1927.11.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10Η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1927

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 6 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν ἐν Ἰωαννίνοις Πρωτοδικῶν, διαβιβάζων τὴν ποινικὴν δικογραφίαν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Α. Δούλη, αἰτεῖται τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς διὰ τὴν δίωξιν αὐτοῦ. Ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν ἐν Λαρίσῃ ἐφετῶν αἰτεῖται τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Θέου. Ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ Πρωτοδικῶν αἰτεῖται τὴν ἄδειαν τοῦ Σώματος τῆς Βουλῆς πρὸς ποινικὴν καταδίωξιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Γρηγορίου Γ. Παπανικολάου καὶ Δαυὶδ Σολάν. Ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ δικαστηρίου τῆς αἰσχροκερδείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτεῖται τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς πρὸς ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἐμπειρίκου ἐπὶ αἰσχροκερδείᾳ. Ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν ἐν Ἀθήναις Ἐφετῶν αἰτεῖται τὴν ἔκδοσιν ἀδείας τῆς Βουλῆς πρὸς ποινικὴν δίωξιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Παπανικολάου, Κ. Κωνσταντινίδου καὶ Α. Χαϊνόγλου, κατηγορουμένων ἐπὶ ὑπονομεύσει τοῦ καθεστῶτος. Οἱ Φώτιος Διπλαρᾶκος, Σ. Στυλιανουδάκης κλπ. ὑποβάλλουν ὑπόμνημα, δι’ οὗ διαμαρτύρονται κατὰ διαφόρων πολιτῶν, καταπατούντων τὰ οἰκόπεδά των. Κάτοικοι Ἀστακοῦ διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ Εἰρηνοδίκου Θ. Κωστοπούλου. Κάτοικοι Κοινότητος Δραγαμέτσου ὑποβάλλουν ψήφισμα, περὶ ἀπομακρύνσεως εἰρηνοδίκου Ξηρομέρου, διὰ συνεχεῖς αὐθαιρεσίας. Ὑποδικοκατάδικοι φυλακῶν Κεφαλληνίας ζητοῦν ἐπέκτασιν εὐεργετικῆς διατάξεως, περὶ ἀναστολῆς ⅔ κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς κοινότητος Νιγρίτης ὑποβάλλει αἴτησιν τῶν κατοίκων Νιγρίτης, περὶ ἐπεκτάσεως διατάγματος περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ὑλικῶν οἰκοδομησίμων. Τὸ προσωπικὸν τοῦ Λαρισαϊκοῦ Σιδηροδρόμου, τὸ Ἐργατικὸν κέντρον Πατρῶν, οἱ σιδηροδρομικοὶ τμήματος Πατρῶν, καὶ οἱ σιδηροδρομικοὶ Σ.Π.Α.Π. Πειραιῶς διαμαρτύρονται, διὰ τὴν μὴ ἐπαναφορὰν ἀπολυθέντων σιδηροδρομικῶν. Ὁ Σύλλογος ἑστιατόρων κλπ. Ναυπλίου–Προνοίας διαμαρτύρεται διὰ τροποποίησιν νόμου περὶ Κυριακῆς ἀργίας. Ἀποστρατευθέντες αὐτεπαγγέλτως ἀξιωματικοὶ ἐκ Θεσσαλονίκης, δι’ ὑπομνήματός των, αἰτοῦνται τὴν ἀπονομὴν βοηθήματος ταμείου ἀρωγῆς. Ὁ Πρόεδρος Κοινότητος Ἁλμυροῦ ὑποβάλλει ψήφισμα τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου περὶ τῆς ὑπαγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Ἁλμυροῦ εἰς τὸν νομὸν Μαγνησίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κοκκινάκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνεργαζομένων Ἐφεδροεπαγγελματικῶν Σωματείων Ἡρακλείου αἰτουμένων, ὅπως ἀπονεμηθῇ σύνταξις εἰς τὸν ἐσχάτως τεθέντα εἰς αὐτεπάγγελτον ἀποστρατείαν μόνιμον ὑπολοχαγὸν τοῦ πεζικοῦ Πολυζύγκην Ἰωάννην. Ὁ Σύνδεσμος σιδηροδρομικῶν Θρᾴκης καὶ οἱ σιδηροδρομικοὶ τμήματος Οἰνόης διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ ἐπαναφορὰν ἀπεργῶν σιδηροδρομικῶν. Σύλλογος Δημοδιδασκάλων Ἰωαννίνων παρακαλεῖ ὅπως περιφρουρηθῶσι τὰ κεκτημένα δικαιώματά των, μὴ καταργουμένων τῶν αἱρετῶν μελῶν. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἐπαναφορὰν ἀπεργῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Ἀλεξανδρῆς ὑποβάλλει ψήφισμα τῆς ὁμοσπονδίας τῶν ἐπαγγελματιῶν Λαρίσης αἰτούντων, ὅπως γραφῇ πίστωσις διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁδῶν Λαρίσης–Καρδίτσης καὶ Τρικκάλων. Οἱ βιβλιοπῶλαι Θεσσαλονίκης καὶ Καρδίτσης διαμαρτύρονται, διὰ τὴν κατάργησιν τῶν διδακτικῶν βιβλίων ἄνευ ἀποζημιώσεώς των. Ἡ ἕνωσις ἐργατῶν φορτοεκφορτωτῶν Βόλου ζητεῖ ἐπαναφορὰν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων Θεσσαλίας. Ἡ ἕνωσις ἐργατῶν καπνοβιομηχανίας Βόλου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἐπαναφορὰν τῶν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων Θεσαλίας. Ὁ σύνδεσμος ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν Ἀγυιᾶς ὑποβάλλει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν, διὰ τὴν μὴ ἐπαναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων σιδηροδρόμων Θεσσαλίας. Τὰ Σωματεῖα καπνεργατῶν Βόλου καὶ ἡ Ὁμοσπονδία ἐπαγγελματιῶν Μαγνησίας ὑποβάλλουν τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν, διὰ τὴν μὴ ἐπαναφορὰν τῶν ἀπολυθέντων σιδηροδρομικῶν. Ὁ Ἠπειρωτικὸς λαὸς ὑποβάλλει ψήφισμα διαμαρτυρίας ἐπὶ ἀνακλήσει Ν. Δ. κληροδοτημάτων. Ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ συνδέσμου ΣΠΑΠ Πύργου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ πρόσληψιν ἀπεργῶν Θεσσαλίας. Ἐπιτροπὴ κατοίκων Γλαύκου ὑποβάλλει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν, δι’ ἀπαγόρευσιν διορισμοῦ καθηγητῶν εἰς τὸ ἐκεῖ ἑλληνικὸν σχολεῖον. Τὸ Σωματεῖον ἀρτεργατῶν Βόλου καὶ ἡ διοίκησις ἐργατικοῦ κέντρου Πύργου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἐπαναφορὰν ἀπολυθέντων σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας. Λαὸς Ροδολείβου διαμαρτύρεται, ζητῶν συμπλήρωσιν κενῶν θέσεων ἡμιγυμνασίου. Ἡ ὁμοσπονδία ἐπαγγελματιῶν Ἠπείρου καὶ ὁ ἐμπορικὸς Σύλλογος Ἰωαννίνων, διαμαρτύρονται δι’ ἀνάκλησιν Διατάγματος κληροδοτημάτων. Γονεῖς καὶ κηδεμόνες ὑποψηφίων φοιτητῶν Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου, δι’ ἀναφορᾶς των αἰτοῦνται τὴν ἐπανεξέτασιν τῶν ἀπορριφθέντων. Ἡ καπνεργατικὴ ἕνωσις ὑποβάλλει ψήφισμα διὰ τὴν μὴ εἰσέτι παροχὴν τῶν ἐπιδομάτων. Ἑστιάτορες Λαρίσης διαμαρτύρονται διὰ τροποποίησιν νόμου περὶ Κυριακῆς ἀργίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πετρακάκος ὑποβάλλει τηλεγραφικὰς διαμαρτυρίας τῶν Βιβλιοπωλῶν Γυθείου, Σπάρτης, Ἀρεοπόλεως καὶ Μολάων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐκπαιδευτικῶν βιβλίων. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κοκκινάκης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν ἑστιατόρων Ἡρακλείου, διαμαρτυρομένων διὰ τὸ κλείσιμον τῶν ἑστιατορίων τετράκις τοῦ μηνός. Ἑστιάτορες Ἡρακλείου ἀποκρούουν τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ Κυριακῆς ἀργίας. Κάτοικοι Καρδίτσης ζητοῦν ἵδρυσιν Γεωργικῆς Τραπέζης. Οἱ ἐνοικιασταὶ Πραβίου αἰτοῦνται τροποποίησιν συμβάσεως Ἐθνοτραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐπιτροπὴ ὀρθοδόξων Ἑλληνίδων Μάνδρας–Ἐλευσῖνος διαμαρτύρεται δι’ ἀπαγόρευσιν ἐνασκήσεως θρησκευτικῶν καθηκόντων καὶ δι’ ἐκτρόπους σκηνὰς κατὰ τὴν ἑορτὴν τῶν Ταξιαρχῶν. Βιβλιοπῶλαι Γρεβενῶν ζητοῦν διετῆ παράτασιν ἰσχύος διδακτικῶν βιβλίων. Ἀγροτικὸς κόσμος Καρδίτσης ὑποβάλλει ψήφισμα περὶ καταργήσεως πάσης φορολογίας ἐπὶ τῶν γεωργικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν προϊόντων. Οἱ ξενοδόχοι Καλαμῶν διαμαρτύρονται διὰ τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ Κυριακῆς ἀργίας. Ἡ συντεχνία μαγείρων Σερρῶν διαμαρτύρεται διὰ τὸν νέον νόμον περὶ Κυριακῆς ἀργίας. Ὁ Σύνδεσμος ἑστιατόρων Μυτιλήνης διαμαρτύρεται διὰ τροποποίησιν νόμου περὶ Κυριακῆς ἀργίας. Βιβλιοπῶλαι Λαρίσης ζητοῦν νὰ γίνῃ δεκτὸν ὑπόμνημα βιβλιοπωλῶν Ἀθηνῶν περὶ καταργήσεως τῶν διδακτικῶν βιβλίων. Οἱ ἔφεδροι Λάκκων, Κυδωνίας, ὑποβάλουν ὑπόμνημα, αἰτοῦντες τὴν διαρρύθμισιν τοῦ νόμου 3345 περὶ τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων Κρήτης. Γενικὴ συνέλευσις σιδηροδρομικῶν ΣΠΑΠ διαμαρτύρεται διὰ κατάπνιξιν δικαιωμάτων ἐργατῶν καὶ ζητεῖ πλήρη συνδικαλιστικὴν ἐλευθερίαν. Πρόεδροι συντεχνειῶν διαφόρων Σωματείων Σπάρτης παρακαλοῦν ψηφισθῇ νομοσχέδιον εἰσαγωγῆς καθαρευούσης εἰς δημοτικὴν ἐκπαίδευσιν κλπ. Ὁμοσπονδία ἐπαγγελματιῶν Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν διὰ μελετωμένην ἐφαρμογὴν φορολογίας κινήσεως κεφαλαίου. Λαὸς Καρατζόβης ὑποβάλλει ψήφισμα διαμαρτυρίας, δι’ ἐπικειμένην διακοπὴν συγκοινωνίας τοπικοῦ σιδηροδρόμου. Ἡ καπνεργατικὴ ἕνωσις Βόλου διαμαρτύρεται διὰ τὴν παραμονὴν ἐκτὸς ὑπηρεσίας σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας. Τὸ καπνεργατικὸν Κέντρον Βόλου ζητεῖ ἄμεσον ἐπαναπρόσκλησιν σιδηροδρομικῶν. Ὁ Πρόεδρος Π. Τσαμασίρος τοῦ Συλλόγου Γυθείου διαμαρτύρεται κατὰ τῆς μελετωμένης ἀνακινήσεως τοῦ ζητήματος περὶ ἐνοικιοστασίου. Ὁ ἰδιώτης Ι. Καραγιάννης ὑποβάλλει αἴτησιν περὶ ἀποζημιώσεώς του. Σύλλογος Ζαγορίου διαμαρτύρεται ἐπὶ ἀνακλήσει διατάγματος κληροδοτημάτων. Ὁ Παναγ. Ἀγαπαλίδης ἢ Μουστάν Μπέης αἰτεῖται τὴν παροχὴν χρηματικῆς ἀποζημιώσεως, ὡς μυστικὸς πράκτωρ τῶν στρατιωτικῶν μονάδων Θράκης. Ὁ κ. Ι. Μεταξᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμου. 1). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ., περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀνασυστάσεως παρὰ τῇ Διευθύνσει τῶν Σιδηροδρόμων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας τοῦ Στʹ Τμήματος Μηχανολογικῶν ἐγκαταστάσεων». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. περὶ ἀνακατατάξεως προσφύγων σιδηροδρομικῶν παρὰ τοῖς ΣΕΚ»: 3) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 16 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 19 τοῦ Νόμου 281, ἀφορώσης τοὺς σιδηροδρομικοὺς κλπ». 4) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως συμβάσεως προεξοφλήσεως παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τῶν ὑπὸ τοῦ Ἑλλην. δημοσίου ἐκδιδομένων γραμματίων διὰ τὴν προμήθειαν 1300 φορταμαξῶν διὰ τοὺς Σιδηροδρόμους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους». 5) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων ἀπολυθέντων τεχνικῶν ὑπαλλήλων». 6) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ ἐπαναπροσλήψεως ἐν τῇ Ὑπηρεσίᾳ τῆς Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων». 7) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὰ μισθολογικὰ κλιμάκια τῶν ΣΕΚ» 8) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 7)10 Ἰουλίου 1926 περὶ συμβάσεως ἠλεκτροφωτισμοῦ Βόλου». 9) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 31 Ἰουλίου 1925 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ἀπὸ 29 Νοεμβρίου 1922 Ν. Δ. περὶ παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος». 10) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων τοῦ Δήμου Πατρέων». 11) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ., περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων διὰ συμπληρωματικὰς ἐγκαταστάσεις τῶν Μακεδονικῶν Σιδηροδρόμων». 12) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως αʹ) τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ τῆς Société Autrichienne Hongroise priviligée des Chemin de fer d'Etat Schenkestr 8–10 à Vienne, περὶ προμηθείας 40 ἀτμομηχανῶν καὶ βʹ) τῆς μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ τῆς Société Anonyme des Anciens Etablissements Skoda à Pilsen, περὶ προμηθείας 30 ἀτμαμαξῶν μετὰ τῶν ἐφοδιοφόρων των κλπ.». 13) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ κυρώσεως τοῦ τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀπολύσεως σιδηροδρομικῶν, τροχιοδρομικῶν, ἠλεκτρικῆς ἑταιρείας καὶ ἀεριόφωτος ὑπαλλήλων κλπ». 14 «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρ. 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 7 Νοεμβρίου 1922 Ν. Δ. περὶ τῶν διὰ τοῦ σιδηροδρόμου ἀποστολῶν προσφύγων κλπ». 15ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27 Ὀκτωβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως συμβάσεως διὰ προμήθειαν 1300 φορταμαξῶν διὰ τοὺς σιδηροδρόμους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους». 16ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Φεβρουαρίου 1926 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως συμβάσεων διὰ τὴν ἐξαγορὰν παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τοῦ σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης–Μοναστηρίου καὶ διευθετήσεως ζητημάτων μετὰ τῆς ἑταιρίας ἐκμεταλλεύσεως τῶν Ἀνατολικῶν Σιδηροδρόμων». 17ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ συστάσεως Ταμείου Προνοίας ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων λεωφορείων». 18ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 21 Ἀπριλίου 1926 Ν.Δ. περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας ἐλέγχου νέων σιδηροδρομικῶν ἔργων κλπ.». 19ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν.Δ. τῆς 4 Νοεμβρίου 1926 περὶ παρατάσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3270, ἀφορῶντος τὰς ἐν τῷ Κράτει ἐπιχειρήσεις παραγωγῆς καὶ διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας». 20ὸν). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 16 Δεκεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν Διεύθυνσιν τῶν Σιδηροδρόμων καὶ τοὺς ΣΕΚ». 21ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1926 Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν σύνθεσιν καὶ λειτουργίαν τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Διευθύνσεως Ἐργασίας κλπ. τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας». 22ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 4 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως θέσεων κλπ. ἐν ταῖς ὑπηρεσίαις τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας». 23ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Ἰανουαρίου 1926 Ν.Δ. περὶ ἀντιπροσώπων ἐν γένει τοῦ Κράτους παρὰ Σιδηροδρομικαῖς Ἑταιρείαις». 24ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Σεπτεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ καθορισμοῦ τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν ὑπὸ τῶν ἐν τῷ Κράτει ἐπιχειρήσεων ἀεριόφωτος παραγομένων προϊόντων». 25ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3346 περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν τιμῶν τῶν ἐργολαβιῶν ἐκτελέσεως Δημοσίων ἔργων. 26ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου ἐ. ἔ. Ν. Δ. «περὶ αὐξήσεως ὁρίου τοπογραφικῶν ἀποζημιώσεων προσωπικοῦ Τοπογραφικῆς ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Συγκοινωνίας». 27ον) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Ἰουλίου 1925 Ν. Δ. «περὶ ἐκτελέσεως ἀποφάσεων Ἐπιτροπῆς Οἰκονομιῶν, ἀφορωσῶν τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Δημοσίων Ἔργων. 28ον). «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. «περὶ ἐγκαταστάσεως Ὑφυπουργοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργῷ τῆς Συγκοινωνίας». Ὁ κ. Α. Παπαναστασίου (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 14 Ἰουνίου 1926 Συντακτικῆς ἀποφάσεως περὶ αὐξομειώσεως τῶν ἐκ τῶν περιφερειῶν Κὰρς καὶ Ἀρδαχὰν ὁμογενῶν προσφύγων πρὸς τοὺς ἀνταλλαξίμους τοιούτους». 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Ἰουλίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Νόμου 3381 περὶ προσφυγῶν κατὰ τῶν ἐκτιμητικῶν ἀποφάσεων τῶν πρωτοβαθμίων ἐπιτροπῶν. 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3391 περὶ ἐπαρχιακῶν Συμβουλίων τῶν ἐκ Τουρκίας προσφύγων. 4) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸν νόμον 3391 περὶ ἐπαρχιακῶν Συμβουλίων τῶν ἐκ Τουρκίας προσφύγων. 5) Περὶ τροποποιήσεως καὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13)11)1927 Ν. Δ. περὶ ὁρισμοῦ μελῶν καὶ ἡμερησίας ἀποζημιώσεως τῆς παρὰ τῇ Διευθύνσει Ἀνταλλαγῆς λειτουργούσης Γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς. 6) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13)11)27 Ν. Δ. περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας διὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν ἐμπροθέσμων ἀνεκδικάστων δηλώσεων ἐκκαθαρίσεως δικαιούχων ἀνταλλαξίμων. 7) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Ἰουλίου 1927 Ν. Δ. περὶ προσθήκης διατάξεων εἰς τὸ ἀπὸ 19 Μαρτίου 1927 Ν. Δ. «περὶ ἐπαρχιακῶν Συμβουλίων τῶν ἐκ Τουρκίας προσφύγων. 8) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Ἰουλίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ τροποποιήσεως 1) τῆς ἀπὸ 5 Μαΐου 1925 συμβάσεως, 2) τῆς ἀπὸ 17 Ἀπριλίου 1925 σχετικῆς τροποποιητικῆς τοιαύτης καὶ 3) τῶν ἀπὸ 25 Ὀκτωβρίου 1926 καὶ ἀπὸ 4 Νοεμβρίου 1926 ὁμοίων περὶ διαχειρίσεως τῶν ἐν Ἑλλάδι κτημάτων τῶν ἀνταλλαγέντων Μουσουλμάνων». Ὁ κ. Μ. Τσαρλαμπᾶς ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως πωλήσεως ἐλαίου μεμιγμένου μετὰ σπορελαίου». Οἱ κ. κ. Δ. Γαλανάκης, Β. Ἀλεξᾶτος, Μ. Βολουδάκης κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως ἐφημερίδων. Ὁ κ. Θ. Νικολούδης (Ὑπουργὸς Παιδείας), ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1926 ΝΔ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 146. 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρωτικῆς τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ἰουνίου 1926 Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ εὑρεσιτεχνίας καὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ διατάξεων. 3) Περὶ τοῦ ἐν Ἀθήναις Νοσοκομείου τῶν Παίδων «Ἁγία Σοφία». 4) Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ὁ κ. Ἀ. Παπαναστασίου (Ὑπουργὸς Γεωργίας) ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν.Δ. τῆς 13 Ἰουνίου 1926 περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἐν ταῖς νήσοις Θάσῳ καὶ Λήμνῳ τῶν Μοναστηριακῶν κτημάτων».

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκ Κοζάνης βουλευτὴς κ. Κακουλίδης, μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὸ Συνέδριον τῶν Κομμάτων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἐνοικιοστάσιον, παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑποβολὴν τοῦ σχετικοῦ σχεδίου Νόμου. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγεῖται ἡ ἀναφορὰ τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§4ΦΩΝΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν.

§6Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν αἱ ἀποφάσεις αὗται πρέπει νὰ λαμβάνωνται δι’ ἀναστάσεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι προσωπικὸν ζήτημα, εἶναι πρότασις τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§8Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν θέλω νὰ συζητήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον βλέπω ὁλόκληρον τὴν πτέρυγα ἐκείνην τεταγμένην ὑπὲρ τῆς ἀπολύσεως. Ἀλλ’ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸ Προεδρεῖον νὰ προσέξῃ, μὴ τυχὸν δὲν τηρηθῶσιν οἱ τύποι, ἂν ἡ πρότασις πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ δι’ ἀναστάσεως ἢ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐπὶ τῆς οὐσίας δὲν ζητῶ τὸν λόγον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἦτο προσωπικὸν τὸ ζήτημα, θὰ τὸ ἔθετον διαφορετικά. Λοιπόν, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ἐτέθη.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Κυβετός, ἐπὶ ἀναφορᾶς προσωπικοῦ δημοσίων ὑπηρεσιῶν.

