1925.03.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 164

Πέμπτη 26 Μαρτίου 1925.

Προεδρία Κ. Ρακτιβάν

(Ὥρα 5 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Συνέλευσιν τὰ ἑξῆς: — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Κολζούκιοϊ παρακαλεῖ ὅπως ἀνασταλῇ ἡ κατάργησις τῆς ὑποδιοικήσεως Καϊλαρίων. — Οἱ δικαστικοὶ Καβάλλας παρακαλοῦσιν ὅπως αἱ ἀποδοχαί των κανονισθῶσιν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ μισθοῦ τοῦ 1914. — Ἡ κοινότης Καναλίων Καρδίτσης διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην φορολογίαν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. — Οἱ κάτοικοι Ἡρακλείου ὑποβάλλουσι ψήφισμα περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ Ἐνοικιοστασίου ἐπὶ τῶν μουσουλμανικῶν ἀστικῶν κτημάτων. Οἱ κάτοικοι Ρεντίνης καὶ περιχώρων διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Οἰκονομιῶν περὶ καταργήσεως τοῦ Εἰρηνοδικείου Ρεντίνης. — Ἡ κοινότης Βραχνεΐκων Πατρῶν παρακαλεῖ ὅπως ἀγορασθῇ τὸ πλεόνασμα σταφιδοκάρπου. — Οἱ πρόσφυγες Λαρίσης αἰτοῦνται ὅπως μὴ διατεθῇ τὸ κτῆμα Ἀβέρωφ διὰ τοὺς ἀφιχθέντας Ποντοκαππαδόκας. — Ὁ πρόεδρος τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἐνοικιαστῶν μουσουλμανικῶν κτημάτων παρακαλεῖ ὅπως τὰ εὐεργετήματα τοῦ Ἐνοικιοστασίου ἐπεκταθῶσι καὶ ἐπὶ τῶν μουσουλμανικῶν κτημάτων ἀνταλλαξίμων Μωαμεθανῶν. — Ἡ κοινότης Ζωριάννου τῆς Δωρίδος ζητεῖ νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν χορηγουμένων ἐπιδομάτων πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Ταμεῖον τὴν πληρωμὴν ἐκ τῶν μοναστηριακῶν πόρων, τοὐλάχιστον διὰ τὰς ἀπόρους καὶ ὀρεινὰς κοινότητας. — Ἡ κοινωνία τῶν προσφύγων ὑποβάλλει σχέδιον ψηφίσματος περὶ ἱδρύσεως Διοικητικῶν Ἐπιτροπῶν πρὸς ἔλεγχον δηλώσεων ἐγκαταλειφθεισῶν ἐν Τουρκίᾳ περιουσιῶν ὑπὸ ἀνταλλαξίμων ὁμογενῶν καὶ καταβολῆς ποσοστοῦ. — Ὁ Σύνδεσμος τῶν ποτοποιῶν Βόλου αἰτεῖται τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου περὶ ἀμβύκων. — Ἡ κοινότης Καλυβίων παρακαλεῖ ὅπως ἡ ἕδρα τοῦ Ἐφετείου Ναυπλίου μετατεθῇ εἰς Τρίπολιν. — Οἱ εἰς τὸ τσιφλίκιον Γενῆ–Μαχαλᾶ ἐγκατασταθέντες πρόσφυγες διαμαρτύρονται κατὰ τῆς οἰκογενείας Τικοπούλου ἐπιζητούσης ὅπως τοὺς ἐκδιώξῃ τοῦ κτήματος. — Ἡ Ἕνωσις ἐνοικιαστῶν Χανίων διαμαρτύρεται διὰ τὴν μονομερῆ ἄρσιν τοῦ Ἐνοικιοστασίου ἐπὶ τῶν ἀστικῶν κτημάτων ἀνταλλαξίμων Μουσουλμάνων. — Οἱ ἔκτακτοι τηλεγραφικοὶ ὑπάλληλοι τῆς Φθιωτιδοφωκίδος παρακαλοῦσιν ὅπως μονιμοποιηθῶσιν. — Ἡ ὁλομέλεια τοῦ δικαστηρίου τῶν ἐν Δράμᾳ Πρωτοδικῶν παρακαλεῖ ὅπως αὐξηθῶσιν αἱ ἀποδοχαὶ τῶν δικαστικῶν. — Οἱ πληρεξούσιοι κ. κ. Α. Δενδρινὸς καὶ Λ. Νιφοράτος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ὑποστάντων ζημίας ἐκ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου». — Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ ἀφορῶντος τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 393 τῆς Συνθήκης τῶν Βερσαλλιῶν καὶ τῶν πρὸ αὐτοῦ ἀντιστοίχων ἄρθρων τῶν λοιπῶν περὶ εἰρήνης συνθηκῶν». — Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας κ. Ι. Βαλαλᾶς ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς νομοσχέδια: 1) «Περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν τιμῶν τῶν ἐργολαβιῶν ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων» καὶ 2) «Περὶ ἱδρύσεως ἐν Θεσσαλονίκῃ Σχολείου ἐργοδηγῶν». — Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κ. Ι. Μανέττας ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ χορηγίας συνδρομῆς, ἐκ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ «κατασκευῆς κλπ. διδακτηρίων» μέχρι 200 χιλιάδων δραχμῶν πρὸς τὸν ἐν Χανίοις Φιλ. Σύλλογον «Χρυσόστομος», διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ὑπ’ αὐτοῦ ἀνεγειρομένης ἐν τῷ Πεδίῳ Ἄρεως Χανίων, Νυκτερινῆς Σχολῆς ἀπόρων παίδων».

§2Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Καίτοι δὲν εὐδοκιμῶ πολὺ εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, εἶμαι μέλος μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἐπεξεργάζεται τὸ νομοσχέδιον «περὶ Κυνηγῶν». Ἔμαθον ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε τὸ νομοσχέδιον καὶ δηλῶ ὅτι δὲν ἐκλήθην ποσῶς νὰ μετάσχω τῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ ἦτο καλὸν ἢ νὰ μὴ διοριζώμεθα ἢ διοριζόμενοι νὰ καλούμεθα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφώνως πρὸς τὸν εἰδικὸν Κανονισμὸν τῆς Συνελεύσεως καὶ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν κατὰ τὴν προτελευταίαν συνεδρίασιν, σήμερον ἔχομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§4Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν θὰ γίνουν ἐπερωτήσεις συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμόν;

§5Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν τὸ λέγει ὁ Κανονισμός.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς ὁ γενικὸς ἀληθῶς διαλαμβάνει ὅτι ἐν περιπτώσει δὲν γίνῃ συνεδρίασις Δευτέραν ἢ Πέμπτην, ἡμέρας Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου, γίνεται τὴν ἐπιοῦσαν, ὁ δὲ εἰδικὸς Κανονισμὸς ὁ ψηφισθεὶς καὶ ἰσχύων μόνον μέχρις οὗ λήξουν αἱ συζητήσεις ἐπὶ τοῦ Συντάγματος ὁρίζει τὰς ἐργασίας ὅλων τῶν ἡμερῶν τῆς ἑβδομάδος. Λέγει ὅτι κατὰ πᾶσαν Δευτέραν, Τρίτην, Πέμπτην καὶ Παρασκευὴν γίνεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ Συντάγματος καὶ κατὰ πᾶσαν Τετάρτην καὶ Σάββατον ἐπὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου καὶ νομοθετικῆς ἐργασίας. Δὲν ἐπαναλαμβάνει δηλαδὴ τὴν διάταξιν ὅτι ἐν περιπτώσει ματαιώσεως τῆς συνεδριάσεως τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου θὰ γίνηται ὁ ἔλεγχος τὴν ἐπιοῦσαν διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ὁρίζει ἕτερον ἀντικείμενον. Ἑπομένως ἐν τάξει κατὰ τὸν Κανονισμὸν εἴμεθα, ἂν συζητήσωμεν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§7Β. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Πρὸ τριῶν μηνῶν, πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Δεκεμβρίου, εἶχε γίνει μία μεγάλη Ἐπιτροπὴ περὶ ἐξετάσεως τῶν δικαστικῶν πραγμάτων. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ δὲν ἐκλήθη. Ἤθελον νὰ μάθω διατί ἔγινε; συνεπείᾳ προτάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης;

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐκλήθη, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἦτο ἀπησχολημένος. Θὰ κληθῇ ὅμως ἀμέσως.

§9Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ἐπίσης καὶ διὰ τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὸ ζήτημα τῶν ἐφέδρων, ὡς καὶ διὰ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν δικαστικῶν πραγμάτων.

§10Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ συνέλθῃ ἡ μεγάλη Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν δικαστικῶν πραγμάτων, διότι χωρὶς δικαιοσύνην δὲν κάμνομεν τίποτε.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴ ἡ ἰδία θὰ τὸ καθορίσῃ.

§12Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Θὰ παρακαλέσω, οἱαδήποτε ἀπόφασις καὶ ἂν ληφθῇ διὰ τὸ ἔργον τῆς σημερινῆς ἡμέρας, νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς προηγούμενον.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχομαι. Σήμερον ἔχομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§14Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἤθελον νὰ κάμω μίαν παράκλησιν διὰ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Δασμολογίου, ἡ ὁποία πραγματικῶς ἐργάζεται. Ἤθελον νὰ τὴν παρακαλέσω νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ ἔργον της διὰ νὰ χρησιμεύσῃ ὡς βάσις τὸ δασμολόγιον διὰ τὰς διαπραγματεύσεις διὰ τὰς ἐμπορικὰς συνθήκας μετὰ τῶν ξένων Κρατῶν. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῆται ὅτι ἔχομεν τὴν σταφίδα, τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, διὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ φροντίσωμεν.

§15Α. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἐργαζόμεθα δύο καὶ τρεῖς καὶ τέσσαρας ὥρας.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς προτάσεως νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου τοῦ κυρώσαντος τὸ ἀπὸ 22 Αὐγούστου 1924 Ν. Δ. περὶ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου τῆς σταφίδος». Ὁ κ. Ι. Σολιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§17Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Μοιραίως, κύριοι συνάδελφοι, τὸ σταφιδικὸν ζήτημα μᾶς ἀπασχολεῖ καὶ πάλιν. Ἡ πρωτοβουλία δὲν προῆλθεν ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης, ἀλλὰ προέκυψεν ἐκ προωθήσεως ἐκ τῶν ἔξω, δηλαδὴ ἐκ τῆς ὀξυτάτης σταφιδικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία ὁσημέραι παροξύνεται, καὶ ἡ ἀνάγκη πλέον ἐπέβαλεν εἰς ἡμᾶς νὰ λάβωμεν καὶ τρίτον μέτρον ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὰ προγενεστέρως ληφθέντα δύο ἄλλα, ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ ἐφεξῆς. Δὲν πρόκειται εὐτυχῶς νὰ διαπραγματευθῶμεν τὸ ὅλον σταφιδικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον μετ’ ὀλίγον θὰ ἐμφανισθῇ ἐν ὅλῃ του τῇ ἐκτάσει καὶ θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ. Πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐπὶ ἑνὸς σημείου τῆς παρουσιασθείσης κρίσεως διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ συντομεύσωμεν αὐτὴν καὶ νὰ παρασκευάσωμεν αἴσιον τὸ μέλλον τῆς μελλούσης ἐσοδείας. Πρὸς τοῦτο κατετέθη πρότασις νόμου ἐνώπιον τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, ἡ ὁποία παρεπέμφθη εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας ὑπῆρξε καταδικαστικὸν διὰ μιᾶς ψήφου τῆς προτάσεως αὐτῆς. Κατὰ τὴν πρότασιν αὐτὴν ἐσκοπεῖτο ἡ ἀντίκρυσις καὶ ἡ θεραπεία τῆς παροξυνθείσης σταφιδικῆς κρίσεως διὰ τῆς ἀφαιρέσεως ἑκατομμυρίων τινῶν δελτίων, τὰ ὁποῖα κατέπιπτον λόγῳ τοῦ πλεονασμοῦ αὐτῆς καὶ ἐσκοπεῖτο ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν τοῦ δελτίου, διότι κατὰ τὴν προϋπόθεσιν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀπέβλεπε καὶ ἡ πρότασις, ὅταν τὸ δελτίον θὰ ἐτονοῦτο καὶ ἡ τιμὴ αὐτοῦ θὰ ὑψοῦτο καὶ κατ’ ἀνάγκην θὰ ὑψοῦτο καὶ ἡ τιμὴ τῆς ἀγορᾶς τῆς σταφίδος. Ἡ ἀντίθετος ἄποψις ὑπεστηρίχθη ἐκ τῶν πλειοτέρων μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἀπερρίφθη, κατελήξαμεν μάλιστα εἰς τὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν προχθὲς ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Λουπινᾶς, κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀγοράσωμεν νέον πλεόνασμα σταφίδος καὶ νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸν πλεονασμὸν τοῦ δελτίου. Φιλικῶς ὑπεστηρίξαμεν ὅτι τὸ δελτίον ἔχει ἀνάγκην ὑποστηρίξεως καὶ ἐστηρίξαμεν αὐτὰς τὰς σκέψεις μας ἀκριβῶς ἐπὶ τῶν ἑξῆς ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα καὶ ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως προτίθεμαι νὰ ἀναπτύξω. Ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἐφαρμογῆς τῆς συμβάσεως Προνομιούχου Ἑταιρείας πρὸς προστασίαν τῆς σταφίδος παρετηρήθη τὸ ἑξῆς φαινόμενον — ὅτι, ὅταν τὸ δελτίον ἦτο εὐθηνόν, ἦτο καὶ ἡ σταφὶς εὐθηνή· ὅταν τὸ δελτίον ἦτο ἀκριβόν, ἦτο καὶ ἡ σταφὶς ἀκριβωτέρα. Πάντοτε ὑπῆρξε τὸ δελτίον ὁ γνώμων τῆς σταφιδικῆς κινήσεως. Ὅταν ὁ παραγωγεὺς ἔβλεπεν ὅτι τὸ δελτίον του ἦτο ὑψωμένον ἀπέβλεπε μετ’ ἐλπίδων πίστεως ὅτι θὰ ἀπελάμβανε μίαν τιμὴν ἀνωτέραν τοῦ δελτίου. Ὅταν ἦτο εὐθηνὸν πάλιν ἦτο δυσοίωνος διὰ τὴν τύχην τοῦ προϊόντος του. Τὸ φαινόμενον τοῦτο παρουσιάσθη ἐπὶ μίαν εἰκοσαετίαν χωρὶς νὰ παρουσιάσῃ καμμίαν ἐξαίρεσιν καὶ τὸ φαινόμενον τοῦτο ἔπρεπε νὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν ἡμῶν ὡς λειτουργία καὶ φυσικὸς τῆς οἰκονομίας νόμος, τὸν ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποφύγωμεν. Καὶ παρακαλῶ τοὺς ἀντιλέγοντας καὶ ἀντιλέξοντας καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ μᾶς ὑποδείξουν μίαν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅταν τὸ δελτίον ἦτο ἀκριβόν, ἦτο εὐθηνὴ ἡ σταφίς. Ἂς μᾶς ὑποδείξουν μίαν τοιαύτην περίπτωσιν καὶ εἶμαι διατεθειμένος νὰ προσχωρήσω μὲ τὴν γνώμην των ἀμέσως.

§18Α. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Πῶς τὸ ἐξηγεῖτε αὐτό;

§19Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Διότι καὶ τὸ δελτίον εἶναι σταφίς. Κυκλοφορεῖ λοιπὸν σταφὶς μέσα σὲ ἕνα χαρτί. Εἶναι λοιπὸν ἀγοραία τιμὴ σταφίδος καὶ αὐτό. Καὶ τοῦτο τὸ παρεδέχθημεν ὡς ἕνα φυσικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος λειτουργεῖ μὲ τὴν ἀκαμψίαν τοῦ φυσικοῦ νόμου. Δεύτερον ἐπιχείρημα ἀντετάχθη ὅτι, ἂν ὑψώσωμεν τὸ δελτίον, κατ’ ἀνάγκην θὰ ὑψώσωμεν καὶ τὴν σταφίδα τὴν ἀγοραίαν. Διότι πρέπει νὰ συμβουλευώμεθα τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον γίνονται αἱ παραγγελίαι τῆς σταφίδος ἔξω καὶ πραγματοποιοῦνται αἱ συμβάσεις αὐταί. Ὅταν ἐζητεῖτο σταφὶς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐζήτει ὁ ἐδῶ κάτοχος σταφίδος νὰ ἀποκριθῇ πόσην τιμὴν θέλει. Διὰ νὰ ἀποκριθῇ πρέπει νὰ λάβῃ πρὸ παντὸς ὑπ’ ὄψιν τὸ μεγαλύτερον βάρος. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀξία τοῦ δελτίου. Ὅταν αὐτὴ εἶναι ὑψωμένη, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁ ἔμπορος ἀπὸ τῆς ἀξίας τοῦ δελτίου θὰ ἀνέλθῃ πρὸς τὰ ἄνω καὶ θὰ κάμῃ ἑπομένως μίαν τιμὴν ὑπερτέραν τῆς τιμῆς τοῦ δελτίου. Τοῦτο προκύπτει ἐκ τῆς καταστάσεως τῶν πραγμάτων. Διότι δὲν θέλω νὰ προσαγάγω ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως θεωρίας, ἀλλὰ πραγματικότητας τὰς ὁποίας πρέπει καλῶς νὰ σταθμίσῃ ἡ Συνέλευσις, πρὸ παντὸς δὲ ἐπὶ ἑνὸς ἐπιχειρήματος τὸ ὁποῖον θὰ φέρω καὶ τὸ ὁποῖον θὰ θεωρηθῇ ἴσως ὀλίγον παράδοξον· ὅτι, ἂν θέλωμεν νὰ ἐπιληφθῶμεν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, πρέπει, εἰ δυνατόν, νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὸ ἔργον τῆς οἰκοναμίας· νὰ παύσωμεν δηλαδὴ οἰκονομολογοῦντες, νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὰς συμβουλὰς τὰς ὁποίας μᾶς δίδει ἡ ἐπιστήμη αὐτή. Διατί τοῦτο; Διότι ἐξ ἀρχῆς εἶμαι σύμφωνος ὅτι ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐφηρμόσθησαν διὰ τὴν σταφίδα ἦσαν ὅλα μέτρα φαντασίας. Διὰ νὰ ἀντικρύσωμεν δὲ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, τοῦ ὁποίου ἡ κρίσις ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ καθίσταται ὀξυτέρα μὲ τὰς συμβουλὰς τὰς ὑπαγορευομένας ὑπὸ τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης, πρέπει νὰ παύσωμεν αὐτὰς τὰς θεωρίας. Ἀκριβῶς δὲ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Συνελεύσεως. Διότι μᾶς ἀντετάχθη εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὁ κ. Λουπινᾶς τὸ παρεδέχθη ὅτι ἀληθῶς μέχρι σήμερον τὸ δελτίον ἦτο ὁ γνώμων τῆς τιμῆς τῆς ἀγοραίας τῆς σταφίδος.

§20Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρετε, κ. συνάδελφε, ὅτι καὶ ἐγὼ παρεδέχθην, σᾶς δηλῶ ὅτι δὲν παρεδέχθην. Διότι ἐγὼ παραδέχομαι ὅτι ὁ γνώμων εἶναι ἡ σταφὶς καὶ ὅτι τὸ ἄλλο παρακολουθεῖ τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος καὶ ὄχι ὅτι ἡ σταφὶς παρακολουθεῖ τὸ δελτίον.

§21Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφε, ἂς ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὰς θεωρίας καὶ σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς· δύνασθε νὰ μοὶ ὑποδείξητε περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ δελτίον εἶναι ἀκριβὸν καὶ ἡ σταφὶς ἀκριβωτέρα; Τότε ἐγὼ θὰ ἀσπασθῶ τὴν γνώμην σας καὶ θὰ κατέλθω τοῦ βήματος. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει, κύριοι, περίπτωσις, τοῦ νὰ εἶναι τὸ δελτίον ἀκριβώτερον τῆς σταφίδος. Δύναμαι ἐπίσης νὰ φέρω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Συνέλευσιν ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν συζητοῦμεν καὶ ἐσχηματίσθη ἡ ἐντύπωσις ὅτι θὰ λάβωμεν ἓν μέτρον διὰ τὴν σταφίδα, ἤρχισεν ἤδη ἡ σταφὶς νὰ κινῆται. Ἀκριβῶς διότι τὸ ψυχολογικὸν ἐλατήριον ἤρχισε νὰ ἐπιδρᾷ, διότι θὰ ληφθῇ ἓν μέτρον. Καὶ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, κύριοι, ὅτι τὰ ψυχολογικὰ ἐλατήρια ἀσκοῦν μεγάλην ἐπιρροὴν ἐπὶ τῶν ἐπιχειρήσεων.

§22Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὑπάρχει σχέσις τιμῶν δελτίου καὶ σταφίδος. Ἐπὶ τίνος βάσεως στηρίζεσθε ὥστε νὰ ὑποστηρίζητε ὅτι εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν διὰ τεχνητῶν μέσων θέλετε νὰ ρίψητε τὴν τιμὴν τοῦ δελτίου ὅτι ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος κατέρχεται;

§23Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ φέρω μίαν πραγματικότητα. Σᾶς εἶπον· εἴπετέ μοι μίαν περίπτωσιν ἀκριβῶν δελτίων καὶ εὐθηνῆς σταφίδος.

§24Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ἐπικαλεῖσθε, κ. συνάδελφε, φαινόμενον τοῦ ὁποίου τὴν δικαιολογίαν δὲν τὴν ἐμφανίζετε. Ἔχει ἢ δὲν ἔχει οὕτως;

§25Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Ἔχει ὅπως εἶπον.

§26Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Παραδέχεσθε ὅτι εἶναι φαινόμενον ἀδικαιολόγητον;

§27Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Ἂν θέλετε καὶ μίαν δικαιολογίαν, σᾶς φέρω. Ἀλλὰ τί τὴν θέλετε τὴν δικαιολογίαν, ὅταν ἡ πραγματικότης εἶναι αὐτή;

§28Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ἐγὼ ὅμως εἶπον ὅτι εἶναι ἄλλαι συνθῆκαι αἱ νῦν μὲ τὰς παλαιὰς καὶ εἶπον ὅτι τότε ἦτο δυνατὴ ἡ σύγχρονος χρησιμοποίησις τῆς σταφίδος καὶ πρὸς ἐξαγωγὴν καὶ πρὸς δελτοποίησιν. Νῦν ὅμως δὲν συμβαίνει τὸ αὐτό.

§29Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ νῦν· τὸ μελλοντικὸν τὸ ὁποῖον λέγετε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐμφανίσητε μὲ τόσην πειστικότητα, ὥστε νὰ μᾶς πείσητε. Μᾶς καλεῖτε νὰ σᾶς παρακολουθήσωμεν εἰς τὰς προβλέψεις ὅτι εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ γίνῃ. Ἡμεῖς λέγομεν ὅτι ἔχομεν ἓν τοιοῦτον παρελθὸν κατὰ τοσοῦτον χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον μᾶς παρουσιάζεται μία μονότονος εἰκών, τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν παραβλέψωμεν ἀτιμωρητί.

§30Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ἐπὶ τέλους κατ’ αὐτοῦ τοῦ ἀδικαιολογήτου φαινομένου ὑπάρχει ἡ πρότασίς μας, ἡ ὁποία ἀσφαλίζει πλήρως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον φοβεῖσθε. Ἂν φοβῆσθε διὰ τὴν σταφίδα, ἂν δὲ φοβῆσθε διὰ τὴν τιμὴν τῶν δελτίων, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα· δι’ αὐτὸ τὸ φαινόμενον, εἴπομεν, ὑπάρχει πρότασις ἡ ὁποία ἁγνῶς καὶ ἀνυστεροβούλως ἐξασφαλίζει τὴν σταφίδα.

§31Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Ὅταν ἔχωμεν παραγγελίας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἔτσι γίνεται ἡ κίνησις τῆς σταφίδος. Διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ μία ἀγορά, ὁ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ θέλων σταφίδα ἀπευθύνεται εἰς ἕνα ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ ζητεῖ πληροφορίας μὲ τίνα τιμὴν πωλεῖ. Ὁ ἐδῶ κάτοχος σταφίδος λαμβάνει πρῶτον ὑπ’ ὄψιν του τὸ δελτίον, διότι εἶναι τὸ μεγαλύτερον βάρος τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ σταφὶς καὶ κατόπιν ἀρχίζει καὶ κάμνει μίαν τιμήν. Ἂν τὸ δελτίον αὐτὸ τὸ ὑψώσωμεν, ἀφαιροῦντες τὸ πλεόνασμα, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχωμεν προσφορὰς τιμῶν ἀνωτέρας; Εἶναι πολὺ φυσικὸν καὶ αὐταπόδεικτον. Ἔχομεν ἄλλο ἐπιχείρημα· ὅτι, ἂν ἀφήσωμεν τὸ δελτίον νὰ καταπέσῃ, ἡ σταφὶς ἡ ὁποία θὰ ἀγορασθῇ ἐδῶ θὰ βαρύνεται μὲ πολὺ ὀλιγώτερα βάρη καὶ ὅταν φθάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ εὕρῃ σταφίδας αἱ ὁποῖαι ἔφθασαν ἐκεῖ μὲ δελτίον ἀκριβόν, 600 δραχμὰς περισσότερον. Ὁ κάτοχος τοῦ τελευταίου σταφιδοκάρπου θὰ εἶναι εἰς εὔκολον θέσιν νὰ προσφέρῃ σταφίδα, διότι ἔχει ὀλιγώτερα βάρη καὶ ὁ ἄλλος εὑρισκόμενος εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν θὰ ἀναγκασθῇ νὰ προσφέρῃ καὶ αὐτός. Καὶ ἡ σταφὶς αὐτὴ εἰς τίνας ἀνήκει; Εἰς τὸν παραγωγόν. Εἰς ὀργανισμοὺς οἰκονομικούς, θὰ μοὶ εἴπητε. Ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ διατί νὰ ὑποστῶσι ζημίας; Ἀλλ’ ἐγὼ φέρω τὴν βεβαίωσιν εἰς τὴν Συνέλευσιν ὅτι 6,000,000 ὀκάδες σταφίδος, αἱ ὁποῖαι ἐστάλησαν ἵνα πωληθῶσι διὰ λογαριασμὸν τῶν συνεταιρισμῶν Αἰγιαλείας, μένουσιν ἀπώλητοι.

§32Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ἐνισχύεται ἡ ἐλαχίστη δὲ τιμή, ἡ ὁποία ἔχει ἀντίκτυπον καὶ ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἐκεῖ, διὰ τῆς ἄλλης προτάσεως.

§33Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Παρ’ ὅλα ταῦτα, κύριοι, ὡς τέταρτον ἐπιχείρημα προσθέτω καὶ τὸ ἀκόλουθον· ὅτι εὐθὺς ὡς ἐγνώσθη ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατεδικάσθη διὰ μιᾶς ψήφου ἀπὸ τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὅτι δὲν θὰ γίνῃ νόμος πλέον, εὐθὺς ἀμέσως ἐξέπεσε τὸ δελτίον, συμπαρέσυρε δὲ συγχρόνως καὶ τὴν σταφίδα κατὰ τὸ ἴδιον ποσόν. Αὐτὸ εἶναι φαινόμενον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πείσῃ ὅλους ὅτι ὑπάρχει ἐξάρτησις καὶ συνάρτησις μεταξὺ τῆς τιμῆς τοῦ δελτίου καὶ τῆς σταφίδος.

§34Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Αὐτὸ μὴ τὸ ἐπικαλεῖσθε, διότι εἶναι σκηνοθετημένον. Κατόπιν δὲ τὰ πράγματα ἐπανῆλθον ἐν σχετικῶς ὁμαλῷ δρόμῳ, τὸν ὁποῖον ἐπέτρεπεν ἡ κρατοῦσα εἰσέτι ἀζητησία. Ἦτο σκηνοθετημένον. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἐντύπωσις τῶν πρώτων δύο ἡμερῶν, ὅπου ἔφυγαν οἱ ἔμποροι καὶ ἐπέστρεψαν ἐκ Πατρῶν διὰ νὰ μᾶς εἴπουν· «ὁρίστε ποῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀποφάσεώς σας, ἀναθεωρήσατέ την». Κατόπιν ἐπανῆλθον τὰ πράγματα.

§35Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Ἂν ὑψώθη ὀλίγον τὸ δελτίον, ὑψώθη καὶ ἡ σταφίς· τοῦτο ἀποδεικνύει τὴν ὀρθότητα τῶν σκέψεών μου, ὅτι πάντοτε παρετηρήθη ὅτι ὑπάρχει μία συνάρτησις τιμῆς δελτίου καὶ σταφίδος. Ἀντιθέτως πρὸς τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν, κύριοι συνάδελφοι, εἰσηγήθημεν, ὑπάρχει καὶ ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, ἡ ὁποία ὑπόσχεται τὴν ἀγορὰν παντὸς πλεονάσματος σταφίδος κατὰ τὸ τέλος τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους, ὅσον ἤθελε προκύψει πλεόνασμα. Δυσκολεύομαι νὰ προσχωρήσω εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, διότι παραδέχομαι ὅτι οὐδαμῶς θὰ ὠφελήσῃ τὴν παραγωγήν, ἡ ὁποία τίποτε δὲν ἐννοεῖ ἀπ’ αὐτὰ τὰ πράγματα. Δύναται ὁ ψύχραιμος κάτοχος νὰ ὠφεληθῇ, τοιοῦτος δὲ κάτοχος δὲν εἶναι ὁ παραγωγός, ὁ ὁποῖος κινεῖται ἀπὸ πλεῖστα ἐλατήρια· θέλει νὰ ἀποβάλῃ τὸ ταχύτερον τὸν σταφιδόκαρπόν του ἀπὸ τὴν οἰκίαν του, ὑπὸ ποικίλων οἰκονομικῶν ἀναγκῶν μαστίζεται καὶ ἑπομένως ψυχολογικῶς δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ὠφέλειαν. Θὰ προσεχώρουν εἰς τὴν ἄποψίν σας, ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγοράσωμεν μέρος τοῦ σταφιδοκάρπου ἀπὸ σήμερον καὶ πάλιν...

