1928.10.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 5η

ΤΡΙΤΗ 30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1928

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρᾳ 4.30 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα, ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Τὸ Σωματεῖον ἀδικηθέντων ἁμαξηλατῶν παρακαλεῖ ὅπως χορηγηθῇ εἰς αὐτὸ χρηματικὴ ἐνίσχυσις ἐκ τοῦ ταμείου Τροχαίας Κινήσεως. — Τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον Μεσσηνίας ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἐπαναφορὰν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. — Ὁ Προμηθευτικὸς Συνεταιρισμὸς Γυθείου διαμαρτύρεται κατὰ τῆς καταθλιπτικῆς δεκάτης τοῦ ἐλαίου. — Ἡ Γενικὴ συνέλευσις τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ προσφύγων τροχιοδρομικῶν Θεσσαλονίκης παρακαλεῖ ὅπως ἀποσταλοῦν αἱ καθεστερούμεναι πιστώσεις πρὸς ἀνέγερσιν οἰκίσκων πρὸς τὸν ἐργολάβον, καθόσον ἐσταμάτησεν ἡ οἰκοδομικὴ ἐργασία. — Ὁ ἀπόστρατος χωροφύλαξ Γ. Ἀντωνόπουλος ζητεῖ τὴν βελτίωσιν τῆς συντάξεώς του. — Ὁ Τηλέμαχος Παπαδόπουλος παρακαλεῖ ὅπως ἐνεργηθοῦν τὰ δέοντα καὶ ἀποζημιωθῇ διὰ τὰ καταληφθέντα ὑπὸ τῶν Τουρκικῶν ἀρχῶν εἰς Ἄδανα κτήματά του. — Οἱ ὑποδικοκατάδικοι ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ καὶ καταχρήσει κρατούμενοι ἐν ταῖς Φυλακαῖς Πατρῶν παρακαλοῦν ὅπως ἀκυρωθῇ τὸ ψήφισμα τῆς 29ης Δεκεμβρίου περὶ ἐκδικάσεως ὡρισμένων ἀδικημάτων παρ’ Ἐφετείων. — Ὁ Σύλλογος τῶν Μακεδονομάχων «Παῦλος Μελᾶς» ὑποβάλλει διὰ ψηφίσματος διάφορα αἰτήματα. — Ὁ στρατιώτης τοῦ Συντάγματος Εὐζώνων Λαμίας Σ. Πολίτης παρακαλεῖ νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν πρώτην πεντάδα τῶν ἐπιλαχόντων ἐν διαγωνισμῷ διὰ τὴν στρατιωτικὴν Ἰατρικὴν Σχολήν. — Ὁ ὁπλαρχηγὸς Ε. Διπλαράκης ζητεῖ ὅπως τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ὁ νόμος περὶ προστασίας καὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἀδικηθέντων ὑπὸ τοῦ Κράτους. — Ὁ Σύλλογος Ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Ἡρακλείου παρακαλεῖ ὅπως ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ ἑκάστου καὶ τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας δοθῇ εἰς αὐτοὺς ἀποζημίωσις ἢ σύνταξις. — Ὁ Πρόεδρος τοῦ Παμπροσφυγικοῦ Συλλόγου Νιαούσσης «ἡ Ἀποκατάστασις» ἀποστέλλει εἰδικὴν μελέτην ἐπὶ τοῦ προσφυγικοῦ ζητήματος συγγραφεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Δοξοπούλου. — Ὁ ἐν ἀποστρατείᾳ ταγματάρχης τοῦ πεζικοῦ Γαρδίκης Δημήτριος παραπονεῖται κατὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ ἐννεαμελοῦς στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον παρανόμως ἀφῆκεν αὐτὸν εἰς τὸν πίνακα Γʹ. Ὁ κ. Ι. Καναβὸς (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια. 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7)10)27 Ν. Δ. περὶ γεωργικῶν σχολείων μέσης ἐκπαιδεύσεως καὶ 2) Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 512 περὶ καταπολεμήσεως ἀρουραίων καὶ ἀκρίδων. Οἱ κ.κ. Α. Καραπᾶνος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) καὶ Α. Πετρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλουσι νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τσεχοσλοβακίας συναφθείσης συμβάσεως περὶ ἀμοιβαίας δικαστικῆς ἀντιλήψεως καὶ βοηθείας ἐπὶ ὑποθέσεων ἀστικοῦ καὶ ἐμπορικοῦ δικαίου ὡς καὶ ἐπὶ τῶν κληρονομικῶν ὑποθέσεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐπαναφορᾶς ἀπομακρυνθέντων ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν». Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Ταλιαδοῦρος ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως δασμοῦ ἐπὶ ἀραβοσίτου». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν Ὁ κ. Μαχαίρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐργατῶν κλωστηρίων Πειραιῶς.

§3Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Καὶ εἰς τὴν προηγουμένην βουλευτικὴν περίοδον, κ. Πρόεδρε, καὶ εἰς τὰς δύο συνόδους οἱ ἐργάται αὐτοὶ οἱ πολυπληθεῖς μιᾶς σπουδαιοτάτης βιομηχανίας τῆς χώρας μας, εἶχον ὑποβάλλει περίπου τὰ αὐτὰ παράπονα. Ὅτι δηλαδὴ δὲν ἐφαρμόζονται οἱ ὑπάρχοντες ἐργατικοὶ νόμοι καὶ συγκεκριμένως οἱ νόμοι περὶ γυναικῶν καὶ ἀνηλίκων, περὶ ὡρῶν ἐργασίας, ὁ νόμος περὶ νυκτερινῆς ἐργασίας, ὁ νόμος περὶ ἀτυχημάτων ἐν ἐργασίᾳ καὶ εἰδικώτερον ὁ νόμος 2168. Σχετικῶς μὲ τὸν νόμον περὶ γυναικῶν καὶ ἀνηλίκων κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας, ποῦ ἔπεσεν εἰς τὴν χώραν μας ἡ προσφυγικὴ δυστυχία, θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ ὅτι ἀνήλικα τέκνα, κάτω δηλαδὴ τῶν 14 ἐτῶν ἐργαζόμενα εἰς ἐργοστάσια, ἦτο δυνατὸν νὰ προσφέρωσι κἄτι τι εἰς τὴν πτωχήν των οἰκογένειαν. Δὲν ἠμπορεῖ ὅμως, κύριε Πρόεδρε ἡ Σεβαστὴ Κυβέρνησις νὰ ἀνεχθῇ καὶ σήμερον νὰ ἐργάζωνται κάτω τῶν 14 ἐτῶν γυναικόπαιδα καὶ νὰ φθείρωνται, ἐνῷ ὑπάρχει νόμος ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τὸ τοιοῦτον. Ἐπίσης ὁ νόμος περὶ ὡρῶν ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ ἐπαγγέλματα ἐθεσπίσθη δηλαδὴ τὸ ὀκτάωρον, τὸ ὁποῖον καθιερώθη διὰ τῶν διεθνῶν συμβάσεων τῆς Βασιγκτῶνος καὶ Γενεύης, εἰς τὰ ὑφαντουργεῖα δὲν ἐφηρμόσθη. Δὲν θέλω νὰ ἐξηγήσω ἐὰν ἔπρεπε ἢ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ ἢ ἐὰν εἶναι ὀρθὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρει ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἐργοδόται ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιπέσῃ ἡ ὑφαντουργία εἰς τὸν συναγωνισμὸν τῆς Ἰταλικῆς βιομηχανίας. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ γίνεται καὶ κατάχρησις τοῦ ὀκταώρου, διότι εἶναι γνωστόν, καὶ ἔχουν καταγγελθῆ εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὅτι τὰ πλεῖστα ὑφαντουργεῖα ἐργάζονται ἐπὶ 14 ὥρας τὸ εἰκοσιτετράωρον, ἀπασχολοῦν δὲ κυρίως ἐργάτας ἀνηλίκους. Ὁ νόμος 551 περὶ ἀτυχημάτων ἐπίσης δὲν ἐφαρμόζεται ἢ πλημμελῶς ἐφαρμόζεται. Κυρίως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ συστήσω εἰς τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου 2168. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ὑποχρεοῦνται ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι ἀπασχολοῦν πλέον τῶν 70 ἀτόμων νὰ ἱδρύσωσι, ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, ταμεῖα συντάξεως καὶ ἀσφαλείας κατὰ τῶν ἀσθενειῶν. Ἔχει ἀναγγελθῆ ἀπὸ πενταετίας καὶ ὁ νόμος δὲν ἐφηρμόσθη. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν καὶ τὴν Σεβαστὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ μὴ ἀφίσωσι καὶ τὴν φορὰν αὐτὴν τοὺς πολυπληθεῖς αὐτοὺς ἐργάτας, χωρὶς προστασίαν διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ ἕνα Ταμεῖον Συντάξεων τὸ ὁποῖον νὰ προικοδοτηθῇ καὶ ἀπὸ τοὺς ἐργάτας καὶ ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 20 χιλιάδες οἰκογενείας εἰς ὅλον τὸ Κράτος καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ γῆρας καὶ ἡ συντήρησις κατὰ τὰς ἀσθενείας των.

§4Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ μὴ ἀναγράφῃ ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει τῶν ἀναφορῶν ἀναφοράς, αἱ ὁποῖαι δὲν περιῆλθον εἰς γνῶσιν τοῦ Ὑπουργείου. Διότι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δυνατὸν ὁ ὑπουργὸς νὰ εἶναι γνώστης τῶν ἀναφερομένων.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν κανονισμὸν αἱ ἀναφοραὶ ὑποβάλλονται τὴν προτεραίαν τῆς ἀναγραφῆς των ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει. Ἔτυχε νὰ μὴν εἶσθε παρὼν κατὰ τὴν συνεδρίαν ἐκείνην.

§6Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ἀναφορὰ ἀνεγράφη πρὸ δύο ἡμερῶν, δὲν περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἡμῶν καὶ ἑπομένως δὲν θὰ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω σήμερον. Τὸ λέγω αὐτὸ διὰ τὸ μέλλον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι δικαίωμα σας νὰ ἐπιφυλαχθῆτε νὰ ἀπαντήσετε ἄλλην ἡμέραν.

§8Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ κ. συνάδελφος γνωρίζῃ πολὺ καλὰ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν διαθέτει ἀνάλογον προσωπικὸν διὰ νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐποπτεία τῆς ἐφαρμογῆς ὅλων τῶν ἐργατικῶν νόμων καὶ ἡ ἀνακάλυψις τῆς καταστρατηγήσεώς των. Δύνανται ὅμως οἱ θιγόμενοι ἐκ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τῶν νόμων, νὰ καταγγείλωσιν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἐφαρμόζουν τοὺς νόμους διὰ νὰ κάμῃ ἡ δικαιοσύνη τὸ καθῆκον της καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ κάμῃ τὸ καθῆκον της. Ταῦτα ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τῶν ὑφισταμένων νόμων ἐν σχέσει πρὸς τὰς ὥρας τῆς ἐργασίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἡλικίαν τῶν ἐργαζομένων ἔχω νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ ὑπουργείου παρουσιάζουν σχετικὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν πληρεστέραν ἀπὸ τὴν ὑφισταμένην τὴν ὁποίαν ἐλπίζω νὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαλαλᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς δικαιούχων ἀνταλλαξίμων Ἐδέσσης.

§10Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Ἐγὼ κατὰ λάθος ἐνεγράφην. Νομίζω ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἀτάκτων ἀγοραπωλησιῶν καὶ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ σπεύσῃ νὰ καταθέσῃ τὸ νομοσχέδιον τέλως πάντων διότι ὑποφέρει ὁ κόσμος. Ἰδίως εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καστορίας ὁ κόσμος εἶναι ἀνάστατος ἐπὶ 3μηνον ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν μέχρι σήμερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κόσμος νὰ ἡσυχάσῃ οὔτε ἐμεῖς. Λοιπὸν ἀφοῦ τὸ ζήτημα εἶναι μεμελετημένον ἐπὶ τόσα ἔτη ἂς λυθῇ τέλος πάντων κατὰ ἕνα τρόπον.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαστρατῆς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Αἰδηψοῦ.

