1927.04.07
2.218 στίχοι · 17.010 λέξεις · 270 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 56
Πέμπτη 7 Ἀπριλίου 1927
Προεδρία κ. Θ. Σοφούλη
(Ὥρα 7.50′ μ. μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).
§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Οἱ ἀπορριφθέντες φοιτηταὶ παρακαλοῦν ὅπως εἰ δυνατὸν τὸ πρὸ πολλοῦ ἰσχῦον Διάταγμα περὶ ἐπανεξετάσεως τῶν κατὰ τὰς τμηματικὰς ἐξετάσεις ἀπορριφθέντων φοιτητῶν ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὸ διατρέξαν ἔτος. — Ἡ Συνομοσπονδία τῶν ἐπαγγελματιῶν τῆς Ἑλλάδος παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως τὸ «περὶ Ἐνοικιοστασίου» Διάταγμα παραπεμφθῇ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἵνα συζητηθῇ ὑφ’ ὅλων τῶν κομμάτων καὶ ἐπέλθῃ πλέον ὁριστικὴ διαρρύθμισις αὐτοῦ. — Ἡ Ἕνωσις τῶν προσφύγων καὶ γηγενῶν τῆς συνοικίας Καλλιθέας Μπεμπλαχανὲ Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει ὑπόμνημα «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος τῆς 18ης Ἰουλίου 1915». — Οἱ πρόεδροι τῶν Συνδέσμων κτηματιῶν καὶ ἐλαίου Μάνδρας Μυτιλήνης ζητοῦν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐλαττώσεως τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου ἐλαίου» κατὰ 4%. — Ὁ Θρακικὸς Σύλλογος Ραιδεστοῦ Καλλιπόλεως «Ἑλλήσποντος» παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως ἀπαλλοτριωθῇ ἐν τῇ πόλει Δράμα ἔκτασις διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἀστικοῦ συνοικισμοῦ, παραχωρηθείσης ἤδη ὑπὸ τῆς Γ.Δ.Ε.Μ. σχετικῆς πιστώσεως. — Ἡ Ὁμοσπονδία Βιομηχανικῶν Ἑνώσεων ἐργατῶν οἰκοδομῶν καὶ οἰκοδομησίμων ὑλῶν τῆς Ἑλλάδος ὑποβάλλει διαμαρτυρίαν τῶν ἐργατῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ ἐν Μαραθῶνι ὑδραυλικὰ ἔργα τῆς Ἑταιρείας Οὖλεν, παραπονουμένων διὰ τὸ γλίσχρον τοῦ μισθοῦ των. — Ὁ Νικόλαος Φωκᾶς ὑποβάλλει ὑπόμνημα δι’ οὗ παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως τῷ χορηγηθῇ σύνταξις ἀνάλογος ἢ ἐφάπαξ ἀποζημίωσις διὰ τὸν φόνον τοῦ υἱοῦ του, γενόμενον κατὰ τὸν Εὐρωπαϊκὸν πόλεμον παρὰ τῶν Βουλγάρων, ἐκ τῆς Ἐπιτροπῆς ζημιῶν πολέμου.
§3Ι. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Καταθέτω ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Καλυβίων τῆς Τριχωνίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης Λυσιμαχίας κατάληψιν τῶν πέριξ τῆς λίμνης δασῶν καὶ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς συλλογῆς ἀκόμη καὶ καυσοξύλων ἐν αὐτοῖς καὶ παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ αὐτὴ ταχέως εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Συγκοινωνίας, διὰ νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον ὑπὲρ τῶν κατοίκων, οἵτινες οὔτε τὴν ἀπαραίτητον διὰ τὰς γεωργικάς των ἐργασίας ξυλείαν δὲν δύνανται νὰ προμηθευθοῦν ἐκ τῶν μοναδικῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ δασῶν.
§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μυλωνᾶς, Α. Ἀγγελόπουλος, Α. Τροχάνης καὶ Ι. Μαντζουρίδης ὑποβάλλουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 119 τοῦ Συντάγματος — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Καρπετόπουλος, Φ. Μοσχούλας, Γ. Μπακόπουλος καὶ Α. Ἐμπειρῖκος Κουμουνδοῦρος ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ τῶν στρατευθέντων μαθητῶν τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς τῶν Οἰκονομικῶν Σπουδῶν». — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μυλωνᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ αὐξήσεως τῆς πιστώσεως τοῦ Θεραπευτηρίου «Σωτηρία». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων: 1) «Περὶ συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Διεθνὲς Ὑδρογραφικὸν Συνέδριον καὶ 2) Περὶ κυρώσεως συμφωνίας Μ. Βρεττανίας καὶ Ἑλλάδος περὶ ἀμοιβαίας ἀναγνωρίσεως τῶν πιστοποιητικῶν καταμετρήσεως τῆς χωρητικότητος τῶν ἐμπορικῶν πλοίων». — Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Κ. Ἀγγελόπουλος διαβιβάζει ἔγγραφον τοῦ ἐν Ἀθήναις εἰσαγγελέως Ἐφετῶν, δι’ οὗ οὗτος ζητεῖ τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς πρὸς ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀνδρεαδάκη. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν).
§5Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.
§6Α. ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ–ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ ζητῶ τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.
§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γνωρίζω τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναπτύξῃ ὁ κ. Μπακόπουλος, ἀλλὰ τὸ ἰδικόν σας δὲν τὸ γνωρίζω, ἑπομένως δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον. Εὐχαρίστως θὰ σᾶς ἔδιδον τὸν λόγον, ἂν ἐγνώριζον τὸ θέμα.
§8Α. ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ–ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δύο λεπτὰ μόνον.
§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα χρόνου.
§10Α. ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ–ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Θὰ ὑποβάλλω μίαν διαμαρτυρίαν.
§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος.
§12Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὰς ἀπογευματινὰς ἐφημερίδας πληροφοροῦμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδημοσίευσε τὸ νέον Διάταγμα «περὶ Ἐνοικιοστασίου». Χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς καὶ ἐξ ἀδόλου ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος ἐλπίζω ὅτι ἡ εἴδησις τῶν ἐφημερίδων εἶναι ψευδής....
§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλὰ ἐδημοσιεύθη.
§14Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. ... διότι δὲν θέλω νὰ πιστεύσω ὅτι ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν συγκροτημένων κοινοβουλευτικῶν κομμάτων τῆς Χώρας, ἐπέτρεψεν εἰς ἑαυτὴν τὸ ἀσυγχώρητον ἁμάρτημα νὰ δημοσιεύσῃ Διάταγμα περιέχον διατάξεις νόμου, Διάταγμα περιέχον κείμενον νόμου, καθόσον μεταβάλλονται δι’ αὐτοῦ κοινωνικαὶ συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Συντάγματος ἔχουσι κατοχυρωθῆ κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε καὶ ἡ μεταβολὴ αὐτῶν νὰ μὴ θίγεται παρὰ μόνον διὰ νόμου, ἀλλὰ μεταβάλλονται καὶ δικονομικοὶ νόμοι ἰσχύοντες ἐν τῇ Χώρᾳ.
§15Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑποθέτω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις ἀπόντος τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ἂς ἀναβληθῇ ἐπὶ δεκάλεπτον.
§16Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ προλαμβάνετε, διότι εἰς τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὸ πρῶτον συναντώμεθα. Ἐλπίζω νὰ μὴ χωρισθῶμεν εἰς τὸν ἀπώτερον. Δὲν θέλω, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπιληφθῶ τῆς συζητήσεως οὐσιαστικῶν διατάξεων τοῦ Ἐνοικιοστασίου καὶ τοῦτο διότι κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην προέχει τὸ ἄλλο ζήτημα, τὸ οὐσιῶδες ζήτημα, ἂν καὶ κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις εἰς κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος εἶχε νομικῶς τὸ δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν τοιούτου Διατάγματος. Συμφωνῶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ ὅτι ἡ συζήτησις πρέπει νὰ γίνῃ κατ’ ἀντιμωλίαν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, μολονότι καὶ ἐν τούτῳ ἀπόλυτον δίκαιον δὲν ἔχει ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός, διότι, ὅπως εἶπε, δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν μετὰ τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν οὐσιαστικῶν διατάξεων τοῦ νέου νομοθετικοῦ κατασκευάσματος, ἀλλὰ πρόκειται νὰ συζητήσωμεν μὲ τὴν Κυβέρνησιν ὡς Κυβέρνησιν, μὲ ποῖον δικαίωμα αὕτη ἐπέτρεψε τὴν ἔκδοσιν τοιούτου Διατάγματος ἄνευ νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, νὰ λάβῃ πρῶτον ἡ Βουλὴ μίαν ἀπόφασιν ὅτι ἐντὸς τῆς σήμερον θὰ συζητήσωμεν τὸ προέχον τοῦτο ζήτημα—ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις—προδικαστικὸν ζήτημα, ἂν δηλαδὴ εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Συντάγματος, νὰ ἐκδώσῃ τοιοῦτον Διάταγμα νομοθετικοῦ περιεχομένου. Θὰ ἐδεχόμην δὲ ὀλιγόλεπτον ἀναβολὴν μέχρι τέλους τῆς συσκέψεως τοῦ Κόμματος τῶν Ἐλευθεροφρόνων διὰ νὰ ἐπανέλθῃ ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργός, μολονότι τὸ ζήτημα, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι ζήτημα μεταξὺ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιούνης καὶ τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ εἶναι ζήτημα μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Βουλῆς.
§17Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει ἁρμόδιος ἐν τῇ Κυβερνήσει Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἔχει εὐθύνην καὶ γνώμην.
§18Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τοῦτο εἴμεθα σύμφωνοι, δι’ αὐτὸ δέχομαι ὀλιγόλεπτον διακοπήν. Νομίζω ὅτι ἡ μομφὴ τὴν ὁποίαν ἀποδίδομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν εἶχε νομίμως τὸ δικαίωμα νὰ ἐκδώσῃ τοιοῦτον Διάταγμα, προέχει παντὸς ἄλλου ἐλέγχου, δεδομένου δὲ ὅτι σήμερον εἶναι ἡμέρα ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω ὅτι ἡ ἐπερώτησις, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ καὶ τῆς ὁποίας τὴν πρόταξιν ζητοῦμεν, προέχει πάσης ἄλλης.
§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρόταξιν;
§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ δεχόμενοι τὴν πρόταξιν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν.
§22ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀποδοχῆς, κύριε Πρόεδρε, διότι ὑπάρχει ἄλλη ἐπερώτησις πρὸς συζήτησιν.
§23Α. ΣΙΑΚΗ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀποδοχῆς τῆς προτάσεως. Ὑπάρχει ἄλλη πρότασις. Ἐνόσῳ ἄλλη πρότασις ἐκκρεμεῖ, δὲν εἶναι δυνατὸν καμμία ἄλλη πρότασις νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν. (Θόρυβος).
§24Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ πρότασις περὶ προτάξεως μὴ ἐγγεγραμμένης ἐπερωτήσεως....
§25ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι ἐγγεγραμμένη πρὸ πολλοῦ.
§26Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ζητῶ συγγνώμην διὰ τὴν ἀνακρίβειαν. Ἡ πρότασις περὶ προτάξεως τῆς ἐγγεγραμμένης ἔστω ἐπερωτήσεως περὶ τοῦ Ἐνοικιοστασίου ἀποτελεῖ καὶ αὐτὴ μέρος τῆς ὅλης συζητήσεως, δὲν δυνάμεθα δὲ νὰ προβῶμεν εἰς αὐτὴν ἄνευ τῆς παρουσίας τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ.
§27ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἦλθεν ὁ κ. Ὑπουργός. (Εἰσέρχεται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Κ. Ἀγγελόπουλος).
§28Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἤδη ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις.
§29Α. ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ–ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.
§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Μπακόπουλος.
§31Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κ. βουλευτὴς Μεσσηνίας ἐζήτησε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἀναμφισβητήτως ἡ πρότασις τοῦ κ. Μπακοπούλου πρέπει νὰ συζητηθῇ ὅταν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων. Ἀλλ’ ὁ κ. βουλευτὴς Μεσσηνίας ἐζήτησε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.
§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τῷ δοθῇ ὁ λόγος φυσικά.
§33Α. ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ–ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Πάτσι ἐν τῷ Ἰταλικῷ Κοινοβουλίῳ περὶ Δωδεκανήσων καὶ ὑπαγωγῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ τούτων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀντὶ εἰς τὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, ὡς συνέβαινε μέχρι σήμερον, ὡς καὶ τῆς δοθείσης ἀπαντήσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Γκράντι, περὶ τῶν ἀπαραγράπτων δικαιωμάτων τῆς Ἰταλίας ἐπὶ τῶν νήσων τούτων, θεωρῶ καθῆκόν μου, ἐκπροσωπῶν τὰ αἰσθήματα πάσης Ἑλληνικῆς ψυχῆς, αἰσθήματα, ἃ εἶμαι βέβαιος ὅτι συμμερίζεται καὶ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, νὰ ὑψώσω φωνὴν διαμαρτυρίας διὰ τὰ λεχθέντα καὶ νὰ δηλώσω ὅτι, εἰλικρινὴς φίλος καὶ θαυμαστὴς τοῦ εὐγενοῦς Ἰταλικοῦ λαοῦ καὶ τῶν πολυετῶν ἀγώνων, οὓς κατέβαλεν ὑπὸ τόσους διασήμους ἡγήτορας πρὸς ἐπικράτησιν τῆς ἀρχῆς τῶν ἐθνοτήτων, εἰς ἣν ὀφείλει τὴν ἑνότητά του, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ὅτι οὗτος, ἀπαρνούμενος τὰς ἐθνικάς του ταύτας παραδόσεις, δὲν θὰ θελήσῃ ἐν καιρῷ νὰ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἐλευθερίαν εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν Δωδεκανησίους, προσθέτων οὕτω νέον δεσμὸν εὐγνωμοσύνης καὶ φιλίας εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν δύο γειτόνων Ἐθνῶν. Ἐκ τῆς θέσεώς μου ταύτης, κ. Πρόεδρε, πέμπω θερμότατον χαιρετισμὸν εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν Δωδεκανησίους, ὑπομιμνήσκων αὐτοῖς τὸ «Θαρσεῖν χρὴ τάχ’ αὔριον ἔσετ’ ἄμεινον», τῶν θείων ἡμῶν προγόνων.
§34Δ. ΠΕΤΡΑΚΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.
§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔδωκα ἤδη τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.
§36Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ.
§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πιστεύσατε παρακαλῶ ὅτι λυποῦμαι ὁλοψύχως, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ ἐλέγξω πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως.
§38Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι οὐσία.
§39Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἔλθω εἰς τὴν οὐσίαν, τότε θὰ ὁμιλήσητε. Νὰ ἐλέγξω, λέγω, πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως, ὄχι διὰ τὴν οὐσίαν αὐτῆς, ἀλλὰ διὰ τοὺς τύπους, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ πράξῃ μίαν τοιαύτην πρᾶξιν.
§40Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος εἰσέρχεται εἰς τὴν οὐσίαν.
§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι οὐσία αὐτή. Δὲν ὁμιλεῖ περὶ τοῦ Ἐνοικιοστασίου.
§42Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ. Ὁμιλεῖ περὶ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τὸ ὕπατον τῆς οὐσίας.
§43Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν ὅτι θὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν, συνεπῶς δὲν ὁμιλεῖ σχετικῶς ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀλλ’ ὁμιλεῖ περὶ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἂν δέχεται νὰ γίνῃ τοιαύτη συζήτησις.
§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περιμένετε νὰ ἀκούσητε τί θὰ εἴπῃ.
§45Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Φαντάζομαι, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις συγκεκροτημένη, ὅπως εἶναι σήμερον, δὲν θὰ ἤθελε νὰ παραμείνῃ οὐδ’ ἐπὶ μίαν στιγμὴν ὑπὸ τὸ βάρος κατηγορίας.
§46Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται, κ. Πρόεδρε, νὰ διατυποῦται τοιουτοτρόπως κατηγορία κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.
§47Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.
§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον κατόπιν.
§49Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Ἐκ τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. συναδέλφου παραβιάζεται ὁ Κανονισμός.
§50Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς παρακαλῶ, δὲν νομίζω ὅτι ἔχει λόγον τινὰ ὁ ἐρεθισμὸς ὁ παρατηρούμενος. Εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητος. Εἷς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων νομίζει ὅτι ἐπιβάλλεται διὰ λόγους γενικοῦ κυβερνητικοῦ ἐλέγχου ἡ πρόταξις ὡρισμένης ἐπερωτήσεως. Ἔχει κάθε δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ἀναπτύξῃ συνοπτικῶς τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλεται ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως. Τί εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος μέχρι τοῦδε; Ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ὑπὸ τὸ βάρος μιᾶς κατηγορίας καὶ ἐπιβάλλεται εἰς αὐτὴν νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν θέσιν της.
§51Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Ἄρα ἀσκεῖ ἔλεγχον.
§52Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀνέφερε διατί ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον νὰ στέρξῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ ζητήσῃ ἡ ἰδία τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως. Ἡ Βουλὴ εἶναι ἐλευθέρα νὰ δεχθῇ ἢ νὰ μὴ δεχθῇ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. βουλευτοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμποδισθῇ οἱοσδήποτε ρήτωρ ἀπὸ τοῦ νὰ ὑποδείξῃ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους θεωρεῖ ὅτι πρέπει νὰ προταθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀποβλέπων εἰς τὴν πρόταξιν αὐτοῦ.
§53Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.
§54Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐζήτησεν ὁ κ. συνάδελφος τὸν λόγον ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν πρότασίν του;
§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζήτησε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ διὰ τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.
§56Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἂν θέλῃ νὰ φέρῃ ἐπεῖγον ζήτημα πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἔχει δικαίωμα, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ἂν θέλῃ νὰ προταχθῇ ἄλλη ἐπερώτησις, δὲν εἶναι δυνατόν, διότι ὑπάρχει ἄλλη ἐκκρεμής.
§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφῆστε τὸν κ. συνάδελφον νὰ ἀναπτύξῃ τὴν γνώμην του.
§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδημοσιεύθη, κύριοι βουλευταί, τήμερον τὸ Διάταγμα τοῦ Ἐνοικιοστασίου μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἀρύεται τοιούτου δικαιώματος ἐκ μιᾶς διατάξεως Ν. Διατάγματος ἐκδοθέντος τὴν 21ην Σεπτεμβρίου παρελθόντος ἔτους ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Κονδύλη. Γνωρίζετε ὅλοι καὶ οὐδεὶς θὰ τὸ ἐλησμόνησεν ὅτι πρὸ ὀλίγου ἀκόμη χρόνου ἡ σημερινὴ Βουλὴ διὰ θετικῆς αὐτῆς πράξεως, διὰ ψηφίσματος τοῦ Φεβρουαρίου καθώρισε τὴν διαδικασίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κριθῇ ἡ τύχη τῶν νομοθετικῶν πράξεων τῶν γενομένων ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων Παγκάλου καὶ Κονδύλη, ὥρισε δὲ ῥητῶς ὅτι ὅλαι αἱ πράξεις αὐτῶν εἶναι ἐπίδικοι καὶ μέχρις ὅτου λυθῇ τὸ ζήτημα τῆς οὐσιαστικῆς αὐτῶν ἰσχύος, ὁ καθορισμὸς τῆς μελλοντικῆς αὐτῶν τύχης θὰ γίνῃ μόνον κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ψηφίσματος.
§59ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τῶν Ν. Διαταγμάτων.
§60Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.
§61Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Περιορισθῆτε εἰς τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους θέλετε νὰ ἀναπτύξητε.
§62Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐξηγήσατε ἂν ὁ κ. συνάδελφος εἰσέρχεται εἰς τὴν οὐσίαν. Ἔρχεται νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ τῷ ἐπιτραπῇ νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν.
§63Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γίνεται εἶναι παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς οὐδένα νὰ παραβαίνῃ τὸν Κανονισμόν.
§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. συνάδελφος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ δι’ αὐτήν, ὅπως καὶ ὁ κ. Ἐμπειρῖκος προηγουμένως καὶ ἐδόθη εἰς αὐτὸν ὁ λόγος. Ἑπομένως παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ δὲν εἶναι. Παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι ὅτι κωλύεται ὁ ἀγορεύων νὰ ὁμιλήσῃ.
§65Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Ἐπαφιέμεθα εἰς τὴν κρίσιν σας, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ κρίνητε ὑμεῖς ἂν ὁ κ. συνάδελφος ὁμιλεῖ ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.
§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν ὑποκαθίστασθε εἰς τὴν θέσιν τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, θὰ ἐλύατε τὸ ζήτημα.
§67Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θέτω πρὸ τῆς Βουλῆς τὸ ἐρώτημα, ἂν ἡ Βουλὴ εἶναι διατεθειμένη, ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐπιτρέπῃ εἰς ἑαυτὴν νὰ παραμένῃ τὸ ζήτημα τοῦτο ἐκκρεμές, τὸ ζήτημα δηλαδὴ τῆς μομφῆς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ πράξεως αὐτῆς ἰδούσης τὸ φῶς τῆς ἡμέρας σήμερον παρέβη τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους, παρέβη δὲ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους, προβᾶσα ἄνευ οὐδεμιᾶς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως εἰς τὴν ἔκδοσιν νόμου. Διὰ τοὺς λόγους τούτους ζητῶ μετ’ ἄλλων συναδέλφων τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἤδη ὑποβεβλημένης περὶ συζητήσεως τοῦ ζητήματος τοῦ Ἐνοικιοστασίου, διὰ νὰ διαλευκανθῇ εἰς τὸν τόπον τοῦτον, ἂν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας ὁ κύριος δικαιολογητικὸς λόγος εἶναι ἡ ἀποκατάστασις μιᾶς πολιτικῆς ἠθικῆς καὶ μιᾶς κατακυρώσεως τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων τοῦ Κράτους, ἂν εἶναι δυνατὸν τοιαῦται πράξεις νὰ βλέπωσι τὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Νομίζω ὅτι προτοῦ ἡ Βουλὴ ἐκφέρῃ γνώμην ἔχει τὴν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκφέρῃ τὴν ἰδικήν της καὶ νὰ εἴπῃ ἂν θέλῃ, χρησιμοποιοῦσα τὸ κῦρος τῶν ἀποτελούντων τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων ἐπὶ τῶν φίλων των, νὰ διαλευκάνῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, διὰ νὰ μὴ μένῃ ὑπὸ τὸ βάρος μιᾶς βαρείας κατηγορίας.
§68Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὁμολογῶ ὅτι μὲ πολλήν μου ἀπορίαν καὶ περισσοτέραν λύπην ἤκουσα ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος περὶ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Διατάγματος τοῦ Ἐνοικιοστασίου.
§69ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐδημοσιεύθη;
§70Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐδημοσιεύθη. (Θόρυβος).
§71Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλεῖ εἷς Ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ γίνεται θόρυβος.
§72Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Καὶ δίδω εἰς γενομένην ἐρώτησιν ἐξηγήσεις.
§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ κάμω, συνιστῶ ἡσυχίαν.
§74Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πρόκειται περὶ πράγματος ἐντελῶς ξένου πρὸς τὴν κατηγορίαν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφος οὐχὶ ἐναντίον Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως....
§75ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἐναντίον τοῦ κ. Παπαναστασίου.
