1927.03.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44

Δευτέρα 14 Μαρτίου 1927

Προεδρία κ. Θ. Σοφούλη

(Ὥρα 5 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι προφανὴς ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ γίνῃ συνεδρίασις.

§2ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ὅπως ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος, ἵνα γνωσθῶσι τὰ ὀνόματα τῶν ἀπόντων.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. (Ἀναγιγνωσκομένου τοῦ καταλόγου εὑρίσκονται παρόντες 52 μόνον βουλευταί).

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ θὰ προσκληθῇ εἰς συνεδρίασιν ὅταν πεισθῇ τὸ Προεδρεῖον ὅτι ὑπάρχει ἐπαρκὴς ἀριθμὸς βουλευτῶν πρὸς ἀπαρτίαν. Λύεται ἡ συνεδρίασις.

(Ὥρα 5.30′ μ. μ.)

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44

Δευτέρα 21 Μαρτίου 1927 Προεδρία κ. Θ. Σοφούλη (Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Οἱ ἔφεδροι δημοδιδάσκαλοι Πατρῶν ὑποβάλλουσιν ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητοῦν ὅπως τύχωσιν ἠθικῆς καὶ ὑλικῆς ὑποστηρίξεως ἔναντι τῶν μὴ στρατευθέντων ὁμοιοβάθμων συναδέλφων των. — Ἐπιτροπὴ σιτοπαραγωγῶν Ἐδέσσης ζητεῖ ὅπως ἀπαλλαγῇ ἐκ τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος. — Ὁ λαὸς τῆς κοινότητος Πλατάνου (Ἁλμυροῦ) διαμαρτύρεται καὶ ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 169095 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας διὰ τὴν γενομένην πρὸς αὐτοὺς ἀδικίαν. — Ἡ Ἱερὰ Σλαυϊκὴ Βουλγαρικὴ Μονὴ Ζωγράφου γνωρίζει ὅτι δὲν δύναται νὰ δεχθῇ τὸν Καταστατικὸν Χάρτην ἐν Ἁγίῳ Ὄρει, διότι δι’ αὐτοῦ ἐκμηδενίζονται τὰ πρὸ αἰώνων ὑπάρχοντα δικαιώματα αὐτῆς. — Τὰ Σωματεῖα καὶ οἱ Σύλλογοι Χανίων παρακαλοῦν τὴν Βουλὴν ὅπως διατηρήσῃ καὶ ὑποστηρίξῃ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς διὰ τὰς πολυτίμους ὑπηρεσίας του. — Ὁ Κ. Κοντογιάννης, κλητὴρ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ πρόνοιαν δι’ αὐτόν, καθόσον τυγχάνει πατὴρ 11 τέκνων. — Ὁ πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει ἀναλυτικὸν πίνακα τῶν ἐργασιῶν τοῦ πρώτου αἱρετοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τοῦ δήμου Θεσσαλονίκης. — Ὁ Παμπροσφυγικὸς Σύλλογος Σουφλίου παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως παραχωρηθῶσι δωρεὰν πρὸς κατοικίαν τὰ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Περιθάλψεως ἱδρυθέντα ἐν Σουφλίῳ οἰκήματα. — Οἱ ἀνάπηροι τῆς κωμοπόλεως Ἁγιάσσου νομοῦ Λέσβου διαμαρτύρονται ἐπὶ τῇ ἀποφάσει περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος «περὶ μονοπωλήσεως καπνοῦ». — Ὁ Σύνδεσμος τῶν ὁμήρων καὶ παθόντων κατὰ τὴν Βουλγαρικὴν κατοχὴν τῆς Α. Μακεδονίας 1916–18 ὑποβάλλει ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητεῖ τὴν ταχεῖαν λύσιν τῆς ἐκδικάσεως τῶν ἀπαιτήσεών των. — Οἱ δημόται Χανίων διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ δημάρχου Χανίων διὰ τὰς καταθλιπτικὰς φορολογίας καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεσον κατάργησιν αὐτῶν. — Τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα Καβάλλας, Θεσσαλονίκης, Ἀλιστράτης διαμαρτύρονται διὰ τὴν δολοφονικὴν ἀπόπειραν τῶν κομμουνιστῶν Καβάλλας ἐναντίον τοῦ γραμματέως τοῦ Πανεργατικοῦ Κέντρου Θεσσαλονίκης. — Ὁ πρόεδρος τῆς πανεργατικῆς συγκεντρώσεως Μυτιλήνης διαμαρτύρεται κατὰ τῆς ἀντεργατικῆς στάσεως τῆς Κυβερνήσεως; — Λαϊκὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Νεαπόλεως Κρήτης διαμαρτύρεται ἐπὶ τῇ ἀποφάσει τῆς ἀποσπάσεως τῆς ἐπαρχίας Βιάννου ἐκ τοῦ νομοῦ Λασηθίου. — Ὁ Σύλλογος τῶν καπνεμπόρων Ξάνθης ζητεῖ τὴν μετάθεσιν τοῦ ταμείου ἀσφαλίσεως καὶ προστασίας καπνεργατῶν ἐκ Θεσσαλονίκης εἰς Καβάλλαν. — Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει εὐχὴν καὶ παράκλησιν ὅπως τερματισθῇ τάχιστα τὸ ζήτημα τοῦ δημάρχου. — Οἱ Π. Ν. Κατσάνος καὶ Α. Ἀναγνωστόπουλος, συνταξιοῦχοι χωροφύλακες, ὑποβάλλουσιν ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητοῦν ὅπως ὑπαχθῶσι εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους, ἐφόσον ὑπηρέτησαν ἐν τῇ στρατιωτικῇ ὑπηρεσίᾳ. — Οἱ γραφεῖς καὶ δακτυλογράφοι ὑπηρεσιῶν Χωροφυλακῆς Θεσσαλονίκης ζητοῦν ὅπως συμπεριληφθῶσι καὶ οὗτοι εἰς τὸ Ν. Δ. τῆς 12 Ἰουλίου 1926 «περὶ παροχῆς ἐκτάκτου ἐπιδόματος». — Οἱ πρόσφυγες συνοικισμοῦ Μακρυμάλλης Εὐβοίας ζητοῦν τὴν παραχώρησιν 300 στρεμμάτων γαιῶν πρὸς ἐγκατάστασιν ἑξήκοντα οἰκογενειῶν. — Οἱ ἐν ταῖς φυλακαῖς Κομοτινῆς ὑπόδικοι ἐπὶ Λαθρεμπορίᾳ κατηγορούμενοι ὑποβάλλουσιν ὑπόμνημα πρὸς ἐνέργειαν εὐρείας ἀνακριτικῆς ἐρεύνης καὶ τὴν ἄμεσον ἐπανόρθωσιν τῆς εἰς βάρος των γενομένης ἀδικίας. — Οἱ ἐπαγγελματίαι Βόλου, Λαρίσσης, Δράμας κλπ, διαμαρτύρονται διὰ τὴν γενομένην δολοφονίαν κατὰ τῶν ἐπαγγελματιῶν Ἀθηνῶν. — Ὁ Σύνδεσμος τῶν Μακεδονομάχων «Παῦλος Μελᾶς» ζητεῖ ὅπως τὰ μέλη του θεωρηθοῦν ὡς ἄπορα καὶ προστατευθοῦν ὑπὸ τοῦ Ἐνοικιοστασίου. — Ὁ Ρεντίας Θεοδοσιάδης ζητεῖ νὰ ἀποζημιωθῇ διὰ τὴν δημευθεῖσαν ἐν Τουρκίᾳ περιουσίαν του. — Ὁ Σύλλογος Ἑνώσεως Τζουμαγιωτῶν ὑποβάλλει ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητεῖ νὰ χορηγηθῇ βραχυπρόθεσμος παράτασις πρὸς ὑποβολὴν αἰτήσεων ἀποζημιώσεως λόγῳ τῆς Βουλγαρικῆς εἰσβολῆς. — Αἱ κοινότητες Χαλκιδικῆς διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ κατάργησιν τοῦ Πρωτοδικείου Χαλκιδικῆς. — Ὁ Χαρίδημος Γιαννακάκης, κάτοικος Κρήτης, ζητεῖ ὅπως τῷ ἀποδοθῇ ἡ οἰκία του, χρησιμοποιουμένη νῦν ὡς Ὑποτελωνεῖον μὲ μηνιαῖον μίσθωμα δραχμῶν 25, ληξάσης ἤδη τῆς μισθώσεως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1920. — Ὁ νομάρχης Χίου ὑποβάλλει ψήφισμα διαφόρων κοινοτήτων τῆς περιφερείας Βολισσοῦ περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν διαφόρων ὁδῶν. — Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία ναυτικῶν ἐργατικῶν Σωματείων ὑποβάλλει ὑπόμνημα περὶ λήψεως μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας καὶ πρὸς οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀέργων ναυτεργατῶν. — Ἐπιτροπὴ Χριστιανικῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων κατοίκων Ἀθηνῶν ὑποβάλλει ὑπόμνημα περὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ λαοῦ καὶ τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου τοῦ ἐκλέγειν τὸν Ἐπίσκοπον. — Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Καρανσίογλι Τυρνάβου ζητοῦν ὅπως ἀπαλλαγοῦν τῆς πληρωμῆς διὰ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης χορηγηθέντος δανείου τοῦ ἔτους 1898. — Οἱ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας Ἀμαρίου διαμαρτύρονται ἐπὶ τῇ ἀποφάσει τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς κεντρικῆς ἀρτηρίας Ρεθύμνης Ἀσωμάτων. — Ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς πανεργατικῆς συγκεντρώσεως Ἀθηνῶν ἐκδηλώνει τὴν ἀγανάκτησίν της διὰ τὴν δολοφονίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν, ζητεῖ δὲ τὴν αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου καὶ τὴν ἀκύρωσιν ὅλων τῶν ἀντεργατικῶν συμβάσεων. — Ἡ Ἀσπασία χήρα καπετὰν Ἠλία Τσακίρη ζητεῖ νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τινα συνοικισμὸν καὶ νὰ τῇ ἀποδοθῶσιν ὑπὸ τοῦ Αʹ Σώματος Στρατοῦ τὰ εἰς αὐτὸ παραδοθέντα χρήματα καὶ ἔπιπλα τοῦ ἐν Σάμῳ φονευθέντος συζύγου της. — Τὰ Σωματεῖα τῆς πόλεως Χανίων ζητοῦν τὴν διατήρησιν τοῦ παλαιοῦ Ἐνοικιοστασίου λόγῳ τῆς μεγάλης οἰκονομικῆς κρίσεως. — Ὁ Σύνδεσμος ἐφέδρων ἀξιωματικῶν Πατρῶν παρακαλεῖ νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ἵδρυσις τοῦ Στρατιωτικοῦ Σανατορίου Πάρνηθος. — Οἱ ἐπαγγελματίαι Ἐδέσσης ζητοῦν τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, τὴν ἐλάττωσιν τοῦ φόρου μικροεπαγγελματιῶν καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἀμβύκων. — Τὸ Πανθρακικὸν Σηροτροφικὸν καὶ Γεωργικὸν Συνέδριον Σουφλίου Θράκης παρακαλεῖ νὰ καταργηθῇ ὁ ὑφιστάμενος ἐξαγωγικὸς δασμὸς ἐπὶ τῶν κουκουλίων καὶ ἀπαλλαγῶσι τελείως τοῦ φόρου οἰκοδομῶν τὰ σηροτροφικὰ οἰκήματα. — Τὸ Καπνεργατικὸν Συνδικάτον Φθιώτιδος Λαμίας παρακαλεῖ νὰ καταργηθῇ τὸ γραφεῖον προστασίας καπνοῦ, τὸ ὁποῖον ἵδρυσαν πρόσωπα ξένα πρὸς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ καπνεμπόρους. — Ἡ Ἕνωσις ἀναπήρων πολέμου Καβάλλας παρακαλεῖ νὰ κυρωθοῦν τὰ Ν. Διατάγματα «περὶ πωλήσεως καπνοῦ παρ’ ἀναπήρων πολέμου» καὶ νὰ συσταθῇ ταμεῖον θυμάτων πολέμου. — Οἱ πρόεδροι τῶν κοινοτήτων Πρεβέζης Λελόβων παρακαλοῦν νὰ μὴ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Κάντζα–Λελόβων καὶ νὰ μὴ ἀκυρωθῇ ἡ σχετικὴ σύμβασις. — Ὁ πρόεδρος τῆς Ἐμποροεπαγγελματικῆς Φαρσάλων διαμαρτύρεται διὰ τὴν βαρυτάτην φορολογίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ διὰ τὴν ἄρσιν τοῦ Ἐνοικιοστασίου. — Οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας, κλειδοῦχοι, καθαρισταὶ γραμμῆς κλπ. διαμαρτύρονται διὰ τὴν προσγενομένην αὐτοῖς ἀδικίαν λόγῳ τῶν κλιμακίων διαβαθμίσεως. — Οἱ κάτοικοι Τσαμουργιᾶς Ἠπείρου παρακαλοῦν νὰ ἐπισκευασθῇ ἡ ὁδὸς Ἡγουμενίτσης–Μενίνα. 12 περίπου χιλιομέτρων. — Ὁ ἁλιευτικὸς Σύλλογος Ἀμαλιαπόλεως διαμαρτύρεται διὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν περὶ ἁλιείας ἐντὸς τοῦ Παγασητικοῦ δι’ ἀνεμοτρατῶν. — Ὁ Νικόλαος Τσαμουρίδης, κάτοικος Καβάλλας, παρακαλεῖ ὅπως ἐνεργηθῇ ὅ,τι δεῖ παρὰ τῇ Γαλλικῇ Ἀσφαλιστικῇ Ἑταιρείᾳ «Πρεβοαγιάνς», ἡ ὁποία ἀρνεῖται τὴν πληρωμὴν διὰ τὴν ἀποτεφρωθεῖσαν οἰκίαν του. — Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος Δομοκοῦ ζητεῖ ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀκολουθήσουν λαϊκὴν πολιτικὴν πρὸς ἀνακούφισιν τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ καὶ νὰ μὴ δεχθῶμεν οὐδεμίαν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν τσιφλικίων καὶ ἄλλα φορολογικὰ βάρη. — Ἡ κοινότης Κρετσονίστης διαμαρτύρεται διὰ τὴν παράνομον ἐκμετάλλευσιν κοινοτικῶν δασῶν παρὰ τοῦ δασάρχου Ἰωαννίνων καὶ ζητοῦν νὰ ληφθῶσι τὰ κατάλληλα προστατευτικὰ μέτρα. — Οἱ κάτοικοι Κατούνης Λευκάδος παρακαλοῦν ὅπως τὸ Δημόσιον ἔλθῃ ἀρωγὸν ἕνεκα τῆς ἐκ χαλάζης καταστροφῆς τῶν σταφιδαμπελοκτημάτων των. — Ἡ Θρακικὴ προσφυγικὴ ὁμὰς «Γιάννουλης» παρακαλεῖ νὰ αὐξηθῇ ὁ κλῆρος εἰς 100 στρέμματα, νὰ χορηγηθοῦν μακροπρόθεσμα ἐπαρκῆ καλλιεργητικὰ δάνεια ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης διὰ τὴν προμήθειαν γεωργικῶν ἐργαλείων καὶ νὰ διαταχθῇ ἡ ἀνέγερσις συνοικισμοῦ ἐντὸς τοῦ ἀγροκτήματος «Γιάννουλη». — Ὁ Σύλλογος ψιλικῶν—ὑφασμάτων Ἡρακλείου παρακαλεῖ νὰ παραμείνῃ τὸ Ἐνοικιοστάσιον. — Οἱ καπνεργάται Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται διὰ ραδιουργίας Καπνεμπορικοῦ Συλλόγου, τὴν δολοφονίαν ἐργατῶν καὶ τὴν παρατεινομένην ἀνεργίαν. — Ὁ Ποδηλατικὸς Σύλλογος Τριπόλεως παρακαλεῖ ἵνα ἐπαναφερθῇ ὁ καταργηθεὶς νόμος «περὶ ἀγροφυλακῆς». — Ὁ πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Δράμας Ρακαμαλίκης διαμαρτύρεται διότι τὸ ἐκεῖ Εἰρηνοδικεῖον παραμένει κλειστόν. — Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Μεταξάδων Μακεδονίας παρακαλεῖ νὰ ἀνεγερθῇ ἡ καταστραφεῖσα γέφυρα Ἐρυθροποτάμου (Κιζὶλ–δερέ), ἥτις ἐξυπηρετεῖ 15 χωρία. — Αἱ κοινότητες Γελοίων, Κάτης κλπ. Λέσβου ζητοῦν νὰ ψηφισθῇ Ν. Διάταγμα προστατεῦον τοὺς παραγωγοὺς ἐλαίου, νὰ ὑποχρεωθοῦν δὲ οἱ ἐργοστασιάρχαι ἐλαιοτριβείων νὰ συμπληρώσουν τὰς ἐλλείψεις των καὶ νὰ ἀντικατασταθῇ τὸ μετρικὸν σύστημα λαγηνίων δι’ ὀκάδων. — Ὁ Ἀντώνιος Ἀλεξανδράκης, ἀνάπηρος πολέμου, παρακαλεῖ ὅπως παραταθῇ ἡ προθεσμία τοῦ νόμου πρὸς ὑποβολὴν αἰτήσεων συντάξεων θυμάτων πολέμου κλπ. — Ἡ Ὁμοσπονδία Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μακεδονίας παρακαλεῖ νὰ μὴ ὑπολογισθῇ ἡ σημερινὴ τιμὴ τῆς ἀξίας τῶν ἀπαλλοτριωθέντων ἀγροκτημάτων. — Ὁ λαὸς Μηλέων διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ δασάρχου Βόλου, κηρύξαντος ἀπεργίαν κατὰ τῶν κοινοτικῶν ὑποθέσεων. — Ὁ λαὸς κοινότητος Σ. Πρώτης Κιούπ–κιοϊ διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην μεταφορὰν τοῦ συνοικισμοῦ Νέας Πάφρας εἰς ὑπωρείας Παγγαίου. — Οἱ κάτοικοι Ἐδέσσης νομοῦ Μακεδονίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἄδικον ἐκδίκασιν φόρου ἐπιτηδεύματος ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν, καταταξασῶν τοὺς βιοπαλαιστὰς εἰς τὴν κλάσιν τῶν μεγαλοκτηματιῶν. — Οἱ κάτοικοι Σούρπης Δομοκοῦ διαμαρτύρονται δι’ ἄδικον φορολογίαν ὑποβληθεῖσαν αὐτοῖς λόγῳ ἀβλεψίας οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν. — Ὁ Ἀναστάσιος Παπαγεωργίου, κάτοικος Βησοτσάνης Νέας Δράμας, θεωρηθεὶς ὡς ὕποπτος ἐξεδιώχθη διὰ Βουλγαρίαν, παρακαλεῖ δὲ νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ πάτριον ἔδαφος. — Κάτοικοι Τειχολίστης Καστορίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἁρπαγὴν τῶν κτημάτων τῶν Ὀθωμανίδων Σαδικᾶ χήρας Μεχμὲτ Τζεβὰτ κλπ, ὑπὸ τοῦ ἰδιώτου Γ. Ξαλογιάννη, παρουσιασθέντος ὡς ἀγοραστοῦ μὲ ψευδὲς συμφωνητικόν. — Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ρεθύμνης ἐκφράζει εὐχὴν ὅπως ψηφισθῇ νόμος δι’ οὗ νὰ ἀπαλάσσεται ὁ δῆμος Ρεθύμνης τῆς πληρωμῆς χαρτοσήμου διὰ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ ἐκδοθέντα καὶ πληρωθέντα χρηματικὰ ἐντάλματα ἐξοφλήσεως ἐξόδων συντηρήσεως τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Ζήλειας παρακαλεῖ νὰ χορηγηθῇ ἀμνηστεία εἰς τοὺς Ζέρβαν, Ντερτιλῆν καὶ Παπαδόπουλον. — Ὁ ἐπαγγελματικὸς κόσμος Πέλλης, Ἄρτης κλπ. παρακαλεῖ νὰ παραμείνῃ ἡ Χωροφυλακὴ καὶ μὴ ἐπεκταθῇ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων. — Ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς ἀστικῆς τάξεως τῆς ἐπαρχίας Δομοκοῦ διαμαρτύρεται κατὰ τῶν κομμουνιστικῶν ἐνεργειῶν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ των καὶ ἐκφράζει τὰς εὐχαριστίας της πρὸς τὰ ὄργανα τῆς ἀστυνομίας, τὰ ὁποῖα προέλαβον πρό τινος ταραχὰς κατὰ τὸ γενόμενον συλλαλητήριον. — Ὁ γραμματεὺς τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν ἐργατῶν Ἐπισιτισμοῦ Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν καταδίκην σιδηροδρομικῶν Λαρίσσης. — Οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ Γιαννιτσῶν κλπ. παρακαλοῦν νὰ ληφθῶσι μέτρα προστασίας τῶν κτηνοτρόφων καὶ ζητοῦν τὴν ἐφαρμογὴν ἑνιαίου ἄρτου. — Ὁ Σύλλογος ἀκτημόνων Μανοίκου–Βεσνίκου Σερρῶν παρακαλεῖ νὰ ἀπαλλοτριωθῇ τὸ κτῆμα Ζελῆ καὶ νὰ διανεμηθῇ εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. — Τὸ Πανυπαλληλικὸν Συνέδριον Μακεδονίας καὶ Θράκης ἀξιοῖ ἄμεσον υἱοθέτησιν αἰτημάτων Συνομοσπονδίας. — Ὁ Σύνδεσμος κτηματιῶν Θεσσαλονίκης καὶ Ἠπείρου παρακαλεῖ νὰ ἀρθῇ τὸ Ἐνοικιοστάσιον, ὡς τοῦτο ἤρθη ἐν Βουλγαρία καὶ Ρουμανίᾳ. — Οἱ δικαστικοὶ κλητῆρες Πρωτοδικείου Καβάλλας ὑποβάλλουν ὑπόμνημα παρακαλοῦντες νὰ ἀντικατασταθῇ ὁ τίτλος «Δικαστικὸς Κλητὴρ» διὰ τοῦ «Δικαστικὸς Ἐκτελεστής», νὰ ἀπαλλαγῶσι δὲ τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος καὶ νὰ διατηρῶσιν ἀρχεῖον. — Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Ποζαρίτες Βερροίας παρακαλοῦν νὰ μεταφερθῇ ἡ κοίτη τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονος, προξενοῦντος μεγάλας ζημίας εἰς τὰς οἰκίας των λόγῳ τῶν πλημμυρῶν. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Μουσταφουλίου διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐκτρόπους σκηνὰς τῶν καπνεργατῶν Ἀγρινίου. — Οἱ κάτοικοι Πεταλιδίου, Χαϊκαλίου κλπ. διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ ἐργολάβου ὅστις εἶχεν ἀναλάβει τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Ζελίκας–Πεταλιδίου καὶ ἀφῆκεν ἡμιτελὲς τὸ ἔργον. — Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον κοινωφελῶν ἔργων Γαβαλοῦ–Μακρυνείας ἐκφράζει εὐγνωμοσύνην εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τὴν Βουλὴν διὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Σχολείου ἐκ Ματαράγκας εἰς Παπαδάτας. — Οἱ Γεώργιος Χαλκιαδάκης καὶ Ἐμμ. Περάκης, εἰσπράκτορες ταμείου Ρεθύμνης Κρήτης, παρακαλοῦν νὰ προαχθοῦν εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν. — Ἡ Ἕνωσις καπνεργατῶν Μυτιλήνης παρακαλεῖ νὰ μὴ κρατεῖται ἡ φορολογία 4% ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων των ὑπὲρ τοῦ ταμείου ἀποκαταστάσεως προσφύγων καπνεργατῶν. — Ὁ Νικόλαος Πολλάκης, ἱερεὺς Κνωσσοῦ Κρήτης, παρακαλεῖ νὰ τῷ ἐπιτραπῇ καὶ ὑποστῇ ἀπολυτηρίους ἐξετάσεις Γυμνασίου. — Ὁ Δημήτριος Καλλονᾶς, καθηγητὴς Ἑλληνικοῦ Σχολείου Κότρωνα Λακωνίας, παρακαλεῖ νὰ μετατεθῇ εἰς Κέρκυραν. — Οἱ ἰδιοκτῆται Χανίων παρακαλοῦν νὰ ἀρθῇ ὁλοσχερῶς τὸ Ἐνοικιοστάσιον ἐκ τῆς πόλεώς των. — Ὁ ἐκ Κωνσταντινουπόλεως Φ. Θεοδοσιάδης παρακαλεῖ ὅπως διὰ Ν. Διατάγματος κανονισθῇ ἡ ἀποζημίωσις τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει περιουσίας του. — Ἡ Ἄννα χήρα Κοντογιάννη, κάτοικος Χανίων, παρακαλεῖ νὰ ἀνεγερθῇ δαπάναις τοῦ Κράτους ἡ ἐκ τοῦ σεισμοῦ καταρρεύσασα οἰκία της. — Ὁ πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐκτρόπων σκηνῶν ὑπὸ καπνεργατῶν καὶ παρακαλεῖ νὰ σταλῇ μόνιμος ἰσχυρὰ στρατιωτικὴ δύναμις. — Οἱ ὑπαξιωματικοὶ τῆς Ἀνωτέρας Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Ἰωαννίνων, Πατρῶν καὶ Θεσσαλονίκης δηλοῦσιν ὅτι θέλουσιν ἀπομακρυνθῆ τοῦ Σώματος ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ἡ Ἀστυνομία Πόλεων ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἄλλας πόλεις. — Οἱ κτηνοτρόφοι Παραμυθίας παρακαλοῦν ὅπως ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα περὶ μειώσεως τῶν μισθωμάτων λειβαδίων. — Ὁ Κωνσταντῖνος Φιλιππακόπουλος, κάτοικος Αἰγίου, παρακαλεῖ νὰ μεταφερθοῦν τὰ ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου του ἀνεγερθέντα προσφυγικὰ παραπήγματα. — Οἱ κυνηγοὶ τῶν κοινοτήτων Μακρυκάπας καὶ Ἀττάλης διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας τῆς θήρας λαγωοῦ καὶ ἰκτίδος καθ’ ὃν χρόνον πίπτει χιών. — Οἱ πρώην πωληταὶ καπνῶν καὶ σιγαρέττων Καρύστου διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ἀποφάσεως «περὶ μονοπωλήσεως καπνοῦ καὶ σιγαρέττων παρ’ ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου». — Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν κ. Α. Κανάρης ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς νομοσχέδια: 1) «Περὶ τῆς διαφορᾶς τῶν ἀποδοχῶν τῶν τιθεμένων εἰς διαθεσιμότητα ἀξιωματικῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ» καὶ 2) «Περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἀρχικελευστῶν μηχανικῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ». — Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βοκοτόπουλος ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ προστασίας τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ». Ἀνακοινῶ ὡσαύτως ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης διαβιβάζει ἔγγραφα τῶν ἁρμοδίων εἰσαγγελέων ζητούντων τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς πρὸς περαιτέρω ποινικὴν δίωξιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Παπανικολάου, Α. Χαϊνόγλου καὶ Ε. Σταυρίδου. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ἐπιτροπήν). — Ὁ Ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Α. Μπακάλμπασης ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου διαχειρίσεως περιουσιῶν τῶν τέως ἐν Τουρκίᾳ ὁμογενῶν κοινοτήτων, εὐαγῶν ἱδρυμάτων καὶ ἐν γένει νομικῶν προσώπων». — Οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Γ. Καφαντάρης καὶ τῆς Γεωργίας κ. Α. Παπαναστασίου ὑποβάλλουσιν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 18 Φεβρουαρίου 1927 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλλην. Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ χορηγήσεως δανείου 25 ἑκατομμυρίων δραχμῶν δι’ ἀπαλλοτρίωσιν ἀγροτικῶν καὶ ἀστικῶν κτημάτων Δυτικῆς Θράκης καὶ Μακεδονίας». — Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πετρακάκος ὑποβάλλει: 1) τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τοῦ κυρώσαντος τὸν καταστατικὸν χάρτην τοῦ Ἁγίου Ὄρους» καὶ 2) πρότασιν νόμου «περὶ ἀτελοῦς ἀλληλογραφίας τῶν κ. κ. βουλευτῶν». — Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἀπὸ 29 Φεβρουαρίου 1920 Διατάγματος περὶ ἀπαλλοτριώσεως χώρου πρὸς ἀνέγερσιν Πολεμικοῦ Ναυστάθμου». Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Τ. Ἀναστασίου.