§36Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Μοὶ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο· σεῖς ὁ ὁποῖος παρατηρεῖτε τὰ φαινόμενα τὰ πολυετῆ, πῶς παραγνωρίζετε τὸ φαινόμενον τὸ εἰκοσαετὲς ὅτι ἀπὸ τὰς 115 δραχμὰς αἱ σταφίδες δὲν ἐξέπεσαν, διότι ὑπῆρχε μία ὑπόσχεσις μιᾶς Ἑταιρείας ἐχούσης κεφάλαια 15 ἑκατομμύρια δραχμῶν καὶ δὲν παραδέχεσθε ὅτι ἡ ἐπαγγελία τοῦ Κράτους θὰ εἶναι σοβαρωτέρα ἐγγύησις, ὥστε νὰ κρατήσῃ τὴν τιμὴν ἐκεῖ ὅπου θὰ παράσχῃ τὴν ὑπόσχεσιν; Δεύτερον, ἂν ἡ ὑπόσχεσις ἐπεκουρεῖτο μὲ μίαν σύμβασιν μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὅπως δέχηται ἐπὶ ἐνεχύρῳ μὲ τιμὴν 2,200, τίς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐπήγαινε νὰ πωλήσῃ κάτω τοῦ ἐλαχίστου τῆς τιμῆς τῆς ὡρισμένης, ἀφοῦ θὰ εἶχεν αὐτὴν τὴν διευκόλυνσιν; Καὶ θὰ ἠδύνασθε νὰ εἴπητε δεδικαιολογημένως ὅτι τὸ μέτρον τὸ ἄλλο δὲν εἶναι πλέον ἢ ἐπαρκὲς καὶ δὲν ἀποβλέπει ἀμέσως εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν αὐτοῦ τοῦ προϊόντος καὶ ὄχι εἰς τὴν ὕποπτον ἐξυπηρέτησιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν μετὰ κερδοσκοπίαν νὰ εἶναι κάτοχοι τῶν δελτίων;

§37Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Σᾶς ἀπαντῶ τὰ ἑξῆς: Ἐν ἀρχῇ τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους τὸ Κράτος ἐπηγγέλθη μὲ 3,200 διὰ τὴν Αἰγιάλειαν καὶ 3,000 διὰ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας νὰ ἀγοράσῃ ὄχι εἰς τὸ μέλλον, ὅπως λέγει ἡ πρότασίς σας, ἀλλ’ ἀμέσως. Συνέβη ὅμως, ὥστε αἱ σταφίδες νὰ εἶναι κάτω τῶν 3,200 καὶ κάτω τῶν 3,000.

§38Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐπαγγελία, ἡ ὁποία ἐδόθη διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος κατ’ Αὔγουστον ἢ Σεπτέμβριον, δὲν ἐξησφάλιζε τὴν ἐξαγορὰν ὅλης τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ μόνον 30 ἑκατομμυρίων, ἐνῷ ἡ ἐπαγγελία τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ διά τινος νόμου τὸ Κράτος θὰ ἐξασφαλίσῃ ὅλην τὴν παραγωγήν, διότι θὰ ὑποσχεθῇ ὅτι θὰ ἀγοράσῃ πᾶν ποσὸν εὑρισκόμενον διαθέσιμον ἐν τῷ τόπῳ. Ἐφόσον ἡ ἐπαγγελία περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖτε δὲν ἠσφάλιζεν εἰμὴ ποσοστὸν τῆς ὅλης παραγωγῆς, ἐγεννᾶτο ἀμφιβολία ὅτι, ἂν οἱ κάτοχοι 320,000,000 θὰ ἠσφαλίζοντο μὲ τὴν ἐπαγγελίαν τὴν περιοριζομένην εἰς τὸ δέκατον τῆς ὅλης παραγωγῆς καὶ κάτι ὀλιγώτερον.

§39Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀδύνατον τὸ Κράτος νὰ ἐπαγγελθῇ τὴν ἀγορὰν ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς. Εἶπεν εἰς τὴν παραγωγὴν 30 ἑκατομμύρια ἀγοράζω· ἂν ταῦτα σᾶς ἀφαιρέσω ἀπὸ ἐκεῖ δὲν ἔχετε νὰ ὑποστῆτε κανένα ψυχικὸν κάματον. Ἡ προϋπόθεσις εἶναι ὅτι ἀφῃρέσατε τὰ 65 ἑκατομμύρια τῆς παρακαταθήκης, ἀφῃρέσατε καὶ 30 ἑκατομμύρια· τὸ ὑπόλοιπον ὑποτίθεται ὅτι εἶναι 280 ἑκατομμύρια.

§40Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ 30 ἑκατομμύρια εἶναι μέρος τῶν 280 ἑκατομμυρίων· τὰ 55 ἑκατομμύρια δὲν ἰσοδυναμοῦν μὲ 285 ἑκατομμύρια.

§41Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ ἑκατομμυρίων, ἐνῷ δὲ εἶναι 65 καὶ 30 = 95· μένουν 180 καὶ λέγομεν εἰς τὴν παραγωγήν ....

§42Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ συγκρίνητε δύο ἀνόμοια πράγματα· αὐτὸ μόνον τὸ μέτρον ἐξασφαλίζει τελείως μέχρι τελευταίας ραγὸς τὴν ὅλην παραγωγὴν ἡ ὁποία μένει ἀδιάθετος, ἐνῷ διὰ τῆς ἀγορᾶς 55 ἑκατομμυρίων δὲν ἐξασφαλίζονται παρὰ μόνον 55 ἑκατομμύρια.

§43Ι. ΣΟΛΙΩΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν δυνάμεθα νὰ διορθώσωμεν τὴν κατάστασιν, ἂν δὲν τὴν ἀντιληφθῶμεν· ἀλλ’ ὁ παραγωγός, ἐπαναλαμβάνω, ἂν δὲν εὕρωμεν τρόπον νὰ τῷ ἀνατιμήσωμεν τὴν σταφίδα, ἀμέσως θὰ τρομοκρατηθῇ. Τὴν ψυχολογίαν τοῦ παραγωγοῦ ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὴν γνωρίζω πολὺ καλά· θὰ σπεύσῃ νὰ ἀποβάλῃ τὸ πρᾶγμά του καὶ θὰ τὸ δώσῃ εἰς οἱανδήποτε τιμήν. Προχθὲς μοὶ ἔλεγον ὅτι ἐπώλησαν εἰς Κόρινθον σταφίδα μὲ 2,025 δραχμάς. Τοῦτο εἶναι παράλογον· ἐν τούτοις ὁ παραγωγὸς δὲν ἐξετάζει, δὲν σκέπτεται, δὲν συλλογίζεται, παρασύρεται ἀπὸ τὴν κατάστασιν καί, ἂν τῷ δημιουργήσωμεν μίαν κατάστασιν καλήν, τονοῦται. Τοῦτο εἶχον τὰ μέτρα τὰ νομοθετικά. Ἀλλ’ ὁ παραγωγὸς ἤθελεν ἄμεσον μέτρον. Τοιοῦτον μέτρον καλούμεθα νὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ ἡμεῖς. Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω· μὴ ἀκολουθῶμεν σκέψεις, νὰ ἀκολουθήσωμεν τὰς καταστάσεις τὰς ὁποίας μέχρι σήμερον ἠκολουθήσαμεν καὶ ἔφεραν κάτι τι τὸ ὁποῖον ἀνεκούφισε τοὺς παραγωγούς. Ἐλέχθη, κύριοι, ὡς ἐπιχείρημα ὅτι, ἂν μεταφέρωμεν 15 ἑκατομμύρια δελτίων, θὰ βαρύνωμεν τρομακτικῶς τὴν νέαν ἐσοδείαν καὶ δὲν δικαιούμεθα νὰ ἀποθέσωμεν τοιοῦτον βάρος ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς νέας ἐσοδείας. Ποῖον βάρος, κύριοι; Ἂς ὑπολογίσωμεν ὅτι εἶναι 7% ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ ἐξαγομένου. Ἂς καθηλώσωμεν τὴν τιμὴν αὐτῆς εἰς 2,300, θὰ ἔχωμεν μίαν τιμὴν 160 δραχ. μὲ τὸ 7%. Ἀλλὰ διὰ τὴν παρακράτησιν τοῦ ἐπιόντος ἔτους δὲν θὰ βάλωμεν μίαν τιμὴν 1000, 1200, 1300. Ἑπομένως θὰ ἀπομείνουν 75, 65, 60, 55. Αὐτὸ ἦτο τὸ βάρος τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα καὶ τὸ ὁποῖον συνετέλεσεν ὡς ἐπιχείρημα διὰ νὰ ἀπορριφθῇ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἐπροτάθη. Αὐτά, κύριοι, ἐν συντόμῳ εἶναι τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἔκαμαν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι, ἂν τονώσωμεν τὸ δελτίον, θὰ συντελέσωμεν, ὥστε τὰ ὑπόλοιπα δελτία τῶν 20 ἑκατομμυρίων τὰ ὁποῖα θὰ μείνουν καὶ τὰ ὁποῖα ἀντικρύζουν ποσοτικῶς ὅσον ποσὸν δελτίων ἀπαιτεῖται διὰ νὰ ἐξαχθῇ ὁ ὑπολειπόμενος καρπός. Ψυχραίμως θὰ ἀτενίσωμεν τὴν κατάστασιν. Καὶ ἐπειδὴ εὑρίσκονται τὰ δελτία εἰς χεῖρας ὀργανισμῶν, ὑπάρχει καὶ μία ποσότης δελτίων εἰς χεῖρας τῆς παραγωγῆς 12 ἑκατομμυρίων. Μετὰ ψυχραιμίας ἅμα ὁ πλεονασμός, ἅμα ἡ νόσος ἐκλείψῃ, θὰ διαπραγματευθοῦν μὲ τὴν ἀγοράν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὴν τὴν ἄποψιν ὑπεστηρίξαμεν ὡς μόνην λύσιν διὰ τὴν ἐνεστῶσαν φάσιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡμεῖς δὲν θὰ ἀποκρούσωμεν μετὰ τόσης ἐπιμονῆς μετὰ τῆς ὁποίας ἀπέκρουσαν τὸ ἰδικόν μας μέτρον. Ἐπιμένω νὰ ἰσχυρίζωμαι ὅτι ὅταν δώσητε πράγματα ζωντανά, τὰ ὁποῖα πραγματοποιοῦνται ἀμέσως ἐκεῖνα θὰ ἐξυψώσουν τὸ αἴσθημά του. Θὰ ἦτο δυνατὸν λοιπὸν νὰ κάμωμεν κάτι τι διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ σταφιδοκάρπου, περιορίζοντες τὸ ποσὸν εἰς 10 ἑκατομμύρια δελτίων καὶ νὰ ἀντικρύσωμεν τὴν κατάστασιν καὶ νὰ καταστῶμεν ἐπωφελεῖς εἰς τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ἀληθῶς διατρέχουν μίαν περίοδον κρίσεως τοιαύτην, τὴν ὁποίαν ἔχομεν καθῆκον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀντικρύσωμεν. Λέγω μάλιστα ὅτι, ἂν τὸ μέτρον τὸ ἰδικόν μας δὲν γίνῃ δεκτόν, ἂς ληφθῇ ἓν οἱονδήποτε μέτρον προστατευτικὸν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, διότι θὰ ἀσκήσῃ ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν κατόχων, οἱ ὁποῖοι τότε μόνον θὰ ἀναθαρρήσουν. Καὶ εἰς τὸ στοιχεῖον τοῦτο ἐγὼ στηρίζομαι, προσδοκῶν τὴν ἀνατίμησιν τοῦ ὑπολοίπου πρὸς διάθεσιν εἰς τὸ ἐμπόριον σταφίδος.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἀλεβιζᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§45Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Τὸ ζήτημα, κύριοι πληρεξούσιοι, εἶναι ἀρκετὰ ἁπλοῦν, ὥστε νὰ μὴ χρειάζηται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ. Ἀλλὰ διὰ νὰ νοηθῇ καλῶς τὸ ζήτημα, νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ διασαφηνισθῇ καὶ καθορισθῇ τί εἶναι δελτίον, τί ἀντιπροσωπεύει, ποῖον ρόλον παίζει εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ ἰδίως ποίαν σχέσιν ἔχει ἀπέναντι τῆς σταφίδος. Κατὰ τὸν νόμον περὶ παρακρατήσεως σταφίδος, προκειμένου νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν σταφὶς εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἐξαγωγεὺς νὰ προσκομίσῃ καὶ νὰ καταθέσῃ εἰς τὸ τελωνεῖον τῆς ἐξαγωγῆς ἀπόδειξιν ὅτι ἀπεταμίευσεν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως ἓν ποσὸν σταφίδος ἀντιπροσωπεῦον τὸ ποσοστὸν τῆς καταβλητέας διὰ τὴν ἐξαγώγιμον σταφίδα παρακρατήσεως, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται κατ’ ἔτος πόσον εἶναι καὶ τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει τὸν ἔγγειον καὶ ἐξαγωγικὸν φόρον τῆς σταφίδος μετὰ τῆς διαφορᾶς. Διὰ τὸ τρέχον σταφιδικὸν ἔτος τὸ ποσοστὸν τῆς παρακρατήσεως ἔχει ὁρισθῆ εἰς 35%, συνεπῶς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐξαγάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἂς ὑποθέσωμεν 10 χιλιόλιτρα σταφίδος, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ παραδώσῃ εἰς τὸ τελωνεῖον τῆς ἐξαγωγῆς ἀπόδειξιν ἀποταμιεύσεως εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως ποσὸν 3½ χιλιολίτρων σταφίδος. Αὐτὴ ἡ ἀπόδειξις τῆς ἀποταμιεύσεως εἶναι τὸ λεγόμενον δελτίον, τὸ ὁποῖον ὀφείλει πρὸ τῆς ἐξαγωγῆς νὰ καταθέσῃ ὁ ἐξαγωγεὺς εἰς τὸ τελωνεῖον τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἀπὸ τὸν διαχειριζόμενον τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως διὰ τὴν ἀποταμίευσιν εἰς αὐτὰς ἀντιστοίχου ποσοῦ σταφίδος. Ἡ τοιουτοτρόπως ἔκδοσις καὶ χρησιμοποίησις τῶν δελτίων διευκολύνει ἐξ ἴσου καὶ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τῆς σταφίδος καὶ τὸν παραγωγόν, ὅστις πολλάκις εὑρίσκει συμφέρον ἀντὶ νὰ πωλήσῃ εἰς τὴν ἀγορὰν τὸ προϊόν του νὰ τὸ παραδώσῃ εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως. Τὸ δελτίον λοιπὸν τοιουτοτρόπως ἀντιπροσωπεύει μίαν ἀπόδειξιν ἀποταμιεύσεως σταφιδοκάρπου εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως ποσοῦ ποικίλλοντος ἀπὸ 100–5,000 λιτρῶν προκειμένου διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐγγείου φόρου μετὰ τῆς εἰσφορᾶς τῆς σταφίδος, ὁ ὁποῖος μετετράπη εἰς εἶδος συνεπείᾳ τοῦ νόμου περὶ παρακρατήσεως. Ἡ τιμὴ τοῦ δελτίου παρακρατήσεως, ἀντιπροσωπεύουσα κατὰ τὰ ἐκτεθέντα σταφίδα περιωρισμένης χρησιμοποιήσεως, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἔχει εἰς τὴν ἀγορὰν ἡ σταφίς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλας περιστάσεις εἰδικάς, αἱ ὁποῖαι παρακολουθοῦν τὸ δελτίον. Γίνεται τοιουτοτρόπως ἓν ἐμπόριον εἰς τὴν σταφιδαγορὰν ἐπὶ τῶν δελτίων, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου σήμερον βλέπετε τὰ δελτία νὰ στοιχίζουν 2,500, αὔριον 2,600 καὶ μεθαύριον 3,000 δραχμάς.

§46Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ λόγος τῶν διακυμάνσεων πρέπει νὰ νὰ εὑρεθῇ.

§47Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Αἱ διακυμάνσεις ἐξαρτῶνται, ὡς εἶπον, ἀπὸ τὴν θέσιν τῆς σταφίδος ἐν τῇ σταφιδαγορᾷ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς εἰδικὰς περιστάσεις τὰς σχετιζομένας μὲ τὸ ποσὸν τῶν δελτίων τὸ κυκλοφοροῦν. Ἂν τουτέστι τὰ δελτία εὑρίσκωνται ἐν πλεονασμῷ, ὡς ἤδη συμβαίνει, ὑφίσταται ἔκπτωσιν ἡ τιμή των· ἂν τοὐναντίον κυκλοφοροῦν ἐν ἰσορροπίᾳ, ἡ τιμή των ὑψώνεται καὶ παρακολουθοῦν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος, τοῦτο δὲ συμβαίνει συνήθως τοὺς πρώτους δύο ἢ τρεῖς μῆνας τῆς σταφιδικῆς ἐσοδείας, ὁπότε γίνεται ἀθρόα ἐξαγωγὴ καὶ ὑπάρχει μεγαλυτέρα ἀνάγκη δελτίων.

§48ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ἡ τιμὴ τοῦ δελτίου ὑψώνεται ὑπὲρ τὴν σταφίδα;

§49Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Βεβαίως· ἐνίοτε καὶ δὴ κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς ἐσοδείας. Διότι τὸ δελτίον πρὸς τοῖς ἄλλοις εἶναι ἀπηλλαγμένον ἀπὸ τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς, τῆς ἀποθηκεύσεως καὶ τόσων ἄλλων τῆς σταφίδος.

§50Γ. ΚΙΑΓΙΑΣ. Τὰ δελτία ἀντιπροσωπεύουν ἓν ποσὸν σταφίδος, τὸ ὁποῖον εἶναι κατατεθειμένον ὡς παρακράτημα. Ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν δελτία καὶ ὑπάρχει ἡ σταφὶς αὐτή, δὲν ἐγίνετο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν δελτίων;

§51Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ὄχι, διότι ἡ σταφὶς αὐτὴ ἀποκλείεται τοῦ ἐμπορίου, παραμένει εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ χρησιμοποιεῖται διὰ βιομηχανικὴν μόνον χρῆσιν. Τούτου τεθέντος, ἐφόσον τὸ δελτίον ἀποτελεῖ φόρον τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι παγία ἡ ἀξία, ἀλλὰ κυμαίνεται ἀναλόγως τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος καὶ ἄλλων περιστάσεων, ὡς ἐλέχθη, ἐρωτᾶται· συμφέρει εἰς τὴν σταφιδοπαραγωγὴν ὁ φόρος αὐτὸς νὰ ἔχῃ μικρὰν ἢ μεγάλην ἀξίαν; Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι τόσον προφανές, ὥστε νὰ μὴ χρῄζῃ περαιτέρω ἀναπτύξεως. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος θὰ ὁμιλήσω διὰ παραδείγματος. Ὑποθέσατε ὅτι ἔχω νὰ ἐξαγάγω 10,000 λίτρας σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θὰ χρειασθῶ δι’ αὐτὰς τὰς 10,000 3,500 λιτρῶν δελτία παρακρατήσεως. Ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι αὐτὰ τὰ δελτία τιμῶνται 2,000 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον, ἔχω νὰ πληρώσω φόρον ἐξαγωγῆς δραχ. 7,000. Ἂν ἡ τιμὴ τῶν δελτίων αὐτῶν ἔχῃ 3,000 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον, θὰ πληρώσω 10,500 δραχμάς, θὰ ἐπιβαρυνθῶ δηλαδὴ σχετικῶς μὲ 3,500 δραχ. ἐπὶ πλέον. Κατ’ ἀκολουθίαν εἶναι αὐταπόδεικτον ὅτι ἡ ὑπερτίμησις τῶν δελτίων συνεπάγεται ἀνάλογον μείωσιν τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος. Αὕτη, κύριοι, εἶναι ἡ πρώτη ὄψις τοῦ ζητήματος.

§52Γ. ΚΙΑΓΙΑΣ. Ἀφοῦ αὐτὸς ὁ σταφιδόκαρπος δὲν προορίζεται διὰ τὴν ἐξαγωγήν, τίνα ἐπίδρασιν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ;

§53Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ἔχει κατὰ τοῦτο· ὅτι, ἂν πληρώσῃ ἀκριβὰ τὰ δελτία ὁ ἐξαγωγεὺς σταφίδος, ἐπιβαρύνεται μὲ τὴν ἐπὶ πλέον διαφοράν, ἡ ὁποία ἐπιβάρυνσις τελικῶς ἀποβαίνει πρὸς ζημίαν τοῦ παραγωγοῦ. Καὶ ἤδη, συνεχίζω, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Κράτος νὰ ἐπεμβῇ ὑπὲρ τῆς σταφιδοπαραγωγῆς καὶ νὰ παράσχῃ τὴν ἐγγύησίν του εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ὅπως δι’ αὐτῆς ἀγορασθοῦν τὰ πλεονάσματα τῆς σταφίδος. Καὶ ἠγοράσθησαν τοιουτοτρόπως τὴν πρώτην φορὰν 30,000,000 λιτρῶν πρὸς δραχ. 3,000 τὸ χιλιόλιτρον καὶ τὴν δευτέραν 25,000,000 λιτρῶν πρὸς 2,500 δραχ. κατὰ χιλιόλιτρον, ἁπλούστατα πρὸς τὸν σκοπὸν ἵνα ἀφαιρέσωμεν τὰ ποσὰ αὐτὰ ἀπὸ τὴν ἐξαγωγήν, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἐξίσωσις ἐξαγωγῆς καὶ καταναλώσεως καὶ συνεπῶς ὕψωσις τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος. Μὲ ἄλλους λόγους τὰ πλεονάσματα ἠγοράσθησαν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἰσοσκέλισιν ἐξαγωγῆς καὶ καταναλώσεως. Ἐφόσον ὅμως ὁ σταφιδόκαρπος ὁ παραδιδόμενος εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως καὶ δελτιοποιούμενος δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τὸν νόμον νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ ἀνταγωνισθῇ πρὸς τὰ ἐκεῖ ὑπάρχοντα ποσὰ τῆς σταφίδος, ἀλλ’ οὐδὲ νὰ ἐμπορευθῇ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὢν προωρισμένος ἀποκλειστικῶς διὰ βιομηχανοποίησιν, ἐρωτᾶται· τί συμφέρον ἤδη ἔχει ἡ σταφιδοπαραγωγὴ νὰ ἐπιβαρυνθῇ διὰ μιᾶς νέας φορολογίας πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν τιμῶν τῶν δελτίων, ἀφοῦ ὁ σταφιδόκαρπος ὅστις ἀντιπροσωπεύει ταῦτα ὁπωσδήποτε ἔχει ἀποκλεισθῆ τοῦ σταφιδεμπορίου, οὕτως εἰπεῖν, ἔχει ἀπονεκρωθῆ ἐμπορικῶς καὶ οὐδεὶς κίνδυνος νὰ βλαφθῇ παρ’ αὐτοῦ ὑφίσταται;

§54Β. ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ. Θέλετε νὰ σᾶς ἐρωτήσω κάτι τι; Τὰ δελτία ἀντιπροσωπεύουν σταφιδόκαρπον, τὸν ὁποῖον ὁ παραγωγὸς κατέθεσεν εἰς τὰς ἀποθήκας. Λοιπὸν οἱ σταφιδοπαραγωγεῖς ἀντιπροσωπεύουν καὶ αὐτοὶ τὰ δελτία ὅπως ἀντιπροσωπεύουν καὶ τὴν σταφίδα τὴν μέλλουσαν νὰ ἐξαχθῇ. Λοιπὸν σεῖς τὴν δεῖνα ἡμερομηνίαν ἐπωλήσατε πρὸς 3 χιλιάδας τὸ χιλιόλιτρον. Ἐγὼ ὅμως ἀντὶ νὰ τὰ πωλήσω τὰ ἐπῆγα εἰς τὸ Κράτος πρὸς κρατοποίησιν καὶ ἔλαβον τὸ δελτίον. Τώρα τί ζητεῖτε; Ἐξ ἀλληλεγγύης ὀφείλετε καὶ σεῖς νὰ ὑποστηρίξητε ἐμὲ ὁ ὁποῖος ἔλαβον τὰ δελτία χωρὶς νὰ ἔχω καμμίαν ἀνάγκην.

§55Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Οἱ ἐξαγωγεῖς τῶν δελτίων δὲν εἶναι παραγωγεῖς.

§56Β. ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ. Ὁ κάτοχος τοῦ δελτίου εἶναι παραγωγός, διότι ὑπάγεται εἰς πολλοὺς συνεταιρισμούς.

§57Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι τὰ δελτία κατέχονται ἀπὸ ἐμπόρους κατὰ 95%.

§58Β. ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ. Παραδέχομαι ὅτι τὰ δελτία κατέχονται ἀπὸ ἐμπόρους. Σᾶς ἐρωτῶ· εἶναι ἠθικὸν ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν νὰ τοὺς ἐγκαταλείψουν; Τώρα οἱ ἔμποροι αὐτοὶ εἰς ποίας τιμὰς ἠγόρασαν τὰ δελτία;

§59Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Αὐτὰ δὲν τὰ ἠξεύρω.

§60Β. ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ. Ἔχετε λοιπὸν τὴν πρόθεσιν νὰ καταρρίψητε τὰς τιμὰς εἰς βάρος τῶν δελτίων;

§61Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ὄχι.

§62Β. ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ. Τὸ λέγω ἀντιθέτως. Δὲν θέλετε νὰ ὑποστηρίξητε τοὺς ἐμπόρους.

§63Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Δὲν θέλω νὰ ζημιώσω τοὺς ἐμπόρους κατόχους δελτίων. Τουναντίον θέλω καὶ αὐτοὶ κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ προστατευθοῦν, διότι εἶναι καὶ αὐτοὶ συντελεσταὶ τῆς προόδου τῆς σταφίδος. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐκερδοσκόπησαν καὶ ἔχασαν — διότι ἐν τῇ φύσει τοῦ ἐμπορίου εἶναι τὸ κερδοσκοπεῖν — ἐπιτρέπεται νὰ εἴπωμεν ὅτι εἰς τὸ συμφέρον αὐτῶν καὶ μόνον ὀφείλομεν ν’ ἀποβλέψωμεν; Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο ἐρώτημα, ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Χατζηλίαν καὶ λέγω ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπώλησαν πρὸς 3 χιλιάδας δραχμὰς εἶχον τὴν πρόβλεψιν, τὴν πεποίθησιν μᾶλλον, ὅτι ἡ τιμὴ αὕτη ἦτο ἱκανοποιητική. Οἱ ἄλλοι ἐπερίμεναν καλυτέρας περιστάσεις, καλυτέρας τιμάς, ὅπως συνήθως συμβαίνει εἰς τὴν πώλησιν τῶν προϊόντων. Δὲν ἔχει συνεπῶς ὁ παραγωγὸς ὁ πωλήσας εἰς καλὴν τιμὴν τὸ προϊόν του καμμίαν ὑποχρέωσιν ἀλληλεγγύης νὰ βοηθήσῃ τὸν ἄλλον παραγωγόν, τὸν μὴ πωλήσαντα ἱκανοποιητικῶς, ἐφόσον δὲν ἠθέλησεν οὗτος νὰ πωλήσῃ ὅταν αὐτὸς ἐπώλησεν. Εἴπομεν λοιπὸν ὅτι οἱ σταφιδοπαραγωγοί, ἐφόσον τὸ δελτίον ἀποτελεῖ φόρον, δὲν ἔχουσι κανὲν συμφέρον νὰ ἴδωσιν ηὐξημένην τὴν ἀξίαν τοῦ φόρου αὐτοῦ. Εἴπομεν ἐξ ἄλλου ὅτι δὲν ἔχουν κανὲν συμφέρον σήμερον οἱ παραγωγοὶ νὰ ἀσχολῶνται μὲ τὰ δελτία, προκειμένου νὰ βελτιώσωσι τὴν θέσιν τοῦ ἐν τῷ Κράτει εὑρισκομένου σταφιδοκάρπου καὶ τοῦ ἐν ταῖς ξέναις ἀγοραῖς, ἐφόσον τὸ ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς παρακρατήσεως εὑρισκόμενον ποσὸν εἶναι προωρισμένον νὰ παραμένῃ εἰς τὸ Κράτος καὶ νὰ χρησιμοποιηθῇ μόνον βιομηχανικῶς.