§12Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἀλλὰ καὶ γενικῶς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν διότι εἶναι ζήτημα γενικοῦ ἐνδιαφέροντος. Οἱ κάτοικοι Αἰδηψοῦ διαμαρτύρονται, Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὸν τρόπον τῆς βεβαιώσεως καὶ τῆς εἰσπράξεως τοῦ φόρου. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀλλάξῃ τὸ φορολογικὸν σύστημα διὰ τοῦ ὁποίου αἱ εἰσπράξεις εἶναι ἐλάχισται. Τὰ παράπονα εἶναι ὅτι ζητοῦν νὰ ἀφομοιωθοῦν φορολογικῶς μὲ τὴν Κρήτην, μὲ τὴν Ἑπτάνησον καὶ μὲ τὰς ἄλλας νήσους εἰς τὰς ὁποίας εἰσπράττεται ὁ φόρος εἰς τὴν ἐξαγωγήν. Ἐπὶ πλέον δὲ ζητοῦν ὅπως ἐπιβληθῇ νὰ πληρώνεται ὁ φόρος ἐφ’ ὅσον ἰσχύει ὁ νόμος αὐτὸς εἰς εἶδος καὶ ὄχι εἰς χρῆμα, διότι ἐνῷ ἡ πραγματικὴ τοῦ ἐλαίου ἀξία, ἡ ἀγοραία, εἶναι μόλις 20 δραχμαί, πληρώνουν σχεδὸν τὸ διπλάσιον. Νομίζω, λοιπὸν, ὅτι συντρέχει εἰς τὸν νομόν, τουλάχιστον, Εὐβοίας ὁ τρόπος αὐτὸς νὰ ἐφαρμοσθῇ τῆς φορολογικῆς ἀφομοιώσεως ὅπως γίνεται εἰς τὴν Κρήτην καὶ ἄλλας νήσους, διότι ἐὰν εἰς τὴν Ἤπειρον ἢ ἀλλοῦ δὲν γίνεται ἡ φορολογικὴ ἀφομοίωσις διότι συντρέχει νὰ καταστρατηγῆται ὁ νόμος εἴτε δι’ ἄλλους λόγους, εἰς τὴν Εὔβοιαν ὡς νῆσον, δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο.

§13Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον ἐπὶ τῶν παραπόνων τὰ ὁποῖα διετύπωσε διὰ τὴν φορολογικὴν διαφορὰν μεταξὺ Κρήτης, Ἑπταννήσου, Μυτιλήνης καὶ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, ὅτι ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλλάδος ζητοῦν τὴν φορολογικὴν αὐτὴν μεταρρύθμισιν ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ λόγους γεωγραφικούς. Διὰ λόγους γεωγραφικούς, δυνάμεθα νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς φορολογίας εἰς τὰς νήσους, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ τὸν ἐφαρμόσωμεν καὶ εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα, διότι θὰ διέφευγε ὁ φόρος κατὰ τὸ πλεῖστον. Τὰ ἄτοπα τὰ ὁποῖα ἐγεννήθησαν καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον καὶ ἀλλαχοῦ ἠνάγκασαν καὶ τὴν προηγουμένην κυβέρνησιν καὶ τὴν προηγουμένην Βουλὴν νὰ καταργήσῃ τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς φορολογίας εἰς τὰ μέρη αὐτὰ καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα ἰσχῦον σύστημα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράπονον διὰ τὴν εἰς χρῆμα πληρωμὴν τοῦ φόρου ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι ἡ διατίμησις τοῦ ἐλαίου γίνεται εἰς τὰ διάφορα μέρη ἀπὸ μίαν τοπικὴν ἐπιτροπήν. Ὡς γνωρίζει ἡ Βουλὴ ἡ τοπικὴ ἐκείνη ἐπιτροπὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τὴν ἀξίαν τοῦ ἐλαίου ἡ ὁποία ὡς γνωρίζετε διαφέρει πολὺ κατὰ τὰ διάφορα μέρη. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔκαμε τοῦτο· δὲν ἐπεκύρωσε ἁπλῶς ἀλλὰ καὶ ἐλάττωσε τὰς ἐκτιμήσεις τὰς ὁποίας αἱ τοπικαὶ ἐπιτροπαὶ ὑπέβαλον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὴν τιμὴν τὴν ἀγοραίαν τοῦ ἐλαίου. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις ἐξετάζουσα σήμερον τὸ σύστημα τῆς ἀμέσου φορολογίας ἔχει ὑπ’ ὄψει της νὰ ἐξετάσῃ ποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθωσι βελτιώσεις εἰς τὸ σύστημα τοῦ φόρου τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ παράπονα ὅτι γίνονται καταχρήσεις θὰ ἐπιθύμουν νὰ γνωρίσω τὰς καταχρήσεις συγκεκριμένως καὶ τοὺς διαπράττοντας αὐτάς.

§14Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν νομίζω ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς φορολογίας εἶναι ἄτοπος καὶ ἐνοχλητικός. Ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ὡμίλησα διὰ τὴν ὡρισμένην περιφέρειαν διὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ κυρίως ἐνδιαφέρομαι, νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι σύμφωνος μαζύ μου. Ἡ Εὔβοια εἶναι νῆσος καὶ ὁ νομὸς Εὐβοίας ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ ἄλλας τέσσαρας νήσους καὶ ἑπομένως εἶναι καὶ δυνατὸν καὶ δίκαιον ἡ αἴτησις αὐτὴ τῶν κατοίκων νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§15Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐξετάσω.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς προέδρου κοινοτικοῦ συμβουλίου Μαδαίνης Παμίσου, ὁ κ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ ὁποῖος εἶναι ἀσθενὴς παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ νὰ ἀναβληθῇ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μεσσηνίας ὁ κ. Παπαφλέσας ἔχει τὸν λόγον.

§17Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε εἶναι γνωστὴ ἡ Μεσσηνιακὴ πεδιὰς διὰ τοὺς πλουτοπαραγωγικοὺς σκοποὺς αὐτῆς. Ἐγένετο καὶ ἔκθεσις ἐν Μεσσηνίᾳ καὶ ἐν τῇ ἐκθέσῃ αὐτῇ ἐξετέθησαν διάφορα προϊόντα γεωργικὰ καὶ κτηνοτροφικὰ ἄξια μεγάλης προσοχῆς, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ὅτι εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ Γεωργικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μεσσηνίας ὀφείλεται ἡ πρόοδος, ἡ ὁποία παρατηρεῖται ἐσχάτως εἰς τὰ προϊόντα αὐτά. Ἀλλ’ ὅπως γνωρίζετε ἡ πρωτοβουλία ἡ γεωργικὴ βαίνει γοργῷ τῷ βήματι πρὸς τὰ ἐμπρὸς ὅταν δὲν ἔχῃ ἐμπόδια. Δυστυχῶς παρουσιάσθησαν ἐμπόδια καὶ δι’ αὐτὸ ἐπικαλοῦμαι τὴν συνδρομὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ τὴν ἀρωγὴν ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν μέριμναν αὐτῆς. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐν τῇ διακρινούσῃ αὐτὸν φιλογεωργικῇ μερίμνῃ θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ λαοῦ τῆς Μεσσηνίας διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως καὶ ἱδρύσεως σταθμῶν ἐπιβητόρων, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἐπωφελεῖς καὶ εἰς τὴν ἱπποπαραγωγήν. Ταὐτοχρόνως ὅμως διὰ νὰ ὑπάρξῃ ὁ σταθμὸς τῶν ἐπιβητόρων, ἔχομεν ἀνάγκην ὀργανώσεως καὶ κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας, δηλαδὴ σταθμῶν εἰδικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν περαιτέρω ἐνέργειαν τῆς Γεωργικῆς, ὑπηρεσίας, διότι ἄνευ κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ αὐτὴ νὰ προοδεύσῃ, Εἰς ὅλα τὰ ἔθνη καὶ ἰδίως εἰς τὰ Βαλκάνια παρετηρήθη ὅτι, ἡ Ἑλλὰς παραβαλλομένη ἀπέναντι τῶν ἄλλων Κρατῶν ὑστερεῖ κατὰ πολὺ εἰς τοῦτο. Τὸ τοιοῦτον ὅμως εἶναι λυπηρόν, διότι οὐδέποτε ἐλήφθη μέριμνα, ὥστε νὰ αὐξάνεται ἡ πλουτοπαραγωγή. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ θελήσῃ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἵδρυσιν τῶν σταθμῶν αὐτῶν ὅπως καὶ τῆς κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας μὲ ὅλα τὰ συναφῆ τὰ ὁποῖα γνωρίζει ἡ εἰδικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Νομίζω ὅτι ἡ Μεσσηνία εἶναι ἀξία προσοχῆς τινός καὶ σᾶς παρακαλῶ κ. Ὑπουργὲ ὅπως καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν νὰ ρίψῃ βλέμμα συμπαθείας, εὐμενείας ἔστω καὶ ἐλάχιστον. Ἰδίως παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ θελήσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν δικαίαν ἀπαίτησιν τοῦ Μεσσηνιακοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς Μεσσηνίας, ἡ ὁποία ἔστειλε ἐνταῦθα ἐκ τῶν πέντε ἐκλεγομένων Βουλευτῶν, τοὺς τέσσαρας ἀνήκοντας εἰς τὴν πλειοψηφίαν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κριμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§19Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως τῶν Προσφύγων ἔχει παραγγείλει ὡρισμένους ἐπιβήτορας διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἐγκαταστάσεις. Ἕνας ἀριθμὸς ἐξ αὐτῶν—δέκα περίπου—ἔχει τεθῆ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας ἀπέναντι δαπανῶν τὰς ὁποίας θὰ καταβάλῃ τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὴν συντήρησιν αὐτῶν τῶν ἐπιβητόρων. Τὸ Γεωργικὸν ἐπιμελητήριον Μεσσηνίας ὡς ἐξέθεσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξε τόσην δραστηριότητα καὶ ὠργάνωσε τελευταίως καὶ Παμπελοποννησιακὴν Γεωργικὴν ἔκθεσιν καὶ μίαν ὀργάνωσιν ἀξιοθαύμαστον παρουσίασε, ἀξιοῖ ὅπως δύο ἐκ τῶν ἐπιβητόρων σταλῶσι εἰς Μεσσηνίαν. Ἡ ἀπαίτησις τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἐπιμελητηρίου Μεσσηνίας εἶναι δικαιωτάτη ἐλπίζω δὲ ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἀπαίτησίν του ταύτην.

§20Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ φροντίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον ὅσον τάχιστα νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν γεωργικὸν πληθυσμὸν τῆς Μεσσηνίας τοῦ ὁποίου τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον ἀπέδωκεν καρποὺς ἐντελῶς ἐξαιρετικούς.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀναστασίου ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τοῦ κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μαδένης Παμίσσου.