§6Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὡς θὰ ἐπληροφορήθητε ἤδη, συμβεβηκὸς ἄκρως ἀτυχὲς καὶ μὲ συνεπείας βαρυτάτας ἔπληξε τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα τὴν ἐπαρχίαν Ἠλείας βαθύτατα. Πυρκαϊὰ ἐκραγεῖσα, ἄγνωστον πῶς, εἰς τὸ ἐν Πύργῳ δικαστικὸν μέγαρον ἀπετέφρωσεν ἐξ ὁλοκλήρου καὶ τὸ Πρωτοδικεῖον καὶ τὴν Εἰσαγγελίαν Ἠλείας. Αἱ ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου ζημίαι αἱ προελθοῦσαι καὶ εἰς τὸ Δημόσιον καὶ κυρίως εἰς τὰ δίκαια καὶ τὰ συμφέροντα τῶν πολιτῶν εἶναι ἀνυπολόγιστοι, ἐξισούμενοι μὲ ἀληθῆ συμφοράν, τὰ ἀποτελέσματα τῆς ὁποίας ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν θὰ εἶναι αἰσθητὰ εἰς τὸν λαόν. Ὡς ἀντιπροσωπεύων, κ. Πρόεδρε, ἰδιαιτέρως τὴν δεινῶς πληγεῖσαν ἐπαρχίαν ἐκείνην καὶ ὡς ἔχων τὴν ἀτυχίαν νὰ παραστῶ μάρτυς τῆς καταστροφῆς, νομίζω ὅτι διερμηνεύω πιστῶς τὸ λαϊκὸν αἴσθημα τῆς γενικῆς συγκινήσεως καὶ δυσφορίας συνιστῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἄμεσον λῆψιν τῶν προσηκόντων μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως. Ἐφιστῶ πρωτίστως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀμέσου στεγάσεως τῆς Δικαιοσύνης ἐν Πύργῳ καὶ τῆς ὅσον ἔνεστι ταχυτέρας ἐπαναλήψεως τῆς λειτουργίας τοῦ Δικαστηρίου. Παρακαλῶ ἐπίσης τὸν αὐτὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως δηλώσῃ ποῖα νομοθετικὰ μέτρα σκέπτεται νὰ εἰσηγηθῇ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν δικαίων τῶν πολιτῶν, ἐξαφανισθέντων ὑπὸ τοῦ πυρὸς εἰς τίτλους, ἀποφάσεις καὶ πάντα τὰ δικαιολογητικὰ ἔγγραφα, ἀποτελοῦντα τὸν δικαστικὸν θησαυρὸν μιᾶς ὁλοκλήρου ἑξηκονταετίας ἑνὸς τῶν μεγαλυτέρων Πρωτοδικείων τοῦ Κράτους, καθὼς ἐπίσης καὶ περὶ τῆς τύχης τῶν ἐν ὑποδικίᾳ κρατουμένων, τῶν ὁποίων αἱ δικογραφίαι καθὼς καὶ πάντα τὰ στοιχεῖα ἀπετεφρώθησαν, μηδενὸς ἀπολύτως διασωθέντος ἐκ τῆς τρομακτικῆς πυρκαϊᾶς καὶ τῶν ὁποίων δὲν συγχωρεῖται ἡ διαιώνισις τῆς προφυλακίσεως ἕνεκεν τοῦ ἀτυχήματος. Πρὸς τούτοις ἤθελον παρακαλέσει τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ πρὸς καθησύχασιν τῆς δικαίως προκληθείσης λαϊκῆς ἀνησυχίας, ἂν διετάχθη ἀνάκρισις περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον προῆλθε τὸ πῦρ, τίς ὁ ἐνεργῶν ταύτην, ποῖον τὸ πόρισμα αὐτῆς καὶ ἂν διεπιστώθη ὅτι πρόκειται περὶ τυχαίου συμβεβηκότος ἢ ὑπάρχει καὶ ὑπαιτιότης καὶ εἰς τίνα ἀνήκει αὕτη, πρὸς δὲ ἂν ἡ θύρα τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου ἐκ ραθυμίας τῶν ἁρμοδίων ἔμενεν ἀνοικτὴ κατὰ τὰς νύκτας, ἂν συνέβησαν κλοπαὶ διὰ ρήξεως τῆς θύρας τοῦ δωματίου τῶν πειστηρίων καὶ ἂν διάφοροι φαυλόβιοι μετεχειρίζοντο τοὺς διαδρόμους τούτους ὡς καταφύγιον καὶ ταῦτα ὄχι βεβαίως διὰ τὴν ζήτησιν εὐθυνῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ ἀτυχοῦς ἐκείνου τόπου, ὅπου κανεὶς δὲν δύναται νὰ ἐννοήσῃ, πλὴν τῶν ἄλλων, πῶς ἐντὸς τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου διετηροῦντο χειροβομβίδες καὶ δυναμίτιδες, ἐξ ὧν οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ πλησιάσῃ κατὰ τὴν πυρκαϊὰν καὶ ἐκινδύνευσεν ἐκ τῶν ἐκρήξεων ἡ ζωὴ τῶν πολιτῶν καὶ γενικώτερον ἡ πόλις.

§7Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Καὶ διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Δικαστηρίου.

§8Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἐγένετο. Ὁ κ. εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Πατρῶν καὶ ὁ κ. εἰσαγγελεὺς Πύργου ἐπελήφθησαν τῆς ὑποθέσεως καὶ ἐργάζονται διὰ τὴν ἀνακάλυψιν τῶν ὑπαιτίων, ἂν ὑπάρχωσι τοιοῦτοι. Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας θὰ ἔχω πλῆρες τὸ πόρισμα τῶν σχετικῶν ἀνακρίσεων καὶ θέλω εὑρεθῆ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ δώσω περισσοτέρας πληροφορίας.

§9Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Ὑπουργέ, νὰ δημοσιευθῇ Διάταγμα ὁρίζον ποῦ θὰ συνεδριάζῃ τὸ Πρωτοδικεῖον.

§10Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Καὶ περὶ τούτου ἀναμένω τὴν ὁριστικὴν συνεννόησιν μετὰ τοῦ κ. εἰσαγγελέως.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθησαν διάφοροι προτάσεις περὶ προτάξεως. Ζητεῖται ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γρηγορίου καὶ ἡ γενίκευσις αὐτῆς. Ζητεῖται ἐπίσης ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Κρανιωτάκη περὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως αὐτῆς. Ἐπίσης ζητεῖται ἡ πρόταξις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 166 καὶ 242 ἐπερωτήσεων τοῦ κ. Μπούμπουλη.

§12Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τῆς ὑπ’ ἀριθ. 242 παραιτοῦμαι. Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 166 μόνον.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι προτάσεις προτάξεως· ἡ ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἠπείρου κ. Μελᾶ καὶ ἡ ἐπ’ αὐτῆς γενίκευσις τῆς συζητήσεως.

§14ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπεβλήθησαν καὶ ἐκ μέρους μου προτάσεις προτάξεως ἐπερωτήσεων.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐτυπώθησαν καὶ τοιουτοτρόπως θὰ μείνουν διὰ τὴν πρώτην προσεχῆ ἡμέραν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§16Ο ΑΥΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατετέθησαν εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ἀλλὰ κατετέθησαν σήμερον. Δὲν εἶναι τυπωμέναι.

§18Ο ΑΥΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι τυπωμέναι.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρέπει νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Κυβέρνησις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας.

§20ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, παρακαλῶ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Στάης ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν Ἐπερωτήσεων.

§22Σ. ΣΤΑΗΣ. Πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεως μηνὸς ἀκριβῶς, κ. Πρόεδρε, παρεκάλεσα τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, εἶναι δὲ ἀναγεγραμμένη ὡς ἐπερώτησις ἡ παράκλησις αὕτη ὑπ’ ἀριθμὸν 114 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν Ἐπερωτήσεων, πόσα ἀπὸ τοῦ ἔτους 1915 καὶ ἐντεῦθεν εἶναι τὰ πλεονάσματα τῶν ὑπεγγύων προσόδων τὰ καταλογισθέντα πρὸς αὔξησιν τῶν τόκων τῶν εἰς χρυσὸν ἐξωτερικῶν δανείων. Οὐδεμίαν ὅμως ἀπάντησιν ἔδωκεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός. Ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρέπουσα. Ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις μὴ δίδουσα ἀπάντησιν εἰς ἐπερωτήσεις δὲν συντελεῖ εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Τὸ θέμα εἶναι ἐκ τῶν σπουδαιοτάτων. Παρεκάλεσα καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος μὲ ἀντεπαρεκάλεσε νὰ ἔχω ὀλίγην ὑπομονήν, διότι τὸ ζήτημα συζητεῖται μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Διεθνοῦς Ἐλέγχου. Παρετήρησα τότε εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ὅτι πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ἀγῶνος τῆς Κυβερνήσεως θὰ συνετέλουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἤθελεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀναπτύξει. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς ὅμως καὶ πάλιν μὲ παρεκάλεσε νὰ ἔχω ὑπομονήν. Ἡ ὑπομονὴ ἐξηντλήθη. Τεσσαράκοντα πέντε ἡμέραι παρῆλθον ἔκτοτε. Τὸ ζήτημα μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Διεθνοῦς Ἐλέγχου σχεδὸν ἔληξε, διότι δὲν εὑρίσκεται πλέον εἰς τὸ στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων, ἀλλ’ εἰς τὸ στάδιον τῆς διαιτησίας καὶ ἑπομένως ἡ ἐπερώτησις δὲν ἔχει πλέον οὐδένα σκοπόν. Ἐπειδὴ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ λάβω καὶ πάλιν τὸν λόγον, καταθέτω ἐπερώτησιν πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργὸν καὶ παρακαλῶ αὐτὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν γνωρίζῃ ἂν ἔλαβε χώραν κλοπὴ ἀρχαίων κειμηλίων ἐν τῷ Ἐθνικῷ Κεντρικῷ Μουσείῳ, πότε ἔλαβε χώραν ἡ κλοπή, πότε ἔλαβε γνῶσιν ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας καὶ πότε αὕτη ἀνέφερεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν κλοπὴν τῶν ἐθνικῶν κειμηλίων. Μήπως ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία ἀντεκατέστησε τὰ κλαπέντα κειμήλια δι’ ἄλλων ὁμοίων κιβδήλων ἵνα ἀποκρύψῃ τὸ γεγονὸς πρὸς ἀποφυγὴν εὐθυνῶν; Ὁμιλῶ περὶ γεγονότων τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ μάθω τί ἔπραξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τῶν ὑπαιτίων τῶν ἀποκρυψάντων τὸ σοβαρὸν τοῦτο γεγονός. Σημειώσατε δὲ ὅτι πρόκειται περὶ γεγονότος τὸ ὁποῖον θὰ συνταράξῃ ὅλην τὴν ὑφήλιον, διότι τὰ πράγματα τῆς ἀρχαιολογίας ἐνδιαφέρουν ἅπασαν τὴν ὑφήλιον. Τίνα μέτρα ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τῶν ὑπαιτίων τῶν ἀποκρυψάντων τὴν τοιαύτην κλοπὴν ἢ καὶ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν κλαπέντων, διότι δὲν εἶμαι βεβαίως εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω ὅτι τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἀλλὰ τὸ ἔμαθον παρ’ ὑπαλλήλου τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Μουσείου.

§23ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἔγινεν ἡ κλοπή;

§24Σ. ΣΤΑΗΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν. Τὸ γεγονὸς ἔλαβε χώραν πρὸ ἑβδομάδων. Ἡ δικαστικὴ Ἀρχὴ οὐδεμίαν ἔχει γνῶσιν. Τὸ Ὑπουργεῖον ἔλαβε γνῶσιν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν.

§25Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐκφράζω τὴν λύπην μου διότι δὲν ἐδόθη ἀκόμη ἀπάντησις εἰς τὸν κ. βουλευτὴν ἐπὶ τῶν ζητηθεισῶν πληροφοριῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐφρόνουν ὅτι εἶχεν ἤδη δοθῆ ἀπάντησις ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας. Πάντως τοῦτο δὲν ἐγένετο πρὸς ἀποφυγὴν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ὁ ὁποῖος παραμένει ἐλεύθερος, προκειμένου μάλιστα περὶ πληροφορίας ἡ ὁποία εἶναι γνωστὴ εἰς πάντας τοὺς ὀπωσδήποτε ἀσχολουμένους μὲ τὰ ζητήματα αὐτά. Τὰ πλεονάσματα ταῦτα ἀνέρχονται εἰς 1,300,000 λίρας. Εἶναι τοῦτο γνωστόν, δύναται δὲ ὁ ἔλεγχος νὰ διεξαχθῇ εἰς πᾶσαν στιγμήν.

§26Α. ΑΡΓΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Ἐκπαιδεύσεως). Κύριοι συνάδελφοι, μοὶ ἀνεκοινώθη ἐξωδίκως ὅτι ἐκλάπησαν ἢ μᾶλλον ὅτι ἀντεκατεστάθησαν δύο περιδέραια. Διέταξα νὰ γίνουν ἀνακρίσεις, ὧν τὸ πόρισμα δὲν μοὶ ὑπεβλήθη ἀκόμη.

§27ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί ἀνάκρισιν διετάξατε· διοικητικὴν ἢ δικαστικήν;

§28Α. ΑΡΓΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Ἐκπαιδεύσεως). Διοικητικὴν ἀνάκρισιν.

§29Σ. ΣΤΑΗΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργὸς διεβεβαίωσε τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν ἔλαβε γνῶσιν. Τὸν πληροφορῶ ἐγὼ ὑπηρεσιακῶς ὅτι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν ἔλαβε χώραν συμβούλιον τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρείας, εἰς τὸ ὁποῖον ὁ διευθυντὴς τοῦ ἀρχαιολογικοῦ τμήματος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας ἐξαναγκασθεὶς παρά τινος συναδέλφου του ὡμολόγησεν ὅτι πράγματι ἐκλάπησαν δύο χρυσᾶ περιδέραια εὑρεθέντα τελευταῖον εἰς τὰς ἀνασκαφάς, τὰς ὁποίας ἡ Ἀμερικανικὴ Σχολὴ ἐνήργησε παρὰ τὸ Ἡραῖον. Ἐγένετο μεγάλη συζήτησις ἐν τῷ συμβουλίῳ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρείας καὶ ἡ πλειονοψία κατέληξεν εἰς τὸ νὰ ἐπιρρίψῃ μομφὴν εἰς τὸν ἁρμόδιον τμηματάρχην ὅτι ἠθέλησε νὰ ἀποκρύψῃ τὸ γεγονὸς καὶ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὰ χρυσᾶ ταῦτα περιδέραια δι’ ἄλλων κιβδήλων παρασκευασθέντων ἐν τῷ Μουσείῳ. Πρόκειται περὶ θησαυρῶν ἀμυθήτων. Ἐκτίμησις χρηματικὴ δὲν χωρεῖ εἰς τὰ κειμήλια τὰ ὑπάρχοντα ἐν τῷ Ἐθνικῷ Μουσείῳ. Καὶ ἐνῷ ἄλλοτέ ποτε ἐφυλάττοντο ταῦτα ἐντὸς σιδηροῦ κιβωτίου, τώρα εὑρίσκονται εἰς τὰς χεῖρας τοῦ τυχόντος καὶ ὁ τυχὼν αὐτὸς ἐπισκεπτόμενος κατ’ ἐπανάληψιν τὸ Μουσεῖον καὶ ἐποφθαλμιῶν ταῦτα κατώρθωσε καὶ ἔλαβε τὰς κλεῖδας, ἤνοιξε τὰς προθήκας καὶ ἔκλεψε τὰ δύο αὐτὰ περιδέραια. Τὸ πρᾶγμα ἀπεσιωπήθη πολὺ καὶ ἐπὶ τέλους ὅταν ἐγνώσθη ὅτι ἐλάβομεν γνῶσιν αὐτοῦ, εὑρέθη ὁ τρόπος ὁ κατάλληλος νὰ ἀντικατασταθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Μουσείου. Σημειώσατε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορήσῃ τις τὴν ὑπηρεσίαν ἐπὶ ἀμελείᾳ ἢ νὰ μὴ εἴπω ἐνοχῇ. Ἀλλὰ βεβαίως καὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καταλέγεται καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ ὄργανα αὐτὰ καὶ τὸν κατηγορῶ δημοσίᾳ ἐπὶ ἀμελείᾳ, διότι τὰ ὄργανα τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας τὴν ὁποίαν ἔχει εἶναι ἀνίκανα νὰ κατέχουν τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔχουν καὶ ἐνῷ πρὸ πολλοῦ ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ προσοχήν, δὲν ἔδωσε τοιαύτην. Ἔχω δὲ τὴν πρόσθετον πληροφορίαν ὅτι, ἂν ἐνήργει ἡ δικαστικὴ Ἀρχή, θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ κατάσχῃ τὰ κλαπέντα. Ὑπάρχουν ὑπόνοιαι καθ’ ὡρισμένων ἀτόμων καὶ ἐν τούτοις τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας κοιμᾶται νήδυμον ὕπνον.

§30Α. ΑΡΓΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Ἐκπαιδεύσεως). Ἐγὼ ἔχω μόνον ἐξώδικον γνῶσιν τῶν πληροφοριῶν αὐτῶν καὶ ἐπ’ αὐτῶν διέταξα ἀνακρίσεις.

§31Ε. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Δύο κατηγορίας σᾶς ὑποβάλλουσι· μίαν κατηγορίαν τῆς κλοπῆς καὶ ἄλλην κατὰ τοῦ ὑπαλλήλου ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ ἀντικαταστήσῃ τὰ κλαπέντα. Νομίζετε λοιπὸν ὅτι ἤρκει ἐξωδίκως νὰ ἐνεργήσητε; (Θόρυβος).

§32Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶναι τάξις αὐτή. Ὁ κ. βουλευτὴς δὲν ἔλαβε τὸν λόγον. Ἔχομεν μίαν ἐπερώτησιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπαντᾷ ὁ κ. Ὑπουργός. Πῶς παρεμβαίνει ὁ κ. βουλευτής; Δὲν εἶναι τρόπος συζητήσεως αὐτός. Ὀφείλετε νὰ ἀναγνωρίσητε καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§33Α. ΑΡΓΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Ἐκπαιδεύσεως). Δὲν ἔχω νὰ δηλώσω περισσότερα ἀπ’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐδήλωσα. Λέγω ὅτι μοὶ κατηγγέλθη ἐξωδίκως, διότι δὲν ἔχω ἀκόμη τίποτε βεβαιωμένον.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γρηγορίου ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν Ἐπερωτήσεων.

§35Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐξ ὅλων τῶν ἐπερωτήσεων νομίζω ὅτι ἡ σπουδαιοτέρα εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὰς πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν λαβούσας χώραν αἱματηρὰς σκηνάς, διὰ τὰς ὁποίας καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀποδίδεται εὐθύνη. Νομίζω ὅτι ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι νὰ προτιμηθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ τῶν ἄλλων ἐπερωτήσεων.

