1916.03.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΛΓʹ.

ΤΗΣ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ 1916

Προεδρία Ἀντιπροέδρου κ. Α. Κατζουράκη.

(Ὥρα 6.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ Συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Τὰ πρακτικὰ θὰ ἀναγνωσθῶσι διαρκούσης τῆς συνεδριάσεως, διότι καθυστέρησεν ἡ ἐκτύπωσίς των. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς ἔγγραφα: Ἡ ἐκ Τρικκάλων Περιστέρα Μανίκα παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῇ πρόνοια διὰ τὸν σύζυγόν της, ὅστις ἀσθενεῖ ἐκ τῶν κακουχιῶν τοῦ πολέμου. Οἱ καπνεργάται Βόλου παρακαλοῦσιν, ὅπως ὑποστηριχθῇ τὸ ὑπόμνημα τῶν Μακεδόνων σιγαροποιῶν. Οἱ κάτοικοι Χίου παρακαλοῦσιν, ὅπως ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν Ἐμπορικὴν Σχολὴν Χίου. Οἱ κάτοικοι Κορίνθου διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ἐλλείψεως διδακτικῶν βιβλίων. Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Μανδαμάδου παρακαλεῖ, ὅπως ἀνασταλῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου ΓΩΑʹ. Ὁ Συνταγματάρχης Νικόλαος Σκυλοδῆμος παρακαλεῖ, ὅπως ἀρθῇ τὸ προσγενόμενον εἰς αὐτὸν ἀδίκημα. Οἱ συνταξιοῦχοι ἐνωμοτάρχαι, ἐπιλοχίαι καὶ λοχίαι παρακαλοῦσιν, ὅπως ληφθῇ πρόνοια περὶ αὐτῶν εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Οἱ ἀμπελοκτήμονες Ἡρακλείου Κρήτης παρακαλοῦσιν, ὅπως τοῖς ἀποσταλῇ θεῖον καὶ θειϊκὸς χαλκός. Οἱ ἐκ Χαλκίδος ἔφεδροι δικηγόροι παρακαλοῦσιν, ὅπως τοῖς προσμετρηθῇ ὁ χρόνος πρὸς ἐξετάσεις πτυχίου μὲ τὸν χρόνον τῆς ἐπιστρατεύσεως. Ἡ χήρα Μαρία Κυπαρισσάκου παρακαλεῖ, ὅπως τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον τοῦ κατὰ γῆν Στρατοῦ ἐξακολουθήσῃ νὰ δίδῃ εἰς αὐτὴν τὴν διακοπεῖσαν σύνταξιν, ἥν ἐλάμβανεν. Οἱ λειτουργοὶ τῆς Ἐκπαιδεύσεως ὑποβάλλουν ὑπόμνημα περὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ νόμου 567 περὶ διοικήσεως τῆς Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ Δῆμος Ἁγιάσσου παρακαλεῖ, ὅπως μὴ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου ΓΩΑʹ. Ἡ ἐκ Τριπόλεως Ἑλένη σύζυγος τοῦ ὑπενωμοτάρχου Μιχ. Δημητρακοπούλου παρακαλεῖ, ὅπως αὐξηθῇ ἡ μισθοδοσία τοῦ συζύγου της. Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Μεσσήνης παρακαλοῦσιν, ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος περὶ ἀγροφυλακῆς. Ἡ Δημοτικὴ Ἀρχὴ Χανίων παρακαλεῖ, ὅπως ψηφισθῇ ἡ σύμβασις τῶν δημοτικῶν ἔργων. Ὁ Δήμαρχος Πλωμαρίου τῆς Λέσβου παρακαλεῖ, ὅπως μὴ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις τοῦ 1ου ἄρθρου τοῦ νόμου ΓΩΑʹ. Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως, χορηγεῖται ἄδεια ὀκτὼ ἡμερῶν εἰς τὸν Βουλευτὴν κ. Λ. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ. Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Π. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ, ΤΣΙΡΙΓΩ-ΤΗΣ, ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ, Γ. ΡΑΛΛΗΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 358 νόμου τῆς 6 Νοεμβρίου 1914 περὶ διαλύσεως τῶν Σωμάτων Οἰκονομικοῦ καὶ Φαρμακευτικοῦ». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διαβιβάζει ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως τῶν ἐν Ἀθήναις Πρωτοδικῶν, αἰτουμένου τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς πρὸς περαιτέρω ποινικὴν δίωξιν τοῦ Βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Μ. Δερλερέ. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ἐπιτροπήν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ, Ξ. ΞΕΝΑΚΗΣ

Λ. ΛΥΩΝΑΚΗΣ, Ν. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ, ΠΟΛΙΟΥΔΑΚΗΣ, Γ.

ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗΣ, καὶ ΜΠΑΛΑΝΤΙΝΟΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5ης Δεκεμβρίου 1915 Νομοθ. Διατάγματος κλπ.». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. ΤΣΙΡΟΠΙΝΑΣ καὶ Α. ΜΑΤΕΣΗΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τοῦ κωδικοποιηθέντος ὑπ’ ἀριθ. 425 νόμου περὶ στρατολογίας τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ, Ν. ΒΕΛΕΝ-ΤΖΑΣ, Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ, Π. ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ καὶ Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προβιβασμῶν». Παραπέμπεται εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν. Ὁ Βουλευτὴς κ. Ε. ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ὑποβάλλει πρότασιν νόμου: «Περὶ προσθήκης διατάξεων ἐν τῷ νόμῳ ΔΑʹ «περὶ πληρωμῆς τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν καὶ περὶ τῶν μισθῶν τῶν ὑπηρετῶν καὶ ὑπαλλήλων». Ὁ Βουλευτὴς κ. Α. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καλλιεργείας τῶν ἁλυκῶν». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Κ. ΧΑΙΡΟΠΟΥΛΟΣ, Σ. ΣΤΑΗΣ,

Μ. ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ, Δ. ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, Π. ΠΟΥΡΗΣ.

Α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ, Θ. Α-

ΔΑΜΙΔΗΣ, Ε. ΠΑΠΑΔΕΡΟΣ, Π. ΚΟΣΣΟΝΑΚΟΣ, Π. Α-

ΛΕΞΑΚΗΣ, Ν. ΑΠΕΡΓΗΣ, Ι. ΣΠΕΝΤΖΑΣ, Π. ΜΠΟΥ-

ΤΟΣ, Π. ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ, Λ. ΣΤΑΜΑΤΙΑΔΗΣ, Ν. ΤΣΙ-

ΡΙΓΩΤΗΣ, Κ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ, Ν. ΚΑΝΑΡΗΣ, Ε. ΛΑΜ-

ΠΡΑΚΑΚΗΣ, Π. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ, Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑ-

ΚΗΣ, Α. ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ, Γ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ, Φ. ΜΟ-

ΣΧΟΥΛΑΣ, Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ, Σ. ΜΠΑΛΑΝΟΣ, Κ. ΓΙ-

ΟΛΔΑΣΗΣ, Σ. ΝΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ, Ν.

ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ, Ν. ΗΣΥΧΑΚΗΣ, ΕΜ. ΛΟΓΙΑΔΗΣ, Γ.

ΤΣΙΜΑΣ, Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ, Α. ΚΑΝΑΡΗΣ, ΧΡ. ΚΑΡΑΣ

Α. ΒΙΤΑΛΗΣ, Ε. ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ,

ΗΛ. ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ, Σ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, Α.

ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, Λ. ΛΥΩΝΑΚΗΣ, Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ, Ε.

ΣΤΟΥΓΙΑΝΝΑΚΗΣ, Δ. ΛΙΓΔΑΣ, Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ, Ι.

ΚΑΡΑΜΑΛΙΚΗΣ, Α. ΜΠΑΣΣΙΑΣ καὶ Θ. ΛΥΜΠΡΙΤΗΣ κλπ. ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου: «Περὶ προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 8 τῶν νόμων ͵ΓΩΚΓʹ (3823) καὶ ͵ΓΩΚΕʹ (3825)». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Α. Μάτεσης, Α. Βιτάλης, Λ. Τσιροπινᾶς, Ι. Ψιλογαλάνης, Ν. Βελέντζας, Χρ. Καρρᾶς, Μ. Στεφανίδης, Ι. Βαλαλᾶς, Ι. Βογιατζῆς, Γ. Ραδινός, Α. Κανάρης, Θ. Θεοδοσόπουλος, Κ. Γεράκης, Σ. Χέλμης, Κ. Κυρίτσης, Κ. Γιολδάσης, Ν. Κανάρης, Δ. Τσιτσάρας, Β. Ἀράπογλους, Ι. Καραμαλίκης, Χ. Μητσόπουλος, Δ. Μαλλιόπουλος, Δ. Σπηλιωτόπουλος, Β. Γρίβας, Λ. Σταματιάδης, Α. Κωλέτσης, Δ. Ζῆκος, Ι. Ἀδαμίδης, Β. Μαρκεζίνης, Ι. Βατίστας, Γ. Μερκούρης, Δ. Καλλιμασιώτης, Π. Καράπαυλος, Ἠλ. Πανταζόπουλος, Δ. Κλωνάρης, Α. Σαρλῆς, Γ. Μπουρνιᾶς, Γ. Μπούσιος, καὶ Α. Νικολαΐδης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου: «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5ης Δεκεμβρίου 1915 Ν. Β. Διατάγματος «περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας εἰδικῶν ἐκπαιδευτικῶν οὐλαμῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. ΑΛ. ΚΑΝΑΡΗΣ, Α. ΜΑΤΕΣΗΣ καὶ Ν. ΑΠΕΡΓΗΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀδειῶν ἐκμεταλλεύσεως ἐπὶ ἐγγυήσει». Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κ. ΣΤ. ΣΚΟΥΛΟΥΔΗΣ ὑποβάλλει τὸ κάτωθι νομοσχέδιον «Περὶ χορηγίας ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπαγομένους ἐμμίσθους ὑπαλλήλους».

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§3ΣΤ. ΣΚΟΥΛΟΥΔΗΣ (Πρωθυπουργός). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου: «Περὶ συστάσεως ἐμμίσθων Προξενικῶν Ἀρχῶν ἐν ταῖς Ἡνωμ. Πολιτείαις καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ͵ΧΝΣΤʹ νόμου, ὡς μετερρυθμίσθη διὰ διαφόρων νόμων». Ὅλοι γνωρίζετε, Κύριοι, ὁποίας διαστάσεις ἔλαβεν ἡ μετανάστευσις ἐν Ἀμερικῇ καὶ πόσοι συμπολῖται μας εὑρίσκονται ἐκεῖ. Εἶναι ἀνάγκη πρὸς διατήρησιν τῶν σχέσεων πρὸς τὴν μητέρα Ἑλλάδα, νὰ διορισθῶσιν ἀρχαὶ, αἱ ὁποῖαι νὰ φροντίζωσιν εἰδικῶς περὶ αὐτῶν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Ν. Κανάρης ἔχει τὸν λόγον.

§5Ν. ΚΑΝΑΡΗΣ. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὑμᾶς, Κύριοι Συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1914, ἡ τότε Κυβέρνησις, ὑπείκουσα εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς συμπληρώσεως τῶν κενῶν, τὰ ὁποῖα παρουσιάζει ἡ τηλεγραφικὴ ὑπηρεσία, ἠναγκάσθη νὰ προσλάβῃ, κατόπιν διαγωνισμοῦ, ὑπὲρ τοὺς ὀγδοήκοντα τηλεγραφικοὺς ὑπαλλήλους, ἄνευ τῶν ὁποίων ἐχώλαινεν ἡ τηλεγραφικὴ ὑπηρεσία. Οἱ ὑπάλληλοι διωρίσθησαν μετ’ εὐδόκιμον διαγωνισμὸν καὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὰς Νέας Χώρας μὲ ἡμερομίσθιον δραχμῶν τριῶν καὶ εἰργάσθησαν συνεχῶς ἀπὸ τοῦ 1914. Ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Τηλεγραφείου Θεσσαλονίκης, διὰ τὴν εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν τῶν ὑπαλλήλων τούτων, καὶ ἐν τούτοις, ἐνῷ οἱ ὑπάλληλοι ἔδιδον διαγωνισμὸν διὰ νὰ γίνωσι μόνιμοι, ἐξακολουθοῦσι νὰ εἶναι ἡμερομίσθιοι. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ τούτου. Σημειωτέον, ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν εἶναι τραυματίαι τῶν δύο πολέμων μας. Δυστυχῶς, ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον νὰ διαβιβάσῃ τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γκοτζαμάνης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§7Σ. ΓΚΟΤΖΑΜΑΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κράλλης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§9Π. ΚΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ζήτημα τῶν τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων τῶν Νέων Χωρῶν εἶναι γενικὸν διὰ τὰς Ν. Χώρας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐργάζονται ἐπὶ τρία ἔτη. Ὑπάρχουν ἐκθέσεις περὶ αὐτῶν, ὅτι ἐκτελοῦσι τὸ καθῆκόν των εὐσυνειδήτως. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου πρὸ πέντε μηνῶν καὶ πλέον ἔχει καταστρώσει τοὺς καταλόγους τῆς μονιμοποιήσεώς των καὶ ἡ μονιμοποίησις δὲν γίνεται. Δι’ ἀναφορᾶς των ἐζήτησαν νὰ ἐπανορθωθῇ ἐπὶ τέλους τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς αὐτοὺς ἐπὶ τρία συνεχῆ ἔτη. Ἂν ὑπῆρχε λόγος, βάσει τοῦ ὁποίου οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ δὲν εἶναι κατάλληλοι, ἐστὲ βέβαιοι, Κύριοι, ὅτι δὲν θὰ κατεῖχον τὰς θέσεις των. Καὶ μόνον εἷς ὑπάλληλος ἂν παυθῇ, ὑπάρχουν δέκα κατόπιν αὐτοῦ, ὅπως διὰ διαγωνισμοῦ καθέξουν τὴν κενωθεῖσαν θέσιν. Τοῦτο εἶναι ἀπόδειξις, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐργάζονται κάλλιστα. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ δικαιοῦνται καὶ νὰ πληρώνωνται καὶ συμφώνως μὲ τὴν γενικὴν διάταξιν νὰ ἀπολαμβάνωσι καὶ τὰ ποσοστὰ τὰ ἐκ τῆς πωλήσεως γραμματοσήμων. Εἰς μόνον τὸ Ταχυδρομεῖον καὶ Τηλεγραφεῖον Θεσσαλονίκης τὰ ποσοστὰ ἀνέρχονται μέχρις 800 δραχμῶν μηνιαίως καὶ τὰ νέμονται 8–9 ὑπάλληλοι. Ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅπως ἐπανορθώσῃ τὸ ἀδίκημα τοῦτο. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἀπεφάνθη, ὅτι, ἐφ’ ὅσον δὲν μονιμοποιοῦνται οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, δὲν δικαιοῦνται νὰ λάβωσι τὰ ποσοστά. Ἡ ὑπηρεσία ἐπίσης ἀνεγνώρισε τὸ δικαίωμα τοῦτο τῶν ὑπαλλήλων, διότι ὁ νόμος δὲν προβλέπει καθ’ ὁλοκληρίαν περὶ ἐκτάκτων τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων, καὶ οὐδέποτε ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ λέγῃ, ὅτι καὶ τὰ ἐννέα δέκατα τῶν ὑπαλλήλων μιᾶς ὑπηρεσίας, ἂν εἶναι ἔκτακτοι, τὰ εἰς αὐτοὺς ἀνήκοντα ποσοστὰ θὰ τὰ νέμηται τὸ ἓν δέκατον τῶν μονίμων ὑπαλλήλων, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τύπος, ἡ ὑπηρεσία δὲν δύναται νὰ τὸν παρίδῃ. Προτοῦ ἐπανέλθῃ τὸ ζήτημα τοῦτο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας, θὰ ἦτο δίκαιον καὶ λογικὸν νὰ ἀναγνωρισθῇ ὑφ’ ὅλων ὑμῶν. κ. Βουλευταί, ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τῆς ἐπανορθώσεως τοῦ προσγιγνομένου ἀδικήματος ἐπὶ τρία ἔτη εἰς μίαν τάξιν βιοπαλαιστῶν, οἵτινες σήμερον πρὸ πάντων ὑποφέρουσι τὰ πάνδεινα, λόγῳ τῆς ὑπερβολικῆς ἀκριβείας τοῦ βίου, εἰς Μακεδονίαν, καὶ νὰ ζητηθῇ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἡ μονιμοποίησίς των ἄνευ ἀναβολῆς. Εἰς τί πταίουν, ἐπὶ τέλους, αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι, διὰ νὰ μὴ μονιμοποιοῦνται;

§10Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Θὰ μονιμοποιηθοῦν οὕτω μὲ τὴν ἐπιτροπήν; Ἐπ’ αὐτοῦ διεμαρτυρήθη ἡ Βουλή.

§11Π. ΚΡΑΛΛΗΣ. Ὅ,τιδήποτε καὶ ἂν γίνῃ, πρέπει νὰ ἀποδοθῇ, ὅσον τάχιστα, τὸ δίκαιον, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργός, παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ διαβιβάσῃ αὐτῷ τὴν ἀναφοράν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Αἰγιαλείδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς νήσου Σκύρου, Σκοπέλου καὶ Σκιάθου.

§13Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ τῶν συμπολιτῶν μου ἀφορᾷ δύο ζητήματα: Περὶ τοῦ ἑνὸς δὲν θὰ κάμω λόγον, ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, περὶ τοῦ ἑτέρου θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ ληφθῇ πρόνοια. Εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ ἐφοδιασμοῦ ὅλων τῶν νήσων, ἰδιαιτέρως δὲ τῶν ἰδικῶν μας, τῶν βορείων Σποράδων, διὰ πετρελαίου. Μέχρι τινὸς οἰκονομήθησαν οἱ κάτοικοι μὲ τὸ λάδι, τώρα δὲ δὲν ἔχουν οὔτε λάδι. Ἀναγνωρίζω τὰς δυσκολίας. Δὲν εἶναι μόνον ἡ ἀνεπάρκεια ἀποταμιεύσεων εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Μονοπωλίου, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐμπόδια, τὰ παρεμβαλλόμενα ὑπὸ τῶν Συμμάχων. Θὰ εἶναι ὅμως ἴσως δυνατόν, ὅπως ἐξευρεθῇ τρόπος διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῶν ἀμπελοκτημόνων καὶ σταφιδοκτημόνων, διὰ θείου καὶ χαλκοῦ. Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ ἐφοδιασθοῦν διὰ πετρελαίου καὶ αἱ νῆσοι. Πῶς; Αὐτὸ δύνασθε νὰ τὸ εὕρητε. Λόγου χάριν, ὅπως εἰς τοὺς φάρους στέλλετε δι’ ἀτμοπλοίου ὑπηρεσιακοῦ, τοὐτέστι πολεμικοῦ, καὶ ἐφοδιάζετε αὐτοὺς διὰ τῆς φωτιστικῆς ὕλης, οὕτω δι’ ἑνὸς τοιούτου ἀτμοπλοίου ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν ἑνὸς ἀξιωματικοῦ νὰ ἐφοδιασθῶσιν αἱ διάφοροι ἀποθῆκαι τῶν νήσων.

§14Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Θερμὴν καὶ ἐγὼ ποιοῦμαι παράκλησιν ὑπὲρ τῶν κατοίκων τῶν νήσων Σκοπέλου, Σκύρου, Σκιάθου καὶ Ἁλονήσου, οἵτινες, μὴ εὐτυχήσαντες, οὔτε ἐλπίζοντες ποτὲ νὰ ἀποκτήσωσιν ἠλεκτροφωτισμόν, ἐστερήθησαν καὶ τοῦ διὰ πετρελαίου φωτισμοῦ, ἐξ ἀσυγγνώστου ἀμελείας τῶν ἐπιτετραμμένων τὸν ἐφοδιασμὸν τῶν ἀποθηκῶν τοῦ Μονοπωλίου, καθ’ ὅσον οὗτοι δὲν ἐμερίμνησαν, οὔτε σκέπτονται νὰ μεριμνήσωσι τὴν ἀποστολὴν πετρελαίου καὶ ἄλλων εἰδῶν τοῦ Μονοπωλίου, ὁπόταν κατὰ δεκαπενθήμερον ἢ κατὰ μῆνα εὐτυχήσωσι νὰ ἐπικοινωνήσωσι μετὰ τοῦ λοιποῦ Κράτους· ἡ ἔλλειψις δὲ φωτὸς ἐξηνάγκαζε τοὺς κατοίκους νὰ ἐγκαταλείψωσι πολλὰς βιοτεχνικάς των ἐργασίας, ἃς ἐν καιρῷ νυκτὸς ἐξετέλουν κατὰ τοὺς χειμερινοὺς ἰδίως μῆνας, ὅτε τυγχάνει πολὺ βραχὺ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς ἡμέρας, εὐνοεῖ δ’ ἀφ’ ἑτέρου τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα, ἅτινα, βοηθούμενα ὑπὸ τοῦ σκότους, ἐκτελοῦσιν ἀκωλύτως κατὰ τῶν φιλησύχων πολιτῶν πολλὰ ἀδικήματα. Παρακολουθῶ μετ’ ἐνδιαφέροντος τὸ ἀπασχολοῦν ἡμᾶς ζήτημα, γνωρίζω καὶ φέρω εἰς γνῶσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ ἀπαιτουμένη ἄδεια τῆς Ἀγγλικῆς Πρεσβείας, τοῦ νὰ μεταφερθῶσι τὰ ἀναγκαιοῦντα εἰς τὰς προειρημένας νήσους πετρέλαια, ἐκ τῶν ἐν Πειραιεῖ ἀποθηκῶν τῆς Διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Μονοπωλίων καὶ τὸ ὑφιστάμενον ἤδη κώλυμα, εἶναι τὸ τῆς πληρωμῆς τοῦ ναύλου, καθ’ ὅσον ἡ ἐκτελοῦσα τὴν συγκοινωνίαν τῶν ἀγόνων γραμμῶν, Σκύρου, Σκοπέλου καὶ λοιπῶν νήσων Ἑταιρεία, ἀξιοῖ διπλάσιον τοῦ συνήθως πληρωνομένου ναύλου. Παρίσταται, ὅθεν, ἀνάγκη, ὅπως συνεννοηθῇ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς μετὰ τοῦ Συναδέλφου του ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Ὑπουργοῦ καὶ κανονίσωσι τὸ ζήτημα τῆς ἀποστολῆς τῶν ἤδη, κατόπιν ἐπανειλημμένων παραστάσεων ἡμῶν πρὸς τὴν Διαχειριστικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Μονοπωλίων, ἑτοίμων πρὸς φόρτωσιν πετρελαίων, ἡ πληρωμὴ δὲ μείζονος, ἔστω καὶ διπλασίου ποσοῦ ναύλου, εἶναι μικροτέρα ζημία τοῦ Δημοσίου, κατὰ πολὺ ἀνώτερα ποσὰ ζημιουμένου ἐκ τῆς ἐλλείψεως καταναλώσεως προϊόντος βαρέως φορολογουμένου...

§15ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν Ἀλόνησον ὑπάρχει ἀποθήκη Μονοπωλίου.

§16Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη, ἀλλ’ ἅμα ἔχει πετρέλαια ἡ ἀποθήκη Σκοπέλου, θὰ ἔχῃ καὶ ἡ Ἀλόνησος, ἐκεῖθεν προμηθευομένη.

§17ΙΩ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, θερμῶς τὴν ἀναφορὰν τῶν συμπολιτῶν μου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλογερόπουλος.

