1925.02.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 149

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 1925.

Προεδρία Κ. Ρακτιβάν

(Ὥρα 5.50′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. (Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν, παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§4Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Προχθὲς ἐκ μιᾶς φράσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐδημιουργήθη παρεξήγησίς τις, ἡ ὁποία ἐξηνάγκασε τὸν καλὸν συνάδελφον κ. Βουδούρην νὰ ὑποβάλῃ ἀπὸ καθαρᾶς φιλοτιμίας τὴν παραίτησίν του. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τὰς δοθείσας ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. συνάδελφος ἀνεκάλεσε τὴν παραίτησίν του. Αὐτὸ δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνάκλησις τῆς παραιτήσεως δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά, διότι τοιαύτη δὲν ἐγένετο.

§6Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἡ ἐντύπωσίς μου, ὑποθέτω δὲ καὶ ὅλης τῆς Συνελεύσεως ἡ ἐντύπωσις, εἶναι ὅτι ἡ ὑποβληθεῖσα παραίτησις δὲν ἐγένετο δεκτή.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἐπρόκειτο νὰ προσθέσω. Εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ὁ κ. Πρόεδρος ἀνακοινοῖ ἐπιστολὴν τοῦ πληρεξουσίου κ. Βουδούρη δηλοῦντος ὅτι παραιτεῖται τοῦ ἀξιώματος τοῦ πληρεξουσίου. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Α. Μιχαλακόπουλος λέγει ὅτι καθῆκον ἔχομεν νὰ ἀποκρούσωμεν τὴν παραίτησιν, ἣν ἐν στιγμῇ ὀξύτητος ὑπέβαλεν ὁ κ. Βουδούρης. Ὁ κ. Π. Καρασεβδᾶς ἀντιθέτως τονίζει ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ παραίτησις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκβιάζηται ἡ Συνέλευσις διὰ τοιούτων πράξεων. Ἀναβαλλομένης, προτάσει τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, τῆς ἐπὶ τῆς παραιτήσεως τοῦ κ. Βουδούρη συζητήσεως κλπ.».

§8Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ποία εἶναι ἡ ἀντίληψίς σας, κύριε Πρόεδρε;

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅτι ὑπεβλήθη ἡ παραίτησις, ὅτι ἀνεκοινώθη αὕτη εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς συνέστησε νὰ μὴ γίνῃ αὕτη δεκτή, ὅτι ὁ κ. Καρασεβδᾶς συνέστησε νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ὅτι προτάσει τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἀνεβλήθη ἡ ἐπ’ αὐτῆς συζήτησις.

§10Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπεῖγον ζήτημα παραιτήσεως τοῦ κ. Βουδούρη δὲν ὑπάρχει καὶ τοῦτο ἤθελον νὰ δηλωθῇ.

§11Α. ΜΠΙΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν ὁ κ. Βουδούρης, παρακληθεὶς ἀπὸ ἄλλους πληρεξουσίους νὰ ὀνομάσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει φάρμακα ἀνέφερε διάφορα ὀνόματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἕνα Περάκην. Παρετήρησα ὅμως ὅτι αἱ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι εἶχον λάβει τὰ πρακτικά, εἶχον ἀλλοιώσει τὸ ὄνομα καὶ ἡ μὲν «Πολιτεία» ἀνέφερε «Μπιράκης», ἄλλαι δὲ ἐφημερίδες «Μπεράκης». Δὲν ἠξεύρω ἂν ἐσκανδαλίσθησάν τινες ἐκ τῆς ἀναγραφῆς ἠλλοιωμένου οὕτω τοῦ ὀνόματος, ἀλλ’ ἐγὼ ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ μεταβῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἵνα λάβω πληροφορίας καὶ ἐκεῖ ἔμαθον ὅτι ὁ λαβὼν τὰ φάρμακα ὀνομάζεται Περάκης, παραγγελιοδόχος ἐν Πειραιεῖ. Ἐνόμισα ὅτι ὤφειλα νὰ δηλώσω ὅτι μὲ τὸ πρόσωπον αὐτὸ δὲν μὲ συνδέει οὔτε συγγένεια οὔτε ἁπλῆ γνωριμία.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ ἔχουσι καλῶς.

§13Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐν τοῖς πρακτικοῖς καὶ ἐν σελίδι 11, ὅπου ἔχει καταχωρισθῆ τὸ ψήφισμα «περὶ παρατάσεως τοῦ παλαιοῦ δασμολογίου κλπ.», δέον τὸ «δίμηνον» νὰ μεταβληθῇ εἰς «τρίμηνον» καὶ ἡ χρονολογία «1ῃ Μαΐου 1925» νὰ γίνῃ «1ῃ Ἰουνίου 1925», διότι οὕτως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ψήφισμα. Ἑπομένως κατὰ ταῦτα εἶναι διορθωτέα τὰ πρακτικά.

§14Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Παρακαλῶ ὅπως ἐν τῷ στίχῳ 1ῳ τῆς 2ας παραγράφου τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐξομοιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τῆς ἀνταλλαγῆς κλπ.» ἡ φράσις «τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἐδαφίου 1» διορθωθῇ εἰς «τῆς παραγράφου 4 τῶν ἐδαφίων 1 καὶ 2», εἰς δὲ τὸ τέλος τῆς παραγράφου ταύτης καὶ μετὰ τὰς λέξεις «τὰς θέσεις ταύτας» δέον νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «ἐφόσον κέκτηνται τὰ πρὸς προαγωγὴν προσόντα».

§15Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Δικαιολογῶν χθὲς τὴν ψῆφόν μου εἶπον ὅτι θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῆς προτάσεως ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ ὅτι ἐπιφυλάσσομαι ὡς πρὸς τὴν γνώμην μου ἂν πρέπει νὰ γίνῃ ἔλεγχος τῶν πραχθέντων ὑπὸ τῶν διαφόρων Ὑπηρεσιῶν. Προσέθεσα μάλιστα ὅτι συμφωνῶ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Καφαντάρη ὅτι πρέπει νὰ ἐξελεγχθῇ καὶ ὅλη ἡ διαχείρισις τῶν κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν ἀπὸ τοῦ 1915 καὶ ἐντεῦθεν, ἵνα ἐξυγιασθῇ καὶ ὁ Τόπος καὶ ἡ κοινωνία.

§16Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀφομοιώσεως τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων ἐπὶ τῆς ἀνταλλαγῆς ὥριζε ρητῶς ὅτι εἶχεν ἀναδρομικὴν δύναμιν ἀπὸ 1ης Αὐγούστου, ὅπως ἔγινε καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους, ἐξωδίκως ὅμως μανθάνω ὅτι κατὰ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ ἐτέθη ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ διόρθωσις εἰς τὰ πρακτικά.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται ὡς διωρθώθησαν. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Συνέλευσιν τὰ ἑξῆς: — Οἱ στρατεύσιμοι μαθηταὶ τῆς Ἱερατικῆς Σχολῆς Λαμίας παρακαλοῦσιν ὅπως τοῖς δοθῇ ἀναστολὴ προσελεύσεως μέχρι πέρατος τῶν σπουδῶν των. — Οἱ ἔφεδροι Μικρᾶς Ἀσίας καὶ Θράκης, τμήματος Καρατζόβας, ἐκφράζουσι τὸν ἀποτροπιασμόν των δι’ ἐνεργείας ἀτόμων ἐμφανιζομένων ὡς κομμουνιστῶν. — Ὁ Γεωργοκτηματικὸς Συνεταιρισμὸς διαμαρτύρεται κατὰ τῆς ἀποφάσεως περὶ μὴ ἐξαγορᾶς δελτίων παρακρατήσεως σταφίδος. — Ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις Ἀρκαδίας αἰτεῖται ὅπως καθιερωθῇ ἡ ἀναλογικὴ ψηφοφορία. — Ὁ Ἐμπορικὸς καὶ Δικηγορικὸς Σύλλογος Ναυπλίου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην μετάθεσιν τῆς ἕδρας τοῦ Ἐφετείου Ναυπλίου εἰς Τρίπολιν. — Ἡ Ἕνωσις ἐνοικιαστῶν Καρδίτσης διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου. — Ἡ ἰσραηλιτικὴ κοινότης Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ἰσχυρισμοῦ τοῦ πληρεξουσίου Τρικκάλων κ. Καραλῆ, προσπαθοῦντος νὰ ἀποδώσῃ τὰς εὐθύνας τῶν γεγονότων τῶν Τρικκάλων εἰς Ἰσραηλίτας. — Τὸ Ἐπαγγελματικὸν Κέντρον Κερκύρας παρακαλεῖ ὅπως ἀποτελέσῃ ἴδιον Ἐπιμελητήριον. — Οἱ καπνεργάται Ξάνθης διαμαρτύρονται διὰ τὴν προκλητικὴν στάσιν τῶν καπνεμπόρων. — Ὁ λαὸς Μακρυνείας παρακαλεῖ ὅπως ἐλαττωθῇ ὁ φόρος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. — Οἱ παραγωγοὶ γεωργικῶν προϊόντων ἐπαρχιῶν Βόλου– Ἁλμυροῦ ζητοῦσι τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ φόρου τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς διὰ τοῦ ἄλλοτε ἰσχύοντος ἐπὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν φόρου. — Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῶν ἐργατῶν Τελωνείου Πειραιῶς αἰτεῖται τὴν τοποθέτησιν τῶν ἐφέδρων εἰς τὸ Τελωνεῖον. — Ὁ ἐμποροϋπαλληλικὸς κόσμος Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς κυριακῆς ἀναπαύσεως. — Διάφοροι ἐπαγγελματικαὶ Ὀργανώσεις διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου. — Ὁ Γενικὸς Διοικητὴς Θράκης παρακαλεῖ τὴν Συνέλευσιν ὅπως θεσπίσῃ ἴσην καὶ ὁμοίαν διάρκειαν ὑπηρεσίας δι’ ὅλον τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐκεῖ Ἐφετείου. — Ὁ Ἀριστείδης Ἱεραπετριτάκης, τέως ἀντισυνταγματάρχης, αἰτεῖται τὴν ἀνάκλησιν καὶ προαγωγήν του. — Ὁ Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Κυδωνιῶν κλπ. ἐξ ἀφορμῆς κατηγοριῶν διὰ τὴν μὴ ἐνέργειαν ὑπὲρ σωτηρίας τῶν κατακρατηθέντων ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ παρακαλεῖ τὴν Συνέλευσιν ὅπως εὕρῃ τρόπον ἀποτελεσματικόν. — Ὁ Μητροπολίτης Κυδωνιῶν Εὐγένιος παρακαλεῖ ὅπως αὐξηθῇ ἡ ἐπιχορήγησις τῶν προσφύγων Μητροπολιτῶν. — Ὁ Ἀλληλοβοηθητικὸς Σύλλογος τῶν κατόχων περιπτέρων καπνοπωλῶν ὑποβάλλει ὑπόμνημα περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου. — Ἡ Καπνεργατικὴ Ὁμοσπονδία τῆς Ἑλλάδος ζητεῖ τὴν κατάπαυσιν τῶν διωγμῶν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. — Ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις Μακεδονίας ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ δημοκρατικοῦ μανιφέστου ἀξιοῖ τὴν ταχεῖαν καθιέρωσιν πλήρους καὶ πραγματικῆς ἀποκεντρώσεως καὶ αὐτοδιοικήσεως. — Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Στρατολογίας τοῦ κατὰ γῆν Στρατοῦ». — Οἱ πληρεξούσιοι κ.κ. Θ. Πάγκαλος, Γ. Κατσιμπίρης, Χ. Σακελλαρίδης κλπ. ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν παθόντων καταστηματαρχῶν κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 1ης Νοεμβρίου 1920». — Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς κ. Α. Ὀρφανίδης ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. Ν. Διατάγματος περὶ συστάσεως Ἰατρικῶν Συλλόγων ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἀπὸ 10 Δ)βρίου 1923 Ν. Δ. καὶ 2) περὶ καταρτισμοῦ μητρώων τῶν καθ’ ἅπαν τὸ Κράτος ἰατρῶν, ὀδοντίατρων, κτηνιάτρων καὶ μαιῶν». — Ὁ πληρεξούσιος κ. Α. Κωνσταντινίδης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μονιμοποιήσεως τῶν προσωρινῶν ἐπιθεωρητῶν Θράκης». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν....

§18Π. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τίνος θέματος;

§20Π. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ. Ἡ δημοσίευσις τοῦ Διατάγματος περὶ τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης προεκάλεσεν ἀνησυχίαν μεγάλην εἰς τὴν κοινωνίαν.

§21ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Εὐγνωμοσύνην.

§22Π. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Σήμερον ἀνεγνώσαμεν καὶ δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ ἂν κατὰ τὴν διεξαχθησομένην συζήτησιν θὰ ἐμμείνῃ εἰς τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ὑποστηρίζει ἢ ἂν θὰ ἐπιτρέψῃ ἐλευθερίαν συζητήσεως καὶ ἐλευθερίαν γνώμης εἰς τοὺς ἀκολουθοῦντας αὐτὴν κ.κ. πληρεξουσίους. Τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν ὀφείλω νὰ ἀπευθύνω, κύριε Πρόεδρε, καὶ περιμένω μίαν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν· ὄχι τώρα.

§24Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὴν Τετάρτην θὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ ἀναπτυχθῶσιν ὅλαι αἱ γνῶμαι καὶ τότε θὰ ἀκούσητε καὶ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως.

§25Σ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν Ξάνθῃ ἐπίκεινται αἱματηρὰ γεγονότα....

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐπικειμένων γεγονότων δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Ἂν θέλητε νὰ ζητήσητε καμμίαν πληροφορίαν, σᾶς ἐπιτρέπω νὰ ἐρωτήσητε.