§76Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σπεύδω νὰ δηλώσω ὅτι πάντοτε ὑπῆρξε πλήρης καὶ ἀπόλυτος ὁ σεβασμὸς πρὸς τὰ δικαιώματα τῆς Βουλῆς καὶ τὰς ὑποχρεώσεις πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ σεβασμός μου αὐτὸς εἶναι μεμαρτυρημένος καὶ μοὶ φαίνεται παράδοξον ὅτι νεαροὶ συνάδελφοι ἔρχονται νὰ διδάξωσιν ἐμὲ πρεσβύτην ὄντα περὶ δικαιωμάτων τῆς Βουλῆς καὶ ὑποχρεώσεων πρὸς τὸ Σύνταγμα. Καθ’ ὃν χρόνον ἐσπούδαζον εἰς τὰ Διδασκαλεῖα οἱ ἔφηβοι τότε νεανίσκοι μὲ κοντὰ πανταλονάκια, ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ ἀπὸ τῶν στηλῶν ἐφημερίδος, τὴν ὁποίαν διηύθυνον ἐπὶ εἰκοσαετίαν, ἐπάλαιον ἐναγωνίως πάντοτε καὶ ἕως τὴν πρώτην γραμμὴν ὑπὲρ τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος καὶ ἐννοεῖτε ἀξιολογώτατα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνω τώρα μαθήματα παρὰ τοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου διὰ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἔχωσιν οἱ πολιτευόμενοι. Κατηγορεῖ ὁ κ. Μπακόπουλος ὅτι διεπράχθη μία τις συνταγματικὴ παρανομία διὰ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Διατάγματος. Κύριοι, ἔχομεν νόμον ὑπάρχοντα, ζῶντα, κατὰ τὸν ὁποῖον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἕκαστος Ὑπουργὸς νὰ κανονίζῃ τὰς ἐργασίας του. Ὁ νόμος οὗτος, τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα εἶναι ἐν ἰσχύϊ. Ἀναγράφει ἐν ἄρθρῳ 3 ὅτι ἐπιτρέπονται τροποποιήσεις καὶ μεταβολαὶ τῶν διατάξεων τοῦ Ἐνοικιοστασίου διὰ Προεδρικοῦ Διατάγματος. Χρώμενος τῷ δικαιώματι τούτῳ, κατὰ μῆνα Δεκέμβριον ἐδημοσίευσα σειρὰν τροποποιήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐκρίθησαν ὡς μᾶλλον κατεπείγουσαι. Καὶ δὲν ἠγέρθη καμμία διαμαρτυρία διὰ τὴν δημοσίευσιν ἐκείνην, γενομένην συμφώνως πρὸς τὸν ὑπάρχοντα νόμον. Οὐδέποτε διενοήθη ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ παραβιάσῃ τὰ δικαιώματα τοῦ Κοινοβουλίου. Τοῦτο θὰ ἦτο μία ἄδικος κατηγορία ἐναντίον ἑνὸς Ὑπουργοῦ, παλαιοῦ πολιτευομένου, ὁ ὁποῖος εὑρέθη ἐν ἀπολύτῳ σεβασμῷ πρὸς τὰ δικαιώματα τοῦ Κοινοβουλίου. Ἂν τώρα ἡ Βουλὴ νομίζῃ ὅτι τὸ Διάταγμα τοῦτο δὲν ἔχει καλῶς, δύναται νὰ μεταβάλῃ καὶ τὸν νόμον, δύναται νὰ φέρῃ ἡ Βουλὴ ἄλλο Ἐνοικιοστάσιον νὰ ψηφίσῃ. Δύναται ὅλα νὰ τὰ πράξῃ, δὲν στερεῖται κανενὸς δικαιώματος. Ἀλλ’ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει ἀπόλυτον τὸ δικαίωμα νὰ δημοσιεύσῃ ἓν Διάταγμα Ἐνοικιοστασίου, τὸ ὁποῖον ἐγὼ γνωρίζω μετὰ ποίας ἐπιμελείας καὶ κατόπιν τίνων κόπων καὶ θυσιῶν κατηρτίσθη ὑπὸ μιᾶς μεγάλης Ἐπιτροπῆς. Ἐπαναλαμβάνω λοιπὸν ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν καὶ ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου καὶ τὴν μομφὴν αὐτὴν τῆς μεγάλης παρανομίας, αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι ἐντελῶς ἀκατανόητα καὶ ἀνάξια τῆς προσοχῆς τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).
§77Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ διὰ νὰ εἶναι δικαία ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιτρέψῃ ἀπάντησιν εἰς τοὺς λόγους τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ, τοὺς ὁποίους, εἶπε, θίγων τὰ κοντὰ πανταλόνια καὶ τὰ ἄσπρα μαλλιά. Ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης δὲν ὑπάρχουσιν οὔτε νέοι, οὔτε γέροντες. Ὑπάρχουσιν ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ μὲ ἴσα δικαιώματα καὶ μὲ ἴσας ὑποχρεώσεις. Μείζονας δὲ παντὸς ἄλλου ὑποχρεώσεις ἔχουν οἱ καθήμενοι εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἐδώλια. Ἂς μὴ νομίσῃ ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς ὅτι ἐγὼ ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος ἀνεξαρτήτως τῆς ἡλικίας ἐθίγην ποσῶς ἀπὸ τοὺς ἀνοήτους λόγους του. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ἀριστερᾶς καὶ φωναί: Νὰ ἀνακαλέσῃ, νὰ ἀνακαλέσῃ).
§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσητε, ἂν δὲν δώσητε ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλήν, διότι μετεχειρίσθητε λέξεις ἐναντίον ἑνὸς Ὑπουργοῦ....
§79Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ, κ. Πρόεδρε.
§80Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ ἀμέσως. (Θόρυβος).
§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά.
(Ὥρα 7.55′ μ. μ.)
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ
(Ὥρα 8.05′ μ. μ.)
§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ ἐξ Ἀρκαδίας βουλευτὴς κ. Ν. Μπακόπουλος αἰσθάνεται καὶ μόνος του τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις διὰ τὰς ἀντικοινοβουλευτικὰς λέξεις, τὰς ὁποίας μετεχειρίσθη ὁμιλῶν περὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.
§83Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι ὁ θόρυβος, ὁ ὁποῖος ἐγεννήθη, δεδικαιολογημένος ἄλλως τε, εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν φράσιν τὴν ὁποίαν εἶπον, δὲν ἄφησε νὰ ἀκουσθῇ ὅτι ἐγὼ πρῶτος συνῃσθάνθην ἀμέσως ὅτι δὲν ἐπετρέπετο εἰς ἐμὲ ἡ λέξις τὴν ὁποίαν εἶπον. Τοῦτο δὲ τὸ λέγω καὶ παρακαλῶ νὰ συστηθῇ ὅτι ἡ λύπη τὴν ὁποίαν ἐκφράζω δὲν εἶναι ἀπότοκος φιλικῶν συστάσεων ἢ πιέσεων, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν διακοπὴν τῆς συνεδριάσεως μοὶ ἐγένοντο. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ πιστεύσῃ ὅτι εἰλικρινῶς ἐγὼ λυποῦμαι διὰ μίαν φράσιν, ἡ ὁποία ἦτο ἀπολύτως ἄστοχος, περισσότερον δὲ παρακαλῶ, μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον ἀπὸ τῆς παιδικῆς μου ἡλικίας, τὴν ὁποίαν ἔθιξεν ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργός, αἰσθάνομαι πρὸς ἕνα γηραιὸν πατρικόν μου φίλον, παρακαλῶ εἰδικώτερον αὐτὸν νὰ συγχωρήσῃ τὴν ἄστοχον αὐτὴν φράσιν. (Χειροκροτήματα). Καὶ ταῦτα μὲν καθόσον ἀφορᾷ ἐμὲ ὡς ἄτομον. Καθόσον δὲ ἀφορᾷ ἐμὲ ὡς βουλευτήν, δὲν γνωρίζω ποῖαι κρίσεις ἐγεννήθησαν εἰς τὴν σκέψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ διὰ τὴν λέξιν τὴν ὁποίαν ἐπέτρεψεν εἰς ἑαυτὸν νὰ εἴπῃ, κρίνων πρᾶξιν τὴν ὁποίαν ἐνήργησα ἐγὼ ὡς βουλευτής. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι ὁμόφωνος ὅτι οὐδεὶς Ὑπουργός, οἱοσδήποτε Ὑπουργός, ὁσονδήποτε παλαιὸς πολιτευόμενος καὶ ἂν εἶναι, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύσῃ εἰς ἕνα οἱονδήποτε βουλευτὴν ἔλεγχον πράξεως, διότι καὶ ὁ γηραιὸς ἐκεῖνος πολιτευόμενος ὑπῆρξε νέος.
§84Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σπεύδω ἀμέσως, μετὰ τὰς τόσον εἰλικρινεῖς δηλώσεις τοῦ κ. Μπακοπούλου, νὰ ἐκφράσω πρὸς αὐτὸν ὅλην μου τὴν χαρὰν ὅτι φράσεις τινὲς λεχθεῖσαι ἐν τῇ ὁρμῇ τῆς συζητήσεως ἀνεκλήθησαν αὐθορμήτως καὶ νὰ βεβαιώσω ὅτι προκειμένου μάλιστα περὶ υἱοῦ ἀγαπητοῦ μου φίλου, μεθ’ οὗ ἐπὶ πολλὰ ἔτη συνηγωνίσθην ἐν τῇ Βουλῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρήσω ἐν τῇ ψυχῇ μου τὴν παραμικρὰν ἀνάμνησιν.
§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἔδωκεν ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀρκαδίας, τὸ ἐπεισόδιον θεωρεῖται λῆξαν.
§86Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Βουλὴ νομίζω ὅτι δὲν θὰ εἶναι δίκαιον ἵνα διατηρηθῇ τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, νὰ ἐπιτρέψῃ μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ὁμιλήσαντα καὶ δικαιολογήσαντα τὴν κυβερνητικὴν πρᾶξιν, περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται. Ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς λαβὼν ἀφορμὴν ἐξ ἁπλῆς εἰλικρινείας, τὴν ὁποίαν ἔσχον, νὰ κάμῃ πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν ἐρώτησιν, ἂν εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀνεχθῇ τὴν κυβερνητικὴν πρᾶξιν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα, ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα καὶ ἐδικαιολόγησεν οὐσιαστικῶς τὴν πρᾶξιν. Δικαίωμα βεβαίως εἶναι τῆς Βουλῆς νὰ παραμείνῃ, ἂν θέλῃ, μὲ τὴν ἐντύπωσιν τῶν λόγων τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ. Τὸ δίκαιον ὅμως εἶναι καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς δημοσίας γνώμης, ἐφόσον πρόκειται περὶ ἑνὸς ἐντελῶς καθαρῶς νομικοῦ ζητήματος, νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ ἀντίθετος γνώμη, ἡ ὑποστηρίζουσα ὅτι δὲν δύναται νὰ μεταρρυθμισθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου τοῦ Ἐνοικιοστασίου.
§87Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ προταχθῇ τὸ ζήτημα.
§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσιτσεκλῆς ἔχει τὸν λόγον.
§89Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς ὑμᾶς, καθόσον ἐν τῷ παρελθόντι προκειμένου περὶ τοῦ Ἐνοικιοστασίου, ὁπότε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, πάντοτε τὸ ζήτημα ἐγέννησε θόρυβον καὶ σάλον. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἀρκαδίας βουλευτὴν ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρεσπόνδισε πρὸς τοὺς κειμένους νόμους καὶ ὅτι ἄνευ δικαιώματος προέβη εἰς τὴν δημοσίευσιν τοῦ Διατάγματος. Ἐγὼ εὑρίσκω ὅτι δύο νομοθετήματα παρεῖχον εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα νὰ ἐκδώσῃ τὸ Διάταγμα. Εἶναι τὸ νομοθέτημα τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1924, τὸ ὁποῖον δὲν κατηργήθη καὶ τὸ ὁποῖον, κατ’ ἐμέ, ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου κατήρτισα καὶ ἐγὼ ὁ ἰδικόν μου Ἐνοικιοστάσιον καὶ τὸ νομοθέτημα τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1921, τὸ ὁποῖον ἐφήρμοσε τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἐκάμαμε. Τώρα ἔρχομαι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ Ἐνοικιοστασίου. Ἄλλοτε ἐγώ, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν Φιλελευθέρων, εἶχον τὴν ὑπομονὴν ἐργασθεὶς ἐπὶ τρίμηνον καὶ τετράμηνον νυχθημερόν, εἶχον, λέγω, τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν φιλοτιμίαν νὰ μὴ θέλω νὰ ἀκούσω τὴν Βουλήν, στηριζόμενος ἐπὶ τοῦ νόμου τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1924 καὶ ἐνθυμοῦνται καὶ αὐτοὶ οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀξιότιμοι πληρεξούσιοι, ἐνθυμοῦνται ὁποῖος ἀγὼν διεξήχθη μίαν ἑσπέραν μέχρι πρωΐας συζητουμένου τοῦ θέματος τούτου. Ἐγὼ ἤμην ἀνένδοτος. Ἔφθανον μέχρι παραιτήσεως. Ἐλυπούμην ὅμως ἀληθῶς καὶ διὰ τὸν κόπον τῆς ἐργασίας, τὴν ὁποίαν κατέβαλον καὶ ἐν τέλει εἶδον ὅτι φρονιμώτερον θὰ ἦτο νὰ προσεχώρουν εἰς τὴν συμβουλὴν τῶν ψυχραιμοτέρων καὶ τῶν φρονιμοτέρων, ἐν οἷς καὶ τοῦ κ. Καφαντάρη καὶ νὰ δεχθῶ τὴν μέσην λύσιν, νὰ ὑπάγῃ δηλαδὴ εἰς Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐσκέφθην δὲ καὶ πρακτικώτερον καὶ εἶπον ὅτι τὸ νομοθέτημα ἀπὸ ἕνα καὶ μόνον ἄνθρωπον γενόμενον, ἔστω καὶ ἂν περιεβλήθη ὑπό τινος Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν κατήρτισα ἀπὸ ἀνεύθυνα πάντως πρόσωπα, δὲν ἔχει τόσον κῦρος, προκειμένου περὶ τοσοῦτον σκανδαλώδους ζητήματος κοινωνικοῦ, τὸ ὁποῖον θίγει ὁλόκληρον τὴν Κοινωνίαν καὶ τὸ ὁποῖον ἴσως καὶ ἔπαιξε ρόλον εἰς τὴν ἀπεργίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ κῦρος καὶ νὰ ἐπιβάλλεται ὑπὸ τοιαύτας περιστάσεις. (Χειροκροτήματα). Καὶ τότε ἐδέχθην τὴν παραπομπὴν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, διότι ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι τοιοῦτον νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλὴν δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ, διότι τόσαι θὰ εἶναι αἱ πανταχόθεν ἀντιρρήσεις, ὥστε θὰ γίνῃ δυσκολώτερον καὶ ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Καὶ τότε κατηρτίσθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων, εἰργάσθη ἐπὶ ἕνα μῆνα ἀνενδότως καὶ ἐξῆλθε μετά τινος κύρους τὸ νομοθέτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον καὶ ηὐδοκίμησε. Σημειώσατε ὅτι συνέβησαν τὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα συνέβησαν σήμερον καὶ μὲ ὑμᾶς, κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργέ. Καὶ ἐγὼ ἐπίσης τὸ ἐδημοσίευσα ἀναγκαστικῶς, ἀλλὰ μὲ κατέλαβεν ἡ Βουλὴ καὶ ὑπεχώρησα καὶ τὴν ἑπομένην ἐξέδωκα ἕτερον Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἀνέστειλα τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ δημοσιευθέντος Διατάγματος. Νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι λίαν ἐπεῖγον καὶ ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινεν ἄλλοτε. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τῶν διατάξεων τοῦ Ἐνοικιοστασίου, ἀλλ’ ἐγὼ ὑπέβαλον αὐτὴν τὴν πρότασιν νὰ συναινέσῃ ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς χάριν τοῦ κύρους τοῦ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄριστον καὶ καλύτερον ἀπὸ ὅλα τὰ προηγούμενα, νὰ προσλάβῃ τὸ Διάταγμα αὐτὸ τὸ βάπτισμα ἐμμέσως, ἔστω τοῦ Κοινοβουλίου, διὰ νὰ εἶναι σεβαστὸν καὶ διὰ νὰ μὴ εὑρισκώμεθα πρὸ τῶν ἀπροόπτων, ὑπαρχούσης Βουλῆς καὶ μάλιστα Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως, νὰ γίνωνται αἰφνιδιαστικαὶ δημοσιεύσεις, ἔστω καὶ ἂν φέρωσι τὴν βάσιν τῆς νομίμου ἐνεργείας.
§90Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Λυποῦμαι πολὺ διότι δὲν δύναμαι νὰ προσχωρήσω εἰς τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Πρέπει νὰ ἀναλογισθῶμεν τῶν περιστάσεων ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρέθη ὁ κ. Τσιτσεκλῆς κατὰ τὴν πρώτην δημοσίευσιν τοῦ Ἐνοικιοστασίου. Ἡ Συνέλευσις ἐκείνη ἐτέλει ὑπὸ τὰς ἀπειλὰς τοῦ κ. Παγκάλου. (Θόρυβος). Ἡ Δʹ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις εὑρίσκετο ὑπὸ ἐντελῶς ἰδιαιτέρας περιστάσεις, δὲν εὑρίσκετο ὑπὸ τὰς περιστάσεις τὰς ὁποίας εὑρίσκετο ἡ σημερινὴ νόμιμος ἀντιπροσωπεία τῆς Βουλῆς.
§91ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καὶ ἡ ἄλλη ἦτο νόμιμος. (Θόρυβος).
§92Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὸ κῦρος τῆς Δʹ Συνελεύσεως, ἀλλὰ λέγω ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ συγκρίνητε τὴν μονόπλευρον ἐκείνην Συνέλευσιν μὲ τὴν παροῦσαν. (Θόρυβος). Ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς Δʹ Συνελεύσεως ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε τόσην δύναμιν νὰ ἐπιβληθῇ, ἐνῷ, εὐτυχῶς, σήμερον δὲν εἶναι τὸ ἴδιον.
§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὰ εἶναι ἄσχετα.
§94Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἠσχολήθη ἐπὶ τετράμηνον διὰ τὸ νέον Ἐνοικιοστάσιον καὶ ἔπραξεν ὅ,τι ἠδυνήθη πρὸς συμβιβασμὸν τῶν διενέξεων. Ρητὴν εἶχε σύστασιν παρ’ ἐμοῦ νὰ μὴ δεχθῇ καμμίαν προσωπικὴν διάταξιν καὶ διὰ τοῦτο ὅλαι αἱ διατάξεις τοῦ νέου Ἐνοικιοστασίου εἶναι γενικαί.
§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σωτηριάδης ἔχει τὸν λόγον.
§96Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει νομίζω κάποια παρεξήγησις, διότι τὸ ζήτημα τίθεται ἐκεῖ ὅπου πράγματι δὲν εἶναι. Καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Τσιτσεκλῆς ὡς καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς λαλοῦν ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἐπὶ τοῦ Ἐνοικιοστασίου. Ἐνταῦθα ἐτέθη μία πρότασις· ἂν πρέπει νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις «περὶ Ἐνοικιοστασίου» ἢ δὲν πρέπει. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα. Λοιπὸν εἰδικῶς ἐπ’ αὐτοῦ ἐγὼ θὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Τὸ ζήτημα τοῦ Ἐνοικιοστασίου, κύριοι, εἶναι ὡς γνωρίζετε ἐκ τῆς πείρας σας, ἓν ἀπὸ τὰ φλέγοντα ζητήματα, εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον θίγει καιρίως ὅλας τὰς τάξεις τὰς ἀντιμετώπους, εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον διαιρεῖ τὴν Βουλὴν ὄχι εἰς δύο, ἀλλ’ εἰς πολλαπλᾶ στρατόπεδα. Ἔχω λοιπὸν τὴν ἀκόλουθον γνώμην· ὅτι ὑπὸ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας διατελεῖ σήμερον ἡ Βουλή, δηλαδὴ ἀπὸ τὰς ἐντυπώσεις τὰς προσφάτους τοῦ ἐρεθισμοῦ καὶ τῆς ἐξάψεως εἶναι ἡ μόνη ἀκατάλληλος ἡμέρα διὰ νὰ συζητηθῇ ἡ πρότασις. Δι’ ἓν τοιοῦτον ζήτημα ἀπαιτεῖται ψυχραιμία καὶ γαλήνη καὶ ἠρεμία. Λοιπὸν θέλω νὰ εἴπω τοῦτο· ὅτι ἡ σημερινὴ ἡμέρα εἶναι ἀκατάλληλος πρὸς συζήτησιν. Ἑπομένως εἶμαι κατὰ τῆς προτάσεως.
§97Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.
§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητεῖται ἡ πρόταξις τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 141 ἐπερωτήσεως καὶ μάλιστα δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἀλλὰ κατὰ τὸν Κανονισμὸν, προκειμένου περὶ προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, ἡ Βουλὴ ἀποφαίνεται δι’ ἀναστάσεως. Ὑπενθυμίζω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπάρχει ὑπὸ συζήτησιν ἡ συνέχισις τῆς ἐπερωτήσεως περὶ τῶν σκηνῶν τῆς 10ης Μαρτίου. (Θόρυβος). Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς προτάξεως· ὑπάρχουν πολλαὶ προτάσεις μεταξὺ δὲ αὐτῶν μία πρότασις λέγει τὰ ἑξῆς: Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἂν δέχεται νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις «περὶ τοῦ Ἐνοικιοστασίου» πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ δὴ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ Ἐνοικιοστασίου εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις, ἡ ὁποία ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἶναι ἀπωτέρα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἶναι ἔξω τοῦ Κανονισμοῦ, διότι πρόκειται περὶ συζητήσεως ἐκτὸς τῆς ἡμερησίας διατάξεως.
§99Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἂν ὑπάρχῃ πρότασις περὶ προτάξεως, ἂς ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ νὰ προταχθῇ τότε...
§100Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ πρότασις, ἡ ὁποία συζητεῖται ἤδη, εἶναι πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως πρὸς κανονισμὸν αὐτῆς μὲ πρόθεσιν τὴν διακοπὴν τῆς ἐκκρεμούσης συζητήσεως ἐπὶ ἄλλης ἐπερωτήσεως. Ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν λέγετε σεῖς, εἶναι ἀντικανονική, διότι δὲν εἰσήλθομεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου εἶναι ἀπεριόριστος.
§101Α. ΣΙΑΚΗ. Νομίζω ὅτι ὅλως ἀκαίρως ἐπροτάθη τὸ ζήτημα περὶ προτάξεως τοῦ ζητήματος τοῦ Ἐνοικιοστασίου, διότι δὲν δύναται νὰ προταχθῇ τίποτε ἐνόσῳ ὑπάρχει ἄλλη ἐπερώτησις ὑπὸ συζήτησιν ἐκκρεμής.
§102Ι. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Ἀσφαλῶς πρέπει νὰ δοθῇ ἓν τέρμα εἰς τὴν ἐκκρεμοῦσαν συζήτησιν, νὰ ἐρωτηθῇ δὲ ἡ Βουλὴ ἂν πρέπῃ νὰ ἀναβάλῃ τὴν ἐπὶ πλέον συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τῶν κομμουνιστῶν.
§103Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ τὴν διακοπὴν μιᾶς ἀρξαμένης ἐπερωτήσεως ἵνα συζητηθῇ ἑτέρα, διότι διὰ τοῦ τοιούτου τρόπου καταλύεται ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου.
§104Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ διακόψῃ ἐπερώτησιν ἀρξαμένην. Εἶναι τρόπος, ἂν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, νὰ θεωρήσῃ τὸ ζήτημα τοῦ Ἐνοικιοστασίου ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον καὶ νὰ τὸ συζητήσῃ.
§105Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ζήτημα τῆς προτάξεως ἐπερωτήσεώς τινος ἡ Βουλὴ ἓν δικαίωμα ἔχει, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν· τῇ προτάσει δέκα βουλευτῶν νὰ μεταβάλῃ τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων. Προϋπόθεσις τοῦ δικαιώματος τῆς Βουλῆς εἶναι τοῦτο, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη τις ἐπερώτησις ἐκκρεμὴς ἐπὶ τῆς ὁποίας πρόκειται νὰ λάβωσι τὸν λόγον οἱ βουλευταί. Ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι δὲν περατοῦται ἡ συζήτησις ἂν πάντες οἱ λαβόντες τὸν λόγον ἢ ἐκεῖνοι ποῦ θὰ λάβωσι τὸν λόγον δὲν παραιτηθῶσιν. Τό γε νῦν ἔχον. Ὑπάρχει ἀπαράδεκτον συζητήσεως, διότι ἡ ἐπερώτησις δὲν ἐξηντλήθη.