§22Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ ἀντικείμενον ἔχει τὸ ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ὁ νόμος περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας καὶ ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας ὁ θεσπισθεὶς ὑπὸ τῆς ἐπαναστάσεως δὲν ὑπάρχει πλέον διὰ τὰς ἀγροτικὰς περιφερείας, ἡ δὲ κατάργησίς του ἐπέφερε τελείαν παραλυσίαν εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν. Ὁ νόμος ἐκεῖνος ἐφαρμοσθεὶς ἐπὶ δύο συνεχῆ ἔτη ἐπέφερε ἀποτελέσματα σωτήρια διὰ τὰ ὁποῖα δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι εἴμεθα εὐγνώμονες, καὶ τὰ ὁποῖα ἐὰν ἐφηρμόζετο ἀκόμη ὁ νόμος αὐτὸς περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, θὰ ἦσαν ἀκόμη περισσότερα. Ἀλλὰ ἡ δικτατορία ἄνευ λόγου καὶ ἐπὶ ψευδῆ καὶ ἀνυποστάτῳ δικαιολογίᾳ ὅτι δῆθεν διὰ λόγους οἰκονομίας ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ ὁ νόμος αὐτός, κατήργησε αὐτὸν καὶ ἔτσι ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια δὲν ὑπάρχει. Οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ διὰ ἀναφορῶν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν περίοδον ἀπετάνθησαν πρὸς τὴν Βουλὴν ζητοῦντες τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ νόμου ἐκείνου, ἡ ὑπηρεσία ὅμως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν περὶ ἄλλων μεριμνῶσα καὶ ἔχουσα ἰδίας σκέψεις καὶ ἰδέας περὶ δημοτικῆς αὐτοδιοικήσεως ἐννοεῖ νὰ μὴ εἰσακούσῃ τὴν φωνὴν τοῦ λαοῦ ἐντόνως διαμαρτυρομένου διὰ τὴν κατάργησιν, καὶ δὲν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος αὐτός. Κατωρθώθη ὅμως ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων ὅτε ἐψηφίσθη ὁ νόμος περὶ ἀγροφυλακῆς Κρήτης νὰ περιληφθῇ μία διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ νόμος τῆς Κρήτης ὁ σχετικῶς παρεμφερής, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας αἱ ὁποῖαι ἤθελον ζητήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ. Ἐν τούτοις τὰ δημοτικὰ συμβούλια καὶ τὰ κοινοτικὰ καὶ αἱ διάφοροι ὀργανώσεις ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας καίτοι ἐπιμόνως ἐζήτησαν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἐξακολουθοῦσα τὴν ἀντίδρασιν κατὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπέφερε σωτήρια ἀποτελέσματα δὲν θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ ἐπεκτείνουσα τὸν νόμον περὶ ἀγροφυλακῆς τῆς Κρήτης καὶ εἰς τὰ ἰδικά μας μέρη. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, πρὸς τὸν ὁποῖον τρέφομεν μεγίστην ἐκτίμησιν, νὰ θελήσῃ νὰ μεριμνήσῃ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου, διαβιβάσῃ δὲ διαταγὰς περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ νόμου περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας τῆς Κρήτης εἰς τὰς ἡμετέρας περιφερείας, τὴν Κυβέρνησιν δὲ γενικώτερον νὰ λάβῃ συντόνως τὰ προσήκοντα μέτρα πρὸς ἄρσιν τῆς πρωτοφανοῦς αὐτῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία πλήττει καιρίως τὸν λαόν.

§23Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν συμπολιτῶν μου, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφός μου ἔχω νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὴν Μεσσηνίαν ἡ κατάστασις τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας εἶναι οἰκτρά. Ἀποτέλεσμα δὲ τούτου εἶναι ὅτι ηὐξήθησαν καὶ τὰ ἀδικήματα κατὰ τῆς ζωῆς. Ἐπιπροσθέτως παρακαλῶ ὅπως σπεύσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπαναφέρῃ τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε προηγουμένως, καὶ τὸ ὁποῖον κατηργήθη ὑπὸ τοῦ ἐκνόμου καθεστῶτος.

§24Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὸ ζήτημα τοῦτο μὲ ἀπασχολεῖ, συμμερίζεται δὲ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐξ ὁλοκλήρου τὰς ἀντιλήψεις τῶν προλαλησάντων. Ὡς ἠκούσατε ἐκ τῶν ἀγορευσάντων κ. συναδέλφων ἰσχύει νόμος ἐν Κρήτῃ περὶ ἀγροφυλακῆς, ἀκριβῶς δὲ ἡ ἐφαρμογὴ αὐτοῦ τοῦ νόμου θὰ μᾶς δώσῃ καὶ τὰς εὐκολίας καὶ τὸ καλὸν σύστημα. Ἐλπίζω, ἀνταποκρινόμενος πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Βουλῆς, νὰ καταρτίσω τὸν νόμον περὶ ἀγροφυλακῆς ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ψήφισις αὐτοῦ, διότι ἐφόσον ἔχομεν Βουλὴν ἀνοικτὴν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ φέρωμεν ἐνώπιον αὐτῆς τὸ ὅλον ζήτημα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γιαμούζης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν καταδίκων τῶν φυλακῶν Τρικκάλων.

§26Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅπως κρίνῃ εὐμενῶς τὴν ἀναφορὰν τῶν καταδίκων Τρικκάλων διότι τινὲς ἐκ τούτων δικαιοῦνται τῆς εὐμενείας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δεδομένου ὅτι προσῆλθον πρὸ τετραετίας, ὅταν ἐξεδόθη τὸ Διάταγμα τῆς ἀμνηστείας. Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι καὶ εἷς ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται Κασσαβέτης καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἐδραπέτευσε, ὅταν ἐδραπέτευσαν ἄλλοι 18 κατάδικοι διότι εἶχε πεποίθησιν ὅτι τὸ ἀδίκημα διὰ τὸ ὁποῖον καταδιώκετο δὲν ἦτο τόσον κολάσιμον καὶ διὰ τοῦτο ἔσπευσε νὰ παραδοθῇ πρὸς ἀποφυγὴν τῶν συνεπειῶν τοῦ νόμου. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ κρίνῃ εὐμενῶς τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ θὰ ἐπεκτείνῃ τὸ Διάταγμα περὶ ἀμνηστείας.

§27Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φίλιος ἐπὶ ἀναφορᾶς Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κατερίνης.

§29Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾶ τὸν ἐπάρατον φόρον τῆς δεκάτης, ἥτις ἄλλοτε κατηργήθη ὑπὸ τὰς ἀρὰς ὁλοκλήρου τῆς Γεωργικῆς Ἑλλάδος. Ὁ φόρος οὗτος ὁ τόσον ἀναχρονιστικὸς καταθλιπτικός, εἰς οὐδὲν ἄλλο πολιτισμένον Κράτος ὑπάρχει εἰ μὴ μόνον εἰς τὴν Τουρκίαν. Εἶναι περίεργον πῶς αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις ἐλησμόνησαν τὸ παράδειγμα τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλ’ ἠθέλησαν νὰ φορτώσουν εἰς τὴν ράχην τοῦ γεωργικοῦ λαοῦ τόσα δυσβάστακτα φορολογικὰ βάρη. Ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων εἶχε εὕρει ἄλλοτε τὸν γεωργὸν βεβαρυμένον μὲ τόσους φόρους. Μὲ τὸν φόρον τῶν ζώων, μὲ τὸν φόρον τῶν ἀροτριώντων καὶ μὲ τὸν φόρον παραγωγῆς. Πάντας τοὺς φόρους τούτους τοὺς κατήργησεν ἀφήσας τὸν γεωργὸν ἐλεύθερον φορολογικῶν βαρῶν καὶ οὐ μόνον τοῦτο ἔπραξεν ἡ τότε Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλ’ ἀπεκατάστησεν τούτους καὶ γεωργικῶς. Ἡ δικτατορικὴ Κυβέρνησις ὅμως ἐλθοῦσα εἰς τὰ πράγματα δὲν ἐφείσθη οὐδ’ αὐτοῦ τοῦ γεωργοῦ καὶ ἀνασκάψασα ἀνεῦρεν τὸν ἐπαχθέστατον φόρον, τὴν δεκάτην καὶ τὸν ἐπέβαλεν εἰς αὐτόν. Εἰς μάτην ὁ γεωργικὸς κόσμος ἐξανέστη. Ἡ φωνή του ἐπνίγετο ὑπὸ τὸ πέλμα τῆς δικτατορίας. Οὕτως ἐφορτώθη ὄχι μόνον μὲ τὸν ἁπλοῦν φόρον τῆς δεκάτης ἀλλὰ μὲ διπλοῦν καὶ τριπλοῦν, διότι οἱ διάφοροι ἐνοικιασταὶ τοῦ φόρου τούτου, συνέταξαν ἐναντίον αὐτοῦ διπλᾶ καὶ τριπλᾶ πρωτόκολλα, ἀποκρύψεως τῆς παραγωγῆς αὐτῶν καὶ τοῦτο ἵνα καλύψουν τὰ ὑπέρογκα ἐλλείματα αὐτῶν. Τὸν φόρον τοῦτον μόλις ἀνέλαβεν τὴν ἀρχὴν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Δημοκρατικοῦ κόμματος, δαφνοστεφὴς στρατηγὸς Κονδύλης, κατήργησεν ὁλοσχερῶς. Τὴν Κυβέρνησιν Κονδύλη ἀντικατέστησεν ἡ Οἰκουμενικὴ τοιαύτη τῆς ὁποίας ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔσπευσεν νὰ ἐπαναφέρῃ τὸν φόρον τῆς δεκάτης, παρ’ ὅλας τὰς ὑποσχέσεις του πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὰς δοθείσης κατὰ τὰς ἐκλογάς. Πιεσθεὶς ὑπὸ τῆς τότε Βουλῆς ἠναγκάσθη νὰ τροποποιήσῃ αὐτὸν διὰ τῆς ἀναθέσεως τῆς βεβαιώσεως αὐτοῦ εἰς τὰ κοινοτικὰ Συμβούλια, ἀλλ’ ἡ τροποποίησις αὕτη τοῦ φόρου, ἀντὶ νὰ ἐλαφρύνῃ τὸν γεωργὸν τοὐναντίον τὸν βαρύνει διότι ἐνῷ πρὶν ἐβεβαιοῦτο καὶ εἰσεπράττετο μετὰ τὴν παραγωγὴν καὶ ἐκ τῆς παραγωγῆς, ἤδη βεβαιοῦται καὶ εἰσπράττεται πρὸ τῆς παραγωγῆς καὶ οὕτω ἐνῷ ὁλόκληρα χωρία, οὔτε ὤργωσαν, οὔτε ἔσπειραν λόγῳ τῆς ἀνομβρίας, ἠναγκάσθησαν νὰ καταβάλουν τὸν φόρον τοῦτον, ἄλλα δὲ χωρία, σπείροντα καὶ μὴ παραγόντα εἰμὴ μόνον τὸν σπόρον ἠναγκάσθησαν νὰ πληρώσουν φόρον δεκάτης, καίτοι οὐδὲν ἔλαβον διότι τὸν σπόρον τὸν εἶχαν δανεικόν.

§30Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θέλετε νὰ καταργήσωμεν τὸν φόρον καὶ νὰ μὴν πληρώνῃ ὁ χωρικὸς κανένα φόρον;

§31Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ὄχι κ. Ὑπουργέ. Ἀναγνωρίζομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι εἰς ὃ σημεῖον ἔφθασεν ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ κράτους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν πληρώνῃ καὶ ὁ γεωργὸς κάτι τί, ἀλλὰ νὰ πληρώνῃ ἕνα φόρον ἐλαφρόν. Ἕνα φόρον λογικόν, ἕνα φόρον δίκαιον καὶ τοιοῦτος φόρος φρονοῦμεν ἡμεῖς ὅτι θὰ εἶναι ὁ στρεμματικὸς καὶ ὄχι ὁ χειρότερος τῶν φόρων ὁ τῆς δεκάτης, ἀπὸ τὸν ὁποῖον πρέπει ἀμέσως νὰ σπεύσητε νὰ ἀπαλλάξητε τὸν γεωργόν.

§32Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι γενικὴ κατακραυγὴ τοῦ κόσμου διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου αὐτοῦ τῆς δεκάτης. Τοῦτο προκύπτει καὶ ἀπὸ τὰς ἀναφορὰς ὅλων τῶν Συνεταιρισμῶν. Τοῦτο τὸ ἐβεβαίωσε καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ καταρτισθεῖσα ἐξ εὐϋπολήπτων προσώπων. Ψυχολογικῶς οἱ χωρικοί μας εἶναι ἀδύνατον νὰ πληρώσωσι ἔστω καὶ 2%. Ἐφ’ ὅσον δὲ εἶναι ὁμόθυμος ἡ ἐπιθυμία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ περὶ καταργήσεως τοῦ φόρου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ μεταβάλῃ τὸ φορολογικὸν σύστημα. Ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσῃ τὰ σφάλματα ἀνάγονται εἰς τὴν βεβαίωσιν τοῦ φόρου. Εἰς τὸν φόρον τῆς δεκάτης συμβαίνει τὸ ἑξῆς: φορολογεῖται τουτέστιν καὶ ὁ σπόρος. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἔχω τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ἐὰν δηλαδὴ θὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ διὰ τὸ τὸ ἔτος αὐτὸ ἡ φορολογία τῆς δεκάτης.