§27Σ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Ἔλαβον χώραν αἱματηρὰ γεγονότα, ἐπίκεινται δὲ χειρότερα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίζῃ ἡ Συνέλευσις ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ προληφθῶσι τὰ αἱματηρὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα θὰ λάβωσι χώραν ἀσφαλῶς καὶ θὰ εἶναι ἀνάλογα πρὸς τὰ λαβόντα χώραν ἐν Καβάλλᾳ.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε πληρεξούσιε, αὐτὸ εἶναι ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως. Δὲν ἠμπορῶ νὰ εἰσαγάγω ἐπερώτησιν δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου. Ἂν θέλητε νὰ σᾶς δώσῃ πληροφορίας ἡ Κυβέρνησις....

§29Σ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν σύστασιν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπ’ αὐτὸν τὸν τύπον εἶναι καθαρὰ ἐπερώτησις. Δὲν δύναμαι νὰ ἐπιτρέψω.

§31Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν περασμένον Ἰούλιον ὑπεβλήθη ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Ἀραβαντινὸν σχέδιον νόμου «περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν». Κατὰ τὴν εἰσήγησίν του ὁ ἀξιότιμος τότε Ὑπουργὸς παρεκάλεσε τὴν Συνέλευσιν νὰ συστήσῃ Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μετέχουν, εἰ δυνατόν, καὶ ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων καὶ ἡ ὁποία νὰ ἐπεξεργασθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη τὴν πρότασιν τοῦ τότε κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ δὲν εἶδον νὰ συσταθῇ ἡ Ἐπιτροπή. Δὲν γνωρίζω ἂν ἡ Κυβέρνησις υἱοθετεῖ τὸ νομοσχέδιον. Ἂν δὲν τὸ υἱοθετῇ, θὰ τὸ υἱοθετήσωμεν ἡμεῖς. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ ἀπόφασις αὕτη τῆς Συνελεύσεως καὶ νὰ συσταθῇ μία πολυμελὴς Ἐπιτροπὴ ὅπως ἐξετάσῃ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ εἶναι ἡ Συνέλευσις ὥριμος νὰ τὸ συζητήσῃ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν ὑπάρχῃ τοιαύτη ἐντολὴ καὶ δὲν ἐξετελέσθη, θὰ ἐκτελεσθῇ.

§33Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἐξετελέσθη.

§34Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Καὶ ἂν δὲν ὑπάρχῃ ἀπόφασις, οὐδεμίαν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα ἀπὸ Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§35Σ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ γεγονότος ὅτι εἰς τὴν Καβάλλαν ἀπό τινος χρόνου ὁ περιβόητος Ἐφέσιος, ἀπατεὼν....

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὸ κάμητε δι’ ἐπερωτήσεως. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι ἡ κατάλληλος ὥρα.

§37Σ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῶσι μέτρα πρὸς πρόληψιν τῶν γεγονότων.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Συντακτικῆς καὶ Νομοθετικῆς Ἐργασίας Συζήτησις ἐπὶ τοῦ Συντάγματος.

§39Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα εἶπον ὅτι ἀπὸ τῆς Δευτέρας θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις ὅπως προηγῆται ἐπί τινα ὥραν νομοθετικὴ ἐργασία. Τοῦτο ἐγένετο δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἀντελήφθην ἐσφαλμένως. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου αʹ) «περὶ ἀνακλήσεως τῆς γενομένης δημοσιεύσεως ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθμὸν 168 τῆς 23ης Ἰουλίου 1924 φύλλῳ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως δῆθεν νόμου ὑπ’ ἀριθ. 3109 ὑπὸ τὸν τίτλον «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Ν. Δ. τῆς 23 Ἀπριλίου 1924 περὶ ἀμνηστίας, ἀναστολῆς ποινῶν, παραγραφῆς ἀδικημάτων κλπ.» καὶ βʹ) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. τῆς 23 Ἀπριλίου 1924». Ὁ κ. Ἀβραὰμ ἔχει τὸν λόγον.

§41Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἐγὼ ὡμίλησα καὶ ὑπέβαλα τροπολογίαν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κούνδουρος ἔχει τὸν λόγον.

§43Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ σχέδιον νόμου ἔχει δύο βάσεις. Ἡ μία ἀφορᾷ τὴν ἀκύρωσιν νόμου τινὸς δι’ ὡρισμένην ἔλλειψιν τὴν ὁποίαν παρετήρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἡ δ’ ἄλλη ἀφορᾷ τροπολογίας τὰς ὁποίας τονίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἴτε ἄλλοι συνάδελφοι ὑπέβαλον εἰς τὸν κρατοῦντα νόμον «περὶ μέτρων ἐπιεικείας κατὰ τὴν καταδίκην». Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον κεφάλαιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ νομοθέτημα δὲν θέλω νὰ γίνω δυσάρεστος εἰς τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὰς τροπολογίας. Δὲν ἔχω εἰδικὰς περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι μὲ ἐνδιαφέρουν καὶ ἑπομένως ἐπαφίεμαι εἰς τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν κύρωσιν τοῦ νόμου, εἶπον καὶ ἄλλοτε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅτι, ἂν καθιερώσῃ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀκυρώσεως τῶν νόμων, τοποθετεῖ δυναμίτιδα κατὰ τοῦ κρατοῦντος κοινοβουλευτικοῦ καθεστῶτος. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν ἰδέαν ὅτι παρεμπίπτουσι λάθη εἰς τὸν καταρτισμὸν τῶν διαφόρων νομοθετημάτων, ὑπεστήριξα δὲ τὴν γνώμην αὐτὴν ἀπὸ πεποιθήσεως καὶ τὴν ἀπέδειξα διὰ μιᾶς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἀνέφερα περιστατικὰ συμπληρώσεως νόμου τινὸς ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὴν διατίμησιν τῆς προικὸς οὐχὶ κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἐπικυρώσεως ἀλλὰ μετὰ τὴν γενομένην δημοσίευσιν ἐν τῇ ἐπισήμῳ Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀρκετὰ ἐκτενὴς ἡ ἔκθεσις τῆς τροπολογίας, ὥστε καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ δυνηθῶσι νὰ ἐκτιμήσωσιν αὐτὴν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ δυνηθῇ, ἂν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀνακλήσεως τῆς δημοσιεύσεως τῶν νόμων διὰ τοιαύτας ἀσημάντους ἀφορμάς, νὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὸν νόμον περὶ ἀμνηστίας καὶ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ νόμου περὶ διατετιμημένης προικός.

§44Ν. ΞΗΡΟΣ. Εἶχον ὑποστηρίξει, κύριοι πληρεξούσιοι, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τροπολογίαν τινά, ἡ ὁποία ἀφεώρα τὸν περιορισμὸν ἑνὸς χρονικοῦ ὁρίου διὰ τὴν παραγραφὴν ὡρισμένων ἀδικημάτων.

§45Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά, καὶ ἡ ἰδική σας...

§46Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἐπρόκειτο περὶ τοῦ ἑξῆς. Κατὰ τὸν νόμον, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἀκύρωσις εἶχε γίνει δεκτὸν ὅτι ἀδικήματα τὰ ὁποῖα ἐτελέσθησαν καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐπεβλήθη ποινὴ λόγῳ ἀπουσίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῶν διαφόρων ἐγκληματησάντων ἀμνηστεύονται, ἐφόσον παρῆλθε δεκαπενταετία ἀπὸ τῆς ἐκτελέσεώς των καὶ ἐφόσον οἱ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διαμένοντες ἐγκληματίαι προσήγαγον πιστοποιητικὰ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν ὅτι δὲν ὑπέπεσαν εἰς ἄλλα ἀδικήματα. Ὑπεστήριξα τότε ὅτι ἡ δεκαετία θὰ ἦτο ἀρκετὴ διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς ποινῆς, ἐφόσον ἡ δεκαετία ἰσχύει διὰ τὴν παραγραφὴν τῶν κακουργημάτων ἂν δὲν ἐπέλθῃ διακοπὴ — καὶ γνωρίζομεν πῶς γίνονται αἱ διακοπαὶ δι’ ἑνὸς δῆθεν ἐπιδοτηρίου ἢ μιᾶς κλήσεως ὅπως ἐμφανισθῇ διὰ νὰ ἀπολογηθῇ — ἑπομένως φρονῶ ὅτι ἡ δεκαετία εἶναι ὑπεραρκετή.

§47Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δεκτή.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά· νὰ διατυπωθῇ. Ὁ κ. Μυλωνᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§49Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἐπεθύμουν νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, τοσοῦτο μᾶλλον καθόσον ὑπό τινων ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου προεκλήθην ἤδη νὰ δώσω καὶ ἐξηγήσεις, καθότι ὁ δῆθεν νόμος, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἀκύρωσις, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του δὲν ἐδημοσιεύθη.

§50Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ἐφηρμόσθη.

§51Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Δὲν ἐδημοσιεύθη ἢ μᾶλλον δὲν ἐδημοσιεύθη ἐγκύρως. Διὰ τὴν πρᾶξιν τοῦ κύρους τῶν νομοθετικῶν παραγόντων ἀπαιτεῖται ἡ κύρωσις· ὅπως ὑπάρξῃ δηλαδὴ ῥητὸς νόμος ἀπαιτεῖται ἡ κύρωσις ἐκ μέρους τοῦ Βασιλέως ἢ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας. Κατὰ τὸ ἰσχῦον σύστημα ἡ κύρωσις βεβαίως δὲν ὁρίζεται ῥητῶς ἐν τῷ Συντάγματι κατὰ ποῖον τύπον λαμβάνει χώραν, ἀλλ’ ἡ κύρωσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ ἄλλως παρὰ διὰ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ κυροῦντος. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἔγκυρος νόμος ἂν δὲν ἔχῃ τεθῆ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κυροῦντος Ἀνωτάτου Ἄρχοντος. Ἐφόσον ὅμως ὑπάρξῃ ρητὴ ἐξουσιοδότησις αὐτοῦ πρὸς δημοσίευσιν, ἐπακολουθήσῃ δὲ κατόπιν ἡ κύρωσις δι’ ὑπογραφῆς τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος, ὁ νόμος θεωρεῖται ἔγκυρος. Τοιαῦτα παραδείγματα ὁμολογουμένως ὑπάρχουν ἐν τῇ πολιτικῇ ἱστορίᾳ τῆς Χώρας. Ἐνθυμοῦμαι καὶ ἐγὼ ὅτι κατὰ τὰ ταξίδια τῶν Βασιλέων εἴθισται καὶ ἀπὸ ἄλλον Τόπον νὰ τηλεγραφῶσιν οὗτοι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως δημοσιευθῇ ὁ δεῖνα νόμος, ὑπογραφόμενος ἅμα τῇ ἐπανόδῳ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος. Ἐπίσης κατὰ τὴν ἀσθένειαν τοῦ Βασιλέως Ἀλεξάνδρου ἐδόθη ρητὴ ἐξουσιοδότησις ἐκ μέρους τοῦ τότε Αὐλάρχου, κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος, ὅπως δημοσιευθῶσιν ὡρισμένοι νόμοι καὶ Διατάγματα.

§52Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡ ἐπιστημονικὴ διαφωνία ἡ ἰδική μου στηρίζεται ἐπὶ δύο βάσεων. Ὑπεστήριξα ὅτι ὑπῆρχε κατὰ τὴν γνώμην μου κύρωσις ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας· δεύτερον καὶ οὐσιωδέστατον ὑπεστήριξα ὅτι, καὶ ἂν ὑπῆρχε τοιαύτη ἔλλειψις, ὅπως ἀντελήφθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀνάγεται αὕτη εἰς τὰ ἐξωτερικὰ στοιχεῖα τοῦ νόμου, τὰ ὁποῖα ἐναπόκεινται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δικαστοῦ νὰ ἐξετάσῃ διὰ νὰ ἀποφανθῇ ὁ δικαστὴς ἂν ὑπῆρξε νόμος ἐφαρμοστέος ἢ ὄχι. Ὑπεστήριξα περαιτέρω ὅτι διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ ὀφείλει νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀκύρωσις καὶ ὄχι διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς ἐκ νέου....

§53Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ὄχι.

§54Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι ἐξωτερικὸν στοιχεῖον.