§106Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πλειστάκις, παρὰ τὸν Κανονισμόν, ἐπὶ ζητημάτων σοβαρᾶς φύσεως καὶ ἐπειγούσης, ἐπὶ ζητημάτων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὁποίων δύνανται νὰ γεννηθῶσι συγκρούσεις μεταξὺ τῶν λαϊκῶν τάξεων, ἡ Βουλὴ ἐδέχθη νὰ συζητήσῃ, καίτοι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένη ἡ ἐπερώτησις ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει. Ἔχομεν πλεῖστα παραδείγματα, διότι τὰ ζητήματα ταῦτα στηρίζονται ἐπὶ τῶν ἀγράφων νόμων οἱ ὁποῖοι ἐξασφαλίζουσι τὴν γαλήνην τοῦ λαοῦ καὶ μόνον δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως.
§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων. Σέβομαι τοὺς ἀγράφους νόμους, ἀλλ’ ἔχω καὶ γραπτοὺς τοὺς ὁποίους ὀφείλω νὰ ἀκολουθήσω. Θὰ ἐρωτηθῶσιν οἱ ἐγγεγραμμένοι ἂν παραιτοῦνται. Ὁ κ. Μαχαίρας παραιτεῖται;
§108Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Δὲν παραιτοῦμαι.
§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως «περὶ ἀπεργίας τῶν ἐπαγγελματιῶν». Ὁ κ. Μαχαίρας ἔχει τὸν λόγον.
§110Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Ἐζήτησα, κύριοι, τὸν λόγον γενικευθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἀπεργίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἐξετάσω τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα ἐπροκάλεσαν τὴν ἀπεργίαν ἐκείνην. Εἶναι ἡ πέμπτη συνεδρίασις, κατὰ τὴν ὁποίαν συζητεῖται ἡ ἐπερώτησις αὕτη. Πλεῖστοι ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων ὡμίλησαν ἐπὶ τῶν αἰτίων, τὰ ὁποῖα ἐπροκάλεσαν τὴν ἀπεργίαν καὶ εἶναι περιττὸν νὰ ἀπασχολήσω καὶ ἐγὼ τὴν Βουλὴν ἐξετάζων τὰ αἴτια, ἅτινα ἐπροκάλεσαν τὴν ἀπεργίαν ἐκείνην, δεδομένου μάλιστα, ὅτι μεταξὺ τῶν αἰτίων ἐκείνων ἓν ἐκ τῶν κυριωτέρων ἦτο καὶ τὸ ζήτημα τοῦ Ἐνοικιοστασίου, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἀσχοληθῇ καὶ πάλιν τὸ Σῶμα ὁλόκληρον. Διὰ τοῦτο δὲν εἰσέρχομαι εἰς λεπτομερείας ἐπὶ τῶν αἰτίων τῆς ἀπεργίας, ἀλλὰ καταλήγω μόνον μὲ τὴν σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσπαθήσῃ νὰ εὕρῃ τρόπον ὅπως εἰς παρομοίας περιπτώσεις ἀναθέτῃ τὴν τάξιν εἰς καλυτέρους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι νὰ ἔχωσι τουλάχιστον τὴν στοιχειώδη ἀντίληψιν ὅταν οἱ στρατιῶταί των εἶναι πρωτόπειροι κληρωτοί νὰ τοὺς ἐφοδιάζουν μὲ ἄσφαιρα φυσίγγια καὶ ὄχι μὲ ἔνσφαιρα.
§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ δέκα λεπτά.
(Ὥρα 8.50′ μ. μ.)
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ
(Ὥρα 9 μ. μ.)
§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Μαχαίρας παρακαλεῖται νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του. (Ἀπών). Ὁ κ. Κ. Θέος ἔχει τὸν λόγον.
§113Κ. ΘΕΟΣ. Κύριοι, τὸ θέμα τοῦτο, ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ γίνεται ἀφορμὴ νὰ ἀνακινηθῇ τὸ ζήτημα τοῦ κομμουνιστικοῦ κινδύνου. Ἠκούσθησαν διάφοροι ἰδέαι, τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ τιτλοφορήσῃ παλαιοπωλεῖα ἰδεῶν. Ἰδέαι παλαιαί, αἱ ὁποῖαι ἐνεφάνησαν τὸ θέαμα ἐκθέσεως πεπαλαιωμένων ἰδεῶν. Ἠκούσθησαν ἐδῶ πατριδολογίαι, ἐμποριολογίαι, εἶπον περὶ προϊόντων καπνεργοστασίων, εἶπον ὅτι εἴμεθα ὀργάνωσις τῆς Μόσχας, παρουσίασαν ἔγγραφα ὑπογεγραμμένα κλπ. Ἡμεῖς ἐδῶ δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐπὶ τῆς κατηγορίας ποῦ μᾶς προσῆψαν, διότι ὁ ἐργαζόμενος λαός, αἱ ἐργατικαὶ τάξεις δὲν ἔχουν καμμίαν ἀνάγκην νὰ λογοδοτήσουν εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ Σώματος. Οἱ ἀντιπρόσωποι δὲ ἢ μᾶλλον ἓν τμῆμα τῶν ἀντιπροσώπων ἴσως διαμαρτυρηθοῦν ἐναντίον μου. Δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἐπικαλεσθῶ ἓν ἀπόσπασμα τοῦ λόγου τοῦ ἡγέτου τῆς «Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως». Ὅταν ὡμίλησε περὶ τῆς ἰδιοκτησίας εἶπε τὰ ἑξῆς χαρακτηριστικά. Εἶπεν ὅτι ἂν δὲν ἐφηρμόζετο ἡ μεταρρυθμιστικὴ ἀγροτικὴ πολιτικὴ ἀπὸ τοῦ 1917 δὲν θὰ ὑπῆρχον σήμερον οἱ βουλευταὶ αὐτοί, ἀλλὰ θὰ ἦσαν εἰς τὰς θέσεις των οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἀγροτῶν. Αὐτό, κύριοι, σημαίνει μίαν ἀναγνώρισιν, ὅτι σήμερον ἡ ἀγροτικὴ καὶ ἐργατικὴ τάξις δὲν θὰ ἀντεπροσωπεύετο μόνον ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὴν ἄκραν πτέρυγα. Ἡ ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ κομμουνιστικοῦ κινδύνου, ἡ ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος, δὲν εἶναι ἐπίθεσις ἐναντίον ἐπαναστατικοῦ καθεστωτικοῦ κινδύνου, ἐφόσον στρέφεται ἐναντίον ὁλοκλήρου τῆς ἐργατικῆς τάξεως μὲ ὡρισμένον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν καὶ τὸν σκοπὸν αὐτὸν θὰ τὸν ἀποδείξωμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Εἶναι κοινὸν μυστικὸν ὅτι ἡ Χώρα μας διέρχεται κρίσιν οἰκονομικὴν καὶ δημοσιονομικήν. Αὐτὴ ἡ κρίσις εἶναι συνέπεια τῶν δεκαχρόνων πολέμων ποῦ ἐδημιούργησεν ἡ μπουρζουαζία τῆς Χώρας μας, ἡ κεφαλαιοκρατία σας.
§114Γ. ΜΟΔΗΣ. Ποῖοι κεφαλαιοκράται Ἕλληνες ἔκαμον τοὺς πολέμους;
§115Κ. ΘΕΟΣ. Τοὺς πολέμους ποῦ κατὰ τὴν γνωμάτευσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐμπειρογνωμόνων ἐστοίχισαν 164 ἑκατομμύρια λίρας, διὰ πολεμικὰς δαπάνας. Ἡ αἰτία τῆς κρίσεως εἶναι οἱ πολεμικαὶ καταστροφαί. Διὰ τοὺς πολέμους αὐτοὺς δὲν φέρει καμμίαν εὐθύνην ἡ ἐργατικὴ τάξις, αὐτὴν τὴν φέρουν ἀκεραίαν αἱ κυρίαρχοι τάξεις καὶ αἱ συνέπειαι τῆς κρίσεως αὐτῆς ἐκδηλώνονται σήμερον μὲ ἓν τεράστιον ἔλλειμμα τοῦ Προϋπολογισμοῦ, μὲ μίαν μεγάλην ἀνεργίαν, μὲ μίαν γενικὴν δυσφορίαν. Ἡ πλουτοκρατία τῆς Χώρας μας προσπαθεῖ νὰ εὕρῃ διέξοδον ἀπὸ τὴν ἀδιέξοδον αὐτήν, προσκαλεῖ ἰατροὺς διὰ νὰ εὕρουν τὰ φάρμακα διὰ τὴν θεραπείαν αὐτοῦ καὶ οἱ ἐμπειρογνώμονες ἀποφαίνονται· τὸ συμπέρασμα λέγει τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Τὰ μέσα τῆς θεραπείας κλπ.» Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα τῆς Ἐπιτροπῆς ἐμπειρογνωμόνων, αὐτό, κύριοι, μεταφραζόμενον εἰς τὴν γλῶσσαν τοῦ Λαοῦ σημαίνει τὰ ἑξῆς· σημαίνει νὰ δουλέψουν περισσοτέρας ὥρας οἱ ἐργάται, νὰ δουλέψουν κτηνωδέστερα οἱ ἐργάται, διότι ὅταν λέγῃ ἐντατικοποίησις τῆς ἀποδόσεως τῆς ἐργασίας, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι οἱ μέτοχοι τῶν Τραπεζῶν θὰ αὐξήσουν τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἐργατῶν, διότι αὐτοὶ δὲν ἐργάζονται καὶ δὲν ἀποδίδουν παρὰ μηδενικὰ καὶ ἂν πολλαπλασιάσητε τὰ μηδενικὰ θὰ δώσωσιν ὅλο πολλαπλασιασμένα μηδενικά, ἡ ἀπόδοσις θὰ χρειασθῇ νὰ βγῇ ἀπὸ τοὺς ὤμους τοῦ ἐργάτου, θὰ χρειασθῇ νὰ αὐξηθοῦν αἱ ἐργάσιμοι ὧραι, θὰ χρειασθῇ νὰ φάγουν ὀλιγώτερον, θὰ χρειασθῇ νὰ τοὺς κατεβάσουν τὸ ἡμερομίσθιον διὰ νὰ γείνῃ ἡ οἰκονομία. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν οἰκονομίαν ἐν τῷ δημοσίῳ βίῳ ἡ Ἐπιτροπή, τὸ Συμβούλιον διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀποτάκτων, ὁ Προϋπολογισμὸς τῶν δύο πολεμικῶν Ὑπουργείων καὶ τὸ ποσοστὸν ποῦ τραβοῦν αἱ ὑπηρεσίαι τῶν δανείων, ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ καμμία οἰκονομία εἰς τὰ δημόσια οἰκονομικά, δὲν ὑπάρχει καμμία ἄλλη διέξοδος διὰ νὰ βγῇ ἡ πλουτοκρατία ἀπὸ τὴν κρίσιν, παρὰ τὸ μεγάλωμα τῶν φόρων μὲ τὴν ἐλάττωσιν τῶν ἡμερομισθίων, μὲ τὴν μεγαλυτέραν ἐκμετάλλευσιν τῶν πτωχῶν ἐργατῶν καὶ πτωχῶν βιοπαλαιστῶν. Εἶναι ἡ μόνη διέξοδος ἀπὸ τὴν κρίσιν, κατὰ τὴν ἀστικὴν κρίσιν, ἀλλ’ εἰς αὐτὸ τὸ σχέδιόν της, εἰς τὸ νὰ κατεβάσῃ τὰ ἡμεριμίσθια, εἰς τὸ νὰ αὐξήσῃ τὰς ὥρας τῆς ἐργασίας, εἰς τὸ νὰ λῃστεύσῃ περισσότερον τοὺς μικροεπαγγελματίας, εὑρίσκει τὴν ἀντίδρασιν αὐτῶν τῶν ἐργαζομένων στρωμάτων, τὴν ἀντίστασιν τῶν Συνδικάτων τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ποῦ μπαίνει πάντα μπροστὰ διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῶν συμφερόντων τῶν ἐργατῶν Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ ἐπίθεσις αὐτὴ μὲ σκοπὸν νὰ διαλύσῃ τὰς ὀργανώσεις, νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ ἔδαφος, νὰ προετοιμάσῃ τὸν δρόμον διὰ τὴν ἐπιβολὴν μεγαλυτέρας ἐργασίμου ὥρας, ἔτσι στρέφεται ἐναντίον τῶν ἐργατικῶν Σωματείων ποῦ δὲν ἔχουν κανένα ὀργανικὸν δεσμὸν μὲ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, δὲν ὀνομάζονται καὶ κομμουνιστικαὶ ὀργανώσεις· εἶναι ἁπλούστατα ἐργατικὰ Σωματεῖα. Εἰς τὴν ἐπίθεσιν αὐτὴν ἡ πλουτοκρατία ἔχει δύο μεθόδους ποῦ μεταχειρίζεται, μίαν τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, οἱ ἐργοδόται, τὰ ἐργοδοτικὰ συνδικάτα ἔχουν ὡρισμένα στοιχεῖα ποῦ τίθενται ἐπὶ κεφαλῆς τῶν καταπιεζομένων ἐργατῶν καὶ τοὺς τρομοκρατοῦν μὲ τὴν ἀστυνομίαν μὲ τὰς φυλακίσεις καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ τὸ Κράτος μὲ τὰς ἐπιθέσεις του. Ἔχω τηλεγράφημα ἀπὸ τὴν Ξάνθη ποῦ μᾶς λέγει τὰ ἑξῆς. 40 καπνεργάται ἀπεκλείσθησαν, διότι διαδοχικῶς ἐπί κάποιαν σειρὰν ἐτῶν εἶχον τὴν διοίκησιν τοῦ ἐργατικοῦ συνδικάτου. Ἐρωτῶ τὴν πλουτοκρατίαν σας, ἐρωτῶ τὸν κοινοβουλευτισμόν σας ποῦ εἶναι ἡ ἐλευθερία τῆς ἐργατικῆς τάξεως; Ἡ κατάστασις τῶν ἐργατῶν δὲν εἶναι κἂν κομμουνιστική, ἀλλ’ ἁπλῶς μέσα εἰς τὰ ὅρια τοῦ δημοκρατικοῦ σας πολιτεύματος. Θὰ σᾶς διαβάσω ἓν ἀπόσπασμα μιᾶς ἀστικῆς ἐφημερίδος, ἀστικωτάτης, τὴν ὁποίαν διευθύνει ὁ κ. Βουτυρᾶς, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι καθόλου κομμουνιστής, ἐκτὸς πειὰ ἂν ὁ κ. Κρανιωτάκης μᾶς παρουσιάσῃ κανὲν ἔγγραφον ὅτι εἶναι ὄργανον τῆς Μόσχας (ἀναγινώσκει): «Τέλος τὸ χειρότερον ράπισμα...κλπ.» Ναί, κύριοι, τὰ γράφει ἡ ἀστικὴ ἐφημερὶς καὶ ὅμως ἐναντίον αὐτῶν ἐξεγείρεται σύσσωμος ἡ πλουτοκρατία, ἐναντίον αὐτῶν ἐξεγείρεται ὁλόκληρον τὸ Κράτος μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ καταπατήσῃ τὰ δικαιώματα. (Διαμαρτυρίαι καὶ θόρυβος). Ἐτυφεκίσατε εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἕνα ἐργάτην....
§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σεῖς τὸν ἐτυφεκίσατε διὰ νὰ κάμετε θόρυβον.
§117Κ. ΘΕΟΣ. Ὄχι, ηὐτοκτόνησεν, ἀλλὰ τὰ ἀστικὰ κόμματα δι’ αὐτὸ διακρίνονται, εἰς τὸ νὰ διαστρεβλώνουν τὸ πᾶν. Καὶ ὁ Ἴων Δραγούμης ηὐτοκτόνησε καὶ ὁ Καραμφὶλ ηὐτοκτόνησε καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι. Ὅταν λέγετε θὰ πατάξωμεν τὸν κομμουνισμόν, ὅταν λέγετε θὰ κτυπήσωμεν τὸν κομμουνισμόν, νὰ εἴπητε καλύτερον θὰ πατάξωμεν τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἀλλ’ ἀπὸ πολιτικὴν σκοπιμότητα δὲν σᾶς συμφέρει νὰ εἴπετε, θέλομεν νὰ πατάξωμεν τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἡ ἰδία Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ τὴν ἐργατικὴν πολιτικήν, διὰ δηλώσεών του εἰς τὰς ἐφημερίδας ὕβρισε τοὺς ἐργάτας.
§118Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς ποίαν ἐφημερίδα τὸ διαβάσατε αὐτό;
§119Κ. ΘΕΟΣ. Εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ριζοσπάστην», ἡ ὁποία ἔχει 7000 φύλλα ἡμερησίως.
§120Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ ἐφημερὶς ἔχει ἀνακριβεῖς πληροφορίας, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὴν γλῶσσαν οὐχὶ δι’ ὕβρεις, ἀλλὰ διὰ συνετοὺς λόγους πρὸς τοὺς ἐργάτας. Οὐδέποτε ὁμιλῶν εἴτε πρὸς ἐργάτας εἴτε πρὸς οἱονδήποτε ἄλλον, μεταχειρίζεται ὑβριστικὰς λέξεις καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω καὶ νὰ διαβεβαιώσω τὴν ἐφημερίδα, τὴν ὁποίαν ἀναγινώσκετε, ὅτι ἔχει ἀνακριβεῖς, ἀνακριβεστάτας πληροφορίας.
§121Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀνακριβῶν πληροφοριῶν, ἀλλὰ περὶ συστηματικῆς συκοφαντίας. Εἶναι ἡ μέθοδος, τὴν ὁποίαν πάντοτε μεταχειρίζεται ὁ κομμουνισμός.
§122Κ. ΘΕΟΣ. Αἱ δηλώσεις αὐταί, τῶν ὁποίων δὲν θέλω νὰ πάρω τὸ πνεῦμα τὸ ὑβριστικὸν κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Τσαλδάρη, αἱ δηλώσεις αὐταί, ἐφόσον δὲν ἔχουν διαψευσθῆ ἐπισήμως καὶ δὲν διαψεύδονται διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δύνανται καὶ ἀπὸ ἄλλον τινὰ νὰ μεταχειρισθῶσι. Ἀφοῦ ἅπαξ ἔγεινεν αὐτὴ ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκυκλοφόρησεν εἰς τὸν κόσμον, θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἓν δημοσίευμα ἐπίσημον καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοιαῦτα πράγματα. Λέγει λοιπὸν ὅτι πρόκειται νὰ διαλύσῃ τὰ ἐργατικὰ Συνδικάτα· δὲν λέγει ὅτι θὰ πατάξῃ τὸν κομμουνισμόν. Τὸν κομμουνισμὸν θὰ τὸν πατάξετε καὶ θέλετε νὰ τὸν πατάξετε ἁπλῶς καὶ μόνον διότι προστατεύει τὸ ψωμὶ τοῦ ἀγρότου. Ὅταν καὶ ἡμεῖς ἐγκαταλείψωμεν τὸν ἀγῶνα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἀποβάλλωμεν τὸν τίτλον τοῦ κομμουνιστοῦ θὰ εἴμεθα οἱ πρῶτοι σας φίλοι. Ἔχετε ἐδῶ διορισμένον βουλευτήν, ὁ ὁποῖος φέρει τὸν τίτλον τοῦ κομμουνιστοῦ, τοῦ ἐχέφρονος κομμουνιστοῦ, τοῦ θετικοῦ κομμουνιστοῦ, τὸν κ. Γεωργιάδην. Καὶ ὅμως τὸ ὄνομα τοῦ κομμουνιστοῦ δὲν σᾶς τρομάζει, εἶναι ὁ ἀγών, ἡ ἀντίστασις, τὴν ὁποίαν προβάλλει διὰ νὰ ἀμυνθῇ, διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸ ψωμὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον ἡ πλουτοκρατία προσπαθεῖ νὰ ὀλιγοστεύσῃ διὰ νὰ βγάλῃ τὴν Χώραν ἀπὸ τὴν κρίσιν, ποὺ σᾶς τρομάζει. Ἔχομεν ἀποδεικτικά, ἔχομεν δοκουμέντα. Ὁ νόμος περὶ ἐξαγωγῆς ἀνεπεξεργάστων καπνῶν εἶναι ἓν ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ νομοσχέδια ποὺ ἔφεραν τὴν ἀνεργίαν καὶ τὸν θάνατον εἰς τὰς τάξεις τῶν ἐργατῶν. Τὰ ἀποτελέσματα τοῦ νόμου ἐκείνου εἶναι καταφανῆ. Εἰς τὰ 1924 μὲ 53 ἑκατομμύρια ὀκάδας καπνοῦ εἰργάσθησαν δώδεκα μῆνας οἱ καπνεργάται. Εἰς τὰ 1925 εἰργάσθησαν ἐννέα μῆνας καὶ τὸ 1926 μὲ 68 ἑκατομμύρια ὀκάδας καπνοῦ εἰργάσθησαν ἑπτὰ μῆνας.
§123ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τότε ἦσαν πραγματικοὶ καπνεργάται.
§124Κ. ΘΕΟΣ. Οἱ ἴδιοι εἶναι καὶ τώρα. Εἰργάσθησαν ἐπὶ ἑπτὰ μῆνας μὲ 68 ἑκατομμύρια ὀκάδας καπνοῦ, ἐνῷ μὲ 53 ἑκατομμύρια ὀκάδας εἰργάσθησαν δώδεκα μῆνας. Τὰ 60 ἡμερομίσθια ποὺ τοὺς παρέχει ὁ νόμος αὐτὸς δὲν τοὺς τὰ ἔδωκε τὸ Κράτος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐργατικὴ πολιτική. Δι’ αὐτὸ ὅπου ἀπετάθησαν διὰ τὴν λύσιν τῶν στοιχειωδῶν ζητημάτων συνήντησαν τὴν ἄρνησιν καὶ τὴν κωλυσιεργίαν. Μοὶ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ὑπάγω εἰς τὴν Νομαρχίαν Ἔβρου διὰ νὰ ζητήσω τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὀκταώρου καὶ μοὶ εἶπον ὅτι τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατικῆς οἰκονομίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ νοοτροπία σας, ἡ μανταλιτέ σας. Καὶ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς ἀντιδράσεως ἐπῆρε τὸν τίτλον, ἐξαπλώθηκε εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν. Οἱ καπνεργάται τῆς Μακεδονίας, οἱ ἐργάται τοῦ Πειραιῶς, οἱ ἐργάται τῆς Θεσσαλονίκης στενάζουν κάτω ἀπὸ τὴν τρομοκρατίαν τῶν ἀστυνομιῶν. Χθὲς μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ διαμαρτυρηθῶμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὰς ἐξορίας καὶ τὰς φυλακίσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξακολουθοῦν ἐναντίον τῶν ἐργατῶν. Τελευταίως ἀκόμη ἀπεστάλησαν δώδεκα τσολιάδες, διότι καὶ εἰς τὸν Στρατὸν ἐπεξετάθησαν αἱ καταδιώξεις αὐταί, δώδεκα τσολιάδες ἀπεστάλησαν εἰς τὸν λόχον τοῦ Καλπακίου ἁπλῶς καὶ μόνον, διότι ἔχουν πολιτικὰ φρονήματα διϊστάμενα πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς πλουτοκρατίας.
§125Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν δύνασθε νὰ λέγετε ὅ,τι θέλετε περὶ τοῦ Στρατοῦ, εἰς τὸν Στρατὸν δὲν ὑπάρχουν διακρίσεις, διότι ὁ Στρατὸς εἶναι εἷς εἶναι ὁ Ἑλληνικὸς Στρατός. (Χειροκροτήματα).