§13Λ. ΚΥΒΕΤΟΣ. Θὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προνοήσῃ περὶ τῆς βελτιώσεως τῶν διαφόρων δημοσίων ὑπηρεσιῶν, κλητήρων Ὑπουργείων κλπ. νὰ ἐπέλθῃ, εἰ δυνατόν, ἡ ἀφομοίωσις μὲ τοὺς κλητῆρας τῆς Βουλῆς, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν ἀποδοχὰς κατά τι μεγαλυτέρας.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χασιώτης ἐπὶ ὑπομνήματος αʹ ἐλαιοπαραγωγικοῦ συνεδρίου.

§15ΣΠ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλάβατε γνῶσιν, ὅτι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν συνεκροτήθη τὸ ἐλαιοπαραγωγικὸν συνέδριον, πολὺ σοβαρόν, διότι συμμετέσχον αὐτοῦ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν ὀργανώσεων τῆς Ἑλλάδος, ἤτοι τῆς Λέσβου, τῆς Κρήτης, τῆς Πελοποννήσου, τῆς Ἑπτανήσου, τοῦ Πηλίου, τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος κλπ. Πλὴν δὲ τούτων συμμετέσχον εἰς αὐτὸ καὶ ἅπαντες οἱ εἰδικοὶ ἐπιστήμονες, τινὲς τῶν ὁποίων εἶχον λάβει μέρος καὶ εἰς συνέδρια ἐλαιοκομικὰ Εὐρωπαϊκά. Τὸ συνέδριον τοῦτο παρηκολουθήθη ὑπὸ πάντων μετ’ ἐνδιαφέροντος, ἀλλὰ περισσότερον τὸ παρηκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος καὶ προήδρευσε τῶν συνεδριάσεων. Συνεζητήθησαν ἐν αὐτῷ θέματα σοβαρὰ ἑνὸς κλάδου παραγωγικοῦ σπουδαιοτάτου, διότι, ὅπως γνωρίζετε, ἡ ἐτησία ἐλαιοπαραγωγὴ ἀνέρχεται κατ’ ἀξίαν ἄλλοτε μὲν εἰς 2 δισεκατομμύρια, ὑπολογιζομένης τῆς ἀξίας τοῦ ἐλαίου μόνον πρὸς 30 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἡ μέση παραγωγὴ ἐλαίου εἶναι 80 ἑκατομ. περίπου χιλιόγρ. ἐτησίως, πλὴν τῶν βρωσίμων ἐλαιῶν ἐκ 30–40 ἑκατομμ. χιλιογράμμων. Τὸ Συνέδριον συνεζήτησεν πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ παραγωγὴ νὰ προστατευθῇ καὶ ἀναπτυχθῇ, δηλαδὴ νὰ παράγωνται πολὺ περισσότερα ποσά, νὰ βελτιωθῇ ἡ ποσότης του, ὥστε νὰ αὐξηθῇ ἡ κατανάλωσις καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀπεδείχθη δὲ ἐκ τῶν συζητήσεων ὅτι τόσαι εἶναι αἱ ἐλλείψεις εἰς τὴν καλλιέργειαν, τόσα τὰ σφάλματα τὰ ὁποῖα διαπράττονται καὶ τόση ἡ παραμέλησις τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν καὶ τῶν ἐπιβλαβῶν ἐντόμων, ὥστε ἡ ζημία των ἀνέρχεται τὸ ὀλιγώτερον εἰς 50% ἐπὶ τῆς σημερινῆς παραγωγῆς. Ἡ κολοσσιαία αὕτη ἀπώλεια εἶναι ἀδικαιολόγητος, διότι δὲν εἶναι δύσκολα τὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπήρχετο ἡ διόρθωσις τοῦ κακοῦ. Γνωρίζετε δὲ ὅτι τὸ δημόσιον ἔσοδον μετὰ τοῦ κοινοτικοῦ κλπ. ἀνέρχεται εἰς τὰ 10% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς. Ξεκαθαρίζονται δὲ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου Ταμείου ὑπὲρ τὰ 100 ἑκατομ. δραχ. ἐτησίως. Εἴπομεν ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ διορθώσωμεν, καὶ μόνον τὸ ψήφισμα λέγει διὰ ποίων μέσων θὰ γίνῃ ἡ διόρθωσις αὕτη. Καὶ λέγεται εἰς τὸ ἐμπόριον ὅτι οἱ ἐλαιοκτήμονες κερδίζουν πολλά, ἐνῶ ὅλοι οἱ λογαριασμοὶ ἀπέδειξαν ὅτι δὲν κερδίζουν οὔτε κἄν τὰ ἡμερομίσθιά των. Ὅλοι γνωρίζετε ὅτι ἐὰν θέλῃ τις νὰ πωλήσῃ τὸν καρπὸν ἑνὸς ἐλαιῶνος δὲν δύναται νὰ πάρῃ περισσότερα ἀπὸ 30–50% ἐκ τῆς παραγωγῆς, ἀφοῦ ὑφίσταται ὅλας τὰς δαπάνας καὶ ἔπειτα ἐκ τῆς ἐσοδείας λαμβάνει μόνον 30–50% καὶ μὲ αὐτὰς τὰς δαπάνας τῆς καλλιεργείας καὶ τὸν τόκον τοῦ κτηματικοῦ του κεφαλαίου. Δι’ αὐτὸ ὑπάρχουν ἐλαιοκτήμονες θέλοντες νὰ ἐκριζώσωσι τὰς ἐλαίας διὰ καυσόξυλα. Ἐνῶ λοιπὸν εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην παθητικὴν κατάστασιν ὁ ἐλαιοκτήμων καὶ ὁ ἐλαιοκαλλιεργητής —συμπίπτει δὲ πολλάκις ὁ ἴδιος νὰ εἶναι καὶ ἐλαιοκτήμων καὶ ἐλαιοκαλλιεργητὴς — ἐν τούτοις ὑφίσταται καὶ τὴν ἑξῆς ἀδικίαν. Γίνεται κατεργασία σπόρων ἐλαιούχων, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦνται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰσάγεται δὲ ὁ σπόρος, ἐκθλίβεται, παράγεται ἔλαιον, ἀφοῦ ἀναμειχθῇ μὲ τὸ ἰδικόν μας ἔλαιον καθ’ οἱανδήποτε ἀναλογίαν, καὶ πωλεῖται χωρὶς νὰ πληρώνῃ φόρον τὸ παραγόμενον σπορέλαιον. Ὑφίσταται λοιπὸν ἕνα πόλεμον τὸ ἐθνικόν μας αὐτὸ προϊόν, προστατευομένου προνομιακῶς τοῦ σπορελαίου διὰ νὰ νοθεύῃ τὸ ἐλαιόλαδον. Λοιπὸν ἐζήτησε τὸ συνέδριον, ὅπως καταργηθῇ τὸ ταχύτερον τὸ δικαίωμα νὰ ἀναμιγνύουν οἱ πωληταὶ καὶ νὰ πωλοῦν ἔλαια ἀναμεμιγμένα μετὰ σπορελαίου καὶ νὰ φορολογῆται ἀναλόγως καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πωλῆται ἄνευ ἀναμίξεως ὡς καθαρὸν σπορέλαιον. Δὲν ὑπάρχει δικαιοτέρα αἴτησις ἀπὸ αὐτήν. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα τὸ ταχύτερον θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὰ ἐπείγοντα ἐκ τῶν αἰτημάτων τοῦ ψηφίσματος, ὡς εἶναι τὸ ζήτημα τῶν σπορελαίων. Ἤθελον τώρα νὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλήν, τί ἀπόφασιν θὰ λάβῃ ἐπὶ τοῦ μᾶλλον ἐπείγοντος ζητήματος τῶν σπορελαίων. Εἴμεθα ἐπιφορτισμένοι νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν ἐλαιοκομικὸν κόσμον τί ἀπόφασις θὰ ληφθῇ. Θέλομεν νὰ φορολογηθῶσιν κατά τι τὰ σπορέλαια, ἵνα μή, τὸ μὲν ἔλαιον φορολογῆται μὲ 10, 12, 15%, τὸ δὲ σπορέλαιον μένει ἀφορολόγητον. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐλπίζομεν ὅτι μετ’ ἰδιαιτέρας προσοχῆς θὰ μελετήσῃ καὶ θὰ μᾶς εἴπῃ ἂν συνεζήτησαν σχετικῶς μὲ τὰ αἰτήματα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἰς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον.

§16Α. ΖΑΪΜΗΣ (Πρωθυπουργός). Διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου θέλει ἀσχοληθῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἑβδομάδα ταύτην, πιθανὸν τὴν Πέμπτην.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ, Κυβετὸς ἐπὶ ἀναφορᾶς προσφύγων.

§18Λ. ΚΥΒΕΤΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ συμπληρωματικοῦ μητρώου τῶν ἀνταλλαξίμων προσφύγων. Γνωρίζω καλὰ ὅτι καταβάλλεται ἐνδελεχὴς προσπάθεια ἐκ τῆς ὑπηρεσίας πρὸς σύνταξιν αὐτοῦ, ἀλλὰ θὰ ἤθελον ἐπὶ δύο σημείων νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Πρῶτον νὰ φροντίσῃ ν’ ἀνακληθῇ μία διαταγή, ἡ ὁποία ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑφυπουργοῦ τῆς Ἀνταλλαγῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἀποφάσεις, αἱ ἐκδοθεῖσαι ὑπὸ τῶν πρωτοβαθμίων Ἐπιτροπῶν, δὲν πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν. Δεύτερον νὰ γίνῃ προσυνεννόησις μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν διὰ νὰ μὴ παρουσιασθῇ ὅ,τι συνέβαινε μὲ τὸ ἄλλο Μητρῶον· ὅταν ὑπῆρχεν ἕνα λάθος διεγράφετο, καὶ δὲν συνεψηφίζετο τὸ ποσὸν εἰς ἄλλον δικαιοῦχον.

§19Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Παρακαλῶ νὰ μοῦ σταλοῦν αἱ ἀναφοραί, διὰ νὰ μεριμνήσω.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μέρος, ἐπὶ ἀναφορᾶς Γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ.

§21ΑΛ. ΜΕΡΟΣ. Πρόκειται περὶ μιᾶς διαμαρτυρίας τοῦ Γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ Μπακραίνης. Πρόκειται περὶ ἑνὸς τσιφλικίου τῆς Θεσσαλίας, τὸ ὁποῖον τελευταίως παρεχωρήθη πρὸς ἀπαλλοτρίωσιν, ἀλλὰ διότι κατακλύζεται ἀπὸ τὰ νερὰ τοῦ Πηνειοῦ δὲν εἶχε θεωρηθῇ κατάλληλον καὶ δὲν εἶχε γίνει ἡ καταμέτρησις. Παρακαλοῦμεν τώρα τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ διατάξῃ τὴν ταχεῖαν τοπογράφησίν του, διὰ νὰ παύσουν αἱ διαμαρτυρίαι τῶν καλλιεργητῶν Μπακραίνης.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαχαίρας ἐπὶ ἀναφορᾶς συνδέσμου ἀρβυλοποιῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς.

§23Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Πρόκειται περὶ μιᾶς αἰτήσεως τῶν ἀρβυλοποιῶν, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται, διότι δὲν βλέπουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔχῃ λάβει μέτρα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν, τὴν ὁποίαν τοὺς ὑπεσχέθη. Πρόκειται περὶ μιᾶς τάξεως βιοπαλαιστῶν, δημιουργηθεῖσαν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ, ἡ ὁποία ἔπεσεν εἰς ἀνεργίαν, λόγῳ τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν χειρῶν ὑπὸ τῶν μηχανημάτων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὁπωσδήποτε δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν σήμερον μὲ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἀρβυλοποιοῦ καὶ ἐζήτησαν τὴν προστασίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία τοὺς ἔδωκε τὴν ὑπόσχεσιν νὰ τοὺς ἀποκαταστήσῃ εἰς ἀγροτικὰ κτήματα. Ἐπ’ αὐτοῦ ἤθελον νὰ συστήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως συντόμως ληφθῇ μία πρόνοια καὶ προστατευθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι πένονται.

§24Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Βεβαίως ἡ ἀξίωσις εἶναι δικαία καὶ θὰ εἶναι εὐκταῖον νὰ κατορθώσωμεν νὰ τοὺς εὕρωμεν μίαν ἐργασίαν ἢ νὰ τοὺς ἐγκαταστήσωμεν ἀγροτικῶς. Θὰ μελετήσω πάντως τὸ ζήτημα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερλερὲς ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀποστρατευθέντων ἀξιωματικῶν.

§26Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, διότι τὰ αἰτήματά των εἶναι δικαιότατα.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερλερὲς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἑρμουπόλεως.

§28Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Συμβουλίου ἀποβλέπει εἰς τὴν μεταφορὰν τῶν ἀποθηκῶν τῆς σμύριδος εἰς Σύρον. Ἐγὼ ὅμως εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ συμβουλίου, καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ ὑποστηρίξω τὴν ἀναφορὰν τοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ συστήσῃ τὴν ταχυτέραν μεταφορὰν τῆς σμύριδος ἀπὸ τὴν Σύρον εἰς τὸν ὅρμον Μουλίτσας, εἰς τὸν ὁποῖον μάλιστα ἐσχάτως ἐγένοντο προσθῆκαι τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ καταστῇ μᾶλλον εὐχερὴς ἡ φόρτωσις.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κυβετὸς ἐπὶ ἀναφορᾶς ἁλιέων λίμνης Ἁγίου Βασιλείου–Λαγκαδᾶ.

§30Λ. ΚΥΒΕΤΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καίτοι ἐπληροφορήθην ὅτι ἔλαβεν ἀπόφασιν νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν χρησιμοποίησιν βενζινοκινήτων εἰς τὴν λίμνην. Ἐπίσης θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας περὶ τῆς ἐγκρίσεως τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων τῆς λίμνης Ἁγίου Βασιλείου.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Μοσχούλας ἐπὶ ἀναφορᾶς ἑνώσεως Φαρμακοϋπαλλήλων Πατρῶν.

§32Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χασιώτης ἐπὶ ἀναφορᾶς κτηνοτρόφων Κιλκίς.

§34Σ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ κτηνοτροφία μας διέρχεται μεγάλον κλονισμόν, διότι ἀφηρέθησαν ἀπὸ αὐτήν οἱ τόποι πρὸς βοσκήν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ μετὰ μεγάλης προσοχῆς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἡ κτηνοτροφία ἀποτελεῖ τὸ τρίτον τοῦ ὅλου πλούτου τῶν γεωργῶν τῆς Χώρας, καὶ πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα, ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον αἱ γειτονικαὶ Χῶραι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Γεωργίας καὶ κτηνοτροφίας καὶ διὰ τὴν πρόληψιν τῶν ἐπιζῳοτιῶν, ἀπὸ τὰς ὁποίας χάνει ἡ Ἑλλὰς ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων κατ’ ἔτος. Ἐδῶ συζητοῦμεν περὶ καλυμμάτων καὶ σταθεροποιήσεως, ἐνῷ παμμέγιστος πλοῦτος τῆς Χώρας χάνεται, ὅστις θὰ συνετέλει εἰς τὴν καθόλου ἐξυγίανσιν τῶν οἰκονομικῶν μας.

§35Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ καὶ θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς συστάσεις τοῦ κ. Βουλευτοῦ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπενάκης. Ἀπών. Ὁ κ. Κ. Γόντικας ἐπὶ ἀναφορᾶς ἰδιοκτητῶν Γαστούνης.

§37Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Πρὸ μιᾶς πενταετίας, κύριε Πρόεδρε, κατελήφθησαν τὰ οἰκόπεδα μικροϊδιοκτητῶν τινῶν καὶ δὲν κατεβλήθη ἀποζημίωσις ἀκόμη. Παρακαλῶ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν καταβολὴν τῶν χρημάτων εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§38Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, διότι τὰ παράπονα τῶν κατοίκων Γαστούνης εἶναι δεδικαιολογημένα. Παρῆλθε μία ἑξαετία, καὶ δὲν ἐλήφθη οὐδεμία πρόνοια διὰ τοὺς κατοίκους αὐτούς.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπανιᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Συνομοσπονδίας τῶν Ἐπαγγελματιῶν τῆς Ἑλλάδος.

§40Γ. ΜΠΑΝΙΑΣ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ εἰδικώτερον τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἐνοικιοστάσιον ἐπὶ τὸ εὐεργετικώτερον διὰ τὰς τάξεις τῶν ἐπιτηδευματιῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ οἱ πολυπληθέστεροι. Ἄλλωστε καὶ τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς εἶναι ὑπὲρ τῆς τροποποιήσεως αὐτοῦ καὶ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ φανῇ εὐμενέστερος πρὸς τοὺς ἐνοικιαστάς, διότι τὸ τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι αὐστηρότατον σχέδιον, νὰ τὸ ἐπικτείνῃ δὲ καὶ εἰς τὰς πόλεις, τὰς ἐχούσας πληθυσμὸν κάτω τῶν 10.000 κατοίκων, ὅπως εἶναι ἡ Ἄρτα. Ἐπίσης θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἵνα, λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν, ἡ ὁποία μαστίζει τοὺς ἐπιτηδευματίας, ἐλαττώσῃ τὸν φόρον ἐπιτηδεύματος καὶ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν, ἡ ὁποία πλήττει εἰς τὰ καίρια τὸν λαόν, διότι, ἐὰν τὸ Κράτος ἐντείνῃ τὰς προσπαθείας του εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν φορολογιῶν τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων, θὰ ἠδύνατο ἴσως, ἂν ὄχι νὰ καταργήσῃ τελείως, τοὐλάχιστον νὰ ἐλαττώσῃ κατὰ πολὺ τὴν φορολογίαν τῶν πτωχῶν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μέρος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§42ΑΛ. ΜΕΡΟΣ. Νομίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σιγήσῃ διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐνοικιοστασίου, τὸ ὁποῖον ἔλαβε τὴν μορφὴν ἑνὸς μεγάλου κοινωνικοῦ προβλήματος καὶ ὤφειλε νὰ προβῇ εἰς δηλώσεις, ἐὰν θὰ ἐπανασυζητηθῇ τὸ ἐνοικιοστάσιον ἢ ὄχι, ἐκτὸς ἐὰν αἱ δηλώσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὸ Συνέδριον τῶν κουρέων, ἀποτελοῦν τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι θὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὴν Βουλὴν μὲ σταθερὰν κατεύθυνσιν, τὴν τροποποίησιν αὐτοῦ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἀληθεύωσι τὰ γραφέντα εἰς τὰ ἀπογευματινὰ φύλλα.

§43Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε Βουλευτά. Ὅπως ἐδήλωσα καὶ εἰς τὸ Συνέδριον τῶν κουρέων, τὸ ζήτημα τῆς τροποποιήσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου δὲν ἀνήκει εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἀλλ’ εἰς τὴν Βουλήν, διότι τὸ ὑπάρχον ἐνοικιοστάσιον εἶναι νόμος. Οἱοσδήποτε Βουλευτὴς ὅθεν δύναται νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου, καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι κυρίαρχος νὰ ἀποφασίσῃ. Ὀφείλω νὰ προσθέσω, ὅτι ἐκτὸς τῶν διαμαρτυριῶν τῶν μισθωτῶν, αἵτινες εἶναι πολλαὶ ὁμολογουμένως, ὑπάρχει καὶ ὄγκος τηλεγραφημάτων καὶ ἀναφορῶν τῶν ἰδιοκτητῶν διαμαρτυρομένων ἀντιθέτως.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λούλης ἐπὶ ἀναφορᾶς σωματείου ἁμαξοκαρραγωγέων Ἰωαννίνων.

§45Α. ΛΟΥΛΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ προβῇ εἰς τὴν ὅσῳ τὸ δυνατὸν ταχυτέραν ἀποζημίωσιν τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων Ἠπείρου, οἵτινες, ὡς γνωστόν, προσέφερον καὶ πολυτίμους ὑπηρεσίας κατὰ τοὺς ἀπελευθερωτικοὺς ἀγῶνας τοῦ 1912–1913. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ἐκδίκασις τῶν αἰτήσεών των, ἀνερχομένων εἰς 292, διότι ἡ ὑπόθεσις παρελκύεται ἀπὸ ἑξαμήνου.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μυλωνᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§47Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ σχετικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, προεκλήθη ἀπὸ τὴν πρόοδον τῆς συγκοινωνίας. Τὰ αὐτοκίνητα ἀντικατέστησαν τὰ παλαιότερα μέσα καὶ ἐκρίθη ὑπὸ τῆς Πολιτείας, ὅτι οἱ ἄνευ ἐργασίας μείναντες καρραγωγεῖς δέον νὰ τύχωσι κάποιας ἀποζημιώσεως δι’ ἑνὸς ὀργανωθέντος ταμείου. Ὁ νόμος οὗτος, ἐφόσον ὀρθῶς ἐκρίθη ὅτι ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ, πρέπει καὶ ταχέως νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ζητῶ ἀπὸ τὸν ἀπουσιάζοντα ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰς ὃν παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορά, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μυλωνᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς γονέων Ἰωαννίνων.

§49Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Συνιστῶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν εὐμενῆ κρίσιν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀναστασίου ἐπὶ ἀναφορᾶς σωματείου Τυπογράφων.

§51Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου τῶν Τυπογράφων, Κύριε Πρόεδρε, διότι εἶναι δίκαιον νὰ ἀποζημιωθῶσι καὶ οὗτοι μετὰ τῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ἐπαύθησαν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθανασιάδης Νόβας, ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Στρανώμης.