§55Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἀπαιτεῖται ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ὕπαρξις τῆς ὑπογραφῆς εἴτε καὶ κατόπιν, ἂν τυχὸν εἶχε δοθῆ ρητὴ ἐξουσιοδότησις ἐκ τῶν προτέρων ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος. Ὑπενθυμίζω δὲ ἐπίσης ἐκ τῆς πολιτικῆς ἱστορίας τῆς Χώρας ὅτι νόμος τις — ἴσως καὶ περισσότεροι νόμοι — τὸν ὁποῖον ἐνθυμοῦμαι, ὡς ἀναγόμενον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, δὲν εἶχε προφθάσει νὰ ὑπογραφῇ ἀπὸ τὸν ἀποθανόντα τότε Βασιλέα Ἀλέξανδρον καὶ ἡ τότε Συνέλευσις ἐκήρυξεν ἄκυρον τὸν νόμον τοῦτον, καὶ ἐπειδὴ ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε δημιουργηθῆ πραγματικὴ κατάστασις ἔφερεν ἡ τότε Κυβέρνησις ψήφισμα πρὸς κύρωσιν τοῦ νόμου, καίτοι ὑπῆρχεν ἡ ρητὴ ἐξουσιοδότησις ἐκ μέρους τοῦ Αὐλαρχείου πρὸς δημοσίευσιν. Τί ἐγένετο ἐν προκειμένῳ; Ἐστάλη ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς τὸ πρακτικόν, τὸ νομοθετικὸν κείμενον τῆς ἀποφάσεως περὶ ψηφίσεως ὡρισμένου νομοσχεδίου ἐκ μέρους τῆς Συνελεύσεως, καὶ ἀντὶ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα τὸ κείμενον τοῦτο ὁλόκληρον πρὸς κύρωσιν ὑπεβλήθη μειωμένον κατά τινα ἄρθρα καὶ ὑπεγράφη τὸ μειωμένον τοῦτο κείμενον. Δίδεται δὲ ἐντολή, ὅπως ἄλλως τε εἶναι καὶ ὁ τύπος τοῦ νομοθετικοῦ τούτου κειμένου, πρὸς δημοσίευσιν τοῦ μειωμένου κατά τινα ἄρθρα νόμου, καὶ ἀντὶ νὰ δημοσιευθῇ ὁ μειωμένος αὐτὸς νόμος δημοσιεύεται ὁ πλήρης νόμος. Οὐδεμία ἐξουσιοδότησις ὑπῆρχε πρὸς δημοσίευσιν τοῦ πλήρους νόμου, οὔτε καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων ἐγένετο, ἐφρόνουν δὲ ἀδιστάκτως τότε καὶ φρονῶ ἀκόμη ὅτι δὲν ὑπῆρχε τὸ ἀπαιτούμενον κατὰ τὸ Σύνταγμα στοιχεῖον τῆς κυρώσεως τοῦ νόμου ὑπὸ τοῦ ἑτέρου τῶν παραγόντων τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσίας, ἄνευ τῆς κυρώσεως τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος. Καὶ διὰ τοῦτο εἶπον τότε, καίτοι ἐδημοσιεύθη τὸ νομοθετικὸν τοῦτο κείμενον, ὅτι ὤφειλα νὰ σπεύσω καὶ προλάβω ὅπως μὴ κυκλοφορήσῃ ἡ Ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔδωκα τὴν ἐντολὴν νὰ σταματήσῃ ἡ κυκλοφορία αὐτῆς καὶ νὰ καταστραφῇ ἡ πλάξ. Σημειώσατε δέ, κύριοι, ὅτι ἔπραξα τοῦτο ὄχι μόνον διότι ἦτο ἡ νομική μου πεποίθησις ὅτι ὀρθῶς ἔπραττον, ἀλλὰ καὶ διότι εὑρισκόμην εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ προσαρμόσω τὸν τύπον πρὸς τὴν οὐσίαν. Διότι, ὅτε ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης προσωρινῶς, εὑρέθην πρὸ σωρείας τηλεγραφημάτων, ἰδίως ἐκ μέρους τῆς Κρήτης, ἀπὸ τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ μέχρι τῶν Συλλόγων εἰσαγγελέων, δικαστῶν, δικηγόρων ὅτι ἐπέκειτο διασάλευσις τῆς δημοσίας τάξεως, ἂν ὁ τοιοῦτος νόμος ἐφηρμόζετο.

§56Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν. Ἂν ἐρρίπτετε εἰς τὰ τηλεγραφήματα αὐτὰ ἓν μόνον βλέμμα, θὰ ἐβλέπετε ὅτι εἶχον χρονολογίαν προγενεστέραν τοῦ νόμου καὶ ὅτι συνετάχθησαν ἐπὶ τῇ βάσει πληροφορίας τὴν ὁποίαν μετεβίβασε, χείριστα κατ’ ἐμέ, εἰς Κρήτην ὡρισμένως ὑπάλληλος καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδίδετο γενικὴ ἀμνηστία εἰς ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἐγκλήματα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην ἐγένοντο τὰ τηλεγραφήματα, ἀλλὰ βλέπετε ὅτι τὸ νομοθέτημα ἀπεῖχε τελείως τῆς τοιαύτης πλάνης καὶ ὅτι μεταγενεστέρως ἔγιναν ἐκδηλώσεις ἀντίθετοι ὑπὲρ τοῦ νομοθετήματος.

§57Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ὁ ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης προεκάλεσε διὰ κρυπτογραφικοῦ τηλεγραφήματος τὸν ἀναπληροῦντα τὸν Γενικὸν Διοικητὴν Γενικὸν Γραμματέα καὶ ἐζήτησε τὴν συνδρομήν του διὰ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ νόμου.

§58Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Λοιπόν, κύριοι, ἐγὼ εὑρέθην πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ὅτι αἱ ἀνώτεραι Ἀρχαὶ μιᾶς περιφερείας τοῦ Κράτους ἐχαρακτήριζον ὡς λίαν ἐπικίνδυνον τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου καὶ ἐζήτουν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐφαρμογὴ αὐτοῦ. Εὗρον θαυμάσιον ἔρεισμα τὰς νομικάς μου πεποιθήσεις καὶ διέταξα, ἐπαναλαμβάνω, ἀμέσως νὰ σταματήσῃ ἡ κυκλοφορία τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ καταστραφῇ ἡ πλάξ, νὰ ἀνατυπωθῇ δὲ ἡ Ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως ἄνευ τοῦ νόμου τούτου. Σημειώσατε ὅτι τοῦτο ἔπραξα, διότι ἦτο λίαν ἐπεῖγον, ἄνευ οὐδεμιᾶς προσυνεννοήσεως μὲ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἔσπευσα ὅμως εὐθὺς ἀμέσως νὰ εἰσαγάγω τὸ ζήτημα, ἐπειδὴ ἦτο ὁμολογουμένως ἀρκετὰ σπουδαῖον, εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον μετεῖχε τότε καὶ ὁ κ. Μαρῆς καὶ ὁ κ. Γκότσης, καὶ ἔτυχον τῆς πλήρους ἐγκρίσεως ὁλοκλήρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§59Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὁ κ. Γκότσης εἶχεν ἀντίθετον γνώμην.

§60Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἐνομίζετε ὅτι ἦτο κακὸς ὁ νόμος ἢ τὸν ἀνεστείλατε διότι δὲν εἶχεν ὑπογραφήν;

§61Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἀπὸ τὴν Κρήτην μᾶς ἔλεγον: «Λάβετε τὰ μέτρα σας καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ὅπως μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος οὗτος». Εὑρῆκα λοιπὸν πάτημα τὰς νομικάς μου πεποιθήσεις καὶ ἐσταμάτησα τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Οὕτω συνέβησαν τὰ πράγματα. Βεβαίως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μοὶ καταλογισθῇ ὅτι ὤφειλον, ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ὑποβάλω τότε ὁλόκληρον τὸ ἄρτιον νομοθετικὸν κείμενον πρὸς νέαν κύρωσιν εἰς τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ σεβασθῶ τὰς ἀποφάσεις τῆς Συνελεύσεως. Αὐτὸ ὁμολογῶ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σκεφθῇ κανεὶς νὰ μοὶ τὸ εἴπῃ, ἀλλὰ θὰ ἀντέλεγον εἰς τοῦτο ὅτι, ἐφόσον εὑρέθην πρὸ μιᾶς νέας πραγματικῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἡ Συνέλευσις ψηφίζουσα ἐπιτροχάδην δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της, θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἤδη γνῶσιν τῆς νέας καταστάσεως, ὅπως ἐν συνειδήσει ταύτης ἀποφασίσῃ αὐτὴ ἡ ἰδία. Προεξώφλησα δηλαδὴ τὰς ἀμφιβολίας τὰς ὁποίας ἀσφαλῶς θὰ εἶχεν ἡ Συνέλευσις διὰ τὸ κείμενον τοῦτο καὶ ἐνόμισα ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ὑποβάλω τὸ ἄρτιον κείμενον πρὸς κύρωσιν εἰς τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα.

§62Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸ ζήτημα ἂν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι δημοσίευσις ἐτέθη ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ καὶ εἴπομεν ὅτι δὲν ὑπάρχει δημοσίευσις. Ἐπίσης ἐξητάσθη τὸ δεύτερον ζήτημα καὶ εἴπομεν ὅτι ἀνακύπτει τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως πλῆρες, ἂν θέλῃ νὰ δημοσιεύσῃ τὸν νόμον ἢ ὄχι.

§63Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἐφόσον προήρχετο ἀπὸ τὴν θέλησιν τῆς Συνελεύσεως τῆς στηριζομένης εἰς τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ, βεβαίως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἷς σεβασμὸς πρὸς τὴν Συνέλευσιν καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μᾶς λεχθῇ ὅτι δὲν ἐσεβάσθημεν τὰς θελήσεις της.

§64Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως ἀνακύπτει πλῆρες ἂν θέλῃ νὰ δημοσιεύσῃ τὸν νόμον. Ἐγὼ λέγω ἐπὶ πλέον ὅτι εἶναι δικαίωμά της. Ἡ ἀντίληψίς μου εἶναι ὅτι οὐδεμία μομφὴ δύναται νὰ σᾶς ἐπιρριφθῇ. Εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ ἐπικυρώσῃ νόμον ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως.

§65Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ὁμολογῶ ὅτι ἐκ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς προκύπτει καὶ ἄλλο τι. Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σεβασμὸς πρὸς τὰ ψηφίσματα τῆς Συνελεύσεως. Ἀλλ’ ὅταν παρουσιάζηται μία τοιαύτη κατάστασις, νομίζω ὅτι ὁ σεβασμὸς αὐτὸς ὁ ὑπάρχων πρὸς τὴν Συνέλευσιν, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζει τὰ νέα γεγονότα, ὁ σεβασμὸς αὐτὸς δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ προβαίνῃ εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιος ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη τῆς Συνελεύσεως θέλει συμφωνήσει. Δὲν ὑπῆρχε δὲ καὶ νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις κἄν, ὅπως τὸ ζήτημα ἀχθῇ ἐνώπιον Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὅπως διὰ Διατάγματος ρυθμισθῇ. Λάβετε ἐπίσης ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἤμην προσωρινῶς μόνον Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ οὐδὲν ἄλλο ἦτο δυνατὸν νὰ πράξω παρὰ νὰ ἐπιφέρω τὴν ἀτονίαν τοῦ κειμένου τοῦ νομοθετήματος τούτου, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἐθεώρησα ὅτι ἀπετέλει κἂν νόμον. Εἶμαι εὐτυχὴς ὅτι καὶ ἡ διάδοχος Κυβέρνησις καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὴν αὐτὴν ἀντίληψιν ἔχουν. Καὶ ὁ διακεκριμένος ἐπιστήμων ὁ ὁποῖος προΐσταται σήμερον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης ὑπέβαλε μίαν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ἀναπτύσσων ὅλους τοὺς λόγους καὶ ἐξονυχίζων τὸ ζήτημα, ὅπως φέρῃ καὶ πάλιν τοῦτο ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως. Ταύτας τὰς ἐξηγήσεις ἤθελα νὰ δώσω εἰς τὴν Συνέλευσιν καὶ νομίζω ὅτι πολὺ καλῶς ἔπραξα.

§66Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ναί, κύριε συνάδελφε, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλος πληρεξούσιος, ὁ κ. Σταμούλης, περὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἀνεφέρατε οὔτε λέξιν. Καὶ ἀνεφέρατε ὅτι πρόκειται περὶ λάθους κατὰ τὴν ἀντιγραφὴν καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ἐλαχίστη ὑπόνοια ὅτι ἔλαβε χώραν καλπονόθευσις.

§67Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Αὐτὸ τὸ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§68Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν πρόκειται περὶ καλπονοθεύσεως. Πρόκειται περὶ μιᾶς παραδρομῆς, ἥτις, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ποὺ ἐμελέτησα τὸ ζήτημα, ἐπιφέρει ἀκυρότητα.

§69Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πρόθεσις κακὴ λοιπὸν δὲν ὑπῆρξε;

§70Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι. Ἁπλῶς πρόκειται περὶ μιᾶς παραδρομῆς.

§71Γ. ΚΑΛΔΗΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριοι πληρεξούσιοι, νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης δύο κατηγορίας ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα νομίζω ὅτι πρέπει νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ περὶ ἀμνηστίας Διάταγμα. Διὰ νὰ ἀποφύγω μακρὰς ἀναπτύξεις θὰ περιορισθῶ νὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα γεγονότα, ὡρισμένα παραδείγματα, τὰ ὁποῖα μοὶ ἔδωκαν τὴν ἀφορμὴν εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεώς μου. Ἡ πρώτη κατηγορία ἀφορᾷ ἀνταλλαξίμους Τούρκους: δηλαδὴ ἀδικήματα λαβόντα χώραν κατὰ ἀνταλλαξίμων Τούρκων, καὶ ἡ ἄλλη κατηγορία ἀφορᾷ συμμαχικὰ εἴδη, δηλαδὴ πράγματα ἀνήκοντα εἰς τὰ συμμαχικὰ στρατεύματα. Εἰς τὴν Μυτιλήνην, κύριοι συνάδελφοι, ἔλαβε χώραν τὸ ἑξῆς κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1923. Μία ὁμὰς Τούρκων στρατευσίμων ἠθέλησε νὰ δραπετεύσῃ ἀπὸ τὴν Μυτιλήνην καὶ νὰ διαπεραιωθῇ εἰς τὴν μικρασιατικὴν ἀκτήν. Πρὸς τοῦτο ἀπετάθησαν εἰς ἕνα πλοίαρχον πρόσφυγα διὰ νὰ μεταχειρισθοῦν τὸ πλοιάριόν του. Ὁ πλοίαρχος αὐτός, καίτοι ἐδέχθη τὴν συμφωνίαν, ἐθεώρησε καθῆκόν του νὰ εἰδοποιήσῃ τὴν στρατιωτικὴν Διοίκησιν, ἡ ὁποία διέταξεν ἓν ἀπόσπασμα ἀπὸ χωροφύλακας καὶ στρατιώτας καὶ τὸν πρόσφυγα πλοίαρχον, μαζὶ μὲ δύο ἀκόμη πρόσφυγας, νὰ κατευθυνθοῦν εἰς τὸ μέρος ὅπου θὰ ἐπεβιβάζοντο οἱ Τοῦρκοι. Διέταξεν ἐπίσης ὅπως τὸ ἀπόσπασμα κάμῃ χρῆσιν καὶ τῶν ὅπλων, ἂν προεβάλλετο ἀντίστασις.

