1928.12.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1928

Προεδρία Ἀντιπροέδρου κ. Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ

(Ὥρα 4.40′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Τὰ πρακτικὰ δὲν ἐξετυπώθησαν ἀκόμη. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Ἀκράτας, ὑποβάλλει ψηφίσματα τῶν πέριξ κοινοτήτων αἱ ὁποῖαι παρακαλοῦν, νὰ ὑπαχθῇ τὸ Εἰρηνοδικεῖον Ἀκράτας εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Πατρῶν. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Καλαφατιώνων παρακαλεῖ, ὅπως ἱδρυθῇ πρακτικὸν γεωργικὸν σχολεῖον εἰς τὴν μονὴν Προσφόρου. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Τυθωραίας ὑποβάλλει αἴτησιν τῶν συνδημοτῶν του περὶ ἀπαλλαγῆς αὐτῶν ἐκ διαφόρων φόρων λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῶν προϊόντων αὐτῶν ἐκ τῆς ἀκρίδος καὶ τῆς ξηρασίας. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Τριλόφου παρακαλεῖ, ὅπως ἀποσταλῇ μηχανικὸς διὰ τὴν χάραξιν τῆς ὁδοῦ ἀπὸ τῆς Γεφύρας Μεγαλοπόλεως μέχρι τῶν κοινοτήτων Τριλόφου. — Οἱ πρόεδροι τῆς προσφυγικῆς ὁμάδος Θεσσαλονίκης πιστωτικοῦ συνεταιρισμοῦ Ζορμπᾶ καὶ γεωργικοῦ ταμείου Κυμηνῶν διαμαρτύρονται, διὰ τὸν μελετώμενον ὑποβιβασμὸν τοῦ δασμοῦ τῶν ἀλεύρων. — Ἐπιτροπὴ κατοίκων κοινότητος Καρακούζι διαμαρτύρεται, διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας, ὅπως βόσκουν τὰ πρόβατά των εἰς τὸ δάσος Ρουγιάτου. — Ὁ γεωργικὸς πιστωτικὸς συνεταιρισμὸς Εὐκαρπίας παρακαλεῖ, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἱδρύσῃ Γεωργικὴν Τράπεζαν. — Ὁ ἐν ἀποστρατείᾳ ταγματάρχης Καταπόδης Φιλάδελφος, ὑποβάλλει ὑπόμνημα ἐν ᾧ ἐκθέτει γενομένην αὐτῷ ἀδικίαν καὶ ζητεῖ τὴν θεραπείαν αὐτῆς. — Τὸ σωματεῖον ἰδιοκτητῶν κάρρων Ἡρακλείου ὑποβάλλει ὑπόμνημα ἐν τῷ ὁποίῳ ἐκθέτει διάφορα αἰτήματά του τὰ ὁποῖα παρακαλεῖ ὅπως ἐξετασθῶσι εὐμενῶς. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Ἐλασσῶνος ὑποβάλλει πρᾶξιν τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου παρακαλοῦντος ὅπως διαιρεθῇ καὶ πάλιν ἡ κοινότης των εἰς δύο ἐνορίας. — Τὸ σωματεῖον καπνεργατῶν Ἀλιστράτης, ὑποβάλλει δι’ ὑπομνήματος διάφορα αἰτήματά του καὶ παρακαλεῖ, ὅπως γίνουν ταῦτα ἀποδεκτά. — Ὁ λαὸς Μεσσήνης διαμαρτύρεται, διὰ τὴν οἰκτρὰν κατάστασιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας καὶ παρακαλεῖ, ὅπως ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην ὁ ἐν Κρήτῃ ἰσχύων ἀγροτικὸς νόμος. — Ὁ συνεταιρισμὸς Δραπάνια Κρήτης διαμαρτύρεται, διὰ τὴν μελετωμένην ἀπαγόρευσιν τῆς καπνοφυτείας εἰς τὸν νομόν των. — Ὁ σύνδεσμος βιομηχάνων Μακεδονίας παρακαλεῖ, ὅπως τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον περὶ ἐνυποθήκων δανείων συμπληρωθῇ καὶ περιλάβῃ καὶ τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια τῶν βιομηχανικῶν ἱδρυμάτων δι’ ἀκίνητα μηχανήματα. — Ἐπιτροπὴ προσφύγων Δοξάτου διαμαρτύρεται, διὰ τὴν συμβιβαστικὴν λύσιν τῶν οἰκοπέδων καὶ ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν αὐτῆς ὡς ἀδικούσης τοὺς πρόσφυγας. — Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κολιαλέξης καταθέτει ὑπόμνημα τῶν τελειοφοίτων μαθητριῶν τοῦ γυμνασίου «Ὁμήρειον» δι’ οὗ παρακαλοῦν, ὅπως ἀναγνωρισθῇ τοῦτο ἰσότιμον τῶν ἐν Ἑλλάδι γυμνασίων καὶ αἱ ἀπόφοιτοι αὐτοῦ ἐγγράφωνται εἰς τὸ πανεπιστήμιον ἄνευ εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. — Ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ συνελθοῦσα γενικὴ συνέλευσις τῶν ἀγροτικῶν ὀργανώσεων Μακεδονίας, Θράκης καὶ Θεσσαλίας, παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἱδρύσῃ ἀνεξάρτητον Γεωργικὴν Τράπεζαν. — Οἱ ὑποδικοκατάδικοι ἐπανορθωτικῶν φυλακῶν Θεσσαλονίκης, παρακαλοῦν, ὅπως ἐπαναφερθῇ ὁ νόμος περὶ ἐμπράκτου μετανοίας καὶ ἀναστολῆς τῶν ⅔ τῆς ποινῆς. — Ἡ Πανελλήνιος ἕνωσις ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων, διαμαρτύρεται διότι ἐν τῷ ὑποβληθέντι Ν. Δ. περὶ διαρρυθμίσεως τοῦ ἐφοριακοῦ κλάδου ἐτέθη διάταξις περὶ εἰσόδου μὲ ἀνωτέρους βαθμοὺς τῶν μαθητῶν τῆς ἀνωτάτης ἐμπορικῆς σχολῆς. — Τὸ ἐμπορικὸν καὶ βιομηχανικὸν ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, ὑποβάλλει ὑπόμνημα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ πωλήσεως σπορελαίων καὶ παρακαλεῖ, ὅπως ὑποστηριχθοῦν αἱ ἀπόψεις των. — Ὁ πρόεδρος τοῦ πιστωτικοῦ καὶ ἐλαιουργικοῦ συνεταιρισμοῦ Κερκύρας, συγχαίρει τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀγροτικῆς πίστεως. — Ἡ ὁμοσπονδία γεωργικῶν συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ παραγωγικοῦ σιγαροχάρτου. — Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Παλιοῦρι, πιεζόμενοι πρὸς καταβολὴν τῶν φόρων παρακαλοῦσιν ὅπως ἀναβληθῇ ἡ εἴσπραξις αὐτῶν λόγῳ τῆς καταστροφῆς ἣν ὑπέστησαν ὑπὸ τῆς ἀκρίδος καὶ τῆς ἀνομβρίας ἐπὶ τριετίαν. — Ὁ πρόεδρος προσφύγων Μικροῦ Μοναστηρίου, διαμαρτύρεται, διὰ τὴν μείωσιν τοῦ δασμοῦ τοῦ σίτου. — Τὸ σωματεῖον καπνεργατῶν Ξάνθης ἡ «Ἕνωσις», ὑποβάλλει ψήφισμα διαμαρτυρίας, διὰ τὴν ἐπιδεικνυομένην ἀνεκτικότητα τῶν διαφόρων Κυβερνήσεων ἀπέναντι τῶν καπνεμπόρων. — Τὸ σωματεῖον δικαιούχων Ἑλλήνων ὑπηκόων Τουρκίας, παρακαλεῖ, ὅπως διὰ νομοθετικοῦ μέτρου ἱδρυθῇ ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐπιτροπὴ ἀναθεωρήσεως τῆς προτέρας ἀποφάσεως τῆς ἐπιτροπῆς. — Οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ Φλωρίνης, διαμαρτύρονται, διότι πολλοὶ συνοικισμοὶ τῆς περιφερείας Φλωρίνης ἐστερήθησαν τοῦ προνομίου τῆς ἀποζημιώσεως, ὡς παραμεθόριοι. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μάρκου, καταθέτει ἀναφορὰν πλείστων Ἑλλήνων βιούντων ἐν Ἀμερικῇ καὶ ζητούντων νὰ ληφθῶσι νομοθετικὰ καὶ οἱαδήποτε ἄλλα μέτρα χρήσιμα, πρὸς διακανονισμὸν τοῦ ἀπὸ ἐτῶν διαιροῦντος τοὺς ἐν Ἀμερικῇ Ἕλληνας ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος. — Οἱ βουλευταὶ Βερροίας κ. κ. Ν. Παπαδάκης καὶ Ι. Τζερμιᾶς, καταθέτουν τηλεγράφημα λαοῦ Βερροίας παρακαλοῦντος τὴν Κυβέρνησιν ὅπως υἱοθετήσῃ ἀπόφασιν ὑπουργοῦ Συγκοινωνίας περὶ ἀκυρώσεως συμβάσεως Βερμίου. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ἀθανασιάδης, Θ. Φίλιος καὶ Τ. Ἀναστασίου, ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας». — Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Τσακμάνης, Δ. Ἰασωνίδης, Δ. Δημάδης, Ι. Βαλαλᾶς, Ι. Παπαδάκης, Ν. Τζερμιᾶς, Λ. Λούβαρης, Ι. Ἀποστόλου, Ν. Ζαρίφης κλπ. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς νομοθεσίας περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Τσακμάνης καὶ Μ. Σαμαρᾶς ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς νομοθεσίας περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σίδερης, Α. Ἀλεξανδρῆς, Ν. Γαρδικιώτης, Θ. Φίλιος καὶ Π. Χριστούλας ὑποβάλλουν πρότασιν νόμου «περὶ ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως σεισμοπαθῶν καὶ πλημμυροπαθῶν». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βοραζάνης, Ι. Τσονταρίδης, Λ. Λαμπριανίδης καὶ Σ. Νικολαΐδης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μαλαμίδας καὶ Π. Εὐριπαῖος ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως τοῦ κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς» ἥτις παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ κανονισμοῦ. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κεντούρης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀπαγορεύσεως πωλήσεως ἐλαιολάδων ἀναμεμιγμένων μετὰ σπορελαίων καὶ ἄλλων φυτικῶν ἐλαίων κλπ». — Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Σαράντης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως πωλήσεως ἐλαιολάδων ἀναμεμιγμένων μετὰ σπορελαίων καὶ ἄλλων φυτικῶν ἐλαίων κλπ. — Ἡ πλειοψηφία τῆς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως πωλήσεως ἐλαιολάδων ἀναμεμιγμένων μετὰ σπορελαίων καὶ ἄλλων φυτικῶν ἐλαίων κλπ.». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βασιλειάδης, Λ. Ἀνδρεάδης, Ν. Ζαρίφης, Α. Γαλανάκης, Ν. Τζερμιᾶς κλπ. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 853 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ νόμου 2183 περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας». — Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸ ἀπὸ 17 Μαΐου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 6)9)26 περὶ Ν. Στρατολογίας». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Φλωριᾶς, Σ. Ἀνθρακόπουλος, Α. Λαζαρίδης, Ν. Κωνσταντόπουλος, Α. Πολυχρονιάδης, Δ. Μέλφος, ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπαθῶν ἐπαρχίας Κορινθίας». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Ζερβός, Λ. Κογεβίνας, Μ. Αἰλιανός, Ν. Ξηρός, Κ. Σαρακηνός, Τ. Ἀναστασίου κ.λ.π. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῶν δύο πρώτων παραγράφων τοῦ ἄρθρου 94 τοῦ νόμου περὶ στρατολογίας τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ». — Ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας καὶ τῶν Θρησκευμάτων κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τοῦ ἀπὸ 4 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀποδόσεως εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν κατὰ τὰς διατάξεις περὶ Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης περιελθόντων αὐτῇ κτημάτων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ΓΥΙΔʹ «περὶ γενικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου καὶ τοῦ Ν. Δ. τῆς 17ης Δεκεμβρίου 1923 περὶ ἐνοριακῶν ναῶν καὶ ἐφημερίων». — Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μάρκου. «Ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν οὐδεμία ἐνέργεια οὐδὲ σκέψις ἐγένετο ὅπως οἱ εἰς Ἑλλάδα ἐπανερχόμενοι ἐξ Ἀμερικῆς ὁμογενεῖς κατὰ μῆνα Φεβρουάριον, Μάρτιον, Ἀπρίλιον καὶ Μάϊον 1929 διὰ τῶν ἀτμοπλοίων τῆς Ἐθνικῆς ἀτμοπλοΐας, τύχουσιν ἐξαιρετικῆς ἀπαλλαγῆς τῶν ἐπιβεβλημένων αὐτοῖς ποινῶν ἀνυποταξίας». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων Ὁ κ. Μπακόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐμποροβιομηχανικοῦ συλλόγου Τριπόλεως.

§2Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξαιτοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Συλλόγου Τριπόλεως, παραπονουμένου, διὰ μίαν βάρβαρον αὐτόχρημα συμπεριφορὰν τῆς ἀστυνομικῆς ἀρχῆς Τριπόλεως, συνιστωμένης εἰς τοῦτο. Συνελήφθη ἓν μέλος τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ συλλόγου Τριπόλεως, διότι ἔξωθι τοῦ ἐμπορικοῦ του καταστήματος εἶχεν ἀφίση ἕνα βαρέλι. Προσήχθη εἰς τὸ Πταισματοδικεῖον καὶ ἔδωσε λόγον, διὰ τὴν τοιαύτην του παράβασιν. Δυστυχῶς ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς μὴ ἀρκεσθέντες εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, τὸν ἔσυραν εἰς τὴν ἀστυνομίαν, ὡς τὸν ἔσχατον λωποδύτην καὶ τίποτε περισσότερον τίποτε ὀλιγώτερον, τοῦ ἐπῆραν δακτυλικὰ ἀποτυπώματα πρὸς ταπείνωσιν, ὄχι μόνον αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου τῆς Τριπόλεως. Ἡ τοιαύτη βάρβαρος πρᾶξις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων τῆς Τριπόλεως, προὐκάλεσεν ἀγανάκτησιν, ὄχι μόνον τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας, ὁ δὲ σύλλογος αὐτὸς ἀπηύθυνε ἀναφορὰν καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, παραπονούμενος, διὰ τὴν τοιαύτην διαγωγὴν τῆς ἀστυνομικῆς ἀρχῆς καὶ ζητεῖ τὴν ἐπανόρθωσιν τῆς προσγενομένης ὕβρεως εἰς ὁλόκληρον τὸ σῶμα τοῦτο. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δὲ ταύτῃ, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἐξετάσῃ εὐρύτερον παράπονα ἐμπεριστατωμένα, τὰ ὁποῖα ἔχουν διατυπωθῆ κατὰ τοῦ διευθύνοντος τὴν ἀστυνομίαν Τριπόλεως, ταγματάρχου Παπουλάκου, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχει σταλῆ καὶ ἀνώτερος ἀξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς καὶ ἔχει κάνει καὶ ἀνακρίσεις. Διότι γενικῶς ἡ συμπεριφορὰ τοῦ διευθυντοῦ τῆς Χωροφυλακῆς ἔχει προκαλέσει ἀφορμὰς διαρκῶν προστριβῶν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἐπεισοδίου αὐτοῦ, νὰ λάβῃ πρακτικώτερα καὶ γενικώτερα μέτρα.

§3Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔλαβεν ἤδη γνῶσιν τῶν καταγγελλομένων κατὰ τοῦ κ. διευθυντοῦ, βεβαίως ὄχι εἰς ἣν ἔκτασιν ταῦτα καταγγέλλονται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διέταξεν ἤδη ἀνακρίσεις καὶ ἐστάλη ἀνώτερος ἀξιωματικός. Ὀφείλω νὰ βεβαιώσω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐὰν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἀνακρίσεων, θὰ εἶναι οἷον τὸ ὑποστηρίζει, θὰ ἐπιβληθῇ τὸ κράτος τοῦ νόμου.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀναστασίου, ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν κατοίκων Πύργου.

§5Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ ἀναφορὰ καθὼς καὶ διάφορα ἄλλα τηλεγραφήματα τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν ἐκ διαφόρων μερῶν τῆς Ἑλλάδος, ἀφοροῦν τὸ πολυθρύλλητον ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ἡ ὁποία ὁσημέραι καθίσταται ἐκρυθμοτέρα. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἅμα τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰσηγούμενος τὰ νομοσχέδια τοῦ ὑπουργείου του, ἐδήλωσεν εἰς τὴν Βουλὴν ἀπαντῶν εἰς σχετικὴν ἐρώτησίν μου, ὅτι μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, θὰ εἰσαγάγῃ σχετικὸν νομοθέτημα, ρυθμίζον τὰ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα κατόπιν ἐξ ἀλλεπαλλήλων παραπόνων καὶ ἐκ τόσων διαμαρτυριῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐκδηλοῦντος ζωηρῶς τὴν δυσφορίαν του, διὰ τὴν κατάστασιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 7ης Νοεμβρίου, ἐδήλωσεν ὅτι ὁ νόμος τῆς ἐπαναστάσεως περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας κατηργήθη ἀδικαιολογήτως παρὰ τῆς δικτατορίας, ὅτι συμμερίζεται τοὺς πόθους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ὅτι ἐντὸς ὀλιγίστου χρόνου θὰ ὑπέβαλλεν νομοσχέδιον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ καταργηθέντος νόμου ἢ θὰ εἰσηγεῖτο τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐν Κρήτῃ ἰσχύοντος εἰς ἃς περιφερείας τοὐλάχιστον ἤθελεν ζητήσῃ τοῦτο ὡς ὁ ἐν Κρήτῃ νόμος ὁρίζει πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἀγροτῶν μαστιζομένων ἀπὸ τὰς ζημίας τῶν κακοποιῶν. Δυστυχῶς ὅμως, μέχρι σήμερον δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ ὑπόσχεσις αὕτη καὶ αἱ ἀγροτικαὶ περιφέρειαι διατελοῦσιν εἰς ἀναρχίαν, πανταχόθεν δὲ διαβιβάζονται τηλεγραφήματα καὶ ἀναφοραὶ παριστῶσαι τὴν ἀπόγνωσιν τοῦ λαοῦ. Δὲν λέγω τοῦτο, διὰ νὰ ἐπικρίνω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, οὔτε κἂν διὰ νὰ ἐκφράσω παράπονα κατ’ αὐτοῦ, διότι γνωρίζω τὰς πολλὰς ἀσχολίας του, ἀλλὰ θέλω, νὰ ὑπενθυμίσω εἰς αὐτὸν, ὅτι, τείνει νὰ τελειώσῃ ὁ χειμών, ἡ καλλιέργεια τῶν κτημάτων ἤρχισε καὶ καθ’ ἑκάστην συμβαίνουσιν ἔκτροπα καὶ ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον. Ἤθελα μάλιστα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐπὶ δημοσιευμάτων τινῶν τῶν ἐφημερίδων κατὰ τὰς τελευταίας ταύτας ἡμέρας, ὅλως ἀντιθέτων πρὸς τὰς δηλώσεις του, διότι ἐνῷ εἶπεν, ὅτι θὰ ὑποβάλῃ νομοθετικὸν μέτρον, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ καταργηθέντος νόμου, γράφεται ὅτι κατηρτίσθη ἐπιτροπή, εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἄγνωστον πότε, ἡ ὁποία εἰσηγήθη εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν, τὴν λῆψιν μέτρων, ἀποτελούντων σύστημα ὅλως ἀντιθέτου πρὸς τὸν καταργηθέντα νόμον καὶ ἀποδοκιμαζόμενον ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν λαόν, ὅστις ἀπηύδησε πλέον ἀπὸ θεωρητικὰ πειράματα τῶν ὑπηρεσιῶν τὰ πάντοτε ἀποτυγχάνοντα καὶ χρεωκοποῦντα διαρκῶς. Κατὰ συνέπειαν, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν εἰσήγησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου εἰς τὴν Βουλήν, διότι εὑρίσκεται ὁ λαὸς εἰς ἀπόγνωσιν.

§6Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ὑποβληθῇ πρὸ τῶν ἑορτῶν.

§7Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν πρώτων δηλώσεων, ὅτι θὰ εἶναι σύμφωνον καὶ παρεμφερὲς πρὸς τὸν καταργηθέντα ὑπὸ τῆς δικτατορίας νόμον.

§8Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κατὰ βάσιν. Θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν.

§9Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἢ νὰ ἐπαναφέρετε ἐκεῖνον τὸν νόμον, ἢ νὰ ἐπεκτείνετε τὸν ἐν Κρήτῃ ἰσχύοντα νόμον.

§10Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰς διαμαρτυρίας, θὰ ὑποβάλωμεν ταχύτατα νομοσχέδιον.

§11Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι, ἔπρεπε νὰ ἐπαναφερθῇ ὁ νόμος. Δὲν θέλει ὁ κόσμος τὰ σχέδια τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ κόσμος θέλει ἓν μέτρον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδάπανον τελείως διὰ τὸ δημόσιον καὶ τὸ ὁποῖον γνωρίζει ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς του.

§12Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὰ σχέδια τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν τὰ γνωρίζετε, ἀφοῦ δὲν ὑπεβλήθησαν ἀκόμη.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Συριόπουλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§14Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διαμαρτυρία τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, περιστρέφεται περὶ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Ἡ γενικὴ ἐπιθυμία, εἶναι νὰ ἐπανέλθῃ ὁ καταργηθεὶς ἐπὶ Παγκάλου νόμος, ὁ ὁποῖος ἐγένετο καὶ ἐφηρμόσθη, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γνωμῶν, τῶν ἰδίων ἀγροτῶν. Τὸ ὑπουργεῖον δὲν εἶναι ὑποχρεωμένον, ἵνα καταβάλῃ τίποτε, διὰ νὰ λειτουργήσῃ ὁ νόμος αὐτός. Τὰς δαπάνας τὰς καταβάλει ὁ γεωργικὸς πληθυσμός, ὁ κτηματικὸς κόσμος. Ὁ νόμος αὐτὸς ἔδωσε ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα καὶ μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου, εὑρέθησαν εἰς τὰ ταμεῖα ἀσφαλείας 2.500.000 δρχ. Ἑπομένως, δὲν πρέπει, νὰ ὑπάρξῃ κανὲν κώλυμα, διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ νόμου ἐκείνου.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρυωτάκης, ἐπὶ ἀναφορᾶς προσφύγων Βιτάτσης (περὶ μεταφορᾶς τῆς ἕδρας Ζίχνης εἰς Ἀγγίσταν).

§16Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριποδάκης, ἐπὶ ἀναφορᾶς συνταξιούχων ἀξιωματικῶν.

§18Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ τὸ πρᾶγμα ἐπείγει καὶ πρόκειται περὶ ἑνὸς δανείου, παρακαλῶ ν’ ἀποσταλῇ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοντοδίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς δημοδιδασκάλων Σιατίστης.

§20Ι. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Πράγματι δὲν εἶναι ἐπίκαιρος ἡ ἀναφορά, διότι ἔρχεται πολὺ ἀργὰ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν τούτοις δὲν ἔπαυσε νὰ εὑρίσκεται μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῶν δικαίων παραπόνων τῶν διδασκάλων τῶν καταγομένων ἀπὸ τὰς νέας χώρας. Ὑπάρχει ἕνας νόμος δυνάμει τοῦ ὁποίου κατὰ προτίμησιν εἰς τὰς κενὰς θέσεις τῶν διδασκάλων τῶν νέων χωρῶν καὶ γενικῶς ὅλου τοῦ Κράτους, διορίζονται διδάσκαλοι καταγόμενοι ἐκ τῆς περιφερείας τοῦ νομοῦ. Ὑπάρχει τὸ παράπονον αὐτό, τὸ ὁποῖον διαπιστεῖ, ὅτι δὲν ἐφηρμόσθη ἀπολύτως τὸ μέτρον αὐτό, διότι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου ἐπικρατεῖ ἡ ἀντίληψις, ὅτι πρέπει νὰ διορίζῃ κατὰ πρῶτον λόγον τοὺς προερχομένους ἐκ τῶν μονοταξίων διδασκαλείων καὶ κατόπιν αὐτούς. Καὶ τοῦτο ἡ ὑπηρεσία τὸ βασίζει εἰς τὸν νόμον. Ἐξήτασα τὸν νόμον ἐνώπιον τοῦ τμηματάρχου κ. Κωστανταράκη καὶ δυστυχῶς δὲν ἐξήγαγον αὐτὸ τὸ συμπέρασμα. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν, τοὺς προερχομένους ἐκ τῶν μονοταξίων διδασκαλείων νὰ διορίζῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ προτιμᾷ τοὺς προερχομένους ἐκ τῶν πολυταξίων διδασκαλίων. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὴν σύστασίν μου καὶ νὰ δώσετε τὰς σχετικὰς διαταγάς.

§21Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Τὸ παράπονον αὐτὸ προέρχεται, διότι νομίζετε, ὅτι ὑπάρχουν διδάσκαλοι καὶ δὲν μεταβαίνουν. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν. Τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ὑποχρεωτικὸν ὄχι δι’ ὅλους τοὺς διδασκάλους, ἀλλὰ μόνον διὰ τοὺς προερχομένους ἐκ τῶν νέων χωρῶν καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπότροφοι τοῦ Κράτους.

§22Ι. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ὑπάρχουν ἐκ τῶν νέων χωρῶν τοιοῦτοι, οἱ ὁποῖοι δὲν διωρίσθησαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸ εἶναι ἕνα παράπονον τῶν διδασκάλων τῶν νέων χωρῶν καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δώσητε τὰς σχετικὰς διαταγὰς εἰς τὰς περιφερειακὰς διοικήσεις, νὰ προτιμοῦν τοὺς διδασκάλους αὐτούς.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μουντζουρίδης ἐπὶ αἰτήσεως τῶν κατοίκων κοινοτήτων Μάνεση, Ἀνυφί, Πουλακίδας κλπ.

§24Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του ἀναφορὰν ὑποβληθεῖσαν παρὰ τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Μάνεσι, Ἀνυφί, Πουλακίδη κτλ. Ὡς γνωστὸν εἰς τὸ χωρίον Μέρμηχα μεταβαίνει ἅπαξ τοῦ μηνὸς ὁ πταισματοδίκης πρὸς ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων τῶν ἀναφυομένων εἰς τὸ χωρίον αὐτό. Ἀλλὰ δὲν ἐκδικάζει καὶ τὰς ὑποθέσεις τῶν κατοίκων τῶν πέριξ χωρίων καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀναγκάζονται, νὰ μεταβαίνουν ἀλλοῦ καθ’ ἣν ἐποχὴν εὑρίσκεται ἐκεῖ ὁ πταισματοδίκης.

§25Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θέλετε νὰ περιλάβητε καὶ τὰ ἄλλα χωρία εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην;

§26Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον μεταβαίνει ἐκεῖ ὁ πταισματοδίκης, διατὶ νὰ μὴ δικάζῃ καὶ τὰς ὑποθέσεις τῶν κατοίκων τῶν πέριξ χωρίων;

§27Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ λάβω τὰ κατάλληλα μέτρα ἀφοῦ πρότερον, κατὰ τὸν νόμον, ζητήσω τὴν γνώμην τοῦ εἰσαγγελέως καὶ τοῦ δικαστηρίου.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Μ. Σαμαρᾶς, Ν. Ζαρίφης καὶ Ι. Ἀποστόλου, ἐπὶ ἀναφορᾶς ὁμοσπονδίας τῶν ἐκ Βουλγαρίας Ἑλλήνων. Ὁ κ. Σαμαρᾶς.

§29Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ἡ ὁμοσπονδία τῶν ἐκ Βουλγαρίας προσφύγων, παρακαλεῖ ὅπως τὰ 2 νομοσχέδια τὰ ὁποῖα εἶναι κατατεθειμένα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ τῆς συμβάσεως Καφαντάρη–Μολλώφ, νὰ συνταυτισθοῦν καὶ νὰ εἰσαχθοῦν κατὰ τὴν αὐτὴν συζήτησιν, Βλέπω εὐτυχῶς σήμερον καὶ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, Κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία κάμνει τὴν σύστασιν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ τοὺς ἀξιοτίμους κ. ὑπουργοὺς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ συνδυάσουν τὰ δύο ταῦτα νομοσχέδια.

§30Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ν’ ἀναγραφῇ, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀποστόλου ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§32Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζῖσκος ἐπὶ ἀναφορᾶς κοινοτικοῦ συμβουλίου Ὑπάτης.

§34Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἀφορᾷ τὴν ἐξαγορὰν ἑνὸς κτήματος τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν Ὑπάτην καὶ τὸ ὁποῖον διαχειρίζεται ἡ Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα. Τὸ συμβούλιον τῆς Ὑπάτης ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸ παντὸς πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ παρακαλεῖ ὅπως συγκατατεθῇ εἰς τὴν ἐξαγοράν, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, κατοίκων τοῦ τέως δήμου Ὑπάτης. Ἡ σχετικὴ ἀναφορὰ ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν λάβητε ὑπ’ ὄψει σας καὶ νὰ συμμερισθῆτε τὰς ἀπόψεις των.

§35Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§36Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν δύναται ν’ ἀποφανθῇ, διότι σεῖς διαχειρίζεσθε τὰς ἰαματικὰς πηγάς. Εἶναι ἓν μέρος 1500 στρεμμάτων τὸ ὁποῖον ζητεῖ, νὰ ἐξαγοράσῃ ἡ κοινότης Ὑπάτης, διὰ τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοντοδίνας, ἐπὶ ἀναφορᾶς κεντρικοῦ συνδέσμου προσφύγων Σερβίων.

§38Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Εἰς τὴν πόλιν τῶν Σερβίων ἐξ ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν κτημάτων τὰ ὁποῖα ἐγκατελείφθησαν, 15– 18 ἐχαρακτηρίσθησαν, ὡς ἀστικὰ κτήματα. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα βεβαιοῖ, ὅτι ταῦτα ὑπήχθησαν ὑπὸ τὴν διαχείρισιν αὐτῆς καὶ ἔρχεται σήμερον, νὰ εἰσπράξῃ συνολικῶς τὰ μισθώματα, τὴν στιγμὴν τὴν ὁποίαν οἱ ἀγρόται αὐτοὶ δὲν εἰσέπραξαν ἀποζημιώσεις ἀπὸ τὸ Κράτος ἀκόμη. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, νὰ θέλῃ νὰ εἰσπράξῃ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τὰ ἐλάχιστα αὐτά, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ τῆς φέρουν σοβαρὸν κέρδος, ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ στείλετε ἓν ἔγγραφον πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ν’ ἀναβάλῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐνοικίων δι’ εὐθετώτερον χρόνον, ὅταν οὗτοι ἀποζημιωθοῦν, δοθέντος, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἀποζημιωθῆ ἀκόμη ὑπὸ τοῦ Κράτους.

§39Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Παρακαλῶ νὰ μοὶ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπιτροπῆς Λειβαδίου Ἐλασσῶνος, ὁ κ. Γιαμούζης ἔχει τὸν λόγον.

§41Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Καὶ πάλιν οἱ κάτοικοι Λειβαδίου Ἐλασσῶνος, δι’ ἀναφορᾶς των διαμαρτύρονται, διὰ τὰ ἔκτροπα τὰ γενόμενα παρὰ τῶν διαφόρων ἀποσπασματαρχῶν οἱ ὁποῖοι προέβησαν εἰς ἐπιστράτευσιν 10 χωρικῶν καὶ μετέβησαν εἰς τὰ διάφορα δάση ἔνθα γλεντῶντες περνῶσι τὰς ὡραίας των ὥρας, οἱ δὲ χωρικοὶ περιφέρονται μὲ τὰ ὅπλα εἰς τὰς χεῖρας πρὸς καταδίωξιν τῆς λῃστείας. Τοιαῦτα ἔκτροπα ἔλαβον χώραν καὶ πρὸ εἴκοσι ἡμερῶν, ὡς ἐπληροφορήθην ἐκ τῆς κωμοπόλεως Ἁγίου Δημητρίου εἰς βάρος τῶν κατοίκων. Αὐτὰ δυστυχῶς εἶναι γνωστὰ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς χωροφυλακῆς ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπαίτιος τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Μοὶ ἔστειλαν ἐπιστολάς, ἀπέστειλα δὲ τοιαύτην εἰς τὸν ἀνώτερον διοικητὴν Χωροφυλακῆς Λαρίσσης συνοδευομένην μὲ ἰδικήν μου ἐπιστολὴν συνιστῶν, νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα καὶ ἑτέραν πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς· καὶ ἐν ᾧ ἀνέμενον, νὰ καταπαύσουν οἱ βανδαλισμοὶ αὐτοὶ τοὺς ὁποίους οἱ κάτοικοι χαρακτηρίζουν, ὡς ἀπηρχαιωμένους, διότι λέγουσιν, ὅτι οὔτε ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῶν Γκέκηδων συνέβησαν τοιαῦτα ἔκτροπα, λαμβάνω τὸ τηλεγράφημα τοῦτο τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τοῦ ὁποίου παριστάνουσι τὴν οἰκτρὰν κατάστασιν. Ἔσπευσα, ν’ ἀνακοινώσω πάντα ταῦτα εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ εἶτα εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως ληφθῶσι τὰ δέοντα μέτρα καὶ προληφθῶσιν οἱ βανδαλισμοί, νὰ τιμωρηθῶσι δὲ κατόπιν ἀνακρίσεων αὐστηρότατα οἱ διαπράξαντες τὰς πράξεις αὐτὰς ἀποσπασματάρχαι. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ δηλώσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τί μέτρα θὰ λάβῃ.

§42Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὁ νόμος περὶ λῃστείας ἐπιτρέπει καὶ ἐπιβάλλει τὴν χρησιμοποίησιν ἔν τινι μέτρῳ τῶν κατοίκων προκειμένου περὶ καταδιώξεως τῆς λῃστείας. Ἐὰν τὰ ὄργανα τὰ καταδιωκτικὰ περιωρίσθησαν ἕως ἐκεῖ, δὲν ἔκαμον τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐκτελέσωσι τὸ καθῆκον των, ἐὰν ὑπερέβησαν τὰ ὅρια, θὰ δώσωσι λόγον τῶν πράξεών των. Τὸ ὑπουργεῖον ἔλαβε γνῶσιν ἐκ παραστάσεων τοῦ κ. συναδέλφου περὶ τῶν γενομένων ἐκτρόπων. Ἐτηλεγράφησε πράγματι ἀμέσως πρὸς τὸν ἀνώτερον ἐπιθεωρητὴν, διὰ νὰ ἐξετάσῃ καὶ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ἐλήφθη δὲ ἀπάντησις σήμερον κατὰ τὴν ὁποίαν μετὰ τὸν φόνον τοῦ λῃστοῦ Κατσαβέλη καὶ τοῦ Τσιτσάρα ἡ ἐκεῖ διοίκησις περιώρισε τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶχεν λάβει. Ἐὰν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶχεν λάβει ἦσαν ἐπιβαλλόμενα ὑπὸ τοῦ νόμου ἐξετέλεσε τὰ καθήκοντά της, ἐὰν δὲ ὑπερέβησαν αὐτά, θὰ δώσωσι κατόπιν ἀνακρίσεων λόγον.

§43Ι. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ δώσω πληροφορίας εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς καταστάσεως. Πρὸ δέκα ἡμερῶν εὑρισκόμενος ἐν Λεβαδείᾳ τῆς Ἐλασσῶνος ἠκούσθη μία πληροφορία, ὅτι λῃσταὶ εἶναι εἰς τὸ τάδε μέρος· ἀμέσως ἐγένετο ἐπιστράτευσις καὶ ἐγὼ ὡς πολίτης νομοταγὴς ἐπῆρα τὸ ἀδιάβροχόν μου καὶ ἐπῆγα μαζί, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν μηδέν. Δὲν εἶμαι ἐναντίον τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπιστρατεύσεως καὶ δι’ αὐτὸ προσέφερον καὶ ἐγὼ τὴν ὑπηρεσίαν μου.

§44Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι ἀνελεύθερον τοῦτο, τοῦτο συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν.

§45Ι. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Συμφωνῶ, ἀλλὰ ὅπως χρησιμοποιεῖται τὸ μέτρον δὲν δύναται, ν’ ἀποδώσῃ τίποτε, διότι ὁσάκις λαμβάνονται μέτρα τοιαῦτα ἐφαρμόζονται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἀφ’ ἑνὸς προκαλοῦν δυσαρεσκείας καὶ ἀφ’ ἑτέρου δὲν γίνεται τίποτε. Ἐπιστρατεύονται ὅλοι καὶ τοὺς πηγαίνουν ὅπου δήποτε χωρὶς νὰ ἔχωσι ἕνα ὡρισμένον κατάλογον. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, διότι καὶ ἐγὼ ὑπεβλήθην εἰς τὴν δοκιμασίαν αὐτήν.