§53Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ ΝΟΒΑΣ. Εἰς τὸ χωρίον Στρανώμη τῆς Ναυπακτίας εἶχεν ἐνσκήψει ἐπιζωοτία καὶ οἱ κάτοικοι ἀνεφέρθησαν εἰς τὸν Νομάρχην ἐπανειλημμένως καὶ τὸν Νομοκτηνίατρον, παρακαλοῦντες νὰ ἀποσταλῇ ἰατρὸς ἐπὶ τόπου νὰ τοὺς βοηθήσῃ, ἵνα σώσουν τὰ αἰγοπρόβατά των, ἀφοῦ ἤδη ἔχουν ἀπολέσει τὰ ¾ ἐξ αὐτῶν. Νῦν καλοῦνται νὰ πληρώσωσι τὸν φόρον τῶν αἰγοπροβάτων, μετὰ τὴν ἐπελθοῦσαν καταστροφήν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν καὶ νὰ διατάξῃ τὴν ἔκπτωσιν τοῦ ἀναλογοῦντος φόρου.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μέρος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων.

§55Α. ΜΕΡΟΣ. Ἡ τάξις τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων εἶναι μία πολυπληθὴς τάξις καὶ ἐν ταὐτῷ συμπαθὴς διὰ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρουν εἰς τὸ σύνολον. Ἡ τάξις αὕτη, ὀργανωθεῖσα διὰ πρώτην φοράν, διετύπωσε τοὺς πόθους καὶ τὰς ἀξιώσεις, αἱ ὁποῖαι διαπνέονται ἀπὸ ἓν πνεῦμα συντηρητικότητος καὶ εἶναι ἄξιαι πολλῆς προσοχῆς ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Ζητοῦν αἱ ὀργανώσεις τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων τὴν ἐλάττωσιν τῶν ὑφισταμένων φορολογιῶν, ἰδίως διὰ τὰ εἴδη τῆς πρώτης ἀνάγκης. Ζητοῦν, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Κράτους καὶ κατίσχυσιν τῆς δικαιοσύνης, τὴν προοδευτικὴν φορολογίαν ἐπὶ τῆς κινητῆς καὶ ἀκινήτου περιουσίας. Ζητοῦν ἐπίσης τὴν ἐφαρμογὴν αὐστηροῦ προγράμματος Κρατικῶν οἰκονομιῶν. Ὡσαύτως ζητοῦν τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των. Γνωρίζετε σχετικῶς, ὅτι ἐκ τῆς συρροῆς τῶν προσφύγων ὑπῆρξε προσφορὰ ἐργασίας, ἰδίως εἰς αὐτὰ τὰ ἔργα, εἰς τὰ ὁποῖα καταγίνονται οἱ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι. Ἐντεῦθεν ἐγεννήθη ἡ ἐκμετάλλευσις, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦν οἱ καταστηματάρχαι ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ θὰ ὤφειλεν ὡς ἐκ τούτου τὸ Κράτος νὰ μετέλθῃ ὅλην τὴν ἐπιρροήν του, ὥστε οἱ πενιχρότατοι μισθοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, ν’ αὐξηθοῦν, ἀναλόγως πρὸς τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς. Ζητοῦν προσέτι τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὀκταώρου. Ζητοῦν τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν Ταμείου Συντάξεως. Γνωρίζετε, ἀναφορικῶς μὲ τὸ αἴτημα αὐτό, μετὰ πόσης ἀβεβαιότητος καὶ ἀγωνίας ἀτενίζουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρὸς τὸ μέλλον, ἐφόσον δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν πενιχρῶν αὐτῶν ἀπολαυῶν, νὰ ἔχουν οὐδὲ ὀβολὸν πρὸς οἰκονομίαν. Εἶναι ζήτημα ὑψίστης σημασίας καὶ πρέπει νὰ σκεφθῶμεν διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ταμείου αὐτοῦ. Ἐγὼ μάλιστα ἔχω νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο: ὅτι ὤφειλε νὰ γίνουν καὶ εἰδικὰ ταμεῖα νοσηλείας, διότι εἰς περίπτωσιν ἀσθενείας αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς βαρείας ἰατρικὰς ἀμοιβὰς καὶ τὸ ὑπερβολικὸν βάρος τῆς δαπάνης διὰ τὰ φάρμακα κλπ. Ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, καὶ πρὸ παντὸς τὰ ριζοσπαστικὰ μέλη αὐτῆς, νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν εἰδικὸν νομοθέτημα περὶ συστάσεως εἰδικῶν ταμείων νοσηλείας δι’ ὅλους τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κυβετὸς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§57Λ. ΚΥΒΕΤΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἐνισχύω τὴν φωνὴν τοῦ κ. Συναδέλφου καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ σχέδιον τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας. Πρόκειται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν ὑποχρεωτικῶς προσλαμβανομένων ἐφέδρων ὤφειλον νὰ παραμείνουν ἐπὶ ἓν ἔτος, ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, ὑποχρεωτικῶς, ἄλλως ἐπιβάλλει ὁ ἐργοδότης εἰς αὐτοὺς πρόστιμον. Δυστυχῶς ἔληξεν ἡ προθεσμία αὐτή, ἐντὸς τῆς ὁποίας, ἂν ἀπελύοντο, ὑπεχρεοῦτο ὁ ἐργοδότης νὰ δώσῃ προθεσμίαν, καὶ θὰ ἦτο σωστόν, ἐπειδὴ ἐξακολουθεῖ ἡ κατάστασις αὐτή, ἐξακολουθεῖ ἡ ἀπόλυσις τῶν ὑπαλλήλων, νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1928.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαχαίρας ἐπὶ ἀναφορᾶς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν.

§59ΕΜ. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν ἀπολυθέντων σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων, ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ὁ Γραμματεὺς τῆς Βουλῆς καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἐνθυμεῖται πόσα τηλεγραφήματα καὶ διαμαρτυρίαι ἐστάλησαν ἀπὸ ὅλας τὰς ἐργατικὰς ὀργανώσεις. Ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διαβασθῇ ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ τῆς Ὁμοσπονδίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται 2–3 ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, πρὸς τὴν Ἑταιρείαν Θεσσαλικῶν Σιδηροδρόμων, διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν 20 αὐτῶν ὑπαλλήλων. Συνεστήθη ὁλόκληρος ἐπιτροπή, ἀποτελουμένη ἀπὸ διάφορα πρόσωπα. Ἐν τούτοις ἡ Ἑταιρεία ἠδιαφόρησεν. Οὐδεὶς ἀνέχεται τὴν στάσιν αὐτῆς τῆς Ἑταιρείας. Διὰ τοῦτο ἔχω νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ἐντελῶς ἰδιαίτερα μέτρα διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μέρος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§61Α. ΜΕΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ παρασχεθῇ μία διασάφησις, διὰ νὰ γνωσθῇ περὶ τίνος ἀκριβῶς πρόκειται: Ὅταν ἐγένετο ἡ ἀπεργία ἐκείνη, εἴκοσι σιδηροδρομικοὶ ὑπάλληλοι τῶν Θεσσαλικῶν σιδηροδρόμων ἔμειναν ἐκτὸς ὑπηρεσίας, ἐνῶ ἐπανῆλθον ὅλοι οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι. Δὲν προσελήφθησαν οὗτοι μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἡ ἑταιρεία εἶχεν ὅλως ἰδιαιτέρους λόγους ἐναντίον αὐτῶν. Κατόπιν παραπόνων, συνεστήθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου μία ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἀποτελεσθεῖσα ἀπὸ ἕνα Κρατικὸν ὑπάλληλον, ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑταιρείας, ἀπὸ τὸν ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς Ἐπαγγελματικῆς Ὁμοσπονδίας Βόλου. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν 10 ἐξ αὐτῶν, προαιρετικῶς δὲ ἄφηνεν εἰς τὴν Ἑταιρείαν τῶν Θεσσαλικῶν σιδηροδρόμων νὰ ἐπαναφέρῃ δύο ἀκόμη. Διὰ τοὺς λοιποὺς ὀκτώ, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη, ὅτι δύναται ἡ Ἑταιρεία νὰ μὴ τοὺς ἐπαναπροσλάβῃ. Ἐκ τῶν 12 αὐτῶν, ὑπὲρ τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν ὁποίων ἀπεφάνθη ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ἑταιρεία προσέλαβε τὸν ἕνα μόνον. Κατόπιν αὐτοῦ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας ἀπηύθυνε δριμύτατον ἔγγραφον πρὸς τὴν Ἑταιρείαν, τὴν ὁποίαν ὑπεχρέου τρόπον τινά, νὰ προσλάβῃ καὶ τοὺς λοιποὺς ἕνδεκα. Ἀπέναντι τῶν ἐγγράφων αὐτῶν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, ἡ Ἑταιρεία ἐκώφευσε, καὶ μολονότι διέρρευσε διάστημα χρονικὸν πλέον τῶν πέντε μηνῶν, ἡ Ἑταιρεία ἐξακολουθεῖ νὰ δεικνύῃ τὴν αὐτὴν περιφρόνησιν καὶ πρὸς τὴν γνωμάτευσιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ πρὸς τὰς συστάσεις τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας. Ἀκολούθως ἠγέρθη ὅλος ἐκεῖνος ὁ θόρυβος μεταξὺ Ἑταιρείας καὶ ὑπαλλήλων, μεταξὺ Κράτους καὶ Ἑταιρείας καὶ μεταξὺ Κοινωνίας καὶ Ἑταιρείας. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε πολὺ καλά, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀσημάντου ζητήματος. Πρόκειται περὶ τοῦ κρατικοῦ γοήτρου. Πρέπει λοιπὸν νὰ δοθῇ τὸ ταχύτερον μία λύσις.

§62Λ. ΚΥΒΕΤΟΣ. Ἀναφέρομαι εἰς ὅσα εἶπεν ὁ προλαλήσας φίλος Συνάδελφός μου. Πρόκειται περὶ θυμάτων παρασυρθέντων ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν, χωρὶς νὰ εἶναι αὐτοὶ κομμουνισταί.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεωργιάδης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§64Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ψέξωμεν τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνίας, διότι τὸ Ὑπουργεῖον ἐνήργησε δόσαν διαταγὰς ἀλλεπαλλήλους διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων ἐκ τῆς πανσιδηροδρομικῆς ἀπεργίας. Τῆς ἀπεργίας αὐτῆς 15 ἔγιναν θύματα. Ὅταν αἱ Κυβερνήσεις, ἀπὸ τῆς πλέον ἀνωμάλου, τῆς τοῦ Παγκάλου, μέχρι καὶ τῆς πλέον ὁμαλῆς, τῆς παρούσης Οἰκουμενικῆς, ἀνεγνώρισαν ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀδικίας, ἡ ὁποία περιωρίσθη εἰς 15 θύματα, ἡ Ἑταιρεία ἀντέτασσε τόσην ἐπιμονήν, ὥστε δὲν ἤθελε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν οὔτε τὰ ἔγγραφα κἄν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, τὸ ὁποῖον μάλιστα ἠπείλησεν, ὅτι θέλει διακόψει τὰς σχέσεις μετ’ αὐτῆς. Ἀλλ’ ἄρα γε τὰ θύματα αὐτὰ ὑφίστανται τὴν καταδίωξιν αὐτὴν τῆς Ἑταιρείας, διότι εὑρίσκοντο εἰς ἀνατρεπτικὰς ὀργανώσεις; Ἕνας κατάλογος τῶν ἀπολυθέντων, τὸν ὁποῖον ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, λέγει: (Ἀναγινώσκει)......... Ὥστε, ὅπως βλέπετε, ἡ Ἑταιρεία κάμνει μίαν ἐπιλογὴν μεταξὺ τῶν κομμουνιστῶν. Κυρίως δὲ περὶ αὐτοῦ πρόκειται, ὅταν ἡ Ἑταιρεία θέλει νὰ ὑποτάξῃ τὴν ὀργάνωσιν τῶν σιδηροδρομικῶν, καὶ νὰ τὴν χαρακτηρίσῃ ὡς μίαν σχέσιν ἐντελῶς ἐνδοκομματικὴν μεταξὺ τῆς Ἑταιρείας καὶ τῆς ὀργανώσεως, χωρὶς νὰ θέλῃ νὰ παραδεχθῇ, χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας της, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας ἔχει δικαίωμα νὰ πιέσῃ τὴν Ἑταιρείαν. Ὑπάρχει ὅμως ἕνας νόμος, πρὸς ἔλεγχον τῶν Ἑταιρειῶν αὐτῶν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Θὰ παρακαλέσωμεν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτός, ὁ ὁποῖος προβλέπει διὰ τὰς Ἑταιρείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπακούουν εἰς τὰς διαταγὰς τοῦ Κράτους. Διότι πρόκειται περὶ διαταγῆς τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν ἀνεγνώρισε κατ’ ἐπανάληψιν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας καὶ τὴν ὁποίαν θέλομεν ἁπλῶς νὰ ἐνισχύσωμεν διὰ τῆς ὁμοφώνου ἐπιθυμίας τῆς Βουλῆς, νὰ ὁπλίσωμεν τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ ἐπιβάλῃ τὸ κῦρος τοῦ νόμου.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπανικολάου ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§66Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ θέλω νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ προκειμένου, εἶναι τοῦτο: ὅτι ὕστερα ἀπὸ μίαν ἀπεργίαν δύο χιλιάδων ὑπαλλήλων, ἐπαύθησαν μόνον εἴκοσι καὶ αὐτοὶ ἐκλήθησαν νὰ πληρώσουν τὰ σπασμένα. Ὕστερα ἀπὸ πολλὰς διαταγὰς συνεστήθη μία Ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν κατήρτισε τὸ Κράτος, καὶ ἐδέχθη ἡ Ἑταιρεία, καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἀπεφάσισεν νὰ ἐπανέλθουν δώδεκα, καὶ ἔμειναν πέντε ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ καὶ τρεῖς ἐντελῶς ἀπολυτέοι. Καὶ ἡ τελευταία αὐτὴ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ἐκτελεῖται ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σταθῇ ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ Κράτους καὶ ὄχι νὰ ἔχωμεν μίαν Ἑταιρείαν, ἡ ὁποία νὰ γράφῃ εἰς τὰ παπούτσια της καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία Κυβέρνησις, πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὴν Ἑταιρείαν καὶ νὰ διατάξῃ νὰ προσλάβῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας.

§68Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Κύριοι Βουλευταί, θὰ σᾶς ἐκθέσω τὰς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργείου, διὰ τὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπεργῶν. Ἡ Ἑταιρεία ἐδέχθη τὴν ἐπαναπρόσληψίν των, συμφώνως πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ δὲν ἐδέχθη τὴν ἐπαναφοράν των. Ἡ Ὁμοσπονδία ἐπέμεινε νὰ ἐπανέλθουν καὶ οἱ δώδεκα, ἡ Ἑταιρεία ὅμως, ἡ ὁποία κατ’ ἀρχὰς ἐφαίνετο διατεθειμένη εὐνοϊκῶς διὰ τὴν λύσιν αὐτήν, κατόπιν, δὲν γνωρίζω πῶς, μετέβαλε σκέψιν καὶ ἐξεδήλωσε ἀντίστασιν. Ἤσκησα ἐπ’ αὐτῆς ὅλα τὰ νόμιμα μέσα τῆς πιέσεως, ἀλλ’ οὐδὲν κατώρθωσα· Ἐν τῷ μεταξὺ δὲ εἴχομεν καὶ ἐπίθεσιν καὶ ἐφημερίδων τινῶν, αἱ ὁποῖαι ἐνόμιζαν ὅτι θὰ μὲ ἀντιπολιτευθῶσιν, ὑπερασπίζουσαι τοὺς ἐργάτας. Ἅμα εἶδον ὅτι ἐγὼ πραγματικῶς τοὺς ὑπερασπίζομαι, ἤλλαξαν τακτικὴν καὶ ἤρχισαν ὑπερασπίζουσαι τὴν Ἑταιρείαν, γράφουσαι μὲ μεγάλας ἐπικεφαλίδας «ὁ Μεταξᾶς ἐκβιάζει τὰς Ἑταιρείας» κλπ. Κατόπιν τούτου, ἔστειλα ἐπανειλημμένα ἔγγραφα εἰς τὴν Ἑταιρείαν καὶ τὴν ἐπίεσα. Δὲν μοῦ μένει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ λάβω περισσότερα μέτρα ἀπέναντι τῶν Ἑταιρειῶν, καὶ ὑπέβαλον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐπωφελούμενος τῆς κυρώσεως ἑνὸς Παγκαλικοῦ Διατάγματος, τὸν κανονισμὸν καὶ ἠγωνίσθην ἐνώπιον αὐτῆς, ὅπως γίνῃ δεκτὸς οὗτος, ἵνα διὰ τοῦ κανονισμοῦ ἀποκτήσω τὰ δικαιώματα αὐτά. Δυστυχῶς παρὰ τῇ Κοινοβουλευτικῇ Ἐπιτροπῇ ἐπεκράτησαν ἀλλοῖαι σκέψεις καὶ ὁ Κανονισμὸς οὗτος δὲν κατωρθώθη νὰ ἐπικυρωθῇ. Θὰ τὸν ἐπαναφέρω ὡς σχέδιον νόμου καὶ θὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. Βουλευτάς, ἀφοῦ βλέπουν τὴν ἀνάγκην τῶν πραγμάτων, ἐπειδὴ περιλαμβάνει καὶ ἄλλα ζητήματα σπουδαιότερα, τὰ ὁποῖα θὰ ὠφελήσουν πολὺ τὰς ἐργατικὰς τάξεις καὶ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς σημερινῆς ἡγέτιδος τάξεως, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ὅταν συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, νὰ τὸ ψηφίσῃ. Θὰ εἰσαγάγω τοῦτο πρὸς συζήτησιν ὅσον δυνατὸν τὸ ταχύτερον.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξαν αἱ ἀναφοραί. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§70Γ. ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἐρωτήσητε τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται νὰ προταχθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ χορηγίας δύο δωδεκατημορίων ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς τρεχούσης χρήσεως». Ὡς ἐνθυμεῖσθε, Κύριοι Συνάδελφοι, ἡ Βουλὴ εἶχε ψηφίσει τὴν χορήγησιν ὀκτὼ δωδεκατημορίων ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς τρεχούσης χρήσεως. Ἡ διάθεσις τῶν οὕτω χορηγηθεισῶν πιστώσεων λήγει εἰς τὸ τέλος τοῦ τρέχοντος μηνός. Πρό τινων ἡμερῶν ἡ Βουλὴ ἐγκρίνασα τὰ οἰκονομικὰ σχέδια τῆς Κυβερνήσεως, ἀνέθεσεν εἰς τὸν κ, Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν σχεδίων τούτων. Κατὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καθίστατο πρόδηλον, ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ καὶ συνεπῶς ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐπιτροπὴ θεωρεῖ ἀναγκαῖον νὰ συστήσῃ εἰς ὑμᾶς νὰ ψηφίσητε δύο εἰσέτι δωδεκατημόρια διὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον καὶ Ἰανουάριον, ἐφόσον, παρεμπιπτουσῶν τῶν ἑορτῶν, πρὸ τοῦ τέλους Ἰανουαρίου δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ καὶ πάλιν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἡ ἐπιτροπή, νομίζει, ἐν τούτοις, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ δευτέρου ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου, διότι εἶναι ἄσχετον μὲ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν δωδεκατημορίων καὶ διότι οὐδεὶς λόγος σπουδαῖος συντρέχει. Κατὰ συνέπειαν ἡ Ἐπιτροπὴ συνιστᾷ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἐπιψήφισιν μόνον τοῦ πρώτου ἄρθρου ὡς ἔχει.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς (Ἀναγινώσκει): «ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ συνελθοῦσα σήμερον νὰ ἐξετάσῃ τὸ νομοσχέδιον κλπ.....».

§72Γ. ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ. Ὄχι ὡς ἔχει. Πλὴν τοῦ δευτέρου ἄρθρου, ἀφορῶντος θέμα μὴ ἐπεῖγον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή; Θὰ ἐρωτήσω δι’ ἀναστάσεως. Οἱ παραδεχόμενοι, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι.

§74Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὡς ἔχει.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀναγκασθῶ καὶ πάλιν νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν. Ὑπάρχει μία σύγχυσις. Ποῖον εἶναι δεκτόν, τὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἢ τὸ πρῶτον;

§76Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις;

§77Γ. ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ. Ἡ ψήφισις τῶν δωδεκατημορίων δικαιολογεῖται πλήρως, ἀφοῦ ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὰ οἰκονομικὰ σχέδια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν ἀπουσίᾳ αὐτοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ὁ Προϋπολογισμός, ἀλλ’ ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν δύναται νὰ ἐννοήσῃ ποία βία ὑπάρχει διὰ τὸ 2ον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ δύο πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ περιληφθῶσιν ἐν αὐτῷ.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅπως ἔχει μὲ τὴν προσθήκην τοῦ 2ου ἄρθρου.

§79Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν καὶ πάλιν. (Ὁ Γραμματεὺς ἀναγινώσκει τὸ νομοσχέδιον)... .......................

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. Ἄρθρον 2ον (ἀναγινώσκει)....

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι.

§84ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξηγήσῃ περὶ τίνος πρόκειται ἐν τῷ 2ῳ ἄρθρῳ, διότι πρὸ ὀλίγων λεπτῶν διενεμήθη ἓν νομοσχέδιον περὶ δωδεκατημορίων κατ’ ἄλλον τρόπον.

§85Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ κ. Εἰσηγητὴς ὀφείλει νὰ κάμῃ εἰσήγησιν ἐπὶ τοῦ 2ου ἄρθρου, διὰ νὰ φανῇ τέλος πάντων περὶ τίνος πρόκειται.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητεῖται ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως διὰ τὸ 2ον ἄρθρον;

§87Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἂς ἀναβληθῇ διὰ τὴν αὔριον τὸ ὅλον νομοσχέδιον.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει λόγος.

§89Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἡ Ἀντιπολίτευσις προτείνει τὴν πρόταξιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐδέχθη. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις.