§64ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Τὰ δελτία αὐτά, μεταφερόμενα εἰς τὴν λῆξιν τοῦ ἑπομένου ἔτους, βαρύνουν τὴν παραγωγήν αὐτοῦ;

§65Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Βαρύνουν καὶ τὴν νῦν καὶ τὴν μέλλουσαν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτοὶ οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἀντιτίθενται εἰς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ, τῆς ἀγορᾶς δελτίων τουτέστιν· ἔχομεν νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὸ μέλλον. Ποίαν ἐπίδρασιν θὰ ἔχῃ δηλαδὴ ἡ λῆψις τοῦ μέτρου αὐτοῦ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, δοθέντος ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς μεταφορᾶς τῶν ἤδη πλεοναζόντων δελτίων εἰς τὸ προσεχὲς σταφιδικὸν ἔτος 1925–1926 καὶ ἡ ἐξαγορὰ αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ λογαριασμὸν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς θὰ ἔχῃ ὡς ἄμεσον καὶ ἀναπόφευκτον συνέπειαν τὴν ἐξακολούθησιν ὑποχρεωτικῶς τοῦ ἤδη ἐφαρμοζομένου συστήματος τῆς παρακρατήσεως καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς σταφιδικὸν ἔτος. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι μία προδέσμευσις τοιαύτη εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ ἐπιβλαβὴς εἰς τὸ μέλλον τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, ἐφόσον εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι μὲ ὅλα τὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα παρουσιάζει τὸ σύστημα τῆς παρακρατήσεως, τὸ ἐν ἰσχύϊ, ἔχει καὶ ἐλαττώματα σοβαρά, τὰ ὁποῖα ἀπεδείχθησαν πολλάκις ἐπιζήμια διὰ τὴν σταφιδοπαραγωγήν. Μὲ ἄλλους λόγους, ἂν ἠθέλομεν ἀποδεχθῆ τὸ μέτρον αὐτό, θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συνεχίσωμεν τὸ ὑφιστάμενον σύστημα τῆς παρακρατήσεως καὶ εἰς τὸ μέλλον, μὲ ὅλα τὰ ἀποδεδειγμένα ἐλαττώματά του, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προφανῶς δὲν θὰ ἀποβῇ καθόλου πρὸς ὠφέλειαν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς. Ἐκτὸς ὅμως τούτου, πιθανὸν νὰ εὑρεθῶμεν καὶ πρὸ περιστάσεων τοιούτων, ὥστε νὰ μὴ συμφέρῃ ἡ ἐφαρμογὴ οἱουδήποτε μέτρου παρακρατήσεως, δηλαδὴ πιθανὸν νὰ ἔχωμεν μίαν παραγωγὴν σταφίδος οὐχὶ ἀνωτέραν τῶν 200.000.000 λιτρῶν, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἂν ἐπεκτείνωμεν τὴν ἰσχὺν τῶν πλεοναζόντων δελτίων διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, καὶ ἄν, ὑποχωροῦντες, ἀγοράσωμεν αὐτὰ εἴτε μὲ 2.200 δραχμὰς τὸ χιλιόλιτρον εἴτε μὲ περισσότερα, ἀφοῦ δὲν θὰ ἐφαρμόσωμεν παρακράτησιν, διότι δὲν συμφέρει αὕτη λόγῳ τῆς μικρᾶς παραγωγῆς, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς ἀμηχανίαν περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν θὰ διευθετηθῇ τὸ μέλλον νὰ προκύψῃ ζήτημα ἐκ τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ὡς ἄνω δελτίων.

§66Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Εἴπατε τὸ τεχνικὸν μέρος τοῦ δελτίου καὶ κατελήξατε ὅτι 25% ἔχουν οἱ ἔμποροι καὶ 5% ἔχουν οἱ ἰδιοκτῆται. Ἂν τώρα ἐπιτρέψωμεν διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ ἀγοράσῃ τὸ Δημόσιον, θὰ αὐξηθοῦν βεβαίως τὰ δελτία καὶ συνεπῶς ποῖος θὰ κερδίσῃ; Ὁ κάτοχος τῶν δελτίων. Κερδίζει λοιπὸν ὁ κάτοχος τῶν δελτίων· ὁ παραγωγὸς δὲν κερδίζει.

§67Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ἡμεῖς προβλέπομεν ἀπὸ τὴν ὕψωσιν τῶν δελτίων ζημίαν τοῦ παραγωγοῦ, διότι δι’ αὐτῆς φρονοῦμεν ὅτι θὰ πέσωσιν αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος. Ἄλλοι λόγοι λοιπόν, ἕνεκα τῶν ὁποίων δὲν ἐπιτρέπεται νὰ σκεφθῶμεν σοβαρῶς περὶ τῆς ἐξαγορᾶς τῶν δελτίων αὐτῶν καὶ περὶ μεταφορᾶς εἰς τὸ προσεχὲς ἔτος, εἶναι ὅτι τοιουτοτρόπως θὰ προδεσμευθῶμεν, διότι εἶναι πιθανόν, προκειμένου μάλιστα μετά τινα χρόνον νὰ συζητηθῇ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα τὸ σταφιδικόν, νὰ ληφθοῦν ἄλλαι ἀποφάσεις ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς προστασίας τοῦ εἴδους.

§68Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Πῶς ἐννοεῖτε νὰ ἀγοράσωμεν σταφίδα; Μήπως ἐννοεῖτε ὅτι διὰ τὴν ἀγορὰν αὐτὴν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῇ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους ποσόν;

§69Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ὄχι, καθόλου.

§70Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Πᾶσα ἀγορά, εἴτε δελτίων εἴτε σταφίδος, γίνεται εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς. Συνεπῶς, κ. συνάδελφε, ἂν ὁ συλλογισμὸς τὸν ὁποῖον ὑποστηρίζετε σημαίνει διατήρησιν τῆς καταστάσεως τῆς προνούσης διὰ τὸ μέλλον εἰς περίπτωσιν ἀγορᾶς δελτίων, πρέπει ἐπίσης νὰ σημαίνῃ καὶ διατήρησιν καταστάσεως προνομιούχου καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἀγορᾶς σταφιδοκάρπου καὶ εἰς τὸ μέλλον, διότι ἐκ μέρους τοῦ Κράτους δὲν θὰ προέλθῃ οὐδὲ ἓν λεπτόν.

§71Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Αὐτὴ ἡ διασάφησις ἦτο ἀναγκαία νὰ γίνῃ, κύριε Ὑπουργέ, διότι εἰς πολλοὺς ἐπικρατεῖ ἡ ἀντίληψις ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ βαρύνουν τὸν δημόσιον Προϋπολογισμόν, ἐνῷ τὰ μέτρα αὐτὰ ἐπιβαρύνουν μόνον τὴν σταφιδοπαραγωγήν, τὸ δὲ Κράτος οὐδὲ λεπτόν. Ἐπὶ πλέον προσθέτω καὶ τονίζω τοῦτο: ὅτι ἡ σταφιδοπαραγωγή, ὡς διάδοχος τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ὑποχρεώσεων τῆς Ἑνιαίας, ἐνῷ ἡ Ἑνιαία ὑπεχρεοῦτο νὰ καταβάλῃ εἰς τὸ Κράτος διὰ τὸ τρέχον σταφιδικὸν ἔτος φόρον διὰ τὴν σταφίδα 5.000.000 δραχμῶν, ἐπλήρωσε 10.000.000 δραχμάς, δηλαδὴ τὸ διπλάσιον. Διὰ τοῦτο, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, δὲν ἠσχολήθην διὰ τὸ Κράτος, διότι τὸ Κράτος μίαν εἰδικὴν ἐπέμβασιν θὰ ἔχῃ νὰ κάμῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ὡμίλησα περὶ σταφιδοπαραγωγῆς καὶ εἶπον ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν συμφέρουν εἰς τὴν σταφιδοπαραγωγήν, διότι θὰ τὴν προδεσμεύσωσι. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Φακῆς μοὶ λέγει ὅτι πάντως θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ παρακράτησις, ἐγὼ νὰ τῷ ἀπαντήσω τοῦτο. Εἶμαι καὶ ἐγὼ εἷς ἐξ ἐκείνων τῶν πολλῶν, οἵτινες μετὰ πίστεως πιστεύουν ὅτι ἐφόσον δὲν εὑρίσκεται τὸ Κράτος εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ προβῇ εἰς ἓν ὁριστικώτερον μέτρον ὑπὲρ τῆς σταφίδος, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ὁ περιορισμὸς τῶν σταφιδοφυτειῶν διὰ τῆς ἐκριζώσεως κατόπιν ἀποζημιώσεως, θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον ἓν σύστημα τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ὡς βάσιν τὴν παρακράτησιν, τοσοῦτο μᾶλλον καθόσον ἡ παρακράτησις ἐδημιούργησεν ἕνα βιομηχανικὸν παράγοντα, ὁ ὁποῖος ὤθησε πρὸς τὰ ἐμπρὸς τόσον πολὺ τὴν ἐθνικὴν βιομηχανίαν, τουτέστι τὴν παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τῆς ἐφαρμοζομένης παρακρατήσεως, ὡς εἶπον προηγουμένως, ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι, ἐνῷ ὑπῆρξεν ἀληθῶς σωτήριον τὸ μέτρον διὰ τὴν σταφίδα, ἐξ ἄλλου ὅτι ἔχει πολλὰ ἐλαττώματα, ἐπιζήμια διὰ τὴν παραγωγήν, ἓν δὲ ἀπὸ τὰ ἐλαττώματά του εἶναι καὶ ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐκδίδονται καὶ κυκλοφοροῦν τὰ δελτία, ἕνεκα τοῦ ὁποίου πλεῖσται ὅσαι καταχρήσεις ἔγιναν καὶ γίνονται, τὰς ὁποίας γνωρίζομεν ὅλοι. Λόγῳ λοιπὸν τοῦ ὅτι εἰς τὴν ἐφαρμογήν του ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἀπέδειξε σοβαρὰς ἀτελείας, ἐγεννήθη ἡ ἰδέα εἰς πολλοὺς ἀπὸ τοὺς μελετήσαντας τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, ὅτι θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ τροποποιηθῇ εἴς τινα σημεῖα οὗτος. Εἷς δὲ ἀπὸ αὐτοὺς εἶμαι καὶ ἐγὼ καὶ ὁμολογῶ ὅτι θὰ ἐκηρυσσόμην ἀνεπιφυλάκτως ὑπὲρ τοῦ συστήματος τῆς ἀμέσου παρακρατήσεως ὑπὸ τοῦ σταφιδοπαραγωγοῦ, τὸ ὁποῖον εἰσηγήθησαν εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ἐπεξεργασθεῖσαν τὸ Ν. Διάταγμα τῆς 22ας Αὐγούστου 1924 οἱ κύριοι Λουπινᾶς καὶ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργός, ἐὰν ἐπειθόμην περὶ τοῦ εὐκόλου τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ, καθόσον τὸ σύστημα τοῦτο, καίτοι τέλειον ὅσον ἀφορᾷ τὸν σκοπὸν εἰς ὃν ἀποβλέπει, εἶναι δυσεφάρμοστον. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ὑπάρχει καὶ ἄλλο σύστημα παρακρατήσεως, τὸ σύστημα τῆς λεγομένης ἀφανοῦς ἢ ἐκ τῶν ὑστέρων παρακρατήσεως, καὶ τὸ ὁποῖον προσομοιάζει πρὸς τὸ ἤδη ἐφαρμοσθὲν διὰ προσθέτου φορολογίας μέτρον τῆς ἐξαγορᾶς τῶν πλεονασμάτων. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ σχηματισμοῦ ἑνὸς ταμείου, προικοδοτουμένου ἀπὸ μίαν πρόσθετον ἐπὶ τῆς σταφίδος φορολογίαν, προσδιωρισμένην ἐκ τῶν προτέρων, καθ’ ὃν τρόπον προσδιορίζεται τὸ ποσοστὸν τῆς παρακρατήσεως, καὶ τὸ ταμεῖον αὐτὸ νὰ χρησιμεύῃ εἰς τὸ νὰ ἐξαγοράζῃ κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς σταφίδος ἀνάλογον ποσόν, τὸ ὁποῖον ἤθελεν ὁρισθῇ ἐκ τῶν προτέρων ὡς παρακράτησις καὶ τὸ ὁποῖον θὰ παρέμενεν εἰς τὸ Κράτος πρὸς χρῆσιν μόνον βιομηχανικήν. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐφόσον ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας τὰ ἐλαττώματα τὰ ὁποῖα παρουσιάζει τὸ ὑπάρχον καὶ ἐφαρμοζόμενον σύστημα τῆς παρακρατήσεως, ἐξ ἄλλου δὲ τὰ μὴ δοκιμασθέντα ἀνωτέρω ἄλλα συστήματα, ἐρωτῶ: εἶναι σωστόν, εἶναι συντελεστικὸν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς σταφίδος νὰ προεξοφλήσωμεν καὶ νὰ προαποφασίσωμεν τὴν συνέχισιν τοῦ καλοῦ ἀλλ’ ἐλαττωματικοῦ ἐν ἐφαρμογῇ συστήματος παρακρατήσεως μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀγοράσωμεν τὰ πλεονάζοντα δελτία, μὲ προφανῆ μάλιστα, ὡς ἀπεδείχθη, ζημίαν τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος;

§72Χ. ΦΑΚΗΣ. Σᾶς ὡμίλησα μόνον διὰ 15.000.000.

§73Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ἔχομεν λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, ἐκτὸς τῶν δύο πρώτων λόγων, τῶν ἀποκρουόντων τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, καὶ τὴν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἀσύμφορον προδέσμευσιν τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς συστηματικῆς συνεχίσεως τοῦ ἰσχύοντος θεσμοῦ τῆς παρακρατήσεως. Ἀλλά, κύριοι, ὑποθέτω ὅτι πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν καὶ ἀπὸ μιᾶς ἄλλης ἀπόψεως, γενικωτέρας, τὸ ζήτημα· ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς κρατικῆς. Κατὰ πόσον τουτέστιν εἶναι ὀρθόν, εἶναι πρέπον, εἶναι συμφέρον καὶ ἀκίνδυνον, τὸ Κράτος νὰ ἐπεμβαίνῃ νὰ διαρρυθμίζῃ κερδοσκοπικὰς ἐπιχειρήσεις ὁσάκις ἀποτυγχάνουν. Μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ εἴπω δὲν ἐννοῶ νὰ μεμφθῶ καθόλου τοὺς ἐμπόρους ὅτι ζητοῦν νὰ ὑποστηρίξουν τὸ συμφέρον των διὰ μιᾶς νομοθετικῆς προνοίας ἢ ἐπεμβάσεως τοῦ Κράτους, οὐδὲ θέλω νὰ χαρακτηρίσω τὴν πρᾶξιν ὡς ἀνήθικον, ἀλλὰ θεωρῶ, ἐπαναλαμβάνω, καθόλου μὴ προσήκουσαν εἰς τὸ Κράτος τὴν ἐπέμβασιν ἐν προκειμένῳ καὶ ἐπιζημίαν μάλιστα, ἐφόσον διὰ τῆς ἐπεμβάσεώς του πρόκειται νὰ μεταβάλῃ ἓν ἀποτυχὸν κερδοσκοπικὸν παιγνίδι εἰς ἐπιτυχὸν τοιοῦτον, διότι περὶ τούτου ἀκριβῶς πρόκειται, δαπάναις μιᾶς τάξεως παραγωγῶν, δυσπραγούσης ἄλλως τε. Καὶ διατί αὔριον μία ἄλλη τάξις ἐμπόρων αἴφνης τοῦ λαδιοῦ ἢ τοῦ καπνοῦ νὰ μὴ ἀπαιτήσῃ τὸ αὐτό, ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι οὗτοι, διὰ νὰ ὑποστηρίξουν τὰς τιμὰς τοῦ λαδιοῦ ἢ τοῦ καπνοῦ, προέβησαν εἰς μεγάλας ἀγορὰς καὶ ἀποθήκευσαν τὰ ἀγορασθέντα ποσὰ καὶ τὰ ἐκράτησαν ἀπώλητα ἐπὶ μακρόν, κατόπιν δὲ ἀπέτυχεν ὁ σκοπὸς εἰς ὃν διὰ τῆς ἐνεργείας των αὐτῆς ἀπέβλεπον, ἤτοι ἡ ἀνατίμησις τοῦ ἐμπορεύματός των; Διατί, λέγω, νὰ μὴ προσέλθουν καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ Κράτος καὶ νὰ εἴπουν εἰς αὐτό: ἀφαιρέσατέ μας, παρακαλοῦμεν, τὸν δασμόν, ἢ διασώσατέ μας δι’ ἄλλου προνομίου, διότι πρόκειται νὰ καταστραφῶμεν; Νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐπικίνδυνον. Χρειάζεται κάποια προσοχὴ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν τοιούτων μέτρων. Βεβαίως τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν εἰς ὡρισμένας περιστάσεις νὰ ἐπεμβαίνῃ διὰ νὰ ὑποστηρίζῃ ὡρισμένας τάξεις ἐπαγγελματικάς, ἔστω καὶ ἐμπορικάς, διότι, ἐπαναλαμβάνω ὅτι καὶ οἱ ἔμποροι εἶναι συντελεσταὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἀλλ’ ἐδῶ τὸ πρᾶγμα εἶναι διάφορον· πρόκειται δηλαδὴ περὶ κερδοσκοπίας καθαρᾶς. Οἱ ἔμποροι τουτέστι, προβλέποντες, ὅταν ἠγόραζον πρὸς δραχμὰς 2.200 τὰ δελτία, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ ὕψωσις αὐτῶν διὰ τῆς ἀγορᾶς τῶν πλεονασμάτων σταφίδος, καὶ ἐξ ἄλλου ἔχοντες τὴν πεποίθησιν, ὡς ἔγινε καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὅτι, καὶ ἂν δὲν ἐπέλθῃ ὕψωσις, θὰ ἔχωσι τὴν δύναμιν νὰ ἐξασκήσωσι μίαν πίεσιν εἰς τὸ Κράτος, οὕτως ὥστε τὸ Κράτος νὰ λάβῃ ἓν μέτρον προστατευτικὸν δι’ αὐτούς, προέβησαν εἰς ἀθρόας ἀγορὰς δελτίων, ἀπετέλεσαν δὲ μάλιστα τρὰστ καὶ τὸ τρὰστ τοῦτο εἰργάσθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ συγκεντρώσῃ εἰς τὰς χεῖράς του ὅλα σχεδὸν τὰ ποσὰ τῶν πλεοναζόντων δελτίων, καὶ τοιουτοτρόπως ἔμειναν μόνοι κάτοχοι αὐτῶν καὶ κυρίαρχοι συνεπῶς τῆς καταστάσεως, ὥστε νὰ δύνανται ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς νὰ κερδοσκοπήσουν.

§74Χ. ΦΑΚΗΣ. Ἐταυτίζετο τὸ συμφέρον των μὲ τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν.

§75Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι. Καὶ διὰ τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐπὶ μᾶλλον συμπαθεῖς οὗτοι εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν. Ὑποθέτω, κύριοι, ὅτι κατόπιν τῶν ὅσα εἶπον ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀσύμφορον διὰ τὴν σταφιδοπαραγωγὴν τοῦ μέτρου περὶ οὗ πρόκειται περιττεύει κάθε περαιτέρω ἀνάπτυξις. Καὶ ἤδη ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀγορᾶς αὐτουσίου σταφιδοκάρπου. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁλόκληρος ὁ σταφιδικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος διατελεῖ ἐν ἀπογνώσει ἕνεκα τῆς ἐκπτώσεως τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος καὶ διότι προσθέτως τὰ γεγονότα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν σταφίδα προοιωνίζουσιν οὐχὶ καλὸν τὸ προσεχὲς μέλλον τῆς σταφίδος. Ὡς ἐκ τούτου ἐπιβάλλεται ἐπιτακτικῶς, ὅπως ἅπαξ ἔτι τὸ Κράτος, ἐφόσον μάλιστα δὲν πρόκειται νὰ ζημιωθῇ, ὅπως δὲν ἐζημιώθη διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβε μέχρι τοῦδε πρὸς ἄρσιν τῶν πλεονασμάτων τῆς σταφίδος, προβῇ εἰς νέαν ἀγορὰν πλεονάσματος, ἐφόσον ἤθελε προκύψῃ τοιοῦτον περίσσευμα. Νομίζω δὲ ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Λουπινᾶ λύει ὁριστικῶς καὶ κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν τὸ ζήτημα, δοθέντος ὅτι διὰ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Λουπινᾶ, ὅπως τουτέστιν ἀγορασθῇ τὸ πλεόνασμα ὁλόκληρον, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ κατὰ τὸ τέλος τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθῶσιν ἀμφιβολίαι ἂν θὰ ἐξαγορασθῇ ὁλόκληρον τὸ πλεόνασμα ἢ ὄχι, ὅτι θὰ ἀρθῇ τουτέστιν ἀπὸ τὸ μέσον τὸ τυχὸν ὑπάρχον τοιοῦτον, ὅπως ἐγεννήθη ἀμφιβολία κατὰ τὰς δύο προηγουμένας ἀγορὰς τοῦ πλεονάσματος, ἕνεκα τοῦ γεγονότος δὲ τούτου δὲν ἐβελτιώθησαν σημαντικῶς, ὡς περιεμένομεν, αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ἔχει στοργικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν σταφιδοπαραγωγήν, τοσοῦτο μᾶλλον, καθόσον καὶ ὁ προϊστάμενος αὐτῆς ἀνήκει εἰς μίαν τῶν πρωτευουσῶν σταφιδικῶν περιφερειῶν, καὶ ἐξ ἄλλου συμμετέχουν αὐτῆς οἱ ἀξιότιμοι ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοί, οἵτινες καὶ ἀμεσώτατα ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν τύχην τῆς σταφίδος καὶ γνῶσται καλύτερον παντὸς ἄλλου εἶναι τῶν τε σταφιδικῶν πραγμάτων καὶ τῶν ἀναγκῶν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, πιστεύω, λέγω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὸ ὑπὲρ τῆς σταφίδος ἐνδιαφέρον της, θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της καὶ λάβῃ μέτρον τι προστατευτικὸν τῆς σταφίδος καὶ φρονῶ ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποδεικνύει διὰ τῆς προτάσεώς του ὁ κ. Λουπινᾶς, ὅπερ, ἀναμφιβόλως, εἶναι τὸ ἀσφαλέστερον καὶ τὸ τελεσφορώτερον, προωρισμένον δὲ συνάμα νὰ βελτιώσῃ ἀσφαλῶς καὶ τὴν θέσιν τῶν δελτίων.

§76Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὰ λεπτὰ ποῦ θὰ εὑρεθοῦν;

§77Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα θὰ χρειασθοῦν βεβαίως θὰ ἐξευρεθοῦν δι’ ἀναλόγου φορολογίας ἐπὶ τῆς προσεχοῦς σταφιδοπαραγωγῆς. Ἵνα ἡ πρότασις τοῦ κ. Λουπινᾶ ἔχῃ ἀμεσώτερα τὰ ἀποτελέσματα, θὰ ἦτο εὐκταῖον ὅπως ἡ ἀγορὰ τοῦ πλεονάσματος ἀρχίσῃ εὐθὺς ἀμέσως. Ἐπειδὴ ὅμως τοῦτο δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ δι’ ἄλλους λόγους, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν δυσκολίαν τῆς ἐξευρέσεως τοῦ ἀπαιτουμένου χρήματος, ἂς ἐφαρμοσθῇ μετὰ ἕνα μῆνα ἀπὸ τῆς ψηφίσεως. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰ ἀπαιτηθησόμενα χρήματα, βεβαίως ἐφόσον πρόκειται διὰ τῆς ἐξαγορᾶς αὐτῆς ὄχι μόνον νὰ βελτιώσωμεν τὰς τιμὰς τοῦ ὑπάρχοντος ἤδη εἰς τὸν τόπον καὶ τὸ ἐξωτερικὸν σταφιδοκάρπου, ἀλλὰ νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ νὰ τονώσωμεν καὶ τὰς μελλούσας τιμὰς διὰ τὴν προσεχῆ παραγωγήν, πρέπει νὰ ἐπιβαρύνωμεν πάλιν τὴν παραγωγὴν διὰ μιᾶς νέας φορολογίας, ἐννοεῖται, τὴν προσεχῆ.

§78Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν).

§79Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ὄχι δά! Τότε θὰ μείνῃ ἡ παρακράτησις.

§80Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέπετε νὰ δώσω ἐγώ, ὁ ὁποῖος εἶμαι συντάκτης τῆς προτάσεως, τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τοὺς κυρίους πληρεξουσίους γενικῶς; Διὰ τῆς προτάσεως προβλέπεται ὅτι τὸ ἀπαιτηθησόμενον διὰ τὴν ἀγορὰν κεφάλαιον καλυφθήσεται ἐν μέρει ἀπὸ τὴν βιομηχανικὴν ἀξίαν τοῦ ἀγορασθησομένου καρποῦ.

§81Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Πῶς εἶναι δυνατόν; Εἶναι γνωστὴ ἡ βιομηχανικὴ ἀξία τοῦ ἀγορασθησομένου καρποῦ;

§82Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Εἶπον ἐν μέρει. Καὶ ἀπὸ φορολογίαν τῆς προσεχοῦς παραγωγῆς.

§83Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Φορολογίαν;

§84Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Φορολογίαν· μάλιστα. Δύναμαι νὰ κάμω καὶ τὸ ἄλλο ἐρώτημα, ἀφοῦ τὸ ἐρώτημα τοῦτο προβάλλετε ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῶν δυσχερειῶν· καὶ πῶς θὰ εὑρεθῇ τὸ κεφάλαιον διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν δελτίων;

§85Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν προβάλλω τίποτε οὐδὲ εἶπον καμμίαν γνώμην. Ἁπλῶς ἐρώτησιν κάμνω, ἐπειδὴ ἐλέχθη καὶ εἶναι εἰς τὴν διάνοιάν τινῶν, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ ἐνδεχόμενον ἡ ἀγορὰ αὐτή, εἴτε δελτίων εἴτε σταφίδος, νὰ γίνῃ ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους. Δεύτερον ἤθελον νὰ συνδυάσω ὅτι εἴτε ἀγορὰν δελτίων κάμητε εἴτε ἀγορὰν σταφίδος, πάντως θὰ βαρύνητε τὴν μέλλουσαν ἐσοδείαν, καὶ θὰ τὴν βαρύνητε διὰ τοῦ συστήματος τῆς παρακρατήσεως.

§86Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ὄχι.

§87Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Διότι δὲν ὑπάρχει ἄλλο σύστημα.

§88Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, κατὰ βάσιν εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι, ἂν ἐπιβληθῇ νέα φορολογία, κατ’ ἀνάγκην θὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ σύστημα τῆς παρακρατήσεως, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τοῦ ποῖον σύστημα παρακρατήσεως θὰ ἐφαρμοσθῇ, λεπτομέρεια ἡ ὁποία ἔχει σημασίαν μεγάλην, ὡς ἐξέθεσα ἀνωτέρω, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγορᾶς δελτίων. Προκειμένου περὶ ἀγορᾶς καρποῦ, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι ἔχω πεποίθησιν ὅτι, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ μέτρον αὐτό, τῆς ἀγορᾶς τουτέστι τοῦ παρουσιασθησομένου κατὰ τὸ τέλος τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους πλεονάσματος, δὲν θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀγοράσωμεν πλεόνασμα, διότι κατὰ τὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα ἔχομεν προκειμένου περὶ παραγωγῆς καὶ ἐξαγωγῆς κατόπιν τῶν δύο ἀγορῶν πλεονάσματος, καὶ μὲ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀποταμιευμένα εἰς τὴν παρακράτησιν, νομίζω ὅτι περίσσευμα δὲν θὰ ὑπάρξῃ πρὸς ἀγοράν. Ὅπως σχετικῶς πεισθῆτε, κύριοι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ παρακολουθήσητε ὡς πρὸς τὸν λογαριασμὸν αὐτόν. Κατὰ τὰς ἐπισήμους, αὐθεντικάς, δύναμαι νὰ εἴπω, πληροφορίας τῆς Διευθύνσεως τῶν Γενικῶν Ἀποθηκῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἡ παραχθεῖσα ἐφέτος σταφὶς ἀνέρχεται εἰς ποσὸν ὄχι ἀνώτερον τῶν 315.000.000 ἑνετικῶν λιτρῶν, δοθέντος δέ, κατὰ βάσιμον στατιστικήν, αʹ) ὅτι ἡ κατανάλωσις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ συνεπῶς ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῆς τρεχούσης ἐσοδείας τῆς σταφίδος θ’ ἀνέλθῃ εἰς 185.000.000 λίτρας τουλάχιστον, λέγω δὲ τουλάχιστον, διότι ἐφέτος ἔχομεν τὸ εὐτυχὲς γεγονὸς νὰ ἀγοράζῃ σταφίδα καὶ ἡ Γερμανία. Δέον δὲ νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ Γερμανία, ἐνῷ πρὸ τοῦ πολέμου ἀπετέλει ἕνα τῶν κυριωτέρων παραγόντων καταναλώσεως σταφίδος, καταναλίσκουσα ἐτησίως περὶ τὰ 70.000.000 λιτρῶν εἰς διαφόρους βιομηχανικὰς χρήσεις, μετὰ τὸν πόλεμον μέχρι πέρυσιν ἔπαυσε ν’ ἀγοράζῃ. Ἐφέτος εἶναι γνωστὸν ὅτι αὕτη ἔχει εἰσαγάγει 12.000.000 λίτρας, συνεπείᾳ δὲ τούτου ἐπιτρέπεται νὰ αἰσιοδοξῶμεν ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ τῆς σταφίδος θὰ ὑπερβῇ πιθανῶς τὸ ποσὸν τῶν 185,000,000 λιτρῶν, βʹ) ὅτι ἔχομεν ἀποταμίευμα σταφιδοκάρπου εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως ἄνω τοῦ ποσοῦ τῶν 85.000.000, καὶ γʹ) ὅτι ἠγοράσθησαν καὶ ἀπεκλείσθησαν συνεπῶς τῆς ἐξαγωγῆς διὰ τῶν δύο ἀγορῶν πλεονάσματος 30.000.000 σὺν 25.000.000, ἤτοι ἐν ὅλῳ 55.000.000 λιτρῶν. Ἄρα, προστιθεμένων εἰς τὸ ποσὸν τῆς βεβαίας ἐξαγωγῆς τῶν 185.000.000 λιτρῶν τῶν 85.000.000 τῆς παρακρατήσεως καὶ τῶν 55.000.000 τῶν δύο ἀγορῶν τοῦ πλεονάσματος, φθάνομεν εἰς τὸ ποσὸν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ χρησιμοποιηθησομένης σταφίδος εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πρὸς βιομηχανοποίησιν τῶν 325 ἑκατομμυρίων. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐφόσον, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ δὲν θὰ ὑπερβῇ τὰ 315.000.000, δὲν ὑπάρχει πιθανότης νὰ προκύψῃ περίσσευμα εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους· καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει ἤθελεν ἀκόμη ὑποτεθῆ ὅτι ἔχομεν περυσινὸν ἀπόθεμα ποσόν τι. Ἆρα, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, δὲν θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ ἀγορασθῇ περίσσευμα, ψηφιζομένης τῆς προτάσεως τοῦ κ. Λουπινᾶ. Θὰ χρησιμεύσῃ ὅμως τὸ μέτρον αὐτό, ψηφιζόμενον, νὰ ἐνισχύσῃ ψυχικῶς τοὺς κατόχους σταφίδος καὶ νὰ τοὺς πείσῃ ὅτι μὲ κάθε θυσίαν πρέπει νὰ μὴ πωλήσωσι καὶ νὰ ἐγκαρτερήσωσι μέχρις οὗ ἐπέλθῃ βελτίωσις τῶν τιμῶν, ἥτις καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἐπέλθῃ. Φρονῶ ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία ὅτι τὸ μέτρον τῆς ἐξαγορᾶς τῶν πλεοναζόντων δελτίων εἶναι προωρισμένον, ἂν ψηφισθῇ, νὰ βλάψῃ μᾶλλον παρὰ νὰ ὠφελήσῃ τὴν σταφιδοπαραγωγήν. (Χειροκροτήματα).