§46Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Θὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσῶνος, ἀνέκαθεν προσέφερον τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὰς τοπικὰς ἀρχάς, διὰ τὴν ἐξόντωσιν τῆς λῃστείας. Δύναμαι ἐπίσης, νὰ τὸν διαβεβαιώσω, ὅτι ἀπὸ διετίας οὐδεμία πρᾶξις λῃστρικὴ διεπράχθη ἐν τῇ περιφερείᾳ ἐκείνῃ ἐκτὸς μιᾶς λόγῳ ἀντεκδικήσεως εἰς τὸ χωρίον Διαλιετσάη. Ἐσχάτως δὲ περιῆλθε δι’ ἐπιστολῆς ἀπευθυνομένης πρὸς αὐτὸν προσωπικῶς, εἰς γνῶσιν, ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις ἥτις προῆλθεν ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν ἐδῶ ἀρχῶν. Σᾶς βεβαιῶ καὶ πάλιν, ὅτι ἡ στρατολογία ἡ γενομένη ἀπὸ τὰς ἀρχὰς καὶ καθοριζομένη ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ νόμου περιορίζεται εἰς 15 ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἀνέχονται μετὰ καρτερικότητος τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ μετὰ μεγάλης εὐχαριστήσεως παρέχουν τὰς ὑπηρεσίας των· δυστυχῶς ὅμως ὑπάρχουσι καὶ ὄργανα ἀστυνομικὰ μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ὁ ἀνθυπομοίραρχος Στραβοσκιάδης, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ αὐτά, διὰ ν’ ἀποφεύγῃ νὰ λαμβάνῃ μέρος εἰς τὰ ἀποσπάσματα καὶ νὰ κάθητε εἰς τὰ γραφεῖα. Σταματῶ ἕως ἐδῶ διότι δὲν θέλω νὰ θίξω ζητήματα σοβαρὰ καὶ ἀναμένω νὰ ληφθῶσι μέτρα, ἐὰν δὲ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις θὰ ὑποβάλω ἐπερώτησιν.

§47Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἐκφράσω ἓν παράπονον, διότι ἀνέμενον εἰς τὰ τοιαῦτα ζητήματα ν’ ἀναγνωρίζηται κἄτι τι καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ἐπελθὸν ἀποτέλεσμα. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζονται εἶναι μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχουν δόσιν αὐθαιρεσίας. Ὀφείλω ὅμως νὰ δηλώσω, ὅτι ἐγὼ ὁ ὁποῖος παρακολουθῶ μὲ ἐνδιαφέρον καὶ μὲ προσοχήν, ἡ ὁποία εἶναι ἐπιβεβλημένη, τὸ ὅλον ζήτημα δὲν ἐτόλμησα, νὰ τιμωρήσω τὰ ὄργανά μου, διότι ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον των. Οἱ κάτοικοι βεβαίως τῶν μερῶν ἐκείνων στενοχωροῦνται, ὅταν ἐπιστρατεύωνται ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως, ὅτι ἐφαρμόζηται ὁ νόμος πρέπει, νὰ ὁμολογήσωμεν καὶ κἄτι τί ἄλλο, ὅτι οἱ κάτοικοι οἱ ὁποῖοι θὰ ὠφεληθῶσιν ἐκ τῆς ἐμπεδώσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας εἶναι αὐτοὶ οἱ στρατευόμενοι, διότι ἐκ τῶν μέτρων τούτων τὰ ἀποτελέσματα ὑπῆρξαν ἀνώτερα τῶν προσδοκιῶν μας. Βεβαίως ἀναγνωρίζω κἄποιαν δυσφορίαν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν μερῶν ἐκείνων, ἀλλὰ ἔχω τὴν ἀξίωσιν, ὅπως οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν μερῶν αὐτῶν ἐν τῇ ὑποβολῇ τῶν παραπόνων ἀναγνωρίσωσιν, ὅτι τὰ ὄργανα τὰ ἀστυνομικὰ ἐκτελῶσι τὸ καθῆκόν των, ἀποτέλεσμα δὲ εἶναι, ὅτι ἐξετέλεσαν θαυμάσια τὸ καθῆκον των.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σαμαρᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς προέδρου προσφύγων τέως δημοσίων ὑπαλλήλων Τουρκίας.

§49Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Οἱ ἀνταλλάξιμοι οὗτοι ὑπάλληλοι παραπονοῦνται, διότι δὲν ἐλήφθη μέτρον ὑπὲρ αὐτῶν. Εὐτυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα ὑπὲρ αὐτῶν καὶ θὰ παρακαλέσω, νὰ ὑποβάλωσι τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον οἱ κύριοι ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Γεωργίας καὶ νὰ ἐπισπεύσωσι τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ τῶν ἀνταλλαξίμων δημοσίων ὑπαλλήλων.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀποστόλου ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§51Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§52Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Εἶπον, ὅτι εἶναι εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπήν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς προέδρου γεωργικοῦ ταμείου Κυμηνῶν Θεσ)νίκης. Ὁ κ. Ἀποστόλου.

§54Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Παρακαλῶ, νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σαμαρᾶς.

§56Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μάρκου ἐπὶ ἀναφορᾶς περιπτεριούχων καπνοπωλῶν ἡ «Ἀλληλεγγύη».

§58Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κ. Πρόεδρε, ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου περιπτεριούχων καπνοπωλῶν ἡ «Ἀλληλεγγύη». Ὁ σύλλογος αὐτὸς ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἀναπήρους πολέμου, οἱ ὁποῖοι ἀπευθύνουν τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτῆς ζητοῦν, νὰ ληφθῶσιν ὡρισμένα μέτρα προστατευτικὰ ὑπὲρ αὐτῶν. Οἱ ἀνάπηροι εἶναι οἱ πολῖται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν εἰς τὴν Πατρίδα ὅ,τι εἶχον πολυτιμώτερον καὶ οἱ ὁποῖοι σήμερον λόγῳ τῆς καταστάσεώς των εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, ἀγωνίζονται ἐναντίον στερήσεων καὶ βασάνων. Εἶναι δίκαιον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ μετὰ προσοχῆς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰ αἰτήματά των καὶ ἡ ἀναφορά, νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριποδάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ Ἐπισκοπῆς.

§60Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα ἐλύθη κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν, ὥστε περιττεύει πᾶσα σύστασις.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαστρατῆς, ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν ἐμπόρων Κονιστρίων καὶ Κυμαίων.

§62Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας. Οἱ κάτοικοι τῶν κοινοτήτων ἀπὸ Ἀλιβερίου ἕως τῆς Κύμης παραπονοῦνται, ἐναντίον ἑνὸς μέτρου τὸ ὁποῖον ἔλαβε τὸ λιμενικὸν ταμεῖον, διὰ τὰ διὰ ξηρᾶς διερχόμενα ἐμπορεύματα ἀτομικῆς χρήσεως. Τὸ παράπονον εἶναι δικαιότατον, διότι τὰ εἴδη ταῦτα ὑφίστανται τρεῖς δασμολογήσεις, μέχρι τοῦ τόπου τοῦ προορισμοῦ των. Ἤθελα, κ. ὑπουργέ, νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ ν’ ἀποφασίσητε κατὰ δίκαιον τρόπον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σακελλαριάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀχθοφόρων τῶν σιδηροδρόμων τοῦ Κράτους.

§64Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μεταξὺ τῆς διευθύνσεως τῶν Κρατικῶν σιδηροδρόμων καὶ ἐργολάβου τινός, ὑπεγράφη συμβόλαιον τόσον ἀμελέστατα, ὥστε δημιουργεῖ ἐν τῷ ἐλευθέρῳ Κράτει μίαν προφανῆ δουλείαν. Διὰ τοῦ συμβολαίου τούτου, οἱ Κρατικοὶ σιδηρόδρομοι, διὰ ν’ ἀπολαμβάνωσι 40.000 δραχμὰς ἐτησίως μίσθωμα, ἐξεμίσθωσαν τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἀχθοφορικῶν εἰς τὸν ἐργολάβον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ὑπεδούλωσε τοὺς ἐργαζομένους εἰς τοὺς διαφόρους σταθμοὺς τῶν Κρατικῶν σιδηροδρόμων. Πάντες οὗτοι ἐργάζονται σήμερον ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ ἐργολάβου αὐτοῦ, ἐνῷ αὐτοὶ παίρνουν 30–40 δραχμὰς ἡμερομίσθιον.

§65Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Πότε ἐγένετο τὸ συμβόλαιον;

§66Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ἐγένετο τῷ 1926.

§67Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπὶ δικτατορίας;

§68Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Μάλιστα.

§69Γ. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Ἀλλὰ πότε θέλατε νὰ γίνῃ;

§70Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Σήμερον βεβαίως δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ λάβῃ ἄμεσα μέτρα τὸ ὑπουργεῖον. Ὑπάρχουσιν, ὅμως δύο ὅροι δυνάμει τῶν ὁποίων τὸ ὑπουργεῖον ἐφ’ ὅσον ὁ ἐργολάβος αὐτὸς ὑποπέσῃ εἰς ὡρισμένας παραβάσεις, νὰ παρέμβῃ καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ συμβολαίου. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη ὁ ἐργολάβος δὲν εἶχεν ὑποπέσῃ εἰς παραβάσεις λόγῳ τῆς δουλείας τὴν ὁποίαν τὸ συμβόλαιον δημιουργεῖ, θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένη καὶ ἐπιτακτικὴ ἡ παρέμβασις τοῦ ὑπουργείου, διὰ νὰ καταργήσῃ συμβόλαιον τοσοῦτον ἀνελεύθερον, συμβόλαιον τὸ ὁποῖον ὑπεδούλωσεν ἐργάτας οἱ ὁποῖοι ἀπὸ δεκαετηρίδων ἐργάζονται τιμίως καὶ προσφέρουν τὴν ὑπηρεσίαν των καὶ διὰ τοῦ ἱδρῶτος τῶν ὁποίων κερδίζει καὶ ἀπολαμβάνει κατ’ ἔτος ὁ ἐργολάβος 200.000 δραχμῶν. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ μόνον τοῦτο. Μανθάνω, ὅτι ὁ ἐργολάβος αὐτὸς ὑπέβαλλε νέαν αἴτησιν, διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτησε νὰ μισθώσῃ τὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἀχθοφόρων εἰς τὸν σταθμὸν τῆς Θεσσαλονίκης, ὡς καὶ εἰς τὸν ΣΠΑΠ, διὰ νὰ ἐπιβάλῃ καὶ εἰς αὐτὴ τὰς θελήσεις του. Ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὥστε καὶ εἰς τὸν σταθμὸν Θεσσαλονίκης καὶ εἰς τὸν σταθμὸν Πελοποννήσου, νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ ἴδιον καὶ ἐὰν ἐκ τῆς ἐξετάσεως πεισθῆτε, ὅτι τὸ συμβόλαιον αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἰσχυρόν, νὰ λάβητε κάθε δυνατὸν μέτρον, νὰ καταπέσῃ καὶ ν’ ἀποδοθῇ ἡ ἐλευθερία εἰς τοὺς ἐργαζομένους βιοπαλαιστὰς οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι πάσης προστασίας.

§71Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Διὰ πόσα ἔτη εἶναι ἡ σύμβασις;

§72Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Διὰ τρία ἔτη· πλησιάζει δὲ νὰ τελειώσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει, νὰ καταλυθῇ ἡ δουλεία.

§73Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ἐμπορία τῆς ἀνθρωπίνης σαρκός, δὲν ἐπιτρέπεται.

§74Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ αὐτὴν τὴν σωματεμπορίαν, εἶναι περιττὴ κάθε σύστασις, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν ἐγγύησιν ὅτι θὰ σπεύσῃ νὰ λάβῃ μέτρα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν φορτωτῶν Ἀγρινίου, ὁ κ. Παπαθανάσης.

§76Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ κατάστασις τοῦ Σ.Β.Δ. εἶναι τοιαύτη, ὥστε συντόμως πρέπει, νὰ ἑλκύσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν πρόκειται περὶ βελτιώσεως τῶν μέσων διεξαγωγῆς τῆς συγκοινωνίας ἁπλῶς. Εἶναι ἥσσονος σοβαρότητος τὸ γεγονὸς, ὅτι δι’ ἀπόστασιν 9 μιλλίων καὶ 69 περίπου χιλιομέτρων, ὅση ἡ ἀπὸ Πατρῶν εἰς Ἀγρίνιον, καταναλίσκεται 6ωρον χρονικὸν διάστημα, καθ’ ἣν στιγμὴν μέγισται διατίθενται προσπάθειαι ἐλαττώσεως τῶν ἀποστάσεων καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον χάριν τῆς καλλιτέρας ἐξυπηρετήσεως τῶν ἐμπορικῶν καὶ κοινωνικῶν συμφερόντων. Ἡ κατάστασις αὕτη ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν καὶ φθορὰν τοῦ ὑλικοῦ, καθιστῶντος βραδυτάτην καὶ ἀνεπαρκῆ τὴν συγκοινωνίαν ἰδίᾳ τὴν μεταφορικὴν καὶ ἀνίκανον νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν τεραστίαν παραγωγικὴν καὶ ἐμπορικὴν ἐξέλιξιν τῆς Αἰτωλοακαρνανίας μὲ τὸ σφρῖγον κέντρον της τὸ Ἀγρίνιον. Μέγισται ποσότητες ἀναμένουσιν ἐπὶ μῆνα σειρὰν μεταφορᾶς εἰς Πάτρας καὶ Ἀγρίνιον, ἄλλαι δέ, ἀποτελοῦσαι περιουσίας ὁλοκλήρους, καταστρέφονται ἐν Κρυονερίῳ ἐκτιθέμεναι εἰς τὰς βροχὰς καὶ κακοκαιρίας. Ἀλλὰ τὸ σοβαρώτερον εἶναι ὁ κίνδυνος τῶν ταξιδευόντων μὲ πεπαλαιωμένον καὶ σαθρὸν ἀτμόπλοιον, διὰ μέσου τρικυμιώδους στενοῦ, ἀπειλοῦντος, ν’ ἀγάγῃ, διὰ πιθανῆς βλάβης του ἐν πλῷ, εἰς τὸ τραγικώτερον δυστύχημα ἐξ οὗ ἐθρήνησε ποτὲ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ἐν τῇ εὐμενείᾳ καὶ προθυμίᾳ μετὰ τῆς ὁποίας ἐπιλαμβάνεσθε τῶν ζητημάτων αὐτῶν τῶν τόσων σοβαρῶν, νὰ ἐπιστήσητε τὴν προσοχήν σας, ὡς καὶ τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων, νὰ ἐξακριβώσητε τὴν ἀλήθειαν τῆς καταστάσεως καὶ νὰ σταματήσητε ἕνα κίνδυνον ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ὄχι μόνον τὸ ἐμπόριον ἀλλὰ καὶ τὴν ζωὴν τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι, θὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν κακὴν τύχην νὰ ταξειδεύωσι μὲ μίαν βλάβην τῶν ἀτμοπλοίων αὐτῶν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν καὶ ὑμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου ἐπὶ τῆς καταστάσεως αὐτῆς τοῦ σιδηροδρομικοῦ δικτύου.

§77Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Εἶναι γνωστὴ ἡ κατάστασις εἰς ἣν εὑρίσκεται ὁ σιδηρόδρομος οὗτος συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ἀτμοπλοίου τοῦ ἐκτελοῦντος τὴν συγκοινωνίαν Πατρῶν–Κρυονερίου. Ὄχι μόνον τὸ ὑλικὸν εἶναι πεπαλαιωμένον καὶ ἐν πολλοῖς ἄχρηστον, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουσιν οὐδὲ ἀποβάθραι, καταβάλλεται δὲ ἡ φροντίς, ὅπως τὸ σιδηροδρομικὸν τοῦτο δίκτυον ἀνατεθῇ εἰς ἄλλους ἰσχυροτέρους ὤμους.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς κεκανονισμένης ὥρας αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας.

§79Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἐπεθύμουν ὅπως εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, τεθῇ μία ὡρισμένη προθεσμία ἡ ὁποία, νὰ λήξῃ μεθαύριον, δηλαδὴ Παρασκευήν, διὰ νὰ ὑποβληθῇ ἡ ἔκθεσις τοῦ ἀστυνομικοῦ νομοσχεδίου, τριῶν ἀρτοποιητικῶν τῶν ὁποίων, θὰ σᾶς δώσω σημείωσιν καὶ τοῦ νομοσχεδίου, περὶ συνομολογήσεως δανείων ἐκ μέρους τῶν δήμων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης, διότι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐπάναγκες, νὰ ψηφισθοῦν πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ταχθῇ προθεσμία μέχρι τῆς Παρασκευῆς;

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου καταλαμβάνει ὁ τακτικὸς Πρόεδρος κ. Ι. Τσιριμῶκος).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 4 Νοεμβρίου 1927 περὶ παρατάσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3270 ἀφορῶντος τὰς ἐν τῷ Κράτει ἐπιχειρήσεις παραγωγῆς καὶ διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται τὸ σύνολον)

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 20 Ἀπριλίου –16 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως ἐν Ἀθήναις Ἑλληνο–Ἀμερικανικοῦ ἐκπαιδευτηρίου». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροποποιήθη παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου)

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ διοικήσεως τοῦ ἐν Τήνῳ ἱεροῦ ἱδρύματος τῆς Εὐαγγελιστρίας περὶ ἐκτελέσεως κοινωφελῶν ἔργων ἐν τῷ ἱερῷ ἱδρύματι καὶ ἐν τῇ πόλει τῆς νήσου Τήνου». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ προσθήκης διατάξεών τινων εἰς τὸν νόμον 2369». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ, νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ διακανονισμοῦ ὑδρονομῆς καὶ χρήσεως τῶν ἀρδευτικῶν ὑδάτων τῆς πηγῆς Δελούλιζα–Δούσιας Κορινθίας». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως καὶ πωλήσεως ἐλαιολάδων ἀναμεμιγμένων μετὰ σπορελαίων καὶ ἄλλων φυτικῶν ἐλαίων κλπ.».

§94Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλω ἔνστασιν Συνταγματικοῦ ἀπαραδέκτου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου καθιεροῦται ἀπαγόρευσις ἐξαγωγῆς ὡρισμένων εἰδῶν, ἑπομένως ὑπάρχει ἐλάττωσις τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ συμφώνως μὲ τὸ ἄρθρον 12 τοῦ Συντάγματος, τὸ νομοσχέδιον ἔπρεπε νὰ συνοδεύηται μετὰ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ ἐκθέσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Αὐταὶ αἱ ἐκθέσεις δὲν ὑπάρχουν καὶ ἑπομένως τὸ καλλίτερον θὰ ἦτο ν’ ἀναβληθῇ καὶ νὰ ὑποβληθῇ μαζὶ μὲ τὰς ἐκθέσεις.

§95Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία μείωσις ἐσόδων, διότι ἀντ’ αὐτοῦ, θὰ εἰσάγωνται ἄλλα.

§96Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ ἔχω νὰ ἐκφράσω τὴν βαθεῖαν μου λύπην, διὰ τὴν ἔνστασιν αὐτήν, διότι ἡ ἔνστασις αὐτὴ ὑποβαλλομένη ἐκ μέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὀφελοῦνται ἐκ τῆς διατάξεως, ὑποβάλλεται μόνον καὶ μόνον, διὰ ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι εἶναι μία ἔνστασις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι τοὐλάχιστον ἡ πρέπουσα, διότι ἂν ἀπαγορεύηται ἓν εἶδος ἐλαίου, εἰσάγεται ἄλλο. Λέγω καὶ τοῦτο, ἐὰν ἐκ τῆς συζητήσεως προκύψῃ, ὅτι ὑπάρχει μείωσις ἐσόδων, εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ καλύψωμεν τὴν ἔνστασιν αὐτήν, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ν’ ἀναβληθῇ περαιτέρω ἡ συζήτησις καὶ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τοῦτο δὲν θὰ ἔχῃ πλέον λόγον ὑπάρξεως· ἡ Κυβέρνησις δὲ εἶναι ὑποχρεωμένη, νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§97Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ μείωσις ἐσόδων ἢ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ, αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ ἐκ τῶν προτέρων νὰ φαίνηται· θὰ φανῇ ἀπὸ τὴν συζήτησιν.

§98Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ τοὺς ἐνισταμένους, νὰ μᾶς ἐξηγήσουν πῶς ἐπέρχεται αὐτὴ ἡ ἐλάττωσις τῶν ἐσόδων.

§99Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, ὑπάρχει ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς ὡρισμένου εἴδους. Κατὰ τὴν στατιστικὴν εἰσάγονται 4–5 χιλιάδες τόννοι, ἐπὶ τῶν ὁποίων εἰσπράττεται ὡρισμένος δασμός.

§100Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν θ’ ἀντικατασταθῇ μὲ ἄλλα; Ἀφίσατε νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§101Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Βεβαιότατα, θ’ ἀντικατασταθῇ δι’ ἄλλων.

§102Κ. ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ θά προσθέσω καὶ τοῦτο, ἐάν ἐκ τῆς συζητήσεως προκύψῃ, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ μείωσις ἐσόδων, θὰ ζητήσω ἐγὼ τοῦτο καὶ τότε σεῖς οἱ ὁποῖοι ζητεῖτε τὴν ἀναβολήν, θὰ εἴπητε, νὰ μείνῃ ἡ διάταξις. Σᾶς τὸ ὑπόσχομαι προκαταβολικῶς.

§103Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, δὲν ἔρχεται ἐνώπιον αὐτῆς, διὰ πρώτην φορὰν τώρα. Εἶχεν ἐπίσης ὑποβληθῆ ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς προγενεστέρας Βουλῆς. Εἶχεν ψηφισθῆ τότε εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, εἶχε ψηφισθῆ καθ’ ἡμᾶς καὶ εἰς 2αν ἀνάγνωσιν, διότι ὅμως ἠμφισβητήθη ἡ νομιμότης τῆς ψηφίσεως, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἅμα ἀναλαβοῦσα τὴν ἀρχήν, ἐπροτίμησε νὰ μὴ προβῇ εἰς δημοσίευσιν αὐτοῦ. Παρέσχεν ὅμως, διὰ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου αὐτῆς, διαβεβαίωσιν πρὸς τοὺς πληθυσμοὺς τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ὅτι θά εἰσηγεῖτο μεταξὺ τῶν πρώτων πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν νέαν Βουλήν, ὅλα αὐτά. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ αὐτῆς, ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ἡ πλειοψηφία τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς ὁποίας ἐτέθη τὸ νομοσχέδιον, ἐνέκρινε τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου. Αἱ διατάξεις αὐτοῦ εἶναι οὐσιαστικῶς δύο. Μία ἀγορανομικὴ καὶ μία φορολογική. Ἡ ἀγορανομικὴ διάταξις συνίσταται εἰς τὴν ἐξίσωσιν τῆς φορολογίας ἐλαίου καὶ σπορελαίου. Μέχρι τοῦδε, ἡ ἀγορανομικὴ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπανειλημμένως διετύπωσε διαμαρτυρίας ἐναντίον τῆς συνεχιζομένης νοθείας τοῦ ἐλαίου σπορελαίου, ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας ἦτο ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξαπάτησις τῆς ἀπαγορεύσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ὑπονόμευσις τῆς παραγωγῆς, διὰ τοῦ τεχνητοῦ, ἀποτελεῖ περιορισμὸν τῆς ἀγοραίας καταναλώσεως τῶν ἐλαίων. Καὶ διὰ τοῦτο, κατόπιν τῶν συστάσεων τούτων, ἀφ’ ἑνὸς τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὅλων σχεδὸν τῶν ἐλαιοκομικῶν συνεδρίων τὰ ὁποῖα συνῆλθον εἰς τὰς Ἀθήνας, κατελήξαμεν εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως ταύτης. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ ἡ νομικὴ διατύπωσις ἁπλῶς τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἀναμείξεως ἐκρίθη, ὅτι ἔπρεπε νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνα τὰ πρακτικὰ μέσα τὰ ὁποῖα θὰ κατωχύρωναν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Τὰ πρακτικὰ αὐτὰ μέσα εἶναι δύο. Πρῶτον ἡ ἀπαγόρευσις τοῦ ἐλαίου καὶ σπορελαίου ὑπὸ τῶν αὐτῶν ἐμπόρων, ἐκρίθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πείρας, ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ ἔμποροι ἔχουν καὶ τὰ δύο εἴδη εἰς τὰ καταστήματα αὐτῶν ἔχουν πάντοτε τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀναμείξεως. Εἶναι ἀδύνατον τὰ ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς εἰς κάθε μεγαλούπολιν, νὰ παρακολουθοῦν κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς πωλήσεως τοὺς παντοπώλας, ὅταν αὐτοὶ κατορθώνουν νά νοθεύουν. Καὶ ἐκρίθη, ὅτι δραστικόν, τελεσφόρον, θὰ ἦτο τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον εἰσάγει ἡ ἀπαγορευτικὴ διάταξις τοῦ νόμου. Ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους τῶν σπορελαίων οἱ ὁποῖοι παρέστησαν ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς, διετυπώθη κατὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, ἡ ἀντίρρησις, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καταργεῖται κατ’ οὐσίαν ἡ πώλησις τοῦ σπορελαίου. Ἐπειδὴ λοιπὸν οἱ παντοπῶλαι, θὰ προτιμοῦν τὴν πώλησιν τοῦ ἐλαίου, δὲν θὰ εὑρίσκωνται παντοπῶλαι πρὸς πώλησιν σπορελαίου. Ἰσοδυναμεῖ ἄρα ἡ διάταξις πρὸς κατάργησιν τῆς πωλήσεως τοῦ σπορελαίου. Ἡ ἀντίρρησις, κύριοι βουλευταί, εἶναι οἰκονομικῶς ἀβάσιμος. Ἢ ὑπάρχει ζήτησις σπορελαίου ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν, ὁπότε οἱ γείτονες παντοπῶλαι ὅσοι βλέπουν, ὅτι οἱ γείτονες αὐτῶν πωλοῦν ἔλαια ἀκούουν δὲ ζήτησιν σπορελαίου, θὰ προτιμήσουν, νὰ πωλοῦν σπορέλαιον ἢ δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ζήτησις. Καὶ διὰ τοῦτο οἱ παντοπῶλαι δὲν θέλουν τὴν πώλησιν σπορελαίου. Ἡ ἀντίρρησις τῶν βιομηχάνων, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἂν ἦτο βάσιμος, θὰ ἐσήμαινε τὴν αὐτοκαταδίκην της. Θὰ ἐσήμαινε, ὅτι τὸ σπορέλαιον δὲν ἔχει ἄλλον τρόπον καταναλώσεως παρὰ μόνον τὴν νοθείαν. Ἂν τοῦτο εἶναι ἀληθές, θὰ ἦτο δύσκολον, νὰ ὑπερασπισθοῦν αἱ ἀπόψεις αὐταί. Δεύτερον πρακτικὸν μέτρον, διὰ τὴν τελεσφόρον μείωσιν τῆς νοθείας ἐκρίθη ἡ ἀπαγόρευσις τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ εἴδους «σόγια» εἰς τὴν Ἑλλάδα. Διατί; Διότι κ. βουλευταί, συμβαίνει ἡ ἀνάμειξις τοῦ εἴδους τούτου μὲ τὸ ἔλαιον, νὰ εἶναι χημικῶς ἀνεξακρίβωτος. Ἐπεκοινώνησα μὲ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Χημικοῦ Ἐργαστηρίου, ἐπειδὴ ἠμφισβητήθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἡ βασιμότης τοῦ ἐπιχειρήματος καὶ ἔλαβον τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ἀνάμειξις γίνεται μέχρι μιᾶς ὡρισμένης σοβαρᾶς ἀναλογίας εἶναι πράγματι χημικῶς ἀνεξακρίβωτος. Ἑπομένως ἂν ἐπετρέπετο ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ τῆς σόγιας, θὰ ἦτο τοῦτο ἀσυδοσία τῆς νοθείας. Διετυπώθη ἐπίσης ἡ ἔνστασις, μήπως αἱ ὑπάρχουσαι συμβάσεις δὲν ἐπιτρέπουν εἰς ἡμᾶς τοιαύτην ἀπαγόρευσιν. Ἐπεκοινώνησα ἐπίσης μετὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἔλαβον τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι τὰ κείμενα τῶν συμβάσεων δὲν ἀποτελοῦν πρόσκομμα πρὸς τοιαύτην ἀπαγόρευσιν. Ἴσως, θὰ ἦτο συζητήσιμον κατὰ πόσον τὸ μεταπολεμικὸν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον τείνει εἰς κατάργησιν ὅλων τῶν ἀπαγορεύσεων τῆς εἰσαγωγῆς, κατὰ πόσον τοῦτο, θὰ μᾶς ἐπιτρέπῃ, νὰ ἐγκαινιάσωμεν μίαν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀπόκειται, νὰ κανονίσῃ.

§104Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι αὐτὸ τὸ μεταπολεμικὸν πνεῦμα.

§105Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ εἶναι. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ κείμενα τῶν συμβάσεων δὲν ἀποτελοῦν δι’ ἡμᾶς πρόσκομμα. Ἀλλ’ ἂν διὰ λόγους γενικωτέρους ἐκρίνετο, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε, νὰ καθορίσωμεν, νά μὴ εἰσαχθῇ τοιαύτη ἀπαγόρευσις πάντως ἡ διαγραφὴ τῆς ἀπαγορεύσεως αὐτῆς θά ἔπρεπε κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν, νὰ συνδέεται μὲ ἄλλας, διατάξεις αἱ ὁποῖαι δὲν μᾶς παρέχουν τὴν πλήρη ἐγγύησιν, ὅτι εἰς τὸ μέλλον ἡ νοθεία διὰ τοῦ τοιούτου μέτρου δὲν θὰ καθίστατο ἀσύδοτος, διότι εἶναι βεβαίως ἀπαράδεκτος καὶ διὰ τοὺς παντοπώλας καὶ διὰ τοὺς καταναλωτάς, νὰ ἐπιτρέπωμεν καταστάσεις αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν ἐντελῶς ἀσφαλῆ τὴν καταδολίευσιν αὐτῶν. Καὶ αὐταὶ μὲν εἶναι αἱ ἀγορονομικαὶ διατάξεις, ἀπαγόρευσις ἀναμείξεως, ἀπαγόρευσις πωλήσεως, ἐλαίου καὶ σπορελαίου εἰς τὰ ἴδια καταστήματα, ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς σόγιας. Ἐκτὸς ὅμως τῶν ἀγορονομικῶν αὐτῶν διατάξεων, ὑπάρχει καὶ μία φορολογικὴ διάταξις ἡ τῆς ἐπικρατήσεως τῆς ἐπιβολῆς τῆς δεκάτης καὶ εἰς τὰ σπορέλαια. Οἱ βιομήχανοι τῶν σπορελαίων παραστάντες ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς ὑπεστήριξαν, ὅτι τὰ σπορέλαια φορολογοῦνται ἤδη, ἑπομένως ἡ ἐπικράτησις τῆς φορολογίας τῆς δεκάτης καὶ εἰς τὰ σπορέλαια θὰ ἐσήμαινε διπλῆν φορολογίαν. Καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἐφόσον πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρόθεσις τῆς πλειοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς, εἶναι ἁπλῶς ἡ ἐξίσωσις τῆς φορολογίας, καταλήγωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε, νὰ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία τῆς δεκάτης, ἀλλά θὰ ἔπρεπε ν’ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν ὑφισταμένην φορολογίαν τῶν σπορελαίων. Κύριοι βουλευταί, ἡ πλειοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς ἐπιθυμοῦσα εἰλικρινῶς, νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξίσωσιν μόνον τῆς φορολογίας, προέβη εἰς μίαν τροπολογίαν κατὰ τὴν ὁποίαν κατήργησεν πᾶσαν ὑφισταμένην φορολογίαν ἐπὶ τῶν πρώτων ὑλῶν ἐπὶ τῶν σπορελαίων εἰς τρόπον ὥστε, νὰ εἶναι ἀναντίρρητος πλέον ἡ ἐπέκτασις τῆς φορολογίας τῆς δεκάτης τῶν σπορελαίων.

§106Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐπὶ ποίων σπορελαίων;

§107Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τῶν παραγομένων. Ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐπιβάλλεται δασμός. Οἱ βιομήχανοι τῶν σπορελαίων κατόπιν τῆς τοιαύτης τροπολογίας δὲν ἦτο δυνατόν, νά ἔχουν παράπονον δεδομένου, ὅτι ἡ ἐξίσωσις τῆς φορολογίας συντελεῖται πρὸς τὴν ἐλαφροτέραν κατηγορίαν τῆς φορολογίας τοῦ σπορελαίου. Ἐπειδὴ δὲ εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ δύο τρόπους φορολογοῦσι τὸ ἔλαιον, διὰ τῆς δεκάτης καὶ διὰ τῆς ἐξαγωγικῆς φορολογίας, ἡ δεκάτη εἶναι 7% ἡ ἐξαγωγικὴ φορολογία εἶναι 12% καὶ εἶναι μὲν δίκαιον ἡ ἐξαγωγικὴ φορολογία, νὰ εἶναι μεγαλυτέρα διότι εἰς αὐτὴν ἀναλογεῖ καὶ ἡ διαφεύγουσα φορολογία τῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ ἡ δικαιοσύνη ἐπιβάλλει, νὰ εἶναι τόσῃ μεγαλυτέρα, ὅσον ἀκριβῶς διαφεύγει ἡ ἐσωτερικὴ φορολογία τῆς καταναλώσεως. Καὶ ὅμως οἱ ἀριθμοὶ πείθουν κατὰ ἕνα ὑπολογισμὸν τὸν ὁποῖον ἔκαμα ἐπίσης μὲ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῶν οἰκονομικῶν, οἱ ἀριθμοί μας πείθουν λέγω, ὅτι διὰ νὰ εἶναι ἀνάλογος ἡ φορολογία πρέπει, νὰ εἶναι 8–8½%. Ἑπομένως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στατιστικῶν ἡ ἐξαγωγικὴ φορολογία εἶναι βαρυτέρα κατὰ 3–4%.

§108ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ δὲν δέχεσθε τὴν δεκάτην;

§109Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διὰ λόγους ψυχολογικοὺς καὶ διὰ λόγους ἀκόμη λαϊκούς.

§110ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διότι ἔτσι, θὰ ἀποφύγετε τὸ λαθρεμπόριον.

§111Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον. Δὲν θὰ ἐπεθύμουν, νὰ φέρω αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, διότι δὲν θέλω νὰ μεταχειρισθῶ βαρυτέραν ἔκφρασιν, ἀλλ’ εἶναι δίκαιον, διότι ἀποτελεῖ ἀνανδρίαν τοῦ Κράτους, νὰ ἐπιρρίπτῃ ἐπὶ τοῦ ἱδρῶτος τῶν γεωργῶν τὴν ἰδικήν του ἀνεπάρκειαν.

§112Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ μανία τῶν φορολογιῶν ἐγένετο τελευταίως εἰς τὴν Οἴτηλον, πρόξενος τῶν τελευταίων λυπηρῶν σκηνῶν.

§113Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐνῷ τὸ Κράτος ἀφίνῃ ἀφορολογήτους 100 ὀκάδες κρασί, εἰς τοὺς παραγωγοὺς δὲν ἀφίνει ἀφορολόγητον οὔτε μίαν ὀκᾶν ἐλαίου.

§114Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα ἐνῷ ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι φορολογιῶν τῆς δεκάτης καὶ ὁ ἐξαγωγικὸς φόρος ἐξισοῦται, ἡ φορολογία τῶν σπορελαίων πρὸς τὴν ἐλαφροτέραν κατηγορίαν, δηλαδὴ πρὸς τὴν φορολογίαν τῆς δεκάτης, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκ μέρους τῶν βιομηχάνων τῶν σπορελαίων, νὰ ὑπάρξῃ καὶ τὸ ἐλάχιστον παράπονον, ὅτι ἀδικοῦνται. Αὐταὶ εἶναι, κύριοι βουλευταί, αἱ δύο βασικαὶ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλ’ ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς ὑπὸ τῆς μειοψηφίας αὐτῆς διετυπώθη καὶ μία δικονομικὴ ἔνστασις ἀπαραδέκτου τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Ἀραβαντινὸς εἰς τὴν ἔκθεσίν του. Κατὰ τὴν ἔνστασιν αὐτὴν ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν εἶχε ἁρμοδιότητα ἀποκλειστικὴν πρὸς συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον, νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν ἐπιτροπῶν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, Γεωργίας καὶ Ἐσωτερικῶν, διότι ταῦτα κρίνονται ἁρμόδια. Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ὑποβάλλονται ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν ἔχουν ἔμμεσον σχέσιν πρὸς ὅλα τὰ ὑπουργεῖα, διότι τὰ ὑπουργεῖα ἀποτελοῦν τμήματα ἑνὸς συνολικοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Κράτους. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὰ νομοσχέδια τοῦ ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς, βεβαιότατα σχετίζονται πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν, διότι ἡ ὑγεία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν τῆς Ἐθνικῆς ἀμύνης. Βεβαιότατα σχετίζονται πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, διότι ἡ χάραξις τῆς ἐξωτερικῆς ἡμῶν πολιτικῆς καὶ τῶν διπλωματικῶν σχέσεων εἶναι ἠρτημένη ἀπὸ τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Σχετίζεται καὶ πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἡ προϋπόθεσις εἶναι ἡ ὑγεία τοῦ λαοῦ πρὸς τὴν δημοσίαν οἰκονομίαν. Μὲ τοιούτους συλλογισμούς, θὰ ἐφθάναμεν εἰς κατάργησιν τῆς ἁρμοδιότητος τῶν κοινοβουλευτικῶν ἐπιτροπῶν, δηλαδὴ εἰς ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ συνόλου τῶν κοινοβουλευτικῶν ἐπιτροπῶν, δηλαδὴ τῆς Βουλῆς. Ὀφείλομεν συνεπῶς ἑκάστοτε, νὰ ἐξετάζωμεν ποῦ ὑπάρχει καὶ πότε ἄμμεσος σχέσις πρὸς τὸ ὑπουργεῖον, διότι ἔμμεσος σχέσις ὑπάρχει πρὸς ὅλα τὰ ὑπουργεῖα καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν δύο εἶναι αἱ βασικαὶ χειρονομίαι καὶ φορολογίαι. Ἑπομένως ὀρθῶς ὑπεγράφη ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὀρθῶς ἐθεώρησεν αὐτὴν ἁρμοδίαν. Καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς κρίνει δι’ ἐμοῦ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι καὶ ὀρθὸν καὶ ὥριμον πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἀπευθύνει πρὸς τὴν Βουλὴν θερμὴν παράκλησιν, ὅπως περιβάλῃ τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ κύρους αὐτῆς, δύναται δὲ νὰ εἶναι αὕτη βεβαία, ὅτι θὰ ἀποσπάσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν περιφερειῶν, αἱ ὁποῖαι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ἀπεκδέχονται ὡς ἀπαρχὴν εὐμενείας πρὸς μίαν γενικωτέραν μέριμναν ὑπὲρ τῶν γεωργικῶν συμφερόντων (χειροκροτήματα).

