19.000.000 καὶ ὑπολογίζετε......... τὰ 19.000.000 εἶναι χωριστά.

§383Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὰ 19.000.000 ὑπολογίζονται ἁπλούστερον ἀλλὰ καὶ θετικώτερον ἐκ τῶν ἑξῆς. Ἡ σημερινὴ ὀργανικὴ δύναμις τῆς δημοσίας ἀσφαλείας Ἀθηνῶν, τόσοι ἄνδρες ἢ χωροφύλακες, ὅπως τῶν 22.000.000.

§384Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. 650 ἦτο τότε εἰς τὴν χωροφυλακήν.

§385Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὲ τὸ Φάληρον καὶ τὴν Κηφισσιὰν 855. Ἡ σημερινὴ ὀργάνωσις τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων Ἀθηνῶν στοιχίζει τριάκοντα ἑκατομμύρια δραχμῶν. Τὸ ὅλον 52.000.000, ἐκ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ εἶναι τὰ ἔξοδα 16.000.000 καί τόσον, ἔχομεν περίσσευμα 6.000.000 εἰς τὸν Πειραιᾶ ἡ διαφορὰ εἶναι μεγαλυτέρα, μεγαλυτέρα δὲ διότι ἀνέρχεται εἰς 9.000.000 καὶ τόσον. Τὸ ζήτημα τοῦ σώματος τὸ ὁποῖον θὰ παραμείνῃ καὶ τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος εἶναι κονδύλιον χωριστόν, διότι τὸ σῶμα τὸ μεταγωγικὸν δὲν ὑπολογίζεται εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτούς.

§386Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν εἶναι ὀργανικὴ δύναμις τὴν δύναμιν αὐτὴν τὴν παίρνουμε ἀπὸ τὴν διοίκησιν, δὲν εἶναι μόνιμος.

§387Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὁπωσδήποτε ὑπάρχει καὶ ἀπαιτεῖ μίαν δαπάνην καὶ αὐτὴ δὲν ὑπολογίζεται εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους σᾶς ἔδωκα. Τὸ σῶμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παραμένῃ καὶ τὸ ὁποῖον κρίνεται ἀπαραίτητον ἀκριβῶς, διὰ τὰς περιστάσεις τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, δηλαδὴ τὰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις τοῦ κινδύνου τῆς βιαίας ἀνατροπῆς ἢ τῆς ριζικῆς διασαλεύσεως τῆς τάξεως, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ προσφύγωμεν εἰς τὴν βοήθειαν ἐκείνου, διότι ὑπάρχει ὁ στρατὸς ὁ ὁποῖος θὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην ἡ ὁποία θὰ εἶναι ὑποχρεωμένη ν’ ἀποκαταστάσῃ τὴν τάξιν. Αἱ ἀστυνομικαὶ ὑπηρεσίαι εἰς τὰς μεγάλας πόλεις τὰς συγκεντρούσας τὰς ἐξαιρετικὰς ἐκείνας περιστάσεις, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐπιβάλλεται μία ὑπηρεσία καθαρῶς εἰδική, δὲν ἔχουσιν τὴν ἀνάγκην ἐνόπλου δυνάμεως καὶ διὰ τοῦτο δὲν νεωτερίζομεν ἡμεῖς. Εἰς ὅλα τὰ Κράτη τοῦ κόσμου παντοῦ καὶ ἐκεῖ ὅπου οἱ κίνδυνοι τῆς διασαλεύσεως τῆς τάξεως εἶναι πολὺ μεγάλοι καὶ ἐκεῖ αὐτὸ τὸ σύστημα ἐφαρμόζεται, διότι εἰς τὰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις ὑπάρχουν καὶ τὰ ἐξαιρετικὰ μέτρα.

§388Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὴν Γαλλίαν τοὐλάχιστον ἔχουν πιστόλι.

§389Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπάρχει ἡ agent be po lice καὶ ἡ gendermerie, καὶ ἂν τυχὸν εὑρίσκετό τις νὰ θελήσῃ νὰ συγχωνεύσῃ τὰ δύο ταῦτα σώματα πιστεύσατέ με, ὅτι δὲν θὰ ἔμενε λεμόνι ποῦ νὰ μὴ πέσῃ ἐπάνω του.