§90Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἂς ἀναβληθῇ τὸ 2ον ἄρθρον δι’ αὔριον.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἡ Βουλὴ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις;

§92ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§93Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ γεννήσωμεν ζητήματα καὶ νὰ ἔχωμεν ἀπώλειαν χρόνου, ἐπειδὴ εἷς τῶν Βουλευτῶν ἔκαμε μίαν παρατήρησιν σχετικήν. Ὁ κ. Ὑπουργός, δέχεται νὰ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν ψηφοφορίαν τοῦ 1ου ἄρθρου.

§95Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διὰ νὰ παύσῃ ἡ χρονοτριβή, δηλῶ ὅτι στέργω νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ αὔριον.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται.

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τὸ 22.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ μὲ κάμετε νὰ παρεκκλίνω τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§99Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ προταθῇ, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 22, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ φόρου καὶ ἐπιβολῆς δασμοῦ ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἐλαίου Παλαιᾶς καὶ Νέας Ἑλλάδος». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς».

§102Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Παρεκάλεσαν οἱ κ. Βουλευταὶ νὰ ψηφισθῇ ἕν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προέχει πρὸ παντὸς ἄλλου ὁ Κανονισμός. Νομίζω ὅμως ὅτι δυνάμεθα νὰ προσέλθωμεν εἰς κἄποιαν συνεννόησιν Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ ζήτημα τῶν ἐπερωτήσεων. Ἡ Ἐπιτροπὴ δέχεται, ὅπως πλὴν τῆς Παρασκευῆς, νὰ ὁρισθῇ καὶ ἡ Δευτέρα ὡς ἡμέρα ἐπερωτήσεων.

§104ΑΛ. ΜΕΡΟΣ. Νὰ τεθῶσι καὶ χρονικὰ ὅρια ¼ τῆς ὥρας.

§105ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁρίσατε τὴν ἡμέραν τῆς Παρασκευῆς ὡς ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Εἶναι ἀπαραίτητον, ὅπως δώσωμεν καιρὸν εἰς τοὺς κ. Βουλευτὰς νὰ ἐργάζωνται πραγματικῶς εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, διότι θὰ γίνῃ τὸ ἑξῆς δυσάρεστον. Ὅταν συμπέσῃ νὰ ἐργάζωνται αἱ Ἐπιτροπαί, καθ’ ὃν χρόνον ἐργάζεται καὶ ἡ Βουλή, αἱ ἐργασίαι τῶν Ἐπιτροπῶν δὲν θὰ εἶναι πραγματικαί. Καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ αὐτὸς ὁ Κανονισμός, ἐννοοῦν νὰ εἶναι σοβαρὰ ἡ ἐργασία τῶν Ἐπιτροπῶν. Ὁ μόνος τρόπος νὰ ἐργάζωνται αἱ Ἐπιτροπαὶ καλῶς, εἶναι νὰ ὁρίζωνται μία ἢ δύο ἡμέραι πρὸς ἐργασίαν τῶν Ἐπιτροπῶν. Τότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν μακρὰς συζητήσεις ἐν τῇ Βουλῇ. Προτείνω, λοιπόν, τὰ ἑξῆς: Τὸ Σάββατον καὶ ἡ Δευτέρα νὰ διατίθενται διὰ τὴν ἐργασίαν τῶν Ἐπιτροπῶν. Ἐν ᾗ περιπτώσει ὅμως ὑπάρχει πληθώρα ἐργασίας, τότε δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν καὶ τὸ Σάββατον νὰ διατίθεται διὰ νομοθετικὴν ἐργασίαν. Λοιπόν, ὅταν θὰ ἔχωμεν ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἡ Βουλὴ νὰ μὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, διὰ νὰ γίνεται μακρὰ ἐργασία εἰς τὰς Ἐπιτροπάς. Λοιπόν, ὑποθέτω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις. Εἶπον, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ διατίθεται ἡ Παρασκευὴ διὰ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ ἡ Δευτέρα, ἂν δὲν ὑπάρχῃ πληθώρα ἐργασίας.

§106Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ συγκρίνω τὴν σοβαρότητα τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, πρὸς τὴν σοβαρότητα τῆς ἐργασίας τοῦ ἐλέγχου. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κρατεῖ τὰς κοινοβουλευτικὰς κυβερνήσεις ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν νόμων καὶ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν καθηκόντων των, προστατεύει δὲ αὐτὰς καὶ ἀπὸ τοὺς ὀχληροὺς φίλους ἀκόμη τῶν κομμάτων, εἶναι ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Καὶ ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ἐλέγχου, δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ὑποτιμῶμεν τὸ δικαίωμα τοῦτο τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ὑπερτιμῶμεν τὸ νομοθετικόν. Ὀφείλομεν ἐξ ἴσου καὶ τὰ δύο νὰ ἐξυπηρετήσωμεν. Τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προτείνει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δὲν εἶναι μέτρα ὁδηγοῦντα εἰς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Διὰ νὰ διευκολύνῃ οὗτος τὰς Ἐπιτροπάς, ἀφαιρεῖ δύο ἡμέρας ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐργασίαν πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Θὰ ἦτο περιττὸν τότε νὰ ἔχωμεν ἐπιτροπάς, ἂν πρόκειται ν’ ἀφαιρῶμεν ἡμέρας ἀπὸ τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐργασίαν, διὰ νὰ τὰς δίδωμεν εἰς ἐπιτροπάς. Καὶ θὰ φθάσω εἰς τὸ ἐπιχείρημα τῆς εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῆς, γνωστοῦ δὲ ὄντος ὅτι ἡ ὄρεξις ἔρχεται ἐν τῷ τρώγειν, θὰ δύναται αὔριον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ἀφαιρέσῃ καὶ τρίτην ἡμέραν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν τοῦ ἐλέγχου καὶ πέμπτην καὶ ἕκτην καὶ νὰ ματαιωθῇ οὕτω ἡ ἐργασία τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἐργάζωνται αἱ ἐπιτροπαί. Ὑπάρχει καὶ μία τάσις τοιαύτη, ἀλλ’ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος δὲν ἐμποδίζει παντάπασι τὰς ἐπιτροπὰς ἀπὸ τοῦ νὰ ἐργάζωνται. Ὑπῆρξεν ἐποχὴ καθ’ ἣν ἠθελήσαμεν νὰ θεραπεύσωμεν τὸ ἄτοπον αὐτὸ διὰ καθημερινῶν συζητήσεων. Ἐπιχειρήσαντες ὅμως νὰ διορθώσωμεν τὰ ἀτοπήματα ταῦτα, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἀντίθετον ἀκριβῶς, νὰ καταργήσωμεν τὸν ἔλεγχον. Διότι σήμερον ὅταν ἔχωμεν ἔλεγχον, τί νομίζετε ὅτι γίνεται; Γίνεται ὁ ἔλεγχος καὶ ἐν τῷ μεταξὺ παρεισάγει εἷς τῶν κ. ὑπουργῶν ἓν νομοσχέδιον, καὶ ὁ ἔλεγχος δὲν τελειώνει ποτέ Σεῖς, ἴσως, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν κυβερνητικὴν πτέρυγα, ἔχετε ὀλιγωτέρας ἐνοχλήσεις, ἀτελεστέραν τὴν ἀντίληψιν τῆς ἀνάγκης, εἰς εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀνήκομεν εἰς τὴν ἀντίθετον πτέρυγα. Ἡ τάσις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ν’ ἀποφεύγῃ τὸν ἔλεγχον, ἐξεδηλώθη καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα.

§107Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, εἰς ὅλον τὸν κόσμον.

§108Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ διὰ σᾶς προσωπικῶς. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιδεικνύει καὶ μίαν ἄλλην τάσιν. Ἔκλεισε καὶ τὰ Ὑπουργεῖα διὰ νὰ μὴ γίνωνται παράπονα. Ἕν μέρος τοῦ ἐλέγχου εἶναι τὸ νὰ μένουν τὰ Ὑπουργεῖα ἀνοικτὰ εἰς τὴν διάθεσιν τῶν πολιτῶν καὶ νὰ δέχωνται τὰ παράπονα αὐτῶν. Ὑπῆρχεν ἀληθῶς ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο διπλασία συζήτησις· δηλαδὴ κατάχρησις τοῦ δικαιώματος τῶν ἐπερωτήσεων. Ἀλλ’ αἱ καταχρήσεις δὲν διορθώνονται διὰ τῆς καταργήσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ Κοινοβουλίου. Δὲν ἀρκοῦν, σᾶς λέγω, δύο ἡμέραι. Ἡμεῖς ἀρκούμεθα εἰς τὰς δύο ἡμέρας, κατ’ ἀνάγκην, κατὰ τὴν λήξασαν ὅμως Σύνοδον, ἦσαν ἐγγεγραμμέναι 160 ἐπερωτήσεις...

§109ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. 187.

§110Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. .. ἀφορῶσαι σοβαρὰ ζητήματα καὶ δὴ ἔλεγχον τῶν πράξεων τῶν Ὑπουργῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν πρέπει νὰ μένουν ἀνεξέλεγκτοι. Ποῦ θὰ καταφύγῃ ὁ λαός, ὁσάκις ἔχει παράπονα κατὰ τῶν κυβερνητικῶν πράξεων; Τὸν ἔλεγχον ἐκτελεῖ τὸ Κοινοβούλιον καὶ ἡ δημοσιογραφία. Ὅταν λείψουν αὐτὰ τὰ δύο, εἶναι δικτατορία. Αὐταὶ ἀναστέλλουν τὴν φυσικὴν ὁρμὴν παντός, ἔχοντος ἐξουσίαν, εἰς τὸ νὰ προσεταιρισθῇ δικαιώματα περισσότερα ὅσον τὸ δυνατόν. Ταῦτα δὲν δυνάμεθα νὰ τὰ καταργήσωμεν. Ταῦτα εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ ἐπεκτείνωμεν, ἐφόσον βέβαια, διὰ τῆς ἐπεκτάσεως αὐτῆς, τὰ δικαιώματα τοῦ ἑνὸς τμήματος δὲν ἀναιροῦν τὰ δικαιώματα τοῦ ἄλλου. Δὲν εὐσταθεῖ, λοιπόν, ἡ πρότασις τοῦ νὰ ἔχωμεν τὸν ἔλεγχον μίαν καὶ μόνην φορὰν τὴν ἑβδομάδα, διότι ὁ ἔλεγχος τότε θὰ εἶναι κατηργημένος, δὲν δύνανται δὲ νὰ βλαφθῶσιν τὰ συμφέροντα τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, ἄν θέσωμεν δύο ἡμέρας, διότι ἔχει καθιερωθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα, ὁσάκις ἔχει τίποτε τὸ κατεπεῖγον, νὰ τὸ εἰσάγῃ τὴν ἡμέραν τῶν ἐπερωτήσεων. Εἶναι δὲ δυνατὸν καὶ ἄλλως νὰ γίνῃ. Ἀφοῦ ὁρισθῶσιν αἱ δύο μέραι, νὰ κανονίσωμεν, ὅπως καὶ ἄλλοτε, νὰ τεθῇ ἓν ὅριον συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων, ἐπὶ 3 λ. χ. ὥρας, μετὰ τὰς ὁποίας νὰ ἀρχίζῃ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία.

§111Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Δὲν δύνασθε νὰ περιορίσητε τὸν ἔλεγχον ἐντὸς ὡρισμένων χρονικῶν ὁρίων.

§112Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, ἀφήσατέ με νὰ τελειώσω τὴν γνώμην μου. Σεῖς εἴπετε τὴν γνώμην σας καὶ χθὲς καὶ σήμερον. Ὑπάρχουν διάφοροι τρόποι ἐξοικονομήσεως τῶν πραγμάτων, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία. Ἀλλ’ ὁ χειρότερος τρόπος, ὁ καταστρέφων τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, εἶναι νὰ περιορισθῇ ὁ ἔλεγχος εἰς μίαν ἡμέραν. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν παράκλησιν, ὅπως ὁρισθῶσιν δύο ἡμέραι ἐλέγχου.

§113Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀκόμη δὲν ἐφθάσαμεν....

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠθέλησα νὰ ἐπιτύχω μίαν συνεννόησιν εἰς τὰ σημεῖα τὰ ἐπίμαχα. Οἱ κ. κ. Βουλευταὶ παραδέχονται δύο ἡμέρας;

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη δύο ἡμέρας. Ἄλλο σημεῖον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐνδιαφέρει, καὶ εἶναι καὶ αὐτὸ ἐκ τῶν ἐπιμάχων, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν ἐρωτήσεων.

§117Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἷς τῶν λόγων, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἡ συζήτησις μιᾶς ἐρωτήσεως γενικεύεται καὶ κρατεῖ ὁλοκλήρους ἡμέρας, εἶναι ἡ εὐκολία τῆς αἰτήσεως τῆς γενικεύσεως. Δέκα βουλευταὶ ζητοῦν τὴν γενίκευσιν, καὶ σηκώνονται καὶ ὁμιλοῦν ὅλοι. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως πρέπει νὰ εἶναι δυσκολωτέρα. Ἀντὶ νὰ ἀπαιτῆται ἡ ὑπογραφὴ δέκα βουλευτῶν, νὰ ἀπαιτῆται δέκα πέντε καὶ εἴκοσι Βουλευτῶν, ὁπότε δυσκολωτέρα θὰ εἶναι ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως τῶν ἐρωτήσεων.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἐρωτήσεις κατὰ τὸν παλαιὸν Κανονισμόν, ἀνεγράφοντο εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ συνεζητοῦντο ἐπὶ μίαν ὥραν καθ’ ἑκάστην. Ἡμεῖς τροποποιοῦμεν ὡς ἑξῆς τὸν τύπον: Εἰς πᾶσαν ἐρώτησιν, ὀφείλει ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ ἐντὸς δέκα ἡμερῶν, καὶ νὰ καταχωρίζεται ἡ ἐρώτησις εἰς τὰ πρακτικά. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει νὰ καταχωρίζεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς ἑπομένης τῶν ἀναφορῶν.

§119Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ προθεσμία τῶν δέκα ἡμερῶν εἶναι μακρά. Νὰ ὁρισθῇ ἐντὸς πέντε ἡμερῶν.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν.

§121Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἀπαρτίας τί θὰ γίνῃ;

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις, παρὰ ὅταν εἶναι ὡρισμένος ἀριθμὸς βουλευτῶν.

§123Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἡ ἀπόφασις προϋποθέτει συζήτησιν, ἡ ὁποία προϋποθέτει παρουσίαν βουλευτῶν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τῆς συζητήσεως, τὸ ζήτημα εἶναι τῆς ἀποφάσεως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν, εἶναι ἡ ἀπόφασις. Λοιπὸν ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ λάβῃ ἀπόφασιν, ἄνευ τῆς παρουσίας ὡρισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Καὶ ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δέχεται τοῦτο;

§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§126Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τὸ Σύνταγμα κατήργησε τὴν διάταξιν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ ἀπαρτίαν διὰ τὴν συζήτησιν. Ἀπαιτεῖ τοιαύτην μόνον διὰ τὰς ἀποφάσεις. Δὲν ἔχω λόγον νὰ κατηγορήσω τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, ἀλλ’ ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς μία ἑρμηνεία διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς Συνταγματικῆς διατάξεως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, δύναται νὰ γίνῃ, δὲν παρεμποδίζεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Ἀλλὰ παρετήρησα, ὅτι ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὑπὲρ τῆς ἀπαρτίας, συνοψίζονται εἰς τοῦτο· ὅτι ψηφίζονται νομοσχέδια χωρὶς ἀπαρτίαν καὶ τοῦτο γίνεται κατὰ τὴν ψηφοφορίαν δι’ ἀναστάσεως. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ δηλωθῇ, ὅτι κατὰ τὴν ὥραν τῆς ψηφοφορίας δι’ ἀναστάσεως, πρέπει κατὰ ἕνα τρόπον νὰ εἶναι βεβαιωμένη ἡ ἀπαρτία. Ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλο τι, ἂς γίνῃ τὸ ἐλαφρότερον. Ν’ ἀναγραφῇ δηλαδὴ ρητῶς εἰς τὸν Κανονισμὸν ὅτι «ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Προέδρου, βεβαιοῦται ἡ ὕπαρξις τῆς ἀπαρτίας», διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸ ἄλλο δικαίωμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἐγένετο κατάχρησις, ὅτι δηλ. δύναται πᾶς τις νὰ ὑποβάλλῃ τὴν ἔνστασιν, κατὰ τὴν ψηφοφορίαν δι’ ἀναστάσεως. Θέλω δηλαδὴ ν’ ἀναγραφῇ, χωρὶς νὰ ἔχῃ τυπικὴν ἀξίαν, νὰ ἀναγραφῇ ὅτι: «ὁ Πρόεδρος, ὑπ’ εὐθύνην του βεβαιοῖ», διὰ νὰ δεσμεύσωμεν τὸν Πρόεδρον ἠθικῶς, διότι ἄλλον δεσμὸν δὲν ἔχομεν. Ἐφόσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας, ἐγὼ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν ν’ ἀναγραφῇ μία τοιαύτη διάταξις.

§127Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Εἰς τὰ παλαιὰ Συντάγματα καὶ τοὺς παλαιούς, κατὰ συνέπειαν, Κανονισμούς, ἐφέρετο τὸ ἑξῆς: ὅτι ἡ Βουλή, διὰ νὰ συζητήσῃ καὶ διὰ νὰ ψηφίσῃ ἀπητεῖτο νὰ εἶναι ἐν ἀπαρτίᾳ, ἡ δὲ ἀπαρτία ὡρίζετο εἰς τὸ ½ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ συνόλου τῶν βουλευτῶν, πλέον ἑνός. Τώρα μὲ τοὺς νεωτερισμούς, ἐφθάσαμεν εἰς κλάσματα. Τὸ νέον Σύνταγμα λ. χ., προκειμένου περὶ ἐκλογῆς τοῦ Προέδρου ἀναφέρει ζήτημα ἀπαρτίας, καὶ λέγει τὸ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει): «Διὰ νὰ προβῇ ἡ Βουλὴ κλπ.» Ἔχομεν, λοιπόν, νὰ ὑπολογίσωμεν ὅτι ἡ Βουλὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ 300 βουλευτάς. Ἠξεύρετε πόσοι εἶναι τὰ 11)20; 165. Τί λέγει παρὰ κάτω (ἀναγινώσκει): «ὁ Πρόεδρος ἐκλέγεται διὰ πλειονοψηφίας τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν Βουλευτῶν· ἐὰν αὕτη δὲν ἐπιτευχθῇ δηλ. 151, ἐπαναλαμβάνεται ἡ ψηφοφορία, ὅτε ἀρκοῦν τὰ ⅘ τῆς ἀπαρτίας». Κάμετε ἀνάλυσιν αὐτῶν τῶν ὑπολογισμῶν καὶ θὰ εὕρετε ὅτι εἶναι 132. Ἔρχομαι εἰς τὸ ἄλλο ἄρθρον, τὸ συζητούμενον, τὸ περὶ ἀπαρτίας, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν συζήτησιν, διεγράφη, ἐνῷ κατὰ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1864 καὶ τὸ τοῦ 1911, καθ’ ὃ παρῆσαν οἱ μεγαλύτεροι τῶν τότε νομικῶν, ὑπῆρχε. Δὲν βλέπω δὲ τώρα τὰ ἀναστήματα τῶν ἐπιστημόνων τῆς Συνελεύσεως τοῦ 1864, δὲν βλέπω ἕνα Σαρίπολον καὶ ἕνα Καλλιγᾶν. Ὅλοι μας προβαίνομεν εἰς νεωτερισμούς, ἐπὶ τὰ βελτίῳ ὅμως, ἢ ἐπὶ τὰ χείρω; Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον, ποίαν σκοπιμότητα ἐκπληροῖ, πλὴν τῶν κομματικῶν ὑπολογισμῶν, ἡ διαγραφὴ τῆς διατάξεως περὶ ἀπαρτίας. Δι’ ὃ ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν, θὰ παρουσιασθῇ τὸ ἑξῆς ἄτοπον: Σεῖς λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλίσεως, καὶ πρέπει, κατὰ τὴν ψηφοφορίαν αὐτὴν νὰ εἶναι τὸ ¼ τοῦ συνόλου, δηλαδὴ ἐπὶ 300, νὰ ψηφίζουν μόνον 75. Θὰ παρουσιασθῇ ὅμως, ὡς παρετήρησεν ὁ κ. ἐξ Ἀθηνῶν Βουλευτής, τὸ ἑξῆς ἄτοπον: ὅταν κατὰ τὰς μεταμεσονυκτίους ἢ πρωϊνὰς ὥρας τῶν συνεδριάσεων δὲν ὑπάρχει πλέον ἀπαρτία,—διότι 15 μόλις κάθηνται ἕως τὰς 4 τὸ πρωΐ, οἱ ἄλλοι ἐξαντλοῦνται καὶ κοιμοῦνται,— καὶ ἀναγινώσκεται ἕν νομοσχέδιον, ὁ Πρόεδρος λέγει: «ἡ Βουλὴ παρεδέχθη». Τί παρεδέχθη ἡ Βουλή; Καὶ ποία Βουλή; Οἱ 15 Βουλευταί; Καὶ πολλάκις περνοῦν σπουδαιότατα νομοσχέδια μὲ τοιοῦτον ἀριθμὸν παρόντων Βουλευτῶν. Δι’ αὐτὸ ἡ πεῖρα τῶν παρελθουσῶν γεννεῶν ἡ θέλησε νὰ περιφρουρήσῃ τὸ θέμα μὲ Συνταγματικὴν διάταξιν περὶ ἀπαρτίας. Κι’ ἔρχεσθε τώρα σεῖς νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι διαγράφω τὴν διάταξιν περὶ ἀπαρτίας καὶ δέχομαι, ὅτι ἐὰν εἶναι καὶ 10 ἢ 12 βουλευταὶ μεγαλυτέρας ἀντοχῆς οἱ ὁποῖοι θὰ μείνωσιν ἕως τὸ πρωΐ νὰ ψηφίσωσιν ἕν τῶν σπουδαιοτέρων νομοσχεδίων, τὸ νομοσχέδιον νὰ εἶναι ἔγκυρον. Τὸ Προεδρεῖον, κ. Βουλευταί, τὸ ὁποῖον ἀναγκαίως ἀνήκει πάντοτε εἰς ἕν κόμμα, ὅσον ἀμερόληπτον καὶ ἄν εἶναι, θ’ ἀποφαίνεται, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη, ἐὰν ἔχῃ συμφέρον τὸ κόμμα αὐτὸ νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὀρθὸν νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτή. Δέον συνεπῶς νὰ καθιερώσωμεν τὴν ἀπαρτίαν. Θέλετε δὲ τὴν ἔνστασιν περὶ ἀπαρτίας, τὴν ὁποίαν κατὰ τὸν ἰσχύοντα Κανονισμὸν δύνανται νὰ τὴν ὑποβάλλουν 5 βουλευταί, νὰ τὴν ὑποβάλλουν 10; Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν; Δὲν τὸ λέγω αὐτὸ διὰ τὸ α ἢ τὸ β κόμμα. Τὸ λέγω δι’ οἱονδήποτε κόμμα ἐν τῇ Κυβερνήσει.