§115Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον κ. Πρόεδρε, μόνον διὰ νὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἐκ μέρους μου τοὐλάχιστον δὲν ὑπάρχει καμμία διάθεσις, οὔτε τορπιλλισμὸς τοῦ νομοσχεδίου, οὔτε κωλυσιεργείας τινός, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξ ἰδιοσυγκρασίας δὲν εἶμαι κωλυσιεργός....

§116Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν σᾶς εἶπον αὐτό.

§117Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. .... καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι ἀντιπροσωπεύω ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐπαρχίαν κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγὸν καὶ θὰ ἤμην ἀνάξιος τῆς ἐντολῆς τῶν ἐκλογέων μου, ἂν παριστάμην ἐνταῦθα ἀντιστρατευόμενος τὰ συμφέροντά των. Ἐζήτησα ὅμως τὴν ἀναβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ ἐπὶ ὡρισμένων σημείων αὐτοῦ. Ἐὰν καλῶς γνωρίζω τὰς ἀνάγκας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν περιφερειῶν, αὗται δὲν ζητοῦν ἁπλῶς προστασίαν ἀπὸ τὴν νοθείαν. Νομίζω, ὅτι ἑρμηνεύω ἄριστα τὸ κυριώτερον τῶν αἰτημάτων των τονίζων, ὅτι κυρίως ζητοῦν κατάργησιν τῆς διατιμήσεως καὶ ἐλευθερίαν τῆς ἐξαγωγῆς. Μᾶς τὰ δίδετε αὐτὰ μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον;

§118Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ὑπάρχουν.

§119Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν ἐφέτος, διότι ὑπάρχει καὶ παραγωγή. Ἡ ἐμπορία τοῦ ἐλαιολάδου, κύριοι, δὲν εἶναι μία καθόλου προνομιακὴ διὰ τὴν χώραν μας ἐμπορία, δὲν εἶναι μονοπώλιον, ὅπως ἡ Κορινθιακὴ σταφίς. Τὸ ἐλαιόλαδον εἶναι ἕνα προϊὸν παγκόσμιον καὶ ἑπομένως ἡ τιμή του κανονίζεται ἀπὸ τὸν νόμον τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, ἀναλόγως δηλαδὴ τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς. Ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα ἔχει ὑπ’ ὄψει του καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ εἶναι μόνον τὰ 10% τῆς παγκοσμίου τοιαύτης.

§120Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν παίζει κανένα ρόλον.

§121Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παίζει τὸν ἑξῆς σπουδαιότατον. Ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει οὐδεμία ἀπαγόρευσις τῆς νοθείας εἶναι δυνατόν, νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαιολάδου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κύριοι, ἐνδιαφέρει τὸν παραγωγόν, εἰς περίπτωσιν ἀφθόνου παγκοσμίου παραγωγῆς, καθὼς συμβαίνει ἐφέτος, καθὼς ἐπίσης οὐδεμία ἀπαγόρευσις τῆς νοθείας εἶναι ἀναγκαία εἰς περίπτωσιν μικρᾶς παγκοσμίου παραγωγῆς καθὼς συνέβη πέρυσιν. Εἰς τὴν τελευταίαν δὲ περίπτωσιν ἡ ὁποία ὑπῆρξε συχνὴ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, τὸ σπορέλαιον ὄχι μόνον δὲν συναγωνίζεται τὸ ἐλαιόλαδον, ἀλλὰ τοὐναντίον ὑποβοηθεῖ τὴν ἐξαγωγήν του καὶ τὴν ἐπίτευξιν εὐνοϊκῶν δι’ αὐτὸ τιμῶν, διότι συμπληρώνει τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς. Ὁπωσδήποτε, διὰ νὰ μὴ μακρυγορῶ ἐπὶ ζητημάτων τόσον πρακτικῶν, θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν ἑξῆς δύο σημείων: Πρῶτον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαγόρευσιν πωλήσεως σπορελαίου καὶ ἐλαιολάδου ὑπὸ τῶν αὐτῶν πρατηρίων, τῶν ὁποίων ὁρίζει τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι γεγονός, ὅτι αὕτη ἰσοδυναμεῖ πρὸς πλήρη ἐξόντωσιν τῶν σπορελαίων ἐκ τῆς βιομηχανίας του. Διότι ἐνῷ καταναλίσκομεν 70,000 τόννους ἐλαιολάδου ἐτησίως, τοὐναντίον καταναλίσκομεν μόνον 7,000 τόννους σπορελαίου, ἑπομένως οὐδὲν πρατήριον θὰ προτιμήσῃ, τὸ σπορέλαιον ἀπορρίπτον τὸ ἐλαιόλαδον. Τὸν κίνδυνον τῆς νοθείας, θὰ ἠδυνάμεθα ν’ ἀποτρέψωμεν κατ’ ἄλλον τρόπον, ὁρίζοντες παραδείγματος χάριν, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ λιανικὴ πώλησις σπορελαίων εἰς χῦμα, ἐπιτρεπομένης ταύτης μόνον ἐντὸς δοχείων δεόντως ἐσφραγισμένων. Τὸ δεύτερον σημεῖον ἀφορᾷ τὴν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς σπορελαίων τοῦ σπόρου «σόγια», τοῦ ἄρθρου 6. Ἀνεξαρτήτως τῆς ἐνστάσεως τοῦ Συνταγματικοῦ ἀπαραδέκτου τοῦ νομοσχεδίου, διότι διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως ταύτης ἐπέρχεται μείωσις τῶν ἀναλογούντων τελωνειακῶν δασμῶν καὶ ἑπομένως τῶν δημοσίων ἐσόδων, ὁπότε τὸ νομοσχέδιον ἔδει νὰ συνοδεύηται ὑπὸ ἐκθέσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐξηγοῦντος πόθεν πρόκειται, ν’ ἀναπληρώσῃ τὴν τοιαύτην μείωσιν, ἀνεξαρτήτως λοιπὸν τῆς ἐνστάσεως ταύτης, εἶναι ζήτημα κατὰ πόσον ἡ τοιαύτη ἀπαγόρευσις δύναται νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν. Ὑπάρχουν ἐμπορικαὶ συμβάσεις μετὰ τῆς Σερβίας, Ὁλλανδίας καὶ Γερμανίας, ὁρίζουσαι εἰδικὴν συμβατικὴν τιμήν, διὰ τὰς σπορὰς Σόγια. Ἡ παντελὴς λοιπὸν ἀπαγόρευσις τῆς εἰσαγωγῆς αὐτῶν θὰ διετάρασσεν ἀσφαλῶς τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῶν ἐν λόγῳ συμβάσεων καὶ θὰ ἔδιδε τὸ δικαίωμα ἐπιβολῆς ἀντιποίνων, διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς Ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὰς ἐν λόγῳ χώρας. Εἶναι δικαία λοιπὸν ἡ ἀνησυχία μου, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι ἡ περιφέρειά μου δὲν παράγει μόνον ἐλαιόλαδον, ἀλλὰ καὶ σταφίδα τῆς ὁποίας ἡ μεγαλυτέρα ἐξαγωγὴ γίνεται εἰς Ὁλλανδίαν καὶ Γερμανίαν. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ἔχω κἄποιαν ἐπίγνωσιν τῶν συμφερόντων τῆς ἐπαρχίας μου καὶ ἐλπίζω, ὅτι τώρα δὲν θὰ σᾶς ἐκπλήττει πλέον τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἔνστασις τοῦ Συνταγματικοῦ ἀπαραδέκτου καὶ ἡ παράκλησις ὅπως μὴ ψηφισθῇ ἐσπευσμένως τὸ νομοσχέδιον προῆλθεν ἀπ’ ἐμέ. Ἄλλως τε αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ δυσκόλου τῆς ἐξακριβώσεως τῆς νοθείας, ὅταν αὕτη γίνηται διὰ σπορελαίου Σόγια, εἶναι ἀμφισβητήσιμον. Δὲν εἶναι δηλαδὴ ἐξῃκριβωμένον ἐὰν πρέπῃ ἡ νοθεία νὰ ὑπερβαίνῃ τὰ 20%, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀνίχνευσίς της. Ἔχομεν βεβαίωσιν χημικοῦ, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται, ὅτι ἡ διὰ σπορελαίων Σόγια νοθεία εἶναι ἀνιχνεύσιμος, ἢ κατ’ ἀναλογίαν κάτω τῶν 5%.

§122Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ἂν ἡ πληροφορία σας εἶναι ἐπίσημος.

§123Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἐπίσημος καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κύριον ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ μᾶς φέρῃ ἐπίσημον πληροφορίαν καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, διότι θ’ ἀπετέλῃ προφανῶς ἀσυγχώρητον σπουδήν, ἡ ἄνευ τῶν στοιχείων αὐτῶν ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τούτου, περιέχοντος ὡρισμένην διάταξιν, τῆς ὁποίας ἀμφισβητεῖται ἡ θεωρητικὴ βάσις καὶ τῆς ὁποίας εἶναι πάντως ἀδύνατος ἡ πρακτικὴ ἐφαρμογὴ ἄνευ κινδύνου διαταράξεως τῶν ἐμπορικῶν μας σχέσεων μετὰ τῶν ἄλλων χωρῶν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καραπαναγιώτης, ἔχει τὸν λόγον.

§125Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν ἐπὶ ὡρισμένης παραγράφου τῆς ἐκδηλουμένης γνώμης τῆς μειοψηφίας τῆς ὑποβληθείσης ἐκ μέρους τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἐπιθυμῶ νὰ διατελῇ ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν ἐσφαλμένων ἀντιλήψεων καὶ ἐσφαλμένων στοιχείων, τὰ ὁποῖα διατυποῦνται ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς μειοψηφίας. Καὶ πρῶτον ὀφείλω νὰ διατυπώσω ἓν γεγονὸς τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν γνώσει τῆς Βουλῆς, ὅσον ἀφορᾷ τ’ ἀγορανομικὰ μέτρα τῆς ἀπαγορεύσεως πωλήσεως ἐλαίων ἀναμεμειγμένων μετὰ σπορελαίων. Κατ’ οὐσίαν ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη ὑφίσταται σήμερον κατόπιν ἀγορανομικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα καὶ ἐφαρμόζονται. Κατὰ συνέπειαν ἐὰν οἱ ὑπεραμυνόμενοι ὑπέρ τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας τῶν ἐλαίων νομίζουσιν, ὅτι διὰ τῶν μέτρων τούτων εἰσάγονται κεναὶ διατάξεις ἀγορανομικαί, ὀφείλομεν νὰ διαλύσωμεν τὴν πλάνην ταύτην καθ’ ὅσον αἱ ἀγορανομικαὶ διατάξεις περὶ ἀναμείξεως ἐλαίου μετὰ τοῦ σπορελαίου ὑφίστανται σήμερον.

§126Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὑφίσταται ἡ διάταξις τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἀναμείξεως, ἀλλὰ τίθενται καὶ νέαι διατάξεις.

§127Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Μάλιστα, ἀλλὰ ἐγὼ ὁμιλῶ συγκεκριμένως μόνον ἐπὶ τοῦ σημείου κατὰ τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις ἐλαίων ἀναμεμειγμένων μετὰ σπορελαίων. Προσέτι αἱ ἀπαγορευτικαὶ διατάξεις ἔχουν ποινικὴν κύρωσιν. Αἱ παραβάσεις τῶν ἀστυνομικῶν διατάξεων, ἀγορανομικοῦ περιεχομένου, κολάζονται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ αἰσχροκερδείας. Ἕτερον σημεῖον ἀνακριβοῦς περιεχομένου εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς μειονοψηφίας εἶναι τοῦτο. Ἡ ἔκθεσις λέγει (ἀναγινώσκει): «ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον ἐνῷ ἐπιτρέπει τὴν ἀπεριόριστον ἐξαγωγὴν τῶν μειγμάτων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰσηγεῖται τὸν παντελῆ ἀποκλεισμὸν αὐτῶν ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου, ἀκόμη καὶ ὅταν ταῦτα πωλοῦνται ὡς μείγματα». Εἶναι ἀνακριβὲς τοῦτο. Τὸ νομοσχέδιον δὲν περιλαμβάνει διάταξιν ἀπαγορεύουσαν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν μειγμάτων, διότι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 3421 ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη καὶ ἐδημοσιεύθη τὴν 6ην Δεκεμβρίου 1927, ἰσχύει ἡ διάταξις αὕτη. Ὥστε καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ὅτι ἐλήφθησαν μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀποτέλεσμα τὴν ἔξω τῆς Ἑλλάδος δυσφήμησιν τοῦ ἐλαίου, δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ ἔκθεσις τῆς μειοψηφίας. Ἐπὶ πλέον ἡ ἔκθεσις τοῦ ἀξιοτίμου προέδρου τῆς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπιτροπῆς, διατυπώνει καὶ τὸ ἑξῆς ζήτημα: Διατὶ σήμερον ἔρχονται οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν περιφερειῶν διαμαρτυρόμενοι διὰ τὴν ὑπεροχὴν τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ κατανάλωσις τοῦ σπορελαίου ἐν τῇ ἀγορᾷ, ἐνῷ ἄλλοτε ὅταν ὑπῆρχε ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ τοῦ σπορελαίου ὑπερεμάχουν τῆς εἰσαγωγῆς καὶ ἔλεγον, ὅτι τὰ σπορέλαια εἶναι βρώσιμα. Φυσικὰ θὰ ἦτο ἀνόητον, νὰ ὑποστηρίξῃ τις, ὅτι τὰ σπορέλαια δὲν τρώγονται, ὅτι τὰ σπορέλαια εἶναι βλαβερά. Κανεὶς δὲν εἶπεν τοιοῦτόν τι. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἐλαίου καὶ σπορελαίου ὑπάρχει ἀπὸ ἀπόψεως θρεπτικῶν μονάδων, θρεπτικοῦ περιεχομένου. Κατὰ τοῦτο ὑστεροῦν τὰ σπορέλαια τοῦ ἐλαίου ἐλαίας.

§128Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τοῦ ἐλαιολάδου.

§129Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἐπὶ πλέον οἱ συλλογισμοὶ τοὺς ὁποίους ὁ ἀξιότιμος πρόεδρος τῆς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπιτροπῆς, φέρει διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι δὲν εἶναι τόσον σοβαρὰ ἡ μείωσις τῆς καταναλώσεως τῶν ἐλαίων, λόγῳ τῶν συστατικῶν περιεχομένων, δὲν εἶναι καὶ οὗτοι ἀκριβεῖς. Διὰ τὸν λόγον, ὅτι τὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα μᾶς παρουσιάζει δὲν ἀναφέρονται εἰς ποῖα αἴτια ἀναλογοῦν, αἱ δὲ πληροφορίαι αἱ ἰδικαί μας λέγουν, ὅτι ἀναλογοῦν εἰς ἔτη προγενέστερα τοῦ 1927, κατὰ συνέπειαν ἀναλογοῦν εἰς προγενεστέραν τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρχισεν νὰ γίνεται ἡ κατανάλωσις τῶν σπορελαίων ἐν τῇ ἀγορᾷ. Ὅπως εἴπωμεν, δὲν εἴμεθα ἐκεῖνοι, νὰ καταδικάζωμεν τὰ σπορέλαια, ὅτι δὲν εἶναι βρώσιμα. Ἔχομεν ὅμως τὴν διάφορον γνώμην, ὅτι λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ ἔλαιον τῆς ἐλαίας ἀποτελεῖ ἀναντιρρήτως ἕνα ἐκ τῶν πρωτίστων ἐθνικῶν προϊόντων εἶναι προφανές, ὅτι πρέπει, νὰ τεθῇ εἰς προτιμητέαν μοῖραν παρ’ ὅτι τίθεται τὸ σπορέλαιον. Δεύτερον ὡς εἶδος τὰ σπορέλαια δύνανται νὰ καταναλωθῶσιν ὡς σπορέλαια καθ’ ὃν τρόπον διὰ τῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων ἐπιτρέπεται ἡ πώλησις βουτύρου καὶ λιπῶν. Διότι ὀρθῶς ἡ ἀγορανομία λέγει, ὅτι ὁ θέλων, νὰ καταναλώσῃ τὰ φυτικὰ λίπη τὰ ὁποῖα ἄλλωστε δὲν εἶναι βλαβερά, δύναται νὰ ἀγοράσῃ ποσότητα βουτύρου καὶ ποσότητα λίπους καὶ νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἀνάμειξιν εἰς τὴν οἰκίαν του. Δὲν βλέπομεν τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον, νὰ μὴ ἰσχύσωσιν αἱ αὐταὶ διατάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔλαια καὶ σπορέλαια. Καὶ σήμερον οἱ θέλοντες, νὰ καταναλώσωσιν σπορέλαιον δύνανται ν’ ἀγοράσωσιν χωριστὰ σπορέλαιον καὶ χωριστὰ ἔλαιον καὶ νὰ τὰ ἀναμείξουν εἰς τὸ σπίτι των. Ἕτερον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται, ὑπὸ μορφὴν εὐλογοφανῆ εἶναι καὶ τοῦτο τὸ ὁποῖον λέγει ἡ μειοψηφία: Διατὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν ἡ ὁποία εἶναι χώρα κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγός, ἐπιτρέπεται ἡ πώλησις ἐλαίου ἀναμεμειγμένου μετὰ σπορελαίου. Ἀλλὰ οἱ ἐνδιαφερθέντες νὰ ἴδουν, τί συμβαίνει, τί ἔγινεν εἰς τὴν Ἰταλίαν, δὲν ἔσπευσαν νὰ ἴδουν τί συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Ἰσπανίαν ἡ ὁποία ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς εὑρίσκεται εἰς πλησιεστέραν μοῖραν πρὸς τὴν Ἑλλάδα ἀπ’ ὅτι εὑρίσκεται ἡ Ἰταλία, καθ’ ὅτι ὁ ὑπάρχων τρόπος τῆς ἐκθλίψεως τοῦ ἐλαίου ἐν Ἰταλίᾳ ἔχει τόσον προαχθῆ, ὥστε δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ παρέχῃ τόσην προστασίαν, εἶναι τόσον προηγμένη, ὥστε νὰ παράγῃ μεγάλας ποσότητας καὶ νὰ κατορθώνῃ, νὰ ἐξάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ συγχρόνως νὰ εἶναι ὁ μεγαλύτερος εἰσαγωγεὺς ἐλαίων ἐξ Ἑλλάδος. Ὥστε παραλληλισμὸς πρὸς τὴν Ἰταλίαν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ὅταν ἡ Ἑλλὰς διὰ τῆς τελειοποιήσεως τῆς βιομηχανίας της κατώρθωνεν, ὥστε ὁλόκληρον τὸ ἔλαιον νὰ ἐξάγηται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἰς τὴν Ἰσπανίαν, ἡ ὁποία καὶ ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς ἤρχετο πρώτη, ἀπὸ ἀπόψεως τελειοποιήσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐμπορίου εὑρίσκεται εἰς ἀνωτέραν μοῖραν πρὸς τὴν Ἑλλάδα, καὶ δὲν φθάνει τὴν τελειότητα τῆς περιθλίψεως καὶ τοῦ ἐμπορίου τῆς Ἰταλίας, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ τὸ παρ’ ἡμῖν σύστημα τουτέστιν ἡ Ἰσπανία ἀπαγορεύει τὴν πώλησιν ἐλαίου καὶ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σπορελαίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράδειγμα τῆς Γαλλίας εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπεται, ὀφείλομεν νὰ τονίσωμεν, ὅτι ἡ Γαλλία δὲν εἶναι χώρα ἐλαιοπαραγωγός. Προκειμένου δὲ ἡ Γαλλία, νὰ κρίνῃ μεταξὺ προαγωγῆς καὶ προασπίσεως τῶν συμφερόντων ἐλαιοπαραγωγῆς καὶ παραγωγῶν τῶν σπόρων, δεδομένου, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ποσότητος τῶν ἐλαίων τῶν σπόρων εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἡ Γαλλία παρ’ ὅτι, εἶναι ἡ παραγωγὴ τῶν ἐλαιολάδων εἶναι ἑπόμενον, ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην, νὰ λάβῃ τὰ ἴδια προστατευτικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὑποχρεούμεθα, νὰ λάβωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ Ἰσπανία. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐτόνισα πρὸ ὀλίγου καὶ ἐπέσυρε τὴν προσοχὴν ἡμῶν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως «καλά, ἀλλὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἰσχύουν καὶ τὰ ὁποῖα ἀγορανομικῶς ἐξακολουθοῦν ἰσχύοντα, καὶ ἐρχόμεθα ἁπλῶς, νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν κύρωσιν τοῦ νόμου, καὶ ἡ ἄλλη διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαγορεύεται, νὰ πωλῆται εἰς τὸ αὐτὸ κατάστημα τὸ ἐλαιόλαδον ἀναμεμειγμένον μετὰ σπορελαίου τίνα λόγον ἔχει»;

§130Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ δὲν ἐξέφρασα ἀπορίαν, ἐγὼ εἶπον, ὅτι αὐτὸ ἐξηγεῖ τὴν μεγάλην ἀντίδρασιν.

§131Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἀσφαλῶς, ἀλλ’ ἐὰν ἐπαναλάβωμεν εἰς τὴν Ἱστορίαν τῶν ἀγώνων οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἐκ μέρους τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ἐναντίον τῆς ἀθρόας ταύτης καταναλώσεως τῶν σπορελαίων, θὰ ἴδωμεν τοῦτο, ὅτι καὶ ἡ ὑπηρεσία ἡ ἀγορανομικὴ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, προϊστάμενος αὐτῆς ἦτο ὁ ἀποχωρήσας κ. Βρυᾶκος, εἶχε τὰς αὐτὰς ἀντιλήψεις τὰς ὁποίας ἔχουν καὶ σήμερον οἱ ὑπεραμεινόμενοι τῆς σπορελαιοβιομηχανίας, ἠναγκάσθη περὶ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1927, νὰ ὑποχωρήσῃ εἰς τὰς ἀντιλήψεις αὐτὰς κατὰ τὸ σημεῖον τοῦτο ὁπότε δι’ εἰδικῆς ἐκθέσεως τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε πρὸς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς ὁποίας ἔχω ἀντίγραφον δημοσιευθὲν εἰς τὸν οἰκονομολόγον εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 510 φύλλον τῆς 19 Νοεμβρίου 1927, θὰ ἴδητε ἐκεῖ ὅλην τὴν ἱστορικὴν ἐξέλιξιν τῶν νοθειῶν αἱ ὁποῖαι γίνονται ὑπὸ τῆς αἰσχροκερδίας τῆς ἀφαντάστου ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους τῶν παντοπωλῶν καὶ ἐμπόρων εἰς βάρος τοῦ ἐλαίου καὶ εἰς βάρος τῶν καταναλωτῶν ἀκόμη. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλέον, θὰ ἴδητε ἐκεῖ, νὰ νομίζηται εἰδικῶς τοῦτο, ὅτι ἡ γνώμη τῶν χημικῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι ἀκριβὴς αὐτὴ τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέπτυξε ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου καὶ εἰσηγητὴς τῆς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς πρὸς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ἡ ἐπιτροπὴ ἐδέχθη κατὰ πλειοψηφίαν, ὅτι εἰδικῶς δὲ ἐὰν ἐρωτήσητε εἰς χημικούς, θὰ σᾶς εἴπουν, ὅτι προκειμένου περὶ τοῦ ἐλαίου σόγια ἡ ἐξακρίβωσις ἡ χημική, ἀλλὰ καὶ ἡ ποσοτικὴ εἶναι ἀδύνατος. Τὸ μόνον δὲ χημικὸν μέσον τῆς ἐξακριβώσεως εἶναι τὸ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι εἶναι τὸ τηγάνι κατὰ τὴν στιγμὴν τοῦ τηγανίσματος κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναφαίνεται ἐὰν ἐντὸς τοῦ ἐλαίου ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει σπορέλαιον.

§132Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τότε ἔπρεπε, ν’ ἀπαγορευθῇ καὶ εἰς τοὺς ἐμπόρους βουτύρου, νὰ πωλοῦν λίπη.

§133Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἀπαγορεύεται ἢ ὄχι, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι προκειμένου περὶ χημικῆς ἀναλύσεως ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, τοῦτο, ὅτι οὔτε οἱ αὐτοὶ χημικοὶ λόγοι δὲν ὑφίστανται, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἡ χημικὴ ἀνάλυσις ἑνὸς νοθευμένου βουτύρου εἶναι δυνατὴ καὶ ποιοτικῶς καὶ ποσοτικῶς, δύναται, νὰ ὑποπέσῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν ἡ ὑπάρχουσα οὐσία. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἀναλογία δὲν εἶναι πλήρης. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡμεῖς ἐμμένομεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ἐξακολούθησιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς πωλήσεως τῶν ἀναμεμιγμένων σπορελαίων ἀφ’ ἑτέρου δὲ προχωροῦμεν σήμερον ἀκόμη περισσότερον καὶ λέγομεν, ὅτι ἀπαγορεύεται καὶ εἰς τὸ κατάστημα νὰ πωλῇ ἔλαιον καὶ σπορέλαιον εἶναι οὗτος, ὅτι ἀφοῦ ἡ νοθεία εἶναι ἀνεξακρίβωτος τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ παραδέχοντο τὰ μέσα πρὸς ἐκτέλεσιν αὐτῆς, ἔχομεν ὑποχρέωσιν, νὰ λάβωμεν τοιαῦτα μέτρα, ὥστε τὴν νοθείαν νὰ τὴν καταστήσωμεν ἀδύνατον, διότι οὐδέποτε δύναται νὰ καταστῇ ἀδύνατος, ἀλλὰ νὰ τὴν καταστήσωμεν, ὅσον τὸ δυνατὸν δυσχερῆ.

§134Γ. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἡρωϊκὸν τὸ φάρμακον, διότι ἡ νοθεία γίνεται καὶ ἔξω.

§135Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Θὰ ἠδύνατο, νὰ γίνῃ εἰς τὸ σπίτι του εἰς τὸ ὁποῖον φυσικὰ ἐπιτρέπεται ἡ ὕπαρξις σπορελαίου, ἐὰν εἰς τὸ κατάστημα του δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνηται. Ἐπὶ πλέον σᾶς λέγω καὶ τοῦτο. Μοὶ ἐδόθη σήμερον ἡ πληροφορία ἡ ἑξῆς: Σήμερον ὑπάρχει ἀγορανομικὴ διάταξις ἀπαγορεύουσα τὴν πώλησιν ἐλαίου καὶ σπορελαίου ἀναμεμιγμένου. Ἐὰν πᾶτε σήμερον εἰς τὸ μπακάλικο εἰς τὸ ὁποῖον πωλεῖται ἔλαιον καὶ σπορέλαιον θὰ ἴδητε τὸ ἑξῆς: Κοντὰ πάντοτε εἰς τὸν τενεκὲ τοῦ σπορελαίου ὑπάρχει καὶ ὁ τενεκὲς τοῦ ἐλαίου. Εἰς τὰ δράμια δὲ ποῦ θὰ μετρήσῃ τὴν ποσότητα τοῦ ἐλαίου τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς δώσῃ, ὑπάρχει ἀπαραιτήτως τοποθετημένη ἐκ τῶν προτέρων ἀρκετὴ ποσότης 4 ἢ 5 δακτύλων σπορελαίου τοὐτέστι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ μπακάλης θὰ σᾶς πωλήσῃ ἐλαιόλαδον, θὰ σᾶς βάλλῃ ἁγνὸν ἐλαιόλαδον καὶ πραγματικῶς σεῖς ἔχετε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἀντλεῖ ἀποκλειστικῶς ἐκ τοῦ πίθου τοῦ ἐλαιολάδου ἐνῷ ταὐτοχρόνως σᾶς δίδει καὶ τὸ σπορέλαιον τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὸ μέτρον μὲ τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς πωλήσῃ τὸ ἔλαιον. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου τῶν αἰσχροκερδῶν μικροπωλητῶν εἶναι δυνατὴ ἡ καταστρατήγησις τοῦ νόμου καὶ ἡ πώλησις τῶν ἀναμεμιγμένων σπορελαίων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον σημεῖον τὸ φορολογικὸν εἶναι ἀναμφίβολον, διότι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐξακολουθήσῃ ὑφισταμένη μία κατάστασις ἄνισος, μία ἀνισότης οἰκτρά, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχε μοναδικὴ προνομία. Ὁ σπόρος τὸν ὁποῖον ἐκθλίβομεν καὶ παράγομεν τὸ σπορέλαιον, δὲν φορολογεῖται κατ’ οὐδένα τρόπον, ἐνῷ τὸ ἔλαιον φορολογεῖται τόσον ἀγρίως καὶ μὲ τόσας συνεπείας οἰκτράς, ἀρκετὰ σοβαρὰς διὰ τοὺς παραγωγούς. Αὐτὰ τὰ σημεῖα ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τονίσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χριστούλας.

§137Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Ὁ λόγος ἕνεκα τοῦ ὁποίου, κύριοι βουλευταί, εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων ὑπὸ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον μοὶ ἐπιβάλλεται νὰ ἔχω λόγῳ τῆς θέσεώς μου ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ πρὸς προστασίαν τῶν συμφερόντων τῶν ἐντολέων μου καὶ συνεπαρχιωτῶν μου, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατ’ ἐξοχὴν καταναλωταὶ ἐλαίου, εἴτε σπορέλαιον λέγεται τοῦτο, εἴτε ἐλαιόλαδον. Τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον λαμβάνεται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, εἶναι μέτρον ἀπαγορευτικὸν τῆς ἀναμίξεως τῶν ἐλαίων τούτων καὶ ἐτονίσθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας ὑπερασπιστὰς τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι πρόκειται περὶ ἀπαγορεύσεως καὶ ἀποσοβήσεως τῆς νομοθεσίας ἐν προκειμένῳ. Εἶχον τὴν ἀντίληψιν καὶ ἐξακολουθῶ, νὰ τὴν ἔχω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐπιβλαβοῦς τινος νοθείας οὐδὲ κατώρθωσαν—εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ τὸ ὁμολογήσω—νὰ μὲ πείσουν οἱ κύριοι προλαλήσαντες, οὔτε ποῦ ἔγκειται αὐτὴ ἡ νοθεία, ἡ ὁποία ἐτονίσθη, οὔτε διὰ ποῖον λόγον ἀκριβῶς ἐπιβάλλεται, νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον κατὰ τῆς τοιαύτης νοθείας. Διότι νοθείαν ἐννοοῦμεν ἑνὸς πράγματος, ὅταν τοῦτο προώρισται, νὰ εἶναι ἐπιβλαβὲς καὶ δὴ ἐπιβλαβὲς εἰς τοὺς καταναλωτὰς αὐτοῦ.

§138Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Πρόκειται, νὰ προφυλάξωμεν τοὺς καταναλωτὰς ἀπὸ τὴν ἀπάτην, ὅταν ἀγοράζουν ἔλαιον, νὰ γνωρίζουν, ὅτι ἀγοράζουν ἔλαιον.

§139Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Ἐὰν ἐπεριμένατε, θὰ σᾶς ἀπήλασσον ἀπὸ τὴν διακοπήν. Ἐννοῶ ὅταν εἶναι ἐπιβλαβές, ὄχι μόνον εἰς τὴν ὑγείαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ βαλάντιον. Ἔρχεται λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις, νὰ λάβῃ ἓν μέτρον ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀρκετὰ πολυπληθὴς τάξις καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δημιουργεῖται οἱονεὶ κλαυσίγελως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἔχει μὲν αὕτη τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ προστατεύῃ τὰς παραγωγικὰς τάξεις, ἀλλὰ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προστατεύῃ καὶ τοὺς καταναλωτὰς οἱ ὁποῖοι κάμνωσι πληθωρικὴν χρῆσιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ καὶ τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου αὐτῆς ὁ ὁποῖος προγραμματικῶς καὶ προεκλογικῶς καὶ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἀπηγγέλθη τὴν ἀνακούφισιν τῶν λαϊκῶν τάξεων, εὑρίσκω ἄπορον πῶς εἰσάγεται τὸ μέτρον τοῦτο, ἀφοῦ πρόκειται, νὰ πλήξῃ τὰς τάξεις τῶν καταναλωτῶν οἱ ὁποῖοι εἶναι πολυπληθέστεροι. Διεπιστώθη κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας ἀξιοτίμους κυρίους βουλευτὰς τόσον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. εἰσηγητὴν τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Λέσβου βουλευτήν, ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ σπορελαίου εἶναι ἀβλαβής. Διεπιστώθη ἐπίσης ὅτι τοῦ σπορελαίου αὐτοῦ γίνεται πληθωρικὴ χρῆσις καὶ κατανάλωσις μεγάλη. Εἶναι ἀναμφισβήτητον κατόπιν τούτου, ὅτι βεβαίως ἡ χρῆσις τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, εἶναι ἀνακουφιστικὴ τῶν τάξεων αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ προϊὸν αὐτὸ εἶναι εὐθηνότερον τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀφοῦ ἔχομεν τὸ δεδομένον αὐτό, ὅτι πρόκειται περὶ προϊόντος τοῦ ὁποίου κάμνομεν μεγάλη χρῆσιν πρὸς βρῶσιν, ἐνῷ ἔχωμεν διαπιστωμένον, ὅτι τὰ ἐλαιόλαδα αὐτά, τῶν ὁποίων γίνεται χρῆσις μᾶς κατήντησαν στομαχικοὺς ὅλους λόγῳ τοῦ μεγάλου βαθμοῦ τῆς ὀξύτητος τὴν ὁποίαν ἔχουσι, δὲν βλέπω, διατὶ ἡ ἀγορανομικὴ ὑπηρεσία ἀπασχολεῖται, ἀφοῦ ἔχομεν ὅλα αὐτὰ τὰ δεδομένα, μὲ τὴν πρόληψιν τῆς ἀναμίξεως ἐλαιολάδου καὶ σπορελαίου καὶ νὰ μὴ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν λῆψιν μέτρων βελτιώσεως τῆς ποιότητος τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐπίσης δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους, ἀλλὰ πρέπει, νὰ θέσῃ ἓν μέτρον δίκαιον δι’ ἀμφοτέρας τὰς ἀπόψεις καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ κατ’ ἐμὲ συνίσταται εἰς τοῦτο. Πρῶτον δὲν πρέπει, ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ πώλησις τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τοῦ σπορελαίου ἀπὸ τοὺς ἰδίους ἐμπόρους, διότι τότε ἐκτὸς τοῦ ὅτι παρουσιάζεται καὶ μία ἀντίθεσις πρὸς ὅ,τι συμβαίνει δι’ ἄλλα προϊόντα, ἐπὶ πλέον ἐπιμαρτυρεῖται ἡ ἰδέα, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἀνεπαρκές, νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου, δηλαδὴ νὰ ἐπιβλέψῃ πρὸς πρόληψιν τῶν νοθειῶν. Ὅταν τὸ Κράτος ὁμολογεῖ τοιοῦτον πρᾶγμα, τότε δὲν ἔχει λόγον ὑπάρξεως, ὀφείλει λοιπὸν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ ἐφαρμόσῃ τοὺς νόμους προσέτι καὶ νὰ μεριμνήσῃ, διὰ νὰ μὴ πλήττεται καὶ μία ἄλλη τάξις τῶν βιομηχάνων ἐν προκειμένῳ τῆς σπορελαιουργίας.

§140ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν πρέπει, νὰ εἶναι ὅμως εἰς βάρος τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς.

§141Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Δὲν γνωρίζω ἂν ἔχω καλὰς πληροφορίας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὴν φορὰν αὐτὴν ἡ σπορελαιοπαραγωγὴ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐπιμείνῃ καὶ ἰδίως ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, καίτοι δὲν μ’ ἐνδιαφέρει τὸ ζήτημα τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ εἴδους ἐκείνου τοῦ «σόγια» ὅσον μ’ ἐνδιαφέρει τὸ ζήτημα τοῦ νὰ μὴ ἀπαγορευθῇ ἡ πώλησις τῶν ἐλαίων ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ἐμπόρου, διότι αὐτὸ ἔχει ὑψίστην σημασίαν.