§89Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Προτιμᾶτε τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος ν’ ἀγοράσῃ σταφίδα;

§90Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελον· καὶ εἶναι εὐκταῖον νὰ ἀγοράσῃ μετὰ ἕνα μῆνα ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου. Αὐτὸ θὰ ἦτο τὸ καλύτερον.

§91Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σημασίαν ἔχει τοῦτο, ὅτι ἡ οὐσία τοῦ μέτρου εἶναι ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ ἀγοράσῃ πᾶν ποσὸν ὅπερ θὰ προσφέρηται κατὰ τὸ τέλος τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο θὰ παραγάγῃ τὴν ἐντύπωσιν, καὶ ὄχι ἁπλῶς τὴν πιθανότητα, ὅτι ἀφοῦ ἐξησφαλίσαμεν τιμὴν 2½ χιλιάδων δραχμῶν, δὲν θὰ σπεύσῃ νὰ δώσῃ ὁ παραγωγὸς τὸ προϊόν του εἰς τὴν κατανάλωσιν. Τὸ συμπέρασμα τούτων εἶναι ἐντεῦθεν ὅτι, ἂν ἁπλῶς ψυχολογικοὶ εἶναι οἱ λόγοι ὧν ἕνεκεν ἐπῆλθεν ἡ ὑποτίμησις τοῦ πράγματος, θὰ ἐκρατοῦντο αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ὅριον τῶν 2½ χιλιάδων τοὐλάχιστον, ἐφόσον δὲν εὕρῃ ὁ σταφιδοπαραγωγὸς τιμὴν ἀνωτέραν. Τὸ μέτρον τοῦτο, τὸ ὑποστηριζόμενον ἀπὸ τὸν κ. Λουπινᾶν, θὰ ἦτο ἀληθῶς τελεσφόρον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν. Δεδομένου δὲ ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ μέχρι τέλους τοῦ Ἰανουαρίου ἀνέρχεται εἰς 132.000.000 καὶ τὸ ὑπόλοιπον τὸ ὁποῖον θὰ διατεθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν θὰ ὑπερβῇ τὰ 50 ἢ 55.000.000, προστιθέμενα αὐτὰ τὰ ἑκατομμύρια εἰς τὸ ἐξαχθὲν ποσὸν δίδουν τὸ ποσὸν τῆς μέσης ἐτησίας ἐξαγωγῆς, καὶ ἐντεῦθεν ἔχομεν ὡς συνέπειαν ὅτι τὸ ποσὸν ἐν τῷ Τόπῳ θὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὰς ἀγορὰς τῆς καταναλώσεως καὶ ἕνεκα τούτου τὸ Κράτος δὲν θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀγοράσῃ ἄλλο. Τοῦτο, λέγω, θὰ συμβῇ ἀσφαλῶς εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν οἱ λόγοι εἶναι ἁπλῶς ψυχολογικοί, λόγοι φόβου καὶ πανικοῦ ἀδικαιολογήτου ἐκ τῶν πραγμάτων, μὴ τυχὸν δὲν εὑρεθῇ ἐποχὴ καὶ εὐκαιρία ἀσφαλοῦς διαθέσεως τοῦ προϊόντος. Οἱ λόγοι αὐτοὶ τότε αἴρονται ἐκ θεμελίων. Ἡ ἐξωτερικὴ κατανάλωσις θὰ ζητήσῃ ἀσφαλῶς τὸ ὑπολειπόμενον ποσὸν καὶ δὲν θὰ εὑρεθῇ τὸ Κράτος εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀγοράσῃ. Ἀλλ’ εἶναι, ἆρά γε, οἱ λόγοι οἱ ψυχολογικοὶ καὶ μόνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπροκάλεσαν τὴν ὑποτίμησιν; Διότι, ἂν δὲν εἶναι ψυχολογικοί, καὶ ἄρα παροδικοὶ καὶ θεραπεύσιμοι διὰ τοῦ μέτρου τούτου, ἀλλ’ εἶναι λόγοι ἀνάγκης τῆς καταναλώσεως καὶ ἐξακολουθήσωσι νὰ εἶναι μόνιμοι, φέροντες ὑποτίμησιν κάτω τῶν 2½ χιλιάδων δραχμῶν, ποῖος θὰ πωλήσῃ, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τιμὴν κατωτέραν τῶν 2.500 δραχμῶν, ποῖος θὰ πωλήσῃ μὲ δραχμὰς 2.400, 2.300, ἢ καὶ ὀλιγώτερον ἀκόμη; Οὐδείς. Θὰ προτιμήσῃ ὁ καθεὶς νὰ ἔχῃ ἀγοραστὴν καὶ καταναλωτὴν τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον τὸ ἴδιον ἐπαγγέλλεται ὅτι θὰ ἀγοράσῃ μὲ 2½ χιλιάδας, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὰ 55 ἑκατομμύρια σταφίδος θὰ μείνωσιν ἐν τῷ Τόπῳ. Ἐντεῦθεν γεννᾶται ἡ ἀνάγκη νὰ ἐξηγηθῇ ποῦ ὀφείλεται ἡ ὑποτίμησις τῆς σταφίδος, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ καὶ νῦν ἔτι νὰ εἶναι ἐν ὑποτιμήσει, δηλαδὴ εἰς τιμὰς περὶ τὰς 2.000 δραχμάς. Πρέπει νὰ διαπιστωθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἁπλῶς ψυχολογικοὶ λόγοι ὑπάρχουσιν. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, οὔτε τὸ προτεινόμενον μέτρον θὰ ἀγάγῃ εἰς ἀποτέλεσμα.

§92Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Ἂν καλῶς ἠνόησα, ἐκφράζετε τὸν φόβον ὅτι δὲν ἤθελε προβῆ εἰς πώλησιν ὁ κάτοχος εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν τῷ προσεφέρετο τιμὴ κάτω τῶν 2½ χιλιάδων, καὶ συνεπῶς ὅτι θὰ περιέλθωμεν εἰς τὴν θέσιν νὰ μείνῃ ὁ σταφιδόκαρπος εἰς τὸ Κράτος καὶ δὲν θὰ ἐξαχθῇ, ἀλλὰ θὰ ἐπιβαρυνθῇ τοιουτοτρόπως ἡ μέλλουσα παραγωγή. Εἰς αὐτὸ σᾶς ἀπαντῶ τοῦτο: ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ τοιοῦτόν τι, διὰ τὸν λόγον ὅτι ἡ κατανάλωσις ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της, ὄχι ὅλον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ τῆς χρησιμεύσῃ, ἀλλ’ ἔχει ἐπὶ ἔλαττον...

§93Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς λέγω λοιπὸν ὅτι ἡ κατανάλωσις ἡ γενομένη μέχρι τέλους Ἰανουαρίου ἀνέρχεται εἰς 132 ἑκατομμύρια λίτρας. Θὰ φθάσωμεν δὲ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 150 ἑκατομμυρίων καὶ θὰ διατεθῇ ἀσφαλῶς τότε τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον μένει ἀδιάθετον. Ἀλλὰ λέγω ὅτι, ἂν ἔχωμεν ἐξαγωγὴν 132 ἑκατομμύρια, δὲν ἔχομεν πραγματικὴν κατανάλωσιν 132 ἑκατομμύρια, ἔχομεν κατανάλωσιν κατὰ 40 ἑκατομμύρια κατωτέραν τῶν 132 ἑκατομμυρίων. Τὰ ἀποθέματα σήμερον ὑπερβαίνουν τὰ 40 ἑκατομμύρια. Λοιπὸν λέγω ὅτι ἡ κατανάλωσις τούτων σημαίνει ὅτι ἡ κατανάλωσις δὲν ἀδιαφορεῖ διὰ τὴν τύχην τῆς σταφίδος.

§94Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ ἐξαχθεὶς μέχρι σήμερον σταφιδόκαρπος ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 135 ἑκατομμυρίων, ὅτι ἐξ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ ἀπομένει ἀδιάθετον καὶ συνεπῶς ἀποτελεῖ ἀπόθεμα σήμερον εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς καταναλώσεως ποσὸν περὶ τὰ 35 ἑκατομμύρια. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι ἠλαττώθη ἐφέτος ἡ κατανάλωσις τῆς σταφίδος εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ· σημαίνει ἁπλούστατα ὅτι ἐφέτος τὸ σταφιδεμπόριον, ἕνεκα εἰδικῶν στενοχωριῶν, προέβη εἰς ἀθρόας ἐξαγωγὰς σταφίδος, ἐξαγαγὸν πολὺ περισσότερα ποσὰ ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξῆγε συνήθως εἰς τὸ παρελθόν, καὶ τοιουτοτρόπως ἐπεβαρύνθησαν αἱ ἀγοραὶ καταναλώσεως μὲ ἓν μέγα ποσόν, τὸ ὁποῖον μένει ἀκατανάλωτον καὶ τὸ ὁποῖον ὡρισμένως θὰ καταναλωθῇ. Ἐκτὸς τούτου μᾶς ἐκληροδότησε τὸ παρελθὸν σταφιδικὸν ἔτος ἀπόθεμα περὶ τὰ 10–11 ἑκατομμύρια, τὸ ὁποῖον μετεβιβάσθη εἰς τὸ τρέχον σταφιδικὸν ἔτος, καὶ τοῦτο συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ εἶναι μικροτέρα ἡ κατανάλωσις τοῦ προϊόντος τῆς νέας ἐσοδείας. Ἀκριβῶς εἷς ἐκ τῶν λόγων, τῶν σοβαρῶν, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῶν γνωριζόντων καλῶς τὰ τῆς πτώσεως καὶ τῆς κρίσεως τὴν ὁποίαν διέρχονται σήμερον αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος, εἶναι καὶ τοῦτο: ὅτι ἐγένετο ἀθρόα καὶ πρόωρος ἐξαγωγή, δυσανάλογος πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως, ὅπερ συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ ἐπιβαρυνθῶσι μὲ ὑπερβολικὸν ποσὸν σταφίδος αἱ ἀγοραὶ τῆς καταναλώσεως, καὶ ἕνεκα τούτου νὰ μὴ αἰσθάνωνται οἱ καταναλωταὶ τὴν ἀνάγκην νὰ προσφέρωσιν ἀνωτέρας τιμάς. Ἀλλὰ καὶ ἄλλο τι ἀκόμη συνετέλεσεν εἰς τοῦτο: τὸ ὅτι ἀτυχῶς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐνεφανίσθησαν διάφοροι αὐτοσχέδιοι ἐξαγωγεῖς, μὲ κεφάλαια ἀσήμαντα ἐν σχέσει μὲ τὸν κύκλον τῶν ἐργασιῶν αὐτῶν, καὶ ἕνεκα τούτου ὑφιστάμενοι εὐκόλως τὴν κερδοσκοπικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀγοραστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοιουτοτρόπως σήμερον ὑφίσταται κάποια πίεσις ἐκ μέρους τῆς καταναλώσεως εἰς βάρος τῶν ἐκεῖ εὑρισκομένων ἀποθεμάτων, ἡ ὁποία ἐπέφερεν ἔκπτωσιν τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος. Τὸ ὅτι ὅμως ὑπάρχει ἀπόθεμα 30 ἑκατομμυρίων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἀνησυχῆ καὶ νὰ μᾶς ἐμπνέῃ τὴν ἰδέαν ὅτι δὲν θὰ ἐξαχθῇ τὸ εἰς τὸ Κράτος εὑρισκόμενον ἀπόθεμα, ἀνερχόμενον περίπου εἰς 50 ἑκατομμύρια, διότι, ὅπως εἶπον προηγουμένως, εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεδειγμένον ὅτι εἶναι ἀδύνατον ἡ ἐξαγωγὴ ἢ μᾶλλον ἡ κατανάλωσις ἡ ἐφετεινὴ τῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ κατέλθῃ κάτω τῶν 185 ἑκατομμυρίων λιτρῶν.

§95Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Μερλόπουλος, ὁ ὁποῖος, ἂν καλῶς ἀντελήφθην, διέκρινε δύο περιπτώσεις: τὴν περίπτωσιν τοῦ ψυχολογικοῦ ἐπηρεασμοῦ καὶ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀδιαφορίας τῆς καταναλώσεως. Καὶ εἰς τὴν μὲν πρώτην περίπτωσιν, τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ὑπεβάλομεν τὴν ἐθεώρησε πλήρως ἱκανοποιοῦσαν τὸν σκοπὸν δι’ ὃν προεβλήθη. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως καθ’ ἣν ἤθελε παρατηρηθῆ ἀδιαφορία τῆς καταναλώσεως, ἐξέφρασε φόβους ὁ κ. Μερλόπουλος μήπως μείνῃ ἀδιάθετον τὸ πρᾶγμα καὶ ἐξ ὁλοκλήρου ἀγορασθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὴν στηρίζει εἰς μίαν ὑπόθεσιν, τὴν ὁποίαν, ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ τὴν χαρακτηρίσω ὡς ἀδύνατον διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἡ κατανάλωσις τῶν σταφίδων ἐν Ἀγγλίᾳ εἶναι ἡ κατανάλωσις τοῦ μικρομπακάλη καὶ ἡ κατανάλωσις τῶν χονδρεμπόρων. Καὶ ἡ μὲν πρώτη κανονικῶς βαίνει, ὡς καὶ κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη, ἡ δὲ ἄλλη ἔχει ἐπηρεασθῆ ἐκ τῆς ἀσταθείας τῶν τιμῶν ἐνταῦθα, λόγῳ τοῦ ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς τὰ πλεονάσματα δὲν ὑπελογίσθησαν προσηκόντως καὶ αἱ μείζονες προσδοκίαι διεψεύσθησαν πάντοτε, ἐνῷ ἐπὶ τῶν προϊόντων τούτων τοῦτο ἐπιφέρει μίαν ἀστάθειαν τῆς τιμῆς, ὁ δὲ ἔμπορος δὲν προβαίνει εἰς τὴν πραγμάτωσιν τῶν ὑπολογισμῶν του καὶ διὰ τοῦτο μένει ὁ χονδρέμπορος ἀδρανὴς ἐν Ἀγγλίᾳ. Ἀλλ’ ἡ ἀδράνεια αὐτὴ δὲν παρουσιάζει ἐκεῖθεν τὴν μεγάλην διαφορὰν τὴν ὁποίαν ἐφοβήθη ὁ ἀξιότιμος κ. Μερλόπουλος.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσιμπίρης ἔχει τὸν λόγον.

§97Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω, ὅπως μετὰ προσοχῆς ἀκούσητε ὅ,τι θὰ εἴπω προκειμένου περὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, διότι, δυστυχῶς, λόγῳ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, ὄχι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐσοδείας, ὅτε φαίνεται ἡ ἐσοδεία κατὰ τὸν Ἰούνιον, ἐλήφθησαν ἀργότερον, κατὰ τὸν μῆνα Αὔγουστον, καὶ τοῦτο, κύριοι, προσέβαλε τὰ συμφέροντα ὅλου τοῦ σταφιδικοῦ ἐμπορίου, διότι ἐξ ὅλου τοῦ λεγεῶνος αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἔργον κύριον ἔχει τὸ σταφιδεμπόριον, δύο μόνον ἐμπορικοὶ Οἶκοι—καὶ δι’ αὐτὸ θὰ εἴπω τὴν ἀλήθειαν γυμνὴν καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀκούσητε—δύο μόνον ἐμπορικοὶ Οἶκοι εὑρέθησαν μὲ ἀποθέματα τῆς ἄλλης ἐσοδείας, 1923–24. Οἱ Οἶκοι δὲ αὐτοί, ὄχι διότι πάντοτε ἐσκέφθησαν νὰ ἀνυψώσουν τὰς τιμάς, ἀλλ’ ἐπῆγαν μὲ τὰ ἄνω, ἐνῷ οἱ ἄλλοι ἐπῆγαν μὲ τὰ κάτω. Ὑποθάλποντες λοιπὸν τὴν μεγάλην ἐσοδείαν τῆς τρεχούσης χρήσεως, οἱ ἔμποροι, βεβαίως προέβησαν εἰς πωλήσεις ἐξευτελιστικάς, διότι δὲν ἐφαντάζοντο ὅτι θὰ ὑπῆρχον ἀντιπρόσωποι καὶ Κυβερνήσεις νὰ προστατεύσωσι τὸ πολύτιμον αὐτὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ πολυτιμότερον πάντων. Προτοῦ ἡ Ἑλλὰς γίνῃ μεγάλη, ἡ σταφὶς ἦτο τὸ κυριώτερον προϊόν. Οὔτε ναυτιλία οὔτε ἄλλο τι. Ἡ μετανάστευσις καὶ ἡ σταφίς. Τί ἔκαμαν τώρα οἱ ζημιούμενοι ἔμποροι τοῦ σταφιδικοῦ ἐμπορίου; Ἀμέσως ἔλαβον μέτρα ἀμύνης. Ἐγώ, κύριοι, ἀνήκω εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐκείνην τῆς Αἰγιαλείας, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ τις ὅτι δύναται νὰ ζήσῃ καὶ ἄνευ τῶν μέτρων αὐτῶν τῶν προστατευτικῶν. Διότι τόσον οἱ κτηματίαι ὅσον καὶ ἡ ποιότης τοῦ ἐδάφους ηὐνόησαν τὸν τόπον ἐκεῖνον, ὥστε νὰ δύναται νὰ ζήσῃ μόνος του. Ἀλλ’ οὐδέποτε ἠθελήσαμεν νὰ ἀποσπασθῶμεν τῆς σταφιδικῆς οἰκογενείας. Καὶ ὑπῆρξαν καὶ πολιτευόμενοι ἐξ Αἰγιαλείας, οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν κατὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς παρακρατήσεως. Ἀλλ’ ἐὰν ἐπεκράτει ἡ γνώμη τῶν πολεμίων τοῦ θεσμοῦ τῆς παρακρατήσεως βεβαιωθῆτε ὅτι ἡ σταφὶς θὰ εἶχεν ἐξαφανισθῆ, δηλαδὴ ὁ πλοῦτος αὐτὸς ἀπὸ τὴν περίοδον ἐκείνην δὲν θὰ ὑφίστατο εἰς τὴν Ἑλλάδα. Διότι καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν τὸ πλεονέκτημα τοῦτο νὰ ζῶμεν εἰς τόπον ὁ ὁποῖος κάμνει καλὴν σταφίδα, καὶ ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἔχομεν τὴν ἕξιν νὰ παρακολουθῶμεν αὐτοὺς τοὺς σταφιδεμπόρους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν τῆς ὅλης παραγωγῆς οἱ καταστροφεῖς, σᾶς λέγω ὅτι καὶ ἡμεῖς, ἐὰν δὲν ἐφηρμόζετο ἐκεῖνο τὸ μέτρον, δὲν θὰ εἴχομεν οὔτε ἓν κλῆμα, κατόπιν τῶν κρίσεων τὰς ὁποίας διῆλθε τὸ προϊὸν τοῦτο. Ἐπιστημονικῶς, βεβαίως, εἶναι ὀρθὴ ἡ θεωρία ἡ ἄλλη, εἶναι μία λέξις ἡ σταφὶς διὰ τὴν σταφίδα, εἶναι ὡσὰν νὰ σᾶς λέγουν· «τί τὰ θέλετε τὰ σπίτια, ἀφοῦ δὲν ἔχετε νοικαρέους; βάλετε φωτιὰ καὶ κάψατέ τα». Ἡ σταφὶς δὲν εἶναι καπνός, δὲν εἶναι σῖτος· εἶναι χρῆμα, εἶναι κεφάλαιον. Τὸ Ἑλληνικὸν πνεῦμα, κύριοι, δι’ ἑνὸς ὄχι πολὺ μεγάλου πολιτικοῦ ἐμπνευσμένου, τοῦ Πετμεζᾶ τοῦ Λεωνίδα, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ ἐπινοητὴς τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, τοῦ μηχανισμοῦ αὐτοῦ, κατέφυγον εἰς τὸν ἀείμνηστον Πεσμαζόγλου, ὁ ὁποῖος ἦτο μία μοναδικὴ τραπεζιτικὴ προσωπικότης διὰ νὰ ἐξευρεθῇ τὸ χρῆμα. Ὁ ἀείμνηστος Πεσμαζόγλου, τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν τὴν ὑπέβαλεν εἰς τοὺς κεφαλαιούχους, εἰς τοὺς οἰκονομολόγους τῆς Γαλλίας. Ὅταν ἐπέστρεψε, κύριοι, ἐξ Εὐρώπης καὶ ἐξεῦρε τὰ χρήματα καὶ ἀνεγνωρίσθη ὁ μηχανισμὸς αὐτὸς ὅτι ἦτο σοφός, ὁμιλήσας εἰς τὸν Πανεμπορικὸν Σύλλογον Πατρῶν, τοῦ ὁποίου ἀκροατὴς ἤμην καὶ ἐγώ, εἶπε, κύριοι, ὅτι ὁ... δὲν ἐνθυμοῦμαι τὸ ὄνομα τοῦ οἰκονομολόγου, μελετήσας σαφῶς τὴν ἔκθεσιν αὐτήν, εἶπεν ὅτι ὁ συντάξας τὸν μηχανισμὸν τοῦτον εἶναι εἷς πρώτης τάξεως οἰκονομικὸς ἐγκέφαλος. Καὶ τοῦτο ἀνήκει, εἶπον, εἰς τὸν ἀείμνηστον Πετμεζᾶν, βουλευτὴν Καλαβρύτων. Λοιπὸν ἐγένετο ἡ Προνομιοῦχος, ἀλλ’ ἐπληρώθη ἡ ἀτμόσφαιρα καπνοῦ καὶ ὅλοι ἐστράφησαν ἐναντίον της. Ἐγὼ δὲν ἠδυνάμην νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, καίτοι εἶμαι κτηματίας καὶ ἀποζῶ ἀπὸ τὴν σταφίδα καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμά μου. Ἀρκετὰ μᾶς ἀμείβει ἡ Πολιτεία διὰ 5.000 δραχμῶν καὶ ἔτσι ὅλα τακτοποιοῦνται δικηγορικῶς. Ἔχω νὰ κάμω τὸν δικηγόρον ἀπὸ τῆς 23ης Ἀπριλίου τοῦ 1923. Αὐτὰ λέγουν οἱ εὐεργετούμενοι. Ἔφεραν τὸ ζήτημα εἰς τὸ χθαμαλὸν καὶ τελματῶδες ἐπίπεδον τῆς κομματικῆς διαμάχης. Καὶ ἐπειδὴ μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο καὶ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως λόγῳ τῆς θέσεώς του ἐθεωρήθη ὅτι εἶναι ὁ δράστης τοῦ ἀνοσιουργήματος αὐτοῦ. Τὰς συμπαθείας μου πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὰς γνωρίζετε ὅλοι. Δὲν ἔχω κανένα κομματικὸν δεσμόν. Ἐν τούτοις ἐθεώρησα ὅτι εἶναι ἔργον ἔντιμον νὰ ἀντιταχθῶ κατὰ τῆς συκοφαντίας αὐτῆς τῆς βδελυρᾶς. Διότι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκείνην ἦσαν τὰ ἐκλεκτότερα μέλη τῆς Συνελεύσεως ἐκ τῶν σταφιδοφόρων μερῶν. Ἐπίκουρον τῆς κομματικῆς αὐτῆς σαπίλας διὰ νὰ μειώσῃ τὸ κῦρος τὸ κομματικὸν εἰς τοὺς πληθυσμοὺς ἐκείνους τοὺς ἀπηλπισμένους ἐπενοήθη ὅτι τοῖς ἐπέβαλλεν 600 δραχμὰς φόρον ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη τῇ εἰσηγήσει αὐτοῦ τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Διατί τάχα, νομίζετε; Διότι ἤθελεν ὁ κ. Πρωθυπουργός, τότε πληρεξούσιος, ἤθελε νὰ πλουτίσῃ ἕνα ἐκ τῶν φίλων του πληρεξουσίων, τὸν κ. Δρούλλιαν, τὸν μεγαλέμπορον, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τὸν ἕτερον ἦσαν τὰ δύο θύματα τῆς συκοφαντίας, διότι εὑρέθησαν νὰ κατέχουν πρᾶγμα τῆς ἄλλης ἐσοδείας περὶ τὰ 5 ἑκατομμύρια λίτρας. Καὶ ὅλοι οἱ ἔμποροι, αἱ μυριάδες αὗται, ἐτηλεγράφησαν πρὸς ἡμᾶς νὰ ἀγοράσωμεν τὰ δελτία, αἱ μυριάδες αὗται τῶν ἐμπόρων ἔφθασαν μέχρι τῆς Ἀγγλικῆς Πρεσβείας. Καὶ εἶναι ἀνακοινωθέντα ἐπίσημα. Ἔστειλαν ἐγκυκλίους εἰς ὅλους τοὺς ἀνταποκριτὰς ὅτι τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἡ τότε Κυβέρνησις εἶναι μέτρον τὸ ὁποῖον δὲν θὰ λειτουργήσῃ, διότι ἡ Ἀγγλικὴ Πρεσβεία ἐνδιεφέρετο διὰ τοὺς καταναλωτάς της ἐν Ἀγγλίᾳ, ἂν θὰ φᾶνε ἀκριβῆ τὴν σταφίδα. Ἀλλὰ τὸ μέτρον ἐκεῖνο ἔσωσεν ἡμᾶς τοὺς σταφιδοκτηματίας. Διότι δὲν εἶναι φόρος αὐτός· εἶναι μέτρον ἀμύνης, τὸ ὁποῖον ἐσκέφθη ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἐσκέφθη νὰ χρησιμεύσῃ ὅπως διὰ τῶν ἰδίων μέσων δυνηθῶμεν νὰ προαγάγωμεν τὰς τιμάς. Ἂν ἀφιέμεθα, κύριοι, εἰς τοὺς νόμους προσφορᾶς καὶ ζητήσεως, σᾶς εἶπον, δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὔτε ἐν Αἰγιαλείᾳ σταφίς, ἂν ὄχι εἰς τὰ ἄλλα μέρη.

§98Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Δὲν τὸ εἶπον αὐτὸ ἀναφερόμενος εἰς τὰ ληφθέντα μέτρα· ὥστε ἂς μὴ συγχύζητε τὰ ζητήματα.

§99Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Ὅλα αὐτὰ ἔχουν σχέσιν.

§100Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ὄχι· δὲν ἔχουν.

§101Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Ἐγώ, κύριοι, δὲν ἔρχομαι συνήγορος τῶν σταφιδοπαραγωγῶν συμπτωματικῶς οὔτε εἶμαι πολέμιός των, κακίζων καὶ ψέγων τὰ μέτρα τὰ δημόσια, ἰδίως τὸ ὅτι ἔφθασαν μέχρι τῆς Ἀγγλικῆς Πρεσβείας διὰ νὰ φέρουν τὴν τότε Κυβέρνησιν εἰς δύσκολον θέσιν, διὰ νὰ μὴ λειτουργήσῃ ὁ σωτήριος νόμος τοῦ ἑξακοσιοδράχμου ἐφ’ ἑκάστης χιλιάδος. Ἐγὼ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἴπω ὅτι οἱ δύο ἔμποροι, μὲ τοὺς ὁποίους δὲν μὲ συνδέει τίποτε, οἱ τόσον συκοφαντηθέντες καὶ ἀπὸ τὴν δημοσιογραφίαν καὶ ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἐκείνην σαπίλαν, ἂν καὶ ἀντίπαλοί μου—μάλιστα ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν ἦτο ἀντίπαλος τοῦ συνδυασμοῦ τοῦ κ. Σακελλαροπούλου, εἰς τὸν ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μετέχω καὶ ἐγώ— οἱ ἔμποροι αὐτοὶ ὑπῆρξαν οἱ σωτῆρες καὶ προστάται τῆς σταφίδος. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ δελτία τῆς σταφίδος. Τί εἶναι δελτίον σᾶς ἐξήγησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι. Εἶναι αὐτὴ ἡ παρακράτησις. Αὐτὸ εἶναι τὸ δελτίον. Θὰ ἴδωμεν τώρα ἂν ἔχει ἠθικὴν ὑπόστασιν. Διότι ὁ κ. Λουπινᾶς χθές, ὁμιλῶν, εἶπεν ὅτι ἡμεῖς οἱ θέλοντες τὴν ἀγορὰν τῶν δελτίων τῆς σταφίδος δὲν ἀναχωροῦμεν ἀπὸ ἠθικὴν βάσιν.