§390Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν εἶπον ἐγὼ κ. ὑπουργὲ αὐτό. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι πρέπει ἓν τοιοῦτον σῶμα νὰ ἔχῃ τοὐλάχιστον πιστόλι.

§391Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ εἶναι μία λεπτομέρεια τὴν ὁποίαν δὲν συζητῶ.

§392ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§393Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπαντῶν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔδωσεν ὅλην τὴν ἐξήγησιν, διὰ τοῦ χαρακτηρισμοῦ τὸν ὁποῖον ἔδωκεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀγωνίζεται ὑπὲρ θεσμῶν καὶ ὄχι ὑπὲρ προσώπων, δὲν ἐννοεῖ βεβαίως νὰ θίξῃ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζομεν τὴν ἀντίθετον ἄποψιν. Ἀλλὰ θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ εἰς ἡμᾶς ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ τοῦ ἀπαντήσωμεν, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἀκριβῶς ἀγωνιζόμεθα ὑπὲρ θεσμῶν. Καὶ μάλιστα τοῦ θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος μέλλει νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν τοῦ σώματος τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας. Ἂν δὲ πραγματικῶς μετεχειρίσθημεν τὸ ζήτημα τῶν προσώπων, τὸ μετεχειρίσθημεν, διότι εἶναι ἐλάχιστα συνδεδεμένον μὲ τὴν ὕπαρξιν τοῦ θεσμοῦ. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τὴν εἰσηγουμένην τοῦ νομοσχεδίου, ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπικαλεῖται τὰ γεγονότα τὰ ἀπὸ τοῦ 1918. Ἀλλὰ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι θὰ συνομολογηθῇ, ὅτι αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐτέλη ἡ χώρα τὸ 1918 κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξετελοῦντο μέχρι τῶν 5 θαλασσῶν καὶ δύο Ἠπείρων, ἀπήτουν τὴν διάθεσιν ὁλοκλήρου τῆς δυνάμεως τῆς ὑπαρχούσης εἰς τὴν χωροφυλακὴν καὶ ὁμολογῶ ὅτι αἱ τότε συνθῆκαι ἴσως ἐπέβαλον τὴν ἵδρυσιν εἰδικοῦ αὐτοσυστάτου, ἐντελῶς διακεκριμμένου σώματος ἀστυνομίας πόλεων. Διότι δὲν ὑφίσταντο καὶ οἱ ἄλλοι κοινωνικοὶ κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι μεταγενεστέρως ἐδημιουργήθησαν. Ἐάν, κύριοι, ἡ ἐξέλιξις ἡ σημερινὴ τῆς Ἀστυνομίας τῶν πόλεων ἐπιβάλῃ ὑπηρεσίας τοιαύτας αἱ ὁποῖαι ν’ ἀποτελοῦν εἰδικὰ καθήκοντα, ὅπως εἶναι ἡ ἀγορανομία, ἡ τροχαία κίνησις, καθήκοντα, διὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς τοὐλάχιστον ἐζητήσαμεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἴδιον σῶμα εἰδικῶς ἐπὶ τούτῳ μορφωμένον, ἐδημιούργησεν ὅμως ἡ σημερινὴ κατάστασις καὶ ἄλλας ἀνάγκας, ἰδίως ὡς ἐκ τῆς ὑπεραυξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, ἐδημιουργήθησαν τάξεις αἱ ὁποῖαι ἀναμένουσι τὸν ἐπίγειον παράδεισον ἀπὸ τὰς ἀναμενομένας μεταβολὰς τῶν κοινωνικῶν καθεστώτων. Αὐτὸ δὲ ἀκριβῶς εἶναι τὸ μεγαλύτερον ζήτημα ἕνεκα τοῦ ὁποίου σήμερον ἀσχέτως πρὸς τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν τοῦ 1918 πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἑνιαῖον τὸ σῶμα τῆς εἰδικῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας μὲ τμῆμα ἀνεξάρτητον, τὸ τμῆμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Διότι δὲν εἶναι ἐπαρκὲς τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνεται σήμερον νὰ διατηρῆται ἰδιαίτερον σῶμα, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπεμβαίνῃ ἐν καιρῷ ἀνάγκης. Ἐπικαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι εἰς τὰς δυσχερεῖς ἐκείνας στιγμὰς ὑπάρχει ὁ στρατός. Ἐὰν ἦτο παρὼν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θὰ τὸν ἐρωτοῦσα καὶ θὰ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ ὁμολογήσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν, ποῖα ὑπῆρξαν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπεμβάσεως τοῦ στρατοῦ εἰς τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ διαμάχης τῆς λεγομένης πάλης τῶν τάξεων ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Ξάνθῃ καὶ Καβάλλᾳ.