§142ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχει ὅμως καὶ τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀναμίξεως.

§143Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Καθ’ ὃν τρόπον, θὰ ἔχωσιν αὐτοὶ τὴν εὐχέρειαν, νὰ κάμνωσι τὴν ἀνάμιξιν, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅλοι οἱ μπακάλιδες, θὰ ἔχωσι τὴν εὐχέρειαν, νὰ ἀναμιγνύουν καὶ νοθεύουν καὶ τὰ ἄλλα εἴδη τοῦ ἐμπορίου των, ἀλλὰ εἶναι ἀνάξιον τὸ πρᾶγμα, νὰ λέγηται ἐδῶ, ὅτι θὰ γίνεται ἡ ἀνάμιξις, διὰ τοῦ τρόπου ὁ ὁποῖος ἐξετέθη πρὸ ὀλίγου καὶ ὅτι θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ τοιαύτη ἐξαπάτησις τῶν ἀγοραστῶν. Ἐγὼ θὰ διατυπώσω γνώμας, ἰδικάς μου καὶ συναφεῖς, τὰς ὁποίας κατώρθωσα, νὰ συγκεντρώσω μελετήσας τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι ὅπως εἶπον προηγουμένως καὶ ἐπαναλαμβάνω ἤδη δι’ ἐμὲ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμήν, ν’ ἀπευθύνω πρὸς ὑμᾶς τὸν λόγον, ἀποτελεῖ ζωτικώτατον ζήτημα τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ἐπαναλαμβάνω λοιπόν, ὅτι ἡ παράκλησίς μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι, ὅτι δὲν πρέπει, νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἔχῃ. Ὅτι πρέπει, ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτοῦ, ἡ ἀπαγορευτικὴ τῆς πωλήσεως τοῦ εἴδους αὐτοῦ ἀπὸ τοὺς ἰδίους ἐμπορευομένους. Καὶ ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς: Διατὶ κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ ἤθελον νὰ μάθω, διατὶ οὔτε ἀπὸ ὑμᾶς, οὔτε ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον προκύπτει, οὔτε ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους ἠκούσθη, ποῖοι θὰ εἶναι ἐκεῖνοι εἰς τοὺς ὁποίους οἱ σπορελαιοβιομήχανοι, θὰ παραδώσουν τὸ προϊὸν αὐτῶν, διὰ νὰ τὸ πωλήσωσι; Μήπως τυχόν, θὰ παραδοθῇ τοῦτο εἰς τὸ ἀγορανομικὸν γραφεῖον ἢ εἰς τοὺς φαρμακοποιούς, ὑποδηματοποιοὺς, ἢ ὑφασματεμπόρους πρὸς πώλησιν;

§144Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὅπου θέλουσι. Θὰ κάμουσι προτίμησιν.

§145Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Ἐδῶ καθ’ ὃν τρόπον διατυποῦται ἡ διάταξις αὕτη εἰς τὸ νομοσχέδιον, δὲν γίνεται λόγος διὰ κανένα καὶ οὐδεὶς εἰδικὸς ἄνθρωπος ἢ ὁπωσδήποτε ἐντεταλμένος ἀναφέρεται, ὁ ὁποῖος θὰ πωλῇ τὸ εἶδος αὐτό. Δὲν φαίνεται τίποτε. Ἐδῶ ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις ὑπὸ τῶν ἰδίων ἐμπόρων.

§146Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Περιμένετε ὁ νόμος, νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς βιομηχάνους, πῶς θὰ πωλοῦν τὸ εἶδός των;

§147Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Λέγετε, νὰ μὴ πάῃ εἰς τοὺς παντοπώλας, τότε ποῦ θὰ πάῃ;

§148Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν λέγω αὐτό, λέγω ὅτι, δὲν ἠμπορεῖ ἀπὸ τὸν ἴδιον λαδέμπορον, νὰ πωλοῦνται καὶ τὰ δύο εἴδη.

§149Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολῶ ἐπὶ πλέον ἡ ἀντίληψις ἡ δική μου εἶναι αὐτή. Ἐλπίζω δὲ ὅτι, τοὐλάχιστον ὅλοι οἱ συνάδελφοι, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐπαρχιῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν καταναλωτὰς τοῦ εἴδους αὐτοῦ, θὰ συμφωνοῦν μαζί μου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, πλήττει τὴν τάξιν τῶν καταναλωτῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἀπαληφθῇ, ἡ διάταξις ἐκείνη, διὰ τῆς ὁποίας ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις τοῦ εἴδους αὐτοῦ, ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ἐμπόρου, ὥστε, νὰ εἶναι αὕτη ἐλευθέρα. Ἔχω, νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ὀφελείας τοῦ δημοσίου ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι διαπιστωμένον, ὅτι πολλὰ εἰσπράττει τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν τοῦ σπορελαίου, διότι τὰ σπορέλαια δὲν παράγονται μόνον ἀπὸ πρώτην ὕλην ἐξ Ἑλλάδος προερχομένην. Αὐτὰ τὰ εἴδη τῶν σπόρων τῆς πρώτης ὕλης ποὺ παράγονται ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἐλαχίστης ποσότητος ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ ἔξωθεν προερχόμενα καὶ ἀνερχόμενα εἰς μεγάλα ποσά, τὰ ὁποῖα φορολογοῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος, καὶ ἕνεκα τούτου ὀφείλεται μᾶλλον ἐνίσχυσις εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Συνεπῶς ἡ ἀπαγόρευσις αὐτή, θὰ ἐπιφέρῃ τὸ ἑξῆς κακόν: Ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ δὲν θὰ μπορῇ, ν’ ἀνταποκρίνηται πρὸς τὰ ἔξωθεν σπορέλαια καὶ θὰ καταστῇ θνησιγενής. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ καὶ διότι, διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ ἐπιβάλλεται διπλοῦς φόρος αὐτὸς εἶναι ἄδικος, διότι ἐνῷ τὸ προϊόν, τουτέστιν οἱ σπόροι, π. χ. τοῦ βαμβακοσπόρου, φορολογεῖται, διότι τοῦτο παράγεται ἀπὸ τὸν βάμβακα, ὁ ὁποῖος πληρώνει ὡρισμένον φόρον, ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπιβάλλει ἐπὶ τοῦ ἐξ αὐτοῦ σπορελαίου δεύτερον φόρον. Ἐπὶ πλέον ἔρχεται καὶ ἐπιβάλλει φόρον ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἔξωθεν, ἐπὶ τῆς πρώτης ὕλης, ἐνῷ ἔχει ἐπιβάλλει καὶ φόρον εἰσαγωγῆς ἐπὶ αὐτῶν τῶν εἰσαγομένων ἔξωθεν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὑπάρχει διπλῆ φορολογία.

§150Α. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ. Θέλετε τότε, νὰ μὴ φορολογῆται τὸ σπορέλαιον;

§151Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Ἡ φορολογία ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ σπορελαίου δίκην ἐγγείου φόρου. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν πρέπει, νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχῃ, ἀλλὰ πρέπει νὰ μεταβληθῇ.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς.

§153Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Δυστυχῶς κύριοι, καίτοι ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει τὸ νομοσχέδιον, ἐξυπηρετεῖ βεβαίως μία παράλληλον ἄποψιν μερῶν μάλιστα τὰ ὁποῖα ἐπλήρωσαν κατὰ τὸ παρελθόν, διὰ μιὰς ἐπιβολῆς τιμῶν τὴν ὁποίαν ἐπέβαλε τὸ Κράτος, ἐν τούτοις ἡ πλευρὰ αὐτὴ δὲν πρέπει, νὰ γίνῃ πρώτη εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Διότι ἀντιθέτως ὄχι μόνον ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ καταναλωτοῦ εἶναι ἐξεταστέα, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν τιμῶν, διότι οὐδεὶς θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μία μέριμνα, ὥστε τὸ προϊόν νὰ μὴ νοθεύηται. Καὶ πρὶν εἰσαχθῇ τὸ νομοσχέδιον εἶχον ληφθῆ μέτρα, ὅταν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν προΐστατο ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος. Τότε εἶχεν ἐκδοθῆ μία διαταγὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ἀπηγορεύετο ἡ κατοχὴ εἰς τὸ αὐτὸ ἐμπορικὸν κατάστημα τοῦ σπορελαίου. Ἐν τούτοις τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν ἠμπόδισαν τὴν νόθευσιν. Νομίζω, ὅτι καὶ διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν, ἂν καὶ τείνουν εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς νοθείας, πάλιν δὲν εἶναι ἐπαρκῆ. Ἐνῷ δὲ δὲν εἶναι ἐπαρκῆ, διὰ τὴν προστασίαν κατὰ τῆς νοθείας, ἀντιθέτως δημιουργοῦν μίαν ζημίαν, διὰ τοὺς καλλιεργητὰς τοῦ βάμβακος. Διότι ἐνῷ ὁ βαμβακόσπορος τιμᾶται πρὸς δραχμὰς 6 κατ’ ὀκᾶν, θὰ ἐκπέσῃ εἰς 1½ δραχμὴν ὅπως ἦτο καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Ἀκόμη πλήττεται ἡ μικρὰ βιομηχανία ἡ ὁποία παρέχει τὸ σπορέλαιον καὶ πλήττεται μιὰ ἄλλη τάξις ἐμπόρων ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατόν, ν’ ἀσχολῆται εἰς πώλησιν τῶν σπορελαίων. Τὸ Βιομηχανικὸν καὶ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, δι’ ὑπομνήματός του πρὸς τὴν Βουλήν, ἐνδιαφέρεται, διὰ τὴν ψήφισιν τῆς φορολογίας, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἔχομεν μίαν σύγκρουσιν συμφερόντων καὶ τὸ βάρος ὀφείλει, νὰ τὸ ρίψῃ ἡ Κυβέρνησις ἐκεῖ ὅπου, θὰ εἶναι μικρὰ ἡ ζημία, διὰ τὰς λαϊκὰς τάξεις. Διότι ἂν ἀκολουθήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς προστασίας παντὸς εἴδους, θ’ αὐξήσωμεν τὸ μέγεθος τοῦ φαύλου κύκλου ἐντὸς τοῦ ὁποίου ζῶμεν, διότι καὶ πάλιν θὰ ἐφθάναμεν, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, προστατεύοντες ὡρισμένας περιφερείας, νὰ ἐπιβαρύνωμεν καὶ αὐτάς καὶ τὸ σύνολον. Ἐγὼ παραδέχομαι ὅπως ἐπιβληθῇ ὡρισμένη τιμὴ εἰς τὸ ἔλαιον τῆς Μυτιλήνης καὶ τῆς Κρήτης καὶ τῶν ἄλλων ἐλαιοπαραγωγῶν μερῶν. Ἔπρεπε, νὰ ἐξεγερθοῦν οἱ πληθυσμοὶ αὐτοὶ καὶ νὰ φθάσουν καὶ μέχρις ἐπαναστάσεως, διότι ἐπεβλήθη διατίμησις, χωρὶς νὰ σκεφθοῦν τοὺς οἰκονομικοὺς νόμους. Τοιουτοτρόπως καὶ σήμερον δὲν παραγνωρίζω ποσῶς τὸ ἐνδιαφέρον ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγικῆς, προτείνω μόνον, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ συνδυασμὸς τῶν δύο ἀπόψεων, ἄνευ βλάβης τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἱδρυθοῦν εἰδικὰ πρατήρια σπορελαίου, διότι ἡ κατανάλωσις εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν ἠμποροῦν, νὰ ἱδρυθοῦν, προτείνομεν τὸ ἑξῆς σύστημα οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ ἡμεῖς, διὰ νὰ μὴ γίνεται νοθεία: Προτείνομεν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ πώλησις τῶν σπορελαίων, εἰς σφραγιστὰ κυτία, τὰ ὁποῖα νὰ σφραγίζῃ τὸ ἀγορανομικὸν τμῆμα. Αὐτὰ τὰ κυτία, δὲν θὰ ἐπιτρέπεται ν’ ἀνοίγωνται ἐκεῖ, θὰ εἶναι σφραγισμένα τῶν ἑκατὸν δραμ. τῆς ἡμισείας ὀκᾶς, τῆς μιᾶς ὀκᾶς, ὅπως μὲ τὰ ἔλαια τῆς Εὐβοίας καὶ τῆς Κερκύρας τὰ ραφιναρισμένα καὶ τὰ ὁποῖα ἔλαια πωλοῦνται μὲ δοχεῖα. Τὰ δοχεῖα αὐτὰ τοῦ σπορελαίου δύναται ἄριστα, νὰ σφραγίζῃ τὸ ἀγορανομικὸν τμῆμα, ἀρκεῖ νὰ μὴν ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις. Ἡ οὐσία τοῦ νομοσχεδίου προϋποθέτει, ὅτι διὰ τῆς εὐκολίας τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἔμπορος ἐκ τῆς κατοχῆς εἰς ἀνοικτὰ δοχεῖα τοῦ σπορελαίου, δύναται νὰ κάμῃ τὴν νοθείαν χωρὶς νὰ δύναται, νὰ τὸν παρακολουθήσῃ τὸ ἀγορανομικὸν τμῆμα καὶ οὔτε ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν εἰς ἕκαστον κατάστημα νὰ πάῃ ἡ ὑπηρεσία τῆς ἀγορανομίας διὰ νὰ ἐξετάσῃ. Ἀλλὰ ἀσχέτως μὲ τὸν ἔλεγχον, ὁ ὁποῖος δύναται, ὅπως γνωρίζω, νὰ γίνῃ ἀκριβής, ὁ ἔλεγχος τῆς ὀξύτητος, ἀσχέτως τούτου, διὰ τοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον προτείνω ἐξυπηρετοῦνται ἀμφότεραι αἱ ἀπόψεις. Οὐδεὶς ἔχει ἀντίρρησιν διὰ τὰ μέτρα αὐτά, ἀλλὰ δὲν μποροῦμε νὰ πλήξωμεν μίαν τάξιν, διὰ νὰ ὠφελήσωμεν τὴν ἄλλην. Θέλετε κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν; ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ πώλησις; Δὲν τὸ λέγετε εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἀφοῦ λοιπὸν δὲν θὰ ἀπαγορεύηται ἡ πώλησις τῶν σπορελαίων, διατὶ δὲν θέλετε νὰ δεχθῆτε αὐτὴν τὴν ἄποψιν τῆς εἰς τὰ αὐτὰ καταστήματα δι’ ἐσφραγίστων δοχείων πωλήσεως τοῦ ἐλαίου; Διὰ τοῦ τρόπου τούτου, κύριοι, συμβιβάζονται τὰ ἀλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα. Πρέπει νὰ μάθωμεν, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν εἰς καμμίαν ἐλάττωσιν τῆς ἀκριβείας τοῦ βίου, ἐὰν δὲν συμβιβάσωμεν νὰ μέτρα ταῦτα μὲ ὡρισμένον συμβιβασμὸν τῶν ἀλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σαράντης.

§155Φ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Δὲν ἐνόμισα, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπὶ νομοσχεδίου ἀποβλέποντος εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν μὴ ἐξασφαλίζοντος ὅμως καὶ ἀνάλογον προστασίαν ὑπὲρ τῶν καταναλωτῶν, δὲν ἐνόμισα λέγω, ὅτι ἠδυνάμην νὰ συμμερισθῶ τὴν γνώμην τῆς πλειοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις συνιστᾷ τὴν παρ’ ἡμῶν ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δι’ ἐκθέσεως λακωνικωτάτης ὅπως εἴθισται ἐπὶ νομοσχεδίων ὅλως ὑπηρεσιακῶν. Νομοσχέδιον πολύπλευρον ὡς τὸ ὑπὸ κρίσιν τοιοῦτον θῖγον τὸ συμφέρον τοῦ καταναλωτοῦ καὶ τοῦ παραγωγοῦ, κατ’ ἀντίστροφον λόγον, μειοῦν τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ δεκάδας ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ δυνάμενον ν’ ἀσκήσῃ ἐπιρροὴν δυσμενῆ τόσον ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς ὅσον καὶ ἐπὶ 4 ἄλλων κλάδων τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, πρέπει νὰ τύχῃ καὶ προσοχῆς καὶ μελέτης οἵας ἔτυχε ὑπὸ τῆς μειοψηφίας ἥτις ἐξέτασε πᾶσαν ἄποψιν καὶ πτυχήν, ἥτις διετύπωσε τὰς γνώμας καὶ ἀντιρρήσεις της ἐν τῇ δημοσιευθείσει ἐκθέσει. Δὲν θὰ ἐνδιατρέψω ἐπὶ τῆς γνώμης τῆς μειοψηφίας περὶ τοῦ συνταγματικῶς ἐπαραδέκτου, εὐλαβούμενος τὴν ὑμετέραν ἀπόφασιν. Θὰ προχωρήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας, ὡς πρὸς τὴν διάταξιν ἐκείνην τοῦ νομοσχεδίου διὰ τῆς ὁποίας ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις ἐλαίων ἀναμεμιγμένων μετὰ σπορελαίων. Μολονότι εἰς πλείστας ἐλαιοπαραγωγικὰς χώρας, ἰδίᾳ δὲ ἐν Γαλλίᾳ καὶ Ἰταλίᾳ, οὐδεὶς ἀπολύτως περιορισμὸς ὑφίσταται ὡς πρὸς τὴν κατασκευήν, παρασκευήν, ἀνάμιξιν ἢ πώλησιν ἐλαίων μετὰ σπορελαίων πλὴν τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ πωλητοῦ τοῦ ν’ ἀναγράφῃ ἐπὶ ἑκάστου δοχείου τὴν ποιότητα τοῦ ἐλαίου, ἐὰν δηλονότι τὸ προσφερόμενον πρὸς πώλησιν εἶναι ἔλαιον ἢ ἀνάμεικτον μὲ σπορέλαιον ἢ μόνον σπορέλαιον. Ἐν τούτοις ἔχων ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς ἀγορανομικῆς μας ὑπηρεσίας συμφωνῶ, ὅτι πρέπει ν’ ἀπαγορεύσωμεν τὴν πώλησιν αὐτῶν, διὰ νὰ προστατεύσωμεν καὶ τὸν παραγωγὸν ἐκ τοῦ ἀθεμίτου συναγωνισμοῦ καὶ τὸν καταναλωτὴν ἐκ τῆς νοθείας. Δικαιοῦνται ὅμως ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ ἔλθωσιν οἱ καταναλωταὶ καὶ δὴ οἱ προερχόμενοι ἐκ τῶν τάξεων ἐκείνων αἵτινες ἀπὸ τὸ ἔλαιον, μετὰ τὸν ἄρτον, θὰ ἀντλήσουν τὰς θερμίδας ποὺ ἔχει ἀνάγκην ὁ ὀργανισμὸς διὰ νὰ συντηρηθῇ, δικαιοῦνται λέγω, νὰ ἔλθουν καὶ νὰ μᾶς εἴπουν: Κύριοι, εὐγνωμονοῦμεν, διότι ἐπροστατεύσατε τὰ βαλάντιά μας οὕτως ὥστε, ἐφεξῆς ὅταν ἀγοράζωμεν ἔλαιον, θὰ γνωρίζωμεν, ὅτι εἶναι ἁγνόν. Διατὶ ὅμως ἐνῷ γνωρίζετε, ὅτι εἰς ὅλας τὰς πεπολιτισμένας χώρας καὶ ἐλαιοπαραγωγούς, δὲν ἐννοεῖται ἔλαιον βρώσιμον παρὰ μὲ ἀνωτάτην ὀξύτητα 2% εἰς ἄλλας δὲ χώρας ὅπως ἡ Βουλγαρία καὶ Ρουμανία μὲ τοιαύτην 3%, διατὶ εἰς τὴν χώραν ὅπου θάλλει ἡ ἐλαία εἶναι ἀνεκτὴ ἡ ὀξύτης μέχρι 6½% εἰς τὸ χαρτὶ καὶ ἐν τῇ πραγματικότητι μέχρι 17½%; Διατὶ δὲν ἐπωφελεῖσθε τῆς εὐκαιρίας, νὰ καθορίσητε, διὰ νόμου μίαν ἀγορανομικὴν διάταξιν ἀπαγορεύουσα τὴν πώλησιν ἐλαίων μετὰ σπορελαίων καὶ συμφώνως πρὸς τὰ κελεύσματα τῆς ἐπιστήμης τὴν ἀνωτάτην ὀξύτητα τοῦ ἐλαίου τὴν ὁποίαν, νὰ δύναται, νὰ δεχθῇ οἱοσδήποτε στόμαχος καὶ δὴ ὁ στόμαχος τοῦ Ἕλληνος; Καὶ τονίζω, κύριοι, τὴν λέξιν Ἑλληνικὸς στόμαχος, διότι τὴν κατάστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ στομάχου τὴν περιέγραψεν ὁ καθηγητὴς Βάγκνερ ὡς περίφημον, ὀνομάσας καὶ μίαν ἀσθένειαν αὐτοῦ μὲ τὸ ὄνομα ἀσθένειαν τῶν Ἑλλήνων (maladie des Creques), εἰς πολλὰ δὲ Πανεπιστήμια τῆς Εὐρώπης διδάσκεται, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς στόμαχος προσφέρει τὸ καταλληλότατον ἔδαφος πρὸς ἔρευναν ὑπὸ τῶν στομαχολόγων. Θὰ εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι ἡ κατάστασις αὕτη χειροτερεύει, διὰ τῆς ἀπὸ γενεῶν εἰς γενεὰν καταναλώσεως τῶν διαφόρων σπορελαίων. Ἀλλὰ θὰ ἔλθωσιν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ θὰ μᾶς εἴπουν: Τί θέλετε, νὰ κάμωμεν, ἀφοῦ ἡ περιφέρειά μας αὐτὰ τὰ λάδια βγάζει; Τί θέλετε, νὰ τὰ κάμωμεν ὅταν αὐτὰ ἀποτελοῦν τὸν πόρον τῆς ζωῆς μας; Ἀπαντῶ κύριοι, καὶ ἐὰν ὁ ἰσχυρισμός σας εἶναι ἀκριβής, ἔχει δικαίωμα ἀναμφισβητήτως ὁ καταναλωτής, νὰ σᾶς εἴπῃ: Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ κάμετέ τα ὅ,τι θέλετε· ὁ στόμαχός μου δὲν ἔχει ἀπολύτως καμμίαν ὑποχρέωσιν, νὰ φιλοξενήσῃ οὐσίας διαβρωτικὰς καὶ ἐπιβλαβεῖς, καὶ διὰ τοῦτο ἀξιῶ ἀπὸ τὴν πολιτείαν, νὰ μὲ προστατεύσῃ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι, κύριοι παραγωγοί, ὁ ἰσχυρισμός σας ἀκριβής.

§156Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Λησμονεῖτε τοῦτο, ὅτι τὸ ἐλαιόλαδον, δὲν χρησιμεύει μόνον διὰ τὸν στόμαχον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν κανδήλαν, τὰς βιομηχανίας; Πῶς εἶναι δυνατόν, νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ πώλησις ἐλαιολάδου;

§157Φ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ ἰσχυρισμός σας ἀκριβής. Καὶ δὲν εἶναι ἀκριβής, διότι οὐδεὶς δύναται, νὰ ἀγνοῇ, ἀκόμη δὲ ὀλιγώτερον, νὰ παραγνωρίζῃ τοὺς φυσικοὺς νόμους. Ὅταν καλλιεργήσητε καὶ κλαδεύσητε τὰ δένδρα σύμφωνα μὲ ὅλους τοὺς κανόνας, τότε ἡ πάντοτε γενναιόδωρος μήτηρ γῆ, θὰ σᾶς ἀποδώσῃ τοὺς κόπους σας, μὲ τοὺς καρποὺς ἀφθόνους καὶ ὑγιεῖς. Ὅταν δὲ ἰδίως φροντίσητε, νὰ ἀλέθητε τὰς ἐλαίας σας ὄχι ὅταν ἀρχίζουν νὰ σήπωνται εἰς τοὺς λάκκους τῶν ἀποθηκῶν σας, ἀλλὰ ὅταν τὰς συγκομίσετε, τότε ποσοτικῶς θὰ ἔχετε μικροτέραν παραγωγήν, ἀλλὰ ποιοτικῶς ἀρίστην ποιότητα, ἡ ὁποία τόσον ἐδῶ, ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ εὕρῃ πάντοτε προθύμους ἀγοραστάς. Νομίζω κύριοι, ὅτι δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς παραγωγούς: Κύριοι, νομίζομεν, ὅτι εἶναι καιρός, ν’ ἀρχίσητε, νὰ συμμορφώνεσθε. Ἀρκετὰ ἀνεκτικὴ ὑπῆρξεν ἡ πολιτεία, ἀρκετὰ ἐταλαιπωρήθη ὁ Ἑλληνικὸς στόμαχος, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν δύναται, νὰ νοηθῇ ἡ ἔννοια τοῦ Κράτους ὅταν....

§158Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔτσι θὰ τῆς ἐδύναμεν καὶ τὸ τελευταῖον κτύπημα τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Ἀρκετὰ ὑπέστη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Ὅταν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἀπηγορεύετο ἡ ἐξαγωγή, ἐπετρέπετο μὲ ἀδείας αἱ ὁποῖαι ἐπωλοῦντο ἀπὸ αὐτὸ τὸ Κράτος τὸ ὁποῖον ἐφορολόγει καθ’ ὃν τρόπον ἐφορολόγει. Θὰ ἦτο σήμερον ὀδυνηρόν, νὰ εἴπωμεν εἰς αὐτούς.....

§159Φ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Σεβαστὴν Κυβέρνησιν νὰ μὲ πληροφορήσῃ, εἶναι δυνατὸν ὅταν ἕνα Κράτος εἰσάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν λιπαρὰς οὐσίας, νὰ ὁρίζωμεν καί ὀρθῶς ὁρίζομεν, ὀξύτητα ἀνωτάτην 1½%, εἶναι δυνατόν, δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα βγάζομεν ἐδῶ, νὰ δεχθῶμεν 7½%; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο ἐρώτημα καὶ εἰς τοῦτο δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν.

§160Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καὶ ἐγὼ σᾶς ἐρωτῶ. Εἶναι δυνατόν, ἐπειδὴ ὑπάρχει ἡ ὀξύτης αὐτὴ τῶν 17 καὶ 16 βαθμῶν, νὰ πετάξωσιν αὐτὰ τὰ λάδια κατὰ γῆς; Ἔχετε τὸ θάρρος, νὰ τὸ πράξητε; Καὶ ἂν ἔχετε μίαν βιομηχανίαν ἡμιτελῆ καὶ μίαν ὀπισθοδρομικότητα ἐλαττωματικήν—πέστε το, ὅπως θέλετε—θὰ εἶναι τὸ Κράτος ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, θὰ καταδικάσῃ ὁριστικῶς τὸ σπουδαιότερον τῶν προϊόντων ἀπὸ τὰ ὁποῖα παράγει ἡ γῆ; Αὐτὸ εἶναι ἐμπορικὴ σκέψις, εἶναι οἰκονομικὴ σκέψις;

§161Φ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ παρακαλέσω τοὺς 38 ἰατροὺς τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, νὰ σᾶς ἀπαντήσουν. Προκειμένου περὶ σπορελαίων, ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι πραγματικῶς οὐδεμίαν ἀπολύτως πρόθεσιν ἔχει ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ τὰ θέσῃ ἐν διωγμῷ. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἔχῃ τοιαύτην πρόθεσιν, διότι ὅταν εἰς ὅλας τὰς χώρας τῆς ὑφηλίου καταναλίσκωνται δεκάδες ἑκατομμυρίων τόννων, ἀπέναντι τῶν ὁποίων ἡ παγκόσμιος παραγωγὴ εἶναι σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ. Γνωρίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδεμία Κυβέρνησις νὰ πράξῃ τοῦτο, πολὺ δὲ μᾶλλον ἡ σημερινή, ἥτις ἀνέγραψε ὡς προμετωπίδα τοῦ προγράμματός της, τὴν ἀνακούφισιν τῶν λαϊκῶν τάξεων, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐμποδίζῃ τὸν κόσμον ν’ ἀγοράζῃ τὰ εἴδη τῆς πρώτης ἀνάγκης, εἰς εὐθηνὰς τιμάς. Θὰ καταργηθῇ τὸ δικαίωμα τοῦτο τὸ ἀπαραίτητον καὶ ἱερὸν τῶν καταναλωτῶν, τῶν καὶ ρυθμιστῶν τῶν συμφερόντων αὐτῶν, ἐὰν ψηφισθῇ, ὅπως ἔχῃ τὸ 2ον ἄρθρον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου. Ἐγὼ τοῦτο μόνον λέγω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁ τρόπος, νὰ προστατευθῇ καὶ ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ καταναλωτής, δὲν θὰ πρέπῃ, νὰ βοηθήσωμεν, οὕτως ὥστε τὰ σπορέλαια, νὰ πωλοῦνται ἐντὸς ἐσφραγισμένων δοχείων, ὅπως πωλῆται μία οἱαδήποτε κονσέρβα; Δὲν μποροῦμε, νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς παντοπώλας, ὅτι ὁ εἷς θὰ πωλῇ σπορέλαιον καὶ ὁ ἄλλος ἐλαιόλαδον. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ εἷς ἄλλος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὑφίσταται ἀνάγκη, νὰ τροποποιηθῇ τὸ 2ον ἄρθρον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ ἀνάγκη εἶναι νὰ μὴ συντρίψωμεν μίαν νεαρὰν βιομηχανίαν, σφριγῶσαν καὶ βαδίζουσαν εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τῶν Ἐθνικῶν βιομηχανιῶν. Ὅταν κἄποτε διὰ λόγους σκοπιμότητος παρέχωμεν προστασίαν εἰς βιομηχανίας δασμοβίους, πῶς μποροῦμε, ν’ ἀγνοήσωμεν μίαν βιομηχανίαν ἀποτελοῦσαν τὴν τρίτην πλευρὰν ἑνὸς τριγώνου, τὸ ὁποῖον ἔχει εἰς τὴν μίαν πλευρὰν τὴν γεωργίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην τὴν κτηνοτροφίαν; Εἰς μίαν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, πρὸς τὸν ἐκ Καρδίτσης ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ταλιαδοῦρον, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εὐηρεστήθη, νὰ τονίσῃ ὅτι εἷς τῶν κυριωτέρων λόγων δι’ οὓς προέκρινε ἡ Κυβέρνησις τὴν ἄμεσον ἔναρξιν τῶν ἔργων τῆς Μακεδονίας, ἦτο, ὅτι ὁ κλῆρος ὁ γεωργικὸς ὁ ὁποῖος ἐδόθη εἰς τοὺς πρόσφυγας γεωργούς, δὲν ὑπερβαίνει τὰ 10 στρέμματα. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ζήσῃ ὁ γεωργός, διὰ μονοπλεύρου καλλιεργείας. Εἶναι ὑποχρεωμένος, νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν ποικιλίαν τῆς καλλιεργείας. Εἰς τὴν κατωτάτην βαθμίδα τῆς ποικίλης καλλιεργείας, εἶναι ἡ σιτοκαλλιέργεια καὶ εἰς τὴν ἀνωτάτην ἡ καλλιέργεια τῆς καννάβεως καὶ τῶν σπερμάτων τῶν ἀραχιδνῶν. Εἰς τὰς ἐνδιαμέσους βαθμίδας, εὑρίσκεται ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος καὶ τῶν ἐλαιωδῶν σπόρων. Πρέπει λοιπὸν παραπλεύρως τῆς ποικίλης καλλιεργείας, νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ γεωργικὴ βιομηχανία, ἡ ὁποία, θ’ ἀγοράζῃ αὐτὰ τὰ προϊόντα εἰς μίαν ἱκανοποιητικὴν τιμήν, οὕτως ὥστε καὶ ὁ γεωργός, νὰ ἀπολυτρωθῇ ἀπὸ τὴν γνωστὴν εἰς ὅλους μας κατάστασιν καὶ ὁ βιομήχανος ἀφοῦ βγάλῃ τὸ σπορέλαιον ἀπὸ τοὺς σπόρους, νὰ δώσῃ τὰ ὑπολείμματα εἰς τὴν κτηνοτροφίαν. Εἶναι κοινοτυπία, ὅτι τὰ ὑπολείμματα αὐτὰ ἀποτελοῦν τὴν ὠφελιμωτέραν καὶ τὴν πολυτιμοτέραν τροφήν, διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, μέχρι δὲ τοιούτου σημείου, ὥστε εἰς τὴν Εὐρώπην οἱ βιομήχανοι, νὰ θεωρῶσιν, ὡς κύριον προϊόν τῆς βιομηχανίας τὰ ὑπολείμματα καὶ ὡς ὑποπροϊὸν τὸν σπόρον. Ἐγένετο κύριοι, καὶ ἐν Ἑλλάδι δοκιμὴ ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ὑπολειμμάτων καὶ ἀπὸ τὰς βεβαιώσεις τὰς ὁποίας ἔχομεν καὶ τῶν βουστασιαρχῶν καὶ κτηνοτρόφων εἶναι, ὅτι ἀπέδωκεν ἀποτελέσματα πολὺ ἱκανοποιητικά· ἰσχυρίζονται δέ, ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς, εἰς τὸ μέλλον θὰ προσφέρωνται εἰς τιμὰς καλλιτέρας. Ἔγινε λοιπὸν φανερόν, ὅτι ἡ ζωὴ ἢ ὁ θάνατος μιᾶς βιομηχανίας Ἐθνικῆς, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου. Ὡς πρὸς τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσαγωγῆς εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγοὺς περιφερείας Κερκύρας, Λέσβου καὶ Κρήτης...

§162Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ προστεθῇ Μεσσηνίας καὶ Παξῶν.

§163Φ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Εἶναι ὀρθὴ καὶ ἐπιβεβλημένη. Προκειμένου ὅμως νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀπαγόρευσιν αὐτήν, θὰ ἦτο καλὸν νὰ τὴν καθορίσωμεν διὰ νόμου, οὕτως ὥστε νὰ σταθμίσωμεν καὶ τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουσι τὴν ἀπαγόρευσιν.

§164Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ γίνῃ αὐτό.

§165Φ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 κύριοι βουλευταί, ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ καὶ πώλησις τοῦ ἐλαίου «Σόγιας» καὶ τῶν σπόρων σόγιας. Ὁμολογῶ, ὅτι εὑρίσκομαι ἐν παντελῆ ἀδυναμίᾳ νὰ κατανοήσω τὴν χρησιμότητα ἢ τὴν ὠφελιμότητα τῆς διατάξεως, διότι ὅταν κύριοι καὶ αὐτὴ ἡ Ἰταλία, ἡ ὁποία κατέχει τὴν δευτέραν θέσιν ἐν τῇ παγκοσμίῳ ἐλαιοπαραγωγῇ, εἰσάγει δεκάδας χιλιάδων τόννων, διατὶ νὰ ἀπαγορεύσωμεν ἡμεῖς τὴν εἰσαγωγήν των; Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι κατὰ τὸ 1927 εἴχομεν εἰσαγωγὴν 4 500.000 Σόγιας, τὸ δὲ δημόσιον εἰσέπραξε 30.000.000 δραχμῶν ἐξ εἰσαγωγικῶν δασμῶν. Ἔρχομαι λοιπὸν εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν σπόρων Σόγιας. Θὰ ηὐχόμην κύριοι, ὅπως ἡ θεία πρόνοια, ἡ ὁποία ἐπροίκισε τὴν Ἑλλάδα μὲ τόσον προνομιοῦχον χλωρίδα νὰ μᾶς ἐξαπέστελεν καὶ αὐτὸ τὸ ψυχανθὲς καὶ ἀζωτόφιλον φυτὸν εἰς τὸν τόπον τῶν ἀγραναπαύσεων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ φυτὸν αὐτὸ καλλιεργεῖται μὲ ἐλάχιστα ἔξοδα καὶ ὅπου φύεται αὐτολιπαίνεται τὸ ἔδαφος. Ἐκ τῶν σπόρων δὲ παράγεται γάλα, τυρός, ἔλαιον, ὑπολείμματα, ἄλευρα διὰ διαβητικοὺς καὶ μία σωρεία ἄλλων προϊόντων, τὰ ὁποῖα εἶναι χρησιμώτατα, διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Αὐτὸν τὸν σπόρον τὸν καλλιεργεῖ μετὰ περισσῆς στοργῆς ἡ Ἀμερική, εἰς ἑκατομμύρια ἑκταρίων, ἐπίσης ἡ Οὐγγαρία καὶ ἄλλαι χῶραι καὶ δὲν θὰ περάσουν 10 χρόνια καὶ θὰ καλλιεργῆται εἰς ὅλας τὰς χώρας. Διατί νὰ τὸν ἀποκλείσωμεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα; Ἄν νομίζητε, ὅτι πρέπει νὰ τὸν ἀποκλείσωμεν, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν ὄντως συμφέρῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου ν’ ἀποκλείσωμεν αὐτὸν τὸν σπόρον. Ὡς πρὸς τὴν φορολογίαν τῶν ἐν Ἑλλάδι παραγομένων σπορελαίων τασσόμενος ὑπὲρ πάσης φορολογικῆς δικαιοσύνης, δὲν δύναμαι νὰ ἐξηγήσω, διατὶ ἐπιζητεῖται αὕτη διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν σπόρων. Ἂν ἡ φορολογία δὲν εἶναι ἐπαρκής, νὰ τὴν συμπληρώσωμεν διότι ἂν τὴν καταργήσωμεν καὶ ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον ΓΥΘʹ εἰς τὰ συναφῆ διατάγματα, θὰ ἐπιπέσῃ ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ σπορελαίου τοῦ παραγομένου εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ διατηρήσωμεν δὲ τὴν ἰδίαν ἀναλογίαν τῆς προστασίας ὑπὲρ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, θ’ ἀναγκασθῶμεν ν’ αὐξήσωμεν τὸν φόρον τῶν εἰσαγομένων σπορελαίων κατὰ 3½ δραχμάς. Ἤδη τὰ σπορέλαια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πληρώνουν δραχμὰς 10,90 κατ’ ὀκᾶν, ἂν προσθέσωμεν καὶ 3,50 ὅσας θὰ εἶναι ἡ φορολογία, τότε κύριοι, φορολογοῦμεν τὸ σπορέλαιον «Σόγια» μὲ 14,40 δηλαδὴ 80% ἐπὶ τῆς τσὶφ εἰς Ἑλληνικὸν λιμένα ἀξίας. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἂν γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι μία ἔμμεσος ἀπαγόρευσις, δηλαδὴ ἂν δὲν τὴν ἐπιτύχωμεν διὰ τῆς διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 4, θὰ τὴν ἐπιτύχωμεν διὰ μιᾶς τόσον μεγάλης φορολογίας, ὥστε νὰ καθίσταται ἡ εἰσαγωγή του ἀδύνατος. Κύριοι βουλευταί, θὰ λάβω τὴν τιμήν, νὰ καταθέσω τὰς ὅσας ἐμνημόνευσα τροπολογίας καὶ νὰ τὰς θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὅταν ἐξευρίσκεται ὁ τρόπος διὰ τοῦ ὁποίου προστατεύεται καὶ ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ καταναλωτής—διὰ τοῦ τρόπου δὲ αὐτοῦ ἐναρμονίζονται τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων— δὲν θὰ ἀγνοηθῇ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης παρ’ ἧς πάντες ἀπεκδέχονται ἔργα δικαιοσύνης ἐν ταυτῷ καὶ προστασίας τῶν βιοπαλαιουσῶν τάξεων. (χειροκροτήματα).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀσκούτσης.