§33Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει πράγματι μία ἀτέλεια εἰς τὸν φόρον αὐτόν. Οὗτος βεβαιοῦται κατὰ τρίμηνον τὸ δὲ προϊὸν συγκομίζεται κατὰ θέρος, εἶναι δὲ ἐνδεχόμενον νὰ ἐπέλθουν πραγματικαὶ θεομηνίαι καὶ πραγματικαὶ καταστροφαί. Διὰ νὰ εἶναι δίκαιος ὁ νομοθέτης ὑπελόγισεν νὰ φορολογήσῃ ἴσως ὑπερμέτρως κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος καὶ ὀλιγότερον κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος. Δὲν λέγω ὅτι τὸ σύστημα εἶναι τὸ ἄριστον καὶ διὰ τοῦτο χρειάζεται ἡ ἐξεύρεσις τοῦ δυνατοῦ τρόπου, ὥστε ἡ φορολογία νὰ εἶναι δικαία. Πρέπει νὰ τονίσω ὅτι ὁ νομοθέτης ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἐλαττώσεως τῆς παραγωγῆς μεταξὺ προβλέψεως καὶ συγκομιδῆς. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁσασδήποτε τροποποιήσεις τῆς ἀμέσου φορολογίας καὶ ἐὰν ἐπιφέρωμεν, θὰ ἐδημιουργοῦντο πάντοτε τὰ ἴδια παράπονα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σκεφθῶμεν εἶναι τὸ δυνατὸν ἢ μὴ τῆς ὁλοσχεροῦς καταργήσεως αὐτῆς καὶ ὄχι μονομερῶς. Ἡ κατάργησις ὅμως σήμερον δὲν εἶναι δυνατή.

§34Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ προστεθοῦν καὶ ἄλλαι παρατηρήσεις κατὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ. Ἔγινεν ὅμως τοῦτο ἀδικώτερον καὶ καταστρεπτικώτερον διὰ τῆς μεταβιβάσεως τῆς βεβαιώσεως τοῦ φόρου τούτου εἰς τὰ κοινοτικὰ συμβούλια διότι ἡ βεβαίωσις γίνεται καθ’ ὑπολογισμόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν βλέπω διατὶ δὲν ἀποδέχεται τὴν κατάργησιν τῆς δεκάτης.

§35Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸ σύστημα αὐτὸ ἐνέχει ἀδικίαν. Πῶς θὰ κατατάξητε τὰς γαίας ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἀποδόσεως; Εἶναι δίκαιον ποτὲ αἱ ἐπιτροπαί, νὰ προβῶσιν εἰς τὴν κατάταξιν τῶν γαιῶν μὲ τοὺς ὅρους τῆς ἰσότητος καὶ τῆς δικαιοσύνης; Πῶς εἶναι δίκαιον νὰ ἀκούωνται φωναὶ ὑπὲρ συστήματος τὸ ὁποῖον παταγωδῶς ἄλλοτε κατεδικάσαμεν, χειροκροτοῦντος ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ;

§36Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Καὶ ἡ χρονικὴ διάρκεια ἐντὸς τῆς ὁποίας κατὰ τὸν κανονισμὸν δέον νὰ περιορίζωνται αἱ ἐρωτήσεις ἀλλὰ καὶ ἡ στιγμή, δὲν εἶναι βεβαίως κατάλληλος διὰ νὰ συζητήσωμεν ἂν τὸ σύστημα τῆς στρεμματικῆς φορολογίας εἶναι τὸ καταλληλότερον ἢ ὄχι. Πόσα εἶναι τὰ τρωτὰ τῆς δεκάτης καὶ ποῖαι εἶναι αἱ μεταβολαί, αἵτινες δέον νὰ ἐπέλθωσιν εἶναι ζήτημα πολλῆς χρῆζον μελέτης. Ἕν ὅμως ἔχει διαπιστώσει καὶ τούτου μάρτυρες, ὑποθέτω ὅτι θὰ εἶναι ὅλοι οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην: Εἶναι δὲ τοῦτο ὅτι οὐδεὶς τῶν γεωργῶν ἀνέχεται τὸ φορολογικὸν σύστημα τῆς δεκάτης, Φαντάζομαι ὅτι ὅλοι οἱ ἀποσταλέντες ἐνταῦθα ἔχουσι τοιαύτην ἐντολὴν νὰ μεταφέρουν τὸν πόνον τοῦ γεωργοῦ διὰ τὸ σύστημα αὐτό. Ὅλοι βεβαίως οἱ φόροι προκαλοῦσιν ἀντιρρήσεις καὶ παράπονα, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καὶ καμμία ἀμφιβολία, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ σταθῇ φορολογία ἡ ὁποία ἔχει ἐναντίον αὐτῆς ὁλόκληρον τὸν γεωργικὸν πληθυσμόν, δηλαδὴ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν τὸ φορολογικὸν πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι δίκαιον βεβαίως νὰ ἀναμένωμεν ὅτι ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατραπῇ τοιοῦτον φορολογικὸν σύστημα, ἀλλὰ διατυπώνω τὴν ἀρχὴν ὅπως τουλάχιστον τὸ τμῆμα τοῦτο τῆς φορολογίας τὸ ἀφορὸν τὰ 9)10 τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀποτελέσῃ τὸ ἐπεῖγον μέλημα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν εὐθέτῳ δὲ χρόνῳ θέλομεν μεταφέρει ἐντονώτερον καὶ διὰ περισσοτέρων ἐπιχειρημάτων τὰς ἀντιλήψεις καὶ ἐκείνων τοὺς ὁποίους ἀντιπροσωπεύομεν καὶ τὰς ἰδικάς μας.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τέως δημοσιογράφου Δανιὴλ Φωκᾶ, ὁ κ. Φλῶρος ἔχει τὸν λόγον.

§38Π. ΦΛΩΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἡ ἀναφορά.

§39Γ. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ θερμῶς, κ. Πρόεδρε τὸ περιεχόμενον τῆς ἀναφορᾶς τοῦ ἀναξιοπαθοῦντος δημοσιογράφου.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐκκαθαρισθέντων ἀξιωματικῶν τῆς ξηρᾶς, ὁ κ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§41Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὅταν τὸ πρῶτον συνεκροτήθη ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις ἕν ἐκ τῶν κυριωτέρων μελημάτων ἦτο καὶ ἡ ἐπαναφορὰ τῶν ἀποτάκτων ἀξιωματικῶν καὶ ἡ ἐκκαθάρισις τῶν ἐν ἐνεργείᾳ. Ὄντως ἐψηφίσθη εἷς νόμος ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιστάσεως ἐν τῇ Βουλῇ ἐκείνῃ, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐσχηματίζοντο δύο συμβούλια ἐξ ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ἀποστρατείᾳ καὶ τοῦτο ἵνα παρέχουν πλήρη τὰ ἐχέγγυα ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἦτο ἐντελῶς ἀμερόληπτον. Τὰ συμβούλια ἐκεῖνα εἰργάσθησαν ἐπὶ σειρὰν μηνῶν καὶ ὑπέβαλον τὸ πόρισμά των. Τὰ συμβούλια δὲ ταῦτα ἦσαν τὸ συμβούλιον τῆς ἐπαναφορᾶς καὶ τὸ συμβούλιον τῆς ἐκκαθαρίσεως. Δυστυχῶς καὶ τὰ συμβούλια αὐτὰ δὲν ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου, οὔτε εἰς τὰς προσδοκίας τοῦ λαοῦ. Τὸ συμβούλιον τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν ἀποτάκτων παρέλειψε ἱκανωτάτους ἀξιωματικοὺς παρασχόντας πλείστας ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα, ὡς καὶ ἕνα ὡρισμένον ἱκανὸν ἀξιωματικὸν μόνον καὶ μόνον, διότι οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι ἐνείχοντο εἰς μίαν ἀνώμαλον περίοδον τῆς ὁποίας τὰ γεγονότα ἦσαν πρόσφατα. Τὸ ἕτερον συμβούλιον τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ἀξιωματικῶν, ἐνῷ ὤφειλε κατὰ τὸν Νόμον νὰ λάβῃ τὴν ἀπόφασιν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐκθέσεων τῶν ἀξιωματικῶν, δὲν ἔλαβε ταύτας κἂν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐξεκαθάρισε τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐπὶ μόνει τῇ ἰδέᾳ ἑνὸς ἐκ τῶν μελῶν, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς ἔχει τὴν α ἢ β πολιτικὴν ἀπόχρωσιν. Τὰ παράπονα τῶν ἐκκαθαρισθέντων καὶ τῶν ἐν ἀποτάξει εὑρισκομένων ἀξιωματικῶν φέρω εἰς τὴν ἀντιπροσωπείαν τοῦ Ἔθνους καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως μετ’ εὐμενείας ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ ὅπως τάχιστα φέρῃ νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ἐπαναφέρῃ τοὺς ἀξιωματικοὺς τούς τε ἐκκαθαρισθέντας καὶ τοὺς ἐν ἀποτάξει εὑρισκομένους εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν, λαμβανομένου μάλιστα ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν εἶναι πολὺ ὀλίγος. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαφλέσσας.

§43Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος ἀξιωματικοὶ ἔντιμοι, εὐόρκως ὑπηρετήσαντες, διὰ τοὺς ὁποίους εὑρέθη μόνον τὸ αἴτιον ὅτι δὲν εἶχον τὰ φρονήματα τὰ ὁποῖα εἶχεν ἡ τότε κατάστασις, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει ἡ σημερινὴ Βουλὴ νὰ ἀφίσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι προσέφερον τόσας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον των, ν’ ἀποθάνουν μὲ τὴν πίκραν καὶ τόν πόνον ὅτι παρὰ τὰς παρασχεθείσας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα, ἡ Πατρὶς ἐφέρθη ἄσπλαγχνος πρὸς αὐτούς. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐπειδὴ ἤδη ὑπέβαλε νομοσχέδιον περὶ ἐπαναφορᾶς ἀπομακρυνθέντος ἐκ τοῦ στρατεύματος ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ, νὰ ἐπακολουθήσῃ ἀμέσως μετ’ αὐτὸ ἕτερον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπαναφέρῃ τοὺς ἀπομακρυνθέντας ἀδίκως καὶ ἀσπλάγχνως καὶ ἐγκληματικῶς.

§44Η. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐξετάσῃ τὴν αἴτησιν εὐμενῶς.

§45Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Παρακαλῶ νὰ μοῦ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ διὰ νὰ τὴν λάβω ὑπ’ ὄψιν. Τὴν ἤκουσα ἄλλωστε μετὰ πολῆς προσοχῆς.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριποδάκης.

§47Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει ν’ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον πολλάκις μέχρι σήμερον τὴν ἀπησχόλησεν, διότι δυστυχῶς δὲν ἔπαυσεν ἡ μηχανὴ νὰ βγάζῃ καὶ νὰ βάζῃ εἰς τὸ στράτευμα ἀξιωματικούς. Μεταξὺ τῶν ἐκκαθαρισθέντων ἀξιωματικῶν ὑπάρχουν ἄριστοι τοιοῦτοι, τῶν ὁποίων τὰ στήθη εἶναι πεποικιλμένα μὲ σφαίρας καὶ παράσημα καὶ ἐν τούτοις ἐπετάχθησαν εἰς τοὺς δρόμους. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἐπανέλθουν καὶ αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπληγώθησαν διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Πατρίδος καὶ ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκόν των.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Ἀγρινίου καὶ Εὐρυτανίας.

§49Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Οἱ κάτοικοι Ἀγρινίου καὶ Εὐρυτανίας παραπονοῦνται διὰ τὴν μὴ κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἀγρινίου–Καρπενησίου–Καρδίτσης, ἥτις ὁδὸς εἶχεν χαρακτηρισθῆ ὑπὸ τοῦ ἐπιτελείου ὡς ἐθνική. Ἡ Εὐρυτανία μετὰ 100 ἐτῶν ἐλεύθερον βίον δὲν συνδέεται ἀκόμη δι’ ὁδοῦ οὔτε μετὰ τῆς πρωτευούσης τοῦ νομοῦ. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ θελήσῃ καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε εἰς ἐμὲ ἰδιαιτέρως ὅτι θὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ ταύτης.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρασεβδᾶς.