§394ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν σᾶς συμφέρει.

§395Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Βεβαίως δὲν συμφέρει. Ἀλλὰ δὲ μοῦ ἐπιτρέπει ὁ πατριωτισμός μου μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ ἐκθέσω τὴν πραγματικὴν κατάστασιν εἰς τὴν Βουλήν, ν’ ἀποκρύψω τὰ ζητήματα αὐτά. Ἐὰν ἦτο ὁ κ. ὑφυπουργὸς παρών, θὰ ἔλεγε ποῖαι εἶναι αἱ κακαὶ συνέπειαι αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ προέλθουν ἐκ τῆς ἀναμίξεως τοῦ στρατοῦ. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν διὰ νόμου ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ ἀνάμιξις τοῦ στρατοῦ, διότι ὁ στρατὸς εἰς τοιαύτας περιστάσεις, θὰ εὑρεθῇ πρὸ τοῦ διλήμματος ἢ νὰ κτυπήσῃ τὸν λαὸν ἀπὸ τοῦ ὁποίου προέρχεται, ἢ νὰ ἀρνηθῇ εἰς τοὺς ἀνωτέρους του τὴν ἐκτέλεσιν τῶν διαταγῶν των. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐν περιπτώσει δηλαδὴ μὴ χρησιμοποιήσεως τοῦ στρατοῦ, δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἡ δύναμις ἡ ὁποία σᾶς ἀπομένει, νὰ τηρήσητε τὴν τάξιν εἰς τὰς πόλεις ὅπου ἔχει ὑπεραυξηθῆ ὁ πληθυσμὸς ἕνεκα τῆς τάσεως τοῦ πληθυσμοῦ νὰ εἰσέρχεται εἰς τὰς πόλεις καὶ τότε θὰ καταλήξωμεν μετὰ τρεῖς μῆνας ἐγὼ σᾶς λέγω νὰ διαθέσητε τὴν χωροφυλακὴν εἰς τὰς πόλεις καὶ τότε ἀντὶ οἰκονομίας θὰ ἔχωμεν σπατάλην.

§396Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τοῦτο, ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀντιδικία καὶ ἀντίφασις, ἀστυνομίας καὶ χωροφυλακῆς. Πιστεύω ἀδιστάκτως, ὅτι ἄλλος εἶναι ὁ προορισμὸς τοῦ ἑνὸς σώματος καὶ ἄλλος τοῦ ἄλλου. Καὶ ὅταν ὁμιλῶ περὶ τοῦ σώματος καὶ Ἀστυνομίας Πόλεων δὲν ἐννοῶ νὰ παρίδω τὰ προσόντα καὶ τὰ ἐφόδια ὅταν ὁμιλῶ περὶ ἱερέων. Τόσην σχέσιν ἔχει. Πρόκειται περὶ ἀρχῆς ἐντελῶς χωριστῆς καὶ ἰσοτίμου μὲ τὰ αὐτὰ δικαιώματα καὶ τὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις. Δὲν ὑπάρχει προτίμησις.

§397Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ὅλα αὐτὰ θὰ ἦσαν σωστά, ἐὰν σεῖς δὲν ἐλέγατε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι θέλετε, νὰ θέσητε τέρμα εἰς μίαν κατάστασιν ἔκρυθμον. Ἡμεῖς ἀναπτύσσομεν τὴν γνώμην μας καὶ λέγομεν—εἴτε πεισθῆτε εἴτε ὄχι,—ὅτι τὴν ἀντιδικίαν αὐτὴν δὲν τὴν τερματίζετε ἀλλὰ τὴν ἐπαυξάνετε.