§36Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δέχεται προθύμως ἡ Κυβέρνησις νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων. Ὁ κ. Θ. Γρηγορίου ἐπὶ τῶν λαβόντων χώραν γεγονότων κατὰ τὴν ἀπεργίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν.

§38Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐξ ὅλων τῶν ἐπερωτήσεων, ὧν ζητεῖται ἡ προτίμησις, κ. Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ ἰδική μου εἶναι ἡ σπουδαιοτέρα, ὡς ἔχουσα περιεχόμενον, ζήτημα μεγαλυτέρας σημασίας καὶ γενικωτέρας φύσεως μετὰ μομφῆς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ταύτης τὴν συζήτησιν νὰ προτιμήσῃ.

§39Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις, ἡ Κυβέρνησις δέχεται.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§41Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἡ Κυβέρνησις ἡ Οἰκουμενικὴ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς ἀξιωτέρους ἄνδρας τῆς Χώρας, διὰ τὸ καλὸν αὐτῆς σκοποῦντας καὶ ἐργαζομένους. Ἀτυχῶς ὅμως, κύριοι βουλευταί, οὗτοι χωριζόμενοι μεταξί των διὰ διαφορετικῶν ἰδεῶν καὶ πόθων, ἕκαστος νομίζει ὅτι ὁ καλὸς σκοπὸς δι’ ἄλλων θὰ ἐπιτευχθῇ μέσων καὶ δι’ ἄλλης ὁδοῦ πρὸς αὐτὸν κατευθύνεται. Δὲν ὑπάρχει ὁμοιογένεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καὶ συντονισμὸς εἰς τὰς ἐνεργείας αὐτῆς. Ἐντεῦθεν τὸ κλυδωνιζόμενον τῆς Πατρίδος σκάφος εἰς ἄλλην παρ’ ἑκάστου τῶν πολλῶν αὐτοῦ κυβερνητῶν ὠθούμενον διεύθυνσιν, δὲν δύναται νὰ ἐλλιμενισθῇ. Ἐντεῦθεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπὶ τετράμηνον διοικήσεως τῆς Χώρας παρὰ τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπῆρξαν ἀνάλογα πρὸς τὴν ἱκανότητα καὶ τὴν φήμην τῶν ἀποτελούντων αὐτὴν ἀνδρῶν. Δύναταί τις μάλιστα νὰ εἴπῃ, χωρὶς φόβον νὰ ἀντικρουσθῇ ὅτι ὑπῆρξαν πενιχρά, ὅτι ὑπῆρξαν μηδαμινὰ ὅπου δὲν ὑπῆρξαν ἐπιβλαβῆ. Ἐνὶ λόγῳ, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἤρθη εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, ἡ Κυβέρνησις διέψευσε τὰς ἐπ’ αὐτῆς ἐλπίδας ὅλων ἡμῶν, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀνταπεκρίθη πρὸς τὰς προσδοκίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, οὐδ’ ἠσχολήθη ὅπου ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ ἐνδιαφέροντα αὐτὸν σπουδαῖα ζητήματα, ἀλλ’ ἠνάλωσε καὶ ἀναλίσκει τὸν πολύτιμον αὐτῆς χρόνον καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς τὴν διευθέτησιν μικρῶν κομματικῶν συμφερόντων. Εἰς ἐπίρρωσιν τῶν λόγων μου τούτων ἀρκοῦμαι νὰ ὑπενθυμίσω εἰς ὑμᾶς ὅτι δὲν εἶναι πολὺς καιρὸς ὅπου παρέστητε ἐπανειλημμένως ἐνώπιον θεάματος θλιβεροῦ ὅσον καὶ πρωτοφανοῦς εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν κοινοβουλευτικῶν πολιτευμάτων, Ὑπουργῶν τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως νὰ ἔρχωνται μεταξύ των εἰς ἀντεγκλήσεις, ἐνώπιον αὐτῆς ταύτης τῆς Βουλῆς, τῆς Βουλῆς συνεδριαζούσης. Τῆς τοιαύτης συνθέσεως τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἐλλείψεως συνεκτικότητος εἰς τὰς ἐνεργείας της, τῆς μὴ ἀπασχολήσεως αὐτῆς εἰς τὰ φλέγοντα ζητήματα τῆς Χώρας, ἀλλ’ εἰς τοιαῦτα κομματικῆς ὡς εἶπον φύσεως, συνέπεια ὑπῆρξε καὶ ἡ τελευταία ἀπεργία. Δὲν ἦσαν οἱ λόγοι ἡ βαρεῖα φορολογία καὶ τὸ Ἐνοικιοστάσιον, δι’ ὧν οἱ ἐπαγγελματίαι ἐδικαιολόγουν τὴν ἀσύνετον αὐτῶν πρᾶξιν τῆς ἀπεργίας. Χαρακτηρίζω ὡς ἀσύνετον πρᾶξιν τὴν ἀπεργίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν, διότι αὕτη εἶναι ὅπλον ὅπερ δὲν ταιριάζει εἰς νομιμόφρονας πολίτας, εἰς ἀνθρώπους οἰκοκυραίους οἷοι εἶναι οἱ ἐπαγγελματίαι. Ἐκτὸς δὲ τούτου οἱ ἐπαγγελματίαι, ὡς ἀποτελοῦντες τὴν μᾶλλον νοήμονα τάξιν τῆς Πολιτείας, ἔδει νὰ γνωρίζωσιν ὅτι τὰ ἀνατρεπτικὰ ἐν τῇ Χώρᾳ στοιχεῖα, ἐλλοχεύοντα πάντοτε, δὲν θὰ ἄφινον νὰ τοὺς διαφύγῃ ἡ εὐκαιρία, ἀλλὰ θὰ ἀπεπειρῶντο νὰ προσβάλωσι τὴν ἔννομον τάξιν καὶ νὰ ἀνατρέψωσι τὴν κοινωνικὴν τοιαύτην· ὅλους δὲ τοὺς Ἕλληνας, ἰδιαιτέρως ὅμως τοὺς ἐπαγγελματίας, ἐνδιαφέρει ἡ τήρησις τῆς κρατούσης τάξεως. Λέγων ταῦτα, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ὑποστηρίξω ὅτι οἱ ἐπαγγελματίαι εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε προέβησαν εἰς τὴν ἀπερίσκεπτον αὐτὴν πρᾶξιν, ἀπεναντίας ὑποστηρίζω ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτὴν τὴν ἀπερίσκεπτον ὑπὸ σκληρῶν λόγων ἀνάγκης καὶ ὑπὸ τῆς συμπεριφορᾶς τῆς Κυβερνήσεως ἐξωθήθησαν. Διότι, καθ’ ἣν στιγμὴν δεινὴ κρίσις μαστίζει αὐτούς, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ κατάστασις αὐτῶν εἶναι ἀπελπιστικὴ ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, ἡ Κυβέρνησις χωρὶς νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, ἵνα ἴδῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ διὰ νὰ μάθῃ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατὰ πόσον καὶ πῶς ἐπραγματοποιήθησαν αἱ οἰκονομίαι ἃς ἐπηγγέλθη καὶ χάριν τῶν ὁποίων κυρίως συνεκροτήθη ἐξ ἀνομοίων στοιχείων ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ δύναται νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νέας θυσίας, τὰς ὁποίας εἶμαι βέβαιος ὅτι οὗτος ἐν τῇ φιλοπατρίᾳ του οὐδέποτε θὰ ἀρνηθῇ, ἐφόσον ἤθελε πεισθῆ ὅτι ἔγιναν πράγματι πᾶσαι αἱ δυναταὶ οἰκονομίαι, ἀλλὰ παρ’ ὅλας ταύτας οὐκ ἔστιν ἄλλως γενέσθαι, ἡ Κυβέρνησις, λέγω, διαλαλοῦσα ὅτι δὲν θὰ ἐπιβάλῃ νέους φόρους, ἤρξατο διὰ τῶν ὀργάνων αὐτῆς νὰ βεβαιώνῃ καὶ εἰσπράττῃ τοὺς φόρους τοὺς ἐπιβληθέντας ἐσχάτως παρὰ τῆς δικτατορίας, οἱ ὁποῖοι ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι εἶναι ἀρκετοὶ νὰ ἀφαιρέσωσιν ὄχι μόνον τὴν ἄλλην περιουσίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐνδύματα αὐτοῦ καὶ τὸ δέρμα ἀκόμη αὐτοῦ. Ἐνῷ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν εἰς τὴν μίαν χεῖρα τοὺς ἀπειραρίθμους νέους διορισμοὺς πρὸς ἐξυπηρέτησιν κομματικῶν συμφερόντων διὰ τῆς ἄλλης καὶ ἵνα καλύψῃ καὶ τὰς ἐκ τούτων νέας δαπάνας, κρατοῦσα τὴν οἰκονομικὴν μάχαιραν ἔθιγε τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ, ἀνεκίνησε ζήτημα Ἐνοικιοστασίου, ζήτημα τὸ ὁποῖον εὐθὺς ἀμέσως ἐξ ἀρχῆς ἔπρεπε νὰ λύσῃ μονίμως καὶ ὁριστικῶς, καθιεροῦσα διὰ τὰς πληρωμὰς τὴν μεταλλικὴν δραχμήν, ἵνα καὶ ἡ ἀπελπισία τῶν ἐπαγγελματιῶν μὴ ἐπεκταθῇ καὶ οἱ δυστυχεῖς ἰδιοκτῆται, τὰ θύματα αὐτὰ τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου ἀνακουφισθῶσι. Καὶ ἐπροκάλεσεν οὕτω ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἀστόχου πολιτείας της τὴν ἀπεργίαν καὶ τὴν ἀπόφασιν τῶν ἐπαγγελματιῶν περὶ συγκροτήσεως συλλαλητηρίου. Ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις τὸ συλλαλητήριον, δὲν ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις τὸ συλλαλητήριον, μέχρι σήμερον δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐννοήσω, εἶδον μόνον μίαν χλιαρὰν διακήρυξιν τοῦ κ. Ἀνθούλη, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Μᾶλλον ὤθει εἰς τὸ συλλαλητήριον παρὰ ἐπρολάμβανε αὐτό.

§42Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Νὰ τὰ ἀπαγορεύσῃ ἠθέλατε σεῖς.

§43Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ τί ἤθελον ἐγώ, ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε καὶ ἠδύνατο νὰ λάβῃ προληπτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔλαβεν.

§44ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί μέτρα;

§45Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐπὶ παραδείγματι, ἂν ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς ἐδημοσίευε τὸ Διάταγμα περὶ ἄρσεως τοῦ Ἐνοικιοστασίου πρὸ ταύτης καὶ οὐχὶ μετὰ ταύτην, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου ἡ ἀπεργία δὲν θὰ ἐκηρύσσετο.

§46Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἐδημοσίευεν αὐτὸ τὸ τελευταῖον Διάταγμα, ἐφόσον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ τὰς προθέσεις τῶν ἐπαγγελματιῶν. Διότι, ὅπως εἴπατε καὶ σεῖς, τοὺς ἐθεώρει οἰκοκυραίους καὶ ὅτι τοιαῦτα μέτρα ἀνόητα δὲν ἤθελον τὰ ἐφαρμόσει. Εὐθὺς ὡς εἶδεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὴν πρόθεσίν των ἔσπευσε νὰ ὑποβάλῃ τὸ Διάταγμα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας πρὸς ὑπογραφήν.

§47Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν παλαίμαχον πολιτευτὴν καὶ Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅτι πρὸ ὀλίγου εἶπον, ἂν ἀπετέλει μέλος τῆς Κυβερνήσεως ὁμοιογενοῦς καὶ ἐν συνεννοήσει ἐνεργούσης, θὰ ἐμάνθανεν ἀπὸ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν συνάδελφόν του ὅτι ἡ ἀπεργία ἐπέκειτο. Ὁπωσδήποτε ἐδόθη ἡ διαταγὴ τὸ συλλαλητήριον νὰ διαλυθῇ βίᾳ.

§48Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔχετε λάθος, κ. συνάδελφε, ἔχετε ἐσφαλμένας πληροφορίας ὅτι ἐδόθη διαταγὴ νὰ διαλυθῇ τὸ συλλαλητήριον βίᾳ. Θὰ σᾶς εἴπω ὅταν ὁμιλήσουν καὶ οἱ ἄλλοι κύριοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ λάβουν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, πῶς ἐγένοντο τὰ πράγματα, ἀλλ’ ὀφείλω εὐθὺς ἀμέσως κατηγορηματικῶς νὰ διαψεύσω τὸ λεγόμενον ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε διαταγὴν νὰ διαλυθῇ τὸ συλλαλητήριον βία καὶ ἂν ἔχητε αὐτὴν τὴν διαταγήν, νὰ τὴν προσκομίσητε.

§49Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ φροντίσω νὰ ἐφοδιασθῶ μὲ αὐτήν.

§50Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τοιαύτη διαταγὴ δὲν ὑπάρχει.

§51Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Σᾶς λέγω τοῦτο μόνον· ὅτι μόνον ὑπάρχει διαταγὴ νὰ διαλυθῇ βίᾳ τὸ συλλαλητήριον, ἀλλὰ καὶ πῶς καὶ πότε θὰ γίνῃ χρῆσις τῶν ὅπλων, ὡς μὲ ἐβεβαίωσε καὶ ἀξιωματικὸς τῆς Χωροφυλακῆς.

§52Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ σᾶς βεβαιῶ ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία διαταγή.

§53Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἀναφέρητε τὸ ὄνομα αὐτοῦ τοῦ ἀξιωματικοῦ τῆς Χωροφυλακῆς.

§54Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν πιστεύω νὰ σᾶς κάμω αὐτὴν τὴν χάριν.

§55Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐγὼ νομίζω ὅτι, ἂν ὑπῆρχεν ἀξιωματικὸς ὁ ὁποῖος ἔδωκε τὴν πληροφορίαν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. βουλευτὴν ὅτι ὑπῆρχε διαταγή, αὕτη δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἦτο ἔγγραφος. Καὶ ἐφόσον ὁ κ. βουλευτὴς δὲν εἶχε εἰς χεῖράς του τὸ ἔγγραφον, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἐπὶ τῇ βάσει πληροφοριῶν νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην μιᾶς πληροφορίας, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀληθής.

§56Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δύνασθε νὰ μὴ τὸ πιστεύητε, ἡ Βουλὴ ὅμως γνωρίζει ἐμὲ καὶ ἠξεύρει ἂν πάντοτε λέγω τὴν ἀλήθειαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ χωροφυλακὴ ἥτις εἶναι κυρίως τὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον φρουρεῖ τὴν τάξιν, ἀνέλαβε τὴν τήρησιν αὐτῆς, ἐπικουρικῶς δὲ ἐτέθη ὑπὸ τὰς διαταγάς της μικρὸν τμῆμα τακτικοῦ στρατοῦ, ἵνα χρησιμοποιηθῇ τοῦτο ἐπικουρικῶς καὶ ἐν ἐσχάτῃ ἀνάγκῃ. Ἐν τούτοις ὅμως εἴδομεν τὸ μικρὸν τοῦτο τμῆμα τοῦ στρατοῦ νὰ τοποθετηθῇ εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, εἰς ὃ ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ σύρραξις μετὰ τῶν διαδηλωτῶν, ἐτέθη αὐτὸ ἀντιμέτωπον τῶν ἀπεργῶν, εἰς αὐτὸ δὲ ἐδόθη ἡ διαταγὴ νὰ ἐμποδίσῃ αὐτοὺς νὰ ἀνέλθουν τὴν ὁδὸν Πανεπιστημίου. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι δὲν ἐτοποθετήθη ἐκεῖ τυχαίως, ἀλλὰ σκοπίμως.

§57Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἤξευραν ἐκ τῶν προτέρων ὅτι θὰ γίνῃ σύρραξις.

§58Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πιθανολογεῖται πάντοτε εἰς τοιαύτας περιστάσεις.

§59Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἴπατε τί εἶναι ὁ Χριστοδούλου;

§60Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Θὰ εἴπω ἀμέσως. Ἐτέθη σκοπίμως ἐκεῖ, ἵνα δοθῇ ἀφορμὴ καὶ συκοφαντηθῇ καὶ πάλιν ὁ Στρατὸς καὶ νὰ γίνῃ ἐπίθεσις κατὰ γενναίου καὶ ἐντίμου ἀξιωματικοῦ, οὗτινος τὸ μόνον ἐλάττωμα εἶναι ὅτι εἶναι ἀφωσιωμένος εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ ἔχει τὸ στῆθός του διάτρητον ἐξ ἐχθρικῶν σφαιρῶν, χωρὶς νὰ δώσῃ κἂν διαταγὴν πρὸς πυροβολισμόν, τῶν ἀνδρῶν αὐτοῦ πυροβολησάντων αὐθορμήτως καὶ ἐξ ἐνστίκτου λόγῳ ἀφοπλισμοῦ καὶ κινδύνου τῆς ζωῆς των. Ἐπυροβόλησαν δὲ εἰς τὸν ἀέρα, ὡς ἀποδεικνύει τοὐλάχιστον ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουσι βεβαίως στρατοκράται 2, 3, 5, 10· ἂν θέλητε κατ’ αὐτῶν, εἶμαι σύμφωνος, πλειοδοτῶ μάλιστα νὰ καταδιωχθῶσι καὶ νὰ τιμωρηθῶσιν ἀπηνῶς, ἀλλὰ στῶμεν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο· πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει ὁ Ἐθνικὸς Στρατός, σύμβολον τῆς τιμῆς καὶ τοῦ μεγαλείου τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι μισθοφόρος ὡς ἄλλοτέ ποτε, προέρχεται ἐκ τῶν σπλάγχνων τοῦ λαοῦ, εἶναι τὸ στρατευόμενον αὐτοῦ τμῆμα, εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ὁποίου ἔχει ἐμπιστευθῆ ἡ τιμὴ καὶ ἡ ἀσφάλεια τῆς Ἑλλάδος.

§61Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἤθελον νὰ μάθω κατὰ τί κινδυνεύει ὁ Στρατός.

§62Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν κινδυνεύει βεβαίως ὁ Στρατός, ἀλλὰ κατασυκοφαντεῖται καὶ περιυβρίζεται, ἀποδιδομένων εἰς αὐτὸν τῶν σημερινῶν δυσκολιῶν τοῦ λαοῦ καὶ ἐνσπείρεται μῖσος μεταξὺ τῶν δύο, ὅπερ θεωρῶ ὀλέθριον καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις φέρει βαρυτάτην εὐθύνην, διότι δὲν ἀντεπεξέρχεται κατὰ τῆς ἐνεργουμένης ἀντιστρατιωτικῆς προπαγάνδας καὶ δὲν σπεύδει νὰ διακηρύξῃ τὴν ἀλήθειαν, ἥτις εἶναι ὅτι οὐχὶ ὁ Στρατὸς ἐν τῷ συνόλῳ, ἀλλ’ οἱ διοικήσαντες τὴν Χώραν πολιτικοὶ ἄνδρες εἶναι οἱ ὑπαίτιοι τῆς σημερινῆς καταστάσεως. Φέρει ἀκόμη μίαν βαρεῖαν εὐθύνην, κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν ἐγκληματικὴν ἀνοχὴν της ἔναντι τῶν ἀνατρεπτικῶν ἐν τῇ Χώρᾳ στοιχείων. Διότι, ἐκτὸς τῶν πληροφοριῶν καὶ τῶν δεδομένων, ἅτινα αὕτη ἀσφαλῶς ὡς ἐκ τῆς θέσεώς της θὰ ἔχῃ εἰς χεῖράς της, πάντες βλέπομεν νὰ ἔρχωνται ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος εἰδήσεις περὶ ἐντάσεως τῶν ἐνεργειῶν τῆς κομμουνιστικῆς προπαγάνδας, διαταράξεως τῆς τάξεως, ἀπεργίαι, διαφόρων εἰδῶν κρούσεις, ἐφημερίδες, βιβλία, περιοδικά, τὰ πάντα ἐτέθησαν εἰς κίνησιν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναρχικῶν σκοπῶν. Ἐν αὐτῇ τῇ πρωτευούσῃ καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ θέατρα καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ κινηματογράφοι χρησιμοποιοῦνται πρὸς εὐόδωσιν τῶν ἐγκληματικῶν σκοπῶν ὑπὸ τὴν ἀκαταπόνητον ἀνοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὑπ’ αὐτὰ τὰ ὄμματα αὐτῆς. Ἵνα μὴ κουράσω ἐπὶ πλέον τὴν Βουλήν, θὰ ἀρκεσθῶ νὰ ἀναφέρω γεγονότα τινα ἐκ τῆς ἡμέρας τῆς ἀπεργίας πρὸς διαπίστωσιν τῶν λεγομένων. Ὅλοι βεβαίως θὰ ἐμάθατε ὅτι μετὰ τὸν φόνον τοῦ σημαιοφόρου ἀναρχικοῦ οἱ κομμουνισταὶ ἐνεβάπτισαν τὴν σημαίαν των εἰς τὸ αἷμά του, παρέλαβον τὸ πτῶμα αὐτοῦ καὶ ἐντὸς ἐφημερίδος τὸν ἐγκέφαλόν του. Οἷα, κύριοι βουλευταί, θηριωδία. Καὶ περιέφερον πάντα ταῦτα ἐπὶ ὁλοκλήρους ὥρας, προσπαθοῦντες παντοιοτρόπως νὰ ἐξεγείρωσι τὸν λαὸν εἰς στάσιν. Τῆς Χωροφυλακῆς τότε μόνον ἀποφασισάσης νὰ παραλάβῃ τὸ πτῶμα, ὅταν δὲν ὑπῆρχεν ἐλπὶς ὅτι οἱ κομμουνισταὶ θὰ ἐπετύγχανον τὸ ἐπιδιωκόμενον ἀποτέλεσμα τῆς ἐξεγέρσεως. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ σεβαστός μοι κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπευθύνω πρὸς αὐτὸν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο εὐλαβῶς μίαν ἐρώτησιν. Προσέκρουσαν τὰ θηρία αὐτὰ εἰς τὸν ποινικὸν νόμον, ναὶ ἢ οὔ; Προσέκρουσαν. Τότε διατί δὲν συνελήφθησαν; Διατί δὲν ἐτιμωρήθησαν; Διατί οὐδὲν μέχρι σήμερον κατ’ αὐτῶν δὲν ἐνηργήθη; Ἀλλὰ καὶ κατόπιν, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν κηδείαν, νέαι ἔκτροποι σκηναὶ ἔλαβον χώραν. Οἱ ἀναρχικοὶ ᾄδοντες ᾄσματα ξένης προελεύσεως, προπαγανδιστικῆς φύσεως, δὲν ἐπέτρεψαν οὐδὲ κἂν τὴν χριστιανικήν, τὴν θρησκευτικὴν ταφὴν τοῦ νεκροῦ. Θὰ μοὶ εἴπῃ ἴσως τις, κύριοι, τί νὰ κάμωμεν, αὐταὶ εἶναι αἱ ἀτομικαὶ ἐλευθερίαι. Ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν θέλει τοιαύτας ἐλευθερίας, ἐρέτωσαν λέγων ἐλευθερίαι αἵτινες στρέφονται κατὰ τῆς Πατρίδος αὐτοῦ καὶ κατὰ τῆς θρησκείας αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§64Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ σύμπτωσιν διαδέχομαι εἰς τὸν λόγον τὸν ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος συνάδελφον καὶ λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω πρὸς ὅσα εἶπε, διότι τινὰ μὲν ἐξ αὐτῶν εἶναι ἐσφαλμένα, ἄλλα ἐξ ἐσφαλμένων πληροφοριῶν, ἀναληθῆ. Ἐν Χώρᾳ πεπολιτισμένῃ, κύριοι βουλευταί, οἵα εἶναι ἡ Ἑλλάς, δέον νὰ ἐπιτρέπεται πᾶσα ἐκδήλωσις γνώμης, ἀφορώσης τὰ δημόσια πράγματα καὶ πρέπει νὰ προστατεύεται πᾶσα προσπάθεια, ἥτις ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν δικαιωμάτων ἀτόμων ἢ ὁμάδος πολιτῶν καὶ οὐχὶ νὰ καταπνίγεται διὰ τῆς βίας. Ἀλλὰ διὰ νὰ προστατεύεται ἡ τοιαύτη προσπάθεια δὲν πρέπει νὰ ἐξέρχεται τῶν ὁρίων, τὰ ὁποῖα διαγράφουν οἱ νόμοι καὶ ἡ καλῶς ἐννοουμένη ἠθικὴ πολιτική. Ἡ ἀπεργία τῶν ἐπαγγελματιῶν κατὰ τὴν 10ην τρέχοντος δὲν ἦτο πρᾶξις παράνομος. Οἱ ἐπαγγελματίαι εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἀπεργήσωσιν, ἀσχέτως ἂν οὕτω κακῶς ἐξυπηρέτουν τὰ συμφέροντά των. Τὸ ἀπεργεῖν ἔχει ἀναγνωρισθῆ ὡς δικαίωμα τῶν ἐπιθυμούντων νὰ ἀπεργῶσι.

