1918.11.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36Η

τῆς 25 Νοεμβρίου 1918

ΠΡΟΕΔΡΙΑ κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρᾳ 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ὁ Σύλλογος Προσφύγων τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας «Καβάλλα», αἰτεῖται τὴν λῆψιν διαφόρων μέτρων πρὸς βελτίωσιν τῆς καταστάσεως αὐτῶν. — Ὁ Σ. Καραγεῶργος, καπνέμπορος ἐν Καβάλλᾳ, ζητεῖ ἀποζημίωσιν 1 ἑκατομμυρίου 138 χιλ. 270 δραχ. διὰ τὰς καταστροφάς, τὰς ὁποίας ὑπέστη, ἐκ μέρους τῶν Βουλγάρων. — Ὁ Σύλλογος Στρωμνιτσιωτῶν ἐκλιπαρεῖ, ὅπως ὁ προσφυγικὸς πληθυσμὸς Στρωμνίτσης καὶ περιχώρων ἑνωθῇ μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Οἱ πρόσφυγες τῆς Βουλγαροκρατουμένης Μακεδονίας, ἀναμένουσιν ἐκπλήρωσιν τοῦ διακαοῦς των πόθου περὶ συνενώσεώς των μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Οἱ κάτοικοι Καβάλλας, παρακαλοῦσιν, ὅπως χορηγηθῇ αὐτοῖς προκαταβολὴ δανείου ἐξ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν. Οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ὁμάδος τῶν ἐκ Βουλγαρίας παλιννοστούντων Ἑλλήνων ὑπαλλήλων τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐνισχυθῶσιν οἰκονομικῶς. — Ὁ Γενικὸς Κτηματικὸς Σύλλογος Πατρῶν παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Μιχαλακοπούλου ἐπεξεργασθὲν νομοσχέδιον «περὶ ἀγροφυλακῆς». — Οἱ κ.κ. Στράγκας, Βλαχόπουλος, Δ. Σαμαρτζῆς καὶ ἕτεροι εἴκοσι λοχαγοὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης παρακαλοῦσιν, ὅπως ταχθῶσιν εἰς τὸ δεξιὸν τῶν μὴ προσχωρησάντων τῷ κινήματι λοχαγῶν. — Ὁ Ι. Διαμαντόπουλος, Πρωτοδίκης ἐν Ἰωαννίνοις, παρακαλεῖ, ὅπως περιληφθῇ εἰς τὴν διάταξιν τοῦ 970 νόμου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας. — Ὁ Σ. Ἀλεξίου, ἐκδότης, παρακαλεῖ, ὅπως ἀγορασθῶσι παρὰ τοῦ Κράτους 1000 ἀντίτυπα τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ ἐκδοθέντος βιβλίου «Ἐρωτοκρίτου». — Ὁ κ. Βασαρδάνης, γενικὸς ἀντιπρόσωπος ἐν τῇ Παναμαϊκῇ εἰρηνικῇ ἐκθέσει τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου ἐξαιτεῖται τὴν ἀντικατάστασίν του εἰς τὸν βαθμὸν καὶ θέσιν ἐμμίσθου Γενικοῦ Προξένου ἐν ταῖς Ἡνωμέναις Πολιτείαις τῆς Ἀμερικῆς. — Ὁ Ἀθανάσιος Τούμπας, ὑποδικοκατάδικος φυλακῶν Λευκάδος, παρακαλεῖ, ὅπως ἀπαλλαγῇ τῆς ποινῆς του. — Ὁ Ἰωάννης Μακρῆς, μηχανικὸς οἰκοδόμος, παρακαλεῖ, ὅπως ἀναθεωρηθῇ ἡ ἀπόλυσίς του ἀπὸ τῆς Δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ ἀναγνωρισθῶσιν αἱ ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ μισθοδοσίαι του. — Ὁ ἀντεισαγγελεὺς τοῦ ἐκτάκτου Στρατοδικείου Χαλκίδος αἰτεῖται δι’ ἐγγράφου του τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς πρὸς περαιτέρω ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Στυλιανοῦ Πνευματικοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνακοινοῖ πρὸς τὴν Βουλήν, ἐξεδόθησαν τὰ ἑξῆς δύο Νομοθετικὰ Διατάγματα, κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς, συμφώνως τῷ νόμῳ 1302. 1) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1418 ἀπὸ 4 Ἰανουαρίου 1918 Νομοθετικὸν Διάταγμα «περὶ προσθήκης εἰς τὸ ἀπὸ 24 Ὀκτωβρίου 1917 Νομοθετικὸν Διάταγμα περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 755 περὶ ἀδικημάτων κατὰ τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας καὶ τῆς κοινῆς ἡσυχίας κλπ». καὶ 1) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1417 Νομοθετικὸν Διάταγμα τῆς 7ης Μαΐου ἐ. ἔ. «περὶ δοσιδικίας τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς καὶ χωροφυλάκων ἐν ταῖς Νέαις χώραις». Ἀνακοινῶ, ὡσαύτως, ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου ὑποβάλλουσιν ὑπόμνημα κατὰ τῆς ἐν Ἠπείρῳ Ἰταλικῆς πολιτικῆς.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ν’ ἀναγνωσθῇ τὸ ὑπόμνημα αὐτό, κύριε Πρόεδρε, ν’ ἀναγνωσθῇ.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ κύριος Γραμματεὺς ν’ ἀναγνώσῃ τὸ ὑπόμνημα.

§4ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγιγνώσκει):