§72Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχει τροπολογία ἐπ’ αὐτοῦ, ἥτις ἐγένετο δεκτή.

§73Γ. ΚΑΛΔΗΣ. Ἔχει καλῶς. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἄλλη περίπτωσις, ὅτε ἦσαν τὰ συμμαχικὰ στρατεύματα. Στρατιῶται τῶν Συμμάχων ἐπώλουν κατὰ δεκάδας εἰς τοὺς ἐντοπίους διάφορα στρατιωτικὰ εἴδη, βενζίνην, φανέλλας κτλ. Τί συνέβη ὅμως εἰς τὴν Λῆμνον; Χωρὶς αἱ συμμαχικαὶ Ἀρχαὶ νὰ ζητήσουν τὴν καταδίωξίν τινος, αἱ ἐντόπιαι Ἀρχαὶ προέβησαν εἰς τὴν καταδίωξιν τῶν ἡμετέρων, οἵτινες ἠγόραζον τὰ πράγματα, καὶ ὑπάρχουν πολλαὶ μηνύσεις κατ’ ἀνθρώπων οἵτινες καταδιώκονται μέχρι σήμερον καὶ εὑρίσκονται ἀκόμη ὑπὸ δίωξιν ποινικὴν Ἕλληνες ὑπήκοοι. Ἡ σχετικὴ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ὡσαύτως ἀμνηστεύονται ἀδικήματα συνεργίας κλοπῆς ἢ ὑπεξαιρέσεως εἰδῶν προερχομένων ἐκ τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων, ἐφόσον.... κλπ.».

§74Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἰς μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν περιλαμβάνεται καὶ ἡ περίπτωσις αὐτὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ δηλώσῃ ὅτι τὴν ἀποδέχεται.

§75Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μάλιστα.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεωργίτσης ἔχει τὸν λόγον.

§77Π. ΓΕΩΡΓΙΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλει τροπολογίαν.

§78Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὴν ἀπεδέχθην.

§79Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὑπέβαλον τροπολογίας τινὰς αἱ ὁποῖαι ἐτυπώθησαν καὶ διενεμήθησαν. Ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ μορφώσει τὴν γνώμην ὅτι δύναται νὰ τὰς ἀποδεχθῇ, εἶναι περιττὸν νὰ ὁμιλήσω.

§80Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μάλιστα, τὰς ἀποδέχομαι, μὲ μίαν μικρὰν προσθήκην, ὅτι δὲν ἀφορῶσι τοὺς ἀποδημήσαντας.

§81Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§82Σ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἀναπτύξω τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου, ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁλόκληρος συζήτησις ἐγένετο ἐπ’ αὐτοῦ περὶ τῆς ἐγκύρου ἢ ἀκύρου δημοσιεύσεως τοῦ νόμου τούτου, περὶ διαφόρων παραδρομῶν γενομένων κατὰ τὴν ἀναγραφὴν αὐτοῦ, περὶ τοῦ γεγονότος ἂν ἐψηφίσθη ὁ νόμος, θὰ λάβω ἀφορμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως μετὰ μεγαλυτέρας προσοχῆς γίνηται ἡ βεβαίωσις τῶν ψηφισθέντων νόμων εἰς τὸ Γραφεῖον τῆς Συνελεύσεως. Ἐγὼ τοὐλάχιστον γνωρίζω ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος οἱ νόμοι ψηφίζονται εἰς δύο κατ’ ἄρθρον συζητήσεις καὶ εἰς μίαν συζήτησιν εἰς τὸ σύνολον. Ἂν ὅμως κατὰ τὴν τελευταίαν συζήτησιν γίνωσι δεκταὶ τροπολογίαι, ἡ τοῦ συνόλου ψήφισις ἀναβάλλεται μέχρις οὗ τὸ ψηφισθὲν νομοσχέδιον τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ ἐκ νέου. Πρόκειται νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἄποψιν ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἐψηφίσθη κἂν ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως. Εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι φέρεται ὡς ψηφισθεὶς εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 12ης Ἰουνίου ἐ.ἔ., ἀλλ’ εἶναι ἐπίσης ἀληθὲς ὅτι τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ τῆς ἑσπέρας ἐκείνης βεβαιοῦν ὅτι δὲν ἐγένετο δεκτὸν τὸ σύνολον τοῦ σχεδίου. Ἄλλως τε δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ σύνολον, διότι κατὰ τὴν τελευταίαν αὐτοῦ συζήτησιν ἐγένοντο δεκταὶ τροπολογίαι, οὐσιωδῶς μεταβάλλουσαι τὸ κείμενον τοῦ νόμου. Ἔχω δὲ καὶ τὸ νομοσχέδιον τὸ ψηφισθὲν εἰς δύο ἀναγνώσεις.

§83Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐννοεῖτε ὅτι καὶ αἱ ἀφορῶσαι τὴν Κρήτην διατάξεις δὲν συνεζητήθησαν;

§84Σ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Ἄν ἔχητε ὀλίγην ὑπομονήν, θὰ ἀκούσητε τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν δεκταὶ κατὰ τὴν ἰδίαν συζήτησιν καθ’ ἣν φέρεται τὸ νομοσχέδιον ὡς ψηφισθὲν εἰς τὸ σύνολον. Εἶναι αἱ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6: ἀδικήματα οἱουδήποτε βαθμοῦ.... κλπ.». Δηλαδὴ οὐσιώδεις τροπολογίαι ἐγένοντο, πόρρω ἀπέχουσαι τοῦ νὰ εἶναι ἁπλαῖ γραμματικαὶ διορθώσεις ἢ ἁπλᾶ ἀριθμητικὰ σφάλματα, καὶ κατὰ τὸ Σύνταγμά μας ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ψηφισθείς. Δὲν πρόκειται, κύριοι, νὰ ὑποστηρίξω ἐνταῦθα τὴν ἀκυρότητα τοῦ νόμου. Ἡ ἀκυρότης αὐτοῦ βεβαιοῦται ἀπὸ τὰ πολλὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, τὰ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ του ἐκθέσει περιλαμβανόμενα. Ἀλλὰ λαμβάνων ἀφορμὴν ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι νόμος μὴ ψηφισθεὶς ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως ἐθεωρήθη καὶ ἐπιστοποιήθη παρὰ τοῦ Προεδρείου ὡς ψηφισθείς, κατὰ πλάνην βεβαίως, κατὰ παραδρομήν, καὶ χωρὶς μὲ τοῦτο νὰ θέλω νὰ ἐπιρρίψω μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου — διότι ἐκ τῶν ὑστέρων φαίνεται ὅτι κατὰ τὰς ἑσπέρας ἐκείνας καθ’ ἃς ἐψηφίσθη ὁ νόμος αἱ ὀλονύκτιοι συνεδριάσεις καὶ ἡ σωρεία καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐψηφίζοντο τὰ διάφορα νομοσχέδια ἔδωσαν ἀφορμὴν εἰς τοιούτου εἴδους παραδρομάς —, θέλω νὰ τονίσω ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπαναλαμβάνηται τοῦτο καὶ νὰ φέρωνται ὡς ψηφισθέντες ὑπὸ τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσίας νόμοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐψηφίσθησαν παρ’ αὐτῆς.

§85Β. ΙΑΚΩΒΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ προκειμένου νομοθετήματος, ἂν δὲν ὑπεβάλλετο ὑπὸ τοῦ κ. Π. Καραπάνου μία τροπολογία ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου πρὸς κύρωσιν Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Ὑπεβλήθη δηλαδὴ τροπολογία δι’ ἧς θεωροῦνται παραγεγραμμέναι (ἀναγινώσκει)... Διότι ἐγεννήθη σκάνδαλον κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ πρώτου Νομοθετικοῦ Διατάγματος, καὶ ἐνῷ διὰ τοῦ προγενεστέρου Νομοθετικοῦ Διατάγματος ἐξέφυγε τῶν χειρῶν τῆς Δικαιοσύνης ὁ αὐτουργὸς τῆς πράξεως, ἔφυγε δηλαδὴ ὁ Σολάρυ, ἤδη διὰ τῆς προτεινομένης τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Καραπάνος, πρόκειται νὰ ἀπαλλαγοῦν καὶ οἱ συνεργοί του ἐκ τῶν χειρῶν τῆς Δικαιοσύνης, καθ’ ὃν χρόνον ὑφίσταται κατ’ αὐτῶν ἐκκρεμὴς κατηγορία καὶ τινὲς μάλιστα ἐξ αὐτῶν παρεπέμφθησαν ἤδη δι’ ὁριστικοῦ βουλεύματος. (Ἀναγινώσκει): «Θεωροῦνται παραγεγραμμέναι.... κλπ.». Τὸ ζήτημα, κύριοι, συνεζητήθη καὶ πρὸ ἡμερῶν καὶ ἐγένετο τοιαύτης ἐντάσεως διαμαρτυρία τῆς Συνελεύσεως, ὥστε ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ἤδη βλέπω πάλιν εἰσαγομένην τὴν τροπολογίαν, κατὰ τῆς ὁποίας ἐξανέστη καὶ ὁ κ. Μάρκου, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν ἐντιμότητα ἀνέπτυξε τὸ ζήτημα.

§86Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μοὶ ἐπιτρέπετε; Τώρα εἰσάγεται ὑπὸ ἄλλην μορφήν, ὅπως τὴν διετύπωσεν ὁ κ. Μυλωνᾶς.

§87Β. ΙΑΚΩΒΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν συνεργῶν τῆς ὑποθέσεως Σολάρου. Ἡ ὑπόθεσις εὑρίσκεται ἐκκρεμὴς ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου Πατρῶν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διεμαρτυρήθησαν ὅτι εἶναι ἐν ἀγνοίᾳ, ἀλλ’ ὅταν τοῖς ἐπροτάθη, ἐφόσον εἶναι ἀθῷοι, νὰ προσέλθουν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου διὰ νὰ ἀποδείξουν τὴν ἀθῳότητά των, δὲν ἐδέχθησαν, διότι φαίνεται ὅτι ἐκ τῆς δικογραφίας ἀποδεικνύεται ἡ ἐνοχή των. Ἐφόσον λοιπὸν ἔχομεν ὡς δεδομένον ὅτι συνεπείᾳ ὁριστικοῦ βουλεύματος παρεπέμφθησαν αὐτοὶ νὰ δώσουν λόγον ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης, πῶς δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν; Πρόκειται περὶ ὑποθέσεως ἐξ ἧς τὸ Δημόσιον ἐζημιώθη περὶ τὰ 50 ἑκατομμύρια δραχμῶν, θὰ διαπράξωμεν δὲ καὶ δεύτερον σκάνδαλον, ἂν ἀφήσωμεν νὰ διαφύγουν τῶν χειρῶν τῆς Δικαιοσύνης καὶ οἱ πράκτορες τῆς πράξεως αὐτῆς. Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν, κύριοι πληρεξούσιοι, χάριν τοῦ γοήτρου μας, νὰ μὴ ψηφίσητε τὴν τροπολογίαν ταύτην, διότι ὄντως τοῦτο θὰ ἀπετέλει βαρύτατον πλῆγμα ἐναντίον τοῦ ἠθικοῦ κύρους τῆς Συνελεύσεως.

§88Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰ καθ’ ἕκαστον τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ δι’ ὀλίγων λέξεων θὰ προσπαθήσω νὰ καταδείξω τὸ κινδυνῶδες τῆς μεθόδου τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας, ἡ ὁποία ἐσφετερίσθη δικαιώματα Γερουσίας. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὤφειλε μόνον, ἂν ἐκυρώθη ὁλόκληρον τὸ κείμενον ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος, νὰ τὸ δημοσιεύσῃ ὁλόκληρον. Καὶ δὲν ἔπραξε μὲν τοῦτο, ἀλλὰ καθιέρωσε μίαν ἀρχὴν λίαν κινδυνώδη εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικά· διότι ἐφεξῆς θὰ δύναται ἕκαστος Ὑπουργός, δολίως φερόμενος, νὰ σφετερισθῇ τὸ ἔργον τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσίας καὶ ἂν εὑρίσκῃ εὔθετον περίστασιν νὰ νομοθετῇ ἄλλο νομοθέτημα παρὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλή.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σεχιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, διότι παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μυλωνᾶ ἤκουσα πρωτοτύπους θεωρίας περὶ τῶν δικαιωμάτων τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσίας καὶ περὶ τῶν ὑποχρεώσεων πρὸς ταύτας τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας. Συνεζητήθη διὰ μακρῶν τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον σήμερον ἐμφανίζεται ἐνώπιον ἡμῶν ὡς δῆθεν νόμος, δημοσιευθεὶς κακῶς, διὰ νὰ ἀκυρωθῇ· συνεζητήθη, λέγω, διὰ μακρῶν μετὰ μεγάλης ἐντάσεως ἑκατέρωθεν, τῆς μὲν Κυβερνήσεως ὑποστηριζούσης, τῆς δὲ Ἀντιπολιτεύσεως ἐπιμενούσης εἰς τὴν ἀπόρριψιν τοῦ σχεδίου τούτου. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο μετὰ τὴν ἐπιψήφισίν του εἰς τὴν Συνέλευσιν ἐστάλη εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας πρὸς κύρωσιν. Δὲν ἐστάλη ὁλόκληρον τὸ κείμενον, ἐστάλη μέρος τοῦ κειμένου, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντελήφθη ὅτι ἡ κύρωσις δὲν ἐγένετο ἐγκύρως καὶ κατὰ συνέπειαν ἐλλείποντος στοιχείου ἀπαραιτήτου, τοῦ στοιχείου τῆς κυρώσεως, ὁ νόμος εἶναι ἄκυρος ὡς ἐδημοσιεύθη. Τί θὰ ἔπρεπεν ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ νὰ ἐνεργήσῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης; Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν ἢ νὰ στείλῃ ὁλόκληρον τὸ κείμενον τοῦ νόμου, ὡς τοῦτο ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως, διὰ νὰ κυρωθῇ ὁλόκληρον, ὡς εἶχε, καὶ μετὰ ταῦτα νὰ δημοσιευθῇ, ἢ θὰ ἔπρεπε, ποιούμενος χρῆσιν τοῦ δικαιώματος τῆς Κυβερνήσεως, τῆς μετὰ δίμηνον δημοσιεύσεως τοῦ νόμου ἀπὸ τῆς ψηφίσεώς του, νὰ ἐπιφυλαχθῇ. Ἀλλ’ ὁ κ. πρώην Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μᾶς εἶπεν ὅτι, διότι ἦλθον διάφορα τηλεγραφήματα ἐκ Κρήτης διὰ τῶν ὁποίων κατηγγέλλετο ὑπὸ διαφόρων συλλόγων ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ ἀπέβαινεν ἐπιβλαβὴς εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ νόμος, εὑρῆκε τὸ πάτημα τῆς κακῆς κυρώσεως τοῦ νόμου καὶ διὰ τοῦτο διέταξε νὰ μὴ κυκλοφορήσῃ τὸ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον περιεῖχε τὸν νόμον, καὶ συγχρόνως διέταξε τὰς εἰσαγγελικὰς Ἀρχὰς νὰ γνωρίσουν εἰς τὰ δικαστήρια ὅτι ὁ νόμος δὲν ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ ὡς μὴ κυρωθείς. Ὁμολογῶ, κύριοι, ὅτι εἶναι μία πρωτοτυπωτάτη δικαιολογία κοινοβουλευτικοῦ Ὑπουργοῦ, εἶναι μία δικαιολογία ἀντισυνταγματικὴ κοινοβουλευτικοῦ Ὑπουργοῦ.