§102Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ὅτι τὸ μέτρον δὲν ἔχει ἠθικὴν βάσιν.

§103Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριε, τί εἶναι ἡ σταφὶς αὐτὴ τῶν 15 ἑκατομμυρίων; Εἶναι ἐξαγωγήσιμος σταφίς; Τί ὀφείλει νὰ κάμῃ τὸ Κράτος καὶ ἡ Κυβέρνησις χωρὶς νὰ διακυβεύηται οὔτε μία πεντάρα ἀπὸ τὸ δημόσιον ταμεῖον; Διότι οὐδέποτε ἐπλήρωσε διὰ τὴν σταφίδα τὸ Κράτος, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν διὰ τῆς διακοπῆς του ταύτης ἐφανέρωσε καὶ ἐβεβαίωσε — τοῦτο ἐγένετο εἰς ὅλους σας ἀντιληπτόν, διότι, φυσικά, δὲν ἐνδιαφέρεσθε δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Καὶ ὅταν ἠκούσατε ὅτι θὰ ἀγοράσῃ τὸ Κράτος εἴπετε· τί εἶναι τοῦτο· διὰ τὴν σταφίδα θὰ ἐδίδομεν χρήματα; Τί θὰ κάμῃ τὸ Κράτος αὐτό, ἂν καὶ τὰ 15 ἑκατομμ. αὐτὰ θὰ ἠχρηστεύοντο καὶ θὰ ἐρρίπτοντο εἰς τὰς ἀποθήκας; Θὰ τὰ ἐξηγόραζε τώρα, ὅπως ζητήσῃ νὰ ἄρῃ τὰ πλεονάσματα; Διότι βάσις τῶν παρεμβάσεων τῶν Κυβερνήσεων, ὄχι τῆς παρούσης, εἶναι νὰ ἄρῃ τὸ πλεόνασμα ἀπὸ τὴν ἀγοράν. Αὐτὸ εἶναι ὁ θεμέλιος λίθος ἐπὶ τοῦ ὁποίου αἱ Κυβερνήσεις ἐστηρίχθησαν διὰ νὰ σώσουν τὴν σταφίδα καὶ ὄντως τὴν ἔσωσαν. Ἐξῆλθον ἐκ τῶν τελωνείων τῆς Ἑλλάδος περισσότερα ἑκατομμύρια τῶν ἄλλων ἐτῶν κατὰ τοὺς σταφιδικοὺς μῆνας. Μόνον ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα τῆς Αἰγιαλείας, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἀντιπροσωπεύω, ὡς μέτοχος τῆς Τραπέζης, ὡς συνεταῖρος, ἔχει ἐξαγάγει....

§104Ι. ΜΑΡΓΕΤΗΣ. Ἕνωσις εἶναι;

§105Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Ἕνωσις μὲ 42 συνεταίρους. Ἦτο καὶ μία ἄλλη Ἕνωσις, τῆς ὁποίας τὸν ἀρχηγὸν τὸν ἐξεδίωξαν διὰ κακὴν διαχείρισιν. Ὀφείλεται δὲ ἡ Ἕνωσις αὕτη εἰς ἕνα χωρικὸν ὄχι διαβασμένον. Ἕνας Γιαννούλης μὲ ἕνα ἄλλον χωρικὸν αὐτοὶ ἔφτειασαν αὐτὰ τὰ θαύματα. Δὲν τὰ ἔφτειασεν οὔτε δικηγόρος, οὔτε πολιτευόμενος.

§106Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ὑπογράφεται καὶ ἡ Ἕνωσις σταφιδικῶν συνεταιρισμῶν Αἰγιαλείας, Σταφιδικὴ Τράπεζα Βοστίτσης.

§107Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Δὲν ἀποτελεῖ τὸ ἅπαντον ἡ Τράπεζα αὐτή. Κατὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους, ἡ Ἕνωσις αὕτη τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης Βοστίτσης, ἡ ὁποία ἐξειλίχθη εἰς ἕνα ὀργανισμὸν παμμέγιστον, χωρὶς τὴν βοήθειαν τοῦ Κράτους, παρὰ μόνον μὲ τὴν βοήθειαν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, εἶναι δὲ ὁ μόνος συνεταιρικὸς ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος ἔφυγεν ἀπὸ τὰ παράσιτα διάμεσα, τὰ ὁποῖα κατέστρεψαν ὄχι μόνον τὴν σταφιδοπαραγωγὴν ἀλλὰ καὶ τὰ καπνὰ καὶ τὰ ἄλλα εἴδη τὰ ὁποῖα ἡ Χώρα ἐξάγει εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡ Τράπεζα αὕτη ἔφθασε νὰ ἐκτελωνίσῃ κατὰ Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον 8 ἑκατομμύρια χιλιόλιτρα σταφίδος, πρὸς 2.900 δραχμὰς κατὰ χιλιόλιτρον. Ποία δὲ ἦτο ἡ ὑποδοχὴ ἐν Ἀγγλίᾳ κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας; Ἐπωλήθη πρὸς 70 σελλίνια τὸν στατῆρα, δηλαδὴ ἤρχετο εἰς ἡμᾶς τοὺς συνεταιρισμένους καθαρὸν κέρδος, κατὰ μέσον ὅρον τιμῆς ποιότητος, 4,700 δραχμῶν. Ποία δὲ ἦτο ἡ τιμὴ εἰς τὸ ἐμπόριον; 3.000 δραχμαί. Καὶ ὅταν ἦλθον αἱ πρῶται πωλήσεις τῆς Τραπέζης Βοστίτσης ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, τότε ἐτονώθη τὸ αἴσθημα ὁλοκλήρου τῆς ἀγορᾶς τῆς ἐπαρχίας Αἰγιαλείας καὶ ἔφθασαν αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος εἰς τὰς 3.500, 3.600 καὶ 3.900 δραχμάς. Τί συμβαίνει τώρα, ὅτε ἐρρίφθησαν τὰ 15 ἑκατομμύρια περισσεύματος σταφίδος, τὰ ὁποῖα ἐδελτιοποιήθησαν; Οἱ μὲν κτηματίαι θὰ κατέχουν ἐξ αὐτῶν τῶν 15 ἑκατομμυρίων τὸ ἥμισυ ἑκατομμύριον, ἡμεῖς ἔχομεν 140.000 δελτία, ἀνάλογον δὲ ἀριθμὸν ἔχουν καὶ οἱ ἄλλοι συνεταιρισμοί. Ἑπομένως ἐκ τῶν 15 ἑκατομμυρίων δελτίων εἶναι εἰς χεῖρας σταφιδοπαραγωγῶν καὶ διὰ λογαριασμὸν αὐτῶν τὸ ἥμισυ ἑκατομμύριον. Ἀλλὰ τί εἶναι ἐκεῖνο ἆρά γε τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦμεν βεβαίως νὰ ἐννοήσωμεν; Ὅλοι ἐρωτοῦν: εἴπατέ μας μὲ εὐθηνὰ δελτία πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ζημιοῦται ἡ σταφὶς εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἀλλὰ τὰ δελτία αὐτὰ τὰ κατέχουν κερδοσκόποι, καὶ οἱ κερδοσκόποι ἐκεῖνοι εἶναι τὰ κίνητρα τῆς σταφιδικῆς ζωῆς, διότι εἶναι πολλοί. Ἄλλως τε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ οὔτε ἡ σταφὶς οὔτε ἄλλο προϊὸν ἄνευ τῆς μεσολαβήσεως τοῦ ἐμπόρου. Τί συμβαίνει λοιπόν; Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐκερδοσκόπησαν, διότι ἠγόρασαν ἀπὸ τὴν Μεσσηνίαν ἓν ποσὸν σταφίδος, ἀντὶ νὰ τὸ μεταφέρουν εἰς τὰς Πάτρας, ὅπου εἶναι τὸ κέντρον τῆς ἐξαγωγῆς, τὸ ἔρριψαν εἰς τὰς ἀποθήκας παρακρατήσεως, νομίζοντες ὅτι οὕτω θὰ ὠφεληθοῦν τοὐλάχιστον τὰ βάρη μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνεται ἡ σταφὶς διὰ τὴν μεταφοράν. Καὶ ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατέστησαν ἀνίκανοι νὰ ἐμπορευθῶσιν ἢ ν’ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, βεβαίως ἐγεννήθη ἡ νέκρωσις καὶ ἡ ἀζητησία. Ἀλλ’ εἶναι καὶ ὁ λόγος, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου συνηγορεῖ τὸ μέτρον τὸ προτεινόμενον, μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Λουπινᾶ, ὅτι εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἔχει ἐκτελωνισθῆ σταφὶς ἐξ ὅλων τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν μὲ δελτία 2.700, μὲ βάρη πρακτορειακὰ 40 σελλίνια κατὰ τόννον καὶ 48. Ἡ Ἕνωσις τοῦ συνεταιρισμοῦ αὕτη εἶναι ἡ τελευταία ἡ ὁποία ἐκρήμνισε τὰς τιμάς, διότι εἷς ἔμπορος, τὸν ὁποῖον δὲν θέλω νὰ ὀνομάσω, ἐν Ἀγγλίᾳ, μὲ τὰς πρώτας πωλήσεις ἀπεκόμισεν ἓν κέρδος πλέον τοῦ 1.500.000. Ὅταν εἶδεν ὅτι εἶχεν ἐξασφαλίσει τὸ κέρδος καὶ εἶχεν εἰς χεῖράς του 200 τόννους σταφίδος μόνον, προέβη ἀμέσως εἰς τὴν προσφορὰν πρὸς 60 σελλίνια μόνον, ἀπὸ 71.70, κατόπιν δὲ καὶ πρὸς 54, ὅτε πλέον ἡμεῖς οἱ κάτοχοι τῶν ἑκατομμυρίων ἐτηλεγραφήσαμεν εἰς τὸ γραφεῖον τὸ ὁποῖον μᾶς ἀντιπροσωπεύει νὰ μὴ προβῇ εἰς τὴν πώλησιν αὐτῶν, διότι ἦτο ἐννέα λιρῶν κατὰ χιλιόλιτρον ἡ διαφορά. Φαντασθῆτε τί κολοσσιαία ζημία ἔχει προέλθει εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, διότι ἐκ τῆς σταφίδος, κύριοι, ὅπως καὶ ἐκ τοῦ καπνοῦ, εἰσάγονται δισεκατομμύρια, κυρίως δὲ ἐκ τῆς σταφίδος, ἡ ὁποία γίνεται δι’ ἑλληνικῶν χειρῶν, ἀπὸ τὸν ἐργάτην, ἀπὸ τὸν κτηματίαν, ἀπὸ τὸν καρραγωγέα, ἀπὸ τὸν λεμβοῦχον, ἀπὸ τὸν φορτωτήν, ἀπὸ τὸν πράκτορα, ἀπὸ τὸν ἀνταποκριτήν· ὅλοι αὐτοὶ εἶναι Ἕλληνες, πρὸς τιμὴν τοῦ ἑλληνικοῦ ἐμπορίου.

§108ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Αὐτὸ γίνεται καὶ διὰ τὸ λάδι.

§109Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ εὐχάριστον. Ποία εἶναι λοιπὸν ἡ διαφορὰ ἡ κολοσσιαία, ἡ τρομακτική, ἡ ὁποία προῆλθεν εἰς αὐτὴν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, διότι εἰς τὸ Κράτος ἦλθε πάντοτε ἀρωγὸς ἡ σταφίς; Ὅταν ἐγένετο τὸ πωλητήριον, ἡ λίρα ἐτιμᾶτο 350 δραχμάς. Ὑπελογίζετο εἰς ἡμᾶς τοὺς κτηματίας πρὸς 145 δραχμὰς μόνον, καὶ ὁ ἔμπορος ὁ ὁποῖος ἤρχετο εἰς τὰς ἀποθήκας μας ἐκανόνιζε τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν προσέφερεν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ συναλλάγματος, τὸ δὲ ὑπόλοιπον συνάλλαγμα, λόγῳ τῶν ἀναγκῶν τὰς ὁποίας εἶχε τὸ Κράτος, τὸ ἐλάμβανεν αὐτό. Ἐγένετο δὲ καὶ λαθραία ἁρπαγὴ ἀπὸ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν ἠδύνατο νὰ τὸ προφυλάξῃ. Ἠξεύρετε πόσα ἑκατομμύρια εἰσέπραξε τὸ Κράτος; Ἡμεῖς, λόγῳ τῆς παρεμβάσεως τοῦ Κράτους, ἐπωλήσαμεν τὴν σταφίδα μας πρὸς 4.000 δραχ. τὴν πρώτην ποιότητα. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἠγείρετο ζήτημα σταφίδος, ἦτο προκατειλημμένη ὁλόκληρος ἡ Συνέλευσις· καὶ τὴν ἀτμόσφαιραν αὐτὴν δὲν ἠδυνήθη, δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ, καὶ τὸ λέγω τοῦτο κατηγορῶν αὐτήν, διότι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ τέλος τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους καὶ ἐπηρεάσθη, φυσικά, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὰς δυσφημήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Κατηγορῶ, λέγω, τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ἠθέλησε νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν κατάστασιν, πτοηθεὶς ἀπὸ δημαγωγούς τινας, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀντίθετα συμφέροντα. Ἀλλ’ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ πάντες ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς τὴν ὑψηλὴν ἐκείνην θέσιν πρέπει νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψει των ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Βενιζέλος, δηλαδὴ νὰ λέγουν τὴν ἀλήθειαν καὶ πρὸς τὰ ἄνω καὶ πρὸς τὰ κάτω. Ὅταν ἐμαίνετο ὁ σταφιδικὸς κόσμος, παρεπονοῦντο καὶ τῷ ἔλεγον ὅτι ἐγὼ π.χ. θὰ κάμω 30.000 σταφίδα καὶ θὰ πληρώσω 6.000 δραχ. διὰ φόρον εἰς τὸ Δημόσιον. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπτοήθη, καὶ ἀντὶ νὰ ὀρθωθῇ ἀντιμέτωπος, νὰ λάβῃ μέτρα καὶ νὰ σώσῃ τὴν κατάστασιν, παρεσύρθη καὶ δὲν ἔκαμε τίποτε. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος κατοικῶ εἰς Πάτρας καὶ συναναστρέφομαι μετὰ τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι συναλλάσσονται, σᾶς λέγω ὅτι εἶναι ὁ σταφιδικὸς κόσμος εἷς κόσμος πληγωμένος καὶ κατεστραμμένος. Καὶ ἡμεῖς καθήμεθα ἐδῶ καὶ οἰκονομολογοῦμεν καὶ λέγομεν ὅτι αὐτό, κύριοι, δὲν ἔχει ἠθικὴν ἀρχήν, τὸ νὰ ἀγοράσωμεν δηλαδὴ τὰ δελτία. Ἀλλὰ τὰ δελτία αὐτά, κύριοι, ἔχουν ἀγορασθῆ μὲ ποσόν, τὸ ὁποῖον στοιχίζει εἰς αὐτοὺς τοὺς κατόχους, περὶ τὰς 2.500 δραχμάς. Ἡμεῖς εἴπομεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι δὲν εἶναι συμφέρον τῆς παραγωγῆς νὰ καταστραφῇ ὁ ἕτερος παράγων, διότι τότε δὲν διαφέρομεν ἀπὸ τοὺς μπολσεβίκους, οἱ ὁποῖοι μονοπλεύρως θέλουν νὰ λύσουν τὰ ζητήματά των. Ἔμποροι καὶ σταφιδοπαραγωγοὶ εἶναι δύο ἄξονες ἔνθεν καὶ ἐκεῖθεν τῶν ὁποίων περιστρέφεται τὸ ἅρμα τὸ σταφιδικόν. Εἰς ἡμᾶς, κύριοι, ἕκαστον στρέμμα σταφίδος κοστίζει χιλίας δραχμὰς πρὸς καλλιέργειαν, μὲ τὴν μεγαλυτέραν ἐπιμέλειαν, ἐργαζομένης ὁλοκλήρου τῆς οἰκογενείας, καὶ τῶν παιδίων καὶ τῆς γυναικὸς καὶ ὅλων. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἠθικὴ ἡ βάσις αὕτη. Εἶναι ἠθικὸν νὰ καταστραφῇ εἷς κόσμος ὁλόκληρος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ κίνητρον καὶ τὴν ζωὴν τῆς σταφιδικῆς ἐργασίας;

§110Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Καταστρέφοντες τοὺς φόρους αὐτοὺς ποῖον πρόκειται νὰ ὠφελήσωμεν; Διότι, ἅμα γίνῃ ζημία εἰς βάρος μιᾶς τάξεως, θὰ ἐπέλθῃ ὠφέλεια εἰς ἄλλην.

§111Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Ἡ σταφὶς ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔχει ἐκτελωνισθῆ μὲ δελτίον 2.700–2.800 –2.600, μὲ ναύλους 40 σελλίνια κατὰ τόννον. Ἡ πρωτοπορία θὰ τὴν βελτιώσῃ καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον ἔτος κατὰ τὸ ὁποῖον ἔχουν ἐκτελωνισθῆ μεγαλύτερα ποσὰ ἀπὸ τὰ ἄλλα ἔτη. Εἰς Ἀγγλίαν ἡ σταφὶς αὕτη ἀνέρχεται περὶ τὰ 35– 40 ἑκατομμύρια. Τώρα οἱ κάτοχοι σταφίδος, μὲ ἐξηυτελισμένην τιμήν, μὲ πανικόν, μὲ ἔλλειψιν ἀνταγωνιστῶν καὶ μὲ δελτίον χιλίων δραχμῶν, νομίζετε ὅτι δὲν θὰ κατακρημνίσουν τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος ἐκεῖ, ὅταν θὰ γίνῃ προσφορὰ ἐδῶ; Θὰ σᾶς ἔλεγον ἐξ ὅσων ἐγὼ γνωρίζω ὅτι ἀπὸ τὰ 35 ἑκατομμύρια — μόνον ἀπὸ τὴν Κόρινθον καὶ τὴν Αἰγιάλειαν εἶναι περίπου 10–12 ἑκατομμύρια — δὲν θὰ πέσῃ ἡ σταφὶς ἐκεῖ, ἡ ὁποία κακῶς, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐστάθη ἐκεῖ;

§112Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Εἶναι μέγα ἀγαθὸν καὶ διὰ τὴν Ἀγγλίαν ἡ ὁριζομένη ἐλαχίστη τιμή, διότι ἀποτελεῖ σταθεροποίησιν.

§113Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Οἱ παραλῆπται συνῆλθον καὶ ἐκφράζουν τὴν εὐχὴν ὅπως, εἴτε ἐν Ἀγγλίᾳ εἴτε ἐδῶ, τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα, διότι θὰ καταστραφοῦν.

§114Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Διατί νὰ μὴ γίνῃ ἀγορὰ σταφίδος καὶ ὄχι δελτίων;

§115Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Νὰ γίνουν καὶ τὰ δύο. Ἐπειδὴ ὡμίλησα περὶ συκοφαντιῶν, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκουν ἠχὼ εὐκολώτερον ἀπὸ τὰς ἐξαιρομένας ἀρετὰς τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἐπειδὴ τὸ ὄνομα ἑνὸς ἐκ τῶν ἐξαγωγέων ἔπαιξε μέγαν ρόλον, ἔχω τὴν ἐντολὴν νὰ τεθῇ ἐν τῷ νόμῳ ὅτι ἐξαιρεῖται ὁ Δρούλλιας, ὁ ὁποῖος εἶναι κάτοχος τῶν περισσοτέρων δελτίων.

§116Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Πῶς θὰ τεθῇ;

§117Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Διὰ νόμου· εἶναι δικαίωμα αὐτοῦ νὰ τὸ προτείνῃ καὶ τῆς Βουλῆς νὰ τὸ παραδεχθῇ, ἐὰν θέλῃ νὰ σώσῃ τὴν σταφιδοπαραγωγὴν καὶ ἐὰν θέλῃ νὰ ἄρῃ αὐτὴν τὴν ἄκανθαν, ἡ ὁποία φέρει τὴν καταστροφὴν τῆς σταφιδικῆς ζωῆς. Νὰ τὸν ἐξαιρέσωμεν, ἐπειδὴ αὐτὸ λέγεται· ὅτι θὰ πλουτίσωμεν τὸν Δρούλλιαν. Σᾶς εἶπον ὅτι νομίζω ὅτι εἶναι ἠθικόν, ὅτι εἶναι ἔντιμον εἰς τοὺς πολιτευομένους καὶ τῶν πολεμικωτέρων ἀκόμη καὶ τῶν σφοδροτέρων αὐτῶν ἀντιπάλων νὰ αἴρουν τὰς συκοφαντίας αὐτοὶ οἱ ἴδιοι. Καὶ ὁ Δρούλλιας εἶναι πολιτευόμενος καὶ ὡς πολιτευόμενος ἐσυκοφαντήθη. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀγωνίζομαι διὰ τὸν Δρούλλιαν, ἀγωνίζομαι διὰ τὸν σταφιδικὸν κόσμον, ἀγωνίζομαι διὰ τὸ συμφέρον ἐμοῦ αὐτοῦ, διότι δὲν νομίζω ὅτι διὰ τὰ συμφέροντά μου ὡς σταφιδοκτήμονος ἔχω ἀνάγκην ἐπικουρίας, ἀφοῦ κατώρθωσα καὶ ἐγὼ μόνος εἰς τὸν συνεταιρισμὸν ἐκεῖνον νὰ προσθέσω ἕνα λίθον, νὰ γίνῃ εἷς συνεταιρισμός, ὁ ὁποῖος ἴσως ἀποτελέσῃ τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν Αἰγιαλείας.

§118Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Καὶ ἡ ὁποία εἶναι κατά.

§119Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Δὲν εἶναι κατά. Δὲν ἠξεύρω, ἀξιότιμον μέλος, διατί ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα Αἰγιαλείας δὲν ἔστειλεν εἰς ἐμὲ τὰ τηλεγραφήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχει στείλει εἰς σᾶς, ὁ ὁποῖος εἶσθε ξένος.

§120Δ. ΜΑΡΓΕΤΗΣ. Ποῖος ὑπογράφει;

§121Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Οἱ πρόεδροι τῶν συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν Ἕνωσιν. Καὶ ἔρχεται ἓν τηλεγράφημα διὰ σᾶς τὴν παραμονὴν ποὺ θὰ συνεζητεῖτο, ὅπως ἐστάλη εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν μία ἀνώνυμος ἐπιστολή, ἡ ὁποία τῷ ἔλεγε· προσέξατε, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὅλος ὁ κόσμος νομίζει ὅτι θέλετε νὰ πλουτίσητε τὸν Δρούλλιαν. Θὰ εἶναι τὸ τηλεγράφημα ὅμοιον μὲ τὴν ἐπιστολήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἀνήκω εἰς τὴν ἐπαρχίαν Αἰγιαλείας, ἡ περιουσία μου εἶναι ἐκεῖ, εἶμαι συνεταῖρος ὅλων τῶν Ἑνώσεων αὐτῶν καὶ βεβαίως δικαίωμα εἶναι τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸ τηλεγράφημα ἐκεῖνο νὰ τὸ πιστεύσουν καὶ νὰ ἀγωνισθοῦν. Ἀλλ’ ἐγὼ τὴν προστασίαν αὐτὴν οὔτε ἐκλογικῶς ἀπέναντι τῶν ἐκλογέων μου οὔτε ὡς κτηματίας τὴν δέχομαι, διότι εἶναι ἐπιζημία εἰς τὰ συμφέροντα τῆς ἐπαρχίας μου καὶ εἰς ἐμέ, ὡς μέλος τοῦ κτηματικοῦ κόσμου. Βλέπω ὅμως ὅτι ἀμφισβητεῖτε τὰ λεγόμενα ἐμοῦ, ὅστις πρὸ ἡμερῶν ἦλθον ἐξ Αἰγίου καὶ ὅστις μετέβην εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ὅπου ἦλθον τρεῖς ἄνθρωποι, ὁ πολιτευτὴς Πολυχρονιάδης, ὁ δικηγόρος Πιτσάκος, κτηματίας καὶ πολιτευτής, καὶ ἄλλος τις, καὶ ἀντέταξα τὰ ἐπιχειρήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον προηγουμένως καὶ ἠκούσατε καὶ σεῖς παρ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὰ ἀνέπτυξαν καὶ παρ’ ἐκείνων εἰς τοὺς ὁποίους ἐχρησίμευσαν αὐτὰ ὅπως παρασύρουν τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς καὶ ὀρρωδήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην της τὴν ὁριστικὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Ὅλοι ἔμειναν σύμφωνοι, καὶ ὁ κ. Πολυχρονιάδης καὶ ὁ κ. Πιτσάκος, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλουν τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν καὶ εἶπον ὅτι ἐγὼ εἶμαι πολέμιος τῆς ἐξαγορᾶς τῆς σταφίδος, καὶ ὅταν ἐγὼ παρεδέχθην ὅτι θὰ ἐξαγορασθῶσι καὶ τὰ δύο, τότε αὐτοὶ μὲ συνεχάρησαν καὶ εἶπον νὰ ἀγορασθῶσιν. Ὅλοι ὅμως ὡς ἐπιχείρημα ἀντέταξαν: τί, θὰ πλουτίσωμεν τὸν Δρούλλιαν;

§122Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ὑπὲρ τῶν ἐμπόρων, ἀλλ’ ἀσπάζεσθε τὸ μικτὸν σύστημα.

§123Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ τόσον δυσφημηθεὶς ἐξαγωγικὸς Οἶκος τοῦ Δρούλλια παρακαλεῖ δι’ ἐμοῦ ὅπως ρητὴ δοθῇ διαταγὴ εἰς τὰς Τραπέζας εἰς τὰς ὁποίας ἔχει κατατεθεμένα τὰ δελτία νὰ μὴ ἐξαγορασθοῦν,—διότι ὑποθέτω ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν θὰ νομίζῃ ὅτι, ὅταν εἷς πληρεξούσιος ἐκλεκτὸς τοῦ λαοῦ ἐξέρχηται ἀπὸ τὰ νέφη τῆς συκοφαντίας τόσον ἄσπιλος καὶ τόσον μέγας, μεθ’ ὅλην τὴν καταστροφὴν τὴν ὁποίαν ὑπέστη, ἕνεκα τῆς μὴ ἐγκαίρου λήψεως μέτρων—παρακαλεῖ τὴν Συνέλευσιν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως, συμφώνως καὶ μὲ τὴν θέλησιν τοῦ σταφιδικοῦ κόσμου καὶ τοῦ κόσμου τὸν ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει ἡ ὑπὲρ τῆς ἐξαγορᾶς μερίς, πάρῃ τοὐλάχιστον τὴν πλειονοψηφίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ ἀγορασθῇ καὶ σταφὶς καὶ δελτία, ἀναλόγως. Τουτέστι νὰ ἀγορασθοῦν 15 ἑκατομμύρια σταφίδος καὶ 5 ἑκατομμύρια δελτίων, καὶ ἂς τεθῇ εἰς τὸν νόμον διάταξις ὅπως μὴ πλουτήσῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ζημιοῦται ὄντως 500 –600 δραχμὰς κατὰ χιλιόλιτρον. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ σώσωμεν τὴν κατάστασιν, διότι ἡ ἐξαγωγὴ ἤρχισεν ἁλματωδῶς, καὶ ἐνῷ αὕτη προοδεύει σήμερον, ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία καταστρέφεται, ὡς καὶ μέγας ἀριθμὸς σταφιδεμπόρων. Εἰς ἐκείνους δὲ οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν σταφίδα πρὸς 3.000 νὰ μὴ δώσωμεν τὸ ἄλλο ποσὸν τῶν 3.000, ἀλλά, ὡς εἶπον καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἐν τῷ νόμῳ νὰ θέσωμεν 2.200. Αὐτὰ εἶπον εἰς τὴν Ἐπιτροπήν· διατί θέλετε νὰ ἀφήσωμεν αὐτοὺς νὰ πέσωσι βορὰ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέστησαν ζημίαν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ καταγγέλλωσι τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὰ προστατευτικὰ αὐτῆς ὑπὲρ τῆς σταφίδος μέτρα; Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω πρὸς τὴν Συνέλευσιν καὶ θὰ παρακαλέσω μὲ ὅλην τὴν συνείδησιν καὶ ὅλην τὴν ψυχὴν νὰ δεχθῇ αὕτη τὸ μικτὸν τοῦτο μέτρον, διότι τοῦτο θὰ σώσῃ τὸν σταφιδικὸν κόσμον.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§125Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα εἶναι τόσον δύσκολον καὶ τόσον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐν γένει οἰκονομίαν τοῦ Τόπου καὶ ὅμως δὲν ἐκρίθη ἄξιον νὰ προκαλέσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν εἶδον μέχρι τοῦδε τὴν προσήκουσαν προσοχὴν εἰς τὸ ζήτημα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διότι μέχρι τοῦδε ἔλαμψε διὰ πλήρους ἀποχῆς ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκφέρῃ ἐπ’ αὐτοῦ οἱανδήποτε γνώμην, ἵνα καὶ τὸ θέμα διασαφηνίσῃ καὶ τὴν συζήτησιν χαλιναγωγήσῃ ἐπωφελῶς.