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ

Κύριε Πρόεδρε, «Γνήσιοι Βουλευταὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου, ἐκλεγέντες τὴν 6ην Δεκεμβρίου 1915, παρεκαθήσαμεν εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων κατὰ τὴν Σύνοδον τοῦ 1916 καὶ οὐδεμία τῶν Μ. Δυνάμεων διεμαρτυρήθη κατὰ τῆς Ἑλλάδος διὰ τοῦτο, ἀφοῦ τῇ συναινέσει αὐτῶν ἡ Βόρειος Ἤπειρος κατελήφθη παρ’ αὐτῶν μετὰ τὸν νικηφόρον ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξήγαγον οἱ Βορειοηπειρῶται, ἀρνούμενοι νὰ ἀναγνωρίσωσι τὴν ἀπόφασιν τῆς Εὐρώπης, διὰ τῆς ὁποίας ἀπεσπῶντο οἱ Ἕλληνες αὐτοί, ἀπὸ τὴν μητέρα Ἑλληνικὴν Πατρίδα διὰ νὰ προστεθῶσιν εἰς τὸ πρότυπον τοῦτο Βασίλειον τῆς Εὐρώπης, τὴν Ἀλβανίαν. Τὰ πρὸς τὴν Βουλὴν ὑπομνήματά μας τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1917 καὶ τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1918, ἀναφέρουσι τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν μετέσχομεν τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς τῶν δύο ἀνωτέρω Συνόδων. Τὴν Βόρειον Ἤπειρον δὲν κατεῖχε πλέον ἡ Ἑλλάς. Ἡ Ἰταλία διὰ στρατηγικούς, ὡς ἰσχυρίσθη, λόγους ἔφθασε μέχρι σχεδὸν τῆς Πρεβέζης! Κατέλαβεν ἀρχικῶς ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1916 τὴν Χειμάρραν, βραδύτερον δὲ τὸ Ἀργυρόκαστρον, τὴν Πρεμετήν, τὴν Ἐρσέκαν, τὸ Δέλβινον, τοὺς Ἁγίους Σαράντα, μέχρις ὅτου τῇ σιωπηρᾷ ἀνοχῇ τοῦ προδοτικοῦ πρώην καθεστῶτος ἔφθασεν εἰς Ἰωάννινα πρὸς Ἀνατολὰς καὶ εἰς Πάργαν πρὸς Νότον. Ἂν δὲ ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐξεγείρετο ἐκ τῆς νάρκης αὐτῆς, ἀσφαλῶς ὁλόκληρος ἡ Ἤπειρος καὶ ἡ Ἀκαρνανία ἀκόμη θὰ περιήρχοντο ὑπὸ τὴν κατοχήν της. Κύριε Πρόεδρε, Κύριοι βουλευταί, Ὁ μέγας πόλεμος ἔληξεν ἤδη. Οἱ φιλελεύθεροι λαοὶ τῶν μεγάλων Κρατῶν ἐνίκησαν. Τὸ δίκαιον τῶν ἐθνικοτήτων ἀποκαθίσταται. Οἱ Γιουγκοσλαῦοι ἑνοῦνται μὲ τοὺς Σέρβους ἀδελφούς των. Οἱ Πολωνοὶ ἀνέκτησαν τὴν ἐλευθερίαν των. Οἱ ἀλύτρωτοι τοῦ Τρεντίνου καὶ τῆς Τεργέστης ἡνώθησαν μὲ τὴν πατρίδα των, δὲν νομίζετε, ὅτι δι’ ἡμᾶς τοὺς Ἠπειρώτας εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἐκλείψωσιν πάντες οἱ λόγοι, οἱ προκαλέσαντες τὴν δουλείαν μας. Ἢ πιστεύετε, ὅτι ἡ Ἰταλικὴ κατοχὴ ἐν Ἠπείρῳ ὁμοιάζει μὲ τὴν παρουσίαν τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων ἐν Ἑλλάδι; Οὐχί. Ἂν ἡ Ἰταλία διὰ τοὺς κατακτητικοὺς σκοπούς της, ἐκ συμφώνου μετὰ τῆς θανασίμου τότε ἐχθρᾶς, τῆς συμμάχου της Αὐστρίας, ἐδημιούργησαν τὸ ἄνευ γλώσσης καὶ παιδείας οἱασδήποτε Μουσουλμανικὸν Κράτος καὶ προσέθεσαν εἰς τοῦτο τὴν Βόρειον Ἤπειρον, ἤτοι 300 χιλ. Ἑλλήνων μὲ παιδείαν, πολιτισμὸν καὶ Ἑλληνικὴν ψυχήν, τὸ ἔπραξαν, διότι ἤλπιζον, ὅτι ταχέως θὰ διεμοίραζον τὰ ἐδάφη τοῦ Κράτους τούτου, μὴ δυναμένου νὰ ζήσῃ καὶ ἔπρεπεν ἡ Ἰταλία νὰ ἀποζημιωθῇ πρὸς νότον διὰ τῆς Βορείου Ἠπείρου, ἀφοῦ ὁλόκληρον τὸ διαμέρισμα, ἀπὸ τοῦ Δυρραχίου μέχρις Αὐλῶνος, θὰ περιήρχετο εἰς τὴν Αὐστρίαν. Ἤδη δὲ, ὅτε αὐτὴ κατέχει ὁλόκληρον τὸ ἔδαφος τοῦ περιωνύμου Κράτους, θέλει ὁλόκληρον τὸ Κράτος τοῦτο, ἡ Κέρκυρα καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἤπειρος νὰ γίνωσι Pouventie d’ Italie. Ὁ προσηρτημένος ἀκριβὴς κατάλογος μαρτυρεῖ τὸν τρόπον τῆς Ἰταλικῆς Διοικήσεως εἰς τὰ τμήματα ταῦτα τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς Ἰταλικῆς κατοχῆς τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1916 μέχρι τοῦ παρελθόντος Μαΐου τοῦ 1918 τὰ ἐν τῷ ἐπισυναπτομένῳ καταλόγῳ διαπιστούμενα γεγονότα διαλαλοῦσιν, ὅτι ἡ ἰταλικὴ πολιτικὴ ἐν Ἠπείρῳ εἶναι πολιτικὴ ἐξοντώσεως, πολιτικὴ καταχθόνιος, διὰ νὰ ἀφανισθῇ ὁ Ἑλληνικὸς πληθυσμὸς τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ νὰ μείνῃ ὁ Ἀλβανικὸς Μουσουλμανικὸς, ὅπως εὐκολώτερον χωνευθῇ τὸ ξένον ἔδαφος, τὸ ὁποῖον ἀπὸ δεκαετηρίδων ἡ Ἰταλία ὄχι τοῦ Ματσίνη καὶ τῶν ἄλλων φιλελευθέρων πατριωτῶν, τῶν διὰ τῆς ἀρχῆς τῶν ἐθνοτήτων δημιουργησάντων τὴν μεγάλην Ἰταλίαν, ἀλλὰ τοῦ Κρίσπη καὶ τοῦ Μιρελίρε ἐπωφθαλμία καὶ ἐποφθαλμιᾷ. Κύριε Πρόεδρε, Οἱ Βουλευταὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰ ἀποτελέσματα τοῦ λήξαντος μεγάλου πολέμου τῶν φιλελευθέρων Ἐθνῶν καὶ πιστεύοντες εἰς τὸ δίκαιον τῆς ἰδιαιτέρας των πατρίδος, τοῦ ὁποίου ἐγγύησιν παρέχουσιν οἱ ἀγωνισθέντες λαοὶ τῆς Ἀγγλίας, Γαλλίας καὶ Ἀμερικῆς, οἵτινες ἔχυσαν τὸ αἷμά των διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ κόσμου μὲ τὴν συνδρομὴν τῆς μικρᾶς μέν, ἀλλὰ ἀθανάτου διὰ τοὺς ἀγῶνάς της ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας Πατρίδος Ἑλλάδος, διαμαρτύρονται διὰ τὰ συμβαίνοντα ἐν Ἠπείρῳ πρὸς τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς, καὶ βεβαιοῦσιν, ὅτι οὐδεμία λύσις ἄλλη εἶναι ἀποδεκτὴ, ἐκτὸς τῆς ἑνώσεως μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος, διότι τὴν ἕνωσιν ταύτην τὴν ἀπέκτησαν δι’ ἀγῶνος νικηφόρου κατὰ τῶν Ἀλβανῶν. Ἄλλως ἡ θέσις ἡμῶν τῶν Βορειοηπειρωτῶν εἶναι ὅλως ἐξαιρετική. Μετὰ τὴν, ὡς ἦτο φυσικῶς ἑπόμενον, διάλυσιν τοῦ Ἀλβανικοῦ Κράτους, αἱ Εὐρωπαϊκαὶ Δυνάμεις καλῶς γινώσκονται, ὅτι ἡ συμβίωσις ἡ μετὰ τῶν Ἀλβανῶν εἶναι ἀνέφικτος καὶ πλήρης κινδύνων, προσεκάλεσε τὴν φυσικὴν ἡμῶν Πατρίδα, τὴν Ἑλλάδα, νὰ καταλάβῃ τὴν Βόρειον Ἤπειρον, ἵνα οὕτως ἱκανοποιηθῶσι μὲν τὰ ἀπαράγραπτα αὐτῆς δίκαια, ἀποσοβηθῇ δὲ ἡ περαιτέρω αἱματοχυσία μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν Ἀλβανῶν. Τὴν Ἑλληνικὴν κατοχὴν καὶ διοίκησιν διέκοψεν εἶτα ἡ Ἰταλικὴ, διὰ λόγους δῆθεν στρατιωτικῆς ἀνάγκης κατάληψις. Τῶν στρατιωτικῶν τούτων ἀναγκῶν μὴ ὑφισταμένων πλέον δέον νὰ ἐπανέλθῃ τὸ πρὸ τοῦ πολέμου καθεστώς. Κύριε Πρόεδρε, Κύριοι βουλευταί, Ἡ Βόρειος Ἤπειρος δι’ ἡμῶν τῶν ἀντιπροσώπων της διακηρύσσει, ὅτι οὐδεμία ἀνθρωπίνη δύναμις θὰ δυνηθῇ νὰ πλαστογραφήσῃ τὸ Ἐθνικὸν αὐτῆς αἴσθημα, ὁ δὲ λαὸς καὶ διὰ τελευταίαν φορὰν δηλοῖ, ὅτι μόνον ἐρείπια θὰ εὕρῃ ἐν τῇ Βορείῳ Ἠπείρῳ πᾶς νέος κατακτητής. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22ᾳ Νοεμβρίου 1918. Οἱ βουλευταὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου Σπ. Σπυρομήλιος, Δ. Ζῆκος, Ε. Χαρισιάδης, Π. Δημόκας, Ἀχ. Ἀδαμίδης, Δ. Δούλης, Κ. Χ. Σκανδάλης, Π. Ζάππας, Β. Σωτηριάδης καὶ Β. Πουτέτσης. Κατάλογος τῶν ὑπὸ τῶν Τουρκαλβανῶν διαπραχθέντων ἐν Βορείῳ Ἠπείρῳ κακουργημάτων ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς ἐπαρχίας ταύτης ἀπὸ τοῦ 1916 μέχρι τοῦ Μαΐου 1918. 1) Εἰς τὸ χωρίον Σαρακινίζα τῆς περιφερείας Λιουνίτσας ἢ Λιοντζούρας, κείμενον εἰς ἀπόστασιν 2 ὡρῶν περίπου ἀπὸ τὸ Ἀργυρόκαστρον Τουρκαλβανοὶ λῃσταὶ εἶχον συλλάβει τοὺς Ἕλληνας Ἰωάννην Νέτην καὶ τοὺς ἀνεψιοὺς Μπογᾶ. Περὶ τῆς τύχης τοῦ πρώτου οὐδὲν εἶναι γνωστόν, ὅσον ἀφορᾷ δὲ τοὺς ἄλλους ἀπελυτρώθησαν διὰ καταβολῆς δραχμῶν 10 χιλ. ὡς λύτρα. 2) Εἰς τὸ χωρίον Ἐρίντη τῆς περιφερείας Λιούντση ἐφονεύθη ὑπὸ λῃστῶν Τουρκαλβανῶν ὁ Ἕλλην Κοσμᾶς Τσίτσης. 3) Εἰς τὸ χωρίον Ἄνω Λάμποβον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ τῆς ἰδίας περιφερείας ἐφονεύθη ὑπὸ τὰς ἰδίας συνθήκας ὁ Ν. Μέξιος. 4) Πολὺ πλησίον τοῦ Δολβίνου Τουρκαλβανοὶ λῃσταὶ συνέλαβον τὸν Τοποτηρητὴν τοῦ Μητροπολίτου Οἰκονόμου Παπακωνσταντῖνον. 5) Ὁ δεκαπενταετὴς υἱὸς τοῦ προκρίτου Παπαχρήστου, μεταβαίνων ἐξ Ἀργυροκάστρου εἰς τὸ χωρίον του ἀπήχθη ὑπὸ Τουρκαλβανῶν λῃστῶν. Ἡ μήτηρ του δοκιμάσασα νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μὲ τοὺς λῃστὰς ἠμποδίσθη ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν χωροφυλάκων μὲ τὴν πρόφασιν, ὅτι μὲ τὰ ἰδιαίτερά της διαβήματα ἔθιγε τὴν φιλοτιμίαν τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως. Ἔκτοτε ἀγνοεῖται ἡ τύχη τοῦ υἱοῦ της. 6) Εἰς τὸ Ἐλευθεροχώριον, Ἑλληνικὸν χωρίον παρὰ τὸ Δελβῖνον, Τουρκαλβανοὶ λῃσταὶ ἥρπασαν τοὺς δύο υἱοὺς τοῦ Πηλίου Παπᾶ καὶ τοὺς ἐσκότωσαν. 7) Εἰς τὸ μίαν ὥραν σχεδὸν ἀπὸ τὸ Δέλβινον ἀπέχον χωρίον Γκαρδοκάκι, καὶ ἐπὶ τῆς δημοσίας ὁδοῦ Ἁγίων Σαράντα Ἀργυροκάστρου ἐφονεύθη ὑπὸ Τουρκαλβανῶν λῃστῶν ὁ υἱὸς τοῦ προκρίτου Ἀναστασίου Γεωργίου. 8) Εἷς ὀνόματι Χρῆστος Μέμος τοῦ χωρίου Ἄνω Λάμποβον ἐφονεύθη ὑπὸ Τουρκαλβανῶν λῃστῶν. 9) Πλησίον τοῦ Ἀργυροκάστρου ὁ υἱὸς τοῦ Βασιλείου Κύρου, Χρῆστος, καταγόμενος ἐκ Βαρακινίτσας καὶ συλληφθεὶς ὑπὸ λῃστῶν δὲν ἀφέθη ἐλεύθερος, παρὰ ἀφοῦ ἐπλήρωσεν 600 εἰκοσόφραγκα χρυσᾶ. 