§398Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπε τοῦτο καὶ ἐννοῶ νὰ τὸ ἐννοήσητε καὶ σεῖς οἱ μεθ’ ἡμῶν συμφωνοῦντες, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδὲ πόρρωθεν καὶ οὔτε ἔχει κατὰ διάνοιαν νὰ θέσῃ εἰς ὑποτίμησιν οὐδὲν ἐκ τῶν σωμάτων, παρὰ λέγει τοῦτο· ὅτι ἄλλη ἡ ἁρμοδιότης τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ ἄλλη ἡ ἁρμοδιότης τῆς χωροφυλακῆς. Δὲν ὑπετίμησε τὴν χωροφυλακήν, ἀλλὰ τοὐναντίον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ βήματος ἀπὸ τοῦ ὁποίου ἵστασθε, κ. συνάδελφε, ἔπλεξεν ὕμνον ὁλόκληρον πρὸς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Εἶναι ἀνάξιον λοιπὸν ὑμῶν νὰ ἐπιμένετε.

§399Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Τίνων ὑμῶν; Μήπως εἶπον ἐγώ, ὅτι δὲν τὰ εἶπε αὐτὰ ὁ κ. ὑπουργός.

§400Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Θέλετε καλὰ καὶ σώνει νὰ διαφωνήσετε· εἶσθε ἐλεύθερος νὰ διαφωνήσητε.

§401Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Σεῖς εἶσθε ἐλεύθερος νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα.

§402Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Αὐτὰ ποῦ λέγετε ἀντικρούονται πρὸς τὰ πράγματα.

§403Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν σᾶς ἐπέτρεψα νὰ κάμετε τὴν διακοπήν, τὸ ἔκαμα διότι ἐνόμιζα, ὅτι δὲν θὰ μοῦ ἐδίδατε πραγματικῶς ἕνα ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών μου, ἀλλὰ ἐὰν ἁπλῶς ὑπήρξατε φωτογραφικὸς διερμηνεὺς ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἀδικεῖτε τὸν ἑαυτόν σας. Ἡμεῖς δὲν εἴπομεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἀνεγνώρισε τὴν ἀξίαν τῆς χωροφυλακῆς, ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἀσχέτως πάσης δηλώσεως ἐν τῇ πραγματικότητι οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἐπεδεικνύει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἐπιτυγχάνονται χωρὶς ἐπαύξησιν νέας διαστάσεως τὴν ὁποίαν θέλετε σεῖς νὰ προλάβετε, εἰσηγήθημεν δὲ ὅτι.... Καὶ εἰσηγήθημεν ἀρχικῶς κατὰ τὴν πρώτην ἀγόρευσιν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ οὐσιαστικῶς τὸ ὑποδειχθὲν ἐκ μέρους τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν καὶ οἱ πρῶτοι εἰσηγηταί, ὅπως καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὡμολόγησεν, τῆς καθιερώσεως τῆς εἰδικότητος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, διότι δὲν παραγνωρίζουν καὶ αὐτοί, ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν φύσιν τοῦ σώματος, ἡ εἰδικότης διὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ διαμορφωθῇ ἰδιαιτέρα τάξις εἰδικοῦ καὶ αὐτοὶ εἰσηγήθησαν τὴν ἵδρυσιν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Λέγομεν ὅμως τοῦτο ὅ,τι καὶ αἱ συνθῆκαι αἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον τὴν εἰσήγησιν ἐκείνην ἤλλαξαν καὶ ἐγὼ προσθέτω τοῦτο, ὅτι σήμερον ἐκλείπει καὶ εἷς ἄλλος λόγος, ὅτι δὲν εἴμεθα ἐν χώρᾳ ποῦ εἴμεθα κατὰ τὸ 1918 ἐνῷ δὲ ἐδαπανήσαμεν τόσα ἑκατομμύρια ἱδρύομεν, κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὸν δημοσιογραφικὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον ἐνήργησεν ἡ «Βραδυνὴ» διὰ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα παρεχώρησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων καὶ ἴδατε πόσα ἑκατομμύρια ἐδαπανήθησαν ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων. Ἄν βάλλωμεν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των θὰ ἴδητε, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξαν ὑπερβολικαὶ αἱ δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερεν ἡ χωροφυλακή, ἀλλ’ ἴσως ἀκόμη δὲν ἦσαν ἀνάλογοι πρὸς τὰς πραγματικὰς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Ἐὰν δὲν ὑποτιμῶ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅμως δὲν τὰς εὑρίσκω ἀναλόγους πρὸς τὰς μεγάλας ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερεν ἡ χωροφυλακή. Καὶ γνωρίζει ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι καὶ αὐτὰ τὰ καθήκοντα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τὰ ἐξετέλεσε καὶ τὰ ἐκτελεῖ ἡ χωροφυλακὴ εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης σχεδόν, ἂν μὴ κατ’ ἀνώτερον βαθμόν, ὅπως καὶ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων τὰ ἐκτελεῖ. Ἐν τούτοις ἐγὼ συνεφώνησα εἰς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι διακεκριμμένα τὰ καθήκοντα, ἀλλ’ εἶπον ὅτι, δὲν συντρέχουν οἱ ὅροι, ὅπως τοὺς διετύπωσε τὸ νομοσχέδιον, διότι ἀντὶ νὰ ἔχωμεν τὴν ἁρμονίαν τῶν δύο αὐτῶν σωμάτων, θὰ ἔχωμεν μεγάλην ἀντιδικίαν καὶ θὰ φθάσωμεν εἰς ἀποτελέσματα τοιαῦτα, ὥστε νὰ φεύγῃ εἷς λωποδύτης ἀπὸ τὴν περιφέρειαν τῆς ἀστυνομίας καὶ θὰ πηγαίνῃ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς χωροφυλακῆς καὶ τἀνάπαλιν καὶ θὰ παρέχωμεν μίαν τοιαύτην ὑπηρεσίαν εἰς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος νομίζει, ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς ἐναρμονίσεως τῶν δύο αὐτῶν σωμάτων ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Νομίζομεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνορθωθῇ τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ ἡ διάκρισις αὐτὴ ὅσον ἀφορᾷ τὸ μισθολόγιον καὶ παρεδέχθη ὁ ἴδιος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει τὴν δυσχέρειαν πρὸ τῆς ὁποίας εὑρίσκεται, ἀλλὰ νομίζομεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἐπεῖγων λόγος, διὰ νὰ πλήξῃ, ἔτι περισσότερον τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, ὅταν ἀκόμη προχθὲς ἐπὶ κινδύνῳ τῆς ζωῆς των οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατεδίωκον τοὺς λῃστὰς εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ταῦτα εἶναι κ. συνάδελφοι ὅσα ἔχομεν νὰ εἴπωμεν. Τώρα εἶναι ἀδιάφορον ἐὰν σεῖς ἐπείσθητε ἢ ὄχι, ἡμεῖς ἔχομεν καθῆκον νὰ σᾶς διαφωτίσωμεν σύμφωνα μὲ τὴν πεποίθησίν μας καὶ τὰς βλέψεις μας. Ἡ ἀπόφασίς σας θὰ ἀποτελῇ ζήτημα συνειδήσεως, ὅπως καὶ ἡ ἰδική μας γνώμη ἀποτελεῖ ζήτημα συνειδήσεως καὶ γνώσεως τῶν πραγμάτων.