§128Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἡ διαφορὰ γνωμῶν ἔχει ἀλλαχοῦ τὰ αἴτια. Πρέπει νὰ πεισθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει τὴν πλειονοψηφίαν, ὅτι δύναται νὰ ἔλθῃ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εἶναι μειονοψηφία.

§129Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Αὐτὸ τὸ εἶπον καὶ ἐγώ. Λοιπὸν ἓν τὸ ὁποῖον εἶναι ἀβλαβὲς καὶ ἀκίνδυνον, τὸ ὁποῖον εὑρήκαμεν ἀπὸ τοὺς προγόνους μας, διατὶ νὰ τὸ καταργήσωμεν; Λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐνδέχεται τὸ πρωί, ὅταν ἐξυπνήσητε νὰ διαβάσητε εἰς τὴν ἐφημερίδα, ὅτι κατὰ τὰς πρωϊνὰς ὥρας ἐψηφίσθησαν τὰ ἑξῆς νομοσχέδια, τῶν ὁποίων δὲν ἐλάβατε γνῶσιν, διότι ἐφύγατε τὸ μεσονύκτιον ἀπὸ τὴν συνεδρίασιν, ἀφήσαντες ἐν τῇ αἰθούσῃ 20 ἢ 25 βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι φυσικῶς μέχρι τῆς πρωΐας θὰ ἔγιναν 15. Λοιπόν, αὐτὸ πρέπει, σᾶς ἐξορκίζω, νὰ μείνῃ;

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 19. Δέχεται τὴν τροποποίησιν, δηλαδὴ τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς;

§131Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Παρακαλῶ, τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§133Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται διὰ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, καθιεροῖ μίαν τροποποίησιν οὐσιώδη, διότι ὡς εἶχε πρότερον ὁ Κανονισμός, περιελάμβανε τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 19, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ συζητήσῃ ἄνευ τῆς παρουσίας τοὐλάχιστον τοῦ ⅓ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ αὐτῆς, μηδὲ ν’ ἀποφασίσῃ τι ἄνευ ἀπολύτου πλειονοψηφίας τῶν παρόντων μελῶν, ἥτις ὅμως οὐδέποτε δύναται νὰ εἶναι μικροτέρα τῶν ⅘ τοῦ κατωτάτου ὁρίου τῆς ἀπαρτίας. Ἡ καινοτομία, ἡ ὁποία εἰσάγεται εἰς τὸ νέον νομοσχέδιον, εἶναι ὅτι ἀπαλείφει τὴν διάταξιν περὶ ἀπαρτίας, καὶ τὴν ἀπαλείφει, συνεπείᾳ, λέγει, τῆς διατάξεως τοῦ νέου Συντάγματος. Κατὰ τὸ ἄρθρον 48 τοῦ νέου Συντάγματος, ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ συζητήσῃ ἄνευ τῆς παρουσίας τοὐλάχιστον τοῦ ἑνὸς τρίτου τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν μελῶν αὐτῆς, μηδὲ ν’ ἀποφασίσῃ τι ἄνευ ἀπολύτου πλειονοψηφίας τῶν παρόντων μελῶν κ.λ.π. Ἡ διάταξις αὕτη, ἡ συντακτικὴ δὲν λαλεῖ περὶ ἀπαρτίας, δηλαδή, οὐδὲν κωλύει τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν νὰ περιλάβῃ διάταξιν περὶ ἀπαρτίας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ Σύνταγμα ἀπήλειψεν ἐκ τῆς συντακτικῆς διατάξεως τὴν περίοδον, τὴν ἀφορῶσαν τὴν ἀπαρτίαν, ὅπως τὸ ζήτημα τῆς ἀπαρτίας μὴ κανονίζεται Συνταγματικῶς, ἀλλὰ παραμένει ἐλευθέρα ἡ Βουλὴ νὰ τὸ κανονίσῃ.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, ἀνεγράφη εἰς τὰ πρακτικὰ δήλωσις σχετική.

§135Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Ὅλαι αἱ γενόμεναι δηλώσεις ἀναγράφονται, διότι αἱ δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀναγράφονται ἐν τῷ κειμένῳ εἶναι αἱ μόναι ὑποχρεωτικαί. Ἀφοῦ ὅμως δὲν ὑπάρχει ἐν τῷ κειμένῳ τοῦ Συντάγματος διάταξις, ἡ ὁποία ν’ ἀπαγορεύῃ εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν νὰ καθορίσῃ τὴν διάταξιν περὶ ἀπαρτίας, φρονῶ, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία νὰ ῥυθμίσῃ τὸ ζήτημα. Βεβαίως θὰ ἦτο συζητήσιμον ἐὰν ἔπρεπε νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ ἀρκεσθῇ τις εἰς μικρότερον ἀριθμόν, εἰς τὸ ¼. Ἐγὼ θὰ ἠρκούμην καὶ εἰς τὸ ⅕. Θὰ εἶναι ὅμως αὐτόχρημα ἀσχημοσύνη, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξάγηται ἡ συζήτησις ἐνώπιον τεσσάρων μελῶν.

§136Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Καὶ νὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις.

§137Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Ὄχι, ὄχι.

§138Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ παράλογον τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι τοῦτο. Ἐφόσον ἐλαττοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν παρόντων βουλευτῶν, κατὰ τοσοῦτον ἐξαφανίζεται ἡ ἀπόφασις, κατὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος, διότι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ὁ ἀριθμὸς διὰ τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως καὶ συνεπῶς θὰ καθίσταται εὐκολώτερον νὰ ψηφίζωνται, κατὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος, τὰ νομοσχέδια. Ἐὰν εἶναι πέντε παρόντες, εὐκολώτερον θὰ ψηφίζωσι, παρὰ οἱ 10.

§139Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ εἶναι αὐτόχρημα ἀκοσμία, ἀπρέπεια καὶ ἀσχημοσύνη νὰ ἐπιτρέψῃ τὸ Σῶμα νὰ συνεδριάζῃ μὲ δέκα πέντε καὶ εἴκοσι βουλευτάς. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι δὲν δεσμευόμεθα Συνταγματικῶς νὰ λάβωμεν ἀποφάσεις, ἐπειδὴ ὅμως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ μία ἀντίρρησις, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῆς ἀπαρτίας, τὸν ὁποῖον ἀναγράφει ἡ προγενεστέρα διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι μέγας, θὰ ἔστεργον εἰς τὸ ⅓. Λέγω δηλαδὴ τοῦτο: ὅτι ἀπηλείφθη ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὴν ἀπαρτίαν, διότι ἤθελε ν’ ἀφήσῃ ἐλευθερίαν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν. Ἑπομένως φρονῶ, ὅτι δὲν δεσμευόμεθα, ἐπειδὴ ὁ ἀριθμὸς τοῦ ⅓ εἶναι μεγάλος, νὰ θέσωμεν τὸ ¼.

§140Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Μὲ ὀλιγωτέρους τῶν 70 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις.

§141Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν εἶναι τὸ ⅓. Εἶναι ἡ ἀναγκαστικὴ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου, ἡ ὁποία καταναλίσκει χρόνον.

§142Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ⅒.

§143Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν βουλευτῶν τῶν προτεινόντων. Εἶχον δικαίωμα νὰ προτείνωσιν ἔνστασιν ἀπαρτίας πέντε Βουλευταί. Ἐὰν εἶναι εἴκοσι, θὰ εἶναι δυσχερέστερον νὰ εὑρεθῶσι διὰ νὰ προτείνωσιν ἔνστασιν τοιαύτην. Ἀλλὰ προτιμῶ τὸ μειονέκτημα, τὸ ὁποῖον λέγετε, τοῦ νὰ καταναλίσκηται χρόνος, ἀπὸ τὴν ἀπρέπειαν καὶ τὴν ἀσχημοσύνην, ἡ ὁποία παρουσιάζεται εἰς τὸ Σῶμα, ὅταν γίνεται συζήτησις ἐπὶ θεμάτων σπουδαίων καὶ ἐπὶ παρουσίᾳ ὀλίγων βουλευτῶν.

§144Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὶς ἐμποδίζει τοὺς ἄλλους;

§145Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Διὰ νὰ εἶσθε Κυβέρνησις, πρέπει ν’ ἀπολαμβάνητε τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Σώματος καὶ νὰ ἔχητε ἐξησφαλισμένην τὴν πλειονοψηφίαν. Ὅταν δὲν ἔχῃ τὴν πλειονοψηφίαν νὰ ἐκτελῇ τὰ καθήκοντά της ἡ Κυβέρνησις, τότε ἐγκαταλίπῃ τὴν θέσιν της. Ἐδῶ κ. Πρόεδρε, εἰς προγενεστέραν ἐποχήν, ὅτε ἦσαν ἄλλαι διατάξεις περὶ ἀπαρτίας καὶ αἱ Κυβερνήσεις ἦσαν ἰσχυραὶ καὶ ἐγένοντο μακραὶ συζητήσεις, τότε, εἰς τὴν ὡραίαν ἐκείνην ἐποχήν...

§146Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἀντὶ νὰ ὑποβάλλωσι 20 τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας, νὰ ὑποβάλλωσι πρότασιν ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§147Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Αὐτὴν τὴν διάκρισιν τὴν ἔκαμε καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς ὁ ἄλλος. Ἄλλο ἀπόφασις καὶ ἄλλο συζήτησις. Ἡ ἀπόφασις λαμβάνεται, ὁσάκις ὑπάρχει ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον ὁρίζει τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμός. Δὲν πρέπει νὰ γίνεται συζήτησις ἐπὶ σοβαρωτάτου θέματος, παρουσίᾳ ὀλίγων Βουλευτῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἄτοπον καὶ διὰ νὰ διορθωθῇ ἐκεῖνο, περὶ τοῦ ὁποίου ἐλάλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, ὅτι δυνατὸν νὰ καταναλίσκηται χρόνος εἰς ἐνστάσεις ἀπαρτίας, δημιουργοῦμεν ἓν ἄτοπον, διότι δεχόμεθα ἐπὶ παρουσίᾳ τριῶν βουλευτῶν καὶ μὴ παρισταμένου οὐδενὸς ὑπουργοῦ, νὰ διεξάγηται συζήτησις Τοῦτο δὲν εἶναι ἐποικοδομητικόν. Μόνον ὁ κ. Παπαναστασίου καὶ ὁ κ. Ζαΐμης παρίστανται μέχρι τῶν πρωϊνῶν ὡρῶν.

§148Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Καὶ ὁ Πρόεδρος.

§149Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Καὶ ὁ Πρόεδρος. Ὁ κ. Παπαναστασίου εἶναι ἐπιμελέστατος ὅλων. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§151Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω, Κύριοι, τί συμβαίνει, ὥστε αἱ ἑκάστοτε πλειονοψηφίαι νὰ νομίζωσιν ὅτι ἔχουσιν ἐξασφαλίσει τὸν βίον των εἰς τὸ ἄπειρον, καὶ νὰ ζητοῦν τὸν βίον αὐτῶν νὰ τὸν καταστήσουν ἀνετώτερον καὶ εὐαρεστώτερον διὰ τῆς προτεινομένης τροπολογίας. Εἶναι μία πλάνη, καὶ ἀπορῶ πῶς παρασύρονται εἰς αὐτὰς τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἀποφάσεις οἱ κυβερνῶντες. Διότι τὰ πράγματα ἀποδεικνύουν τὸ ἐντελῶς ἀπίθανον, ὅτι δηλ. ὁ βίος τῶν πλειονοψηφιῶν καὶ τῶν Κυβερνήσεων τῶν ἑκάστοτε, εἶναι καὶ ἀπροσδιόριστος καὶ ἀμφίβολος. Τί ἐπιδιώκεται διὰ τῆς προτεινομένης τροπολογίας, διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται ἡ ἔνστασις τῆς ἀπαρτίας; Ἐπιδιώκεται ἡ εὔκολος ἐπιψήφισις νομοσχεδίων. Θέλει ἡ πλειονοψηφία ἕν ὅπλον ἀμύνης ἴσως ἀπέναντι τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Θέλει ἢ ἐπιδιώκει νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ψήφισιν ὡρισμένων νομοσχεδίων εἰς στιγμάς, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις σοβαρά, ὡς ἐκ τῆς ἀπουσίας ὡρισμένων βουλευτῶν. Ἀκριβῶς αὐτὸς εἶναι ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τῆς ἀπαλείψεως τῆς περιπτώσεως τοῦ δικαιώματος τὰς Βουλῆς νὰ ποιῆται χρῆσιν τῆς ἐνστάσεως ἀπαρτίας. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς ἀπαρτίας, τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ ἡ διάταξις αὕτη, ἐξ ἄλλου μᾶς παρέχουν καὶ τὸ ἐνδόσιμον, ὅτι αἱ ἑκάστοτε πλειονοψηφίαι δὲν ἔχουν τὴν ἀπαιτουμένην συνοχὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀποδεικνύει ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἐμπνεύσει εἰς τὴν πλειονοψηφίαν τὴν πεποίθησιν ἐπὶ τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου αὐτῆς, διότι, ἂν τοῦτο συνέβαινε, δὲν θὰ εἶχεν ἀνάγκην τοῦ ὅπλου αὐτοῦ ἀπέναντι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι θὰ εἶχεν ἐξασφαλίσει τὴν παρουσίαν τῆς πλειονοψηφίας, θὰ εἶχεν ἐξασφαλίσει ἡ Κυβέρνησις τὴν παρουσίαν τῶν φίλων της. Ἀμφιβάλλει λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δύναται νὰ ἔχῃ ἐξησφαλισμένην τὴν παρουσίαν τῶν φίλων της καὶ δι’ αὐτὸ ζητεῖ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ ὅπλον αὐτό, ὅπλον καὶ ἀπέναντι τῆς ἀντιπολιτεύσεως, καὶ ἀπέναντι τῆς συμπολιτεύσεως καὶ ἀπέναντι αὐτῶν τῶν φίλων της. Ἀλλ’ ἀσχέτως τῆς ἀπρεπείας, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει τοῦτο, θὰ παρουσιάζῃ καὶ μίαν συνεδρίασιν καταλήγουσαν εἰς ἀπόφασιν μὲ ἕνα ἀριθμὸν βουλευτῶν ἐντελῶς ἀπροσδιόριστον, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν ἴσως νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν μόνον καὶ μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ἀλλά, Κύριοι, δὲν νομίζετε ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἔργον εὐσυνειδησίας, ὅταν ἀποφασίζῃ, διότι περὶ τῆς ἀποφάσεως πρόκειται, ἡ Βουλὴ ν’ ἀποφασίζῃ ὅταν παρίσταται ἐλάχιστος ἀριθμὸς Βουλευτῶν; Δὲν εἶναι ἔργον ἀσυνειδησίας νὰ ἀποφασίζουν Βουλευταί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, νὰ ψηφίζουν καὶ ἀποφασίζουν βουλευταί, λαμβάνοντες γνῶσιν τὴν τελευταίαν ὥραν; Ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ δυνηθῇ κανεὶς ν’ ἀντιλέξῃ ὅτι εἶναι ἔργον ἀσυνειδησίας, ὁ Βουλευτής, ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζει περί τινος κἂν πρόκειται, νὰ ἔρχεται καὶ νὰ ἀποφασίζῃ. Ὑποθέτω ὅτι ἀποφασίζει εὐσυνειδήτως ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος παρίσταται κατὰ τὴν συνεδρίασιν καὶ ὁ ὁποῖος λαμβάνει γνῶσιν τῶν διαφόρων γνωμῶν καὶ ἐπὶ τέλους, τὸ ὀλιγώτερον, λαμβάνει γνῶσιν καὶ περὶ τοῦ θέματος περὶ τοῦ ὁποίου θὰ πρόκειται. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον καὶ διὰ τὴν ἀκοσμίαν τὴν ὁποίαν θὰ παρουσιάζῃ μία συζήτησις μὲ ἐλάχιστον ἀριθμὸν Βουλευτῶν, καὶ διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ ἔργον, τὸ εὐσυνείδητον, ὑποθέτω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἀναγραφὴ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐνστάσεως ἀπαρτίας.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις κανονικῶς ὑπογεγραμμένη, πρὸς ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 19.

§153Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἐφόσον ἡ μόνη διαφωνία περιορίζεται εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπαρτίας, θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ ψηφοφορία νὰ λάβῃ χώραν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ὥστε νὰ τυπωθῶσιν ὅλαι αἱ τροπολογίαι, τῆς ψηφοφορίας διεξαχθησομένης κατὰ τὴν δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§154Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Διατὶ νὰ μὴ γίνῃ τώρα, ὥστε νὰ τελειώνωμεν;

§155Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Χρειάζεται ὡρισμένη πλειονοψηφία, ὅπως ληφθῇ ἀπόφασις. Ἐὰν αὕτη ἡ πλειονοψηφία δὲν ὑπάρχῃ, θὰ μείνῃ ἐκκρεμὴς ὁ Κανονισμός.

§156Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Δὲν χάνεται ἡ Ἑλλάς.

§157Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ ἐξακριβώσωμεν ἄν θέλει ἡ Βουλὴ ἢ ὄχι νὰ ψηφισθοῦν τὰ ἄρθρα.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν ἄλλων σημείων δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις καὶ νὰ μείνῃ τελευταῖον αὐτό.

§159Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας δέχεται ἡ Ἐπιτροπή;

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§161Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐκανονίσθησαν ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα. Ἀλλὰ χθὲς συνεζητήθη καὶ κἄτι, ὅσον ἀφορᾶ τὰ τῶν Ἐπιτροπῶν. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν χθεσινὴν συζήτησιν κατελήξαμεν εἰς τοῦτο. Ἠκούσαμεν τὰς εἰσηγητικὰς προτάσεις καὶ τὸ ἐπὶ τῶν προτάσεων τούτων συμπέρασμα θὰ ὑπεβάλλετο εἰς τὴν Βουλήν. Τοῦτο δὲν βλέπω νὰ ὑποβάληται σήμερον.

§162Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν θὰ ὑποβληθῇ, συμφώνως πρὸς τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο χθές.

§163Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὕπαρξιν μιᾶς ἀπαρτίας ἢ τὴν ὕπαρξιν τοῦ ἀριθμοῦ Βουλευτῶν, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐγένετο μία πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἐπ’ αὐτοῦ, μετὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπαναστασίου, τί πρόκειται νὰ γίνῃ; Θὰ συζητήσωμεν ἢ νὰ διατυπωθῇ καὶ ἐπὶ τούτου μία ἄλλη πρότασις;

§164Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡμεῖς προτείνομεν νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει. Σεῖς καὶ ὁ κ. Σωτηριάδης, ὑπεβάλλατε ἄλλην τροπολογίαν. Δηλ. ἐδέχθητε νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ⅕ ἡ ἀπαρτία καὶ νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν αἰτούντων τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς ὑπάρξεως ἀπαρτίας. Θὰ τεθοῦν καὶ αἱ δύο ὡς τροπολογίαι ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμή.

§165Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως. Σεῖς καταλήγετε εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ συζήτησις σοβαρὰ καὶ ἀξία προσοχῆς ὅταν γίνωνται ἐνώπιόν σας καὶ τοῦ κ. Προέδρου;

§166Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶσθε πολὺ φιλόφρων, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλ’ ἡ παρουσία ἡ ἰδική σας, ἐξασφαλίζει τὴν σοβαρότητα τῆς συζητήσεως.

§167Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Σᾶς λέγω τοῦτο: Δέχεσθε κατ’ ἀρχήν, ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν ἕν μέτρον, ἵνα ἡ συζήτησις παρακολουθεῖται ὁπωσδήποτε παρὰ τῆς Βουλῆς;

§168Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὰ ζητήματα τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, δὲν εἶναι ζητήματα ἐξαρτώμενα ἀπὸ τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε γίνονται κατ’ εἰσήγησιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐξακρίβωσις ἀπαρτίας κατὰ τὴν συζήτησιν δὲν ἔχει οὐδεμίαν σκοπιμότητα. Ἀπαραίτητος εἶναι ἡ ὕπαρξις ἀπαρτίας κατὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεων, διότι ἐὰν τὸ θέμα ἐνδιαφέρει τοὺς Βουλευτάς, οἱ Βουλευταὶ παρίστανται, ἐὰν τὸ θέμα δὲν ἐνδιαφέρῃ τοὺς περισσοτέρους Βουλευτὰς δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀπαρτίαν. Συμβαίνει εἰς ἄλλας Βουλὰς ν’ ἀγορεύῃ εἷς Βουλευτὴς ἐπὶ παρουσίᾳ ἑνὸς Βουλευτοῦ, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἐμποδίζει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις. Οἱ Βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν τὰ καθήκοντά των, ὀφείλουν νὰ παρίστανται. Σοβαρότητα ἔχει ἡ ἐξακρίβωσις τῆς ἀπαρτίας διὰ τὴν ἀπόφασιν. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη τροπολογία, ἡ ὁποία παρέχει μεγαλυτέραν ἐγγύησιν διὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεως. Δηλαδὴ δύναται ὁ Πρόεδρος, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀρκετὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν, διὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεων, νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ τὴν λῆψιν ἀποφάσεων.