§51Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἡ ὁδὸς Ἀγρινίου–Καρδίτσης μὲ διακλάδωσιν πρὸς Καρπενήσιον, ἐὰν μάλιστα ἐγίνετο μία τροποποίησις νομοθετική, ὥστε νὰ ἤρχετο ἀπὸ τοῦ Ἀμβρακικοῦ καταλήγουσα εἰς Καρδίτσαν, ἡ δὲ ὁδὸς ἀπὸ Ἀχελώου νὰ συνήντα αὐτήν, ἡ ὁδὸς λέγω αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ὁδὸς τοῦ Κράτους τὴν ὁποίαν ὤφειλε τὸ Κράτος παρὰ πᾶσαν ἄλλην νὰ κατασκευάσῃ. Δυστυχῶς ὅμως κατέπεσεν εἰς κατωτέραν μοίραν. Τονίζω ὅμως ὅτι εἶναι ἡ μόνη ὁδὸς ἡ ὁποία δύναται νὰ φέρῃ εἰς ἐπικοινωνίαν πλήρη τὴν Δυτικὴν Ἑλλάδα ἀποχωρισμένην ἀπὸ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα διὰ τῆς ὀροσειρᾶς τῆς Πίνδου. Εἶναι ἡ μόνη ὁδὸς ἡ ὁποία δύναται νὰ τὴν φέρῃ εἰς πλήρη ἐπικοινωνίαν μὲ τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην, οὐχὶ διὰ τοῦ Ταινάρου ἢ διὰ τοῦ γύρου τῶν Βαλκανικῶν. Ἐπιφυλάσσομαι, Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τοῦτο νὰ τὸ ἐπαναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν ἢ ὑπὸ τύπον συστάσεως ἢ ὑπὸ τύπον προτάσεως νόμου. Ἐπὶ τοῦ παρόντος περιορίζομαι νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκτελέσῃ τὸν νόμον καὶ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτῆς τῆς ὁδοῦ περὶ ἧς ἡ ἀναφορά, καὶ νὰ προτιμήσῃ αὐτὴν ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην. Ἐλπίζω δὲ ἀκόμη ὅτι τάχιστα θὰ ἔλθῃ τὸ ὅλον ζήτημα τῆς ὁδοποιΐας καὶ ὅτι θὰ διορθωθῇ ὁ νόμος ὁ ὑπάρχων κατὰ τὸν ὁποῖον ἔγινε ρουσφετολογία διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν ὁδῶν καὶ διασπάθησις τῶν δημοσίων χρημάτων. Τότε θὰ ἀποδειχθῇ τί ἔγινε εἰς βάρος τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος. Ἐλπίζω ὅτι τάχιστα θὰ ἔλθῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς ὁδοποιΐας ἡ ὁποία πάσχει ἀπὸ σχολακιστισμόν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ταλιαδοῦρος.

§53Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ συνενώσω τὴν ἀσθενήν μου φωνὴν διὰ νὰ τονίσω ὅτι ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ ταύτης ἦτο ἐπείγουσα καὶ ἔπρεπε νὰ περιληφθῇ εἰς τὸν πίνακα. Τὰ ὠφελήματα τῆς ὁδοῦ ταύτης ἀπὸ στρατηγικῆς ἀπόψεως καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς εἶναι πασιφανῆ. Πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁλόκληρος ἡ δυτικὴ Ἑλλὰς καὶ νὰ ἑνωθῇ μὲ τὴν Ἰταλίαν. Ἡ μελέτη εἶναι ἑτοίμη ὑπάρχει δὲ καὶ σύμβασις μὲ ἄλλην ἑταιρείαν, ἀπορῶ ἑπομένως διατὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας δὲν θεωρεῖ σκόπιμον νὰ θέσῃ εἰς τὸν πίνακα τὴν ὁδὸν αὐτὴν εἰς τὴν ὁποίαν πάντες δίδουν σημασίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην ὁδὸν τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας ἔχω νὰ ἀντείπω ὅτι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύσω τῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν ὁδῶν καὶ μεταξὺ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἐχαρακτηρίσθησαν ἀναγκαῖαι τότε ἐπὶ τῆς προεδρείας μου ἦσαν αἱ ὁδοὶ τῆς δυτικῆς Μακεδονίας, Στερεᾶς Ἑλλάδος, Θεσσαλίας καὶ τῆς Πελοποννήσου. Ἔχω δὲ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἐπιτροπὴ διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν ὁδῶν δὲν ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν της, οὐδεμίαν ἀξίωσιν, οὐδεμίαν παράκλησιν ἢ ἀπειλὴν εἰ μὴ μόνον τὰ συμφέροντα τὰ συγκοινωνιακά, ἐκτελέσασα οὕτω τὸ καθῆκον της εὐόρκως. Ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν, κύριοι βουλευταί, ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τοῦ συμβουλίου καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος λεληθότως παρεσύρθη εἰς χαρακτηρισμὸν ὅτι ἐγένετο ῥουσφετολογία. Θὰ ἤθελα, λοιπόν, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ μᾶς διαβεβαιώσῃ ἄν ἡ ὁδὸς αὐτὴ θὰ γίνῃ ταχέως ἢ θὰ παραπεμφθῇ εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας καὶ ἄν τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας θεωρεῖ τὸν δρόμον τοῦτον ὡς ἕνα ἐκ τῶν μᾶλλον ἐπειγόντων.

§54Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Χωρὶς νὰ θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὰς ἀντιρρήσεις τὰς ὁποίας ἔφερεν ὁ πρῶτος τῶν ἀναφερομένων πρὸς τὸν ἕτερον περὶ τοῦ ὀρθοῦ ἢ μὴ τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῶν ὁδῶν, δηλῶ τὰ ἑξῆς: Ὅτι αἱ μέχρι τοῦδε χαρακτηρισθεῖσαι καὶ τεθεῖσαι εἰς τὴν πρώτην σειρὰν μελέται, τῶν ὁποίων τὸν ἀριθμὸν καὶ τὰ ὀνόματα καὶ τὴν διανομὴν γνωρίζετε, πρόκειται ἀμέσως νὰ τεθοῦν εἰς ἐνέργειαν ἅμα τῇ ὑπογραφῇ τοῦ δανείου, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπραγματοποιήθη ἀκόμη, ἀλλ’ ἐγένετο μία προκαταβολή, ἐπὶ τῆς καταβολῆς δὲ ταύτης δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ὡρισμένα τμήματα ὁδῶν νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν. Ἅμα τῇ πραγματοποιήσει τοῦ δανείου, θὰ τεθῶσιν ὅλων ἐκείνων τῶν ὁδῶν τὰ τμήματα εἰς ἐνέργειαν, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελέσῃ κατὰ πρῶτον ὁ ἀνάδοχος κ. Μακρῆς διὰ τῶν οἰκονομιῶν του καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχει μελέτη, καὶ τῶν ὁποίων ἡ ἀνάγκη ἐχαρακτηρίσθη ὡς πρωτεύουσα. Δηλῶ δὲ πρὸς τοὺς ἀναφερομένους κ. συναδέλφους, ὅτι αἱ χαρακτηρισθεῖσαι ἤδη ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ὡς μέλλουσαι πρῶται νὰ γίνουν ὁδοὶ εἶναι ἡ ὁδὸς Ἀγρινίου–Καρπενησίου μὲ τὴν διαδρομὴν πρὸς τὰ ἐπάνω, ὥστε νὰ συνδεθῇ ἡ δυτικὴ Ἑλλὰς μὲ τὴν Μακεδονίαν.

§55Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἡ διαφορὰ μας εἶναι ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ὁδὸς τοῦ Κράτους καὶ πρέπει νὰ προτιμηθῇ ἀπὸ πᾶσαν ἄλλην.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, αἱ λοιπαὶ ἐρωτήσεις ἀναβάλλονται. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας.

§57Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Ἡ σημερινὴ ἡμερησία διάταξις εἶναι βραχυτάτη· ἐντὸς ὀλιγίστου χρονικοῦ διαστήματος θὰ ἁπλωθοῦν ἐπὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ὑπὲρ τὰ τριακόσια νομοσχέδια. Θὰ κάμω λοιπὸν τὴν ἑξῆς σύστασιν. Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσερχόμεθα ὅταν γίνεται νομοθετικὴ ἐργασία μὲ ἕνα κάλαθον νομοσχεδίων, θὰ ἐπρότεινα νὰ γίνεται ὅ,τι καὶ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὰς ἐπιτροπὰς καὶ τὰ ὁποῖα κατανέμονται καθ’ ὑπουργεῖα. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἡ ἀνεύρεσις ἑνὸς νομοσχεδίου ἐν μέσῳ τριακοσίων ἢ τετρακοσίων τοιούτων θὰ εἶναι εὐχερεστάτη. Δεύτερον, θὰ παρεκάλουν καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὑμᾶς ἰδιαιτέρως, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁρίζατε μίαν ἡμέραν πρότερον διὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν ποίων ὑπουργείων τὰ νομοσχέδια πρόκειται νὰ συζητηθῶσι καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θά ἐρχώμεθα ἐδῶ παρασκευασμένοι. Εἶναι ἀδύνατον νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὴν Βουλὴν φακέλλους ὁλοκλήρους καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ προσερχώμεθα καὶ νὰ κάμωμεν εὐσυνειδήτως νομοθετικὴν ἐργασίαν. Θὰ ἐπρότεινα λοιπὸν ἡμερησίαν διάταξιν καθ’ ὑπουργεῖα καὶ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμὸν ἡμέρας συζητήσεως.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. βουλευτής, ἐλπίζω, ὅτι δὲν ἀγνοεῖ ὅτι συζητοῦνται καθ’ ἡμέραν κατὰ τὸν κανονισμὸν τὰ νομοσχέδια καὶ ἑπομένως δὲν θὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ φέρῃ ὁρμαθὸν νομοσχέδιον. Δεύτερον δὲν ἀγνοεῖ τὰς διατάξεις τοῦ κανονισμοῦ, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀναγράφουν τὴν καθ’ ὑπουργεῖον συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὅταν τροποποιήσωμεν τὸν κανονισμὸν πιθανὸν ἡ γνώμη του νὰ γίνῃ δεκτή. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμ. Πολιτειῶν ὑπογραφείσης ἐν Οὐασιγκτῶνι τὴν 21 Αὐγούστου 1928 συμβάσεως περὶ μεταφορᾶς οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν ὑπὸ τῶν ὑπὸ Ἑλλην. σημαίαν πλοίων προσεγγιζόντων εἰς ἀμερικανικοὺς λιμένας». Ὁ κ. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον.

§59Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὅπως δώσῃ ὡρισμένας πληροφορίας ἐπὶ τῆς συμβάσεως ἧς ἡ κύρωσις ζητεῖται ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον συνήφθη ἡ σύμβασις αὕτη, εἶναι ἡ προστασία τῆς ἑλληνικῆς ναυτηλίας. Δὲν γνωρίζω ἂν ὑπάρχωσιν λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἔπεισαν τοὺς ὑπογράψαντας τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀξιοτίμους ὑπουργοὺς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ναυτικῶν ὅτι πραγματικῶς πρόκειται περὶ προστασίας τῆς ἐμπορικῆς ναυτηλίας, ἀλλὰ δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ τοὺς λόγους γεννᾶται ἡ ἀπορία ἐὰν πραγματικῶς πρόκειται περὶ ὑποστηρίξεως τῆς ἑλληνικῆς ναυτηλίας, ἢ τοὐναντίον πρόκειται περὶ συμβάσεως ἡ ὁποία θίγει εἰς τὸ κέρδος τὰ συμφέροντα τῆς ναυτηλίας. Ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἀναγινώσκω ὅτι πρόκειται περὶ συμβάσεως τοῦ αὐτοῦ σχεδὸν περιεχομένου μὲ τὰς ἄλλας συμβάσεις παρομοίας φύσεως.

§60Α. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Τὸ σχεδὸν παρέλκει.

§61Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ σχεδὸν αὐτὸ παρέλκει καθ’ ὑμᾶς ἀλλὰ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ φαντασθῇ τις ὅτι δὲν εἶναι ἐντελῶς ὅμοιαι καὶ αἱ συμβάσεις τῶν ἄλλων Κρατῶν καὶ ὅτι ὑπάρχουν διατάξεις αἱ ὁποῖαι καθ’ ὑπέρβασιν τῶν διατάξεων τῶν ἄλλων συμβάσεων, περιελήφθησαν ἐν τῇ παρούσῃ συμβάσει. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀναγνώσω μερικὰ σημεῖα τῆς συμβάσεως. Ἐπιτρέπετε κατὰ τὴν σύμβασιν ἡ νηοψία ἐναντίον ἑλληνικῶν πλοίων ἐντὸς τῶν χωρικῶν ὑδάτων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν.