10) Ὁ Μιχαὴλ Γκάσος τοῦ χωρίου Ἄνω Λάμποβον, ἐφονεύθη ὑπὸ Τουρκαλβανῶν λῃστῶν τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν εἰργάζετο ἐντὸς τοῦ εἰς Κοῦτσι κειμένου ἀγροῦ του. 11) Ὁ πρώην Ἀλβανὸς Ὑπουργὸς Μουφὴτ μπέης καταγόμενος ἐκ Μπιμποχόβου, μεταβὰς εἰς Κέρκυραν κατὰ Φεβρουάριον, ἐδήλωσεν εἰς ἓν καφενεῖον καὶ ἐνώπιον πολλῶν ἀνθρώπων, ὅτι οἱ Τουρκαλβανοὶ λῃσταὶ ἐξακολουθοῦν τὸ τρομοκρατικὸν ἔργον των καὶ ὅτι εἰσέπραξαν ἕως τώρα ἀπὸ τὰ θύματά των πλέον τῶν 7.000 χρυσῶν εἰκοσοφράγκων. Ὁ ἴδιος Μουφὴτ μπέης ἐδήλωσεν, ὅτι οἱ διωγμοὶ γίνονται ἀποκλειστικῶς κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου, τοῦ ὁποίου ἡ ἐν Ἠπείρῳ ζωὴ ἔχει καταστῇ ἀφόρητος. Ὁμιλῶν διὰ τὸν θάνατον τοῦ Τοποτηρητοῦ τοῦ Μητροπολίτου εἰς Πρεμετὴν Παπᾶ Σταύρου, τοῦ ὁποίου ἡ ἐν ταῖς φυλακαῖς τοῦ Ἀργυροκάστρου κράτησις εἶχε διαταχθῇ ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν ἀρχῶν, ἐδήλωσεν, ὅτι ὁ Παπᾶς αὐτὸς εἶχε δολοφονηθῆ καὶ ὅτι αἱ Ἰταλικαὶ ἀρχαὶ εἶχον συλλάβει πλείστους προκρίτους Ἕλληνας τῆς Πρεμετῆς, ἐπὶ τῇ προφάσει, ὅτι οὗτοι διέπραξαν τὴν δολοφονίαν τοῦ Παπᾶ Σταύρου, διότι δῆθεν ἦτο Ἀλβανόφιλος. 12) Ὁ πρόκριτος Ἕλλην Ἀνδρέας Μουλᾶς ἐκ Βενίτσης (ἐπαρχία Δελβίνου) ἐπιστρέφων ἐξ Ἁγ. Σαράντα εἰς Δέλβινον, ἀπεγυμνώθη καὶ ἐδολοφονήθη ἀπὸ τοὺς Τουρκαλβανοὺς λῃστὰς, ἔφερεν ἐπ’ αὐτοῦ 15.000 δραχμῶν περίπου. 13) Περὶ τὰ μέσα Ἀπριλίου οἱ Τουρκαλβανοὶ λῃσταὶ ἐφόνευσαν τοὺς Βασίλειον Νικολάου, Γόσιον, Ἰωάννην Σταύρου Ματζίου, Χαράλαμπον Μπεσσιόν, Εὐάγγελον Μπεσσιόν, Κωνσταντῖνον Παπᾶν, Ε.Α. Κέντρου καὶ Δημήτριον Τέλιον εἰς τὰ περίχωρα τοῦ χωρίου Βλαχογκοράντζι τοῦ Ἀργυροκάστρου. 14) Κατὰ τὴν αὐτὴν σχεδὸν ἐποχὴν εὑρέθησαν εἰς τὰ περίχωρα τοῦ χωρίου Τσατότσα τὰ πτώματα τῶν Γλυνιὰ, διδασκάλου, Ἀλεξάνδρου Παπασταύρου καὶ δύο γυναικῶν φονευθέντων ὑπὸ Τουρκαλβανῶν λῃστῶν. 15) Μεταξὺ τῶν χωρίων Σάλιον καὶ Κλεισοῦρι εὑρέθησαν τὰ πτώματα τοῦ διδασκάλου Καψαλίδη καὶ τριῶν γυναικῶν φονευθεισῶν ὑπὸ Τουρκαλβανῶν λῃστῶν. Ἡ αἰτία δι’ ἥν ἡ λῃστεία ἔλαβεν τοιαύτας διαστάσεις, εἶναι ὅτι ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις ἀφώπλιζεν ἀφ’ ἑνὸς τὸν Ἑλληνικὸν πληθυσμὸν καὶ ὥπλιζεν ἀφ’ ἑτέρου τοὺς Τουρκαλβανοὺς, οἵτινες ἐπὶ τῇ προφάσει τοῦ ν’ ἀφοπλίσουν τοὺς Ἕλληνας, τοὺς καταδυναστεύουν. Μέτρα ληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν Ἀρχῶν ἐν Βορείῳ Ἠπείρῳ ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἐπαρχίας ταύτης. 1) Αἱ Ἰταλικαὶ Ἀρχαὶ ἔκλεισαν τὰ Ἑλληνικὰ σχολεῖα τῶν Χριστιανικῶν Κοινοτήτων καὶ ἐδήλωσαν ὅτι θὰ ἔπαυον εἰς τὸ μέλλον νὰ παρέχουν τὸν ἐπὶ δελτίῳ παραχωρούμενον ἄρτον εἰς τοὺς κατοίκους, εἰς κάθε οἰκογένειαν τῆς ὁποίας τὰ τέκνα δὲν θὰ παρηκολούθουν τὰ μαθήματα τῶν Ἰταλο– Ἀλβανικῶν σχολείων. 2) Ἕλληνες πρόκριτοι τῆς Β. Ἠπείρου εἶναι φυλακισμένοι ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν Ἀρχῶν ἄνευ αἰτίας καὶ διαδικασίας. Ἐξ ἄλλου οἱ Ἰταλοὶ προέβησαν εἰς τὴν στρατολογίαν τῶν Ἑλλήνων τῶν περιφερειῶν Πωγωνίου καὶ Ζαγοριᾶς (Δυτικ. Πρεμετῆς). 3) Αἱ Ἰταλικαὶ ἀρχαὶ προσπαθοῦν νὰ ἐμποδίσουν τὴν στρατολογίαν τῶν Ἑλλήνων, οἵτινες ὑπέχουν στρατιωτικὰς ὑποχρεώσεις ἐν Ἑλλάδι, τῶν κατοικούντων εἰς τὰς πρὸς Νότον τῆς γραμμῆς τῆς Φλωρεντίας Ἐπαρχίας. Ἐξ ἄλλου ἡ διοργάνωσις συμμοριῶν εἰς τὰ ρουμανίζοντα χωρία τῆς Κονίτσης ἐξακολουθεῖ, ὅπως δημιουργηθῇ ἀναρχία ἐν Ἠπείρῳ καὶ παραλύσῃ ἡ Ἑλληνικὴ κινητοποίησις. 4) Ἡ κατοχὴ καὶ ἡ χρῆσις ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν τῆς μόνης ὑπαρχούσης ἁμαξιτῆς ὁδοῦ Ἁγ. Σαράντα–Μασκορίζι–Κορυτσᾶς, καθιστᾷ ἀδύνατον πᾶσαν κίνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ, εἴτε διὰ τὴν ἐνδεχομένην χρῆσίν του ἐν περιπτώσει μιᾶς ἐπιχειρήσεως τοῦ ἐχθροῦ, εἴτε διὰ διάβασιν πλέον κατάλληλον διὰ τὴν κινητοποιηθεῖσαν 9ην Μεραρχίαν καὶ σταθμεύουσαν τώρα εἰς τὰ περίχωρα τῶν Ἰωαννίνων. 5) Οἱ Ἰταλοὶ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος ἐν τῇ Β. Ἠπείρῳ προελάσεώς των, ἤρχισαν ἕνα ἀδυσώπητον καὶ ἄσπονδον διωγμὸν ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν κατοίκων. Εἰς τὸ χωρίον Βουνὸ τῆς Χειμμάρας, ὁ Ἀθανάσιος Λιάμπος, καταγόμενος ἐξ αὐτοῦ τοῦ χωρίου καὶ εἷς τῶν γενναιοτέρων ὑπερασπιστῶν τῆς Ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος, διακριθεὶς κατὰ τὴν τελευταίαν πάλην τῆς Β. Ἠπείρου, ἐφονεύθη ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν στρατιωτῶν, καθ’ ἥν στιγμὴν ἀνύποπτος καὶ ἄοπλος ἐκάθητο εἰς ἓν μικρὸν κατάστημα τοῦ χωρίου, ἐπὶ τῇ προφάσει ὅτι ἀντεστάθη εἰς τὴν σύλληψίν του. Συμπατριῶται τοῦ Λιάμπου ἐλθόντες εἰς Κέρκυραν ὅπως χρησιμεύσουν ὡς μάρτυρες εἰς μίαν δίκην, ἐχαρακτήρισαν τὸν θάνατον τοῦ Λιάμπου, εἰς ὅν ἦσαν παρόντες ὡς μίαν δολοφονίαν. 6) Πλέον τῶν 200 Ἑλλήνων, οἱ πλεῖστοι καταγόμενοι ἐκ τῶν χωρίων τῆς Χειμάρρας, συλληφθέντες ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν Ἀρχῶν, ἀπεστάλησαν εἰς τὰ ἑλώδη περίχωρα τοῦ Αὐλῶνος, ἢ εἰς τὰς νήσους Φαβινιάνα κειμένας εἰς τὸ δυτικὸν μέρος τῆς Σικελίας, VINTOTENE καὶ PONZA πλησίον τῆς Νεαπόλεως ἢ ἀλλαχοῦ. Μὴ δυνάμενοι νὰ δώσωμεν λεπτομερῶς ὅλα τὰ ὀνόματα αὐτῶν τῶν δυστυχισμένων ὑπάρξεων, περιοριζόμεθα εἰς τὸ νὰ ἀναφέρωμεν τὰ πλέον γνωστά. Οὕτως ἐκ τῆς περιφερείας Χειμάρρας: Ἐκ τοῦ χωρίου Δρυμάδες: Σῖμος Ζούπαν, δήμαρχος Χειμάρρας (ἐτῶν 70), Νικόλαος Μήλιος ἰατρὸς (ἐτῶν 65), Δημήτριος Λέκας (ἐτῶν 65), Χρῆστος Κότσανος, Ἀλέξανδρος Καραβέλλας, Δημήτριος Δράκος, Μᾶρκος Στεφανῆς, Νικόλαος Μοῦτσος, Δημήτριος Γκικόπουλος, Παναγιώτης Γκικόπουλος (ἐτῶν 60), Ἰωάννης Γκιόκας (ἐτῶν 70), Νικόλαος Δημόπουλος (ἐτῶν 70), Ματθαῖος Ζούπας, Ἀριστείδης Δήμας, Βασίλειος Χρήστου, Εὐάγγελος Ρούτσης, Βασίλειος Λέκας, Πέτρος Λέκας, Νικόλαος Λούκας, Ματθαῖος Βούας, Χρῆστος Μάρκου (ἐτῶν 70), Γεώργιος Μάρκου, Σπῦρος Κώστας (ἐτῶν 60), Κώστας Γκικόπουλος, Κυριᾶκος Στρακόσος, Κώστας Στρακόσσος, Εὐάγγελος Μπίφσας, Νικόλαος Μπίφσας, Βασίλειος Παππᾶς, Θωμᾶς Ρούσσης, Δημήτριος Κότσανος, Κωνσταντῖνος Βότσης κλπ. Ἐκ τοῦ χωρίου Βουνό: Ἀθανάσιος Σέττος, Χρῆστος Κασνέττης (ἐτῶν 70), Σοφοκλῆς Ζούππας, Σῖμος Σιμωνίδης κλπ. Ἐκ τοῦ χωρίου Χειμάρρας: Στ. Μερκούρης, Γεώργιος Σῖμος, Νικόλαος Σπυρομήλιος πρώην βουλευτής, Σωκράτης Βεΐζης, Πέτρος Κωνσταντίνου, Νικόλαος Πέπες ἔφεδρος ἀξιωματικὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ, Σπυρίδων Βεΐζης, Νέστου Βεΐζης κλπ. Ἐκ τοῦ χωρίου Κυπαροῦ: Ἰωάννης Λέκας. Μία εἰκοσὰς κατέφυγον εἰς τὰ βουνά. Ἐκ τοῦ χωρίου Τσορά: Θεμιστοκλῆς καὶ Δημήτριος Τσόρης καὶ εἷς καλόγηρος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἀγνοεῖται. Κατὰ τὴν εἰς Ἰταλίαν ἄφιξιν τοῦ καλογήρου τοῦ ἐξύρισαν τὴν γενειάδα παρὰ τοὺς θρησκευτικοὺς κανόνας. Περιφέρεια Ἀργυροκάστρου: Σωτήριος Δ. Σιμόπουλος, Λ. Αἰκρέας, Λεωνίδας Δονίτσας, Ἀσημάκης Θεοχάρης, Φάκας Στεφάνου. Περιφέρεια Πωγωνίου: Ζ. Κυρούσσης ἐκ τοῦ χωρίου Βοσνίτσα, Παναγιώτης Κουτσούμπας, ἐν Βεδβεζᾷ ὁ Οἰκονόμος Παπᾶς, Σπῦρος ἐκ τοῦ χωρίου Χλωροῦ, Βασίλειος Στυπιώτης, Δημήτριος Ἀντωνιάδης καὶ ἡ σύζυγός του διδάσκαλος τῆς Ὀσμανίτσης. Περιφέρεια Κονίτσης καὶ Ζαγορᾶς: Μάστρο Νικόλας ἐκ Πυρσογιάννη, Κωνσταντῖνος Παπασωτηρίδης ἐκ Παπίγκου, Βασίλειος Τσοφλίδης ἐκ Δισκοβίνης κλπ. Ἐπαρχία Νομοῦ Ἰωαννίνων: Γεώργιος Στεφάνου ἐκ τοῦ χωρίου Φιλιατῶν καὶ Γεώργιος Γαμβρούλης ἐκ Πλησιδίτσης, Γεώργιος Θεοδώρου, Νικόλαος Κατσῆς, Λάμπρος Κατσῆς, Μῆτσο Νῖκος, Θύμιος Βασίλειος ἐκ Πλακωτῆς (Παραμυθία) Δημήτριος Γιάννης ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα. Ἕν μέγα μέρος τῶν ἀνωτέρω μνησθέντων ἀπέθανον ἐν Ἰταλίᾳ, χάρις εἰς τὰς κακουχίας καὶ στερήσεις, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν, ὡς οἱ Παναγ. Γκικόπουλος, Ἰω. Γκιόκας, Ἰωάννης Γκιόκας, Νικόλαος Δημόπουλος κλπ. Ἴσως μερικοὶ ἐξ αὐτῶν ἀφέθησαν ἐλεύθεροι, ἀλλ’ οἱ πλεῖστοι εὑρίσκονται ἀκόμη ἐξόριστοι ἢ φυλακισμένοι. 7) Αἱ Ἰταλικαὶ ἀρχαὶ τρομοκρατοῦν τὸν πληθυσμὸν διαδίδοντες φήμας περὶ προσεχοῦς κινητοποιήσεως ἐν ταῖς ὑπ’ αὐτῶν κατεχομένας περιφερείαις. Ἐξ αὐτοῦ προέρχεται ὁ ἀθρόος ἐκπατρισμὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας ταύτης, ἥτις δὲν θέλει νὰ ὑπηρετήσῃ ὑπὸ τὴν Ἰταλικὴν σημαίαν. Εἰς ὅσους ἔφυγαν αἱ Ἰταλικαὶ ἀρχαὶ ἔδιδον διαβατήρια Ἰταλικά, δυνάμει τῶν ὁποίων θὰ ἠδύναντο νὰ ἀναχωρήσουν δι’ Ἑλληνικῶν λιμένων, ἄνευ τινὸς ἐμποδίου ἐκ μέρους τῶν Ἑλληνικῶν ἀρχῶν, ἂν καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶχεν ἀπαγορεύσει τὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀναχώρησιν καὶ ἰδίως τὴν μετανάστευσιν διὰ τὴν Ἀμερικήν. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ Ἰταλικὴ ἀστυνομία Κερκύρας ἠρνεῖτο εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας τὴν παλινόστησιν εἰς τὴν πατρίδα των, τὴν ἀναγκαίαν διὰ τὸ ταξείδιόν των τοῦτο ἄδειαν. 8) Ἐπίσκοποι, βουλευταί, διδάσκαλοι, πρόκριτοι καὶ ἄλλοι Ἕλληνες ἐξωρίζοντο ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν μόλις οἱ τελευταῖοι οὗτοι κατελάμβανον μίαν πόλιν ἢ χωρία τῆς Β. Ἠπείρου. 