§91Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἐγὼ εἶπον τοῦτο· κατὰ τὸ Σύνταγμα ὑπάρχει δίμηνος προθεσμία πρὸς δημοσίευσιν ἑνὸς νόμου. Τυπικῶς δύναται ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐξουσία νὰ μὴ δημοσιεύσῃ τὸν νόμον, ὁπότε ἀτονεῖ ὁ νόμος. Ἐγὼ εἶπον ὅτι καὶ κατὰ τὸ γράμμα τοῦ Συντάγματος δύναται ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐξουσία νὰ μὴ δημοσιεύσῃ ἕνα νόμον, οὐχ ἧττον κατὰ τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα ὀφείλει νὰ σεβασθῇ τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως. Αὐτὰ εἶπον ἐγώ. Καὶ θὰ τὴν ἐσεβόμην τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως, ἂν δὲν ἐνεφανίζοντο νέα περιστατικά, τὰ ὁποῖα, εἶπον, ἂν εἶχεν ὑπ’ ὄψει της ἡ Συνέλευσις, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐψήφιζε τὸν νόμον. Ἐφόσον δὲν εἶχε παρέλθει ἡ προθεσμία ἐκείνη, ἐνόμισα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσῃ πᾶσα νέα κύρωσις καὶ δημοσίευσις τοῦ νόμου, ὅπως ἐν τῷ μεταξὺ λάβῃ γνῶσιν ἡ Συνέλευσις καὶ πράξῃ τὰ καθ’ ἑαυτήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν ὅτι δύναται ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐξουσία νὰ μὴ κυρώσῃ ποσῶς ἕνα νόμον· ἐγὼ λέγω ὅτι κατὰ τὰ κοινοβουλευτικὰ εἰθισμένα δὲν δύναται ἐκ σεβασμοῦ πρὸς τὴν Συνέλευσιν.

§92Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Οὐδεμίαν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν σεβασμὸν πρὸς τὴν Συνέλευσιν ἡ δημοσίευσις ἑνὸς νόμου. Δικαίωμα ἀναμφισβήτητον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ δημοσιεύσῃ ἢ μὴ τὸν νόμον αὐτόν, τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ἀπολαύει τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Συνελεύσεως.

§93Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς περιέπεσεν εἰς δεύτερον ὀλίσθημα προσπαθήσας νὰ διορθώσῃ τὸ πρῶτον. Εἶπεν ὅτι, ἐφόσον ὁ Ὑπουργὸς εἶναι μέλος τῆς Κυβερνήσεως ἀπολαυούσης καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Συνελεύσεως, δύναται νὰ κρίνῃ ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως ἐκδεδηλωμένης εἰς νόμον καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι, καίτοι ἡ Βουλὴ ἐψήφισε τὸν νόμον αὐτόν, ἐγώ, διότι κατὰ τεκμήριον ἐκπροσωπῶ τὴν πλειονοψηφίαν ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν δημοσιεύω τὸν νόμον, διότι ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ Συνέλευσις δὲν τὸν θέλει τὸν νόμον. Εἶναι πρωτότυπος κοινοβουλευτικὴ θεωρία αὐτή, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ ἐκπροσωποῦντες κατὰ τεκμήριον τὴν πλειονοψηφίαν τῆς Συνελεύσεως ὡς ἀνήκοντες εἰς κοινοβουλευτικὴν Κυβέρνησιν ἀπορρέουσαν ἐκ τῆς Συνελεύσεως δύνανται νὰ μὴ δημοσιεύωσι νόμον τινὰ ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἡ Συνέλευσις δὲν τὸν θέλει σήμερον.

§94Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἐγὼ ἐτόνισα ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ὁ σεβασμὸς αὐτός....

§95Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ποιούμενος χρῆσιν τοῦ δικαιώματος τῆς μὴ δημοσιεύσεως τοῦ νόμου ἐντὸς διμήνου, ἀλλὰ κακῶς πράττων, σεῖς ἠρνήθητε νὰ ἀπαλείψητε ταύτην, καίτοι ὑπεδείχθη τοῦτο ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, καὶ εἴπετε ὅτι δύνασθε σεῖς νὰ ἔχητε αὐτὴν τὴν γνώμην. Ἐγὼ ἐμμένω εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὅτι ἐστάλη πρὸς κύρωσιν ὁλόκληρον τὸ κείμενον τοῦ νόμου, διότι ὑπῆρχον τηλεγραφήματα ἐκ Κρήτης, κατὰ τὰ ὁποῖα οἱ ἐκεῖ Σύλλογοι καὶ τὰ δικαστικὰ Σώματα παρίστανον ὅτι ἡ κατάστασις θὰ ἦτο ἄλως ἔκρυθμος καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ νομοσχέδιον θὰ μετεβάλλετο εἰς νόμον. Δηλαδὴ σεῖς ὡς Ὑπουργὸς κοινοβουλευτικὸς ὑπεισήλθετε εἰς τὰ δικαιώματα τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσίας, κρίνων ἂν καλῶς ἢ κακῶς ἐνομοθέτησε, περισυλλέγων στοιχεῖα ἔξωθεν, τὰ ὁποῖα μόνον ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως θὰ ἠδύναντο νὰ τεθῶσι διὰ τροποποιήσεως ἢ καταργήσεως καὶ ἀναλαμβάνετε τὴν εὐθύνην σεῖς νὰ μὴ δημοσιευθῇ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν καταδεικνύει τὴν πρέπουσαν εὐλάβειαν τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἔχωσι τὰ ὄργανα τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας ἀπέναντι τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσίας. Εἶναι ἀπολύτως ἀδικαιολόγητος τύποις ὁ κ. πρώην Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλ’ ὡς κοινοβουλευτικὸς Ὑπουργὸς δὲν εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν καθηκόντων του, λέγων ὅτι ὡς τοιοῦτος ἀπέβλεψεν εἰς τὰς ἐκ Κρήτης συστάσεις νὰ μὴ δημοσιεύσῃ τὸν νόμον ἐντὸς τοῦ διμήνου.

§96Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Σεῖς εἶσθε σύμφωνος ὅτι εἶνε τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ μὴ δημοσιεύσῃ τὸν νόμον, ἀλλ’ ἐξ ἄλλου ἐπιχειρήματος. Εἰς τὴν δικαιολογίαν ὅμως δὲν εἶσθε σύμφωνος.

§97Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ εἶπον ὅτι δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ ἀνακαλέσῃ κακῶς γενομένην αὐτὴν τὴν δημοσίευσιν.

§98Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς τὴν ἔκθεσίν μου, κ. πληρεξούσιε, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω ζυγίσει τὰ πράγματα, λέγω ὅτι δυνάμεθα καὶ διὰ Διατάγματος νὰ τὸν καταργήσωμεν.

§99Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Μὰ δὲν συνεννοούμεθα, κ. Ὑπουργέ· παρενέπεσε συνταγματικὸν ζήτημα.

§100Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀκαδημαϊκῶς συζητεῖτε.

§101Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Ἂν νομίζητε σεῖς ὅτι εἶναι ἀκαδημαϊκὴ συζήτησις στρεφομένη περὶ τὰ καθήκοντα τῶν ὀργάνων τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας ἀπέναντι τῆς Νομοθετικῆς, πλανᾶσθε, κ. Ὑπουργέ. Εἶναι συζήτησις ἀξία, ὑπεραξία μάλιστα, νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Συνέλευσιν. Περὶ τοῦ ἀποτελέσματος εἶμαι σύμφωνος, ἀλλ’ εἰς τὸ αἰτιολογικὸν διαφωνοῦμεν ἀπολύτως, διότι μοὶ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ὅτι Ὑπουργὸς κοινοβουλευτικῆς Κυβερνήσεως ἐσκέφθη ὅπως ἐσκέφθη διὰ νὰ μὴ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ κακῶς κυρωθὲν νομοθέτημα. Εἶναι ζήτημα οὐσίας. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἑξῆς, ὅτι κατὰ τὰ παρ’ ἡμῖν κρατοῦντα τῆς δικονομίας ὑπάρχουν ἄνθρωποι ὑπόδικοι ἕνα καὶ δύο ἔτη....

§102Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ.

§103Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Ἂν ἦτο δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ τεθῇ μία διάταξις....

§104Ι. ΜΑΜΑΗΣ. Ἄ, προσωπικὴ διάταξις.

§105Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Δὲν ζητῶ οὐδέποτε προσωπικὰ ζητήματα· ὁμιλῶ πάντοτε γενικῶς καὶ ἀντικειμενικῶς. Δὲν ὑπάρχει νεώτερον πολίτευμα τὸ ὁποῖον νὰ μὴ θέτῃ καὶ διάταξιν περιορίζουσαν τὸ ὅριον τῆς ὑποδικίας εἰς τρεῖς, τέσσαρας, πέντε, ἕξ μῆνας. Ἐν τούτοις παρ’ ἡμῖν κρατεῖ δύο ἔτη. Τοῦτο εἶναι ἀπάνθρωπον· θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ περιορίσῃ τὸ ὅριον τῆς ὑποδικίας εἰς τὸ χρονικὸν διάστημα τῶν ἕξ μηνῶν.

§106Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ νόμου ὁ νόμος ὑπάρχει, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ δικασταὶ ὑποχρεοῦνται ταχέως νὰ περατώνουν τὰς ὑποθέσεις καὶ τιμωροῦνται ὅταν ἀργοῦν. Μοῦ τὸ ἐζήτησαν καὶ ἄλλοι πληρεξούσιοι καὶ εἶπον ὅτι εἶναι ἀντικείμενον τροποποιήσεως τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, δὲν εἶναι ἀντικείμενον τοῦ παρόντος νόμου.

§107Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Ἠδύνασθε νὰ θέσητε μίαν διάταξιν τοιαύτην, ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ ὑπόσχεσις ὅτι ταχέως θὰ ὑποβάλητε νομοσχέδιον διὰ νὰ προσαρμόσωμεν τὴν Ποινικὴν Δικονομίαν πρὸς τὰ νεώτερα πολιτεύματα. Δὲν πρόκειται περὶ προσωπικῆς τροπολογίας· πρόκειται περὶ τροπολογίας γενικοῦ ἐνδιαφέροντος.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλέλλης ἔχει τὸν λόγον.

§109Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν διασάφησιν καὶ ὄχι τροπολογίαν. Τὸ ἄρθρον 20 λέγει (ἀναγινώσκει): «Ἐξαιροῦνται τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀναστολῆς καταδιώξεως πρῶτον οἱ δυνάμει βουλεύματος παραπεμφθέντες καὶ διατελοῦντες ἐν προφυλακίσει». Ἐρωτῶ: Οἱ δυνάμει βουλεύματος παραπεμφθέντες καὶ μὴ διατελοῦντες ἐν προφυλακίσει καὶ φυγοδικοῦντες στεροῦνται τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀναστολῆς;

§110Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Στεροῦνται.

§111Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ. Τότε πρέπει νὰ τροποποιηθῇ, διότι ἐδῶ ἀναγράφονται ἀθροιστικῶς. Δεύτερον, ἐνῷ ἀναστέλλεται ἡ ποινὴ καὶ παραγράφονται διάφορα ἀδικήματα βαρύτερον τιμωρούμενα, οἱ ἄσκοποι πυροβολισμοί, οἱ ὁποῖοι τιμωροῦνται μὲ δεκαπενθήμερον τὸ πολὺ φυλάκισιν καὶ μὲ χρηματικὴν ποινὴν ἐλαφράν, δὲν ἀναστέλλονται, διότι ἐν τῷ γενικῷ ἄρθρῳ τοῦ νόμου ἀναγράφονται διαζευκτικῶς αἱ δύο ποιναί.

§112Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ εἶναι ἤδη νόμος· τροπολογίαν δὲν ἐφέρατε διὰ τὸν νόμον. Τὴν τελευταίαν στιγμὴν δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τροπολογίας τοιαύτας. Θέλετε ἑρμηνείαν τοῦ νόμου; Ὑποβάλετε πρότασιν νόμου ἑρμηνευτικοῦ. Ἔλθετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ μελετήσωμεν τὸ ζήτημα καὶ ἐν ἀνάγκῃ, ἂν δὲν δύναται νὰ διορθωθῇ δι’ ἐγκυκλίου ὑποβάλλομεν νομοσχέδιον ἑρμηνευτικόν.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φραγκούδης ἔχει τὸν λόγον.