§62Α. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Αὐτὸ γίνεται δι’ ὅλους.

§63Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ δὲν τὸ γνωρίζω αὐτό, δύνασθε σεῖς νὰ τὸ βεβαιώσητε, ἀλλὰ τότε εἶναι ἀκατανόητον πῶς ἐτέθη ἡ λέξις σχεδόν. Ἐπὶ πλέον ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι εἶναι καταρτισμένη ἡ σύμβασις, ἀναμφισβητήτως δὲ θὰ προκύψουν σπουδαιότατα ζητήματα κατὰ τὴν ἐφαρμογήν, διότι ἐν τῷ ἄρθρῳ 2 ἀναφέρεται ἐπὶ λέξει (ἀναγινώσκει). «Ἐὰν ὑπάρχῃ ........ κλπ.». Πρόκειται περὶ τοῦ ἄν ὑφίστανται βάσιμοι ὑποψίαι παραβάσεως τῶν ὑποχρεώσεων ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν πλοίων. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως ἄλλων ἄρθρων προκύπτει ὅτι ὄχι μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελεν διαπραχθῆ τὸ ἀδίκημα τοῦτο ὑπὸ τοῦ πλοίου, ἀλλὰ καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελεν θεωρηθῆ διαπραχθὲν τὸ ἀδίκημα ὑπὸ ἐπιβάτου τινὸς τοῦ πλοίου δύναται τὸ πλοῖον ὁλόκληρον νὰ κατασχεθῇ. Νομίζω ὅτι ἡ ἔκφρασις εἶναι λίαν ἐπικίνδυνος καὶ δύναται νὰ δημιουργήσῃ ζητήματα μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ διασαφισθῇ ἡ διάταξις αὕτη.

§64Α. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) Εἶναι οἱ μόνοι ὅροι τοὺς ὁποίους ἐδέχθησαν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι καὶ μὲ τὰς τῶν ἄλλων κρατῶν Γαλλίας καὶ Γερμανίας ὁμοίας συμβάσεις.

§65Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν τὸ γνωρίζω αὐτό, διότι ἐγὼ ἔχω ἀντιθέτους πληροφορίας, ἄν δηλαδὴ αἱ Μεγάλαι δυνάμεις ἐδέχθησαν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἄν ἀκόμη ὑπάρχει ὑπόνοια κατά τινος ἐπιβάτου τοῦ πλοίου ὅτι ἔπρεπε διὰ τὸ ἀδίκημα αὐτὸ νὰ δύναται καὶ τὸ πλοῖον ὁλόκληρον νὰ κατασχεθῇ. Ἐὰν οὕτως ἔχει, ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν ἀλλὰ αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχω εἶναι ἀντίθετοι καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ὑμῶν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ἰουλίου 1928 Ν. Δ. περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τῆς χρήσεως 1928–1929» ὁ κ. Σίδερης ἔχει τὸν λόγον.

§69Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἔγκρισιν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, διότι πρόκειται περὶ τετελεσμένου γεγονότος, ἀλλ’ ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Διὰ πρώτην φορὰν συνέβη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ κυροῦται σήμερον τὸ ἑξῆς. Κατετέθη νομοσχέδιον ἐπιβολῆς φορολογίας σίτου καὶ ἀλεύρου εἰς μίαν ἐκ τῶν συνεδριάσεων τῆς παρελθούσης Βουλῆς καὶ δὴ τὴν τελευταίαν τῆς προτελευταίας συνόδου αὐτῆς. Ἐν τῷ μεταξὺ κατηρτίσθη εἰδικὴ πολυμελὴς ἐπιτροπή, ἡ ὁποία εἰργάσθη ἐπὶ τετράμηνον περίπου, ὑπέβαλε τὴν ἔκθεσίν της, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠσήγαγε τὸ νομοσχέδιον πρὸς συζήτησιν. Ὄχι μόνον δὲ δὲν εἰσῆγε τὸ νομοσχέδιον ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος, ἀλλὰ καί ἔπαυσε τέλος καὶ νὰ τὸ ἀναγράφῃ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Διαλυθείσης τῆς Βουλῆς, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προβῇ εἰς τὴν διὰ Ν. Διαταγμάτων ἐξακολούθησιν καὶ εἴσπραξιν τῶν δασμῶν. Βεβαίως τοῦτο ἀποτελεῖ καὶ τὸ ἀνώμαλον, ἀφ’ ἑνὸς διότι τὰ δασμολογικὰ νομοσχέδια ἅμα τῇ καταθέσει των εἰς τὴν Βουλὴν ἀρχίζουν ἰσχύοντα κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Τελωνειακοῦ Κώδικος καὶ ἑπομένως πάντως πρέπει καὶ ἐξ αὐτῆς ἀκόμη τῆς φύσεως τοῦ φόρου θέτοντος τὴν πρώτην τροφὴν τοῦ πληθυσμοῦ, νὰ ἔρχεται ἀμέσως πρὸς κύρωσιν τὸ τοιοῦτο νομοσχέδιον ἀφ’ ἑτέρου ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον κατετέθη καὶ ἤρχισε νὰ εἰσπράττεται ἡ φορολογία ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1927, παρέμεινεν ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος ἐκκρεμὲς. Ἔληξεν δὲ ὄχι μόνον ἡ σύνοδος, ἀλλὰ καὶ ἡ περίοδος τῆς Βουλῆς, ἐνώπιον τῆς ὁποίας εἶχε κατατεθῆ τὸ νομοσχέδιον. Ἑπομένως, τὸ νομοσχέδιον, μὴ ψηφισθὲν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐνώπιον τῆς ὁποίας κατετέθη, ἔπαυσε νὰ ἰσχύῃ. Θὰ ἦτο τυπικῶς ὀρθὸν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε, βεβαίως, κατὰ παράβασιν τῶν Συνταγματικῶν Διατάξεων, διότι αἱ Συνταγματικαὶ Διατάξεις δὲν προβλέπουν τοιούτου εἴδους νομοθετικὰ Διατάγματα, προβλέπουν μόνον νομοθετικὰ Διατάγματα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος ἢ κατὰ ρητὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν ἐκδιδόμενα, θὰ ἠδύναντο, κατὰ παρέκκλισιν λέγω πάντως τῶν Συνταγματικῶν Διατάξεων, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν νομοθετικῶν διαταγμάτων, νομοθετοῦσα αὐτὴ τὴν ἐπιβληθεῖσαν δασμολόγησιν. Δὲν ἐγένετο τοῦτο, τὸ τυπικῶς ὀρθώτερον, ὀρθώτερον ἐφόσον δὲν ὑπάρχει τὸ νομοσχέδιον διότι ἡ Βουλὴ διελύθη. Ἐπροτίμησεν ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ τούτου ν’ ἀναφερθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ. Δὲν θέλω νὰ ἐκτεθῶ περισσότερον καὶ νὰ διατυπώσω ἀντιρρήσεις ἐπ’ αὐτοῦ. Ὑπάρχει ἀνάγκη καὶ δὲν ἠδύνατο τὸ Κράτος νὰ ἀφήσῃ ἔκθετον τὴν φορολογίαν αὐτὴν καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ σταματήσῃ τὴν εἴσπραξιν τοῦ φόρου, διότι ἀνέρχεται περὶ τὰς τρεῖς ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι τοῦτο. Ἐφ’ ὅσον ἡ φορολογία αὕτη παραμένει εἰσέτι ἠρτημένη, διότι ἐκ τῆς κυρώσεως τοῦ Ν. Διατάγματος καὶ μόνου δὲν δύναται νὰ ἐγκριθῇ ἡ ἐνέργεια τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἠρτημένη ἡ φορολογία καὶ φορολογία ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως μεταξὺ τῶν πρώτων νομοσχεδίων καταθέσῃ καὶ τὸ ἀφορὸν τοὺς δασμοὺς σίτου καὶ ἀλεύρων νομοσχέδιον, ὥστε ν’ ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Βουλή, καὶ νὰ προσλάβῃ καὶ τὸ κατὰ τὸ Σύνταγμα κῦρος ἡ φορολογία.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ νομιμοποιήσεως δαπάνης ἐπισκευῆς πυρικαύστου Διοικητηρίου Λαγκαδᾶ». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ Διοικητηρίου Χανίων». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 18)24 Σεπτεμβρίου 1928 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 17)20 Σ)βρίου 1926 Ν.Δ. περὶ συγκροτήσεως τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου κλπ. κυρωθέντος διὰ τοῦ ἀπὸ 13 Σεπτεμβρίου 1927 τοιούτου». Ὁ κ. Ἀβραὰμ ἔχει τὸν λόγον.

§77Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἔχουν ὑποβληθῆ κ. Πρόεδρε, δύο σχέδια νόμου. Ἕν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, οὗ τὸ περιεχόμενον ἀφορᾷ τὸν διευθυντὴν τῆς ἀγορανομίας καὶ ἓν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, παντὸς ἁρμοδιωτέρου, διότι πρόκειται περὶ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Θὰ ὑπέβαλον τὴν παράκλησιν ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ νὰ συζητηθῇ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ Ν. Δ. περὶ Δικαστικοῦ Συμβουλίου τὸ ὁποῖον ἔχει παραπεμφθῆ εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐπιτροπήν, διότι διὰ τοῦ διατάγματος αὐτοῦ τῆς 17 Σεπτεμβρίου καθιερώθη μία ἐξαίρεσις κατ’ ἐμὲ ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος. Κατὰ τὸ Ν. Δ. αἱ ἀποσπάσεις τῶν δικαστικῶν δὲν δύνανται νὰ παρατείνωνται πέραν τοῦ 6μήνου καὶ τοῦτο γίνεται πάντοτε κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Εἶναι γνωστὸν διὰ ποῖον λόγον ἐτέθησαν οἱ φραγμοὶ αὐτοὶ διὰ τὴν ἀπόσπασιν τῶν δικαστῶν εἰς διοικητικὰ ἔργα. Ὑμεῖς κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὡς Πρόεδρος τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐνθυμεῖσθε τὰς μακρὰς συζητήσεις τότε διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν ἀποσπάσεων τῶν δικαστικῶν εἰς ἔργα διοικητικά. Ἔχει ἀναπτυχθῆ πολλάκις τὸ θέμα. Οἱ δικαστικοὶ ἀποσπώμενοι εἰς διοικητικὰς ὑπηρεσίας ἀπομακρύνονται τῶν καθαρῶς αὐτῶν δικαστικῶν των ἀντιλήψεων. Πρόσφατον παρελθὸν ἀποδεικνύει ὅτι δύο ἐφέται ὑπηρετήσαντες ὡς διευθυνταὶ τῆς ἀγορανομίας ἐξετροχιάσθησαν τοσοῦτον ὥστε ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν νὰ φθάσῃ βέβαια κατ’ ἀρχὰς εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ ὑφυπουργοῦ κατόπιν ὅμως καὶ εἰς τὸ ἐδώλιον τοῦ κατηγορουμένου, ὁ δὲ ἕτερος λόγῳ τῆς μακρᾶς του ὑπηρεσίας ὡς διευθυντὴς τῆς ἀγορανομίας νὰ ἀποκτήσῃ τοιαύτην εἰδικότητα ὥστε νὰ μὴ ἐπανέλθῃ πάλιν εἰς τὸν δικαστικὸν κλάδον. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἀπόσπασις τῶν δικαστικῶν ἔφθειρεν ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοὺς ὥστε καὶ οἱ ἴδιοι ἔκριναν ὅτι, δὲν δύνανται νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸ δικαστικὸν τμῆμα. Συμβαίνει δὲ ὅταν εἶναι διαπρεπεῖς νὰ ἀδικοῦν τὸ δικαστικὸν σῶμα τὸ ὁποῖον ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην δικαστῶν. Ὁ λόγος διὰ τοῦ ὁποίου ἐτέθη ἡ διάταξις, ὅτι δὲν δύναται ἡ ἀπόσπασις νὰ ὑπερβῇ τὸ ἑξάμηνον εἶναι αὐτός. Δὲν γνωρίζω δὲ νὰ ὑπάρχουν ἄλλα διοικητικὰ καθήκοντα ἐκτὸς ἀπὸ τῶν ἀγορανομικῶν καθηκόντων καὶ ἐὰν πρόκειται νὰ καταβληθῇ ἰδιαιτέρα μέριμνα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ προσωπικῶς νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Θὰ ὑποβάλω τὴν ταπεινήν μου γνώμην ὅτι δὲν εἶναι οἱ δικαστικοὶ οἱ ἁρμοδιώτεροι διὰ νὰ ρυθμίζουν τὰ ἀγορανομικὰ ζητήματα τοῦ τόπου, διότι δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο παρὰ πειραματίζονται διαρκῶς, ἀπομακρυνόμενοι τοῦ δικαστικοῦ κλάδου. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν τὸ διάταγμα αὐτὸ ἔχει καθιερώσει μίαν ἐξαίρεσιν, δὲν ἔχει ἄλλον σκοπὸν παρὰ τοῦτον. Νὰ περιορίσῃ ἀκριβῶς τὴν ἀπόσπασιν εἰς αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν. Θὰ παρακαλέσω ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ νὰ συζητηθῇ μαζὺ μὲ τὸ γενικὸν νομοθέτημα περὶ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, ἄλλως ἐὰν γίνῃ δεκτὴ θὰ ἐπρότεινον πάντως ὁ χρόνος τῆς ἀποσπάσεως ὁ ὁποῖος καθορίζεται εἰς δύο ἔτη νὰ περιορισθῇ εἰς ἑξάμηνον. Ἄς μείνῃ ἀκόμη ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον ὁ ἤδη ὑπηρετῶν εἰς τὴν διεύθυνσιν τῆς ἀγορανομίας ἐφέτος, ἵνα μὴ φθαρῇ καὶ αὐτὸς πρὸς βλάβην καὶ τοῦ δικαστικοῦ κύρους καὶ τοῦ σώματος, διότι εἶναι καιρὸς νὰ ἐννοηθῇ ὅτι αἱ ἀποσπάσεις αὐταὶ τῶν δικαστικῶν κατ’ οὐδὲν ὑπηρετοῦν τὴν δικαιοσύνην.