§65Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι.

§66Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτό, σοφὲ καὶ σεβαστέ μου συνάδελφε, ἔχει ἀναγνωρισθῆ ὑφ’ ὅλων τῶν πεπολιτισμένων Κρατῶν. Πρέπει ὅμως ἡ τοιαύτη ἐνέργεια νὰ μὴ προσκρούει εἰς τοὺς νόμους. Οἱ ἐπαγγελματίαι ἀπεργήσαντες δὲν παρενόμησαν. Καὶ δι’ αὐτὸ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἡ χρῆσις τῶν ὅπλων δὲν ἐστρέφετο ἐναντίον των. Αἱ αἱματηραὶ σκηναὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὀφείλονται ἀποκλειστικῶς εἰς τοὺς ὀπαδοὺς τῆς κοινωνικῆς αἱρέσεως, ἥτις ἀποκαλεῖται «κομμουνισμὸς» καί τινες τῶν ὁποίων παρεισέφρυσαν σκοπίμως εἰς τὰς τάξεις τῶν ἀπεργησάντων ἐπαγγελματιῶν κατὰ τὴν ὥραν τῆς διαδηλώσεως αὐτῶν. Οἱ ὀπαδοὶ τῆς αἱρέσεως αὐτῆς διακηρύσσουν ἀπεριφράστως ὅτι ἐπιδιώκουσι τὴν ἐπιβολὴν τῶν ἀρχῶν των διὰ παντὸς μέσου, δι’ αἱματηρῶν ἐπαναστάσεων καὶ διὰ τῆς ἐξοντώσεως ἔτι τῶν ἀντιστρατευομένων εἰς αὐτούς. Δράττονται πάσης εὐκαιρίας διὰ νὰ δημιουργήσουν ταραχὰς καὶ νὰ προκαλέσουν αἱματοχυσίαν, διότι νομίζουν ὅτι οὕτως ἐξυπηρετοῦσι τὰς ἐσφαλμένας θεωρίας των. Συνεπεῖς πρὸς τὴν ἀρχήν των αὐτὴν ἐνόμισαν ὅτι ἡ διαδήλωσις τῶν ἀπεργῶν ἐπαγγελματιῶν ἦτο κατάλληλος εὐκαιρία ὅπως προκαλέσωσιν αἱματοχυσίαν. Καὶ τὸ κατώρθωσαν ἐπιτεθέντες κατὰ τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως, ἐξαναγκάσαντες αὐτὰ νὰ πυροβολήσωσιν. Αἱ τοιαῦται ἐνέργειαί των θέτουσιν αὐτοὺς ἐκτὸς τοῦ νόμου καὶ ὡς πρὸς τοιούτους δέον νὰ ἀποβλέπῃ τὸ Κράτος. Δὲν εἶναι τῆς παρούσης ὥρας νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὰς ἐστερημένας λογικῆς καὶ ἠθικῆς βάσεως δοξασίας των. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἠθικὴν βάσιν ἡ ἰδεολογία ἐκείνη, ἥτις ἐπιδιώκει οὐχὶ τὴν καλυτέρευσιν τῶν δυστυχούντων, ἀλλὰ τὴν χειροτέρευσιν τῶν εὐτυχούντων, ὡς συμβαίνει μὲ τὴν κομμουνιστικὴν ἰδεολογίαν. Ὁ κυριώτερος σκοπὸς τῶν ὀπαδῶν της εἶναι ὄχι νὰ δημιουργήσουν μίαν τράπεζαν διὰ τὸν πτωχὸν Λάζαρον, ὁ ὁποῖος ἀποζεῖ ἐκ τῶν ψιχίων τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου, ἀλλὰ νὰ καταστρέψουν ἀπὸ ἓν ἀδικαιολόγητον μῖσος τὴν τράπεζαν τοῦ πλουσίου. Θέλουν νὰ καταστήσουν ὅλους δυστυχεῖς, φρονοῦντες ὅτι τῶν πολλῶν ὁ θάνατος οὐκ ἔστι θάνατος. Καὶ ταῦτα λέγων δὲν ἀποσκοπῶ ποσῶς νὰ ὑπεραμυνθῶ τῶν πλουσίων ἐκείνων, οἵτινες εὐωχοῦνται σκανδαλωδῶς καὶ κτίζουν βυζαντινὰς ἐκκλησίας εἰς τὰς κατοικίας των. Ἂν ὁ κομμουνισμὸς ἐπιδιώκει διὰ νομίμων μέσων τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως τῶν δυστυχούντων καὶ τὴν ἐπικράτησιν τῆς τοιαύτης ἀρχῆς διὰ τῆς πολιτικῆς κονίστρας, ἐγὼ θὰ ἐτασσόμην πρῶτος ὑπὸ τὴν σημαίαν αὐτοῦ ὡς πιστὸς στρατιώτης. Τὰ μέσα καὶ αἱ ἔκνομοι ἐνέργειαι τῶν κομμουνιστῶν, διὰ τῶν ὁποίων προσπαθοῦσιν οὗτοι νὰ καταλύσωσι τὸ σημερινὸν κοινωνικὸν καθεστὼς κατέστησαν γνωστὰ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εὐθύνεται αὕτη, διότι δὲν ἔλαβεν ἐναντίον αὐτῶν οὔτε λαμβάνει τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Τὸ ὅτι τὰ ὄργανα τῆς τάξεως εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πυροβολήσωσιν ἀμυνόμενα οὐχὶ κατὰ τῶν ἐπαγγελματιῶν, ἀλλὰ κατὰ τῶν ἐπιτεθέντων κομμουνιστῶν, δὲν βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν. Οὔτε εἶναι δυνατὸν Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ διατάξῃ τὴν χρῆσιν τῶν ὅπλων καὶ δὴ ὁ νῦν Ὑπουργὸς κ. Τσαλδάρης. Καὶ κακῶς ὁ προλαλήσας συνάδελφος ὡμίλησε περὶ τοιαύτης διαταγῆς. Ἔχει ἐσφαλμένας πληροφορίας. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ἔγκειται, ὡς εἶπον, εἰς τὸ ὅτι αὕτη ἀδρανεῖ τελείως πρὸ τῶν κομμουνιστικῶν ἐνεργειῶν, οἵτινες ἐνθαρρυνόμενοι ὑπὸ τῆς τοιαύτης κυβερνητικῆς ἀδιαφορίας, ἐπωφελοῦνται πάσης ἀνωμαλίας καὶ ἐργατικῆς ἀπεργίας διὰ νὰ προκαλῶσιν αἱματοχυσίαν, προσπαθοῦντες οὕτω νὰ καταστήσωσι μισητὸν τὸ Κράτος εἰς τὸν ἐργατικὸν κόσμον. Τοῦτο ἔπραξαν κατὰ τὴν ἀπεργίαν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ κατὰ τὴν ἀπεργίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν. Καὶ δὲν ἔχει μόνον τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προστατεύσῃ τὴν τάξιν καὶ τὸ κοινωνικὸν καθεστώς. Καὶ εἶναι τόσον μᾶλλον ἐπιτακτικὴ ἡ ὑποχρέωσις αὐτή, καθόσον οἱ κομμουνισταὶ δὲν στρέφονται μόνον κατὰ τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ κατὰ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ Ἔθνους. Καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι προσπαθοῦσι νὰ διαφθείρωσι τὴν πατριωτικὴν ψυχὴν τῶν νέων καὶ νὰ ἀπομακρύνωσιν αὐτοὺς ἀπὸ τὴν ἰδέαν τῆς Πατρίδος καὶ τῆς Θρησκείας. Λαμβάνοντες ὁδηγίας ἀπὸ τὴν Μέκκαν τοῦ κομμουνισμοῦ, ἀπὸ τοὺς αἱμοσταγεῖς ἀνθρώπους τῆς Μόσχας, καταβάλλουν συστηματικὴν προσπάθειαν ὅπως καταστρέψουν τὴν γλῶσσαν καὶ τὴν θρησκείαν καὶ ὅπως συντρίψουν τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα διὰ τῆς αὐτονομήσεως τῆς Μακεδονίας.

§67Φ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Αὐτοὶ νομίζουν ὅτι ὁ κομμουνισμὸς εἶναι θρησκεία.

§68Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί, ἀλλὰ θρησκεία ἄνευ Θεοῦ. Ὁ ὑπέροχος δημιουργὸς τῆς χριστιανικῆς θρησκείας, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ θέλουν νὰ καταστρέψουν, εἶναι ὁ πραγματικὸς σοσιαλιστής, διότι διεκήρυξε τὸ ὅτι «ὃ σὺ μισεῖς ἑτέρῳ μὴ ποιήσῃς» καὶ «ἂν ἔχῃς δύο χιτῶνας νὰ δίδῃς τὸν ἕνα εἰς τὸν πτωχόν». Ἐπεβλήθη ἡ θρησκεία αὐτή, διότι δὲν εἶχεν εἰς τὸ πρόγραμμά της αἱματηρὰς ἐπαναστάσεις καὶ τὴν ἐξόντωσιν ἄλλων συνανθρώπων, ἣν ἔχουσιν ὡς μέσον οἱ κομμουνισταί. Τὴν θρησκείαν αὐτὴν θέλουν νὰ καταργήσουν καὶ τὴν θείαν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν νὰ ὑποκαταστήσουν διὰ μαλιαροκομμουνιστικῆς τοιαύτης. Καὶ τοῦτο, διὰ νὰ συντρίψουν τὸν πυρῆνα, πέριξ τοῦ ὁποίου ἀναστρέφεται ὁ Ἑλληνισμὸς καὶ ἑνοῦνται εἰς ἓν Ἔθνος, διὰ νὰ θραύσουν τὸν κρῖκον, ἔστω καὶ ἀσθενῆ τοιοῦτον, ὁ ὁποῖος συνδέει ἡμᾶς μὲ ἕνα ἄφθαστον κόσμον πολιτισμοῦ καὶ διανοήσεως μὲ τὸν Ἑλληνισμὸν τῆς ἀρχαιότητος. Σατανικῶς ἐργάζονται διὰ τὴν διάλυσιν τοῦ στρατεύματος, ἐμβάλλοντες διὰ συστηματικῆς προπαγάνδας τὸ ἀντιστρατιωτικὸν πνεῦμα εἰς τοὺς στρατιώτας. Ἡ κατάργησις τῶν στρατῶν θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον δι’ ὅλην τὴν ἀνθρωπότητα. Ἀλλ’ ἐφόσον ἡμεῖς περιβαλλόμεθα ὑπὸ ἐχθρῶν καὶ ἀσπόνδων φίλων ἐποφλαμιώντων ἐδάφη Ἑλληνικά, ἡ τοιαύτη ἐνέργεια εἶναι αὐτόχρημα προδοσία καὶ ἡ διάλυσις τοῦ στρατοῦ ἐθνικὴ αὐτοκτονία. (Χειροκροτήματα). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὐτονόμησιν τῆς Μακεδονίας, ἂς γνωρίζωσιν οἱ κομμουνισταὶ καὶ οἱοιδήποτε ἄλλοι καὶ δὴ ἂς μάθωσιν ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἐλθόντας ὡς ἐθελονταὶ ἀπὸ τὰς ἐσχατιὰς τῆς γῆς διὰ νὰ πολεμήσωμεν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσίν της, ὅτι τὴν Μακεδονίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἐγκατεσπαρμένη ἀπὸ ὀστᾶ Ἑλλήνων στρατιωτῶν, οὐδεὶς θὰ δυνηθῇ νὰ τὴν ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἂς μάθωσιν ἐπὶ πλέον ὅτι οἱ τοιαῦτα μέσα ἀκολουθοῦντες πρὸς ἐπικράτησιν εἰς τοὺς πολιτικούς των ἀγῶνας καὶ οἱ δολοφονοῦντες πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν τοὺς πολιτικούς των ἀντιπάλους εἶναι ἐκτὸς νόμου καὶ ἐκτὸς πολιτικῆς τιμῆς καὶ δὲν ἔχουσι θέσιν ἐν τῇ πολιτικῇ κονίστρᾳ, πολλῷ δὲ μᾶλλον δὲν ἔχουσι θέσιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. (Χειροκροτήματα).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§70Α. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπέβαλον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν γνωστὴν ἤδη ἐπερώτησιν, διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ ὅπως ἐπιδιώξῃ αὕτη τὸ δικαίωμα ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποκλεισθοῦν ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Νομίζω ὅτι ἔχομεν ἱερὰν ὑποχρέωσιν ἔναντι τῶν παραδόσεων τοῦ Ἔθνους ἡμῶν ὅπως σεβασθῶμεν τὴν τιμὴν αὐτοῦ. Δὲν δύναται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅπου εὑρίσκεται ἡ ἀντιπροσωπεία τοῦ γνησίου καὶ τιμίου Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ παρακάθηνται καὶ ἀντιπρόσωποι τῆς Μόσχας, τῆς Σοβιετικῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως.

§71ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ λαὸς τοὺς ἐξέλεξεν.

§72Α. ΜΕΛΑΣ. Τοὺς ἐξέλεξαν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι δὲν τοὺς ἐγνώριζον τί ἦσαν.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Ἦσαν πολῖται Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζον πολὺ καλὰ τί ἔκαμαν.

§74Α. ΜΕΛΑΣ. Ὑπάρχει σήμερον κατατεθειμένον ἔγγραφον ἐκ μέρους τῆς Δʹ Διεθνοῦς πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ λεγομένου Ἑνιαίου Μετώπου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτίθεται ἡ Μόσχα ἐναντίον αὐτῶν δριμύτατα διὰ τὴν ἐπιδειχθεῖσαν μέχρι σήμερον ἀδράνειαν ἐκ μέρους αὐτῶν. Οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ λέγει εἰς αὐτοὺς ὅτι ἀρκετὰ χρηματικὰ ποσὰ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς διὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς προπαγάνδας καὶ τῶν κινημάτων ἐν Ἑλλάδι.

§75ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ ὑπάρχει τὸ ἔγγραφον αὐτό;

§76Α. ΜΕΛΑΣ. Εἰς τὴν ὁδὸν Σόλωνος, εἰς τὸ Τμῆμα Ἀσφαλείας. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι δέον νὰ λάβωμεν μέτρα δραστήρια ἐναντίον τῆς κινήσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Βεβαίως εἶναι εὔκολον νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν ὑφίσταται κίνδυνος κομμουνισμοῦ ἐν Ἑλλάδι, δυστυχῶς ὅμως ἄν λάβωμεν τὰς στατιστικὰς τῶν Κρατῶν εἰς τὰ ὁποῖα ἐγκατεστάθη μία κομμουνιστικὴ πρεσβεία, θὰ ἴδωμεν ὅτι πρὸ τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν πρεσβειῶν αὐτῶν ὁ ἀριθμὸς τῶν κομμουνιστῶν ἦτο ἐλάχιστος, ἐνῷ σήμερον ἔφθασεν εἰς σημεῖον σχεδὸν τρομακτικὸν δι’ ἡμᾶς. Ἐνόμισε δυστυχῶς ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχῃ μίαν ἐμπορικὴν σύμβασιν μετὰ τῶν Σοβιέτ, ὤφειλε νὰ ἀναγνωρίσῃ καὶ τὸ Σοβιετικὸν καθεστώς, ἀλλὰ δὲν ὑπελόγισε δυστυχῶς καὶ ποίους κινδύνους ἠδύνατο νὰ ἐπιφέρῃ εἰς τὸ Κράτος αὐτὴ ἡ ἀναγνώρισις τοῦ Σοβιετικοῦ αὐτοῦ καθεστῶτος. Καὶ βλέπομεν σήμερον, κύριοι, ὅτι ἡ κίνησις αὐτὴ ἐνετάθη μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε νὰ ὑπάρχουν ἀκόμη συνάδελφοι ἐνταῦθα καὶ νὰ λέγωσιν ὅτι κακῶς ἔπραξεν ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις, ἥτις ἀντιπροσωπεύει τὸν γνήσιον Ἑλληνικὸν λαόν, καταδιώξῃ τοὺς κομμουνιστάς. Νομίζω, κύριοι, ὅτι δέον νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως οὐ μόνον λάβῃ μέτρα δρακόντεια ἐναντίον τῶν κινήσεων αὐτῶν, ἀλλὰ νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ νὰ ἀποκλείσῃ ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν Σοβιέτ.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρανιωτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§78Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν μίαν ἐπερώτησιν ἀφορῶσαν εἰδικῶς τὸν κομμουνισμὸν καὶ ἐμπνευσθεῖσαν ὄχι ἀπὸ τὰς τελευταίας αἱματηρὰς ἐπιδείξεις, εἰς τὰς ὁποίας ὁ κομμουνισμὸς προέβη, ἀλλ’ ἀπὸ παρατηρήσεις γενικωτέρας. Τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα ἐμεσολάβησαν καὶ ἡ ἔκτασις τῆς σημερινῆς συζητήσεως καθιστοῦν συναφῆ πρὸς τὸ συζητούμενον θέμα τὴν ἰδικήν μου ἐπερώτησιν καὶ μοὶ ἐπιτρέπουν νὰ συγχωνεύσω τὰ δύο θέματα ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Βουλὴν. Ὁ κομμουνισμός, τοῦ ὁποίου ἡ ἀνάμιξις εἰς τὰ τελευταῖα αἱματηρὰ γεγονότα ἐμνημονεύθη ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, εἶναι καταδεδειγμένον ὅτι ὡς κόμμα δὲν ἀποτελεῖ σπουδαῖόν τι. Ἀναμφισβητήτως καὶ ὡς κόμμα δὲν ἀποτελεῖ ἀμελητέαν ποσότητα· ἀπεδείχθη ἀρκετὸν ὥστε νὰ ἔχῃ ἐκλέξει ἀνὰ τὴν Χώραν δύο δημάρχους, νὰ ἔχῃ ἐκλέξει διακοσίους περίπου κοινοτικοὺς συμβούλους καὶ δέκα βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι μετέχουν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ πέραν τῶν ἐκλογικῶν του δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι ἀρκοῦν ὥστε νὰ δίδουν τὴν ἀπόδοσιν ταύτην, ὁ κομμουνισμὸς ἔχει ὡς στρατιὰν μίαν ἄλλην δύναμιν σπουδαίαν καὶ πολυάριθμον. Ἔχει πρὸ παντὸς τὴν νεολαίαν καὶ ἔχει πλὴν αὐτῆς ἕνα σημαντικὸν ἀριθμὸν ἀνδρῶν εἰς τὸν Στρατόν, ὁ ὁποῖος δὲν μετέχει βεβαίως τῶν ἐκλογῶν, ὡς ἐπίσης καὶ μέγαν ἀριθμὸν γυναικῶν, ἐργατριῶν, φοιτητριῶν καὶ ἄλλων. Ἀλλ’ ἂν σήμερον ὁ κομμουνισμὸς ὡς κόμμα δὲν εἶναι ἐξαιρετικῶς σημαντικός, εἶναι ὅμως ἀναμφισβητήτως σημαντικώτατος ὡς συνωμοτικὴ ὀργάνωσις. Διότι ἀποτελεῖ πράγματι συνωμοτικὴν ὀργάνωσιν πρὸς ἀνατροπὴν τοῦ κειμένου κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως τὴν σημαντικωτέραν καὶ κατ’ ἀριθμὸν καὶ κατὰ δρᾶσιν, ἀπὸ ὅλας τὰς ὀργανώσεις, οἵας εἶδε ποτὲ ἡ Ἑλλάς. Αἱ διακλαδώσεις τῆς ὀργανώσεως ταύτης εἶναι πολλαὶ καὶ ποικίλλαι. Μεταξὺ τῶν πρώτων εἶναι ἡ διακλάδωσις ἡ ἀφορῶσα τὴν λεγομένην «ἀντικατασκοπείαν». Ὁ ὅρος «ἀντικατασκοπεία» χρησιμοποιεῖται σκοπίμως διὰ νὰ παριστᾷ τὸν κομμουνισμὸν ἀμυνόμενον ἔναντι κατασκοπείας ἣν αὐτὸς ὑφίσταται, ἐνῷ πρόκειται ἁπλῶς περὶ κατασκοπείας. Ἡ εἰδικὴ αὕτη ὀργάνωσις φέρει ὡς ἐπίθετον μίαν Ρωσσικὴν ἔκφρασιν —διότι ἡ Ρωσσικὴ γλῶσσα εἶναι, ὡς γνωστόν, ἡ μητρικὴ γλῶσσα τοῦ κομμουνισμοῦ—«γιατσέϊκα». Ἡ ὀργάνωσις αὕτη παρακολουθεῖ ὅλην τὴν κρατικὴν κίνησιν, ἰδίως τὴν κίνησιν τοῦ Στρατοῦ, τὰ τοῦ ἐφοδιασμοῦ τοῦ Κράτους καὶ πᾶν ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν διπλωματίαν καὶ ἰδιαιτέρως ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς κρατικὰς ἐνεργείας ἔναντι τοῦ κομμουνισμοῦ. Χαρακτηριστικὸν τῆς ἱκανότητος μὲ τὴν ὁποίαν ἀσκεῖται ἐν προκειμένῳ ἡ κομμουνιστικὴ προσπάθεια εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον παρετήρησα πρὸ ὀλίγων ἀκριβῶς ἡμερῶν. Τὴν 11ην Ἰανουαρίου 1927 ἡ Διεύθυνσις Κρατικῆς Ἀμύνης ὑπέβαλεν εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα ἓν ἀπόρρητον καὶ ἀπολύτως ἐμπιστευτικὸν ἔγγραφον ἀφορῶν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς ὑπηρεσίας ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. Τὴν 5ην Μαρτίου 1927 τὸ ἀπόρρητον καὶ ἐμπιστευτικὸν ἔγγραφον ἐδημοσιεύθη ἐπὶ λέξει εἰς τὸν «Ριζοσπάστην». Ἡ ἐπιτυχία αὕτη δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἐξαιρετικὴ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν ὅτι ὁ κομμουνισμὸς ἔχει ἰδιαιτέρως προσέξει νὰ προσεταιρισθῇ ὅσους δύναται περισσοτέρους δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὅταν ἡ Λέσχη τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατήρτιζε τὴν βιβλιοθήκην της, ἓν ἐκ τῶν μελῶν τῆς Λέσχης προσεφέρθη νὰ τροφοδοτήσῃ τὴν βιβλιοθήκην μὲ χρήσιμα καὶ ἄφθονα βιβλία. Τὰ προσήγαγε πράγματι καὶ ἔκπληκτοι οἱ ἰθύνοντες τὴν Λέσχην εἶδον ὅτι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς πλήρους κομμουνιστικῆς βιβλιοθήκης, τὴν ὁποίαν ὁ κύριος οὗτος εἶχε προσκομίσει διὰ νὰ μορφωθοῦν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι.