§167Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Δὲν ἤρκει, κύριοι συνάδελφοι τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ εἶχον ἐγκαταλειφθῆ ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν εἰς τὴν τύχην των παλαίοντες μόνοι ἐναντίον τῆς ἀβελτηρίας τῶν ἀρχῶν, διὰ νὰ βελτιώσουν τὸ εἶδος τοῦ ἐλαίου, δὲν ἤρκει ἡ ἀσθένεια τοῦ δάκου ἡ ὁποία ἐνέσκηψεν εἰς τὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ μέρη καὶ κατέστρεψε ποιοτικῶς καὶ ποσοτικῶς τὸ ἔλαιον, ἀλλ’ ἐσχάτως ἐνεφανίσθη ἕνας ἐχθρὸς ἐξ ἴσου ἐπικίνδυνος καὶ τοῦτο διότι δὲν εἶναι εἰλικρινής ἀνταγωνιστής. Ὁ ἐχθρὸς οὗτος δὲν εἶναι ἄλλος ἢ τὸ σπορέλαιον. Καὶ εἴδομεν κύριοι βουλευταί, ἀντὶ τὸ σπορέλαιον νὰ συναγωνισθῇ δι’ εὐθηνοτέρων τιμῶν τὸ ἐλαιόλαδον, ἀντὶ νὰ γίνῃ μία προπαγάνδα ὁμοία μὲ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἔγινε πρὸ ὀλίγων στιγμῶν ἐνώπιόν σας ἐναντίον τοῦ ἐλαιολάδου, διὰ τὴν καταστρεπτικότητα αὐτοῦ καὶ τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἀνθρώπων, ἀντὶ ἀφ’ ἑνὸς νὰ γίνῃ μία προπαγάνδα ὑπὲρ τοῦ σπορελαίου, διὰ τὴν ἐνεργητικότητα τὴν ὁποίαν ἔφερεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀφ’ ἑτέρου μετεχειρίσθησαν μέσα οὐχὶ ἔντιμα, μέσα τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὸς ὁ ποινικὸς νόμος ἀπαγορεύει. Ἁπλούστατα νοθεύουν τὸ ἐλαιόλαδον διὰ σπορελαίου καὶ πωλοῦν τὸ σπορέλαιον ὡς ἐλαιόλαδον, ἐξαπατοῦν δηλαδὴ καὶ τοὺς καταναλωτὰς πλήττοντες συνάμα καὶ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Εἶναι δὲ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι, οἱ ὁποῖοι ἐνώπιον ἡμῶν σήμερον, κύριοι βουλευταί, κόπτονται οὐχὶ ἐν ὀνόματι τῆς βιομηχανίας, ἀλλ’ ἐν ὀνόματι τῶν καταναλωτῶν. Μετὰ μακρὰν μελέτην, ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ προλάβῃ τὴν νοθείαν αὐτήν, κατέληξε μὲ ὅλον τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον τῆς δίδει ἡ ἁρμοδιότης της, νὰ παρουσιάσῃ τὸ ὑπὸ ψήφισιν σήμερον νομοσχέδιον, κατέληξε δηλαδὴ εἰς τὸ νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφευχθῇ ἡ νοθεία τοῦ ἐλαίου, δι’ ἄλλου τρόπου, εἰμὴ διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς πωλήσεως εἰς τὰ αὐτὰ παντοπωλεῖα τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τοῦ σπορελαίου. Τὸ μέτρον τοῦτο ἐξήγειρεν, ὡς ἦτο ἑπόμενον, τοὺς βιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὴν ἐνεργητικότητα, ὡς ἐπικαλοῦνται διὰ τὸν καταναλωτὴν τοῦ σπορελαίου των, ἀναγνωρίζοντες, ὅτι τὸ σπορέλαιον δὲν δύναται, νὰ συναγωνισθῇ ἐν τῷ ἐντίμῳ πεδίῳ τὸ ἐλαιόλαδον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως προτιμήσεως καὶ ὠφελιμότητος εἰς τὸν λαόν, ἀρνοῦνται ἀπολύτως τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐξανίστανται ἐναντίον του καὶ προσπαθοῦν δι’ οἱουδήποτε τρόπου, νὰ ματαιώσουν τὴν ἐπιψήφισίν του. Ἡμεῖς, κύριοι, ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἔχομεν ὑποχρέωσιν, διὰ τὴν μεγάλην τάξιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, δὲν ζητοῦμεν ὡς ἴσως μᾶς παρέχῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο, ἂν ὄχι ὡς δύναμις τῶν πολλῶν, ἀλλὰ τὸ συμφέρον τῶν πολλῶν καὶ δὲν ἐρχόμεθα, νὰ εἴπωμεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν: Ἔχετε νὰ ἐκλέξητε ἤδη μεταξὺ δύο ἢ τῶν παραγωγῶν ἢ τῶν βιομηχάνων. Ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἠδύναντο νὰ τὸ κάμουν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ καὶ θὰ τὸ ἔκαμνον, ἐὰν ἦσαν ὀργανωμένοι περισσότερον, νὰ παρουσιασθῶσιν, ἐνώπιόν σας καὶ νὰ εἴπουν: κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ ἐκλέξητε μεταξὺ τῶν παραγωγῶν τοῦ ἐλαίου καὶ τῆς μικρᾶς βιομηχανίας τοῦ σπορελαίου. Ἀποτέλεσμα ἀσφαλῶς τοιαύτης ἐνεργείας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἶναι, ὅτι εἰς τὴν Ἱσπανίαν ἀπηγορεύθη ἡ βιομηχανία τοῦ σπορελαίου. Ἐν τούτοις ἡμεῖς μὴ πιεζόμενοι ἀσφαλῶς ἀπὸ τοὺς ψηφοφόρους μας, τοῦτο δὲ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀνοργάνωτοι, δὲν φθάνομεν μέχρι τούτου τοῦ σημείου, ἀλλ’ ἁπλῶς ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Βουλήν, νὰ προστατευθῇ τὸ προϊόν μας.

§168Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ ἀπειλήσητε τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι τὸν ἔχετε μὲ τὸ μέρος σας.

§169Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Τότε ὑψηλότερον πρέπει, νὰ στραφῇ ἡ ἀπειλή μας. Δὲν ζητοῦμεν λέγω, ὡς δυνάμεθα, νὰ τὸ πράξωμεν, ἐν ὀνόματι τῆς προστασίας τῶν ἐλαιῶν, ἐν ὀνόματι τῆς προστασίας ἑνὸς τῶν σοβαρωτέρων Ἐθνικῶν προϊόντων τῆς Ἑλλάδος. Ἐν τούτοις ἓν ἐζητήσαμεν, νὰ προστατευθῇ τὸ προϊόν τοῦ κόπου μας καὶ τοῦ ἱδρῶτος μας, τὸ προϊόν τὸ ὁποῖον παράγει ὁ δυστυχὴς ἐλαιοπαραγωγὸς ἀνάμικτον μὲ τὸ αἷμα του, ἀπὸ τὴν καταδολίευσιν καὶ τὴν νοθείαν, διὰ τοῦ σπορελαίου, δὲν ζητοῦμεν παρὰ τὴν χρῆσιν ἐντίμων μέσων εἰς τὸν συναγωνισμόν. Καὶ κατηγορήθημεν δριμύτατα, ὅτι δὲν εἴμεθα προοδευτικοί, ὅτι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ δὲν κατώρθωσαν, νὰ βελτιώσουν τὴν ποιότητα τοῦ ἐλαίου. Ὅσοι καταγόμεθα ἐξ ἐλαιοπαραγωγικῶν μερῶν γνωρίζομεν ὑπὸ ποίας συνθήκας ὁ δυστυχὴς ἐλαιοπαραγωγὸς τὸ μαζεύει τὸ προϊόν αὐτό. Γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπαιτεῖται καλλιέργεια διετὴς καὶ ἀγνοεῖ ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν τοῦ παρέσχεν οὔτε τὸν ἀπαιτούμενον γεωπόνον εἰς χρῆσιν τοῦ κλαδεύματος καὶ τῆς λιπάνσεως. Ἀλλὰ προπαντὸς ἡ βάσις τῆς κακῆς ποιότητος εἴς τινας περιφερείας τοῦ ἐλαίου εἶναι ἡ κακὴ ἔκθλιψις τῶν ἐλαίων, δὲν δυνάμεθα δὲ νὰ ἔχωμεν καλὴν ἔκθλιψιν μὲ τὰ πρωτόγονα πιεστήρια τὰ ὁποῖα μεταχειριζόμεθα εἰς τὰς περιφερείας αὐτάς. Δὲν ἔχω ἢ νὰ σᾶς εἴπω παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἑταιρία Β.Ι.Ο. ἐγκατέστησεν εἰς διάστημα δύο ἐτῶν 25 ὑδραυλικὰ ἐλαιοπιεστήρια ἐν Κρήτῃ, τὰ ἐγκατέστησε χάρις εἰς τὰς εὐκολίας αἱ ὁποῖαι παρέχονται καθημερινῶς εἰς τὸν κόσμον, διὰ τῆς διανοίξεως νέων ὁδῶν. Δὲν θὰ παρέλθῃ συνεπῶς πολὺς χρόνος καὶ ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἐνισχυόμενος, ὡς ἐλπίζομεν ἀπὸ τήν σημερινὴν Κυβέρνησιν, θὰ εἶναι εἰς θέσιν, νὰ βελτιώσῃ τὸ εἶδος του καὶ ἐξουθενώσῃ ἐντελῶς τὸ εὐεργετικόν (!) σπορέλαιον μέχρι τῆς ἐποχῆς δὲ αὐτῆς ὁ ἐχθρὸς αὐτός......

§170Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι ἐχθρός.

§171Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Ἐφ’ ὅσον νοθεύεται.

§172Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Ἐφ’ ὅσον νοθεύεται βέβαια.

§173Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Ὁ ἐχθρὸς αὐτὸς τοῦ ἐλαίου δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ν’ ἀφεθῇ ἀνενόχλητος εἰς τὸ οὐχὶ στάσιμον μέσον αὐτοῦ τοῦ συναγωνισμοῦ. Μέχρι τῆς στιγμῆς λοιπὸν αὐτῆς ἔχει τὴν ἀξίωσιν ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς, ὡς ἀποτελῶν μίαν τῶν μεγαλυτέρων τάξεων τῆς Ἑλλάδος, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, νὰ ψηφισθῇ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατὰ ἔγκυρον γνώμην τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας θεωρῶ, ὅτι εἶναι τὸ μόνον συντελεστικόν, διὰ τὴν προστασίαν αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἔχομεν καὶ τὴν κραυγήν, ὅτι πρόκειται, νὰ πληγῇ μία θάλλουσα βιομηχανία. Καὶ ἐν τῇ ἐκθέσει αὐτῆς ἡ μειοψηφία παρουσιάζει τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, ὡς ἀντιπροσωπεύουσαν τὸ κολοσσιαῖον ποσὸν τῶν 282 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἄς δεχθῶμεν, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἀκριβὲς εἶναι ἀρκετόν, ὅμως, ἵνα φανῇ, ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ δὲν δύναται, νὰ ζήσῃ οὐδ’ ἐπὶ μίαν ἡμέραν, ἐὰν δὲν μεταχειρίζετο τὸ ἔντιμον μέσον, τὴν ἀπάτην καὶ τὴν νοθείαν, διότι ἂν εἶχον τὴν δύναμιν, νὰ ἐργασθῶσιν ἐντίμως δὲν θὰ περιωρίζοντο τὰ κεφάλαια αὐτῶν εἰς τὸ ποσὸν μόνον τῶν 282 ἑκατομμυρίων, ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει τὴν ἀξίαν τῶν ἐλαίων ἑνὸς μόνου χωρίου εἰς τὴν Κρήτην. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν ἔχουν στάδιον ζωῆς ἐν Ἑλλάδι ἢ μόνον ἐφ’ ὅσον μεταχειρίζονται τὴν νοθείαν. Οὔτε ἀξίζει τὸν κόπον, νὰ φοβηθῶμεν τὴν ἐκ τοῦ κλεισίματος τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν τυχὸν ἀνεργίαν. Ἡ ἀνεργία, θὰ προέλθῃ, ἐὰν δὲν ἐνισχυθῶσιν αἱ μεγάλαι μάζαι τοῦ λαοῦ, ἐὰν δὲν βελτιωθῇ ἡ ζωή, ἐὰν δὲν βελτιωθῶσιν οἱ βιωτικοὶ ὅροι τῶν ἐργατικῶν μαζῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι κυρίως αἱ ἀγροτικαὶ καὶ μὴ δυνάμεναι, νὰ ζήσωσι εἰς τὰς περιφερείας ὡς ἐργάται τῆς γῆς, διότι τὸ προϊὸν τῆς ἐργασίας των δὲν τοὺς ἱκανοποιεῖ ἀναγκάζονται, δὲ νὰ ἔρχωνται εἰς τὰς πόλεις καὶ νὰ μεταβάλλωνται εἰς ἐργάτας ἀχρήστους, νὰ μεταβάλλωνται εἰς κηφήνας οἱ ὁποῖοι προφανῶς πρόκειται ν’ ἀπειλήσωσιν καὶ αὐτὴν τὴν κοινωνικὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους. (χειροκροτήματα).

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βότσαλος ἔχει τὸν λόγον.

§175Γ. ΒΟΤΣΑΛΟΣ. Ἐπ’ ἐλάχιστον θ’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ φλέγοντος ζητήματος τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ καὶ ἐνδιαφέρει τὸ ἓν τέταρτον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ δύο πέμπτα.

§177Γ. ΒΟΤΣΑΛΟΣ. Τὰ δύο πέμπτα, τὸ ἀποδέχομαι καὶ θὰ περιορισθῶ ἐπὶ τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν σπόρων καὶ σπορελαίων καὶ τῆς αἰτίας τῆς κατασκευῆς τῶν ἐργοστασίων τῶν σπορελαίων ἐδῶ. Τὰ σπορέλαια ἔπληξαν, τὸ ἔλαιον διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ παραγωγὴ δὲν ἦτο ἄφθονος εἰς τὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ μέρη ἐδημιουργήθησαν τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ 10 περίπου ἐν ὅλῳ καὶ τὰ ὁποῖα ἐργοστάσια σήμερον ἀξιοῦν, νὰ ὀνομασθοῦν Ἐθνικὴ Βιομηχανία. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι σᾶς παρακαλῶ νὰ ὀνομασθῶσιν Ἐθνικὴ Βιομηχανία τὰ ἐργοστάσια τῶν σπορελαίων τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε διὰ νὰ εἶναι τοιαῦτα νὰ συναγωνίζωνται αὐτὴν τὴν βιομηχανίαν τῶν σπόρων εἰς μέρη ἄλλα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην ἐλαίου; Καὶ θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὁ Σκανδιναυὸς καὶ ὁ Γερμανὸς ἀγοράζει ἀπὸ τὴν Βομβάη καὶ ἀπὸ τὴν Καλκοῦτα πληρώνει ἀρκετὰ μεγάλα ποσὰ διὰ τὴν μεταφορὰν ναύλων κλπ. εἰς τὴν Σκανδιναυΐαν καὶ Γερμανίαν τὰ ἐκφυλίζει καὶ ἔρχεται ἔπειτα καὶ μᾶς τοὺς πωλεῖ εἰς τὸν Πειραιᾶ σαράντα λίρας στερλίνας, δηλαδὴ μᾶς τὰ πωλεῖ 17–18 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, διὰ τοῦτο τὸ σπορέλαιον τὸ ὁποῖον παρασκευάζεται ἐδῶ τὸ παίρνει πρὸς 30 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ τοῦτο, διότι τὸ Κράτος τοὺς ἐπροστάτευσεν. Τίς ὠφελεῖται κύριοι σᾶς παρακαλῶ, ὠφελεῖται ὁ πτωχὸς καταναλωτής; ὄχι. Αὐτὸ τὸ ὠφελεῖται ἁπλούστατα ὁ βιομήχανος τῶν σπόρων, ὡρισμένα πρόσωπα καὶ δι’ αὐτὸ κύριοι βλέπομεν, ὅτι ἐντὸς μιᾶς τετραετίας 10 ἐργοστάσια ἀπασχολοῦντα ἀρκετὰ σοβαρὰ κεφάλαια ἱδρύθησαν ἐν Ἑλλάδι. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ἐπίσης σήμερον, ὅτι τὸ κεφάλαιον σπεύδει ὅπου εὑρίσκει ἄφθονον καὶ εὐχερὲς κέρδος. Καὶ εἶναι δίκαιον κύριοι σήμερον, νὰ θέλωμεν, νὰ παράσχωμεν ἕνα εὐθυνὸν λάδι εἰς τὸν λαόν, νὰ ἰσχυριζόμεθα, ὅτι πρέπει, νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν νοθείαν τῶν σπορελαίων καὶ νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἐλευθέραν εἰσαγωγὴν ἐκ τῆς Σκανδιναυΐας καὶ τῆς Γερμανίας εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ ὁποῖα νὰ πωλοῦνται ὡς σπορέλαια, τὸ δὲ ἔλαιον νὰ πωλῆται σφραγισμένον, διὰ νὰ μὴ νοθεύεται μὲ τὸ σπορέλαιον. Γνωρίζεται, κύριοι πῶς πωλεῖται τὸ σπορέλαιον εἰς τὰ μπακάλικα ἐδῶ; Θὰ σᾶς τὸ εἰπῶ. Ἔχουν δύο δοχεῖα, εἰς τὸ ἓν ἔχουν τὸ ἔλαιον, εἰς τὸ ἄλλο τὰ γράμματα Δ. S. B. καὶ ἔλαιον. Αὐτὸ τί θὰ εἰπῇ; Διὰ τοὺς γνωρίζοντας τὸ σπορέλαιον, ὅτι δὲν πέρνουν ἔλαιον. Ἀπὸ συμπατριώτας μου ὑπηρετοῦντας εἰς τὰ μπακάλικα ἔρχομαι, νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι γίνεται τὸ ἑξῆς: Κάτωθεν τῆς κάνουλας εἶναι τὰ σιδηρὰ δοχεῖα τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ μέτρα ἐκεῖνα μὲ τὰ ὁποῖα πέρνουν τὸ δεῖγμα τοῦ ἐλαίου. Αὐτὰ πάντοτε εἶναι πλήρη κατὰ τὸ ἥμισυ μὲ σπορέλαιον. Ὅταν δὲ ζητεῖτε, ν’ ἀγοράσητε ἔλαιον ὁ μπακάλης ἀνοίγει τὸ δοχεῖον καὶ ἀγοράζετε τὸ λάδι καὶ πηγαίνετε σπίτι σας. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἄν δὲν γίνεται, θὰ ἐξετάσωμεν τὸ ἑξῆς, κατά τινα τρόπον οἱ καταναλωταὶ εἰς τὴν πρωτεύουσαν εἰς τὰς μεγαλοπόλεις προμηθεύονται τὰ τρόφιμά των. Ὁ οἰκοδεσπότης ἀναχωρῶν τὴν πρωΐαν ἀπὸ τὸ σπίτι του λαμβάνει μίαν σημείωσιν ἀπὸ τὴν γυναῖκα του, νὰ στείλῃ αὐτὸ καὶ αὐτό. Ἀναχωρεῖ ἀπὸ τὸ σπῆτι του παίρνει μίαν σημείωσιν ἀπὸ τὴν γυναῖκά του, ἡ ὁποία τοῦ λέγει, ὅτι σήμερον ἔχω ἀνάγκην ἀπὸ ρίζι καφὲ καὶ ἄλλα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ λάδι, περνᾷ ἀπὸ τὸν μπακάλην ὁ ὁποῖος τοῦ στέλνει ὅλ’ αὐτά. Τώρα ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ ἔλεγχος, ἐὰν ἐπῆρε λάδι ἢ σπορέλαιον τότε εἶμαι σύμφωνος, ἀλλὰ ποῖος καταναλωτὴς ἐξετάζει, ἐκεῖνο ποῦ ἀγόρασε εἶναι ἔλαιον ἢ σπορέλαιον, θὰ ἤθελον, νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ πολύ, ἐν τούτοις, θ’ ἀποταθῶ μόνον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω κ. Πρόεδρε, νὰ γνωρίσητε, ὅτι ἔχουσιν ἓν παράπονον οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ γνωστόν, ὅτι ἀφ’ ὅτου ἐφύγατε, ὅλη ἡ Ἑλλὰς τρώγει σπορέλαια.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§179Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριοι βουλευταί, τὸ ἔλαιον, τὸ ἀληθινὸν ἐλαιόλαδον, εἶναι εἷς ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους πλούτους τῆς χώρας μας. Δυστυχῶς, ὁ πλοῦτος οὗτος τῆς χώρας μας κατεδιώχθη ἀπηνῶς ἀπὸ τὸ Κράτος κατὰ τὰ τελευταῖα ἰδίως ἔτη. Κατὰ τὸν πόλεμον, νομίζω ἡ Κυβέρνησίς μου ἤρχισεν ν’ ἀπαγορεύῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου καὶ ἔπληξε πρῶτον ἐκείνην τὴν παραγωγὴν τοῦ ἐλαίου δηλαδὴ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, ἀλλ’ εἴχομεν τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ κρατήσωμεν εἰς τὸν τόπον μας αὐτὸ τὸ ἔλαιον, διότι δὲν ἦτο δυνατόν, νὰ προμηθευθῶμεν ἄλλοθεν. Τὸ κακὸν εἶναι, ὅτι ἀφοῦ ἐτελείωσεν ὁ πόλεμος ἐσυνεχίσθη αὐτὴ ἡ ἀπηνὴς δίωξις κατὰ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς καὶ ἐξηκολουθήσαμεν, νὰ ἐμποδίζωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ἐπιτρεπομένης μόνον ἐπὶ τῇ βάσει ἀδείας καὶ κύριος οἶδε τίνων μέσων ἐγίνετο χρῆσις, διὰ νὰ χορηγηθῇ αὕτη. Ἀλλ’ ἐκάνομεν καὶ προσθέτως ἕνα ἄλλο πρᾶγμα· ἐπεβάλαμεν καὶ διατίμησιν ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ ἐνῷ δὲν ἐκάναμεν τίποτε, διὰ νὰ τὴν προστατεύσωμεν τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι ἐβάλαμεν εἰς τὸν νοῦν μας πῶς, νὰ τὴν καταστρέψωμεν. Τὸ ἀποτέλεσμα δὲ τούτων εἶναι, ὅτι ἐνῷ εἴμεθα κατ’ ἐξοχὴν τοποθετημένοι, διὰ τὴν παραγωγὴν αὐτοῦ τοῦ προϊόντος καὶ ἐνῷ ἠμπορούσαμεν, νὰ ἔρχεται τὸ ἐλαιόλαδον πρὶν καὶ ἀπὸ τὸν καπνὸν τοὐναντίον κατωρθώσαμεν κατὰ τὴν τελευταίαν 15ετίαν, νὰ μειωθῇ, τοὐλάχιστον ξέρω εἰς τὸν τόπον μου, διότι ἡ καλλιέργεια τῆς ἐλαίας παρημελήθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ὅταν ἐπέστρεψα καὶ ἐπῆγα εἰς τὸν τόπον μου εἶδον παρημελημένην τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ τὰ ἐλαιόδενδρα εἰς κατάστασιν κακήν, ὅταν δὲ ἠρώτησα, διὰ ποῖον λόγον συνέβαινε τοῦτο μοῦ εἶπον τὶ θέλεις, νὰ κάμωμεν κύριε ἀρχηγέ; μᾶς ἐμποδίζουν, νὰ τὸ ἐξαγάγωμεν, δὲν μᾶς συνέφερε νὰ κάμωμεν τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας καὶ ἐγκαταλείψαμεν τὰς ἐλαίας. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἐὰν ἐπιδιώξωμεν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει σκοπόν, νὰ ἐπιδιώξῃ, ὅπως βοηθήσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν μὲ κάθε τρόπον, διὰ ν’ ἀναπτυχθῇ καὶ τὸ ποσὸν τοῦ παραγομένου ἐλαίου εἰς τὴν χώραν καὶ ἡ ποιότης πρὸ παντὸς αὐτοῦ, θ’ ἀποβῇ ἐπαναλαμβάνω ἡ πρώτη πιθανότατα, ἀσφαλῶς δὲ μετά τινα ἔτη, ἡ πρώτη παραγωγὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλ’ ἐνῷ ταῦτα λέγω, διὰ τὸ ἐλαιόλαδον, ἀλλὰ κύριοι καὶ ἐνῷ προέρχομαι ἀπὸ χώραν κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγόν, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι δὲν συμμερίζομαι τὰς ἐπιθέσεις πολλῶν ἐκ τῶν ρητόρων οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἀπ’ ἐδῶ καὶ τοῦ ἀγαπητοῦ μου ἰδίως συμπολίτου βουλευτοῦ ἐκ Ρεθύμνης, δὲν συμμερίζομαι τὰς ἐπιθέσεις των κατὰ τῶν σπορελαίων. Τὰ σπορέλαια κύριοι, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κύριος ἐκ Λέσβου βουλευτής, εἶναι ὑγιεινὰ ἔλαια· Ἐὰν τὸ ἐλαιόλαδον ἔχει θρεπτικὴν δύναμιν μεγαλυτέραν, δὲν τὸ γνωρίζω, εἶναι ἐνδεχόμενον, ἀλλὰ δύναμαι, νὰ βεβαιώσω εὐσυνειδήτως κάθε ἕνα καταναλωτήν, ὅτι ἐὰν τοὺς δώσω ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἕνα μπουκάλι λάδι Κρητικὸ καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἕνα μπουκάλι σπορελαίου τοῦ συνιστῶ θερμότατα, νὰ πάρῃ τὸ σπορέλαιον καὶ νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι ἐξυπηρετεῖ αὐτὸν ἄριστα. Διότι δυστυχῶς, διὰ τὸν τόπον μας παράγομεν τὸ χειρότερον ἔλαιον καὶ ἡ ὀξύτης του εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι βλαπτικόν, διὰ τὸν στόμαχον. Τὸ σπορέλαιον λοιπὸν εἶναι ὑγιεινὸν καὶ θὰ μὲ συγχωρήσητε, ἐὰν σᾶς εἴπω καὶ ἕνα οἰκογενειακόν μου ἐπεισόδιον, ὅτι εἰς τὸ σπῆτι μου ἔχω ἀπό τινων ἐτῶν, ἀφότου ἦλθον εἰς δεύτερον γάμον, δύο μπουκάλες λάδι· εἰς τὴν μίαν εἶναι Κρητικὸ ἔλαιον καὶ εἰς τὴν ἄλλην τὸ σπορέλαιον τὸ ὁποῖον μεταχειρίζεται ἡ γυναῖκά μου, διὰ τὴν ἰδικήν της σαλάταν, διότι κάμωμεν ξεχωριστὴν σαλάταν, διότι δὲν μπορεῖ, ν’ ἀνεχθῇ οἱανδήποτε μυρωδιά, ἣν ἔχει τὸ ἐλαιόλαδον (χειροκροτήματα). Εἶναι δὲ ἡ βιομηχανία τοῦ σπορελαίου μία σπουδαία βιομηχανία, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἐὰν ὁ ἀξιότιμος φίλος μου κ. Ἀσκούτσης παραδέχεται, ὅτι ἡ βιομηχανία τοῦ σπορελαίου ἀπασχολεῖ 280 ἑκατομμύρια δραχμῶν, μὰ τὴν ἀλήθειαν δὲν τὸ θεωρῶ ὀλίγον, νομίζω, ὅτι καταντᾷ ἡ βιομηχανία αὐτή, νὰ εἶναι μία ἀπὸ τὰς καλλιτέρας βιομηχανίας τοῦ τόπου μας. Ἔχει δὲ ἓν ἀκόμη πρόσθετον πλεονέκτημα, ὅτι ἀφοῦ εἶναι ὑγιεινόν, ἀφοῦ δὲν ἔχει ὀξύτητα παρὰ ἐλαχίστην, εἶναι καὶ πολὺ φθηνότερο ἀπὸ τὸ ἐλαιόλαδον καὶ ἑπομένως παρέχει τὰ μέσα εἰς τὸν καταναλωτήν, νὰ ἐξοδεύῃ ὀλιγώτερα, διὰ τὴν λιπαρὰν οὐσίαν, ἡ ὁποία τοῦ ἀναγκαιοῖ, διὰ τὴν τροφήν του. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν καὶ λέγω εἰς τὸν κ. Ἀσκούτσην, ὁ ὁποῖος εἶπε, νὰ προστατεύσωμεν τὸν γεωργὸν ὄχι τὸν καταναλωτὴν γεωργόν, ὅτι λησμονεῖ, ὅτι ὅσον καὶ πολλοὶ ἂν εἶναι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀποτελοῦν μίαν μικρὰν μειονοψηφίαν ἀπέναντι τῶν ἄλλων γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι καταναλίσκουσι ἔλαιον χωρίς, νὰ τὸ παράγωσι. Λοιπὸν δὲν πρέπει, νὰ λησμονῶμεν καὶ τὸ συμφέρον αὐτῶν. Δὲν ἔχομεν κανένα λόγον, νὰ πολεμήσωμεν τὸ σπορέλαιον καὶ διότι ἀντιπροσωπεύει μίαν βιομηχανίαν μεγάλην καὶ διότι παρέχει τὸ μέσον ὅπως τρώγῃ ὁ λαὸς ἔλαιον ἐφθηνὸν καὶ διότι δὲν εἶναι χειροτέρας ποιότητος ἀπὸ τὸ ἄλλο, ἔχει καὶ αὐτὸν τὸν λόγον. Τώρα κύριοι βουλευταὶ ἀναγνωρίζω ἕνα παράπονον εἰς τοὺς συμπολίτας μου καὶ τοὺς ἄλλους ἐκ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν μερῶν· δὲν εἶναι θεμιτὸν λέγουν νὰ πωλήσῃ τὸ σπορέλαιον ὅσον καλὸν καὶ ἂν εἶναι ὁ ἔμπορος παραπλανῶν τὸν ἀγοραστήν, ὅτι τοῦ πωλεῖ ἐλαιόλαδον, διότι ἐπιτέλους ἔχει τὸ ἔννομον συμφέρον, νὰ ἐκμεταλλευθῇ αὐτὴν τὴν πρόληψιν τοῦ λαοῦ, τὴν ψυχολογικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία τὸν φέρει πρὸς τὸ ἐλαιόλαδον, εἶναι ἔννομον συμφέρον ἔχει μίαν ἀξίωσιν καὶ δὲν μπορεῖ, νὰ τοῦ κάμῃς ἀθέτιμον συναγωνισμόν. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβητήτως ἕνας λόγος καὶ ἑπομένως κατὰ τοῦτο νομίζω τὸ νομοσχέδιον εὐσταθεῖ, νομίζω ὅτι πάει μακρύτερα ἀπ’ ὅτι πρέπει, ἀληθῶς ἔχει δίκαιον ὁ κ. βουλευτὴς λέγων ὅτι ἐὰν δὲν ὁρίσωμεν πῶς θὰ πωλεῖται τὸ λάδι, δουλειὰ δὲν κάμωμεν, διότι ἡ νόθευσις, θὰ εἶναι εὔκολος, τὸ δέχομαι, ἐὰν θέλετε τὸ εὑρίσκω σωστόν, θὰ προσθέσω, ἀλλὰ διατὶ τότε δὲν θὰ δεχθῶ τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ὑποβάλλει ὁ κ. βουλευτὴς ὁ ὁποῖος λέγει, τὰ σπορέλαια, νὰ τὰ ὑποχρεώσωμεν, νὰ πωλοῦνται ἐντὸς μικρῶν δοχείων μέχρις 5 ὀκάδων εἴτε δοχείων ὑαλίνων εἴτε ἐκ λευκοσιδήρου ἐσφραγισμένου ὄχι ἀπὸ τὴν ἀγορανομικὴν ὑπηρεσίαν, διότι θὰ ἐφέρωμεν δυσχερείας καὶ δαπάνας, ἀλλὰ ἀπὸ ἕκαστον βιομήχανον ὁ ὁποῖος, θὰ βάλλῃ τὴν σφραγῖδα του ἐπάνω κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴν εἶναι δυνατόν, ν’ ἀνοιχθῇ τὸ δοχεῖον. Διατὶ νὰ μὴν δεχθῶ τὴν λύσιν αὐτὴν κατ’ ἐμὲ κύριοι, εὑρίσκω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἐνδεδειγμένη νὰ τὴν δεχθῶ τὴν πρότασιν αὐτήν. Σημειώσατε ἀκόμη, ὅτι γεννᾶται ἓν ζήτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡ προσοχή μου ἐπεστήθη, μοῦ λέγει, ὅτι τὸ ἔλαιον Σόγια πρέπει νὰ τὸ ἀποκλείσωμεν, διότι ἡ ἐξ αὐτοῦ νόθευσις εἶναι δύσκολον, νὰ ἐξετασθῇ.

§180Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἀδύνατον μέχρις μιᾶς δόσεως, ὅταν γίνῃ ἡ ἀνάμειξις, ἡ ἐξακρίβωσις ἐπιστημονικῶς, χημικῶς, εἶναι ἀδύνατος.

§181Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπεκοινώνησα κατόπιν αὐτῆς ἀκριβῶς τῆς ἀντιρρήσεως, ἡ ὁποία διετυπώθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν μὲ τὸν κύριον Γαλόπουλον, τὸν διευθυντὴν τοῦ χημικοῦ ἐργαστηρίου καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ μοὶ δώσῃ μίαν ὑπεύθυνον γνώμην τὴν ὁποίαν ἐνδεχομένως νὰ ἐπικαλεσθῶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ μὲ ἐβεβαίωσεν, ὅτι 20 μέχρι 25% εἶναι χημικῶς ἀνεξακρίβωτος.

§182Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πολὺ καλά. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν, διότι ἡ πρότασίς μου εἶναι νὰ ἐπαναφερθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἐπιτροπήν, θὰ παρεκάλουν νὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὄχι μόνον διὰ νὰ ἔχωμεν καὶ ἐγγράφως τὴν γνωμοδότησιν, διότι ἄλλη εἶναι ἡ εὐθύνη τότε, ἀλλὰ καὶ διότι ἤθελον νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ ἐπίδρασις εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου. Ἐλέχθη, ὅτι εἰσπράττομεν 30 ἑκατομμύρια καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις, νὰ δεχθῇ εὐκόλως τὴν ἀπαγόρευσιν αὐτήν, διότι ἐπεστήθη ἡ προσοχή μας ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν πρόκειται, νὰ ἐλαττωθοῦν αἱ πρόσοδοι τοῦ δημοσίου ἑπομένως, ἐὰν πρόκειται, νὰ ἐπέλθῃ τόση ζημία εἰς τὸν προϋπολογισμόν μας, θὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν εἴμεθα διατεθειμένοι, νὰ ὑποστῶμεν τόσην θυσίαν καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὡς ἁρμοδιώτερον, θὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν δὲν θὰ εἶναι καλλίτερον, νὰ ἐλαττώσωμεν τὴν φορολογίαν τοῦ ἐλαιολάδου οὐσιωδῶς, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν κατ’ ἄλλον τρόπον, νὰ δώσωμεν τὴν προστασίαν εἰς αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς παραγωγῆς, χωρὶς ὅμως νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου. Θὰ ἐπρότεινον ἀκόμη ἐν συναφείᾳ πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐξετασθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὰ σπορέλαια. Ἐὰν εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰς τὰ σπορέλαια ἐπιβάλλεται φόρος ὁ εἰσαγωγικὸς τόσον μεγάλος 10 ἢ 11 δραχμαί....