9) Εἰς Ἁγ. Σαράντα οἱ Ἰταλοὶ ἥρπαζον διὰ τῆς βίας καταστήματα καὶ οἰκίας τῶν πλέον ἀξιολόγων Ἑλλήνων μεγαλεμπόρων· τοιουτοτρόπως καταστραφέντες οἱ τελευταῖοι οὗτοι ἠναγκάσθησαν νὰ ἐκπατρισθῶσι καὶ εὑρίσκονται ἔκτοτε ἐν Κερκύρᾳ, περιμένοντες τὸ τέλος τῆς τραγῳδίας τῆς Β. Ἠπείρου. 10). Αἱ Ἰταλικαὶ ἀρχαὶ ἀπήλασαν τὸν Μητροπολίτην Δρυϊνουπόλεως καὶ τὸν τοποτηρητήν του Παπᾶ Ροῦμπον. 11) Ὁ ἱερεὺς τοῦ χωρίου Ἐλευθεροχῶρι, εἰς 4 ὡρῶν ἀπόστασιν ἀπὸ τῆς θαλάσσης, συνελήφθη ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν ἀρχῶν καὶ παρεπέμφθη εἰς τὸ Στρατοδικεῖον, τὸ ὁποῖον ἥδρευεν ἐντὸς τῆς Μητροπόλεως τῆς πόλεως τοῦ Δελβίνου. 12) Ὁ πρώην ἀντιπρόσωπος τοῦ Μητροπολίτου Κορυτσᾶς ἐν Πρεμετῇ Παπᾶ Σπῦρος, παρῃτημένος ἐπὶ συντάξει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τὸ χωρίον Χλωμὸ τῆς περιφερείας Πογωνίου, συνελήφθη καὶ ἐξωρίσθη εἰς Ἄρταν τοῦ Αὐλῶνος. 13) Ὁ ἐφημέριος Παπασταῦρος, τοποτηρητὴς εἰς Πρεμετῆ, συνελήφθη ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν καὶ ἀπεστάλη ἁλυσσοδεμένος εἰς τὰς φυλακὰς Ἀργυροκάστρου, ὅπου καὶ ἀπέθανεν. 14) Ἡ ἐπιμελητεία τῶν κτημάτων τῆς Μονῆς Καμένης ἀφῃρέθη ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν ἀπὸ τὸν Παπᾶ Κωνσταντῖνον, τοποτηρητὴν εἰς Δελβῖνον, καὶ ἀντιπρόσωπον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ἀνατεθεῖσα εἰς ἕνα δημόσιον ὑπάλληλον Ἰταλόν. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὴν Μονὴν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Δέματου. 15) Ἐπεβλήθη ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν ἀρχῶν εἰς ὅλους τοὺς ἱερεῖς γενικῶς καὶ ἐπὶ ποινῇ φυλακίσεως καὶ ἐξορίας, νὰ δέωνται ἐν ταῖς ἐκκλησίαις των ὑπὲρ τοῦ Βασιλέως τῆς Ἰταλίας καὶ ἀπηγορεύθη αὐτοῖς νὰ δέωνται ὑπὲρ τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων. 16) Αἱ Ἰταλικαὶ Ἀρχαὶ ἔκλεισαν τὰ περισσότερα τῶν Ἑλληνικῶν σχολείων. Πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι μόνον ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Νομοῦ Ἀργυροκάστρου ὑπῆρχον 176 σχολαὶ ἀρρένων καὶ 70 θηλέων μὲ ἕνα προσωπικὸν ἀπαρτιζόμενον ἀπὸ 295 καθηγητὰς καὶ 81 διδασκάλους καὶ 6.955 μαθητὰς καὶ 2.480 μαθητρίας. Εἰς τὴν θέσιν τῶν σταματησάντων τὴν λειτουργίαν τῶν Ἑλληνικῶν τούτων σχολῶν, ἡ Ἰταλικὴ Ἀρχὴ ἵδρυσεν Ἰταλικὰ σχολεῖα καὶ ἐχρησιμοποίησεν Ἰταλοὺς ἐφέδρους καθηγητάς. Οἱ Ἑλληνόπαιδες ἐξηναγκάσθησαν νὰ παρακολουθοῦν τὰ μαθήματα τῶν σχολῶν, ὅπου ἡ Ἀλβανικὴ γλῶσσα εἶχεν ἐπιβληθῆ. 17) Ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις ἀπηγόρευσεν εἰς τοὺς Ἕλληνας τὴν εἰς Ἑλλάδα ἐξαγωγήν, καὶ ἰδίως εἰς τὴν Κέρκυραν, προϊόντων τῆς Β. Ἠπείρου, καθὼς καὶ κάθε εἰσαγωγήν. Ἐξ ἀντιθέτου ἄδειαι ἐξαγωγῆς καὶ εἰσαγωγῆς μερικῶν εἰδῶν ἐδόθησαν εἰς μερικοὺς Τουρκαλβανοὺς Μπέηδες, οἵτινες ἐπανεπώλουν αὐτὰς τὰς ἀδείας εἰς ἐκείνους καὶ εἰς τὰς τιμὰς ὅπου ἤθελον. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τὸ ἐμπόριον τῶν Ἑλλήνων ἐσταμάτησεν. 18) Ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις ἀπηγόρευσεν τοὺς πλόας τῶν Ἑλληνικῶν ἱστιοφόρων τῆς Β. Ἠπείρου. 19) Ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς Στύλου καὶ Δίβρης Ἱερόθεος Πετρίδης ἀπεστάλη ἁλυσσοδεμένος ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν Ἀρχῶν πρὸς μίαν ἄγνωστον διεύθυνσιν, μὲ τὴν κατηγορίαν ὅτι εὑρέθη ἐν τῇ Μονῇ ἓν ὅπλον, τὸ ὁποῖον αὐτοὶ οὗτοι οἱ Ἰταλοὶ εἶχον κρύψει ἐκεῖ. 20) Ὁ Χαράλαμπος Παπαδόπουλος Κονιτσιώτης ἐξ Ἀργυροκάστρου ἀπηλάθη ἐκ τῆς πόλεως ταύτης ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν ἕνεκα τῶν Ἑλληνικῶν του αἰσθημάτων. 21) Ὁ ἐφημέριος τῶν Ἁγίων Σαράντα Παπᾶ Χρῆστος Οἰκονόμου κατεδικάσθη, διότι κατήγγειλε μερικοὺς Ἰταλοὺς ὅτι ἐβίασαν τὸ ταμεῖον τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους εἰς Ἁγίους Σαράντα. Οὗτος ἐδραπέτευσεν. 22) Ὁ ὀνόματι Βασίλειος Λιέλιος ἐκ Κράντας τοῦ Δελβίνου καταγγελθεὶς ὑφ’ ἑνὸς Τουρκαλβανοῦ ὡς ὢν Ἕλλην συνελήφθη ὑφ’ ἑνὸς διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον σταλέντος ἀποσπάσματος. Ὡδηγήθη εἰς Δέλβινον ὅπου καὶ ἐφυλακίσθη, ἀργότερον μετεφέρθη εἰς τὰς φυλακὰς Ἀργυροκάστρου ἔνθα ἔμεινεν ἕως ὅτου οἱ πόδες του ἐσάπισαν ἐκ γαγγραίνης. Τὸ δικαστήριον διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν σύλληψίν του, τὸν κατεδίκασεν εἰς ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν. Ἀποτίσας τὴν ποινήν του μετεφέρθη εἰς Κέρκυραν ἐπὶ ἑνὸς φορείου καὶ μὲ τοὺς πόδας ἀκρωτηριασμένους. (Αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἐπιστοποιήθη ὑπὸ τῶν ἐν Κερκύρᾳ Συμμάχων). Συμφώνως μὲ ἀξιοπίστους μαρτυρίας μέγας ἀριθμὸς Ἑλλήνων φυλακισμένων ἐν Ἀργυροκάστρῳ πεθαίνουν ἐκ κακουχιῶν καὶ τὰ πτώματά των θάπτονται κατὰ τὴν νύκτα. 23) Ὁ βοσκὸς Βασίλειος Μολοβός, ἐκδικούμενος τὸν θάνατον τοῦ ἀδελφοῦ του φονευθέντος ὑπὸ Τουρκαλβανῶν λῃστῶν, ἐφόνευσε τὸν δολοφόνον του καὶ ἐδραπέτευσεν. Ἕνεκα τούτου αἱ Ἰταλικαὶ ἀρχαὶ ἀπήλασαν εἰς τὸν Αὐλῶνα τὸν γέροντα πατέρα του καὶ ἀρκετὸν ἀριθμὸν Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν τοῦ Δελβίνου, ἐξ ἄλλου πλεῖστοι γνωστοὶ ἐγκληματίαι ἀφέθησαν ἐλεύθεροι. Οὕτω: Ὁ ἐγκληματίας Τσερές, ὅστις κατὰ τὸ 1911, ὅτε ἦτο δεκαπενταετής, εἶχε φονεύσει τὴν σύζυγον τοῦ συμπατριώτου του Ἕλληνος προκρίτου Ἰωάννου Δούλη καὶ ὅστις ἀφεθεὶς ἐλεύθερος, ἐφόνευσε περὶ τὰ τέλη τοῦ Μαρτίου 1918 δύο ἐκ τῶν συμπατριωτῶν του καὶ ἕνα χωροφύλακα Ἑλληνικῆς ἐθνικότητος, ὢν πιθανῶς βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ἐτιμωρεῖτο διόλου, εἰδοποίησε καὶ ἐδοκίμασε νὰ δολοφονήσῃ, ἐν μέσῃ ὁδῷ, τὸν Ἀθανάσιον Χαρίτου) μεγαλέμπορον, ὅστις τὸν εἶχε καταγγείλει διὰ κλοπήν. Πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι αἱ Ἰταλικαὶ ἀρχαὶ δὲν προέβησαν διόλου εἰς τὴν σύλληψίν του. 24) Οἱ Μιχαὴλ Μάντσος, ἡλικίας 20 ἐτῶν, Φῶτος Μερκούρης 22 ἐτῶν, Λεωνίδας Μάπας 25 ἐτῶν, Ἀθανάσιος Κιοῦρκος 25 ἐτῶν καὶ Θωμᾶς Ἀντάκης, ὅλοι ἐκ τῆς περιφερείας τῆς Χειμάρρας, ἐπὶ τῇ κατηγορίᾳ ὅτι ὑπερησπίσθησαν μερικὰ ἄτομα σωφρονοῦντα ἐτυφεκίσθησαν ὑπὸ Ἰταλικῶν ἀποσπασμάτων, οἱ μὲν εἰς τὰ μέρη ὅπου ἔβοσκον τὰ ποίμνιά των, οἱ δὲ ἐντὸς τῶν κήπων τῶν Ἐκκλησιῶν τῶν διαφόρων πόλεων καὶ χωρίων, προφασιζόμενοι ὅπως δώσωσι δῆθεν μάθημα εἰς τοὺς Ἕλληνας, ἀλλὰ πράγματι ὅπως τοὺς τρομοκρατήσουν. 25) Οἱ Φῶτος Ζούκας, υἱὸς τοῦ Δημάρχου Χειμάρρας, Σπῦρος Μήλιος, υἱὸς τοῦ ἰατροῦ Μήλιου, καὶ πλεῖστοι ἄλλοι ἐκ τῆς Χειμάρρας καὶ τοῦ Δελβίνου καταγόμενοι, ζοῦν ἐξόριστοι ἐν Κερκύρᾳ, στερούμενοι τῶν ἀναγκαίων τοῦ βίου. 26) Τὸ Γραφεῖον Ἐλέγχου τῶν Διαβατηρίων ἀρνεῖται τὴν ἄδειαν εἰς τὰς οἰκογενείας Ἰωάννου καὶ Κωνσταντίνου Σπύρου ἐκ Βουνοῦ, ἐπειδὴ κατήγγειλαν εἰς τὴν Ἰταλικὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐζήτησαν ὅπως τοῖς ἀποδοθῇ ἕνα ξῖφος μὲ ἐγκεκολλημένους τιμαλφεῖς λίθους, οἰκογενειακὸν ἐνθύμιον, δημευθὲν δῆθεν κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν διενεργηθέντος ἀφοπλισμοῦ, πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ εὑρισκόμενον εἰς τὴν κατοχὴν ἑνὸς Ἰταλοῦ ἀξιωματικοῦ τοῦ ἱππικοῦ καὶ υἱοῦ ἑνὸς στρατηγοῦ, ἐκτελοῦντος δὲ καθήκοντα Διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας ἐν Χειμάρρᾳ. 27) Ὁ Ἰωάννης Ζούπας, ἰατρὸς ἐν Δριμάδες, ἐπανελθὼν ἐξ Ἀθηνῶν, ὅπου εἶχε νοσηλευθῆ εἰς Κέρκυραν, ἐκρατήθη αὐτόθι ἐπὶ πολλοὺς μῆνας, διότι ἡ Ἰταλικὴ ἀστυνομία τὸν ἐξελάμβανεν ὡς συγγενῆ ἑνὸς ἄλλου Ζούπα ἐκ Βουνοῦ, δολοφονηθέντος μὲ ἄλλους τέσσαρας ὑπὸ τοῦ συμπατριώτου του Ἀθανασίου Μπένου, ὑπασπιστοῦ τοῦ Ἰταλοῦ ἀξιωματικοῦ Καστόλδι καὶ γνωστοῦ διὰ τὰ μισελληνικά του αἰσθήματα. 28) Αἱ Ἰταλικαὶ ἀρχαὶ ἀρνοῦνται νὰ ἐκδώσουν ἀδείας ἀναχωρήσεως εἰς πλείστας Ἑλληνικὰς οἰκογενείας τῆς Β. Ἠπείρου προσφύγων εἰς Κέρκυραν καὶ ἐπιθυμουσῶν ὅπως ἐπιστρέψουν εἰς τὰ χωρία των, στερουμένων δὲ κάθε μέσου πρὸς τὰ ζῆν. 29) Ὁ μεγαλέμπορος Νικόλαος Μπαμίχας ζητήσας κατὰ τὰς ἀρχὰς Μαΐου τρέχοντος ἔτους ἀπὸ τὸν Ἰταλικὸν ἔλεγχον ἄδειαν φορτώσεως ἐμπορευμάτων διὰ Ἁγίους Σαράντα ὁ στρατηγὸς Μάρρε τοῦ ἐδήλωσεν ὅτι ἡ ἄδεια αὕτη δὲν θὰ τοῦ παρεχωρεῖτο, εἰμὴ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀρνηθῇ τὴν Ἑλληνικὴν πολιτικήν». Κατὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1918 ἐτυφεκίσθησαν ἐν Δελβίνῳ οἱ Θωμᾶς Ἀντάκης ἐκ τοῦ χωρίου Βούνου καὶ Λάμπρος Βάσος ἐκ τοῦ χωρίου Πήλιουρι τῆς Χειμάρρας. Μάϊος 1918. Οἱ βουλευταὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου Σ. Σπυρομήλιος, Δ. Ζῆκος, Ε. Χαρισιάδης, Π. Δημόσκας, Ἀχ. Ἀδαμίδης, Δ. Ν. Δούλης, Κ. Χ. Σκανδάλης, Π. Π. Ζάπας, Β. Σωτηριάδης, Β. Πουτέτσης.