§126Κ. ΘΕΟΣ. Δυνάμεθα νὰ σᾶς παρουσιάσωμεν σωρείαν ὑπομνημάτων καὶ νὰ σᾶς παρουσιάσωμεν σωρείαν ὀνομάτων στρατιωτῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸν οὐλαμὸν τοῦ Καλπακίου διὰ τὰς πολιτικάς των ἰδέας. Ὅπως κάθε φαντάρος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι βασιλικός, νὰ εἶναι δημοκρατικός, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι καί κομμουνιστής.
§127ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι καὶ προδότης.
§128Κ. ΘΕΟΣ. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς οἱ προδόται.
§129Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Προδότης εἶναι πᾶς ἀρνούμενος τὴν ἰδέαν τῆς Πατρίδος.
§130Κ. ΘΕΟΣ. Προδόται εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔστειλαν εἰς τὴν σφαγὴν τὰ παιδιὰ τοῦ Λαοῦ καὶ ὁ Λαὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπέστειλεν ἡμᾶς ἐδῶ διὰ νὰ ὑπερασπίσωμεν τὰ δικαιώματά του.
§131Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅταν ψηφισθῇ τὸ περὶ ἰθαγενείας ἄρθρον τότε θὰ ἴδωμεν ποῦ θὰ εὑρίσκεσθε διὰ νὰ λέγετε αὐτά.
§132Κ. ΘΕΟΣ. Θὰ μείνωμεν ἐδῶ διὰ νὰ ἐκτελέσωμεν τὸ καθῆκον μας. Καὶ δι’ ἡμᾶς πατριωτικώτατον καθῆκον εἶναι νὰ ὑπερασπίσωμεν τὸ ψωμὶ καὶ τὴν καλύβην τοῦ ἀγρότου ὄχι νὰ ἱδρύσωμεν σανατόρια διὰ νὰ περιποιηθῶμεν τοὺς φαντάρους Ἰδοὺ τὸ συμπέρασμα ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν πολεμικήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπεστρατεύθησαν οἱ πάσης συνομοταξίας χαφιέδες εἰς τὴν πολεμικὴν αὐτήν, ἡ ὁποία διεξήχθη ἀπὸ τὰ στελέχη τῶν πλέον ἀντιδραστικῶν ἐφημερίδων καὶ μετεφέρθη καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ παρουσιάσθη μία χαριτωμένη ἁρμονία ὅλων τῶν παρατάξεων τῆς Βουλῆς, ἀπὸ τοὺς πλέον ἀδιαλλάκτους δημοκρατικοὺς μέχρι τῶν πλέον ἀντιδραστικῶν μοναρχικῶν. Τὸ ζήτημα τοῦ ψωμιοῦ τῆς ἐργατικῆς τάξεως διὰ σᾶς γίνεται ζήτημα ζωῆς ἢ θανάτου. Εἶσθε ὑποχρεωμένοι, ἔχετε συμφέρον, τὸ ὕψιστον συμφέρον τῆς πλουτοκρατίας σᾶς ἐπιβάλλει νὰ κτυπήσητε, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐργατικὴ τάξις ἀμαχητεὶ δὲν θὰ παραδοθῇ. Θέλετε νὰ μᾶς διώξητε ἀπὸ ἐδῶ μέσα, διότι ἀποτελοῦμεν παραφωνίαν μέσα εἰς τοὺς ἐκμεταλλευτὰς τοῦ λαοῦ....
§133ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί εἶναι αὐτά, κ. Πρόεδρε;
§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀφαιρέσω τὸν λόγον.
§135Κ. ΘΕΟΣ. Κατ’ ἀρχὴν λοιπὸν δηλοῦμεν ὅτι δὲν ἀναγνωρίζομεν εἰς οὐδένα τὸ δικαίωμα νὰ μᾶς διώξῃ ἀπὸ ἐδῶ, διότι δὲν ἐβγήκαμε ἀπὸ κανὲν ἀστικὸν κόμμα διὰ νὰ ἔλθωμεν ἐδῶ μέσα. Ἐδῶ μᾶς ἔστειλεν ἡ ἀγροτικὴ τάξις διὰ νὰ ξεσκεπάσωμεν τὰς ἀσχημίας σας καὶ δὲν θὰ φύγωμεν ἀπὸ ἐδῶ, ἀλλὰ θὰ σταθοῦμεν πιστοὶ εἰς τὸ καθῆκόν μας. Εἴμεθα ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν πιστὰ τὴν ἐντολὴν τῶν ἐκλογέων μας. Καὶ ἂν ἀκόμη ξεσκήσετε τὸν ψευδοδημοκρατισμόν σας καὶ μᾶς βγάλετε ἀπὸ ἐδῶ, ἡμεῖς θὰ διακηρύττωμεν εἰς ὅλην τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ὅτι δὲν θὰ παύσωμεν νὰ ἐργαζώμεθα διὰ τὰ συμφέροντά της καὶ ὅτι ὁ κομμουνιστικὸς κίνδυνος δὲν θὰ ἀποτραπῇ μὲ αὐτά, ἀλλὰ καταδικαστικὴ ἀπόφασις τῆς ἱστορίας ἔχει ἤδη ἐκδοθῆ διὰ τὴν τάξιν σας καὶ ἡ ἐκτέλεσίς της εἶναι ἐγγυητική. Ἡ ἐργατοαγροτικὴ Κυβέρνησις εἶναι ὁ νεκροθάπτης σας.
§136ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη, κ. Πρόεδρε;
§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἑπτὰ ἀκόμη.
§138ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε.
§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἐπανέλθωμεν μετὰ τὸ δεῖπνον.
§140Λ. ΚΥΒΕΤΟΣ. Ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ μὴ γίνῃ οὐδὲν νομοθέτημα.
§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις, ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 10.30′ μ. μ.
(Ὥρα 9.30′ μ. μ.)
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ
(Ὥρα 11 μ. μ.)
§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Ε. Μαχαίρας παρακαλεῖται νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.
§143Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Εἶπον, κύριοι, πρωτύτερα, ὅταν διεκόπη ἡ συνεδρίασις λόγῳ θορύβου καὶ διέκοψα τὴν ὁμιλίαν μου καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἐπαναληφθείσης τῆς συνεδριάσεως δὲν ἔτυχε νὰ εἶμαι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔλαβε τὸν λόγον ἄλλος, εἶπον, λέγω, ὅτι δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ αἴτια, ἅτινα ἐπροκάλεσαν τὴν ἀπεργίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν, δι’ οὓς λόγους ἀνέφερα καὶ ἠρκέσθην μόνον εἰς σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λαμβάνῃ ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ἡ ἀσφάλεια τῆς τάξεως εἰς παρομοίας περιπτώσεις. Ἡ συζήτησις ὅμως ἐπὶ τῆς ἀπεργίας τῶν ἐπαγγελματιῶν ἐγέννησε καὶ ἄλλο ζήτημα, τὸ ζήτημα τοῦ κομμουνιστικοῦ κινδύνου καὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ θέλω καὶ ἐγὼ νὰ ἀσχοληθῶ δι’ ὀλίγων. Καὶ προτοῦ ἀσχοληθῶ διὰ νὰ ἐξετάσω ἂν ὑπάρχῃ κίνδυνος καὶ ποῖα τὰ μέτρα τῆς ἀμύνης ἅτινα πρέπει νὰ ληφθῶσιν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξετάσω πρῶτον ἓν ἄλλο ζήτημα, προκῦψαν ἐκ τῆς ὁμιλίας τοῦ ἀπολογητοῦ τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου συναδέλφου κ. Μαξίμου. Ἐνεφανίσθη τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα ἀπὸ τοῦ κόμματος τούτου διὰ τοῦ ἀπολογητοῦ του, μὲ τὸ αὐθαίρετον δόγμα ὅτι εἶναι τὸ κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἀλλά, κύριοι, τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθὲς καὶ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ καλῶς. Ὁ ἰσχυρισμὸς οὗτος τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ἐπαναλαμβάνεται κατὰ κόρον καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων του καὶ διὰ τῆς προπαγάνδας του. Λεγόμενος δὲ ἀδιαμαρτυρήτως καὶ ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος, θὰ ἄφινε νὰ πιστευθῇ ὅτι πράγματι εἶναι τὸ κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Καὶ τότε κάθε ἄτοπον, κάθε παρατιμονιά, κάθε ἀσχημία ἀκόμη τοῦ κόμματος ἐν τῷ ἀγῶνί του πρὸς ἐπικράτησιν θὰ ἐβάρυνε ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Αὐτὸ εἶναι ἄδικον καὶ χαίρω πολὺ διότι μοὶ δίδεται εὐκαιρία νὰ ἀποδείξω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὴς ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὅτι εἶναι τὸ κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ θὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν εἶναι κἂν τὸ κόμμα, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ὁ ἱστορικὸς ρόλος τῆς ἐργατικῆς τάξεως, κύριοι, εἶναι γνωστὸς καὶ συνοψίζεται εἰς ἓν κύριον θέμα, ὅπερ ἀποτελεῖ τὸ Α καὶ τὸ Ω τῆς ἰδεολογίας της. Θέλει δηλαδὴ νὰ καταργήσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον καὶ νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν ἰδανικὴν πολιτείαν τοῦ μέλλοντος, τὴν ἐργατικὴν πολιτείαν. Ἐπάνω εἰς τὴν ἰδεολογίαν αὐτὴν ἐστήριξαν τὰς βασικὰς ἀρχάς των ὅλα τὰ σοσιαλιστικὰ κόμματα ὅλων τῶν Χωρῶν καὶ ἐπάνω εἰς τὰς ἀρχὰς αὐτὰς προσεπάθησαν πάντοτε καὶ προσπαθοῦσι νὰ κυριαρχήσωσι πολιτικῶς καὶ νὰ ἐπικρατήσουν. Ἀπὸ τὰς ἀρχὰς ὅμως τοῦ παρόντος αἰῶνος πρώτη ἡ Συνομοσπονδία τῶν ἐργατῶν τῆς Γαλλίας διὰ τοῦ περιφήμου κηρύγματος τοῦ γενικοῦ γραμματέως της ἀειμνήστου Πελατιὲ ἀπεδοκίμασε ὅλα τὰ κόμματα καὶ ἀπέδειξεν ὅτι καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ κόμματα τῆς ἀκροτάτης ἀριστερᾶς, ὡς καὶ τῆς μέσης καὶ τῆς δεξιᾶς ἀριστερᾶς, δὲν ἦσαν ἄλλο τι εἰμὴ ἐκμεταλλευταὶ τῶν ἐργατῶν.
§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεξιᾶς ἀριστερᾶς;
§145Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Μάλιστα. Ἡ ἀριστερὰ διαιρεῖται εἰς τρία. Ὅλα τὰ κόμματα, ἔλεγε τὸ κήρυγμα ἐκεῖνο, ἐκμεταλλεύονται τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἐκμεταλλεύονται τὴν ἐργατικὴν ἰδεολογίαν, κατέληγε δὲ καὶ καθιέρωνε τὸ δόγμα τοῦ σοσιαλισμοῦ, δόγμα ὅπερ ἐγένετο ἔκτοτε δεκτὸν ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐργάτας τῆς γῆς καὶ πρὸ παντὸς τῆς Εὐρώπης. Καὶ σήμερον ἀκόμη καὶ τὰ ἐπαναστατικώτερα στελέχη τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα διευθύνουν τὴν Διεθνῆ Ἐπαγγελματικὴν ἡ ὁποία ἑδρεύει εἰς τὸ Ἄμστερνταμ καὶ ἀριθμοῖ περὶ τὰ 83 ἑκατομμύρια ἐργατῶν, ἀκολουθοῦν τὴν θεωρίαν τοῦ σοσιαλισμοῦ. Οὐχ ἧττον ὅμως καὶ σοσιαλιστικὰ συνέδρια εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δεχθῶσιν ὅτι ἡ ἐξαγγελθεῖσα θεωρία καὶ ἡ καθιερωθεῖσα τακτικὴ διὰ τοῦ συνδικαλισμοῦ εἶναι πράγματι ἡ μόνη συμφέρουσα εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Καὶ ὅσοι παρακολουθοῦν τὴν διεθνῆ σοσιαλιστικὴν κίνησιν θὰ ἐνθυμοῦνται ὅτι κατὰ τὸ 1907 εἰς τὸ συνέδριον τοῦ κόμματος τῆς ἀκροτάτης ἀριστερᾶς, τὸ συνελθὸν εἰς τὸ Νανσὺ τῆς Γαλλίας, κατόπιν πολυημέρου συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐγένετο δεκτὸν ψήφισμα καὶ παρεδέχθη τὸ συνέδριον ἐκεῖνο ὅτι πράγματι ὁ συνδικαλισμὸς δεικνύει τὴν ὁδὸν καὶ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ ἐργατικὴ τάξις διὰ νὰ φθάσῃ ἀσφαλέστερον εἰς τὸ τέρμα τοῦ ἀγῶνός της. Ἂν ἤθελε νὰ εἴπῃ ὀλίγα τινὰ διὰ νὰ καθορίσῃ τὰς ἀρχὰς τοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ νὰ συγκρίνῃ κατόπιν ταύτας μὲ τὰς ἀρχὰς τοῦ κομμουνισμοῦ διὰ νὰ ἐκλέξῃ ἡ ἐργατικὴ τάξις ποίαν τακτικὴν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ διὰ νὰ φθάσῃ ἀσφαλῶς εἰς τὸ τέρμα της, δὲν θὰ ἦτο δύσκολον νὰ καθορισθῇ εἰς γενικωτάτας καὶ κυρίας γραμμὰς ἡ τακτικὴ τοῦ ἑνὸς καὶ ἡ τακτικὴ τοῦ ἑτέρου, ἵνα γίνῃ ἡ σύγκρισις. Τοῦτο ἄλλως τε θεωρεῖται παρ’ ἐμοῦ ἐπιβεβλημένον, μιὰ φορὰ ποὺ ἀνέλαβα νὰ ἀποδείξω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὅτι εἶναι κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως δὲν εἶναι ἀληθής. Ὁ συνδικαλισμὸς πιστεύει ὅτι ὁ ἐργαζόμενος κόσμος ἀποτελεῖ τὰ 80 ἑκατοστὰ τῆς κάθε Κοινωνίας. Ὅταν ὀργανωθῇ συνδικαλιστικῶς ὁ κόσμος αὐτὸς καὶ ἀποκτήσῃ πλήρη συνείδησιν τοῦ ἀγῶνος διὰ τὴν ἐπικράτησιν τῶν ἀρχῶν τῆς ἐργατικῆς τάξεως, θὰ ἀντιληφθῇ μόνος του ὅτι κανὲν κόμμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν ἀγῶνά του εἰμὴ μόνον αἱ ἐπαγγελματικαί του ὀργανώσεις, μόνον ἡ Γενική του Συνομοσπονδία καὶ τὰ Ἐργατικά του Κέντρα. Αὐτὰ εἶναι τὰ ὅπλα τῆς πάλης τῆς τάξεώς του καὶ δι’ αὐτῶν καὶ μόνον πιστεύει ὅτι ἀργὰ βέβαια, ἀσφαλῶς ὅμως πάντως, θὰ φθάσῃ εἰς τὸ τέρμα τοῦ ἀγῶνός του καὶ ὄχι ὅπως ὁ κομμουνισμὸς διὰ τῆς δικτατορίας, τὴν ὁποίαν ὁ συνδικαλισμὸς ἀποκρούει διαρρήδην καὶ ἀναφανδόν. Διότι ὅταν τὰ 80 ἑκατοστὰ τῆς Κοινωνίας ὠργανωμένα συνδικαλιστικῶς, ἐπαγγελματικῶς, δηλ. καὶ παραγωγικῶς θελήσουν νὰ ἐπιβάλλουν τὸ καθεστὼς αὐτῶν, δὲν εἶναι πλέον τὸ καθεστὼς τοῦτο δικτατορία, ἀλλ’ εἶναι ἡ θέλησις τοῦ ἐργαζομένου παραγωγικῶς κόσμου, ὅστις ὁργανώνει τὴν πολιτείαν του σύμφωνα μὲ τὰς ἀντιλήψεις του καὶ τὰ συμφέροντά του.
§146Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Εἶσθε συνδικαλιστής;
§147Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Μάλιστα.
§148Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Εἶναι τότε περιττὸν νὰ κάθησαι ἐδῶ νὰ ὁμιλῇς.
§149Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι εἶναι περιττόν, ἀλλὰ τὸ πράττω ἐπειδὴ σεῖς θέλετε τὸ Κοινοβούλιον δῆθεν ὡς μέσον προπαγάνδας, ἐνῷ πράγματι εἶναι ὁ μόνος σας ἀντικειμενικὸς σκοπός. Ἔπρεπεν ἢ μᾶλλον ἐπεβάλλετο τότε νὰ εἰσέλθω καὶ ἐγὼ ἐδῶ καὶ νὰ σᾶς ἀντικρούω ὅταν ἰσχυρίζεσθε ὅτι εἶσθε κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Διὰ τοῦτο δὲ ἀσχολοῦμαι εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς θεωρίας τοῦ συνδικαλισμοῦ, ἵνα δώσω εἰς τὴν Βουλὴν ἀμυδρὰν εἰκόνα καὶ ἵνα συγκρίνω τὰς ἀρχὰς αὐτοῦ μὲ τὰς ἀρχὰς τοῦ κόμματός σας.
§150Μ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νὰ ὁμιλῇ τις ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς περὶ κομμουνισμοῦ εἶναι προπαγάνδα ὑπὲρ αὐτοῦ;
§151Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Ἡ διαφορὰ ὥστε τοῦ συνδικαλισμοῦ ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸν εἶναι τεραστία. Ὁ κομμουνισμὸς φρονεῖ πρῶτον ὅτι ἡ ἀλλαγὴ τοῦ καθεστῶτος ἀπὸ τοῦ σημερινοῦ ἀστικοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος εἰς τὸ προλεταριακὸν καθεστὼς εἶναι ἔργον ὀλίγων τολμηρῶν καὶ φωτισμένων ἀνθρώπων, ἐκμεταλλευομένων μίαν ψυχολογικὴν στιγμὴν καὶ δυναμένων νὰ δημιουργήσουν μίαν κατάστασιν. Δεύτερον πιστεύει ὅτι αἱ ἐργατικαὶ μάζαι εἶναι τὰ μόνα του στελέχη διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπικρατήσῃ, ἀλλὰ τὰ στελέχη αὐτὰ πρέπει νὰ πεινοῦν πάντοτε διὰ νὰ εὑρίσκωνται ὑπὸ τὴν κηδεμονίαν του. Τρίτον πιστεύει ὅτι πρέπει νὰ εἶναι διαρκὴς καὶ συστηματικὴ ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Κράτους ἐκ μέρους τοῦ κομμουνισμοῦ, ἵνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀνοίγεται ἀγεφύρωτον καὶ διαρκὲς χάσμα μεταξὺ Κράτους καὶ ἐργατῶν πρὸς διατήρησιν τῆς πείνης τῶν τελευταίων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ νὰ κουράζῃ τὸ Κράτος, ὥστε μίαν ἡμέραν ποὺ θὰ εὕρῃ τὴν κατάλληλον στιγμὴν νὰ τοῦ ἐπιτεθῇ καὶ νὰ ἐπικρατήσῃ. Καὶ τέταρτον πιστεύει ἀκόμη ὅτι δὲν τοῦ χρειάζονται παραγωγικὰ στελέχη διὰ τὴν μεταβολὴν ἀπὸ τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος εἰς τὸ προλεταριακὸν καθεστώς, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὸν συνδικαλισμόν, ὅστις φρονεῖ ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἡ μεταπολίτευσις, ἂν δὲν ἔχῃ μαζί του ὅλα τὰ στελέχη τῆς παραγωγῆς. Τὸ ὅτι ὅμως, κύριοι, τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα δὲν εἶναι κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τούτου. Ἄν ἦτο κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἱδρυθῇ ἀπὸ ἐργάτας, νὰ διοικεῖται ἀπὸ ἐργάτας, νὰ συγκρατεῖται ἀπὸ ἐργάτας, ἢ νὰ ἐμπνέεται τοὐλάχιστον ἀπὸ ἐργάτας. Ἀλλ’ ἀρά γε συμβαίνει τίποτε ἐξ αὐτῶν; Ἱδρύθη τὸ 1919 ἀπὸ τρία ἄλλα κόμματα. Ἤμην καὶ ἐγὼ εἰς τὸ συνέδριον ἐκεῖνο, τὸ ἱδρυτικόν, μὲ συμβουλευτικὴν ψῆφον, ὡς γραμματεὺς τότε τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν Ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος.
§152Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Κατὰ λάθος.
§153Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Ἂν δὲν πλανᾶσθε, δέχομαι ὅτι ἤμην κατὰ λάθος. Οἱ ἱδρυταί του ἦσαν βιομήχανοι, ἔμποροι κατὰ τὸ πλεῖστον, ὀλίγοι ἀστοὶ διανοούμενοι καὶ ὀλίγοι ἐργάται. Ἐξακολουθητικῶς ἔκτοτε διοικεῖται ἀπὸ μὴ ἐργάτας καὶ τελευταίως ἀποκλειστικῶς μόνον ἀπὸ τοὺς ἐμπίστους ποὺ θὰ ὑποδείξῃ ἡ Μόσχα. Ἡ διοίκησις αὐτοῦ οὔτε εἶναι κἂν διοίκησις μὲ αὐτοβουλίαν σκέψεως ἢ δράσεως. Συνεπῶς εἶναι ὄργανον ἑτεροκίνητον, ὄργανον τῆς Μόσχας. Τὸ ὡμολόγησεν ἀπεριφράστως ὁ ἀπολογητὴς τοῦ κόμματος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἀλλὰ μήπως καὶ οἱ ἐμπνέοντες τὸ κόμμα τοῦτο τῆς Μόσχας εἶναι ἐργάται; Ἢ μήπως ἐμπνέονται ἐκεῖνοι τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸ Ρωσσικὸν προλεταριᾶτον; Ὅλοι γνωρίζομεν πῶς εἶναι σήμερον τὸ Ρωσσικὸν Κράτος συγκεκροτημένον, πῶς διοικεῖται καὶ πῶς ἐμφανίζεται. Δὲν δύναται κανεὶς βέβαια νὰ εἴπῃ εὐσυνειδήτως ὅτι εἶναι δικτατορία προλεταριακή, ἀλλ’ ἀσφαλῶς δύναται νὰ ἀποδείξῃ ὅτι εἶναι δικτατορία ἐπὶ τοῦ προλεταριάτου. Διὰ νὰ ἐνισχύσω, κύριοι, τὸ ἐπιχείρημα ὅτι τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος μετέχουν καὶ βιομήχανοι καὶ ἔμποροι καὶ τραπεζῖται, πρᾶγμα ἴσως τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζουν οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συνάδελφοι τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος καὶ διὰ νὰ τὸ ἀποδείξω, θὰ ἀναφέρω ἓν παράδειγμα, τὸ ὁποῖον θὰ βοηθήσῃ καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀνεκινήθη χθὲς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Τὸ ζήτημα τῶν ἀντισιμητικῶν προκηρύξεων. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, κύριοι, ζῇ καὶ ἐργάζεται εἷς δικηγόρος, τοῦ ὁποίου θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ἀποσιωπήσω τὸ ὄνομα, ὅστις εἶχε κατορθώσει νὰ ἔχῃ πολλὰς ὑποθέσεις Ἰσραηλιτῶν τραπεζιτῶν, ἐμπόρων καὶ βιομηχάνων. Ὁ δικηγόρος αὐτὸς ἔχει ἀδελφόν, ὁ ὁποῖος ἀναμιγνύεται εἰς τὴν ἐργατικὴν κίνησιν καὶ κατὰ σύμπτωσιν ἦτο καὶ εἶναι ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ δικηγόρος αὐτὸς πρὸ μηνὸς ἔλαβε σημείωμα δέκα πελατῶν του, οἱ ὁποῖοι τῷ ἔλεγαν ἢ νὰ ἐμποδίσῃ τὸν ἀδελφόν του νὰ ἀναμιγνύεται εἰς τὴν ἀντικομμουνιστικὴν κίνησιν ἢ ὅτι θὰ ἐπλήρωνεν αὐτὸς τὰ ἔξοδα. Ἐτίθετο καὶ προθεσμία δέκα ἡμερῶν, μετὰ τὸ πέρας τῶν ὁποίων δὲν ἔπρεπε νὰ ἐλπίζῃ πλέον ἐπὶ τῆς ὑποστηρίξεως αὐτῶν, ἐφόσον ὁ ἀδελφός του ἐξηκολούθει τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ. Εἶναι εὐνόητον ὅτι μία τοιαύτη ἀπειλὴ τόσων πολυτίμων πελατῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφήσῃ ἀσυγκίνητον τὸν ἐν λόγῳ δικηγόρον, ὅστις τίθεται εἰς κίνησιν καὶ ἀγωνίζεται νὰ πείσῃ τὸν ἀδελφόν του ἢ νὰ ἀλλάξῃ τακτικὴν ἢ νὰ σταματήσῃ τὴν δρᾶσίν του κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ.