§78Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὁ κ. προαγορεύσας ἐπεξετάθη γενικώτερον σχετικῶς μὲ τὰς ἀποσπάσεις τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Ὁμολογουμένως τὸ θέμα δὲν εἶναι τῆς παρούσης ὥρας, ὁμολογῶ ὅμως ὅτι αἱ ἀποσπάσεις αὐταὶ αἱ διὰ διαφόρων νόμων τῶν διαφόρων Ὑπουργείων Γεωργίας, Ἐπισιτισμοῦ καὶ ἄλλων γενόμεναι, ἀποξενώνουν τοὺς δικαστὰς ἴσως δὲ καὶ διαστρεβλώνουν τὸν χαρακτῆρα αὐτῶν. Εἶναι θέμα γενικωτέρας συζητήσεως, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀντικείμενον σκέψεων τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ὁποίας θέλω εἰσηγηθῇ λίαν προσεχῶς. Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν νομίζω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ συγχωνευθῇ ἡ συζήτησις μετὰ τοῦ ἄλλου νομοσχεδίου τοῦ γενικωτέρου περὶ τροποποιήσεως διατάξεως τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου. Εἶναι θέμα ἐντελῶς εἰδικὸν διὰ τὸ ὁποῖον ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσηγηθῇ διὰ Ν.Δ. τὴν παράτασιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ προσώπου τούτου, τὸ ὁποῖον ἐθεωρήθη ἐξαιρετικῶς κατάλληλον. Τὸ θέμα θὰ ἐξαντληθῇ ἅμα ἔλθῃ ἡ συζήτησις ἡ γενικωτέρα καὶ παρακαλῶ τὸν κ. συνάδελφον νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὴν τροπολογίαν ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ἀποσπάσεως τὴν δεχόμεθα.

§79Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἤθελα νὰ μάθω καὶ ἐπὶ τούτῳ θὰ παρακαλέσω τοὺς ἁρμοδίους κυρίους Ὑπουργοὺς νὰ μοὶ εἴπουν, ἐὰν δύνανται νὰ γίνουν τροπολογίαι τῶν Ν.Δ. τὰ ὁποῖα ὑποβάλλονται πρὸς κύρωσιν καὶ τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος ψηφίζονται εἰς μίαν ἀνάγνωσιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, διότι ἡ τροπολογία ἀποτελεῖ διάταξιν νέαν, ἡ ὁποία κατ’ ἀνάγκην θὰ πρέπῃ, ὅπως ψηφισθῇ, νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν διαδικασίαν τὴν προβλεπομένην ἐξ ἄλλων ἄρθρων τοῦ Συντάγματος. Διότι θὰ παρατηρήσω ὅτι καὶ εἰς ἄλλο Ν.Δ. περὶ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τὸ ὁποῖον εἰσάγεται νὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν ἀνάγνωσιν, ὑπάρχουν οὐσιωδέσταται τροπολογίαι ἀποτελοῦσαι κείμενον νόμου ἐντελῶς νέον, τὸ ὁποῖον πρέπει βεβαίως νὰ ὑποστῇ τὴν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ἀπαιτουμένην διαδικασίαν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαδᾶς.

§81Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡ παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου καταλήγη εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς του, εἰς ζήτημα συνταγματικόν, ἢ μᾶλλον συνταγματονομοθετικόν, δηλαδὴ ἂν καὶ κατὰ πόσον, ὑποβαλλομένου παρά τινος τῶν κ. Ὑπουργῶν συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος σχεδίου νόμου περὶ κυρώσεως Ν.Δ., ἐπιτρέπονται τροπολογίαι. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπιδέχονται ἀμφισβητήσεις. Ἐφ’ ὅσον ὑποβάλλονται ὑπὸ τύπον σχεδίου νόμου ἐπιδέχονται τροπολογίαι διότι θὰ ψηφισθοῦν κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. συνάδελφος ἐμνήσθη μιᾶς ρήτρας τὴν ὁποίαν περιέχει τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ ὑποβληθὲν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πράγματι περιέχει τὴν ρήτραν ὅτι ζητεῖ παρὰ τῆς Βουλῆς νὰ ψηφισθῇ σύμφωνα πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος ἐφ’ ἅπαξ. Ἀλλ’ ὑπομιμνήσκω εἰς τὸν κ. συνάδελφον ὅτι εἰς τὸ Σύνταγμα ὑπάρχει ὡρισμένη διαδικασία καθ’ ἣν καὶ αὐτὰ τὰ ἐφ’ ἅπαξ ψηφιζόμενα δύνανται νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν συνήθη διαδικασίαν. Τοῦτο δὲ δύνανται ὡρισμένοι βουλευταὶ νὰ τὸ ζητήσουν,

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις εἶναι ματαία, ἀφοῦ εἰσάγονται ὡς σχέδια νόμου τὰ ὁποῖα θὰ ψηφισθοῦν εἰς δύο ἀναγνώσεις.

§83Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἀσφαλῶς. Ἑπομένως ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς δυνάμεθα νὰ φέρωμεν οἱανδήποτε τροπολογίαν. Συμφωνῶ ἀπολύτως καὶ δὲν θὰ εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συγχρονισθῇ ἡ συζήτησις μὲ τὸ γενικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη περὶ ἀποσπάσεως δικαστικοῦ, ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο προτιμώτερον νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει, διότι, ὁσονδήποτε καὶ ἂν ἤμεθα ὅλοι σύμφωνοι καὶ ἐπολεμήσαμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Συντάγματος, τὰς ἀποσπάσεις τῶν δικαστικῶν εἰς μὴ δικαστικὰς ὑπηρεσίας, ἐφθάσαμεν μάλιστα πολλοὶ ἐκ τῶν βουλευτῶν τῆς παρελθούσης Βουλῆς κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Συντάγματος νὰ εἰσηγηθῶμεν διὰ Συνταγματικῆς διατάξεως νὰ ἀπαγορευθῇ τοῦτο, ἐν τούτοις καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ ψηφίσασα τὸ Σύνταγμα Βουλή, κατέληξε μετὰ μακρὰν συζήτησιν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι ὑπηρεσίαι δικαστικαί, εἰς τὰς ὁποίας ἡ σύμπραξις τῶν δικαστικῶν εἶναι ἀναγκαῖα, παρέχουσα μίαν ἐγγύησιν. Εἰδικώτερον ἡ ἐξαίρεσις ἡ ὁποία εἰσάγεται διὰ τὸν διευθυντὴν τῆς ἀγορανομίας εἶναι μία ἐξαίρεσις ἀπολύτως δεδικαιολογημένη ὄχι μόνον ἐκ τοῦ προσώπου ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων. Ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι πρόκειται περὶ Ἐφέτου ὁ ὁποῖος ἐπανειλημμένως ἐζήτησε νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν θέσιν αὐτὴν εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἀπεσπασμένος, διότι δὲν εἶναι μικρὸν τὸ βάρος της. Ἑπομένως περὶ τοῦ προσώπου δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος διότι παρὰ τὴν θέλησίν του κρατεῖται εἰς τὴν θέσιν του. Ἡ ἐξάπλωσις ὅμως αὕτη εἰσαγομένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται ἐκ τῶν πραγμάτων, διότι ἡ ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ὁ διευθυντὴς τῆς ἀγορανομίας δὲν εἶναι τυχαία ὑπηρεσία. Πάντως χρειάζεται μία ἐξοικείωσις πρὸς αὐτήν. Ἂν λοιπόν, περιορίζωμεν τὸν χρόνον τῆς θητείας τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἀγορανομίας, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ δυνηθῇ κατὰ τὸ 6μηνον χρονικὸν διάστημα οὔτε κἂν νὰ ἀποκτήσῃ τὰς ἀναγκαίας γνώσεις. Εἶναι ἀναγκαῖον λοιπὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει διότι τότε θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀποκτήσωμεν πραγματικὸν διευθυντὴν τῆς ἀγορανομίας. Θὰ ἐνόμιζα ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ κἄτι τι ἄλλο, ὅτι γενικώτερον ὁ διευθυντὴς τῆς ἀγορανομίας πρέπει νά μένῃ ἀκόμη περισσότερον χρόνον εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν ἀπὸ ὅτι ὁρίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπόσπασις τηρεῖ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου οὐδεὶς ὑπάρχει φόβος μὴ τυχὸν ἀποσπᾶται δικαστὴς ὁ ὁποῖος ἤθελε πρὸς ἀποφυγὴν τῆς δικαστικῆς ὑπηρεσίας νὰ καταχρασθῇ τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀπεσπάσθη. Μὴ λησμονῆται ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ ἐγγύησις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καταρρίπτονται ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα φοβούμεθα, μήπως ὑπάρξωσιν ἄνθρωποι τῶν ὁποίων θὰ διαφθαρῇ ὁ χαρακτὴρ, διότι τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον ἀπαρτίζεται ἀπὸ δικαστάς, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται ὅπως καὶ ἡμεῖς διὰ τὴν δικαιοσύνην. Ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα εἶναι ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως προσώπου καὶ πράγματος, εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ διατήρησις μακρυτέρας χρονικῆς περιόδου εἰς τὴν ἀπόσπασιν τοῦ δικαστικοῦ λειτουργοῦ τοῦ ὑπηρετοῦντος εἰς τὴν ἀγορανομίαν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου αὐτὴ τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τῆς κρίσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ ζυγίσῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ζυγίζωνται ὅταν πρόκειται νὰ ἀποσπαθῇ δικαστικὸς λειτουργὸς εἰς διοικητικὴν ὑπηρεσίαν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ξηρός.

§85Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἔχω τὴν προσωπικὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁ νῦν κατέχον τὴν θέσιν τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἀγορανομίας δὲν θέλει νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν αὐτήν. Τὸ νὰ παραμείνῃ τις ἀκουσίως νομίζω ὅτι εἶναι καταναγκασμός. Εἶναι δ’ ἐκτὸς πάσης συζητήσεως ὅτι ἐπὶ διετίαν παραμένων εἷς δικαστὴς μακρὰν τῶν ἔργων του, τῶν δικαστικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ καταστρέφεται ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς, ὅπως δὲ πληροφοροῦμαι ἡ ὑπηρεσία εἶναι τόσον μεγάλη καὶ τόσον ποικίλη ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ δικαστικά του ἔργα, οὔτε ν’ ἀσχοληθῇ εἰς μελέτας. Θὰ ἦτο ἑπομένως εὐχῆς ἔργον ἐὰν ἦτο δυνατὸν ὁ Ἄρειος Πάγος ἢ οἱονδήποτε ἄλλο σωματεῖον νὰ ἐξευρίσκει ἕναν ἄλλον καὶ νὰ ἀφήσῃ τοὺς δικαστὰς τοὺς ὁποίους ἔχομεν τόσην ἀνάγκην, πολὺ δὲ περισσότερον, ὅταν πρόκειται περὶ τοῦ προσώπου τὸ ὁποῖον εἶναι τώρα διευθυντὴς τῆς Ἀγορανομίας. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀβραάμ.