§183Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). 7½ κατὰ χιλιόγραμμον.

§184Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). 10 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, πρόκειται δὲ περὶ ἐμπορεύματος ἀξίας 18 δραχμῶν, ὥστε ὁ φόρος ἐπὶ τῆς ἀξίας αὐτῆς εἶναι 125 ἐπὶ τοῖς ἑκατόν. Πρέπει νὰ εἴπω εἰς τοὺς κυρίους βιομηχάνους τοῦ σπορελαίου, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀνεκτόν. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐλαττώσωμεν, διότι σήμερον τοὺς παρέχομεν μίαν προστασίαν ἡ ὁποία εἶναι τεραστία, θὰ εἴπητε διατὶ προτήτερα ἐδίστασα, νὰ περικόψω τὰ 30 ἑκατομμύρια εἰς τὸν προϋπολογισμόν: ἐδίστασα, νὰ τὰ κόψω, διότι δὲν εἶχον ὠφέλειαν ἄλλην, ὡς ἀντιστάθμισμα· ἀλλ’ ἐὰν πρόκειται νὰ τὰ περικόψω, διὰ νὰ ἐπιτύχω ἐλάττωσιν τῆς τιμῆς τοῦ σπορελαίου κατὰ 5 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν μὰ τὴν ἀλήθειαν ἀξίζει νὰ τὸ κάμω, ἐὰν πρόκειται νὰ δώσω εἰς τὸν καταναλωτὴν τὸ σπορέλαιον μὲ τιμὴν ἀντὶ 18 δραχμῶν 13. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τὴν θυσίαν, ἐὰν πρόκειται νὰ ἔχω αὐτὸ ἀντάλλαγμα, ἄλλως ὄχι. Διὰ τοῦτο, κύριοι, χωρὶς νὰ θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον, θὰ σᾶς παρεκάλουν, νὰ ἐπαναπέμψωμεν τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν δεχόμενοι κατ’ ἀρχήν, ὅτι πρέπει νὰ κτυπήσωμεν τὴν νοθείαν καὶ νὰ ἐξηγηθῶ. Ἐγὼ κύριοι πρέπει, νὰ σᾶς εἴπω εἰλικρινῶς, ὅτι ἐὰν ἀναμίξετε μίαν ὀκᾶν σπορέλαιον καὶ μίαν ὀκᾶν ἔλαιον Κρήτης ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ὑποστῇ τὴν νοθείαν, θὰ εἶναι τὸ σπορέλαιον, ὄχι τὸ ἔλαιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πεποίθησίς μου. Ἐννοῶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ὑγιεινῆς. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ ν’ ἀνεχθῶ ἐπαναλαμβάνω, ὅπως τὸ σπορέλαιον καλυπτόμενον ὑπὸ τοῦ ἐλαίου ἐπιτύχῃ ἀνωτέρας τιμὰς τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἔλαιον ὅσην καὶ ἂν ἔχῃ ὀξύτητα μεγάλην, ὅσον καὶ ἂν εἶναι κακὸν ἔχει ὅμως τιμὴν πολὺ ἀνωτέραν πραγματικῶς ἀπὸ τὸ σπορέλαιον. Λοιπὸν δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἐπιτρέψωμεν, ὅπως ὑπὸ τὴν σκέπην τοῦ ἐλαιολάδου πωλεῖται τὸ σπορέλαιον εἰς τιμὰς ὑπερβολικάς. Θὰ δεχθῶμεν ἀπολύτως τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὴν ἐπιτροπήν, νὰ ἐξετάσῃ, ἐὰν θὰ πρέπῃ νὰ γίνῃ δεκτὸν καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅπως τὸ σπορέλαιον πωλῆται ἐντὸς τῶν δοχείων. Σημειώσατε, ὅτι ἀναγκάζοντες τὸ σπορέλαιον νὰ μπῇ εἰς τὰ δοχεῖα τοῦ ἐπιβάλλομεν μίαν ἐπιβάρυνσιν, ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι ὁ προτείνας τὴν λύσιν αὐτὴν γνωρίζει, ἐὰν τὸ δέχωνται οἱ βιομήχανοι.

§185Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ ἐδήλωσαν οἱ βιομήχανοι ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς.

§186Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ βιομηχάνων κ. Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐνδιαφερόμεθα διὰ τοὺς καταναλωτὰς τῆς περιφερείας μας, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν βιομηχάνους ἐκεῖ.

§187Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἠρώτησα καὶ δι’ αὐτὸ εὐχαριστῶ τόν κ. Παπανδρέου ποῦ μοῦ εἶπεν, διότι πρέπει νὰ ἠξεύρωμεν, ἐὰν πρόκειται ν’ ἀποφασίσωμεν κἄτι τι πραγματικόν, ποῦ μπορεῖ νὰ γίνῃ. Λοιπὸν ἐφόσον ἔχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι οἱ βιομήχανοι τοῦ σπορελαίου τὸ δέχονται, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸ δεχθῶμεν καὶ ὄχι μόνον εἰς δοχεῖα μέχρι μιᾶς ὀκᾶς, ἀλλὰ μέχρι καὶ 5 ὀκάδων. Βεβαίως δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν, νὰ εἶναι εἰς πυθάρια, ἀλλὰ εἰς δοχεῖα καὶ καλῶς ἐσφραγισμένα.

§188Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐπιτρέπετε, νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὶ ἁρμοδιότητα ἔχομεν ἡμεῖς εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς παραγωγῆς;

§189Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἰδοὺ διατὶ εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐμελέτησεν ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν κάμνετε νομίζω, ὅτι πρέπει, νὰ συμπληρωθῇ οὕτω πῶς, θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένον, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν—αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδία μου γνώμη—ὑπάρχει λόγος βαθύς, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχω καθῆκον, νὰ τὸ ὑποστηρίξω καὶ νὰ ὁρισθῇ προθεσμία μικρὰ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐντὸς τῆς ὁποίας, νὰ φέρῃ τὴν ἔκθεσίν της, διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν. Καὶ τοῦτο, διότι ἐὰν δὲν ψηφισθῇ πρὸ τῆς διακοπῆς ἐφ’ ὅσον, διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀναμένομεν ὕψωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, τὴν ὕψωσιν αὐτήν, θὰ τὴν ὠφεληθοῦν οἱ ἔμποροι, ἐνῷ ἡμεῖς πᾶμε, νὰ ὠφελήσωμεν τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. (χειροκροτήματα).

§190Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νομίζω, ὅτι δὲν δύναται, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις αὐτή. Ἐγὼ βεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἐκτὸς ἐὰν ἡ ἐπιτροπή μᾶς ἀποδείξῃ τὸ ἀδύνατον τοῦ πράγματος, θὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς προστασίας τοῦ νὰ πωλῆται τὸ σπορέλαιον μέσα εἰς τὰ δοχεῖα.

§191Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Εἶναι ὁ Ἰταλικὸς νόμος.

§192Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ μὴ ἐπιτρέψωμεν, νὰ πωλῆται εἰς χῦμα, ἀλλὰ νὰ περιορισθῶμεν εἰς αὐτὸ καὶ θὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὰ ἴδια μαγαζιὰ τὰ πωλοῦντα τὸ ἔλαιον, νὰ πωλοῦν καὶ τὸ σπορέλαιον εἰς δοχεῖα.

§193Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ τῆς νοθείας τοῦ σπορελαίου ἡ πρότασίς σας βεβαίως ἦτο παραδεκτή, ἀλλὰ δὲν θὰ πρόκειται, νὰ ἔχωμεν φόβους νοθείας τοῦ ἐλαίου. Πρέπει, νὰ γίνῃ τὸ ἐναντίον.

§194Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ χρησιμωτέρα λύσις, θὰ ἦτο, νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις ἐλαιολάδων ἄλλως, παρὰ ἐντὸς ἐσφραγισμένων δοχείων. Ἀλλὰ δεχόμενοι αὐτό, θὰ ἐξεγείρωμεν τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Κανεὶς δὲν δύταται, νὰ ἐμποδίσῃ τὸν παντοπώλην τὴν νύχτα, νὰ μεταφέρῃ σπορέλαιον καὶ νὰ τὸ χύσῃ στὸ ἔλαιον. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει κανεὶς φόβος, ἀπὸ τὸ μπακάλικον τὸ ὁποῖον, θὰ εἶναι εἰς τὰ δοχεῖα, νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ νόθευσις, διότι ἡ ἐπιθεώρησις ἡ ὁποία, θὰ γίνεται εἰς τὸ σπορέλαιον, θὰ ἀπαιτῇ ὅπως τὰ δοχεῖα εἶναι σφραγισμένα. Δὲν ὑπάρχει ὁ φόβος αὐτός.

§195Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Θὰ ἀνοίξῃ μίαν ὀπὴν εἰς τὸ δοχεῖον καὶ θὰ ρίψῃ τὸ σπορέλαιον εἰς τὸ λάδι, καὶ τὸ πρωΐ θὰ τὸ πωλήσῃ.

§196Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἔχει ἀνάγκην, νὰ κάμῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον, θὰ τοῦ κοστίσῃ πολὺ καὶ δὲν θὰ φέρῃ ἀπὸ τὸ σπῆτι του μέσα εἰς ἕνα ἀσκὶ σπορέλαιον; Ἐγὼ λέγω λοιπόν, νὰ ἐπαναφερθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ τὸ ἐξετάσῃ.

§197Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§198Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μετὰ τὴν διαβεβαίωσιν τὴν ὁποίαν σᾶς δίδω, ὅτι θὰ ὑποστηρίξω τὸ ζήτημα τῆς πωλήσεως τῶν σπορελαίων ἐντὸς δοχείων, ἐκτὸς ἐὰν ἀποδεχθῶ ἐκ τῆς μελέτης τῆς περαιτέρω, τὸ ἀδύνατον τοῦ πράγματος, θὰ παρακαλέσω, νὰ δεχθῆτε, νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, διὰ νὰ διασκεδάσωμεν τὴν ἀνησυχίαν καὶ τοῦ συναδέλφου μου κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκ Κερκύρας, ὅπου παράγεται καὶ καλλίτερο λάδι.

§199Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Εἰς ποίαν ἐπιτροπήν;

§200Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἀκούσατε ἐδῶ κ. συνάδελφε, θὰ θεωρήσω δίκαιον, διότι πραγματικῶς τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μόνον ζήτημα προϋπολογισμοῦ, εἶναι καὶ ζήτημα Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, θὰ παρακαλέσω αἱ δύο ἐπιτροπαί, νὰ συνέλθουν ἀπὸ κοινοῦ καὶ θὰ τὰς παρακαλέσωμεν ἐφ’ ὅσον, θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, νὰ μᾶς τὸ φέρουν τὸ βραδύτερον μέχρι τέλους τῆς ἑβδομάδος, ὥστε, τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα, νὰ ψηφισθῇ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν. (χειροκροτήματα). Κανεὶς δὲν δύναται, νὰ περιορίσῃ αὐτόν, ὁ ὁποῖος πάλιν τὴν νύκτα θὰ τὸ χύσῃ τὸ λάδι. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει κανεὶς φόβος ἀπὸ τὸ ἔλαιον ποῦ θὰ εἶναι μέσα, μὲ αὐτὸ νὰ γίνεται ἡ νόθευσις, διότι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι, θὰ πηγαίνουν στὸ μπακάλη θ’ ἀπαιτήσουν τὸ δοχεῖον νὰ εἶναι κλειστόν· ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα δὲν ὑπάρχει ὁ φόβος τῆς νοθείας· ὁ φόβος τῆς νοθείας ματαιοῦται ἐφ’ ὅσον τὰ σπορέλαια θὰ πωλοῦνται ἐντὸς ἐσφραγισμένων δοχείων.

§201Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ἐγὼ νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ ἔμπορος μπορεῖ, νὰ κάνῃ νοθείαν ὡς ἑξῆς: νὰ τρυπήσῃ καὶ νὰ ἀνοίξῃ μίαν ὀπὴν κάτωθεν τοῦ δοχείου τοῦ σπορελαίου, νὰ ἀδειάσῃ τοῦτο, νὰ τὸ ἀναμείξῃ μὲ τὸ ἔλαιον καὶ τὸ πρωΐ νὰ τὸ πωλήσῃ ὡς ἔλαιον.

§202Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ εἶχεν ἀνάγκην ὁ ἔμπορος, νὰ τρυπήσῃ τὸ δοχεῖον τοῦ σπορελαίου, τὸ ὁποῖον τοῦ κοστίζει, ἀλλὰ θὰ ἠδύνατο νὰ φέρῃ ἀπὸ τὸ σπίτι του μέσα σὲ ἕνα δοχεῖον ἢ σὲ μιὰ δαμουτζάνα ἄλλο σπορέλαιον καὶ νὰ τὸ ἀναμίξῃ χωρὶς νὰ κάνῃ τὴν φασαρίαν τὴν ὁποίαν εἴπατε σεῖς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ λέγω, νὰ παραπεμφθῇ τὸ ζήτημα διὰ νὰ ἐξετασθῇ, διὰ νὰ μὴ δημιουργῇ δυσχερείας.

§203ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§204Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μετὰ τὴν βεβαίωσιν ἡ ὁποία μᾶς ἐδόθη, θὰ ὑποστηρίξω τὸ ζήτημα τῆς πωλήσεως ἐντὸς ἐσφραγισμένων δοχείων, ἐκτὸς ἄν ἀποδειχθῇ τὸ ἀδύνατον τοῦ πράγματος καὶ παρακαλῶ ὅπως παραδεχθῆτε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, διὰ νὰ διασκεδάσωμεν τὰς ἀνησυχίας τοῦ συναδέλφου μου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος γνωρίζετε, ὅτι εἶναι Κερκυραῖος καὶ ἡ πατρίς του παράγει τὸ καλλίτερον ἔλαιον. Κύριοι συνάδελφοι, θεωρῶ δίκαιον τοῦτο, διότι πράγματι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μόνον ἀγορανομικόν, ἀλλ’ εἶναι καὶ ζήτημα ἐθνικῆς οἰκονομίας. Θὰ παρεκάλουν συνεπῶς τὰς δύο ἐπιτροπάς, νὰ συνέλθουν ἀπὸ κοινοῦ καὶ νὰ ὑποβάλουν τὴν ἔκθεσίν των μέχρι τοῦ τέλους τῆς ἑβδομάδος, διὰ νὰ καταστῇ δυνατόν, νὰ ἐγγραφῇ καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν κατὰ τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα. Αἱ ἐπιτροπαὶ δὲ παρακαλοῦνται, νὰ καλέσωσι καὶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς.

§205Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ τὸ ἔλαιον τῆς Λευκάδος ἀπὸ κάθε τοιαύτην ἀνάμιξιν.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως νομίζω, ὅτι οἱ λοιποὶ ἐγγεγραμμένοι παραιτοῦνται τοῦ λόγου. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον παραπέμπεται εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν καὶ ἐθνικῆς οἰκονομίας, μὲ προθεσμίαν ὑποβολῆς τῆς ἐκθέσεώς των μέχρι προσεχοῦς Σαββάτου. Αʹ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Διατάγματος τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τινῶν τῶν μεταλλευτικῶν νόμων». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§210Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ μάθω ἂν θὰ συζητήσωμεν ἀπόψε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ Κορινθίας», διότι ὑπάρχουσι ἀνησυχητικαὶ εἰδήσεις περὶ τῶν συμβαινόντων ἐν Κορινθίᾳ. Ὡς ἐπληροφορήθην ταύτην τὴν στιγμὴν ἐγένοντο συλλαλητήρια κατὰ τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν αἱματηραὶ συγκρούσεις. Νομίζω, ὅτι πρέπει, νὰ ληφθῶσιν μέτρα καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς προστασίας τῶν σεισμοπαθῶν, τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις.

§211Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αἱ σκηναὶ προεκλήθησαν, ὡς ἐπληροφορήθην ἀπὸ μερικούς, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν, ὅτι οἱ συλλεγέντες ἔρανοι ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, ἔπρεπε νὰ διανεμηθῶσιν μεταξὺ αὐτῶν, ἐνῷ ἡ ἐπιτροπὴ τῶν ἐράνων φρονεῖ καὶ καλῶς, ὅτι τὰ χρήματα ταῦτα πρέπει, νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ σπουδαιοτέρους σκοπούς. Πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως διετάχθη εἷς λόχος μηχανικοῦ, νὰ μεταβῇ καὶ ἐλπίζω τὰ πράγματα, νὰ βελτιωθῶσιν.

§212Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Συνιστῶ, ὅπως τάχιστα ψηφισθῇ.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται, νὰ μεταβάλλω τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§214Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6 δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§215Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Ταύτην τὴν στιγμὴν μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ κ. συνταγματάρχης, ὅτι ὁ εἰσαγγελεὺς Κορίνθου ἐτηλεγράφησε, ὅτι εἶναι περιττὴ ἡ μετάβασις τοῦ λόχου, καὶ ἑπομένως διελύθη ἡ ἔκτακτος ἁμαξοστοιχία.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρασεβδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§217Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Διὰ τοῦ πρώτου ἄρθρου κύριοι καὶ τῶν ἑπομένων εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν Κορινθίας, ὁ ὁποῖος ἱδρύεται ὑπάγεται ὁλόκληρος, ἡ ἐπαρχία Κορινθίας, δὲν ἐξαιρεῖται δὲ τὸ Λουτράκι ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς λουτροπόλεως, ἀλλὰ τὸ Λουτράκι δὲν ἠμπορεῖ, νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν ἢ τοὐλάχιστον δὲν δύναται, νὰ διέπεται ἀπὸ τὰς γενικὰς διατάξεις αὐτοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Λουτράκι, νὰ ἐξομοιωθῇ πρὸς τὰ ἄλλα μέρη τῆς ἐπαρχίας Κορινθίας, διότι τὸ Λουτράκι εἶναι μία λουτρόπολις, ἡ πρώτη λουτρόπολις τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἡ ὁποία ἔχει καταστῆ ἤδη κέντρον Πανελλήνιον καὶ δύναται, νὰ γίνῃ ἀκόμη μία λουτρόπολις διεθνὴς πρώτης τάξεως, ἐὰν γίνωσιν αἱ ἀναγκαῖαι ἐγκαταστάσεις καὶ ἐὰν ληφθῇ εἰδικὴ μέριμνα τὴν ὁποίαν δύναται νὰ τοῦ δώσῃ ἕνας ὀργανισμός, ἰδιαίτεραι ἢ εἰδικαὶ διατάξεις. Ἐξ ἄλλου ὁ σκοπὸς τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ εἶναι ν’ ἀποκαταστήσῃ τὰς ζημίας, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον, διὰ τῶν σεισμῶν. Ἀλλὰ εἰς τὸ Λουτράκι τὸ προέχον ζήτημα δὲν εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῶν ζημιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον, τὸ προέχον ζήτημα εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἡ κοινὴ γνώμη ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἡ Πανελλήνιος κοινὴ γνώμη ἀπαιτεῖ νὰ λυθῇ, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς βελτιώσεως τοῦ Λουτρακίου, ὡς λουτροπόλεως, τῆς ἱδρύσεως ἐγκαταστάσεων αἱ ὁποῖαι, νὰ κάμωσιν, ὥστε τὸ Λουτράκι, ν’ ἀνέλθῃ εἰς περιωπὴν διεθνοῦς λουτροπόλεως πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ γίνῃ, ἀλλὰ δὲν ἔγινε ἕως τώρα ἐξ ὀλιγωρίας τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Καὶ ταῦτα διὰ τὸ πρῶτον ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ Λουτρακίου, ὡς κωμοπόλεως. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον ζήτημα, εἶναι ἀνάγκη ἰδιαίτερος ὀργανισμός, νὰ ψηφισθῇ ἢ εἰδικαὶ διατάξεις, νὰ περιληφθῇ ἐν τῷ γενικῷ ὀργανισμῷ. Δὲν συνέταξα ἐγὼ τοιοῦτον, διότι ἤμην ἀσθενὴς καὶ διότι δὲν εἶχον τὰ στοιχεῖα τ’ ἀπαιτούμενα. Ἐὰν ἀποδέχηται ἡ Κυβέρνησις, νὰ συστήσῃ ἰδιαίτερον ὀργανισμόν, διὰ τὸ Λουτράκι, ὡς λουτρόπολιν, δύναται, νὰ εἰσαγάγῃ ἰδιαίτερον νόμον. Διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἀπεδέχετο τὸν ἰδιαίτερον ὀργανισμόν, ἐγὼ συνέταξα ἓν ἄρθρον ἀκροτελεύτιον τὸ ὁποῖον δέον νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου λέγω, ὅτι τὰ εἰσοδήματα τοῦ Λουτρακίου ἐκ τῶν ἰαματικῶν λουτρῶν καὶ ἐκ τῆς λέσχης, τὰ ὁποῖα περιέρχονται εἰς τὸν ὀργανισμόν, αὐτὰ τὰ εἰσοδήματα μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἐξόδων καὶ ἐξαγορᾶς καὶ τῶν ἄλλων ἐξόδων, νὰ διατίθενται ἀποκλειστικῶς, διὰ τὸ Λουτράκι ὡς λουτροπόλεως.

§218Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πόρους ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν, προτείνει ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ὅπως διατίθενται ἀποκλειστικῶς, διὰ τὸ Λουτράκιον.

§219Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἐὰν συμφωνῇ καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἀκόμη καλλίτερον. Ἐγὼ προτείνω ἢ ἡ Κυβέρνησις, νὰ εἰσαγάγῃ ἰδιαίτερον νομοσχέδιον περὶ ἰδιαιτέρου ὀργανισμοῦ τοῦ Λουτρακίου ἀναβάλλουσα ἢ μὴ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος γενικοῦ ἢ νὰ δεχθῇ τὸ ἀκροτελεύτιον τοῦτο ἄρθρον, διὰ τοῦ ὁποίου τὰ εἰσοδήματα τοῦ Λουτρακίου ἐκ τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων καὶ λεσχῶν, θὰ διατίθενται ἀποκλειστικῶς, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν συμφώνως μὲ τὸν προορισμὸν τοῦ Λουτρακίου, ὡς λουτροπόλεως.

§220Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργός τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς τὸ ἄρθρον 12 τοῦ νομοσχεδίου ἡ ἐπιτροπὴ ὁρίζει, ὅτι οἱ πόροι ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν λουτρῶν, θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὸ Λουτράκι.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κολιαλέξης.

§222Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι. Ἐπ’ ἐλάχιστον θ’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν καὶ ψήφισιν νομοσχέδιον καθότι κατάγομαι ἀπὸ τὸν νομὸν Ἀργολιδο–Κορινθίας. Μοὶ ἐπιβάλλεται ἐκ καθήκοντος, νὰ ἐκφράσω τὴν ἄπειρον εὐγνωμοσύνην καὶ τὰ θερμὰ συγχαρητήρια πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε, διὰ τὰ πρώτην φορὰν παρουσιαζόμενα θέματα εἰς τὴν ἰδιαιτέραν ἐπαρχίαν μας, ὑπεβλήθη νομοσχέδιον περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ πρὸς ἀνοικοδόμησιν τόσον ὁλοκλήρου τῆς Κορινθίας, ὅσον καὶ διὰ τὸ Λουτράκι καὶ μεταβολῆς Λουτρακίου εἰς λουτρόπολιν Εὐρωπαϊκήν. Ὑπὸ τοῦ εἰσηγητοῦ κ. Κωστοπούλου ὑπεβλήθη ἔκθεσις τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς πλήρως προσηρμοσμένης μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν ἐκ Κορινθίας καὶ Λουτρακίου ἐρχομένων ἐπιτροπῶν καὶ ἡ ὁποία, θὰ πληρώσῃ τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπὸν πλήρως τοῦ ἄρθρου δηλαδὴ τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς Κορίνθου καὶ τοῦ Λουτρακίου ἀπὸ ἀπόψεως ἀντισεισμικῶν ἔργων καὶ οἰκημάτων. Εἰσερχόμενος ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν οὐσίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ παρακαλέσω θερμῶς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ὅπως φέρῃ τινὰς τροπολογίας, ἰδίως περὶ τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον εὑρίσκω πολυπληθὲς καὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς ἀνοικοδομήσεως ὁλοκλήρου τῆς παθούσης ζώνης, νὰ ἐπέλθῃ συμφωνία καὶ ἁρμονία. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ληφθησόμενα μέτρα ἓν τῶν σπουδαιοτέρων ζητημάτων, τὸ ὁποῖον μοὶ ἐπιβάλλεται, νὰ προτείνω εἶναι ἐπὶ τοῦ 1 ἄρθρου. Συνιστᾶται αὐτόνομος ὀργανισμός, (ἀναγινώσκει). Ἐγὼ προτείνω, ὅπως ἡ ἕδρα εἶναι ἐν Κορίνθῳ ἢ ἐν Λουτρακίῳ καὶ ἐξηγοῦμαι. Πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ ἕδρα τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, νὰ εὑρίσκηται ἐν Ἀθήναις καὶ νὰ ἐπιτηρῇ τὰ σοβαρότατα ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ λαμβάνωσι χώραν κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς παθούσης ζώνης; Συνιστῶ θερμῶς κ. ὑπουργέ, ὅπως ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου τῆς ἕδρας ἐν Ἀθήναις γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς μου, ὅπως ἡ ἕδρα εὑρίσκηται ἐν Κορίνθῳ ἢ Λουτρακίῳ, διότι τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θ’ ἀποτελέσωσι τὸ διοικητικὸν συμβούλιον πρέπει νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὸν τόπον τῆς καταστροφῆς, διὰ ν’ ἀντιλαμβάνωνται πλήρως τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα, θὰ λαμβάνωσι χώραν, διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τόσον τῆς Κορίνθου ὅσον καὶ τοῦ Λουτρακίου, διότι διὰ τῆς μετατροπῆς τοῦ Λουτρακίου εἰς λουτρόπολιν Εὐρωπαϊκὴν λόγῳ τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων θέλει ἐνισχυθῇ οὐ μόνον ὁ νομὸς Ἀργολιδο–Κορινθίας, ἡ Πελοπόννησος, ἀλλὰ ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς, διότι εἶναι ζήτημα μεγάλο ἀπὸ γενικῆς ἀπόψεως. Πᾶσα ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία θέλει γίνῃ ἐκ μέρους τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ θέλει εἶσθαι τελείως ἐπιβλαβής, διότι δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται, ν’ ἐμπιστευθῶμεν τὸ σοβαρὸν τοῦτο δάνειον εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 ἐδαφίου 2, παραγράφου 2. (ἀναγινώσκει), «ἀπαγορεύεται ἡ λειτουργία.... κλπ.» Κύριε ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω ἀντὶ 100 χιλιομέτρων, νὰ βάλετε 150, διότι ὁ κυριώτερος πόρος τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι δυνατόν, νὰ συναφθῇ τὸ δάνειον εἶναι ἡ λειτουργία τοῦ Καζίνου, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς σεισμοπαθοῦς ζώνης.

§223Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Θὰ ἠδύνασθε, ν’ ἀφίσητε τὰ 100 χιλιόμετρα καὶ νὰ προστεθῇ ἡ διάταξις καθ’ ἥν, ὅσα Καζίνα ἱδρυθῶσιν μετὰ τὴν ἀπόστασιν αὐτήν, ἀφοῦ ἀφαιρεθῇ τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον εἰσπράττουν οἱ κοινότητες, τ’ ἄλλα ἔσοδα νὰ δίδωνται εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νομίζω, ὅτι ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός, θὰ ἔχῃ πολὺ περισσότερα, νὰ εἰσπράξῃ.

§224Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Ὁ θεσμὸς περὶ λειτουργίας Καζίνου κατηργήθη.

§225Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Τὰ καζῖνα, διὰ νὰ ἔχωσιν εἰσπράξεις πρέπει νὰ ἔχωσιν μεγάλην περιοχήν. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 5, σχετικῶς εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ συμβουλίου, τὸ συμβούλιον εἶναι πολυμελὲς καὶ φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ λείψουν οἱ τέσσαρες διευθυνταὶ τῶν ὑπουργείων. Ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς ἔχει σκοπόν, νὰ κατασκευάσῃ, ἀντισεισμικὰ οἰκήματα καὶ δι’ αὐτὸ ἔχω τροπολογίαν, διὰ τὸ πολυτεχνεῖον καθ’ ἣν ὁ εἷς τῶν ἐκλεγομένων, νὰ εἶναι ὁ καθηγητὴς τῶν σιδεροπαγῶν, σκυροκονιαμμάτων.

§226Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι μέσα.

§227Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Τὸ λέγει καὶ ἡ τροπολογία μου. Εἰς τὸ ἄρθρον 6, ἐδάφιον 3 (ἀναγινώσκει). Ποῖος θὰ εἶχεν τὴν ἀπόλυτον διαιτησίαν καὶ τὴν ἀπόλυτον ἀπόφασιν ἐπὶ τῶν διαφωνιῶν; Πρέπει νὰ λύωνται ἀπὸ τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον. Πᾶσα ἀπόφασις τελική, θὰ λαμβάνεται, διὰ τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ εἰσήγησις εἶναι ἡ σοβαρωτέρα ἐξ ὅλων, διότι ἄλλως, θὰ εὑρισκώμεθα εἰς ἕνα διαρκῆ λαβύρινθον.

§228Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν θέλομεν, νὰ ὑπάρχουν ἐνδιαφερόμενοι.

§229Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καθιστᾶτε πλέον δυσκίνητον τὸν θεσμὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Αὐτὴ ἡ διάταξις ἐτέθη, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν λῆψιν ἀποφάσεων, διότι ὁ ὑπουργὸς θ’ ἀπαντήσῃ ναὶ ἢ ὄχι, ἢ δὲν θ’ ἀπαντήσῃ. Καὶ τότε θὰ εἶναι ἄκυρος ἡ ἀπόφασις τοῦ συμβουλίου.

§230Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τὴν ὁποίαν ἤκουσα δοθεῖσαν εἰς μίαν ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ὅτι διεταράχθη, διὰ λόγους σχετιζομένους μὲ τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τῶν σεισμοπαθῶν τῆς Κορίνθου, ἡ δημοσία τάξις ἐκεῖ καὶ ὑπῆρξαν καὶ θύματα ἀνθρώπινα, κατανοῶ πληρέστατα, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ ἵδρυσις τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ καὶ ὑπείκων εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτήν, θέλω περιορισθῆ εἰς ὡρισμένας ὑποδείξεις, ἐκεῖ ὅπου διαφωνῶ εἰς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι ἐπιθυμῶ τοὐλάχιστον δι’ ἀπόψε νὰ κλείσῃ ἡ συζήτησις, ὥστε νὰ διατυπωθοῦν αἱ τροπολογίαι, διὰ νὰ τὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας κατὰ τὴν ψήφισιν. Θ’ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχω μίαν βασικὴν παρατήρησιν, ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον συνιστᾷ ἕνα αὐτόνομον ὀργανισμὸν μὲ ὡρισμένην δικαιοδοσίαν ἐπεμβαίνουσαν καὶ εἰς τὴν διάθεσιν τοπικῶν εἰσοδημάτων τῆς σεισμοπλήκτου περιφερείας, δὲν καθορίζει τὴν περιφέρειαν, ἀλλ’ ἐπαφίησιν....... (ἀναγινώσκει). Θὰ ἐπεθύμουν, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ μὴ δύναται νά ἐπεκτείνῃ τὴν περιφέρειαν τῆς σεισμοπλήκτου χώρας εἰς ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν τοῦ τέως δήμου Συκιωνίων, διότι ἔχομεν ἔκδηλον τὴν δήλωσιν τῶν κατοίκων εἰς ψηφίσματα τῶν κοινοτικῶν συμβουλίων, εἰς τηλεγραφήματα, ὅτι ὁ τέως δῆμος Συκιωνίων, δὲν πρέπει νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κηδεμονίαν αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Προτείνω λοιπόν, ὅπως ἐξαιρεθῇ ἢ ὅπως ἐρωτηθῇ ὑπευθύνως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν πρὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ προεδρικοῦ διατάγματος, ἐρωτηθῶσιν αἱ κοινότητες τοῦ τέως δήμου Συκιωνίων, ἐὰν στέργουν εἰς τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Διότι δὲν θέλω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπαθῶν, νὰ ἐπικαθήσωμεν εἰς τὸν τράχηλον ἀνθρώπων ἐχόντων ὀλιγωτέρας ἀνάγκας, οἱ ὁποῖοι νομίζουσιν, ὅτι κατ’ ἄλλον τρόπον δύνανται νὰ τὰς ἐξυπηρετήσουν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τοῦ συμβουλίου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἄργους συνάδελφον. Εὑρίσκω τὴν σύνθεσιν τοῦ ὀργανισμοῦ πολὺ ἄρρυθμον καὶ ἑπομένως ἀνεπιτηδείαν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ μετὰ τῆς ταχύτητος ἐκείνης καὶ τῆς πρωτοβουλίας, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται, διὰ νὰ παρακαμφθοῦν διάφορα γραφειοκρατικὰ προσκόμματα. Διὰ τὴν ἀποφυγὴν αὐτῶν τῶν προσκομμάτων συνεστήθη αὐτὸς ὁ ὀργανισμός. Ἐὰν ἐπρόκειτο ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς νὰ χρησιμεύσῃ, ὥστε ἐντιμώτατοι κύριοι νὰ δανείζουν τὴν κοινωνικήν των περιωπήν, διὰ νὰ διεξάγηται ἡ λειτουργία τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ἀπὸ τὴν γραφειοκρατίαν, δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ ἡ Κυβέρνησις, νὰ μὴ ἀναλαμβάνῃ μόνη της τὴν εὐθύνην τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Ἐφ’ ὅσον θεωρῇ, ὅτι ἡ γραφειοκρατία καὶ οἱ νόμοι φέρουσιν προσκόμματα εἰς τὸ ἔργον αὐτῆς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξόχως ἐπειγούσης φύσεως καὶ διὰ λόγους φιλανθρωπίας καὶ διὰ λόγους δημοσίας τάξεως, νομίζω, ὅτι ἀντεδείκνυται ἡ πολυτελὴς παράστασις ὅλων αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων. Ἐννοῶ πληρέστατα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἔχῃ καὶ ὀφείλει νὰ ἔχῃ ὑπὸ τὴν παρακολούθησίν της, ὑπὸ τὴν παρατήρησίν της τὸ ἔργον τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἐπαφίεται εἰς ἔντιμα μέλη, ἀλλὰ μέλη ἐξωτερικά. Ἀλλὰ τοῦτο, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιτύχῃ καὶ διὰ τοῦ διορισμοῦ ἑνὸς μόνου ὑπαλλήλου ἐκλεγομένου ἀπὸ τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἂν θέλετε καὶ τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι τὸ μεσάζον, ἀφοῦ δὲν θέλετε ν’ ἀποβλέψετε εἰς τὸν ἔλεγχον διὰ νὰ μὴ τοῦ ἐπιβάλετε σεῖς τὰ ἔργα. Εἷς ὑπάλληλος νομίζω, ὅτι θὰ ἤρκει, γενικῆς ἁρμοδιότητος, γενικωτέρας ἀντιλήψεως καὶ δι’ αὐτόν, ὡς μόνον προσόν, νὰ προτείνεται ἀπὸ τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον καὶ νὰ μετέχῃ, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν κρὶ νὰ παίζῃ τὸν ρόλον τοῦ παρατηρητοῦ καὶ τοῦ συμβιβαστοῦ τῶν διαφωνουσῶν ἀντιλήψεων εἰς τὸν ὀργανισμόν. Θὰ ἐπεθύμουν προκειμένου περὶ τῆς συνθέσεως νὰ ἐξαλειφθῇ ἐντελῶς τὸ τρίτον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου πέμπτου, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι τὸ διοικητικὸν συμβούλιον δὲν ἀρκεῖ, ὅτι τὸ κάνετε δεκατετραμελές, βάζετε καὶ ἄλλα τρία μέλη.

§231Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κατὰ τὰς πληροφορίας μας πρόκειται ἡ συμπλήρωσις, νὰ γίνῃ δι’ ἐκείνων τῶν προσώπων τῶν ἀναγκαίων καὶ χρησίμων, διὰ τὸν τοιοῦτον ὀργανισμόν.