§19Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κ. κ. Συνάδελφοι ἐξέθεντο τὰ παράπονα τῶν συμπολιτῶν των, ὅσον ἀφορᾷ τὰ φωτιστικὰ εἴδη. Ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον παρενέβην πρὸς ὑποστήριξιν τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς τῶν κατοίκων τῆς Σκοπέλου, Σκύρου καὶ Σκιάθου, εἶναι ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀγόνων γραμμῶν, διότι παρῆλθε μὴν ὁλόκληρος, χωρὶς ὁ ἀνάδοχος τῆς τοιαύτης ἐπιχειρήσεως νὰ προσεγγίσῃ, παρὰ μόνον ἅπαξ κατὰ τὴν ἄνοδον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, χωρὶς νὰ προσεγγίσῃ παντάπασιν καὶ κατὰ τὴν κάθοδον, ἔχει δὲ τρεῖς ὁλοκλήρους ἑβδομάδας νὰ προσεγγίσῃ. Ἀπηύθυνα παράπονα εἰς τὴν Διεύθυνσιν τῶν Ταχυδρομείων, ἡ ὁποία, λίαν προθύμως, διέταξε τὰ δέοντα. Ἡ παράκλησίς μου ἦτο, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας διατάξῃ τὰς ὑπ’ αὐτὸν ὑπηρεσίας νὰ προσέχουν, ὅπως ὁ ἀνάδοχος τῆς συγκοινωνίας τῆς γραμμῆς Πειραιῶς–Σκοπέλου–Σκιάθου–Θεσσαλονίκης ἐκτελεῖ ἐπακριβῶς τὰς ὑποχρεώσεις του.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σταματιάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Λήμνου.

§21Λ. ΣΤΑΜΑΤΙΑΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, βεβαίως, ὅλοι ὑμεῖς δὲν ἀγνοεῖτε τὴν λεπτήν, ἅμα δὲ καὶ ἀρκετὰ θλιβερὰν θέσιν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν διατελεῖ ἡ νῆσος Λῆμνος. Λέγων θλιβεράν, δὲν ἐννοῶ ἀπὸ ἐξωτερικῆς ἀπόψεως μόνον. Ὅλοι μὲ ἐννοεῖτε ὑπὸ ποίαν ἔποψιν ἐννοῶ τὸ «θλιβεράν». Ἐκεῖ ἡ ἐσωτερικὴ διοίκησις διατελεῖ ὑπὸ ἐπήρειαν ξένων, οἱ ὁποῖοι εἰς ἕκαστον ζήτημα ἐσωτερικῆς διοικήσεως τῆς νήσου, θέτουσι χεῖρα, καὶ τοιουτοτρόπως δὲν γνωρίζουν οἱ ὑπάλληλοι τίνα ἔχουσι κύριον. Ἀλλ’ αὐτὰ εἴπομεν, ὅτι δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Οἱ δυστυχισμένοι αὐτοὶ ἄνθρωποι εἶναι Ἕλληνες, ἡ χώρα των ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστον μέρος τῆς Ἑλλάδος καὶ παραπονοῦνται, ὅτι φορολογοῦνται δυσαναλόγως, δηλαδή, δὲν φορολογοῦνται ἐν ἰσοδικίᾳ μὲ ὅλας τὰς ἄλλας χώρας τὰς Ἑλληνικάς. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ μὲν, Κύριοι Βουλευταί, τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας, καὶ τοὺς ἔγραψα καὶ τοὺς ἀνεκοίνωσα, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ὑπαχθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, κατόπιν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, ὅταν ἐπέλθῃ ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ συσταθεῖσα Ἐπιτροπὴ περὶ ἄρσεως ἢ περὶ ἐξισώσεως καὶ ἀφομοιώσεως τῆς φορολογίας ἐν ἁπάσῃ τῇ Ἑλληνικῇ χώρᾳ θὰ κανονισθῇ. Συνεπῶς, δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας, οὔτε θὰ τὸ ἐξετάσω νῦν. Παρακαλοῦσιν οἱ κάτοικοι τῆς δυστυχοῦς ταύτης νήσου τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐκλιπαροῦσι τὸ μέγα αὐτοῦ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἔλλειψε καὶ ἀπὸ τὰ μικρότερα χωριά, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ νήσου, ἡ ὁποία ἔχει ἄνω τῶν 30.000 κατοίκων ἀμιγῆ Ἑλληνικὸν πληθυσμόν, καθαρὰς οἰκογενείας Ἑλληνικάς. Δὲν ἔχουν ἓν Πρωτοδικεῖον. Αἱ συγκοινωνίαι, ὅπως γνωρίζετε, εὑρίσκονται εἰς θλιβερωτάτην κατάστασιν. Ὁ πλησιέστερος σταθμὸς εἶναι ἡ Μυτιλήνη, ἡ πρωτεύουσα, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖθεν ἀπέχει ἡ νῆσος 15 ὥρας, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑποτεθῇ ὅτι αἱ συγκοινωνίαι καὶ περιστάσεις εἰσὶν ὁμαλαί. Διὰ τηλεγραφήματός των καὶ ἀναφορᾶς των πρὸς τὸ Προεδρεῖον, παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ φροντίσῃ περὶ τῆς δικαίας ταύτης παρακλήσεώς των. Ἔρχεται καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα, τὸ καὶ τελευταῖον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον παρακαλῶ νὰ μὲ προσέξῃ. Πρόκειται περὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ὡς φαίνεται, ἐκεῖ, ὅπως ἔχουσιν ὅλα, ἔχουσι καὶ τὰ τοῦ Δήμου, καὶ τοιουτοτρόπως, ὡς μοὶ περιγράφουσι τὴν κατάστασιν, ἐφαρμόζεται, ἀκριβῶς, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κοινῶς λέγεται: «ἐμπᾶτε σκῦλλοι ἀλέστε κι’ ἀλεστικὰ μὴ δῶστε». Οὐδεὶς λογοδοτεῖ πρὸς ἄλλον, οὐδεὶς ὑπάρχει ὑπεύθυνος, οὐδεὶς ὑπάρχει ὁ δοσίλογος, οὐδεὶς ὑπάρχει ὁ ζητῶν λόγον καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐκλιπαροῦσιν ὑμᾶς, ἢ μᾶλλον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι εἰς ἐκείνου τὴν δικαιοδοσίαν ἀνάγεται τὸ ζήτημα, νὰ διατάξῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀναφέρομαι πρὸς τὴν Βουλήν, καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ φωνή μου θὰ εὕρῃ ἠχὼ μέχρι τῶν ὤτων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τοῦ ὁποίου τὸ ἐνδιαφέρον εἶναι ἐπίσης γνωστόν. Πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος καὶ ὁπωσδήποτε αὐστηρῶς, ἵνα τοὐλάχιστον ἡ ἐσωτερικὴ διαρρύθμισις τῆς νήσου ἀπαλλάξῃ ἀπ’ αὐτοὺς τὴν αἴσθησιν τῶν πόνων τῶν ἐξωτερικῶν πιέσεων.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Κοζάνης, ὁ κ. Παπαργυρούδης ἔχει τὸν λόγον.

§23Σ. ΠΑΠΑΡΓΥΡΟΥΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, οἱ κάτοικοι Κοζάνης ἀναφέρονται περὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἐκ τῆς ἐπιτάξεως ὀφειλομένων. Περὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ὑπὸ πολλῶν ἀξιοτίμων Βουλευτῶν, πολλὰ ἐλέχθησαν καὶ ἕνεκα τούτου θεωρῶ περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ τὰ αὐτά. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ εἴπω, εἶναι, ὅτι ὁ νομὸς Κοζάνης, ἀποτελούμενος ἀπὸ διακοσίας χιλιάδας περίπου κατοίκων, ἔχει τὸ ἀτύχημα νὰ εἶναι ἐστερημένος καὶ τῆς στοιχειώδους συγκοινωνίας, τὴν ὁποίαν ἕως τώρα διεξῆγον τὰ κάρρα, αἱ ἅμαξαι καὶ οἱ ἀγωγεῖς, μέσα πρωτόγονα. Ἀλλὰ μετὰ τὴν ἐπίταξιν τῶν ζώων αὐτῶν, ἡ συγκοινωνία αὕτη ἔλλειψε, τὸ ἐμπόριον ἐντελῶς ἐξέλιπε καὶ πᾶσα ἐργασία ἠλαττώθη ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε οἱ κάτοικοι, πεινῶντες καὶ δυστυχοῦντες, ἤρχισαν, καὶ μάλιστα οἱ καλλίτεροι, νὰ τρέπωνται τὴν πρὸς τὴν Ἀμερικήν, ἄγουσαν. Σμήνη ἐργατικῶν χειρῶν καθ’ ἑκάστην ἀναχωροῦσι διὰ τὸν Νέον Κόσμον πρὸς εὕρεσιν ἐργασίας. Ἕνεκα τούτου στερεῖται ὁ τόπος βραχιόνων καταλλήλων καὶ ἀναγκαίων διὰ τὸ ἐμπόριον, τὴν βιομηχανίαν καὶ τὴν γεωργίαν. Ἀλλ’ ὡς εἰ μὴ ἤρκουν τὰ δεινὰ ταῦτα, τὰ ὁποῖα προῆλθον ἕνεκα τῶν γενικῶν περιστάσεων, ἐπῆλθον καὶ ἄλλα, ἕνεκα τῶν ἐπιτάξεων. Κύριοι Βουλευταί, ἡ ἐπίταξις ἐν Κοζάνῃ, ἀρξαμένη ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου, ἐξηκολούθησε μέχρι σήμερον καὶ ἐξακολουθεῖ ἀκόμη καὶ τώρα. Ἐν Κοζάνῃ δὲν ἐπετάχθησαν μόνον ζῷα, ἐπετάχθησαν σιτηρά, χόρτα, ἀροτῆρες βόες, πρὸς μεγάλην ζημίαν τῆς γεωργίας, αἰγοπρόβατα, καὶ μάλιστα τὰ περισσότερα θήλεα, ὅπερ καταστρέφει τὴν παραγωγήν. Βεβαίως, τὸ Κράτος ἐν τοιαύτῃ περιστάσει εὑρισκόμενον, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπὸ καταβολῆς τοῦ Ἔθνους δὲν εὑρέθη, ἔχει τὸ δικαίωμα, δικαίωμα παρεχόμενον ὑπὸ τοῦ νόμου, νὰ ἐπιτάσσῃ καὶ τὰς ἰδιωτικὰς αὐτὰς περιουσίας, ἀλλ’ ἐκ τούτου δὲν ἕπεται, ὅτι ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς ἐντεταλμένους τὴν ἐπίταξιν νὰ ἀδικοῦν τὸν λαόν, νὰ διατιμῶσι τὴν ἰδιωτικὴν περιουσίαν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ πραγματικοῦ, νὰ μὴ χορηγῶσιν οὔτε ἀποδείξεις εἰς ἐκείνους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους παραλαμβάνουν τὴν περιουσίαν των, τὰ αἰγοπρόβατά των. Ἔχω τηλεγραφήματα, ἐπανειλημμένα, δι’ ὧν καταγγέλλεται, ὅτι αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ ἐπῆραν πρόβατα, καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐπλήρωσαν, ἀλλ’ οὔτε ἀπόδειξιν δὲν ἔδωσαν, αὔριον δέ, ὅταν θὰ ἐπιστῇ ἡ ὥρα νὰ πληρωθοῦν οἱ δικαιοῦχοι, ἐννοεῖται, ὅτι τὰ ἁρμόδια γραφεῖα θὰ ζητήσουν τὰς ἀποδείξεις, ἀλλὰ τίνας ἀποδείξεις θὰ προσαγάγωσιν, ὅταν δὲν τοῖς δίδουσι τοιαύτας; Ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ παρακαλέσω τὴν σεβαστὴν Κυβέρνησιν νὰ προνοήσῃ, νὰ παύσωσιν αὐταὶ αἱ αὐθαιρεσίαι, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ παρακαλέσω τὸν σεβαστὸν καὶ νεαρὸν πρεσβύτην κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα εὐαρεστηθῇ καὶ λάβῃ πρόνοιαν διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ὅπως ἀνακουφισθοῦν καὶ ἀποζημιωθοῦν οἱ ἁμαξηλᾶται, οἱ ἀγωγεῖς καὶ οἱ καρραγωγεῖς τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, διότι εἶναι πτωχοὶ ἄνθρωποι καὶ ὑποφέρουν.

§24Ν. ΓΚΙΟΥΛΕΚΑΣ. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε. Ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ παρακαλέσω, ἵνα ἡ ἀναφορὰ αὕτη συστηθῇ ἁρμοδίως.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν νηπιαγωγῶν Ἰωαννίνων, ὁ κ. Φλῶρος.

§26Π. ΦΛΩΡΟΣ. Οἱ νηπιαγωγοὶ τῆς πόλεως Ἰωαννίνων δι’ ἀναφορᾶς των, παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅπως ὑπαχθῶσιν εἰς τὸν νόμον περὶ προσαυξήσεως, καταλογισθῇ δὲ εἰς τὸν χρόνον τῆς προσαυξήσεως καὶ ἡ προτέρα ἐν ταῖς Νέαις Χώραις ὑπηρεσία των. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰ δίκαια παράπονα τῶν ἀναφερομένων.

§27Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἄν εἶναι νόμιμον, θὰ τὸ κάμω· ἂν δὲν εἶναι, δὲν γίνεται.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ὑπαξιωματικῶν τοῦ 1ου Λόχου τοῦ 25ου Συντάγματος.

§29Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κακῶς διατυποῦται· πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τῶν προεδρείων τῶν διαφόρων Σωματείων τῆς πόλεως Ἰωαννίνων, τὰ ὁποῖα ἀπευθύνονται πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλοῦσιν, ὅπως συστηθῶσιν εἰς τὴν Βασιλικὴν χάριν οἱ καταδικασθέντες ὑπαξιωματικοὶ καὶ στρατιῶται τοῦ 1ου Λόχου τοῦ 25ου Συντάγματος. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, θερμώτατα τὴν ἀναφοράν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ρουσόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Καστορίας.

§31ΟΘ. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ τῶν κατοίκων Καστορίας, Κύριοι Συνάδελφοι, ἀφορᾶ εἰς δύο ζητήματα: Τὸ πρῶτον εἶναι, ὅτι παραπονοῦνται κατὰ τοῦ Εἰρηνοδικοῦντος Γραμματέως, ὅτι τοὺς ἐκβιάζει νὰ πληρώνωσιν εἰς τὸν ἀγροφύλακα ὑπέρογκα δικαιώματα. Μία μερὶς διώρισε δεύτερον ἀγροφύλακα, χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζουν οἱ ἄλλοι· Αὐτὸς τυγχάνει φίλος τοῦ Εἰρηνοδικοῦντος, ὁ ὁποῖος κοινοποιεῖ 150–200 χαρτιὰ 18–20 δραχμῶν δι’ ἕκαστον καὶ ἔχει γίνει ἀνάστατος ὅλη ἡ Καστοριά. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἐξετάσῃ τὶ συμβαίνει, διότι ἔγινε σκάνδαλον. Τὸ ἄλλο ζήτημα, ἀφορᾷ εἰς τὴν λίμνην τῆς Καστορίας. Δὲν θέλω νὰ εἴπω κοινοτυπίαν, ἄλλως θὰ ἔλεγον, ὅτι ἐνθυμίζει ἡ λίμνη ἐκείνη λίμνας τῆς Ἑλβετίας· πράγματι, εἶναι ὡραιότατον τὸ μέρος καὶ ὅταν γίνῃ καλλιτέρα ἡ συγκοινωνία, πολλοὶ θὰ μεταβαίνωσιν εἰς τὴν ὡραίαν Καστοριάν. Ἀλλ’ ὑπάρχει μία διῶρυξ, διὰ νὰ παραλαμβάνῃ τὰ ὕδατα τῆς λίμνης καὶ τὰ μεταφέρῃ εἰς τὸν ποταμὸν Ἁλιάκμονα. Ἡ διῶριξ ἐφράχθη τὸ μὲν ἕνεκα μὴ φροντίδος τῶν ἁρμοδίων, τὸ δὲ ἕνεκεν ἄλλων συμφερόντων, διὰ νὰ τὴν φράξουν. Παρακαλοῦσιν οἱ κάτοικοι Καστοριᾶς νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὅπως ἐλαμβάνετο καὶ εἰς προηγουμένας ἐποχάς, πρὸς καθαρισμὸν τῆς διώρυγος πρὸς ἀποφυγὴν τῶν πλημμυρῶν, αἱ ὁποῖαι πλημμυρίζουν, ὄχι μόνον τὴν Καστοριάν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὡραῖον Μαύροβον καὶ γίνεται ἀφορμὴ ἑλωδῶν νόσων εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, δὲν εἶναι παρών, θὰ παρακαλέσω ὅμως τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μεταβιβάσῃ τὰς συστάσεις μου, ἵνα ληφθῇ ἡ δέουσα πρόνοια.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαλαλᾶς.

§33Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Ἐπεθύμουν νὰ ὁμιλήσω, παρόντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας, ἐπειδὴ δὲ ὑπάρχει κατωτέρω καὶ ἄλλη ἀναφορά, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν αὐτὸν κ. Ὑπουργόν, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῶσιν ἀμφότεραι.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ λοιπαὶ ἀναβάλλονται δι’ αὔριον. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν Ἐρωτήσεων Ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Καρπετόπουλος.

§35Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν Κορίνθῳ οἱ μαθηταὶ στεροῦνται ἐντελῶς διδακτικῶν βιβλίων. Θεωρῶ περιττὴν οἱανδήποτε σύστασιν, διότι ὑπολαμβάνω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὑπὲρ πάντα ἄλλον, θὰ ἀναπτύξῃ τὸ ἐνδιαφέρον του, ὥστε νὰ ἐφοδιασθῶσιν οἱ μαθηταὶ μὲ τὰ ἀναγκαιοῦντα βιβλία, διὰ νὰ ἐξακολουθήσωσι τὰ μαθήματά των.

§36Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἡ πρώτη πρόνοια, τὴν ὁποίαν ἔλαβον, ἦτο αὐτή. Ὁ νέος νόμος, ὅστις ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλήν, παραχωρεῖ 20% ἔκπτωσιν, ἡ ἔκπτωσις αὕτη ἐδόθη εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὴν ἐκτύπωσιν τῶν διδακτικῶν βιβλίων καὶ νομίζω, ὅτι ἐξετυπώθησαν τόσα βιβλία, ὅσα χρειάζονται.

§37Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Στεροῦνται ἐντελῶς διδακτικῶν βιβλίων.

§38Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Θὰ φροντίσω αὔριον.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μοσχούλας.

§40Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ἀπουσιάζει, ἐν τούτοις, δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ, ὑποβάλλω ἐρώτησιν, ὅπως κατατεθῶσι τὰ ἔγγραφα. Πρόκειται περὶ ζητήματος πολὺ σπουδαιοτάτου. Πρόκειται περὶ τῆς σπατάλης, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τῆς διασπαθίσεως τοῦ δημοσίου πλούτου. Πρόκειται νὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις τοῦ παρελθόντος διώκησε καλῶς τὰς δαπάνας, νὰ ἀποκαλυφθῶσιν ὅλα αὐτὰ μίαν ἡμέραν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βλιάμος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§42Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργός.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γιολδάσης.

§44Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις τῆς ἀναθεωρήσεως ἐδημοκόπησε καὶ εἰς τὰ προστατευτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα, δῆθεν, ἔλαβεν ὑπὲρ αὐτῶν. Ἐλήφθη φροντὶς τότε, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο, διωρίσθησαν ἐπιθεωρηταὶ τῆς ἐργασίας πολλοὶ Τμηματάρχαι πρὸς μόνον τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ βελτιώσουν τὴν θέσιν τῶν ἐργατῶν. Ἐν Ἀθήναις λειτουργοῦσι πολλὰ τυπογραφεῖα, ἄλλα ἀνήκοντα εἰς ἰδιώτας καὶ ἄλλα εἰς ἐφημερίδας. Οἱ κ. Ἐπιθεωρηταὶ τῆς ἐργασίας, ἁδρῶς πληρωνόμενοι, οὐδέποτε ἐπεχείρησαν οὐδεμίαν ἐπιθεώρησιν εἰς τὰ τυπογραφεῖα αὐτὰ καὶ οὐδὲν ἔλαβον μέτρον, ὅπως ἐφαρμόσωσιν εἰς τὰ τυπογραφεῖα αὐτὰ τοὺς ὑγιεινοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι ἀναγράφονται εἰς νόμους, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν εἰς τὸ παρελθόν. Καὶ ἔπρεπεν ἀπαραιτήτως νὰ ληφθῶσι μέτρα διὰ τὴν ὑγείαν τῶν τυπογράφων, διότι ἡ φθίσις ἀριθμεῖ, δυστυχῶς, πολλοὺς θανάτους μεταξὺ αὐτῶν. Κατά τινα στατιστικήν, 85% τυπογράφοι ἀποθνήσκουσιν ἐκ φυματιώσεως. Μόνον κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον, καθ’ ὅλον τὸ Κράτος, ἀπεβίωσαν δεκαεννέα τυπογράφοι, ἐκ τῶν ὁποίων 14 ἐκ φυματιώσεως, καὶ οἱ λοιποὶ ἀπὸ καρδιακὰ νοσήματα, καὶ μὲ ὅλην αὐτὴν τὴν φρικαλέαν θνησιμότητα, οἱ ἐπιθεωρηταί, βαρέως πληρωνόμενοι ἀπὸ τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον, οὐδὲν ἔπραξαν, οὐδὲν ἔλαβον μέτρον, ὅπως ἐξυγιανθῶσιν οἱ τυπογράφοι, ἐνῷ δὲ διὰ τὸν κλάδον τῶν τυπογράφων, δυνάμει τοῦ νόμου, ὅστις ἐψηφίσθη, ἐθεσπίσθη, ὅπως ἕκαστος τυπογράφος κέκτηται βιβλιάριον, ἐν τῷ ὁποίῳ νὰ ἀναγράφηται ἡ κατάστασις τῆς ὑγείας του, τὸ μέτρον δὲν ἐτηρήθη, ἀπόδειξις δὲ εἶναι, ὅτι ὑπάρχουν εἰς ἓν τυπογραφεῖον ἐν Ἀθήναις, εἰς ὅ ἐργάζονται δύο φυματιῶντες τυπογράφοι. Παρακαλῶ θερμῶς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ διαβιβάσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὰς παρατηρήσεις μου ταύτας καὶ ληφθῶσι μέτρα, καὶ μέτρα ἄμεσα, διότι εἶναι κρῖμα ἐντὸς τῆς Πρωτευούσης μὲ τόσους ἐπιθεωρητὰς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἀποθνήσκωσιν οἱ τυπογράφοι ἐκ φυματιώσεως.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεράκης παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, διὰ τίνα λόγον ὁ ἐπίστρατος τελωνοφύλαξ τοῦ Τελωνείου Πειραιῶς Πλάτων Βλάχος παραμένει εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, ἐνῷ δι’ ὑπουργικῆς διαταγῆς πάντες οἱ συνάδελφοι αὐτοῦ διετάχθησαν νὰ παραμείνωσιν εἰς τὰς θέσεις των.

§46Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν αὔριον.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βιτάλης παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἄν, δυνάμει τοῦ νόμου, δικαιοῦνται οἱ ἔφεδροι ὁπλῖται γυμνασταὶ νὰ γίνωνται ἀνθυπασπισταί.