§169Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὑπάρχουν δύο ζητήματα, Κύριε Πρόεδρε. Τὸ ζήτημα τῆς ἀπαρτίας τῆς ἀποφάσεως καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀπαρτίας τῆς συζητήσεως, δηλ: ὕπαρξις ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ διὰ τὴν ἀπόφασιν καὶ ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ διὰ τὴν συζήτησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐπαρκῆ ἀριθμὸν διὰ τὴν ἀπόφασιν, παρετηρήθη ὀρθῶς ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Βοζίκη, ὅτι, ὅταν δὲν πρόκειται περὶ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βεβαιοῦται ὅτι ὑπάρχει ἡ ἀπαρτία, ἡ ὁριζομένη ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καὶ ὑπεβλήθη διὰ τοῦτο ὑπὸ τοῦ κ. Βοζίκη πρότασις, καθ’ ἣν δέον νὰ ὑπάρχῃ βεβαίωσις τοῦ Προεδρείου. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι καὶ τὸ ζήτημα τῆς παρουσίας ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ κατὰ τὴν συζήτησιν δὲν εἶναι τόσον ἐπουσιῶδες ὅσον ἠθέλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ παραστήσῃ αὐτό. Διότι ἀναμφισβητήτως διὰ τῆς ἀπαλείψεως πάσης διατάξεως, ἐγγυουμένης τὴν παρουσίαν ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ κατὰ τὴν συζήτησιν, θὰ ἔχωμεν τὴν ἐκβίασιν, ἰσχύουσα κατὰ κανόνα, διότι οὐδεὶς Βουλευτὴς ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ ὁμιλήσουν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁμιλήσῃ πρὸ κενῶν ἑδωλίων, καὶ οὕτω θὰ ἐξεβιάζετο καὶ οὗτος νὰ μὴ λαμβάνῃ τὸν λόγον. Αὐτὴν τὴν ἐκβίασιν θέλομεν νὰ καταστήσωμεν ἀδύνατον καὶ αὐτὴν τὴν ἐγγύησιν ἐπιδιώκομεν, ζητοῦντες νὰ ὑπάρχῃ κἄποιος περιορισμός, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν τῆς ἀπουσίας πάντων τῶν Βουλευτῶν κατὰ τὴν συζήτησιν. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ, ὅτι τὰ ἀξιώματα ἔρχονται καὶ παρέρχονται καὶ ὅτι αὔριον εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ καὶ αὐτὸς εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν καὶ ἡ ἐκβίασις αὐτὴ νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς βάρος του. Δὲν λαμβάνομεν ἀπόφασιν σήμερον μόνον δι’ ἡμᾶς, ἀλλὰ λαμβάνομεν ἀπόφασιν καὶ διὰ τὸ μέλλον.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καντιάνης.

§171Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἡ παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι ἀποχωροῦν οἱ Βουλευταὶ διότι δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει τὸ θέμα, ἢ διότι ὁ ῥήτωρ δὲν προσελκύει τὸ ἐνδιαφέρον, δὲν εἶναι ἀκριβής. Εἶναι ζήτημα ἀντοχῆς ἡ ἀποχώρησις τοῦ Βουλευτοῦ, ὅταν ἐπὶ 10–12 ὥρας συνεχῶς συνεδριάζει ἡ Βουλή.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἀντίρρησις δὲν ὑπάρχει εἰς ὅλα τὰ ἄλλα σημεῖα.

§173Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 43 ἐκάματε μίαν προσθήκην, μεταξὺ τοῦ δευτέρου ἢ τρίτου ἐδαφίου, διὰ ὁποίου καθιεροῦται ἄλλη καινοτομία, ὅτι γίνεται πίναξ, ὄχι Ἡμερησία Διάταξις τῶν νομοσχεδίων. Ἄλλο ὁ πίναξ, ἄλλο ἡ Ἡμερησία Διάταξις;

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Ἔχομεν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἡ ὁποία περιέχει τὰ νομοσχέδια. Εἶναι τόμος ὁλόκληρος. Διατὶ καθ’ ἡμέραν νὰ ἐκτυπώνεται; Αὐτὸ θὰ διευκολύνῃ τὴν ὑπηρεσίαν.

§175Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ κ. Εἰσηγητὴς ἔκαμε μίαν ἄλλην καλλιτέραν διαρρύθμισιν τῆς διατυπώσεως, ἡ ὁποία παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτή.

§176Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος, καθ’ ἣν ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος...

§177Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Αὐτὸ ἔχει τὴν ἑξῆς σκοπιμότητα. Νὰ ἠξεύρουν οἱ Βουλευταὶ ποῖα νομοσχέδια ἔχουν ὑποβληθῆ.

§178Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἐξυπηρετεῖ μίαν σπουδαιοτάτην ἀνάγκην ἡ ἔκδοσις αὐτοῦ τοῦ πίνακος, διότι οἱ Βουλευταὶ θὰ γνωρίζουν ἀκριβῶς ποῖα νομοθετήματα θὰ συζητηθοῦν τὴν ἑπομένην.

§179Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ, ἔγινεν ἡ ἑξῆς τροποποίησις. (ἀναγιγνώσκει). «Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 43. Ἡ ἡμερησία διάταξις τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας...»

§180Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς νέας τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος κ. Συνάδελφος, ἀλλ’ ὑπάρχει κἄποια ἀσάφεια μεταξὺ τοῦ 43 ἄρθρου τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ Συντάγματος. Τὸ τὸ ἄρθρον 43 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει τὸ ἑξῆς: ὁ Βουλευτής, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ὑποβάλῃ μίαν πρότασιν νόμου, δὲν δικαιοῦται νὰ ἀναπτύξῃ αὐτήν. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ὑποβάλῃ σχέδιον νόμου, ἔχει τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς πᾶσαν ὥραν τῆς συζητήσεως. Τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Συντάγματος, νομίζω, ὅτι δίδει τὴν ἑρμηνείαν, ὑπὲρ τῆς ἀπόψεώς μου (ἀναγινώσκει). «Πᾶσα πρότασις νόμου συνοδεύεται ὑποχρεωτικῶς...»

§181Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ.

§182Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ προτάσεως νόμου νομίζω ὅτι, ὁμιλοῦμεν περὶ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ὄχι μόνον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ καὶ ὁ κ. βουλευτής. Ἔλαβα ἀφορμὴν νὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ, διότι πρόκειται νὰ ὑποβάλω τὴν πρότασιν νόμου περὶ τοῦ «Πόθεν ἔσχες». Ἐζήτησα τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι δὲν δύναμαι καὶ εἶχε δίκαιον διότι δὲν εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 43. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐγώ, βεβαίως, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀναπτύξω τὴν πρότασίν μου ταύτην, παρῃτήθην καὶ δὲν τὴν ὑπέβαλον. Ἤθελον ἐν τῷ ἄρθρῳ 43 νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς: «Βουλευτής, εἰσηγούμενος πρότασιν νόμου, δικαιοῦται νὰ κάμῃ ἀνάπτυξιν ταύτης πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως».

§183Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι Βουλευτής, εἰσηγούμενος πρότασιν νόμου, ἔχει καὶ τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἀναπτύξῃ. Περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Τὸ ζήτημα γεννᾶται πότε θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ εἰσήγησις. Ὁ ἁρμόδιος κ. Ὑπουργὸς δικαιοῦται νὰ λάβῃ ὁποτεδήποτε τὸν λόγον καὶ προτιμᾶται. Κατὰ συνέπειαν, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς θὰ ὁμιλῇ καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἐπερωτήσεων καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Διὰ τοὺς Βουλευτὰς ὅμως ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἡμέραι, καθ’ ἃς ὁ Βουλευτής, εἰσηγούμενος νόμον, δικαιοῦται νὰ ἀναπτύξῃ τὴν πρότασίν του, καὶ αἱ ἡμέραι αὐταὶ εἶναι αἱ ἡμέραι τῶν ἀναφορῶν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἄλλος χρόνος διαθέσιμος. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἐλευθερία τῆς ἐξασκήσεως αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος ἐκ μέρους τῶν Βουλευτῶν κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἀναφορῶν.

§184Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Διαφωνεῖτε πρὸς ὑμᾶς αὐτούς, λέγοντες τῶν ἀναφορῶν, διότι αἱ ἀναφοραὶ συζητοῦνται καθημερινῶς ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νέου Κανονισμοῦ. Ἐπομένως εἶμαι σύμφωνος εἰς ὅτι λέγετε, τοὐτέστι κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐπερωτήσεων Βουλευτὴς πρὸ τῆς εἰσόδου τῆς Βουλῆς εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἀναπτύξεως.

§185Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ ἐγγραφῇ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ μὲ τὴν σειράν του θὰ κάμῃ τὴν ἀνάπτυξιν.

§186Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ὄχι μὲ τὴν σειράν του, διότι ἂν ὑποτεθῇ ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐγγράφεταί τις διὰ νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν νόμου καὶ ἀναγραφῇ ὑπ’ ἀριθμ. π. χ. 105 ἢ 125 πότε θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά, ὄχι τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ τῆς ἀναπτύξεως ἐκ μέρους τοῦ ὑποβαλόντος τὴν πρότασιν;

§187Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, κ. Βουλευτά, καὶ κατὰ τὰς ὥρας τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων καὶ κατὰ τὰς ὥρας τῶν ἐπερωτήσεων νομίζω, ὅτι δύνανται οἱ Βουλευταὶ νὰ ἀναπτύξωσι τὴν πρότασίν των.

§188Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ὁ ὑπουργὸς εἶναι βουλευτής, διότι ὅμως ὁ βουλευτὴς δὲν εἶναι Ὑπουργός, διατί νὰ στερῆται τοῦ δικαιώματος τούτου; Δὲν εἶναι ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ; Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ Βουλευτὴς νὰ φρονῇ καὶ αὐτός, ὅτι μίαν πρότασιν, τὴν ὁποίαν αὐτὸς ἐμελέτησεν, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ὑποβάλῃ, ἀλλὰ ταυτοχρόνως ὅτι ἔχει καὶ τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἀναπτύξῃ; Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Δυνάμεθα νὰ περιορίσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀναπτύξεως καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐπὶ 10 λεπτὰ τῆς ὥρας ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἀναπτύξεως τῆς προτάσεως, οὐχὶ ὅμως πέραν τούτων.

§189ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§190Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν κυρίων Βουλευτῶν, διότι ἕκαστος Βουλευτὴς δύναται νὰ ἔχῃ μίαν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἐνσαρκώνων εἰς πρότασιν νόμου, δυνατὸν νὰ τὴν ὑποβάλλῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἀναπτύξῃ.

§191Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομ.). Ἀναμφισβητήτως πρέπει ὁ βουλευτής, ὑποβάλλων πρότασιν νόμου, νὰ ἔχῃ καὶ τὸ δικαίωμα νὰ εἰσηγῆται ταύτην. Ἡ γνώμη τοῦ κυρίου Παπαναστασίου, ὅτι τοῦτο νὰ γίνεται, κατὴν ἡμέραν τῶν ἀναφορῶν, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ μὲ τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Αἱ ἀναφοραὶ καὶ αἱ ἐρωτήσεις κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν δύνανται νὰ ὑπερβοῦν τὴν ὥραν, δι’ ἑκάστην δὲ ἀναφορὰν δὲν δύναται ὁ Βουλευτὴς νὰ ὑπερβῇ τὰ πέντε λεπτά. Νὰ ὁρισθῇ ὅτι: ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ εἰσήγησις προτάσεως νόμου παρὰ Βουλευτοῦ, νὰ παρατείνεται ἡ μία ὥρα ὅπου θὰ ὁρισθῇ, ἀλλὰ ἡ ἀνάπτυξις τῆς προτάσεως νὰ μὴ ὑπερβαίνῃ τὸ ἓν τέταρτον τῆς ὥρας.

§192Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ἐγὼ δέχομαι καὶ δέκα λεπτά.

§193Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι νὰ κάμωμεν τροποποιήσεις κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§194Α. ΜΑΡΚΟΥ. Εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν νὰ ἀναγράφηται πρώτη κατὰ σειρὰν ἡ μέλλουσα νὰ γίνῃ εἰσήγησις Βουλευτοῦ.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνουν τροποποιήσεις κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§196Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐφόσον δεχόμεθα ὅλοι νὰ δοθῇ χρόνος διὰ τὴν εἰσήγησιν προτάσεως νόμου, ἔστω καὶ ἑνὸς τετάρτου, οὐδεὶς λόγος συντρέχει ὅπως γίνῃ ἡ ἀνατροπὴ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Εἰς τὸ ἑξῆς θὰ ἀναγράφωνται πρῶται αἱ εἰσηγήσεις νόμων.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἄλλη ἀντίρρησις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ;

§198Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Γίνεται προσθήκη θέσεων εἰς τὰ τελευταῖα ἄρθρα.

§199Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Δὲν ἔγινεν οὐδεμία προσθήκη θέσεων. Ὑπάρχουν οἱ ἀντιγραφεῖς τῶν στενογράφων, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὸν ἰσχύοντα Κανονισμόν, προτείνονται ἀπὸ τοὺς ἰδίους στενογράφους. Ἡ τροποποίησις ἀφορᾷ εἰς τὸ ἑξῆς, ὅτι θὰ προτείνωνται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγνώσατε τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ἴδητε τί λέγει.

§201Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Εἶχα εἰς τὴν τσέπη μου ἐπὶ τρίμηνον τὰς τροπολογίας τοῦ Κανονισμοῦ, ὅπως δὲ εἶπον καὶ χθές, δὲν ἀντελήφθην πότε ἐψηφίσθη. Ὁ τρόπος τῆς ψηφίσεως τοῦ Κανονισμοῦ ἦτο κάκιστος, διότι ὑπῆρχον πολλαὶ διατάξεις περὶ θέσεων, περὶ μισθῶν, περὶ βαθμολογιῶν, περὶ τῶν ὁποίων εἶχον σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω ἐν ἐκτάσει. Σήμερον βλέπω, ὅτι προστίθενται εἰς τὰ τελευταῖα ἄρθρα θέσεις.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τροποποιεῖται ὁ τρόπος τοῦ διορισμοῦ. Καμμία θέσις δὲν προστίθεται.

§203Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 96, ἀντὶ τέσσαρες στενογράφοι, βλέπω ἕξ.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτοὶ εἶναι μαθητευόμενοι, καὶ νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὸν λόγον, διότι θὰ ἔχωμεν καὶ τὴν Γερουσίαν αὔριον καὶ φυτώριον στενογράφων θὰ εἶναι ἡ Βουλή. Ἂς γίνουν αἱ ἓξ θέσεις τέσσαρες.

§205Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 97 τίνα λόγον ἔχει ἡ αὔξησις τῆς τριετίας εἰς τετραετίαν;

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ διαγραφῇ ἡ τετραετία. Νὰ μείνῃ τὸ παλαιὸν ὅπως ἔχει. (Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς μέχρι τοῦ ἄρθρου 99, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τῶν λοιπῶν ἄρθρων).

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ παρατάσεως τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς ἐπὶ τῶν προσφυγικῶν ζητημάτων Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς».

§208Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Οὐδεμίαν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ ἡ παράτασις τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ γίνεται τοιαύτη διατύπωσις τῆς προτάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ὥστε νὰ ἀντίκειται εἰς τὸ Σύνταγμα. Λοιπὸν θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. συναδέλφους νὰ δεχθοῦν τὴν παράτασιν, ἀλλὰ μὴ δώσωμεν διατύπωσιν, ἀντικειμένην εἰς τὸ Σύνταγμα, διότι μὲ τὴν διατύπωσιν φαίνεται ὅτι εἶναι ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Ἂν θέλουν οἱ κ. Βουλευταὶ νὰ συσταθῇ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, θὰ ὑποβληθῇ ἡ πρότασις κανονικῶς καὶ θὰ τὴν συζητήσωμεν. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Νομίζω δέ, ὅτι καὶ οἱ συνάδελφοί μου τὴν ἰδίαν γνώμην ἔχουν. Νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἐξουσιοδότησις, ἀλλὰ νὰ μὴ γίνουν δεκτὰ τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἀντίκεινται εἰς τὸ Σύνταγμα. Τὰ μόνα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα παραχωροῦνται εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, εἶναι κατὰ τὸ διάστημα τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς καὶ καθ’ ὅλην τὴν Σύνοδον νὰ ἐκδίδῃ νομοθετικὰ διατάγματα ἐπὶ τῶν προσφυγικῶν ζητημάτων. Αὐτὴ εἶναι ἡ δικαιοδοσία, ἡ ὁποία νομίζομεν ὅτι εἶναι σκόπιμος καὶ ἀναγκαία, διότι τὰ προσφυγικὰ ζητήματα δὲν εἶναι ἐπιδεκτικὰ οὐδεμιᾶς ἀναβολῆς. Ὑποθέτω, ὅτι εἰς αὐτὸ εἶναι σύμφωνος ὁλόκληρος ἡ Βουλή, διότι τοιαύτην δικαιοδοσίαν εἶχεν ἡ Ἐπιτροπὴ καθ’ ὅλην τὴν λήξασαν Σύνοδον καὶ οὐδεμία κατάχρησις ἐσημειώθη. Ἐκεῖνο ὅμως, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω ἀντίρρησιν, εἶναι νὰ μὴ περιληφθοῦν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ν’ ἀντίκεινται εἰς τὸ Σύνταγμα.

§209Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν γνωρίζω ποίαν διάκρισιν κάμνει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀνεξαρτήτως τῆς γνώμης, τὴν ὁποίαν ἔχει περὶ τῶν Ἐπιτροπῶν, τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος. Ἐν προκειμένῳ ὅμως πρόκειται περὶ τοιαύτης τινὸς Ἐπιτροπῆς; Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον φέρεται εἶναι ἡ παράτασις τῆς λειτουργίας τῆς ἐπὶ τῶν προσφυγικῶν ζητημάτων Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη εἶχε συσταθῇ, δυνάμει συντακτικῆς πράξεως, καὶ εἶχε τὰ δικαιώματα τὰ ἀπορρέοντα ἐκ τῆς συντακτικῆς αὐτῆς πράξεως. Ἑπομένως ἠδύνατο, ὡς μία ἰδιαιτέρα Βουλή, νὰ νομοθετῇ καὶ νὰ ἀποφασίζῃ ἐπὶ οἱουδήποτε ζητήματος ἀφορῶντος τοὺς πρόσφυγας. Σήμερον τοιαύτη Ἐπιτροπὴ δὲν δύναται νὰ συσταθῇ, κατὰ μείζονα δὲ λόγον δὲν δύναται νὰ παραταθῇ καὶ ἡ λειτουργία τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης, τῆς ὁποίας ἡ ἀποστολὴ ἔληξεν. Ἐφόσον, λοιπόν, ἐκείνη ἡ Ἐπιτροπή, ἔληξεν, παράτασις τῆς λειτουργίας τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη ἀπορρέει ἐκ τῆς Συντακτικῆς ἐξουσίας τῆς Βουλῆς. Τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει ἄλλην τινὰ δικαιοδοσίαν εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς κατὰ τὸν χρόνον τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ὅταν εἰσαχθῇ τοιαύτη τις πρότασις, τότε πλέον θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τούτου. Αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ πρότασις σήμερον δὲν δύναται νὰ εἰσαχθῇ εἰς συζήτησιν, διότι εἶναι καθολοκληρίαν ἀντισυνταγματικὴ καὶ νὰ διατυπώσητε ἄλλην πρότασιν.

§210Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὡς εἶπον, ἀφορᾷ εἰς τὸ νὰ γίνῃ δεκτὸν αὐτὸ σύμφωνα μὲ τὸ ψήφισμα, καὶ σύμφωνα μὲ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόματος καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν νὰ παραταθῇ τὸ δικαίωμα τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὰ προσφυγικὰ ζητήματα. Δηλ. συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος παρέχεται ἐξουσιοδότησις, ὅπως κατὰ τὸν χρόνον τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς ἐκδίδωνται Νομοθετικὰ Διατάγματα, ἀφορῶντα τὴν ρύθμισιν προσφυγικῶν ζητημάτων. Νομίζω, ὅτι σύμφωνα πρὸς τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος, ἂν γίνῃ ἀποδεκτὸν φυσικά, θὰ ψηφισθῇ ἡ πρότασις μὲ τὴν διόρθωσιν αὐτήν.

§211Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ γεννηθοῦν καὶ ἄλλα ζητήματα, ὅταν λύσωμεν οὕτω αὐτό. Θὰ εἶναι δυνατὸν τότε νὰ συνιστῶνται Ἐπιτροπαὶ ἐφ’ ὡρισμένων οἰκονομικῶν ζητημάτων καὶ ὄχι μόνον ἐπὶ τῶν προσφυγικῶν. Τοῦτο ἀναφέρει τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος.

§212Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ κ. Συνάδελφος ἔχει λησμονήσει, διότι παρῆλθεν ἀρκετὸς χρόνος, ὅτι καὶ ἡ πρώτη προσφυγικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει συσταθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος.

§213Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι, μὲ ψήφισμα.