§404ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη.

§405Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ στρατὸς δὲν πρέπει νὰ ἀναμιγνύεται εἰς τὰ ἐσωτερικὰ ζητήματα, τοῦτο διότι ὁ στρατὸς ἐκπαιδεύεται μὲ κανονισμοὺς καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δεχθῇ, νὰ τοῦ ἀφαιρέσουν τὸ ὅπλον καὶ πάντοτε 99% ἐπέρχονται συγκρούσεις καὶ τότε ἡμεῖς ἀναζητοῦμεν τὸν ὑπεύθυνον. Δι’ αὐτὸ προτείνω, ὅπως οἱ ὁπλῖται τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων ἔχουν τοὐλάχιστον πιστόλια, διότι ἀποτελοῦν καὶ αὐτοὶ μίαν δύναμιν.

§406Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ τὸ σκεφθῶμεν αὐτὸ ποῦ προτείνετε.

§407Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Κύριε ὑπουργὲ ὑπάρχουν μερικαὶ τροπολογίαι.

§408Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἀνατυπωθῇ καὶ τότε συζητοῦμεν ἐπ’ αὐτοῦ.

§409ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§410ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§411ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 17)21 Σεπτεμβρίου 1926 περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τινῶν ἀφορωσῶν τοὺς λιμενικοὺς φόρους καὶ τῶν λιμένων νόμους». Ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§412ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) (Ὥρᾳ 11.40′ μ. μ.)