§232Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ λαϊκοῦ κόμματος, εἶπον, νὰ ἐκφράσω τὰς γνώμας μου, νὰ κλείσῃ ἡ συζήτησις καὶ νὰ διαταχθῶσιν ἔπειτα κατόπιν συνεννοήσεων, διότι δὲν εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον πρέπει, νὰ γίνῃ πρόξενον, νὰ γίνῃ διαίρεσις. Θέλουμε τὸ καλλίτερον, διὰ τὸν τόπον μας, δὲν ὑπάρχει καμμιὰ ἀμφιβολία δι’ αὐτό, ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω ἀντιρρήσεις βασικὰς εἶναι ἡ προεδρία τοῦ συμβουλίου ἡ ὁποία ὑποχρεωτικῶς ἀνατίθεται εἰς τὸν σεβασμιώτατον Μητροπολίτην τῆς Κορινθίας. Πρῶτος ἐγώ, καὶ μεταξὺ τῶν πρώτων καὶ δημοσίᾳ, ἐξέφρασα, ὅτι ὁ σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ὑπῆρξε στήριγμα τῶν ψυχῶν τῶν συμπολιτῶν μου, οἱ ὁποῖοι ἔπαθον ἐκ τοῦ σεισμοῦ καὶ ξέρουμε ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν τὴν ὁποίαν ἔδειξεν, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι ἐὰν πάλιν παγιώσωμεν τὴν θέσιν του, ὡς προέδρου τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, θὰ τρέξῃ ἡ ἐπαρχία μας τὸν κίνδυνον, νὰ χάσῃ ἕνα καλὸν Μητροπολίτην χωρὶς νὰ δύναμαι, νὰ ἐγγυηθῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, τοὺς ἁρμοδίους, διὰ τὰ δύο βασικὰ ζητήματα ἐκ τῶν ὁποίων ἤρτηται ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς περιφερείας ἐκείνης, ὅτι θὰ ἀποκτήσῃ ἕνα καλὸν Κυβερνητικὸν ὑπάλληλον. Θὰ ἐπεθύμουν λοιπόν, νὰ μὴ καθορισθῇ ἡ θέσις τοῦ Μητροπολίτου, ὡς προέδρου τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου. Εὑρίσκω μάλιστα καὶ ἀσυμβίβαστον τὴν θέσιν ταύτην κατ’ ἐμέ, λόγῳ τῆς ἁρμοδιότητος τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός, τοῦ νὰ διαχειρίζεται ζητήματα τοῦ Καζίνου. Εἰς τὴν θρησκευτικήν μου συνείδησιν κ. συνάδελφοι, δὲν εὑρίσκω, μολονότι γνωρίζω πόσας οἰκονομίας χάριν τῆς φιλανθρωπίας δέχεται ἡ ὀρθόδοξος ἐκκλησία, δὲν εὑρίσκω, ὅτι εἶναι ὀρθόν, διά νόμου, νὰ θέσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς ἑνὸς ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ πρόσοδον ἐκ χαρτοπαιξίας, ἀντιπρόσωπον τοῦ Χριστοῦ, ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας οἰκοδομεῖται τὸ νομοσχέδιον ἔχω σοβαρωτάτας ἀντιρρήσεις καὶ δὲν ἐδίστασα καὶ ὑπερβαίνω τὸν ὅρον τὸν ὁποῖον θέτω συνήθως εἰς τὸν ἑαυτόν μου, ὅταν ὁμιλῶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ εἴπω ὅτι καθ’ ὃν τρόπον διαγράφονται οἱ πόροι τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ δὲν ἐξασφαλίζουν εἰς τὴν πολιτείαν οὐδεμίαν βάσιν, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς σεισμοπαθοῦς περιφερείας. Αἱ ἐξώδικοι πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἤκουσα εἰς τὰς συνεδριάσεις εἰς τὰς ὁποίας ἔλαβον μέρος, τῆς ἐπιτροπῆς τῶν ἐράνων τῶν σεισμοπλήκτων, ἀναβιβάζουν τὴν χρηματικὴν ἀναπαράστασιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ τοῦ ἐν γένει συστήματος, περὶ τὰ 850,000,000 δραχμῶν, ἐξ ὧν μόνον 50,000,000 δραχμῶν κατὰ τὸ δελτίον, τὸ ὁποῖον διενεμήθη εἰς τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, ὑπάρχουσιν κατατεθειμένα εἰς τὴν Ἐθνικὴν τράπεζαν, τὸ προϊόν τῶν ἐράνων. 750 ἑκατομμύρια, θέτω ἐρώτημα εἰς τὸν ἔγκριτον οἰκονομολόγον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ μοὶ εἴπῃ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, πόσον τοκοχρεωλύσιον ἀπαιτοῦν, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἰσόποσον δάνειον καὶ ἐρωτῶ, ἂν δύναται εὐσυνειδήτως, νά βεβαιώσῃ τὴν βουλήν, ὅτι ἡ ἀόριστος ἐπιχορήγησις τοῦ Κράτους ἡ ὁποία δὲν ἀναγράφεται κἂν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς ὁποίας, αἱ ἐξώδικοι πληροφορίαι μοῦ καθιστοῦν γνωστόν, ὅτι ἡ ἐπιχορήγησις αὕτη, θ’ ἀνέλθῃ εἰς 10 ἑκατομμύρια ἐτησίως, ἂν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν 10 ἑκατομμυρίων ἐτησίως, νὰ ἐξυπηρετηθῇ δάνειον 700 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὅσον ἀπαιτεῖται διὰ τὰς ἀνάγκας, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ὁμολογήσητε, κύριοι ὅτι οἰκονομικὴν βάσιν δὲν ἔχει τὸ νομοσχέδιον καὶ ὀφείλω νὰ ζητήσω, ὅπως σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ διαμαρτυρία μου ὡς πολίτου Κορινθίου, διότι τὸ Κράτος φειδωλεύεται ἀπέναντι πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι γενναίως ἀρδεύουν τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, διὰ τῶν εἰσοδημάτων τῆς ἐργασίας των, φαίνεται φειδωλόν, προκειμένου ν’ ἀποκατασταθοῦν οὗτοι καὶ πάλιν εἰς τὴν προηγουμένην παραγωγικότητά των. Οὐχὶ ὀλιγώτερον φειδωλὸν φαίνεται τὸ Κράτος εἰς τὴν πρόβλεψιν τὴν ὁποίαν λαμβάνει, διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τοῦ τοκοχρεωλυσίου, τὸ ὁποῖον θὰ βαρύνῃ τοὺς κατοίκους διότι, ἀξιοῖ ὅπως μείνουν ἀπηλλαγμένα τοκοχρεωλυσίου τὰ δάνεια ἐν ἀπόψει τῶν κατοίκων, μόνον ἐπὶ μίαν πενταετίαν. Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι, ὅτι ἡ πενταετία εἶναι τὸ ἥμισυ τῆς πραγματικῆς διαρκείας ἡ ὁποία δύναται νὰ προβλέπεται μετά τινος βασιμότητος, ὅτι δύναται, νὰ ἐξάγῃ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπαθῶν Κορίνθου, ὥστε νὰ δύνανται, νὰ ἐξυπηρετήσουν τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις. Ἐπιθυμῶ νὰ μὴ ἐκληφθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὅτι ζητοῦμεν, ὅτι ζητοῦν οἱ συμπολῖται μου δωρεάν αὐτὴν τὴν ἀρωγήν, ἡ ὁποία νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ, ὥστε μετὰ δεκαετίαν, νὰ δύνανται ἐκ τῶν ἄλλων παραγωγικῶν των ἔργων, νὰ καλύψουν τὰ μὴ παραγωγικὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα θὰ βαρύνουν αὐτούς. Ἐπίσης δὲν βλέπω, νὰ λαμβάνηται καμμία πρόνοια διὰ τὰ παλαιὰ χρέη, τὰ ὁποῖα βαρύνουν σήμερον τοὺς κατοίκους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ, ἐκτὸς ἂν θέλωμεν νὰ αὐταπατώμεθα, δανειακὴ πολιτικὴ ἐκ μέρος αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, ὅταν δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν τὰ κτήματα, νὰ γίνουν ἐνυπόθηκα ὑπὲρ τῶν δανειστῶν. Ἀλλὰ πῶς θὰ γίνουν ἐνυπόθηκα μὲ τρίτην καὶ τετάρτην ὑποθήκην; Πρέπει ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς νὰ ἔχῃ τὴν δικαιοδοσίαν, ὅπως ἀναλάβῃ αὐτὸς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν παλαιῶν χρεῶν καὶ τότε μονάχα, θὰ δυνηθῇ νὰ εὕρῃ τὴν βάσιν. Καὶ πρέπει, νὰ διανοιχθῇ ἡ δικαιοδοσία τοῦ ὀργανισμοῦ, ὅπως ἐκκαθαρίζῃ αὐτὰ τὰ παλαιὰ χρέη, πάλιν εἰς βάρος τῶν κατοίκων, ἀλλ’ ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ κάτοικοι μετὰ χρόνον καὶ ὄχι ἀμέσως, διότι δὲν δύνανται.

§233Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Φρονεῖτε, ὅτι ὑπάρχει καμμία ἀπαγόρευσις νὰ γίνῃ αὐτό;

§234Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Φρονῶ, ὅτι εἶναι δεσμευμένος ὁ ὀργανισμός. Ἐὰν διασαφανισθῇ, ὅτι ἔχει αὐτὸ τὸ δικαίωμα, τότε ἡ ἀντίρρησίς μου δὲν ἔχει λόγον. Ἔχω ἀκόμη νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς, ὅτι ἀποκαταστατέοι δὲν εἶναι μόνον οἱ παλαιοὶ ἰδιοκτῆται, εἶναι καὶ οἱ μὴ ἰδιοκτῆται οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἐστεγάζοντο εἰς τὰς ἰδιοκτησίας καὶ περὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει πιθανότης ἡ πρόβλεψις, ὅτι θὰ στεγασθοῦν εἰς τὰς νέας κατοικίας, διότι δὲ γνωρίζω κατὰ πόσον, θὰ εἶναι αὗται πολυόροφοι. Διὰ τοὺς ὀλίγους αὐτοὺς ἀπαραιτήτως, θὰ ἔπρεπε, νὰ διανοιχθῇ ἡ εὐχέρεια τῆς δι’ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως ἀποκτήσεως οἰκοπέδων. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία σχετικὴ πρότασις ἐκ μέρους τοῦ κ. βουλευτοῦ Καρδίτσης καὶ τὴν πρότασιν ταύτην προσυπογράφω καὶ ἐγώ. Ἕπεται τελευταῖον τὸ ἄρθρον 17 τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει διότι ἀφορᾷ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν παλαιῶν δαπανηθέντων. Ζητεῖται κἄτι τι τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγάγῃ εἰς ἐπιβράβευσιν διασπαθίσεως δημοσίου χρήματος, ἡ ὁποία δυστυχῶς, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας ἔλαβε χώραν, ἂν ὄχι καὶ λαμβάνει ἀκόμη χώραν. Μία τοιαύτη ἐπιβράβευσιν δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ ἡ Βουλή. Δίκαιον εἶναι τὸ δημόσιον τὸ ὁποῖον διέθεσε τὰ χρήματα αὐτά, νὰ τακτοποιηθῇ λογιστικῶς, ἀλλὰ ὁ ἔλεγχος τῶν διαχειριστῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, πρέπει νὰ εἶναι αὐστηρὸς καὶ ὄχι κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων περὶ δημοσίου λογιστικοῦ.

§235Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Γνωρίζω καὶ ἐγὼ τοιαύτας καταχρήσεις, ἐπληροφορήθην δὲ ὅτι ὑπάρχει καὶ ἐκκρεμὴς καταγγελία. Εἶχον ὑποχρέωσιν ὄχι μόνον, ὡς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ ὡς Κορίνθιος, νὰ διατάξω νὰ ἐπισπευσθοῦν αἱ ἀνακρίσεις καὶ ἔχω πληροφορίαν ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα τῶν πρωτοδικῶν, ὅτι ἐνεργοῦνται τοιαῦται ἀνακρίσεις. Ἐν ταὐτῷ δὲ ἐστάλη καὶ ἐπιθεωρητὴς πρὸς ἐξέλεγξιν τῆς ὅλης διαχειρίσεως.

§236Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ἕνας λόγος παραπάνω, διὰ τὴν κακὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 17, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ τακτοποιήσῃ τοὺς διατάκτας. Πρέπει νὰ ἐπιστηθῇ προσοχή, ὥστε νὰ μὴ θεωρηθῇ παρεχομένη συγγνώμη εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς.

§237Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν ὑπῆρξαν καταχρήσεις, δύναται πᾶς τις νὰ τὰ καταγγείλῃ.

§238Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Πιθανόν, νὰ ἔχητε σεῖς δίκαιον, ἀλλ’ ὅταν βλέπω, ὅτι δύνασθε δι’ ἀποφάσεώς σας, νὰ δικαιολογήσητε τὰς δαπάνας νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ πλέον καμμιὰ καταγγελία. Τὰ θέτω αὐτὰ ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, διότι ἤμην εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ναυπλίου καὶ παρουσιάσθη ἕνας ταμίας καὶ μοῦ εἶπε, ὅτι ἀπὸ μένα πέρασαν 70,000,000 καὶ δὲν γνωρίζω τί γίνεται καὶ εἰς τὸ τέλος ὅλαι αἱ καταχρήσεις κατέληξαν, νὰ φορτώσουν μερικοὺς Κορινθίους μὲ τὴν μομφήν, ὅτι ἔδωκαν εἰς ἄλλους 10 καρβέλια καὶ εἰς ἄλλους 8. Δὲν θέλομεν νὰ λάβητε ταχεῖαν ἀπόφασιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Τώρα τὸ ποσὸν τῶν 75,000,000 τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ ἄρθρον 16 δὲν εἶναι ἀρκετόν.

§239Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τόσα μοῦ ἐζήτησεν τὸ Λογιστήριον.

§240Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν σᾶς παρουσιάσθησαν οἱ μεγάλοι καὶ ὄχι οἱ μικροὶ ἐπιχειρηματίαι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ αὐτοὶ δικαίωμα νὰ ζήσουν... Αὐτὰ θέτω ὑπόψει σας καὶ εἶμαι πρόθυμος, νὰ συνεργασθῶ καὶ μὲ τὸν συμπολίτην μου καὶ μὲ ὑμᾶς, διὰ τὴν διατύπωσιν τῶν τροποποιήσεων ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πνεύματος τῆς ἀγορεύσεώς μου.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§242Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Οἱ ἀγορεύοντες ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἰδιαιτέρως οἱ ἐκ τοῦ νομοῦ καὶ μάλιστα ὁ τελευταῖος κατελθὼν ἐκ τοῦ βήματος σχεδὸν ἐξήντλησαν ὅλα τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα μᾶς ἐνδιαφέρουν σχετικῶς πρὸς τὰς τροποποιήσεις εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἰσηγήθησαν οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ οἱ ὑπογράψαντες αὐτό. Εἶναι ἀληθῶς λυπηρόν, ὅτι παρὰ τὴν μεγάλην δυστυχίαν, τὴν συμφορὰν ἡ ὁποία ἐπῆλθεν εἰς τοὺς ἰδιαιτέρους συμπολίτας μου, ἤρχισεν ν’ ἀναπτύσσηται καὶ ἡ ἀδιαφορία. Θὰ ὁμολογήσητε ὑποθέτω καὶ σεῖς λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν μεγάλην συμφορὰν τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν, ὅτι ἐπ’ ἀρκετὸν ἀναμένουν νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ θέσῃ εἰς ἐνέργειαν τὸν τρόπον τῆς ἀποκαταστάσεώς των. Οἱαδήποτε ἐκδήλωσις καὶ ἂν γίνῃ δὲν συγχωρεῖται βεβαίως, ἀλλὰ πᾶς τις θὰ φανῇ ἐπιεικὴς ἀπέναντί των. Θὰ χρησιμεύσῃ δὲ ἡ ἐκδήλωσις αὕτη, ἵνα τὸ ταχύτερον περατωθῇ καὶ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἡ κατάρτισις αὐτὴ τοῦ ὀργανισμοῦ, διὰ νὰ τεθῇ τὸ ἔργον εἰς ἐνέργειαν. Ἀλλ’ ὑπάρχει κίνδυνος, νὰ ἴδωμεν μείζονας τὰς δυσφορίας καὶ νὰ ἴδωμεν ἀληθεῖς ἐξεγέρσεις εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἥν θὰ κατασκευάσωμεν ἕνα ὀργανισμὸν ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ τὰς οὐσιώδεις βάσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων ὄχι μόνον θὰ δύναται νὰ προχωρήσῃ τὸ ἔργον, ἀλλὰ καὶ νὰ γεννηθῇ ἡ πεποίθησις εἰς τὸν πάσχοντα ἐκεῖνον λαόν, ὅτι πράγματι, θὰ φθάσουν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἀληθῆ ἀποκατάστασιν. Ταῦτα λέγων νομίζω, ὅτι θέτω ἐπαρκῶς τί κατὰ τὰς σκέψεις ἡμῶν ἀπαιτεῖται, διὰ νὰ ὑπάρξῃ μέσον πραγματικὸν πρὸς ἀποκατάστασιν. Δὲν εἶναι κύριε ὑπουργὲ καὶ κύριοι βουλευταί, τὰ οὐσιώδη μέσα ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει, νὰ βασισθῇ διὰ νὰ ἔχῃ στερεὰς βάσεις ὁ ὀργανισμός. Τὸ πρῶτον εἶναι τὸ οἰκονομικὸν στοιχεῖον, τὸ ἕτερον εἶναι ὁ τρόπος τῆς διοικήσεως. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ οἰκονομικοῦ στοιχείου, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ὡς ἔχῃ διατυπωθῆ τὸ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως, οὐδὲν ἀπολύτως, παρέχεται ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἐκτὸς μιᾶς ἀορίστου ὑποσχέσεως ἡ ὁποία προϊόντος τοῦ χρόνου δὲν γνωρίζω ποῦ μπορεῖ, νὰ φθάσῃ εἰς ποῖον ἐλάχιστον σημεῖον. Διότι σήμερον τὶ παρέχεται; Παρέχονται οἱ ἔρανοι τοὺς ὁποίους διάφοροι ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος προσέφερον συμπαθοῦντες τοὺς παθόντας καὶ ἐξ αἰσθήματος ἀλληλεγγύης. Πρόκειται περὶ ποσοῦ ἀνήκοντος εἰς αὐτοὺς τοὺς ἰδίους. Δεύτερον παρέχονται τὰ εἰσοδήματα ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων, τὰ ὁποῖα ἐπίσης εἶναι περιουσία εἰς ἐκείνους ἀνήκουσα. Ἐὰν ἤμην καί ἐγὼ εὐτυχὴς καὶ οἱ συμπολῖται μου, πρέπει νὰ τὸ πιστεύσητε, θὰ ἦσαν ἀκόμη εὐτυχέστεροι, ἐὰν διὰ τῶν ἰδίων των μέσων καὶ ἰδίων των πόρων θὰ ἠδύναντο ν’ ἀποκατασταθῶσιν. Τὸ λέγω δὲ τοῦτο μετ’ ἐλπίδος ὑπερηφανείας διὰ τοὺς ἰδιαιτέρους συμπολίτας μου καὶ διότι ἔχω τὸ δεδομένον τὸ ὁποῖον ζωηρότατον ἐξεδηλώθη εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἐπιούσης τῆς καταστροφῆς, ὅτε καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς ἐκεῖθεν ἀνήκοντας καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ἔλεγον «δὲν θέλομεν νὰ δαπανήσητε τίποτε, ἔστω καὶ διὰ τὴν ζωήν μας, ἀφίσατε νὰ βροῦμε καὶ ψωμὶ καὶ ὅ,τι ἄλλο μᾶς χρειάζεται». Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλομεν εἶναι, νὰ ἐξοικονομηθῇ, ἔστω καὶ μιὰ πεντάρα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρόκειται, νὰ καταναλώσητε διὰ τὴν περίθαλψίν μας, νὰ γίνῃ μία ὅσον τὸ δυνατὸν ἀρτιωτέρα οἰκοδομικὴ ἀποκατάστασις. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη των, αὐτὴ ἦτο ἡ ἐπιθυμία καὶ ὁ πόθος των. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ ἐπιβεβλημένον ἀπολύτως, ἡ Κυβέρνησις νὰ παράσχῃ τὰ δυνατὰ οἰκονομικὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων δύναται νὰ ἐργασθῇ ὁ αὐτόνομος αὐτὸς ὀργανισμός. Καὶ ἐὰν ὑποστῇ μίαν μικρὰν θυσίαν, ὄχι μόνον θὰ εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξε ὁ συνάδελφός μου ἐκ Κορινθίας, διὰ τὰς εἰσφορὰς τὰς ὁποίας ἔκαμε εἰς τὸν δημόσιον θησαυρὸν κατὰ καθῆκον, τὸ ὁποῖον εἶχον ὡς καὶ οἱ λοιποὶ πολῖται, ἀλλὰ διότι αὗται αἱ εἰσφοραὶ θὰ καταστῶσι μεγαλύτεραι κατὰ τὸ ποσόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ἂν ἀποκατασταθῶσι θὰ πληρώσουν, διότι ἐὰν μείνῃ ἡ κατάστασις αὐτὴ σᾶς λέγω, ὅτι — καὶ τὸ ἐννοεῖτε πολὺ καλά, — δὲν θὰ εἶναι δυνατόν, νὰ πληρώσουν. Τότε θὰ ἐπέλθῃ δὲ καὶ τὸ μέγιστον κακόν, ὅτι ἡ πόλις αὐτὴ ἡ ὁποία φέρει ἕνα ἱστορικὸν ὄνομα, θὰ ἐγκαταλειφθῇ. Πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν πολὺ αὐτὸ μήπως δὲν δυνηθῶσιν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ ἐγκατασταθῶσι, διότι ποῖος ἐφαντάσθη, ὅτι ὁ ἔχων ἕνα ἐνυπόθηκον οἴκημα καὶ ἤδη ἔχει ἕνα ἐνυπόθηκον οἰκόπεδον, θὰ δανεισθῇ χρήματα διὰ νὰ ἀνοικοδομήσῃ αὐτὸ καὶ νὰ πληρώσῃ δύο χρέη; ὅσον καὶ ἂν ἔχῃ τὴν καλὴν διάθεσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ πράξῃ. Πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν οἰκονομικῶς ἐπαρκῶς τὸν αὐτόνομον αὐτὸν ὀργανισμόν. Δὲν θὰ ἀναπτύξω σκέψεις περὶ τοῦ πόσου ποσοῦ, θὰ χρειασθῇ. Εὐτυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὄχι μόνον μεταξὺ τῶν μελῶν της πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καταγίνει εἰς οἰκονομικὰς σπουδάς, ἀλλ’ ἔχει καὶ πνεύματα πρακτικά, τὰ ὁποῖα δύνανται κάλιστα νὰ σταθμίσουν καὶ ἐξετάσουν, τί θὰ ἀπαιτηθῇ διὰ τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Ἤκουσα τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν προηγουμένως ὁ συνάδελφός μου· εἶναι τὸ ποσὸν τῶν 700 ἑκατομμυρίων. Ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς λέγω, 500 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν κρίσιν μου θὰ χρειασθοῦν. Ἐὰν ἔχωμεν 500 ἑκατομμύρια θέλετε καὶ ἓν τοκοχρεωλύσιον ἑνὸς καλοῦ δανείου πρὸς 7½%, πόσα θέλετε 5Χ7, εἶναι 35.000.000. Ἄνω λοιπὸν τῶν 35.000.000 κατ’ ἔτος. Πρέπει αὐτὰ νὰ τὰ ἔχῃ ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός. Τί θὰ τοῦ κάμωσι τὰ 50 ἑκατομμύρια εἰς τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι φθάνουσιν οἱ ἔρανοι; Τί θὰ τοῦ κάνουσιν αἱ πρόσοδοι ἐκ τῶν ἰαματικῶν πηγῶν Λουτρακίου ἀπὸ τὰς ὁποίας ὡς εἶναι πρόδηλον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πάρωσιν ὅλας τὰς προσόδους, διότι θὰ δώσωσιν ἐξ αὐτῶν εἰς τὰς κοινότητας αἱ ὁποῖαι ἔπαιρναν καὶ ἐκ τῶν ὁποίων συντηροῦνται. Νομίζω, ὅτι θὰ δίδεται ἓν ἑκατομμύριον. Ἀλλὰ θά μένῃ τὸ κέρδος τῆς ἐκμεταλλεύσεως διὰ τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν, δηλαδὴ τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον παίρνει ἕνας ἐνοικιαστὴς σήμερον. Πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τοῦτο, ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν ἀποφασίσῃ, νὰ δώσῃ εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν ἕν ὡρισμένον ποσὸν χρημάτων, δὲν θὰ κάμῃ καλά. Θὰ συνεβούλευον δὲ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν σκοπῇ νὰ φθάσῃ εἰς τὴν θυσίαν αὐτήν, νὰ μὴ φθάσῃ εἰς τὸ νὰ καταρτίσῃ ἕνα νόμον ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι μόνον χαρτὶ γραμμένο καὶ θὰ χρησιμεύσῃ εἰς παραπλάνησιν αὐτοῦ τοῦ πληθυσμοῦ καὶ εἰς τὸ νὰ τοὺς γεννήσῃ ἐλπίδας αἱ ὁποῖαι κατόπιν, θ’ ἀποδειχθῶσι φροῦδαι καὶ μάταιαι. Δι’ αὐτὸ θεωρῶ ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖον ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, νὰ ὁρισθῇ ἓν ἐλάχιστον ποσόν, τοὐλάχιστον διὰ τὰ πρῶτα ἔτη, διὰ μίαν δεκατίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει ἀντιστοίχως, νὰ ἀποκατασταθῶσι καὶ οἱ πληθυσμοί. Τὶ ποσὸν θὰ ὁρίσητε, κανονίσατέ το. Νομίζω, ὅτι πρέπει τοὐλάχιστον, νὰ φθάσῃ ἕνα ποσὸν 20.000.000, διὰ τὴν πρώτην δεκαετίαν. Σᾶς κάμνω πρόχειρον προϋπολογισμόν. Ἐὰν νομίζητε, ὅτι εἶναι πολύ, σεῖς εἶσθε κρείσσονες ἐμοῦ εἰς τὸ ὑπολογίζειν, ὑπολογίσατέ τα καὶ ὅ,τι εὕρετε, ὅτι εἶναι περισσότερον κόψατέ το. Αὐτὰ θὰ τὰ διαχειρίζηται ἄλλως ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός. Ἀλλὰ πάντως ἐκ τῶν προσόδων των εἶναι ἀνάγκη, νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ ποσὸν τῆς πληρωμῆς τοῦ τόκου. Δὲν ἐννοῶ χρεωλύσιον· περὶ αὐτοῦ θὰ σᾶς εἴπω κατόπιν. Τοῦτο ἐντὸς μιᾶς ὡρισμένης χρονικῆς περιόδου. Καὶ ἐπειδὴ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ χρονικὴ περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ καταστραφέντες ἐκεῖ κάτοικοι, θὰ εἶναι δυνατόν, ν’ ἀποκατασταθῶσιν οἰκονομικῶς κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ δύναται, νὰ ἐργάζωνται ὡς πρίν, δὲν θὰ εἶναι ὀλιγώτερον μιᾶς δεκαετίας, πρέπει νὰ ἐξασφαλίσητε τὸν ὀργανισμόν, διὰ μιᾶς παροχῆς κατὰ τὸ ὡρισμένον τοῦτο χρονικὸν διάστημα καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον ἀντιστοίχως, θὰ ἀπαλλάξητε τοὺς δανειζομένους ἀπὸ τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κτημάτων κατὰ τὸ χρεωλύσιον. Διότι ἐὰν τοὺς ὑποχρεώσητε, νὰ πληρώνωσι τόκον κατὰ τὰ ἔτη αὐτά, θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ οἰκοδομήσουν τίποτε. Ἐὰν τοὺς ὑποχρεώσητε εἰς τοῦτο καὶ εὑρεθῶσιν ἀνόητοι εἰς τὸ ὑπολογίζειν καὶ ἀνεγείρουν ἢ ἐνοικιάσουν μετὰ ἓν ἔτος ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός, θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ὀδυνηρὰν θέσιν νὰ ἐκθέσῃ τὸ οἴκημα εἰς πλειστηριασμὸν καὶ τὸ ἔργον του, θὰ εἶναι ἔργον δανειστοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκτελῇ ἀποφάσεις, παρὰ ἕνας ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος σκέπτεται, ν’ ἀποκαταστήσῃ ἕνα δυστυχῆ πληθυσμόν. Αὐταὶ εἶναι αἱ γενικαὶ σκέψεις τὰς ὁποίας ἔχω κάμῃ σχετικῶς πρὸς τὸ οἰκονομικὸν μέρος τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Δὲν διατυπώνω ἤδη τροποποιήσεις διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ἰδιαιτέρως ἐπεμελήθη τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἶναι πάντως ἱκανώτερος, νὰ διατυπώσῃ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τροποποιήσεις. Θὰ μοὶ εἴπητε, διατὶ ζητεῖτε διὰ τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἀναληφθῇ ὡρισμένη ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, ὅτι θὰ δίδῃ αὐτὸ τὸ ποσόν; Ἐὰν κύριοι, ἀποφασίσῃ τὸ Κράτος, νὰ τὸ δώσῃ αὐτὸ τὸ ποσὸν καὶ πρέπει ν’ ἀποφασίσῃ καθόσον ἐγὼ σκέπτομαι, εἶναι ἀναγκαιότατον εἰς τὸν νόμον περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, νὰ τεθῇ τοῦτο. Διότι οὕτω πως οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι Ψυχολογικῶς τὴν στιγμὴν αὐτήν, θ’ ἀνακουφισθῶσι, θὰ πεισθῶσιν, ὅτι πράγματι τὸ Κράτος σκέπτεται νὰ διαθέσῃ ὡρισμένον ποσόν, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἐπιτακτικὰς αὐτῶν ἀνάγκας. Διότι ἐὰν τὸ ἀφίσητε ἐν τῇ ἀοριστίᾳ καὶ τῇ καλῇ θελήσει, αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις θὰ διατελῶσιν ὑπὸ τὸν αὐτὸν τρόμον, ὑπὸ τὸν ὁποῖον διετέλουν ἀπὸ τοὺς σεισμούς, μήπως ἔλθῃ καμμία δευτέρα καταστροφὴ καὶ παύσῃ ἡ ἐπιχορήγησις, ὅπως ἐσκέπτοντο καὶ ἐφοβοῦντο κατὰ τοὺς σεισμούς, μήπως ἔλθῃ κανεὶς δεύτερος καὶ τοὺς καταστρέψῃ. Θὰ μοῦ εἰπῆτε ἴσως, μήπως δὲν μεταβάλλεται ἕνας νόμος; Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιτακτικῶς ἀποφασίσῃ νὰ μὴ τὸν μεταβάλῃ, διότι δύναται ταῦτα, νὰ τὰ συνδυάσῃ μὲ τὴν ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν, θὰ δώσῃ εἰς τὸ δάνειον... Θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, νὰ ἐξασφαλίσῃ οὐχὶ μόνον οἰκονομικῶς, ἀλλὰ καὶ ψυχολογικῶς, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως δίκαιον δι’ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι τόσον ἔπαθον καὶ οἱ ὁποῖοι τόσον ἀναμένουν, νὰ ἴδουν μίαν ἡμέραν τὴν θεραπείαν. Ἐπὶ πλέον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τῆς οἰκονομικῆς καὶ τῆς διαχειρίσεως τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ διευθετηθοῦν, διὰ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καὶ διὰ τὸ Λουτράκι ἰδιαιτέρως, ἀλλ’ ἐπίσης καὶ διὰ τὴν Κόρινθον δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν τῇ νέᾳ ῥυθμίσει τῶν πραγμάτων, νὰ μὴ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ ἀνάγκαι αἱ ὁποῖαι εἶναι συνδεδεμέναι μετὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν κατοίκων. Εἶναι ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς περιστάσεως αὐτῆς, διὰ νὰ μεταβάλῃ τὸ Λουτράκι εἰς λουτρόπολιν. Δὲν νομίζω, ὅτι ἀφοῦ πρόκειται, νὰ γίνῃ μεταρρύθμισις συνεπείᾳ τῆς καταστροφῆς εἰς τὴν Κόρινθον δὲν θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι χρειάζεται ὡρισμένη τις διασκευή, ὥστε νὰ ἀνοικοδομηθῶσι κτίρια τινὰ τὰ ὁποῖα, θὰ ἤθελε τὸ δημόσιον, διὰ τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας καὶ ὑπάρχει μία εὐκαιρία διαθέσεως ὡρισμένων οἰκοπέδων τὰ ὁποῖα ἀνήκουσιν εἰς τὸ δημόσιον καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν παραχωρηθῆ εἰς τὴν Ἀεροπορικὴν Ἄμυναν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διασκευάσετε τὸ Λουτράκι εἰς λουτρόπολιν Εὐρωπαϊκήν, ὅπως λέγει τὸ νομοσχέδιον, ἂν δὲν κάμετε παραχώρησιν τῶν οἰκοπέδων τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἐκεῖ τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης, οὔτε καὶ ἠμπορεῖτε, ν’ ἀναστήσετε τὴν Κόρινθον, ἂν δὲν παραχωρηθῶσι τὰ οἰκόπεδα τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης. Καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας οἱ ἐκ τῆς Κορίνθου, οἱ ἐρχόμενοι εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῆς Κυβερνήσεως νομίζουν, ὅτι διὰ τὴν πόλιν τὴν μέλλουσαν τοῦ Λουτρακίου εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε, νὰ φθάσωμεν μίαν ἡμέραν καὶ χωρὶς τὸν σεισμόν, μία ἀκτὶς 30 χιλιομέτρων ἀπὸ τὰς πηγὰς τοῦ Λουτρακίου δέον νὰ ληφθῇ ὡς βάσις. Αὐτὰς τὰς πηγὰς τοῦ Λουτρακίου περιβάλλουσι οἰκόπεδα τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης. Θὰ ἦτο ἀπολύτως ἀναγκαῖον, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ Λουτρακίου, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ὄχι τῶν σεισμοπαθῶν, ἀλλὰ λουτροπόλεως τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω εἶναι ἄσχετον μὲ τοὺς σεισμοὺς καὶ δὲν πρόκειται, νὰ κάμωμεν μίαν ἰδιαιτέραν ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς παθόντας, ἀλλὰ πρόκειται νὰ κάμωμεν μίαν ἔτι πρόσοδον εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς Ἑλλάδος, προκειμένου περὶ τῶν λουτρῶν τούτων τῶν ὁποίων γνωρίζετε τὴν ἀξίαν, ἔχω τὴν ἰδέαν ἐν τῷ Λουτρακίῳ, νὰ γίνῃ μιὰ πραγματικὴ λουτρόπολις. Θὰ εἶναι λουτρὰ τὰ ὁποῖα, θὰ λειτουργοῦν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος. Ποία δὲ αὔξησις, θὰ γίνῃ ἐκεῖθεν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι περιττόν, νὰ εἴπω καὶ πάντες δύνανται, ν’ ἀντιληφθῶσιν. Γνωρίζομεν πάντες πῶς λουτρὰ καὶ εἰς μέρη χειμερινὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν λειτουργοῦν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, ἀραιότερα μέν, ἀλλὰ λειτουργοῦν. Διατὶ ἡ πόλις τοῦ Λουτρακίου δὲν θὰ ἠδύνατο, νὰ εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ καθ’ ὅλον τὸν χειμῶνα; Ἀφοῦ μάλιστα γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, ὡς ἐκ τοῦ ἰδιαιτέρου του ἐπαγγέλματος ὄχι ὡς ἐκ τοῦ ἀξιώματός του, ὅτι μᾶλλον χρησιμεύουν πρὸς πόσιν παρὰ τοῦ νὰ κάμῃ λουτρά. Τὸ μέρος εἶναι εὐχάριστον καὶ τερπνὸν ἀπὸ ἀπόψεως φύσεως καὶ δύνανται κάλλιστα, νὰ παραμένουν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος. Δὲν πρέπει λοιπὸν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἰς τὴν παροχὴν τῶν οἰκοπέδων τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης, νὰ ὑπάρξῃ φειδὼ καὶ εἰς τοῦτο ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὁμιλῶ περὶ τοῦ γενικοῦ ζητήματος τῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς τὴν παροχὴν τῶν γηπέδων ὅλων ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα. Τὰ γήπεδα δὲ ταῦτα, θὰ τὰ πάρῃ τὸ δημόσιον μετὰ τὴν ὀργάνωσιν αὐτῶν εἰς μίαν ἀξίαν πολὺ μεγαλυτέραν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν σήμερον παραχωρούμενα. Εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ φειδὼ ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ γίνῃ λουτρόπολις. Θὰ τὸ ἐκάματε καὶ ἄνευ τῶν σεισμῶν, τώρα ὁ σεισμὸς σᾶς διευκολύνει. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας εἰς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ γίνεται ἡ παραχώρησις τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων. Νομίζω, ὅτι τὰ ἰαματικὰ ὕδατα δὲν ἀνήκουσιν εἰς τὴν κοινότητα τοῦ Λουτρακίου ἀποκλειστικῶς, ἀλλὰ μᾶλλον ἀνήκουσιν εἰς τὴν κοινότητα τοῦ πρώην δήμου Περαχώρας. Καὶ εἰς τοῦτο ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἄποψις τοπική. Ἐπὶ πλέον δέ, ἔχει γίνῃ καὶ μία παράλειψις. Πλὴν τῶν ὑδάτων τὰ ὁποῖα ἀνήκουσιν εἰς τὰς κοινότητας περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν εἶναι καὶ ὕδατα τὰ ὁποῖα ἀνήκουσιν εἰς τὸ δημόσιον. Μία μικρὴ πηγή. Βεβαίως δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἐννοεῖτε καὶ ταύτας περιλαμβανομένας, ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ μὴν γίνεται παρεξήγησις. Εἰς τὴν διαρρύθμισιν τοῦ οἰκονομικοῦ ζητήματος, θὰ ἐπαναλάβω ἐν συντομίᾳ τινὰ ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου προηγουμένως. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς ρυθμίσεως τῶν σχέσεων τῶν νέων χωρῶν, διὰ τῶν ὁποίων θὰ γίνουν καὶ οἰκοδομαὶ μὲ τὰ προηγούμενα χρέη ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν προσκόπτει νομικῶς ἡ διατύπωσις τῆς ὑποθήκης ὡς πρώτης τοῦ δανείου τὸ ὁποῖον, θὰ παραχωρηθῇ. Γνωρίζω τὰς ἀντιθέτους ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ ὅτι ὑπάρχουν τὰ ἐμπράγματα δικαιώματα καὶ ὅτι ταῦτα δὲν διατίθενται κατὰ διάταξιν τοῦ Συντάγματος εἰς παραχώρησιν ὑποθήκης, ἐκεῖ ὅπου ὑφίστανται ἄλλαι παραχωρήσεις ἐμπραγμάτου δικαιώματος, ἀλλ’ ἔχω ὑπ’ ὄψιν καὶ γενικὰς ἄλλας διατάξεις τοῦ δικαίου κατὰ τὰς ὁποίας δαπάναι γενόμεναι πρὸς συντήρησιν πράγματος τινὸς προηγοῦνται παντὸς ἄλλου. Δημιουργοῦσιν ἕνα ἐνέχυρον γενικῶς προηγούμενον πάσης ἄλλης ὑποχρεώσεως. Ὁ λόγος εἶναι πρόδηλος, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ νόμος δέχεται τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Διότι κύριε, τί θὰ πάρῃς ἐὰν τὸ πρᾶγμα κατεστράφη; Τὶ θὰ ἔπερνες ἐσύ, δὲν θὰ ἔπερνες τίποτε. Λοιπὸν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς αὐτῆς νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ σκεφθῶμεν περὶ ἀντικαταστάσεως τῶν δανείων ὡς δανείων πρώτης ὑποθήκης.