§126Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀναμένει νὰ φωτισθῇ ἀπὸ τὰς ἀγορεύσεις.

§127Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ μελετήσῃ τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ διαφωτίσῃ τὴν Συνέλευσιν καὶ τερματίσῃ οὕτως ἀπεραντολογίας ἀσκόπους.

§128Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὴν ἐμελέτησεν, ἀλλὰ θέλει νὰ ἀκούσῃ καὶ τὴν γνώμην τῆς Συνελεύσεως.

§129Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ἀφήνῃ τὸν σταφιδικὸν κόσμον ἐντὸς τοῦ ἀδιεξόδου λαβυρίνθου. Τὸ σταφιδικὸν ζήτημα συνέχεται μὲ διαφόρους πολυσχιδεῖς περιπτώσεις, δὲν εἶναι δὲ δυνατὸν νὰ διαλευκανθῇ διὰ τῶν συζητήσεων αὐτῶν. Ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐξέφραζεν ἐξ ἀρχῆς τὴν γνώμην της, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ κάποια ἀντίληψις ἐπὶ τῆς δυσχεροῦς περιπετείας καὶ νὰ ἡσυχάσῃ ὁ κόσμος. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἡ σταφὶς διέρχεται κρίσιν, κρίσιν ὀξυτάτην, ἡ ὁποία πρέπει νὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς λῆψιν μέτρων καὶ μέτρων ριζικῶν καὶ ἀποφασιστικῶν, διότι, ὡς ἦλθε τὸ ζήτημα ἐν τῇ Συνελεύσει διὰ τῆς ὑπὸ συζήτησιν προτάσεως, εἶναι λεπτομέρεια τοῦ ὅλου ζητήματος. Ἂν θὰ ἀγορασθῶσι δελτία ἢ σταφίς, ἢ καὶ τὰ δύο ἐν μέτρῳ ἀναλόγῳ, αὐτὸ εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου δευτερεῦον ζήτημα. Τὸ κύριον ζήτημα εἶναι ποῖον σύστημα θὰ κρατήσῃ ἐν τῷ μέλλοντι, διότι, λήξαντος τοῦ προνομίου τῆς Ἑνιαίας καὶ παραταθέντος προσωρινῶς μέχρι τέλους Αὐγούστου, ἀντιμετωπίζομεν τὸν προσεχῆ Αὔγουστον κρίσιν σταφιδικὴν ὀξεῖαν, διότι ἀφήσαμεν τὸ ὅλον οἰκοδόμημα τῆς σταφίδος ἄνευ θεμελίων. Παρῆλθον ἤδη ὀκτώ–ἐννέα μῆνες ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ προνομίου τῆς Ἑνιαίας καὶ οὐδεὶς ἐσκέφθη, οὐδεμία φωνὴ ἠκούσθη διὰ τὴν ἀβεβαιότητα τὴν ὁποίαν προκαλεῖ ἡ ἔλλειψις παντὸς μέτρου θεμελιώδους διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ σταφιδικὴ κρίσις, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς ἀπειλεῖ τὸν Τόπον, μεγάλα δὲ δεινὰ ἐγκυμονεῖ καὶ διὰ τὸν λαὸν ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Θὰ ἔχωμεν παρακράτησιν; Ἰδοὺ ἓν ἐρώτημα τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον βαθείας ἐξετάσεως καὶ προσοχῆς. Διότι ἐφόσον δὲν γνωρίζομεν ἂν θὰ συνεχισθῇ ἡ παρακράτησις καὶ ἠκούσαμεν προηγουμένως τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, βαθὺν γνώστην τῶν σταφιδικῶν πραγμάτων, λέγοντα ὅτι «δὲν γνωρίζομεν ἂν θὰ ἔχωμεν τὸν θεσμὸν τῆς παρακρατήσεως», ἐφόσον δὲν γνωρίζομεν τοῦτο, νομίζω ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα σκεπτόμεθα νὰ ψηφίσωμεν δὲν θὰ εἶναι σύμφωνα πρὸς τὰ πράγματα καὶ σύμφωνα πρὸς τὴν μέλλουσαν νὰ θεσπισθῇ, ἂν θεσπισθῇ ἢ ἀπορριφθῇ, παρακράτησιν.

§130Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Καὶ συνεπῶς ἐφαρμόσιμον.

§131Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κατ’ ἐμὴν γνώμην ὑπῆρξα πάντοτε πολέμιος τῆς παρακρατήσεως. Καὶ πρὸ 25ετίας ὅτε τὸ ζήτημα προεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν ἤμην ἀντίθετος καὶ ἐγώ, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Κορινθίας καὶ ὅλων τῶν μερῶν τὰ ὁποῖα παρῆγον ἐξαιρετικὰς ποιότητας, οἷα ἡ Αἰγιάλεια καὶ μέρη τινὰ τῆς Ἀμαλιάδος. Ἀντεκρούσαμεν τότε μετὰ πολλῆς πεισμονῆς μέτρον τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν πεποίθησίν μας, ἦτο ὀλέθριον διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς σταφίδος, ἀπεδείχθη δὲ οἰκτρὸν κατὰ τὴν μακράν του ἐφαρμογήν.

§132Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἡ ἐπαρχία σας ὑποφέρει οἰκονομικῶς.

§133Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὑποφέρει, κ. Ὑπουργέ, οἰκονομικῶς, διότι τὰς 600 δραχμὰς τὰς ὁποίας ἐπεβάλετε πρὸ δεκαμήνου ἐπὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου τὰς πληρώνει ἡ σταφὶς τῆς Αἰγιαλείας καὶ Κορινθίας καὶ ὅλων τῶν ἄλλων μερῶν τὰ ὁποῖα ἐξάγουν σταφίδα πρὸς βρῶσιν καὶ βιομηχανοποίησιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Χρησιμεύουν δὲ αἱ 600 αὐταὶ δραχμαὶ πρὸς ἀγορὰν πλεονασμάτων κατωτέρας ποιότητος τῆς Μεσσηνίας καὶ ἐν μέρει καὶ τῆς ὑμετέρας πατρίδος, χωρὶς νὰ τονωθῇ οὔτε τὸ ἐμπόριον οὔτε ἡ κατανάλωσις μὲ τὸ πρόχειρον αὐτὸ φάρμακον. Λοιπὸν ἡ φορολογία αὐτὴ βαρύνει τελείως τὰς καλὰς ποιότητας, ἐξαγομένας εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ Γερμανίαν.

§134Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Εἶναι ἐσφαλμένη ἡ γνώμη σας.

§135Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Βλέπετε λοιπὸν ὅτι τὰ μέτρα τὰ ληφθέντα ἀμελετήτως, τὰ ὁποῖα ἐστηρίζοντο ἐπὶ τῆς εὑρέσεως μέτρου προσωρινοῦ καὶ προχείρου πρὸς ἐξοικονόμησιν τῆς περιστάσεως καὶ ἐξαγορὰν τῶν κατωτέρων ποιοτήτων τῶν πλεονασμάτων, βαρύνουσι κυρίως τὰς καλὰς ποιότητας. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου. Ὑπῆρξα, λέγω, ἀντίθετος ἀνέκαθεν τοῦ θεσμοῦ τῆς παρακρατήσεως. Καὶ ἡ πεῖρα τώρα ἡ 20ετὴς τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ δὲν μ’ ἔπεισεν ὅπως μεταβάλω γνώμην περὶ τοῦ θεσμοῦ, οὔτε μετανοῶ διότι ἤμην καὶ θὰ εἶμαι πολέμιος ταύτης. Ἡ σταφὶς διὰ τῆς παρακρατήσεως ἰσοπεδώθη, αἱ ποιότητες ἐξεμηδενίσθησαν. Διότι ὀφείλομεν νὰ γνωρίζωμεν, κύριοι συνάδελφοι — καὶ εἶναι πολλοὶ ἀξιότιμοι συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι δὲν παρακολουθοῦν τὰ σταφιδικὰ πράγματα — ὅτι ἡ σταφὶς εἶναι δύο εἰδῶν κυρίως: Ἡ κατωτέρα ποιότης ἡ χρησιμεύουσα πρὸς βιομηχανοποίησιν καὶ ἡ τῆς καλῆς ποιότητος ἢ ἐξαιρετικῆς ἢ ἡ ἐξαγώγιμος καὶ καταναλωτὴ εἰς Ἀγγλίαν καὶ ἄλλα μέρη.

§136Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Πόση σταφὶς ἐξήχθη;

§137Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐξήχθη μία ποσότης 180–190 ἑκατομμυρίων, ἀναλόγως τῶν περιστάσεων. Τὰ ὑπόλοιπα 110–120 ἑκατομμύρια καταναλίσκονται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν διὰ βιομηχανοποίησιν οἰνοπνευματοποιίας, οἰνοποιίας καὶ ἄλλων βιομηχανικῶν παραγόντων. Ἠξίωσαν λοιπὸν καὶ ἀξιοῦν οἱ κάτοχοι τῶν κατωτέρων ποιοτήτων νὰ φθάσουν εἰς τὰς τιμὰς τῶν ἀνωτέρων ποιοτήτων διὰ τῆς μεθόδου τῆς κοινοπραξίας καὶ ἑνιαίας διαχειρίσεως τῶν σταφιδικῶν πραγμάτων. Καὶ αὐτὸ τοῦτο συνέβη κατὰ τὸ διάστημα τῆς εἰκοσαετίας· ἐθυσιάζοντο αἱ καλαὶ ποιότητες ὑπὲρ τῶν κατωτέρων· ἐπῆλθεν ἰσοπέδωσις τιμῶν καὶ ποιοτήτων μὲ ἐλαχίστας παραλλαγάς, ἐνῷ αἱ κατώτεραι ποιότητες μὴ ἐμπορευόμεναι καὶ τῶν ὁποίων τὸ προϊόν εἶναι ὀλιγώτερον δαπανηρὸν παράγονται κατὰ στρέμμα εἰς μεγάλας ποσότητας, ἐνῷ τὸ προϊόν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὡρισμένην κατανάλωσιν καὶ διὰ τὴν βιομηχανίαν — ὀφείλομεν δὲ νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν κατὰ τὸν τρόπον παρήγορον ὅτι ἡ βιομηχανία ἠνδρώθη καὶ ὅτι κατὰ τοῦτο καὶ μόνον τὸ σύστημα τῆς ἑνιαίας ἐπέδρασεν ἐπωφελῶς. Ὁ θεσμὸς λοιπὸν τῆς Ἑνιαίας δὲν ὑπῆρξε διέξοδος τῆς σταφιδικῆς κρίσεως. Διὰ τῆς βιομηχανοποιήσεως καὶ βιομηχανίας ἐν γένει κατωρθώθη νὰ καταναλωθοῦν περὶ τὰ 10,000,000 σταφιδοκάρπου κατωτέρας ποιότητος καὶ οὕτω, κύριοι συνάδελφοι, αἱ κατώτεραι τιμαὶ ἰσοπεδώθησαν καὶ ἔφθασαν τὰς ποιότητας τὰς ἐξαγομένας δι’ Ἀγγλίαν καὶ ἄλλας ἀγορὰς τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Θέλω νὰ εἴπω καὶ ὑποστηρίξω ὅτι διὰ τὸν θεσμὸν τῆς παρακρατήσεως ἰσοπεδώθησαν αἱ τιμαὶ καὶ ἐξουδετερώθησαν αἱ ποιότητες. Οὐδαμοῦ εἰς τὴν παραγωγὴν εἴτε γεωργικὴν εἴτε βιομηχανικὴν παρετηρήθη ἡ τοιαύτη προσπάθεια τοῦ Κράτους διὰ συστημάτων καὶ μεθόδων νὰ ἰσοπεδώνῃ τὰς τιμὰς καὶ ποιότητας. Καὶ εἰς τὴν παραγωγὴν τοῦ καπνοῦ καὶ εἰς τὰ ἄλλα βιομηχανικὰ προϊόντα ὑπάρχουν ποιότητες καὶ ἀπολαύουν ἐξαιρετικῆς ἀναλόγως προτιμήσεως εἰς τὰς τιμάς. Ἡ σταφὶς δὲν ἐβελτίωσε τὰς τιμὰς καλῶν ποιοτήτων, ὕψωσε μόνον τὴν ἀξίαν τῶν κατωτέρων ποιοτήτων. Ἡ ἔλλειψις ἐπιβλέψεως κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, ἡ πρωτόγονος συσκευὴ καὶ ἐκκαθάρισις ἐπέφερε δυσφήμησιν τῆς σταφίδος εἰς τὰς ἀγορὰς καταναλώσεως.

§138Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Ἐπειδὴ ἀντιτιθέμεθα κατὰ βάσιν ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτό, ἤθελον νὰ διασαφήσω διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε δὲν εἶναι ἀκριβές. Δὲν ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πραγμάτων. Ἐφέτος ἡ Αἰγιακὴ σταφὶς τῶν προνομιακῶν ποιοτήτων ἐπωλήθη κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους κατὰ μέσον ὅρον 75 σελλίνια τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἄλλαι καλαὶ ποιότητες τῶν λοιπῶν μερῶν ἐπωλήθησαν 45–48 σελλίνια. Σήμερον ἀκόμη, ἂν θελήσητε νὰ ἀγοράσητε Αἰγιακὴν σταφίδα, θὰ τὴν πληρώσητε ἀκριβώτερον τῆς ἄλλης σταφίδος.

§139Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Διατί; Διότι τὸ ἐλάττωμα καὶ ἡ νόσος εἶναι εἰς τὴν βάσιν· ὅτι ὑπάρχει ὑπερπαραγωγὴ καὶ ἐφόσον ἡ παραγωγὴ εἶναι 310,000,000, ἡ δὲ κατανάλωσις εἶναι 180,000,000, πάντοτε αἱ τιμαὶ θὰ ἐκπίπτουν εἰς ἓν ἀνάλογον ἐμπορικὸν ἐπίπεδον, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ φυσικὸς καὶ ἐπιστημονικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀναμφισβήτητος. Ἐφόσον ὑπάρχει ἐφέτος ὑπερπαραγωγή, εἶναι φυσικὸν τὸ ἐλάττωμα τῆς ἐκπτώσεως τῶν τιμῶν. Ἄν ὅμως, κύριοι, καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐλαμβάνομεν ἄλλα μέτρα ῥιζικώτερα καὶ δὲν ἐζητοῦμεν διὰ τοιούτων μέτρων ἐμπορικῶν καὶ προσωρινῶν νὰ θεραπεύωμεν τὸ νόσημα, ἐφόσον δὲν ἠθέλομεν νὰ τὸ ἀτενίσωμεν καὶ νὰ τὸ θίξωμεν ἐν τῇ βάσει του, βεβαίως τὸ ἀποτέλεσμα πάντοτε θὰ ἦτο δυσάρεστον καὶ οὐχὶ ἱκανοποιητικόν. Διότι πρὸ 10, νομίζω, μηνῶν ὑπεχρεώθημεν—ἐγὼ δὲν ἐψήφισα καὶ ἀντετάχθην—νὰ ἀγοράσωμεν 20,000,000 σταφίδος μὲ τὴν πεποίθησιν καὶ τὴν διαβεβαίωσιν ὅλων ἐδῶ τῶν ἐκ τῶν σταφιδοφόρων μερῶν συναδέλφων ὅτι αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος θὰ σταθεροποιηθοῦν καὶ τὰ πράγματα θὰ βαδίσουν ὁμαλῶς. Δυστυχῶς τὰ ἀποτελέσματα ἀπέδειξαν τὸ ἐναντίον. Λοιπὸν δευτέρα δόσις φαρμάκου ἀλυσιτελοῦς, ἀγορὰ ἑτέρων 10,000,000. Φωνὰς οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοί. Ἐδῶ οἱ συνάδελφοι διαμαρτυρόμενοι ὅτι δὲν λαμβάνομεν κανὲν μέτρον διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ σταφιδικοῦ κόσμου. Ἄλλο ψήφισμα. Νέα ἀγορὰ σταφιδικοῦ πλεονάσματος ἄλλων 25,000,000. Ἕως τώρα νομίζω ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς ἐξαγορὰν 55,000,000. Ἰδοὺ τὰ σωτήρια φάρμακα τὰ ὁποῖα ἐξακολουθεῖτε νὰ μᾶς ἐπιβάλλητε. Ἐν τούτοις, ἀντὶ αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος νὰ κρατῶνται εἰς μίαν καλὴν θέσιν, ἐκπίπτουν διαρκῶς. Τοῦτο ἀποδεικνύει ὅτι τὸ νόσημα εἶναι ῥιζικώτερον καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν· τίνα μέτρα πρέπει νὰ λάβωμεν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κρίσιν τὴν ἐπικειμένην τῆς σταφίδος. Μέτρα καὶ φάρμακα ἀποτελεσματικά, διότι αἱ μέχρι τοῦδε ἐφαρμοσθεῖσαι μέθοδοι, οἷον ἡ ἀγορὰ πλεονασμάτων σταφίδος ἢ καὶ τῶν δελτίων, κατὰ τὴν πεποίθησίν μου οὐδεμίαν βελτίωσιν θὰ φέρουν εἰς τὰς τιμάς, ἐφόσον ἔχομεν τὴν ριζικὴν νόσον τῆς ὑπερπαραγωγῆς. Ἤθελον νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι, ἐφόσον τὴν βάσιν τῆς παρακρατήσεως δὲν γνωρίζομεν καὶ τῆς ὁποίας εἶμαι πολέμιος, ἔχω τοιαύτην πεποίθησιν ἐσχηματισμένην καὶ ἐντολὴν ἀπὸ τὸν λαὸν Κορινθίας νὰ εἶμαι τοιοῦτος, διότι ἐπὶ τοῦ προκειμένου μὴ νομίζετε ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι γενικῆς μορφῆς ὥστε ἡ ἐκπροσώπησις νὰ εἶναι ὑπὸ τὴν γενικωτέραν μορφὴν τῆς συνταγματικῆς θεωρίας. Ἐδῶ ἕκαστος ἐκπροσωπεῖ συμφέροντα συμπολιτῶν του, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα ὡς ἐκ τῆς εἰδικῆς φύσεώς του καὶ τῆς προελεύσεώς του· νὰ ὑποστηρίξῃ ἕκαστος τὰς ἰδίας αὑτοῦ ἀπόψεις.

§140ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ἔχετε τὴν ἰδέαν ὅτι, ἂν πέσῃ ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος, δὲν θὰ ἐπηρεασθῇ ἡ γενικὴ τιμὴ τῆς σταφίδος;

§141Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Βεβαίως. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐξέφρασε γνώμην ἵνα μᾶς διαφωτίσῃ.

§142Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἡμεῖς συζητοῦμεν τὸ ὅλον θέμα. Θέλετε ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου νὰ σᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην της σήμερον; Πρόκειται σήμερον περὶ προτάσεως νόμου εἴτε δέχεσθε εἴτε δὲν δέχεσθε.

§143Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὡς ὀρθῶς εἶπον προηγουμένως, ὅπως γίνῃ δεκτὸν τὸ μέτρον τῶν δελτίων, θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ μέλλουσα παραγωγὴ ἐφόσον πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἓν σύστημα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιβαρυνθῇ καὶ ἡ μέλλουσα παραγωγὴ καὶ τὸ σύστημα αὐτὸ θὰ εἶναι τῆς παρακρατήσεως. Πρέπει νὰ μᾶς γνωρίσῃ ἡ Κυβέρνησις ἂν υἱοθετεῖ τὴν παρακράτησιν καὶ διὰ τὸ μέλλον.

§144Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι τὸ σύστημα τῆς παρακρατήσεως. Ἠκούσατε καὶ ἄλλας γνώμας συναδέλφων, ὅτι δύναται νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα διὰ φορολογίας καὶ δι’ ἄλλων τόσων τρόπων. Πάντως ἠθέλησα ἐγὼ νὰ τονίσω, ὡς ὁμιλῶν ἐν ὀνόματι τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμία δαπάνη ἐκ μέρους τοῦ κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶχεν ἡ ὁμιλία μου· ὅτι δὲ θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ παραγωγή, ὅτι εἶναι μία ἀλληλεγγύη μεταξὺ τῶν παραγωγῶν, τοῦτο εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ ἰσχύει ἀπὸ εἰκοσιπενταετίας. Δὲν εἶναι εἰκοσαετὴς ὁ θεσμὸς τῆς παρακρατήσεως, ἀλλ’ ἀρχαιότερος, ἀφότου ἱδρύθη ἡ σταφιδικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία εἶναι ὁ πρόδρομος τῆς ὀργανώσεως τῆς ὅλης πίστεως τῆς συνεταιρικῆς καὶ τῆς ἀλληλεγγύης τῆς γενομένης κατόπιν καὶ ἐξακολουθεῖ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι πρέπει νὰ ἐξετάσω τὰ συμφέροντα τῆς μιᾶς ἐπαρχίας, τὰ δὲ συμφέροντα τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν νὰ τὰ παραλείψωμεν. Πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ὅλα τὰ συμφέροντα τῶν ἐπαρχιῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ νομίσωμεν ὅτι δύναται νὰ καταστραφῇ ἡ παραγωγὴ ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν καὶ νὰ ζήσῃ μία ἐπαρχία καὶ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀξίαν ἡ παραγωγὴ ὅταν πρόκειται νὰ καταστραφῇ. Ἂν δοθῇ ἀφορμὴ εἰς τὴν Συνέλευσιν νὰ συζητηθῇ τὸ ὅλον σταφιδικὸν ζήτημα, τότε θὰ λάβω τὸν λόγον καὶ ἢ θὰ σᾶς ἀντικρούσω ἢ θὰ συμφωνήσω μαζί σας. Σήμερον ὅμως θὰ εἶναι ματαιοπονία νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐπὶ τοῦ γενικοῦ αὐτοῦ ζητήματος.

§145Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι πταίει ἡ Κυβέρνησις, διότι συνεστήθη εἰς αὐτὴν ἀπ’ ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ καὶ ἐν τῇ δημοσιογραφίᾳ καὶ ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας τὰς σταφιδοφόρους ὅτι ὤφειλε νὰ σχηματίσῃ μίαν μεγάλην Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ συμβάλωσιν ὅλοι οἱ παράγοντες γνῶσται τοῦ ζητήματος, ἵνα μὴ συμβαίνῃ τὸ ἄτοπον νὰ μὴ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις τί θέλει.

§146Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Συμφωνῶ μὲ τὴν γνώμην σας, ἀλλ’ ἀφοῦ δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ θεσμὸς παρακρατήσεως, τί θέλετε, σεῖς τοὐλάχιστον, τὰς Ἐπιτροπάς; Σεῖς ἔχετε μίαν ἀμετάβλητον ἰδέαν ἀπὸ εἰκοσιπενταετίας ὅτι τὰ πράγματα πρέπει νὰ βαδίσωσι τὸν φυσικὸν δρόμον των, νὰ καταστραφῶσιν οἱ πολλοὶ καὶ νὰ ζήσωσιν οἱ ὀλίγοι. Συνεπῶς εἶναι ὑπὲρ τῆς γνώμης σας τὸ ὅτι δὲν ἐδημιουργήθη νέα παρακράτησις.

§147Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τοιοῦτόν τι ἐγὼ δὲν εἶπον. Εἶπον ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν ὡς ἐντολοδόχοι τοῦ σταφιδικοῦ κόσμου νὰ σκεφθῶμεν πῶς πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐν τῷ μέλλοντι τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, ἐφόσον δὲ κατηργήθη ἡ Ἑνιαία καὶ τὸ σύστημα αὐτῆς πρέπει νὰ σκεφθῶμεν νὰ δημιουργήσωμεν κάτι τι ἄλλο ἵνα προστατεύσωμεν τὰ σταφιδικὰ συμφέροντα. Ἂν εἶμαι κατὰ τῆς παρακρατήσεως, τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι σεῖς δὲν πρέπει νὰ προβάλητε τὰ μέτρα σας.

§148Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κατηργήθη ἡ σύμβασις μετὰ τῆς Ἑταιρείας· ὁ θεσμὸς καὶ τὸ σύστημα ὑφίσταται διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ἀσκεῖ τὴν λειτουργίαν αὐτοῦ διὰ τῆς σταφιδικῆς Τραπέζης. Συνεπῶς δὲν κατηργήθη, ἡ δὲ Συνέλευσις εἰς οἱανδήποτε ὥραν, ἂν δὲν ἔχῃ σκεφθῆ τίποτε ἄλλο, ἔχει τὸ δικαίωμα, ἂν θέλῃ, νὰ παρατείνῃ τὴν σύμβασιν. Ἐξεχωρήθη μᾶλλον τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον εἶχε τὸ Κράτος ἐκ μέρους τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς.

§149Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Παρετάθη προσωρινῶς μέχρι τῆς 15ης Αὐγούστου, ἀλλὰ μετὰ τὴν 15ην Αὐγούστου τί θὰ γίνῃ; Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ ὑπὸ μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἢ τοὐλάχιστον ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ εἶχε μελετήσει καὶ νὰ μᾶς διαφωτίσῃ.

§150Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει.

§151Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ Ἐπιτροπὴ συνεστήθη, ἐλάβομεν δὲ μέτρα ὅπως ἀντιπροσωπευθῶσι διάφοροι σταφιδικαὶ ἐπαρχίαι καὶ λάβωσι μέρος. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἐβραδύναμεν ὀλίγον.

§152Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀνησυχεῖ ὁ κ. συνάδελφος, διότι εἶναι κατὰ τῆς παρακρατήσεως.

§153Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δὲν τὸ γνωρίζομεν. Ἐγὼ ὑποστηρίζω καὶ ὑπεστήριξα ἄλλο σύστημα· τὸν χωρισμὸν τῶν ποιοτήτων. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουσι νὰ κάμωσι παρακράτησιν ἂς μὴ τὴν κάμωσιν· ἂς συνεργασθοῦν συνεταιρικῶς κατὰ ποιότητας.

§154Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι παρακράτησις.

§155Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Εἶναι παρακράτησις ἡ ἰδική σας, ἥτις βλάπτει τὰς καλὰς ποιότητας.

§156Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐλέχθη ὅτι διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ οὐδεὶς κίνδυνος ὑπάρχει ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἐπιβάρυνσις εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Ἐλέχθη καὶ τότε ὅτι διὰ τοῦ συστήματος τούτου δὲν ἐπέρχεται ζημία εἰς τὸ Δημόσιον. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐγένετο πρὸ πενταμήνου, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κεφαλληνίας συνάδελφος, ὁ ὁποῖος εἶχε ταχθῆ ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως νομοσχεδίου, ἐβεβαίωσεν ὅτι ἐκ τῆς ἐξαγορᾶς τῶν 10,000,000 σταφίδος ἐπῆλθε ζημία εἰς τὸ Δημόσιον περίπου 8,000,000 δραχμῶν.

§157Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον ὅτι προέκυψε διαφορὰ 7,000,000 δραχμῶν, ἡ ὁποία ὅμως ἐπληρώθη ἀπὸ τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως τοῦ ἄλλου πλεονάσματος. Εἶπον ὅτι εἰσεπράχθησαν ὀλιγώτερα τῶν 7,000,000 δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπιβαρύνουν τὴν σταφιδοπαραγωγὴν καὶ αἱ ὁποῖαι ἐπληρώθησαν ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ νέου πλεονάσματος καὶ πληροφορῶ τὴν Συνέλευσιν καὶ ὑμᾶς ὅτι σήμερον εἶναι ἐξηκριβωμένον ὅτι κατόπιν ἀκριβεστάτων λογαριασμῶν δὲν θὰ μείνῃ οὐδὲν ὑπόλοιπον ἀκάλυπτον.