§154Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Πῶς ἠμποροῦσε νὰ ἀλλάξῃ τακτικήν, ἀφοῦ εἶχε λάβει ἀπὸ τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον 40,000 δραχμάς;
§155Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Λοιπὸν παρήρχοντο αἱ δέκα ἡμέραι. Ὁ δικηγόρος μὲ ὅλην τὴν ἐπίδρασιν τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἐπὶ τοῦ ἀδελφοῦ του δὲν ἐκαρποφόρησεν αὕτη καὶ ἐξηκολούθησε αὐτὸς τὴν ἀντικομμουνιστικήν του δρᾶσιν, ἔστω διότι ἐπῆρε 40,000 δραχμάς, ὅπως λέγει ὁ συνάδελφος κ. Παπανικολάου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐξηκολούθησε τὴν ἀντικομμουνιστικήν του δρᾶσιν. Ἀλλὰ τὴν Δευτέραν τὸ πρωΐ, ἀφοῦ παρῆλθον δέκα ἡμέραι, εὑρέθη τὸ γραφεῖον τοῦ δικηγόρου χωρὶς καμμίαν ἐντελῶς ὑπόθεσιν Ἰσραηλιτῶν κεφαλαιούχων, τραπεζιτῶν καὶ ἐμπόρων. Ἐξηγήσατέ μοι, κύριοι, ἦτο μέλος τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος; Καὶ ἂν δὲν ἦτο, τὸ κόμμα τὸ κομμουνιστικὸν ὑποστηρίζεται ἢ ὄχι ἀπὸ ἐμπόρους καὶ βιομηχάνους Ἰσραηλίτας; Καὶ κατόπιν ὅλων αὐτῶν πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ κόμμα αὐτὸ νὰ ὀνομασθῇ κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως;
§156Ι. ΣΙΑΚΗ. Θὰ ὑποχρεώνατε τὴν Βουλήν, ἂν ὠνομάζατε τοὺς Ἰσραηλίτας ἐμπόρους καὶ τραπεζίτας, οἵτινες ὑποστηρίζουν τοὺς κομμουνιστάς, διὰ νὰ φωτισθῇ ἡ Βουλή.
§157Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εὐχαρίστως, ἀλλ’ ὄχι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου αὐτοῦ βήματος. Θὰ τὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν πρώτην στιγμήν. Λοιπὸν ἀπεδείχθη νομίζω καὶ ἐλπίζω νὰ συμφωνῇ ὅλη ἡ Βουλὴ ὅτι τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα δὲν εἶναι κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ὅτι ἀπὸ τῆς ἐμφανίσεως αὐτοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐζημίωσε τὰς ἐργατικὰς τάξεις κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε πολὺ δύσκολα θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπανορθώσῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔχασε μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς. Ἐμφανίζεται, κύριοι, τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα καὶ διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ ὀκταώρου καὶ ἄλλων συμβάσεων αἱ ὁποῖαι ἐψηφίσθησαν εἰς τὴν Γενεύην. Καὶ ὅταν ἦλθεν ἐνταῦθα, μόλις προχθές, ὁ διευθυντὴς τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας νὰ ἐρευνήσῃ κατὰ πόσον ἐφαρμόζονται αἱ συμβάσεις ἐργασίας αἱ ψηφισθεῖσαι διεθνῶς, ἀντὶ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα νὰ εὑρεθῇ ἕτοιμον νὰ τῷ ὑποδείξῃ ποῖαι συμβάσεις δὲν ἐφαρμόζονται καὶ ἀντὶ νὰ τῷ ὑποδείξῃ ὁλόκληρον σειρὰν μέτρων, διὰ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ διεθνὴς πρόνοια πρὸς προστασίαν τῶν ἐργατῶν, τὸν γιουχαΐζει, τὸν ἀποδοκιμάζει καὶ μὲ τοὺς τενεκέδες ἀκόμη καὶ δημιουργεῖ θόρυβον καὶ ἀναστάτωσιν καθ’ ἣν ὥραν ὡμίλει ἐνώπιον πολυπληθοῦς ἀκροατηρίου, ἐξηγῶν τὴν ἀποστολὴν καὶ τὴν σημασίαν τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας.
§158Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ κομμουνισμοῦ εἶναι ἡ φιλαγροτικὴ πολιτική;
§159Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Εἶναι γενικῶς παραδεδειγμένον ἀπὸ τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι αὐταὶ καὶ μόναι ἀποτελοῦν τὸ ἐργατικὸν ἰδεαλιστικὸν κόμμα, ὅτι οὐδέποτε καὶ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν οἱ κομμουνισταὶ εἰργάσθησαν εἰλικρινῶς διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἐργατῶν καὶ οὐδέποτε εὑρίσκονται ἐν τάξει ἀπέναντι τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἔρχομαι τώρα, κύριοι, νὰ ἐξετάσω τὸν κίνδυνον τοῦ κομμουνισμοῦ, ἂν ὑπάρχῃ καὶ ποῦ ὑπάρχει καὶ πῶς ἠμπορεῖ νὰ πολεμηθῇ. Κίνδυνος ἄμεσος κατὰ τοῦ Κράτους δὲν ὑπάρχει κατὰ τὴν γνώμην μου καὶ θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ τοὺς συναδέλφους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν τὸ ἐναντίον. Ἔμμεσος ὅμως, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω, κίνδυνος ὑπάρχει καὶ τοιοῦτος εἶναι ὁ κίνδυνος κατὰ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν ἐργατῶν. Οἱ ἐργάται ἀποτελοῦν καὶ αὐτοὶ ἓν μέγα κεφάλαιον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ συνεπῶς, ὅταν οἱ ἐργάται πάσχουν, πάσχει ἡ ὅλη ἐθνικὴ οἰκονομία. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι ἓν μέγα μέρος τῆς ὑπαρχούσης κακοδαιμονίας, μία μεγάλη ἀφορμὴ μεταξὺ ἄλλων ποὺ ἔφυγαν τὰ Ἑλληνικὰ κεφάλαια ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐστερήθη ἡ Χώρα τῶν ἀναγκαίων παραγωγικῶν κεφαλαίων διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῆς παραγωγικῆς μηχανῆς, ὀφείλεται εἰς τὴν παράτολμον καὶ ἐγκληματικὴν οὕτως εἰπεῖν δρᾶσιν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ἡμεῖς ἀκόμη πιστεύομεν ὅτι ἓν μέγα μέρος τῆς σοβούσης μὲν ἀλλ’ ὁσημέραι ὀγκουμένης ἀνεργίας ὀφείλεται ἐπίσης εἰς τὴν παράλογον δρᾶσιν, ὡς καὶ πρὸ ὀλίγου ἐχαρακτήρισα, τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Καὶ ἡ δρᾶσις αὐτή, κύριοι, δὲν εἶναι ἄσκοπος. Εἶναι σκόπιμος. Δὲν εἶναι τυχαία, δὲν εἶναι κἂν παρεμπίπτουσα, οὐδὲ ἀγνοοῦνται τὰ ὀλέθρια αὐτῆς ἀποτελέσματα. Εἶναι δρᾶσις συστηματικὴ καὶ γίνεται ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀποδιώχνῃ τὴν ἐργασίαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ ἔχῃ τοὺς ἐργάτας ὁπότε θέλει τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, νὰ τοὺς σύρῃ ἕρμαια ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν. Νὰ πεινοῦν, ὅπως λέγουν καὶ οἱ ἴδιοι, διὰ νὰ ἐπαναστατοῦν. Τώρα, ἂν θέλῃ κανεὶς νὰ ἀσχοληθῇ διὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν κατὰ τοῦ κινδύνου αὐτοῦ, πρέπει νὰ τὰ διακρίνῃ ἐπίσης εἰς ἄμεσα καὶ ἔμμεσα. Ἄμεσα μέτρα ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ δὲν εἶναι ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, εἶναι ὑπὲρ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἂν ἀρχίσουν—καὶ δὲν συμφωνῶ καθόλου μὲ τοὺς ἀξιοτίμους προλαλήσαντας, οὔτε μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπρότειναν—ἂν ἀρχίσουν, λέγω, αἱ διενέξεις καὶ αἱ ἀπελάσεις καὶ αἱ φυλακίσεις ἐργατῶν—ἐργατῶν δυστυχῶς, διότι οἱ ἀστοὶ καὶ δῆθεν κομμουνισταὶ καὶ οἱ διανοούμενοι κάθηνται εἰς τὰ γραφεῖά των καὶ ἀφίνουν τοὺς ἐργάτας καὶ σκοτώνονται χωρὶς νὰ καταλαβαίνουν πολλὰς φορὰς οὔτε κἂν περὶ τίνος πρόκειται— δὲν εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, αὐτὰ μέτρα ἐναντίον τοῦ κομμουνιστικοῦ κινδύνου. Τοὐναντίον διαθέτουν τοὺς ἐργάτας συμπαθῶς πρὸς τὸν κομμουνισμὸν καὶ ἐξεγείρουν τὴν συνείδησιν κάθε ἐλευθέρου ἀνθρώπου. Εἰς τὰς ἀπελάσεις, ὥστε καὶ εἰς τοὺς διωγμοὺς ἀσφαλῶς θὰ εὕρῃ τὸ Κράτος ὅλην τὴν ἐργατικὴν τάξιν ἐναντίον του. Ἂν σήμερον ἐγώ, ἐπὶ παραδείγματι, εἰργαζόμην καὶ εἶχον τὰς ἰδέας τὰς ὁποίας ἔχω, ἕνας ἄλλος δὲ συνάδελφός μου μηχανοδηγὸς συνελαμβάνετο καὶ ἀπηλαύνετο ἢ ἐφυλακίζετο, διότι ἦτο κομμουνιστής, ἐγὼ θὰ ἤμην εἰς τὸ πλευρόν του καὶ θὰ ἔπραττον ὅ,τι ἠδυνάμην νὰ τὸν ἐλευθερώσω. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ ἡ ἐργατικὴ τάξις καταδιώξεις ἐργατῶν μόνον διότι οὗτοι ἦσαν κομμουνισταί. Ὑπάρχουν ὅμως πλεῖστα ὅσα ἄλλα μέσα καὶ ὅπλα ἀμύνης δυνάμενα νὰ ἔχουν τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα. Καὶ τὰ μέσα αὐτὰ εἶναι εὔκολον νὰ συνοψισθοῦν ἐνταῦθα. Ἂς ληφθοῦν δηλαδὴ μέτρα κατὰ τῶν Μπολσεβίκων τοῦ κεφαλαίου. Διότι δὲν θὰ ἀμφισβητήσῃ κανεὶς ὅτι ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δέχονται νὰ συζητήσουν μὲ εὐχαρίστησιν καὶ νὰ ἱκανοποιήσουν τὰς ἐργατικὰς διεκδικήσεις ἐκεῖ ὅπου εἶναι δίκαιον. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι οὔτε θέλουν νὰ ἀκούσουν τοιοῦτόν τι. Ἂν λοιπὸν ληφθοῦν κατάλληλα μέτρα περιορίζοντα τὴν λαιμαργίαν ὡρισμένων κεφαλαιούχων, ἀσφαλῶς θὰ συντελέσουν αὐτὰ εἰς τὸ νὰ τεθῇ φραγμὸς κατὰ τῆς διαδόσεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἂς ἱδρύσωμεν, κύριοι, ἐπαγγελματικὰ σχολεῖα, δημοτικὰ σχολεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ δύνανται νὰ μανθάνουν οἱ ἐργάται λίγα γράμματα. Ἂς ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ὑγείαν καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐργατῶν, πραγματικὰ μέτρα ὅμως καὶ ὄχι ἡμίμετρα. Ἂς συμπληρώσωμεν τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν, τὴν ὁποίαν, ὡς ἠκούσαμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἔχουν κωδικοποιήσει καὶ ἀποτελεῖ ὁλόκληρος κῶδιξ ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ πράγματι ὑπάρχει τοιοῦτος. Ἀλλ’ οἱ νόμοι αὐτοὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον δὲν ἐφαρμόζονται. Ἂς ληφθοῦν μέτρα διὰ τῶν ὁποίων νὰ καθίσταται ὑποχρεωτικὴ ἡ ἐφαρμογὴ ὅλων τῶν ἐργατικῶν νόμων καὶ νὰ συμπληρωθῇ ἡ νομοθεσία αὐτὴ μὲ νόμους διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ γήρατος τῶν ἐργατῶν, μὲ ἀσφάλειαν τῆς ὑγείας αὐτῶν, μὲ ἀσφάλεια τῆς ἀνεργίας αὐτῶν. Ἂς γίνῃ μία πολιτικὴ κοινωνική, σταθερὰ καὶ ἀναλλοίωτος, ἡ ὁποία νὰ θέσῃ τὸν φραγμὸν κατὰ τῆς διαδόσεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι, ὅτι, ἂν ἤθελεν ἡ Βουλὴ νὰ πάρῃ τὰ ὑπομνήματα τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων καὶ ἰδίᾳ τὸ ὑπόμνημα τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ὁρίσῃ μίαν ἡμέραν συζητήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ συζητηθοῦν ἐν ἐκτάσει τὰ οὐσιωδέστερα καὶ τὰ ἐπικαιρώτερα ζητήματα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδειχθῇ ἐμπραγμάτως ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως δὲν εἶναι οἱ κομμουνισταί, ἀλλὰ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἡ ἀντιπροσωπεία τοῦ ὁποίου ἐργάζεται νὰ σχηματισθῇ μία ὡρισμένη καὶ συστηματικὴ κοινωνικὴ πολιτική, ἡ ὁποία θὰ μείνῃ ἀναλλοίωτος καὶ τὴν ὁποίαν νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ Κράτος διὰ νὰ θέσῃ τὸν καλύτερον φραγμὸν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν ζήτημα. (Χειροκροτήματα).
§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεολογίτης ἔχει τὸν λόγον.
§161Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Μίαν παράκλησιν θὰ εἶχον νὰ ὑποβάλω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω ὅπως αἱ ἀγορεύσεις τοῦ κ. Κρανιωτάκη, τοῦ κ. Μαξίμου, τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῆς «Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως» καὶ μερικῶν ἄλλων συναδέλφων, αἱ ὁποῖαι ἀγορεύσεις ἀφοροῦν τὸ ζήτημα τοῦ κομμουνισμοῦ ἐν Ἑλλάδι καὶ καταλογίζουν τὴν μεγάλην ἐνοχὴν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς Ἑλλάδος ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς αὐτονομήσεως τῆς Μακεδονίας, αἱ ἀγορεύσεις, λέγω, αὐταί, αἱ ὁποῖαι δὲν περιῆλθον εἰς τὴν δημοσιότητα λόγῳ τῆς συντομίας μεθ’ ἧς ἀναγράφονται εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά, νὰ ἐκτυπωθοῦν καὶ νὰ διανεμηθοῦν, ὅπως ὥστε καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς νὰ πεισθῇ περὶ τῆς ἐνοχῆς ἡ ὁποία στιγματίζει τὸν κομμουνισμὸν ἐν Ἑλλάδι, ὅστις ἠθέλησε τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἡ Μακεδονία ἀποτελεῖ ἓν σύνολον ἑνιαῖον, νὰ ἐγείρῃ ζητήματα αὐτονομήσεως καὶ δημιουργήσῃ ζητήματα ἀντεθνικά. Νομίζω ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς διὰ τῆς δημοσιεύσεως αὐτῆς θὰ φωτισθῇ περὶ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα ὁ κομμουνισμὸς μεταχειρίζεται καὶ τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα φέρει καὶ θὰ ἀκούσῃ ἐπισήμως πλέον ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς καὶ τὰς κατηγορίας τὰς βαρυτάτας, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν ἐν τῇ Βουλῇ.
§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπαμπᾶκος ἔχει τὸν λόγον.
§163Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Ἤθελον νὰ ὑποβάλω μίαν παράκλησιν ἢ σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργόν, καθ’ ὃ ἁρμόδιον. Δὲν γνωρίζω ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ λάβῃ πρόνοιάν τινα περὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν θυμάτων τῶν τελευταίων σκηνῶν. Ὅλα τὰ γεγονότα, κύριοι βουλευταί, ἔρχονται καὶ παρέρχονται καὶ ἐπὶ τῶν γεγονότων τούτων γίνεται συζήτησις καὶ ζητοῦνται εὐθῦναι καὶ τῶν γεγονότων, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον καὶ βαθμηδὸν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ χρόνου ἡ ἀνάμνησις ἐξαλείφεται. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μένει καὶ μένει δυστυχῶς κατὰ τρόπον ἀνεπανόρθωτον εἶναι ὁ ἀπορφανισμὸς μερικῶν οἰκογενειῶν. Λέγεται, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὰ ἐλθόντα μέχρι τοῦδε εἰς φῶς ἀνεπίσημα πορίσματα τῶν ἀνακρίσεων, ὅτι τὰ θύματα ἐκεῖνα ἐπλήγησαν, ἔχοντος τὴν εὐθύνην τοῦ ἡγουμένου τῆς κρατικῆς δυνάμεως, ἵνα παραπέμψωμεν τὰ θύματα ἐκεῖνα εἰς τὴν ὁδὸν τῶν τακτικῶν δικαστηρίων διὰ νὰ ζητήσουν εἴτε διὰ πολικῶν ἀγωγῶν, εἴτε κατὰ τὰς διεξαχθησομένας ποινικὰς δίκας, νὰ ζητήσουν ἐκεῖνα ἅτινα δικαιοῦνται. Εἶναι γνωστὸν πῶς ὑπὸ τοιαύτας ἑκάστοτε περιστάσεις εὑρεθέντες πολῖται κατέφευγον καὶ ἐξελιπάρουν τοὺς νομικοὺς συμβούλους τῶν Ὑπουργείων διὰ νὰ γνωματεύσουν ὑπὲρ τῶν δικαίων των. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, κύριοι βουλευταὶ καὶ κύριε ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργέ, ὅτι ταῦτα λέγων ἀπηχῶ τὸ δημόσιον φρόνημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀνέχεται νὰ μένωσιν οὕτως ἀπροστάτευτοι οἰκογένειαι. Ἔχω, λέγω, τὴν προσωπικὴν γνώμην, τὴν ἐντελῶς προσωπικὴν γνώμην, ὅτι ἀπηχῶ καὶ πιστεύω εἰς τοῦτο ὅτι δὲν πλανῶμαι, τὸ αἴσθημα τῆς Κοινῆς Γνώμης, ὅταν ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὰ αἰσθήματα τῆς Κυβερνήσεως ἵνα μὴ ἀφήσῃ ἐκθέτους τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων μιᾶς ἀστόχου, ἂν μή τι ἄλλο, ἐνεργείας τῶν κρατικῶν ὀργάνων. Θὰ ἐπεθύμουν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἔχω ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου κ, ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα σκέπτεται τὸ Κράτος νὰ λάβῃ ἀπέναντι τῶν ἀπορφανισθεισῶν αὐτῶν οἰκογενειῶν.
§164Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Νὰ ληφθῇ μέριμνα ὄχι μόνον διὰ τὰ προχθεσινὰ θύματα.
§165Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Καὶ ποῖος εἶπε τὸ ἀντίθετον. Εἶναι εὐχῆς ἔργον νὰ γίνῃ αὐτό, διότι ἐν Ἑλλάδι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἡ ζωὴ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν δὲν τυγχάνει οὐδεμιᾶς ἀξίας καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἡ διεύρυνσις, τὴν ὁποίαν ζητεῖτε, τουλάχιστον εἰς τὴν ἰδικήν μου ψυχὴν εὑρίσκει ἀπήχησιν.
§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σιακῆ ἔχει τὸν λόγον.
§167Α. ΣΙΑΚΗ. Κύριοι βουλευταί, ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀπεργίας τῶν ἐπαγγελματιῶν διὰ νὰ ἐξηγήσω μερικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐγεννήθησαν ἐν τῇ ρύμῃ τῆς συζητήσεως παρὰ διαφόρων ρητόρων. Δυστυχῶς εἶναι ἀληθὲς ὅτι αἱ τελευταῖαι βουλευτικαὶ ἐκλογαὶ ἔδωκαν ἐν Θεσσαλονίκῃ εἰς τὰ Ἑβραϊκὰ τμήματα ἕνα ἀρκετὰ μεγάλον ἀριθμὸν ψήφων εἰς τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον. Τοῦτο παρεξηγήθη παρὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ πολὺ δικαίως. Ἐθεώρησα καθῆκον νὰ διαφωτίσω ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ποῦ ὀφείλεται ὁ ἀριθμὸς αὐτός, ὁ καταπληκτικὸς πράγματι ἀριθμὸς τῶν ψήφων αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν παρὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον. Συνάδελφος ἀγαπητὸς ἐκ Θεσσαλονίκης εἰς τὸν λόγον του τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος εἶπε κάτι τι, ἔχων ὡς βάσιν τὸ ἀποτέλεσμα αὐτὸ τῆς ἐκλογῆς: ὅτι ἐν Θεσσαλονίκῃ στηρίζεται ἐπὶ τῶν Ἰσραηλιτικῶν ψήφων ὁ κομμουνισμός, διότι ἔλαβε κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς 4.000 ψήφους.
§168Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον, τὸ ἔλαβον ἀπὸ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν.