§48Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Πρόκειται, Κύριοι Βουλευταί, περὶ τῶν γυμναστῶν ἐφέδρων. Κατὰ τὴν ἐπιστράτευσιν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμπληροῦνται τὰ κενὰ καὶ ἐλήφθη τὸ μέτρον, ἵνα οἱ γυμνασταί, οἱ ἔχοντες δίπλωμα, προάγωνται εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ. Προνοεῖ περὶ τούτου ὁ νόμος 430. Κατὰ τὴν ἐπιστράτευσιν ταύτην, καίτοι εὑρίσκονται εἰς τὸ στράτευμα ἀρκετοὶ τοιοῦτοι, δὲν ἐλήφθη πρόνοια, ὅπως καταλάβωσι τὸν βαθμὸν αὐτόν, τὸν ὁποῖον αὐτοδικαίως ἐκέκτηντο. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ διαβιβάσῃ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τὴν ἐρώτησίν μου, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ δικαίου τούτου, διότι, φρονῶ, ὅτι τοῦτο εἶναι δικαιότατον, δεδομένου, ὅτι οὗτοι τυγχάνουσιν αὐτοδικαίως ἀνθυπασπισταί.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φίλιος, παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν: 1) ἐὰν ἐπιτρέπεται, ὅπως Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως συζευχθῇ μετὰ τῆς σχολικῆς ἰατροῦ τῆς περιφερείας του, χωρὶς τὸ γεγονὸς τοῦτο νὰ συνεπιφέρῃ παραίτησιν τοῦ ἑτέρου ἐξ αὐτῶν, 2) ἐὰν ὁ σχολικὸς ἰατρὸς ὑπάγεται εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, 3) διὰ ποῖον λόγον τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως δὲν διώρισε προσωρινὸν ἀναπληρωτὴν τῶν ἐπιστρατευθέντων δύο δημοδιδασκάλων εἰς τὴν κωμόπολιν Μεγάλο Κεσερλῆ, πρωτεύουσαν τοῦ τέως δήμου Νέσσωνος, ἐνῷ ἐζήτησεν, ὅπως διορισθῇ τοιοῦτος ὁ Κωνστ. Χρήστου. 4) Ἐὰν ἐπιτρέπεται νὰ συνυπηρετῶσιν, ἀποτελοῦντες κλίκαν, τρομοκρατοῦσαν ἅπαντα τὸν διδασκαλικὸν κόσμον τῆς Λαρίσσης, οἱ κ. κ. Δρυβελόπουλος, γενικὸς ἐπιθεωρητὴς Λαρίσσης, κ. Κατσίγρα, σχολικὴ ἰατρὸς Λαρίσσης, σύζυγος καὶ ὁ κουμπάρος καὶ σύνοικός των κ. Τριανταφύλλου, γυμνασιάρχης Λαρίσσης καὶ πρόεδρος τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως. (Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δίδει ἔγγραφον τὴν ἀπάντησιν).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεράκης παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δηλώσῃ, διατὶ δὲν ἀπεζημιώθησαν οἱ κάτοχοι βρώμης σανοῦ καὶ ἄλλων εἰδῶν, ὧν τὰ εἴδη ἐπετάχθησαν ἐν Κεφαλληνίᾳ ἀπὸ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1912.

§51Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1912 ἐπετάχθησαν ἐν Κεφαλληνίᾳ διάφορα εἴδη, ἤτοι, κριθή, σανός, βρώμη καὶ ἄλλα, ἐννοεῖτε δέ, ὅτι οἱ κάτοχοι τῶν εἰδῶν αὐτῶν δὲν ἦσαν ἐκ τῶν πλουσίων τοῦ τόπου, ἀλλὰ μικρέμποροι, οἵτινες εἶνον δανεισθῆ τὰ διάφορα χρηματικὰ ποσὰ ἐκ διαφόρων Τραπεζῶν. Δυστυχῶς, μέχρι σήμερον οὐδεμία μέριμνα ἐλήφθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐξοφληθῶσι τὰ χρέη ταῦτα. Συνεπείᾳ τούτου τὶ νομίζετε, ὅτι συνέβη εἰς τὴν Κεφαληνίαν; Ἠγέρθησαν ἀγωγαὶ ἐναντίον τῶν πτωχῶν αὐτῶν, καὶ ἰδίως καθ’ ἑνὸς οἰκογενειάρχου, τοῦ κ. Γκεντιλίνη. Ἠγέρθησαν ἀγωγαὶ 3.000 δραχμῶν περίπου ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ἄλλης Τραπέζης.

§52ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τίνος εἶναι;

§53Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Τῶν κ. κ. Παύλου Γκεντιλίνη, Κυρ. Λυκούδη, Διον. Λόγγους, Μιχ. Γαλιατσάτου.

§54ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι τοῦ πλουσίου;

§55Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Ἐξέλιπον! Ἠγέρθησαν ἀγωγαί, κατεδικάσθη ὁ κ. Παῦλος Γκεντιλίνης νὰ πληρώσῃ ἔξοδα καὶ τόκους καὶ μέχρι σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ καμμίαν ἀπάντησιν καὶ αὐτὸς καὶ οἱ λοιποὶ ἂν θὰ πληρωθῶσιν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τὸ Δημόσιον τοὺς ἀφῄρεσεν.

§56Χ. ΠΟΛΟΓΕΩΡΓΗΣ. Πότε;

§57Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1912, δηλαδὴ, κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐπιστρατεύσεως.

§58ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ 1912;

§59Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Τὸ 1912.

§60ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ἔχητε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ ὑπενθυμίσητε τὸ πρᾶγμα αὔριον. Νὰ μοὶ δώσητε ἓν σημείωμα.

§61Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Εὐχαρίστως καὶ εὐχαριστῶ πάρα πολύ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γάγαρης.

§63Γ. ΓΑΓΑΡΗΣ. Ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χαιρόπουλος. Ἀπών. Ὁ κ. Γάτσος. Ἀπών. Ὁ κ. Τσιτσάρας. Ἀπών. Ὁ κ. Βελιανίτης καὶ ὁ κ. Σκιαδαρέσης, διαγράφονται. Ὁ κ. Ραδινός.

§65Γ. ΡΑΔΙΝΟΣ. Ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαλλιόπουλος. Ἀπών. Ὁ κ. Σακελλαριάδης. Ὁ κ. Βελιανίτης καὶ ὁ κ. Σκιαδαρέσης. Ἀναβάλλονται εἰς τὸ ἀριστερόν. Ὁ κ. Γρίβας.

§67Β. ΓΡΙΒΑΣ. Λείπει, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς.

§69Γ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κυρίτσης.

§71Κ. ΚΥΡΙΤΣΗΣ. Ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ τὸν Τεκὲν Ἀργυροκάστρου Μπαμπαλῆ. Ἡ στρατιωτικὴ ἀρχὴ ἐπέταξε τὸν Τεκὲν αὐτὸν καὶ τὸν κατέχει πρὸ διετίας. Βεβαίως, ὅταν ἐθνικαὶ περιστάσεις καὶ ἡ δυσκολία, ὡς ἐκ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν στρατιωτῶν, ἐπέβαλλε τὴν κατάληψιν καὶ τῆς μονῆς αὐτῆς, οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ δυσανασχετήσῃ, οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ παραπονεθῇ καὶ δικαίως κατελήφθη. Ἡ περίστασις ὅμως ἐξέλιπεν. Ἐλάχιστοι εἶναι οἱ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι μένουσιν εἰς τὸν Τεκὲν αὐτόν, ἐνῷ ὑπάρχουσιν ἄλλα οἰκήματα καὶ ἐν τῇ πόλει καὶ ἔξω, ἔνθα δύνανται νὰ στρατονισθῶσι. Διὰ τῆς κατοχῆς αὐτῆς, βεβαίως, ἐξεδιώχθησαν καὶ ἀπεμακρύνθησαν οἱ μοναχοί, ἀλλ’ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ συνέβη καὶ τὸ ἄτοπον νὰ μὴ δοθῇ καμμία ἀποζημίωσις, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διετηροῦντο ἐκ τῶν βοηθημάτων τῶν ὁμοθρήσκων των καὶ τῶν ὀλίγων κτημάτων. Ἐμερίμνησαν νὰ ἀναφερθῶσιν εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ ἐξεδόθησαν καὶ διαταγαὶ ἐπανειλημμέναι, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ δὲν ἐξετελέσθησαν. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἀποδοθῇ ἡ Μονή, ἐὰν ὅμως ὑπάρχῃ τοιαύτη ἀνάγκη δεδικαιολογημένη, τὴν ὁποίαν δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει, τοὐλάχιστον νὰ ληφθῇ μία πρόνοια, μία δικαία ἀποζημίωσις μηνιαία, ἵνα δυνηθῶσι καὶ αὐτοὶ οἱ συμπολῖται νὰ ζήσωσιν ἐκ τοῦ κτήματος αὐτοῦ. Αὐτὴν τὴν σύστασιν θὰ ἔκαμνον.

§72Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὴν πρωΐαν ἔδωκα ἐντολὴν εἰς τὸν ἁρμόδιον Τμηματάρχην διὰ τὸ ζήτημα αὐτό.

§73Γ. ΓΑΓΑΡΗΣ. Εἶναι δικαία ἡ αἴτησις, κ. Ὑπουργέ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σπυρομήλιος.

§75Σ. ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου. Ἐξεδόθη μία διαταγὴ καὶ εἶπον, ὅτι τοὺς χρειάζεται ἀκόμη ὁ Τεκές, ἀλλ’ ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ διοίκησις δύναται νὰ εὕρῃ οἴκημα νὰ ἐγκαταστήσῃ τοὺς ὀλίγους ἄνδρας τοῦ Πυροβολικοῦ, τοὺς ὁποίους ἔχει καὶ νὰ ἀποδώσῃ τὸν Τεκέν, διότι, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἔχει σημασίαν ἀπὸ ἀπόψεως ἄλλης, πολιτικῆς, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἔργον φιλανθρωπίας δι’ αὐτὸν τὸν Μπαμπᾶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ποῦ νὰ ὑπάγῃ νὰ καθίσῃ. Εἶναι οἰκογενειάρχης πολυμελής. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν, νομίζω, ὅτι δύναται νὰ μεταβιβάσῃ τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ νὰ ἐξοικονομηθῇ τὸ πρᾶγμα. Βεβαίως, ἡ ἀνάγκη τοῦ στρατεύματος προτιμᾶται πάντοτε, ἀλλ’ ἐπειδὴ οἱ στρατιῶται εἶναι ἐλάχιστοι καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχουσι πλεῖστα ὅσα οἰκήματα διὰ νὰ οἰκονομηθῶσι, πρέπει νὰ ἐξοικονομήσωμεν τὴν περίστασιν ταύτην καὶ νὰ μὴ ἀφήνωμεν τὸν Μπαμπᾶν εἰς τοὺς δρόμους. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀξιοπρεπὲς καθόλου καὶ διὰ τὸ Κράτος.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λεβίδης ἔχει τὸν λόγον.

§77Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβω τὸν λόγον, οὐχὶ τόσον, ἵνα ὑποστηρίξω ἐρώτησίν τινα, ἣν βλέπω ἀναγεγραμμένην ἐν τῷ πολυσελίδω τούτῳ τεύχει, ὅσον, ἵνα ποιήσωμαι παρατήρησίν τινα καὶ ἐρώτησιν πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸ Προεδρεῖον. Ἐὰν, βεβαίως, πρόκηται, Κύριοι, περὶ ἐπερωτήσεων, ἐννοῶ, ὅτι ὁ ἐρωτῶν Βουλευτὴς δικαιοῦται νὰ ἀξιώσῃ, ὅπως ὁ ἐπερωτώμενος Ὑπουργὸς τυγχάνῃ παρὼν καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, διότι ἄλλως, ὁ ἔλεγχος γίνεται, οὕτως εἰπεῖν, ἐρήμην καὶ ματαίως. Ἀλλ’ ὁσάκις πρόκειται περὶ ἐρωτήσεων ἢ περὶ συστάσεων, ἢ δὲν ἠξεύρω περὶ τίνων ἄλλων, περὶ ὧν προνοεῖ ὁ περίφημος αὐτὸς Κανονισμός, ποτὲ μέχρι τοῦδε, ἐπὶ δύο μῆνας, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δὲν κατώρθωσα νὰ ἐννοήσω διατὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ παρίσταται ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Καὶ βλέπομεν ἀδιαλείπτως τοὺς κ. Συναδέλφους, ἀποσυρομένους ἐκ τῶν συστάσεων, ἢ ἐρωτήσεων αὐτῶν, διότι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἀπουσιάζει. Συνέπεσε τετράκις νὰ κληθῶ εἰς τὴν διεύθυνσιν τῶν Ὑπουργείων, ἐνθυμοῦμαι δὲ ἄριστα, ὅτι, ὁσάκις ἐτύγχανον νὰ ἀπουσιάζω τῆς αἰθούσης ὡς Ὑπουργός, καίτοι τοῦτο, εἰς ἐμὲ τοὐλάχιστον, συνέβαινε λίαν σπανίως, ὡς ἐνθυμοῦνται οἱ τότε συνεδρεύοντες Βουλευταί, καὶ σήμερον παριστάμενοι ἐνταῦθα, ὁσάκις, λέγω, συνέβαινε νὰ ἀπουσιάζω τῆς αἰθούσης, τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς μοὶ ἔπεμπεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σημείωμα περὶ τοῦ τί ἰσχυρίσθη ὁ Βουλευτὴς Α ἢ ὁ Β. Ὁ Ὑπουργὸς ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψει τὸ σημείωμα τοῦ κ. Βουλευτοῦ, ἔστελλεν αὐτὸ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, ἐκάλει αὐτὴν ἀμέσως εἰς διαφώτισιν αὐτοῦ, καὶ τῇ ἑπομένῃ συνήθως ὁ κ. Βουλευτὴς ὁ ἐρωτῶν, ἢ ὁ συνιστῶν, ἢ ὁ ἐπερωτῶν, καίτοι αἱ διαιρέσεις αὗται τότε δὲν ὑπῆρχον, ἐλάμβανε τὴν ἀπάντησιν. Κοτὰ τὸ σύστημα, ὅπερ σήμερον καθιερώθη, εὑρισκόμεθα εἰς ἕν, — δὲν ἠξεύρω πολλὰ μαθηματικά, ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης γνωρίζει, — εἰς ἕν, οὕτως εἰπεῖν, περιοδικὸν κλάσμα.

§78Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Μάλιστα.

§79Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὰ αὐτά. Ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ Βουλευτὴς ἀναβάλλει· ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀναβάλλεται, καὶ πάλιν ἀναβάλλεται, καὶ οὕτω καθεξῆς. Ἐγὼ διαφωνῶ ἐντελῶς πρὸς τὸ σύστημα τοῦτο. Ἐὰν εἶχον τώρα τὴν ἰσχὺν νὰ ἀκουσθῶ ἐν τῇ Βουλῇ, ἤθελον μεταρρυθμίσει ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους τὸν Κανονισμόν, καὶ ἤθελον ἐπαναφέρει τὸν παλαιόν, ἐκτὸς ὡρισμένων ἄρθρων, ἅτινα ἐβελτίωσαν τὸ παρελθόν, π. χ. ἐκεῖνο τὸ: «σχετικόν, Κύριε Πρόεδρε», «σχετικὸν Κύριε Πρόεδρε». Καὶ ἐγίνετο ἀτελεύτητος συζήτησις. Αὐτὸ ἔπεσε διὰ τοῦ νέου Κανονισμοῦ, εὐτυχῶς. Πρέπει νὰ πέσῃ ὅμως καὶ ὁ Κανονισμὸς αὐτὸς καὶ ἐξ ἀρχῆς νὰ συνταχθῇ νέος λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καί τινων ὀρθοτάτων ἄρθρων τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ. Ταῦτα λέγω ἐξ ἀφορμῆς ἐκείνων, ἅτινα παρατηρῶ συμβαίνοντα σήμερον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Καὶ λέγω, ὅτι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεως, σκοπὸν ἐχούσης τὸν ἔλεγχον τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἐννοῶ ἄριστα, ὅτι πρέπει νὰ παρίστανται οὗτοι ἐνταῦθα. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μικρῶν, τέλος πάντων, καὶ συνήθους φύσεως ζητημάτων, τὶς ἡ ἀνάγκη νὰ εἶναι ὁ Ὑπουργὸς ἐνταῦθα; Αὐτός, τέλος πάντων, ὁ δυστυχὴς ἄνθρωπος ἔχει πλείστας ἀσχολίας μέχρι νυκτὸς βαθυτάτης. Ἐὰν συμπέσῃ νὰ εἶναι ἐν τῷ δωματίῳ τῶν Ὑπουργῶν ἐν τῇ Βουλῇ, ἢ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἐργαζόμενος, δὲν εἶνε ἀνάγκη νὰ δυσφορῶσι τοσοῦτον οἱ κ. Βουλευταί διὰ τὴν ἀπουσίαν. Δύνανται οἱ κ. Βουλευταί, ἀποτεινόμενοι πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ ἀξιώσωσιν, ὅπως αἱ ἐρωτήσεις αὐτῶν διαβιβασθῶσιν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Μετὰ ταῦτα, παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅπως, λαμβάνων ὑπ’ ὄψει τὴν 27ην ἐρώτησίν μου, παραπέμψῃ ταύτην πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἵνα μελετήσῃ αὐτήν, καὶ ὅταν δυνηθῇ, μὲ πληροφορήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν βασίζεται ἐπὶ ἀκριβοῦς γεγονότος, καὶ ἐὰν ἐκεῖνοι, οἵτινες ἐνδιαφέρονται, ἔχωσι δίκαιον.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ληξάσης τῆς κεκανονισμένης ὥρας, ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐρωτήσεων

§81Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Ράλλης.

§83Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς τὰς πρωϊνὰς ἐφημερίδας, Κύριοι Βουλευταί, ἐδημοσιεύθη εἶδος ἀνακοινωθέντος, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἀστυνόμος Πειραιῶς ὑπέβαλεν ἐναντίον μου μήνυσιν δι’ ὅσα εἶπον ἐν τῇ Βουλῇ προχθὲς ἐλέγχων τὴν δρᾶσίν του, κατόπιν ὡρισμένων καταγγελιῶν συμπολιτῶν μου. Ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν πεισθῇ ὅτι ἀληθεύει ἡ εἴδησις αὐτή, νὰ παραπέμψῃ τὸν κ. Ἀστυνόμον εἰς ὑγειονομικὴν ἐπιτροπήν, ἵνα κρίνῃ περὶ τῆς φρενολογικῆς του καταστάσεως, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑποθέσῃ τίς, ὅτι ὁ ἀστυνόμος οὗτος χαρακτηρίζεται ὑπὸ τοιαύτης ἀμαθείας, ὥστε νὰ μὴ γνωρίζῃ τὸ ἄρθρον 62 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι: «Βουλευτὴς δὲν καταδιώκεται, οὐδ’ ὁπωσδήποτε ἐξετάζεται, ἕνεκα γνώμης ἢ ψήφου, δοθείσης παρ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν βουλευτικῶν του καθηκόντων». Ἐὰν τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, πάλιν οὗτος εἶναι ἄξιος πειθαρχικῆς διώξεως, διότι διὰ τοιούτου τρόπου ἤθελε νὰ συσκοτίσῃ τὰ πράγματα καὶ νὰ ἀποκρύψῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰς βάρος του λέγονται καὶ τὰ ὁποῖα κάλλιον ἐμοῦ ἠδύναντο νὰ ἀναπτύξωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς οἱ ἀξιότιμοι Συνάδελφοι ἐκ Πειραιῶς.

§84Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι πρέπον νὰ γίνεται τοιαύτη συζήτησις.

§85Λ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος ἔχω καὶ ἐγὼ παράπονα, ἐπιβεβαιοῦντα τὰ παράπονα τοῦ κ. Ράλλη. Παρακαλῶ νὰ διαταχθῇ ἀνάκρισις.

§86Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διέταξα ἀνακρίσεις. Τὰ διατυπωθέντα παράπονα τὰ διεβίβασα τὴν πρωΐαν εἰς τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς μὲ τὴν ἐντολὴν νὰ ἐνεργήσῃ αὐστηρὰς ἀνακρίσεις πρὸς ἐξακρίβωσιν τῆς ἀληθείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἤδη λεχθέντα, ὅτι ἐδημοσιεύθη ὑπὸ τῶν ἐφημερίδων καταγγελία διὰ τὰ λεχθέντα ἐν τῇ Βουλῇ, νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν’ ἐν τούτοις θὰ διατάξω καὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου τὴν ἐνέργειαν ἀνακρίσεων, ἐὰν ὄντως ἐγένετο διατριβή.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν διενεμήθησαν, κ. Πρόεδρε.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε εἰς τὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως.

§90Γ. ΠΩΠ. Εἰς τὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Πρῶτον ἀντικείμενον τῆς Ἡμερησίας Νομοθετικῆς Διατάξεως εἶναι συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου: «Περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ λιμενικῶν ἀρχῶν διατάξεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτό;

§92ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. Ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχήν. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου: «Περὶ παροχῆς ἀδειῶν ὑλοτομίας διὰ τὰς ἐκτάκτους ἀνάγκας τῆς Χώρας».

§94Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Ἔχω ζητήσει τὸν λόγον.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. Βουλευτάς, τοὺς ζητοῦντας τὸν λόγον, νὰ δίδωσι σημείωσιν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Προεδρείου, διότι, ἄλλως τε, εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὸν λόγον.

§96Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ποιοῦμαι τὰς ἑξῆς τροπολογίας: Θὰ ἀνακοινώσω τὰς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2ου τροπολογίας, διότι ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου εἶναι οὐσιωδέστεραι καὶ αὐτὸ συζητεῖται ἤδη, καὶ κατόπιν τὰς μικρὰς καὶ ἀσημάντους μεταβολὰς ἐπὶ τοῦ βʹ καὶ γʹ ἄρθρου κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτῶν, ἵνα μὴ ἐπέλθῃ περιπλοκή. Ὡς πρὸς τὸ αʹ ἄρθρον. Ἡ προθεσμία ἐντὸς τῆς ὁποίας ἠδύνατο νὰ ὑποβληθῶσιν αἰτήσεις διὰ νὰ ζητηθῇ ἡ πρόσθετος ὑλοτομία μέχρι τοῦ Μαρτίου ῥητῶς. Ἐννοεῖται, ὅτι εἰς τὴν ἐποχήν, εἰς ἥν ἐφθάσαμεν, εἶναι ἀνάγκη νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία, διὰ νὰ δοθῇ καιρὸς νὰ ἑτοιμασθῶσι τὰ νομοσχέδια. Ὁρίζεται προθεσμία μέχρι 15ης Μαΐου. Εἰς τὸ νομοσχέδιον γίνεται λόγος μόνον περὶ ξυλείας ἐλάτης, ἐπεκτείνεται κατόπιν τῶν γενομένων παραστάσεων καὶ εἰς τὴν ὀξιὰν καὶ δρῦν.

§97Χ. ΠΟΛΟΓΕΩΡΓΗΣ. Θέσατε καὶ τὸν πρίνον.

§98Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Καὶ τὸν πρίνον.

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τὴν καστανέαν.

§100Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Καὶ τὴν καστανέαν. Δὲν ἔχει σημασίαν, διότι τὰ περισσότερα, τὰ ὁποῖα ζητοῦνται, ἐὰν προστεθῶσι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι εἰς ποσότητα καὶ εἰς τὰς περιστάσεις, ποὺ ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον. Προστίθεται: «καστανέα καὶ πρίναν».

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καὶ τὰ πεῦκα.

§102Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Καὶ τὰ πεῦκα.

§103ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρόκειται περὶ ξυλείας μόνον;

§104Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Μάλιστα.

§105ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρῖνος δὲν γίνεται ποτὲ ξυλεία.

§106Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὅλοι θέλουν καὶ τὸν πρῖνον.

§107Χ. ΠΟΛΟΓΕΩΡΓΗΣ. Αὐτὸς δὲν εἶναι διὰ τὸ ἐμπόριον, ἀλλὰ διὰ τὴν κοινὴν χρῆσιν.