§79Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἦτο ὁ κ. Καψάλης....

§80Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι αὐτὸς ἦτο.

§81Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν νὰ προβῇ ἐναντίον του εἰς ἀνακρίσεις καὶ νὰ τὸν ἀπολύσῃ ἀμέσως, διότι κατ’ ἐμὲ εἶναι αἶσχος τοιοῦτος ἄνθρωπος νὰ διατηρεῖται καὶ νὰ λέγεται δημόσιος ὑπάλληλος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον εἶναι ἓν μικροαστικὸν Κράτος.

§82Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Πρὸ ἡμερῶν ὅταν ἐκηρύχθη ἡ ἀπεργία τῶν ἐπαγγελματιῶν, θὰ ἀνεγνώσατε ἴσως ἓν ἀνακοινωθέν, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη δῆθεν ἐκ μέρους τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὡμίλει πρὸς τὸ Κράτος κατὰ τρόπον ἀφαντάστως ἀνάρμοστον. Τὸ ἀνακοινωθὲν τοῦτο τὸ εἶχε συντάξει ὁ κ. Καψάλης καὶ τὸ ἐδημοσίευσεν ὡς προερχόμενον ἐκ τῆς Λέσχης τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§83Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἀκριβῶς τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ ἐπληροφορήθην ὅτι ὁ ὑπάλληλος οὗτος ἀνήκει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀγνοῶ τὰ κοινωνικὰ ἢ οἱασδήποτε φύσεως φρονήματα τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαλλήλου. Ἀλλ’ ἀκριβῶς τὸ ἔγγραφον τοῦτο, τοῦ ὁποίου ἡ ἀπρέπεια ἦτο εἰς ὅλους ἁπτή, μὲ ἠνάγκασεν ὥστε νὰ λάβω ὅλα τὰ προσήκοντα μέτρα ἵνα ὁ ὑπάλληλος οὗτος τιμωρηθῇ παραδειγματικῶς.

§84ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ἀπολυθῇ.

§85Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχουν ὅμως διατυπώσεις καὶ διαδικασίαι προκειμένου περὶ τιμωρίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρίδωμεν, διότι εἶναι καθιερωμέναι ἐκ τῶν κειμένων νόμων.

§86ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ κάμωμεν ψήφισμα.

§87Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ ἦτο μεγάλη τιμὴ διὰ τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν νὰ ἀποβληθῇ ἐκ τῆς ὑπηρεσίας διὰ ψηφίσματος.

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§89Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἁρμόζει εἰς τὴν Βουλήν.

§90ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οἱ ὑπάλληλοι τὸ ἀπεδοκίμασαν;

§91Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ ἀπεδοκίμασαν ἅμα ἔληξεν ἡ ἀπεργία. (Θόρυβος).

§92Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑποθέτω ὅτι δικαιολογεῖται τόση νευρικότης καὶ τόση ἀγανάκτησις τῆς Βουλῆς προκειμένου περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου μεμονωμένου, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ λόγον τῶν πράξεών του κατὰ τοὺς κειμένους νόμους. Διότι, ὅ,τι εἶναι εὐχάριστον γεγονός, εἶναι ὅτι ἡ Ἕνωσις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πρώτη αὐτὴ ἔσπευσε νὰ ἀποκηρύξῃ καὶ νὰ καταδικάσῃ τὴν πρᾶξιν τοῦ ὑπαλλήλου τούτου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχε καθῆκον νὰ πράξῃ δὲν τὸ παράλειψε, δηλαδὴ ἐνήργησε τὴν ἀπαιτουμένην ἀνάκρισιν καὶ ἐκάλεσε τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν εἰδικῶς πρὸς ἀπόλυσιν. Ὁ ὑπάλληλος ἔχει προθεσμίαν νὰ ἀπολογηθῇ ἐντὸς δεκαπενθημέρου, παρελθούσης δὲ τῆς προθεσμίας ταύτης θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, διότι ἡ πρᾶξίς του εἶναι κατάφωρος, ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς οἰκονομικῆς ὑπηρεσίας θὰ πράξῃ ὅ,τι ἐπιβάλλεται χάριν τῆς ἀνορθώσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ γοήτρου.

§93Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἦτο ὑπογεγραμμένον ἀπὸ ποῖον; Διότι νομίζω ὅτι ὑπεγράφετο ἀπὸ τὸν κ. Καψάλην μόνον.

§94Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ὄχι, ἀλλὰ μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ οἱ ὑπάλληλοι διεκήρυξαν ὅτι δὲν τὸ εἶχον συντάξει αὐτοί.

§95Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἀτίμου αὐτοῦ δημοσιεύματος συνῆλθον ἀμέσως ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι καὶ ἐν ἀγανακτήσει συνέταξαν μίαν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσαν αὐθημερὸν εἰς ὅλας τὰς Ἀθηναϊκὰς ἐφημερίδας.

§96Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πότε ἐδημοσιεύθη;

§97Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ δήλωσις εἶναι τῆς 11ης Μαρτίου.

§98Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἄρα δὲν εἶναι αὐθημερόν.

§99Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ Ἕνωσις λοιπὸν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐδημοσίευσε τὸ ἑξῆς ἀνακοινωθὲν (ἀναγινώσκει): «Ἡ Ἕνωσις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων λαβοῦσα γνῶσιν.... κλπ.»

§100Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὁ κ. Καψάλης δὲν ὑπεγράφετο ἐν ὀνόματι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλ’ ἐν ὀνόματι τῆς Συνομοσπονδίας. Τοῦτο εἶναι κάτι τι διαφορετικόν.

§101Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ Ἕνωσις ὑπάγεται εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν.

§102Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡ Ἕνωσις ὀρθῶς ἔκαμε διαψεύσασα τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς Συνομοσπονδίας.

§103Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ὁμιλοῦν καὶ διαψεύδουν ἐν ὀνόματι τῆς Ἑνώσεως τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Παραμένει ἀκεραία ἡ εὐθύνη τῆς Συνομοσπονδίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, παρακαλῶ δὲ τὴν Κυβέρνησιν νὰ διατάξῃ ἀνάκρισιν ὄχι ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Καψάλην, ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Συνομοσπονδίαν, ὑπεύθυνον διὰ τὰ ὄντως πρωτοφανῆ αἴσχη τοῦ ἀνακοινωθέντος αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα ὑβρίζουν ὁλόκληρον τὸ Κράτος, ἰδιαίτατα ὅμως τὴν Κυβέρνησιν, κατηγορουμένην ὅτι καὶ τὰς τουαλέττας τῶν συζύγων των οἱ Ὑπουργοὶ τὰς λαμβάνουν ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου. Ἀπορῶ πῶς μετὰ τοιαύτας ἀτίμους συκοφαντίας ἡ Κυβέρνησις δὲν διέταξε νὰ γίνῃ ἀμέσως ἀνάκρισις καὶ ἄμεσος ἀπόλυσις τοιούτων ἀτίμων συκοφαντῶν.

§104Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Πλὴν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς ἔλαβε διὰ τὸν ἐν λόγῳ ὑπάλληλον καὶ οἱ λοιποὶ ὑπάλληλοι αὐθορμήτως—καὶ τὸ λέγω τοῦτο πρὸς τιμήν των— καὶ ἄνευ ὑποδείξεως τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, συνῆλθον καὶ ἀπεκήρυξαν διὰ πρωτοκόλλου τὸν ἐν λόγῳ ὑπάλληλον. Διετάχθησαν ἀνακρίσεις καὶ ἂν ἐκ τούτων ἤθελεν ἀποδειχθῆ ὅτι καὶ ἡ Συνομοσπονδία ὁλόκληρος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἴτε οἱοσδήποτε ἄλλος εἶναι ὑπεύθυνος, ἡ ἀνάκρισις θέλει ἐπεκταθῆ καὶ κατ’ αὐτῶν καὶ θέλουν τιμωρηθῆ αὐστηρότατα κατὰ τοὺς κειμένους νόμους.

§105Ι. ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ. Εἴπατε πρὸ ὀλίγου ὅτι εἷς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, προϊστάμενος κάποιας ἄλλης Ὁμοσπονδίας, προσεφέρθη νὰ μεσολαβήσῃ μεταξὺ τῶν ἀπεργῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς ἐρωτῶ· ἐπιτρέπεται εἰς ἕνα ὑπάλληλον νὰ παίξῃ τὸν ρόλον μεσάζοντος μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἀπεργῶν; Αὐτὸ δὲν εἶναι ὑβριστικὸν διὰ τὸ Κράτος;

§106Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι. Ἀνέγνωσα τὸ ἀνακοινωθὲν τὸ δημοσιευθέν. Δὲν ἐλάβομεν οὐδὲν μέτρον.

§107Ι. ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ἡ αὐτὴ ἰταμότης, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν λέξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπάρχει καὶ εἰς τὸ δεύτερον ἀνακοινωθέν.

§108Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). (Ἀποτεινόμενος πρὸς τὸν κ. Κρανιωτάκην) Ἐπιτρέπετε; Σᾶς ζητῶ συγγνώμην. Τὸ ἀνακοινωθὲν ἀναφέρει ὅτι διέθετε τὸν κ. Ζαβιτσᾶνον. Τοιαύτη ὅμως διάθεσις δὲν ἐξεδηλώθη, οὐδὲ ἐπραγματοποιήθη. Δὲν δύναται λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα ἐναντίον τῆς Ὁμοσπονδίας.

§109Ι. ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ. Εἴπατε ὅτι ἀνέλαβε τὸν ρόλον τοῦ μεσάζοντος.

§110Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Εἷς ἄλλος κλάδος τῆς κομμουνιστικῆς ὀργανώσεως εἶναι ὁ κλάδος τῆς κομμουνιστικῆς νεολαίας. Ἡ κομμουνιστικὴ νεολαία ἀποτελεῖται ἀπὸ 6–8 χιλιάδας μελῶν, δραστηριωτάτων, διαθετόντων ὅλην τὴν ὁρμὴν τῆς ἡλικίας των καὶ τῆς ἀγνοίας των. Οἱ ἀποτελοῦντες τὴν νεολαίαν εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰς κεφαλὰς τῶν διαδηλώσεων, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν ἑκάστοτε τάς συρράξεις, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν τὰς σκηνοθετημένας ἀποδοκιμασίας ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, ὅσων τὸ γόητρον ἔχει συμφέρον ὁ κομμουνισμὸς νὰ καταρρίψῃ. Ἡ κομμουνιστικὴ δρᾶσις παρὰ τῇ νεολαίᾳ ἐπεκτείνεται ἰδιαιτέρως ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ. Εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ὑπάρχουν συγκεκροτημένοι κυρίως δύο κομμουνιστικοὶ πυρῆνες· ὁ κομμουνιστικὸς πυρὴν τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς καὶ ὁ κομμουνιστικὸς πυρὴν τῆς Νομικῆς Σχολῆς. Ὁ κομμουνισμὸς ἐσκέφθη ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ διδάξουν εἰς τὸ μέλλον τοὺς Ἑλληνικὰς γενεάς, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐμπεποτισμένοι μὲ τὰς κομουνιστικὰς ἰδέας καὶ δι’ αὐτὸ ἐστράφη πρὸς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολήν. Ἐσκέφθη ἐπίσης ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ κερδίσουν μὲ τὸ μέρος των ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁδηγοὶ τοῦ περισσοτέρου κόσμου, εἰς ὅλας τὰς ὑποθέσεις του καὶ εὑρίσκονται μετ’ αὐτοῦ εἰς ἰδιαιτέραν στενὴν ἐπικοινωνίαν· καὶ ἐστράφη πρὸς τὴν Νομικὴν Σχολήν. Οἱ δύο πυρῆνες ἐκδίδουν καὶ ἰδίας ἐφημερίδας. Μία εἶναι: «Ἡ Ἐπανάσταση ὄργανο τοῦ κομμουνιστικοῦ πυρῆνα τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς». Ἡ ἄλλη εἶναι «Τὸ ἐπαναστατικὸ δίκαιο»,—ὄργανο τοῦ κομμουνιστικοῦ πυρῆνα τῆς Νομικῆς Σχολῆς». Ἰδιαιτέρας προσπαθείας καταβάλλει ὁ κομμουνισμὸς διὰ νὰ ὑπεισδύσῃ μεταξὺ τοῦ κόσμου τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι τμῆμα τῆς λεγομένης Δ.Ε.Π. δηλαδὴ τῆς «Διεθνοῦς τῶν Ἐργατῶν τῆς Παιδείας», τὸ ὁποῖον ἐργάζεται ἀόκνως καὶ ἀποτελεσματικῶς. Καθ’ ἑκάστην κερδίζει μὲ τὸ μέρος του ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς, οἱ ὁποῖοι, ἐμποτιζόμενοι ἀπὸ τὰς κομμουνιστικὰς ἰδέας, πρόκειται νὰ δημιουργήσουν γενεὰς κομμουνιστικὰς ἀπὸ τὰς γενεὰς τῶν Ἑλληνοπαίδων, τὰς ὁποίας παρεδώκαμεν εἰς αὐτούς. Ἡ Διεθνὴς τῶν Ἐργατῶν τῆς Παιδείας εἶναι μία ἀπὸ τὰς σπουδαιοτάτας ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὴν Γʹ Διεθνῆ, ἑδρεύει ἐν Παρισίοις καὶ διευθύνεται ἀπὸ τὸν περίφημον Γάλλον κομμουνιστὴν Βοροντέ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἀνώτατος ἐπόπτης καὶ τοῦ ἐν Ἑλλάδι λειτουργοῦντος τμήματος. Εἰδικὴ ἐπίσης καταβάλλεται προσπάθεια μεταξὺ τοῦ στρατεύματος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀποτελεῖ σύνθημα τῆς Γʹ Διεθνοῦς τὸ ὅτι «τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα ὑποχρεοῦνται νὰ ἐργάζωνται κατὰ τόπους διὰ τὴν κατάπτωσιν τοῦ ἠθικοῦ τοῦ στρατεύματος καὶ τῆς ἀστυνομίας ἑκάστης ἀστικῆς χώρας». Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο ἐργάζεται δραστηρίως καὶ τὸ ἐν Ἑλλάδι κομμουνιστικὸν κόμμα, τὸ ὁποῖον, ἄλλως τε, κατὰ τὰς διαφόρους συνεδριάσεις τῆς Γʹ Διεθνοῦς ἔλαβε καὶ εἰδικὰς διαταγὰς νὰ ἐργασθῇ ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο παρὰ τῷ Στρατῷ τῆς Ἑλλάδος. Πρὸ ἡμερῶν ἐδημοσιεύθη εἰς μίαν ἐφημερίδα τὴν «Πολιτείαν», ἓν ἔγγραφων, τὸ ὁποῖον προήρχετο ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα τῆς καταργηθείσης δυστυχῶς Γενικῆς Ἀσφαλείας τοῦ Κράτους. Εἶναι ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον εὑρέθη εἰς χεῖρας ἑνὸς ὑπαξιωματικοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Μικρασιατικοῦ πολέμου. Πρόκειται περὶ ἐγκυκλίου, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ τοὺς κομμουνιστὰς τοῦ Μετώπου πῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἐργάζωνται καὶ ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων (ἀναγινώσκει): «...Ἂν ἐξακολουθήσουν πάλιν αἱ ἐπιχειρήσεις, τὸ ἔργο μας θὰ εἶναι πολὺ κρυφὸ καὶ ἔμμεσο, ἀλλὰ μ’ ὅλη τὴ δυνατὴ προσπάθεια θ’ ἀποβλέπῃ στὸν ξεπεσμὸ τοῦ ἠθικοῦ, τοῦ τόσον ἄλλως τε ξεπεσμένου. βʹ) Ἂν ἐκραγῇ ἐθνικιστικὸ κίνημα ἀμύνης, τὸ ἔργο μας θὰ εἶναι περισσότερο φανερὸ καὶ θ’ ἀποβλέπῃ στὴν ἄμεσο διάλυση τοῦ Στρατοῦ καὶ τὴν ὁμαδικὴ ὑποχώρησι πρὸς τὴν Σμύρνη». —Δὲν εἶναι βεβαίως ἡ ὥρα νὰ ἐξετασθῇ...

§111Χ. ΛΑΔΑΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν πληροφορίαν; Αὐτὰ τὰ ἔγγραφα, καθὼς καὶ ἄλλα πολλὰ ἀκόμη, εἶχον συλλεγῆ Συνελήφθησαν οἱ δράσται καὶ ὅταν ἔγινεν ἡ σχετικὴ ἀλλαγὴ τοῦ καθεστῶτος ἀπελύθησαν.

§112Ι. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Ὑπηρέτουν τότε ὡς βασιλικὸς ἐπίτροπος εἰς Σμύρνην καὶ ἐγὼ εἶχον συλλέξει ὅλας τὰς πληροφορίας. Κατηρτίσθη δικογραφία, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Ἀπεκρύβησαν ὅμως τὰ πάντα μετὰ τὴν Ἐπανάστασιν τοῦ 1922, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας προσπαθείας ἡμῶν ἐναντίον ἑνὸς λοχίου Ἀρβανιτάκη, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εὑρέθη ἡ μνημονευθεῖσα ἐγκύκλιος.

§113Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται τὴν στιγμὴν αὐτὴν βεβαίως νὰ ἀναζητηθῶσιν αἱ ἀφορμαὶ τῆς Μικρασιατικῆς ἥττης. Ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἓν μέρος, μέγα ἢ μικρόν, τῶν ἐπελθόντων γεγονότων ὀφείλεται ἀναμφισβητήτως εἰς τὴν προπαγάνδαν, τὴν ὁποίαν ὁ κομμουνισμὸς ἐνήργει μεταξὺ τοῦ Στρατεύματος. Εἰς τὰ θυλάκια πολλῶν ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπρωτοστάτησαν εἰς τὸ ἔργον τῆς διαλύσεως καὶ ἁρπαγῆς, εὑρέθησαν ἄφθονα ἀπὸ τὰ γνωστὰ ἐκεῖνα φυλλάδια μὲ τὸ ἐρυθρὸν ἐξώφυλλον, τὰ ὁποῖα διένειμον τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα. Τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος συντηρεῖ ἴδιον ἐνταῦθα ἀντιμιλιταριστικὸν γραφεῖον τιτλοφορούμενον συντετμημένως Α.Μ.Ι. Τὸ Α.Μ.Ι. ἐργάζεται συστηματικῶς ἐντὸς τοῦ Στρατεύματος. Ἡ ὀργάνωσις τοῦ κομμουνισμοῦ ἐν τῷ Στρατεύματι ἐνεργεῖται κατὰ τὸ σύστημα τῶν τριαρχιῶν ἢ τριάδων. Ἕκαστος δηλαδὴ κομμουνιστὴς ἀναλαμβάνει τὴν μύησιν τριῶν στρατιωτῶν, ἕκαστος τῶν στρατιωτῶν τούτων ἀναλαμβάνει νὰ μυήσῃ ἄλλους τρεῖς καὶ οὕτω καθεξῆς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ μύησις προχωρεῖ ραγδαίως, ἕκαστος δὲ τῶν τριῶν μυουμένων δὲν γνωρίζει παρὰ μόνον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὸν ἐμύησεν, ὄχι ὅμως καὶ τοὺς ἄλλους συντρόφους του. Πρέπει ἀκόμη νὰ προσθέσω εἰς ταῦτα ὅτι κατὰ πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ἀπολύτως ἀσφαλεῖς, τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα ἑτοιμάζει νέαν ἔκδοσιν ἑνὸς βιβλίου, μὲ σατανικὸν περιεχόμενον, ὑπὸ τὸν τίτλον «Ὁ φαντάρος». Τὸ βιβλίον πρόκειται νὰ ἐκτυπωθῇ ἢ ἐξετυπώθη ἤδη καὶ νὰ κυκλοφορήσῃ ἐντὸς τοῦ Στρατεύματος, διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἀφίνει τυχὸν ἡ διὰ κινηματογράφων καὶ ἄλλων μέσων προπαγάνδα.

§114Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Καὶ ἐπιτρέπεται τοῦτο;

§115Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ὄχι δὲν ἐπιτρέπεται, ἀλλὰ γίνεται.

§116Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ ὁ κύριος συνάδελφος ἀνέφερεν ὡρισμένον γεγονός, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος καθορίζει εἶδος λογοκρισίας ἐπὶ τῶν ταινιῶν. Μοῦ ἠγέρθησαν ἀμφιβολίαι ἂν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ τοιοῦτος νόμος, εἷς νόμος ἀφορῶν προληπτικὴν λογοκρισίαν. Ἀλλ’ ἡ κρατήσασα γνώμη, ἣν καὶ ἠκολούθησα, θεωρεῖ, ὅτι ὁ κινηματογράφος δὲν ἀποτελεῖ Τύπον, ἀλλ’ ἀποτελεῖ θέαμα καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἐδίστασα εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου, ὅστις καθορίζει τὴν λογοκρισίαν τοῦ κινηματογράφου. Ὅταν μοὶ ἀνηγγέλθη ὅτι πρόκειται νὰ παιχθῇ ἡ ταινία αὐτή, ἡ ὁποία παρίστα τὸ Ποτέμκιν, συνέστησα τὴν ἁρμοδίαν κατὰ νόμον Ἐπιτροπὴν ὅπως ἀποφανθῇ περὶ τοῦ ἔργου, ἂν εἶναι τοιοῦτον, τοῦ ὁποίου δύναται νὰ ἐπιτραπῇ ἡ παράστασις ἢ ὄχι. Ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη κατὰ πλειονοψηφίαν ἀρνητικῶς, ἀλλ’ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἔκαμον ἔφεσιν καὶ εἶχον, κατὰ τὸν νόμον, δικαίωμα νὰ κάμουν. Καὶ κατὰ τὴν ἔφεσιν, ἡ νέα Ἐπιτροπή, ἡ ἀποτελοῦσα τὸ δευτεροβάθμιον οὕτως εἰπεῖν δικαστήριον, ἀπεφάνθη, ὅτι δύναται νὰ παιχθῇ καὶ οὐδεὶς κίνδυνος ἐπήρχετο ἐκ τούτου.

§117ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ μᾶς εἰπῆτε τὰ ὀνόματα τῆς Ἐπιτροπῆς.

§118Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἕνα ἀνώτατον ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν εἰσαγγελέα τῶν ἐν Ἀθήναις Ἐφετῶν, δύο καθηγητὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου ὡς καὶ δύο δημοσιογράφους. Ὅταν ὑπεβλήθη εἰς τὴν κρίσιν τοιούτων προσώπων, νομίζω, ὅτι δὲν εἶχον κανὲν δικαίωμα νὰ ἀπαγορεύσω τὴν ταινίαν. Καὶ μόνον εἴς τινα σημεῖα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐξεφράσθη παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀμφιβολία, διέταξα ὅτι αὐτὰ πρέπει νὰ ἀποκοποῦν καὶ πράγματι ἀπεκόπησαν καὶ μετὰ τοῦτο παρεστάθη ἡ ταινία. Ὥστε δὲν ἔχετε δίκαιον, κύριε συνάδελφε, νὰ ἀναφέρεσθε εἰς τὸ παράδειγμα τοῦτο, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Πολιτεία ἔχει λάβει ὅλα τὰ μέτρα, τὰ δυνατὰ σχετικῶς καὶ ἔχουσι ταχθῆ ἀνώτερα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα σᾶς κατωνόμασα, καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν δύνασθε νὰ εἰπῆτε ὅτι δὲν εἶναι ἐξ αὐτῶν, ἐκ τῶν ἐξόχως ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ ἔδωσαν γνώμην ἐν προκειμένῳ. Θὰ σᾶς προσθέσω ἀκόμη σχετικῶς περὶ τῆς ταινίας τῶν κινηματογράφων, ὅτι μαθὼν ὅτι πρόκειται νὰ παιχθῶσι βραδύτερον παρόμοια ἔργα, ἐκάλεσα τοὺς διαφόρους ἐπιχειρηματίας τῶν κινηματογράφων καὶ τοὺς συνέστησα, ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἀνεκτὸν ὥστε νὰ παίζωνται τοιαῦτα ἔργα, τὰ ὁποῖα ἢ εἶναι δυνατὸν εὐθὺς ἀμέσως νὰ ἐμβάλλωσι τὴν δημοσίαν τάξιν εἰς κίνδυνον ἢ νὰ γεννήσωσιν ἀνησυχίας καὶ μοῦ ὑπεσχέθησαν, ὅτι δὲν θὰ παραστήσωσι τοιαῦτα ἔργα. Συνέστησα δὲ καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐκτελέσωσι μετὰ τῆς δυνατῆς αὐστηρότητος τὸ ἔργον. Νομίζω, ὅτι περιπλέον ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν μέτρα.