§169Α. ΣΙΑΚΗ. Δὲν ἠμφισβήτησα ἐγὼ τίποτε. Θὰ ἤθελον νὰ διαφωτίσω τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ποῖα εἶναι τὰ αἴτια αὐτὸ τῆς καταπληκτικῆς πλειονοψηφίας τῶν Ἰσραηλιτῶν ὑπὲρ τοῦ κομμουνισμοῦ. Τὰ αἴτια καὶ οἱ λόγοι εἶναι πολὺ βαθύτεροι καὶ ψυχολογικοὶ καὶ τοιούτους πρέπει νὰ ἀναζητήσωμεν, ὅταν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν τὴν πραγματικὴν εἰκόνα καὶ ἐξήγησιν τῶν δοθέντων ψήφων εἰς τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Οἱ λόγοι αὐτοὶ εἶναι οἱ ἑξῆς. Ψυχολογικῶς πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ἡ δυστυχία ὅταν ὑπάρξῃ εἰς τὸ ἄτομον, τότε αὐτὸ ρέπει φυσικὰ πρὸς τὰ ἀριστερά. Ἡ ἔλλειψις στέγης εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας μετὰ τὴν μεγάλην πυρκαϊὰν ἐγένετο αἰτία ὥστε νὰ δημιουργηθῇ ζήτημα σοβαρώτατον στέγης. Διότι ἡ μεγάλη πυρκαϊά, πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ἐκτύπησε περισσότερον τοὺς Ἰσραηλίτας. Εἴχομεν ἄνω τῶν 35.000 κατοίκων ἄνευ στέγης λόγῳ τῆς πυρκαϊᾶς. Τὸ Κράτος διὰ τὸν ἕνα ἢ διὰ τὸν ἄλλον λόγον πολὺ ἐλάχιστα ἔκαμεν ὑπὲρ αὐτῶν. Ἡ Ἰσραηλιτικὴ κοινότης τῆς Θεσσαλονίκης μόνον ἐμερίμνησε πρὸς στέγασιν αὐτῶν καὶ ἱδρύθησαν διάφοροι συνοικισμοί. Βεβαίως τὸ ταμεῖον τῆς κοινότητος τῶν Ἰσραηλιτῶν δὲν εἶναι πολὺ πλούσιον διὰ νὰ στεγάσῃ 35.000 ἀνθρώπους. Ἐκεῖθεν ἐγεννήθησαν δυσαρέσκειαι κατὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς κοινότητος. Αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως ἐξεμεταλλεύθησαν, ὅπως συνήθως—εἶναι ἴδιον τῶν κομμουνιστῶν νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὴν δυστυχίαν διὰ νὰ προσεταιρισθοῦν τοὺς δυστυχεῖς αὐτοὺς—ἐξεμεταλλεύθησαν, λέγω, τὴν ἔλλειψιν αὐτὴν τῆς στέγης καὶ τὴν δυσαρέσκειαν κατὰ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ ἔδωκαν εἰς τὴν ψῆφον τῶν τελευταίων ἐκλογῶν τὴν ἔννοιαν ὄχι πλέον τοῦ ὅτι ψηφίζουν κομμουνιστικὸν κόμμα, ἀλλά, ψηφίζοντες τὸ ψηφοδέλτιον τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου, ψηφίζουν κατὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς κοινότητος. Αὐτὸ εἶναι μία ἀλήθεια ἀναμφισβήτητος. Δεύτερον αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον εἶναι ἄνθρωποι ἐργατικοί, ἄνθρωποι ἀμαθεῖς, δὲν γνωρίζουν διόλου νὰ ἀναγινώσκουν ἑλληνιστὶ καὶ ἐξεμεταλλεύθησαν αὐτοὶ οἱ κύριοι ἐπιτήδειοι τὴν ἀμάθειάν των, δίδοντες εἰς αὐτοὺς τὰ ψηφοδέλτια τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου, διαβεβαιοῦντες αὐτοὺς ὅτι ἦσαν ψηφοδέλτια τῆς κοινότητος. Ἂν λοιπὸν ἀφαιρέσωμεν τὸ ⅓ ἐξ αὐτῶν, ὀφειλόμενον εἰς τὴν δυσαρέσκειαν κατὰ τῆς κοινότητος, ἂν ἀφαιρέσωμεν τὸ ἄλλο ⅓ ὀφειλόμενον εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἀμαθείας των, μᾶς μένουν πραγματικοὶ ψῆφοι δοθεῖσαι ἐνσυνειδήτως εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα 1200. Αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ τὴν διακηρύξω μεγαλοφώνως, διότι τελευταίως πολλὰ διεδόθησαν εἰς βάρος τῶν Ἰσραηλιτῶν Θεσσαλονίκης. Ἐκτὸς τούτου, ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τούτου τῶν ἐκλογῶν ἡ δικαίως γεννηθεῖσα δυσφορία ἤρχισε νὰ ἐκδηλοῦται μὲ τὴν κυκλοφορίαν διαφόρων προκηρύξεων. Μία προκήρυξις ἐγένετο μετὰ 8 ἡμέρας ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς καὶ ἡ ὁποία ἦτο ἀντισημητικὴ καὶ ἥτις ἐζήτει τὸν ἐμπορικὸν ἀποκλεισμὸν καὶ τὴν ἐκδίωξιν τῶν Ἰσραηλιτῶν. Τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα ἐγένετο προκήρυξις κατὰ τῶν κομμουνιστῶν, ἀλλ’ ἡ σύνταξις αὐτὴ ἀφίνει νὰ ὑπονοηθῇ διὰ τοὺς Ἑβραίους κομμουνιστάς. Ἀλλὰ θὰ ἔλεγον καὶ κάτι ἄλλο, διὰ τὸ ὁποῖον συνάδελφος ἐκ Θεσσαλονίκης τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος Ἰσραηλίτης ἠθέλησε προχθὲς τὴν ἑσπέραν ἐν ἀπουσίᾳ μου νὰ ζητήσῃ δῆθεν ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ στοιχείου, νὰ ζητήσῃ, λέγω, ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον αὑτοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν κυκλοφορήσασαν τελευταίως προκήρυξιν. Δὲν ἐπερίμενε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος αὐτὴν τὴν σύστασιν ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον διὰ νὰ πράξῃ τὸ καθῆκόν του, καὶ οὔτε σᾶς δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλεῖτε ὡς ἐκπρόσωπος τῶν Ἰσραηλιτῶν. Τοὐναντίον σᾶς τὸ ἀποδεικνύει, κ. συνάδελφε, ἡ Φλώρινα, ὅταν ἐπήγατε τελευταίως, ἵνα ἐκμεταλλευθῆτε καὶ ἐκεῖ τὸ ἀνίερον ἐκεῖνο συκοφάντημα τοῦ αἵματος καὶ σᾶς εἶπον ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς μεσολαβήσεώς σας. Ἐμεσολάβησεν ἡ κοινότης Θεσσαλονίκης, ἐμεσολάβησαν οἱ ἄλλοι βουλευταί, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς θεωροῦμεν ὡς ἐκπροσώπους τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ σήμερον εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ εἴπω ὅτι αἱ Ἀρχαὶ ἔκαμον τὸ καθῆκόν των ὅπως ἔπρεπεν εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν καὶ σήμερον παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπληροφορήθην ὅτι συνελήφθησαν οἱ θέσαντες εἰς κυκλοφορίαν τὰς τοιαύτας προκηρύξεις.
§170Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τοιαύτας πληροφορίας εἴχομεν παρὰ τοῦ κ. διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας καὶ παρὰ τοῦ κ. εἰσαγγελέως τῶν Ἐφετῶν.
§171Α. ΣΙΑΚΗ. Ταῦτα λέγω ἵνα ἐξαλείψω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ Ἑβραῖος τῆς Ἑλλάδος ἔχει ἀνάγκην νὰ ὑποστηριχθῇ παρὰ τῶν ξένων. Ὁ Ἑβραῖος τῆς Ἑλλάδος ἐκτιμᾷ ἀρκετὰ καλὰ τὴν διοίκησιν καὶ τὸν πολιτισμὸν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἔχει πεποίθησιν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. (Χειροκροτήματα). Εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γῆν τοιαῦτα φυτά—ἐννοῶ τὸν ἀντισημητισμόν—δὲν φυτρώνουν καὶ ἂν ὑπάρχουν ἄνθρωποι θέτοντες εἰς κυκλοφορίαν τοιαύτας προκηρύξεις, αὐτοὶ δὲν μᾶς πτοοῦσι. Μόνον ἔπρεπε νὰ γίνουν τὰ σχετικὰ διαβήματα ἵνα μὴ εἶναι ἐλεύθερος ὁ καθεὶς νὰ κάμῃ εἰς βάρος τῶν ἄλλων ἀνωνύμους λιβέλλους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ, ἔστω καὶ δι’ ἓν τέταρτον τῆς ὥρας, νὰ ἐμπνεύσῃ ἀνησυχίαν εἰς ἕνα ὁλόκληρον πληθυσμόν. (Χειροκροτήματα).
§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζ. Βεντούρας ἔχει τὸν λόγον.
§173Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι τυχαῖον τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἐπίθεσις, ἥτις διεξάγεται ἐναντίον τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, συμπίπτει μὲ μίαν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἀνεργία, αὔξησις ἡμερομισθίων κλπ. Ἐπίσης συμπίπτει μὲ μίαν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς τάξεως, ὅπως τὸ ἀπέδειξεν ἡ ψήφισις τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Συντάγματος, ὅπως θὰ τὸ ἀποδείξω.
§174Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὸ ἄρθρον 19 εἶναι ξένον πρὸς αὐτά.
§175Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα.
§176Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἡ ὅλη συζήτησις συνεδυάσθη μὲ τὸ ἄρθρον 119 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν.
§177Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἀκριβῶς συνεδυάσθη ἵνα καταδειχθῇ ὅτι ἡ ὑποστήριξις τῆς ἰδιοκτησίας ὡς θεσμοῦ δὲν πρόκειται νὰ ἀντιταχθῇ εἰς τὸν ἀγροτικὸν νόμον.
§178Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ ὅ,τι ἐλέχθη ἐδῶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 119 ἀποδεικνύεται ὅτι πρόκειται περὶ ἐπιθέσεως ἐναντίον τῆς ἀγροτικῆς τάξεως.
§179Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καθόλου.
§180Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἡ συζήτησις ἡ ὁποία ἔγινεν ἐδῶ, ἡ ἀναγραφὴ ἐν τῷ Συντάγματι τῶν ὅρων «πλήρους ἀποζημιώσεως», «τακτικῶν δικαστηρίων» κλπ., ἀποδεικνύει ὅτι πρόκειται περὶ ἐπιθέσεως ἐναντίον τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ περὶ μὴ ἐφαρμογῆς καὶ αὐτοῦ τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη.
§181Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὄχι, ἐγὼ ἔκαμα ρητὰς δηλώσεις ὅτι ἐξαιρεῖται ὁ ἀγροτικὸς νόμος. Αἱ δηλώσεις ἐγράφησαν εἰς τὰ πρακτικά, ἔγινε συζήτησις, ἐπανελήφθησαν, ὥστε πῶς διϊσχυρίζεσθε τοιοῦτον πρᾶγμα. Γνωρίζω πολὺ καλὰ τὴν κομμουνιστικὴν τακτικήν, ὥστε νὰ μὴ μὲ κάμῃ ἐντύπωσιν. Σᾶς διέκοψα μόνον, ἵνα θέσω τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν.
§182Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερα ἐγὼ καὶ ἐπειδὴ ὁμιλήσατε περὶ τῆς τακτικῆς τῆς ἰδικῆς μας, σᾶς λέγω ὅτι καὶ ἡ ἰδική σας τακτικὴ εἶναι νὰ εἶσθε μὲ τὰ λόγια ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν καὶ μὲ τὰ ἔργα σας ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν εἶσθε ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν, ὅπως τὸ ἀποδεικνύει ἡ ψηφοφορία τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Συντάγματος, ὅπως θὰ τὸ ἀποδείξῃ τρανώτερα τὸ ἄρθρον 119. Ἐν πάσῃ περιπτώσει λέγω ὅτι δὲν εἶναι τυχαῖον τὸ γεγονὸς αὐτὸ ὅτι ἡ ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος συμπίπτει μὲ μίαν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἐναντίον τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ ἐπίσης μὲ τὴν τελευταίαν ἀντισημητικὴν κίνησις, ἥτις ἐσημειώθη, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι πολὺ ὀρθῶς ἀνέφερον οἱ συνάδελφοι τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου ὅτι πρόκειται ὄχι ἁπλῶς περὶ ἐπιθέσεως ἐναντίον τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ἀλλὰ περὶ ἐπιθέσεως ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων μαζῶν, τῶν ἐργατικῶν καὶ ἀγροτικῶν μαζῶν, αἱ ὁποῖαι ἀντιπροσωπεύουν τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιτίθεται ἡ ἀστικὴ τάξις, ἵνα θέσῃ ἐκτὸς νόμου τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἡ ἀστικὴ τάξις νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐπίθεσίν της ἐναντίον τῶν μαζῶν αὐτῶν. Ὡς πρὸς τὰς μειονότητας, ἐπὶ τῶν ὁποίων θέλω νὰ περιορίσω τὴν ἀγόρευσίν μου, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰς γενομένας δηλώσεις τοῦ Μεταξικοῦ συναδέλφου κ. Δαρβέρη, καθ’ ἃς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα στηρίζεται ἐπὶ τῶν Ἑβραϊκῶν ψήφων.
§183Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐγὼ εἶπον πόσας ψήφους ἐπήρατε ἐκεῖ καὶ πόσας εἰς τὴν Φλώριναν. Τὸ ἀμφισβητεῖτε αὐτό;
§184Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Θὰ τὸ ἐξηγήσω ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Δαρβέρη, καθ’ ἃς τὸ κομουνιστικὸν κόμμα στηρίζεται ἐπὶ 4.000 ψήφων Ἑβραϊκῶν καὶ ἐπὶ τῶν καπνεργατικῶν δυνάμεων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἐπίσης τὴν τελευταίαν ἀντισημιτικὴν κίνησιν τῆς Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀποτελεῖ σειρὰν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν εἰς τὸ παρελθὸν ἐναντίον τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος.
§185Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἠκούσατε ἀπὸ τὸν κ. Σιακῆ τί εἶπε περὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κατηγοροῦνται ὡς δῆθεν κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ κρύφα ἄνθρωποι ἠθέλησαν νὰ διασπείρουν κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν φόβους ὅτι καταδιώκονται. Αἱ Ἀρχαὶ διετάχθησαν καὶ ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν εὐτυχῶς συνέλαβον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διέσπειρον ταύτας καὶ σήμερον θὰ εἰσαχθῶσιν εἰς δίκην.
§186Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Δὲν ὡμίλησα, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν ἀντισημητικὴν κίνησιν, ἀλλ’ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν Ἰσραηλιτικὴν κίνησιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ συνέχειαν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔχουσι ληφθῆ εἰς τὸ παρελθόν.
§187Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι οὐδεμία ἀντισημητικὴ κίνησις. Ἡ Ἑλλὰς ἐξίσου ὑπερασπίζεται πάντας τοὺς πολίτας Ἕλληνας ἀνεξαρτήτως θρησκεύματος καὶ φυλῆς. Εἶναι ἀνεγνωρισμένον ἀπὸ πάντας ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος προστατεύει ἐξίσου πάντας.
§188Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἔχετε τὴν γνώμην, κ. Ὑπουργέ....
§189Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὰ πράγματα τὸ βεβαιοῦν.
§190Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἔχετε τὴν γνώμην, κ. Ὑπουργέ, ὅτι αὐτὴ ἡ ζύμωσις ἡ ἀντισημητικὴ δὲν ὑπάρχει.
§191Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχει. Ἡ πρώτη κίνησις, ἡ ὁποία ἐγένετο τότε, ἀπεδείχθη ὅτι ἦτο ἐμπορικὸς ἀνταγωνισμὸς καὶ τίποτε ἄλλο.
§192Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἡ ἀντισημητικὴ κίνησις, κ. Ὑπουργέ, ἔχει πάντοτε βάσιν οἰκονομικήν. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ ὁποῖον λέγετε σεῖς, ὅτι πρόκειται περὶ ἐμπορικοῦ ἀνταγωνισμοῦ, δικαιολογεῖ τὴν ἄποψίν μας.
§193Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν δικαιολογεῖ τὴν ἄποψίν σας, διότι μεταξὺ τῶν συναγωνιζομένων ἐτέθη τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ ἀμέσως ἠμπόδισε τοὺς κακῶς συναγωνιζομένους καὶ ἐφήρμοσε τὰ μέτρα του.
§194Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Διὰ νὰ ἀναγκασθῇ τὸ Κράτος νὰ τεθῇ μεταξύ των, θὰ εἴπῃ ὅτι ὑπῆρχε μία κίνησις. Αὐτὸ εἶναι γεγονός. Ἄλλως τε θὰ τὸ ἐξηγήσω παρακάτω καὶ θὰ ἐξηγήσω πῶς ἀντιλαμβανόμεθα ἡμεῖς τὸ ζήτημα τῆς ἀντισημητικῆς κινήσεως.
§195ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοὺς Ἰσραηλίτας τοὺς θεωροῦμεν Ἕλληνας καί ὄχι ὡς μειονότητα. Τοὺς θεωροῦμεν ὡς Ρωμηούς.
§196Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπολογηθῶ διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος τῆς Θεσσαλονίκης δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον διάφοροι συνάδελφοι καὶ εἰδικῶς ὁ κ. Δαρβέρης. Ἁπλῶς θέλω νὰ ἐξηγήσω τὰ αἴτια τῆς συμπαθείας τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος Θεσσαλονίκης πρὸς τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον, διότι δὲν πρόκειται νὰ ἀποκρύψωμεν ὅτι ὑπάρχει μία τοιαύτη συμπάθεια καὶ ὅτι ἡ Ἰσραηλιτικὴ μειονότης καθὼς καὶ αἱ λοιπαὶ μᾶζαι στρέφουν τὰ βλέμματά των πρὸς τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται ὡς ὑποστηρικτής των.
§197Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὄχι ὡς σωτήρ των;
§198Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Μάλιστα. Εἶπον ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ἐλήφθησαν μέτρα ἐναντίον τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος, τὰ ὁποῖα ἐξηγοῦν καὶ δικαιολογοῦν τὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως.
§199Α. ΣΙΑΚΗ. Νὰ τὰ ὀνομάσητε.
§200Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Θὰ τὰ ὀνομάσω.
§201Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ὑπηρέτουν ἀπὸ τὸ 1911 μέχρι τοῦ 1918 εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καί παρακαλῶ νὰ μοὶ ὑπενθυμίσητε μίαν περίπτωσιν ἀντισημητικῆς κινήσεως (Θόρυβος).
§202Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Λόγῳ τῶν συνεχῶν διακοπῶν δημιουργεῖται μία σύγχισις.
§203Α. ΣΙΑΚΗ. Ἤλθομεν νὰ ἀκούσωμεν ἐπερώτησιν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν.
§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε εἰς τὸ θέμα σας.
§205Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Μίαν παράκλησιν ἤθελον νὰ κάμω εἰς τὸν κ. Εὐριπαῖον, ὅτι ἐκ τῶν συνεχῶν διακοπῶν δημιουργεῖται μία σύγχισις καὶ δὲν δύναμαι νὰ ἐξηγηθῶ. Ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἐλήφθησαν μέτρα ἀντισημητικά.
§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ εἴπατε.
§207Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Εἶπον τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐλήφθησαν εἰς τὸ παρελθὸν ὡρισμένα μέτρα ἐναντίον τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι ἀντισημητικὰ τὰ μέτρα καὶ συνδέουσι τὴν σημερινὴν ἀντισημητικὴν κίνησιν μὲ τὰ μέτρα τοῦ παρελθόντος. Διὰ νὰ δώσω μίαν γενικὴν γραμμὴν καὶ διὰ νὰ ἐννοήσῃ ἡ Βουλὴ διατί ἡ μερὶς τῆς μειονότητος αὐτῆς ἀκολουθεῖ ὡρισμένην σήμερον στάσιν, εἶπον ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ἐλήφθησαν ὡρισμένα μέτρα κατὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἑξῆς καὶ δὲν πρέπει νὰ τὰ ἀποκρύψωμεν. Ἴσως νὰ μὴ τὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπωμεν διὰ νὰ σχηματίσουν γνώμην οἱ κ. κ. βουλευταὶ καὶ θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὸ παρελθόν. Κατὰ τὸ 1920, προκειμένου νὰ γίνουν αἱ ἐκλογαὶ τῆς 1ης Νοεμβρίου, ἐφηρμόσθη διὰ πρώτην φορὰν τὸ μέτρον τῶν χωριστῶν ἐκλογικῶν τμημάτων ὑπὸ τῆς τότε Κυβερνήσεως τοῦ κ. Βενιζέλου. Ἐφηρμόσθη τὸ μέτρον τῶν χωριστῶν ἐκλογικῶν τμημάτων, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεδιώκετο νὰ μὴ ψηφίσωσιν οἱ Ἰσραηλῖται ὅπως ἤθελον.
§208ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς ἐψηφίσατε τότε;
§209Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Θὰ εἴπω πῶς ἐψηφίσαμεν τότε καὶ πῶς τώρα. Τότε ἐφηρμόσθη τὸ μέτρον τῆς ἐξευρέσεως τῶν χωριστῶν ἐκλογικῶν τμημάτων εἰδικῶς διὰ τοὺς Ἰσραηλίτας, ἐπεδιώκετο δὲ δι’ αὐτοῦ ἡ τρομοκράτησις τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ὁ σκοπὸς δὲ τοῦ μέτρου τούτου ἦτο ἢ νὰ μὴ ὑπάγωσι νὰ ψηφίσωσιν οἱ Ἰσραηλῖται ἢ νὰ ψηφίσωσιν ὑπὲρ ὡρισμένου κόμματος. Τοῦτο τὸ ἐδήλωσαν οἱ Ὑπουργοὶ τῆς τότε Κυβερνήσεως. Καί ὁ κ. Δαρβέρης καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι τῆς Θεσσαλονίκης τὸ γνωρίζουσι τὸ γεγονὸς αὐτὸ πολὺ καλά. Τότε, εἰς τὰ 1920, ἐψηφίσαμεν παρὰ τὸ μέτρον αὐτὸ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται καὶ ἐψηφίσαμεν ἐναντίον τοῦ κόμματος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἐτόλμησε νὰ ἐφαρμόσῃ ἓν τοιοῦτον μέτρον ἐναντίον τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος. Καὶ ἐξ ἀντιδράσεως ἐναντίον τοῦ κόμματος ἐκείνου ἐψήφισαν οἱ Ἰσραηλῖται ὑπὲρ τοῦ μοναρχισμοῦ, καίτοι δὲν ἐμφοροῦνται ἀπὸ μοναρχικὰ αἰσθήματα οἱ Ἰσραηλῖται τῆς Θεσσαλονίκης.
§210Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Λέγετε ἀνακριβείας.
§211Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Δὲν λέγω καμμίαν ἀνακρίβειαν. Δὲν ἠξεύρετε σεῖς.
§212Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὁ ῥήτωρ μετὰ πολλοῦ σθένους καὶ πολλῆς εὐφραδείας ἀναπτύσσει τὰς ἰδέας του. Παρακαλῶ μὴ τὸν διακόπτετε.
§213Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀνακριβείας, πρόκειται περὶ ἱστορικῆς ἀληθείας, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλλεν ἡ πολιτικὴ αὐτή.
§214Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Αἰσθάνεσθε τὴν ἀνάγκην νὰ δικαιολογήσητε τοὺς ὁμοθρήσκους ὑμῶν, διότι εἶναι κομμουνισταί;
§215Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ὄχι, θέλω νὰ ἐξηγήσω τὸ γεγονὸς αὐτό, ὅπως καὶ οἱ ἐργάται εἶναι ὑπὲρ τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, θέλω νὰ τὸ ἐξηγήσω, ἐπειδὴ λέγεται καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς ὅτι οἱ Ἑβραῖοι τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι κομμουνισταί, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔχουν δικαίωμα νὰ εἶναι ὅ,τι θέλουν. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι τὰ αἴτια τῆς καταστάσεως εὑρίσκονται εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἐναντίον τῆς Ἰσραηλιτικῆς κοινότητος.
§216Μ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν βελτιωθοῦν τὰ μέτρα, θὰ παύσητε νὰ εἶσθε ὑπὲρ τοῦ κομμουνισμοῦ;
§217Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Σᾶς λέγω ὅτι σήμερον παρατηρεῖται μία ὡρισμένη κατάστασις. Ἐγὼ θέλω νὰ ἐξηγήσω αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Θέλω νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν εἰς τὸ παρελθὸν ὤθησε τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὸν κομμουνισμόν.
§218Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὥστε εἶθε ὑπὲρ τῶν Κυβερνήσεως αἱ ὁποῖαι ἔλαβον τὰ μέτρα;
§219Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημά μου, κ. Ὑπουργέ, ἠμπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθῇ τότε καὶ διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ θὰ εἴπητε ὅτι, ἐφόσον μὲν λαμβάνονται μέτρα κατὰ τῶν ἐργατῶν, θὰ εἴπητε ὅτι εἶσθε ὑπὲρ τῶν Κυβερνήσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν τὰ μέτρα κατὰ τῶν ἐργατῶν.
§220Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Αἱ Κυβερνήσεις αἱ ἐφαρμόζουσαι τοιαῦτα μέτρα ἐξωθοῦν τοὺς ἐργάτας ἢ τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὸν κομμουνισμόν, θὰ εἶναι ἓν πρᾶγμα πολὺ σοβαρόν. Ἀλλ’ ἂν ἔρχεσθε σεῖς καὶ λέγετε ὅτι ἰδοὺ τί κάμνετε μὲ τὰ μέτρα αὐτά, θὰ μᾶς ἐπιτρέψητε νὰ ἐκπληττώμεθα.