§108Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Προσθέσατε τὰ εἴδη αὐτὰ τῆς ξυλείας, τὰ ὁποῖα ὑπέδειξαν οἱ κ. Βουλευταί, ἀλλ’ ὡς πρὸς τὴν δρῦν, ποιοῦμαι τὴν ἐπιφύλαξιν, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτραπῇ ἡ ὑλοτομία αὐτῆς, παρὰ μόνον ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς κατασκευῆς σιδηροδρομικῶν «τραβερσῶν». Πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ρυθμίζει τὰ ζητήματα γενικῶς τῆς ὑλοτομίας. Προσέξατε εἰς τοῦτο, ὅσοι θὰ συζητήσωσιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Πρόκειται περὶ τοῦ, ὅτι μέχρι τῆς 15ης Μαΐου θὰ ὑλοτομηθοῦν ἐκεῖνα μόνον τὰ δάση, τὰ ὁποῖα θὰ δύνανται νὰ δώσωσι πεντακόσια κυβικὰ μέτρα, ἔλεγον πρῶτον 1.000, τὸ καταβιβάζω εἰς 500, τὰ ὁποῖα, διὰ νὰ κοποῦν, θὰ κοποῦν κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴ κόπτωνται περισσότερα ἀπὸ τρία δένδρα εἰς κάθε στρέμμα, τὸ πολὺ δὲ μέχρι δύο κορμῶν κατὰ μέσον ὅρον. Ἐννοεῖτε, ὅτι τοιαύτης ὑλοτομίας προκειμένου, κατ’ οὐδὲν σᾶς ὠφελεῖ, διότι ἐλάχιστα ἐκ τῶν δασῶν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσωσιν αὐτὴν τὴν ἀπόδοσιν, ἐτέθησαν δὲ οἱ περιορισμοὶ αὐτοὶ, διότι δὲν ἐννοοῦμεν νὰ καταστρέψωμεν τὰ δάση· πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἀνάγκας τὰς ἐπειγούσας καὶ ἐπιτακτικὰς, διὰ νὰ κατασκευασθῶσι κιβώτια καὶ δοχεῖα πρὸς ἐξαγωγὴν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. Μὴ ὁμιλεῖτε, λοιπόν, περὶ ξυλεύσεως, διότι πρόκειται περὶ πράγματος, τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ μέχρι τῆς 15 Μαΐου. Μὴ νομίζετε, ὅτι ἔρχεται τὸ ζήτημα τοῦ καθόλου διακανονισμοῦ καὶ τῆς καθόλου διαχειρίσεως τῶν δασῶν. Δὲν πρόκειται περὶ τοιούτου τινός, πρόκειται περὶ ἐντελῶς προσωρινοῦ πράγματος. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο παρέχει δικαίωμα νὰ μὴ τηρήσωμεν τὰς ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας μέχρι τοῦδε ἡ συνήθης νομοθεσία ἐπιβάλλει διὰ τὴν προστασίαν τῶν δασῶν καὶ ὄχι νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε νὰ καταστρέψωμεν πᾶν δάσος. Ὑπὸ τοιοῦτον πνεῦμα, παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, νὰ ἐξετασθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ ὑπὸ τοιοῦτον πνεῦμα νὰ γίνῃ καὶ ἡ συζήτησις. Λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ πρώτη μεταβολὴ ἀφορᾷ τὸν χρόνον, ἀντὶ μέχρι τέλους Μαρτίου, ἐτέθη μέχρι 15ης Μαΐου. Ἡ ἑτέρα μεταβολὴ ἀφορᾷ τὰ εἴδη τῆς ξυλείας, τὰ ὁποῖα εἴδατε ὅτι ἐδέχθην τόσον εὐκόλως, διότι πάντοτε ἐννοῶ νὰ διατηροῦνται οἱ ἄλλοι ὅροι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δρῦν ὅμως, θὰ ἐπιτραπῇ ἡ ξύλευσις αὐτῆς εἰδικῶς ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς κατασκευῆς τραβερσῶν διὰ τὰς σιδηροδρομικὰς γραμμάς, διότι πᾶσαι αἱ Ἑταιρεῖαι αἱ σιδηροδρομικαὶ διεβίβασαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας ἔγγραφα νὰ ἐπιτραπῇ ἡ τοιαύτη ξύλευσις διὰ τραβέρσας, διότι κινδυνεύουν νὰ καταστραφοῦν αἱ σιδηροδρομικαὶ γραμμαὶ καὶ νὰ μὴ εἶναι δυναταὶ αἱ λειτουργίαι αὐτῶν. Ἑτέρα μεταβολὴ ἐγένετο εἰς τοῦτο, ὅτι, ἐπειδὴ ἐπροχώρησεν ἡ ἐποχή, εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβωμεν πρόνοιαν, νὰ μὴ ματαιοῦνται αἱ δημοπρασίαι. Ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὑπάρχει διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἡ 3η δημοπρασία ἐπιτρέπεται, ἐὰν προστεθῇ 25% ἐπὶ τῆς προηγουμένης προσφορᾶς. Διὰ τῆς τροποποιήσεως, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω, προτείνω, ὥστε ἡ δευτέρα δημοπρασία νὰ γίνεται, ἐὰν γίνεται προσφορὰ 20% ἡ δὲ τρίτη, ἐὰν γίνεται προσφορὰ 40%, διὰ νὰ μὴ ματαιοῦνται αἱ δημοπρασίαι καὶ φθάσωμεν εἰς τὴν ματαίωσιν τοῦ ὅλου σκοποῦ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προστίθεται καὶ μία διάταξις, ἥτις ἴσως εἶναι καὶ αὐτονόητος, ἀλλ’ ἐν τούτοις καλὸν εἶναι νὰ τεθῇ, διότι διασαφηνίζεται καλῶς τὸ πρᾶγμα, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ δημοπρασίᾳ γίνεται ὑπερθεματιστής, ὄχι μόνον ἀποκτᾷ τὸ δικαίωμα τῆς ὑλοτομίας καὶ καταβάλλει τὰ δικαιώματα, ἀλλ’ ἀποκτᾷ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν, εἶναι, δηλαδή, ὑποχρεωμένος, νὰ ὑλοτομήσῃ κατὰ τοῦτο, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ τὸν φόρον, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ ματαίωσις τῆς δημοπρασίας, τοῦ ἄλλου νομίζοντος ὅτι θὰ καταβάλλει μόνον τὸ ποσὸν τοῦ ἀποκλειστικοῦ δικαιώματος, οὐχὶ ὅμως καὶ τὴν ἀξίαν τῶν εἰδῶν. Ἑτέρα μεταβολὴ εἶναι, ὅτι περιορίζονται τὰ χίλια κυβικὰ εἰς πεντακόσια. Ἑτέρα μεταβολὴ εἶναι, ὅτι διὰ μέτρον τῶν 45 ἑκατοστῶν τὴν καταβιβάζω εἰς 40 ἑκατοστά. Προσθέτω καὶ μίαν ἄλλην διάταξιν. Ὡς παρατηρεῖτε, τὸ νομοσχέδιον προϋποθέτει μίαν αἴτησιν ἰδιώτου, διὰ νὰ γίνῃ ἡ βεβαίωσις, ὅτι τὸ δάσος εἶναι ἱκανὸν νὰ ὑποβληθῇ εἰς ὑλοτομίαν, περὶ ἧς προνοεῖ τὸ νομοσχέδιον καὶ διατίθεται διὰ δημοπρασίας ἡ ὑλοτομία αὐτοῦ. Προστίθεται, ὅτι καὶ ἀνεξαιρέτως αἰτήσεως ἰδιώτου, εἶναι δυνατὸν αὐτεπαγγέλτως ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, ἐξετάζουσα, ὅτι τὸ δάσος δύναται νὰ ὑποβληθῇ εἰς ὑλοτομίαν, νὰ τὸ ἐκθέσῃ εἰς πλειστηριασμόν. Αὗται εἶναι αἱ τροποποιήσεις ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§109Π. ΣΤΑΪΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, περιωρίσατε τὴν συζήτησιν, μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ξυλείαν, τὴν ἀπαιτουμένην διὰ σταφιδοκιβώτια καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν σιδηροδρόμων.

§110Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὄχι· καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἀνάγκας.

§111Π. ΣΤΑΪΚΟΣ. Αἱ ἄλλαι ἀνάγκαι οὐδαμῶς πληροῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἰς πλεῖστα μέρη τῆς Ἑλλάδος— καὶ σᾶς ἀναφέρω τὴν ἐπαρχίαν μου, ἐν Ἀγρινίῳ,— βεβαιωθῆτε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ξυλεία, ὄχι μόνον διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ζώντων, ἀλλ’ οὔτε διὰ τοὺς νεκρούς, δηλαδή, διὰ κατασκευὴν φερέτρων. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, λοιπόν, εἴτε δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, δεχόμενος τροποποιήσεις, εἴτε δι’ ἑτέρου, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβάλητε, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ξύλευσις ξυλείας οἰκοδομησίμου πρὸς πλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων, ἰδίᾳ τῶν κατοίκων ἐκείνων, τῶν εὑρισκομένων ἐν μέσῳ δάσει, διότι ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει ξυλεία οἰκοδομήσιμος. Εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη, τὴν ὁποίαν μάλιστα καὶ ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου ἀναγνωρίζει, οὐδὲ δύναται νὰ εἰσαχθῇ ἔξωθεν ξυλεία. Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, διότι εἶναι μία ἀνάγκη ἐπιτακτική, ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ πληρωθῇ.

§112Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριοι, εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην, κατόπιν τῆς ἐρωτήσεως καὶ τῆς συστάσεως τοῦ ἀξιοτίμου Συναδέλφου, νὰ διασαφίσω κἄτι τι, τὸ ὁποῖον φαίνεται ὅτι δὲν κατώρθωσα νὰ διασαφίσω. Ἔχομεν μίαν δασικὴν νομοθεσίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐπιτρέπεται ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν δασῶν κατὰ ὡρισμένον σύστημα. Τὸ σύστημα τοῦτο ἀποτελεῖται ἀπὸ διαφόρους περιορισμούς, τεθειμένους εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν δασῶν, ἐπὶ τῷ σκοπῷ, ἵνα μὴ ἐπέλθῃ καταστροφὴ τοῦ δασικοῦ πλούτου τῆς Χώρας, τοῦ τοσοῦτον χρησίμου ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἔχωσιν οἱ περιορισμοὶ ἐκεῖνοι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ τὸ συζητήσωμεν ἀπόψε. Ἐὰν οἱ περιορισμοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τεθῇ καὶ τῶν ὁποίων ὁ σκοπὸς εἶναι αὐτός, τὸν ὁποῖον εἶπον, ἡ προστασία τοῦ δασικοῦ πλούτου τῆς Χώρας ἀπὸ καταστροφῆς, ἐὰν οἱ περιορισμοί, ἐπαναλαμβάνω, ἔχουν καλῶς ἢ κακῶς, δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ συζητήσωμεν σήμερον. Τὸ ὅλον δασικὸν σύστημα δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως θέσιν ἐν τῷ ζητήματι, περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται σήμερον. Περὶ τίνος πρόκειται; Ἕνεκα τῶν γνωστῶν περιστάσεων, ἔλειψαν ἀπὸ τὴν Χώραν πλεῖστα πράγματα, θὰ λείψωσι δὲ προσεχῶς καὶ ἄλλα ἀκόμη· διότι γνωρίζετε καὶ δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζῃ κανείς, οὐδ’ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, οὐδὲ ἔξω αὐτῆς, ὅτι διατελοῦμεν καὶ γενικῶς ἕνεκα τῆς παγκοσμίου σχεδὸν αὐτῆς συρράξεως, ἐν τελείᾳ διαταράξει καὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς συναλλαγῆς, ἀλλ’ εἰδικῶς ἡμεῖς διατελοῦμεν, ὄχι μόνον ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῶν συνεπειῶν τῶν γενικῶν τούτων, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν, ὑπὸ τὸ ἀποτέλεσμα μέτρων, ἰδιαιτέρων, ληφθέντων εἰς βάρος ἡμῶν, ἕνεκα τῆς γεωγραφικῆς ἡμῶν θέσεως, ἢ ἕνεκα ἄλλων λόγων. Ἔλειψαν, λοιπόν, ἀπὸ τὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου πλεῖστα πράγματα. Μεταξὺ τῶν πραγμάτων, τὰ ὁποῖα ἔλειψαν, εἶναι καὶ ἡ ξυλεία. Ἔλειψε πάσης φύσεως ξυλεία, ἡ ὁποία δὲν ἠδύνατο νὰ δοθῇ ἀπὸ τὰ δάση τὰ Ἑλληνικὰ καὶ δι’ αὐτὸ εἰσήγετο ἔξωθεν. Δὲν ἠδύνατο δὲ νὰ δοθῇ ἀπὸ τὰ δάση τὰ Ἑλληνικά, εἴτε διότι τὰ δάση τὰ Ἑλληνικὰ δὲν ἀποδίδουσι τὴν ποσότητα καὶ τὴν ποιότητα καὶ τὸ εἶδος τῆς ξυλείας, τὸ ὁποῖον χρειάζεται εἰς τὴν Χώραν, καὶ δι’ αὐτὸ εἰσήγετο ἔξωθεν, εἴτε διότι ἕνεκα τῆς προνοίας, τὴν ὁποίαν λαμβάνομεν πρὸς διάσωσιν τῶν δασῶν, περιορίζεται ἡ ἐξ αὐτῶν παραγωγὴ τῆς ξυλείας. Εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς ἀνάγκης αὐτῆς. Ἡ ἀνάγκη τῶν διαφόρων εἰδῶν τῆς ξυλείας, τῆς ὁποίας ἐμνήσθην, δὲν εἶναι ἑνιαία, εἶναι ποικίλη, ὄχι μόνον κατὰ εἴδη τῆς ξυλείας, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται, ἀλλά, κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον, ἐπιτακτικαὶ τῶν ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας τὰ εἴδη ταῦτα πληροῦσιν. Ἔχομεν, λοιπόν, πρώτιστον καθῆκον ἀπὸ ταύτης τῆς ἀπόψεως, ἐξετάζοντες τὰς ἀνάγκας τῆς ξυλείας, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Χώρα, νὰ ἀποβλέψωμεν, πρὸ παντός, εἰς ἐκείνας τὰς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐπιτακτικώτεραι, καὶ δεύτερον ἀπὸ τῆς ἄλλης ἀπόψεως, ἐξετάζοντες τὰς ἀνάγκας τῆς ἔξωθεν εἰσαγωγῆς τῆς τοιαύτης ξυλείας, νὰ ἐρευνήσωμεν μὴ τυχὸν ἡ ξυλεία αὐτή, ἡ ἀφορῶσα τὰς ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας, τὰς κατ’ ἐξοχὴν ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας τῆς Χώρας, δύναται νὰ ἐξοικονομηθῇ ἐκ τῆς Χώρας. Ἐὰν ἡ ἔλλειψις αὐτὴ ὑπάρχει, διότι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ξυλεία ἐν τῇ Χώρᾳ, οὐδὲν ἐστὶ γενέσθαι. Ἐὰν ἡ ἔλλειψις ὑπάρχει, διότι ὑπάρχει μὲν ἐν τῇ Χώρᾳ ξυλεία, ἀλλ’ ἕνεκα τῶν περιορισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τεθῇ πρὸς διάσωσιν τοῦ δασικοῦ πλούτου, δὲν εἶναι δυνατόν, κατὰ τὴν γενικὴν νομοθεσίαν, νὰ ἀποκοπῇ καὶ νὰ χρησιμοποιηθῇ, ὑπάρχει στάδιον ἐργασίας. Δύο, λοιπόν, εἶναι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ἐπιτακτικῶς, ἡ ἀνάγκη ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ ἐφικτὴ ἱκανοποίησις τῆς ἀνάγκης ταύτης ἀφ’ ἑτέρου ἐκ τῆς Χώρας, διὰ παραβλέψεως τῶν περιορισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τεθῇ ἐπὶ προστασίᾳ τοῦ δασικοῦ πλούτου τῆς Χώρας. Ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ, τῆς ἐκτιμήσεως τῶν δύο τούτων παραγόντων, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ποῖαι ὅμως εἶναι αἱ ἐπιτακτικαὶ ἀνάγκαι τῆς Χώρας; Πρὸ πάντων, ἡ ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων. Δὲν ἀρνεῖται κανεὶς τὴν χρησιμότητα τῆς οἰκοδομικῆς ξυλείας, ἀλλ’ ἡ ἐπιτακτικότης τῆς ἀνάγκης τῆς οἰκοδομικῆς ξυλείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἴση πρὸς τὴν ἐπιτακτικότητα τῆς ἀνάγκης τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων, διότι αἱ οἰκοδομικαὶ καὶ ἐκ τῆς φύσεως τῶν περιστάσεων τῶν σημερινῶν ἔχουσιν ἀναβληθῇ ἐν μεγάλῳ μέτρῳ καὶ ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων, αἱ δυνάμεναι νὰ ἀναβληθῶσιν, ἔχουσιν ἀναβληθῇ, διότι σήμερον δὲν δύνανται νὰ γίνωσιν, ἕνεκα τῆς ὑπερτιμήσεως τῶν πάντων. Ἄλλως τε, ἡ εἰσαγωμένη ἔξωθεν οἰκοδομικὴ ξυλεία εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα, παρὰ ἐλαχίστη ποσότης. Ἡ οἰκοδομικὴ ξυλεία, ἡ ὁποία καταναλίσκεται ὑπὸ τοῦ πολλοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος ἐξ ἐγχωρίου παραγωγῆς, αὕτη παρήγετο πάντοτε κατὰ τοὺς ὅρους τῶν κειμένων νόμων καὶ ἑπομένως παράγεται καὶ τώρα κατὰ τοὺς ὅρους τοῦ κειμένου νόμου, διότι ὅλα τὰ χωριά, τὰ ὁποῖα ἐπρομηθεύοντο ξυλείαν ἐγχωρίου παραγωγῆς, τὴν ἐπρομηθεύοντο καὶ πρὶν ἢ λειτουργήσῃ ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσατε, διότι προμηθεύεται καὶ τώρα, λειτουργοῦντος τοῦ νόμου. Ἑπομένως, δὲν δυνάμεθα νὰ μεριμνήσωμεν περὶ τῆς οἰκοδομικῆς ξυλείας. Ἐάν, ἐφαρμοζομένου τοῦ νομοσχεδίου, ἤθελεν ἐπέλθει καὶ κατὰ τοῦτο ἱκανοποίησις τῆς ἀνάγκης, θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς· ἀλλ’ ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη εἶναι ἡ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων. Ἐπίσης, ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη εἶνε ἡ τῆς κατασκευῆς τῶν τροχιῶν, τῶν τραβερσῶν, διότι θὰ σταματήσουν οἱ σιδηρόδρομοι, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ φέρωσι ἔξωθεν. Μία Ἑταιρεία μοί γράφει: «ἔχω εἰς τὴν Μασσαλίαν μεγάλην ποσότητα τραβερσῶν καὶ δὲν μοὶ ἐπιτρέπουν νὰ ἃς ἐξαγάγω». Ὑπάρχει, λοιπόν, κίνδυνος νὰ ἐπέλθῃ διακοπὴ τῆς συγκοινωνίας.

§113Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν παρατήρησιν;

§114Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Μάλιστα.

§115Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ νόμου, πᾶς δυνάμενος νὰ ὑλοτομήσῃ, πληρώνει φόρον ἰδιοκτήτου καὶ καταθέτει ἐγγύησιν.

§116Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ θέμα.

§117Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ὑλοτομίαν. Πρόκειται περὶ τῆς ὑλοτομίας.

§118Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Λοιπόν, πρὸς ἱκανοποίησιν αὐτῆς τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης, εἴπωμεν νὰ χαλαρώσωμεν τοὺς περιορισμοὺς τοὺς τεθειμένους πρὸς προστασίαν τοῦ δασικοῦ πλούτου καὶ τοὺς χαλαροῦμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§119Σ. ΜΠΑΛΑΝΟΣ. Τοὺς χαλαροῦτε;

§120Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Βεβαίως, τοὺς χαλαροῦμεν, καὶ ἀπορῶ πῶς σεῖς μὲ ἐρωτᾶτε. Θὰ ἴδητε πῶς τοὺς χαλαροῦμεν. Κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, σήμερον, γίνονται πίνακες ὑλοτομίας, δηλαδή, γίνεται ἐκτίμησις ὑπὸ τῶν δασικῶν ἀρχῶν, ποία εἶναι ἡ ποσότης τῆς ξυλείας, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἀποκοπῇ ἀπὸ ἓν δάσος. Οἱ πίνακες αὐτοὶ καταρτίζονται ἐκ τῶν προτέρων καὶ ἐτησίως καὶ ἔχουν γίνει οἱ πίνακες αὐτοὶ δι’ ὁλόκληρον τὸ 1916 καὶ ἔχουσιν ἐγκριθῆ καθ’ ὃν τρόπον ὁρίζει ὁ νόμος, ὅτι ἐγκρίνονται καὶ ἔχουσι κυρωθῆ καὶ ἰσχύουσιν...

§121Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐξηντλήθησαν.