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ

Τῶν ἀπελαθέντων καὶ φυλακισθέντων εἰς Ἰταλίαν Χειμαρριωτῶν. Αʹ) Εἰς τὴν νῆσον Favignana Trapani Σικελίας Ἰταλίας: Νικ. Σπυρομήλιος, Ἰω. Θ. Λέκκας, Συμεὼν Ζούπας, Νικόλαος Μλίνος, Γεώργιος Σῖμος, Χρῆστος Κοτσάνος, Ἰωάν. Καλόγηρος, Δημήτρ. Λιάπας, Δημήτρ. Λέκκας, Πέτρ. Κωσταστεφανῆς, Νέσσιος Βεΐζης, Σπῦρος Βεΐζης, Σωκρ. Βεΐζης, Σπῦρος Μερκούρης, Ἀθαν. Τσάνες (ἀπεβίωσεν), Κόλια Θανάσης, Γκίτο Μπάλιος, Δημήτρ. Τσόρης, Χρῆστος Κασνέτσης, Ἀθανάσιος Σέτος, Θωμᾶς Ρούσιας. Βʹ) Εἰς τὰς φυλακὰς Barri, Leqi καὶ Valona. Γεώργιος Μπολάνος, Ἰωάννης Μπολάνος, Ἀθαν. Μπολάνος, Σπύρος Μπολάνος, Σῖμος Μπολάνος, Ἀναστ. Μπολάνος, Φῶτος Μπολάνος, Χρῆστος Μπολάνος, Ἰωάννης Ράπος, Ἀθαν. Γεωργίου, Σοφοκ. Ζούπας, Κωνστ. Κοκούστας, Πέτρος Τσάλης, Γεώργ. Μπότσης, Γεώργ. Μερκούρης, Ἰ. Μάρκος, Λουκᾶς Κατῆς, Σπυρ. Γκιώνης, Δημήτρ. Γκικόπουλος, Παναγ. Γκικόπουλος, Ἀθαν. Κώστας, Ἀνδρ. Μίλιας, Μάρκος Γιάννης, Βασίλ. Παππᾶς, Μιλτ. Βρέτος, Δημήτρ. Γιώργης, Βασίλ. Χρηστοδήμας, Νικ. Δούκας, Μάνθος Μπούας, Χρῆστ. Μάρκος, Κοσμᾶς Λέκκας, Θωμᾶς Ντούνης, Εὐάγ. Ρούτσης, Κώστας Μάης, Γεώργ. Θωμᾶς, Χαράλ. Ἀποστόλου, Θεοτόκης Θωμᾶς, Νικ. Μπίφτσας, Νέστωρ Μπίφτσας, Σωκρ. Μπίφτσας, Συμεὼν Μπίφτσας, Μάνθος Γεώργης, Χαράλαμ. Γκιώνης, Κότσης Μάστορας, Ἀλεξ. Καραβέλας, Ἰωάν. Κυρίτσης, Νικόλ. Πελεκάνος, Βασίλ. Λέκκας, Δημήτρ. Κότσανος, Ἰάκ. Στρακόσιος, Κώστας Στρακόσιος, Ἀρισ. Λάμπρος, Ἰωάν. Γκιόκας, Βασίλ. Ζάχος, Σπυρίδ. Κουμῆς, Νικόλ. Μοῦτσος, Κωνστ. Γκικόπουλος, Σπυρ. Μπακαρούκας, Σπυρ. Λίζας, Σωκρ. Κιοῦρκος, Σωκρ. Τσίπας, Σωκρ. Μπάλιος, Μαργαρίτης Μπάλιας, Βασίλ. Μπάλιας, Νικόλαος Μερκούρης, Παῦλ. Μερκούρης, Κοσμᾶς Μερκούρης, Νίκος Μερκούρης, Νίλε Μερκούρης, Σωκρ. Μερκούρης, Σπῦρος Ν. Μερκούρης, Ἰωάν. Ζένος, Ἀθαν. Μπότσης, Πάνος Μερτίρης, Χρῆστος Κόκας, Πάνος Ζῶτος, Ε. Πρίφτης, Α. Κιοῦρκος, Δ. Βάσσος, Π. Δῆμος Βάσσος, Λ. Βάσσος, Σπυρ. Μπότσης, Δῆμος Κουρδούκης, Ἀναστ. Νεστούρης, Σπήλιος Κάτσης, Χρῆστος Νεστούρης, Σπῦρος Γκιτσάλης, Κωνσταντ. Γκιτσάλης, Ἀναστ. Μπάμπες, Κωνστ. Γκορέτσης, Βασίλ. Κοπάλης, Νικόλ. Πέπες. Σημείωσις. Ἐκ τούτων ἀπεβίωσαν εἰς τὰς φυλακὰς οἱ Παναγ. Γκικόπουλος, Ἀνδρέας Μίλιας, Νικόλ. Πελεκάνος, Ἰωάννης Γκιόκας. Πρὸ μηνὸς συνελήφθη καὶ ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Πρεμετῆς. Γʹ) Ἀπηλάθησαν εἰς Κέρκυραν ἐξ Ἁγίων Σαράντα οἱ ἔμποροι ἀδελφοὶ Δημήτριος καὶ Σωκράτης Κάππος, δημευθέντος τοῦ καταστήματός των. Οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀπελαθέντων καὶ φυλακισθέντων εἰσὶ πρόκριτοι, ἔμποροι καὶ ἐπιστήμονες, ἐλλείπουσι δὲ πλεῖστα ἀκόμη ὀνόματα μὴ γνωσθέντα ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως συγκοινωνίας. Ἄνω δὲ τῶν 30 ἐμπόρων καὶ προκρίτων ἀπεκλείσθησαν ἐν Ἑλλάδι, ὅπου εὑρέθησαν δι’ ὑποθέσεις των, φοβούμενοι τὴν ἰδίαν τύχην. Εἰς τὰς φυλακὰς Ἀργυροκάστρου ἀπέθανε καὶ ὁ ἀδελφὸς τοῦ βουλευτοῦ Ἀργυροκάστρου Γρηγόριος Σωτηριάδης. Οἱ βουλευταὶ Βορείου Ἠπείρου. Σ. Σπυρομήλιος, Β. Σωτηριάδης, Δ. Ζῆκος, Β. Πουπέτσης, Ε. Χαρισιάδης, Ι. Ἀδαμίδης, Π. Ζάππας καὶ Δ. Λούλης.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μ. Νεγροπόντης ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου περὶ φορολογίας τοῦ καπνοῦ καὶ σιγαροχάρτου». Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως κ. Σ. Σῖμος ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) «Περὶ ἀλητείας καὶ ἐπαιτείας» καὶ 2) «Περὶ προστασίας τῶν εἰς ἐπαιτείαν, ἀλητείαν κλπ. ἐκδότων ἀνηλίκων». Ὁ Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κ. Ι. Ἀθανασάκης ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ ἱδρύσεως γραφείου πληροφοριῶν διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν στρατιωτικῶν καὶ γραφείου πρὸς μεταβίβασιν τῶν κληρονομιῶν αὐτῶν». Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Ι. Τσιριμῶκος ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) «Περὶ ἀνασυστάσεως τῶν ἐκ τῆς Βουλγαρικῆς εἰσβολῆς τοῦ Αὐγούστου 1916 καταστραφέντων ἀρχείων τῶν δικαστικῶν γραφείων τῶν περιφερειῶν τῶν Πρωτοδικείων Σερρῶν, Δράμας καὶ Καβάλλας». 2) «Περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1273 τῆς 10 Ἀπριλίου 1918 «περὶ τῆς ὑπρεσίας τῆς δικαστικῆς καὶ τῆς τοῦ Ποιν. μητρώου ἐν τοῖς δικαστηρίοις». 3) «Περὶ αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἀθήναις Εἰρηνοδικείου καὶ Πταισματοδικείου». 4) «Περὶ ὑπογραφῆς ἀνυπογράφων ποινικῶν ἀποφάσεων, βουλευμάτων καὶ πρακτικῶν αὐτῶν». 5) «Περὶ συμπληρώσεως καὶ μεταρρυθμίσεως τῶν ἄρθρων 173 καὶ 223 τῆς Ποιν. Δικονομίας». 6) «Περὶ προσθήκης 97α εἰς τὸν νόμον «περὶ δικηγόρων». Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας κ. Α. Παπαναστασίου ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1394 νόμου «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ νέου σχεδίου τῆς πόλεως Θεσσαλονίκη». 2) «Περὶ ἐκτελέσεως ἔργων ρυμοτομίας ἐν τῷ ἀποτεφρωθέντι τμήματι τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης». 3) «Περὶ ἐφαρμογῆς σχεδίου πόλεως ἐν Θεσσαλονίκη». 4) «Περὶ συμπληρώσεών τινων τοῦ νόμου 972α «περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ Δημοσίων Ἔργων νόμου κλπ. καὶ τοῦ νόμου 1466 «περὶ ἀφομοιώσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῆς ὑπηρεσίας τῶν Δημοσίων Ἔργων». 5) «Περὶ ἀνεγέρσεως προσωρινῶν οἰκοδομῶν εἰς τὰς πόλεις καὶ κώμας τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας». 6) «Περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐκπόνησιν νέου σχεδίου τῆς πόλεως Ἀθηνῶν». 7) «Περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 731 νόμου «περὶ προνομιακῆς παραχωρήσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως συγκοινωνίας δι’ αὐτοκινήτων ἐπὶ τῶν ὁδῶν τοῦ Κράτους». 8) «Περὶ προσθηκῶν εἰς τὸν νόμον 276 ἐ. ἔ. περὶ ἱδρύσεως Ὑπουργείου Συγκοινωνίας καὶ τὸν νόμον 1412 ἀφορωσῶν τὴν ὀργάνωσιν τῶν Τ.Τ.Τ.». 9) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Νομ. Διατάγματος περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1122 τῆς 4 Ἰανουαρίου 1918 περὶ προσωρινῆς κτηματογραφήσεως τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης». 10) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1450 ἀπὸ 7 Ἰουνίου 1918 Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ κανονισμοῦ τοῦ βαθμοῦ καὶ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ εἰς τὸ Σύνταγμα τῶν Τηλεγραφητῶν ἀποσπωμένου ἀνωτέρου καὶ κατωτέρου προσωπικοῦ τῆς Τηλεγραφικῆς καὶ Τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας» καὶ 11) «Περὶ κυρώσεως Νομ. Διατάγματος «περὶ Ἀεροπορικῆς ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας». Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Σ. Σῖμος ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1918 Νομ. Διατάγματος «περὶ παροχῆς συνδρομῆς παρὰ τοῦ Δημοσίου ἐξ 25.000 δραχ. εἰς τὸ θεραπευτήριον «ἡ Σωτηρία», 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Φεβρουαρίου 1918 Νομ. Διατάγματος «περὶ αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Κοζάνης–Φλωρίνης τῆς 28 Σεπτεμβρίου 1918». 3) «Περὶ συστάσεως Γενικῆς Διοικήσεως ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Μακεδονίᾳ». 4) «Περὶ δημοτικῆς φορολογίας τῶν διαφημίσεων». 5) «Περὶ δημοτικῆς φορολογίας καθαριότητος ὑγιεινῆς καὶ εὐπρεπείας». 6) «Περὶ δημοτικῆς φορολογίας τῶν πλανοδίων πωλητῶν καὶ μικροβιοτεχνιτῶν» καὶ 7) «Περὶ ἐπιβολῆς δημοτικοῦ τέλους ἐπὶ τῶν ἀδειῶν οἰκοδομήσεων». Οἱ κ. κ. Μ. Νεγροπόντης Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Α. Παπαναστασίου Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ὑποβάλλουσι νομοσχέδιον «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως γηπέδου διὰ τὴν ἀνέγερσιν δημοσίου καπνεργοστασίου ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἐγκρίσεως τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν ἀνέγεσιν τούτου». Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Κ. Σπυρίδης, ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) «Περὶ ὀργανώσεως αὐτοτελοῦς ὑπηρεσίας Ξένων καὶ Ἐκθέσεων» καὶ 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νόμων». Τὸ δεύτερον τοῦτο νομοσχέδιον παραπέμπεται εἰς ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν κ. κ. Δ. Σωτηρίου, Γ. Μαρῆ, Ι. Βαλαλᾶ, Α. Μπασιᾶ, Ι. Μανέτα, Α. Ἀναστασιάδου καὶ Δ. Ζαμάνου. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κ. Δ. Δίγκας, ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς νομοσχέδια: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Σ)βρίου 1918 ἀναγκαστικοῦ διατάγματος περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν ἀναγκαστικοῦ βιβλίου τῆς γʹ τάξεως τῶν Δημοτικῶν Σχολείων». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἀναγκαστικοῦ Διατάγματος «περὶ ἱδρύσεως διδασκαλείου θηλέων ἐν Κοζάνῃ». 3) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 873 «περὶ ἀπονομῆς ὑποτροφιῶν εἰς τοὺς μαθητὰς τῶν διδασκαλείων ἀρρένων Θεσσαλονίκης καὶ Κοζάνης πρὸς τοὺς μαθητὰς τοῦ διδασκαλείου νηπιαγωγῶν Θεσσαλονίκης καὶ 396 «περὶ ἀναστολῆς τῆς λειτουργίας τοῦ διδασκαλείου ἀρρένων Κοζάνης καὶ «περὶ τῶν ὡρισμένων ὑποτροφιῶν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ» 4) «Περὶ ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν κατὰ τὸ σχολικὸν ἔτος 1918–1919 τῶν ἐκ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καταγομένων μαθητῶν». Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Σ. Σῖμος, ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς νομοσχέδια: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1521 τῆς 17 Σ)βρίου 1918 Νομοθ. Διατάγματος «περὶ μετακλήσεως Ὀργανωτικῆς τῆς Ἀστυνομίας Ἀποστολῆς» καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως καὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1514 τῆς 7 Σ)βρίου 1918 Νομοθ. Διατάγματος «περὶ αὐτεπαγγέλτου ἀποστρατείας τῶν ἐγγάμων ὑπενωματαρχῶν καὶ χωροφυλάκων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ζαβιτσιᾶνος, ὑποβάλλει τὰς ἑξῆς δύο προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τάξεών τινων τοῦ νόμου ΔΝΔʹ τοῦ 1912, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου 423 τοῦ 1914» καὶ 2) «Περὶ ἐπεκτάσεως ἐν τῇ νήσῳ Κερκύρᾳ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 247 τῆς 20)26 Ἀπριλίου 1914 «περὶ ἐξασφαλίσεως τῆς ἀγροτικῆς περιουσίας ἐν Κεφαλληνίᾳ καὶ Ἰθάκῃ».

§6Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἐπειδὴ παρετήρησα, ὅτι ἐξενίσθη ἡ Βουλὴ ἐκ τῆς ἀναγγελίας ὑπὸ τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Βουλῆς ἀλεπαλλήλων νομοσχεδίων.

§7Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Δὲν ἐξενίσθη.

§8Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἤθελον νὰ δηλώσω, ὅτι τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἀπεφασίσθη νὰ ψηφισθοῦν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐτέθησαν ὑπὸ τὴν σημερινὴν συζήτησιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τοῦ ὁποίου προΐστατο αὐτὸς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως οὔτε ἡμεῖς θεωροῦμεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ψηφισθοῦν ἐντὸς τοῦ χρονικοῦ διαστήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει προκαθορισθῆ, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθῇ ἡ Βουλὴ κατὰ τοῦτο τὸ τμῆμα, οὔτε ἡμεῖς θεωροῦμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθοῦν ὅλα, πολλὰ ἐξ αὐτῶν θὰ παραπεμφθῶσιν εἰς ἐπιτροπὰς, κατὰ τὴν συζήτησιν, ἄλλως τε θὰ εἶναι εἰς θέσιν καὶ ἡ Βουλὴ ἡ ἰδία νὰ κρίνῃ ποῖα ἐκ τῶν νομοσχεδίων θὰ εἶναι ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖα συμφώνως μὲ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν θὰ προκαλέσουν κἂν συζήτησιν, διότι πολλὰ ἐξ αὐτῶν, παρὰ τὸν ὀγκώδη τίτλον, τὸν ὁποῖον ἠκούσατε, δὲν ἔχουν παρὰ ὀλίγιστον περιεχόμενον, ἀποβλέπουν δὲ πράγματι πρὸς κανονισμὸν ὑπηρεσιῶν ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης. Θὰ κρίνῃ δὲ ὡσαύτως καὶ ποῖα ἐξ αὐτῶν δύνανται νὰ μὴ ψηφισθοῦν. Ὁ κύριος Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀνεκοίνωσε χθές, ὅτι πρὸ παντὸς ὁ νομοθετικὸς σκοπὸς τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς εἶναι ἡ ψήφισις τῶν οἰκονομικῶν νομοσχεδίων καὶ λέγω ὁ οἰκονομικὸς σκοπὸς ἀνεξαρτήτως οἱουδήποτε νομοθετικοῦ σκοποῦ ἡ ἐπανάληψις θὰ ἐγίνετο κατὰ τὸ τμῆμα τοῦτο μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐπικοινωνήσῃ καθ’ ὃ ὤφειλε ἡ Κυβέρνησις ἐκ κοινοβουλευτικῆς ὑποχρεώσεως μετὰ τῆς Βουλῆς, κατόπιν τῶν συντελεσθέντων γεγονότων. Ἀνεκοίνωσεν ὡσαύτως, ὅτι θὰ ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον λαμβάνω τὴν τιμὴν κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην νὰ ὑποβάλω, τὸ περὶ προσθέτου ἐπιδόματος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν. Ἀνεκοίνωσεν ἐπίσης, ὅτι θὰ ὑποβληθῇ τὸ σχέδιον νόμου περὶ διορισμοῦ Ὑπουργοῦ ἄνευ χαρτοφυλακείου διὰ τὴν θέσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, εἰς τὸ ὁποῖον προστίθεται καὶ ἄρθρον περὶ διορισμοῦ ἀναπληρωτοῦ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον θὰ διαρκέσῃ ἡ ἀπουσία τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς Εὐρώπην. Ἀλλ’ ὑπάρχουσι καί τινα νομοσχέδια, ὡς τὸ περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τὸ ὁποῖον ὠφείλω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι εἶχε γίνει σκέψις παρόντος μάλιστα καὶ τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, πρὸ τῆς τελευταίας του ἀναχωρήσεως εἰς Εὐρώπην, περὶ τῶν μεταβολῶν, τὰς ὁποίας ἐπιφέρει τὸ νομοσχέδιον, ὅπως αὗται γίνωσι διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, ἐπειδὴ ὅμως ἐγνωρίζαμεν, ὅτι θὰ συνέλθῃ ἡ Βουλὴ ἀνεβάλλετο ἀπὸ ἑβδομάδα εἰς ἑβδομάδα. Διὰ τοῦτο ἀνεβλήθη. Ὡς ὅμως θέλετε ἴδει δὲν πρόκειται περὶ μεταβολῆς τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ περὶ ἐνισχύσεως τοῦ προσωπικοῦ, ὅπως ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολὴν, τὴν ὁποίαν ἔχει. Σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ λόγῳ τῆς πενιχρότητος τοῦ προσωπικοῦ του αὐτοῦ καθίσταται ἀνεπαρκές, ὅπως ἀνταποκριθῇ ὁπωσδήποτε εἰς τὴν ἀποστολὴν ταύτην. Προκειμένου, ἂν καὶ θὰ ἦτο περιττὸν νὰ τὸ εἴπω, περὶ τῆς δηλώσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς βουλευτικῆς ἐπιχορηγήσεως, ἡ Βουλὴ δὲν θὰ ἀναμείνῃ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, διότι τὸ ζήτημα ἐκανονίσθη δι’ ὑποβολῆς διατάγματος, τοῦ ὁποίου τὴν εὐθύνην ἀναλαμβάνει ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, διότι πρόκειται περὶ ὑπερβασίας ὡρισμένης διατάξεως τοῦ Συντάγματος. Παρακαλῶ ὅμως τὴν Βουλὴν, ὅπως τὰ νομοσχέδια τὰ ψηφισθησόμενα ἐντὸς τοῦ τμήματος τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ψηφισθῶσι τὸ ταχύτερον καὶ ἰδίως ἐπικαλοῦμαι παρ’ αὐτῆς τὴν μελέτην ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν νομοσχεδίων ὅπως μὴ προσέλθωμεν εἰς συζητήσεις δυνατὰς νὰ παρελκύσωσι τὰ πράγματα. Ὅταν ἡ Βουλὴ εἶναι παρεσκευασμένη ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβληθῶσιν καὶ τῶν ὁποίων τῆς μελέτης ἔχει ἐπιληφθῇ ἡ ἁρμοδία ἐπιτροπὴ, θὰ βαδίσωμεν τὸ ταχύτερον πρὸς τὸ τέρμα τῶν ἐργασιῶν.