§114Γ. ΦΡΑΓΚΟΥΔΗΣ. Τὴν 25 Μαρτίου, προκειμένου ἡ Συνέλευσις νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας της διὰ τὸ δημοψήφισμα, ἐδώσαμεν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἐντολὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Παπαναστασίου νὰ ἐκδίδῃ Νομοθετικὰ Διατάγματα ἔχοντα σχέσιν μὲ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Δὲν γνωρίζω, κύριοι, ἂν ἐμελετήσατε τὸ ζήτημα, πῶς ἔχει ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία, τοῦ νὰ ἔχωμεν ἡμεῖς δεχθῆ νὰ κάμωμεν ψήφισμα διὰ τοῦ ὁποίου ἐδώσαμεν ἐξουσίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκδίδῃ Νομοθετικὰ Διατάγματα περὶ δημοσίας ἀσφαλείας. Ὡς τοιοῦτον δὲ Διάταγμα ἐνομίζομεν ὅλοι τὸ Διάταγμα τὸ προνοοῦν περὶ συστάσεως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐννόμου Τάξεως, ἀλλ’ οὐδέποτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ κανεὶς ὅτι ἐννοούσαμεν νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα νὰ ἀνοίξῃ τὰς θύρας ὅλων τῶν φυλακῶν. Εἶναι ὡς νὰ ἐδώσαμεν δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὄχι περὶ δημοσίας ἀσφαλείας, ἀλλὰ περὶ δημοσίας κακουργίας. Λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις Παπαναστασίου ἔπραξε τὸ ἀντίθετον ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ πράξῃ. Ἂν θέλετε, κύριοι, νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα ὀλίγον σοβαρῶς, ἔτσι πρέπει νὰ τὸ πάρωμεν, ἐκτὸς ἂν θέλετε νὰ κάμνωμεν τροπολογίας ὥστε νὰ βγάλωμεν ἕκαστος τοὺς ἰδικούς του ἀπὸ τὰς φυλακάς, ὁπότε τοῦτο εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμνῃ Νομοθετικὰ Διατάγματα περὶ δημοσίας ἀσφαλείας καὶ ἔκαμε Νομοθετικὰ Διατάγματα περὶ ἀπελευθερώσεως τῶν κακούργων ἀπὸ τὰς φυλακάς. Ἀλλὰ καὶ ἓν ἄλλο πρᾶγμα, κύριοι· ἡ Κυβέρνησις ἐξέδωκεν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐντολῆς αὐτῆς, παρερμηνεύουσα προφανῶς τὴν δοθεῖσαν ἐντολήν, διότι αἱ Κυβερνήσεις σήμερον κάμνουν ὅ,τι θέλουν καὶ παραβαίνουν ὄχι μόνον τὰς ἐντολὰς τῆς Συνελεύσεως, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ Σύνταγμα, ἐξέδωσε καὶ τὸ Διάταγμα τὸ ὁποῖον προνοεῖ περὶ ἀμνηστίας. Αὐτὸ εἶναι ὄχι μόνον ἐναντίον τῆς ἀποφάσεως τῆς Συνελεύσεως, ἀλλὰ καὶ παρὰ τὸ Σύνταγμα. Τὸ Σύνταγμα, κύριοι, λέγει ὅτι ἡ ἀμνηστία παρέχεται διὰ πολιτικὰ ἐγκλήματα καὶ δὲν παρέχεται διὰ κοινὰ ἐγκλήματα, ἀπορῶ δὲ πῶς ἡ Κυβέρνησις ἐξέδωκε Διάταγμα περὶ ἀμνηστίας διὰ κοινὰ ἐγκλήματα. Ἑπομένως τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα τῆς 23ης Ἀπριλίου εἶναι ἐναντίον τοῦ Συντάγματος καὶ ἐναντίον τῆς ἐντολῆς τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, ἂν δὲ ἐπροσέχαμεν περισσότερον εἰς τὴν οὐσίαν τῶν πραγμάτων καὶ ἐκάμνομεν ὀλιγώτερον θόρυβον διὰ τὰ κομματικά μας ζητήματα, δὲν θὰ ὑπεπίπτομεν εἰς τὸ ἄτοπον αὐτό, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη δὲν ἐκλήθη νὰ δώσῃ λόγον.

§115Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τώρα τὸ ἴδιον ψηφίζομεν.

§116Γ. ΦΡΑΓΚΟΥΔΗΣ. Ἐγὼ τώρα ὁμιλῶ διὰ τὸ Διάταγμα τῆς 23ης Ἀπριλίου καὶ σᾶς λέγω ὅτι εἶναι παράνομον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμῃ κατόπιν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου ὅλοι οἱ ἐγκληματίαι ἐξήρχοντο ἀπὸ τὰς φυλακάς. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι τὴν νύκτα ἐκείνην ἡ Συνέλευσις ἦτο ἀνάστατος διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, ἐγὼ δὲ μετὰ τὴν ὑποκλαπεῖσαν τότε ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως διεμαρτυρήθην εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης κ. Σταμούλην διὰ τὴν ψήφισιν νομοθετήματος τοιούτου ἐπὶ παρουσίᾳ ὀλίγων μόνον πληρεξουσίων καὶ ὁ κ. Σταμούλης εἶπεν ὅτι οὐδέποτε θὰ ἐδημοσίευε τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο, διότι ὅλη ἡ Κρήτη ἦτο ἀνάστατος δι’ αὐτὸ καὶ αἱ Ὑπηρεσίαι καὶ ὅλος ὁ κόσμος ἐναντίον τοῦ ψηφίσματος.

§117Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Μοὶ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν ἱστορικήν; Εἰς ὅλας τὰς ἐποχάς, ὅπου προηγήθησαν περίοδοι ἀνωμάλων περιστάσεων, αἱ ὁποῖαι, ὡς γνωστόν, κάμνουν τὸ ἔγκλημα νὰ ἐπιπολάζῃ εἰς ὅλας τὰς ἐποχὰς αὐτάς, λέγω, πάντοτε εἰσήχθησαν νόμοι καὶ ἐφηρμόσθησαν μέτρα ἐπιεικείας, διότι ἡ ἀνώμαλος περίστασις γεννᾷ βεβαίως τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον δὲν διαπράττουν μόνον οἱ ἐγκληματίαι, ἀλλὰ καὶ οἱ φιλήσυχοι ἄνθρωποι.

§118Γ. ΦΡΑΓΚΟΥΔΗΣ. Ἐγὼ ἤθελον νὰ προτείνω μίαν μόνον τροπολογίαν· νὰ βγοῦν ὅλοι οἱ κακοῦργοι ἀπὸ τὰς φυλακὰς διὰ νὰ ἡσυχάσωμεν, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ εἰωθός σας, νὰ ὠθῆτε τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ἔγκλημα. Δὲν ἔχετε λοιπὸν παρὰ νὰ κάμητε μίαν τροπολογίαν καὶ νὰ βγάλετε ὅλους τοὺς κακούργους ἀπὸ τὰς φυλακάς. Ἐν τούτοις παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ βγοῦν καὶ ἄλλοι ἀπὸ τὰς φυλακάς, καὶ νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοθετήματός του, ὅπως τὸ εἰσήγαγεν, ἄνευ τροπολογιῶν.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξεν ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου. (Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1, 2 καὶ 3 τοῦ νομοσχεδίου). Τώρα αἱ τροπολογίαι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς παρακαλεῖται νὰ προσέχῃ εἰς τὰς τροπολογίας, καθὼς καὶ οἱ κύριοι πληρεξούσιοι οἱ ὑποβαλόντες τὰς τροπολογίας.

§120Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅσαι ἔχουν μονογραφηθῆ εἶναι δεκταί. (Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκταὶ αἱ ἑπόμεναι τροπολογίαι):....

§121Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Γίνονται δεκταὶ ὅλαι αὐταὶ αἱ τροπολογίαι;

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως.

§123Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Τότε διατί καταργεῖται ὁ νόμος;

§124Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει): «Καθὼς καὶ παντὸς ἀδικήματος προελθόντος λόγῳ ταύτης». «Λόγῳ ἀντιστάσεως».

§125Γ. ΔΟΥΖΙΝΑΣ. Ἡ πλειονοψηφία τῆς Συνελεύσεως ψηφίζει ὄχι.

§126Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ δευτέρα παράγραφος διὰ νὰ τὴν ἀκούσῃ ἡ Συνέλευσις.

§127Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει): «Εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 23 Ἀπριλίου τοῦ 1924 μετὰ τὴν λέξιν «ἀντιστάσεως» προστίθεται ἡ φράσις «καθὼς καὶ παντὸς ἀδικήματος προελθόντος λόγῳ ταύτης».

§128Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἂν δὲν τὸ θέλῃ ἡ Συνέλευσις τὸ τελευταῖον, ἂς ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρον.

§129Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει): «Εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ σχεδίου νόμου προστίθεται τελευταία παράγραφος ἔχουσα οὕτω: «Θεωροῦνται παραγεγραμμέναι καὶ εἰς βαθμὸν πλημμελήματος τιμωρούμεναι παραβάσεις τῶν νόμων καὶ Β. Δ. περὶ εἰσαγωγῆς, ἐξαγωγῆς καὶ διενεργείας πράξεων ἐπὶ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος».

§130ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Οὐδεὶς ἐγείρεται).

§132Π. ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀπερρίφθη, κ. Πρόεδρε;