§122Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἔγινε, λοιπόν, κατὰ τεκμήριον, συμφώνως μὲ τὸν κείμενον νόμον, ἡ ἐκτίμησις, τὶ δύνανται νὰ ἀποδώσουν τὰ δάση τὰ Ἑλληνικὰ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς λογικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Τὶ πράττωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Λέγομεν, ὅτι, καὶ ἐκεῖ, ὅπου κατὰ τοὺς πίνακες δὲν ἔχει ἐπιτραπεῖ ἡ ὑλοτομία ποσότητός τινος ξυλείας, δύναται αὕτη νὰ γίνῃ, τηρουμένων τῶν διατυπώσεων τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ, ὅταν τοῦτο πράττωμεν, ὅταν, ὅπου κατὰ τοὺς κειμένους νόμους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὑλοτομία, ἐπιτρέπομεν νὰ γίνῃ ὑλοτομία, ἐρωτῶ τὸν κύριον διακόψαντα: χαλαροῦμεν ἢ οὔ τοὺς περιορισμοὺς τοὺς ὑφισταμένους; Ἀφοῦ οὗτοι ἀπαγορεύουσι τὴν ὑλοτομίαν, ὅπου δὲν ὑπάρχει πίναξ, καὶ ἡμεῖς ἐπιτρέπομεν ταύτην, τοῦτο δὲν εἶναι χαλάρωσις ἢ ἄρσις τοῦ ὑφισταμένου περιορισμοῦ; Προέβαλον ὅμως τὸ ἐρώτημα, ὅτι ἔπρεπε νὰ λάβωμεν ἐγγυήσεις τινὰς τοῦτο πράττοντες, μέτρα τινά, τοῦτο πράττοντες, ὥστε νὰ μὴ ἐπέλθῃ τελεία καταστροφὴ τῶν δασῶν. Διότι σημειώσατε, ὅτι, ὅσον ἔχομεν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην, τόσον ἄγομεν καὶ τὸν κίνδυνον μεγαλείτερον, διότι ἡ ἀνάγκη συνεπάγεται ὕψωσιν τῆς ἀξίας τῆς ξυλείας, ὠθοῦσαν πρὸς τὴν καταστρεπτικὴν ἐκμετάλλευσιν, ἑπομένως, θὰ θυσιάσωμεν, ἄνευ περιορισμοῦ τὰ δάση τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς σήμερον, τῆς ὁποίας ἡ ἐπιτακτικότης θὰ ἐπιβάλῃ τὴν καταστρεπτικότητα κατὰ τῆς ὑλοτομίας; Ἢ θὰ λάβωμεν ἐν τῇ ἐκτάκτῳ καὶ ἀνωμάλῳ περιστάσει ταύτῃ μέτρα, ὥστε νὰ προληφθῇ ἡ καταστροφή; Καὶ ποῖα τὰ μέτρα ταῦτα; Εἶναι τὰ μέτρα τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ἐπιτρέπομεν νὰ κόψουν παντὸς εἴδους δένδρα, ἀλλὰ τὰ ἔχοντα 40% τοῦ μέτρου εἰς ὕψος πηχαῖον. Δὲν ἐπιτρέπομεν νὰ κόψουν ἀπὸ κάθε δάσος, περισσότερα τῶν τριῶν δένδρων κατὰ στρέμμα. Ἐὰν τὸ δάσος εἶναι τριάκοντα στρεμμάτων, νὰ μὴ κόψουν περισσότερα τῶν δύο κατὰ στρέμμα καὶ νὰ μὴ συμπέσουν πλέον τῶν δύο ἐπὶ ἑκάστου στρέμματος. Ἐπιβάλλομεν τὴν ἄλλην ἀπαγόρευσιν, νὰ εἶναι δάση δυνάμενα νὰ δώσουν 500 κυβικὰ μέτρα, ἵνα γίνῃ ἐκμετάλλευσις, ὅπου κἄτι πρόκειται νὰ κοπῇ. Νὰ μὴ ἀνοίξωμεν ἔπειτα καθ’ ὅλην τὴν Χώραν ἐκμεταλλεύσεις, τὰς ὁποίας δὲν θὰ δυνάμεθα νὰ ἐπιβλέψωμεν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν σπουδαῖον ἔσοδον ἄλλο, πλὴν τῆς καταστροφῆς τοῦ δάσους. Ὥστε θέτομεν ἀνώτατον ὅριον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου νὰ γίνεται ἡ ἐκμετάλλευσις, τὴν ὁποίαν νὰ δυνάμεθα νὰ ἐπιβλέψωμεν. Αὐτοὺς τοὺς περιορισμοὺς θεωρῶ ἀπαραιτήτους, διότι ἄλλως θὰ παρεδίδομεν τὰ δάση εἰς καταστροφήν, τὸ ὁποῖον καὶ ἐν τῇ κρισιμωτάτῃ ταύτῃ περιστάσει, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ πράξωμεν. Ἀλλὰ τὶ θὰ ἀποδώσῃ ἡ ὑλοτομία ὑπὸ τοὺς περιορισμοὺς τούτους, τὸ μέγιστον ὅριον, τὸ δυνατόν, τὸ ὁποῖον κατὰ τὰς πληροφορίας τῆς ὑπηρεσίας δὲν θὰ δώσῃ τὴν ὅλην ποσότητα τῆς ξυλείας τῆς ἀπαιτουμένης διὰ σταφιδοκιβώτια. Ἀπαιτεῖται δι’ αὐτὰ ξυλεία τόση, ὥστε νὰ μὴ ἐπαρκοῦν καὶ ὅλα τὰ δάση τῆς Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἑκάστης χιλιάδος σταφίδος ἀπαιτοῦνται 40 κιβώτια, ὥστε ἐπὶ 200 ἑκατομμυρίων, φθάνομεν εἰς 8.000.000 κιβώτια, ἐὰν ἡ ἐξαγωγὴ εἶναι τοιαύτη Ἀλλ’ ἤδη ἐξάγεται μεγάλη ποσότης σταφίδος εἰς σάκκους μικρούς, ἀκόμη δὲ καὶ εἰς τενεκέδες. Δυστυχῶς ὅμως, καὶ οἱ σάκκοι δὲν εὑρίσκονται. Σᾶς δίδω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν, διὰ νὰ ἴδητε πόσον καὶ αὐτοὶ εἶναι σπάνιοι καὶ πῶς διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ ἐκλείψωσι παντελῶς, διότι τὰ ἐργοστάσια αὐτῶν θὰ σταματήσωσιν. Ὑπάρχει ἔλλειψις πανταχοῦ. Τὸ θεῖον, τὸ ὁποῖον ἠγοράσαμεν ἐξ Ἰταλίας, μᾶς ἔρχεται ἐντὸς σάκκων, ὄχι ἐκ κανάβεως, ἀλλὰ πανίνων, οἱ ὁποῖοι καὶ ἔσπασαν καὶ διὰ τοῦτο οἱ παραλαμβάνοντες τὸ θεῖον, ἡ Ἑταιρεία τῶν Μονοπωλίων, τὸ θέτουν ἐντὸς ἄλλων σάκκων. Δὲν ἠξεύρω καὶ τούτους πῶς θὰ ἐξοικονομήσῃ ἡ Ἑταιρεία. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ σταφὶς ἐξάγεται διὰ διαφόρων μέσων. Βεβαίως, διὰ τῆς ὑλοτομίας, τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπομεν, δὲν θὰ ἐπαρκέσωμεν εἰς τὸ ἐμπόριον, ἀλλὰ παρέχομεν μίαν δυνατὴν εὐκολίαν. Ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα τῆς εὐκολίας ταύτης; Κατὰ τὰς διαβεβαιώσεις τῆς ὑπηρεσίας, ἡ μόνη ὑλοτομία, ἥτις ἐν μέτρῳ θὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐξαγωγῆς, ἄνευ βλάβης τῶν δασῶν, εἶναι ἡ παρεχομένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου, μὲ ἀποφυγὴν ἀσκόπου ἐκμεταλλεύσεως τῶν δασῶν. Συζήτησις, εἴτε περὶ τοῦ δασικοῦ ζητήματος ἐν γένει, εἴτε περὶ τῶν διαφόρων ἄλλων ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἱκανοποιηθῶσι, θὰ εἶναι ἄσχετος μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§123Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν περὶ τῆς δασικῆς νομοθεσίας, οὔτε νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ δασικοῦ ζητήματος. Πρόκειται, ἀκριβῶς, νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας. Ὡς ἐγὼ ἀντιλαμβάνομαι, ἔλαβον δὲ ὑπ’ ὄψει καὶ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ μετὰ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἡ ἔννοια τοῦ νομοσχεδίου, καθ’ ἣν ἔχω ἐγὼ ἀντίληψιν, ἀπομένει ἡ ἰδία, τοὐτέστιν, ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου ἀποκλειστικῶς εἶναι ἡ θεραπεία, ἡ λίαν εὔλογος, τῶν ἀναγκῶν τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν. Οὐδεμία ὅμως πρόνοια λαμβάνεται περὶ τῆς θεραπείας τῶν λοιπῶν πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦσι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὑπὸ τὴν ἀφελῆ αὐτοῦ οἰκονομίαν, δημιουργεῖ καὶ ἐγκαθιστᾷ ὀλιγαρχίαν ἐκμεταλλευτῶν τῶν δασῶν, ὀλιγαρχίαν οὐχὶ ἀκίνδυνον εἰς τὰ συμφέροντα τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν, ὑπὲρ τῶν ὁποίων τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ νομοσχεδίου, διότι διὰ νὰ κριθῇ δάσος τι ὑλοτομητέον, πρέπει, ἵνα ἐκ τῶν προτέρων βεβαιωθῇ, ὅτι δύναται νὰ ἀποδώσῃ τὸ ποσὸν τῶν χιλίων κυβικῶν μέτρων, ποσὸν δυσθεώρητον, τὸ ὁποῖον ἐτροποποιήθη διὰ τῆς γενομένης δεκτῆς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τροπολογίας, εἰς πεντακόσια κυβικὰ μέτρα καὶ ἔχοντα διάμετρον 40% κατὰ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλ’ ἐκ δύο δένδρων μόνον κατὰ στέμμα, τὸ δὲ δικαίωμα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ δάσους θὰ κατακυροῦται διὰ δημοπρασίας καὶ δημοπρασίας ἐνεργουμένης μόνον ἐν Ἀθήναις. Τούτων οὕτως ἐχόντων, εὐνόητον ἀποβαίνει, ὅτι ἐλάχιστα θὰ εἶναι τὰ δάση, τὰ δυνάμενα νὰ ἀποδώσωσι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ τὸ νομοσχέδιον, ἔστω καὶ μετὰ τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλά, πρὸ παντός, θὰ εἶναι ἐλάχιστοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ δυνηθῶσι νὰ ἀναλάβωσι τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν τοιούτων δασῶν καὶ διὰ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ καταβάλλωσιν ἀπέναντι τοῦ ἐνοικίου τοῦ Δήμου καὶ διὰ τὸ ποσὸν τοῦ φόρου, ἀλλά, πρὸ παντός, καὶ διὰ τὰς ἀντικανονικότητας, τὰς ὁποίας θὰ ἔχωμεν πρὸς κατεργασίαν τῆς ξυλείας ταύτης, κοπτομένης εἰς στρογγύλην. Οἱ ὀλίγοι δὲ οὗτοι δὲν δύνανται, παρὰ νὰ ὦσιν οἱ ἔχοντες εἰδικὰ καταστήματα, βιομηχανικὰ ἱδρύματα, ὅπως εἶναι ὀλίγιστοι ἐν Πάτραις ἢ εἰς ἄλλας πόλεις τοῦ Βασιλείου, ὅπου ἐγὼ δὲν γνωρίζω. Ἀλλ’ οἱ ὀλίγιστοι αὐτοί, οἱ ἐπὶ τῶν δακτύλων μετρούμενοι, αὐτοὶ θὰ εἶναι, οἱ ὁποῖοι θὰ καθορίσωσι καὶ τὰς τιμὰς κατόπιν τῆς ξυλείας, τὴν ὁποίαν θὰ παραδώσωσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν, διότι δὲν θὰ ὑπάρχῃ συναγωνισμὸς, οἱ δὲ καταναλωταὶ θὰ ὦσιν ὑπόχρεοι νὰ ὑποκύψωσιν εἰς τὰς ἀξιώσεις αὐτῶν. Εὐνόητον δὲ εἶναι, ὅτι αὐτοὶ δὲν θὰ καθορίσωσι ποτὲ τιμὰς συμφερούσας εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ ἀντιτιθεμένας εἰς τὰ συμφέροντά των. Ἀλλ’ ἂς παραδεχθῶμεν, πρὸς στιγμήν, ὅτι, ἔστω καὶ ὑπὸ τὰς τοιαύτας δυσμενεῖς, κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν, συνθήκας, λύεται τὸ ζήτημα τῶν σταφιδοκιβωτίων, κατὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἀλλὰ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: οἱ λοιποὶ πληθυσμοὶ τοῦ Βασιλείου, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι καὶ αὐτοὶ ἀνάγκας πολλάς, εἴτε οἰνοπαραγωγοὶ εἶναι, εἴτε καπνοπαραγωγοί, εἴτε πτηνοτρόφοι, εἴτε ἀστοί, εἴτε οἱασδήποτε κατηγορίας, διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν καὶ προαγωγὴν τῶν ἔργων των, πόθεν θὰ προμηθευθῶσι τὴν ἀπαιτουμένην ξυλείαν, τῆς ὁποίας ἔχουσιν ἀνάγκην, γνωστοῦ ὄντος, ὅτι οἱ Εὐρωπαϊκοὶ λιμένες, ἀφ’ ὧν εἰσήγετο κατὰ τὰ ἄλλα ἔτη ξυλεία, ἐρχομένη εἰς ἐπικουρίαν, εἰς συμπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν, τυγχάνουσιν ἤδη ἑρμητικῶς κεκλεισμένοι; Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ ζήτημα τὸ ἔχουσιν οἰκονομήσει οἱ νόμοι, οἱ ἰσχύοντες. Ἔχουσι προλάβει τὴν πλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τούτων, περὶ ὧν ὁμιλῶ ταύτην τὴν στιγμήν, διὰ τῶν πινάκων ὑλοτομήσεως. Κύριοι, πολλοὶ ἐξ ὑμῶν δὲν ἐλάβατε ἴσως ἀφορμὴν νὰ προσέξητε εἰς ζητήματα τοιαῦτα, διότι αἱ συνθῆκαι, ὑπὸ τὰς ὁποίας ζῆτε, εἶναι διάφοροι τῶν συνθηκῶν, ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα ἡμεῖς. Ἀλλ’ εἰς πάντας ὑμᾶς θὰ εἶναι γνωστὸν μετὰ πόσης αὐστηρᾶς, αὐστηροτάτης φειδοῦς, οὐχὶ πλέον αὐστηροτάτης φειδοῦς, προβαίνουσιν εἰς τὴν σύνταξιν τῶν πινάκων ὑλοτομήσεως οἱ ἁρμόδιοι, εἴτε δασολόγοι λέγονται, εἴτε ἐπιθεωρηταί, εἴτε ὁπωσδήποτε ἄλλως, ἐν γένει δὲ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Τμήματος ἐπὶ βλάβῃ, ὡς θέλω ἀποδείξει, καὶ τῶν κοινωνικῶν συμφερόντων, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τούτων τῶν δημοσίων, τῶν ὁποίων προασπισταὶ ἐτέθησαν, ἀρκούμενοι εἰς ἓν καὶ μόνον εἰς τὸ νὰ λάβωσι τὸ βάπτισμα τοῦ φιλοδασικοῦ καὶ αὐστηροῦ. Δὲν θέλω νὰ ἔλθω εἰς λεπτομερείας, ἵνα μὴ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ πλέον, διότι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἐπιθυμῶ νὰ μεταδώσω τὴν ἀντίληψιν, τὴν ὁποίαν ἔχω καὶ νὰ τὴν ὑποβάλω εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ μεταφέρω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας ἐναερίως εἰς τὰ δάση τῆς ἐπαρχίας μου, θὰ ἔβλεπε τὴν αὐστηρότητα κατὰ πόσον ἀποβαίνει πρὸς τὸ συμφέρον τῆς συντηρήσεως τῶν δασῶν, εἴτε τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, εἴτε τῶν κοινωνικῶν συμφερόντων. Θὰ ἔβλεπεν ἱκανὸν ἀριθμὸν ἑκατοντάδων, ἵνα μὴ εἴπω χιλιάδων, ἐλατῶν, κατακειμένων ὑπὸ τὸ βάρος τῆς ἡλικίας, αἱ ὁποῖαι ἐν τῷ συνόλῳ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσωσιν ἀρκοῦντα ἀριθμὸν κυβικῶν μέτρων, ἐξ ὧν θὰ εἰσήγετο ἱκανὴ ξυλεία, οὐχὶ μόνον νὰ τροφοδοτήσῃ τοὺς κατοίκους ἐκείνους, ἀλλὰ νὰ τροφοδοτήσῃ καὶ τὴν πόλιν τοῦ Ἀγρινίου καὶ τὴν πόλιν τοῦ Μεσολογγίου καὶ ἁπάσας τὰς πλησίον πόλεις εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν ὁποίων δὲν ἔτυχε νὰ ὑπάρχωσιν ἐλάται. Ἡ ξυλεία αὐτὴ κατάκειται ἔρμαιον τῆς ἡλικίας, ἀλλ’ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ βαπτίσματος τοῦ φιλοδασικοῦ ἐπαρκεῖ εἰς τὴν δασικὴν ὑπηρεσίαν. Τὸ περίεργον εἶναι, κ. Βουλευταί, καίτοι πολὺς λόγος ἐγένετο ἀπὸ τοὺς κ. Συναδέλφους, κρείττονας νομομαθεῖς, περὶ τῶν προσόντων τῶν ὑπαλλήλων καὶ περὶ καθιερώσεως ποινῶν τῶν ὑπαλλήλων, τῶν διατελούντων ὑπὸ τὴν ἀσπίδα τῆς μονιμότητος, καίτοι, νομίζω, ὅτι εἰς πάντας τοὺς ὑπαλλήλους ὑπάρχουσιν εὐθύναι, ἀφικνούμεναι καὶ μέχρι τῶν Ὑπουργῶν, περὶ τῆς καλῆς πίστεως τῶν ὁποίων, κατὰ πλᾶσμα, οὐδεὶς ἀμφιβάλλει, ὅτι οὐδεμία εὐθύνη ὑπάρχει διὰ τὰ ἔργα, τὰ ἀφορῶντα τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Τμήματος αὐτοῦ, τῶν δασικῶν. Δύναται ἀκινδύνως καὶ ἐγγράφως, ἐκ περιωπῆς ἱστάμενος, νὰ ἀποφαίνηται, ὅτι εἰς τὸ δεῖνα δάσος οὐδὲν δένδρον ὑλοτομητέον ὑπάρχει, ἀδιάφορον, ἐὰν εἰς τὸ δάσος αὐτὸ ὑπάρχωσιν ἑκατοντάδες δένδρων, τὰ ὁποῖα κατάκεινται, ὡς εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὑπὸ τὸ βάρος τῆς ἡλικίας, ἐπὶ μεγίστῃ βλάβῃ καὶ τῶν συμφερόντων τῆς Κοινωνίας καὶ τοῦ Δημοσίου. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἐλέγξων; Ἡ ἀποστολὴ ἑτέρου ἐπιθεωρητοῦ. Ἀλλ’ ἐκεῖνος ἁμιλλᾶται πῶς νὰ κάμῃ ἐν τῇ ἐκθέσει τὸν αὐστηρότερον τοῦ πρώτου. Κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν, Κύριοι Συνάδελφοι, ἐνῷ ὁπωσδήποτε λαμβάνεται πρόνοια διὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τῶν ἀναγκῶν τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐγκαταλείψωμεν καὶ τοὺς λοιποὺς πληθυσμοὺς εἰς τὴν στασιμότητα τῶν ἔργων αὐτῶν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν δάση, ἔστω καὶ ὑπὸ τὰς αὐστηρὰς διατυπώσεις, τὰς ὁποίας ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει, διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ, ὑπὸ τὰς διατυπώσεις τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐπιτρέπηται ἡ ὑλοτομία καὶ μικροτέρου ποσοῦ, τὸ μὲν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν λοιπῶν πληθυσμῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς δημιουργίαν συναγωνισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ὠφελήσῃ καὶ τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς, μέχρι δέκα κυβικῶν μέτρων ἄνευ δημοπρασίας, ἄνω δὲ τῶν δέκα κυβικῶν μέτρων, διὰ δημοπρασίας. Δὲν νομίζω, ὅτι θέλω πείσῃ τὸν κ. Ὑπουργόν, μετὰ τὰς δηλώσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν, ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὲ παρακωλύσῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκτελέσω τὸ καθῆκόν μου, διότι, κατὰ τὴν ἀντίληψιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔχω, φρονῶ, ὅτι ἡ τροπολογία μου στηρίζεται ἐπὶ τοῦ δικαίου, συμβιβάζει δὲ καὶ τὰ κοινωνικὰ καὶ τὰ δημόσια συμφέροντα.

§124Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐμελέτησα τὴν τροπολογίαν σας καὶ σᾶς ἀπήντησα ἤδη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ὑλοτομία μικρῶν ποσοτήτων, διότι δὲν δυνάμεθα νὰ τὴν ἐπιβλέψωμεν.

§125Σ. ΜΠΑΛΑΝΟΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παραιτοῦμαι πάσης ἀγορεύσεως, ἤθελον μόνον νὰ ἐρωτήσω, τὶ θὰ γίνῃ ὡς πρὸς τὰ ἰδιωτικὰ δάση;

§126Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὡς πρὸς αὐτά, ποιοῦμαι τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Ὑπάρχει ἡ διάταξις τοῦ τελευταίου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 1ου. Αὐτὴ ἐννοεῖται ἄνευ μεταβολῆς ὡς πρὸς τὴν ὑλοτομίαν τῶν δασῶν, τὴν ἐγκεκριμένην, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπαρχόντων πινάκων. Ἡ μὲν παλαιὰ ὑλοτομία θὰ γίνῃ καὶ κατὰ τοὺς παλαιοὺς κανονισμούς, διὰ δὲ τὴν ἐπὶ πλέον, θὰ ἰσχύσουν οἱ αὐτοὶ περιορισμοί, οἱ ὁποῖοι ἰσχύουσι καὶ διὰ τὰ δημόσια. Δὲν ματαιοῦται, δηλαδή, ἡ ἤδη ὑπάρχουσα ὑλοτομία, ἡ ἐγκεκριμένη, δυνάμει τῶν πινάκων.

§127Ι. ΓΚΡΙΖΑΣ. Ὅταν, κ. Βουλευταί, ἐψηφίσθη ὁ τελευταῖος νόμος περὶ δασῶν, ἡ τότε Βουλή, τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀποτελῶ μέλος, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τὴν μεγάλην ἔλλειψιν ξυλείας ἐν τῷ τόπῳ, εἶχε συστήσει εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως ληφθῇ πρόνοια καὶ ἐγγραφῶσι κυβικὰ ἐπαρκῆ εἰς τοὺς δασικοὺς πίνακας τοῦ 1915–1916. Τὸ Συμβούλιον τῶν Δασῶν, μὴ λαβὸν ὑπ’ ὄψει τὴν σύστασιν ταύτην καὶ τὴν μεγάλην ἔλλειψιν τῆς ξυλείας, δὲν ἐπρονόησε νὰ ἐγγράψῃ τοιαῦτα, ἐνῷ, ὡς εἶναι γνωστόν, ἄφθονα εἶναι τὰ ἐθνικὰ δάση, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ ἔλλειψις ἡ τοπικὴ ἤθελε μετριασθῇ καὶ τὸ Δημόσιον θὰ προσεπορίζετο ἄφθονα χρηματικὰ ποσά, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἠδύνατο νὰ φανῇ συνεπὲς πρὸς τὸν λαόν, τὸν κατέχοντα ἀνεξαργυρώτους ἀποδείξεις τῶν ἐπιταχθέντων ζώων κλπ. Ὅταν, κ. Βουλευταί, ἐδημοσιεύθησαν οἱ δασικοὶ πίνακες δὲν ἐνεγράφοντο ἐν αὐτοῖς κυβικά, ἐξεπλάγην καὶ ἀμέσως ἔσπευσα καὶ διεμαρτυρήθην εἰς τὸ ἁρμόδιον Τμῆμα τῶν Δασῶν καὶ ἔκαμα καὶ ἐρώτησιν ἐν τῇ Βουλῇ, διὰ τῆς ὁποίας παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, διατὶ δὲν ἐνεγράφησαν τοιαῦτα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔσπευσε καὶ ὑπέβαλε τὸ παρὸν νομοσχέδιον, σκοπὸς τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν συμφερόντων τῆς Χώρας. Ἀλλὰ δι’ αὐτοῦ, ὡς ἔχει, ἀδύνατον νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπός, διότι, ὡς ἀναφέρει τὸ ἄρθρον 1ον, νὰ γίνεται αἴτησις, κατόπιν αὐτοψία ἀπὸ δασολόγον κλπ., καὶ νὰ γίνεται ἀκολούθως διὰ πλειστηριασμοῦ ἡ παροχὴ ξυλείας καὶ μάλιστα ἐν Ἀθήναις, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ ἀνωτέρω σκοπός, χωρὶς νὰ λάβωσι μέρος καὶ οἱ μικροὶ ὑλοτόμοι. Καὶ ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν, αὕτη εἶναι μικρὰ καὶ δέον νὰ παραταθῇ, ὡς πρὸς τὸν πλειστηριασμὸν ἐν Ἀθήναις, εἶναι ἄδικον καὶ προτείνω νὰ ἐνεργῆται καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§128Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐτέθη ἡ φράσις καὶ «ἀλλαχοῦ», ἥτις λύει τὴν ὀρθὴν παρατήρησίν σας.

§129Ι. ΓΚΡΙΖΑΣ. Κατόπιν τῆς βεβαιώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Θὰ ἐπιμείνω ὅμως εἰς τὸ ζήτημα τῆς διαμέτρου ἑκάστου κορμοῦ δένδρου, ἥτις δέον νὰ ὁρισθῇ, τοὐλάχιστον, εἰς 35 κυβικὰ μέτρα, ἀντὶ τῶν προτεινομένων 45...

§130Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ διάμετρος θὰ περιορισθῇ εἰς 40.

§131Ι. ΓΚΡΙΖΑΣ. Προσέτι, παρακαλῶ, νὰ ἀφεθῇ ὁ κυβισμός, τοὐλάχιστον, εἰς 100 μέτρα, ἵνα δύνανται καὶ οἱ μικροὶ ὑλοτόμοι νὰ λαμβάνωσι μέρος.

§132Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἀπὸ 1.000 τὰ περιώρισα εἰς 500 κυβικά.