§9Κ. ΖΑΒΙΤΖΑΝΟΣ. Δὲν ἐπελήφθη ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς μελέτης;

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεπέμφθησαν εἰς τὰς σχετικὰς ἐπιτροπάς.

§11Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Πρὸ τοῖς νομοσχεδίοις ὅμως, περὶ ὧν ὡμίλησεν χθὲς ὁ κ. Πρωθυπουργός, ἀπεφασίσθη σήμερον—παρέλειψε δὲ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, νὰ τὸ εἴπῃ χθὲς, διότι καὶ ἄλλο τι ἀκόμη τῷ διέφυγε σχετικὸν πρὸς τὸ νομοσχέδιον περὶ αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ τῶν ὑπαλλήλων, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ εἴπω καὶ ἐγὼ—παρέλειψε νὰ δηλώσῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν ἐπείγουσαν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων τῶν ἀναγομένων εἰς τὴν δημοτικὴν φορολογίαν τῶν Ἀθηνῶν, ἴσως δὲ καὶ τοῦ Πειραιῶς, διότι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου δὲ εἶχε μορφωθῇ τελικὴ γνώμη, θεωρεῖ δὲ ἐπείγοντα ταῦτα, διότι ὁ δῆμος Ἀθηναίων, δὲν δύναται νὰ λειτουργήσῃ καὶ ν’ ἀντοποκριθῇ ὡς ἔχει πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις του τὰς οἰκονομικάς. Ἐν σχέσει πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους διέφυγε τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀπόφασις περὶ διαβαθμίσεως νέας καὶ αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ καὶ βελτιώσεως τῆς θέσεως τῶν δημοδιδασκάλων. Τὸ νομοσχέδιον δύναται νὰ ἀνακοινωθῇ ὅταν εἶναι ἕτοιμον δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἐντὸς τοῦ τμήματος τούτου καθ’ ὅσον συνδέεται καὶ μὲ τὴν δημοτικὴν οἰκονομικὴν νομοθεσίαν, περὶ ἧς θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ, κατὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν. Τότε θὰ ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐννοεῖ, ὅτι εἶναι ἐπιτακτικωτάτη ἡ ἀνάγκη του καὶ θὰ ἦτο παράλειψις φρονήσεως, θὰ ἔλεγον καὶ παράλειψις ἐνδιαφέροντος πρὸς τὴν δημοτικὴν ἐκπαίδευσιν ἡ ἐγκατάλειψις τῶν δημοδιδασκάλων εἰς τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν θέσιν.

§12Α. ΣΙΔΕΡΗΣ. Προτοῦ προχωρήσωμεν εἰς τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ προκληθῇ ἡ προσοχὴ τῆς Βουλῆς ἐπὶ ζητήματος οὐσιώδους ἀφορῶντος ἀκριβῶς αὐτὴν τὴν λειτουργίαν τῆς Βουλῆς, ἐννοῶ τὴν ἐπιβληθεῖσαν καὶ ἐξακολουθήσουν νὰ ἐπιβάλλεται λογοκρισίαν ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀπαλάσσω τοῦ κόπου νὰ ἐξακολουθήσητε. Ἐδόθησαν ὁδηγίαι καὶ ἐλήφθησαν μέτρα προσαρμοζόμενα πρὸς τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἂν καὶ δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ πλημμελές.

§14Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δύο λέξεις.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ δελτίου τοῦ τύπου.

§16Α. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν ἀγνοεῖτε, ὅτι τὸ κοινοβούλιον εἰς τὸ ἡμέτερον πολίτευμα, ὡς καὶ εἰς ὅλα τὰ κοινοβουλευτικὰ πολιτεύματα εἶναι ὄργανον τῆς πολιτείας, ἀλλ’ ὄργανον ἔμμεσον, ἄμεσον ὄργανον τῆς ὁποίας εἶναι ὁ λαός. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκωλύωμεν ἀπὸ τοῦ δημοσίου βίου τὸν λαὸν ἀποκρύπτοντες ἀπ’ αὐτοῦ τὰ γενόμενα ἐν τῷ χώρῳ τούτῳ. Νομίζω, ὅτι ὁ λαὸς εἶναι ὁ μόνος ἐφορεύων καὶ ἐλέγχων τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἀντιπροσώπων αὐτοῦ, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου αὐτοὶ θὰ δώσουν λόγον. Πρέπει νὰ γνωρίσῃ ὁ λαὸς πῶς διεξάγονται αἱ ἐργασίαι ἐν τῇ Βουλῇ καὶ τὶ λέγουσιν οἱ ἀντιπρόσωποι αὐτοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίσῃ αὐτῷ, ἐὰν δημοσιεύωνται, ὡς δημοσιεύωνται τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσωσιν μεροληπτικῶς δημοσιευόμενα τὰ πρακτικὰ καὶ περιέχοντα τὸ τὶ λέγει ἡ μία μερὶς καὶ ὄχι καὶ τὸ τὶ λέγει καὶ ἡ ἑτέρα. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος ἐμφορεῖται ἀπὸ τοιαύτας διαθέσεις, δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ λογοκρισία ἐν τῇ δημοσιεύσει τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, καὶ θὰ ἀφήσῃ τοὺς δημοσιογράφους νὰ δημοσιεύουν ταῦτα, ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνονται.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτίμησις δὲν ἐδόθη εἰς οὐδεμίαν μερίδα οὔτε ἀποκρύπτεται τι, γίνεται περίληψις τῶν λόγων τῶν Βουλευτῶν καὶ τῶν δύο μερίδων, διότι ἦτο ἀνάγκη ἐπιβεβλημένη νὰ γίνῃ ἡ περίληψις αὕτη. Ἀλλ’ ὁπωσδήποτε ἐδόθησαν διαταγαὶ συμφώνως πρὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἰδικόν σας, θὰ καταρτίζηται δὲ τὸ δελτίον.........

§18Α. ΣΙΔΕΡΗΣ. Οὕτως ὥστε νὰ περιλαμβάνῃ πάντα τὰ ἐν τῇ Βουλῇ λεγόμενα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδόθησαν διαταγαὶ σᾶς εἶπον αἱ ὁποῖαι θὰ ἐφαρμοσθῶσιν καὶ θὰ εὐχαριστήσωσιν καὶ σᾶς καὶ τὴν Βουλήν.

§20Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Μὴ δυνηθεὶς ἐγκαίρως ἕνεκα λόγων ἀνεξαρτήτων τῆς θελήσεώς μου νὰ παρασταθῶ εἰς τὴν δεξίωσιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ζητωκραυγάζω σήμερον στεντωρίως καὶ ἐγκαρδίως καὶ ἐνθουσιωδῶς ὑπὲρ τοῦ Ἐθνικοῦ σωτῆρος, εὐχόμενος ἐπὶ τῇ σημερινῇ ἀναχωρήσει του κατευώδιον καὶ αἰσίαν καὶ εὐτυχῆ τὴν ἐπάνοδον. (Χειροκροτήματα).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Ε. Ρέπουλης, ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς νομοσχέδια: 1) «Περὶ προσθέτου ἐπιδόματος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν» καὶ 2) «Περὶ διορισμοῦ Ὑπουργοῦ ἄνευ χαρτοφυλακίου καὶ προσωρινοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν».

Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Λ. Καλβοκορέσης παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν 1) Διατὶ ἔχουν συγκεντρωθῇ περὶ τὰς 7.500 ἄνδρες εἰς τὸ Τάγμα Προσκολλήσεως Θεσσαλονίκης καὶ 2) Ἂν γνωρίζῃ, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ ἄνδρες οὗτοι ἐκοιμῶντο εἰς τὸ ὕπαιθρον κατὰ τὰ τέλη Ὀκτωβρίου κλπ.

§22Λ. ΚΑΛΒΟΚΟΡΕΣΗΣ. Ὑπέβαλον τὴν ἐρώτησιν, ὅπως δοθῇ ἀφορμὴ καὶ ἐξετασθῶσιν σοβαρῶς τὰ ζητήματα τὰ ἐν αὐτῇ ἀναγραφόμενα, ἐλπίζω, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς, θὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ, ὅτι ἔχουσιν τιμωρηθῇ οἱ ὑπεύθυνοι τῶν παραλείψεων τὰς ὁποίας ἀναφέρω.

§23Ι. ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἔλαβον γνῶσιν ἐκ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας, ὅτι πολλοὶ στρατιῶται ταξειδεύοντες μὲ δύο ἀτμόπλοια ἠσθένησαν καὶ ἀπεβιβάσθησαν ἐν Λαυρίῳ. Ἔλαβον τὰ κατάλληλα μέτρα, ὅπως μεταφερθῶσιν εἰς Ἀθήνας καὶ τοὺς ἀποδοθεῖ ἡ δέουσα περιποίησις. Ἐπίσης ἔλαβον πληροφορίας, ὅτι πολλοὶ στρατιῶται ἔφθασαν εἰς κακὴν κατάστασιν εἰς τὸν πρὸς ὃν ὅρον, ἐπίσης ἔλαβον τὰ κατάλληλα μέτρα.

§24Λ. ΚΑΛΒΟΚΟΡΕΣΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, ν’ ἀπαντήσητε συγκεκριμένως.

§25Ι. ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Γρίβα.

§26Λ. ΚΑΛΒΟΚΟΡΕΣΗΣ. Ἂς μεταβληθοῦν τότε ὅλαι αἱ ἐρωτήσεις εἰς ἐπερωτήσεις.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, νὰ συναινέσῃ, ὅπως τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑποβληθὲν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διορισμοῦ Ὑπουργῶν ἄνευ χαρτοφυλακίου καὶ προσωρινοῦ ἀναπληρωτοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν κηρυχθῇ κατεπεῖγον. (Κηρύσσεται κατεπεῖγον) Ὁ κ. Θ. Γοῦσκος ἐρωτᾷ τὴν Κυβέρνησιν, ἂν προτίθεται νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ τῆς πολυθρυλήτου αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν καὶ ἰδίᾳ τῶν κατωτέρων, τῶν ὁποίων ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις ἀπέβη παραχρῆμα τραγικὴ ἀπὸ μακροῦ χρόνου, ἕνεκα τῆς μεγάλης ὑπερτιμήσεως ὅλων τῶν εἰδῶν.