§119Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Αὐτὰ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα σᾶς παρέχουν οἱ νόμοι, νομίζετε, ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὰ διὰ τὴν προπαγάνδαν, ἡ ὁποία γίνεται;

§120Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, δὲν ὡμίλησα εἰμὴ ἐπὶ ὡρισμένου σημείου, διὰ τὸ ὁποῖον μοῦ ἔκαμε νῦξιν ὁ κ. συνάδελφος.

§121Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Δηλαδὴ μόνον ἐπὶ τῶν ταινιῶν.

§122Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὰ τοιαῦτα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔχουσι κατὰ νόμον ληφθῆ προκειμένου περὶ κινηματογράφου, εἶναι μέτρα ἐπαρκῆ. Εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔχουσι ληφθῆ παντοῦ πρὸς προστασίαν κατὰ τοῦ ἐντεῦθεν κινδύνου, κομμουνιστικοῦ ἢ ἄλλου τυχόν. Σᾶς προσέθεσα, ὅτι ἔπραξα κἄτι ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας συστήσας πρὸς τοὺς ἐπιχειρηματίας τῶν κινηματογράφων νὰ μὴ προβάλλωνται τοιαῦται ταινίαι καὶ οὗτοι μοὶ ὑπεσχέθησαν, ὅτι θὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὴν σύστασίν μου.

§123Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ὡμίλησα, κύριοι βουλευταί, περὶ τῆς δράσεως τοῦ κομμουνισμοῦ ἐν τῷ Στρατεύματι. Ἐναντίον τῆς δράσεως αὐτῆς ὁ Στρατὸς ἀμύνεται ἀφ’ ἑαυτοῦ. Ἀμύνεται διὰ τῶν θεωριῶν, τὰς ὁποίας οἱ ἀρχηγοὶ μονάδων ἐνεργοῦν εἰς τοὺς λόχους καὶ διὰ τῆς ἐν γένει διδασκαλίας καὶ διαπαιδαγωγήσεως τῶν στρατιωτῶν. Πλὴν τούτου, οἱ διάφοροι διοικηταὶ τῶν μονάδων ἔλαβον μέτρα ἀπομονώσεως ἀπὸ τοῦ Στρατεύματος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζουν ἔκδηλα συμπτώματα κομμουνισμοῦ. Πρὸς τοῦτο ἔχει συσταθῆ ὁ λεγόμενος λόχος Καλπακίου, εἶδος λοιμοκαθαρτηρίου, εἰς τὸ ὁποῖον μεταφέρονται διὰ νὰ μὴ συγχροτίζωνται μὲ τοὺς ἄλλους στρατιώτας οἱ ἀθεραπεύτως κομμουνίζοντες ἄνδρες. Περὶ τοῦ λόχου τούτου θὰ ἔχετε ἀκούσει καὶ θὰ ἔχετε ἴσως ἀναγνώσει εἰς τὸν «Ριζοσπάστην» νὰ διαμαρτύρωνται διαρκῶς οἱ κομμουνισταὶ καὶ νὰ περιγράφουν διὰ μελανῶν χρωμάτων τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ στρατιῶται διαβιοῦν δῆθεν ἐκεῖ. Ζητοῦν δὲ πάντοτε τὴν διάλυσιν τοῦ λόχου. Πρόκειται περὶ ἑνὸς λόχου, ὁ ὁποῖος, ὅπως εἶπον, δὲν εἶναι παρὰ ἓν ἀπομονωτήριον τῶν ἐνεργούντων κομμουνιστικὴν προπαγάνδαν ἐν τῷ Στρατεύματι. Εἶναι δὲ εὐνόητος ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ζητοῦν τὴν διάλυσίν του: ζητοῦν νὰ διασπείρουν ἐντὸς τοῦ Στρατεύματος τοὺς καθηγητὰς τοῦ κομμουνισμοῦ, ὥστε νὰ διδάξουν καὶ τὸ ὑπόλοιπον Στράτευμα. Ἐκτὸς τοῦ Στρατεύματος ὁ κομμουνισμὸς ἐντείνει τὴν δρᾶσίν του ἰδιαίτατα μεταξὺ τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἀναμιγνύεται εἰς ὅλα τὰ ἐργατικὰ ζητήματα, δὲν εἶναι βεβαίως ἡ συμπάθεια καὶ ἡ στοργὴ πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἐργατῶν. Ὑπάρχει ἓν δόγμα, καθιερωμένον ἀπὸ τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Γʹ Διεθνοῦς ἐν συνεδριάσει τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Ε. Ε. ἐντέλλεται εἰς ὅλα τὰ κομμουνιστικὰ κέντρα «νὰ ἀγωνίζωνται διὰ πάσης θυσίας ὅπως ἐκμεταλλεύωνται κάθε ἀφορμὴν ἵνα ὠθοῦν τοὺς ἐργάτας εἰς ἐπαναστατικὴν δρᾶσιν». Εἰς τὸ ἴδιον συνέδριον εἶχεν ἐκδοθῆ διακήρυξις πρὸς τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τοῦ Κόσμου, διὰ τῆς ὁποίας ταῦτα παραγγέλλονται «νὰ ἀντενεργοῦν κατὰ πάντα δυνατὸν τρόπον ἐναντίον πάσης προσπαθείας, συντελούσης εἰς ἀποκατάστασιν ὁμαλῶν σχέσεων μεταξὺ τῶν διαφόρων τάξεων». Διὰ τὸν ἴδιον λόγον οἱ κομμουνισταὶ πολεμοῦν ὄχι μόνον γενικώτερον τὴν Κοινωνίαν τῶν Ἐθνῶν, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον τοὺς εἴδετε ἐπιτιθεμένους ἐναντίον τοῦ ξένου, τὸν ὁποῖον ἐφιλοξένησε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἡ Ἑλλάς, τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας Α. Τομᾶ. Ἐνδιαφέρονται οἱ κομμουνισταὶ νὰ μὴ τακτοποιοῦνται αἱ σχέσεις τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἐργοδοτῶν.

§124ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγέννησαν τὸ ζήτημα τῶν καπνεργατῶν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.

§125Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ἕν μέσον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐργάζονται κυρίως οἱ κομμουνισταί, εἶναι ἡ ἀπεργία. Σκοπὸς αὐτῶν, ἐπιδιωκόμενος διὰ τῆς ἀπεργίας, δὲν εἶναι βεβαίως νὰ ἱκανοποιοῦνται τὰ αἰτήματα καὶ αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀπεργούντων ἐργατῶν. Σκοπὸς αὐτῶν εἶναι νὰ δημιουργοῦνται προστριβαὶ μεταξὺ τῶν ἐργατῶν καὶ τῆς ὑπολοίπου κοινωνίας, εἰ δυνατὸν δὲ αἱ προστριβαὶ αὗται νὰ φθάνουν καὶ εἰς αἱματηρὰς συρράξεις πρὸς τὰ ὄργανα τοῦ «ἀστικοῦ Κράτους», διὰ νὰ δημιουργῆται ἀδιάλλακτος χωρισμὸς καὶ μῖσος μεταξὺ ἐργατῶν καὶ τῆς ὑπολοίπου κοινωνίας καὶ τοῦ Κράτους. Παραδείγματα χαρακτηριστικὰ τῆς δράσεως τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἀπεργιῶν ὑπάρχουν πάρα πολλά. Δὲν θὰ ἀναφέρω παρὰ μόνον ἓν ἢ δύο: Θὰ ἀναφέρω τὴν ἀπεργίαν τοῦ 1923, ἡ ὁποία προεκλήθη χωρὶς κἄν οἱ διευθύνοντες τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας νὰ τὸ θέλουν. Τότε εἶχεν ἔλθει εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Βαλκανικῆς Κομμουνιστικῆς Ὁμοσπονδίας ὀνόματι Πετσκόφσκυ, ὁ ὁποῖος ἤθελε διὰ πάσης θυσίας νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἀπεργίαν. Καὶ ὅταν οἱ διευθύνοντες τοὺς ἐργάτας ἀπέρριψαν τὴν πρότασιν τῆς ἀπεργίας, οὗτος κατώρθωσε νὰ προσεταιρισθῇ μερικοὺς δευτερεύοντας τότε παράγοντας τῆς κομμουνιστικῆς κινήσεως, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸν συνάδελφόν μας σύντροφον Μάξιμον καὶ προεκάλεσε τὴν ἀπεργίαν ἐκείνην καὶ τὰς σκηνὰς τοῦ Πασσᾶ Λιμανιοῦ, περὶ τῶν ὁποίων θὰ ἠκούσατε συχνά, θὰ ἀκούετε δὲ πάντοτε καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ ὁμιλοῦν οἱ ἴδιοι κομμουνισταὶ μαινόμενοι ἐναντίον τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον κατεπυροβόλησε καὶ κατέσφαξε τοὺς ἐργάτας. Θὰ ἀναφέρω ἐπίσης τὴν δρᾶσιν τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὴν τελευταίαν ἀπεργίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν. Οἱ κομμουνισταὶ κατέβαλλον ἐπανειλημμένας προσπαθείας διὰ νὰ προσφέρουν τὴν ἀνεπιθύμητον συνεργασίαν των εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας, ὅταν δὲν ἐγένετο δεκτή, καίτοι προσεφέρθη, διότι οἱ ἐπαγγελματίαι τὴν ἀπέκρουσαν ἐπιμόνως, οἱ κομμουνισταὶ προσεπάθησαν νὰ ἐκμεταλλευθῶσιν ὁπωσδήποτε τὴν ἀπεργίαν, ἐκτραχύνοντες τὰ πράγματα κατὰ πάντα τρόπον. Οἱ κομμουνιστικοὶ λοιπὸν πυρῆνες ἐτέθησαν εἰς κίνησιν, οἱ δὲ διευθύνοντες τοὺς κομμουνιστὰς ἐκλήθησαν τὴν ἑσπέραν τῆς Πέμπτης ὅπως λάβουν ἀποφάσεις διὰ δρᾶσιν, προωρισμένην διὰ τὴν ἡμέραν τῆς Παρασκευῆς. Ἂν αἱ πληροφορίαι, αἱ ὑπάρχουσαι, εἶναι ἀκριβεῖς, ἡ δρᾶσις ἐκείνη συνίστατο, μεταξὺ ἄλλων, εἰς πρόκλησιν ταραχῶν δι’ ἐπιθέσεως ἐναντίον ἀνοικτῶν καταστημάτων, ἀνηκόντων εἰς μὴ ἀπεργήσαντας ἐπαγγελματίας, ὥστε νὰ ἀποδοθοῦν αἱ ἐπιθέσεις εἰς ἐπαγγελματίας ἀπεργήσαντας καὶ εἰς διαρπαγάς, δι’ ἐπιθέσεως ἐναντίον κλειστῶν καταστημάτων, ὥστε νὰ ἀποδοθοῦν αἱ ἐπιθέσεις αὗται εἰς τὸν δυσφοροῦντα διὰ τὴν ἀπεργίαν Λαόν. Ἡ ἡμέρα τῆς Πέμπτης ὑπῆρξεν ἡ ἡμέρα τῆς ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῆς ἀπεργίας. Ἀλλὰ ἐνῷ κατὰ τὴν 4.30′ μ.μ. ὥραν οἱ διευθύνοντες τὴν ἀπεργίαν, συγκεντρωμένοι εἰς τὸ κατάστημα τῆς Συνομοσπονδίας, ἀπεφάσιζαν νὰ τὴν τερματίσουν, οἱ κομμουνισταὶ ἐξαπέλυσαν ἐκτὸς τῶν ἄλλων στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶχον παρατάξει, τὰ μέλη ἑνὸς κομμουνίζοντος ἐργατικοῦ Σωματείου, ἀσχέτου πρὸς τοὺς ἐπαγγελματίας, τὸ ὁποῖον συνεδρίαζε κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην δι’ ἰδικά του ζητήματα. Τὰ στοιχεῖα μετὰ τῶν ἄλλων ἀπεσταλμένων τῶν κομμουνιστῶν ἐπέμειναν νὰ προκαλέσουν τὴν διαδήλωσιν, ἐνῷ οἱ ἰθύνοντες τὴν ἀπεργίαν δὲν ἤθελον. Ἡ διαδήλωσις ἐπεβλήθη δι’ ἐκβιασμοῦ καὶ οἱ κομμουνσταὶ εὑρίσκοντο εἰς τὴν κεφαλὴν τῆς συγκεντρώσεως, εὐτυχεῖς ἂν συνετέλεσαν καὶ αὐτοὶ νὰ προκληθῇ ἡ ἄδικος αἱματοχυσία τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Μετὰ τὴν φονικὴν ἐκείνην σκηνὴν οἱ κομμουνισταί, ἐκτελοῦντες συνταγὰς γνωστὰς εἰς αὐτοὺς καὶ καθιερωμένας, ἥρπασαν τὸ πτῶμα τοῦ φονευθέντος, ἔβαψαν τὴν Ἑλληνικὴν Σημαίαν εἰς τὸ αἷμα καὶ περιήγαγον τὸν νεκρὸν ἀνὰ τὴν πόλιν διὰ νὰ ἐξεγείρουν τὴν κοινὴν φρίκην ἐναντίον τοῦ Κράτους. Ἡ συνταγή, ὅπως ἀνέφερον, εἶναι καθιερωμένη χρησιμοποιεῖται δὲ παντοῦ, ὅπως ἐχρησιμοποιήθη καὶ κατὰ τὰς τελευταίας σκηνὰς τῆς Θεσσαλονίκης, ὁπότε οἱ κομμουνισταὶ ἐπέμενον νὰ ἁρπάσουν τὸ πτῶμα τοῦ φονευθέντος συντηρητικοῦ ἐργάτου Καρανφὶλ καὶ νὰ τὸ θάψουν ὡς πτῶμα κομμουνιστοῦ ὑπὸ τοὺς ἤχους τοῦ ὕμνου τῆς Τρίτης Διεθνοῦς. Διὰ τὴν δρᾶσιν τῶν κομμουνιστῶν καὶ ἐπειδὴ εἰδικώτατα ἡ περίπτωσις ὀφείλει νὰ ἐνδιαφέρῃ τὴν Βουλὴν ὡς Σῶμα, θὰ ἀναφέρω ἓν μικρὸν ἱστορικὸν παράδειγμα. Τὴν 3ην Μαρτίου εἰς τοὺς Ποδαράδες ἡ ἀστυνομικὴ Ἀρχὴ παρετήρησεν ἓν ἄτομον ὕποπτον περιβεβλημένον ἐνδύματα καπνεργάτου, τὸ ὁποῖον προσεπάθει νὰ διεγείρῃ τοὺς ἐργάτας, ἐπικοινωνῶν μὲ ὅσους ἠδύνατο ἐξ αὐτῶν. Ἐξεμεταλλεύετο τὴν εὐκαιρίαν, τὴν ὁποίαν παρεῖχε τότε μία ἀπεργία ἐργατίδων ταπητουργείων. Τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἀνέφερον τὸ γεγονὸς εἰς τὸν προϊστάμενόν των καὶ ὁ προϊστάμενός των προέβη εἰς τὴν σύλληψιν τοῦ ταραξίου. Θὰ ἐκπλαγῆτε ἴσως ὅταν πληροφορηθῆτε ποῖος ἦτο ὁ ταραξίας ἐκεῖνος δῆθεν καπνεργάτης. Ἦτο ὁ συνάδελφός μας κ. Σταυρίδης. (Γέλωτες). Τὸ ὡμολόγησεν ὁ ἴδιος. Ἔδειξε καὶ τὸ δελτίον τῆς ταυτότητός του διὰ νὰ πεισθῇ ἡ ἀστυνομία ὅτι ἦτο βουλευτής. Θὰ ἦτο περιττὸν νὰ ἀναπτύξωμεν ποῖος εἶναι ὁ δρόμος εἰς τὸν ὁποῖον προσπαθοῦν νὰ σύρουν τοὺς ἐργάτας οἱ κομμουνισταί. Εἶναι περίπου γνωστὰ πράγματα εἰς ὅλους ἐκτὸς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ τὰ γνωρίζουν. Τὰ μαρτυροῦν καὶ αἱ συνθῆκαι ἐν γένει, ὑπὸ τὰς ὁποίας διατελοῦν οἱ ἀτυχεῖς ἐργάται τῆς Ρωσσίας ὅπου ἔχει καθιερωθῆ ὁ κομμουνισμός. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι εἰς κανὲν ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου ὁ ἐργάτης δὲν δουλεύει πραγματικῶς ὑπὸ χειροτέρας συνθήκας ἀπὸ τὰς συνθήκας ἀπὸ τὰς ὁποίας δουλεύει εἰς τὴν Ρωσσίαν. Τὰ ὀκτάωρα καὶ ὅλα ἐν γένει τὰ εὐεργετήματα καὶ προστατευτικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν ὁποίων κόπτονται ἐδῶ οἱ κομμουνισταί, εἶναι ἄγνωστα ἐκεῖ. Ἐπίσης ἐκεῖ εἶναι ἄγνωστον τὸ περίφημον δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου μαίνονται οἱ δῆθεν φίλοι τῶν ἐργατῶν.

§126Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι καὶ αἱ ποιναὶ τῆς ἀπουσίας. Ἕν τέταρτον ἂν ἀργήσῃ ὁ ἐργάτης, τιμωρεῖται διὰ κρατήσεως ἐν τῷ ἐργοστασίῳ. Ἂν δὲ ἀργήσῃ μίαν ὥραν, τιμωρεῖται δι’ ὁλονυκτίου κρατήσεως. Ὑπάρχουν δὲ πολλαὶ μαρτυρίαι τῶν πραγματικῶν συντηρητικῶν ἐργατῶν διεκτραγῳδούντων τὰ μαρτύρια, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται ὑπὸ τὴν πίεσιν αὐτήν. Ποῖοι διευθύνουν τοὺς ἐργάτας; Οἱ ἐργάται οἱ αὐθαδέστεροι. Αὐτοὶ διευθύνουν τὰ ἐργοστάσια καὶ ἔχουν ὑποδούλους τοὺς πραγματικοὺς ἐργάτας τῆς Ρωσσίας.

§127Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ἡ ἀπεργία, ὑπὲρ τῆς ὁποίας τόσα λέγουν οἱ δῆθεν φίλοι τῶν ἐργατῶν, εἶναι εἰς τὴν Ρωσσίαν ἔγκλημα, τιμωρούμενον διὰ θανάτου....

§128ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἐδῶ.

§129Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. ... διότι οἱ ἐργάται ἐργάζονται ἐκεῖ χάριν τοῦ Κράτους, τῆς Κομμούνας καὶ ἑπομένως ἡ ἀπεργία ἀποτελεῖ μίαν ἀντεπαναστατικὴν πρᾶξιν, ἡ ὁποία τιμωρεῖται διὰ κεφαλικῆς ποινῆς. Ποῖαι εἶναι αἱ ἄλλαι συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας διαβιοῖ ὁ ἀτυχὴς κόσμος ὁ αἰχμάλωτος τῆς δικτατορίας τοῦ προλεταριάτου, εἶναι περιττὸν νὰ ἀναφέρω. Θὰ ἀναφέρω μόνον εἰδικῶς τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἄλλως εἶναι καὶ ἀρκετὰ γνωστόν· ὅτι ἡ Ρωσσία, ἡ ὁποία ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἡ μητρόπολις τῶν ἐλευθέρων ἰδεῶν καὶ τῶν ἰδεῶν τῶν ἐναντίον τῆς στρατοκρατίας, εἶναι τὸ μιλιταριστικώτερον Κράτος ἐξ ὅσων ὑπάρχουν σήμερον. Ὁ στρατός της εἶναι ὁ μεγαλύτερος στρατὸς τοῦ κόσμου.

§130Κ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸς τὰ διευθύνει ὅλα.

§131Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Καὶ ἡ πειθαρχία συντηρεῖται ἐκεῖ διὰ τοῦ αἵματος. Οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Σοβιετικοῦ στρατοῦ ἔχουν ἐπὶ τῶν στρατιωτῶν των ἀπόλυτον δικαιοδοσίαν. Δικαιοδοσίαν ζωῆς καὶ θανάτου. Ἕν ἄλλο κεφάλαιον τῆς δράσεως τοῦ κομμουνισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ σοβαρώτερον ἴσως ἐξ ὅλων, εἶναι τὸ κεφάλαιον τὸ ἀφορῶν τὴν προσπάθειαν πρὸς αὐτονόμησιν τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης.

§132ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αἶσχος, αἶσχος.

§133Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ὁ κομμουνισμὸς ἐγεννήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἕνα πατέρα ἀγνώστου προελεύσεως, τὸν περίφημον Μπεναρόγιαν.

§134ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐκ Βουλγαρίας.