§133Ι. ΓΚΡΙΖΑΣ. Ἠκούσθη, κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ἐν Ἑλλάδι δὲν ὑπάρχουν δάση ἐπαρκῆ καὶ ὅτι διὰ τῆς ὑλοτομίας τὰ δάση ὑφίστανται καταστροφήν. Εἰς τοῦτο θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ παρατηρήσω, ὅτι, οὐ μόνον ἀφθονία δασῶν ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ καὶ ἡ ξύλευσις τούτων, ὅπως ἀνωτέρω ἐρρίφθη «διὰ προσημάνσεως καὶ διαμέτρου ἑκάστου δένδρου 40», θὰ ὠφελήσῃ ἡ ξύλευσις τὰ δάση, διότι ἐκ τῆς ξυλεύσεως τῶν μεγάλων κορμῶν βελτιοῦνται καὶ ἀναπτύσσονται τὰ μικρότερα, διότι δὲν πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν μελέτην τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν, ὅπου τὰ δάση φυτεύονται καὶ πέριξ αὐτῶν ὑφίστανται δημόσιοι δρόμοι καὶ ὑπάρχει εἰς ἑκάστην περιφέρειαν, ὡς ἐκ τῆς φυτεύσεως ἡ αὐτὴ ἡλικία τῶν δένδρων, εἰ μὴ τὴν κατάστασιν ἐν Ἑλλάδι, ὅπου ἡ φύτευσις καὶ ἀνάπτυξις τῶν δασῶν εἶναι φυσικὴ καὶ ἡ ξύλευσις καὶ ἀραίωσις τῶν μεγάλων κορμῶν ὠφελεῖ τὰς ὑπολοίπους ἡλικίας. Ἡ μελέτη πρέπει νὰ γίνεται σύμφωνα πρὸς τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῆς Ἑλλάδος, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις ξυλείας, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ ἔλλειψις χρημάτων. Ἡ κατάλληλος ἐκμετάλλευσις τῶν δασῶν θὰ ἠδύνατο ἀσφαλῶς νὰ ἀποδώσῃ ἑκατομμύρια ὁλόκληρα εἰς τὸ Κράτος, χωρὶς κἄν νὰ παραβλαβῶσι τὰ δάση. Ἡ ἀπόδοσις δὲ τῶν ἑκατομμυρίων τούτων θὰ ἀπετέλει πολύτιμον κεφάλαιον διὰ τὴν Χώραν. Καθ’ ἥν στιγμήν, κ. Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ εὕρῃ πόρους καὶ ἐπιβάλλει φόρους, δὲν ἐσκέφθη νὰ ἐξαντλήσῃ ἕν κεφάλαιον μέγα, ἔστω καὶ πρὸς μετρίαν ζημίαν αὐτῆς. Ἀπορῶ δὲ πῶς ἡ Σεβαστὴ Κυβέρνησις, καὶ ἰδίᾳ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ μέλλων νὰ διευθύνῃ καὶ πάλιν τὴν Ἑλλάδα, παρέβλεψαν τοῦτο. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, παρακαλῶ θερμῶς, νὰ μὴ εἰσακουσθῶσιν οἱ μελετῶντες τὰ συμβαίνοντα εἰς τὰ ξένα Κράτη, ἀλλὰ νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ συστάσεις μου καὶ νὰ μελετηθῇ διὰ τὸ μέλλον ἡ παράλειψις αὕτη. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§134Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν προσωρινότητα τοῦ νομοσχεδίου καταδεικνύει σαφῶς ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ συνεπλήρωσε καὶ ἡ σημερινὴ προφορικὴ αὐτοῦ ἀνάπτυξις. Ἀνεπτύξατε, ὅτι ἡ ἀνάγκη διὰ τὰς σταφιδοφόρους ἐπαρχίας πρὸς κατασκευὴν τῶν κιβωτιδίων τῆς σταφίδος, ὑπηγόρευσε τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐναντίον τῶν διατάξεων τῆς παγίας δασικῆς νομοθεσίας, ἥτις καθορίζει τὸν χρόνον, καθ’ ὃν συντάσσονται οἱ πίνακες καὶ δὲν ὑπάρχει ἤδη ἐπάρκεια ἐκ τῶν πινάκων αὐτῶν, ἵνα δυνάμει νέων διατάξεων ὑλοτομηθῇ ἡ ἀναγκαιοῦσα ξυλεία. Ἀλλ’ ἕνεκα τῶν ἐκτάκτων περιστάσεων, ὑπάρχουσι καὶ ἄλλαι ἀνάγκαι, εἰς τὰς ὁποίας πρέπει νὰ δώσητε προσοχήν. Ἕνεκα τῆς ἐπιδρομῆς εἰς τὴν Χώραν μας χιλιάδων ξένων στρατιωτῶν καὶ ἕνεκα εἰσροῆς ἄλλων χιλιάδων προσφύγων, εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι, ἐκτὸς τῆς ἐλλείψεως ξυλείας, ἥτις ἀνήκει εἰς τὴν μεγάλην ὑλοτομίαν, ὑπάρχει ὁπωσδήποτε ἔλλειψις καὶ εἰς τὴν λεγομένην μικρὰν ὑλοτομίαν, ἤτοι τὴν ἀνθρακοποιΐαν καὶ τὴν ὑλοτόμησιν καυσοξύλων. Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις τῶν δασικῶν νόμων, οἱ πίνακες ὑλοτομίας συντάσσονται, συνεπείᾳ τῶν ὑποβαλλομένων αἰτήσεων, ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου. Οἱ πίνακες οὗτοι ἐξηντλήθησαν καὶ ἐξηντλήθησαν, καὶ οἱ ξυλάνθρακες καὶ τὰ καυσόξυλα. Καὶ ὅταν πρὸ ἡμερῶν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, δὲν εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ εἶσθε παρών, κ. Ὑπουργέ, ἵνα ἀκούσητε, ὅτι οἱ ξυλάνθρακες ἐν μέσαις Ἀθήναις ἀνῆλθον ἀπὸ 10 λεπτῶν τὴν ὀκᾶν, εἰς 40 λεπτά, τὰ δὲ καυσόξυλα εἰς 15 λεπτά. Καὶ τοῦτο δὲν ἐγένετο ἕνεκα ἐλλείψεως ἐδάφους καὶ ἀχρήστων δένδρων καὶ πρίνων καὶ θάμνων καὶ ριζῶν, οὐδὲ ἕνεκα ἐλλείψεως τῶν χειρῶν τῶν ἐπιστρατευθέντων, ἀλλὰ διότι ἐλλείπουσιν οἱ πίνακες, αἱ ἄδειαι, διότι ἡ στενὴ ἀντίληψις τῶν κατὰ τόπους δασικῶν ὀργάνων δὲν ὑπέβαλον εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως ἐκδοθῶσιν ἐπαρκεῖς πίνακες πρὸς ὑλοτομίαν καὶ ἐξηντλήθησαν οἱ γαιάνθρακες. Χθὲς ὑπεβλήθη, — ἀναγινώσκω ἐν τοῖς Πρακτικοῖς,— ἀναφορὰ τῶν ἐν Λεβαδείᾳ κατόχων ἀτμομηχανῶν καὶ βιομηχανικῶν καταστημάτων, οἱ ὁποῖοι παρακαλοῦσιν, ὅπως τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀδειῶν ὑλοτομίας τροποποιηθῇ καὶ ἐν αὐτῷ ὑποβάλουσι τὰς γνώμας των· αἱ ἀνάγκαι, αἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν ὑποβολὴν τοῦ σήμερον συζητουμένου καὶ ψηφιζομένου νομοσχεδίου, ὑφίστανται καὶ εἰς ἄλλα μέρη. Στεροῦνται οἱ κάτοικοι τῶν Ἀθηνῶν, καὶ πάντες οἱ ἀστικοὶ πληθυσμοί, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀγροτικοὶ ξυλανθράκων καὶ καυσοξύλων, βιομηχανικὰ δὲ καταστήματα, οὐχὶ μόνον ἐν μέσαις Ἀθήναις, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς περιχώροις καὶ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἐσταμάτησαν τὰς ἐργασίας των, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως τῆς τοιαύτης καυσίμου ὕλης καὶ διὰ τοῦτο, ἀναγνωριζομένης τῆς ἀνάγκης δι’ ἕν τμῆμα τῆς Χώρας πρὸς ἔκτακτον νομοθετικὴν πρόνοιαν, δέον νὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ διὰ τὰ ἄλλα τμήματα τοιαύτη. Ἀνάγκη συντάξεως νέων πινάκων ὑλοτομίας, πρὸς ἀνθρακοποιΐαν, ἀνάγκη καὶ ἀδειῶν, διὰ τούτων δὲ θὰ ἐξυπηρετηθῇ, ὄχι μόνον ἡ δημοσία ἀνάγκη καὶ αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας, τῆς πασχούσης, ἀλλὰ θὰ ἐξοικονομηθῇ καὶ ὁ δημόσιος θησαυρός, διότι ἡ ἔκδοσις ἀδειῶν συνεπάγεται διὰ τῆς καταβολῆς τοῦ φόρου καὶ τὴν αὔξησιν τῶν δημοσίων προσόδων. Καὶ λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τροπολογίαν, ἥτις δύναται νὰ λάβῃ θέσιν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἐν τέλει τοῦ ἄρθρου 1ου, ἢ ὡς ἄρθρον 2ον. (Ἀναγινώσκει): «Ἐπίσης, μέχρι τέλους Μαΐου ἐ. ἔ. δύνανται κοινότητες ἢ ἰδιῶται ἰδιοκτῆται διὰ τὰ ἴδια δάση, ἢ ἰδιῶται διὰ τὰ δημόσια δάση, νὰ ὑποβάλωσι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας αἰτήσεις, ἵνα χορηγηθῶσιν αὐτοῖς ἄδειαι πρὸς κατασκευὴν ξυλανθράκων ἢ ὑλοτομίαν καυσοξύλων, ἐξ ἀχρήστων δένδρων, θάμνων ἢ ριζῶν».

§135ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ ἡ χορήγησις δι’ οἰκοδομήσιμον ξυλείαν;

§136Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ προστεθῇ καὶ τοῦτο. Ἰδοὺ δὲ τὶ θὰ συνέβαινε, διὰ τῆς διατάξεως ταύτης, ἥν προτείνω, ψηφιζομένης. Θὰ εἶναι δυνατὸν ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν, διατασσομένων τῶν προσηκόντων, νὰ δοθῇ ἐργασία καὶ ἄρτος εἰς χιλιάδας χεῖρας ἐργατικάς, νὰ εἰσρεύσωσι δ’ ἅμα χρήματα εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον καὶ νὰ ἀνακουφισθῶσι πᾶσαι αἱ τάξεις, δι’ ἃς εἶναι ἀδύνατος ἡ προμήθεια ξυλανθράκων, ὄχι, βεβαίως, πλέον πρὸς θέρμανσιν, διότι ἀρχίζει τὸ θέρος, ἀλλὰ πρὸς πᾶσαν ἐργασίαν.

§137Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Μίαν πληροφορίαν, παρακαλῶ: πῶς ἐννοεῖτε νὰ γίνῃ;

§138Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ὑποβάλῃ ὁ ἰδιώτης αἴτησιν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, ἐγκρίσει δὲ τοῦ Δασάρχου, ὅστις θὰ ὑποβάλῃ τὴν γνώμην του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, θὰ ἐκδίδεται ἡ ἄδεια διὰ τὸ καθοριζόμενον μέρος. Ταῦτα, εἶναι στοιχειώδη.

§139Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Σᾶς ἐρωτῶ τοῦτο: Ἐννοεῖτε, ὅταν ὁ Α ὑποβάλῃ μίαν αἴτησιν, τὸ Ὑπουργεῖον νὰ τὴν δέχηται καὶ νὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ κόψῃ ξύλα;

§140Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι.

§141Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἄν πρόκειται περὶ αὐτῆς, νὰ ἀποφαίνεται τὸ Ὑπουργεῖον, κατόπιν γνωμοδοτήσεως τῆς τοπικῆς δασικῆς ἀρχῆς, τὸ δέχομαι.

§142Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ζητῶ, κ. Ὑπουργέ. Ἡ διαδικασία θὰ ἔχῃ οὕτως: θ’ ἀπευθύνεται αἴτησις πρὸς τὸ δασικὸν τμῆμα, τὸ δασικὸν τμῆμα θὰ διατάσσῃ τὸν ἁρμόδιον Δασάρχην, ἢ Ἀστυνόμον, ἵνα ἐκθέσῃ ἂν ὑπάρχουν θάμνοι, πρῖνοι, ἢ ἄχρηστα δένδρα καὶ μὲ τὴν διαδικασίαν ταύτην θὰ χορηγῆται, ὑπὸ τοῦ Ἐφόρου, συνεπείᾳ διαταγῆς, ἡ προσήκουσα ἄδεια.

§143Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Συνεπείᾳ διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, κατόπιν ἐξετάσεως ἀπὸ τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας.

§144Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§145Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Τὸ παρελθὸν ἐν Κεφαλληνίᾳ, Κύριοι Βουλευταί, μᾶς ἐδίδαξεν ὅτι, ὁσάκις ἐγένετο ἐκμετάλλευσις δασῶν, καὶ μάλιστα εἰς ὁμαλὰς περιστάσεις, οὐδὲν ἄλλο ἀποτέλεσμα ἔχομεν, εἰ μὴ τὴν γενικὴν ἀποψίλωσιν τῶν ὀρέων τῆς Κεφαλληνίας. Ὅλα ἐκεῖνα τὰ δάση, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον ἐν Κεφαλληνίᾳ, ἀπεψιλώθησαν καὶ δὲν ἔμειναν, παρὰ μόνον οἱ βράχοι. Ἕν καὶ μόνον δάσος παρέμεινε, τὸ δάσος τοῦ ὄρους Αἴνου, τὸ ὁποῖον εἶναι μεγάλης καὶ ὑψίστης σπουδαιότητος καὶ τὸ ὁποῖον σήμερον ἐπιδιώκουσι νὰ τὸ ἐκμεταλευθῶσι ξέναι Ἑταιρεῖαι ἐκ Βιέννης. Κατ’ ἀρχήν, Κύριοι, κηρύσσομαι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Καὶ εἶμαι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, διότι φρονῶ, ὅτι, ἐὰν, πράγματι, ἐπιτραπῇ ἡ ὑλοτομία εἰς τὰ δάση τῆς Ἑλλάδος, θὰ ἔχωμεν σπουδαίας ζημίας καὶ ἀνυπολογίστους καταστροφὰς εἰς τὰ πλουτοπαραγωγικὰ ταῦτα δάση. Ὡς ἐκ τούτου, ἐθεώρησα καθῆκον, νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ νὰ ἀξιώσω παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ καθορίσῃ σαφῶς, ὡρισμένως καὶ ἀνενδοιάστως, ποῖον σκοπὸν θὰ ἔχῃ ἡ προσωρινὴ ἐκμετάλλευσις, ἢ ὑλοτομία τῶν δασῶν τῆς Ἑλλάδος.

§146Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὸ εἶπον.

§147Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Τὸ ἤκουσα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἕνα καὶ μόνον σκοπὸν ἔχει τὸ προσωρινὸν τοῦτο μέτρον τῆς ὑλοτομίας: τὴν ὑποστήριξιν τῆς βιομηχανίας. Ἀπέκλεισε, τρόπον τινά, τὴν ὑλοτομίαν, διὰ τὰς ἄλλας ἀνάγκας τοῦ Κράτους, ἀλλὰ τὸν περιορισμὸν, διὰ νὰ εἶμαι βέβαιος, πράγματι, ὅτι θὰ ἐκτελέσῃ ἡ ὑπηρεσία, ἀξιῶ παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ ἀναφέρῃ ὡρισμένως ἐν τῷ συζητουμένῳ νομοσχεδίῳ, ὅτι μόνον ὑλοτομία θὰ γίνῃ διὰ τὴν ἐπιτακτικὴν καὶ μόνην ἀνάγκην τοῦ Ἔθνους, τῆς βιομηχανίας, ἤτοι πρὸς κατασκευὴν σταφιδοκιβωτίων καὶ οὐχὶ δι’ ἄλλην ἀνάγκην, διότι, ἐὰν ἐπεκταθῇ ἐκεῖνο, ὅπερ ἐπιδιώκεται οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν, θὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς: ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς ὑποστηρίξεως τῆς βιομηχανίας ἐκλείπει καὶ θὰ ἐκλείψῃ διὰ τὸν λόγον, ὅτι θὰ αὐξήσῃ ἡ τιμὴ τῆς ξυλείας ἐκείνης· καὶ αὐξανομένης τῆς τιμῆς, ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Θὰ δυνάμεθα νὰ μεταχειρισθῶμεν τὰ σανίδια ἐκεῖνα διὰ σταφιδοκιβώτια; Ὄχι, διότι ἡ τιμὴ θὰ μᾶς τὸ ἀπαγορεύσῃ καὶ θὰ μᾶς τὸ ἀπαγορεύσῃ, διότι θὰ μεταχειρισθῶμεν τὰ σανίδια πρὸς κατασκευὴν ἢ ἐπισκευὴν διαφόρων ἄλλων ἀναγκῶν τοῦ Κράτους. Ὥστε ἀποκλείεται ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ ὑποστηρίξωμεν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐπιμένω, ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθῇ σαφῶς ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὁ σκοπὸς ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον. Προσέτι δὲ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἐξαιρέσῃ τὴν Κεφαλληνίαν ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν ὑποβάλλω πρὸς αὐτόν, διότι φρονῶ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀφήσω τὸν τόπον μου νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀφοῦ πρὸ δύο ἐτῶν, νομίζω, ἐπετράπη μερική τις ὑλοτόμησις τοῦ δάσους Αἴνου. Καὶ ἐν ᾧ ἐδόθη ἡ ἄδεια νὰ ὑλοτομηθῶσιν ὡρισμένα δένδρα, κατεστράφησαν πλεῖστα ὅσα ἐκ τῆς ἐλλείψεως τῶν μέσων τῆς ὑλοτομίας καὶ τῆς ἐπιβλέψεως καὶ οὐδεὶς ὁ ἐξελέγξας τὴν καταστροφὴν τοῦ δάσους ἐκείνου. Ἄλλως τε, ἐὰν ἀφήσω τὸν τόπον μου, χωρὶς νὰ ἀποκλεισθῇ ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ μόνον δάσος, τὸ ὁποῖον παρέμεινεν ἐν Κεφαλληνίᾳ, δὲν ἀπομένει τίποτε ἄλλο, εἰ μὴ μετά τινα χρόνον νὰ ἀποψιλωθῇ καὶ τοῦτο, ὅπως ἀπεψιλώθησαν καὶ τόσα ἄλλα.

§148Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν δύναμαι νὰ ἐξαιρέσω καμμίαν πόλιν, ἀλλὰ δύναμαι νὰ σᾶς δώσω τὴν βεβαίωσιν, ὅτι θὰ λάβω πᾶσαν πρόνοιαν νὰ μὴ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον τοῦτο εἰς τὴν Κεφαλληνίαν.

§149Ι. ΑΔΑΜΙΔΗΣ. Ἄν, Κύριοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀπέβλεπεν εἰς ἔκτακτον ἀνάγκην, ἔχον σκοπὸν προσωρινὸν καὶ ἐγίνετο συζήτησις εὐρυτέρα περὶ τοῦ συστήματος, καθ’ ὃ γίνεται σήμερον ἡ ὑλοτομία τῶν δασῶν ἐν γένει καὶ ἐξητάζετο ὁποία νομοθεσία διέπει τὰ τῶν δασῶν ἐν τῷ Ἑλληνικῷ Κράτει, ἤθελεν πεισθῆ ἡ Βουλή, ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ τὰ κενά, τὰ ὁποῖα θὰ συνεζητοῦντο, ὑπάρχουσι δὲ τοιαῦτα κενά, τὰ ὁποῖα ἔχουσι δημιουργήσει, προκειμένου περὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν δασῶν, χάος ἀπερίγραπτον, χάος, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς νομοθεσίας, ἀλλὰ καὶ κυρίως ἐκ τῆς ἐλαττωματικότητός της, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει εἰς εἰδεχθῆ βαθμὸν ἡ σημερινὴ ὑπηρεσία τῶν δασῶν. Δὲν δύναμαι νὰ ἐκταθῶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας περιώρισε τὴν σημερινὴν συζήτησιν καὶ εἶπεν, ὅτι σήμερον δὲν γίνεται λόγος περὶ παγίας νομοθεσίας, ἀλλὰ περὶ προσωρινῆς, καὶ εἰς τοῦτο συμφωνῶ πληρέστατα. Καὶ ἔρχομαι ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχω νὰ ὑποβάλω δύο παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ ἑξῆς: Νομίζω, ὅτι σφάλλεται, — καὶ σφάλλεται ἀσφαλῶς ἡ ὑπηρεσία τῶν δασῶν, ἡ ὁποία σᾶς ἔδωκε τὴν πληροφορίαν, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιτρέπηται ἡ ὑλοτομία μόνον εἰς τὰ δάση, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀποδίδωσι 500 κυβικὰ μέτρα. Διαβεβαιῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἔχων πεῖραν τῶν δασῶν, ἰδίως τῆς Μακεδονίας, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ εὐρύτερα καὶ τὰ παραγωγικώτερα, ὅτι δὲν ὑπάρχουσι, δυστυχῶς, σήμερον ἔστω καὶ ὅλον τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικόν, τὰ ὁποῖα νὰ ἀποδίδουν ὄχι πεντακόσια, ἀλλ’ οὔτε διακόσια κυβικὰ μέτρα. Δι’ αὐτό, νομίζω, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ διαβλέπω καὶ κατανοῶ τὴν σκοπιμότητα τοῦ νομοσχεδίου ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῇ τὸ ποσὸν τῶν πεντακοσίων κυβικῶν μέτρων εἰς διακόσια τὸ πολύ, ἄλλως θὰ ναυαγήσῃ, ὡς πρὸς τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιόν σας. Αὕτη εἶναι ἡ πρώτη παρατήρησις, ἡ ὁποία ἐλπίζω, ὅτι ἂν μελετηθῇ ἀποχρώντως, θὰ δικαιολογηθῶ ἐν τῷ διϊσχυρισμῷ τὸν ὁποῖον ὑποβάλλω. Ἡ δευτέρα παρατήρησις εἶναι ἡ ἑξῆς: ἀφοῦ πρόκειται περὶ ἐκτάκτου μέτρου, ἀφοῦ διὰ τοῦ νομοσχεδίου διατάσσεται νὰ σιγῶσιν οἱ σχετικοὶ νόμοι περὶ ὑλοτομίας, διὰ δύο μῆνας, κατανοῶ καὶ ἐγώ, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Συνάδελφος κ. Ἀναστασόπουλος, τὴν ἀνάγκην, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἰδίως ἐπὶ τῶν ξυλανθράκων. Φρονῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ὑλοτομία, προκειμένου περὶ ξυλανθράκων, τῶν ὁποίων ἡ τιμή, ὁμολογουμένως, ἔφθασε σήμερον εἰς δυσθεώρητα ὕψη, καὶ ἡ ἀνάγκη αὕτη κατέστη ἐπιτακτικωτάτη, οὐ μόνον νὰ ἐπιτραπῇ, καθ’ ὃν τρόπον διετύπωσεν ὁ κ. Συνάδελφος, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ, καθ’ ὃν τρόπον ἐν γένει γίνεται κατὰ τοὺς κειμένους νόμους ἡ ὑλοτομία, προκειμένου περὶ ξυλανθράκων, τουτέστι καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν. Οὔτε νὰ περιορισθῇ, ὅπως διετύπωσεν ὁ κ. Συνάδελφος, εἰς ἄχρηστα δένδρα, διότι ἡ παραγωγή, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἀποδοθῇ ἐκ τοιούτων δένδρων, θὰ εἶναι ἐλαχίστη, ὁ δὲ κ. Συνάδελφος δὲν ἔχει πλήρη γνῶσιν καὶ πεῖραν τῶν δασῶν, διότι ἐλάχιστα εἶναι τὰ δάση, τὰ ὁποῖα περιέχουσιν ἄχρηστα δένδρα, ἐκ τῶν ὁποίων δύνανται νὰ κατασκευασθῶσι ξυλάνθρακες. Νομίζω, ὅτι ἂν περιορισθῶμεν εἰς τοῦτο καὶ μόνον τὸ μέτρον, ἡ ἀπόδοσις θὰ εἶναι ἐλαχίστη.