§28Θ. ΓΟΥΣΚΟΣ. Κατόπιν τοῦ ὑποβληθέντος σήμερον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως σχετικοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ κ. Πρόεδρε, ὅπως διαγραφῇ ἡ ἐρώτησίς μου αὕτη.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά, διαγράφεται. Ἀνακοινῶ, ὅτι διὰ τὸ νομοσχέδιον περὶ ὀργανώσεως τῆς ὑπηρεσίας ξένων καὶ ἐκθέσεων, ἡ οἰκεία Ἐπιτροπὴ ἐνισχύεται διὰ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπασιᾶ’ Θ. Βελλιανίτου, Α., Ἀναστασιάδου, Σ. Βαφειαδάκη καὶ Ι. Τρικούπη. Ὁμοίως ἀνακοινῶ, ὅτι αἱ οἰκεῖαι ἐπιτροπαὶ διὰ τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας ὑποβληθέντα νομοσχέδια ἐνισχύονται διὰ τῶν κ. κ. Ι. Βαλαλᾶ, Δ. Πάζη, Ν. Τερμεντζῆ, Μ. Κοφίνα, Α. Μπασιᾶ καὶ Γ. Μαρῆ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§30Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριοι Βουλευταί, κατὰ τὸν χρόνον τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς διενεμήθησαν ὑμῖν διάφορα νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου μου. Ἐπειδὴ ἐγνώριζα κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ταύτης πάντως θὰ διήρκουν ὀλίγον μόνον χρόνον καὶ ἐπειδὴ ἀφ’ ἑτέρου ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὰ νομοσχέδια, προτοῦ συζητηθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν πρέπει νὰ γίνωνται, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον γνωστά, ἵνα διὰ τῆς συζητήσεως τελειποιῶνται, ἐθεώρησα ὀρθὸν νὰ καινοτομήσω διανέμων αὐτὰ τόσον εἰς ὑμᾶς, ὅσον καὶ εἰς τὸ κοινόν, εὐθύς, ὡς ταῦτα συνετάσσοντο. Συγχρόνως παρεκάλεσα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅστις λίαν προθύμως ἀπεδέχθη τοῦτο, νὰ παραπεμφθῶσιν ἄλλα μὲν τούτων εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπιτροπήν, ἄλλα δὲ εἰς τὴν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Μεγάλην Ἐπιτροπήν, ἥτις ἔχει συσταθῇ παρ’ ὑμῶν διὰ τὸ νομοσχέδιον τῆς φορολογίας τῆς καθαρᾶς προσόδου. Αἱ ἐπιτροπαὶ αὗται ἐργασθεῖσαι ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων ἔχουσιν ἑτοίμους πλέον τὰς ἐκθέσεις των, οὕτως ὥστε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν, ἀφ’ οὗ καὶ εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τὸ κοινὸν εἶναι ταῦτα πλέον γνωστά. Τὰ ὑποβληθέντα νομοσχέδια δύνανται νὰ διαιρεθῶσιν εἰς 4 κατηγορίας Φορολογικά, Λογιστικά, Διοικητικὰ καὶ Γενικῆς φύσεως τοιαῦτα. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν νομοσχεδίων τούτων, θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ, ὅμως νὰ τονίσω κατ’ ἀρχὴν τὴν σπουδαιότητα τοῦ ἑνὸς ἐκ τούτων, τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ νόμου ΣΙΒʹ τοῦ 1852» «περὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων ἐσόδων καὶ ἐξόδων καὶ περὶ δημοσίου Λογιστικοῦ τοῦ Κράτους». Τοῦ νομοσχεδίου τούτου, κύριοι βουλευταί, προηγεῖται ἐκτενὴς εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἀναπτύσσουσα τοῦτο καθ’ ὅλα τὰ σημεῖα, ὥστε δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ προβῶ εἰς τὴν ἀνάλυσιν αὐτοῦ. Ἐν τούτοις ὀφείλω νὰ τονίσω τὴν μέχρι τοῦδε κρατοῦσαν παρ’ ἡμῖν ἐσφαλμένην ἀντίληψιν περὶ προσωπικότητος τῆς φορολογικῆς περιόδου, ἥτις ἀντίληψις ἐπέφερε τοιαύτην σύγχυσιν, ὥστε ἦτο ἀδύνατον καὶ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον μελετητὴν νὰ παρακολουθήσῃ ἐντὸς τοῦ ἔτους τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Διότι συνέβαινε τὸ περίεργον παρ’ ἡμῖν φαινόμενον, ὥστε σπουδαιότατα ἔσοδα τοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ βεβαιῶνται ἐντὸς τῆς δευτέρας διαχειρίσεως τῆς χρήσεως, ἤτοι ἐντὸς τοῦ ἑπομένου ἔτους. Ἐξηγοῦμαι: Τὰ πλεῖστα ἔσοδα τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1918 βεβαιοῦνται τὸ ἔτος 1919· οὕτω δὲ ἡ πραγματικὴ ἐκτέλεσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1918 ἐνεργεῖται κατὰ τὸ ἔτος 1919 καὶ ὁ ἐπιθυμῶν νὰ μελετήσῃ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1918 εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναμένῃ μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1919. Ἡ μεταρρύθμισις ὅμως αὕτη, συμφώνως ἄλλως τε καὶ πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ζαπελλόνι γενομένην ἐργασίαν, ἀπέβαινε δυσχερεστάτη καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ εἰμὴ μόνον τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἐπάρκειαν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Εὐτυχῶς τὸ νέον πνεῦμα καὶ αἱ νέαι μέθοδοι, αἵτινες ἐφηρμόσθησαν ὑπ’ ἐμοῦ εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ χάρις εἰς τὸν νέον Διευθυντήν του, μᾶς ἐξασφαλίζει, οὐχὶ μόνον τὴν εὐχερῆ ἐκτέλεσιν τῆς μεταρρυθμίσεως ταύτης, ἀλλὰ μᾶς ἐπιτρέπει σήμερον νὰ δηλώσωμεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου τούτου καὶ τῶν λοιπῶν συνυποβαλλομένων λογιστικῶν νομοσχεδίων, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἐπὶ δύο ἢ τρία ἔτη ἡ ὀργάνωσις τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὡς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, θὰ φθάσῃ ἡ Ἑλλάς, ἀληθῶς περίεργον φαινόμενον, ἀπὸ τῆς παντελοῦς ἐλλείψεως λογιστικῆς εἰς τὴν ἀπόκτησιν προτύπου τοιαύτης. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου τὸ Δημόσιον ἀναλαμβάνει δι’ ἰδίου ὀργανισμοῦ τὴν ἐνέργειαν προσοδοφόρων πράξεων, αἵτινες μέχρι τοῦδε ἀνετίθεντο εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Τὰ ὑποβαλλόμενα ὑπὸ τὴν ὑμετέραν ψῆφον φορολογικὰ νομοσχέδια ἀνέρχονται εἰς ἐννέα τὸν ἀριθμὸν οὐδεμία δὲ ὑφίσταται ἀνάγκη, ὅπως ἀναλύσω ταῦτα, ἀφ’ οὗ εἶναι ἤδη πρὸ πολλοῦ ὑμῖν γνωστά. Τὸ μόνον, ὅπερ ἔχω νὰ πράξω ἐνταῦθα, εἶναι νὰ τονίσω, ὅτι διὰ τῶν νομοσχεδίων τούτων ὑπάρχει ἐλπίς, ἀφ’ ἑνὸς νὰ καλυφθῇ μέγα μέρος τοῦ ἀνωτέρω ἀναφερθέντος ἐλλείμματος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ἐπέλθῃ, καὶ παρ’ ἡμῖν ἡ φορολογικὴ ἑνότης καὶ τὸ ὁμοιόμορφον αὐτῆς καθ’ ὅλον τὸ Κράτος. Θεωρῶ δὲ καθῆκον μου νὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν ὅσα ἄλλοτε εἶπον εἰς τὴν Βουλήν. Ὅτι, ἐνῷ πρὸ ἐτῶν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἦτο ἐκ τῶν μᾶλλον φορολογουμένων λαῶν, σήμερον ἀνακουφίζει, διὰ τῆς ἄρσεως τῶν μεγάλων αὐτῶν φορολοιγιῶν, αἵτινες ἔχουν ἐπιβληθῆ εἰς τοὺς ξένους λαούς. Ὡς δεῖγμα τῆς συντελεσθείσης ἐργασίας ἐν τῷ Γενικῷ Λογιστηρίῳ, καταθέτω σήμερον, κύριοι βουλευταί, τὸν ἰσολογισμὸν τοῦ Δημοσίου Ταμείου κατὰ τὴν 31 Δεκεμβρίου 1917, ἤτοι τὸν λογαριασμὸν τῆς διαχειρίσεως τοῦ 1917 ἐξηγμένον ἐκ τῶν λογιστικῶν βιβλίων τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ὅστις θελήσῃ νὰ μελετήσῃ τοῦτον θὰ συμφωνήσῃ ἀσφαλῶς μετ’ ἐμοῦ εἰς τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἐλπίδα περὶ λογιστικῆς τακτοποιήσεως τοῦ Κράτους. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὅμως, ὅπερ ἀνωτέρω ἀνέφερα, ἐπιτελεῖται καὶ ἄλλη τις μεταβολή, ἥτις δὲν ἔχει μόνον μεγάλην λογιστικὴν σπουδαιότητα, ἀλλὰ θὰ διευκολύνῃ πολὺ τὴν Βουλὴν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ δύναται αὕτη εἰς τὸ μέλλον νὰ ψηφίζῃ τὸν Προϋπολογισμὸν κατόπιν μελέτης καὶ ἄνευ σπουδῆς. Δηλαδὴ ἡ ἔναρξις τῆς χρήσεως μεταφέρεται ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου εἰς τὴν 1ην Ἀπριλίου. Εἶχον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο πρὸ πολλοῦ ἕτοιμον, ἐγνώριζον, ὅμως, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς μεταβολῆς τῆς ἐνάρξεως τῆς χρήσεως, ἥτις εἶχεν ἤδη ἀναγνωρισθῆ, ὡς ἀπαραίτητος, καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῶν περιστάσεων καὶ τῆς μεταβολῆς τῆς καταστάσεως ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταρτίσω τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1919–1920, ἀφ’ οὗ ψηφιζομένου τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ ἔδει νὰ καταρτισθῇ προϋπολογισμὸς διὰ τὴν χρῆσιν τὴν ἀρχομένην ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου. Διὰ τοῦτο δὲν ὑπέβαλον εἰσέτι εἰς τὴν Βουλὴν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1919, ἀλλὰ διὰ τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου ἐπρόβλεψα νὰ ληφθῶσι πάντα τ’ ἀναγκαῖα μέτρα πρὸς εἴσπραξιν καὶ πληρωμὴν τῶν δαπανῶν τῆς πρώτης τριμηνίας τοῦ 1919 προστιθεμένων εἰς τὸν ἤδη ὑπάρχοντα προϋπολογισμὸν τριῶν περίπου δωδεκατημορίων. Ἀλλὰ κύριοι βουλευταί, ἐνόμισα, ὅτι ἀφ’ οὗ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσηγηθῶ σήμερον τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, ἐνόμισα, ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ ἐκθέσω εἰς ὑμᾶς τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ Δημοσίου Ταμείου. Εἰσηγούμενος τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1918 ἀνεκεφαλαίωσα ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὰ ἀποτελέσματα τῶν προγενεστέρων χρήσεων. Τὴν ἐποχὴν ὅμως ἐκείνην ἡ χρῆσις τοῦ 1917 ἦτο ἀκόμη ἀνοικτή, δὲν ἦτο λοιπὸν δυνατὸν νὰ ἔχωμεν πλήρεις τοὺς ἀριθμοὺς τῆς ἐκτελέσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ διὰ τοῦτο ἐστηρίχθημεν τότε ἀπολύτως ἐπὶ τῶν προβλέψεων. Σήμερον ἡ χρῆσις 1917 ἔκλεισεν. Ἐννοεῖται, ὅτι ἡμέραι μόνον ἔχουν παρέλθει ἀπὸ τῆς λήψεώς της, ὥστε δὲν ἐμεσολάβησεν ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος διὰ τὴν συγκέντρωσιν πάντων τῶν στοιχείων καὶ τὴν ἐπαλήθευσιν τῶν ἐγγραφῶν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους θέτω ὑπ’ ὄψιν τὴν Βουλῆς δὲν πρέπει, οὐδὲ δύναται, νὰ θεωρηθῶσιν ὁριστικοί. Κατὰ τὰς ἐψηφισμένας προβλέψεις τοῦ 1917 ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ ἔτους ἐκείνου ἐπρόκειτο νὰ κλείσῃ μὲ ἔλλειμμα δραχ. 190,540,139 ἐκ τῶν ὁποίων δραχ. 24,760,630 ἀφεώρων τὴν τακτοποίησιν γενομένων ἤδη πληρωμῶν. Οὕτω τὸ οὐσιαστικὸν ἔλλειμμα τοῦ 1917 ἀνήρχετο κατὰ τὰς προβλέψεις εἰς δραχ. 165,779,500. Ἴδωμεν ποῖα εἶναι τὰ μέχρι σήμερον συγκεντρωθέντα ἀποτελέσματα. Ἔσοδα 437,000,000. Ἔξοδα ἐνταλθέντα πάντων τῶν Ὑπουργείων, πλὴν τῶν Στρατιωτικῶν, δραχ. 278,000,000. Ἐν τούτοις δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι μόλις κατὰ τὸ 1918 ἐφηρμόσθη τὸ νέον σύστημα διαχειρίσεως ἐν τῷ Στρατῷ. Οὕτω κατὰ τὸ 1917 τὰ ἔξοδα τοῦ Στρατοῦ κατεβάλλοντο διὰ προκαταβολῶν πρὸς τὸ Γενικὸν Ταμεῖον Στρατοῦ, χωρὶς νὰ ἐντέλλωνται κανονικῶς αἱ δαπάναι. Ἐὰν λοιπὸν τὸ ποσὸν τῶν 276,000,000 προσθέσωμεν στρατιωτικὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας ὑπολογίζομεν κατὰ τὸ 1917 δραχ. 145,000,000, τὰ ἔξοδα τοῦ 1917 ἀνέρχονται εἰς δραχ. 423,000,000. Δὲν συμπεριλαμβάνω ἐννοεῖται εἰς τὰ ἔξοδα τὰ ἐντάλματα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν τὰ ἐκδοθέντα πρὸς τακτοποίησιν πληρωμῶν τῆς παγίας προκαταβολῆς. Οὕτω, ἀντὶ τοῦ προϋπολογισθέντος ἐλλείμματος τῶν 153,000,000, ἔχομεν περίσσευμα δραχ. 14,000,000 περίπου. Ἡ παρατηρουμένη διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀρχικῶν προβλέψεων τῶν ἐξόδων καὶ τῶν πραγματοποιηθέντων ὀφείλεται εἰς τὰς ἑξῆς αἰτίας. αʹ) Εἰς τὴν μὴ ἐκτέλεσιν ἔργων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, ἅτινα ὅμως πάντως εἶναι ἀναγκαῖα καὶ θὰ ἐκτελεσθῶσι βραδύτερον. βʹ) Εἰς τὴν μὴ πραγματοποίησιν τῶν πρὸς τὸ Ταμεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης παροχῶν. γʹ) Εἰς τὴν μὴ διάθεσιν σημαντικοῦ μέρους ἐκ τῶν διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν προβλεφθεισῶν πιστώσεων. δʹ) Εἰς τὴν μὴ ἔγκαιρον διάθεσιν μέρους τῶν πιστώσεων τοῦ Ὑπουργείου Περιθάλψεως, αἵτινες θέλουσιν ἀναγκαίως βαρύνει τὴν χρῆσιν 1918. Ἀφ’ ἑτέρου ὅμως ἡ χρῆσις 1917 ἢ μᾶλλον τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως ταύτης, θέλουσιν ἐπιβαρυνθῆ μὲ 81,415, 719,70 δραχ. διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Τῷ ὄντι ἐκ τῆς ἐρεύνης καὶ ἐπαληθεύσεως τῶν παλαιῶν λογαριασμῶν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, προέκυψε μέχρι τοῦδε ὅτι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τοῦ Δημοσίου Ταμείου ἐφέροντο κονδύλια ἀντιπροσωπεύοντα ἀποδεδειγμένως ἔξοδα, ἅτινα ἔδει νὰ βαρύνωσι τὰς διαφόρους κεκλεισμένας χρήσεις. Ταῦτα, ὡς κανονίζονται διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχεδίου ἀνέρχονται εἰς δραχ. 87,137,879,35. Ἐπειδὴ ὅμως συγχρόνως θέλουσιν ἀποσβεσθῆ καὶ λογαριασμοί τινες τοῦ Παθητικοῦ ἀντιπροσωπεύοντες τοὐναντίον ἔσοδα ἀνερχόμενα εἰς δραχ. 5,722,159,65. Συνεπάγεται, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ἀπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1917 θέλουσι διὰ τῶν γενησομένων λογιστικῶν ἐγγραφῶν ἐπιβαρυνθῆ μὲ δραχ. 81,415,719,70. Καὶ μετὰ ὅμως τὴν πρόσθεσιν τῶν 81 ἑκατομμυρίων πάλιν τὸ ἔλλειμμα τοῦ 1917 ἀνέρχεται εἰς 67 ἑκατομμύρια. Ἐν τῇ ἐκτελέσει ὅμως τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1917 ἐλάττωσις τοῦ ἀρχικῶς προβλεφθέντος ἐλλείμματος μᾶς ἐπιτρέπει νὰ διατηρήσωμεν ἀδιατάρακτον ἐν ταῖς γενικαῖς του γραμμαῖς τὸ ἰσοζύγιον τῶν γενικῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἀπολογισμῶν τοῦ Κράτους καὶ τῆς χρήσεως 1918 συμπεριλαμβανομένης, ὡς ἐξηγγείλαμεν τοῦτο κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1918, μᾶς ἐπιτρέπει, λέγω, νὰ διατηρήσωμεν τοῦτο ἀδιατάρακτον καὶ μετὰ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ 1918 προβλεπομένου οὐσιαστικοῦ περισσεύματος κατὰ δραχμ. 73.901,093. Ἀληθῶς κατὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1918 ἀνεμένετο οὐσιαστικὸν περίσσευμα δραχμῶν 237,438,822, ὅπερ μετὰ τὰς γενομένας τροποποιήσεις τῶν προβλέψεων συμφώνως πρὸς τὰς ὑποβληθείσας ὑπὸ τῆς Βουλῆς δηλώσεις ἠλαττώθη εἰς δραχ. 163,537,730. Ἡ ἐλάττωσις αὕτη τοῦ περισσεύματος ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν μεταφορὰν εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1918 μέρους τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων τοῦ 1917 καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὴν ἐπὶ τρίμηνον παράτασιν τῆς διαρκείας τοῦ Οἰκονομικοῦ ἔτους 1918, λόγῳ τῆς μεταβολῆς τῶν ὁρίων τοῦ Οἰκονομικοῦ ἔτους, καὶ τέλος εἰς τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐπιβληθεῖσαν ὑπὸ τῶν περιστάσεων. Εὑρισκόμεθα νῦν εἰς τὸν 11 μῆνα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1918. Θεωρῶ λοιπὸν σκόπιμον νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς μέχρι σήμερον συγκεντρωθέντας ἀριθμοὺς τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου.