§221Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἔργον τοῦ κόμματος, χωρὶς νὰ λέγω μὲ τοῦτο ὅτι εἶμαι δυσηρεστημένος ἀπὸ αὐτὴν κατάστασιν, ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἔργον ἰδικόν σας.
§222Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Τότε, κ. βουλευτά, προσπαθεῖτε νὰ μᾶς διαφωτίσητε ὅπως μὴ κάμωμεν ἄλλα σφάλματα.
§223Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἐνῷ συμφωνεῖτε μὲ ἡμᾶς, δὲν αἴρετε τὰ μέτρα κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν.
§224Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε βουλευτά, θὰ σᾶς εἴπω ἓν πρᾶγμα· καὶ σεῖς καὶ οἱ ἄλλοι τῶν αὐτῶν ἰδεῶν, ὅπως ὁ κ. Σιακῆ, παρεπονέθητε εἰς ἐμὲ περὶ τῶν μέτρων καὶ σᾶς εἶπον ὅτι ἔχω ἕτοιμον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλήν. Ὥστε ὑποθέτω μᾶς ὑποστηρίζετε εἰς αὐτό. Ὥστε βλέπετε ὅτι, ἂν κατηγορεῖτε ἓν κυβερνητικὸν μέτρον, ὅτι δῆθεν ὤθησεν εἰς τὸν κομμουνισμὸν τοὺς Ἰσραηλίτας, φροντίζει τὸ Κράτος καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι καὶ σεῖς συνεστήσατε νὰ ἀρθῇ αὐτὸ τὸ μέτρον.
§225Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Οὐδεὶς σᾶς κατηγόρησε διὰ τὸ μέτρον αὐτό, ἁπλῶς ἀναφέρομαι εἰς τὸ παρελθόν, ἀναφέρων τί μέτρα ἐλήφθησαν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου νὰ ἀναφέρω ὅτι σεῖς ὑπεβάλλατε αὐτὸ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ὤθησε τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ψηφίσουν ὑπὲρ τοῦ μοναρχισμοῦ.
§226Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς ἐξηγήσω τοῦτο. Οἱ Ἰσραηλῖται ἐπίσης ἐψήφισαν ὑπὲρ τοῦ κόμματος ἐκείνου ἐν τῇ ὁλότητι δύναμαι νὰ εἴπω καὶ κατὰ τὸ 1915, ὅτε δὲν ἦτο πρᾶγμα αὐτό.
§227Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Διότι τὸ ἀντιβενιζελικὸν κόμμα ὑπέσχετο τὴν εἰρήνην καὶ ἦτο ἐναντίον τοῦ πολέμου.
§228Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἦτο ὑπὲρ μιᾶς ἰδέας.
§229Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ὄχι ὑπὲρ τῆς ἰδέας τοῦ μοναρχισμοῦ ὅπως ἐψήφισαν καὶ οἱ ἄλλοι ἐργάται, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν ὑπὲρ τῶν μοναρχικῶν, διότι ἦσαν κατὰ τῶν τυχοδιωκτικῶν πολέμων. Τὸ μέτρον τοῦτο, κύριε Ὑπουργέ, βλέπετε ὅτι ἐψηφίσθη καὶ εἰς τὸ 1923 ἐπίσης, ἐπὶ Πλαστήρα, ὁπότε καὶ ἐτελειοποιήθη. Ἐγένετο δηλαδὴ τὸ ἑξῆς· ἀντὶ νὰ ὑπάρχουν μόνον χωριστὰ τμήματα Ἰσραηλιτῶν, ἐγένοντο Σύλλογοι ἐκλογικοὶ χωριστοί, δηλαδὴ οἱ Ἰσραηλῖται ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ ψηφίσωσι μόνον Ἰσραηλίτας βουλευτὰς καὶ οὕτως εἴχομεν ἀποκλεισθῆ ὅλως διόλου ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς Χώρας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἠνάγκασεν ὅλην τὴν Ἰσραηλιτικὴν κοινότητα νὰ ἀπόσχῃ τῶν ἐκλογῶν ὡς διαμαρτυρίαν. Καὶ πολλοὶ τότε καθὼς καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις εὑρῆκαν εὐκαιρίαν νὰ κατηγορήσουν τοὺς Ἰσραηλίτας ἐπὶ μοναρχισμῷ, διότι συνέπεσε νὰ ἀπόσχουν τῶν ἐκλογῶν.
§230Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Εἶναι ἀντιβενιζελικοὶ οἱ Ἰσραηλῖται.
§231Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Εἶναι κατὰ τοῦτο, ὅπως εἶναι ἐναντίον τῶν βενιζελικῶν κομμάτων, ὅπως καὶ τῶν ἄλλων κομμάτων, ἂν εἰς τοῦτο θὰ συμφωνήσητε, ἦτο μία εὐκαιρία τότε διὰ τοὺς βενιζελικοὺς νὰ κατηγορήσουν τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ εὐκαιρία ἐπίσης διὰ τὴν «Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν», ἡ ὁποία ὡμίλησε μὲ ἓν πρωτοφανὲς μῖσος ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν τῆς Θεσσαλονίκης ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, ὡμίλησε κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν τῆς Θεσσαλονίκης κατὰ τρόπον πολὺ περιφρονητικόν. Δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς «Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως» νὰ τὸ ἀναφέρῃ ὁ ἴδιος, διότι δὲν μοῦ φαίνεται ὅτι θὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ, διότι ἔγινε σχετικὸν ἀνακοινωθὲν τότε τῆς «Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως».
§232Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Λέγετε τόσας ἀληθείας, ὥστε καὶ αὐτὸ ποῦ λέτε εἶναι ἀλήθεια.
§233Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Εἶναι ἀκριβῆ καὶ τὰ δύο γεγονότα.
§234Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἐγὼ ἁπλῶς ἀναφέρω γεγονότα, σεῖς ἔχετε μίαν γνώμην καὶ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς πείσω ἐγώ. Ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ μέτρα αὐτὰ ἐλαμβάνοντο καὶ ἄλλα μέτρα ἐναντίον τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος. Ὑπεχρεοῦντο οἱ Ἰσραηλῖται νὰ τηρήσωσι τὰ ἐμπορικά των βιβλία εἰς τὴν γλῶσσαν τοῦ Κράτους, γλῶσσα, τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζουν καὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα, ὡς μειονότης, νὰ μεταχειρισθοῦν τὴν ἰδικήν των γλῶσσαν. Ἐπίσης δὲ ἐλήφθη καὶ ἄλλο μέτρον καταπιεστικόν. Ἐπὶ Κυβερνήσεως Παπαναστασίου ἐψηφίσθη εἷς νόμος περὶ ὑποχρεωτικοῦ τῆς Κυριακῆς ἀργίας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Αὐτὸ τὸ μέτρον ὑπεχρέωσε τοὺς Ἰσραηλίτας τῆς Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι ἀργοῦν κατὰ παράδοσιν τὸ Σάββατον, νὰ ἀργήσουν καὶ τὴν Κυριακήν, δηλαδὴ δύο ἡμέρας τὴν ἑβδομάδα, ἐνῷ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν εὑρίσκονται πολλοὶ βιοπαλαισταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ δουλέψουν γιὰ νὰ κερδίσουν τὸ ψωμί των. Ἐφόσον κατὰ παράδοσιν ἡ μειονοψηφία αὐτὴ ἀργοῦσε κατὰ Σάββατον, εἶχε ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ μὴ ἐπιβάλῃ εἰς αὐτὴν καὶ ἄλλην ἀργίαν. Τὸ μέτρον τοῦτο ἐπροκάλεσε τὴν ἀγανάκτησιν ὅλου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ κόσμου. Ἐπηκολούθησε δὲ καὶ μία καμπάνια ὁλοκλήρου τοῦ ἀστικοῦ Τύπου τῆς Θεσσαλονίκης ἐναντίον τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος. Καὶ ἔχω νὰ εἴπω ἐν σχέσει μὲ τὸν ἀστικὸν Τύπον ὅτι δὲν ἔχασε καμμίαν εὐκαιρίαν διὰ νὰ καταπολεμήσῃ πάντοτε τὴν Ἰσραηλιτικὴν μειονότητα. Τὸ μέτρον αὐτὸ ἐλήφθη διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶχον ληφθῆ ἐναντίον τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ στοιχείου. Καὶ ἐπὶ Παγκάλου ἀκόμη ἐλήφθησαν μέτρα ἐναντίον τῆς Ἰσραηλιτικῆς κοινότητος. Οἱ διοικοῦντες τὴν Ἰσραηλιτικὴν κοινότητα Θεσσαλονίκης καὶ οἱ Σιωνισταὶ συνεμάχησαν μὲ τὸν τέως δικτάτορα καὶ κατεδίωξαν ἀγρίως τὰς ἐργαζομένας Ἰσραηλιτικὰς μάζας τῆς Θεσσαλονίκης Ἔφθασαν δὲ μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐκδώσουν Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου κατηργεῖτο διὰ τὴν Ἰσραηλιτικὴν κοινότητα ἡ καθολικὴ ψηφοφορία καὶ ἐπετρέπετο ἡ ψηφοφορία μόνον εἰς τοὺς πλουσίους, εἰς ἐκείνους δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι πληρώνουν μίαν ὡρισμένην φορολογίαν καὶ οὕτω ἀπεκλείσθησαν ἐκ τῶν ἐκλογῶν σχεδὸν ὅλαι αἱ ἐργαζόμεναι μᾶζαι. Καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐξηγεῖ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὰς ἀντισημητικὰς προκηρύξεις, ὅτι, ἐνῷ οἱ Ἰσραηλῖται εἶναι συντηρητικοὶ εἰς τὰ πράγματα τῆς κοινότητός των, τοὐναντίον εἰς τὰ πράγματα τοῦ Κράτους εἶναι ἐπαναστατικοί. Ἀπεκλείσθησαν τότε 5.000 ψηφοφόροι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὅλοι ὑπὲρ τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου καὶ οὕτω ἔλαβε τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον μόνον 1000 ψήφους, ἐνῷ οἱ Σιωνισταὶ ἔλαβον 5.000 ψήφους. Ἀρκεῖ δὲ νὰ σᾶς ἀναφέρω τὴν στάσιν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τῶν ἐκδιδομένων ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐφημερίδων διὰ νὰ πεισθῆτε. Μόνον τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα καὶ τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον ἐτέθη εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ στοιχείου καὶ ἐδήλωσεν ὅτι θὰ βοηθήσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς ὅλα αὐτὰ καὶ μάλιστα ἐπραγματοποίησε τὴν ὑπόσχεσιν αὐτήν. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν τελευταίαν ἀντισημητικὴν κίνησιν, ἥτις ἐξεδηλώθη διὰ δύο προκηρύξεων. Δὲν ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅπως ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἄλλοι ἐπίσης, ὅτι πρόκειται περὶ μεμονωμένων ἐνεργειῶν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι συνελήφθησαν σήμερον ἐν Θεσσαλονίκῃ εἷς ἢ δύο συντάκται τῆς προκηρύξεως αὐτῆς, ἀλλ’ ἔχομεν στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουσιν ὅτι πρόκειται περὶ βαθυτέρας κινήσεως, πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της. Ἔχομεν τὴν πληροφορίαν ὡς πρὸς τὴν πρώτην ἀντισημητικὴν προκήρυξιν ὅτι ὡρισμένοι ἔμποροι καὶ βιομήχανοι τῆς Θεσσαλονίκης ἐκάλεσαν διαφόρους συσκέψεις καὶ ἐπρομηθεύθησαν καὶ καταστατικὰ τῶν ἀντισημητικῶν Συλλόγων τῆς Ρουμανίας διὰ νὰ ὀργανώσουν καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τοιούτους Συλλόγους, μάλιστα δὲ εἰς τὰς συσκέψεις αὐτὰς ἐκλήθησαν καὶ δημοσιογράφοι, ὡς οἱ κ. κ. Λεβαντῆς καὶ Τσόκας. Οἱ κύριοι αὐτοὶ ἀνέφεραν τὰ γεγονότα αὐτὰ καὶ εἰς ἄλλους δημοσιογράφους, εἰς τὸν κ. Βουδούρην, ὁ ὁποῖος ἀνεκοίνωσε τὰ ὅσα κατέθεσεν εἰς τὴν ἀνάκρισιν, καίτοι δὲ εἶχον κατατεθῆ εἰς τὴν ἀνάκρισιν αὐτά, οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη τότε. Σήμερον εἴδομεν ὅτι κυκλοφορεῖ καὶ δευτέρα ἀντισημητικὴ προκήρυξις, τῆς ὁποίας οἱ συντάκται, καθὼς ἀνέφερε καὶ ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργός, ἔχουν συλληφθῆ. Ἀλλ’ ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι αὐτοὶ μόνον οἱ συντάκται τῶν προκηρύξεων.
§235Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν τὸ ἐξηγήσατε αὐτό. Τὸ Κράτος κατὰ καθῆκον τὸ ὁποῖον εἶχε τὸ ἔπραξε.
§236Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Καὶ ἡμεῖς ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ζητήσωμεν.
§237Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὸ Κράτος δὲν εἶχεν ἀνάγκην τῆς παρεμβάσεώς σας.
§238Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. Ἀλλὰ σᾶς ἀναφέρω τὴν πληροφορίαν ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἀνάκρισιν ἐξετέθησαν γεγονότα τινα, τὰ ὁποῖα ὅμως ἡ ἀνάκρισις δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ δὲν ἔλαβε κανὲν μέτρον σχετικῶς μὲ αὐτά. Καὶ ἤθελα μάλιστα νὰ ἀναφέρω ὅτι εὑρέθη βουλευτὴς τῆς δημοκρατικῆς παρατάξεως νὰ ὑποστηρίξῃ προχθὲς τὴν ἑσπέραν τοὺς συντάκτας τῆς προκηρύξεως καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ἡ προκήρυξις αὐτὴ δὲν ἐστρέφετο κατὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος, ἀλλὰ μόνον κατὰ τῶν Ἑβραίων κομμουνιστῶν. Ἀλλ’ ἡ προκήρυξις αὕτη, κύριοι, λέγει (ἀναγινώσκει). Πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει ὅτι πρόκειται περὶ προκηρύξεως στρεφομένης ἐναντίον ὅλης τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητος, διότι εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ κομμουνισταὶ εἶναι....
§239Ι. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Βεντούρας ἔχει μίαν θέσιν πλεονεκτικὴν καὶ ὁμιλεῖ αὐτὸς ὁ κομμουνιστὴς ἐπὶ μίαν ὥραν ὑπὲρ τῶν Ἑβραίων.
§240Ζ. ΒΕΝΤΟΥΡΑΣ. .... Καὶ μάλιστα ἡ προκήρυξις αὐτὴ τελειώνει μὲ τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἂς πᾶνε εἰς τὴν Παλαιστίνην... κλπ.» Καὶ αὐτὸ ἀναφέρεται καθ’ ὅλων τῶν Ἑβραίων. Θέλω, διὰ νὰ τελειώσω, νὰ ἀναφέρω καὶ τὰ ἑξῆς. Τελευταίως ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως Ὑπουργὸς διέταξε τὸ κλείσιμον ἑνὸς σχολείου τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐργατῶν ὑπὸ διαφόρους προφάσεις, ἐνῷ ἡ ἐνέργεια αὕτη, ἂν δὲν στρέφεται κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ὅλων, στρέφεται ἀσφαλῶς κατὰ τῶν ἐργατῶν. Ἐπίσης θέλω νὰ τονίσω καὶ τὸ ἑξῆς γεγονός Ὅτι παρὰ τὰς βεβαιώσεις τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως Ὑπουργοῦ ὅτι θὰ ἐψηφίζετο ἐπιχορήγησις ὑπὲρ τῶν Ἰσραηλιτικῶν σχολείων, δὲν ἔγινε τίποτε ὑπὲρ τῶν σχολείων αὐτῶν, τὸ δὲ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἔχει κατατεθῆ μέχρι σήμερον εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ οἱ Ἰσραηλῖται δικαιοῦνται νὰ ἀπολαμβάνωσι δωρεὰν τὴν ἐκπαίδευσιν, ὅπως ἀπολαμβάνουσιν αὐτὴν δωρεὰν ὅλοι οἱ πολῖται τοῦ Κράτους. Αὐτὰ εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου τὰ αἴτια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔπεισαν τὴν Ἰσραηλιτικὴν μειονότητα εἰς τὸ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον, αἴτια τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαφανισθῶσιν ὅταν ἀρθοῦν τὰ μέτρα ἅτινα ἀνέφερα ἐγώ, εἰδικῶς δὲ τὸ μέτρον αὐτὸ περὶ Κυριακῆς ὑποχρεωτικῆς ἀργίας. Αὐτὸ τὸ μέτρον περιμένομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ καταργήσῃ, ἐφόσον, ὅπως ἐδήλωσαν οἱ κ. κ. Ὑπουργοί, καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται ὅπως μὴ ἐπιτείνῃ τὴν προπαγάνδαν καὶ τὴν κομμουνιστικὴν κίνησιν. Ἤθελα νὰ τελειώσω μὲ τὸ ἑξῆς· ὅτι, ὅπως τὸ ἀπέδειξα, ὑπάρχουσιν αἴτια, τὰ ὁποῖα ἔπεισαν τὴν Ἰσραηλιτικὴν κοινότητα τῆς Θεσσαλονίκης, δηλαδὴ μίαν μερίδα αὐτῆς, ὅτι μόνον τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπερασπίζει τὰ συμφέροντά της, διότι μόνον τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον ἐτάχθη παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ καθῆκον τῶν Ἰσραηλιτῶν τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι νὰ ἐνισχύσῃ τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον τῶν ἐργατῶν, ἀγροτῶν καὶ προσφύγων, τὸ ὁποῖον ἀπέδειξεν ὅτι ὑπερασπίζει τὴν Ἰσραηλιτικὴν μειονότητα.
§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μπούμπουλης ἔχει τὸν λόγον.
§242Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Μελίφθογγος κατῆλθε τοῦ βήματος ὁ κύριος συνάδελφος τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου, ἀφοῦ προσεπάθησε νὰ μᾶς πείσῃ ἐπὶ δύο ὥρας ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη δὲν συμβαίνει τίποτε ἄλλο παρὰ διωγμοὶ κατὰ τῶν Ἑβραίων τῆς Θεσσαλονίκης. Ἄν, κύριοι, ἀπασχολεῖται ἡ Βουλὴ ἐπὶ τόσας συνεδριάσεις, ἐπὶ δέκα ἤδη συνεδριάσεις, μὲ τὸ ζήτημα τοῦ κομμουνισμοῦ, ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγων ἐτῶν δὲν ἠδύνατο κἂν νὰ γίνῃ λόγος, διότι ἦτο ζήτημα θνησιμαῖον ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς ἐμφανίσεώς του ἐν Ἑλλάδι, διότι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς εἶναι ὅλος ἀστὸς καὶ ποτὲ δὲν ἠδύνατο τὸ σπέρμα τοῦ κομμουνισμοῦ νὰ ἀναπτυχθῇ, δυστυχῶς, ἄν, ἐπαναλαμβάνω, κατώρθωσεν ὁ κομμουνισμὸς νὰ παρουσιασθῇ καὶ ἐντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ νὰ ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τοὺς ἀγαπητοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου, ὅπως ἀποκαλοῦνται χάρις εἰς τὸ ἀναλογικὸν σύστημα, αὐτὸ τὸ κατώρθωσε λόγῳ τῆς κακῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν πάντοτε αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις ἔκαμον, αἱ ὁποῖαι ἐπίστευσαν ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ κομματικῶν συμφερόντων νὰ παρασύρωσι πρὸς τὴν μερίδα των, εἴτε οἱ μέν, εἴτε οἱ δέ, ὡρισμένας τάξεις ἐργατῶν, παραχωροῦσαι τοιαῦτα πλεονεκτήματα καί τοιαῦτα ὠφέλη ὄχι πρὸς τοὺς ἐργάτας, ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἐργατοκαπήλους δῆθεν ἀρχηγούς των, πρὸς τοὺς ἐκμεταλλευτὰς τοῦ ἐργατικοῦ κόμματος, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζονται ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ Οἰκουμενικὴ λεγομένη Κυβέρνησις παρεχώρησε τὰ 25 ἑκατομμύρια, ἐπαναλαμβάνω, ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν, λησμονήσασα ὅλους τοὺς ἄλλους ἐργάτας τῆς Ἑλλάδος, διότι εὑρέθησαν ὀκτὼ κομμουνισταὶ νὰ φωνάξουν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου.
§243Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ μὲ συγχωρήσητε νὰ σᾶς εἴπω ἓν πρᾶγμα. Ἡ παραχώρησις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐγένετο συνεπείᾳ τῶν διαμαρτυριῶν τῶν κ. βουλευτῶν ἐδῶ, ἀλλ’ ἐγένετο συνεπείᾳ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποστηρίξῃ τοὺς ἐργάτας. Τὸ δάνειον τὸ ὁποῖον ἔδωκε πρὸς τὸ ταμεῖον αὐτῶν, τὸ ἔδωσε πολὺ πρὶν ἢ ἀκούσωμεν ἐδῶ καμμίαν διαμαρτυρίαν. Εἶναι δὲ οὐσιῶδες τοῦτο νὰ τὸ εἴπω καὶ νὰ τονίσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἵνα ἀκουσθῇ καὶ ἔξω, διότι ἀπὸ τούτου ἀκριβῶς ἤθελον νὰ ἐπωφεληθῶσι καὶ διέδωσαν καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὅτι συνεπείᾳ τῶν διαμαρτυριῶν ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη εἰς τὸ νὰ παραχωρήσῃ τὸ ποσὸν αὐτό, ἐνῷ τὸ ποσὸν τοῦτο τὸ εἶχε παραχωρήσει συνεπείᾳ συμφωνίας μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης πολὺ πρὶν ἢ γίνῃ οἱοσδήποτε λόγος ἐδῶ. Τὸ λέγω τοῦτο διὰ νὰ διορθώσω αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, ἐνῷ ἡ παραχώρησις τοῦ ποσοῦ, ἐπαναλαμβάνω, ἐγένετο πολὺ πρωτύτερα. Ἄν ἐδόθησαν κακῶς ἢ καλῶς, τοῦτο εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἠμπορεῖτε δὲ νὰ ἐλέγξητε τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ δὲν ἐδόθη τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐξ ὡρισμένων διαμαρτυριῶν. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις ἐξετέλεσε μίαν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐσκέφθη καὶ ἀπεφάσισεν.
§244Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂν ἀφίνατε νὰ τελειώσω τὴν φράσιν μου, δὲν θὰ ἐλαμβάνατε τὸν κόπον νὰ εἴπητε ὅλα αὐτά.
§245Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ εἶδον νὰ διαμαρτύρησθε χωρὶς νὰ γνωρίζητε ποῖαι ἐκμεταλλεύσεις ἐγένοντο ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς.
§246Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Λέγω λοιπὸν ὅτι ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις παρεχώρησε τὰ 25 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀποφασίσει καὶ πρότερον, κακῶς πράξασα νὰ παραχωρήσῃ, διότι ὤφειλε προτοῦ παραχωρήσῃ τὰ 25 αὐτὰ ἑκατομμύρια, ἐνόσῳ τὸ Κράτος ἦτο ἀστικὸν καὶ ἐνόσῳ τὸ Κράτος ἦτο ἀντικλεὶς τοῦ κομμουνισμοῦ, ὤφειλε νὰ προσέξῃ πῶς ἤθελον διαχειρισθῇ τὰ χρήματα αὐτά, ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἐκ τῶν χρημάτων αὐτῶν ἑπτὰ ἑκατομμύρια ἐδόθησαν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα διὰ νὰ κάμουν τὸν πολιτικόν....
§247Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Πόσα εἴπατε, κ. συνάδελφε;
§248Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἑπτὰ ἑκατομμύρια.