§214Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι μὲ ψήφισμα, ἀλλ’ ἀναφέρεται ρητῶς, ὅτι τὰ νομοθετικὰ αὐτὰ Διατάγματα ἐκδίδονται κατόπιν ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ὑποβάλλονται πρὸς τὴν Βουλήν, συμφώνως μὲ τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος, διότι τὸ Σύνταγμα ἴσχυε καὶ πρὶν ἀκόμη ἡ Συνέλευσις ψηφίσῃ τοῦτο, ἐφόσον δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔδωσε τὴν πρέπουσαν ἑρμηνείαν εἰς τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος. Δὲν πρόκειται δὲ διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς νὰ συσταθῇ τώρα, ἀλλὰ τὸ ἄρθρον λέγει, ὅτι ἐξουσιοδοτεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκδώσῃ Νομοθετικὰ Διατάγματα, ἀργούσης τῆς Βουλῆς, κατόπιν συμφώνου γνωμοδοτήσεως εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς. Τί σημασίαν ἔχει ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ προϋπῆρχεν ἢ θεωρῆτε ὡς ἀνασυγκροτημένη. Τὸ οὐσιῶδες εἶναι ἡ παροχὴ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ θέματα, νομίζω, ὅτι ἀρκετὴ εἶναι ἡ περιγραφὴ τῶν προσφυγικῶν ζητημάτων, διότι εἶναι γνωστὰ τὰ προσφυγικὰ ζητήματα. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη λεπτομερεστέρας περιγραφῆς τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Ὥστε ἔχομεν ὅλους τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος πληρουμένους καὶ τὸ γεγονὸς, ὅτι ἡ ἐξουσιοδότησις θὰ γίνῃ καθ’ ὅλον τὸν χρόνον τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς, νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν δημιουργεῖ καμμίαν ἀνωμαλίαν.

§215Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐξακολουθῶ νὰ νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις μιᾶς ὑφισταμένης Ἐπιτροπῆς δὲν δύναται ν’ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως, ἐφόσον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶναι σύμφωνος, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη, συσταθεῖσα δυνάμει ἀποφάσεως Συντακτικῆς τῆς Βουλῆς, ἔληξε σήμερον, παρελθόντος τοῦ χρόνου. Τώρα πρόκειται κατὰ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ συσταθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη δυνάμει τοῦ ἄρθρου 77. Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν πρέπει νὰ εἰσαγάγῃ πρότασιν καὶ νὰ ζητήσῃ ἐξουσιοδότησιν.

§216Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ εἰσαγάγωμεν αὔριον.

§217Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ παρακαλέσω δὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ συνεννοηθῇ μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν νὰ φέρῃ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα κρίνει ἀναγκαῖα διὰ τὰ προσφυγικὰ νὰ τὰ γνωρίσωμεν καὶ δώσωμεν τὴν ἐξουσιοδότησιν.

§218Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Θὰ εἴχομεν νὰ κάμωμεν μίαν παράκλησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως εἰς τὴν σχετικὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν θὰ φέρῃ, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ περιληφθῇ καὶ διάταξις τοιαύτη, ὥστε νὰ λύωνται διάφορα ζητήματα ἐκκρεμῆ ὑπάρχοντα μέχρι σήμερον.

§219Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὑποβάλεται πρότασιν νόμου κ. Μεϊμαράκη.

§220Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Πότε;

§221Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τώρα. Ἄλλωστε εἶναι ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν καὶ θὰ ὑποβληθῇ.

§222Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν μερικὰ μέρη, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ Κρήτη καὶ ἡ Ἤπειρος, διὰ τὰ ὁποῖα ἔχουν θεσπισθῆ εἰδικώταται διατάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ζητήματα τῶν ὑπὸ ἀνταλλαγὴν περιουσιῶν. Δὲν πρόκειται περὶ παρωνυχίδος, ὥστε νὰ εἴπωμεν ἂς μένῃ αὐτή. Αἱ ἀνώμαλοι δικαιοπραξίαι, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶναι μία τῶν φάσεων καὶ οὐχὶ ἡ μείζων τῶν διαφορῶν αὐτῶν, καθότι, κ. Πρόεδρε, μὲ τὴν εὐμενῆ ἀκοήν, τὴν ὁποίαν ἔτεινε πρὸς τὰς δικαίας αἰτήσεις ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δὲν λύεται ἐπαρκῶς ἕνα πρόβλημα, ἐξαιρετικὰ σύνθετον, τὸ ὁποῖον, ὡς μὴ ὤφειλε, ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα, ἵνα ἀναπτύσσῃ τὰς προστριβὰς μεταξὺ γηγενῶν καὶ προσφύγων.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν συζητοῦμεν περὶ αὐτοῦ σήμερον κ. Βουλευτά. Ἀναβάλλεται δι’ αὔριον.

§224Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἐπαρκὲς τοῦτο. Θέλω νὰ καταλήξω κ. Πρόεδρε, εἰς τὸ ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς μᾶς διαβεβαιοῖ ὅτι ὑποβάλλεται προσεχῶς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν. Γνωρίζει καλῶς ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ἔσχε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς ἀκούσῃ ἐπανειλημμένως.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν συζητοῦμεν σήμερον.

§226Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. Τηροῦμεν ἐπιφυλάξεις κ. Πρόεδρε.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως διὰ τὴν παράτασιν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Κοιν. Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν προσφυγικῶν ζητημάτων ἀναβάλλεται δι’ αὔριον.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Ν)βρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ περικοπῆς θέσεων προσωπικοῦ τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς μόνην συζήτησιν).

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9)15 Ἀπριλίου 1926 Ν. Δ. «περὶ ὑπαγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Βάλτου διοικητικῶς εἰς τὸν Νομὸν Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 10 Σ)βρίου 1925 περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ πολιτογραφήσεως ἀλλοδαπῶν διατάξεων. (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ πολιτογραφήσεως τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐγκατεστημένων ὁμογενῶν κλπ.». (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Ν)βρίου ἐ. ἔ Ν. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως συναφθείσης συμβάσεως μελέτης καὶ κατασκευῆς ὁδῶν ἐν Ἀχαϊοήλιδι. (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως ἀπὸ 11 Ν)βρίου ἐ. ἔ. Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως ἐν μέρει συναφθείσης συμβάσεως ἐκπονήσεως μελέτης κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Σκάλας–Γυθείου. (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Ν)βρίου ἐ ἔ. Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως συναφθείσης συμβάσεως μελέτης καὶ κατασκευῆς τῶν ὁδῶν Ψαθοπύργου–Καλαμῶν Λιόπεσι Γουρζουμίσσης, Ἀχαΐας–Ριόλιο καὶ Ἀχαΐας–Κάλφα ἐν τῷ Νομῷ Ἀχαϊοήλιδος». (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζύτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ν)βρίου ἐ. ἔ. Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1074, 3045 καὶ 3101 νόμων ὡς καὶ τοῦ ἀπὸ 14 Ν)βρίου ἐ. ἔ. Ν. Διατάγματος». (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Ν)βρίου ἐ. ἔ. 1925 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 11 Ν)βρίου 1925 Ν. Δ. «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1074 καὶ 3101 Νόμων». (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον. Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ν)βρίου ἐ. ἔ. «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1074 καὶ 3101 νόμων». (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον. Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου ἐ ἔ. Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Ἰουλίου 1925 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως συμβάσεως διὰ τὴν κατασκευὴν ἁμαξιτῆς ὁδοῦ ἀπὸ Μενιδίου εἰς Πάρνηθα». (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκδόσεως διεθνῶν τριπτύχων ὑπὸ Λέσχης Περιηγήσεων καὶ Αὐτοκινήτων».

§230Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα τὸ μᾶλλον καθυστερημένον Κράτος τῆς ὑφηλίου ἐν προκειμένῳ. Ὅλα τὰ Κράτη ἔχουν μίαν ἑταιρείαν, ἡ ὁποία ἐκδίδει τρίπτυχα. Εἶναι δὲ ταῦτα πιστοποιητικά, τὰ ὁποῖα ἐκδίδουν τὰ ἡμιεπίσημα Σωματεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ἐδῶ ἐγκατεστημένα λαμπρότατα, ἀλλὰ μὴ λειτουργοῦντα. Δυνάμει τῶν τριπτύχων αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσάγωνται ἀντικείμενα καὶ νὰ ἀποφεύγωνται αἱ τελωνειακαὶ διατυπώσεις. Ἀναλαμβάνει δὲ τὸ σωματεῖον, ὑπευθύνως μὲ ὅλην τὴν περιουσίαν αὐτοῦ, νὰ ἀποζημιώσῃ τὸ Δημόσιον ἐν περιπτώσει λαθρεμπορίας τινός. Αὐτὰ εἶναι τὰ τρίπτυχα. Ἄλλωστε τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται εἰς τὴν αʹ ἀνάγνωσιν καὶ ἑπομένως κατὰ τὴν δευτέραν δύναται νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἄρσεως ἀπαγορεύσεως ἐφαρμογῆς τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ἐπὶ μοναστηριακῶν κτημάτων».

§233ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀναβληθῇ.

§234Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει λόγος.

§235Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἂς ἀναβληθῇ δι’ αὔριον διὰ νὰ τὸ ἴδωμεν.

§236Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ ἠξεύρετε, δὲν ὑπάρχει λόγος ἀναβολῆς.

§237Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις.

§238Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ.

§239Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐφόσον σᾶς λέγομεν, ὅτι δὲν τὸ ἐμελετήσαμεν, καὶ παρακαλοῦμεν νὰ ἀναβληθῇ, διατὶ βιάζεσθε ἔτσι;

§240Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διότι θέλω νὰ κυρώσω τὰς ἀπαλλοτριώσεις, τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν καὶ εἶναι ἐκκρεμεῖς καὶ πρέπει νὰ προχωρήσῃ ἡ διαδικασία διὰ νὰ γίνῃ ἡ διανομὴ τῶν κτημάτων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι ἔχει σταματήσει ἡ ἐργασία.

§241Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν δικαιολογεῖται.

§242Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἰδοὺ περὶ τίνος πρόκειται. Ἐδῶ ὑπῆρχεν ἓν νομικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἴσχυεν ἐπὶ μίαν δεκαετίαν, τὸ ὁποῖον ἐγνώριζε καὶ ὁ κ. Συνάδελφος, διότι ὡς Ὑπουργὸς Κυβερνήσεως τὸ ἐφήρμοσεν. Ἦλθον νομοθετικὰ διατάγματα αὐθαίρετα, τὰ ὁποῖα ἀπηγόρευσαν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ἐπὶ ὡρισμένων κτημάτων, καὶ τί ἔγινε; Ἐνῶ ἔχομεν μεταβιβάσει κτήματα εἰς τὴν Ε.Α.Π., δὲν δυνάμεθα νὰ κυρώσωμεν τὰς μεταβιβάσεις. Ἐνῶ ἔχομεν καταλάβει κτήματα, δὲν ἠμποροῦμε νὰ προχωρήσωμε τὴν διαδικασίαν καὶ παραμένουν οἱ χωρικοὶ εἰς τὰ κτήματα καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ ἐκδίκασις διὰ νὰ ἴδωμεν τί θὰ πληρώσῃ καὶ τί θὰ πάρῃ ἕκαστος κληροῦχος. Δὲν πρόκειται περὶ νεωτερισμοῦ, ἀλλὰ περὶ ἄρσεως αὐθαιρέτου πράξεως, ἡ ὁποία κατήργησεν ἓν νομικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἴσχυσεν ἐπὶ δεκαετίαν.

§243Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ θὰ θέσωμεν τὸ ὅριον τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου; Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὸ μέλλον, δι’ ὅλα τὰ Μοναστηριακὰ κτήματα; Λέγομεν τοῦτο ὄχι διότι εἴμεθα θρησκόληπτοι ἢ ὑπεραμυνόμεθα τῶν κτημάτων, ἀλλὰ διατὶ αὐτὴ ἡ βία.

§244Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σᾶς τὸ ἐξήγησα.

§245Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ εὑρεθῇ εἷς τρόπος, διότι ἂν ἄνευ συζητήσεως, σᾶς δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαλλοτριώσητε τὰ Μοναστηριακὰ μὲ τὴν κεκτημένην ταχύτητα ποὺ ἔχετε σεῖς, δὲν θ’ ἀφήσετε οὔτε κεραμίδια τῶν Μονῶν.

§246ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ψηφισθῇ.

§247Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ ὑποχωρήσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, θὰ κάμωμεν χρῆσιν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν θέλομεν νὰ ἀσκήσωμεν.

§248Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὅταν ζητεῖται ἀπὸ μίαν ἀντιπολίτευσιν μία ἀναβολή, δίδεται.

§249Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μὰ δὲν θά ψηφισθῇ ποτὲ ἄν τὸ ἀναβάλωμεν τώρα.

§250Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ὁ πρῶτος Ἀγροτικὸς Νόμος ἐψηφίσθη τῷ 1917. Ἔκτοτε τὸν νόμον τοῦτον ἐφήρμοσαν ὅλαι αἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις ὅλων τῶν κομμάτων. Εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον τοῦ νόμου τούτου ἀναγράφεται ὅτι ὑπόκεινται εἰς ὁλοκληρωτικὴν ἀπαλλοτρίωσιν τὰ κτήματα τοῦ Δημοσίου, τῶν Δήμων, τῶν Μονῶν καὶ παντὸς Νομικοῦ προσώπου, καὶ τοῦτο ἵνα προστατευθῶσι τὰ φυσικὰ πρόσωπα, εἴτε μὴ ἀπαλλοτριουμένων τῶν κτημάτων των εἴτε διδομένης μεγαλειτέρας ἀποζημιώσεως τῇ συνδρομῇ τοῦ Κράτους. Διότι ἐὰν δὲν ἐπιτραπῇ νὰ ἀπαλλοτριωθῶσι τὰ κτήματα τῶν Μονῶν καὶ ἀφεθῶσι ταῦτα νὰ σπαταλῶνται, ὡς μέχρι σήμερον, μοιραίως τὸ κράτος θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀπαλλοτριώσῃ τὰ κτήματα τῶν φυσικῶν προσώπων. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ψηφίσῃ τὸν νόμον τοῦτον περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων, ἵνα ἀποκατασταθῶσιν οἱ ἀκτήμονες ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα των ὑπὲρ τῆς πατρίδος των εἰς ὅλους τοὺς πολέμους. Εἶναι ἐπὶ τέλους καὶ ζήτημα ἀξιοπρεπείας τοῦ Κράτους, ὅπως παύσῃ ἡ σπατάλη αὕτη τοῦ Δημοσίου πλούτου, τῶν Μοναστηριακῶν κτημάτων, καὶ δοθῶσιν οἱ ἀγροὶ εἰς τοὺς δυναμένους νὰ καλλιεργήσωσιν αὐτούς. Ἡ Βουλή, ἄν δὲν ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, θὰ ἀποδείξῃ ὅτι σήμερον πιστεύει ἐντελῶς ἀντίθετα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος ὑπεστήριξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἑτοιμάζουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐκτὸς ἐὰν θέλουν οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ μὴ ἀποκατασταθῶσιν οἱ ἀγρόται καὶ οἱ πρόσφυγες, ἀλλὰ νὰ μείνωσι τὰ κτήματα εἰς τὴν διάθεσιν τῶν γνωστῶν προσώπων. Διὰ τοῦτο παρακαλοῦμεν, κ. Βουλευταί, ὅπως, δίδοντες τὴν δέουσαν σημασίαν ἐπὶ τοῦ ζητήματος, οὐ μόνον ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑπάρξῃ ἀνάγκη εἰδικῆς συνεδριάσεως νὰ γίνῃ αὕτη κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. Τουλάχιστον ἡμεῖς δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ ἀφήσωμεν νὰ προχωρήσῃ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Τὸ θεωροῦμεν τὸ σπουδαιότερον νομοσχέδιον τῆς παρούσης Συνόδου. Κύριοι Βουλευταί, σᾶς ἐξορκίζω χάριν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ προσφύγων, νὰ ψηφίσητε τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, ἄνευ ἀντιρρήσεως.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§252Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, διαφωνῶ πρὸς τὸν προλαλήσαντα ἀγαπητὸν συνάδελφον, καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν, ὅπως, ἄν ὄχι ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, πάντως νὰ μὴ θελήσῃ νὰ ἀντιγνωμήσῃ πρὸς νόμον τὸν ὁποῖον πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐψηφίσαμεν. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐδημοσιεύθη νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου τὰ κτήματα τὰ Μοναστηριακὰ τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης, ἐπανῆλθον εἰς τοὺς κτήτοράς των. Διὰ τῆς παραγράφου δύο αἴρεται τοῦτο ἀναδρομικῶς.

§253Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν τὸ δέχομαι ἐγὼ αὐτό. Αὐτὸ εἶναι τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ ἀναγινώσκετε.

§254Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τότε ποῖον διενεμήθη;

§255Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ ψηφισθῇ τὸ ἰδικόν μου σχέδιον, τὸ ὁποῖον διενεμήθη πρὸ πενταμήνου.

§256Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐγὼ δύο λέξεις θὰ εἴπω πρὸς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν αἴτησιν περὶ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ πρότασις περὶ ματαιώσεως τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Μέχρι πρό τινος ὑπῆρχε διάταξις γενική, ἰσχύουσα ἐπὶ πολλὰ ἔτη, κατὰ τὴν ὁποίαν κατὰ προτίμησιν ἀπηλλοτριοῦντο τὰ κτήματα τοῦ Δημοσίου, τῶν Δήμων καὶ τῶν Μονῶν, ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ προσφύγων, ἐν ἐλλείψει δὲ τῶν κτημάτων τούτων ἀπηλλοτριοῦντο ἀκόμη καὶ τὰ τῶν ἰδιωτῶν. Δυστυχῶς ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Παγκάλου ἐγένετο ἓν Νομοθετικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἀπηγόρευσεν ἀπολύτως τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν κτημάτων τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς Μονάς. Ἐὰν νομίζητε, ὅτι τοῦτο πρέπει νὰ ἰσχύῃ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν εἰς τὰ Μοναστηριακὰ κτήματα νὰ ἀποκαθίστανται ἀκτήμονες καλλιεργηταί, τότε μὴ τὸ ψηφίσετε.

§257Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ὄχι. Δὲν εἶναι αὐτό· θέλομεν τὰ εἰσοδήματα τῶν Μοναστηριακῶν κτημάτων νὰ συνδυασθοῦν μὲ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ κλήρου.

§258Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Ἡ παρεμπόδισις τῆς ψηφίσεως, ἀσφαλῶς ἀντίκειται πρὸς τὴν θέλησιν αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ποία εἶναι ἡ δικαιολογία τὴν ὁποίαν προβάλλουν οἱ κ. κ. Συνάδελφοι νὰ μὴ ψηφισθῇ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἀποκατάστασις ἀκτημόνων καλλιεργητῶν εἰς τὰ Μοναστηριακὰ κτήματα; Μήπως κἄν, κύριοι Συνάδελφοι, αἱ Μοναὶ ἀποδίδουσιν εἰς τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Ταμεῖον ἔστω καὶ τὸ ἐλάχιστον ἀπὸ τὰ κτήματα ταῦτα; Ὥστε καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συμφέροντος τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου ἐπιβάλλεται ἡ ψήφισις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἀπορῶ πῶς ὑπάρχουν Συνάδελφοι τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νὰ ψηφισθῇ εἷς νόμος, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ κατόπιν νὰ ὑποβληθῶσιν αἱ ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας ἔχουσιν οἱ κ. κ. Συνάδελφοι.

§259Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἶναι ζήτημα ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου ὁποία ἐπιβάλλεται, διότι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπήραμεν ἕνα στρέμμα ἀπὸ πτωχοὺς ἀνθρώπους, τὴν στιγμὴν ποῦ πέρνουμε τὰς μικρὰς περιουσίας, διατὶ νὰ σεβασθῶμεν κτήματα Μοναστηριακά, τὰ ὁποῖα νέμονται διάφοροι καλόγηροι διὰ νὰ κάμουν τὰς ἀτιμίας, τὰς ὁποίας ὅλοι γνωρίζομεν; Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία, καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει πεισθῇ περὶ τοῦ ἠθικοῦ τοῦ μέτρου τούτου καὶ δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον οἱ κ. Συνάδελφοι ἐπιμένουν εἰς τὰς ἀντιρρήσεις των, ἐφόσον πρόκειται περὶ τῆς ἀποκαταστάσεως γηγενῶν καὶ προσφύγων εἰς βάρος Μοναστηριακῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα νέμονται οἱ καλόγηροι.