§150Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ γίνωνται ξυλάνθρακες καὶ ἐκ θάμνων.

§151Ι. ΑΔΑΜΙΔΗΣ. Ἐκ θάμνων σχηματίζεται ἐλαχίστη ποσότης ξυλανθράκων. Οἱ ξυλάνθρακες κατασκευάζονται ἐκ πρίνων, ἐκ δρυὸς καὶ ὀξιᾶς, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἔπειτα ἔρχονται καὶ ἄλλα δένδρα, ἴσως δὲ τώρα καὶ ἀπὸ καστανιᾶς, λόγῳ τῆς ὑπερτιμήσεως αὐτῶν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔλεγον, — καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν γνώμην μου,— ἐὰν θέλετε νὰ ἀποδώσῃ καρπούς, τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλα τὰ εἴδη τῶν δένδρων, ἄλλως, ματαιοπονοῦμεν. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον θὰ εἴπω, κ. Ὑπουργέ, ἐν συμπεράσματι, εἶναι τὸ ἑξῆς: Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ναυαγήσῃ, οὐ μόνον ἐκ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν διατυποῦται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία χωλαίνει θανασίμως, καὶ περὶ τῆς ὁποίας ἐπιφυλάσσομαι, ὅταν ὑποβληθῶσι σχετικὰ μέτρα, νὰ ὁμιλήσω.

§152Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν δασῶν, λαμβάνεται πρόνοια. Οἱ πίνακες, βεβαίως, συνετάχθησαν κατὰ τρόπον λίαν αὐστηρόν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν καὶ ὑπηρεσίαν ἔκτακτον σήμερον. Σήμερον πρέπει νὰ ὑποχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτήν. Ὁ θέλων νὰ λάβῃ ἄδειαν ὑλοτομίας, θέλει ὑποβάλει αἴτησιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας, κατόπιν ἐρεύνης καὶ ἐκθέσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλῃ ὁ ἐπιτόπιος Δασάρχης, θὰ κληθῇ, ὅπως γνωμοδοτήσῃ ἐπ’ αὐτῆς τὸ Συμβούλιον...

§153Σ. ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ. Ἐκ τῶν ὑπολειμμάτων τῆς ὑλοτομίας θὰ γίνουν οἱ ξυλάνθρακες;

§154Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐδέχθην τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Ἀναστασοπούλου: «Ἐξ ἀχρήστων δένδρων, θάμνων καὶ ριζῶν».

§155Ι. ΑΔΑΜΙΔΗΣ. Αὐτὴ ἡ ὑλοτομία θὰ γίνῃ ἐξαιρετικῶς, ἄνευ πινάκων.

§156Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Αὐτὸ τὸ λέγομεν.

§157Ι. ΑΔΑΜΙΔΗΣ. Προκειμένου περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν, κατὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ προσκρούσωμεν εἰς τὸ ἑξῆς: Λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ διατάσσωνται οἱ Δασάρχαι νὰ ἐξετάσουν τὰς αἰτήσεις περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, Κύριοι, ὅτι σήμερον Δασάρχαι δὲν ὑπάρχουν, καθήκοντα Δασαρχῶν ἐκτελοῦν οἱ κατὰ περιφερείας ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι, δηλαδή, οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, οὗτοι δέ, δυστυχῶς, καὶ πεῖραν δὲν ἔχουσι καὶ χρόνον ἐπαρκῆ δὲν διαθέτουν. Ἐσχάτως περιῆλθον εἰς πολλὰ σημεῖα, ὅπου γίνεται ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν δασῶν, καὶ παρετήρησα εἰς μερικά, — ἂν καὶ εἶναι ἀπίστευτον, — παντελῆ ἔλλειψιν ὑπηρεσίας. Περὶ τούτου ἔχουσιν ὑποβληθῆ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν πάρα πολλὰ παράπονα. Διὰ τοῦτο ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως ἐκτείνῃ τὴν προσπάθειάν του, ἵνα οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι ἐπιληφθῶσι μετὰ δραστηριότητος, ἵνα ἐκτελεσθῇ ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου, διότι δὲν ὑπολείπονται, παρὰ δύο μῆνες μόνον. Ὡς πρὸς τὰ ἰδιόκτητα δάση, διὰ τοῦ τελευταίου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου παρέχεται περισσοτέρα ἐλευθερία εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν ἰδιοκτήτων δασῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι οἱ πίνακες τῆς ὑλοτομίας τῶν ἰδιοκτήτων δασῶν θὰ ἰσχύσωσιν, ὅπως εἶναι σήμερον ἐγκεκριμένοι, κατὰ τοὺς κειμένους νόμους, διὰ τὸ δασικὸν ἔτος 1915–1916. Ὑποχρεοῦνται οἱ ἰδιοκτῆται τῶν δασῶν, ἐὰν θέλωσι νὰ ἐνεργήσωσι πρόσθετον ὑλοτομίαν, πέραν τοῦ ἐγκεκριμένου ποσοῦ διὰ τῶν πινάκων τῆς ὑλοτομίας, νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὰς διατυπώσεις τοῦ ἄρθρου 1ου τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοὶ δώσῃ τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: ἂν καὶ ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν δασῶν θὰ ἐνεργηθῇ ἡ προσήμανσις, ἡ ὁποία προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1ου, ἂν θὰ γίνῃ νέα αὐτοψία τοῦ δάσους.

§158Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Βέβαια. Τὸ λέγει ῥητῶς. Τὶ μὲ ἐρωτᾶτε;

§159Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Καὶ ἂν τὸ ποσὸν θὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ποσὸν τῶν τριῶν δένδρων.

§160Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὰ λέγει ὅλα αὐτά.

§161Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Αὐτὸ εἶναι λίαν περιοριστικὸν διὰ τὴν ἰδιοκτησίαν, ἀφοῦ, ὡς γνωστόν, τὸ Δημόσιον ἐπὶ τῶν ἰδιοκτήτων δασῶν ἔχει ἁπλοῦν δικαίωμα ἐπιτηρήσεως· ἐπιτήρησις δὲ ἐπ’ αὐτῶν, ἀσκουμένη διὰ τῶν περιοριστικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 1ου τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδή, διὰ τῆς προηγουμένης αὐτοψίας τοῦ δάσους, ἀφοῦ μέχρι τοῦδε ἡ ἐπίβλεψις ἠσκεῖτο διὰ τῶν ὑποχρεωτικῶν πινάκων ὑλοτομίας, οἱ περιορισμοὶ οὗτοι, οἱ τὸ πρῶτον νομοθετούμενοι, ἰσοῦνται μὲ ἄρνησιν τῆς ἰδιοκτησίας καὶ παρεμπόδισιν πάσης ὑλοτομίας ἐπὶ τῶν ἰδιοκτήτων δασῶν. Διὰ τοῦτο, θὰ παρεκάλουν τόν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἀφήσῃ περισσοτέραν ἐλευθερίαν εἰς τὰ ἰδιόκτητα δάση ἀπὸ τὴν ἀναφερομένην ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§162Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὄχι, ὄχι.

§163Σ. ΜΠΑΛΑΝΟΣ. Κύριε Συνάδελφε, ἐπὶ τῶν ἰδιοκτήτων δασῶν, θὰ ἐπιτρέπηται ἡ ὑλοτομία κατὰ τοὺς κειμένους νόμους περὶ διαχειρίσεως τῶν δασῶν, καὶ μόνον ἐὰν ζητήσωσι διὰ τὰς ἐκτάκτους ἀνάγκας τῆς Χώρας ὑλοτομίαν, θὰ συμμορφωθῶσι πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§164Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Βεβαίως.

§165Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Διὰ νὰ ἔχητε ἐπαρκέστερον προσωπικόν, θὰ κάμω καὶ τὴν ἑξῆς σύστασιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν: Εἰς τὸν στρατὸν ὑπηρετοῦσιν ἀπόφοιτοι τῆς Δασονομικῆς Σχολῆς τῆς Βυτίνης, οἱ ὁποῖοι, ἐπιστρατευθέντες, δὲν διωρίσθησαν. Εἶναι εἷς ἀριθμὸς, ὑπὲρ τοὺς τριάκοντα ἢ τεσσαράκοντα. Θὰ παρακαλέσω, εἰς τὸ ἄρθρον 4ον τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω ὁμιλῶν ἐπ’ αὐτοῦ, εἰς τὴν ἀπόσπασιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν νὰ συμπεριληφθῶσι καὶ οἱ ἀπόφοιτοι τῆς σχολῆς τῆς δασονομικῆς τῆς Βυτίνης, οἱ μήπω διορισθέντες.

§166Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τοὺς διορίζω καὶ τοὺς ἀποσπῶ. Δὲν διωρίσθησαν μέχρι σήμερον, διότι ἦταν ἐπίστρατοι καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναλάβωσιν ὑπηρεσίαν. Ἤδη, ὅτε θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀπόσπασις αὐτῶν, θὰ διορισθῶσι καὶ θὰ ἀποσπασθῶσιν.

§167Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Ὅταν ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔλαβον τὸ θάρρος νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὑπάρχει ἄρθρον τι, τὸ ἄρθρον 7, τοῦ νόμου περὶ δασῶν, τὸ ὁποῖον παρεμβάλλει δυσχερείας εἰς τὴν ὑλοτομίαν· καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπεν, ὅτι ὁ σκοπός, ὁ κύριος, τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἶναι νὰ διευκολυνθῇ ἡ ὑλοτομία, ἕνεκα τῶν σημερινῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας, διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἔκρινα, ὅτι μοὶ ἐπεβάλετο, ἐπειδὴ μοὶ παρουσιάσθησαν περιστάσεις, νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἔπρεπε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, παρεμβάλλει ἀπείρους δυσχερείας εἰς τὴν παροχὴν ἀδειῶν.

§168Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐφηρμόσθη.

§169Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Δὲν ἐφηρμόσθη.

§170Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Βεβαίως.

§171Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ. Ἐγὼ ὁ ἴδιος ἐνεχείρισα αἴτησιν εἰς τὸν Τμηματάρχην ἐπὶ τῶν Δασῶν κ. Κοντόν, διὰ τῆς ὁποίας ὁ πελάτης μου ἐζήτει ἄδειαν, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ἐζήτει νὰ πληρώσῃ φόρον, ὡς ἐπὶ ἰδιοκτήτου, κατὰ τὴν ρητὴν ἔκφρασιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, καταβάλλων ὡρισμένην ἐγγύησιν. Ὁ Τμηματάρχης μοὶ παρετήρησεν, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν ἐφαρμόζεται. Εἶναι ἐκκρεμεῖς ἄπειροι αἰτήσεις δι’ ὑλοτομίαν, καὶ δὲν χορηγεῖται ἡ ἄδεια νὰ πληρώσωσιν ὡς ἐπὶ ἰδιοκτήτου, διότι ὁ Τμηματάρχης, ὁ ὁποῖος μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι ἔχει καὶ τὴν ἰδικήν σας γνώμην, εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐφαρμόσητε καὶ δὲν ἐφαρμόζεται τὸ ἄρθρον αὐτό. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μοὶ ἐξηγήσητε, — ἀφοῦ, ὅταν σᾶς ἀπηύθυνα κἄποιαν ἐπιστολὴν σχετικὴν μὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ λάβω ἀπάντησιν, — διατὶ δὲν ἐφαρμόζει ἡ δασικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸ ἄρθρον 7ον, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι νὰ πληρώσωσιν, ὡς ἐπὶ ἰδιοκτήτου, τὸν φόρον τῶν ἐξαχθησομένων εἰδῶν ἐκ τῆς ὑλοτομίας, καταβάλλοντες τὴν κεκανονισμένην ἐγγύησιν;

§172Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ποῦ κεῖται αὐτὸ τὸ δάσος;

§173Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Εἰς τὴν Ἤπειρον.

§174Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Λοιπόν, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐφαρμόζεται, ἀλλὰ δὲν σημαίνει τοῦτο, ὅτι διὰ πᾶν δάσος, τὸ ὁποῖον εἶναι δημόσιον, καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὡς δημόσιον, διότι ἔρχεται εἷς καὶ μοὶ λέγει νὰ πληρώσῃ, ὡς ἐπὶ ἰδιοκτήτου, καὶ νὰ δώσῃ ἐγγύησιν, πρέπει νὰ τῷ δώσω ἄδειαν;

§175Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Τὰ δάση αὐτά, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλῶ, καὶ ἄλλα παρεμφερῆ, κατέχονται ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας των, τὸ Δημόσιον ὅμως ἔχει τὴν ἰδέαν, ὅτι τὰ δάση αὐτὰ πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι ἰδικά των, διότι δὲν παρουσίασαν ἐπαρκῆ στοιχεῖα καὶ ἐπὶ τῇ πιθανότητι ταύτῃ ἀρνοῦνται νὰ παράσχωσιν ἀδείας ὑλοτομίας, διότι, ζητοῦντες φόρον, ὡς ἐπὶ δημοσίου, δηλαδή, τὸ τριπλάσιον, ἀρνοῦνται νὰ δώσωσιν ἀδείας ὑλοτομίας. Λοιπόν, ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη παρεμποδίζει τὴν ὑλοτομίαν, σκοπὸς τῆς ὁποίας, ὡς προηγουμένως εἴπατε ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, εἶναι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπεβάλατε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§176Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν εἶναι ὑποχρεωτικόν. Εἶναι δυνητικόν. «Δύναται» λέγει.

§177Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Μετὰ τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀττικῆς Συναδέλφου κ. Ἀναστασοπούλου, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Στάϊκος. Ἀπών. Ὁ κ. Σ. Κουμουνδοῦρος.

§179Σ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ἄρθρον αὐτό, αἱ δημοπρασίαι θὰ γίνωνται διὰ πλειστηριασμοῦ.

§180Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωσιν ἄλλως.

§181Σ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως, ἤθελον παρακαλέσει νὰ κάμητε τὸν ἑξῆς περιορισμόν: ὁ πλειστηριασμὸς νὰ γίνεται δι’ ἐνσφραγίστων προσφορῶν καὶ ἐφ’ ἅπαξ, καὶ τοῦτο, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὰς καταχρήσεις τῶν ὑλοτόμων, οἱ ὁποῖοι, ὡς γνωρίζετε, κάμνουσι θραῦσιν. Ἄν δὲν γίνῃ δεκτὸν αὐτό, θὰ συνέρχωνται, θὰ γίνωνται εἰκονικοὶ πλειστηριασμοί. Παρακαλῶ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει τὴν παρατήρησίν μου ταύτην.

§182Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀγνοεῖτε, ὅτι ὑπάρχουσι καὶ προστατευτικὰ λεγόμενα δάση, καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω πολύ, νὰ συμπεριλάβητε διάταξιν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, κατὰ τὴν ὁποίαν, εἰς τὰ δάση αὐτά, νὰ ἀπαγορεύηται ἡ ὑλοτομία...

§183Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐξυπακούεται.

§184Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Αὐτὸ δὲν ἐξυπακούεται, θὰ ἐπιδράσῃ ἡ αἰσχροκέρδεια, διότι, αὐτὰ τὰ δάση, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουσι τὰ καταλληλότερα δένδρα πρὸς ὑλοτομίαν, ὑπάρχουσι δὲ δάση, τὰ ὁποῖα ἔχουσι καλλιεργηθῆ καὶ ἔχουσιν ἐπιμεληθῆ καλῶς, φθάσαντα μέχρι τοῦ σημείου, νὰ τὰ ἐπιβλέπουν πάντες, οἱ ἔχοντες βλέψεις αἰσχροκερδείας ἐπὶ τῶν δασῶν, ἐὰν δὲ ἐπ’ αὐτῶν ἐπιτραπῇ ἡ ὑλοτομία, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ὅλα τὰ ὀρεινὰ χωριὰ μετὰ πάροδον χρόνου τινός, δὲν θὰ ὑπάρχωσιν...

§185Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν θὰ ἐπιτρέπεται.

§186Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Καλὸν θὰ ἦτο νὰ συμπεριελαμβάνετο διάταξις ρητὴ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, νὰ μὴ ἐπιτρέπηται ἐπ’ αὐτῶν τῶν δασῶν ἡ ὑλοτομία. Εἶναι τὰ λεγόμενα κεφαλάρια.

§187Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν θὰ ἐπιτρέπεται, διότι ὁ δασολόγος, ὁ ὁποῖος θὰ ὑπάγῃ, αὐτὸς ἀποβλέπων εἰς τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἔχει τὸ δάσος, θὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται.

§188Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Θὰ σᾶς διαψεύσῃ ὁ δασολόγος, ὡς καὶ ἄλλοτε ἔπραξεν, ἐπιτοπίως μεταβάς. Εἰς τὴν Εὐρυτανίαν, δασολόγος τις προέτεινε νὰ ἐπιτραπῇ ὑλοτομία εἰς τὸ μόνον δάσος, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐκεῖ, προστατευτικόν, παρὰ τὸ Καρπενήσιον...

§189Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τί θέλετε νὰ γίνῃ;

§190Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Νὰ ἀπαγορεύσητε τὴν ὑλοτομίαν ἐπ’ αὐτῶν.

§191Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε, εἶναι ὀρθά, ἀλλ’ ἀπ’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγετε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμω τίποτε, διότι δὲν εἶναι χαρακτηρισμένον τὸ δάσος, τὸ Β ἢ Γ δάσος, ὀνομαστικῶς, ὡς προστατευτικόν. Νὰ εἴπω διὰ νόμου: δὲν ἐπιτρέπεται ὑλοτομία εἰς τὰ δάση, τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζονται ὡς προστατευτικά, ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας, ὅταν ἔχουσιν ἰδιότητάς τινας, ἢ ἀναφερομένας εἰς Β. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζει ποῖα δάση δὲν κόπτονται, τί θέλετε νὰ εἴπω διὰ τοῦ νόμου; Τὰ δάση, τὰ ὁποῖα ἔχουσι τὰς ἰδιότητας αὐτάς, δὲν πρέπει νὰ κοπῶσιν, ἰδιότητας, τὰς ὁποίας θὰ κρίνῃ ὁ δασολόγος, ὁ ὁποῖος θὰ ὑπάγῃ ἐκεῖ, διότι δὲν ἔχω πίνακα νὰ λέγῃ, ὅτι τὸ δάσος Α εἶναι προστατευτικόν, δὲν ἔχω οὐδὲν μέσον νὰ κάμω τοῦτο, παρά, ὅταν ὁ δασολόγος ὑπάγῃ ἐκεῖ, αὐτὸς θὰ κρίνῃ, ἐὰν δὲν πρέπῃ νὰ ἐπιτραπῇ νὰ κοπῇ τὸ δάσος, ἐὰν θὰ εἴπῃ ψεύματα, θὰ εἴπῃ δ’ ἐκεῖνο τὸ δάσος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι προστατευτικὸν καὶ ἔχει διὰ τὸ προστατευτικόν.

§192Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Ἀρκοῦμαι εἰς τὰ λεχθέντα καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῶσι μέτρα κατάλληλα. Ἔχω καὶ ἄλλην παράκλησιν νὰ κάμω: Αἱ δημοπρασίαι νὰ μὴ γίνωνται μόνον ἐν Ἀθήναις.

§193Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Καὶ εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν ἐπαρχιῶν. Τὸ προσέθεσα.

§194Ε. ΜΗΛΙΑΡΑΣ. Ἔχω πικρὰν πεῖραν τῆς καταστροφῆς τῶν δασῶν, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας μου, εἰς μεμακρυσμένας ἐποχάς, εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἀνάγκην, συχνότατα, νὰ διαπράττωσι. Παρομοία ἀνάγκη καὶ σήμερον ὑπηγόρευσε τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι καὶ σήμερον, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, πρέπει νὰ ληφθῶσι τοιαῦται περιοριστικαὶ διατάξεις, ὥστε νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ σκοπὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὑπηγόρευσε τὴν ἀνάγκην τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Σκοπός, κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, εἶναι ἰδίως ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς κατασκευῆς κιβωτίων πρὸς ἐξαγωγὴν ἑνὸς σπουδαιοτάτου προϊόντος τῆς Ἑλλάδος, τῆς σταφίδος. Βεβαίως, εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη αὐτὴ καὶ ἐπιβάλλεται νὰ θυσιάσωμεν μέρος τοῦ δασικοῦ ἡμῶν πλούτου, διὰ νὰ ἀποστείλωμεν τὸ προϊόν ἡμῶν εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς καταναλώσεως, διότι ἀπ’ αὐτὸ ἑκατομμύρια εἰσφέρονται εἰς τὸ Κράτος καὶ τὰ θυλάκια τῶν ἰδιωτῶν, ἀπὸ τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ προϊόντος. Παρατηρῶ ὅμως, ὅτι δὲν λαμβάνεται πρόνοια, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ νὰ ἐπιδιωχθῇ ὁ σκοπός, ὁ ὁποῖος, πράγματι, ἐπιδιώκεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι ναὶ μὲν ἀναφέρεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, ὅτι ἡ ἀνάγκη τῆς κατασκευῆς πολλῶν ἑκατομμυρίων κιβωτίων εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑπηγόρευσε τὴν ἀνάγκην αὐτήν, καὶ ἔπεισε τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν νὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλὰ περαιτέρω διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν λαμβάνεται πρόνοια, ὅτι ἡ ξυλεία, ἡ ὁποία θὰ κοπῇ ἀπὸ τὰ δάση, σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις, τὰς ἀναγραφομένας ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, θὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ διὰ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον, πράγματι, προορίζεται. Δὲν ὑπάρχει, τουτέστιν, ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἀναφέρῃ, ὅτι ἡ ξυλεία ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἀποκομισθῇ ἐκ τῶν δασῶν τῆς Ἑλλάδος, θὰ διατεθῇ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν κατασκευὴν κιβωτίων πρὸς ἐξαγωγὴν τῆς σταφίδος καὶ ἄλλων προϊόντων. Διὰ τοῦτο, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ τοῦτο ὑπ’ ὄψει του, καθ’ ὅσον, ἐπειδὴ σήμερον δὲν εἰσάγεται ξυλεία ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, παρουσιάζεται δὲ ἔλλειψις μεγίστη διὰ διαφόρους ἀνάγκας, καὶ δὴ πρὸς κατασκευὴν διαφόρων οἰκοδομῶν, θὰ ἀπορροφήσωσιν αἱ διάφοραι αὗται ἀνάγκαι τὴν μέλλουσαν νὰ ἀποκοπῇ ἐκ τῶν δασῶν ξυλείαν καὶ τοιουτοτρόπως ἡ βιομηχανία πρὸς κατασκευὴν κιβωτίων διὰ τὴν ἀποστολὴν τῆς σταφίδος καὶ τῶν ἄλλων προϊόντων, θὰ μείνῃ πάλιν μὲ κενὰς χεῖρας, ἀφ’ ἑνός, διότι ἡ ξυλεία πρὸς κατασκευὴν κιβωτίων σταφίδος ἀπαιτεῖ μείζονα ἐργασίαν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ δι’ ἄλλας ἀνάγκας χρησιμοποιηθησομένη ξυλεία, θὰ φέρῃ μείζονα κέρδη. Ὡς ἐκ τούτου, θὰ παρεκάλουν τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν, νὰ δεχθῇ τροπολογίαν, ἢ μᾶλλον νὰ φέρῃ αὐτὸς τροπολογίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον, οὕτως ὥστε ἡ ξυλεία, ἡ ὁποία θὰ κοπῇ ἀπὸ τὰ δάση τοῦ Κράτους, ἐὰν ὄχι ὁλόκληρος, ἀλλὰ τοὐλάχιστον κατὰ τὰ τρία τέταρτα, κατὰ τὰ ⅘ θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν κατασκευὴν κιβωτίων, ὁπότε θὰ ἀποκοπῇ ἀπὸ τὰ δάση αὐτὰ ξυλεία κατάλληλος διὰ τὴν κατασκευὴν κιβωτίων καὶ ὄχι διὰ πᾶσαν ἀνάγκην τῆς Χώρας. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ προλαλήσας Συνάδελφος κ. Βελέντζας, ὅτι, τουτέστι, διὰ τὰ ἰδιωτικὰ δάση πρέπει νὰ δοθῇ μεγαλειτέρα ἐλευθερία διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτῶν, φρονῶ, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀπονεμηθῇ εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτῶν ἓν τοιοῦτον δικαίωμα, διότι σήμερον, ὑπὸ τὰς κρισίμους περιστάσεις, ὑφ’ ἃς εὑρίσκεται ὁ τόπος ἡμῶν, καὶ ὑπὸ τὰς ἀνάγκας, τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ ἰδιῶται, χωρὶς νὰ ἀποβλέπωσιν εἰς τὰ ἐκ τῆς κανονικῆς ἐκμεταλλεύσεως κέρδη, μετὰ πάροδον χρόνου, θὰ σπεύσωσι σήμερον νὰ καταστρέψωσι τὰ δάση διὰ τῆς μὴ μεθοδικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀθρόας ὑλοτομίας, ἀποβλέποντες εἰς τὰ μεγάλα κέρδη τῆς σήμερον, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν κατόπιν νὰ κερδίσωσιν.