Ἀφ’ ἑτέρου τὰ πραγματοποιηθέντα ἔξοδα, ἤτοι τὰ ἐνταλθέντα κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα εἶναι τὰ ἑξῆς:

Πρέπει ὅμως νὰ σημειώσω, ὅτι κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα ἐκ τῶν δημοσίων ἐσόδων εἰσήχθησαν εἰς τὰ Ταμεῖα τῆς Ἑταιρείας Διαχειρίσεως τῶν Ὑπεγγύων Προσόδων δραχμ. 68,000,000, ἐκ τῶν ὁποίων ἐπεστράφησαν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, ὑπὸ τύπον πλεονασμάτων, ὑπὸ τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς 18,000,000. Τὰ ὑπόλοιπα 50,000,000 δὲν ἤχθησαν ἀκόμη ὡς ἔξοδα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Τοῦτο θὰ συμβῇ βραδύτερον, τουτέστι αἱ ὑπὸ τῆς Ο.Ο.Ε. γενόμεναι δαπάναι διὰ λογαριασμὸν τῆς χρήσεως 1918 θὰ τακτοποιηθῶσι διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἅμα ὑποβληθῇ ἡ σχετικὴ ἔκθεσις τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς.

Ἡ ἐσωτερικὴ μελέτη καὶ σύγκρισις τῶν παρατεθέντων ἀριθμῶν ἄγει ἡμᾶς εἰς τὰ ἑξῆς εὐχάριστα συμπεράσματα, ὅτι δηλαδή, αἱ ὑπὸ τῶν Συμμάχων γενόμεναι προκαταβολαὶ καὶ τὸ ἐσωτερικὸν δάνειον ἐχρησιμοποιήθησαν ἀποκλειστικῶς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν Στρατιωτικῶν, Ναυτικῶν καὶ Περιθάλψεως οἰκογενειῶν ἐφέδρων, ὡς καὶ τὴν ἐξόφλισιν μέρους τῶν καθυστερουμένων εἴτε ὑπὸ μορφὴν ληξιπροθέσμων δικαιωμάτων πιστωτῶν τοῦ Δημοσίου, εἴτε ὑπὸ μορφὴν τοῦ κυμαινομένου χρέους, ὡς καὶ διὰ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ δανείου τῆς ἐπιτάξεως τοῦ 1913 ἐκ 30,000,000. Ὅτι τὰ λοιπὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους ἐπήρκεσαν ἀπολύτως διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν πασῶν τῶν δαπανῶν τῶν πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν. Τοιαύτη λοιπόν, κύριοι βουλευταί, εἶναι σήμερον, ἐν βραχυλογίᾳ, ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Κράτους, ἣν δὲν δύναμαι εἰ μὴ νὰ χαρακτηρίσω ὡς εὐχάριστον. Νομίζω, ὅμως, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξετάσω μεθ’ ὑμῶν ποῖος θὰ εἶναι περίπου ὁ μέλλων Προϋπολογισμὸς τοῦ ἔτους 1919–1920. Τὸ Δημόσιον ἡμῶν χρέος ἐπεβαρύνθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἀφ’ ἑνὸς μὲν πρὸς κάλυψιν τῶν ἀμέσων ἢ ἐμμέσων ζημιῶν τῆς ἀκάρπου ἐπιστρατεύσεως τοῦ 1915 διὰ 500 περίπου ἑκατομμυρίων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῶν δαπανῶν τοῦ παρόντος πολέμου ἀνερχομένων εἰς 900 περίπου ἑκατομμύρια. Ὑπολογίζω λοιπὸν ὅτι τὸ νέον Δημόσιον χρέος, κατὰ τὴν λῆξιν τῶν ἐχθροπραξιῶν, εἰς ἓν καὶ ἥμισυ περίπου ἑκατομμύριον. Διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τούτου πρὸς 6% θὰ ἔχωμεν ἀνάγκην ἐτησίως 90,000,000 περίπου. Ὁ ἀριθμὸς οὗτος ἐξάγεται καὶ ἐξ ἄλλης μελέτης καταρτισθείσης ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1915 καὶ ἥτις ἀναβιβάζει τὸ πιθανὸν ἔλλειμμα τῆς χρήσεως 1919–1920 εἰς ὑπερεκατὸν ἑκατομμύρ. Πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τούτου ἐφ’ οὗ θὰ ἐπανέλθω ἀργότερον, θὰ χρησιμοποιηθῶσι τὰ ἔσοδα τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων, ἃ ὑπέβαλον ὑμῖν σήμερον. Ἀλλὰ πρὶν ὁμιλήσω περὶ τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων, ἐπιτραπήτω μοι νὰ τονίσω τὴν σημασίαν καὶ ἄλλου νομοσχεδίου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείων Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων». Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ ἐπέλθῃ τάξις εἰς τὴν ταμειακὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἑδρεωθῇ ἡ πίστις τοῦ Κράτους, διότι θὰ ἐξασφαλισθῇ εἰς τὸ μέλλον, ὅπως μὴ πληρώνωνται ἔξοδα τοῦ Κράτους διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν παρακαταθηκῶν καὶ ἐγγυήσεων εἰς τρόπον ὥστε, οἱ ἐμπιστευόμενοι τὰ χρήματά των εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον νὰ μὴ εὑρίσκωνται πρὸ ἀδυναμίας τοῦ Κράτους νὰ καταβάλῃ αὐτοῖς τὰ χρήματά των τὴν στιγμὴν τῆς ζητήσεως. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἐλαφρότερον παντὸς ἄλλου φορολογούμενος. Δὲν εἶναι δὲ ὀρθόν, καθ’ ἣν στιγμὴν ζητοῦμεν τὴν συνδρομὴν τῶν φίλων καὶ συμμάχων Κρατῶν, νὰ μὴ πλησιάσωμεν τοὐλάχιστον αὐτὰ εἰς τὴν φορολογίαν. Πρὸς ἐφαρμογὴν ὅμως τῶν μέτρων τούτων ὑπάρχει ἀνάγκη χειρῶν, ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ ἔχωσι καὶ οἱ νόμοι οὗτοι τὴν τύχην τόσων ἄλλων ψηφισθέντων, ἀλλὰ μὴ ἐκτελεσθέντων. Περὶ τούτου προνοεῖ ἡ τρίτη σειρὰ τῶν νομοσχεδίων μου, τῶν διοικητικῶν, δι’ ὧν οὐδεμία αὔξησις μισθοδοσιῶν ἐπέρχεται, ἀλλὰ μόνον αὔξησις προσωπικοῦ ὑπηρεσιῶν τινῶν καὶ ἰδίως εἰς τὰς Οἰκον Ἐφορίας καὶ μεταρρύθμισις ἑτέρων τινῶν ὑπηρεσιῶν. Εἶναι ὄντως ἀδύνατος ἡ ἐφαρμογὴ τῶν νόμων περὶ φορολογίας τῆς καθαρᾶς προσόδου, περὶ φορολογίας τῆς αὐτομάτου ὑπερτιμήσεως τῆς ἀκινήτου ἰδιοκτησίας, περὶ φορολογίας τῶν κληρονομιῶν, δωρεῶν κλπ. ἂν μὴ ἐνισχυθῇ δεόντως τὸ προσωπικὸν τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφορειῶν. Ἡ αὔξησις τῶν δαπανῶν εἶναι ἐν γένει ἀσήμαντος, συγκρινομένη πρὸς τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων, τῶν προερχομένων ἐκ τῶν φορολογικῶν τούτων νόμων. Ἐπίσης θεωρῶ ὀρθὸν νὰ ἐξάρω τὴν σκοπιμότητα τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ἀναδιοργανώσεως τῶν Ταμείων τοῦ Κράτους, ἔχοντος σχέσιν καὶ πρὸς τὴν Λογιστικὴν μεταρρύθμισιν, ὅπερ θὰ ἐπιφέρῃ πραγματικὴν ἀνακούφισιν εἰς τὸ κοινόν. Ὡς εἶναι γνωστὸν εἰς ὑμᾶς, μέχρι τοῦδε οἱ Ταμίαι τοῦ Κράτους ἦσαν οἱ μόνοι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς ὅλης ὑπηρεσίας τοῦ Ταμείου. Τὸ τοιοῦτον ἐγένετο πρόξενος εἰς αὐτοὺς τοσαύτης νευρικότητος, ὥστε καθίστα αὐτοὺς πραγματικῶς ἀντιπαθητικοὺς εἰς τὸ κοινόν. Διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου, οἱ Γραμματεῖς τῶν Ταμείων μεταβάλλονται εἰς λογιστὰς καὶ διαχειριστὰς συνυπευθύνους μὲ τὸν Ταμίαν ὡς πρὸς τὸ Λογιστικὸν καὶ διαχειριστικὸν μέρος τῆς ὑπηρεσίας. Νομίζω, ὅτι οἱ Ταμίαι ἀπαλλασσόμενοι τοῦ μεγίστου βάρους τῆς ὑπηρεσίας των, θὰ παύσωσι φερόμενοι πρὸς τὸ μετ’ αὐτῶν συναλλασσόμενον κοινὸν μετὰ νευρικότητος. Περὶ τῶν λοιπῶν νομοσχεδίων δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν Βουλήν. Πρὶν ὅμως ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὀφείλω νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ ἀνωτέρω μνημονευθὲν ἔλλειμμα τῶν 100 ἑκατομμυρίων τῆς χρήσεως 1919. Γνωρίζω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦτο οὐδόλως μὲ φοβίζει. Ἀλλ’ ὡς εἶπον ὑμῖν καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, εἰσηγούμενος τὸν Προϋπολογισμόν, ἡ θέσις βεβαίως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπί τινα ἔτη θὰ εἶναι δυσχερὴς πρὸς κάλυψιν τοῦ ποσοῦ τούτου τοῦ ἐλλείμματος. Ἀλλ’ ἐάν, ὡς ἐλπίζω, καταστῇ δυνατὸν ὁ δείκτης τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου τῆς Ἑλλάδος νὰ μείνῃ σταθερῶς ὑπὲρ αὐτῆς ὁπότε θὰ ἦτο κατορθωτὸν ἐπὶ ἓν ἢ δύο ἔτη νὰ μὴ πληρώσωμεν τόκον διὰ τὸ ὅλον ποσὸν τῶν νέων δανείων τοῦ Κράτους, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ θὰ παρασκευασθῶμεν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν δι’ ἀπολύτου ἰσοζυγίου πάντα τὰ ἔξοδα τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὑμᾶς, ὅτι αἱ προκαταβολαὶ τῶν συμμάχων Κυβερνήσεων ἐγένοντο δι’ ἀνοίγματος πιστώσεων εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἀπέναντι τῶν ὁποίων, συμφώνως τῷ γνωστῷ νόμῳ ΓΧΜΒʹ, ἐξέδωκεν αὕτη τραπεζογραμμάτια. Συνεφωνήθη δὲ μετὰ τῶν Δυνάμεων, ὅτι οὐδεὶς τόκος θὰ πληρώνητε ἐφ’ ὅσον δὲν παραστῇ ἀνάγκη τραβήγματος ἐπὶ τῶν πιστώσεων τούτων. Ἄν λοιπὸν κατορθώσωμεν ὅπως μὴ προώρως ἐξαντληθῶσι τὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποθέματα τοῦ ΓΧΜΒʹ νόμου, τότε θὰ δυνηθῶμεν ἐπί τινα ἔτη νὰ ἀποφύγωμεν τὰ τραβήγματα καὶ συνεπῶς δὲν θὰ πληρώνωμεν τόκους διὰ τὰς προκαταβολὰς τῶν συμμάχων. Ὑπὸ τὸ κράτος τῶν ἀντιλήψεων τούτων ἐπιψηφίσθη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὁ νόμος περὶ ὑπαγωγῆς ὑπὸ ἔλεγχον τῆς ὑφ’ οἱονδήποτε τύπον ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως συναλλάγματος ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν ἀποβλέπει καὶ τὸ σήμερον ὑπὸ τὴν ψῆφον ὑμῶν ὑποβαλλόμενον ἕτερον σχετικὸν νομοσχέδιον, συμπληροῦν τὸ νόμον ἐκεῖνον. Ἡ χώρα ἡμῶν, κύριοι βουλευταί, εἶναι σχεδὸν ἀνεκμετάλλευτος, ἀλλὰ διὰ τῆς ἐκτελέσεως μεγάλων δημοσίων ἔργων, εἰς ἣν τὸ Κράτος οὐδόλως πρέπει νὰ διστάσῃ νὰ προβῇ διὰ τῆς παραδόσεως νέων γαιῶν εἰς τὴν γεωργίαν, διὰ τῆς ἀποδόσεως τῶν μεταλλείων καὶ ἱδρύσεως νέων βιομηχανιῶν, διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου νόμου περὶ διανομῆς γαιῶν εἰς ἀκτήμονας γεωργοὺς, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι μετ’ οὐ πολὺ ἡ οἰκονομικὴ ἡμῶν κατάστασις θὰ εἶναι λίαν εὐχάριστος καὶ τοιαύτη, ὥστε οὐ μόνον ἔλλειμμα νὰ μὴ παρουσιάζῃ πλέον ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ νὰ ὑπάρχωσι ἐν τῷ Δημοσίῳ Ταμείῳ διαθέσιμα πρὸς ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ θελήσητε νὰ περιβάλητε διὰ τῆς ψήφου ὑμῶν τὰ ὑπὸ τὴν ὑμετέραν κρίσιν νομοσχέδιά μου, ἵνα οὕτω θέσητε τὰς βάσεις τῆς νέας οἰκονομικῆς διαμορφώσεως καὶ ἀναπτύξεως τοῦ Κράτους.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ νομοσχέδια τὰ συναφῆ πρὸς τὸ ἀπὸ πολλοῦ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον «περὶ φορολογίας τῆς καθαρᾶς προσόδου» παρεπέμφθησαν εἰς τὴν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν τὴν καταρτισθεῖσαν πρὸς μελέτην τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἐπίσης ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανώσεως αὐτοτελοῦς ὑπηρεσίας Ξένων καὶ Ἐκθέσεων» ὑπέβαλλε τὴν ἔκθεσίν της. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 4ην μ.μ. αὔριον. (Ὥρᾳ 6.30′ μ.μ.).