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου ἀπερρίφθη ἡ τροπολογία αὐτή. Ἐγένοντο δεκταὶ αἱ ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι ὑπὸ τῶν κ.κ. Ι. Κουνδούρου, Γ. Κουτρουμπάκη, Π. Γεωργίτση, Μ. Βολουδάκη, Ν. Ξηροῦ, Δ. Φλωριᾶ, Ι. Τσιριμώκου, Π. Καλαντζοπούλου, Η. Μερλοπούλου, Α. Ἀκρίδα, Ν. Καλέλλη, Γ. Ἀργυροπούλου καὶ Β. Ἰακωβάκη, ὡς μετερρύθμισέ τινας τούτων ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. (Ψηφίζεται εἰς βʹ καὶ ἄρθρον συζήτησιν, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν). Συζήτησις ἐπὶ τοῦ «περὶ Νομοθετικῆς Ἐξουσίας» Κεφαλαίου τοῦ Συντάγματος. Ὁ κ. Ροδόπουλος παρακαλεῖται νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§134Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Διερχόμεθα, κύριοι, μεταβατικὴν περίοδον, ἀπὸ δεκαπενταετίας καταγινόμενοι εἰς ἐπισκευὰς τοῦ Συντάγματος, ὅπερ εἰς τὸ παρελθὸν δὲν ἔπταισεν, ἀλλ’ ἔπταισεν ἡ κακὴ ἐφαρμογή του. Σήμερον, λόγῳ τῆς μεταβολῆς τοῦ πολιτεύματος, οὐσιώδης τροποποίησις εἶναι ἡ σύστασις τῆς Γερουσίας, ἥτις εἶναι ἀντίρροπος δύναμις τῆς κοινοβουλευτικῆς παντοδυναμίας καὶ δέον νὰ τῇ διατηρήσωμεν ἀκέραιον τὸ γόητρον, διὰ νὰ μὴ κλονισθῇ τὸ κῦρός της. Ἂν ἔλθῃ εἰς ὀξεῖαν ἀντίθεσιν μὲ τὴν Βουλὴν καὶ ἡ ἀντίθεσις αὕτη λάβῃ χρόνιον χαρακτῆρα, θὰ καταργηθῇ καὶ πάλιν ἡ Γερουσία καὶ θὰ περιέλθωμεν εἰς χείρονα θέσιν. Μεταξὺ τῶν δύο συστημάτων λύσεως τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῶν δύο Σωμάτων προτιμῶ νὰ εἶναι ἡ τῆς ἐν κοινῇ συνεδριάσει ἀποφάσεως. Πολλὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην διακανονισμοῦ μένουν ἐκκρεμῆ καὶ αἰωροῦνται εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν. Δέον νὰ λήξῃ ἡ ἀνώμαλος κατάστασις, νὰ περατώσωμεν τὸ συντακτικὸν ἔργον μας καὶ νὰ ἔλθῃ νέα Βουλή, ἥτις νὰ δώσῃ ἰσχυρὰν Κυβέρνησιν εἰς τὸν Τόπον, καὶ προλάβωμεν μείζονας κινδύνους, οὓς ἐγκυμονεῖ ἡ παράτασις τῆς ἐκκρεμότητος. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς τροποποιήσεως, ἥτις λογικὸν εἶναι νὰ δεχθῶμεν ὅτι θὰ εἶναι καὶ ἡ συχνοτέρα, πρέπει νὰ θεσπισθῇ ἄλλη διαδικασία. Καὶ ὡς τοιαύτην προτείνω τὴν παραπομπὴν τοῦ τροποποιηθέντος νόμου εἰς μικτὴν ἐξ ἴσων μελῶν τῶν δύο Σωμάτων Ἐπιτροπήν, ἥτις ἐκ τῆς γνώσεως τῶν ἀντιλήψεων τῆς πλειονοψηφίας ἑκατέρου τῶν Σωμάτων θὰ ἀποφαίνηται ἂν πρέπει νὰ εἰσαχθῇ ἐκ νέου ἀμέσως εἰς τὸ ἀρχικὸν Σῶμα ἢ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διαδικασία ἡ καθορισθεῖσα διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπορρίψεως. Οὕτως εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ συνεννόησις καὶ θὰ κερδίζηται ὁ κατὰ τὸ σχέδιον μεσολαβῶν χρόνος τοῦ τετραμήνου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ ἂν ἤθελε γίνει ἀποδεκτὴ ἡ ἐπίλυσις τῆς διαφορᾶς διὰ κοινῆς συνελεύσεως τῶν δύο Σωμάτων, ἀποκρούω ἀπολύτως τὴν παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως προταθεῖσαν τροπολογίαν, ὅπως γίνεται τοῦτο διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας, καθόσον τοῦτο θὰ ἀπετέλει ἀπαράδεκτον μείωσιν τῆς ἀξιοπρεπείας τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, παρισταμένων ὅτι στεροῦνται τοῦ θάρρους νὰ ἐκφράσωσι φανερὰ τὴν γνώμην των ἐπὶ νομοθετικῶν μέτρων σημαντικῆς σπουδαιότητος, ἐφ’ ὧν τοιαῦται θὰ ἔχουν προηγηθῆ συζητήσεις, καὶ καλυπτόντων τὴν γνώμην των ὑπὸ τὴν μυστικότητα. Τοιαύτη διάπλασις πολιτικῶν ἠθῶν διὰ νέου ἡμῶν δημοκρατικοῦ Χάρτου θὰ ἀπετέλει ἔργον οὐχὶ κολακευτικὸν διὰ τὴν Δʹ τῶν Ἑλλήνων Ἐθνικὴν Συνέλευσιν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γονατᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§136Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ἐκ τῆς διεξαχθείσης μακρᾶς συζητήσεως ἠδραιώθη ἐν τῇ πεποιθήσει μου ἡ γνώμη ὅτι ἡ συνένωσις τῶν δύο Σωμάτων, Βουλῆς καὶ Γερουσίας, δι’ ἐπίλυσιν διαφορᾶς ἀντιλήψεων τῶν δύο τούτων Σωμάτων ἐπὶ νομοθετικῶν μέτρων δὲν εἶναι πολιτειακῶς συμφέρουσα. Ἡ συνένωσις τῶν δύο τούτων Σωμάτων εἰς Συνέλευσιν πρέπει νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει ἐν τῷ σχεδίῳ τῆς ἐπὶ τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπῆς, διὰ τὰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις τῆς ἀναθεωρήσεως διατάξεων τοῦ Συνταγματικοῦ Χάρτου τῆς Δημοκρατίας, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ὑφ’ ἃς θὰ ἐπιτρέπηται αὕτη, καὶ διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας εἰς τὰς τακτικὰς προθεσμίας ἢ τὰς ἐκτάκτους τὰς ὑπὸ τοῦ Συνταγματικοῦ Χάρτου πάλιν προβλεπομένας. Πᾶσα ἄλλη συνένωσις τῶν δύο τούτων Σωμάτων θὰ γίνῃ ἐπὶ μειώσει τῶν μεγάλων τούτων πολιτειακῶν γεγονότων, ἐπὶ μειώσει τοῦ κύρους ἑκατέρου τῶν δύο τούτων Σωμάτων καὶ περισσότερον τῆς νεοσυστάτου Γερουσίας, θὰ συγχύσῃ τὸν προορισμὸν ἑκατέρου τούτων καὶ ἴσως θὰ παρουσιάσῃ δυσχερείας, οἵας παρουσιάζουν αἱ Συνελεύσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν πάντοτε παρέκκλισιν ἀπὸ τοῦ ὁμαλοῦ πολιτειακοῦ βίου. Ἡ δικαιολογία ὅτι διὰ τῆς συνενώσεως τῶν δύο τούτων Σωμάτων, πρὸς τελικὴν ἐπίλυσιν ἀναφυείσης μεταξὺ αὐτῶν διαφορᾶς ἐπὶ νομοθετικῶν μέτρων, ἐξασφαλίζεται ἡ ἰσοδυναμία αὐτῶν εἶναι οὐτοπία, ἐφόσον τὰ Σώματα ταῦτα δὲν εἶναι ἰσοδύναμα ἀριθμητικῶς, ἐνῷ τὸ ζήτημα τῆς ἰσοτιμίας μεταξὺ αὐτῶν δὲν θὰ κριθῇ ἐκ τῆς μὴ ἴσης νομοθετικῆς ἰσχύος αὐτῶν, ἀλλ’ ἐκ τοῦ συνόλου τῶν δικαιωμάτων ἑκατέρου τῶν Σωμάτων τούτων. Κατὰ ταῦτα δὲ ἡ Γερουσία ἀναπληροῖ τὸ μειονέκτημα τῆς νομοθετικῆς ὑστερήσεώς της δι’ ἄλλων προνομίων, ὡς τὸ τῆς γνωματεύσεως αὐτῆς πρὸς διάλυσιν τῆς Βουλῆς, τὸ μὴ διαλυτὸν αὐτῆς, ἡ μακροτέρα διάρκεια τῶν μελῶν αὐτῆς κλπ., ἅτινα, ὡς φαίνεται, θὰ καθορίσωμεν ὑπὲρ τῆς Γερουσίας, καὶ οὕτω δὲν νομίζω ὅτι πολιτευόμενοι ἀξίας καὶ πείρας δὲν θὰ κρίνωσιν ἱκανοποιητικὴν δι’ αὑτοὺς μίαν θέσιν ἐν τῇ Γερουσίᾳ. Διὰ ταῦτα τάσσομαι κατὰ τῆς ἐπιλύσεως οἱασδήποτε νομοθετικῆς διαφορᾶς διὰ τῆς ἀπ’ εὐθείας συνενώσεως τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Γερουσίας εἰς κοινὴν συνέλευσιν. Δὲν ἀποδέχομαι ὅμως καὶ πλήρως τὸν ὑπὸ τῆς ἐπὶ τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπῆς καθορισθέντα τρόπον διαδικασίας. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται μία διάκρισις τῆς διαδικασίας ταύτης μεταξὺ ἀπορρίψεως καὶ τροποποιήσεως ἑνὸς νόμου ὑπὸ τοῦ ἑτέρου τῶν Σωμάτων. Ἂν μετὰ τὴν ἀπόρριψιν ἐπιβάλλεται ἡ παρεμβολὴ ἑνὸς ὡρισμένου χρόνου, ἴσως κατά τι μικροτέρου, κατ’ ἐμέ, τοῦ ὁρισθέντος ὑπὸ τῆς ἐπὶ τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπῆς, δι’ οὓς λόγους δεδικαιολογημένους ὑπεστήριζον οἱ διάφοροι ρήτορες, μέχρι τῆς ἀνασυζητήσεως ὑπὸ τοῦ ἀρχικοῦ Σώματος, δὲν φρονῶ ὅτι συμβαίνει τὸ αὐτὸ προκειμένου περὶ τροποποιήσεως, καὶ μάλιστα τροποποιήσεως οὐχὶ πάντοτε σοβαρᾶς. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ παρέλευσις τόσου χρόνου ἀκάρπου, ἐνῷ εἶναι πιθανὸν αἱ γενόμεναι τροποποιήσεις νὰ γίνουν ἀμέσως ἀποδεκταὶ καὶ ὑπὸ τοῦ ἑτέρου τῶν Σωμάτων, εἶναι καὶ ἄσκοπος καὶ ἐπιβλαβής.

§137Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Λέγομεν ὅτι, ἂν ἡ Γερουσία τροποποιήσῃ τὴν πρότασιν, ἐπαναφέρεται αὕτη εἰς τὴν Βουλήν, ἥτις ἐπιλαμβάνεται ἐκ νέου τῆς συζητήσεως.

§138Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ἐγὼ ἔχω μίαν μικρὰν παρεμβολήν.

§139Γ. ΣΕΧΙΩΤΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν χρόνον;

§140Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Τρίμηνον ἀντὶ τετραμήνου. Λοιπὸν ὡς τοιαύτην προτείνω τὴν παραπομπὴν τοῦ τροποποιηθέντος νόμου εἰς μικτὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ ἴσων μελῶν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Γερουσίας, ἡ ὁποία, διατελοῦσα ἐν γνώσει τῶν ἀντιλήψεων τῶν πλειονοψηφιῶν ἐν ἑκατέροις τῶν Σωμάτων, θὰ δύναται νὰ ὁρίσῃ ἂν θὰ πρέπῃ νὰ ἐπανέλθῃ ἀμέσως εἰς τὸ ἀρχικὸν Σῶμα, ἐκ τοῦ ὁποίου προῆλθεν ὁ τροποποιηθεὶς νόμος, ἢ θὰ πρέπῃ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ διαδικασία τῆς ἀπορρίψεως. Καὶ οὕτω νομίζω ὅτι κατὰ τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων θὰ κερδίζηται ὁ καθοριζόμενος διὰ τὴν ἀπόρριψιν τρίμηνος ἢ τετράμηνος χρόνος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ ἂν ἤθελε γίνει δεκτὸν τὸ νὰ συνέρχωνται τὰ δύο Σώματα εἰς κοινὴν συνέλευσιν πρὸς ἐπίλυσιν τῶν νομοθετικῶν διαφορῶν, δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ ἀποκρούσωμεν ἀπολύτως τὴν τροπολογίαν τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ ἀποφάσεις εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ λαμβάνωνται διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας, καθόσον τοῦτο ἀποτελεῖ ἀπαράδεκτον μείωσιν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, οἱ ὁποῖοι θὰ παρουσιάζοντο διὰ ζητήματα κολοσσιαίας σημασίας —καθόσον διὰ νὰ ἐπιληφθῇ ἡ κοινὴ συνέλευσις αὐτῶν θὰ πρόκειται περὶ ζητημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων προηγήθησαν μακραὶ συζητήσεις— μὴ ἔχοντες τὸ θάρρος τῆς ἰδίας γνώμης, ἀλλὰ κρύπτοντες τὴν γνώμην των ὑπὸ τὴν μυστικὴν ψηφοφορίαν.

§141Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θ’ ἀπετέλει πολιτικὴν ἀνανδρίαν.

§142Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Τὸ τοιοῦτον θὰ ἀπετέλει ἔργον οὐχὶ κολακευτικὸν διὰ τὴν Δʹ τῶν Ἑλλήνων Συντακτικὴν Συνέλευσιν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§144Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὀλίγας λέξεις θὰ προσθέσω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὅσα ἐλέχθησαν μέχρι τοῦδε περὶ τῆς λήξεως τῆς διαφωνίας μεταξὺ τῶν δύο Σωμάτων. Τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα προεβλήθησαν κατὰ τοῦ σχεδίου τῆς Ἐπιτροπῆς κυρίως εἶναι: Πρῶτον ὅτι μειοῦται τὸ κῦρος τῆς Γερουσίας, ἂν νομοσχέδιον, ἐπανερχόμενον εἰς τὴν Βουλήν, ψηφισθῇ καὶ παρὰ τὴν γνώμην τῆς Γερουσίας τελικῶς κρατήσῃ· δεύτερον ὅτι, μειουμένου τοῦ κύρους τῆς Γερουσίας, δὲν θὰ ὑπάρξουν πρόσωπα τὰ ὁποῖα νὰ ἐπιζητήσουν τὴν εἴσοδον εἰς τὴν Γερουσίαν, καὶ τρίτον καὶ σπουδαιότερον ὅτι ἡ τεθειμένη χρονικὴ ἐπιβράδυνσις ἀπὸ τῆς ἀπορρίψεως τοῦ σχεδίου νόμου ὑπὸ τῆς Γερουσίας μέχρις ἐπαναλήψεως τῆς συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ εἶναι ἐμπόδιον πρὸς ψήφισιν νομοσχεδίων ἐπειγόντων, περὶ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἔχουσι μορφώσει γνώμην ὅτι πρέπει ταχέως νὰ καταστῶσι νόμοι τοῦ Κράτους. Ἀπαντῶ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα, ὅτι μειοῦται τὸ κῦρος τῆς Γερουσίας, διότι θὰ κρατήσῃ τελικῶς ἡ ἄποψις τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ λαοῦ, ὅτι ἐλέχθησαν πολλά. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην ἀντίθετον, ὅτι μειοῦται τὸ κῦρος τῆς Γερουσίας ἂν ἑκάστοτε συνέρχηται ἀπὸ κοινοῦ εἰς κοινὴν συνέλευσιν καὶ πρὸ τοῦ ὄγκου τῆς πλειονοψηφίας τῆς Βουλῆς ἀναγκάζηται νὰ ἐξέρχηται τῆς αἰθούσης τῆς κοινῆς συνελεύσεως ἡττημένη. Ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι ἀκέραιον παραμένει τὸ γόητρον καὶ τὸ κῦρος τῆς Γερουσίας ἂν ὡς χωριστὸν Σῶμα βουλεύηται καὶ ὡς χωριστὸν Σῶμα ἀποφασίζῃ. Ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι, ὡς ἐκτίθενται τὰ πράγματα ἐν τῷ σχεδίῳ τῷ ὑποβληθέντι ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Συντάγματος, ἡ Γερουσία κρατεῖ ἀκέραιον τὸ γόητρον αὐτῆς καὶ τὴν ἐπιβολὴν αὐτῆς εἰς πλεῖστα, ἴσως περισσότερα τοῦ προσήκοντος, πρόσωπα ἐκ τῶν ἐπιλέκτων νὰ στρέψωσι τὸ βλέμμα ὅπως εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Γερουσίαν. Τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐφάνη περισσότερον ἐπηρεάζον τὴν σκέψιν καὶ πολλῶν συναδέλφων, ὅτι ἡ χρονικὴ ἐπιβράδυνσις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἤθελεν ἐμποδίσει τυχὸν νομοσχέδια κρινόμενα ὡς ἐπείγοντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, τοῦτο αἴρεται τελείως ὄχι μόνον διότι προκειμένου περὶ τροποποιήσεων ἐδέχθημεν ὅτι ἀμέσως ἡ Βουλὴ δύναται νὰ συνέλθῃ καὶ νὰ βουλεύηται, ἀλλὰ δυνάμεθα νὰ ἐξεύρωμεν τρόπον λύσεως τῆς διαφωνίας καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἂν δεχθῶμεν ὅτι τὰ ⅗, τὰ ὁποῖα ζητοῦσιν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ἂν τὰ ⅗ τῆς Βουλῆς πρόκειται νὰ ζητήσωσι τὴν κοινὴν συνέλευσιν, αὐτὰ τὰ ⅗ τῆς Βουλῆς δύνανται νὰ ἐπιβάλλωσι τὴν θέλησιν αὐτῶν ἐν τῇ κοινῇ συνελεύσει. Καὶ ἂν προεκρίνετο οὕτω πως ἡ τύχη τοῦ νομοσχεδίου διὰ τίνα λόγον θέλομεν νὰ εἰσαγάγωμεν τοὺς γερουσιαστὰς εἰς τὴν ἄνισον αὐτὴν πάλην καὶ εἰς τὴν προστριβήν;

§145Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἂν τὰ ⅗ εἶναι ἀντίθετα, δὲν δύναντα νὰ ἐπιφέρουν μειονοψηφίαν;

§146Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶναι διπλάσιος ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν· ἄλλως τε αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ ἔκτακτα, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἐδεχόμεθα τὴν ἐπιβολὴν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ λαοῦ, διότι διὰ τῆς πλειονοψηφίας θὰ ἐπιβάλλουν τὴν ψήφισιν ἑνὸς μέτρου τὸ ὁποῖον ἤθελε χαρακτηρισθῆ ἐπεῖγον.