§86Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριοι, δὲν θὰ ἤμην ποσῶς ἀντίθετος τῆς προτάσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ εἷς τῶν προαγορευσάντων περὶ προτάσεως ἀναβολῆς ἐὰν δὲν συνέδεε τὴν πρότασιν ταύτην μὲ ἄλλην πρότασιν. Τὰ πράγματα εἶναι ἐντελῶς ἄσχετα καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἀναβολῆς. Ὀφείλω ὅμως νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν, ὅτι τὸ Ν.Δ. τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν κύρωσιν αὐτὴν τὴν στιγμήν, προεκλήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὄχι παρακαλοῦντος, ἀλλὰ παρακαλουμένου τοῦ προσώπου περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, διότι αἱ ὑπηρεσίαι του ἐκρίθησαν ἀναγκαῖαι διὰ νὰ μὴ ἀνακοπῇ ἔργον τὸ ὁποῖον εἶναι γνωστόν. Ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν καὶ νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει παρὰ τυπικὸν χαρακτῆρα.

§87Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐφαρμογὴ τῆς μεθόδου τῆς προσωποποιήσεως τῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι καιρὸς νὰ σταματήσῃ. Ἀπαραίτητος ὁ κ. Οἰκονομόπουλος, ὁ κ. τάδε, ὁ κ. δεῖνα. Αὐτὸ εἶναι μία μέθοδος ἡ ὁποία δὲν ὑπηρετεῖ τὸ συμφέρον τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἡ ἀγορανομικὴ ὑπηρεσία πρέπει νὰ ὀργανωθῇ κατὰ τρόπον συστηματικώτερον νὰ προστεθῶσιν ἄνθρωποι εἰδικώτεροι, εἶναι δὲ ἀξιοδάκρυτον τὸ θέαμα νὰ συζητῶμεν περὶ τεχνικῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα πρώτην φορὰν ἀκούονται εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ τὸ ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εὑρισκόμεθα, πρὸ μιᾶς νέας ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία γέμει ἐκ πειρασμῶν. Βεβαίως οἱ δικαστικοὶ ἀποτελοῦσι τὴν καλυτέραν ἐγγύησιν ὑπὸ τὴν ἔποψιν αὐτὴν ἀλλὰ δυστυχῶς τὸ παρελθὸν μᾶς διέψευσεν κατὰ τοῦτο καὶ εἶναι καλὸν χάριν τοῦ δικαστικοῦ κλάδου νὰ ἀπαλλάξωμεν τὴν δικαιοσύνην, ἀπὸ τοιαῦτα ἔργα δικαστικά. Θὰ παρακαλέσω δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μοὶ εἴπῃ πόσα ἄλλα ἔργα διοικητικὰ ὑπάρχουσιν εἰς τὰ ὁποῖα θὰ προσθέσωμεν καὶ ἄλλα. Ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ εἶναι μεταβατικὴ καθαρῶς, δὲν εἶναι σταθερὰ δὲν θὰ εἶναι ἐπ’ ἄπειρον. Ἑπομένως ἐὰν δὲν θέλετε νὰ ἀναβληθῇ διὰ νὰ συζητηθῇ μὲ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον περὶ δικαστικοῦ συμβουλίου θὰ ἐπρότεινον πάντως νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος τῆς ἀποσπάσεως.

§88Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἀντελήφθην τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸν χρόνον διὰ τὸν ὁποῖον εἰσηγεῖται διὰ λόγον εὔλογον. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι οἱ λόγοι οὗτοι δὲν εἶναι ἰσχυροὶ καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετὸν νὰ τεθῇ ἐντὸς 6 μηνῶν.

§89Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι σήμερον τὰ δικαστήρια λόγῳ τῆς ταχείας κινήσεως, ἡ ὁποία διακρίνει τὴν νομοθεσίαν μας, εἶναι νομολογικῶς βεβαιωμένον, ὅτι πολλάκις παρέλειψαν τὴν ἐφαρμογὴν νόμου, διότι δὲν δύνανται νὰ παρακολουθῶσι τὴν τοιαύτην νομοθετικὴν κίνησιν καὶ ἀποτελεῖ τοῦτο μίαν ἀλήθειαν. Φρονῶ ἑπομένως ὅτι δὲν αἰτιολογοῦνται αἱ ἀποσπάσεις δικαστικῶν ἐκ τῶν κυρίως δικαστικῶν ἔργων ἐπὶ τόσον μακρὸν χρονικὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν δύνανται νὰ παρακολουθῶσι τὰ κυρίως δικαστικά των ἔργα. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου φρονῶ ὅτι μετ’ ὀλίγας ἡμέρας πρόκειται νὰ συζητηθῇ τὸ σύνολον τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν μίαν ἐξαιρετικὴν διάταξιν νὰ τὴν καταρτίσωμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν πολὺ δυσάρεστον θέσιν ν’ ἀνακαλέσωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομοθετοῦμεν σήμερον. Ἀλλὰ καὶ ἕνα ἄλλο ἔχω νὰ παρατηρήσω ἐκ τῆς προχείρου ἐρεύνης τοῦ ζητήματος τούτου. Κύριοι, εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον ἀποτελεῖ μίαν ἐγγύησιν, ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν βεβαίως δὲν δυνάμεθα ν’ ἀρνηθῶμεν, ἀλλὰ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον ἐνδέχετο νὰ ὑποστῇ καὶ μίαν πλάνην καὶ ν’ ἀποστείλῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ἀγορανομικήν, δικαστὴν τὸν ὁποῖον μετ’ ὀλίγας ἡμέρας εἴτε λόγῳ τοῦ ὁρίου εἴτε δι’ ἄλλον λόγον δὲν εὑρίσκει ὅτι εἶναι ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἔπρεπεν ν’ ἀποστείλῃ. Νομίζετε ὅτι πρέπει ὁ δικαστὴς αὐτὸς νὰ παραμείνῃ ἐπὶ ὁλόκληρον διετίαν εἰς τὴν θέσιν αὐτήν;

§90Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι κύριε συνάδελφε τὸ ἀνώτατον ὅριον εἶναι 2 ἐτῶν.

§91Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὁ Ἄρειος Πάγος καλεῖται νὰ κρίνῃ ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων, δὲν θὰ κρίνῃ ἀνώτατον ὅριον θὰ κρίνῃ μὲ τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον θ’ ἀποστείλῃ θὰ μείνῃ ἐπὶ μίαν διετίαν. Ἀληθῶς αὐτὴ ἡ διάταξις ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸν προγενέστερον νόμον τῆς ἀποσπάσεως καὶ καλὸν θὰ ἦτο νὰ περιορισθῇ ἡ ἀπόσπασις εἰς τρίμηνον. Λοιπὸν καὶ ἐγὼ συμφωνῶ πρὸς τὴν γνώμην τοῦ πρώτου τῶν ἀγορευσάντων κυρίων συναδέλφων, ὅτι σκόπιμον θὰ ἦτο ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις δι’ ὀλίγας ἡμέρας.

§92Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριοι Βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ὑπεύθυνος τοῦ νομοθετικοῦ τούτου διατάγματος εἶμαι ἐγὼ διότι ἐπειδὴ ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἦτο ἀσθενὴς τότε, ἔτυχε νὰ μελετήσω τὸ ζήτημα ἐγὼ καὶ νὰ ἀκούσω τὰς ἀνακρίσεις τοῦ τότε διευθυντοῦ τῆς ἀγορανομίας ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζετο ὅτι ἔπρεπε νὰ φύγῃ καὶ νὰ ἔλθῃ ἄλλος. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ τότε διευθυντὴς τῆς ἀγορανομίας εἶναι ἐντιμώτατος ἄνθρωπος καὶ γνωρίζει τὴν δουλειά του παρεκλήθη νὰ μείνῃ. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἀφοῦ τέλος πάντων προεκλήθη αὐτὸ τὸ διάταγμα.

§93Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἡ πρώτη παράγραφος εἶναι περιττὴ καὶ νὰ μείνῃ ἡ δευτέρα παράγραφος.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ μόνον ἄρθρον παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν τὸ μόνον ἄρθρον).

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 10 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ μονιμοποιήσεως ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Δεληγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§97Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ἀνὰ χεῖρας νομοθετικοῦ διατάγματος καὶ θὰ ἤθελον νὰ μοῦ ἐξηγήσῃ ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τί ἐννοεῖ διὰ τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 3 ὅτι «αἱ διατάξεις αἱ ἰσχύουσαι κατ’ Ἀπρίλιον τοῦ 1927 περὶ ἀποδοχῶν τοῦ διευθυντοῦ τῆς διοικήσεως τῶν φυλακῶν ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ διευθυντοῦ τῆς διοικήσεως τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὅτι αἱ αὗται διατάξεις ἐξακολουθοῦσι ἰσχύουσαι δι’ ἀμφοτέρους καὶ μετὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1927», διότι κατ’ ἐμὲ καταντᾶ τοῦτο δυσνόητον.

§98Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς. Τὸ ἔχομεν κρατήσει ἐν τῇ ἐπιτροπῇ.

§99Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐφ’ ὅσον, κ. Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς, νὰ ἀναβληθῇ.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς ὑπάρχει, εἶναι καὶ τυπωμένη.

§101Χ. ΛΑΔΑΣ. Κατὰ πλάνην, κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθη ἡ ἔκθεσις αὐτὴ καὶ ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν βεβαίωσιν τοῦ κυρίου Μπουρνιᾶ.

§102Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἔχει συνταχθεῖ ἀλλὰ τὴν ἀπέσυραν καὶ ἀπεστάλη κατὰ πλάνην.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ λυπεῖ ἐγκαρδίως ὅτι ἀπεστάλη ἔκθεσις κατὰ πλάνην. Ἡ συζήτησις ἑπομένως ἀναβάλλεται Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἐνεργείας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑποψηφίων δικηγόρων τῆς 9ης Ἰανουαρίου 1928». Ὑπάρχει καὶ ἐδῶ ἔκθεσις, ἐλπίζω, ὅτι δὲν εἶναι κατὰ πλάνην.

§104Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὄχι! Ὄχι!

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι).

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ καταργήσεως θέσεων τινῶν δικαιοδοσίας Ὑπουργείου Δικαιοσύνης». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως αʹ) τοῦ Ν.Δ. τῆς 12 Ἰουνίου 1926 περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐφαρμογῆς δικαστικῶν τινων Ν.Δ. καὶ βʹ) τοῦ Ν.Δ. τῆς 10)13 Σεπτεμβρίου 1926 περὶ καταργήσεως δικαστικῶν τινων Ν. Δ.» Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι),

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Δεκεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ ἐγκρίσεως πιστώσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ ἐκ τῆς πυρκαϊᾶς βλαβέντος καταστήματος τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν» Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν, (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ αὐριανὴ ἡμερησία διάταξις ἄρχεται ἀπὸ τὰ νομοσχέδια τὰ ἀναγραφόμενα ἐν τῇ σημερινῇ ἡμερησίᾳ διατάξει διὰ τὴν 31 Ὀκτωβρίου 1928. Ὁ κ. Ι. Καναβὸς (Ὑπουργὸς Γεωργίας) ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 512 περὶ καταπολεμήσεως ἀρουραίων καὶ ἀκρίδων». Ἐπίσης ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ Γεωργικῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως».

§113Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ παρακαλέσω νὰ δοθῇ ἡ συγκατάθεσις τῆς Βουλῆς εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, ὅπως σχηματίσῃ μίαν νέαν ἐπιτροπὴν εἰδικὴν διὰ τὸ καπνικὸν ζήτημα.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, Μάλιστα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 4.30′. μ.μ. (ὥρᾳ 6.25′ μ.μ.).