§243Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ διαφορετικά.

§244Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πρέπει κατά τινα τρόπον νὰ γίνῃ καὶ διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ ἡ ρύθμισις τῶν παλαιῶν καὶ νέων χρεῶν τοὐλάχιστον ἀφιεμένης περιόδου μιᾶς 3ετίας, εἴτε διὰ δικαιοστασίου εἴτε κατ’ ἄλλου τρόπου δι’ ἐνοικιοστασίου. Διότι γνωρίζετε κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἐπαγγελματίαι οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην νὰ κάμουν τὰς ἐργασίας των. Γνωρίζω, τὸ δυσχερὲς τὸ ἐκ τῆς συγκρούσεως τῶν συμφερόντων, ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν δυνάμεθα νὰ τὴν κάμωμεν.

§245Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Αὐτὸ μελετᾶται καὶ θὰ γίνῃ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν.

§246Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ δικαιοστάσιον νὰ τὸ κάνετε ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόοδον τῶν δικῶν δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος, τοὐναντίον αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ἀντίληψις τῶν συμπολιτῶν μας, θὰ ἔχητε δὲ καὶ σεῖς πληροφορίας κ. ὑπουργέ, διότι ἐὰν γίνεται ἐκτέλεσις διὰ προηγούμενα χρέη τί θὰ γίνῃ; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ λέγω τοῦτο, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ φτιάνομεν διὰ τὰ νέα δάνεια πρέπει νὰ προσέξωμεν εἰς ἓν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, πῶς νὰ τοὺς θέσωμεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ὁδόν. Ἐὰν διὰ τὰ νέα δάνεια τοὺς ἀπαλλάξητε τῶν τόκων ἐπὶ μίαν δεκαετίαν, τί θὰ γίνῃ; Λοιπὸν ἂς κάνωμεν κἄτι ἄλλο, νὰ ἐπανέλθῃ ἡ κανονικὴ τροχιά, δὲν εἶναι δυνατὸν κύριε ὑπουργὲ νὰ ἐπανέλθῃ μέρος ἐξ αὐτῶν, διότι καὶ ὁ ἔμπορος θέλει νὰ κάμῃ ἐργασίας καὶ ὁ ἰατρὸς καὶ ὁ δικηγόρος καὶ πᾶς τις, δὲν κατεστράφη ἡ πόλις τὰ κτίρια, ἀλλ’ ἡ οἰκονομικὴ ζωὴ τοῦ τόπου καὶ ἐφ’ ὅσον γίνεται τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ γίνῃ, παρὰ ἐὰν παραχωρήσητε ἓν χρονικὸν διάστημα.

§247Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ, διότι εἶναι πολλοὶ δανεισταὶ οἱ ὁποῖοι ὅλην τους τὴν περιουσίαν τὴν ἔχουν εἰς ἐνυπόθηκα δάνεια.

§248Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Πρέπει νὰ ψηφισθῇ εἰδικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ κανονίζῃ τὰ δικαιώματα αὐτά.

§249Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ σχετικῶς πρὸς τὸ βασικὸν μέρος τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, τώρα ἔχω καὶ 2 ἄλλα οἰκονομικὰ ζητήματα, τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα τῶν δανείων σχετικῶς πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ἐπισκευὰς εἰς τὸ Λουτράκι, ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τοὺς δώσῃ μίαν ἐγγύησιν, ὥστε νὰ πάρουν ἕνα ποσὸν χρηματικόν. Περὶ τούτου εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω ἰδιαιτέρως μὲ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ εἰσηγηθῇ τὸ ζήτημα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Νομίζω, ὅτι πρέπει αὐτὸ νὰ τακτοποιηθῇ καλλίτερον, διότι θὰ διευκολυνθῶσιν πολὺ οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Θὰ συστήσω δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι αὐτοὶ ἔχουν ἐνυπόθηκα τὸ μὲν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, τὸ δὲ εἰς ἄλλας Τραπέζας. Ἐὰν πρόκειται περὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, θὰ τῆς δώσουν ἕνα 40–50% καὶ δύναται ἡ Τράπεζα νὰ δώσῃ καὶ ἕνα δεύτερον ἐνυπόθηκον. Ἀλλ’ ὅταν πρόκειται, νὰ πάρουν χρήματα ἐξ ἄλλης Τραπέζης, οὐχὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ὅταν ἔχουν δάνειον εἰς βάρος τοῦ κτήματος ἐκ μέρους ἰδιώτου δανειστοῦ, ἡ Τράπεζα ἡ Ἐθνικὴ δὲν δανείζει καὶ διὰ νὰ λάβωσι τὸ πρόσθετον ποσὸν εἶναι ἀνάγκη δύο πράγματα νὰ γίνουν, ἢ νὰ λάβῃ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα δευτέραν ὑποθήκην ἀφοῦ δὲν πρόκειται τὸ κτῆμα νὰ βαρυνθῇ πλέον τῶν 50% τῆς ἀξίας του ἢ ἡ Τράπεζα, νὰ πληρώσῃ τὴν πρώτην ὑποθήκην καὶ ν’ ἀναλάβῃ τὸ σύνολον. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς δὲν παρουσιάζει καμμίαν δυσχέρειαν. Ὠφείλω, νὰ εἴπω, ὅτι ἐκφράζω ὄχι μόνον ἰδικήν μου γνώμην, ἀλλ’ ὅλων τῶν συμπολιτῶν μου, ὅτι τὸ Κράτος ὑπεβλήθη εἰς μίαν μεγάλην δαπάνην. Βεβαίως εἶναι γνωστὸν, ὅτι εἰς τοιαύτας περιστάσεις γίνονται πάντοτε ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων σπατάλαι τινές. Βεβαίως ἐδῶ δὲν ἐγένοντο καταχρήσεις, ἐγένοντο σπατάλαι τὰς ὁποίας τόσον πολὺ τὰς ἠσθάνθησαν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ, ὥστε ἂν ἦτο δυνατόν, νὰ στερηθῶσιν, διὰ νὰ μὴ δώσωσιν χώραν εἰς σπατάλην, θὰ τὸ ἔπραττον εὐχαρίστως. Θέλω, νὰ εἴπω ὅτι δὲν ὑπῆρξεν εἰς τὰς δύο διαμαρτυρίας τῶν διάθεσις ἀπὸ πολιτικῆς ἀπόψεως, ὅλοι αὐτοὶ συνῆλθον μίαν ἡμέραν καὶ τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον τὸ ἐκπροσωποῦν τὴν κοινότητα ἔκαμε ψήφισμα διαμαρτυρίας τὸ ὁποῖον βεβαίως γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐστάλη εἰς αὐτήν, διὰ τοῦ ὁποίου δηλοῦσιν, ὅτι ἡμεῖς κύριοι δὲν ἐννοοῦμεν, νὰ λάβωμεν χρῆμα τοῦ δημοσίου, τὸ χρῆμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν εἶναι ἰδικόν μας καὶ τὸ περιμένομεν, νὰ τὸ πάρωμεν, διὰ τὴν ἀποκατάστασίν μας.

§250Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀλλὰ πρέπει, νὰ τονισθῇ, ὅτι καταχρήσεις δὲν ἔγιναν. Ἔγιναν σπατάλαι.

§251Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ὁ ἀντιλέγων. Καταχρήσεις δὲν ἔγιναν, θέλετε νὰ σᾶς εἴπω τί μοῦ κατήγγειλαν προχθές; Μοῦ κατήγγειλαν, ὅτι ἐδόθησαν συνδρομαὶ εἰς χωρία εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐγένοντο ζημίαι. Εἰς τὸν ἅγιον Βασίλειον π. χ.

§252Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τοιαῦται σπατάλαι βεβαίως ἐγένοντο.

§253Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Λέγω δὲ ἀκόμη, ὅτι ἐκεῖ διετηρήθη μία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία συνέστη, ὅταν παρουσιάσθη ἡ ἀνάγκη ἐνεργειῶν τινων σχετικῶν πρὸς τὴν περίθαλψιν τῶν παθόντων, μοὶ εἶπον δέ, ὅτι δι’ αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν δαπανῶνται 40.000 δραχμῶν μηνιαίως. Ἔχω παρ’ ἐμοί, δὲν τὴν ἔχω μαζί μου, μίαν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία ἀναφέρει, ὅτι περιλαμβάνει ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ δέκα ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται πρὸς 4.000 δραχμῶν κατὰ μῆνα. Ἐὰν ἐξοδεύωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον 40.000 δραχμῶν κατὰ μῆνα, ἀσφαλῶς ταῦτα εἶναι χρήματα ὄχι ἐξωδευμένα, ἀλλὰ πεταγμένα. Δὲν πρέπει, νὰ λάβετε μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐνοχλοῦν τὸν παθόντα πληθυσμόν. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ διωργανώθη μετὰ τὴν ἀναχώρησιν ἐκ Κορίνθου τοῦ Μητροπολίτου, ὁ ὁποῖος καὶ ἐπανελθὼν δὲν ἠθέλησε καθόλου ν’ ἀναμιχθῇ.

§254Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ διωργανώθη μετὰ τὴν ἀναχώρησιν τοῦ Μητροπολίτου. Ἐφ’ ὅσον εὑρίσκετο ὁ Μητροπολίτης τὸ κῦρος του καὶ ἡ ἐπίδρασίς του ἐκάλυπτε ὅλα αὐτά. Ὅταν ἀνεχώρησεν τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην, νὰ στείλῃ ὑπαλλήλους τινας καὶ ἐγένοντο αὗται αἱ καταχρήσεις. Ἐφ’ ὅσον ἦτο ὁ Μητροπολίτης τὰ πράγματα ἦσαν ἐν τάξει.

§255Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον διὰ νὰ μὴ κάμω κατάχρησιν τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ὑπομονὴν νὰ μὲ ἀκούουν. Ὀφείλω, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ εἶναι ἔκτακτος ἐδημιουργήθη δέ, κατὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ Μητροπολίτου, ὁ ὁποῖος ὅταν ἐπανῆλθεν δὲν ἔλαβεν καθόλου μέρος εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ἔχω ἀνάγκην, νὰ τονίσω τοῦτο, διατὶ εἶναι ἕνα σημεῖον πρὸς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ κύριος συνάδελφος ἀπὸ τοῦ βήματος σχετικῶς πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ Μητροπολίτου. Αἴ κύριοι, ὅταν χθὲς ὁμιλῶν σχετικῶς μὲ τὴν Γερουσίαν εἶπον, ὅτι εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου πρόσωπα τοῦ κλήρου τὰ ὁποῖα ἐδείχθησαν ἀνώτερα καὶ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν σκοπῶν ἔξω ἐντελῶς τῆς ὑπηρεσίας των, ὅταν ἔλεγον τοῦτο εἶχον ὑπ’ ὄψιν ὁλόκληρον τὴν μορφὴν τοῦ Μητροπολίτου Κορινθίας. Διότι ἀληθῶς ὑπῆρξεν εἰς τὰς περιστάσεις ὑπέροχος ὅτι ὄχι μόνον διότι διὰ τῆς παρουσίας του ἔδωσε πίστιν καὶ ἐνεθάρρυνε τὸν κόσμον ἐκείνων τῶν παθόντων ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ πολὺ διετήρησεν τὸ κῦρος τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως τὸ ὁποῖον ἦτο ἑπόμενον νὰ προσβάλεται κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, ὅτε εἶχεν ἐπέλθει τὸ δυστύχημα, διότι οἱ ἄνθρωποι οἱ παθόντες δὲν ἔβλεπον τίποτε ἄλλο, παρὰ τὴν δυστυχίαν των. Τίποτε ἄλλο δὲν ἠδύναντο, νὰ σκεφθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅταν εἶχον τοιαύτην δυστυχίαν. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἔχω καθῆκον, νὰ εἴπω ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπὸς τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Καὶ τὴν πίστιν μου αὐτήν, ὀφείλω νὰ σᾶς τὸ εἴπω τὴν στηρίζω καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ κυρίως ἐκ τοῦ προσώπου τοῦ Μητροπολίτου.

§256Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πανελλήνιος, κοινὴ γνώμη.

§257Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν ὁ Μητροπολίτης δὲν εἶναι ὁ πρόεδρος καὶ δὲν ἀποτελεῖ τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἐγὼ θὰ καταψηφίσω τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Γνωρίζετε, ὅτι εἶναι ξένος πάσης ἐπιρροῆς καὶ οἱασδήποτε πολιτικῆς ἀναμίξεως· ἀποτελεῖ λαμπρὸν παράδειγμα. Πρέπει νὰ τὸ εἴπῃ τις. Εἰς ἐκ τῶν συναδέλφων ἔκαμεν μίαν παρατήρησιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν, νὰ συνεργάζεται ὁ Μητροπολίτης καθ’ ὅσον ὁ ὀργανισμὸς οὗτος, θὰ διαχειρίζηται καὶ χρήματα χαρτοπαιγνίων. Ἀλλὰ μήπως νομίζητε, κύριοι, ὅτι ὅταν γίνωνται αἱ φιλανθρωπίαι καὶ αἱ φιλοδωρίαι ἐξετάζεται ποτὲ μήπως αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι τὰς προσφέρουν τὰς ἐκέρδισαν εἰς τὰ χαρτοπαίγνια ἢ εἰς τὸ Χρηματιστήριον; Ὁ Μητροπολίτης νὰ διαχειρίζηται τὴν Λέσχην. Ὁ Μητροπολίτης καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, θὰ εἶναι τὸ ἴδιον, ὅτι εἶναι τὸ Κράτος. Δὲν πιστεύω νὰ νομίζητε, ὅτι τὸ Κράτος ἁμαρτάνει ὅταν εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἔχῃ χαρτοπαικτικὰς Λέσχας καὶ νὰ τὰς διαχειρίζεται. Ἄλλο τὸ ζήτημα ἂν πρέπῃ νὰ ἔχῃ ἢ ὄχι, ἀλλ’ ὅταν ἔχῃ μίαν πηγὴν πλούτου νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ ἴδιον, ὡς νὰ διαχειρίζεται τὸ Κράτος τὸν πλοῦτον ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπὸ μίαν εὐγενῆ καὶ ἀγαθὴν προαίρεσιν. Δὲν δύναται νὰ γίνηται κανεὶς σοβαρὸς λόγος, ἂς μὴ ἐπιτρέψῃ ὁ συνάδελφος, ὅτι διότι θὰ ὑπάρχωσι τὰ χρήματα αὐτά, ὁ Μητροπολίτης θὰ εὑρίσκῃ δυσχέρειαν εἰς τὸ νὰ εἶναι διαχειριστής. Σχετικῶς πρὸς τὸ ἕτερον οἰκονομικὸν ζήτημα τῶν 70 ἑκατομμυρίων πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι εἶμαι καθ’ ὁλοκληρίαν σύμφωνος μὲ τὸν κ. συνάδελφον εἰς ὅσα εἶπεν καὶ χαίρω, ὅτι ἔχω καὶ τὴν Κυβέρνησιν σύμφωνον. Θὰ κάμω μόνον μίαν προσθήκην ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη. Βεβαίως ὅταν διατίθενται τὰ χρήματα κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνεται ὅλη ἡ ἀναγκαία πρόνοια ἡ ὁποία λαμβάνεται εἰς πᾶσαν ἄλλην περίστασιν, διότι πρόκειται περὶ χρημάτων Κυβερνητικῶν, δὲν δύναμαι παρὰ νὰ παρέχω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὡς μέλος τῆς Βουλῆς πᾶσαν εὐκολίαν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται, ὡς ἐκ τῶν ἐξαιρετικῶν περιστάσεων. Τούτου τιθεμένου κατὰ τὰ ἄλλα νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιβεβλημένον ἔχει καθῆκον νὰ ἴδῃ πῶς διετέθησαν τὰ χρήματα αὐτά. Τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα νομίζω, ὅτι τὸ ἐξήντλησα. Ἓν ζήτημα ἔχω ἀκόμη, κατ’ ἐμὲ οὐσιῶδες, τὸ ζήτημα τῆς διοικήσεως τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ καταρτισθῇ τὸ σῶμα τοῦτο. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴ ἐπέρχεται βραδυπορία χωρὶς ἐπίσης νὰ συμβαίνουν ἀπερισκεψίαι καὶ χωρὶς ἐπίσης νὰ δίδωνται ἀφορμαὶ παραπόνων εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ὡς ἐκ τῆς καταστάσεως εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ παραπονῶνται καὶ νὰ μὴ ἔχουν ἀφορμὰς κατὰ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ καὶ ὡς ἐκ τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα διοικοῦσι τοῦτον. Διὰ τοῦτο συνέστησα ἀπολύτως εἰς τοὺς συμπολίτας μου, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ λάβωσι μέρος εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ καὶ τοῖς εἶπον, ὅτι θὰ ἐκάμνετε ἁμάρτημα κατὰ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ καὶ καθ’ ὑμῶν αὐτῶν, ἐὰν ἠθέλετε νὰ εἶσθε ἐνεργὰ μέλη εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Συνέστησα τοῦτο ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν εἶχε τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Λουτρακίου καὶ ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Κορίνθου, θὰ εἶναι μέλη τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Πρέπει δὲ νὰ εἴπω, ὅτι ὅλοι ἀνεγνώρισαν τὴν γνώμην ταύτην ὡς ὀρθὴν καὶ ἐδέχθησαν νὰ μὴ εἶναι μέλη εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν, ἀλλὰ μόνον νὰ χρησιμεύωσιν, ὡς εἰσηγηταὶ τῶν ἀναγκῶν αἱ ὁποῖαι θὰ παρουσιάζωνται, ὁσάκις ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός, εὕρισκε τοῦτο ἀναγκαῖον καὶ ὡς μέλη δίδοντα γνώμην συμβουλευτικήν, ὅταν τὰ λοιπὰ μέλη τὰ τακτικὰ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ζητήσωσι τοῦτο. Κατὰ τοῦτο ἀκόμη θ’ ἀπαλλάξωμεν καὶ ἀπὸ μίαν δαπάνην ἡ ὁποία θὰ ἐπιβάρυνεν εἴτε τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν εἴτε τὰς κοινότητας, ὅταν τὰ πρόσωπα ταῦτα θὰ ἠναγκάζωντο νὰ ἔρχωνται ἐδῶ εἰς κάθε περίστασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς θὰ ἤθελε νὰ συζητήσῃ. Πρέπει νὰ εἴπω πρὸς τιμὴν τῶν προσώπων ἐκείνων τὰ ὁποῖα σήμερον κατέχουσι τὴν θέσιν αὐτὴν εἰς τὸ συμβούλιον, ὅτι εὑρέθησαν σύμφωνα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι μέλη ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, θὰ συνίστων ἐπίσης νὰ μὴ ὑπάρξῃ μέλος ἔστω καὶ ἂν ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως, θὰ ἐθεωρεῖτο χρήσιμον καὶ ἕτερον πρόσωπον τὸ ὁποῖον διαφαίνεται εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Τὸ λέγω, διὰ πρόσωπον μὲ τὸ ὁποῖον φιλικώτερον ἢ μετ’ ἄλλου συνδέομαι καὶ εἶναι ἓν πρόσωπον τὸ ὁποῖον παρεῖχεν ὑπηρεσίας μεγάλας κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν σεισμῶν. Ἀλλὰ χάριν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τὸ ὁποῖον κυριολεκτικῶς θὰ εὕρισκεν....... ν’ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν ἐνεργὸν διαχείρησιν αὐτοῦ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ καὶ θὰ δώσῃ ἀφορμὴν μ’ ὅλην τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν τὴν ὁποίαν θὰ εἶχε νὰ μὴ δύναται νά δώσῃ ἀφορμήν .....

§258Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ποῖον ἐννοεῖτε;

§259Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη καὶ διὰ τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν ἀκόμη νὰ διαγραφῇ.

§260Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ποῖον ἐννοεῖτε, νὰ διαγραφῇ, διότι ἠμποροῦμεν, νὰ εὑρεθῶμεν καὶ σύμφωνοι, νὰ τὸν διαγράψωμεν.

§261Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὑποθέτω, ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν σύμφωνοι.

§262Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ διαγραφῇ ἀπὸ τοῦδε. Σᾶς παρακαλῶ κύριοι συνάδελφοι, νὰ πεισθῆτε, ὅτι εἶμαι πρῶτος ἐγὼ ὁ ὁποῖος θέλω νὰ φύγω. Ἄλλως δὲν εἶναι γνωστὰ τὰ πρόσωπα.

§263Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἂς εἶναι. Πρόκειται λέγω τοῦτο, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τὸ ἕτερον σημεῖον τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ συμπολίτης μου, ὅτι ἐκ τῶν μελῶν τὰ ὑπηρεσιακὰ τὰ ὁποῖα εἶναι μέσα εἶναι πολλά. Θέσατε οἱονδήποτε θέλετε εἴτε τὸν ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας εἴτε οἱονδήποτε ἄλλον ὑπουργόν, ἀλλ’ ἕνας ἀρκεῖ. Τόσον περισσότερον καθιστᾷ ἡ συμμετοχὴ αὐτῶν τῶν προσώπων δυσχερεστέραν τὴν διαχείρησιν ἐκ τῆς ἀπόψεως, ὅτι ὑπάρχει μία ἄλλη διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἐὰν οἱονδήποτε ἐκ τῶν προσώπων τούτων τότε πλέον ἡ ὑπόθεσις θὰ τεθῇ εἰς τὸ συμβούλιον. Ἀλλὰ τοῦτο παραλύει τὴν βάσιν τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, διότι ὁ αὐνόνομος ὀργανισμὸς αὐτὴν τὴν βάσιν ἔχει. Νὰ λείψῃ ἡ πολύπλοκος αὐτὴ διαχείρησις τῶν ὑπουργείων. Εἰς τὴν βάσιν αὐτὴν τίθεται ἓν σημεῖον τὸ ὁποῖον δυσχεραίνει τὴν ἐργασίαν. Νομίζω, ὅτι ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀραβαντινός, θ’ ἀρκέσῃ νὰ εἶναι ἓν πρόσωπον εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν εἰς τὸν ὁποῖον, ν’ ἀποτελῇ τὸν σύνδεσμον μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Ἐὰν ἀφαιρέσητε τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τότε παρέλκει καὶ ἡ διάταξις τοῦ συμβουλίου ἐν περιπτώσει διαφωνίας ἑνὸς ἐκ τῶν μελῶν, διότι τότε θὰ ἐπέρχηται μεγάλη βραδύτης. Νομίζετε, ὅτι πρέπει ἴσως εἰς ὡρισμένα τινὰ ζητήματα ἡ ἀπόφασις τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ νὰ ὑποβάλητε εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἁρμοδίου εἰς τὴν περίστασιν ὑπουργοῦ; Αὐτὸ ἂς τεθῇ.

§264Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶναι χειρότερον.

§265Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι εἰς ὅλα. Θὰ σᾶς ἔλεγον, προχείρως κάμω τώρα αὐτὴν τὴν σκέψιν, ἐὰν πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀντικειμένου τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον μεγαλυτέρας προσοχῆς, αὐτὸ νὰ ἔρχεται εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὅταν διαφωνήσῃ τὸ μέλος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ περὶ αὐτῶν τῶν πραγμάτων δὲν γνωρίζω ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι, θὰ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι, θὰ ἐνδιαφερθοῦν. Δὲν λέγω, ὅτι δὲν εἶναι χρήσιμοι, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ τονίζω εἶναι, ὅτι ὑπάρχει μέγας ἀριθμὸς προσώπων ὑπηρεσιακῶν καὶ συγχρόνως, διὰ τῆς διατάξεως τῆς ἄλλης ἐμποδίζεται ἡ ταχυτέρα λειτουργία τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Αὐτὰ εἶχον σχετικῶς νὰ εἴπω. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διοίκησιν, δὲν εἶμαι σύμφωνος εἰς τὸ ἕτερον ζήτημα μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, νὰ περιορίσωμεν τὰ μέλη τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ μείνῃ ἡ διάταξις περὶ προσλήψεως δύο μελῶν προτάσει τοῦ Α. Ο. ἂν παραστῇ ἀνάγκη. Ἠρωτήθην μάλιστα διατὶ ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ εἶπον, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν ἀνάγκην ἑνὸς ἢ δύο προσώπων ἀκόμη, τὰ ὁποῖα ὅταν εἶναι ἱκανὰ καὶ ἐπιτήδεια, θὰ βοηθήσωσι κατὰ πολύ. Μετὰ ταῦτα ἓν ὑπολείπεται ἀκόμη τὸ ζήτημα τῆς ἐκτάσεως τοῦ Α. Ο. Ἡ ἐπιτροπὴ ὥρισεν κατόπιν, ὅτι αὕτη πρέπει νὰ κανονισθῇ, διὰ διατάγματος. Ἡμεῖς οἱ Κορίνθιοι εὑρισκόμεθα εἰς δυσχερῆ θέσιν, διότι σχετικῶς μὲ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Α. Ο, ὑπάρχουν καὶ μέρη τὰ ὁποῖα δὲν θέλουν νὰ ὑπαχθοῦν, ὅπως τὸ Κιᾶτον, Ξυλόκαστρον, τὰ ὁποῖα λέγουν δὲν πρέπει, νὰ ἔλθῃ ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ν’ ἀλλάξῃ τὸ σχέδιον.

§266Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οἱ φόβοι των εἶναι χιμαιρικοί.

§267Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ ἐν τούτοις οἱ παθόντες λέγουν: Περιορίσατε τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν ἐδῶ, μήπως ἀνοίξωμεν δουλειὰ ἀλλοῦ. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἦτο δύσκολον, νὰ καθορισθῇ ἡ δικαιοδοσία καὶ ἄνευ διατάγματος καθοριζομένων τῶν ὁρίων εἰς τοὺς δύο πρώην δήμους.

§268Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι καὶ μερικὰ χωριά, τὰ ὁποῖα δὲν περιλαμβάνονται, ὅπως τὸ Μελίσσι.

§269Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀλλὰ εἶναι καὶ ἄλλα χωριὰ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην μᾶλλον δανείων πρὸς ἀνοικοδόμησιν καὶ ἀτελειῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀτελείας ταύτας νομίζω, ὅτι πρέπει, νὰ παρασχεθοῦν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ δικαιοδοσία αὕτη περιορίζεται εἰς τοὺς δύο πρώην δήμους Κορινθίας καὶ Περαχώρας. Ἐκτὸς τούτου ὁπότε δύναται, νὰ ἐπιλαμβάνεται τῶν θεμάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸν ὀργανισμόν, ἐφ’ ὅσον ἤθελε παραστῇ ἀνάγκη περὶ τῆς ὁποίας θὰ κρίνῃ ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς καὶ εἰς ἄλλα σεισμοπαθῆ μέρη, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ παραχωρῇ δάνεια πρὸς ἀνοικοδόμησιν μὲ ἀτέλειαν.

§270Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τότε περιορίζεται εἰς τὰς σεισμοπαθεῖς περιφερείας.

§271Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μήπως ἐπεκτείνετε καὶ τὰς καταχρήσεις.

§272Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι θὰ εἶναι ἀνώτεροι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ διευθύνουν τὸν Α. Ο. Μία ὑπηρεσία πολὺ τακτοποιημένη. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω κύριοι καὶ εὐχαριστῶ τοὺς κυρίους ὑπουργοὺς καὶ βουλευτάς, διὰ τὴν ἀνοχήν των, οἱ ὁποῖοι χάριν τῶν συμπολιτῶν ἡμῶν ἐφάνησαν ἀληθῶς εὐγενέστατοι.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§274Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Καίτοι κύριοι, ἡ θέσις μου εἶναι δυσχερής, ἐν τούτοις προέχει δι’ ἐμὲ τὸ ζήτημα τῶν σεισμοπαθῶν, ὡς ἐκ Κορινθίας καταγομένου βουλευτοῦ καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τοὺς προλαλήσαντας, ὡς πρὸς τὸ οἰκονομικὸν μέρος. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργὸς ἐν τῇ μελέτῃ τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ, νὰ δώσῃ μεγάλην προσοχήν, διότι ἡ σωτηρία καὶ εὐτυχία τῶν συμπολιτῶν μου ἔγκειται εἰς τοῦτο. Δὲν γνωρίζω ποία θὰ εἶναι εἰς τὸ μέλλον ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Α. Ο. ἀλλὰ πάντως πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ λειτουργῇ ἐπωφελῶς καὶ ν’ ἀποδώσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποδώσῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ συμβουλίου, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, νὰ ἀποσβεσθῇ πᾶν μέλος τὸ ὁποῖον παρουσιάζει πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν εἰς τὸ μέλλον. Συμφωνῶ νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις, περὶ ἀντιπροσώπου τοῦ Σ.Π.Α.Π. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προεδρίαν καὶ συμμετοχὴν τοῦ Μητροπολίτου, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κορινθίας συνάδελφος, νὰ διαφωνήσω. Φρονῶ, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἐπισκόπου παρέσχε ὑψίστας ὑπηρεσίας κατὰ τὰς κρισίμους ἐκείνας ἡμέρας εἰς ὅλα τὰ μέρη. Ἡ παρουσία του μᾶς παρέχει πλήρη τὴν πεποίθησιν καὶ ἐμπιστοσύνην, ὅτι χειριζόμενος τὸ ζήτημα χειριζόμενος μίαν μεγάλην ὑπόθεσιν, θὰ παράσχῃ τὰς ὑπηρεσίας αὐτοῦ καὶ θὰ συνεχίσῃ αὐτὰς μετ’ ἀφοσιώσεως καὶ ζήλου. Φρονῶ, ὅτι ἐὰν λείψῃ ἡ προσωπικότης τοῦ μητροπολίτου, θὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος μὲ τὸν ν. ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, νὰ μὴ ψηφισθῇ ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός. Ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κ. συνάδελφόν μου, νὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς τὴν καθ’ οἷον δήποτε τρόπον παραχώρησιν τῶν γηπέδων τοῦ δημοσίου τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης τῶν εὑρισκομένων ἐν Λουτρακίῳ καὶ Κορίνθῳ, διότι ἔχει μέγα προορισμὸν εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν, καθόσον πρόκειται νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς λουτροπόλεως Λουτρακίου κατὰ τρόπον ἐκπολιτιστικὸν καὶ πρὸ παντός, νὰ στεγάσῃ 150 οἰκογενείας ἀστέγους, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουσι γήπεδον οὔτε πόρους, διὰ νὰ στεγασθῶσιν. Διὰ τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα θὰ παράσχῃ ἡ Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα, ἤτοι διὰ τῆς παραχωρήσεως γηπέδων, θὰ στεγασθῶσιν ἀρκεταὶ οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι σήμερον μένουσιν εἰς τὸ ὕπαιθρον. Ἰδιαιτέρως, θὰ παρακαλέσω, νὰ δώσῃ μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα, ὥστε νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν προτέραν θέσιν της μία πόλις ἀκμάζουσα μέχρι τοῦδε καὶ καταστραφεῖσα ἀπὸ τὴν θεομηνίαν.

§275Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔλαβον ὑπὸ σημείωσιν, ὅλα τὰ προταθέντα καὶ θὰ ἐπικοινωνήσω μετὰ τῶν συναδέλφων μου καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἴδωμεν ποίας ἐκ τῶν προτάσεων, θὰ δυνηθῇ ἡ Κυβέρνησις, νὰ δεχθῇ καὶ θὰ διατυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὁπότε θὰ ἀπαντήσω ἐπὶ σημείων τινῶν τῶν ἀγορευσάντων.

§276Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἐπειδὴ περατοῦται ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου ἔχω μίαν τροπολογίαν. Ἡ συμπάθεια τῆς Βουλῆς ἐκδηλοῦται ὅσον τὸ δυνατὸν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐπίρρωσιν τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία δεσμεύει τὸ Κράτος, διὰ πολλὰ ἔτη καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ τὸν μοναδικὸν πόρον δύναταί τις εἰπεῖν τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, δι’ αὐτὸ ἔκαμα τροποποίησιν εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ, ὅτι ἐὰν τὸ Κράτος συστήσῃ λέσχας νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ τὸ ἄνοιγμα αὐτῶν εἰς ἀκτῖνα 150 χιλιομέτρων, τὰ ἔσοδά των δέ, νὰ διατίθενται ὑπὲρ τοῦ ὀργανισμοῦ ἀποφευγομένων οὕτω τῶν ἀποζημιώσεων τοῦ δημοσίου, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψητε σήμερον καὶ αὔριον μία Κυβέρνησις ἄλλη, νὰ μὴ δύναται νὰ λύσῃ τὴν σύμβασιν ἄνευ κολοσσιαίας ἀποζημιώσεως ἐνῷ, διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς δίδονται ὅλοι οἱ πόροι εἰς τὸν αὐτὸν ὀργανισμὸν καὶ νὰ μὴ ὑποχρεοῦνται εἰς ἀποζημίωσιν.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σταλῇ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν.

§278Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὁ κ. Ἀραβαντινὸς ὑπεστήριξε μίαν προσθήκην εἰς τὸ νομοσχέδιον, τῆς ὁποίας σκοπὸς καὶ ἀντικείμενον εἶναι νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις τῶν γαιῶν, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν παθόντων ἐκ τῶν σεισμῶν. Ἡ τροπολογία δὲν περιορίζεται διὰ τὴν Κόρινθον μόνον, οὐχ’ ἧττον εἶναι συναφὴς μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς αὐτό, διότι ἐκτὸς τῶν σεισμοπλήκτων Κορινθίων εἶναι δυνατὸν νὰ ὠφεληθῶσι καὶ ἄλλοι, διὰ τῆς ἀποδοχῆς δὲ αὐτῆς, θ’ ἀποφύγωμεν τοῦ νὰ κάμωμεν ἰδιαίτερον νομοσχέδιον.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν τροπολογίας.

§280Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Θὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν.

§281ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις θὰ κηρυχθῇ περαιωθεῖσα, δὲν θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ αἱ τροπολογίαι δὲν θὰ ψηφισθῶσιν, θ’ ἀναγνωσθῶσιν, καὶ ἡ Βουλὴ ἐὰν θέλῃ θά τὰς ἐγκρίνῃ.

§282Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅλαι αἱ τροπολογίαι θὰ σταλῶσιν. Δὲν θὰ εἶμαι ἕτοιμος αὔριον, ἀπόφασις θὰ ληφθῇ τὴν Παρασκευὴν πρὸ τῶν ἐπερωτήσεων, ὁπότε θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Τοῦτο νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωθεῖσα ἡ συζήτησις καὶ λαμβάνεται ἀπόφασις, ὅπως τὴν Παρασκευὴν πρὸ τῶν ἐπερωτήσεων ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 4.30′ μ.μ. (Ὥρα 10.15 μ.μ.)