§135Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Αὐτός, κατὰ τὸ 1908, κατῆλθεν ἐκ Βουλγαρίας εἰς τὴν Τουρκοκρατουμένην τότε Θεσσαλονίκην καὶ ἵδρυσεν ἐκεῖ τὴν πρώτην σοσιαλιστικὴν ὀργάνωσιν, τῆς ὁποίας οὐδεὶς Ἕλλην μετεῖχεν. Ἤρχισε τὸ ἔργον του καὶ ἐπεξέτεινε τοὺς πλοκάμους του καὶ πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ 1912 ἐδημιουργήθη εἰς τὴν ἐλευθέραν Ἑλλάδα μία σοσιαλιστικὴ ὀργάνωσις ἐν Ἀθήναις, ἄλλη ἐν Πειραιεῖ, ἄλλη ἐν Βόλῳ καὶ ἀλλαχοῦ, μὲ μέλη ἐν τῷ συνόλῳ του 1000 περίπου. Βραδύτερον ἱδρύθη τὸ Σοσιαλιστικὸν Ἐργατικὸν Κόμμα. Τὸ 1918 ἢ τὸ ἑπόμενον ἔτος οἱ ἰθύνοντες τὸ Ἐργατικὸν Σοσιαλιστικὸν Κόμμα, ἐλθόντες εἰς συνεννόησιν μὲ τοὺς Μαξιμαλιστάς, ὡς ἐλέγοντο τότε, τῆς Ἰταλίας, τῆς Σερβίας, τῆς Βουλγαρίας, συνῆλθον ἐν Σόφιᾳ εἰς Βαλκανικὴν κομμουνιστικὴν διάσκεψιν καὶ ὅλα ὁμοῦ τὰ κόμματα τῆς διασκέψεως ἐδήλωσαν προσχώρησιν εἰς τὴν Γʹ Διεθνῆ τῆς Μόσχας. Ἔκτοτε ὅλα τὰ κόμματα ταῦτα δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι ἀποτελοῦνται ὄχι ἀπὸ ὑπηκόους τῶν Κρατῶν εἰς τὰ ὁποῖα ἀνήκουν, ἀλλὰ ἀπὸ ὑπηκόους καὶ πράκτορας τῆς μπολσεβικικῆς Ρωσσίας. Τὸ 1921 συνεκλήθη ἐν Μόσχᾳ ἡ διάσκεψις τῆς Γʹ Διεθνοῦς, εἰς τὴν ὁποίαν μετέσχε καὶ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος. Κατὰ τὴν διάσκεψιν ἀνετέθη εἰδικῶς εἰς τὸ Ἑλληνικὸν κομμουνιστικὸν κόμμα νὰ ἐντείνῃ τὴν δρᾶσίν του μεταξὺ τοῦ Στρατεύματος. Καὶ ὑπάρχουν πληροφορίαι, κατὰ τὰς ὁποίας αὐτὸς ὁ Τρόσκυ ἐνδιαφερθεὶς ἰδιαιτέρως ἐφωδίασε μὲ συνταγὰς καὶ ὁδηγίας τοὺς Ἕλληνας ἀντιπροσώπους περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ δράσουν πρὸς διάλυσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Τῷ 1922 συνεκλήθη εἰς τὴν Σόφιαν μία νέα διάσκεψις τῆς Βαλκανικῆς Ὁμοσπονδίας. Εἰς τὴν διάσκεψιν ἐκείνην μετέσχεν ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὁ Ι. Πετσόπουλος, τοῦ ὁποίου θὰ ἐνθυμοῦνται ἴσως ὅλοι τὰς δηλώσεις περὶ τῶν καταπιέσεων, ἃς δῆθεν ὑφίσταντο οἱ κάτοικοι τῆς Μακεδονίας ἐκ μέρους τῶν Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν καὶ περὶ τῆς ἀνάγκης ὅπως ἡ Μακεδονία αὐτονομηθῇ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποστολὴ τοῦ ἐν Ἑλλάδι κομμουνιστικοῦ κόμματος. Τῷ 1923 συνεκλήθη μία νέα κομμουνιστικὴ διάσκεψις εἰς τὴν Μόσχαν. Πρέπει ἄλλως τε νὰ σημειωθῇ ὅτι, ὅταν ἀνετράπη ὁ Σταμπολίνσκυ ἀνετράπη καὶ ἐξέλιπεν ἡ ἕδρα τῆς Βαλκανικῆς Κομμουνιστικῆς Ὁμοσπονδίας, μετετέθη αὕτη ἀπὸ τὴν Σόφιαν εἰς τὴν Βιέννην καὶ ἡ Ἑλλὰς ἔκτοτε ἀποτελεῖ, χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζωμεν ὅλοι, ἁπλῆν κομμουνιστικὴν ἐπαρχίαν τῆς Βιέννης. Εἰς τὰ 1923 λοιπὸν ἡ διάσκεψις τῆς Βαλκανικῆς Ὁμοσπονδίας, ἡ ὁποία συνεκροτήθη ἐν Μόσχᾳ, συνεζήτησε καὶ πάλιν τὸ ζήτημα τῆς αὐτονομήσεως τῆς Μακεδονίας. Εἰσηγητὴς ἦτο εἷς περίφημος Βούλγαρος Κολάρωφ, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἔλθει καὶ εἶχε δράσει ἐλευθέρως καὶ ἐν Ἑλλάδι. Αὐτὸς ἐπέμεινε νὰ θεσπισθῇ ὡς νόμος τῆς Βαλκανικῆς Ὁμοσπονδίας ὅτι τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τῆς Βαλκανικῆς πρέπει νὰ δράσουν δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν μέσων καὶ νὰ θεωρήσουν ὡς κυρίαν των ἀποστολὴν τὴν αὐτονόμησιν τῆς Μακεδονίας. Καὶ ἐζήτησαν ἐπίσης ὅπως τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τῆς Βαλκανικῆς συνεργασθῶσι πρὸς τοῦτο μετὰ τῶν Βουλγάρων αὐτονομιστῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἄλλοι παρὰ οἱ Βούλγαροι κομιτατζῆδες. Ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ κομμουνιστικὸν ἐκεῖνο συνέδριον διετύπωσε μερικοὺς δισταγμούς. Δὲν γνωρίζω ἂν ὑπελείποντο εἰς αὐτὸν ἴχνη τινὰ ἐθνικῆς συνειδήσεως ἢ ἂν ἁπλῶς, γνωρίζων τὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται ἐν Ἑλλάδι, εὕρισκεν ὅτι τοιαῦτα ἀπότομα μέτρα δὲν ἦτο σκόπιμον νὰ ἐφαρμοσθῶσι τότε ἀμέσως.

§136ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος ἦτο ὁ ἀντιπρόσωπος;

§137Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ἦτο εἷς Σαργολόγος. Αὐτὸς ἐλθὼν ἐδῶ ἔφερε τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῶν ἰθυνόντων τοὺς κομμουνιστὰς καὶ διετύπωσε πρὸς αὐτοὺς τοὺς δισταγμούς του. Οἱ ἰθύνοντες τοὺς κομμουνιστὰς δὲν ἠθέλησαν νὰ οἰοθετήσωσι τοὺς δισταγμοὺς τοῦ ἀπεσταλμένου των. Ἀνέβαλον νὰ λάβουν ἀπόφασιν καὶ κατόπιν τὸ ἴδιον ἔτος, νομίζω, ἐπειδὴ καὶ δι’ αὐτὸ καὶ δι’ ἄλλους λόγους οἱ διοικοῦντες τὸν κομμουνισμὸν ἐθεωροῦντο ὡς συντηρητικοί, ἐξελέγη μία ἄλλη διοίκησις ἀπὸ ἀνθρώπους ἀπηλλαγμένους ἀπὸ ὅλας τὰς ἐθνικὰς καὶ ἄλλας προλήψεις. Μεταξὺ αὐτῶν κατελέγοντο ὁ κ. Μάξιμος καὶ ὁ κ. Σταυρίδης, οἱ συνάδελφοί μας. Μετ’ ὀλίγον νέα διάσκεψις συνεκλήθη εἰς τὴν Μόσχαν. Ἀντεπροσώπευσε πλέον τὸν ἐν Ἑλλάδι κομμουνισμὸν ὁ κ. Μάξιμος μετὰ δύο ἄλλων. Ἐκεῖ τὸ πρόγραμμα περὶ αὐτονομήσεως τῆς Μακεδονίας καὶ περὶ ἀμέσου προσπαθείας πρὸς πραγματοποίησιν τοῦ προγράμματος τούτου υἱοθετήθη ἀπολύτως καὶ ἐψηφίσθη. Καὶ ἐψήφισαν ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ οἱ τρεῖς Ἕλληνες κομμουνισταί.

§138ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἶναι Ἕλληνες.

§139Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐνθόντες ἐδῶ ἔθεσαν ὑπ’ ὄψιν μυστικοῦ συνεδρίου τοῦ κόμματος τὰ ἀποτελέσματα καὶ τὰς ἀποφάσεις τῆς Μόσχας καὶ τὸ συνέδριον τότε πλέον ἐψήφισε τὰς ἀποφάσεις ἐκείνας, ἐψήφισε δηλαδὴ τὴν αὐτονόμησιν τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης. Ἔκτοτε τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα εἶναι δεσμευμένον ἔναντι τῆς Μόσχας ὅπως πάσῃ θυσίᾳ ἐπιτύχῃ τὸν σκοπὸν τῆς αὐτονομήσεως. Ἀλλ’ ἡ Μόσχα σπεύδει. Τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα ἀκολουθεῖ τὴν σπουδήν της βραδυποροῦν. Ἴσως διότι ἡ Μόσχα δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ Μακεδονία τὴν ὁποίαν θέλει νὰ αὐτονομήσῃ εἶναι ἡ Ἑλληνικωτέρα χώρα τοῦ κόσμου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οἱ κομμουνισταὶ δὲν δύνανται νὰ ἀγνοοῦν. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ Μόσχα σπεύδει καὶ ἐπειδὴ οἱ κομμουνισταὶ ἐδῶ βραδυποροῦν, διὰ τοῦτο οἱ αὐθένται τῆς Μόσχας τοὺς ἐπιπλήττουν. Καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι, συναφῶς ἓν ἔγγραφον, ἔγγραφον φοβερόν, ὅμοιον τοῦ ὁποίου ἀναμφισβητήτως δὲν ἔχει ἀκούσει ἄλλοτε ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων. Τὸ ἔγγραφον λέγει (ἀναγινώσκει): «Ἐν Βιέννῃ τῇ 7ῃ Νοεμβρίου 1926. Ἀριθ. 5826. Βαλκανικὴ Ὁμοσπονδία. Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπή. Γραφεῖον Προπαγάνδας. Γραμματεία. Ἐμπιστευτικόν. Ὁδηγίαι πρὸς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῆς δράσεως αὐτοῦ διὰ τὸ ἐθνικὸν ζήτημα. Ἀγαπητοὶ σύντροφοι, διὰ τῆς παρούσης ἡ Γραμματεία τῆς Βαλκανικῆς Συνομοσπονδίας γνωστοποιεῖ τὰς τελευταίας ἀποφάσεις τοῦ Προεδρείου αὐτῆς ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς παρὰ τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς Ἑλλάδος συνεχίσεως τοῦ ἀγῶνος διὰ τὴν αὐτονόμησιν τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης».

§140Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ διαβάζετε, κ. Κρανιωτάκη; (Θόρυβος).

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι ἀληθέστατα. (Θόρυβος).

§142Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Εἶναι ψευδέστατα.

§143ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ κάμῃ ψήφισμα ἡ Βουλὴ νὰ τοὺς βγάλῃ ἔξω.

§144Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ποιοῦμαι τὴν δήλωσιν ὅτι εἶδον ἰδίοις ὄμμασι τὸ ἔγγραφον τοῦτο φέρον τὰς σφραγίδας καὶ ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ ρωσσικοῦ ἐγγράφου. Ἐπίσης ποιοῦμαι τὴν δήλωσιν ὑπευθύνως ὅτι παραιτοῦμαι ἐκ προκαταβολῆς τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας καὶ τοῦτο ἂς τὸ γνωρίζουν ὅλοι οἱ κύριοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ μὲ φέρουν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου διὰ νὰ ἐλεγχθῇ ἡ ἀπόλυτος ἀκρίβεια τῶν ὅσων ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν. Καὶ ἤδη συνεχίζω τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ἐγγράφου (ἀναγινώσκει): «Ἡ ἐν Μακεδονίᾳ κίνησις τοῦ Βουλγαρικοῦ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ κόμματος ἀποτελεῖ τὴν ἄρχουσαν θέσιν εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς κεφαλαιοκρατίας. Τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος ὀφείλει νὰ ἀναλάβῃ ἀποφασιστικῶς τὸν ἀγῶνα διὰ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Εἶναι πλέον καιρὸς δι’ ἀποτελεσματικὴν δρᾶσιν, ἂν λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας τὸ ἀδελφὸν Βουλγαρικὸν κομμουνιστικὸν κόμμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐδίστασε νὰ ἱδρύσῃ ἐθνικὰς ὀργανώσεις καὶ νὰ καταρτίσῃ συμμορίας, ἵνα δημιουργοῦν ἀνώμαλον ἀτμόσφαιραν εἰς τὰς λαϊκὰς μάχας, φέρῃ αὐτὰς πρὸ τοῦ διλήμματος· ἢ τὴν αὐτονομίαν τῆς Μακεδονίας ἢ διαρκεῖς ταραχάς, ρήξεις καὶ ἀπειλὰς κηρύξεως πολέμου. Τὸ Ἑλληνικὸν κομμουνιστικὸν κόμμα δέον νὰ μὴ ἀφήσῃ νὰ ὑπολειφθῇ τῶν προσπαθειῶν τοῦ Βουλγαρικοῦ κόμματος, διότι τότε ὁ ρόλος ὃν τῷ ἐπεφυλάχθη νὰ παίξῃ, θὰ εἶναι ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν δρᾶσίν του καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ δύναται νὰ τιτλοφορεῖται κομμουνιστικὸν κόμμα. Διὰ τὸ ζήτημα τῶν ὅπλων οἱ ἀντιπρόσωποί μας θὰ συζητήσωσιν εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι οὕτω θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ σχηματίσωσι γνώμην ἀντικειμενικήν. Ἐπὶ τοῦ παρόντος τρία εἶναι τὰ ζητήματα ἅτινα θὰ πραγματευθοῦν: 1ον) Ὀργάνωσις προπαγάνδας—ἀντικατασκοπείας. 2ον) Ἐξοπλισμὸς τῶν κυριωτέρων ὑμῶν ὀργανώσεων καὶ 3ον) Ὀργάνωσις τῶν Ἑλληνικῶν τριαρχιῶν εἰς τὰς Μακεδονοθρακικὰς γραμμάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα, θὰ συνεννοηθεῖτε μετὰ τοῦ γραφείου τῆς προπαγάνδας ἀντικατασκοπείας τῆς πρεσβείας, ἥτις ἔλαβεν ἤδη τὰς ἀναγκαίας διαταγάς. Διὰ τὴν Γραμματείαν τῆς Βαλκανικῆς Συνομοσπονδίας. Ὁ Γραμματεύς».

§145Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Ποῖος ὑπογράφει;

§146Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Εἶναι ὑπογραφὴ δυσανάγνωστος, τὴν ὁποίαν βεβαίως γνωρίζετε σεῖς κάλλιον ἐμοῦ.

§147Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Εἶναι πλαστόν. (Θόρυβος).

§148Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Εἶναι ἀπολύτως αὐθεντικόν, ὡς δύναται νὰ ἐξελεγχθῇ καὶ ὡς γνωρίζετε σεῖς κάλλιον ἐμοῦ. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, κύριοι, ὁ ἐνταῦθα πρεσβευτὴς τῆς Ρωσσίας ἀπαντῶν εἰς ἐρωτήματα μιᾶς ἐφημερίδος, τοῦ «Ἐλευθέρου Τύπου», εἶπε μεταξὺ ἄλλων: «Οὔτε ἡ Κυβέρνησις τῆς Σοβιετικῆς Ρωσσίας, οὔτε ἐγὼ ἀναμιγνυόμεθα εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἑλλάδος». Δὲν ὑπάρχει βεβαίως ἐμπαιγμὸς πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἄλλος, ἀνάλογος ἐκείνου ὃν ἀποτελεῖ ἡ δήλωσις αὕτη τοῦ κ. Πρεσβευτοῦ, τὸν ὁποῖον ἐξακολουθοῦμεν δυστυχῶς νὰ διατηρῶμεν ἐδῶ. Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὑπάρχουν τεκμήρια ἄπειρα πείθοντα ὅτι ἡ λεγομένη Ρωσσικὴ Πρεσβεία δὲν εἶναι Πρεσβεία ἀντιπροσωπεύουσα Κράτος, ἀλλ’ εἶναι πρακτορεῖον ὀργανώσεως, ἡ ὁποία προσπαθεῖ καὶ ἔχει ὡς ἀποκλειστικὸν σκοπὸν νὰ ἀνατρέψῃ τὸ κείμενον καθεστὼς ἐν τῇ Χώρᾳ. Ἤδη ὁ κομμουνισμὸς συνεχίζει τὰς προσπαθείας του καὶ τὰς ἐπεκτείνει εἰς ὁλόκληρον τὴν Μακεδονίαν. Θὰ ἀναφέρω δὲ εἰδικῶς τὴν δρᾶσίν του εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν. Ἐκεῖ οἱ ὀπαδοὶ τῶν κομμουνιστικῶν ἰδεῶν εἶναι εὐάριθμοι, ἀλλὰ πλὴν τούτων ὑπάρχουν τινὲς τῶν Σλαυοφώνων, οἱ ὁποῖοι, ὑποκινούμενοι ἄλλοθεν, βοηθοῦν τὸν κομμουνισμὸν καὶ συμπράττουν μετ’ αὐτοῦ. Εἰδικῶς ἐκεῖ, εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, ὁ κομμουνισμὸς ἔχει ἔκδηλον ἀντεθνικὸν χαρακτῆρα καὶ νομίζω ὅτι ἐπειδὴ πρόκειται περὶ Χώρας τῆς ὁποίας τὰς ἰδιαιτέρας συνθήκας γνωρίζομεν ὅλοι, θὰ ἔπρεπε καὶ ἰδιαιτέρα νὰ στραφῇ πρὸς αὐτὴν ἡ προσοχή μας. Ἀλλ’ ἤδη ἐρωτᾶται· ἀπέναντι πάντων τούτων, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὴν Χώραν μας, ἡμεῖς τί πράττομεν; Μόνοι ἐξ ὅλων τῶν Βαλκανικῶν Χωρῶν ἔχομεν ἀποκαταστήσει σχέσεις μετὰ τῆς Σοβιετικῆς Ρωσσίας. Διότι, ἂν ἄλλα Κράτη λόγῳ ἄλλων αἰτίων καὶ λόγῳ τῆς ἀποστάσεως τῆς γεωγραφικῆς ἡ ὁποία τὰ χωρίζει ἀπὸ τὴν Μπολσεβικικὴν Ρωσσίαν δὲν φοβοῦνται νὰ ἔχουν μετ’ αὐτῆς σχέσεις, τὰ Βαλκανικὰ Κράτη ἔκριναν ὅτι, λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται ἐν τῇ Βαλκανικῇ καὶ λόγῳ τῆς ἐπικινδύνου γειτνιάσεως τῶν Χωρῶν αὐτῶν πρὸς τὴν Ρωσσίαν, ἔπρεπε νὰ μὴ διατελοῦν εἰς καμμίαν μετ’ αὐτῆς ἐπικοινωνίαν. Ἐξαίρεσιν ἀποτελεῖ μόνον ἡ Ἑλλάς. Ἀλλ’ ἡμεῖς δὲν περιωρίσθημεν μόνον εἰς τὸ νὰ ἀποκαταστήσωμεν σχέσεις μετὰ τῆς Ρωσσίας. Συνήψαμεν μετ’ αὐτῆς καὶ εἰδικὰς συμφωνίας, αἱ ὁποῖαι, ἐκτὸς ἄλλων, παρουσιάζουν καὶ δύο κακά. Πρῶτον τούτων εἶναι τὸ χρῆμα τὸ ὁποῖον εἰσρέει εἰς τὴν Ρωσσίαν ἀπὸ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριόν της χρησιμοποιεῖται κυρίως, ἀφοῦ καλυφθοῦν αἱ πρῶται ἐσωτερικαὶ ἀνάγκαι, διὰ νὰ ἐνεργεῖται ἡ προπαγάνδα καὶ τῆς ὅλης προσπαθείας πρὸς ἀνατροπὴν τῶν καθεστώτων τῶν ἄλλων Χωρῶν. Κατορθώνομεν λοιπὸν ἡμεῖς ὥστε νὰ δίδωμεν εἰς τὴν Ρωσσίαν χρῆμα, μὲ τὸ ὁποῖον νὰ προσπαθῇ αὕτη νὰ μᾶς ἀνατρέψῃ μεταξὺ τῶν ἄλλων. Δεύτερον κακόν, ἐκ τῶν συμφωνιῶν ἀπορρέον, εἶναι ὅτι περιεβλήθη μὲ διπλωματικὴν ἀσυλίαν καὶ μὲ πᾶσαν εὐκολίαν ὅπως περιτρέχῃ τὴν Χώραν μέγιστος ἀριθμὸς ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι φέρονται ὡς ἐμπορικοὶ πράκτορες τῆς Ρωσσίας, ἐνῷ εἶναι πράγματι πράκτορες τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἐκτὸς ὅμως τούτων δὲν ἐλάβομεν καὶ κανὲν μέτρον ἀμυντικὸν ἐναντίον τοῦ κομμουνιστικοῦ κινδύνου. Ὑπάρχει μία ὀργάνωσις, τὴν ὁποίαν ὅλοι προσεβλέπομεν μετὰ δυσκολίας· ἦτο ἡ Γενικὴ Ἀσφάλεια τοῦ Κράτους. Τὴν ἐπιστεύαμεν ὅλοι ὡς μίαν ὀργάνωσιν χαφιεδικήν. Εἶναι ἐν τούτοις ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ ὀργάνωσις ἐκείνη ὑπῆρξεν ἐθνικωτάτη καὶ εἰργάσθη ὅσον ὀλίγαι ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, νομίζω δὲ ὅτι αἱ κατηγορίαι τὰς ὁποίας ὅλοι ἀπηυθύναμεν ἐναντίον αὐτῆς δὲν ἦσαν ὀρθαί. Τὴν ὀργάνωσιν ἐκείνην τὴν διελύσαμεν καὶ ἔχομεν ἀφήσει γενικῶς τὴν Ἑλλάδα ὡς οἰκόπεδον ἀμάνδρωτον, ὅπου πᾶς τις δύναται νὰ ἔρχεται καὶ νὰ πράττῃ ὅ,τι θέλει. Ὑπάρχει μία ὀργάνωσις τῆς Γʹ Διεθνοῦς γνωστὴ ὑπὸ τὸν τίτλον ΜΟΠΡ. Εἶναι ἡ «Διεθνὴς Ἐργατικὴ Βοήθεια», ὅπως τὴν μετέφρασαν οἱ ἐν Ἑλλάδι κομμουνισταί. Ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ συλλέγει περὶ τὰ 3,000,000 χρυσῶν ρουβλίων ἀνὰ τὰ διάφορα μέρη τοῦ κόσμου, ἵνα χρησιμοποιοῦνται διὰ τοὺς ἀνατρεπτικοὺς σκοποὺς τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ ὑφίσταται ὡς Σωματεῖον ἐν Ἑλλάδι, τοῦ ὁποίου τὸ καταστατικὸν ἔχει ἐγκριθῆ ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν. Ἡ ὀργάνωσις αὕτη ἀκόμη ἔφθασε μέχρι τῆς τόλμης νὰ ὀργανώσῃ ἕνα χορὸν κατὰ τὴν περίοδον τῶν Ἀπόκρεω εἰς τὸ θέατρον «Ἀλάμπρα», χάριν δῆθεν τῆς ἐργατικῆς βοηθείας καὶ τοῦ χοροῦ αὐτοῦ εἰσιτήρια ἐγὼ ὁ ἴδιος εἶδον καὶ εἰς τὰ γραφεῖα Ὑπουργῶν ἀκόμη. Ἀλλ’ εἶπον ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι οἰκόπεδον ἀμάνδρωτον, ὅπου ἕκαστος ἔρχεται, πράττει ὅ,τι θέλει καὶ φεύγει. Ἀνέφερα πρὶν τὸν περιβόητον Βούλγαρον Κολάρωφ, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐδῶ καὶ εἰργάσθη ὑπὲρ τῆς Μακεδονίας. Θέλω νὰ ὀνομάσω ἀκόμη ἕνα περίφημον ἀνὰ τὸν κόσμον κατάσκοπον τὸν Ὄσκαρ Μύλλερ, ἕνα Γερμανορῶσσον, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἔλθει ἐδῶ μὲ ἀποστολὴν τῆς Γʹ Διεθνοῦς νὰ μάθῃ ὅλα τὰ μυστικὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, νὰ κατασκοπεύσῃ τὸν Στρατόν, τὴν κρατικὴν κίνησιν ὅσον ἀφορᾷ τὰ οἰκονομικὰ καὶ νὰ ἐξυχνιάσῃ τὰ διπλωματικὰ μυστικά. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀπεπειράθη νὰ ἐξαγοράσῃ καὶ ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ τέλους κάποτε συνελήφθη, κρατούμενος δὲ εἰς τὸ ἀστυνομικὸν τμῆμα ἐδέχετο καθ’ ἑκάστην τὰς ἐπισκέψεις καὶ τὰ πλούσια δῶρα τοῦ κ. Οὐστίνωφ, ἐνῷ ἡ Ρωσσικὴ Πρεσβεία, ἥτις δὲν ἀναμιγνύεται εἰς τίποτε εἰς τὰ ἐσωτερικά μας, ἐφρόντιζεν ὥστε ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερος. Πράγματι ἀπελύθη καὶ κατόπιν ἀπηλάθη, σήμερον δὲ ποῦ νομίζετε ὅτι ἐσημειώθη ἡ ἐμφάνισίς του; Εἰς τὴν Σαγγάρη, διότι ἐκεῖ ἐκρίθη ὅτι εἶναι σήμερον τὸ κρίσιμον σημεῖον τῆς κομμουνιστικῆς ἐνεργείας. Ὡς χαρακτηριστικὸν τῆς ἀμελοῦς ἀνοχῆς, ἂν μὴ καὶ τῆς εὐνοίας, τὴν ὁποίαν δεικνύομεν ὅλοι ἔναντι τοῦ κομμουνισμοῦ, θὰ ἀναφέρω καὶ τοῦτο. Εἰς τὸν «Ριζοσπάστην» δημοσιεύονται τακτικὰ ἀγγελίαι καὶ διαφημίσεις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Διότι τὸ ἵδρυμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἡ οἰκονομικὴ μητρόπολις τοῦ συντηρητικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, τροφοδοτεῖ μὲ μίαν ἐπιχορήγησιν καὶ τὸν περίφημον «Ριζοσπάστην». Ἀλλ’ ἐξεταστέον. Ἀπέναντι ὅλων τούτων τί θὰ ἔπρεπε νὰ πράξωμεν; Ἐγὼ θὰ ἔλεγον ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν δύο εἰδῶν μέτρα· ἄμεσα καὶ ἔμμεσα. Τὰ ἄμεσα ἐγὼ θὰ τὰ ὠνόμαζον καὶ θὰ τὰ ἐφήρμοζον ὡς τοιαῦτα, ἂν ἤμην κυβερνήτης, ἐκτρωτικά. Δὲν ἀρκεῖ σπασμωδικῶς νὰ δίδωμεν κατὰ καιροὺς ἐντολὰς εἰς τὴν Διεύθυνσιν τῆς Ἀσφαλείας νὰ συλλαμβάνῃ τοὺς κομμουνιστάς, τοὺς ὁποίους νὰ στέλλῃ νὰ παραθερίζουν εἰς τὴν Ἀνάφην. Χρειάζονται μέτρα ριζικά. Φρονῶ ὅτι εἶναι τοῦτο ὄχι μόνον δικαίωμά μας, ἀλλ’ ὑποχρέωσίς μας. Διότι ὑποχρέωσιν ἔχομεν νὰ προστατεύσωμεν τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔχουν ἐμπιστευθῆ. Εἶναι ὑποχρέωσίς μας νὰ κηρύξωμεν τὸν κομμουνισμὸν ἐκτὸς νόμου, ὅπως καὶ εἶναι. Ὅταν κηρυχθῇ ὁ κομμουνισμὸς ἐκτὸς νόμου, οὔτε κομμουνιστικαὶ ὀργανώσεις θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν, οὔτε κομμουνιστικὴ προπαγάνδα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνεργεῖται. Ἠκούσαμεν πρὸ ὀλίγου ἀξιότιμον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐπρότεινε νὰ ἐκδιώξωμεν τοὺς κομμουνιστὰς βουλευτὰς ἀπὸ τὴν Βουλήν. Δὲν γνωρίζω τί θὰ σκεφθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς. Γνωρίζω ὅμως ὅτι, ἂν ἁπλῶς ἐφηρμόζετο ὁ ἐκλογικὸς νόμος, πολλοὶ τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι παρακάθηνται σήμερον εἰς τὰ ὀρεινὰ ἐκεῖνα ἑδώλια, δὲν θὰ εὑρίσκοντο ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Τὸ 5ον ἄρθρον τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου λέγει (ἀναγινώσκει): «Ἀποκλείονται τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος.... οἱ δυνάμει ἀνεκκλήτου βουλεύματος.... κλπ.» Πλεῖστοι ἐκ τῶν βουλευτῶν τῆς ἀκραίας πτέρυγος ἔχουν ἤδη ὄχι βουλεύματα, ἀλλὰ καὶ καταδικαστικὰς ἀποφάσεις μερικοί, ἄλλοι δὲ ἐκκρεμεῖς ἐνώπιον δικαστηρίων σοβαρωτάτας κατηγορίας.