§158Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Οὐδεμία ὑπάρχει ἀντίρρησις καὶ πρέπει πάντες νὰ τὸ γνωρίζωμεν ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἐπλήρωσε τίποτε οὐδέποτε διὰ τὴν σταφίδα· πᾶν ὅ,τι γίνεται ψηφίζεται εἰς βάρος αὐτῆς τῆς παραγωγῆς καὶ ἐπειδὴ βλέπω ὅτι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι δυστυχῶς θὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὸ τὸ σύστημα, νὰ ἐπιβαρύνωνται αἱ καλύτεραι ποιότητες ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν κατωτέρων ποιοτήτων, τὸ Κράτος δὲν θὰ ἐπηρεασθῇ διόλου ἀπὸ οἱασδήποτε σταφιδικὰς περιπετείας. Ἀλλ’ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε νὰ μὲ διακόψῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἂν εἶχεν ὑπ’ ὄψει της τὸν σχηματισμὸν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἂν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐσχηματίζετο πρὸ τριῶν μηνῶν καὶ ἤρχετο ὁλόκληρον τὸ σταφιδικὸν ζήτημα ὑπὸ ἐξέτασιν καὶ συνεζητεῖτο ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, βεβαίως θὰ ἦτο ὥριμος ἡ Συνέλευσις σήμερον καὶ θὰ ὑπῆρχε καὶ μία ἑδραίως ἐσχηματισμένη γνώμη τοῦ τί δέον γενέσθαι, καὶ ἐπὶ τῶν δελτίων τὰ ὁποῖα σήμερον εἶναι τὸ ζήτημά μας, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ. Διότι τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγορᾶς δελτίων τῆς σταφίδος εἶναι λεπτομέρεια τοῦ ὅλου σταφιδικοῦ ζητήματος. Τὸ ὅλον ζήτημα εἶναι μέγα. Ἔχει σχέσιν καὶ μὲ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τὸ ἰδικόν μας. Ἔχει σχέσιν μὲ τὸν τρόπον τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς βελτιώσεως τῶν κτημάτων καὶ τῆς μειώσεως τῶν ἐξόδων τῆς καλλιεργείας. Ἔχει σχέσιν μὲ τὴν κατανάλωσιν, διότι διατρέχει κίνδυνον ἡ σταφὶς ἐκ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ ἄλλων. Σκεπτόμεθα στενῶς, ἐξετάζοντες μόνον αὐτά. Δὲν παρακολουθοῦμεν ἐξ ἄλλου τί γίνεται εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ εἰς τοὺς ἄλλους τόπους καταναλώσεως, ὅπου ἐκτοπίζεται καθημερινῶς ἡ σταφίς μας. Νομίζω ὅτι βαδίζομεν σκολιὰν ὁδόν, ἡ ὁποία δὲν θὰ φέρῃ εἰς λύσιν τοῦ ζητήματος, διότι ἡ σταφίς μας ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀνταγωνίζεται τελεσφόρως μὲ ἄλλα προϊόντα ὅμοια τῶν παροικιῶν τῆς Ἀγγλίας. Λοιπὸν ὅλοι αὐτοὶ οἱ παράγοντες εἶναι χρήσιμοι νὰ ἐξετασθοῦν μεθ’ ὅλης τῆς λεπτότητος καὶ τῆς προσοχῆς, διότι τὸ ζήτημα εἶναι πολυσχιδὲς καὶ μέγα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ ἀπόψε ἐν τῇ Συνελεύσει. Εἶναι συζήτησις μιᾶς λεπτομερείας τοῦ ὅλου σταφιδικοῦ ζητήματος ἡ ἀποψινή. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον τὴν Κυβέρνησιν μᾶλλον πρόθυμον ἀπὸ μηνῶν, ὅτε προέκυψε τὸ ζήτημα τῆς ἀγορᾶς διαφόρων περισσευμάτων, νὰ σκεφθῇ κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἀτενίσῃ τὸ ζήτημα τῆς σταφίδος εἰς τὸ μέλλον. Ἡ Πελοπόννησος ἔχει τὸ μόνον προϊόν ἐκ τοῦ ὁποίου ζῇ. Καὶ δὲν ζῇ ὁ σταφιδοπαραγωγὸς μόνον, ἀλλὰ ζῇ καὶ ὁλόκληρος τάξις ἐργατική, ἡ ὁποία ἀσχολεῖται μὲ τὴν καλλιέργειαν, συσκευὴν καὶ ἐξαγωγὴν τῆς σταφίδος. Εἶναι μέγα ζήτημα ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ἐθνικοῦ πλούτου. Ἂν λοιπὸν τὸ σταφιδικὸν ζήτημα ἐξητάζετο ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπήν, ἀπὸ μηνῶν θὰ ἦτο λελυμένον. Καὶ ὑποβάλλω πρότασιν, ἡ ὁποία ἀξιῶ ἀμέσως νὰ γίνῃ δεκτή· νὰ σχηματισθῇ αὔριον Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν νὰ τεθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν σταφίδα. Θέλω νὰ ὑποστηρίξω ὅτι τὸ ζήτημα τῶν δελτίων κατ’ ἐμὲ δὲν ἔχει σημασίαν εἴτε ἐγένετο δεκτὸν εἴτε ὄχι. Αὐτὸ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει οὔτε ἐνδιαφέρει τὸν σταφιδικὸν κόσμον· ἐνδιαφέρει μόνον τοὺς ἔχοντας μίαν ποσότητα δελτίων εἰς τὰς χεῖράς των εἴτε εἶναι ἔμποροι εἴτε εἶναι παραγωγοὶ καὶ ἐνδιαφέρει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀπώλητον σταφίδα μέχρι τοῦδε. Αὐτοὶ εἶναι εὐτυχῶς ἐλάχιστοι, διότι ἡ σταφὶς εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἀμφιβάλλω ἂν εἶναι 20,000,000 εἰς τὴν Πελοπόννησον. Ὥστε, βλέπετε, αἱ μεγάλαι ποσότητες αἱ ὁποῖαι ἐνδιαφέρουν μεγάλας μάζας σταφιδικάς, αὐταὶ δὲν ἔχουν ἐνδιαφέρον ἂν θὰ ἐξαγορασθοῦν δελτία ἢ σταφίς· ὁ λαὸς ὁ σταφιδικὸς τρέμει διὰ τὴν αὔριον.

§159Γ. ΔΟΥΖΙΝΑΣ. Ἡ διατήρησις τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος δὲν ἐνδιαφέρει καὶ τὴν προσεχῆ παραγωγήν;

§160Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τὴν προσεχῆ παραγωγὴν θὰ ἀπασχολῇ τὸ ζήτημα ποῖον οἰκοδόμημα θὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν Ἑνιαίαν καὶ δι’ αὐτὸ προσέχουν καὶ δι’ αὐτὸ δυσφοροῦν καὶ δι’ αὐτὸ παραπονοῦνται ὅτι ἡμεῖς μέχρι τοῦδε δὲν ἐλάβομεν κανὲν μέτρον νὰ βελτιώσωμεν τὴν κατάστασιν καὶ δὲν ἐδώσαμεν οὔτε ἐλπίδας αἰσιωτέρου μέλλοντος.

§161Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὑπηνίχθητε εἶναι μέτρα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ μέλλον, ἐπὶ τῶν ὁποίων τὸ καλὸν δὲν θὰ εἶναι ἄμεσον.

§162Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τὸ προσεχέστατον μέλλον.

§163Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ θεραπεύσῃ τὴν σημερινὴν κατάστασιν καὶ κατόπιν δὲν ἀποκλείονται τὰ ἄλλα μέτρα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν ἐξεύρεσίν των θὰ ἑδραιώσωμεν πολὺ διὰ νὰ τὰ ἐξεύρωμεν, διότι δὲν ἀρκεῖ νὰ ἱδρύσωμεν Ἐπιτροπάς. Ὑπάρχουν μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ λάβωμεν, ἀλλὰ πρέπει πρῶτον νὰ ἐξετάσωμεν ὅλα τὰ προβλήματα. Τὰ μέτρα εἰς ἃ προέβη ἡ Κυβέρνησις ἦσαν τὰ πλέον ἐπείγοντα· εἶναι ἐκεῖνα δι’ ὧν θὰ ἐθεραπεύετο ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργήσει μεγάλην δυσφορίαν.

§164Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις ἔχουν ἀνάγκην νομοθετικὴν καὶ τὰ ἀναμένει εἰς τὸ μέλλον, βεβαιωθῆτε ὅτι θὰ φθάσῃ ἡ ἀνάγκη ἡ ἐπείγουσα καὶ θὰ εὑρεθῶμεν ἐντελῶς ἀνέτοιμοι διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα. Ἔπρεπεν ἀπὸ τοῦδε νὰ ἔχῃ λάβει ἡ Κυβέρνησις ὡρισμένας ἀποφάσεις· νὰ προκαλέσῃ τὰς γνώμας εἰδικῶν διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ φθάσωμεν τελικῶς εἰς καλὸν ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα. Ἄν ἀναμείνωμεν τὸν μῆνα Ἰούλιον, βεβαιωθῆτε ὅτι τὸ μέτρον θὰ εἶναι ἄστοχον καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ θὰ περιπλέξῃ διὰ παντός, ἂν εἶναι τοῦτο δυνατόν.

§165Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τὸ μεγαλειῶδες τοῦ ζητήματος καὶ τὸ δυσχερὲς δὲν πρέπει νὰ μᾶς πτοῇ διὰ νὰ σκεφθῶμεν περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσωμεν διὰ νὰ λύσωμεν τὴν κρίσιν. Βεβαίως εἶναι δύσκολον τὸ ζήτημα, ἀλλὰ πρέπει νὰ σκεφθοῦν μερικοὶ ἄνθρωποι, νὰ καλέσωμεν τοὺς εἰδικούς, τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον καὶ ἄλλους παράγοντας καὶ νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν, θέτοντες νέας βάσεις σταφιδικοῦ προγράμματος. Εἶναι αὐτὴ ἡ παρακράτησις; Εἶναι ἄλλο σύστημα; Εἶναι ἡ διαίρεσις τῶν ποιοτήτων; Τέλος πάντων θὰ ὑπάρχῃ κάποια λύσις ἡ ὁποία θὰ φέρῃ ἡσυχίαν εἰς τὸν σταφιδικὸν κόσμον καὶ τάξιν εἰς τὰ σταφιδικά. Δι’ αὐτὸ ἐνδιαφέρεται κυρίως ὁ λαός, διὰ τὸ μέλλον του· διότι αὐτὸ τὸν φοβερίζει: Τί θὰ γίνῃ κατ’ Αὔγουστον, ἐφόσον κάποιον μέτρον ριζικὸν καὶ ἀσφαλὲς δὲν ἐλήφθη, ὅτι θὰ ἴδῃ τὸ προϊόν του μὲ ἐλπίδα καλῆς πωλήσεως. Αὐτὸ δὲν τὸ βλέπει καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ δυσφορία καὶ δι’ αὐτὸ συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ σπεύσῃ νὰ καταρτίσῃ Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ ἐν ὅλῃ της τῇ εὐρύτητι τὸ ὅλον ζήτημα μὲ τὰς ποικίλας αὐτοῦ ἐκδηλώσεις.

§166Π. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τί φρονεῖτε;

§167Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον δι’ ἐμὲ εἶναι μία λεπτομέρεια. Ἐκτιμῶ καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θέλουσι νὰ ἀγορασθοῦν δελτία καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θέλουσι νὰ ἀγορασθῇ σταφίς. Ἐγὼ προτείνω καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ μία λύσις, ἡ ὁποία χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνῃ διὰ νέας φορολογίας τὸ προϊὸν νὰ φέρῃ τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα. Νὰ ἀγορασθῇ ἓν ποσόν, εἴτε τὸ ⅓ εἴτε τὸ ¼ σταφίδος, πρὸ παντὸς διότι αὐτὴν κυρίως τὴν περίπτωσιν ἔπρεπε νὰ προσέξωμεν ὥστε νὰ ἀνακουφίσωμεν ἐν μέρει τὸν παραγωγόν, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ πρᾶγμά του εἰς τὰς ἀποθήκας ἀπώλητον ἐκ περισσευμάτων καὶ τὸν στενοχωρεῖ οἰκονομικῶς καὶ ἀγνοεῖ ἂν καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ δυνηθῇ νὰ τὸ πωλήσῃ. Πρὸ παντὸς αὐτὸ πρέπει νὰ προσέξωμεν. Ἄλλως τε αὐτὸ εἶναι τόσον φυσικὸν ὥστε νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀντίθετος γνώμη· ὅτι πρέπει δηλαδὴ νὰ ἀγοράσωμεν πολὺ μεγαλυτέρας ποσότητας σταφίδος παρὰ τῶν παραγωγῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ δελτία, δὲν θὰ ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ μία ἀνάλογος ἀγορὰ ὥστε νὰ ἐλαφρυνθοῦν καὶ οἱ κάτοχοι δελτίων, ἔμποροι κυρίως. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι καὶ οἱ ἔμποροι οἱ ζητοῦντες συνδρομὴν παρὰ τοῦ Κράτους δὲν εἶναι ἄξιοι τῆς συνδρομῆς αὐτῆς, διότι καὶ αὐτοὶ συντελοῦν εἰς τὴν καλὴν ἐξέλιξιν τῶν σταφιδικῶν πραγμάτων. Ἂν πρόκειται νὰ ἀγορασθῇ ἓν μέγα ποσὸν σταφίδος διὰ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ὑποδείξῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐγὼ δὲν θὰ ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Εἰς τὴν Ἐθνοσυνέλευσιν ἀπόκειται νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐμοῦ καὶ τοῦ συναδέλφου κ. Μερλοπούλου περὶ συστάσεως ἀμέσως Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐξετάσῃ ἐν ὅλῃ τῇ ἐκτάσει τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, διότι τὸ θεωρῶ φλέγον καὶ θεωρῶ ἐπιβεβλημένον τὸ ταχύτερον νὰ ληφθῶσι μέτρα ἀνάλογα πρὸς ἀντιμετώπισιν δυσχερειῶν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Ἀναστασίου ἔχει τὸν λόγον.

§169Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ ἐπιτυχία τῆς προτάσεως τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κορινθίας συνάδελφος, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, καὶ ἡ παραδοχὴ ταύτης παρὰ τῆς Συνελεύσεως θὰ ἦτο εὐκταία καὶ κανείς, ὑποθέτω, ἐκ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν δὲν θὰ ἀπέκρουεν αὐτήν, πολὺ δὲ περισσότερον ἐγώ, ὁ ἀντιπροσωπεύων τὴν μεγαλυτέραν σταφιδοφόρον ἐπαρχίαν τοῦ Κράτους. Πρέπει ὅμως νὰ τονισθῇ, κύριοι πληρεξούσιοι, ὅτι ἡ πρότασις αὕτη, ἀφορῶσα τὴν γενικὴν λύσιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, εἶναι ἄσχετος πάντη πρὸς τὰ συζητούμενα σήμερον μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι μέτρα προσωρινά, προωρισμένα νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ὑπάρχουσαν σήμερον σταφιδικὴν κρίσιν, τὴν ἀφορῶσαν τὴν ἐφετεινὴν παραγωγὴν τοῦ σταφιδοκάρπου. Κατὰ συνέπειαν ἡ παρεμβολὴ τῆς προτάσεως ταύτης δὲν πρέπει νὰ ἐκτρέψῃ τὴν προσοχὴν τῆς Συνελεύσεως ἀπὸ τὸ συζητούμενον θέμα. Ἡ Συνέλευσις, κύριοι πληρεξούσιοι, καλεῖται σήμερον νὰ ἀποφανθῇ, ἂν τὰ προτεινόμενα ἤδη μέτρα καὶ ἡ ὑποβληθεῖσα πρὸ καιροῦ πρότασις νόμου περὶ μεταφορᾶς 15 ἑκατομμυρίων δελτίων παρακρατήσεως εἰς τὴν νέαν ἐσοδείαν, ἂν ἡ πρότασις αὕτη κυρίως εἶναι ἐπιβλαβὴς εἴτε διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους εἴτε διὰ τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ψήφου τῆς Συνελεύσεως. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, καὶ εἶναι γενικῶς γνωστὸν καὶ ἐκ τῶν ἀγορεύσεων τῶν πρὸ ἐμοῦ λαβόντων τὸν λόγον κυρίων συναδέλφων, ὅτι κατὰ τῆς προτάσεως ταύτης ἠσκήθη καὶ ἐνταῦθα καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας τὰς σταφιδοφόρους καὶ εἰς τὸν Τύπον ζωηροτάτη ἀληθῶς ἀντίδρασις. Ὑπεστηρίχθη ὅτι διὰ τῆς προτάσεως ταύτης νόμου, γινομένης ἀποδεκτῆς παρὰ τῆς Συνελεύσεως, πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν συμφέροντα ὡρισμένων κερδοσκόπων ἐμπόρων ἐπὶ βλάβῃ τῆς παραγωγῆς, καὶ ἐντεῦθεν ἐσχηματίσθη μία ἀτμόσφαιρα πλήρης ἀτμῶν δυσπιστίας, ὑποψιῶν καὶ παρεξηγήσεων, ἕνεκα τῶν ὁποίων τὸ μέτρον τοῦτο ἐκινδύνευσεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν σταφιδικήν, τὴν ἐπὶ τούτῳ καταρτισθεῖσαν, καὶ ἴσως κινδυνεύει καὶ σήμερον ἐν τῇ Συνελεύσει νὰ μὴ γίνῃ δεκτόν. Ἀλλὰ διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι καὶ ψυχροὶ συζητηταί, μεταξὺ τῶν ἀντιδρώντων κατὰ τῆς προτάσεως ταύτης πρέπει νὰ διακριθοῦν τρεῖς ὡρισμέναι κατηγορίαι: Ἡ κατηγορία ἐκείνη ἥτις ἀντιδρᾷ ἐκ καλῆς πίστεως καὶ διότι νομίζει τὸ μέτρον τοῦτο ἐπιβλαβὲς εἰς τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν, ἡ κατηγορία δηλαδὴ ἐκείνη ἥτις ἐν τῇ Συνελεύσει ἐξεπροσωπήθη παρὰ τῶν ἀξιοτίμων προαγορευσάντων κυρίων συναδέλφων ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ἄλλη κατηγορία τῶν κερδοσκόπων ἐμπόρων, οἵτινες μαίνονται ἔξω τῆς Συνελεύσεως καὶ διὰ τοῦ Τύπου ἐναντίον τοῦ μέτρου τούτου, ἀποβλέποντες εἰς κερδοσκοπικὰ ὀφέλη ἐν τῇ ἀποτυχίᾳ αὐτοῦ, κερδοσκόπων ἥκιστα συμπαθῶν, ἀφοῦ ἐν τῇ κερδοσκοπίᾳ αὐτῶν δὲν ὑπῆρξεν οὐδέποτε συνταύτισις τοῦ συμφέροντος τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ πάσχοντος λαοῦ, ἀλλ’ ἐγωισμός, ἀδιαφορία καὶ περιφρόνησις. Διότι δὲν πρέπει νὰ ἀποκρυβῇ, ἀλλὰ μετὰ θάρρους νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι, ἀντιθέτως πρὸς τούτους, ὑπάρχουν καὶ κερδοσκόποι οἵτινες καθιστῶσι συμπαθῆ τὴν κερδοσκοπίαν αὐτῶν, οἱ ἔμποροι ἐκεῖνοι εἰς οὓς ἀποδίδεται ἡ πρωτοβουλία τοῦ μέτρου τούτου, οἱ ὁποῖοι τὴν σταφιδικὴν αὐτῶν πολιτικὴν συνεταύτισαν, ἄσχετον διὰ τινὰ λόγον, μὲ τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν, ἐμπνεόμενοι ἐκ τῆς ἰδέας ὅτι αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος πρέπει νὰ εἶναι ὑπερτιμημέναι καὶ ὄχι ὑποτιμημέναι, οἱ ἔμποροι «ποῦ πᾶνε μὲ τ’ ἀπάνω» καὶ ὄχι μὲ τὰ «κάτω», ὅπως κοινῶς λέγεται. Τὴν κερδοσκοπίαν τῶν ἐμπόρων τούτων, κατὰ σύστημα γινομένην ἐπὶ πολλὰ ἔτη καὶ οὐχὶ συμπτωματικῶς, τὴν κερδοσκοπίαν τῶν ἀκολουθούντων σταθερῶς ἀνατιμητικὴν τοῦ προϊόντος πολιτικὴν καὶ οὐχὶ ὑποτιμητικήν, δὲν διστάζω νὰ εἴπω ὅτι ὡς ἀντιπρόσωπος τῶν παραγωγῶν βλέπω μετὰ πάσης εὐμενείας καὶ ἄκρως συμπαθῶς. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλη, τρίτη αὐτὴ κατηγορία, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπόπτως ἐξ ἀρχῆς διετέθησαν κατὰ τοῦ μέτρου, διότι δὲν ἀπέβλεψαν εἰς τὴν γενικὴν ἀνάγκην ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῇ δι’ αὐτοῦ, οὔτε εἰς τὴν ὠφελιμότητά του, ἀλλ’ ἀπέβλεψαν μόνον εἰς τὰ ἐλατήρια τὰ ὁποῖα ὤθησαν τοὺς προτείναντας τὸ μέτρον. Ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω, κύριοι πληρεξούσιοι, ὅτι μεταξὺ τούτων, τῶν ὑπόπτως διατεθέντων ἐξ ἀρχῆς, ὑπῆρξα καὶ ἐγώ. Δὲν ἠθέλησα μάλιστα νὰ ὑπογράψω τὴν πρότασιν νόμου, ὅταν περιεφέρετο πρὸς ὑπογραφήν, διότι ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶμαι ἐν ἐπιφυλάξει, νὰ μὴ δεσμευθῶ διὰ τῆς ὑπογραφῆς μου, διότι ἔπρεπε προηγουμένως νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα εὐρύτερον καὶ νὰ ἐρευνηθῶσιν ὅλαι αὐτοῦ αἱ ἀπόψεις καὶ ἡ σκοπιμότης καὶ τὸ λυσιτελὲς αὐτοῦ, νὰ ἀκούσω τὰς ἐντεῦθεν καὶ τὰς ἐκεῖθεν γνώμας καὶ νὰ μορφώσω ἰδίαν ἀλλ’ ἀσφαλῆ πεποίθησιν, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πεποιθήσεως ταύτης νὰ προέλθω ἐν πλήρει συνειδήσει πλέον εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, τῆς ὑποστηρίξεως τοῦ μέτρου ἢ μή. Ὀφείλω ὅμως συγχρόνως νὰ παρατηρήσω ὅτι ἡ ἀσκουμένη κατὰ τῆς προτάσεως νόμου ἀντίδρασις δὲν προέρχεται πλέον ἐκ τῶν ὑποψιῶν αὐτῶν, οὔτε ἀσκεῖται, ὡς δύναταί τις νὰ ὑποθέσῃ ἐκ τῶν συζητήσεων τῶν ἀντιτασσομένων κατὰ τῆς προτάσεως, οὔτε ἀσκεῖται ἐξ αὐτῶν τῶν κτηματιῶν, τῶν παραγωγῶν, ἢ ἐλάχιστα· ἡ ἀντίδρασις προέρχεται, κατὰ τὸ μέγιστον αὐτῆς μέρος, ἐκ μέρους τῶν ἀνομολόγητα ὀφέλη προσδοκώντων ἐκ ταύτης. Καὶ εἶναι μὲν ἀλήθεια ὅτι συνεταιρισμοί τινες τῆς ἐπαρχίας μου ἀντιτάσσονται κατὰ τοῦ μέτρου, ἐκ στενῆς ἐκτιμήσεως τῶν πραγμάτων, βεβαίως· ἀλλὰ καὶ ἄλλοι συνεταιρισμοὶ σταφιδικοί, ἀντιθέτως, ζητοῦσι τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τούτου, καθὼς ἐπίσης καὶ ἀμφότεραι αἱ ἡμερήσιαι ἐφημερίδες τοῦ Πύργου, ἀπηχοῦσαι τὴν κοινὴν γνώμην, ὑπεστήριξαν τοῦτο δι’ ἀρθρογραφίας σθεναρᾶς, ἐγκαλοῦσαι μάλιστα ἡμᾶς διὰ τὴν βραδύτητά μας. Τὸ δὲ σπουδαιότερον, ὁ Κτηματικὸς Σύλλογος Πύργου, διὰ μακροῦ ὑπομνήματος ἀρχικῶς καὶ διὰ τηλεγραφημάτων πρὸς ἡμᾶς κατόπιν, ὑπέδειξεν ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον τοῦτο, ὅπερ ἐθεωρήθη ὅτι δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἐπιζήμια διὰ τὴν σταφιδοπαραγωγὴν ἀποτελέσματα, ἀλλ’ ὠφέλιμα. Τονίζω δὲ ὅτι τὰ ὑπομνήματα καὶ τὰ τηλεγραφήματα προέρχονται ἐκ τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου Πύργου καὶ ταῦτα ἤσκησαν ἐπ’ ἐμοῦ τὴν ζωηροτέραν ἐπίδρασιν διὰ τὴν κατεύθυνσιν τῶν σκέψεών μου ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, διότι, ὅπως ἕκαστος ἐννοεῖ, ὁ Κτηματικὸς Σύλλογος εἶναι ἐκπρόσωπος τῆς παραγωγικῆς τάξεως, τῶν ἀγροτῶν, τῶν σταφιδοπαραγωγῶν...

§170Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ποῖος εἶναι ὁ πρόεδρος τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου;

§171Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τώρα εἶναι ὁ κ. Ν. Καχτίτσης.

§172Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Αὐτὸς εἶναι· ἔχω τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα (ἀναγινώσκει τὸ τηλεγράφημα).

§173Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Μάλιστα διὰ τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς τῆς περιφερείας εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ὑπογράφεται ἡ Κεντρικὴ Συνεργατικὴ Τράπεζα Πύργου κατὰ τοῦ μέτρου μὲ φράσεις δριμυτάτας.

§174Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ ἀξιότιμος πληρεξούσιος ἐκ Τριφυλίας, διακόπτων με, εἶπεν ὅτι ὁ πρόεδρος τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου Πύργου τῷ ἀπέστειλε συγχαρητήριον τηλεγράφημα διὰ τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσίν του τὴν ἀφορῶσαν τὴν μὴ ἀγορὰν δελτίων. Ἐκπλήσσομαι. Ἔχω ὅμως τὴν τιμὴν νὰ ἀναγνώσω καὶ ἐγώ, διὰ νὰ μὴ θεωρηθῶ ὅτι ὁμιλῶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀνακριβολογῶν, τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα τοῦ αὐτοῦ κ. προέδρου ἐκ Πύργου (ἀναγινώσκει): «Πληρεξούσιον Ἠλείας Τ. Ἀναστασίου, Ἀθήνας. Πρὸς τόνωσιν νεκρωμένης σταφιδικῆς ἀγορᾶς παρακαλοῦμεν ἀποσυρθῶσι δέκα πέντε ἑκατομμύρια ἑτοίμων δελτίων σταφιδοκάρπου καὶ ἕτερα δέκα νέα τοιαῦτα δελτιοποιηθησόμενα ἀπὸ σήμερον ὑπὸ παραγωγῶν. Πρόεδρος Κτηματικοῦ Συλλόγου Πύργου Ν. Καχτίτσης».

§175Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ἐτηλεγράφησαν ὅλαι αἱ Ἑνώσεις Πύργου· πλὴν αὐτῆς, μάθετε καὶ τὰς ἄλλας.

§176Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν μοὶ δώσητε καιρὸν νὰ ἀναδιφήσω τὰ ἔγγραφά μου, ὡρισμένως θὰ εὕρω καὶ ἄλλα ἐξ αὐτῶν τηλεγραφήματα ἀντίθετα πρὸς τὰ ἰδικά σας. Ἐὰν ὁ πρόεδρος τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου Πύργου ἐτηλεγράφησε συγχαρητήρια πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Τριφυλίας, φαίνεται ὅτι μετέβαλε γνώμην. Ἐγὼ ὅμως, κύριοι πληρεξούσιοι, δὲν πιστεύω νὰ εὑρεθῇ κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μεταβάλλω ἑκάστοτε γνώμην, ἀναλόγως τῆς μεταβολῆς τῶν γνωμῶν τοῦ προέδρου τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου Πύργου ἢ οἱουδήποτε ἄλλου προέδρου.

§177Γ. ΛΟΥΠΙΝΑΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρατε τὸν Κτηματικὸν Σύλλογον Πύργου, δι’ αὐτὸ σᾶς τὸ λέγω· ὄχι δι’ ἄλλον λόγον.

§178Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἤκουσα ἐπίσης πρὸ ὀλίγου, κύριοι πληρεξούσιοι, κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Κατσιμπίρη, τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς πληρεξούσιον κ. Μυλωνᾶν λέγοντα ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα Βοστίτσης ἐτηλεγράφησε πρὸς αὐτὸν νὰ μὴ ληφθῇ τὸ μέτρον τῆς μεταφορᾶς τῶν 15 ἑκατομμυρίων δελτίων. Πρέπει νὰ κάμνῃ κανεὶς τὸν σταυρόν του μὲ αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀναγνώσω μακρότατον τηλεγράφημα τῆς αὐτῆς Τραπέζης, φέρον τὴν ὑπογραφήν: Σταφιδικὴ Τράπεζα Βοστίτσης (ἀναγινώσκει): «Κύριον πληρεξούσιον Ἠλείας Ἀναστασίου, Ἀθήνας. Ἡμέτερος σταφιδικὸς κόσμος ἀγωνιωδῶς παρακολουθεῖ συζήτησιν σταφιδικοῦ. Ἀπελπισία του ἐκ συνεχιζομένης ὑποτιμήσεως τιμῶν σταφίδος, ὅλως ἀντιθέτως πρὸς ὑψωμὸν συναλλάγματος, ἐκορυφώθη ἤδη, μεταβληθεῖσα εἰς ἀπόγνωσιν, λόγῳ πιθανῆς ματαιώσεως μεταφορᾶς πλεονασμάτων δελτίων συγχρόνου περιόδου εἰς προσεχῆ τοιαύτην, λόγῳ ὑπαιτιότητος καὶ συστηματικῆς ἀντιδράσεως ὡρισμένων κοινοβουλευτικῶν παραγόντων, οὐδόλως ἐξυπηρετούσης δίκαιον καὶ συμφέρον παραγωγῶν. Ἡμετέρα Ἕνωσις, πιεζομένη ὑπὸ φωνὴν καὶ ὀργὴν τριῶν χιλιάδων ὅλων παραγωγῶν, συνεταιρισμένων εἰς εἴκοσι συνεταιρισμοὺς Αἰγιαλείας, τῶν ὁποίων ὁλόκληρον σταφιδόκαρπον διαχειρίζεται ἀπὸ κοινοῦ καὶ ἀποκλειστικῶς μόνη ἡμετέρα Ἕνωσις, ὁλικοῦ ποσοῦ 10 ἑκατομμυρίων λιτρῶν, ἀναγκάζεται ὑψώσῃ ἀνάστημα αὐτῆς καὶ ἱκετεύσῃ ὑμᾶς ὅπως, πρὸς μετριασμὸν πόνου καὶ δυστυχίας σταφιδικοῦ κόσμου, θερμῶς συνηγορήσητε ὑπὲρ ἀμέσου μεταφορᾶς ἐν λόγῳ δελτίων, ἄλλως συναισθάνεται καταδίκη του ἔσεται ἀπείρως ἀνατριχιαστικὴ καὶ θέλει τότε βαρέως καταρᾶσθαι πάντα συντελεστὴν τῆς περαιτέρω ἀδίκου καταστροφῆς του. Σταφιδικὴ Τράπεζα Βοστίτσης. Ἕνωσις συνεταιρισμῶν Αἰγιαλείας». Αὐτό, βλέπετε, δὲν εἶναι πλέον τηλεγράφημα, ἀλλὰ ἀφορισμός. Τώρα πῶς τηλεγραφεῖ ἀντιθέτως σήμερον, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω. Ἂς τὸ ἐξηγήσῃ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς.