§195Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ἔχει τὸ Δημόσιον τὸ δικαίωμα...

§196Ε. ΜΗΛΙΑΡΑΣ. Ἔχει, μάλιστα, τὸ δικαίωμα ἐκ τῶν κειμένων νόμων καὶ διότι τὰ δάση δὲν εἶναι δι’ ἀποκλειστικὸν ὄφελος τοῦ ἰδιοκτήτου, ἀλλὰ εἶναι κοινῆς ὠφελείας. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, θὰ παρακαλέσω τὸν ἁρμόδιον κ. Ὑπουργόν, οὕτως ὥστε νὰ θέσῃ μίαν ἀκροτελεύτιον διάταξιν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅτι ἡ ξυλεία, ἡ ὁποία θὰ εἰσκομισθῇ ἐκ τῶν δασῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ θεωρηθῶσιν ἐκμεταλλεύσιμα πρὸς κοπὴν ξυλείας, διατεθῶσι τὰ δύο τρίτα ἢ τὰ ¾ πρὸς κατασκευὴν κιβωτίων διὰ τὴν μεταφορὰν τῆς σταφίδος εἰς Ἀγγλίαν, ὡς καὶ ἄλλων προϊόντων, καὶ τοιουτοτρόπως διὰ τῶν περιοριστικῶν διατάξεων αὐτῶν, πράγματι, θὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου καὶ οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ θὰ ἔχωσι τὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ μεταφέρωσι τὰ προϊόντα αὐτῶν, διότι, ἐὰν δὲν τεθῇ διάταξις περιοριστική, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν κιβωτίων, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῇ ὄχι μόνον τὸ ⅓, ἀλλ’ οὔτε τὸ ⅒ τῆς ξυλείας, τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκόψουν ἀπὸ τὰ δάση ἐκεῖνοι, οἵτινες θὰ λάβωσι τὸ δικαίωμα διὰ τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου.

§197Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἔλλειψις μεγίστη παρατηρεῖται εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ Δασικοῦ Τμήματος τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐκ ταύτης καθίσταται προβληματική, αὐτὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου. Ἐκτὸς τῆς ἐλλείψεως ταύτης, κ. Πρόεδρε, κατὰ τὸ 1914 ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς τότε Βουλῆς ὁ ὑπ’ ἀριθ. 213 τῆς 9 Ἀπριλίου 1914 νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθη εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα, ὅπως ἐντὸς τριῶν μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου ἐκείνου προαγάγῃ ἄνευ διαγωνισμοῦ, μετ’ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν δασοφύλακας αʹ τάξεως εἰς ἀρχιφύλακας βʹ τάξεως, κατόπιν γνωματεύσεως τοῦ Συμβουλίου. Διὰ τοῦ νόμου τούτου ἐδημιουργήθη μία ἀνισότης μεταξὺ τῶν εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν ὑπαλλήλων δασοφυλάκων. Προήχθησαν τότε ἐκ μέρους τοῦ τότε Ὑπουργοῦ μερικοί, δέκα ἢ δεκαπέντε, ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ὁ τότε Ὑπουργὸς ἔκρινεν ὡς προακτέους, ἐνῷ οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν, ἴσως δὲ καὶ περισσότερον εὐδοκίμως ἀπὸ ἐκείνους εἰργάσθησαν καὶ ἐργάζονται, μένουσι μὲ τὸν βαθμόν, μὲ τὸν ὁποῖον ἐξῆλθον ἀπὸ τῆς Σχολῆς. Διὰ τοῦτο ἔλαβον τὴν τιμὴν μετ’ ἄλλων κ. Συναδέλφων νὰ ὑποβάλω τὴν ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς αἴρεται ἡ ἀνισότης, ἣν ἐδημιούργησεν ὁ νόμος τοῦ 1914, πληροῦται καὶ ἡ ἔλλειψις τοῦ προσωπικοῦ, τὴν ὁποίαν καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀνεγνώρισε καὶ ἕνεκα τῆς ὁποίας καθίσταται προβληματικὴ αὐτὴ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ υἱοθετήσῃ τὴν τροπολογίαν ταύτην, καὶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποδεχθῇ αὐτήν, ὡς δικαίαν.

§198Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Διὰ νὰ μὴ γίνῃ περαιτέρω λόγος περὶ τοιούτων τροπολογιῶν, ποιοῦμαι τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν σχετίζεται διόλου μὲ τὸ προσωπικόν.

§199Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Σχετίζεται, κ. Ὑπουργέ.

§200Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἕνεκα τούτου, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ συζήτησιν, οὐδὲ θὰ δεχθῶ συζήτησιν τροπολογιῶν, ἀφορωσῶν μεταβολὰς εἰς τὸ προσωπικόν, διότι θεωρῶ τὰς τοιαύτας τροπολογίας ἀπαραδέκτους. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ μιᾶς ὡρισμένης ἀνάγκης καὶ δὲν δυνάμεθα εἰς ἕκαστον νομοσχέδιον, ἀφορῶν εἰς ὡρισμένην ἀνάγκην, νὰ λαμβάνωμεν πρόνοια καὶ περὶ πραγμάτων ἀσχέτων, ὑπὸ μορφὴν τροπολογιῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ οἱανδήποτε τροπολογίαν σχετιζομένην μὲ τὸ προσωπικόν.

§201Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνάγκη ξυλείας εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑπηγόρευσε τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται ἀπόψε, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑλοτομίαν. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου τούτου, διότι ἀρκετὰ συνεζητήθη τοῦτο, ἀλλ’ ἔχω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως καὶ αἱ ὑποθέσεις, αἱ ἐκκρεμεῖς, περὶ ὑλοτομίας, διεκπεραιωθῶσι μετὰ μείζονος ταχύτητος, διότι ὑπάρχουν ἄτοπα, ἅτινα ἐδημιούργησεν ὁ νόμος τοῦ 1914, πληροῦται καὶ ἡ ἔλλειψις ἕνεκα τῆς βραδύτητος, ἡ ὁποία παρατηρεῖται ἐν τῇ διεξαγωγῇ τῆς ὑπηρεσίας, βλάπτονται καιριότατα. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν εἶχον νὰ κάμω.

§202Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Καὶ αἱ ὑποθέσεις διεξάγονται κατὰ τὸ δυνατὸν μετὰ πάσης ταχύτητος. Ὑπάρχουσιν ὅμως καὶ ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι τοιαύτης περιπλοκῆς, καὶ τοιαύτης δυσκολίας, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῶσι μετὰ μείζονος ταχύτητος, ὅταν μάλιστα αἱ περιπλοκαὶ ἐμφανίζονται κατὰ τὴν ἐξέλιξιν αὐτῶν. Γνωρίζω, Κύριοι, ὑπόθεσιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἀπησχολήθη ἐπὶ μακρὸν τὸ Τμῆμα τῶν Δασῶν, διότι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἐμφανίζεται εἷς Τοῦρκος, ὅστις εἶχεν ἐνοικιάσει ἕν δάσος καὶ ἐνῷ εἶχεν ἐνοικιάσει τὸ δάσος διὰ συμβολαίου ἐπισήμου, ἐμφανίζεται ὁ ἐνοικιαστὴς ἀξιῶν, ὅτι πρέπει νὰ...ἐμφανίζεται συγχρόνως ὁ ἴδιος ἐνοικιαστὴς Τοῦρκος, λέγων, ὅτι τὸ πρῶτον συμβόλαιον ἦτο εἰκονικόν. Καὶ ἀπησχολήθη τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀπησχολήθη τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ ἴδωμεν τὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ, νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ χαρτὶ, τὸ ὁποῖον παρίστατο, ὡς εἰκονικόν, ἢ νὰ μὴ τὸ ἀναγνωρίσωμεν καὶ μετὰ τὴν ἀπασχόλησιν αὐτήν, ἐνῷ κατέληξε τὸ Νομικὸν Συμβούλιον εἰς μίαν γνώμην καὶ ἀπὸ τῆς γνώμης ἐκείνης ἐπρόκειτο νὰ ἀποφανθῇ τὸ Ὑπουργεῖον, ἔρχεται δεύτερον συμβόλαιον, διὰ τοῦ ὁποίου αὐτὸς ὁ ἐνοικιαστὴς λέγει, ὅτι εἶνε εἰκονικὸν πράγματι τὸ πρῶτον συμβόλαιον καὶ ὅλη ἐκείνη ἡ ἐργασία ἐπῆγε χαμένη. Καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν τὸ Ὑπουργεῖον νὰ εἴπῃ πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὸ ἀπασχολοῦν, ὅτι τὸ ἀπασχολοῦν εἰς μάτην καὶ δὲν ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ λέγωσιν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον παρελκύει τὰς ὑποθέσεις. Συνέβη ὅμως καὶ ἄλλο τι, ὅτι ἄλλος ἐνοικιαστής, ὁ ὁποῖος εἶχεν συνάψει μίσθωσιν, ὄχι ἀπὸ τὸν Τοῦρκον, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐνοικιάσει εἰκονικῶς, ἀλλ’ ἀπὸ ἄλλον Τοῦρκον, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐνοικιάσει εἰς τὸν Τοῦρκον, ὁ ὁποῖος ἐνοικίασεν εἰκονικῶς. Ἐννοεῖται, ὅτι αὐτὰ θὰ ἀπασχολήσωσι ἐπὶ μακρὸν τὴν ὑπηρεσίαν καὶ διὰ τοιαύτας ὑποθέσεις, φυσικὸν εἶναι νὰ ἐπέλθῃ βραδύτης, ὅταν αὐτὴ ἡ δυστυχισμένη ὑπηρεσία τῶν Δασῶν εἶναι ὑποχρεωμένη, νὰ εὑρίσκηται ἐν τῷ μέσῳ τοῦ διαρκῶς πολλαπλασιαζομένου αὐτοῦ κυκεῶνος εἰς μίαν ὑπόθεσιν.

§203Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἀπησχολήθη ἐπὶ δύο μῆνας δι’ ἓν ζήτημα νομικόν, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ εἴπῃ ἀμέσως ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκ τῶν ἱκανοτάτων νομικῶν τῆς Ἑλλάδος.

§204Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Καὶ ὁ ὁποῖος, ἐὰν ἔκαμνε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐζήτουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, θὰ διέπραττεν οἰκτρὸν σφάλμα, διότι ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐζήτουν νὰ ἀναγνωρισθῇ τὸ συμβόλαιον καὶ τότε τὸ ἀντίγραφον προσεβάλλετο ὡς πλαστόν. Λοιπόν, ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀποφασίσῃ μετὰ τόσης ταχύτητος καὶ νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ ἀντίγραφον, ὡς οὐδὲν σημαῖνον, διότι προσεβάλλετο ὡς εἰκονικόν, ἤθελε διαπράξει σφάλμα, διότι τὶ ἀπεδείχθη; Ὅτι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἐδόθη τὸ ἀντίγραφον, τὸ ὁποῖον προσεβάλλετο ὡς πλαστόν, ἐπεβεβαίωσαν τὴν εἰκονικότητα τοῦ πρώτου συμβολαίου.

§205Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§206ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἄσχετον τὸ ζήτημα.

§207Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Δὲν εἶναι ἄσχετον, οὐδ’ ἐννοῶ νὰ ἀφήσω τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον σχετίζεται πρὸς κυριώτατα ζητήματα, νὰ περάσῃ ἔτσι. Ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἂν εἶναι δυνατόν, ἐὰν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀσχολῆται ἡ ὑπηρεσία ἐπὶ δύο μῆνας, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ, ὑπάρχοντος ἐπισήμου συμβολαίου καὶ μιᾶς ἁπλῆς ἐπιστολῆς, διὰ τῆς ὁποίας τὸ συμβόλαιον αὐτὸ ἐθεωρεῖτο εἰκονικόν. Ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ περάσουν δύο μῆνες, διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, νὰ εἴπῃ ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ εἶναι εἰκονική, θὰ ἐκτελεσθῇ τὸ εἰκονικὸν συμβόλαιον; Αὐτὸ εἶπε τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, καὶ μοὶ φαίνεται, ὅτι, διὰ νὰ εἴπῃ αὐτό, ἦτο περιττὸν νὰ περάσουν δύο μῆνες.

§208Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Καὶ κακῶς τὸ εἶπε, διότι ἦτο εἰκονικὸν τὸ συμβόλαιον.

§209Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Ἀφήσατε νὰ συμπληρώσω, κ. Ὑπουργέ. Ἐὰν νομίζῃ τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι εἶναι κεκλημένον νὰ κανονίζῃ τὰς ἰδιωτικὰς διαφορὰς, τὰς προερχομένας ἐξ ἐνοχικῶν σχέσεων μεταξὺ ἰδιωτῶν, μοὶ φαίνεται, ὅτι εἶναι ἐσφαλμένη ἡ γνώμη αὐτοῦ. Δὲν εἶναι δὲ τὸ μόνον παράδειγμα αὐτὸ βραδυτήτων, αἱ ὁποῖαι παρατηροῦνται, βραδυτήτων, αἱ ὁποῖαι καταστρέφουσιν ἰδιωτικὰ συμφέροντα. Εἶναι πλεῖστα τὰ παραδείγματα...

§210Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον ἔκαμνε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑμεῖς εἴπατε, θὰ διέπραττε σφάλμα, διότι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐδέχθησαν τὸ συμβόλαιον.

§211Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Τὸ συμβόλαιον τὸ τελευταῖον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἔφεραν, εἶναι συμβιβαστικὸν καὶ τοὺς συνεβούλευσα ἐγὼ νὰ συμβιβασθῶσι. Τοὺς εἶπον: «νὰ μὴ περιμένετε ταχὺ τέρμα τῆς ὑποθέσεως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ συμβιβασθῆτε» καὶ συνεβιβάσθησαν. Καὶ εἰς πάντας, οἵτινες ἔχουσι τὴν ἐργασίαν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα καὶ προσέρχονται εἰς ἐμέ, λέγω νὰ συμβιβάζωνται, διότι δὲν τελειώνουν αἱ ὑποθέσεις εἰς τὰ Ὑπουργεῖα. Πρέπει νὰ διεκπεραιοῦνται μετὰ ταχύτητος αἱ ὑποθέσεις.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπερατώθη ἡ συζήτησις. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1ον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀποσυρθεισῶν ὅλων τῶν τροπολογιῶν. Ἄρθρον 2ον. (Ἀναγινώσκεται).

§213Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Διὰ τὸ δάσος ἐν Κεφαλληνίᾳ;

§214Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐὰν ἔχῃ οὕτω τὸ δάσος αὐτό, θὰ γίνῃ διοικητικῶς ὅ,τι πρέπει, διὰ νὰ μὴ γίνῃ ὑλοτομία, ἀφοῦ θὰ εἶναι καταστρεπτική. (Γίνεται εἶτα δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 καὶ ὡς 3 προστεθὲν ἄρθρον περὶ καυσοξύλων καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 4, 5 6). (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς Βʹ συζήτησιν, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§216ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Χθὲς, πρὶν ἢ προβῶμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἐξεδηλώθη ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη δὲν ἀφορᾷ τὰς τεχνικὰς ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς, τὸ Στενογραφικὸν Γραφεῖον καὶ τὴν Βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς καὶ τὸν λογιστήν. Τοῦτο, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, δεκτὸν γενόμενον παρὰ τῆς Βουλῆς, δὲν τὸ βλέπω ἀναγεγραμμένον. Παρακαλῶ νὰ ἐξετασθῇ καὶ ἂν τὸ πρᾶγμα ἔχῃ οὕτω, ὡς ἐγὼ τὸ ἀντελήφθην, νὰ γίνῃ ἡ δέουσα διόρθωσις.

§217Γ. ΠΩΠ. Ὁμοίαν ἀκριβῶς παρατήρησιν ἐπρόκειτο νὰ ὑποβάλω καὶ ἐγώ, διότι ἡ ἀντίληψίς μου συμπίπτει μὲ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἐξ Ἀρκαδίας κ. Συναδέλφου. Ἡ Βουλή, νομίζω, ὅτι συνεπείᾳ δηλώσεως, τὴν ὁποίαν ὑμεῖς διετυπώσατε, κ. Πρόεδρε, καὶ ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει ἀναγεγραμμένη ἐν τοῖς πρακτικοῖς, διότι, ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ δήλωσις αὕτη, δὲν θὰ ἐγίνετο ἴσως καὶ ἡ παρατήρησις, εἰς τὰ καταργηθέντα ἄρθρα, δὲν περιλαμβάνονται οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν τῆς Βουλῆς, δηλαδή, οἱ στενογράφοι, — κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἐμήν, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζω, ἐὰν εἶναι ἐν τῷ συνόλῳ καὶ ἡ ἀντίληψις τῆς Βουλῆς, — οἱ στενογράφοι, οἱ ἀπαρτίζοντες τὸ τμῆμα τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς, ὁ λογιστὴς καὶ κατ’ ἐμὴν γνώμην καὶ ἐκεῖνος, ὅστις τεχνικῶς ἐπιμελεῖται τὰ τῆς ἐκδόσεως τῆς Ἐφημερίδος τῶν Συζητήσεων, ὁ Ἐπιμελητής.

§218ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τὰ τελευταῖα, ὄχι.

§219Γ. ΠΩΠ. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπαφιέμεθα εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ ἰδιαίτατα τοῦ κ. Προέδρου αὐτῆς, τοῦ εἰσηγουμένου εἰς τὴν Βουλὴν τὴν γενομένην δεκτὴν πρότασιν καὶ παρακαλῶ νὰ διατυπωθῇ εἰς τὰ Πρακτικά, μετὰ τῆς νέας ἑρμηνείας, ὅτι περὶ τούτου πρόκειται.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὴν 10 π. μ. ἦλθον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐζήτησα δοκίμιον τῶν Πρακτικῶν. Μοὶ ὑπεσχέθησαν ἀπὸ τὸ Τυπογραφεῖον, ὅτι θὰ μοὶ στείλουν τοιοῦτον εἰς τὰς 3 μ.μ. πρὸς ἐπιθεώρησιν, ἀλλὰ μόλις τὴν 4 μ.μ. μοὶ ἐστάλη καὶ ἔκαμα τὴν ἑξῆς διόρθωσιν. Ὅταν ἦλθεν ἡ σειρὰ τῆς ψηφοφορίας, ὁ Πρόεδρος ἀνήγγειλεν ὅτι, συνεπείᾳ αἰτήσεως δέκα Βουλευτῶν, ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς τροπολογίας, θὰ διεξαχθῇ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως Ἐπίσης, ἐξήγησα πρὸς τὴν Βουλὴν, ὅτι, ἐὰν ἤθελε γίνῃ δεκτὴ ἡ ὑποτροπολογία καὶ καταργηθῇ ἡ μονιμότης τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς, ἐννοεῖται, ὅτι τὸ προσωπικὸν τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, ἤτοι, τὸ τοῦ Στενογραφικοῦ Γραφείου καὶ τὸ τῆς Βιβλιοθήκης, δὲν πρέπει νὰ θιχθῇ, διότι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων, ἀπαιτοῦσα εἰδικὰς γνώσεις καὶ πολλὴν πεῖραν, καθιστᾷ τοὺς ὑπαλλήλους τούτους δυσαναντικαταστάτους. Ἡ Βουλὴ ἐδέχθη. Ἐνῷ δὲ ἔκαμα τὴν διόρθωσιν καὶ τὴν ἔστειλα, δὲν γνωρίζω ποῦ ἐσταμάτησεν, εἰς τὴν Βουλὴν, ἢ εἰς τὸ Τυπογραφεῖον;

§221Γ. ΠΩΠ. Ἡ ἀντίληψίς μου εἶναι, ὅτι ἡ ἐξαίρεσις περιέλαβε καὶ τὴν λογιστικὴν ὑπηρεσίαν.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης, εἰς τὰ Πρακτικὰ δὲν ἀναφέρεται, ὅτι ὁ κ. Μπούσιος ἀνεκάλεσε τὴν φράσιν, ὅτι θεωρεῖ κωμικὴν τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, συνεπείᾳ παρατηρήσεών μου. Καὶ τούτου τοῦ μέρους ἐζήτησα τὴν διόρθωσιν.

§223Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε δεχθῆ χθές τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Ἀλλ’ ὁ κ. Γραμματεύς, φαίνεται, ὅτι τὴν παρήκουσεν. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναγραφῇ, ὡς ἐγένετο δεκτή.

§224Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ τροπολογία δὲν ἀνεγνώσθη, διότι ἦτο ἐπὶ τοῦ 4ου ἄρθρου. Ὁ κ. Πρόεδρος εἶπεν, ὅτι ἐγκαταλείπονται αἱ τροπολογίαι, αἱ ἀφορῶσαι τὸ 1ον ἄρθρον. Ἐπὶ τοῦ 4ου ἄρθρου ἐπιτρέπεται, λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν περιστάσεων εἰς κατασκευαστὰς γεωργικῶν ἐργαλείων...

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Καὶ ὡς πρὸς τὸν λογιστὴν ἐκτείνεται ἡ ἐξαίρεσις.

§226Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Ὡς πρὸς τὸ γραφεῖον τῆς συντάξεως τῆς Ἐφημερίδος τῆς Βουλῆς; Ἡ ἐργασία ἔχει καθυστέρησιν τόσον πολύ, ὥστε σχεδὸν γινομένη, ἀφορᾷ μόνον τὴν ἱστορίαν. Εἰς τὰς δηλώσεις σας περιλαμβάνεται καὶ τὸ γραφεῖον αὐτό, τὸ σχετικὸν πρὸς τὸ Στενογραφικόν;

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅ,τι εἶπον, ἀφορᾷ ὄχι ἐξαιρέσεις, διότι διὰ τῆς ὑποτροπολογίας κατηργήθη ἡ μονιμότης τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς, ἥτις, κατ’ ἐμὴν ἀντίληψιν, δὲν ὑφίστατο ποτε ἐκ τοῦ Συντάγματος. Αὐτὸ ἀφορᾷ ἀντίληψιν ἐμήν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχω τὴν ἐξουσίαν τοῦ Προεδρείου, νὰ ἐφαρμόσω ταύτην, ὅτι, δηλαδή, δὲν πρέπει νὰ θιχθῇ τὸ προσωπικὸν τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐξαίρεσις, συνεπείᾳ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἵνα ἐπαναληφθῇ αὔριον 5½ μ.μ. (Ὥρα 9.40′ μ. μ.)