§249Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Τὰ πέντε ἑκατομμύρια ἐχρησίμευσαν διὰ νὰ γίνουν ἀποστολαὶ εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ δι’ ἕναν ἐπόπτην εἰς τὴν Καβάλλαν.
§250Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα ἀνύπαρκτον, πολὺ δὲ περισσότερον εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι καὶ τὰς ψήφους ἀκόμη τῶν τριάκοντα καὶ τεσσαράκοντα χιλιάδων, τὰς ὁποίας ἀπέναντι τῶν ὀκτακοσίων πεντήκοντα χιλιάδων, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν τὰ ὑπόλοιπα κόμματα κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, τὰς ψήφους, λέγω, ταύτας ἔλαβεν ἀπὸ ἀνθρώπους ἁπλοϊκούς, ἀμορφώτους, ἀγραμμάτους, τοὺς ὁποίους παρέσυρε μὲ τὰ εὔκολα αὐτὰ λόγια καὶ τὰς κενὰς οὐτοπίας, μὲ τὰς ὁποίας ἔλεγον ὅτι θὰ δυνηθῶσι νὰ ἀνατρέψωσι τὰς λαϊκὰς τάξεις. Ἑπομένως καὶ αὐταὶ αἱ ψῆφοι δὲν ἦσαν γνήσιαι, οὔτε ἐπίστευον εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα ὅπως καὶ οἱ ἐδῶ ἀρχηγοί των δὲν γνωρίζουν τί εἶναι κομμουνισμὸς ἀκριβῶς. Ἔχομεν παραδείγματα ἄπειρα τῶν ἀρχηγῶν τοῦ κουμουνισμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐξειλίχθησαν εἰς κεφαλαιοκράτας.
§251Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Ποῖοι εἶναι αὐτοί, παρακαλῶ;
§252Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὁ Μπεναρόγιας καὶ ὁ Πετσόπουλος δὲν ἔγιναν κεφαλαιοκράται; Τί εἴδους κόμμα εἶναι αὐτό, τοῦ ὁποίου οἱ ἀρχηγοὶ καὶ οἱ ἰδεολόγοι μόλις κατώρθωσαν καὶ ἐτσέπωσαν ὀλίγα χρήματα ἐγένοντο οἱ μεγαλύτεροι κεφαλαιοκράται; Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω.
§253Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὰ συναθροίζουν ἵνα ἐν καιρῷ τὰ διανείμουν.
§254Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε; Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὡρισμένοι ἡγέται αὐτοῦ ἐγένοντο ἀστοί, τὸ τοιοῦτον δὲν μετέβαλε κατὰ τίποτε τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος, δηλαδὴ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ κομμουνισμός. Ἀπὸ τὰς τάξεις αὐτοῦ ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι μετεπήδησαν ἀπὸ ἓν στρατόπεδον εἰς μίαν ἄλλην τάξιν. Εἶναι φυσικὸν νὰ εὑρεθῶσι στοιχεῖα διάφορα, τὰ ὁποῖα νὰ μεταπηδῶσι, δὲν βλέπω ὅμως κατὰ τί ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα τοῦτο ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ.
§255Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀγαπητὲ κ. Μάξιμε, ὅσον φυσικὸν καὶ ἂν εἶναι, ὀφείλετε νὰ ὁμολογήσητε ὅτι εἶναι διαβολικαὶ συμπτώσεις ὅτι ὅλοι οἱ κατὰ διαφόρους ἐποχὰς χρησιμεύσαντες ὡς ἀρχηγοί σας ἔγιναν ἀστοί....
§256Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό.
§257Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. .... καὶ οὕτω διὰ τῆς αὐτῆς τακτικῆς, τὴν ὁποίαν μεταχειρίζονται πάντοτε, ἐπωφελοῦνται τῶν διαφόρων σφαλμάτων τῶν ἀστικῶν Κυβερνήσεως καὶ ἐκμεταλλεύονται αὐτὰς πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ των. Κατώρθωσαν νὰ ἀπασχολήσουν τὴν Βουλὴν ἐπὶ τόσας συνεδριάσεις μὲ σκοπὸν τὴν προπαγάνδαν τῆς ἰδεολογίας των.
§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡμεῖς ἀπασχολούμεθα.
§259Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος ἐκ Θεσσαλονίκης συνάδελφος ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν ἐπὶ δύο ὥρας.
§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι δά. Ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν.
§261Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν, διὰ νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ τοὺς διωγμοὺς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ στοιχείου τῆς Θεσσαλονίκης. Μεταξὺ δὲ αὐτῶν τῶν διωγμῶν, διὰ τοὺς ὁποίους διαμαρτύρεται τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, τοῦ ὁποίου ὁ ἀρχηγὸς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀνέπτυξε τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἰδέας, εἶπε μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ περὶ τῆς θρησκείας, τὴν ὁποίαν τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα δὲν παραδέχεται, δὲν πιστεύει εἰς αὐτὴν ἀπολύτως. Ὁ ἀντιπρόσωπος λοιπὸν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὁ Ἰσραηλίτης διαμαρτύρεται διότι ἐμποδίζουν τὰς θρησκευτικάς των παραδόσεις. Ἔρχεται ὁ κομμουνιστὴς βουλευτὴς νὰ διαμαρτυρηθῇ, διότι τῷ ἐμποδίζουν τὰς θρησκευτικὰς παραδόσεις καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τὰ θρησκευτικά του καθήκοντα.
§262Α. ΣΙΑΚΗ. Τὸ εἶπε διὰ δημοκοπίαν. Ἐγὼ διεμαρτυρήθην καὶ εἶπον ὅτι δὲν ἀντιπροσωπεύει τὸ Ἰσραηλιτικὸν στοιχεῖον.
§263Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Καὶ ὑπὸ τὰ μειδιάματα τοῦ ἀρχηγοῦ κ. Μαξίμου καὶ τὰ χειροκροτήματα τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος κατῆλθε τοῦ βήματος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπρέσβευεν ἀντίθετα πράγματα. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Μάξιμον, ὁ ὁποῖος εἶπε πρὸ ὀλίγου ὅτι δὲν εἶναι σπουδαῖον πρᾶγμα, ἂν δύο ἢ τρεῖς ἐγένοντο κεφαλαιοκράται. Τίποτε, ἀγαπητὲ φίλε, δὲν πιστεύετε, τίποτε δὲν ἔχετε μέσα σας, δὲν ἔχετε οὐδεμίαν πεποίθησιν, πάντοτε δὲ προσπαθεῖτε νὰ δημοκοπεῖτε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ δὲν πρέπει ἡμεῖς νὰ καθήμεθα ἐδῶ καὶ νὰ συζητῶμεν μαζί σας.
§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.
§265Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἤρξατο μία συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῶν λυπηρῶν σκηνῶν, αἵτινες συνέβησαν κατὰ τὴν τελευταίαν ἀπεργίαν τῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων, ἡ συζήτησις ὅμως αὕτη ἐξελίχθη εἰς μακρὰν συζήτησιν περὶ κομμουνισμοῦ, ἰδίως ἐξελίχθη, καθόσον ὑπῆρχε καὶ συναφὴς ἐπερώτησις περὶ κομμουνισμοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου συνεδέθη μὲ τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀπὸ θεωρητικῆς ἀπόψεως φαίνεται ὅτι προσείλκυσε πολὺ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν κ. κ. βουλευτῶν καὶ νομίζω ὅτι διὰ τοῦτο πολὺν κατηνάλωσε χρόνον. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα μόνον διὰ νὰ δώσω ἐξηγήσεις τινὰς σχετικῶς πρὸς τὴν ἀρχικὴν ἐπερώτησιν, διότι νομίζω ὅτι ὅλαι αἱ θεωρίαι, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν ἐντεῦθεν περὶ κομμουνισμοῦ, εἶναι διὰ τὴν Ἑλλάδα, εὐτυχῶς, θεωρίαι, αἱ ὁποῖαι ἀναπτύσσονται ἔξωθεν τῆς Βουλῆς καὶ συνεπείᾳ τῶν τελευταίων ἐκλογῶν ἦλθον νὰ ἀναπτυχθῶσι καὶ ἐνταῦθα. Ἀλλ’ οὐδένα δύνανται νὰ ἀνησυχήσωσιν αἱ ἰδέαι περὶ κομμουνισμοῦ ἐν Ἑλλάδι, διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα κατ’ ἐξοχήν, ὅπου ὅλος ὁ λαὸς κατὰ τὸ πλεῖστον συγκροτεῖται ἀπὸ μικροαστοὺς καὶ μικροαγρότας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καρποφορήσωσιν ἰδέαι κομμουνιστικαί, καθόσον ὅλοι αὐτοὶ ἐνδιαφέρονται ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῆς τάξεως τοῦ ὑφισταμένου ἀστικοῦ καὶ κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Ὁμοίαν δὲ ἰδέαν ἔχουσι καὶ οἱ ἀγρόται, διότι καὶ παρ’ ἡμῖν ἔχει σπουδαίως ἀναπτυχθῆ, ὅτι καὶ ἡ ἐργασία ἀποτελεῖ κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἐξίσου προστατεύεται, ὅπως καὶ τὰ λοιπὰ κεφάλαια, ὁ δὲ κομμουνισμὸς δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἐχθρὸς τῆς ἐργασίας, διότι ἡ ἐργασία θέλει τὴν ἐξέλιξιν τὴν φυσικήν, ἐνῷ ὁ κομμουνισμὸς ἐργάζεται ὑπὲρ τῆς βιαίας, ὑπὲρ τῆς ἀνατρεπτικῆς ἐξελίξεως, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ καρποφορήσῃ. Διὰ τοῦτο δὲν θὰ ἀπασχοληθῶ καθόλου ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου καὶ νομίζω ὅτι ἀρκετὸς διαφημισμὸς τοῦ κομμουνισμοῦ ἐγένετο ἐκ μέρους διαφόρων κ. κ. συναδέλφων ὅσοι κατηνάλωσαν πολὺν χρόνον διὰ νὰ ἀνατρέψωσι τὰς κομμουνιστικὰς ἰδέας. Εἷς τῶν κ. κ. συναδέλφων ἀνήκων εἰς τὸ Ἑνιαῖον Μέτωπον ἔστρεψεν ἀλλαχοῦ τὸν ἀγῶνα, εἰς ἰδέας ἐντελῶς ξένας πρὸς τὸν κομμουνισμόν, διὰ παράπονα τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν, ὡς ἐγειρόμενα ἐκ μέρους τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ πληθυσμοῦ κατὰ τοῦ Κράτους. Τοιαῦτα παράπονα ἀκούομεν καθ’ ἑκάστην ἐκ ποικίλων μερῶν τῆς Ἑλλάδος, διότι τὸ Κράτος δὲν ἐπαρκεῖ ἢ δὲν δύναται ἐξ ὁποιουδήποτε λόγου ἢ ἐκ τῶν γενικωτέρων ἀνωμαλιῶν ἢ ἐκ τῶν οἰκονομικῶν μέσων νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλας τὰς ἀνάγκας του. Εἶναι βέβαιον ὅτι τὸ Κράτος δὲν κάμνει οὐδεμίαν διάκρισιν μεταξὺ τῶν διαφόρων στοιχείων τῶν συγκροτούντων αὐτό, ἀλλ’ ἐξίσου ἐνδιαφέρεται καὶ ὑπὲρ τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅπως καὶ ὑπὲρ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων πολιτῶν, διότι οὐδέποτε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, οὐδὲ ἐπὶ μίαν στιγμὴν ἐσκέφθη νὰ κάμῃ διακρίσεις μεταξὺ πολιτῶν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἔλαβεν ἰδιάζοντα μέτρα ὑπὲρ τῶν Ἰσραηλιτῶν.
§266Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ μέτρον τῆς Κυριακῆς ἀργίας εἶναι μέτρον ἐφαρμοσθὲν εἰς ὅλα τὰ Κράτη τῆς Εὐρώπης καὶ Ἀμερικῆς καὶ εἶναι μέτρον μᾶλλον φιλεργατικόν.
§267Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν θέλω, κύριοι, νὰ εἰσέλθω ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν, διότι ἔκαμα τὴν γενικὴν παρατήρησιν νὰ εἴπω περὶ τοῦ χωρισμοῦ. Ἐγώ, ὡς κόμμα, ἀντετάχθην κατὰ τοῦ χωρισμοῦ καὶ τὴν πρώτην φορὰν ἔγραψα ἄρθρα εἰς τὰς ἐφημερίδας, διεμαρτυρήθην δὲ διότι ἐθεώρησα ὅτι ἦτο μέτρον τὸ ὁποῖον δὲν ἐγένετο διὰ τοὺς Ἰσραηλίτας, ἀλλὰ διὰ νὰ πολεμήσω μίαν ἀντίθετον πρὸς τὴν τότε κρατοῦσαν μερίδα.
§268Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἀπόψεως μειονότητος καὶ προστασίας ἔχει ὑποδειχθῆ καὶ συστηθῆ ὑπὸ τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν.
§269Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἂς μὴ εἰσέλθωμεν εἰς τοιαύτας λεπτομερείας, διότι δὲν θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ τοιούτου θέματος διότι αὐτὸ ἦτο ἓν μέτρον πολιτικόν, τὸ ὁποῖον ἐδέχετο μία μερὶς καὶ κατὰ τοῦ ὁποίου ἀντετάχθη ἑτέρα. Ἐγὼ μὴ ὢν τότε ἐν τῇ ἐνεργῷ πολιτικῇ, ἔγραψα καὶ ἄρθρα εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ διεμαρτυρήθην κατὰ τοῦ τοιούτου μέτρου καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν μερίδα, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ κόμμα τὸ ἰδικόν μας παρὰ τῷ Ἰσραηλιτικῷ λαῷ, πόσον ὑπερήσπισα τὴν ἄποψιν τὴν ἀντίθετον. Δὲν ἔχει οὐδεμίαν σημασίαν. Δὲν θὰ συζητήσω ἐπὶ ἑκάστου μέτρου, διότι εἶναι πολιτικὴ ἀντίληψις ἄσχετος πρὸς τὴν διάκρισιν, ἂν εἶναι Ἰσραηλῖται ἢ δὲν εἶναι Ἰσραηλῖται. Δι’ ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον ἀνῆλθον τὸ βῆμα, εἶναι νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως σχετικῶς πρὸς τὰς λυπηρὰς σκηνάς, ἐκ τῶν ὁποίων προῆλθεν ὁλόκληρος ἡ ἐπερώτησις. Καὶ πράττω τοῦτο διὰ νὰ ἄρω ἀνακριβείας τινάς, αἱ ὁποῖαι ἐλέχθησαν ἐνταῦθα καί αἱ ὁποῖαι ἀνακρίβειαι δὲν πρέπει νὰ μένωσι χωρὶς νὰ ἀνατραπῶσιν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ ἐπαγγελματίαι ἐκ διαφόρων λόγων ἐκ διαφόρων τάσεων, τὰς ὁποίας εἶχον κατὰ τὰς ἐκλογάς ἠθέλησαν νὰ κάμωσι μίαν ἔμπρακτον διαμαρτυρίαν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως τότε. Εἶναι γνωστοὶ οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἠθέλησαν νὰ διαμαρτυρηθῶσιν. Ὅταν ἐγνώσθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι οἱ ἐπαγγελματίαι ἠθέλησαν νὰ κάμουν τὴν ἑπομένην ἡμέραν ὄχι μόνον ἁπλῆν διαμαρτυρίαν, ἀλλὰ διαμαρτυρίαν μετ’ ἀπεργίας, ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ ὅλα τὰ προσήκοντα μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀντεπεξήρχετο κατὰ τῶν συνεπειῶν τῆς ἀπεργίας, διότι ἐπρόκειτο περὶ ἐπαγγελματιῶν, τῶν ὁποίων τὸ κλείσιμον τῶν καταστημάτων των διὰ τὸ ἐμπόριον ἠπειλεῖτο, ὁ δὲ Τόπος θὰ εἶχε τὴν συνέπειαν νὰ στερηθῇ τῶν μέσων τῆς διατροφῆς του. Χωρὶς νὰ ἐμποδίσῃ, ὡς θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα, τὸ Κράτος τὴν ἀπεργίαν, ἔλαβε τὰ μέσα τῆς ἀμύνης. Καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔδωσα τὰς δεούσας διαταγὰς εἰς τὰ κέντρα, τὰ ὁποῖα ἔπληττεν ἡ ἀπεργία, διὰ νὰ λάβουν τὰ μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐξησφαλίζετο ἡ διατροφὴ κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἀπεργίας. Ἔλαβον δὲ ἐπίσης καὶ τὰ μέτρα τὰ προφυλακτικὰ κατὰ τῆς ἐνδεχομένης διαταράξεως τῆς τάξεως καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἀπεργία αὐτὴ παντοῦ διεξήχθη ἄνευ ἐπεισοδίου σοβαροῦ. Καὶ ἐνταῦθα ἐπίσης μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς οὐδὲν ἐπεισόδιον συνέβη. Δυστυχῶς πρώτη ἡ Κυβέρνησις ἐξέφρασε τὴν ἰδίαν ἡμέραν, τὴν ἰδίαν ἑσπέραν δι’ ἀνακοινωθέντος τὴν θλῖψιν τὴν ὁποίαν ἠσθάνθη διὰ τὰ γεγονότα τὰ συμβάντα, διότι ἀτυχῶς ἐπῆλθον καὶ θάνατοι τριῶν προσώπων, ἐκτὸς τραυμάτων ἄλλων. Ἀλλὰ ταῦτα ἦσαν ἁπλῆ συνέπεια μιᾶς συγκρούσεως, ἡ ὁποία ἐπῆλθε τελευταῖον. Δὲν δύναμαι ἀκόμη νὰ εἴπω πῶς ἐπῆλθεν ἡ σύγκρουσις αὐτή, ὁποῖοι ἦσαν οἱ ὑπαίτιοι, διότι τὸ ζήτημα, ὡς γνωρίζετε, ὑφίσταται ἀκόμη ἐκκρεμὲς ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης. Ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη καὶ τηρεῖ τὸν λόγον της ὅτι θὰ διεξαγάγῃ ἀκριβῆ καὶ δικαίαν ἀνάκρισιν, θὰ ἀποδώσῃ δὲ τὴν δικαιοσύνην. Ἀλλ’ εἷς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. βουλευτῶν, ὁ ὁποῖος πρῶτος ἔθεσε τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅτι ἐπίτηδες ἡ Κυβέρνησις ἐχρησιμοποίησε τὸν Στρατὸν καὶ τὸν ἔθεσεν εἰς τοιοῦτον μέρος, ὥστε ὁ Στρατὸς νὰ ἔλθῃ εἰς σύγκρουσιν πρὸς τὸν λαόν. Ὀφείλω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ εἴπω ὅτι ἦτο συκοφαντία, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπίτηδες μόνον πρὸς διαβολήν, διότι ὁ Στρατὸς διετάχθη μετὰ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς ἵνα ἀπὸ κοινοῦ προστατεύσωσι τὴν τάξιν. Ποῖον Σῶμα ἐκ τούτων συνέπεσεν εἰς τὴν ἀτυχῆ αὐτὴν περίπτωσιν, εἴτε τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, εἴτε τὸ στρατιωτικὸν Σῶμα, τοῦτο ἦτο ἐντελῶς τυχαῖον. Εἶχε τὴν ἀτυχίαν νὰ εὑρεθῇ τὸ Σῶμα τοῦ Στρατοῦ καὶ ἐπῆλθεν εἰς αὐτὸ τὸ ἀδίκημα, διότι οἱοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι ὑπαίτιος, πάντοτε εἶναι ἀδίκημα, διότι εἰς οὐδενὸς τὴν διάνοιαν δύναται νὰ ἐπέλθῃ ὅτι ἦτο δυνατὸν Ἑλληνικὸς Στρατὸς νὰ λάβῃ μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπέφερεν ὄχι μόνον διατάραξιν τῆς τάξεως, ἀλλὰ καὶ τὸν θάνατον πολιτῶν. Αὐτοὶ οἱ ἴδιοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐθλίβησαν περισσότερον παντὸς ἄλλου διὰ τὸ περιστατικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον συνέβη. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἀνακριβείας, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἀναιρέσω καί διὰ τοῦτο κυρίως ἔλαβον τὸν λόγον. Ἀλλ’ ἐλέχθη καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἐρρέθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι ἦτο δῆθεν ἐκ τῶν προτέρων τεταγμένον δι’ ἀστυνομικῆς διατάξεως τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ὅπως γίνῃ χρῆσις ὅπλων καὶ ἂν θὰ ἀναγνώσητε τὴν ἐφημερίδα εἰς τὴν ὁποίαν ἐδημοσιεύθησαν ταῦτα, θὰ ἴδητε ὅτι δημοσιεύεται πράγματι διαταγή, ἡ ὁποία εἶχε γίνει πράγματι ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν τῆς Δημ. Ἀσφαλείας, ἐν τῇ ὁποίᾳ λέγεται εἰς τὸ τέλος (ἀναγινώσκει): «Ὑπομιμνήσκω.... κλπ». Αὐτὸ εἶναι, κύριοι, μία συκοφαντία ἐκ τῶν μεγαλυτέρων, ἡ ὁποία ἐρρέθη δι’ ἓν Σῶμα, τὸ ὁποῖον εἰδικῶς τότε ἠγωνίσθη διὰ τὴν τήρησιν τῆς τάξεως καὶ πολλάκις μετὰ θυσιῶν. Καὶ ἐγράφη αὐτὸ διὰ κεφαλαίων γραμμάτων. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω δι’ αὐτὴν τὴν διαταγὴν ὅπου λέγει περὶ χρήσεως ὅπλων. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τώρα τὴν διαταγὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ἔχει ἐκδοθῆ ἀπὸ τῆς 26ης Φεβρουαρίου 1927 καὶ ἡ ὁποία διαταγὴ ἔδιδεν ὁδηγίας εἰς τὰ διάφορα τμήματα τῆς Χωροφυλακῆς τί πρέπει νὰ διδάσκωνται οἱ ὁπλῖται τῆς Χωροφυλακῆς ὅταν εὑρεθῶσιν εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ μεταχειρισθῶσι καὶ τὰ ὅπλα. Καὶ ποίας ὁδηγίας δίδει; Ἀκούσατε (ἀναγινώσκει). Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ διαταγή, τὴν ὁποίαν δυστυχῶς ἠθέλησαν νὰ χρησιμοποιήσωσιν ὅτι δῆθεν ἐδίδετο διαταγὴ ἐκ μέρους τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὅπως οἱ ὁπλῖται μεταχειρισθῶσιν ὅπλα κατὰ τοῦ λαοῦ. Μόνον διὰ τὰ δύο ταῦτα σημεῖα, κύριοι, ἀνῆλθον τὸ βῆμα, ἵνα τὰ ἀναιρέσω. Ἔχομεν ἐν τῇ Χώρᾳ ἡμῶν ἀρκετὰς ἀνωμαλίας καὶ πολλὰς δυστυχεῖς περιστάσεις. Ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις καὶ ὁλόκληρος ὁ λαός, ὁ ὁποῖος ἐτάχθη ὑπερασπιστὴς ταύτης, τοὐλάχιστον δὲν ἀγωνίζονται εἰμὴ κατὰ τίνα τρόπον νὰ ἐξαλείψωσι τὰς τοιαύτας ἀνωμαλίας, αἱ ὁποῖαι ἴσως ἐν τῷ παρελθόντι ἐπράχθησαν ὑπὸ περιστάσεις τὰς ὁποίας σήμερον δὲν θέλω νὰ ἐκτιμήσω. Εἶναι καιρὸς νὰ παύσωμεν νὰ δυσφημῶμεν τὰ ὄργανα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα χρησιμεύουσι πρὸς τήρησιν τῆς τάξεως καὶ τὰ ὁποῖα ἐκτελοῦσι τὸ καθῆκόν των ὄχι μόνον μετὰ προσοχῆς, ἀλλὰ καὶ μετὰ θυσιῶν πάντοτε. (Χειροκροτήματα).
§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἔληξε. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη αὔριον τὴν 5.30′ μ. μ. (Ὥρα 1.15′ π. μ.)