§179Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἐπειδὴ μὲ ἐπεκαλέσθητε, θὰ ἔχητε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἀκούσητε. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Συνέλευσις, ὅτι ἡ πίεσις, ἂν ἠσκήθη, διότι θέλω νὰ εἶμαι ἀπολύτως εἰλικρινής, ἠσκήθη ἐκ μέρους τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς προτάσεως. Τὸ τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἀναφέρω στέλλεται ἀπὸ τὰς Πάτρας εἰς τὰς 20 τρέχοντος ἀπὸ ἀντιπροσώπους, οἱ ὁποῖοι συνῆλθον εἰς συνέδριον εἰς τὰς Πάτρας, τῶν διαφόρων Ἑνώσεων συνεταιρισμῶν, ἔχω δὲ καὶ σήμερον ἔγγραφον. Ἀκούσατε τί λέγει τὸ τηλεγράφημα, εἰς τὸ ὁποῖον συνυπογράφει καὶ ἡ Τράπεζα Βοστίτσης (ἀναγινώσκει τὸ τηλεγράφημα).

§180Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὡμίλησα, κύριοι, περὶ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης Βοστίτσης, διότι περὶ αὐτῆς ἐγένετο ἡ συζήτησις. Ἄν εἶχον τὸν καιρὸν νὰ ἀνατρέξω, καθὼς καὶ προηγουμένως εἶπον, εἰς τὰ τηλεγραφήματα τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψει, θὰ ἐβλέπετε ἐκεῖ καὶ τὰς ὑπογραφὰς καὶ ἄλλων ἀκόμη. Ἀλλὰ διὰ νὰ δώσω ζωηροτέραν τὴν εἰκόνα τῆς καταστάσεως, θὰ σᾶς δείξω μόνον ἄρθρον τῆς 11ης Μαρτίου, δημοσιευθὲν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Τηλέγραφος» μὲ τὴν ἐπιγραφήν: «Ἡ σωτηρία ἔγκειται εἰς τὴν ἄμεσον καὶ σύγχρονον ἀγορὰν σταφιδοκάρπου καὶ μεταφορὰν δελτίων» καὶ φέρον τὴν ὑπογραφήν: «Ὁ πρόεδρος τῆς Σταφ. Ἑνώσεως Π. Γιαννούλης». Λέγω λοιπόν, κύριοι, ὅτι εἰς τὴν ἀσκουμένην ἀντίδρασιν, ἢ μᾶλλον εἰς τὰ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν διασταυρούμενα τηλεγραφήματα καὶ τὰς ἄλλας παρακλήσεις καὶ παραινέσεις πρὸς Δημόνικον, δὲν πρέπει νὰ δώσωμεν καὶ τόσον πολλὴν προσοχήν, ἀφοῦ κατεδείχθη τοσαύτη ἐπιπολαιότης καὶ ἀφοῦ φαίνεται πλέον καθαρά, ὅτι ἓν μέρος τοῦ ἐμπορίου τὸ ἐμπνέει ἡ ἀνατιμητικὴ κερδοσκοπία, τὸ δὲ ἄλλο μέρος τὸ ἐμπνέει ἡ ὑποτιμητικὴ κερδοσκοπία. Ἡμεῖς πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ἂν αἱ ἀντιδράσεις αὐταὶ πρέπει νὰ ἐπηρεάσουν τὴν κρίσιν ἡμῶν. Θὰ εὕρωμεν τὴν λύσιν, ἂν ἀνατρέξωμεν εἰς τὰς προηγηθείσας σταφιδικὰς περιστάσεις καὶ τὰς κατ’ αὐτὰς ἀσκηθείσας ἀντιδράσεις. Ὅταν ἐπρόκειτο παρὰ τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κατὰ τὸν παρελθόντα Αὔγουστον, διότι καὶ τότε ἡ ὑποτιμητικὴ κερδοσκοπία εἶχεν ἐπιτύχει ὥστε αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος νὰ καταπέσουν, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον τῆς ἐξαγορᾶς τῶν 30 ἑκατομμυρίων, ἡ λυσσῶσα ἀντίδρασις τῶν ὑποτιμητῶν ἐμπόρων ἐχάλασε τὸν κόσμον μὲ τὸν θόρυβον τὸν ὁποῖον ἔκαμε διὰ νὰ μὴ ἐπιτύχῃ τὸ μέτρον ἐκεῖνο. Καὶ ἐρωτῶ τοὺς κυρίους πληρεξουσίους ἐκ τῶν σταφιδικῶν μερῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι ἔχουν ἀξίαν αἱ ἀντιδράσεις αὐταί: Ποία θὰ ἦτο σήμερον ἡ τύχη τοῦ προϊόντος, ἂν ἐπτοούμεθα ἀπὸ τὰς διαμαρτυρίας καὶ τὰ τηλεγραφήματα καὶ τὸν γενόμενον θόρυβον καὶ δὲν ἐλαμβάνομεν τὸ μέτρον τῆς ἀγορᾶς τῶν 30 ἑκατομμυρίων καὶ κατόπιν τῶν 25 ἄλλων ἑκατομμυρίων, ὥστε νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὴν ἀγορὰν ἓν μέγα μέρος τοῦ πλεονάσματος καὶ νὰ ἔχωμεν τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἔχει σήμερον ἡ σταφίς; Πρέπει νὰ εἶναί τις τελείως ἄγευστος τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, ἢ μᾶλλον νὰ μὴ ἔχῃ πιάσει οὔτε στὰ χέρια του ποτὲ τὴν σταφίδα, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι, ἂν δὲν ἐλαμβάνοντο τὰ μέτρα ἐκεῖνα, αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος δὲν ἤθελον κατέλθει κάτω τῶν χιλίων δραχμῶν, ἵνα μὴ εἴπω ὀλιγώτερον. Ὥστε, κύριοι, καὶ εἰς τὴν ἀντίδρασιν αὐτὴν δὲν πρέπει νὰ δώσητε τοιαύτην σημασίαν. Ἀλλά, κύριοι, τὰ μέτρα τὰ ληφθέντα, τῆς ἀγορᾶς τῶν 55 ἑκατομμυρίων σταφιδοκάρπου, προστιθεμένων δηλαδὴ τῶν 30 καὶ τῶν 25 νέων ἑκατομμυρίων, ἅτινα ἡ Συνέλευσις κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ Διατάγματος τοῦ Αὐγούστου ἠγόρασε διὰ λογαριασμὸν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, δὲν ὑπῆρξαν ἀπολύτως ἐπαρκῆ. Ὑπῆρξαν ἀνεπαρκῆ. Διότι καὶ εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ κατόπιν εἰς τὴν Συνέλευσιν αἱ δοθεῖσαι πληροφορίαι περὶ τῆς παραγωγῆς δὲν ἦσαν ἀκριβεῖς. Ὑπελόγιζον κατ’ ἀρχὰς ὅτι ἡ παραγωγὴ θὰ ἀνήρχετο εἰς τὰ 280 ἑκατομμύρια, ἐνῷ αὕτη ὑπερέβη τὰ 320 ἑκατομμύρια. Κατὰ συνέπειαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἔχομεν ἀκόμη πλεονάσματα σταφίδος, τὰ ὁποῖα, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, τὴν μεγαλυτέραν πιθανότητα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν μέχρι τέλους τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους. Ἀλλὰ συγχρόνως, κύριοι, ἐκτὸς αὐτοῦ, ἠνοίξαμεν καὶ ἄλλην πληγήν, μεγαλυτέραν, πυορροοῦσαν τὸν πληθωρισμὸν τῶν δελτίων. Λόγῳ τῆς βραδύτητος τῆς ἰδικῆς μας, τῆς βραδύτητος μετὰ τῆς ὁποίας ἐπελήφθη ἡ Συνέλευσις τῆς ἀγορᾶς τῶν 25 ἑκατομμυρίων σταφιδοκάρπου, οἱ κάτοχοι ἔρριψαν πολὺ προϊὸν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως, τὸ ἔκαμαν παρακράτημα, δηλαδὴ δελτία, καὶ σήμερον ἀνῆλθον ταῦτα ἀπὸ 65 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα ἐχρειάζοντο διὰ τὴν ἐξαγωγήν, εἰς 80 καὶ πλέον ἑκατομμύρια, κατὰ τὰς ἐπισήμους ἀνακοινώσεις. Κατὰ συνέπειαν ἔχομεν καὶ ἄλλην πληγὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ θεραπεύσωμεν. Διότι ἡ κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, τῆς ὁποίας εἰσηγητὴς ὑπῆρξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Τριφυλίας συνάδελφος, καὶ τῆς ὁποίας μέλος ὑπῆρξα καὶ ἐγώ, ἐνῷ ἀπέρριψε τὴν πρότασιν περὶ μεταφορᾶς 15 ἑκατομμυρίων δελτίων...

§181Δ. ΜΑΡΓΕΤΗΣ. Κατ’ ἐντελῶς παράδοξον τρόπον, ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, ἡ ὁποία ἐσχηματίσθη διὰ νὰ κρίνῃ τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν, συνεκροτήθη σχεδὸν ἀπὸ ὅλους ἐκείνους τοὺς κυρίους συναδέλφους τοὺς ὑπογράψαντας αὐτήν, ὥστε κρινόμενοι καὶ κρίνοντες νὰ εἶναι οἱ ἴδιοι.

§182Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑποθέτω τὸ ἐπιχείρημά σας νὰ ἔχῃ μεγάλην ἀξίαν. Δηλῶ ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ὑπῆρξα ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν· ἐν τούτοις ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς δὲν ἀπαγορεύει οὐδαμοῦ, καθ’ ὅσον ἐγὼ τοὐλάχιστον γνωρίζω, εἰς τοὺς ὑπογράψαντας μίαν πρότασιν νὰ εἶναι καὶ μέλη τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶναι ἔγκλημα, ἂν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν σταφιδικῶν μερῶν μετέσχον τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα πέντε ὅλοι πληρεξούσιοι μὴ σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν μετέσχον τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, οἵτινες συνετέλεσαν καὶ οἱ πέντε ὁμοθύμως εἰς τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως, ἐπιτευχθεῖσαν διὰ μιᾶς καὶ μόνης ψήφου;

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι πρέπει νὰ μετέχουν τῶν Ἐπιτροπῶν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἠξεύρουν τὰ ζητήματα.

§184Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς δὲν λέγει τίποτε σχετικόν. Δὲν ἀποκλείει τὴν συμμετοχὴν οὔτε τῶν μὲν οὔτε τῶν δέ. Αἱ Ἐπιτροπαὶ ὅμως σήμερον γίνονται ἀπὸ τοὺς ὑπογράψαντας καὶ μόνον.

§185Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἀκούσατε, κύριοι, τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν (ἀναγινώσκει): Ἐκ τούτων ὅλων τρεῖς μόνον, οἱ κύριοι Φακῆς, Καλαντζόπουλος καὶ Μεϊντάνης, ὑπῆρξαν μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς. Δηλαδὴ ἀπὸ τὰ 30 μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς 3 ἦσαν μόνον ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν.

§186Δ. ΜΑΡΓΕΤΗΣ. Ὑπάρχει καὶ δευτέρα πρότασις.

§187Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ αὐτὴν ἔχω εἰς χεῖράς μου. Ἔλεγον λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἥτις ἀπέρριψε τὴν πρότασιν τῆς μεταφορᾶς τῶν 15 ἑκατομμυρίων, κατέληξεν εἰς μίαν ἄλλην ἀπόφασιν, μὴ προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς νομοσχεδίου, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ἐκθύμως προσεχώρησα, εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀγορᾶς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως 15 ἑκατομμυρίων σταφίδος πρὸς 2,500 δραχμὰς εἰς τὸ τέλος τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους. Κατὰ συνέπειαν, ἡ κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, διὰ παμψηφίας σχεδόν, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, διότι προσεχωρήσαμεν καὶ ἡμεῖς οἱ ἄλλοι, ἀνεγνώρισεν ὅτι ὑπάρχει ἀκόμη σταφιδικὴ πληγὴ διὰ τὸ τρέχον ἔτος, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐπουλώσῃ. Ἐντεῦθεν ὑποστηρίζω ἐνταῦθα καὶ ἐγὼ ὅτι πρέπει νὰ ἀγορασθῇ ἀναντιρρήτως, κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον ὑπεδείξαμεν εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ποσότης αὐτουσίου σταφιδοκάρπου ὑπερβαίνουσα τὰ 15 ἑκατομμύρια, διότι τοῦτο εἶναι ἐπιβεβλημένον ἐκ τῶν περιστάσεων. Ἄνευ αὐτοῦ, αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος θὰ ἐξακολουθήσουν τὸν κατήφορον τὸν ὑποτιμητικόν, ἐπὶ ἀνεπανόρθωτῳ ζημίᾳ τῶν δυστυχούντων παραγωγῶν. Ἀλλὰ συγχρόνως νομίζω ὅτι καὶ τὰ πλεονάσματα τῶν ὑπαρχόντων δελτίων ἀποτελοῦν καὶ αὐτὰ πληγὴν ἐπίσης πυορροοῦσαν, ὅπως εἶπον, καὶ ἔχουσαν ἀνάγκην θεραπείας. Διότι, ὅπως ὑπεστηρίχθη καὶ ἐνταῦθα ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, τοὺς ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ παραγωγὴ δὲν ἔχει νὰ ζημιωθῇ ἐκ τῆς λήψεως τοῦ μέτρου τούτου, ἀλλὰ θὰ ὠφεληθῇ τοὐναντίον, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξε προχθὲς ὁ κ. Λουπινᾶς, ὅτι δῆθεν ἡ μέλλουσα ἐσοδεία θὰ ἐπιβαρυνθῇ διὰ τῆς μεταφορᾶς τῶν δελτίων κατὰ 200 δραχμὰς ἢ 300 κατὰ χιλιόλιτρον, νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές. Καὶ διὰ νὰ πεισθῆτε, κύριοι πληρεξούσιοι, ὅτι τοῦτο στερεῖται πάσης πραγματικῆς βάσεως, πρέπει νὰ μάθητε ὅτι, εἴτε λάβωμεν τὸ μέτρον τῆς μεταφορᾶς εἴτε ὄχι, τὰ πλεονάζοντα δελτία θὰ μεταφερθῶσι μόνα των εἰς τὴν μέλλουσαν ἐσοδείαν.

§188Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέπετε; Διατί θὰ μεταφερθοῦν μόνον αὐτά; Σᾶς παρακαλῶ, ἔχομεν νόμον ὁ ὁποῖος ὁρίζει ὅτι τὰ δελτία μιᾶς ἐσοδείας σταφιδικῆς ἰσχύουσι μέχρι τέλους τῆς σταφιδικῆς ἐσοδείας καὶ ἐπὶ πλέον μέχρι τῆς 10ης Δεκεμβρίου τοῦ ἑπομένου ἔτους. Τὰ δελτία αὐτὰ θὰ γίνουν ὅταν θὰ γίνῃ σταφίς, ἡ ὁποία ρίπτεται εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως, δηλαδὴ θὰ δοθῇ ἡ ἀξία τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύουν τὰ δελτία, ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνει ἡ σταφὶς ἡ παραδιδομένη πρὸς βιομηχανικὴν ἐργασίαν.

§189Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὄχι, κ. συνάδελφε, πρὸς δραχμὰς 115.

§190Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Αὐτὸ θὰ ἦτο σκληρὸν καὶ ἄδικον. Τότε ἐπληρώνοντο πρὸς δραχ. 115.

§191Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὁ νόμος τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθητε αὐτὸ λέγει· ὅτι πρὸς 115 δραχμάς. Σᾶς κάμνω δὲ τὴν δήλωσιν ὅτι αὐτὸ τὸ μέτρον ἀπὸ σειρᾶς ἐτῶν δὲν ἐφηρμόσθη. Δυστυχῶς δέ, ὑποθέτω, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν οὐδεμία Κυβέρνησις νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ.

§192Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Εἶμαι καὶ ἐγὼ τῆς γνώμης ὅτι πρέπει νὰ μεταφερθοῦν· μάλιστα ἐδήλωσα ὅτι ἡ μεταφορὰ αὐτῶν ἀποτελεῖ μίαν σπουδαιοτάτην παραχώρησιν ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας πρὸς τοὺς κατόχους τῶν δελτίων, διότι θὰ ἔχωσιν ὁλόκληρον τὸ στάδιον εἰς τὴν διάθεσίν των ὅπως κερδοσκοπήσουν καὶ βελτιωθῇ ἡ θέσις τῆς σταφίδος, ἡ ὁποία ὡρισμένως θὰ βελτιωθῇ.

§193Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἀφοῦ λέγετε ὅτι αὐτομάτως τὰ δελτία θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν νέαν παραγωγήν, τότε δὲν θὰ ἦτο ἴσως μεγάλη ἡ διαφορά, ἂν ἠγοράζοντο, ἀντὶ 2,500, τρεῖς ἢ καὶ τέσσαρες χιλιάδες ἀκόμη. Κάποιος βεβαίως θὰ ὑποστῇ τὴν ζημίαν.

§194Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Προλαμβάνετε τὴν σκέψιν μου· ἐπ’ αὐτοῦ εἶχον ἀρχίσει νὰ ὁμιλῶ, λέγων ὅτι ἡ διαφορὰ εἶναι περὶ τὴν τιμήν. Λέγω λοιπὸν ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς χωρίζει εἶναι ἡ τιμὴ τῶν δελτίων, ἡ τιμὴ δηλαδὴ μὲ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ μεταφερθοῦν τὰ δελτία. Τοῦτο εἶναι τὸ ἐπίμαχον ζήτημα μετὰ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ γεγονότος ὅτι οὕτως ἢ ἄλλως θὰ μεταφερθοῦν τὰ δελτία. Κατὰ τὰς γενομένας συνεδριάσεις τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, ἡ ἄποψις αὐτή, τὴν ὁποίαν πολὺ ὀρθῶς ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λακεδαίμονος κ. συνάδελφος, ἐξητάσθη ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα, τότε δὲ καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατεψήφισαν τὸ μέτρον τῆς μεταφορᾶς δὲν ἔφεραν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν εἰς τὰ πορίσματα τὰ ἐξαχθέντα ἐκ τῆς γενομένης συζητήσεως. Κατὰ τὰ πορίσματα ταῦτα, διεπιστώθη κατὰ τὸν πλέον ἀναντίρρητον τρόπον ὅτι καὶ εἰς ἣν περίπτωσιν ἡ παραγωγὴ τῆς ἐλευσομένης ἐσοδείας θὰ ἦτο μεγάλη, καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ μεταφορὰ τῶν δελτίων εἰς τὴν νέαν ἐσοδείαν πρὸς 2,500 δὲν θὰ ἐπεβάρυνε τὴν σταφιδοπαραγωγὴν παρὰ πρὸς 30– 40 ἢ τὸ πολὺ 50 δραχμάς, ἀναλόγως τῆς διακυμάνσεως τῆς παραγωγῆς τῆς μελλούσης ἐσοδείας. Πιθανὸν ὅμως νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ καὶ καθόλου. Ἐὰν δὲ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας, κ. συνάδελφε ἐκ Λακεδαίμονος, ὅτι ἡ πλειονοψηφία τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπεβίβασε τὴν τιμὴν τῶν δελτίων ἀπὸ 2,500 εἰς 2,200, ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς παραγωγῆς ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἦτο ἐλαχίστη πλέον, κάτω τῶν 30 δραχμῶν. Ἂν δὲ ληφθῇ ἐπὶ πλέον ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία ἀντέσχεν εἰς μίαν φορολογίαν 600 δραχμῶν κατὰ χιλιόλιτρον, ἡ ὁποία δὲν θὰ ὑφίσταται διὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν...

§195Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέπετε; Ἐπιβαρύνομεν τὴν σταφίδα κατὰ 600 δραχμάς· πρὸς ποῖον σκοπόν:

§196Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διὰ νὰ ἀγοράσωμεν τὰ πλεονάσματα. Σήμερον μᾶς λέγετε· θὰ ἐπιβαρύνωμεν τὴν σταφιδοπαραγωγὴν μὲ 30–40 δραχμάς· ἀλλὰ ποίαν σημασίαν ἔχει ἡ τοιαύτη τυχὸν μικρὰ ἐπιβάρυνσις ἀπέναντι τῆς κολοσσιαίας ὠφελείας τὴν ὁποίαν θὰ προσπορισθοῦν οἱ παραγωγοὶ ἐκ τῆς ὑψώσεως τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος;

§197Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Τουτέστι μὲ 10 ἑκατομμύρια δραχ. ἐν συνόλῳ, διὰ νὰ δώσωμεν ὑπερτίμησιν εἰς τὰ δελτία, ἡ ὁποία ὑπερτίμησις εἶναι προωρισμένη νὰ φέρῃ ὑποτίμησιν εἰς τὴν σταφίδα. Πληρώσατε 10 ἑκατομμύρια σταφίδα διὰ νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τῶν δελτίων.

§198Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Κεφαλληνίας ὑπεστήριξεν ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἡ μέλλουσα νὰ ἐπέλθῃ ὑπερτίμησις τῶν δελτίων θὰ συνεπιφέρῃ καὶ τὴν ὑποτίμησιν τῆς σταφίδος. Περίεργον. Παρ’ ὅλα τὰ δεδομένα καὶ τοὺς φυσικοὺς καὶ ψυχολογικοὺς λόγους ὁ κ. συνάδελφος ὑποστηρίζει ὅτι ἡ σταφὶς δὲν θὰ ὑπερτιμηθῇ, ἀλλὰ καὶ θὰ ὑποτιμηθῇ. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. συνάδελφον, διατί ἡ σταφὶς μετὰ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ μέτρου τούτου ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἔπεσε κατὰ 300 δραχμὰς τὸ χιλιόλιτρον;

§199Β. ΑΛΕΒΙΖΑΤΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας κατὰ τὰς ὁποίας ἀπερρίφθη ὑπὸ τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ μέτρον, ἐπῆλθεν εἰς κλονισμός, ὁ ὁποῖος ὅμως ἦτο ἀπολύτως τεχνικός, ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι ἡ σημερινὴ θέσις τῆς σταφίδος. Σήμερον ἡ σταφὶς ὑπερετιμήθη κατὰ πολύ. Δύναμαι νὰ σᾶς φέρω τὰ ἐπίσημα δελτία, ἀπὸ τὰ ὁποῖα φαίνεται ὅτι αἱ σημεριναὶ τιμαὶ τῆς σταφίδος ἔφθασαν εἰς τὸ ὅριον τῶν 2,500 δραχμῶν.

§200Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πλανᾶσθε· αἱ σταφίδες εἶναι τελείως ἀζήτητοι. Ἐγώ, κύριοι, φρονῶ ἀδιστάκτως ὅτι ἡ ὑπερτίμησις τῶν δελτίων θὰ συνεπιφέρῃ κατ’ ἀνάγκην καὶ τὴν ὑπερτίμησιν τῆς σταφίδος, νομίζομεν μάλιστα ὅτι καὶ διὰ λόγους φυσικοὺς καὶ ἕνεκα τῆς ἐφετεινῆς ἀνομβρίας καὶ τῆς ἄλλης καιρικῆς καταστάσεως πᾶσα πιθανότης ὑπάρχει ὅτι ἡ ἐσοδεία τῆς σταφίδος δὲν θὰ εἶναι τόσον μεγάλη, διότι, ὡς γνωρίζετε, διὰ τὴν σταφίδα δὲν ἔχομεν συχνὰ τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς εὐφορίας τῆς Αἰγύπτου. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει λοιπόν, ἐὰν ἡ παραγωγὴ εἶναι μικρά, ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτῆς θὰ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω, σκιώδης, ἔχουσα ὡς ἀντίκρυσμα τὴν ἐκ τῆς ὑψώσεως τῶν τιμῶν σημαντικὴν ὠφέλειαν τῶν παραγωγῶν. Ἀλλ’ ἐγὼ δὲν ὑπεστήριξα τὴν μεταφορὰν τῶν δελτίων μόνον· ἐγὼ ὑπεστήριξα ὅτι πρέπει πρὸ παντὸς νὰ ἀγορασθῇ αὐτούσιος σταφιδόκαρπος, εἰς ποσότητα ὑπερβαίνουσαν τὰ 15 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ καὶ ἀνάλογος ποσότης δελτίων, διὰ νὰ κλείσωμεν τὴν πυορροοῦσαν ταύτην πληγήν, ἡ ὁποία θὰ ἀνοίξῃ μετὰ ἕνα μῆνα πάλιν, ἂν δὲν τὴν θεραπεύσωμεν ἤδη ῥιζικῶς. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ συστήσω, εἶναι ὅτι εἴτε ἀγορὰ αὐτουσίου σταφιδοκάρπου πρόκειται νὰ γίνῃ, εἴτε μεταφορὰ δελτίων, εἴτε, ὅπως ὑποστηρίζω ἐγώ, καὶ τὰ δύο μαζί, τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ ἀμέσως καὶ ἄνευ χρονοτριβῆς, διότι πρέπει νὰ ληφθοῦν ἀμέσως τὰ μέτρα ταῦτα τῆς ἀγορᾶς, εἴτε τὸ ἓν εἴτε τὸ ἄλλο, εἴτε καὶ τὰ δύο μαζί, διὰ νὰ ἀποσοβήσωμεν τὸν ὄλεθρον τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ὁ ὁποῖος ἀπὸ μηνῶν καταμαστίζει αὐτούς. Τὴν γνώμην μου ταύτην εἶχον καθῆκον νὰ εἴπω μετὰ θάρρους καὶ εἰλικρινείας, ὑπεραμυνόμενος καὶ ὑπερασπίζων ὡς ἐγὼ νομίζω καλύτερον τὰ συμφέροντα τῶν συμπολιτῶν μου παραγωγῶν, τῶν ὁποίων καὶ μόνον εἶμαι ἀντιπρόσωπος. Τιμῶ τὸ ἐμπόριον ὡς παράγοντα οἰκονομικὸν καὶ ὡς συντελοῦν εἰς τὴν ἐξύψωσιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ μὲ τοὺς κερδοσκόπους ἐγὼ δὲν εἶχον ποτὲ οὐδεμίαν σχέσιν, εἰς οἱανδήποτε κατηγορίαν καὶ ἂν εὑρίσκωνται. Ἐκφέρω τὴν γνώμην μου ἐλευθέρως, ὡς τὴν αἰσθάνομαι, μὲ ἥσυχον τὴν συνείδησιν καὶ ἀδιαφορῶν ἀπολύτως ἂν θὰ δυσαρεστηθῶσι τινὲς ἢ πολλοί, διότι πρεσβεύω ὅτι ἐκεῖνοι οἵτινες ἔχουν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἡγῶνται πρέπει νὰ εἶναι ἀνώτεροι τοιούτων φόβων. Περατῶν τὴν ὁμιλίαν μου, κύριοι πληρεξούσιοι, ἐφιστῶ καὶ πάλιν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἄκρας σοβαρότητος τοῦ ζητήματος, ἀπαιτοῦντος ἄμεσον λύσιν ἄνευ ἄλλων ταλαντεύσεων καὶ δισταγμῶν ὀλεθρίων. Μόνον οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν σταφιδοπαραγωγῶν δύνανται νὰ ὑπολογίσωσι τί περιμένει τὴν σταφίδα, ἂν ἡ ἐκκρεμότης αὕτη ἐξακολουθήσῃ ἕνα μῆνα ἀκόμη, ὅταν θὰ ἀρχίσουν παρὰ τῶν κερδοσκόπων αἱ προπωλήσεις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ εὕρωσι τὰ μὲν δελτία ἐξηυτελισμένα, μεγάλα δὲ ἀποθέματα σταφίδος εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς Ἀγγλίας καὶ ἐνταῦθα: Ἡ καταστροφή. Ἡ καταστροφὴ ὅλων, καὶ κτηματιῶν καὶ ἐμπόρων.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Συνέλευσις νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ;

§202ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς τὸ ἐχωνεύσαμεν καὶ τὸ κατέχομεν τὸ ζήτημα· θὰ ἦτο καλὸν νὰ ἀκούσωμεν καὶ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως.

§203Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὑπάρχουν ἄλλοι ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν;

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§205Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Νὰ ψηφίσωμεν μερικὰ νομοσχέδια ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνεχώρησαν πολλοὶ πληρεξούσιοι. Αὔριον θὰ ἔχωμεν συντακτικὴν ἐργασίαν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 4.30′ μ. μ. τῆς αὔριον. (Ὥρα 8.55′ μ. μ.)