§147Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον· ἐνῷ ἡ πρότασις αὐτὴ πρόκειται νὰ ἐξυψώσῃ τὴν Γερουσίαν, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα εἰς τὰς πλείστας περιπτώσεις νὰ τὴν ἐκμηδενίσῃ, εἰς μερικὰς δὲ περιπτώσεις θὰ δημιουργήσῃ ἀδυναμίαν καὶ κατίσχυσιν μιᾶς πλειονοψηφίας σοβαρᾶς.

§148Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὅταν τὰ ⅗ τῆς Βουλῆς χαρακτηρίσουν σχέδιον νόμου ἀπορριφθὲν ἀπὸ τὴν Γερουσίαν ὡς ἐπεῖγον, ἡ Βουλὴ συνέρχεται ἀμέσως εἰς συνεδρίασιν καὶ διὰ τῆς ἀπολύτου πλειονοψηφίας τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν μελῶν αὐτῆς ἀποδέχεται ἢ δὲν ἀποδέχεται τὸ νομοσχέδιον. Ἑπομένως ἐδῶ νομίζω ὅτι ἐγενόμην ἀντιληπτός. Ὁ ἀξιότιμος πληρεξούσιος Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ἔφερε μίαν εὔλογον τροποποίησιν, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον μετὰ τὴν ἀπόρριψιν νὰ συνέρχηται κοινὴ Ἐπιτροπὴ ἐξ ἰσαρίθμων βουλευτῶν καὶ γερουσιαστῶν, νὰ προκρίνῃ, νὰ προεξεργάζηται τὸ νομοσχέδιον. Τοῦτο ἠδύνατο νὰ γίνῃ δυνάμει τῶν διατάξεων τὰς ὁποίας ἐδέχθη ἡ ἐπὶ τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπὴ· διότι λέγομεν διὰ τῆς διατάξεως ὅτι αἰτήσει ἑνὸς τῶν Σωμάτων συνέρχεται ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξ ἰσαρίθμων βουλευτῶν καὶ γερουσιαστῶν καὶ ἐπεξεργάζεται τὸ νομοσχέδιον...

§149Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Διατί τῇ αἰτήσει τῶν Σωμάτων καὶ οὐχὶ ἀφ’ ἑαυτοῦ;

§150Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εὑρεθεὶς εἰς κάποιαν δυσχέρειαν διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν γνώμην αὐτοῦ ἢ μᾶλλον νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν γνώμην αὐτοῦ....

§151Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὄχι νὰ ἐπιβάλω· ἐγὼ ἐδήλωσα ἐξ ἀρχῆς ὅτι δὲν θέλω νὰ ἐπιβάλω τίποτε.

§152Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶναι τρόπος λεκτικός. Καὶ ἐφόσον ἐδέχθη ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπέλθῃ σύγχυσις εὗρεν ἕνα τρόπον λύσεως, τὴν μυστικὴν ψηφοφορίαν.

§153Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι ἰδικός μου.

§154Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐγὼ ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, οἱουδήποτε καὶ ἂν εἶναι, νὰ τὸν ἀποσύρῃ. Μυστικὴ ψηφοφορία προκειμένου περὶ τῶν νομοθετικῶν ἔργων τοῦ Σώματος εἶναι κάλυψις εὐθύνης τῶν ἀντιπροσώπων ἀπέναντι τῶν ἐντολέων. Ἀλλοίμονον ἂν φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ καλυπτώμεθα ὑπὸ τὴν μυστικὴν ψηφοφορίαν καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι «ἐγὼ δὲν ἐψήφισα». Θὰ χρησιμεύσωμεν ὡς διδάσκαλοι ἀνανδρίας, ὡς εἶπε καὶ ὁ πρὸ ἐμοῦ ὁμιλήσας, ἀνανδρίας τὴν ὁποίαν δὲν ἔχετε σκοπὸν νὰ διδάξητε σεῖς.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη περατωμένη.

§156Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Δέχομαι ὅπως ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ἐξέφερεν ὁ κ. ἐκ Μαντινείας πολιτευτὴς τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύστημα τῆς Ἐπιτροπῆς λέγουσι «Ναί», οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν «Ὄχι».

§157Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν ἀποκρούω τὸ σύστημα τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ σύστημα τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ θεωρῶ ἀπαραίτητον διὰ τὰς συνήθεις περιστάσεις. Ἐγὼ προτείνω διὰ τὰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις—καὶ εἶναι ἀπωτέρα ἡ πρότασίς μου—ἐγὼ δέχομαι παράλληλον σύστημα. Διὰ τὴν τάξιν τῆς ψηφοφορίας ἡ πρότασις ἡ ἰδική μου ἀποτελεῖ τροπολογίαν. Λοιπὸν ἡ πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς ὀφείλει νὰ τεθῇ πρώτη εἰς ψηφοφορίαν, ἡ ἀποδοχή της δὲ δὲν ἀποκλείει καὶ τὴν ἀποδοχὴν καὶ τῆς ἰδικῆς μου προτάσεως.

§158Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἐπεθύμουν νὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφόν μου καὶ τοῦτο διὰ τὸν ἑξῆς λόγον· διότι εἰς μίαν δημοσίαν συζήτησιν εἰς ἄλλον χῶρον πρό τινος καιροῦ ἐκ τῶν πρώτων εἶχον προτείνει τὴν λύσιν τῶν διαφορῶν μεταξὺ τῶν δύο Σωμάτων διὰ τῆς κοινῆς συνελεύσεως. Ὁμολογῶ ὅτι ἐπείσθην τελείως ὅτι ἡ γνώμη μου ἐκείνη δὲν ἦτο ὀρθὴ καὶ ἀσπάζομαι τὴν λύσιν τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἀνεπτύχθησαν ἤδη, ἰδίᾳ δὲ διότι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἀνάμιξις τῆς Γερουσίας εἰς τὴν πολιτικήν, τοσοῦτο μᾶλλον καθόσον εἶναι ἐκ τῶν προτέρων γνωστὸν ὅτι λόγῳ τῆς διαφορᾶς τοῦ ἀριθμοῦ θὰ ἐπικρατῇ ἡ Βουλή.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν τὸ ἄρθρον 8.

§160Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν ψηφίζεται τὸ ἄρθρον, ψηφίζεται ἂν κατ’ ἀρχὴν γίνεται δεκτὸν τὸ σύστημα τῆς Ἐπιτροπῆς. Κατόπιν θὰ ἀναγνωσθοῦν αἱ τροπολογίαι.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Οἱ δεχόμενοι τὸ σύνολον τὸ διατυπωθὲν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Τώρα ἔρχεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις τοῦ κ. Καφαντάρη ὡς προσθήκη ἐπὶ τοῦ 8 ἄρθρου.

§162Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Μὲ τὴν ἑξῆς προσθήκην (ἀναγινώσκει): «Ἄν ἡ Γερουσία ἀπορρίψῃ κατ’ ἀρχὴν τὴν πρότασιν ἢ φέρῃ εἰς αὐτὴν οὐσιώδεις τροποποιήσεις»—ἤδη προστίθεται— «καὶ ἡ Βουλὴ μετὰ νέαν συζήτησιν ἐμμείνῃ εἰς τὴν ἀρχικήν της ἀπόφασιν, ὁριστικὴ ἀπόφασις λαμβάνεται διὰ κοινῆς συνελεύσεως τῶν δύο Σωμάτων κλπ.». Δέχομαι δηλαδὴ κατὰ τοῦτο τὴν πρότασιν τοῦ κ. ἐκ Μαντινείας πολιτευτοῦ, ὅτι ἐπιστρέφει ἀμέσως καὶ κατόπιν ἀρχίζει τὸ τετράμηνον.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Καφαντάρη μὲ τὴν γενομένην προσθήκην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Ὑπεβλήθη ὅμως καὶ πρότασις 15 πληρεξουσίων περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ κατ’ ἀνάγκην θὰ γίνῃ ψηφοφορία. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Καφαντάρη λέγουσι «Ναί», οἱ μὴ παραδεχόμενοι αὐτὴν λέγουσιν «Ὄχι». Παρακαλοῦνται νὰ προσέλθωσιν ὡς ψηφολέκται οἱ πληρεξούσιοι κ.κ. Δ. Λεονάρδος καὶ Α. Ἀκρίδας. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία. (Διενεργεῖται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῶν πληρεξουσίων κ.κ. Δ. Λεονάρδου καὶ Α. Ἀκρίδα, τοῦ Γραμματέως ἐκφωνοῦντος τὰ ὀνόματα τῶν πληρεξουσίων κατὰ περιφερείας καὶ κατὰ τὸ κάτωθι πρωτόκολλον ψηφοφορίας):

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει τις μὴ ψηφοφορήσας; (Οὐδεὶς ἀπαντᾷ). Ἄρχεται ἡ διαλογή. (Διενεργεῖται ἡ διαλογὴ ὑπὸ τῶν ψηφολεκτῶν). Ἐπερατώθη ἡ διαλογὴ (ἀναγινώσκει): Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 205. Εἶπον «Ναὶ» 110· εἶπον «Ὄχι» 91. Ἠρνήθησαν ψῆφον 4. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις ἔχουσα οὕτως (ἀναγινώσκει): «Ἐὰν ἡ Γερουσία ἀπορρίψῃ κατ’ ἀρχὴν τὴν πρότασιν ἢ ἐπιφέρῃ εἰς αὐτὴν οὐσιώδεις τροποποιήσεις καὶ ἡ Βουλὴ μετὰ νέαν συζήτησιν ἐμμείνῃ εἰς τὴν ἀρχικήν της ἀπόφασιν, ὁριστικὴ ἀπόφασις λαμβάνεται διὰ κοινῆς συνελεύσεως τῶν δύο Σωμάτων, ἐφόσον ἤθελον ἀποφασίσει περὶ τούτου ἡ Βουλὴ ἢ ἡ Γερουσία, διὰ πλειοψηφίας τῶν ⅗ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν μελῶν του. Τὰ δύο Σώματα συνέρχονται τὸ ταχύτερον ἐν τῇ αἰθούσῃ τῆς Βουλῆς, ὁ δὲ Πρόεδρος αὐτῆς προεδρεύει τῆς κοινῆς συνελεύσεως».

§165Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ ψηφίσωμεν μερικὰ νομοσχέδια.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ πρότασις 15 πληρεξουσίων περὶ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς περὶ δημοψηφίσματος προτάσεως τοῦ κ. Δουζίνα. Οὗτοι δὲ εἶναι οἱ κ.κ. Δ. Λεονάρδος, Σ. Ἀντωνιάδης (ἀπών), Σ. Θεοδωρόπουλος (ἀπών), Λ. Νιφοράτος (ἀπών), Ι. Κούνδουρος (ἀπών), Ρ. Λιβαθηνόπουλος (ἀπών).... Μὴ παρόντων καὶ τῶν 15 ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν πληρεξουσίων, αὕτη θεωρεῖται ὡς μὴ γενομένη.

§167Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἀλλὰ δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν ἀποφαινομένης τῆς Συνελεύσεως δι’ ἀναστάσεως.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Δουζίνα παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ πρότασις ἀπερρίφθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μονιμοποιήσεως τῶν προσωρινῶν ἐπιθεωρητῶν Θρᾴκης». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3101 ἐ. ἔ. καὶ 467 τοῦ 1914 νόμων περὶ χαρακτηρισμοῦ τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν».

§169Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§170Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράκλησις τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν ἦτο νὰ ψηφίζωνται τὰ νομοσχέδια τὰ μὴ ἔχοντα συζήτησιν.

§171Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Εἴπομεν νὰ ψηφίζωνται μερικὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν συζήτησιν εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἔπειτα νὰ προχωρῶμεν εἰς τὰ ἄλλα.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὸ νομοσχέδιον «περὶ χαρακτηρισμοῦ τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν»;

§173Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις.

§174ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Νὰ ἀναβληθῇ.

§175Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἂν ἐπιμένητε, παραιτοῦμαι τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§176Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω παρὰ δύο λέξεις νὰ εἴπω.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις περὶ μὴ ἀπαρτίας ἐκ μέρους τῶν κ.κ. Κ. Ρέντη, Γ. Κιαγιᾶ, Π. Ἀραβαντινοῦ, Ι. Ἰσχομάχου καὶ Ε. Γουλιανοῦ.

§178Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις, ἀφοῦ ὑπάρχει κωλυσιεργία.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ αὕτη τῇ 5 μ.μ. αὔριον. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.).