§149Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἔχουν ἀμνηστευθῆ δυστυχῶς.

§150Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν φυλακὴν ἄνευ ἀμνηστείας, δικτατορικῇ ἐπιταγῇ. Νομίζω ὅτι, ἂν ὁ νόμος αὐτὸς ἁπλῶς ἐφηρμόζετο, πολλοὶ τῶν κομμουνιστῶν βουλευτῶν δὲν θὰ εὑρίσκοντο ἐδῶ. Μεταξὺ αὐτῶν ἀναφέρεται ὁ κ. Μάξιμος, ὁ ὁποῖος ἔχει παραπεμπτικὴν διαταγὴν κατ’ αὐτοῦ καὶ τοῦ Ζὰκ Βεντούρα διὰ τὴν αὐτονόμησιν τῆς Μακεδονίας. Ἡ δίκη διεκόπη διὰ νὰ συσχετισθῇ μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῆς δυναμιστικῆς ἀποπείρας τῆς Φλωρίνης. Ἐπίσης ἔχουν καταδικαστικὴν ἀπόφασιν οἱ κ. κ. Χαϊνόγλου καὶ Παπανικολάου διὰ τὴν αὐτονόμησιν τῆς Μακεδονίας, πρᾶξιν ἣν ὡμολόγησαν ἐπὶ δικαστηρίου καὶ ἄλλοι. Ἀλλοῦ ἔχουν ληφθῆ μέτρα δρακόντεια μέν, ἐπιβεβλημένα ὅμως, ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. Εἰς τὴν Σερβίαν ἔχει ψηφισθῆ ὁ νόμος «περὶ τῆς ἀμύνης τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τῆς κρατικῆς τάξεως». Ὁ νόμος οὗτος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος χαρακτηρίζει ὡς ἐγκλήματα τὰς κομμουνιστικὰς πράξεις καὶ ἐμποδίζει κατὰ τοιοῦτον τρόπον πᾶσαν ὀργάνωσιν, πᾶσαν ὑποψηφιότητα, πᾶσαν κίνησιν κομμουνιστικήν. Ἐκτὸς τῶν μέτρων τούτων, τῶν ἀμέσων, νομίζω ὅτι θὰ ἐδικαιούμεθα νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τὴν Οἰκουμενικὴν Κυβέρνησιν ὅπως καταστρώσῃ καὶ εἰσηγηθῇ ἓν πλῆρες πρόγραμμα ἐμμέσων μέτρων, δι’ ὧν θὰ ἀφαιρεθῇ τὸ ἔδαφος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἑδράζεται ὁ κομμουνισμός. Μεταξὺ τῶν μέτρων τούτων εἶναι ὅλα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς κρατικῆς παραστάσεως καὶ εἰς τὴν καλυτέραν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν πολιτῶν του. Διότι τὰ πάντα ἐκμεταλλεύεται ὁ κομμουνισμός. Ἐκμεταλλεύεται ἀκόμη καὶ τὴν κακὴν ἢ ὑποτιθεμένην κακὴν συμπεριφορὰν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἔναντι τοῦ κόσμου. Καὶ ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τοῦτο, διότι ὑπάρχουν συγκεκριμένα περιστατικὰ ἀποδεικνύοντα πραγματικὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ κομμουνισμοῦ. Μεταξὺ ὅλων τῶν μέτρων τῶν ἐμμέσων θὰ ἔπρεπε νὰ καταλέγωνται πρὸ παντὸς ὅλα ἐκεῖνα, ὅσα ἀποκαθιστοῦν εἰς μίαν δικαίαν καὶ ἀνεκτὴν κατάστασιν ὅλας τὰς τάξεις, τῶν ὁποίων τὰ παράπονα καὶ τὴν δυστυχίαν ἐκμεταλλεύεται ὁ κομμουνισμός. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ μνημονεύσω ἓν μικρὸν ἱστορικόν. Ὅταν ὁ Δημήτριος Γούναρης ἐκυβέρνα τὴν Ἑλλάδα, ἐνθυμοῦμαι ὅτι εἶχον διατυπώσει εἰς αὐτόν, ἐν συνομιλίᾳ, παρατηρήσεις τινάς, αἱ ὁποῖαι ἀφεώρων τὴν διαφορὰν τῶν ἀντιλήψεών μου, περισσότερον συντηρητικῶν ἀπὸ τὰς ἰδικάς του, ἐπὶ διαφόρων θεμάτων. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι, ὅταν εὑρέθην ὑπὸ τὴν ἰδίαν στέγην μὲ τὸν Δημήτριον Γούναρην κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τοῦ βίου του, μὲ ἐκάλεσε μίαν ἑσπέραν εἰς τὸ δωμάτιόν του ἐν τῇ φυλακῇ καὶ μοὶ ἀνέπτυξε διὰ μακρῶν πλεῖστα ὅσα σημεῖα τοῦ προγράμματός του. Μεταξὺ ἄλλων μοὶ ὡμίλησε περὶ τοῦ μέρους ἐκείνου τοῦ προγράμματός του, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων ἀγροτῶν. Ὁ Δημήτριος Γούναρης εἶχε τὴν γνώμην ὅτι προτείνων τοῦτο δὲν ἔπραττε κάτι ῥιζοσπαστικόν. Ἐνόμιζεν ὅτι ἡ συντηρητικωτέρα πρᾶξις, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπιχειρήσει ποτέ, ἦτο ἐκείνη, διότι εὕρισκε, καὶ δικαίως, ὅτι ὅταν ὅλοι οἱ ἀκτήμονες ἀποκατασταθοῦν καὶ καταστοῦν ἰδιοκτῆται, θὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸν ἓν ὁλόκληρον στράτευμα ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους εὐκόλως ἠδύνατο νὰ προσκτήσηται καὶ θὰ τὸ προσθέσωμεν εἰς τὴν συντηρητικήν μας στρατιάν. Μὲ τὴν σκέψιν αὐτὴν ὡς ἀφετηρίαν ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ μελετήσῃ ὅλα τὰ μεγάλα κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις εἶναι μία Κυβέρνησις ἐξαιρετικὴ διὰ τὴν Χώραν. Εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία περιβάλλεται μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ κόσμου καὶ συγκεντρώνει τοὺς ἀντιπροσώπους ὅλων τῶν πολιτικῶν κομμάτων τῆς Χώρας. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ἂν ἡ Κυβέρνησις αὕτη κατέστρωνε τὰς καταστατικὰς βάσεις μιᾶς γενικωτέρας πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν νὰ κληροδοτήσῃ κατόπιν εἰς τὰς μετέπειτα Κυβερνήσεις διὰ νὰ ἐργασθοῦν ὅλαι ἐν ἀλληλουχίᾳ συμφώνως πρὸς αὐτήν. Ἔχομεν τὴν ἀπαίτησιν ἀπὸ τὴν Οἰκουμενικὴν Κυβέρνησιν, προκειμένου περὶ ζητήματος τοιούτου, νὰ μὴ περιορίζεται εἰς τὰ πρόχειρα καὶ σπασμωδικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν αἱ τυχαῖαι Κυβερνήσεις. Μέχρι τοῦδε δὲν εἴδομεν νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὸν κομμουνιστικὸν κίνδυνον καὶ νὰ ἐνεργήσῃ καταλλήλως. Δὲν πιστεύω ὅτι θέλει παραλείψει νὰ πράξῃ τοῦτο, ἀλλ’ ἀκριβῶς διότι δὲν τὸ ἔπραξε μέχρι τοῦδε, ἐπερωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, διατί δὲν καθορίζει καὶ δὲν ἐφαρμόζει πολιτικὴν ἀποφασιστικὴν καὶ ἀνταποκρινομένην εἰς τὰς ὑποχρεώσεις της πρὸς περιφρούρησιν τοῦ ὑφισταμένου κοινωνικοῦ καθεστῶτος ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, τὸν ὁποῖον καθιστᾷ ὁσημέραι προκλητικώτερον ἡ ἐπιδεικνυομένη ἀνοχή; (Χειροκροτήματα).

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κίνιας ἔχει τὸν λόγον.

§152Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ προλαλήσας ἀνέπτυξε τὸ θέμα ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ παρέλκῃ πᾶσα λέξις εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τούτου περαιτέρω. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα ἐξηντλήθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ παρέλκῃ πᾶσα λέξις πρὸς ἀνάπτυξιν τοῦ κινδύνου, ὁ ὁποῖος προβάλλει ἐκ τοῦ κομμουνισμοῦ. Νομίζω ἐπὶ πλέον ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Χώρας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἐξ ὅλων τῶν πολιτικῶν κομμάτων τῶν ἀστικῶν τοῦ Τόπου, πλὴν μιᾶς εὐαρίθμου μερίδος, τῆς ὁποίας τὴν γέννησιν καὶ τὴν εἴσοδον αὐτῆς ἐν τῷ Συνεδρίῳ τούτῳ τὴν ὀφείλει εἰς τὸ περίφημον σχέδιον τῆς ἀναλογικῆς, ὅλα τὰ πολιτικὰ κόμματα ἡνωμένα ἐν τῇ Κυβερνήσει πρέπει νὰ λάβωσι σύντονα μέτρα κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὑποθέτω ὅτι τὰ τελευταῖα γεγονότα θὰ ἔπεισαν πάντας ἡμᾶς τοὺς λεγομένους ἀστούς, τοὺς ἐκπροσωποῦντας τὰ ἀστικὰ κόμματα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει ἡνωμένη νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο λαμβάνουσα τὰ προσήκοντα πρὸς τοῦτο μέτρα. Δὲν θὰ ὁμιλήσω συνεπῶς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου πλέον, τὸ ὁποῖον εἶναι κατ’ ἐμὴν γνώμην ἐξηντλημένον, ἀλλὰ θὰ φέρω τὸν λόγον ἐπὶ σημείου τινός, ἐπὶ τοῦ ὁποίου προσεπάθησε κατήγορος καὶ φίλος τῆς Κυβερνήσεως βουλευτὴς νὰ ρίψῃ τὴν εὐθύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας, ἀλλοιώνων ἐντελῶς τὰ πράγματα, ἀλλοιώνων ἐντελῶς τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα εἶναι προφανῆ. Ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου παρὰ βουλευτοῦ ἀνήκοντος εἰς ἓν κόμμα, τὸ ὁποῖον συμμετέχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας, ὅτι κατὰ τὰς τελευταίας γνωστὰς σκηνάς, αἱ ὁποῖαι σκηναὶ ὀφείλονται εἰς τὸν ἐλλοχεύοντα κομμουνισμόν, κατὰ τὰς σκηνάς, λέγω, ἐκείνας εἶναι ὑπεύθυνος αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις τῆς Χώρας, ἡ ὁποία ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ ὑποστηρίξῃ, νὰ προκαλέσῃ σχεδὸν τὰς σκηνὰς αὐτὰς κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος δὲν ἐπετρέπετο νὰ λεχθῇ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Καὶ ὅταν ἔλεγε ταῦτα, ἠναγκάσθην νὰ διαμαρτυρηθῶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς οὐχὶ χάριν τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω καὶ τὸ ὁποῖον ἀείποτε δεικνύει συντηρητικήν, λαϊκὴν ἐν γένει πολιτικήν, ἀλλὰ διεμαρτυρήθην μόνον καὶ μόνον χάριν τῆς ἀληθείας, ἡ ὁποία πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ λέγεται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Διεμαρτυρήθην ἐντονώτατα ὅταν τὸ τοιοῦτον ἐλέχθη, διότι ἐλέχθη ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δῆθεν εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπροκάλεσε τὰς σκηνὰς καὶ ὅταν ὑπέδειξα εἰς τὸν ἀγορητὴν ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει εἶναι ψευδέστατα, διότι ὁ λοχαγὸς Χριστοδούλου, ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Στρατοῦ, δὲν ἦτο φίλος τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ προφανῶς φίλος τῆς ἄλλης μερίδος, τότε ὁ ἴδιος ἑαυτὸν διέψευσεν, ἔφθασε δὲ διὰ νὰ κατοχυρωθῇ καὶ νὰ συγκρατήσῃ τὸ ψεῦδος νὰ εἴπῃ ὅτι ὁ ἐν λόγῳ λοχαγὸς εἶναι ὁ στυλοβάτης τῆς Δημοκρατίας. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐρωτῶ ὑμᾶς, ἀπορῶν πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λέγωνται ταῦτα καὶ νὰ ρίπτωνται αἱ ἰδέαι αὐταί, καθ’ ἣν στιγμὴν πρέπει ἡνωμένη ἡ Χώρα καὶ τὸ Κράτος νὰ βαδίσωσι κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ νὰ λέγωνται εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνεύθυνοι δι’ ὅσα συνέβησαν κατὰ τὴν ἀτυχῆ ἐκείνην ἡμέραν; Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ἂν θέλωμεν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς κινδύνους τοῦ κομμουνισμοῦ, οἱ ὁποῖοι συγκλονίζουν τὸ κοινωνικὸν οἰκοδόμημα, δὲν εἶναι, λέγω, ἐπιτετραμμένον νὰ ὑποδαυλίζωμεν πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουσιν οὐδεμίαν σχέσιν πρὸς τὰ θέματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καλούμεθα νὰ λύσωμεν. Ἂς ἀφήσωμεν πλέον τὴν τετριμμένην πολιτικήν, τὸ νὰ ῥίπτωμεν τὴν εὐθύνην εἰς ἄλλους καὶ ἂς βαδίσωμεν τὴν λεωφόρον ἐκείνην διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τοὺς σκοποὺς αὐτούς, τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ καὶ ἐπιδιώκει ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις ἡνωμένη. Ὅταν λέγωνται τοιαῦτα, θὰ ἐπεθύμουν νὰ διαψεύδωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διὰ νὰ μὴ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἄλλαι σκέψεις ἦσαν ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ὡδήγησαν τοὺς κυβερνήτας νὰ πράξωσι κάτι τι. Ἐλέχθη περὶ τοῦ συμπολίτου μου λοχαγοῦ, διότι αὐτὸς ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Στρατοῦ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καθ’ ἣν ἔλαβε χώραν τὸ ἀτυχὲς γεγονὸς καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ ἡμᾶς, διότι εἶναι γνωστὸς εἰς ἡμᾶς, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος πράξας ὅ,τι ἔπραξε τότε, τὸ ἔπραξε κατὰ τὰς ἐμπνεύσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐνῷ οὗτος οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει πρὸς τὸ κόμμα, οὗτινος ἡγεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ κατὰ τὰς τελευταίας προεδρικὰς ἐκλογὰς περιήρχετο τὴν ἐπαρχίαν Λεβαδείας ψηφοθηρῶν ὑπὲρ τοῦ Παγκάλου.

§153Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἀξιωματικοῦ, τὸν ὁποῖον γνωρίζετε ὡς καὶ ἐγώ, σᾶς λέγω ὅτι, ἂν περιώδευσε τὴν ἐπαρχίαν Λεβαδείας, τοῦτο ἔκαμε διότι διετάχθη ὡς κατώτερος ἀξιωματικὸς εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐνήργησαν τὰς τελευταίας ἐκλογὰς καὶ ὡς εἶχεν ἐλευθερίαν ἐνεργείας, ἐνήργησεν ὄχι διαταχθείς.

§154Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐπαναφέρῃ ἐν ἰσχύϊ τὸν ἐπὶ τοῦ δικτάτορος Παγκάλου καταργηθέντα νόμον «περὶ ἐκλογικῶν παραβάσεων» διὰ νὰ ἴδητε ποῖοι ἦσαν ἐκεῖνοι καὶ ἂν κατὰ διαταγὴν ἐνήργουν ἢ κατ’ ἄλλον τρόπον. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ μὴ λέγωνται πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν οὐδεμίαν σχέσιν πρὸς τὴν πραγματικότητα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Χώρας διέταξε νὰ βάλῃ ὁ Στρατός, διότι αὐτὸ εἶναι τόσον προφανῶς ἀναληθές, ὥστε καὶ ὅταν προεκλήθη ὁ βουλευτὴς νὰ εἴπῃ ποῖος ἦτο ὁ ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος μετέδωκε τὴν πληροφορίαν αὐτήν, δὲν εἶχε τὴν δύναμιν νὰ ὀνομάσῃ τὸν ἀξιωματικὸν ἢ τὸ περιεχόμενον τῆς διαταγῆς. Ὅταν λέγωνται τοιαῦται ἀνακρίβειαι, ἀναμφισβητήτως αὗται οὐδὲν τῶν κομμάτων δύνανται νὰ θίξωσι, πολλῷ δὲ μᾶλλον τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἔχει γνωστὴν ἱστορίαν καὶ γνωστὴν πολιτικὴν ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ λεγόμεναι κατ’ αὐτὴν τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν ἡνωμένα τὰ κόμματα χωροῦσι πρὸς τοὺς σκοπούς, οὓς διὰ τῆς Οἰκουμενικῆς ἐπιδιώκουν, εἶναι δυνατὸν νὰ φέρωσιν ἀντιπερισπασμόν, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἀναμφισβητήτως πρὸς βλάβην τοῦ Κράτους. Εἶναι ὅθεν ἐπιβεβλημένον, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις μετὰ σοβαρότητος νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον αὑτῆς, νὰ ληφθῶσιν ἀναγκαῖα μέτρα κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔφθασε καὶ μέχρι τῆς ἐπαρχίας ἡμῶν, διότι προχθὲς ἀκόμη ὑπεβλήθη εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Λεβαδείας καταστατικὸν πρὸς ἔγκρισιν, δι’ οὗ ἐζητεῖτο νὰ ἐγκριθῇ ὁ Σύλλογος, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὡς ὅρον τὸν πόλεμον κατὰ τῆς λευκῆς σαρκὸς ὡς τὸν ἀπεκάλει. Καὶ τὸ καταστατικὸν αὐτὸ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 122 τρ. ἔ. ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Λεβαδείας ἀπερρίφθη. Τοιαύτη εἶναι ἡ ἐργασία τοῦ κομμουνισμοῦ, ἡ ὁποία εἶναι εὐάριθμος μέν, ἀλλὰ γίνεται. Θὰ ἤθελον νὰ μάθω ποῖα εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐνδείκνυται νὰ ληφθῶσι κατὰ τῆς ἐργασίας αὐτῆς. Εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις— καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω—ἔπρεπε, λέγω, ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα δραστικά, μέτρα ἔντονα, μέτρα σύντονα διὰ νὰ μὴ γίνωνται αὐταὶ αἱ σκηναὶ καὶ ἐκμεταλλεύσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται, ὅπως ἡ προχθεσινή. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο δὲν ἐλήφθησαν μέτρα δραστικὰ καὶ εὔχομαι τὸ τελευταῖον γεγονὸς νὰ δώσῃ τὴν ἀφορμὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ λάβῃ μέτρα.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§156Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ μικροῦ μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐξ Ἠλείας ἔλαβε χώραν ἐπεισόδιον λυπηρόν, τὸ ὁποῖον μὲ ἐλύπησε κατάκαρδα καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐπεισόδιον, ἀλλὰ καὶ κυρίως διότι ἔλαβε χώραν μεταξὺ διακεκριμένου συναδέλφου, τὸν ὁποῖον ἀνέκαθεν ἐτίμων καὶ ἐξακολουθῶ νὰ τιμῶ. Ἐκφράζω, κ. Πρόεδρε, πρὸς τὸν διακεκριμένον συνάδελφόν μου καὶ πρὸς τὸ Σῶμα τὴν βαθυτάτην μου λύπην.

§157ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις, κύριε Πρόεδρε.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν προσεχῆ Πέμπτην. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 5.30′ μ. μ. τῆς αὔριον. (Ὥρα 9,15′ μ. μ.)