§260Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καταβάλλεται, ὡς καὶ ἄλλοτε εἶπον, συστηματικὴ ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, προσπάθεια, ὅπως δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ὑπάρχει ἐν τῇ Βουλῇ κόμμα, τὸ ὁποῖον δὲν θέλει τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ προσφύγων (Διαμαρτυρίαι ἐκ τοῦ κέντρου), Αὐτὸ εἶναι μία ἐκμετάλλευσις, ἡ ὁποία ἀπάδει εἰς ἀνθρώπους, ἔχοντας τὴν στοιχειώδη ἀξιοπρέπειαν. Ἀείποτε ἡ βασιλόφρων παράταξις ἐπεθύμησε τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων. Εἶχον καὶ ἄλλοτε τὴν τιμὴν νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους ν’ ἀποκαταστήσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἀλλ’ ὅσον τοῦτο εἶναι ὑποχρέωσις, ἐπὶ τοσοῦτον εἶναι ἀξιοκατάκριτον, εἶναι ἀπάνθρωπον τὸ ἐκμεταλλεύεσθαι τοὺς ἀτυχεῖς αὐτούς, διὰ σκοποὺς ἐκλογικούς. Ἡμεῖς συμπάσχωμεν μετ’ αὐτῶν, καὶ ἐὰν ἠθέλησα νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα κατὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, πράττω τοῦτο διότι φρονῶ, ὅτι δὲν πρέπει ὅλως ἀβασανίστως νὰ θέσωμεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ὅλα τὰ κτήματα τῶν μονῶν. Καὶ τοῦτο, ὄχι διότι δὲν θέλομεν δῆθεν τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ προσφύγων, ἀλλὰ διότι ἐκ τῶν πραγμάτων γνωρίζομεν ὅτι ταῦτα ἀπαλλοτριούμενα, δὲν διατίθενται πάντοτε πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἡμεῖς θέλομεν αἱ τοιαῦται ἀπαλλοτριώσεις, αἵτινες ἀποτελοῦσι θυσίαν κεκτημένων δικαιωμάτων, νὰ γίνωνται ὅταν παρίσταται ἀνάγκη καὶ πρὸς ἐξυπηρέτησιν κοινωνικῶν σκοπῶν. Θέλομεν, ὡς καὶ ἄλλοτε εἶπον, οἱ πρόσφυγες ν’ ἀποκατασταθῶσιν, κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε ν’ ἀποτελέσωσιν ἓν ἁρμονικὸν σύνολον μετὰ τοῦ γηγενοῦς πληθυσμοῦ, καὶ ὄχι νὰ προξενοῦν ἐντύπωσιν ἐπιδρομέων καὶ ἁρπάγων τῆς περιουσίας τῶν μονῶν καὶ τῶν ἰδιωτῶν. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἐμπιστευθῶμεν τὰ κτήματα τῶν μονῶν εἰς τὴν ἀπόλυτον κρίσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, κ. Παπαναστασίου, διότι δὲν θ’ ἀφήσῃ οὔτε σπιθαμὴν διὰ τὰς μονάς. Θέλομεν νὰ ἐναπομείνωσιν εἰς τὰς μονὰς ἀρκετά, ὥστε νὰ συντηρῶνται δι’ αὐτῶν αὐταὶ καὶ ὁ κλῆρος. Ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἐπὶ τοσοῦτον προοδευμένοι, ὥστε νὰ νομίζωμεν, ὅτι ἀρχαὶ καὶ συστήματα, τὰ ὁποῖα ἐξειλίχθησαν διὰ μέσου τῶν αἰώνων εἶναι περιττά. Δὲν νομίζομεν, ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς ἔπαυσε νὰ εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν συγκράτησιν τῆς κοινωνίας. Καὶ ὑπὲρ πάντα ἄλλον οἱ πρόσφυγες συνάδελφοι γνωρίζουσι πόσον ἐπωφελὴς ὑπῆρξεν καὶ εἶναι εἰς τὸν Ἑλληνισμὸν ἡ Ἐκκλησία καὶ ὁ Χριστιανισμός, διότι ταῦτα ἐχρησίμευσαν ὡς φρούριον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου διέσωσαν τὸν ἐθνισμὸν των ἐν μέσῳ ἀλλοθρήσκων κατακτητῶν. Εἶναι ἐσφαλμένη ἡ ἀντίληψις, καθ’ ἣν δῆθεν τὰ κτήματα τῶν μονῶν χρησιμοποιοῦνται μόνον διὰ τὴν εὐζωΐαν τῶν καλογήρων. Τοιαύτην ἐκμετάλευσιν οὐδεὶς θὰ ἤθελε. Τοὐναντίον ταῦτα ἀποτελοῦσι καὶ πρέπει ν’ ἀποτελῶσι πόρον συντηρήσεως τοῦ κλήρου καὶ τῶν λειτουργῶν τοῦ Χριστιανισμοῦ. Καὶ ὑφ’ ἃς συνθήκας διατελεῖ, τό γε νῦν ἡ κοινωνία, θὰ ἔπρεπεν, ὄχι μόνον νὰ μὴ περιωρίσωμεν τοὺς πόρους συντηρήσεως τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ κλήρου, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπαυξήσωμεν αὐτούς, ἵνα μὴ βλέπωμεν κληρικοὺς πενομένους καὶ περιάγοντας ἀνὰ τὰς ὁδοὺς τὸ ῥυπαρὸν ῥάσον των, πρὸς αἶσχος καὶ τοῦ στοιχειώδους ἀνθρωπισμοῦ. Ἡ τοιαύτη κατάστασις τοῦ κλήρου συνεπάγεται, οὐχὶ βεβαίως τὴν παρακμὴν τοῦ χριστιανισμοῦ εἰς ἰδέας καὶ ἀληθείας, ἀλλὰ τὴν ἀδιαφορίαν τοῦ κοινοῦ πρὸς τὰς ὑψηλὰς αὐτὰς ἰδέας καὶ μεγάλας ἀληθείας, αἵτινες ἀνυψώνουσι τὸν ἄνθρωπον εἰς ἀνώτερα ἐπίπεδα ἀνθρωπισμοῦ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θέτει ἐν κινδύνῳ ἅπαντα τὰ κτήματα τῶν μονῶν, καὶ ἑπομένως καὶ τὴν οἰκονομικὴν βάσιν τῆς Ἐκκλησίας καὶ δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὅστις ἐπιθυμεῖ τὴν συντήρησιν τῆς Ἐκκλησίας του καὶ διατηρεῖ ἀκλόνητον τὴν πίστιν του πρὸς τὸν Χριστιανισμόν. Πᾶσα ἀντίθετος ἐνέργεια τῆς Βουλῆς, θὰ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ.

§261Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι γίνεται κἄποια σύγχυσις ἢ μᾶλλον γίνονται δύο συγχύσεις. Δὲν πρόκειται ἁπλῶς περὶ ἀποκαταστάσεως προσφύγων πρόκειται περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Καὶ ὅταν πρόκειται γενικῶς περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχωσιν ἀντιρρήσεις, εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡριμάσει πλέον.

§262Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Φρονεῖτε, ὅτι, ἂν ἐπρόκειτο μόνον περὶ ἀποκαταστάσεως προσφύγων, θὰ ἐγεννᾶτο ἀντίδρασις;

§263Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ διακρίσεως περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων προσφύγων καὶ οὐχὶ περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, τὸ ζήτημα θὰ ἦτο συζητήσιμον. Ἀλλ’ ἐφόσον τὸ ζήτημα δὲν ἐμφανίζεται μονομερῶς, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς δύο ὄψεις αὐτοῦ, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀναζητῶμεν ἄλλα αἴτια καὶ ἐλατήρια. Ἀκριβῶς ὑπάρχει ἡ ἀντίρρησις, ἐὰν ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι πρέπει νὰ κηρυχθῇ πᾶς τις ὑπὲρ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐφόσον μάλιστα ἔχει ὡριμάσει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν ἡ γνώμη, ὅτι πρέπει ἀκριβῶς νὰ δοθῇ εἷς κλῆρος καὶ εἰς τὰς ἀτυχεῖς αὐτὰς ὑπάρξεις, αἱ ὁποῖαι κοπιάζουσι ἀπὸ τὸ πρωῒ μέχρι τὸ βράδυ, ἐνῷ ἄλλοι γυρίζουσι καὶ ἀπολαμβάνωσι ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα τῶν ἐργαζομένων. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρέλθῃ ἡ συζήτησις χωρὶς νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πονοῦσι διὰ τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Θὰ ἐγίνετο ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς συζήτησις καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ ἠχηρὰ ἡ φωνή, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ διάκρισις καὶ διαίρεσις. Ἐφόσον τοιαύτη διάκρισις δὲν γίνεται, καὶ ἐφόσον ἡ Βουλὴ σύσσωμος εἶναι κεκηρυγμένη ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, δὲν εἶναι δυνατόν, νομίζω νὰ ἐπέλθουν ἐμπόδια, καὶ νὰ ἀλλάξωμεν τὴν γενικὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν χαράξει. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, ἐὰν πράγματι πρόκειται νὰ διακοπῶσιν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς προσφάτως, εἶναι ἀνάγκη νὰ μὴ ἐπέλθῃ κανὲν ἐμπόδιον, εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὑπάρχει ἐμπόδιον τι, ἀλλ’ εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος, κοπτόμενος ὑπὲρ τοῦ Χριστιανισμοῦ, γίνεται εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο μία σύγχυσις, διότι οὐδεὶς νομίζω ὑπάρχει ὁ θέλων νὰ καταστραφῇ ὁ Χριστιανισμός. Ἐκ τούτου ὅμως δὲν ἕπεται, ὅτι πρέπει νὰ μείνωσιν ἄνευ ἀποκαταστάσεως οἱ ἀκτήμονες καλλιεργηταί, διότι ὑπάρχουν ἢ καὶ δύνανται νὰ ἐξευρεθῶσιν ἕτεροι πόροι ἐξ ὧν δύναται νὰ συντηρηθῇ ὁ κλῆρος. Τέλος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχωμεν εἰς τὸν εἰκοστὸν αἰῶνα εἵλωτας καὶ δούλους ἐὰν γίνωσι τοιαῦτα γεγονότα.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζούκας.

§265Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀντιδρᾷ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν Μοναστηριακῶν κτημάτων. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω κύριοι, διότι θὰ ἐνθυμῆται πᾶς τις ἐξ ὑμῶν νομικὸς ἢ παρακαθήμενος καὶ τότε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐθέσπισε τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν τσιφλικίων τῶν Μοναστηριακῶν κτημάτων, εἶναι τὸ Λαϊκὸν κόμμα διὰ τοῦ νόμου 2922. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐγένετο τῇ ἐμπνεύσει τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος Γούναρη. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶπον, ὅτι δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα φέρει ἀντίδρασιν ἐπὶ τῆς πραγματοποιήσεως τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἐν μοναστηριακοῖς κτήμασι.

§266Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ περὶ τῆς ἀναβολῆς τοῦ νομοσχεδίου, διότι δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει τοῦτο.

§267Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει μίαν καὶ μόνην διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται ὁ διὰ Διατάγματος γενόμενος νόμος περὶ καταργήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, ὡς πρὸς τὰ Μοναστηριακὰ κτήματα, ἐνῶ διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἐπαναφέρεται οὗτος ἐν ἰσχύϊ. Καὶ ἐνῶ ἀπὸ τὸ 1920 μέχρι τοῦ διατάγματος τοῦ Παγκάλου ἀπηλλοτριοῦντο ταῦτα, καὶ μάλιστα καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν, σήμερον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἐν ἰσχύϊ Διατάγματος, ἔκτασις 300 στρεμμάτων εἶναι ἀνεπίδεκτος ἀπαλλοτριώσεως. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω παρὰ ὅτι εἶναι ἄδικον, εἶναι οὐχὶ ὀρθόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ λαμβάνωμεν ἀπὸ ἰδιοκτήτας πενεστάτους τὰ κτήματά των, ν’ ἀπαλλοτριῶμεν αὐτὰ καὶ νὰ χαρίζωμεν μεγάλα κτήματα εἰς μοναστήρια. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, δὲν ἄγει εἰς ἄλλο τι, παρὰ εἰς τὴν ματαίωσιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ὡς πρὸς τὰ κτήματα τῶν Μονῶν, πρὸς βλάβην σημαντικωτάτην τῶν μὴ ἀποκατασταθέντων ἀγροτῶν, ἐξικνουμένην μέχρι καταστροφῆς των.

§268Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐκ τῶν γενομένων δηλώσεων τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καταφαίνεται σαφῶς, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἐκ μέρους τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, διὰ τὴν παραδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου, ἐφόσον πρόκειται περὶ ἀπαλλοτριώσεως Μοναστηριακῶν κτημάτων, ὑπὲρ ἀκτημόνων καὶ προσφύγων, ἀλλὰ ζητεῖ τοῦτο τὴν ἀναβολήν, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου. Συμφώνως μὲ τὴν δήλωσιν αὐτὴν ὑποθέτω ὅτι, ἐὰν γίνῃ ἀπόψε ἡ πρώτη κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον συζήτησις, κατὰ τὴν δευτέραν δὲ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐὰν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, ἐπ’ αὐτοῦ δύναται νὰ διεξαχθῇ συζήτησις καὶ ψηφοφορία. Μοῦ φαίνεται λοιπόν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς ἀναβολῆς τοῦ νομοσχεδίου ἢ μή. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι, δέον ἀπόψε νὰ γίνῃ ἡ πρώτη κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, εἶναι δὲ ἐπείγουσα ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, δι’ οὓς λόγους ἐξέθηκεν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Γεωργίας συνάδελφος, διότι αἱ ἡμέραι τῆς διαρκείας τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς εἶναι τοιαῦται, ὥστε ἂν δὲν γίνῃ ἀπόψε ἡ πρώτη κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας, Βουλευτάς, ὅπως ἐπιτρέψουν τὴν πρώτην κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου ἐντὸς τῶν ὀλίγων ἡμερῶν, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ διαρκέσουν αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς.

§269Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ βεβαίως δὲν ἐκφράζω παρὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὡς πρὸς ἐμέ, ὅτι δὲν θὰ εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Φέρω ὅμως τὴν ἀντίρρησιν αὐτὴν διὰ τὴν τροποποίησιν τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§270Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν τὴν ἀποδέχομαι.

§271Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐφόσον τὴν τροποποίησιν ταύτην δηλοῖ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅτι δὲν τὴν ἀποδέχεται, ἐγώ, τοὐλάχιστον, δέχομαι τὸ ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προτεινόμενον.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καμπάνης.

§273Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ἤμην μέλος τῆς ἐπιτροπῆς τῆς Ἐκπαιδεύσεως, ὅτε ὑπεβλήθη πρὸς κύρωσιν τὸ Παγκαλικὸν Διάταγμα. Πρῶτον ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι οὐδεὶς ἐξ’ ὑμῶν ἀντιτίθεται κατὰ τῆς ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, διότι θέλω ν’ ἀναιρέσω μίαν ἀνακρίβειαν, ἡ ὁποία ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Τὸ Παγκαλικὸν Διάταγμα ἐτροποποιήθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε παρέχει καιρὸν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον νέον πλῆρες, διότι τὸ Παγκαλικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἤδη εἶναι νόμος, διότι ἐκυρώθη καὶ ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἀποδεκτὸν γενόμενον ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας, ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Μόνον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ὥριζε τὸ τίμημα τῆς ἐκποιήσεως. Τῇ προτάσει κατόπιν τοῦ κ. Σίδερη ἐγένετο ἀποδεκτόν, ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν ὅτι εἰδικὸς νόμος, θέλει κανονίσει τὰ τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων εἰς τὸ μέλλον· πᾶσαι δὲ αἱ μέχρι τοῦδε γενόμεναι ἀπαλλοτριώσεις, κυροῦνται. Ἡμεῖς λοιπόν, τίποτε ἄλλο δὲν ζητοῦμεν, παρὰ νὰ εἴδωμεν ἐὰν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι προγενέστερον τοῦ νόμου, ἂν καὶ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνῇ μὲ τὸν νόμον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἰσχύει, διότι πρέπει ν’ ἀποκαταστήσωμεν ἀναμφιβόλως τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποστερήσωμεν τελείως καὶ τὴν ἐκκλησίαν τῶν μέσων, ὄχι διὰ νὰ ζήσῃ, ἀλλὰ τοὐλάχιστον διὰ νὰ ἔχῃ ἀνεκτὴν ὕπαρξιν. Δὲν βλάπτει καθόλου ἂν ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον ἀπόψε, διότι ἔχομεν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Ἐκπαιδεύσεως, ὅτι δὲν θά λήξουν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, ἂν δὲν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§274Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Διατί θέλετε τὴν ἀναβολήν;

§275Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Θέλομεν νὰ ρυθμισθῇ καὶ τροποποιηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι πρὸς τὸ καλὸν καὶ τῶν ἀκτημόνων, ἀλλὰ καὶ οὐχὶ πρὸς βλάβην τῆς Ἐκκλησίας.

§276Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἶσθε τῆς γνώμης ὅτι πρέπει, προκειμένου περὶ ἀπαλλοτριώσεως Μοναστηριακῶν κτημάτων, νὰ θεσπισθῶσιν ἐξαιρετικαὶ διατάξεις, διαφορετικαὶ ἐκείνων δυνάμει τῶν ὁποίων ἀπαλλοτριοῦνται τὰ δημόσια κτήματα καὶ τὰ ἰδιωτικά; Ἂν δὲν θέλετε ἐξαιρετικὰς διατάξεις, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ καταργήσητε τὸ προνόμιον, τὸ ὁποῖον ἔδωκε εἰς τὰ Μοναστηριακὰ κτήματα τὸ Παγκαλικὸν Διάταγμα.

§277Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 119 πρέπει νὰ θεσπισθῇ νόμος, διότι ὡς γνωρίζετε τὸ ἄρθρον 119 δύναται νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τὴν γνώμην αὐτήν.

§278Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Καμπάνη, τὸ ἄρθρον 119 ἐφαρμόζεται...

§279Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι θέλομεν καὶ ἡμεῖς νὰ μελετήσωμεν τὴν ἄποψιν αὐτήν.

§280Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὶ νὰ μελετήσωμεν;

§281Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ὁ μόνος λόγος τῆς μὴ ἀναβολῆς τὸν ὁποῖον ἔφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι ὅτι θὰ λήξουν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. Καὶ σᾶς λέγω ἐπισήμως, ὅτι ὁ ἕτερος ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ λήξουν ἂν δὲν ψηφισθοῦν τὰ ἐκπαιδευτικά. Τίς ἐκ τῶν δύο εὑρίσκεται ἐν τῇ ἀκριβείᾳ;

§282Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὶ θὰ ἐπιτύχητε μὲ τὴν ἀναβολήν;

§283Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ Βουλή, δύναται βεβαίως καὶ ἀντιλεγούσης τῆς Κυβερνήσεως νὰ διακόψῃ ἀμέσως, τὰς ἐργασίας της, διότι ἀκριβῶς δὲν δύναταί τις νὰ εἶναι κύριος τῶν ἀποφάσεων τῆς Βουλῆς. Ἐγώ, κύριε Βουλευτά, βεβαίως ἐτροποποίησα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ προσαρμόσωμεν αὐτὸ καλύτερον εἰς τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν καὶ δὲν τὸ ἐπερίμενα εἶναι ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἔχετε ἀνάγκην χρόνου μακροῦ, ἵνα μελετήσετε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κ. Καμπάνη, εἶχεν ὑποβληθῇ ἀπὸ τὸν Μάϊον καὶ ἐπαναφέρει τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἴσχυσεν ἐπὶ δεκαετίαν. Τὶ νὰ γίνῃ δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Σᾶς ἐπρότεινεν ὁ κ. Κουτσοπέταλος, ἂν θέλετε, νὰ ἐφαρμόσητε ἐξαιρετικὰς διατάξεις. Θέλετε νὰ ἐφαρμόσητε διατάξεις εὐνοϊκωτέρας διὰ τὰ Μοναστηριακὰ κτήματα; Καὶ σήμερον μὲ τὸ δίκαιον σύστημά σας, λέγετε ὅτι δὲν θέλετε τοῦτο. Ἐφόσον, δὲν θέλετε νὰ ἐφαρμόσητε ἐξαιρετικὰς διατάξεις διὰ τὰ Μοναστηριακὰ κτήματα, εἰς τρόπον, ὥστε οἱ μὲν πτωχοὶ ἰδιοκτῆται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 500 στρέμματα γῆς, νὰ ὑφίστανται τὴν γενικωτέραν ἀρχὴν τῆς ἀπαλλοτριώσεως, τὰ Μοναστηριακά, τῶν ὁποίων ἡ περιουσία συνεκεντρώθη ἐκ τῶν δωρεῶν τῶν προπατόρων ἡμῶν, νὰ ἔχουν τὸ προνόμιον νὰ διατιμῶνται κατὰ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν θέλουν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐδημιούργει καὶ ἀνισότητα καὶ ἀδικίαν, ἐφόσον λέγω, δὲν θέλετε τὰ πράγματα αὐτά, ποῖος ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀναγκάζει νὰ ἀναβάλητε τὸ νομοσχέδιον;

§284Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ὁ λόγος, τοῦ νὰ περισώσωμεν ἀρκετὴν περιουσίαν διὰ τὴν Ἐκκλησίαν. Θέλετε τὴν διατήρησιν Ἐκκλησίας ἢ ὄχι;

§285Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐγὼ σᾶς ἐρωτῶ ἀντιστρόφως. Θέλετε τὴν διατήρησιν τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων; Παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ ἀντιπολίτευσις, ἐὰν ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ὁπότε ἀναγκαστικῶς θ’ ἀναβάλλωμεν τὸ νομοσχέδιον δι’ αὔριον.

§286Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐζήτησαν τὸν λόγον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ. Ἂς ἔλθῃ ἄλλος. Ἡ συζήτησις ἐτελείωσε. Αὔριον θὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία.

§288ΑΛ. ΜΕΡΟΣ. Δὲν ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις. (Τὴν θέσιν τοῦ Προέδρου τὴν καταλαμβάνει ὁ κ. Ἰασωνίδης).

§289ΑΛ. ΜΕΡΟΣ. Ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ χριστιανισμοῦ αὐτοὶ πρῶτοι νὰ ὑποβάλουν εἰς τὴν Βουλὴν αἴτησιν καὶ νὰ ζητοῦν, ἄνευ οἱασδήποτε ἀποζημιώσεως, τὰ Μοναστηριακὰ κτήματα, τὰ ὁποῖα ἐσχηματίσθησαν δι’ ἀφιερωμάτων τοῦ κόσμου νὰ τὰ διανείμωσιν εἰς τοὺς καλλιεργητάς, ὅλα ἀνεξαιρέτως ἄνευ ἀποζημιώσεως.

§290Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον.

§291ΑΛ. ΜΕΡΟΣ. Ἡ συζήτησις θὰ ἐπαναληφθῇ.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐξουσιοδοτηθῶ νὰ ἐπικυρώσω τὰ πρακτικὰ μέχρι τοῦ σημείου καθ’ ὃ ἐλήφθη ἀπόφασις διὰ τὴν ἀποφυλάκισιν τῶν πρώην βουλευτῶν Σταμούλη, Η. Θανοπούλου καὶ Γ. Ἀναγνωστοπούλου.

§293ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1921 Ν. Δ. περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 146. 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρωτικῆς τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ εὑρεσιτεχνίας καὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ διατάξεως. 3) Περὶ τοῦ ἐν Ἀθήναις Νοσοκομείου τῶν Παίδων «Ἁγία Σοφία». 4) Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Α. Παπαναστασίου (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Ἰουνίου 1927 περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἐν τῇ νήσῳ Θάσῳ καὶ Λήμνῳ Μοναστηριακῶν κτημάτων».

§295Α. ΜΑΡΚΟΥ. Νὰ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικά.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ εἶπον.

§297Α. ΜΕΡΟΣ. Ἡ συζήτησις θὰ ἐπαναληφθῇ αὔριον;

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ.