1915.10.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 21

Παρασκευὴ 16 Ὀκτωμβρίου 1915

Προεδρία κ. Κ. Ζαβιτσιάνου

(Ὥρᾳ 5.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ Συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσιν τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ Πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς Συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης Συνεδριάσεως). Γνωρίζω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι: — Οἱ ἐκκαθαρισθέντες ὑπομηχανικοὶ παρακαλοῦσιν ὅπως ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. — Οἱ ἐν ταῖς φυλακαῖς Συγγροῦ κατάδικοι παρακαλοῦσιν ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος ͵ΓΩΜʹ περὶ ἀναστολῆς τῆς ποινῆς. — Τὸ κοινοτικὸν Συμβούλιον Καπαρισσίας παρακαλεῖ ὅπως καθορισθῶσιν ἀκριβῶς τὰ ὅρια τῆς Κοινότητος Κυπαρισσίας συμφώνως μὲ τὸν νόμον περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων. — Οἱ ἄποροι φοιτηταὶ παρακαλοῦσιν ὅπως περιληφθῶσιν εἰς τὴν ἀτελῆ ἐγγραφὴν τοῦ ἐνεστῶτος Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους. — Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πετρακάκος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 430 «περὶ στελέχους ἐφέδρων ἀξιωματικῶν κ.λ.π.». — Οἱ βουλευταὶ κύριοι Π. Δαγκλῆς, Θρ. Παπαστρατῆς, Π. Τσαλδάρης καὶ Νικ. Γαρδικιώτης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ περὶ στρατιωτικῶν συντάξεων Νόμου 116. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κόρακας ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης δευτέρας παραγράφου εἰς τὸ 1ον ἄρθρον τοῦ νόμου 148 τῆς 26ης Δεκεμβρίου 1915». — Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παλαμάρας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ͵ΡΟΗʹ νόμου «περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν, τῆς 7 Μαρτίου 1851». — Οἱ βουλευταὶ κύριοι Δ. Πετρακάκος, Θ. Κριμπᾶς, Μ. Δαζέας καὶ Ζ. Ἰατροῦ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 4ου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 358 τῆς 6ης Νοεμβρίου 1914 νόμου «περὶ διαλύσεως τῶν σωμάτων Οἰκονομικοῦ καὶ φαρμακευτικοῦ». — Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Μοσχούλας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 558 νόμου τῆς 6ης Νοεμβρίου 1914 περὶ διαλύσεως τῶν σωμάτων Οἰκονομικοῦ καὶ Φαρμακευτικοῦ». — Οἱ βουλευταὶ κύριοι Π. Βαρβιτσιώτης καὶ Π. Κοσονάκος ὑποβάλλουσιν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀνομασίας καὶ προαγωγῆς ἐφέδρων ἰατρῶν». — Οἱ βουλευταὶ κύριοι Τ. Παπαδάμ, Π. Καραπᾶνος καὶ Ἀν. Ρεβίνθης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀνομασίας δοκίμων διαχειριστῶν οἰκονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Στρατοῦ». — Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 430 «περὶ στελέχους ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἐφέδρων στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων τοῦ κατὰ ξηρὰν στρατοῦ. — Οἱ βουλευταὶ κ. Ν. Γαρδικιώτης, Π. Μερλόπουλος, Χ. Μεϊντάνης, Σ. Δεληγιάννης, Ι. Μανέτας, Π. Ἀραβαντινός, Δ. Μαλλιόπουλος κ.λ.π. ὑποβάλλουσι πρότασιν «περὶ προσθήκης παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 96 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». — Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς Ἐπιτροπήν. —Οἱ βουλευταὶ κ. Π. Μαυρομιχάλης, Π. Πετροπουλάκης, Α. Τυπᾶλδος Μπασιᾶς καὶ Μ. Στελλάκης ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ ὁρισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνωτέρων ἀρχιάτρων τοῦ Β. Ναυτικοῦ». — Οἱ βουλευταὶ κ. Θ. Γοῦσκος, Δ. Λόντος, Δ. Μαλλιόπουλος, Κ. Καζαντζῆς καὶ ἄλλοι πολλοὶ ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐφέδρων δικηγόρων». — Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Φαρμακόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν νόμων ͵ΔΝΖʹ, ͵ΔΡΖʹ, 293 καὶ 641 περὶ συστάσεως δήμων καὶ κοινοτήτων, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ ἐπιστράτευσις». — Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουρλούμης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 430 περὶ στελέχους ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἐφέδρων στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων τοῦ κατὰ ξηρὰν στρατοῦ». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων.

§2Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Χθές, Κύριε Πρόεδρε, παρελείφθη ν’ ἀναγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν σπουδαιοτάτη ἀναφορὰ ἐνδιαφέρουσα τόπον ὁλόκληρον, ὁ ὁποῖος κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ τελείως ἐκ τῆς εὐλογίας.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, παρελείφθη διότι ἐβράδυνε τὸ γραφεῖον νὰ τὴν ἀποστείλῃ. — Ὁ κ. Ἀργυρὸς ὅπως ὑποβάλῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφοράν.

§4Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Νὰ ἀναβληθῇ, Κύριε Πρόεδρε.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. — Οἱ κύριοι Ι. Γιαμουζῆς, Α. Κόρακας καὶ Π. Ἀγγελίδης ὅπως καταθέσωσι καὶ ἀναπτύξωσιν ἀναφοράν.

§6Π. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Νὰ ἀναβληθῇ παρακαλῶ, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. — Ὁ κ. Δ. Τερζάκης ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἀφορῶσαν παράβασιν νόμου ἐπιτάξεως ὑπὸ Προέδρου Ἐπιτροπῆς ἀνθυπολοχαγοῦ Ἀνθίμου.

§8Δ. ΤΕΡΖΑΚΗΣ. Καίτοι ἀναγνωρίζω, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ νὰ φέρῃ τις ἐκ νέου τὸ ζήτημα τῶν ἐπιτάξεων εἶναι ἴσως ὀλίγον δυσάρεστον καὶ μετὰ δυσφορίας θὰ ἤθελον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ οἱ κύριοι βουλευταὶ νὰ ἀσχοληθῶσι διὰ αὐτό, ἐν τούτοις εἶμαι ἀναγκασμένος ν’ ἀναπτύξω σχετικὴν ἀναφορὰν τῶν συμπολιτῶν μου, ὄχι μόνον διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀλλὰ καὶ διότι ἀναγνωρίζω ὅτι αὕτη εἶναι δικαία. Οἱ συμπολῖταί μου δὲν παραπονοῦνται σήμερον ὅτι ἡ ἐπίταξις ἐγένετο μετὰ τόσης αὐστηρότητος, ὥστε νὰ ἐπιταχθῶσιν ἁπαξάπαντα τὰ ζῶα τῆς περιφερείας αὐτῶν. Οἱ συμπολῖταί μου δὲν παραπονοῦνται ὡς πολῖται Ἕλληνες, ὅτι ἐγένετο κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἡ ἐπίταξις, ὥστε διττὴν νὰ παρουσιάζῃ ζημίαν εἰς τὸ Δημόσιον, τὴν ζημίαν ἐκ τῆς πληρωμῆς τῆς ἀξίας ζώων ἀχρήστων καὶ τὴν ζημίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ ὑποστῇ ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία δι’ ἀκατάλληλα ζῶα, τὰ ὁποῖα ἀπολύτως εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὰ πωλήσῃ πολὺ ταχέως εἰς κατωτέραν τιμήν. Οἱ συμπολῖταί μου δὲν παραπονοῦνται ὡς γεωργοί, ὅτι ἀπεστερήθη ὁ τόπος αὐτῶν ἀπὸ τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα συντελῶσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν καὶ τὴν σπορὰν τῶν κτημάτων αὐτῶν. Οἱ συμπολῖται μου ἔρχονται νὰ παραπονεθῶσιν, ὅτι ἐπεβλήθησαν εἰς αὐτοὺς βαρύτατα πρόστιμα διὰ λόγους μὴ δεδικαιολογημένους. Καθ’ ἣν ἐποχὴν οἱ Ἕλληνες πολῖται προσέφερον πᾶν ὅ,τι εἶχον χρησιμώτερον, πᾶν ὅ,τι εἶχον πολυτιμώτερον, προσέφερον τὰ κτήνη των, προσέφερον τὰ τέκνα των ἵνα πολεμήσωσιν ἐν ἐνδεχομένῃ περιστάσει ὑπὲρ τῆς Πατρίδος, αἱ ἐπιτροπαὶ τῆς ἐπιτάξεως ἐνήργησαν τὸ ἑαυτῶν καθῆκον μετ’ αὐστηρότητος ἀδικαιολογήτου. Ἐπέβαλον πρόστιμα ὑπέρογκα διὰ τὴν μὴ προσαγωγὴν τῶν κτηνῶν ἐμπροθέσμως, διὰ κτήνη, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρουσιασθῶσιν ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐπιτάξεως, διότι τὸ χρονικὸν διάστημα δὲν ὑπελογίσθη ὡς ἔπρεπε, διότι οἱ γεωργοὶ εἶχον ἀποστείλει τὰ κτήνη των, εἴτε εἰς ἀγώγια, εἴτε πρὸς ἀγορὰν τῶν ἀναγκαιούντων δι’ αὐτὰ τροφίμων εἰς μακρυνὰς ἀποστάσεις. Νομίζω, ὅτι ἑρμηνεύω τὴν ὁμόθυμον γνώμην τῆς Βουλῆς ἐὰν ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὴν παράκλησιν, ὅπως, ἀφ’ οὗ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ πολῖται ἐφάνησαν πρόθυμοι εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος, θελήσετε νὰ ἀνακουφίσῃ αὐτοὺς ἐν μέσῳ τῶν στερήσεων καὶ τῶν ταλαιπωριῶν, τὰς ὁποίας ὑφίστανται, ὑποβάλλων εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀπαλάσσωνται τῶν προστίμων τούτων καὶ ἂς εἶναι βέβαιος ὅτι θέλει μεγάλως εὐεργετήσει αὐτούς.

§9ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος προεκλήθη καὶ τοῦ ὑπουργείου ἡ προσοχὴ καὶ πᾶν ὅτι θεωρηθῇ σύμφωνον πρὸς τὸ δίκαιον θὰ πραχθῇ ταχέως. Ἡ εἴσπραξις τῶν προστίμων αὐτῶν εἶναι ἤδη ἀνεσταλμένη.

§10Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Παρακαλῶ Κύριε Ὑπουργὲ νὰ σπεύσῃ ἡ ὑπηρεσία ὅπως διατάξῃ καὶ πληρωθῶσιν οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν τὰ ζῷα των.

§11ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Μὴν ἐπιμένετε εἰς ταχεῖαν διεξαγωγὴν τοῦ ἔργου τούτου, αἱ παροῦσαι περιστάσεις τὸ καθιστῶσιν ἀδύνατον.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαμούζης ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἐλασσῶνος.

§13Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσῶνος τηλεγραφικῶς καταγγέλλουσι τὸν πρόεδρον τῆς ἐπιτροπῆς ἐπιτάξεως κτηνῶν ἀνθυπολοχαγὸν κ. Ἄνθιμον, ὁ ὁποῖος, ὡς ἀναφέρεται διὰ τῶν τηλεγραφημάτων τούτων ἐξυλοκόπησεν ἀνηλεῶς ἅπαντας τοὺς κυρίους τῶν ζῴων. Βεβαίως, κύριοι, πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν ἀνέφερον ὑπερβασίας τοιαύτας ἐπιτροπῶν ἐπιτάξεων ζώων, παρομοίαν ὅμως οὐδεὶς ἀνέφερεν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων ὑπὸ τῶν διαφόρων κοινοτήτων τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσῶνος: (Ἀναγινώσκει τηλεγράφημα) «Παρακαλοῦμεν διαμαρτυρηθῆτε ἐντόνως μετὰ λοιπῶν ἀντιπροσώπων νομοῦ μας διὰ προσγενομένην ἡμῖν κατάφωρον ἀδικίαν ὑπὸ ἐπιτροπῆς ἐπιτάξεως ἐκτιμησάσης ζῶα ἀξίας ἀνωτέρας τῶν 500 δραχμῶν ἀντὶ δραχμῶν εἴκοσι πέντε μέχρις ἑκατόν».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. 25;

§15Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. 25. Εἶναι ἐπίσημον. Σὰν νὰ ἦσαν γίδαις, Κύριοι! (Αἴσθησις). «Στιγματίσατε ἐπίσης σκαιὰν συμπεριφορὰν προέδρου ἐπιτροπῆς ἀνθυπολοχαγοῦ Ἀνθίμου ἐπιτιθεμένου κατὰ παντὸς διαμαρτυρομένου. Μεθ’ ὑπολήψεως. Ἐξ ὀνόματος τῶν ἀδικηθέντων κατοίκων Λεβαδίου κτλ. «Ἕπονται ὑπογραφαί.» Ἕτερον τηλεγράφημα: «Παρακαλοῦμεν ὑψώσατε φωνὴν διαμαρτυρίας κατὰ πρωτακούστων πραξικοπημάτων ἐπιτροπῆς ἐπιτάξεως· ἡμιόνους 500 δραχμῶν ἐξετίμησεν ἀντὶ 150 δραχμῶν, κατὰ διαμαρτυρομένων ἐπὶ προφανῆ ἀδικίᾳ ἐφηρμόζοντο ὑπὸ προέδρου ἐπιτροπῆς ἀνθυπολοχαγοῦ Ἀνθίμου μέτρα βίαια, ξυλοκοπήσαντος δημοσίᾳ οὐκ ὀλίγους. Κύριοι ζώων συνοδεύοντες ταῦτα μέχρι Θεσσαλονίκης ἔμειναν νήστεις ἐπὶ 15 ἡμέρας».

§16Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Ἔγινε καὶ ἐπίταξις τῶν κυρίων τῶν ζώων;

§17Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Αὐτὸ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἄν ὁ νόμος τῆς ἐπιτάξεως λέγῃ τοιοῦτόν τι, ὅτι σὺν τοῖς ζῴοις ἐπιτάσσονται καὶ οἱ κύριοι τῶν ζώων, ἀλλ’ ἀπουσιάζει.

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τὴν ἀναβάλετε.

§19Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Θὰ τὴν ἀναβάλωμεν.

§20Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀσθενοῦντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν παρακαλῶ ὅπως ἀναβληθῶσιν αἱ ἐρωτήσεις, αἱ ἀφορῶσαι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν.

§21Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Ἔχω καὶ ἄλλας, Κύριοι, καὶ δι’ αὐτὸ θέλω νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζηγιάννης ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κιριλέρ.

§23Π. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἀνεβλήθη, Κύριε Πρόεδρε, αὐτή.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλη ἀνεβλήθη.

§25Π. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἠρώτησα διότι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς παρομοίας ἀπὸ ὅλας τὰς κοινότητας.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεβλήθη, Κύριε Ἀγγελίδη ἡ ἰδική σας. Τὶ φωνάζετε τώρα;

§27Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ζητῶ συγγνώμην, Κύριοι, ἀπὸ τὴν Βουλὴν, ἐὰν διὰ δευτέραν φορὰν ἀναγκάζωμαι ν’ ἀπασχολήσω αὐτὴν περὶ τοῦ θέματος, περὶ οὗ καὶ ἄλλοτε τὴν ἀπησχόλησα. Ἡ ἀναφορὰ ἀπηυθύνεται πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἤθελον σᾶς παρακαλέσει νὰ ἀκούσητε, Κύριε Ὑπουργέ. Ἐννέα ἐπίμορτοι καλλιεργηταὶ τοῦ χωρίου Κιριλὲρ τῆς Θεσσαλίας εἶχον λογαριασμὸν ἀνοικτὸν μὲ τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ χωρίου, ἐχρεώστουν δὲ διάφορα ποσά, ἄλλος 500 δραχμάς, ἄλλος 300, ἄλλος 800 δὲν ἠξεύρω πόσας. Πρὸς ἐξασφάλισιν αὐτῶν τῶν ποσῶν εἶχον ἐνεχυριάσει ἢ μᾶλλον εἶχον κάμει συμβόλαια μὲ τὸν ἰδιοκτήτην ὅτι τὰ ζῷα αὐτῶν ἀνήκουσι εἰς τὸν ἰδιοκτήτην. Ὁ γαιοκτήμων, Ὀθωμανὸς φιλάνθρωπος, ἀφῆκε διαθήκην διὰ τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζει ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ δὲν ὀφείλονται πράγματι ἀπὸ τοὺς χωρικούς, ἐκληροδότησε δὲ εἰς αὐτοὺς καὶ τὰ χρέη τὰ ἐκ τῆς δοσοληψίας μετ’ αὐτοῦ προερχόμενα καὶ τὰ ζῷα. Ἀλλὰ κατὰ τὸν νόμον, τὸν κληρονομικὸν, οἱ χωρικοὶ ἔπρεπε νὰ σπεύσωσι ἐγκαίρως νὰ δηλώσωσιν εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον Λαρίσσης τὰ κληροδοτήματα καὶ νὰ πληρώσωσι καὶ τὸν ἀνάλογον κληρονομικὸν φόρον. Δυστυχῶς δὲν τὸ ἔπραξαν εἴτε ἐξ ὀλιγωρίας εἴτε ἐξ ἀγνοίας, εἴτε διότι ἐνόμιζον ὅτι τὰ ποσὰ δὲν ἦσαν πραγματικά, διότι δὲν ἐπρόκειτο περὶ πραγματικοῦ κληροδοτήματος. Ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος Λαρίσσης τοὺς ἐκοινοποίησεν ἀποφάσεις διὰ τῶν ὁποίων ἐζήτει παρ’ αὐτῶν τὴν πληρωμὴν διπλασίου τέλους κληρονομικοῦ καὶ διπλασίου φόρου κληρονομίας. Ἐκοινοποίησαν ἀνακοπὰς κατὰ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Λαρίσσης, ἀλλὰ ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου τῶν Πρωτοδικῶν, ἡ ὁποία ἐξεδόθη, ἀπέρριψεν ὅλας αὐτὰς τὰς ἀνακοπὰς κατὰ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Λαρίσσης διὰ τὸν λόγον ὅτι ἐκ τελείας ἀμελείας τοῦ δικηγόρου των αἱ ἀνακοπαὶ δὲν εἶχον κοινοποιηθῆ καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλον λόγον τυπικὸν διότι ὁ συνήγορος δὲν εἶχε φροντίσει νὰ καταθέσῃ τὰς 100 δραχμὰς παράβολον τῶν ἀνακοπῶν αὐτῶν. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Ἐφόρου εἶναι ὁριστικαί. Ἔχουσιν ἐκδοθῆ ἐντάλματα καὶ καταδιώκονται οἱ χωρικοὶ αὐτοὶ ἀπὸ μηνῶν ἤδη διὰ νὰ συλληφθῶσι καὶ τεθῶσιν ἐντὸς τῶν φυλακῶν. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, Κύριε Ὑπουργέ, ἀναγνωρίζουσα τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ καὶ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τοὺς ἀξιοτίμους ἄλλους συναδέλφους μου ὡμολόγησεν ὅτι πρέπει διὰ νομοθετικοῦ μέτρου νά ληφθῇ πρόνοια ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διότι ὁμολογουμένως τὸ ἀγαθόν, τὸ ὁποῖον ἠθέλησε νὰ τοὺς κάμῃ ὁ μεταστὰς φιλάνθρωπος ὀθωμανός, καταντᾷ οὐχὶ δῶρον ἄδωρον ἀλλὰ βάσανον δι’ αὐτούς. Ἐπὶ τέλους ἐὰν τὰ χρέη ἐξακολουθῶσι νὰ ὑπάρχωσι καὶ θὰ τὰ λάβῃ τὸ νοσοκομεῖον Λαρίσσης, τὸ ὁποῖον ἔγινε κληρονόμος τῆς περιουσίας τοῦ ἰδιοκτήτου, θὰ τὰ ἐπλήρωνον ὅπως γίνονται αἱ πληρωμαὶ πρὸς τὸν ἰδιοκτήτην, ἐνῷ τώρα τὸ δημόσιον ζητεῖ διπλάσια ποσά, διπλάσια τέλη. Καὶ εἰς ποίαν ἐποχήν; Εἰς ἐποχὴν ἐπιστρατεύσεως, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ τέκνα αὐτῶν εἶχαν ἐν τῷ στρατῷ.

§28ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πότε ὑπεβλήθη ἡ ἀναφορά; Διότι ἐγὼ ἀντίληψιν τοῦ πράγματος δὲν ἔχω.

§29Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἄδικον δὲν ἔχετε δι’ αὐτό. Τότε ἦτο ὁ κ. Ρέπουλης, εἰς τὸν ὁποῖον μάλιστα εἶχον δώσει τὴν ἀναφορὰν αὐτήν. Δὲν ἐλήφθησαν μέτρα καὶ ἡμεῖς εἴχομεν νέον τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι: «Δὲν τολμῶμεν νὰ ἐξέλθωμεν ἔξω ἀπὸ τὰ σπήτια μας διότι θὰ μᾶς συλλάβωσι καὶ θὰ μᾶς ὑπάγωσιν εἰς τὰς φυλακάς». Ἐὰν θέλετε σᾶς δίδω μόνον μίαν δικογραφίαν νὰ ῥίψητε ἕν βλέμμα καὶ εἶμαι βεβαιότατος ὅτι πολὺ γρήγορα θὰ συντελέσητε νὰ ἀρθῇ ἕν ἄτοπον καὶ δυνηθῶσιν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἀπολαύσωσι τῆς ἐλευθερίας των, καὶ ἐὰν θεωρηθῇ πράγματι ὡς δωρεὰ νὰ πληρώσωσι τοὺς φόρους διὰ τὰ κληροδοτήματα, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ὡς καλοὶ ὀφειλέται τοῦ δημοσίου.

§30Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ τῆς σωτηρίας 90 περίπου ψυχῶν ἀπὸ τὰς χεῖρας τῆς φιλανθρωπίας καὶ ἀπὸ τοὺς ὄνυχας τοῦ νόμου, τὰ ὁποῖα δύο κακὰ πρόκειται νὰ τοὺς ἀγάγωσιν εἰς τελείαν καταστροφήν. Πτωχοὶ ἄνθρωποι ἀποτελοῦντες τὸν γεωργικὸν πληθυσμὸν ἑνὸς μικροῦ κτήματος ἐν Θεσσαλίᾳ, Κιριλὲρ καλουμένου, εἶχον τὴν ἀτυχίαν εἷς Ὀθωμανὸς ἀποβιώσας νὰ ἀποφασίσῃ νὰ φανῇ φιλάνθρωπος καὶ τοὺς χαρίσῃ τὰ χρέη των. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐνώπιον τῆς ὑπηρεσίας ἤδη, ἐὰν ἐξετασθῶσι τυπικῶς, εὑρίσκονται ἐν παρατυπίᾳ, διότι, ὡς γνωρίζετε πάντες, ὅτι ὑπάρχει τεκμήριον, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἄγνοια νόμου καθότι ἔπρεπε νὰ γνωρίζωσι τὰς συνεπείας τοῦ νόμου δηλαδὴ τῆς παραλείψεως τῆς δηλώσεως περὶ ἀποδοχῆς κληροδοσίας ὡς καὶ τὰς περὶ προστίμου καὶ ἐπιπροσθέτου τέλους συνεπείας. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὑπάρχει τὸ τεκμήριον, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω καὶ ἐὰν ἐντὸς τῆς Βουλῆς μεταξὺ ἡμῶν τῶν νομοθετούντων ὑπάρχει τις ὁ δυνάμενος νὰ ἰσχυρισθῇ ὄχι κατὰ πλάσμα νομικόν, ἀλλὰ κατ’ ἀλήθειαν καὶ πρᾶγμα ὅτι δύναται νὰ γνωρίζωσιν ὅλοι τοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους ἐψηφίσαμεν τὰς στιγμὰς ταύτας καὶ κατὰ τὴν Σύνοδον αὐτήν. Βεβαίως ἰσχύει τὸ πλάσμα, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ἐπεκτείνεται ἐν τοιαύτῃ σκληρότητι πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, τῶν ὁποίων ἀπειλεῖται ἡ ὕπαρξις. Τὶ συνέβη; Ἀπεβίωσεν ὀθωμανός, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς διαθήκης του ἐκληροδότησε τὸ κτῆμα του εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Λαρίσσης, εἰς δὲ τοὺς χωρικοὺς ἐκληροδότησε ἄφεσιν τῶν χρεῶν των. Φυσικώτατα τοῦτο εἶναι κληροδότημα ἀγροτικοῦ κτήματος καὶ ἄφεσις χρέους καὶ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος περὶ χαρτοσήμου, ἐπειδὴ ὅμως ἦτο τὸ κληροδότημα διὰ κατάστημα φιλανθρωπικόν, καὶ ἐπειδὴ ὁ νέος ἰδιοκτήτης δὲν εἰδοποίησε τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως γίνεται εἰς ὅλας τὰς περιστάσεις, ὅπως συμμορφωθῶσι πρὸς τὸν νόμον, οἱ χωρικοὶ δὲν ἔκαμαν οὐδεμίαν δήλωσιν, ἀγνοοῦντες τὸν Νόμον.

§31ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Πρόκειται περὶ ἀφέσεως χρέους;

§32Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Μάλιστα.

§33ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τὶ ἔπρεπεν νὰ δηλώσωσιν;

§34Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Ὅτι τόσον ἦτο τὸ ἀφιέμενον καὶ συνεπῶς ἐὰν καὶ τὶ ὑπεχρεοῦντο νὰ πληρώσωσι, διότι καθ’ ὃν χρόνον ἐγένετο τὸ ἄνοιγμα τῆς κληρονομίας κατὰ τὸν νόμον δὲν ὑπεχρεοῦντο εἰς πληρωμὴν φόρου, διότι οὐδεὶς ὤφειλε πλέον τῶν 1000 δραχμῶν. Ἀτυχῶς, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας, ὁ Ὀθωμανὸς εἶπεν, ὅτι κληροδοτοῦνται οἱ λογαριασμοὶ τοὺς ὁποίους ἔχει εἰς τὸ δοῦναι καὶ λαβεῖν, τουρκικοὶ λογαριασμοὶ καὶ βεβαίως ἔδιδον οἱ ἄνθρωποι καὶ εἴτε ἐσημειοῦντο εἰς κανένα τεφτέρι, εἴτε δὲν ἐσημειοῦντο, ὑφίστανται ὅμως συμβόλαια πρὸ 10, 15 καὶ πρὸ 20 ἐτῶν διὰ χρέη ἀνύπαρκτα. Τώρα ὑπάρχει μία διάταξις συνεπείᾳ μιᾶς τάσεως, ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς ὅλους τοὺς ἐμφανιζομένους καὶ ψηφιζομένους ὑπὸ τῆς Βουλῆς νόμους, δὲν γνωρίζω ὅμως ποία εἶναι ἡ ἐπιστημονικὴ ἀρχή, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει ὅτι δι’ οἱανδήποτε ἐνέργειαν ὑπαλλήλου τινὸς πρέπει νὰ ἐπακολουθῇ ἀναγκαίως καὶ μία διάταξις ἐν ἑκάστῳ νόμῳ διὰ τῆς ὁποίας νὰ δίδεται εἰς αὐτὸν, τὸν ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ἐνεργήσῃ τὸ καθῆκόν του, ἀμοιβὴ εἰς βάρος τοῦ καθ’ οὗ ἐνεργεῖ πολίτου. Μεταξὺ αὐτῶν τῶν νόμων εἶναι ἀτυχῶς καὶ ὁ νόμος περὶ χαρτοσήμου. Ὑπάρχει διάταξις ἐν τῷ νόμῳ περὶ χαρτοσήμου λέγουσα ὅτι.......

§35ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τοῦ νέου;

§36Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Δυστυχῶς τοῦ νέου. Ὑπάρχει λέγει, διάταξις λέγουσα ὅτι «ἐν ᾗ περιπτώσει ἀνακαλυφθῇ παραλείψας τις νὰ δηλώσῃ τὴν κληρονομίαν, τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνει πρὸς πληρωμὴν τοῦ τέλους τοῦ κληρονομικοῦ ὑπόκειται εἰς πρόστιμον διπλασίου ποσοῦ, τὸ ἥμισυ τοῦ ὁποίου περιέρχεται εἰς τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον, τὸν καταλογίζοντα τὸ πρόστιμον» δηλαδὴ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ πληρώσῃ φόρον δρχ. 100, καταλογίζονται 20 1, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπολαμβάνει τὸ ½ ὡς κέρδος διὰ λόγους ἐνεργείας ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος. Ἴσως καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος, ἕνεκα τοῦ ὁποίου οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ λάβουν γνῶσιν τῆς ὑποχρεώσεώς των, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐνεργήσωσι δήλωσιν καὶ δὲν ἐδήλωσαν, συνέταξεν ὁ ἔφορος κατὰ τὸν νόμον ἀπόφασιν καὶ τοὺς καταδικάζει μὲ ὅλον τὸν λογαριασμόν, ἀδιάφορον ἐὰν ὤφειλον 100 ἢ 500 δρ., πέρνει ὅλον τὸ συμβόλαιον, τὸ τοκίζει, ὑπολογίζει καὶ ἀνατοκισμόν, καὶ καταλογίζει εἰς αὐτοὺς ἓν ποσόν, ἐὰν ἦτο διὰ 1000 δρ. εὑρίσκει 12 καὶ 15.000 ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ συμβολαίου καὶ ἐπιβάλλει πρόστιμον ἐπὶ 15.000 δρ. καὶ ἀνέρχεται συνεπείᾳ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Οἰκονομικοῦ ἐφόρου εἰς 3–4.000 δρ. δι’ ἕκαστον ἐξ αὐτῶν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ Βουλὴ γνωρίζῃ καὶ ἐὰν συμβαίνῃ εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας κἄτι τι, τὸ ὁποῖον ἔδωκεν ἀφορμὴν εἰς προηγουμένην ἐποχὴν, ὀλιγόμηνον μάλιστα ἀπέχουσαν, νὰ γίνῃ σκέψις καὶ ψηφισθῇ νόμος, ὅπως γίνωσιν εἴς τινας τοὐλάχιστον ἐφορίας νομικοὶ σύμβουλοι τακτικοί. Εἴς τινας ἐφορίας εἰς τὰς ἐπαρχίας προσκαλοῦνται δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται ἀκριβῶς αὐτὰς τὰς ὑποθέσεις. Ἐν προκειμένῳ εὑρέθη πρώην ὑπάλληλος ἀπολυθεὶς καὶ μὴ δικηγορήσας ποτὲ καὶ μὴ ἔχων οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸν Ἀστικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος συνεβούλευσε τοὺς πτωχούς, ὅταν ἐκοινοποιήθη εἰς αὐτοὺς ἀπόφασις τοῦ Οἰκονομικοῦ ἐφόρου, νὰ κοινοποιήσωσιν ἀνακοπὴν κατὰ τοῦ ἐφόρου καὶ οὐχὶ κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ συνεπῶς ἀπερρίφθη ἡ ἀνακοπή των ὡς ἀπαράδεκτος. Γεννᾶται λοιπὸν τὸ ζήτημα: δύνανται νὰ πληρώσωσιν ὅ,τι χρεωστοῦν διὰ τὸν Ὀθωμανόν εἰς τὸ Δημόσιον διὰ νὰ ἀπαλλαγῶσι τοῦ προστίμου; Γεννᾶται τὸ ζήτημα τί δύναται νὰ γίνῃ; Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ γίνῃ, εἶναι, ἐπειδὴ καταδιώκονται, νὰ ἀνασταλῇ διοικητικῶς ἡ καταδίωξις διὰ νὰ σωθῶσιν ἀπὸ καταστροφὴν οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ ληφθῶσι ῥιζικώτερα μέτρα νομοθετικά. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον διατρέχουσι τόσαι οἰκογένειαι καὶ νὰ διατάξῃ τηλεγραφικῶς τὴν ἀναστολὴν τῆς καταδιώξεώς των.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γκλαβᾶς ἐξ ἀναφορᾶς κατοίκων Πατρῶν.

§38Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ἡ ἐρώτησις διὰ τὴν ὁποίαν θὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν εἶναι ἀξία πάσης προσοχῆς, διότι πρόκειται περὶ οἰκογενειαρχῶν ἐφέδρων ἐκ Πατρῶν, ζητούντων τὴν ἀναστολὴν τοῦ περὶ ἐξώσεως ἐνοικιαστῶν νόμου. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Βουλὴ γνωρίζει ποία κρίσις ἐπικρατεῖ εἰς τὰς ἐργατικὰς τάξεις καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Βουλὴ προέβη εἰς τὸ μέτρον τῆς περιθάλψεως τῶν ἀπόρων ἐπιστράτων, ἀλλὰ δυστυχῶς αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπαρκὲς πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐργατικῶν τάξεων, διότι πάντες γνωρίζομεν ὅτι ὁ οἰκονομικὸς παράγων εἰς τὰς τάξεις τῶν ἐργατῶν εἶναι ἡ ἐργασία των. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐκλήθησαν εἰς τὰ ὅπλα καὶ ζητοῦν νὰ ἀνασταλῇ ὁ νόμος περὶ ἐξώσεως, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔχουν τίποτε, διότι ἡ Πολιτεία τοὺς ἐκάλεσεν ὑπὸ τὰς σημαίας καὶ αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν εὑρίσκονται εἰς οἰκτροτάτην οἰκονομικὴν θέσιν καὶ δὲν δύνανται νὰ ζήσωσιν, διότι μόνον μίαν δραχμὴν τὴν ἡμέραν δίδει ἡ Πολιτεία, ποσόν, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὰς κοινοτέρας ἀνάγκας τῆς οἰκογενείας. Πρόκειται νὰ πεταχθῶσιν οἱ ἄνθρωποι καὶ πετῶνται καθ’ ἑκάστην εἰς τοὺς δρόμους ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουσιν ἑνὸς καὶ δύο μηνῶν, ἐνοίκια, ἀνερχόμενα εἰς 15–17 δραχμάς. Διότι σημειωτέον, κύριοι, δὲν πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουσιν ἐνοίκιον 30 δραχμῶν, ὥστε νὰ εἴπῃ τις ὅτι δύνανται νὰ διαθέσωσι ποσόν τι, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι πληρώνουσιν ἐνοίκιον 15–20 δρ., ποσοῦ ἀναξίου τῆς δικιοδοσίας καὶ αὐτοῦ τοῦ εἰρηνοδικείου, συνεπῶς πρόκειται περὶ ἀνθρώπων τῆς κατωτέρας κοινωνικῆς τάξεως καὶ πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ λάβῃ μέτρα διὰ νὰ μὴ πετῶνται ἑκάστοτε εἰς τοὺς δρόμους. Ἐψηφίσθη νόμος, ὅπως παρέχηται ὑπὸ τοῦ προέδρου τῶν πρωτοδικῶν καὶ τοῦ εἰρηνοδίκου παράτασις προθεσμίας, ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι ἡμίμετρα, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ ἔχωσι κανὲν ἀποτέλεσμα Εἶναι ἀληθὲς ὅτι οἱ ἰδιοκτῆται δικαιοῦνται καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν ἀπολαβὴν τῶν ἐνοικίων των, ἀλλὰ εἰς τὰς στιγμὰς, εἰς τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα, καὶ τοῦτο τὸ λέγω δι’ ὅλην τὴν Χώραν, πρέπει ὅλοι, νὰ συμπονῶμεν καὶ ὅλοι νὰ συμπάσχωμεν καὶ ἰδίως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπέκτησαν τὰς περιουσίας αὐτῶν μὲ ἱδρῶτα καὶ μὲ ἐργατικὰς χεῖρας. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, θὰ προσέθετον τὰ ἑξῆς: Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν θὰ ἦσαν ἀδικαιολόγητοι ἐὰν εἶχον κέρδη. Εἰς τὰς Πάτρας ἅμα τῇ ἐνάρξει τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου ἔπαυσεν ἡ ἐπίσημος κίνησις τοῦ λιμένος, τοῦτο δὲ ἐπέφερεν νέκρωσιν εἰς τὸν ἐργατικὸν κόσμον. Ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ ἐργατικοῦ κέντρου Πατρῶν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης δι’ οὗ ἐκλιπαρεῖ τὸ Ὑπουργεῖον ἵνα λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῆς τάξεως αὐτῆς καὶ ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εἰσακούσῃ τὴν παράκλησιν ταύτην.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλαβᾶνος ἐρωτᾶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ποῖα μέτρα ἔλαβεν διὰ τὴν περιστολὴν τῆς εἰς τὴν νῆσον Τῆνον ἐνσκηψάσης εὐλογιᾶς.

§40Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας εἴχομεν πρὸ ἡμερῶν, ὅτι εἰς τὴν Τῆνον ἐνέσκηψεν φοβερὰ νόσος, εἶναι ἀληθεῖς, δυστυχῶς δὲ ἔχει καὶ μορφὴν κακοήθη. Πρόκειται περὶ εὐλογίας. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἀκούσῃ τὸ σχετικὸν τηλεγράφημα. (Ἀναγινώσκει τὸ τηλεγράφημα). Θὰ ἐτόλμων νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν διότι τὸ ζήτημα εἶναι λίαν ἐπεῖγον.

§41Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἐδόθη ἀφορμὴ ἤρχισαν νὰ λαμβάνωνται διάφορα μέτρα, τὰ ὁποῖα δυστυχῶς δὲν εἶναι εὔκολον προχείρως νὰ ἀναφέρω. Ἀπόψε μάλιστα ὑπέγραψα δαπάνην 2000 δραχμῶν. Ἀπεστάλη ἐκεῖ ὑγειονομικὸς ἐπιθεωρητὴς καὶ δύο ἀπολυμανταί. Μάλιστα ἡ ἀπομόνωσις τῶν ἀσθενῶν μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσιν ὅτι ἐγένετο ἐντὸς τῶν σχολείων.

§42Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ἀκριβῶς ἐπὶ τούτου θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας. Κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς πρὸ ἡμερῶν, ἦσαν 50 ἀσθενεῖς, ἤδη ὅμως θὰ εἶναι ἄνω τῶν 70 ἐπὶ πληθυσμοῦ 1500. Ἡ νόσος ἔχει κακοηθεστάτην μορφήν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς δύο διτάξια σχολεῖα, ἔχοντα δύο αἰθούσας, νὰ ἀπομονωθῶσι. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διατάξητε τὴν ἐπίταξιν οἰκιῶν ἐκτὸς τῆς πόλεως ἵνα ἡ ἀπομόνωσις εἶναι τελεσφόρος. Ἐπίσης πρέπει νὰ λάβετε μέτρα διὰ τὴν ποιότητα τῆς δαμαλίδος, διότι πολλάκις ἐστάλη τοιαύτη, ἡ ὁποία ἦτο τελείως κακή.

§43Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Νὰ μοῦ δώσετε τὸ τηλεγράφημα. Θὰ λάβω πάντα τὰ μέτρα.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καβαλλιεράτος ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κεφαλληνίας.

§45Μ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἀλλεπάλληλοι συμφοραὶ κατὰ τῆς πατρίδος μου Κεφαλληνίας ἐπῆλθον. Δὲν ἔφθανον οἱ σεισμοί, οἱ πρὸ 2 μηνῶν ἐρειπώσαντες ὅλον τὸ ἀνατολικὸν τμῆμα τῆς νήσου, ἀλλ’ ἐπῆλθεν καὶ ἡ προχθεσινὴ θεομηνία ἵνα συμπληρώσῃ τὸ κακόν. Ὁ κ. Χαριτᾶτος διὰ προχθεσινοῦ τηλεγραφήματος διεξετραγώδησεν τὴν καταστροφὴν τὴν ἐπελθοῦσαν ἐν τῷ τμήματι, ἐν ᾧ εὑρίσκεται, ἀλλὰ δὲν ἔδωκε πλήρη τὴν εἰκόνα τῆς συμφορᾶς, τῆς ἐξαπλωθείσης εἰς ὅλην τὴν Κεφαλληνίαν. Πληροφορίαι τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῶν Κεφαλλήνων παριστῶσιν ὅτι τίποτε δὲν ὑπάρχει τὸ μὴ ἀπολεσθέν. Ἡ θύελλα μετὰ μεγάλης σφοδρότητος καὶ ἀνέμου καὶ ῥαγδαιοτάτης βροχῆς κατέστρεψε τὰ πάντα· ἀπέσπασε τὰς στέγας τῶν οἰκιῶν, ἀνήρπασε τὰς κεράμους, κατέστρεψε τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν τῆς νήσου, παρέσυρε τὴν σπορὰν καὶ ἐπέφερε τέλειον ὄλεθρον εἰς τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ οἱαδήποτε μέτρα διὰ τὴν περίστασιν αὐτὴν ὄχι χάριν δικαιοσύνης καὶ φιλανθρωπίας, ἀλλ’ ἐλεημοσύνης.

§46Α. ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΜΠΑΣΙΑΣ. Συνιστῶ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Συναδέλφου, καθόσον πρόκειται περὶ πληθυσμῶν γεωργικῶν καὶ ἡ σταφιδοπαραγωγή, ἕνεκα τοῦ διεθνοῦς πολέμου, δὲν ἐξάγεται καὶ τιμαί της ὑπέστησαν μείωσιν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλδῆς ὅπως καταθέσῃ καὶ ὑποστηρίξῃ ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Λέσβου.

§48Γ. ΚΑΛΔΗΣ. Ἔλαβον τὸν λόγον, Κύριοι βουλευταί, ὅπως ὑποστηρίξω ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μιτυλήνης, ἀφορῶσαν τὸν τρόπον τῆς εἰσπράξεως τῆς ἐλαιοδεκάτης. Ἐν τῇ νήσῳ Λέσβῳ κατὰ τὸ σύστημα τὸ κρατοῦν ἀπὸ τουρκοκρατίας τὸ δημόσιον λαμβάνει εἰς εἶδος δηλ. εἰς ἐλαίας τὴν δεκάτην, ἧς τὸ ποσοστὸν εἶνε 12½%. Ἀλλὰ τὸ σύστημα τοῦτο ἔχει πολλὰ τὰ ψεκτά. Πρῶτον διότι διὰ τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην ἀπασχολεῖται τόσον μέγας ἀριθμὸς ὑπαλλήλων, ὥστε τὸ Δημόσιον πληρώνει δι’ ἑκάστην ἐτησίαν παραγωγὴν περὶ τὰς 200,000 δραχ. ἐπὶ εἰσπράξεων 3,000,000. Δεύτερον τὸ σύστημα αὐτὸ συντελεῖ εἰς τὸ νὰ μὴν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργῶσιν τακτικῶς καὶ ἀνεμποδίστως τά ἐλαιοτριβεῖα. Σημειωτέον δὲ ὅτι ἐν Μιτυλήνῃ εἶναι ἀνεπτυγμένη σπουδαίως ἡ βιομηχανία τῶν ἐλαιουργείων. Παρεμποδίζεται, λέγω, ἡ βιομηχανία τῆς ἐλαιουργείας καθόσον πρὸς πρόληψιν καταχρήσεων εἶναι ἀνάγκη ὁ ἐλαιοδεκατιστὴς νὰ ἐποπτεύῃ τὴν ἐργασίαν τῶν ἐλαιουργείων νὰ σφραγίζῃ καὶ ν’ ἀποσφραγίζῃ αὐτά· ἐπὶ ὡρισμένον μόνον χρόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθῶσιν. Ποῖον εἶναι ὅμως τὸ ἀποτέλεσμα; Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κρατῶσιν τὰς ἐλαίας των εἰς τὰς ἀποθήκας ἐπὶ πολὺν χρόνον καὶ ἂν πρόκειται ἡ ἐσοδεία τῆς νήσου Λέσβου νὰ ἐκθλιβῇ ἐντὸς 5–6 μηνῶν θ’ ἀπαιτηθῇ διάστημα διπλάσιον, αἱ δὲ ἐλαῖαι, κεκλεισμέναι εἰς τὰς ἀποθήκας, φθείρονται σηπόμεναι καὶ συνεπῶς παράγεται ἔλαιον κακίστης ποιότητος. Τὸ τοιοῦτον ὅμως δὲν ζημιοῖ μόνον τοὺς κατοίκους ἀλλὰ καὶ τὸ δημόσιον διότι, ὡς εἴπομεν, τὸ δημόσιον εἰσπράττει τὴν δεκάτην ἐλαίας καὶ φυσικὰ θὰ πάρῃ τὸ 12½% ἀπὸ τὰς ἐλαίας αὐτὰς, τὰς σεσηπυίας, αἱ ὁποῖαι πωλοῦνται εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμήν. Ἔρχεται τὸ ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον Μυτιλήνης καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἡ πληρωμὴ τῆς ἐλαιοδεκάτης γίνεται μέσῳ τῶν τελωνείων κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ἐκ πρώτης ὄψεως θὰ ἠδύνατο νὰ ἰσχυρισθῇ τις ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου ζημιοῦται τὸ δημόσιον, διότι δὲν θὰ ὑπόκειται εἰς τὴν πληρωμὴν τῆς δεκάτης τὸ ἐπιτοπίως καταλισκόμενον ποσόν. Ἐὰν βαθύτερον ὅμως ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα, θὰ ἴδωμεν ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ συλλογισμὸς οὗτος.

§49ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κατὰ σύμπτωσιν σήμερον ἠσχολήθην ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μετὰ τοῦ ἁρμοδίου τμηματάρχου, καὶ γνωρίζω τὴν ἐκδηλωθεῖσαν ἐπιθυμίαν ὅπως ἡ φορολογία γίνεται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ τὴν μεταφορὰν καὶ ὅτι ζητεῖται τι ἀνάλογον ἐκείνου, ὅπερ κρατεῖ ἐν Ἑπτανήσῳ καὶ Κρήτῃ. Κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἑνώσεως τῆς Ἑπτανήσου ἔγινεν ἀγὼν μέγας διότι ἐπέμενον οἱ πληρεξούσιοι Ἑπτανήσου εἰς τὸ νὰ διατηρηθῇ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον μέχρι τότε ἐκράτει, καίτοι ἐπλήρωνον περισσότερα. Ἐπὶ τούτου διεφώνουν τινὲς ἀλλ’ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἐπέμενεν εἰς τὴν ἔμμεσον φορολογίαν καὶ ἡ συνέλευσις διετήρησε τὸ καθεστώς. Τὸ θέμα τὸ ἐθέσαμεν μετὰ τοῦ οἰκείου τμηματάρχου κατὰ τρόπον ὥστε νὰ ἐπακολουθήσωσι μελέται συνεχεῖς, αἱ ὁποῖαι ἐλπίζω ὅτι θὰ φθάσωσιν εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως ἔχετε τὴν φορολογίαν, τὴν ἔμμεσον, ἐὰν βεβαίως ἡ Βουλὴ ἐγκρίνῃ, ὅταν θέλομεν φέρῃ τὸ νομοσχέδιον ἐνώπιον αὐτῆς.

§50Γ. ΚΑΛΔΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν καὶ τὸν διαβεβαιῶ ὅτι ἐκ τῆς τροποποιήσεως τοῦ συστήματος τὸ δημόσιον ἔχει νὰ ὠφεληθῇ.

§51ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Μάλιστα, διότι δὲν θὰ ἔχομεν καθυστερούμενα, διότι τὸ μέγα ἀγαθὸν τοῦ φόρου αὐτοῦ εἶναι ὅτι ἡ πληρωμὴ γίνεται κατὰ τὴν μεταφοράν.

§52Γ. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παραιτοῦμαι.

§53Γ. ΒΑΜΒΟΥΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ παραιτοῦμαι· παρακαλῶν τὸν κ. Ὑπουργὸν ταχέως νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀλλαγὴν τοῦ κρατοῦντος συστήματος, διότι, ὅπως ἐφαρμόζεται τοῦτο εἶναι ἀνήθικον.

§54ΧΡ. ΒΑΣΙΛΑΚΑΚΗΣ. Εἶμαι βέβαιος ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§55ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν.) Ἐλπίζω νὰ φανῶ δίκαιος εἰς τὴν Λέσβον.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γιαμούζης ὅπως ὑποστηρίξῃ ἀναφορὰν τῶν καραγωγέων Ἐλασσῶνος.

§57Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης ἀναφορᾶς τῶν καραγωγέων τῆς Ἐλασσῶνος ἔρχομαι νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ὅπως διατάξῃ τὴν ταχίστην ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἐλασσῶνος–Λαρίσσης καθ’ ὅσον λόγῳ τῆς ἀθλιεστάτης καταστάσεως, εἰς ἣν περιῆλθε, καθίσταται ἀδύνατος ἡ συγκοινωνία καὶ μάλιστα κατὰ τὰς σημερινὰς κρισίμους περιστάσεις καθ’ ἃς δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὕψιστα ἐθνικὰ συμφέροντα. Εἶναι δὲ ἡ μόνη ἁμαξιτὴ ὁδὸς, δι’ ἧς ἐκτελεῖται ἡ συγκοινωνία τῆς ὅλης Μακεδονίας μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος. Ἐπειδὴ καθόλου ἀπίθανον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ ἔχῃ λάβῃ γνῶσιν ὅτι ὑπάρχει εἰδικὴ πίστωσις ἐκ δρχ. 18500 καὶ ὅτι τὴν 27 Σ)βρίου διετάχθη δημοπρασία πρὸς ἐπισκευὴν καὶ ὅτι διετάχθη ὁ νομομηχανικὸς Λαρίσσης νὰ ἐπιβλέπῃ τὴν ἐπισκευήν, διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ὅπως λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ διαταχθῇ ἡ σύντονος καὶ ταχεῖα ἐπισκευὴ τῆς ὁδοῦ ταύτης.

§58Δ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§59Π. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τὴν αὐτὴν σύστασιν ποιοῦμαι καὶ ἐγώ.

§60Α. ΚΟΡΑΚΑΣ. Ἡ ἐπισκευὴ τῆς ὁδοῦ Ἐλασσῶνος– Λαρίσσης ἔχει διαταχθῆ πρὸ πολλοῦ, ἀλλὰ καθ’ ὃν τρόπον διενεργεῖται αὕτη ἀντὶ νὰ ἐπισκευασθῇ διεκόπη τελείως ἡ συγκοινωνία, διότι ἐκτελεῖται δι’ ἐπιχωματώσεως καὶ μὲ τὰς τελευταίας βροχὰς δὲν δύνανται νὰ διέλθωσιν οὔτε κάρρα οὔτε ἁμάξια οὔτε τίποτε. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ διατάξῃ τὰ δέοντα.

§61Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Κάμνω γνωστὸν ὅτι ἔχει διαταχθῆ καὶ ὁ Νομομηχανικὸς νὰ ἐπιστατήσῃ αὐτοπροσώπως.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι Γ. Λαμπρινόπουλος, Γ. Κρεστενίτης, Κ. Γόντικας, καὶ Ν. Συριόπουλος ὅπως καταθέσωσι καὶ ἀναπτύξωσιν ἀναφορὰν τῶν ἀλευρομηχάνων Πύργου, παραπονουμένων ὅτι ἐπετάχθη ὁ παρ’ αὐτῶν μεταφερόμενος εἰς τὴν πόλιν σῖτος καὶ οὕτω παρατηρεῖται κατ’ αὐτὰς ἔλλειψις ἄρτου.

§63Γ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν μεγαλητέρων ἐν Πύργῳ ἀλευρομύλων παραπονοῦνται δι’ ἀναφορᾶς, πρὸς τὴν Βουλὴν ἀπευθυνομένης, ὅτι ἐνῷ πρὸ τινος χρόνου ἐδήλωσαν δι’ αἰτήσεώς των εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ὅτι δύνανται ν’ ἀναλάβωσι 250000 ὀκάδας ἐκ τοῦ σίτου τοῦ Δημοσίου, παρεχωρήθησαν πρὸς αὐτοὺς μόνον 80000 ὀκ. ἐκ τῶν ὁποίων μετέφερον τὰς 30000, τὰς ὑπολοίπους δὲ 50000, ἐνῷ τὰς μετέφερον ἐν Πύργῳ, ἐγένετο ἐπίταξις ἐν Πάτραις, λόγῳ τῶν ἀναγκῶν τῆς πόλεως ἐκείνης, παρὰ τῶν ἀρχῶν καὶ ἰδίως παρὰ τοῦ Νομάρχου.

§64Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν) Πότε;

§65Γ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ ἑπτὰ ἡμερῶν. Ἐκ τῆς ἐπιτάξεως αὐτῆς ἐπῆλθε μεγάλη ἔλλειψις εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πύργου καὶ συνεπῶς δὲν ὑπῆρχε ἄρτος, ὡς ἄλλως τε εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τηλεγραφημάτων τῆς Ἀστυνομίας Πύργου, τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου. Μάλιστα πρὸ πέντε ἡμερῶν ἐγένοντο σκηναί, φρικιαστικαὶ δύναταί τις εἰπεῖν, πρὸ τῶν ἀρτοποιείων καὶ τῶν ὁποίων παρέστην αὐτόπτης μάρτυς, καθ’ ἃς, γυναῖκες προσερχόμεναι εἰς τὰ ἀρτοπωλεῖα ἵνα ἀγοράσωσιν ἄρτον καὶ βλέπουσαι αὐτὰ κλειστά, διεμαρτύροντο καὶ κατηρῶντο τὰ πάντα καὶ τοὺς πάντας, διότι δὲν ὑπῆρχε οὔτε 100 ὀκάδες τοιούτου. Τούτων οὕτως ἐχόντων θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὅπως δώσῃ ἐντολὴν καὶ παρασχεθῇ εἰς τοὺς ἐργοστασιάρχας αὐτοὺς ἀλευροβιομηχάνους τοῦ Πύργου, οἱ ὁποῖοι σημειωτέον ἔχουσι τὸν μεγαλήτερον ἀλευρόμυλον εἰς τὴν Πελοπόννησον μετὰ τὰς Πάτρας, παραγωγῆς 30000 ὀκάδων ἡμερησίως, δώσῃ ἐντολήν, λέγω, ἵνα παρασχεθῇ ἀνάλογος ποσότης σίτου, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναληφθῶσι τὰ γεγονότα ταῦτα. Ὁπόταν δὲ τὰ σιτοφορτία ἔλθωσιν ἐξ Ἀμερικῆς νὰ ὁρισθῇ μεταξὺ τῶν ἄλλων κέντρων ἐφοδιασμοῦ σίτου καὶ ἡ πόλις Πύργου ἢ τὸ Κατάκωλον, ὅπου καὶ ἀλευρόμυλοι ὑπάρχουν καὶ ἡ συγκοινωνία εἶναι ἐξησφαλισμένη δι’ ἀτμοπλοίων καὶ τοῦ σιδηροδρόμου.

§66Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἰς τὰς Πάτρας ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει ἀκόμη ἀρκετὸς σῖτος, μοὶ φαίνεται λοιπὸν περίεργον αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ἐν τούτοις ἐζήτησα περὶ τοῦ πράγματος τούτου πληροφορίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐν Πύργῳ παρατηρηθεῖσαν ἔλλειψιν, περὶ τῆς ὁποίας ἔλαβον ἀφορμὴν ἐκ τῆς ἐρωτήσεως νὰ ἀσχοληθῶ, ἔδωσα ἐντολὴν τὸ πρωὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν νὰ ἐγκρίνωσιν ἀμέσως τὰς ὑπαρχούσας αἰτήσεις τῶν ἐκ Πύργου βιομηχάνων καὶ νὰ τοὺς παράσχωσιν ἀναλόγους ποσότητας, εἶμαι δὲ βέβαιος ὅτι ἀπόψε, ὅταν γίνῃ συνεδρίασις, θὰ κανονισθῇ τὸ ζήτημα.

§67Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἐκ τῶν ἐφημερίδων, Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐν Πάτραις ὑπῆρχε σῖτος διὰ 15–20 ἡμέρας.

§68Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἰς τὰς Πάτρας εἶχεν ἐκφορτωθῇ σῖτος πρὸ 15 ἡμερῶν ἀρκετός, ἐπειδὴ ἐκεῖθεν ἠγοράσθη πολὺς καὶ μετεφέρθη εἰς διάφορα μέρη εἶναι ἐκτὸς ἀμφιβολίας ὅτι ἐγεννήθη σπουδαία ἐλάττωσις· ἤδη ὑπολείπονται ἑκαντοτάδες χιλιάδων ὀκάδων περὶ τὰς 200 ἢ 300 χιλιάδας, δὲν δύναμαι λοιπὸν νὰ ἐννοήσω πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐπίταξις πρὸ 6 ἡμερῶν, ὁπότε θὰ ἦτο σῖτος περισσότερος, σίτου διερχομένου διὰ τὸν Πύργον καὶ ἐζήτησα ἐξηγήσεις πῶς συνέβη τὸ πρᾶγμα καὶ ἂν συνέβη.

§69Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ Νομάρχου, ὁ ὁποῖος παρεκράτησε τὸν σῖτον καὶ παρακαλῶν τὴν Βουλὴν νὰ δώσῃ ἄλλον.

§70Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν γνωρίζω πόθεν προέρχεται τοιαύτη ἐνέργεια τοῦ Νομάρχου.

§71Γ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Συνιστῶν τὴν ἀναπτυχθεῖσαν ἀναφορὰν τῶν ἀλευρομηχάνων Πύργου, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως διατάξῃ τὴν ταχίστην λύσιν τῆς ἐπιτάξεως τοῦ ἐν λόγῳ σίτου ἢ τὴν ἀποστολὴν ἐπαρκοῦς σίτου διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως καθότι ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἐπαπειλεῖται ἡ διατάραξις τῆς δημοσίας τάξεως.

§72Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἀπὸ τὰς Πάτρας;

§73Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἂν δὲν ὑπάρχῃ εἰς τὰς Πάτρας πῶς νὰ τοὺς δώσουν; σήμερον ὅμως εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐντὸς τῆς ἡμέρας θὰ τοὺς στείλουν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Συριόπουλος.

§75Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν αὐτὴν σύστασιν κάμνω καὶ ἐγώ.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ βουλευταὶ κύριοι Φ. Μοσχούλας, Γ. Σπηλιόπουλος, Α. Χηνιάδης, Μ. Καβαλλιερᾶτος, καὶ Α. Μπασιᾶς ἐρωτῶσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τίνα μέτρα σκοπεῖ νὰ λάβῃ πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀστυνομιῶν καὶ ἀστυνομικῶν σταθμῶν τοῦ Κράτους στερουμένων ἀξιωματικῶν, ὑπαξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν, ἐξ ἧς αἰτίας, ἰδίᾳ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς, καταδυναστεύεται ὑπὸ τῶν κακοποιῶν στοιχείων. — Ὁ κ. Σπηλιόπουλος.

§77Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς εἰς προλαβοῦσαν συνεδρίασιν, κ. Πρόεδρε, ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐξωτερικοὶ κίνδυνοι ὠθοῦνται ἀπειλητικοὶ καὶ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα κεῖνται ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς, ζητήματα ἐσωτερικῆς φύσεως, ἐστερημένα σπουδαιότητος καὶ σοβαρᾶς σημασίας, ἔπρεπε νὰ μὴ ἀνακινῶνται ἢ ἀνακινούμενα πρέπει νὰ παρορῶνται ὑφ’ ἡμῶν, ἂν θέλωμεν ν’ ἀποδείξωμεν ὅτι ἔχομεν πλήρη καὶ ἀκριβῆ συνείδησιν καὶ ἐπίγνωσιν τῶν ἐξόχως κρισίμων ἐθνικῶν περιστάσεων. Δυστυχῶς ἡ κατωφέρεια, εἰς τὴν ὁποίαν ἐξωκείλαμεν, εἶναι τοσοῦτον ὀλισθηρὰ ὥστε οὐδεμία δύναμις εἶναι ἱκανὴ νὰ μᾶς ἀνακόψῃ. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, ξένον πρὸς τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν σημασίαν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἐμνημόνευσα, οὐχ ἥττονος ἀξίας, τολμῶ δὲ νὰ διακινδυνεύσω τὴν γνώμην, ὅτι περίπου εἶναι ἰσοδύναμον πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ ἐξωτερικοῦ κινδύνου, διότι, ἂν ἐκεῖνο ἀφορᾷ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Χώρας, τοῦτο ἀφορᾷ τὴν ἔννομον τάξιν, ἐγὼ δὲ αὐτὸς θὰ προετίμων χώραν κατοικουμένην ἀπὸ 2½ ἑκατομ, κατοίκους ἀλλὰ εὐνομουμένην, παρὰ χώραν κατοικουμένην ἀπὸ 4 δισεκατομμύρια καὶ πλέουσαν εἰς τὸ ἔγκλημα. Τὸ ζήτημα, λέγω, κ. Πρόεδρε, δὲν πρέπει νὰ ἀφήσῃ ἀδιάφορον τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ πρέπει ζωηρὰν καὶ ἐμπεριστατωμένην νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν ἀμφοτέρων. Ὡς ἦτο φυσικὸν καὶ ἑπόμενον μετὰ τὴν γενομένην ἐπιστράτευσιν, μετὰ τὴν διάθεσιν τῆς ἀστυνομικῆς δυνάμεως εἰς τὰς διαφόρους στρατονομικὰς ὑπηρεσίας τοῦ στρατεύοντος καὶ ἄλλας ὑπηρετικὰς τοῦ σκοποῦ τῆς ἐπιστρατεύσεως, αἱ πλεῖσται τῶν ἀστυνομιῶν τοῦ Κράτους εὑρέθησαν ἐστερημέναι ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἐκ τούτου πᾶς τις κατανοεῖ, κύριοι, ὅτι ὁ κίνδυνος τῆς Δημοσίας τάξεως εἶναι κατάδηλος καὶ προφανής. Ἡ ἡσυχία καὶ ἀσφάλεια τῶν φιλησύχων καὶ φιλονόμων πολιτῶν ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κακοποιῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐγείρωσι, ἂν δὲν ἤγειραν εἰσέτι θρασεῖαν τὴν κεφαλήν. Ἐνδεδειγμένον ἑπομένως, κύριοι, ἦτο τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως, παρ’ ὅλας τὰς δυσχερείας, αἱ ὁποῖαι παρομαρτοῦσιν εἰς τὴν φύσιν καὶ τὴν κατάστασιν τῶν πραγμάτων καὶ τὰς ὁποίας ἀναμφισβητήτως συναντᾷ ἡ Κυβέρνησις, νὰ σπεύσῃ νὰ ῥυθμίσῃ τὸ ὕψιστον τοῦτο ζήτημα. Καὶ ἐμερίμνησεν ἀληθῶς ἡ Κυβέρνησις, ὡς πληροφοροῦμαι, διὰ τῆς προσκλήσεως ἡλικιῶν τοῦ Ναυτικοῦ καὶ συμπληροῦσα τὴν μέριμναν ἡ Κυβέρνησις δύναται, στρατολογοῦσα πολίτας, νὰ καταρτίσῃ σῶμα πολιτοφυλακῆς, ἀλλὰ οὐδένα διαλανθάνει, κύριοι, ὅτι τὰ βαρέα καὶ σπουδαῖα ἀστυνομικὰ καθήκοντα ἔχουσιν ἀνάγκην τῶν φώτων τῆς ἀστυνομικῆς πείρας, ἔχουσιν ἀνάγκην δεξιᾶς διευθύνσεως, ἔχουσιν ἀνάγκην πρὸ παντὸς ἀστυνομικοῦ νοῦ, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην τὰ ἴδωμεν τὸ ἀκέφαλον καὶ ἀσύντακτον ἀστυνομικὸν σῶμα καὶ τὸ σῶμα τῶν κακοποιῶν στοιχείων ἀπὸ διαφόρου ἀφετηρίας εἰς τὸ αὐτὸ νὰ φθάσωσι τέρμα τῆς παραλυσίας τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ ἑπομένως δὲν δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν ἀλλαχοῦ παρὰ εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐγκρατῶν τοῦ νόμου, εἰς τὴν τάξιν τῶν δικηγόρων, εἴτε ἐκ τῶν στρατευομένων εἴτε μή. Δὲν γνωρίζω ἄν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τούτου, καθόσον ἡ κυβέρνησις ἤθελε προκρίνῃ τὴν γνώμην ταύτην, δύναται νὰ φέρῃ διαταραχὴν τοῦ στρατεύματος, γνωρίζω ὅμως καὶ ἔχω καθῆκον νὰ ὑποβάλω τὴν γνώμην, ὅτι δέον ἡ Κυβέρνησις νὰ γνωρίσῃ εἰς τοὺς προβαλόντας τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατεύματος ὅτι ἡ ἀσφάλεια τοῦ πολίτου εἶναι μέγα ἀγαθόν, τοῦ ὁποίου ἡ φρούρησις ἀπαιτεῖ τὸ κατάλληλον ὑλικόν. Ἐπίσης δὲν γνωρίζω κατὰ ποῖον μέτρον, κατὰ ποίαν ἔκτασιν, κατὰ ποίαν ἀναλογίαν δύναται νὰ ἐνεργήσῃ ἐν προκειμένῳ ἡ Κυβέρνησις, ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον γνωρίζω καὶ τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ παρατηρήσω τελευτῶν εἶναι ὅτι ἡ ὕπαιθρος χώρα συνταρασσομένη ὑπὸ τῆς ἀναρχίας ζητεῖ δι’ ἐμοῦ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας νὰ ἀφιερώσῃ τμῆμα τῆς προσοχῆς αὐτῆς πρὸς σκοπιμωτέραν ῥύθμισιν τοῦ ζητήματος, οὕτως ὥστε τὴν φρούρησιν τῆς ἀκεραιότητος τῆς Χώρας ἀπὸ τῶν ἐξωτερικῶν ἐχθρῶν νὰ παρακολουθήσῃ ἡ ἄγρυπνος φρούρησις τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας ἀπὸ τῶν ἐσωτερικῶν ἐχθρῶν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χηνιάδης.

§79Α. ΧΗΝΙΑΔΗΣ. Ἀρκετὴ ἀνάπτυξις ἐγένετο· ἂς ἀκούσωμεν τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§80Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔχω ἐνταῦθα σημείωσιν τῆς ἐλαττώσεως, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν εἰς τὰς τάξεις τῆς ἀστυνομίας, ἕνεκα τῆς ἐπιστρατεύσεως, ἡ ὁποία εἶναι μεγάλη. Διὰ τοῦτο ἠναγκάσθημεν νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν στράτευσιν ἀνδρῶν τοῦ Ναυτικοῦ καὶ ἐπιστρατεύθησαν περὶ τὰς 4ες χιλιάδες, οἱ ὁποῖοι θὰ συμπληρώσουν τὰ κενά.

§81Α. ΧΗΝΙΑΔΗΣ. Ἀνερμάτιστοι θὰ εἶναι αὐτοί· δὲν θὰ ἐκπληροῦσι κανένα προορισμόν.

§82Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὄχι δά.

§83Α. ΧΗΝΙΑΔΗΣ. Νομίζω, Κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ ἐπιμονὴ τοῦ Ἐπιτελείου στρατοῦ νὰ μὴ θέλῃ νὰ ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ 280 δικηγόρους.

§84Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ χωροφυλάκων. Ἐὰν νομίζετε ὅτι ἐὰν ἀποσπάσωμεν 250 δικηγόρους ὡς ὁπλίτας εἰς τὴν χωροφυλακήν, ὅτι δι’ αὐτῶν θὰ παγιώσωμεν τὴν δημοσίαν τάξιν, τότε νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συζητῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου.

§85Α. ΧΗΝΙΑΔΗΣ. Δὲν λέγω ὡς δύναμιν ὁπλιτῶν, ἀλλὰ αὐτοὶ οἱ 250 δικηγόροι νὰ διευθύνουν τὴν λοιπὴν δύναμιν, ἡ ὁποία ἐπιστρατεύεται διὰ τὴν χωροφυλακήν.

§86Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ὁ κ. συνάδελφος ἔθιξε περὶ τοποθετήσεως τῶν στρατευομένων δικηγόρων εἰς τὴν χωροφυλακήν, τὸ ἐπ’ ἐμοὶ εἶμαι θερμότατος συνήγορος τῆς ἰδέας αὐτῆς, διότι ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐνδιαφερόμενος διὰ τὴν χωροφυλακὴν ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι εἰς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς ἡ ἀπόσπασις τῶν στρατευομένων δικηγόρων, ἀνερχομένων εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 25) θέλει βελτιώσει πολὺ τὴν ὑπηρεσίαν. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ δώσω τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι τοῦτο θὰ γίνῃ καὶ παρὰ τοῦ συναδέλφου ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν δεκτόν, διότι τοῦτο ἐξαρτᾶται ἐντελῶς ἐκ κύκλου ξένης ἁρμοδιότητος, τῆς στρατιωτικῆς ἁρμοδιότητος.

§87Ι. ΜΠΡΙΣΙΜΙΤΖΑΚΗΣ. Συστήσατε τοῦτο πρὸς τὸν συνάδελφόν σας.

§88Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ συναδέλφου μου, ἀλλὰ περὶ ὅλης τῆς στρατιωτικῆς ἁρμοδιότητος. Ἐγὼ τοὺς θεωρῶ τοὺς δικηγόρους μεγίστης χρησιμότητος διὰ τὴν χωροφυλακήν, τὴν ὁποίαν σήμερον ἔχομεν ἄνευ ὀργάνων.

§89Λ. ΝΑΚΟΣ. Νὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ οἱ μὴ στρατευόμενοι.

§90Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Σεῖς δέχεσθε νὰ στρατευθῆτε διὰ τὴν χωροφυλακήν; (Γέλωτες.)

§91Λ. ΝΑΚΟΣ. Διατὶ ὄχι; Ὑπάρχουσι πολλοὶ δικηγόροι οἱ ὁποῖοι ἀμέσως θὰ ἐδέχοντο νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν χωροφυλακήν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ λοιπαὶ ἀναβάλλονται δι’ αὔριον διότι παρῆλθεν ἡ ὥρα. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. — Ψήφισις συνόλου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μέτρων ὑπὲρ τῆς ἐκπαιδεύσεως ἐν καιρῷ ἐπιστρατεύσεως». (Ψηφίζεται τὸ σύνολον) — Ψήφισις συνόλου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀπαγορεύσεως διακκιοπραξιῶν τινων ἐπὶ ἀκινήτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς καταστάσεως πολιορκίας». (Ψηφίζεται τὸ σύνολον) — Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανώσεως τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας ἐν Μακεδονίᾳ, Ἠπείρῳ, Κρήτῃ καὶ ταῖς νήσοις τοῦ Αἰγαίου Πελάγους». (Ἀναγινώσκεται καὶ ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 1) Ἄρθρον 2 (Ἀναγινώσκεται).

§93Γ. ΓΚΑΛΚΟΣ. Ἐφ’ ὅσον διαγράφονται καὶ δὲν ἀπαγορεύονται ἀπὸ τὰ δημόσια δάση τὰ καυσόξυλα, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διαγραφοῦν καὶ ἀπὸ τὰ ἰδιωτικὰ δάση.

§94Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 εἶχον ἐπιμείνει κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἰς τὸ ζήτημα τῆς διατιμήσεως, ὑποβαλὼν καὶ σχετικὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀπετελεῖτο ἀπὸ δύο παραγράφους. Εἰς τὴν πρώτην παράγραφον ὥριζον τὴν βάσιν τῆς διατιμήσεως, ποία τιμὴ θὰ χρησιμεύῃ ὡς διατίμησις, καὶ ἔλεγον ὅτι ὡς διατίμησις θὰ χρησιμεύῃ ἡ καθαρὰ τιμὴ τοῦ προϊόντος, δηλ. ἡ ἀγοραία τιμὴ εἰς τὰ κέντρα τῆς καταναλώσεως ἢ τῆς ἐξαγωγῆς, ἀφ’ οὗ ἀφαιρεθῇ τὸ ἀγώγιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν παραγωγὸν ἀπὸ τὸν τόπον τῆς κατασκευῆς μέχρι τοῦ τόπου τῆς καταναλώσεως ἢ ἐξαγωγῆς.

§95Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ ἡ ἀξία τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς.

§96Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Μοῦ προεβλήθη ἡ ἀντίρρησις ὅτι ἂν πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ διατίμησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ ἐλαττωθῇ τὸ ποσὸν τοῦ καταβαλλομένου φόρου εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε θὰ ὑπάρχῃ μεγάλη δυσαναλογία μεταξὺ τοῦ φόρου, ὁ ὁποῖος πληρώνεται σήμερον, καὶ τοῦ φόρου, ὁ ὁποῖος θὰ θεσπισθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τοῦ νέου νομοσχεδίου. Εἶναι ὅλως δι’ ὅλου χωριστὸν τὸ ζήτημα τῆς ἐλαφρᾶς ἢ βαρείας φορολογίας ἀπὸ τοῦ κατὰ πόσον πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ὁ δίκαιος φόρος ἐπὶ τοῦ προϊόντος, ἐκτιμωμένου πάντοτε κατ’ ἀξίαν, ἐκτιμωμένου ἐπὶ τῇ βάσει τῆς παραγωγῆς. Ἐὰν γίνωνται σήμερον τόσα παράπονα διὰ τὸν φόρον τῆς Δεκάτης τῶν προϊόντων τῆς γῆς εἰς τὰς νέας Χώρας, τὰ ὁποῖα παράπονα δὲν γίνονται μόνον σήμερον, ὁπότε θὰ ἠδύνασθε νὰ νομίσητε ὅτι γίνονται καθόσον ὑπάρχει φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις εἰς τὰς Νέας Χώρας ἐν σχέσει πρὸς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα, ἀλλ’ ἐγίνοντο καὶ ἐπὶ Τουρκοκρατίας, ἐὰν γίνωνται, λέγω, τὰ παράπονα αὐτὰ διὰ τὴν φορολογίαν τῆς δεκάτης, γίνονται διότι τὸ ποσοστὸν, τὸ ὁποῖον λαμβάνεται, δὲν λαμβάνεται ἐπὶ τῶν καθαρῶν προϊόντων τῆς ἐργασίας τοῦ γεωργοῦ Διότι ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ φορολογηθῇ τὸ προϊὸν τῆς ἐργασίας τοῦ γεωργοῦ, ἔστω καὶ 10 ἐπὶ τοῖς ἑκατόν, ἀλλὰ τὸ καθαρὸν προϊόν, ἀφ’ οὗ ἀφαιρεθῇ ὁ σπόρος, ὁ ὁποῖος ἐπίσης φορολογεῖται, ἀφ’ οὗ ἀφαιρεθῇ ἡ ἐργασία τοῦ γεωργοῦ, ἡ ὁποία πληρώνεται τοῖς μετρητοῖς, ἡ δαπάνη διὰ τὴν συγκομιδὴν τοῦ καρποῦ, ἡ ὁποία ἐπίσης φορολογεῖται, ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἐπίσης νὰ μὴ φορολογῆται διὰ τοῦ ἐμμέσου τρόπου, ὡς γίνεται σήμερον διὰ τῆς ἐκχωρήσεως τῆς δεκάτης εἰς τοὺς ἐκμισθωτὰς, οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν τὸ 12½ ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν νὰ τὸ ἀναβιβάσουν εἰς 20 ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν, τότε ἴσως ὁ φόρος αὐτὸς δὲν θὰ ἐπροκάλει τόσα παράπονα, ὅσα προκαλεῖ σήμερον. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ ἐδῶ, τὸ αὐτὸ θὰ συμβῇ καὶ εἰς κάθε περίπτωσιν, καθ’ ἣν ὁ Νόμος δὲν θὰ εἶχεν αὐτὴν τὴν δικαίαν βάσιν. Πρέπει νὰ τεθῇ μία γενικὴ βάσις φορολογίας ἐπὶ τῆς ἀξίας τῆς παραγωγῆς καὶ τότε θὰ ἴδητε πῶς δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν τὸ δίκκιον. Ἐδῶ βλέπετε ὅτι ὑπάρχει μία διαφορὰ φορολογίας μεταξὺ τῶν δημοσίων καὶ τῶν ἰδιωτικῶν δασῶν. Ἡ βάσις τῆς φορολογίας εὑρίσκεται ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν δασῶν, ἡ δὲ αὔξουσα φορολογία, ἡ ὁποία προστίθεται εἰς βάρος τῶν δημοσίων δασῶν, δὲν εἶνε κυρίως εἰπεῖν φόρος, διότι συμπεριλαμβάνεται μέσα εἰς τὸν φόρον καὶ τὸ τέλος τῆς ἰδιοκτησίας, καθόσον τὸ δάσος ἐκεῖνο εἶναι κτῆμα τοῦ δημοσίου, ἑπομένως τὸ δημόσιον, ἀντὶ νὰ ἐνοικιάσῃ τὸ δάσος χωριστὰ εἰς ὡρισμένον ὑλοτόμον καὶ εἰσπράξῃ καὶ ἐνοίκιον καὶ φόρον, ἐπιβάλλει φόρον περισσότερον. Ἐπίσης εἶναι σπουδαία ἡ τροπολογία μου ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τοῦ διακανονισμοῦ τῆς τιμῆς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας θὰ λαμβάνεται ὁ φόρος. Εἰς τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀναφέρεται τίποτε περὶ αὐτοῦ. Ἀφίνομεν τοὺς δασάρχας μόνους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πωλήσεως μιᾶς τριετίας θὰ καταρτίσουν τοὺς πίνακας, τοὺς ὁποίους οὔτε δύναται νὰ ἐξελέγξῃ τὸ Ὑπουργεῖον, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πινάκων θὰ κανονίσουν τὸ ποσοστὸν τοῦ φόρου, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώνῃ ὁ ὑλοτόμος. Ἐγὼ εἶχον εἴπῃ ἡ διατίμησις νὰ γίνεται ἅπαξ τοῦ ἔτους καὶ ἐπιτοπίως εἰς τὴν ἕδραν ἑκάστου δασαρχείου καὶ νὰ μὴ ἀφίνηται μόνος του ὁ δασάρχης, ὁ ὁποῖος σήμερον εἶναι ὁ ἑκασταχοῦ ἀστυνόμος, ἀλλὰ νὰ εἶναι καὶ ὁ νομάρχης, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἰδέαν τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας, νὰ κανονίζουν τὴν διατίμησιν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας θὰ πληρώνουν τὸν φόρον. Δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποία νὰ συνέρχηται ἅπαξ τοῦ ἔτους καὶ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει τὴν μέσην ἀγοραίαν τιμήν, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ ἀγωγίου, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας νὰ κανονίζηται ἡ διατίμησις εἰς ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ λαμβάνηται ὁ φόρος, τὴν Ἐπιτροπὴν δὲ αὐτὴν νὰ ἀπαρτίζουν ὁ νομάρχης, ὁ δασάρχης, ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος, ὁ δήμαρχος καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ ἐμπορικοῦ ἐπιμελητηρίου ἢ συλλόγου ἢ ὁ πρόεδρος οἱουδήποτε ἄλλου τοιούτου σωματείου. Δὲν βλέπω διατὶ ἡ Κυβέρνησις δυσκολεύεται νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν βάσιν, ἀφοῦ μάλιστα πρόκειται νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν φορολογίαν αὐτὴν δοκιμαστικῶς εἰς τὰς Νέας Χώρας ἐφ’ ὡρισμένον χρόνον καὶ ἂν ἐπιτύχῃ τὸ σύστημα, νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα. Εἶχα προτείνῃ ἐπίσης διὰ τὰ καυσόξυλα ἀντὶ νὰ κανονισθῇ μονομερῶς ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν δασῶν, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῶν δημοσίων, ἀφομοιουμένης τῆς φορολογίας μὲ τὴν τῶν ξυλανθράκων, διότι δὲν ὑπάρχει καὶ μεγάλη διαφορά· οἱ ξυλάνθρακες θὰ πληρώνουν 4% ἐπὶ τῆς διατιμήσεως, ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἀξίζει 2–2, 50 δρ. τὸ φορτίον τῶν ξύλων, τὸ 4% θὰ εἶναι 8 ἢ 9 λεπτά Διατὶ λοιπὸν νὰ ὑπάρχῃ διαφορά; Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τῶν κεράμων καὶ ὀπτοπλίνθων· βλέπω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει εἰς τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα, δηλ. δὲν θὰ φορολογῶνται τὰ προϊόντα μετὰ τὴν ἐκκαμίνευσιν, ἀλλὰ ἡ καύσιμος ὕλη, ἡ ὁποία θὰ χρησιμεύῃ διὰ τὴν καῦσιν τῶν προϊόντων αὐτῶν. Ἐπειδὴ ἡ διάταξις αὕτη θὰ εἶναι μεταβατική, πολὺ δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ ὀρθὴ καὶ νὰ μὴ προκαλέσῃ παράπονα, ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ζήτημα διεξαγωγῆς παρὰ ἐπαυξήσεως ἢ ἐλαττώσεως φορολογίας, διότι τὸ ποσὸν δὲν θὰ εἶναι τόσον σημαντικόν, ὥστε νὰ προκαλέσῃ παράπονα· Εἰς αὐτὸ λοιπὸν τὸ ἄρθρον ἐπιμένω ἰδίᾳ εἰς τὸ ζήτημα τῆς διατιμήσεως καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι ἄδικον νὰ φορολογῶμεν τὸ ἀγώγιον. Ἐὰν τὸ ποσοστὸν εἶναι ὀλίγον πρέπει νὰ γείνῃ σκέψις νὰ τὸ αὐξήσωμεν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ φορολογεῖται ἡ καθαρὰ ἀξία τοῦ προϊόντος.

§97Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ κ. βουλευτὴς ἐθεώρησε καλὸν νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν παράκλησίν του διὰ τὸν κανονισμὸν τῆς διατιμήσεως, ἀλλ’ ἐγὼ εἶπον τοὺς λόγους, διατὶ δὲν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν ταύτην. Ἐδῶ πρόκειται νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν φορολογίαν, τὴν ὑφισταμένην ἐν τῇ Παλαιᾷ Ἑλλάδι, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν ὅλας τὰς δυνατὰς ἐλαττώσεις. Ἔρχεται ὁ κ. βουλευτὴς σήμερον καὶ σᾶς λέγει πρέπει νὰ ὁρίσητε τὴν τιμὴν ἀναλόγως τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία θὰ κανονισθῇ εἰς τὸ δάσος. Καὶ ἀπήντησα διὰ μακρῶν εἰς τὸν κ. βουλευτήν, ὅτι ἂν ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σύστημά του, ἔπρεπε οἱ ὅροι τῆς φορολογίας νὰ εἶναι πολὺ ἀνώτεροι, εἶναι ἀδύνατον δὲ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ θεωρία, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε, διότι δὲν δύναται νὰ ὁρισθῇ ὁ τόπος τῆς παραγωγῆς. Καὶ διατί; Διότι εἰς τὸ αὐτὸ δάσος ἡ ἀξία θὰ εἶναι διάφορος κατὰ τὴν θέσιν τῆς ὑλοτομίας, ὅταν τὸ δάσος αὐτὸ ἔχῃ ἔκτασιν μεγάλην, ὡς συμβαίνει ἐν ταῖς Νέαις Χώραις, ἢ ὅταν τὸ δάσος κεῖται πλησίον ὁδοῦ ἢ πλησίον θαλάσσης. Ὅλα αὐτὰ μὲ κάμνουν νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου καὶ νὰ μὴ δεχθῶ οὐδεμίαν τροπολογίαν.

§98Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶχον παρατηρήσει ὅτι ἐν ταῖς Νέαις Χώραις ὑφίσταται φορολογία τῶν προϊόντων κεραμοποιΐας, πλινθοποιΐας καὶ ἀγγειοπλαστικῆς, ἡ ὁποία δὲν ὑφίσταται ἐν τῇ Παλαιᾷ Ἑλλάδι. Ἀφοῦ γίνεται προσπάθεια πρὸς ἀφομοίωσιν τῆς νομοθεσίας, εἶναι δίκαιον νὰ καταργηθῇ ἡ φορολογία αὐτὴ ἐν ταῖς Νέαις Χώραις, περὶ αὐτοῦ δὲ δὲν βλέπω διάταξιν ῥητὴν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§99Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον.

§100Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Ὥστε θεωροῦνται καταργημέναι αὐταί;

§101Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Βεβαίως.

§102Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Τότε νὰ προστεθῇ «καὶ ἀγγειοπλαστικῆς».

§103Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἔχω δυσκολίαν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Καλδῆ. (Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία). — Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Καλδῆ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. — Ἐπίσης τοῦ κ. Μπουσίου. (Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία). —Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη.

§105Α. ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ. Νομίζω ὅτι αἱ φορολογικαὶ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῶσι καὶ διὰ τὴν ἐκ καστανέας ξυλείαν καθ’ ὅλην τὴν ἐπικράτειαν.

§106Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔχω δυσκολίαν νὰ τὸ ἀποδεχθῶ.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 3. (Ἀναγινώσκεται).

§108Σ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Διὰ τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ τρίτου ἄρθρου, κύριοι βουλευταί, ἐπιβάλλεται φορολογία εἰς τὴν ξυλείαν πρὸς 5%, εἰς τὴν ξυλείαν, λέγω, τὴν ὁποίαν ὑλοτομοῦσιν οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων δι’ ἀτομικὰς αὐτῶν ἀνάγκας, ἤτοι πρὸς ἀνέγερσιν καὶ ἐπισκευὴν τῶν οἰκιῶν των. Ἐνῷ ἀντιθέτως διὰ τοῦ τετάρτου ἄρθρου τοῦ νόμου ΒΧΝΒ τῆς 21ης Ἰουλίου 1899 ἐπὶ τῆς ξυλείας αὐτῆς οὐδεὶς φόρος ἐπιβάλλεται. Καὶ ἑπομένως ἐνῷ κατὰ τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἰσχύει ἐν τῇ Παλαιᾷ Ἑλλάδι δὲν φορολογεῖται ἡ ξυλεία, τὴν ὁποίαν ὑλοτομοῦσιν οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων διὰ τὰς ἀτομικὰς αὐτῶν ἀνάγκας, διὰ τοῦ τρίτου ἄρθρου φορολογεῖται αὕτη. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ προστεθῇ καὶ ἄλλη φορολογία εἰς τοὺς κατοίκους τῶν Νέων Χωρῶν, διότι οἱ κάτοικοι τῶν Νέων Χωρῶν ἀρκετὰ βαρέως φορολογοῦνται, διὰ τῶν γνωστῶν Ὀθωμανικῶν φορολογικῶν νόμων καὶ δὴ τοῦ νόμου περὶ δεκάτης μάλιστα δύναμαι νὰ βεβαιώσω ὑμᾶς, ὅτι διὰ τοῦ φόρου τούτου τῆς δεκάτης φορολογοῦνται οἱ κάτοικοι τῶν Νέων Χωρῶν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε εἰς τὰ πλεῖστα μέρη τῆς Μακεδονίας καὶ Ἠπείρου ὁ φόρος αὐτὸς ἀναλογεῖ πρὸς 80%. Διὰ τοῦτο προτείνω, ὅπως τὸ ἄρθρον τοῦτο τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Ἡ ἐκ μέρους τῶν κατοίκων τῶν χωρίων ἐπὶ νομίμῳ ἀδείᾳ ἀπόληψις οἰκοδομησίμου ξυλείας, χρησιμοποιηθησομένης πρὸς ἀνέγερσιν καὶ ἐπισκευὴν οἰκιῶν καὶ ἀποθηκῶν ἐκ δημοσίων δασῶν, κειμένων ἐντὸς τῶν χωρίων τούτων, εἶναι ἀτελής». Ἢ ἀντὶ τῆς τροπολογίας ταύτης νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον 4ον τοῦ νόμου ͵ΒΧΝΒʹ, ὁ ὁποῖος ἰσχύει ἐν τῇ Παλαιᾷ Ἑλλάδι. Ἄλλως τε εἰς τὸ 3ον τοῦτο ἄρθρον ἀναφέρεται ὅτι ἡ ξυλεία αὕτη εἶναι ἀτελὴς προκειμένου περὶ ἀτομικῆς ἀνάγκης τῶν ἀπόρων κατοίκων.

§109Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ πλεῖστοι κάτοικοι τῶν χωρίων εἶναι ἄποροι.

§110Σ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἐπέλθῃ μεταξὺ τῶν κατοίκων φιλονεικία καὶ θὰ λάβωσι χώραν μεταξὺ των διαπληκτισμοί, διότι ἄλλοι θὰ ἰσχυρίζωνται ὅτι εἶναι ἄποροι, ἄλλοι δὲ ὅτι δὲν εἶναι καὶ θὰ εὑρίσκωνται διαρκῶς εἰς διαπληκτισμούς. Ἄλλως τε διὰ τῆς τόσον μικρᾶς φορολογίας δὲν βλέπω κατὰ πόσον θὰ ὠφεληθῇ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Προτείνω ὅπως ἀντικατασταθῇ διὰ τοῦ 4ου ἄρθρου τοῦ νόμου ͵ΒΧΝΒʹ ἢ διὰ τῆς εἰρημένης τροπολογίας.

§111Ε. ΧΑΤΖΗΣ. Λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Διὰ τῆς δʹ παραγράφου τὸ ἄρθρον 3ον προβλέπει περὶ τοῦ παρεχομένου εἰς τοὺς κατοίκους τῶν κοινοτήτων δικαιώματος ὅπως ὑλοτομῶσιν ἐκ τῶν ἰδιωτικῶν δασῶν τὴν ξυλείαν, τὴν ἀπαιτουμένην διὰ τὰς ἰδίας αὑτῶν ἀνάγκας. Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων ἡ ἀνωτέρα εἶναι ὅπως ὑλοτομῶσι τὰ ἀπαιτούμενα καυσόξυλα καὶ ξυλάνθρακας. Τοῦτο εἶναι συμφωνότατον πρὸς τὴν φύσιν αὐτῶν τούτων τῶν ἰδιωτικῶν δασῶν, τὰ ὁποῖα ἀφέθησαν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους εἰς τὴν χρῆσιν τῶν κατοίκων ἀκριβῶς χάριν τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν, θὰ εἶνε δὲ ἄδικον νὰ ἐπιτρέπηται εἰς αὐτοὺς νὰ ὑλοτομῶσι χάριν τῶν οἰκιῶν των καὶ νὰ μὴ τοὺς ἀναγνωρίζεται τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχουν, τὸ ὁποῖον εἶναι συναφὲς πρὸς τὴν φύσιν τῶν ἰδιωτικῶν δασῶν, νὰ κόπτωσι καυσόξυλα, τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον ἀναγκαῖα διὰ τὴν διατήρησιν αὐτῶν. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἵνα εὐαρεστηθῇ καὶ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν δικαιοτάτην τροπολογίαν μου καὶ τροποποιήσῃ τὴν τετάρτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 3. Ἐπίσης ἐπὶ τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 8 νὰ δεχθῇ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. (Ἀναγινώσκει). Ἡ τροπολογία αὕτη δέον νὰ γίνῃ δεκτὴ πρὸς πρόληψιν ἢ μᾶλλον πρὸς ἄρσιν τῶν δυσχερειῶν, ὡς ἐκ τῆς ἀνάγκης, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ κάτοικοι, νὰ ἀναφέρωνται εἰς τὰς κεντρικὰς ἀρχάς. Ἡ τροπολογία αὕτη θὰ ἐξυπηρέτει τὸν προορισμόν της ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις των, ὅταν οἱ κάτοικοι ἀναγκάζωνται νὰ ἀναφέρωνται εἰς τὰς ἀρχάς. Οὕτω δὲ πληροῦται μία ἐκ τῶν μεγίστων καὶ σπουδαιοτάτων ἀτελειῶν τοῦ παρ’ ἡμῖν διοικητικοῦ συστήματος, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀναγκάζονται οἱ πολῖται νὰ ἀναφέρωνται πάντοτε εἰς τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπεκτείνητε τὴν λύσιν τῶν στοιχειωδεστάτων ὑποθέσεων εἰς τὰς τοπικὰς ὑπηρεσίας. Ὑπάρχει μία περίπτωσις π. χ. τῆς καταμετρήσεως τῶν ξυλανθράκων. Ὅπως γνωρίζετε, ὑλοτομοῦν ἕν μέρος οἱ κάτοικοι. Ἀναγκάζονται νὰ ζητήσωσι τὴν ἔγκρισιν ἀπὸ τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν. Ἔρχεται ἡ αἴτησις εἰς τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν, μέχρις ὅτου δὲ ἀπαντήσῃ ἡ κεντρικὴ ὑπηρεσία παρέρχεται χρόνος. Ἄλλως τε γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον καὶ ἐκ τῆς μεγάλης ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία βαρύνει τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν, δὲν καταβάλλεται ἡ δέουσα ἐνέργεια ἐκ μέρους τῶν ὑπαλλήλων τῆς κεντρικῆς ἐξουσίας, ὅπως δοθῇ ἡ ἁρμόζουσα λύσις εἰς τὰς ἑκάστοτε ὑποθέσεις· Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἡ παράγραφος ἐπεκταθῇ οὕτως ὥστε νὰ παρακαμφθῶσι αἱ δυσχέρειαι καὶ μὴ ἀναφέρωνται οἱ κάτοικοι πάντοτε εἰς τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν.

§112Α. ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅπως δεχθῇ καὶ προστεθῇ εἰς τὸ ἐδάφιον τὸ ἑξῆς· «ἢ ἐκ τῶν διακατεχομένων ὑπὸ τῶν κοινοτήτων» μετὰ τὴν φράσιν «ἐκ κοινοτικῶν δασῶν».

§113Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§114Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Παρακαλῶ νὰ δοθῇ προσοχὴ ἐπὶ τῶν διατυπώσεων τῆς συντάξεως τῶν πινάκων, διότι ὑπομιμνήσκω καὶ πάλιν ὅ,τι καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν εἶπον, τρομάζων πρὸ τῆς γραφειοκρατίας τῆς ὑπηρεσίας τῶν δασῶν, ἡ ὁποία θὰ δώσῃ τόσας διατυπώσεις, ὥστε τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὸ ὁποῖον τόσον εὐεργετικῶς ἐθέσατε ἵνα καταστῇ πάλιν ἄχρηστον λόγῳ τῶν κινδύνων ὑπερβασιῶν τοὺς ὁποίους διατρέχουν οἱ γεωργοί. Προκειμένου λοιπὸν περὶ πληρώσεως πρωτίστης ἀνάγκης τοῦ Νομοσχεδίου θὰ παρακαλέσω ὡς πρὸς τὸ ζήτημα συντάξεως πινάκων, εἰδικῶς διὰ τὰς πρώτας ἀνάγκας των νὰ λείψουν αἱ ἀνωτέρω διατυπώσεις, αἱ ἀπαιτούμεναι κατὰ ἰσχύοντα. Δεύτερον, λέγει τὸ ἄρθρον «ἀτελὴς προκειμένου περὶ ἀπόρων κατοίκων». Ἐνταῦθα θὰ ἔχετε δυσχερείας πολλάς, ἰδίως ὡς πρὸς τὴν διάκρισιν τῶν κατοίκων εἰς εὐπόρους καὶ ἀπόρους, διότι οἱ γεωργοὶ οὔτε εὔποροι εἶναι, οὔτε ἄποροι ἐντελῶς. Ἄν εὐαρεστῆσθε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ὑποβιβασθῇ τὸ ποσοστὸν τοῦ δικαιώματος ὑπὲρ τοῦ δημοσίου εἰς 3% ἄνευ διακρίσεως ἀπόρων καὶ εὐπόρων καὶ ἑπομένως παροχῆς ἀτελείας· αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω εἰς τὴν κρίσιν σας.

§115Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Εἴχομεν συμφωνήσει, κ. ὑπουργὲ, νὰ μὴ σᾶς ἐνοχλήσω ἐν τῇ Βουλῇ, ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι ὑπάρχει παρασπονδία τις, ὄχι ἐκ μέρους μου βεβαίως (ἱλαρότης). Εἴχομεν συμφωνήσει λοιπὸν εἰς τὸ ὑπουργεῖον, αἱ ἄδειαι, αἱ ὁποῖαι θὰ δίδωνται, νὰ μὴ δίδωνται ἐκ τοῦ Ὑπουργείου. Σεῖς ὁ ἴδιος, κύριε Ὑπουργέ, ἐχαρακτηρίσατε ὡς πολὺ σχολαστικὸν νὰ τὰς ἐκδίδῃ τὸ Ὑπουργεῖον. Διότι ὁ Ὑπουργός, καὶ εἶναι πολὺ φυσικόν, λόγῳ τῶν πολλῶν του ἀσχολιῶν, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσῃ τὰς περιστάσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἄδεια. Ἐνθυμοῦμαι μάλιστα ὅτι εἴπατε εἰς τὸν κ. Τμηματάρχην νὰ διατυπωθῇ ὅτι ἡ ἄδεια θὰ δίδηται ἀπὸ τοὺς δασάρχας, ἢ τέλος πάντων ἀπὸ τοὺς Νομάρχας, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπικυρώνωσι τὴν ἀτέλειαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πιστοποιητικῶν, καὶ οὕτω θὰ ἀπαλλαγῇ τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ τὰς διαρκεῖς ἐνοχλήσεις, καὶ οἱ κάτοικοι εὐχερέστερον θὰ ἐργάζωνται. Διότι ἕως ὅτου ἔλθῃ ἡ αἴτησις εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ἕως ὅτου ὑπογραφῇ κλπ. θὰ παρέλθουν 6 μῆνες. Καὶ ὅλα αὐτὰ διὰ ζητήματα ἐλαχίστης σπουδαιότητος. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ σπουδαῖος λόγος, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὴν συμφωνίαν μας. Ἐπίσης βλέπω, ὅτι αἱ λεπτομέρειαι κανονίζονται διὰ Β. Διατάγματος. Ἐβαρύνθημεν νὰ βλέπωμεν διαρκῶς αὐτὰ τὰ Β. Διατάγματα.

§116Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ Νόμος κανονίζει γενικῶς. Τὰ καθέκαστα δὲ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀντικείμενον Νομοθετικῆς ἐργασίας παρὰ καθορίζονται διὰ Β. Διατάγματος.

§117Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐδῶ λέγει ὅλα δυνητικά: «Δύναται νὰ ὁρισθῇ ὅτι ὁ Ὑπουργὸς, δύναται νὰ ἀναθέσῃ κλπ.» Ὅλα αὐτὰ τὰ «δύναται» δὲν ἠμποροῦν νὰ λείψουν.; Ἐὰν θέλητε λοιπὸν νὰ μὴ εἶναι ὁ νόμος ἀτελής, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἐντελής, παρακαλῶ τὴν ἀτέλειαν αὐτὴν νὰ τὴν κάμητε ἐντέλειαν, παραδεχόμενοι τὰς τροπολογίας. Ἄλλως ὅλαι αἱ χορηγούμεναι ἀτέλειαι μὲ τὴν ἀτέλειαν τοῦ νόμου δὲν θὰ εἶναι ἐντελεῖς ἀτέλειαι.

§118Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἐπειδὴ ὑπάρχουν Κοινότητες ἐν Θεσσαλίᾳ στερούμεναι δασῶν, καὶ μὴ δυνάμεναι ὡς ἐκ τούτου νὰ ξυλευθῶσι, τοὐναντίον δὲ ὑπάρχουν γειτονικὰ δάση ξένων γειτονικῶν περιφερειῶν, νὰ προστεθῇ παράγραφος, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εἶναι δυνατὸν αἱ γειτονικαὶ κοινότητες νὰ ξυλεύωνται ἀπὸ ξένας δασικὰς περιφερείας, διότι γνωρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐν Θεσσαλίᾳ θερμαίνονται μὲ κόπρον καὶ μὲ γουνιές, τὰς ὁποίας μάλιστα οἱ ἰδιοκτῆται δὲν ἐπιτρέπουσιν, οὔτε νὰ τὰς στεγνώσουν εἰς τὰς οἰκίας των. Ἐπειδὴ δὲ ὑπάρχουν πολλαὶ κοινότητες πλησίον τῆς δασικῆς περιφερείας Καλαμπάκας ὀρθὸν νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὰς Κοινότητας αὐτὰς νὰ ξυλεύουν ἐκ τῶν γειτονικῶν δασῶν. Μοὶ φαίνεται δὲ ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ προστεθῇ τὸ τοιοῦτον εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον.

§119Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δύναται νὰ εἶναι δίκαιον ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω ἂν εἶναι δυνατόν’ διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διαθέτομεν κτήματα μιᾶς κοινότητος ὑπὲρ ἄλλης κοινότητος καὶ τότε ἡ ἄλλη κοινότης, ἡ ὁποία ἔχει τὸ δάσος, θὰ σᾶς εἴπῃ: τὶ δικαίωμα ἔχετε νὰ διαθέσητε ἰδικόν μας δάσος ὑπὲρ ἄλλης κοινότητος καὶ τότε θὰ ἐπέλθωσι συγκρούσεις.

§120Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Δύνανται νὰ ἔλθωσιν εἰς συμφωνίαν αἱ κοινότητες, διὰ τῆς τροπολογίας ζητοῦμεν μόνον νὰ ἐκλείψῃ ἡ δυσκολία ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὰ δασικὰ ὄργανα.

§121Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν συμφωνήσωσι δὲν ἔχουσιν ἀνάγκην διατάξεως τοῦ νόμου.

§122Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἔχουσιν ἀνάγκην διότι ἀπαγορεύεται ἡ μεταφορά.

§123ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἀπαγορεύεται.

§124Α. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν πρότασιν τοῦ κ. συναδέλφου.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γίνεται δεκτή. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι δὲν τὴν δέχεται καὶ ὅτι δὲν δέχεται καὶ καμμίαν ἄλλην· ἑπομένως ἀπορίπτεται καὶ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Καραπαναγιώτου καὶ ἡ ἰδική σας. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 3) Ἄρθρον 4. (Ἀναγινώσκεται).

§126Γ. ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν παρατήρησιν θὰ φέρω εἰς τὸ ἄρθρον 4. Δι’ αὐτοῦ παρέχεται ἀτέλεια εἰς ὡρισμένα δασικὰ προϊόντα χάριν τῆς γεωργίας, ἀλλὰ μεταξὺ αὐτῶν δὲν βλέπω τὴν κατηγορίαν τῆς καπνοπαραγωγῆς. Εἶναι γνωστὸν ὅτι διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τοῦ καπνοῦ ἀπαιτεῖται ξυλεία καὶ ξυλεία ἀρκετὴ μάλιστα.

§127Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἔχει παρασχεθῇ ἡ ἀτέλεια διὰ τὴν κατασκευὴν γεωργικῶν ἐργαλείων, διὰ τὴν ξυλείαν πρὸς παρασκευὴν ὑπορθωμάτων ἀμπέλων, σταφιδαμπέλων, ὀπωροφόρων δένδρων, ἢ ἄλλης γεωργικῆς καλλιεργείας.

§128Γ. ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προστεθῇ εἰδικῶς διὰ τὴν καπνοπαραγωγήν, διότι πρόκειται περὶ ξυλείας, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται μετὰ τὴν καλλιέργειαν.

§129Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διατυπώσατε παρακαλῶ τὴν τροπολογίαν, τὴν δέχομαι.

§130Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Κύριε Πρόεδρε. Ἐπειδὴ δὲν γνωρίζω ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι διατεθειμένος ν’ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν ὅπως αἱ εὐεργετικαὶ διατάξεις τῶν ἄρθρ. 2, 3, 4, 5 καὶ 6 ἐφαρμοσθῶσι καὶ ὑπὲρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος, παρακαλῶ αὐτὸν θερμῶς νὰ θελήσῃ ν’ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ὅπως αἱ εὐεργετικαὶ διατάξεις τούτου ἰσχύουσιν ὄχι μόνον διὰ τὴν Μακεδονίαν ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν Θεσσαλίαν.

§131Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ὁ νόμος ἐφαρμόζεται εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§132Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ ἀφοῦ ἡ Θεσσαλία ἀποτελεῖ μέρος τῆς Ἑλλάδος ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὴν Θεσσαλίαν.

§133Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Δὲν ἤκουσα ὅτι παρεδέχθητε, κ. Ὑπουργὲ, τὴν τροπολογίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέρος τοῦτο, ἐφ’ ᾧ καὶ σᾶς εὐχαριστῶ. Ἀλλ’ ἐπιτρέψατέ μοι νὰ φρονῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὡς ἔχει διατυπωθῇ τὸ ἄρθρ. 4 δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ κἂν τοὺς καθ’ αὐτὸ γεωργικοὺς πληθυσμοὺς τῆς Ἑλλάδος καὶ συνεπῶς καὶ τῆς Θεσσαλίας. Τὸ ἄρθρον, λέγει, δὲν καταβάλλεται δικαίωμά τι εἰς τὸ δημόσιον Ταμεῖον, οὐδὲ ἄδεια ὑλοτομίας ἀπαιτεῖται ὅταν πρόκειται νὰ ὑλοτομηθῶσι τ’ ἀναφερόμενα εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο δασικὰ προϊόντα διὰ τὰς ἀτομικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τῶν μερῶν τούτων. Ἀλλὰ τὰ ὀρεινὰ μέρη δὲν ἔχουσιν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀξίαν λόγου καλλιέργειαν ὡς γνωστὸν τοῖς πᾶσιν· ὅταν λοιπὸν ἐπιτρέψητε ἄνευ ἀδείας νὰ ὑλοτομῶσιν ἐκ τῶν δασῶν οἱ κάτοικοι τῶν ὀρεινῶν μόνον μερῶν, τότε ὁ γεωργικὸς πληθυσμός, ὁ κατοικῶν εἰς τὴν πεδιάδα καὶ ἔχων μεγαλυτέραν ἀνάγκην αὐτῶν τῶν γεωργικῶν ἐργαλείων δὲν θὰ δυνηθῇ ν’ ἀπολαύσῃ αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος, τὸ ὁποῖον χορηγεῖται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου. Ἄλλως οὕτως εἶχε καὶ ὁ προγενέστερος νόμος, Κύριε Ὑπουργὲ, καὶ ἐν τούτοις δὲν ἠδύναντο νὰ προμηθεύωνται κἂν τὰ γεωργικὰ ταῦτα ἐργαλεῖα οἱ πεδινοὶ γεωργοί. Καὶ διὰ τοῦτο ὑπάρχουσιν ἀλλεπάλληλα τηλεγραφήματα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῶν Θεσσαλῶν γεωργῶν διαμαρτυρομένων ἀνὰ πᾶσαν ἄνοιξιν καὶ θέρος διὰ τὴν μὴ ὕπαρξιν, ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου, γεωργικῶν ἐργαλείων.

§134Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔχω γνῶσιν.

§135Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Ὄχι, δὲν ἐννοῶ, Κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ταῦτα συνέβησαν ἤδη, ὅτε ὑμεῖς διευθύνετε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ προγενεστέρως. Θέλω νὰ πιστεύσω, Κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ εὐεργετήσῃ πρωτίστως τὸν γεωργικὸν γενικῶς πληθυσμὸν καὶ ὄχι μόνον τὸν ὀρεινὸν τοιοῦτον, διότι οἱ ὀρεινοί, ὡς εἶπον προηγουμένως, δὲν ἔχουσιν ἀξίαν λόγου γεωργίαν, εἴς τινα δὲ μάλιστα τῶν ὀρεινῶν μερῶν δὲν γίνεται παντάπασι καλλιέργεια καὶ συνεπῶς δὲν ἔχουσιν οὗτοι τόσην ἀνάγκην τῶν γεωργικῶν τούτων, ὡς εἴρηται, εἰδῶν, ὅσην οἱ πεδινοὶ γεωργοί. Δι’ αὐτοὺς καὶ ἐὰν δὲν ἠθέλετε ἀναγράψῃ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4, οἱ ὀρεινοὶ τὸ ἄροτρον, τὸ ὁποῖον χρειάζονται διὰ τὴν καλλιέργειαν τοῦ ἀγροῦ των ὡς καὶ ὅλα τὰ ἄλλα γεωργικὰ ἐργαλεῖα θὰ τὰ προμηθεύωνται ἔστω καὶ λάθρα, διότι ζῶσι περίπου ἐντὸς τοῦ δάσους καὶ εἶναι ἀνέφικτος ἡ καταδίωξις αὐτῶν ὑπὸ τῶν δασοφυλάκων. Διὸ καὶ πρέπει νὰ προστατεύσητε καὶ εὐεργετήσητε διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου τὸν καθαρῶς γεωργικὸν πληθυσμὸν τῆς πεδιάδος, διότι δὲν ἔχει ἐν καιρῷ τῆς καλλιεργείας οὔτε τὸ ἄροτρόν του, οὔτε τὴν σβάρναν του, οὔτε τὰ δικούλια του, οὔτε τὰ ἄλλα ἐπικουρικὰ γεωργικὰ μέσα, ὅπως εὐχερῶς καλλιεργήσῃ καὶ συγκομίσῃ τοὺς καρπούς του, πολλῷ δὲ μᾶλλον ἤδη, ὅτε λόγῳ τῆς ἐπιστρατεύσεως καὶ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου διὰ τὴν ἔλλειψιν γαιανθράκων καὶ σιδήρου καὶ τεχνιτῶν ἐργατῶν, τὰ κατασκευάζοντα ταῦτα ἐργοστάσια ἔπαυσαν νὰ κατασκευάζωσι τοιαῦτα εἴδη καὶ ἕνεκα τούτου θὰ εὑρεθῶσιν εἰς τὴν ἀνάγκην οἱ γεωργοὶ νὰ κάμωσι χρῆσιν καὶ αὐτοῦ τοῦ ἀρότρου τοῦ Ἡσιόδου. Καὶ ὅταν εἰς τὸν γεωργικὸν πληθυσμόν, τὸν ὁποῖον ἐνασμενίζεσθε ὅτι θέλετε νὰ τὸν βοηθήσητε, ὅπως ἀναπτύξῃ τὴν καλλιέργειάν του καὶ μάλιστα κατὰ τὰς παρούσας, λόγῳ τῆς ἐπιστρατεύσεως, κρισίμους περιστάσεις, δὲν τοῦ δώσητε οὔτε αὐτὸ τὸ ἄροτρον, τότε εἰς τί θέλουν ὠφελήσει αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4ου; Εἰς οὐδὲν δυστυχῶς. Διότι ἀπὸ τοὺς δῆθεν γεωργοὺς τῶν βραχωδῶν καὶ πετρωδῶν μερῶν οὐδὲν ἔχετε νὰ ἐλπίζητε. Διὸ καὶ παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἰσχὺς τῆς διατάξεως ταύτης καὶ διὰ τοὺς πεδινοὺς γεωργούς, οὕτως ὥστε οἱ ὀρεινοὶ νὰ δύνανται ἀτελῶς καὶ ἄνευ ἀδείας νὰ κατασκευάζωσι τὰ διὰ τοῦ ὡς εἴρηται ἄρθρου προβλεπόμενα γεωργικὰ ἐργαλεῖα διὰ τὰς ἀτομικάς των ἀνάγκας, ἀλλὰ καὶ νὰ μεταφέρωσιν εἰς τὰς ἀγορὰς τῶν πεδινῶν μερῶν καὶ πωλῶσι τοιαῦτα καὶ πρὸς τοὺς γεωργούς. Δὲν ζητοῦμεν, οὕτω διατυπουμένης τῆς τροπολογίας, ὅπως οἱ πεδινοὶ μεταβαίνωσιν εἰς τὰ ξένα δάση καὶ ὑλοτομῶσιν, ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι κάτοικοι τῶν ἰδιοκτήτων καὶ κοινοτικῶν δασῶν καὶ τῶν διαφιλονικουμένων τοιούτων, νὰ κατασκευάζωσι τὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα καὶ νὰ τὰ πωλῶσιν εἰς τὰ διάφορα κέντρα, τὰ γεωργικά, τῆς Θεσσαλίας. Εἰς τοῦτο κυρίως ἀποβλέπει ἡ τροπολογία μου, τὴν ὁποίαν ἐὰν θελήσητε νὰ κάμητε δεκτήν, Κύριε Ὑπουργέ, θὰ εὐεργετήσητε ἐν ταὐτῷ σημαντικώτατα καὶ τὸν πεδινὸν γεωργικὸν πληθυσμόν, ὁ ὁποῖος θέλει σᾶς εὐγνωμονῇ ἐσαεί.

§136Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐμπορία δηλαδή;

§137Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Ὄχι· νὰ ἀπαγορεύηται ἡ ἐμπορία, δηλαδὴ ἡ μεταπώλησις τοιούτων εἰδῶν.

§138Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑποστηρίζετε νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς οἱονδήποτε νὰ εἰσέλθῃ εἰς ἓν δάσος καὶ νὰ ὑλοτομήσῃ;

§139Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶπον τοῦτο. Κακῶς ἀντελήφθητε οὕτω. Τὸ εἶπεν ὁ προλαλήσας συνάδελφός μου. Ἐγὼ εἶπον νὰ μὴ ἔχῃ δικαίωμα νὰ εἰσέλθῃ ἐν τῷ δάσει καὶ ὑλοτομήσῃ ἄλλος τις, ἀλλὰ μόνον οἱ ὀρεινοὶ, οἱ ἔχοντες δικαίωμα νὰ ὑλοτομῶσιν ἐκ τοῦ δάσους των καὶ κατασκευάζωσι τὰ διὰ τὰς ἀτομικάς των ἀνάγκας γεωργικὰ ἐργαλεῖα καὶ νὰ πωλῶσι τοιαῦτα καὶ πρὸς τοὺς πεδινοὺς γεωργούς.

§140Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τοῦτο εἶναι ἐμπορία.

§141Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Δὲν εἶναι τοῦτο ἐμπορία, κ. Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ὁ ἴδιος ὑλοτομῶν τὰ ἑαυτοῦ δένδρα, πωλεῖ ταῦτα πρὸς ἄλλον. Ὁ μεταπωλῶν ταῦτα, μάλιστα, ἐνεργεῖ ἐμπόριον.

§142Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ.

§143Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Ἀλλ’ ἐὰν δὲν δεχθῆτε τοῦτο τότε κατὰ τί εὐεργετεῖτε τὸν γεωργικὸν πληθυσμόν; Καὶ μάλιστα ὅταν εἶναι δῆλον ὑμῖν ὅτι δὲν θὰ εὕρωσιν οὗτοι τοιαῦτα γεωργικὰ εἴδη πρὸς ἀγοράν, διότι οὐδεὶς ἐμπορεύεται τοιαῦτα ἕνεκα τῆς εὐτελείας τοῦ εἴδους τούτων καὶ τῶν ποικίλων δυσκολιῶν καὶ διατυπώσεων, ἃς ἔχει ἡ ἐργασία αὕτη.

§144Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἠξεύρετε τί θὰ συμβῇ; Ὅτι θὰ δώσῃ τὴν ἄδειαν ἀτελῆ διὰ τὰ ξύλα καὶ ὅταν θὰ πωλήσῃ νὰ ὑπολογίσῃ τὴν ἀξίαν τῆς ξυλείας.

§145Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Ποίας ξυλείας; Μήπως πρόκειται πράγματι περὶ ξυλείας τινός; Τί φόρον θὰ εἰσπράξητε ἀπὸ τὰς βέργας, τὰς ὁποίας κόπτουσι διὰ νὰ κάμωσι τὴν σβάρναν καὶ σβαρνίσωσι τοὺς καλλιεργημένους ἀγρούς των οἱ γεωργοὶ καὶ ἀπὸ τὰ δικούλια, τὰ ὁποῖα κατασκευάζουσι διὰ τὴν περισυλλογὴν τοῦ ἀχύρου των καὶ ἀπὸ τοὺς βουκέντρους, δι’ ὧν κεντρίζουσιν οὗτοι τὰ κτήνη των; Εἶναι ξυλεία αὐτή, ἡ ὁποία, ἂν δὲν φορολογηθῇ, θὰ ζημιώσῃ τὸ Δημόσιον καὶ θὰ βλάψῃ τὸ δάσος τῆς Κοινότητος; Τοῦτο, τὸ ὅλως ἀσήμαντον καὶ ἀβλαβὲς εἰς τὸ Δημόσιον δικαίωμα, παρακαλοῦσι, κ. Ὑπουργέ, οἱ γεωργοὶ νὰ τοὺς δώσητε καὶ προσήκει νὰ ἐνδώσητε εἰς τὴν παράκλησίν των ταύτην.

§146Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν δύναμαι.

§147Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Ἐν τούτοις θὰ εὑρεθῆτε ἐν καιρῷ εἰς τὴν σκληρὰν ἀνάγκην νὰ ἐπιτρέψητε τοῦτο διοικητικῶς, διότι οὕτως ἔπραξαν καὶ οἱ προκάτοχοι ὑμῶν, κ. Ὑπουργέ, ὑπείκοντες εἰς τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην, ἥτις ἑκάστοτε παρουσιάζετο.

§148Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ δώσητε προσοχὴν εἰς τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφός μου, περὶ τῆς ἀτελοῦς ὑλοτομίας τῶν ἀναγκαιούντων δι’ ἄροτρα καὶ διὰ τὰ λοιπὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα. Δὲν πρόκειται πρώτην φορὰν νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν νομοθεσίαν ἡμῶν ἡ διάταξις αὐτή. Ἡ διάταξις αὐτὴ ὑπάρχει ἐν τῇ νομοθεσίᾳ ἡμῶν, ἀλλ’ ὑπάρχει ὑπὸ στενὴν ἑρμηνείαν. Δύνανται ἐντὸς τῆς αὐτῆς δασικῆς περιφερείας ἐκ τῶν δασῶν νὰ ὑλοτομήσωσι διὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα ἀτελῶς.

§149Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀλλὰ τί ζητεῖτε;

§150Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ἀλλὰ περιορίζετε ἐδῶ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου αὐτοῦ· τὴν περιορίζετε μόνον εἰς τὰ δάση, τὰ ὁποῖα ἀνήκουσιν εἰς τὰ χωρία· πρόκειται γενικώτερον νὰ ἐπεκταθῇ ἐντὸς τῆς δασικῆς περιφερείας τοῦ δασαρχείου νὰ δύνανται νὰ ὑλοτομῶσι. Δὲν πρόκειται περὶ ζημίας τοῦ δάσους οὔτε τοῦ Δημοσίου μεγάλης, διότι ὡς γνωρίζετε — ἔχω ὑπ’ ὄψιν τὴν Θεσσαλίαν — ἡ Θεσσαλία δὲν ἔχει δάση ὅπου γίνεται εἰς μεγάλην κλίμακα ἡ γεωργία· καταφεύγουσι καὶ προμηθεύονται τὰ ἄροτρά των ἀπὸ τὰ ὀρεινὰ μέρη.

§151Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ ὑπάγῃ αὐτὸς ποῦ θέλει τὸ ξύλον, νὰ χάσῃ δέκα ἡμέρας, εἰς τὸ ὀρεινὸν μέρος διὰ νὰ ὑλοτομήσῃ;

§152Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ὄχι ὁ ὀρεινὸς, κ. Ὑπουργέ. Σήμερον ὑλοτομοῦσιν οἱ ὀρεινοὶ καὶ φέρουσι τὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα καὶ εἶναι δυνατὸν ἀτελῶς νὰ τὰ φέρωσι καὶ νὰ τὰ πωλῶσιν. Πρόκειται νὰ ὠφελήσητε. Δὲν πρόκειται νά ὠφεληθῶσιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑλοτομήσωσι, προσωπικῶς, ἀλλὰ πρόκειται νὰ ὠφελήσωμεν τὴν γεωργίαν, διότι ἰσχύει σήμερον αὐτὴ ἡ διάταξις, ἀλλὰ ἰσχύει ἐν στενωτέρᾳ περιφερείᾳ ὅσον ἀφορᾷ τὰ δάση.

§153Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθές, Κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἀπέβημεν ἐνοχλητικοί.

§154Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὄχι ἐνοχλητικοί, ἀλλὰ παρεμβάλλετε προσκόμματα εἰς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συνετάχθη μετὰ πολλὰς συζητήσεις καὶ θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ ἀποσύρω. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι εὐεργετικώτατον. Θέλετε ὅμως εἰς ἕκαστον ἄρθρον νὰ βάλητε διάταξιν, ἡ ὁποία νὰ ἐλαττώσῃ τὰς προσόδους τοῦ Δημοσίου.

§155Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἐλαττώσεως προσόδων τοῦ Δημοσίου, Κύριε Ὑπουργὲ, πρόκειται περὶ τῶν γεωργικῶν ἐργαλείων.

§156Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δέχεται· ἄφησέ το.

§157Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν. Ἐὰν ἐπιμένητε θὰ τὸ ἀποσύρω.

§158Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ τὸ ἀποσύρετε παραιτούμεθα.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ὑπάρχει τροπολογία τῶν κ.κ. Ν. Γερμανοῦ καὶ Γ. Βλάχου. (Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία). —Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. — Ἐπίσης ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Γ. Μπουσίου. (Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία). —Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι) Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. —Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 4 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 5 (Ἀναγινώσκεται). — Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ὁ κ. Καραπαναγιώτης ἔχει τροπολογίαν.

§160Γ. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἐδέχθη νομίζω ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τροπολογίαν μου.

§161Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν, ἔχουσαν: (Ἀναγινώσκει). «Ὡσαύτως ἀπαλλάσσονται ἀδείας καὶ φορολογικῶν βαρῶν τὰ δασικὰ προϊόντα, τὰ προερχόμενα ἐκ τοῦ καθορισμοῦ τῶν ἐλαιοδένδρων ἢ τῆς ἀπομονώσεως τῶν ἀγριελαιῶν ἐν ἰδιωτικοῖς κτήμασι» τὴν δέχομαι.

§162Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἔχω νὰ ὑποβάλω παράπονα καὶ δι’ ἄλλην Ὑπουργικὴν παρασπονδίαν, Κύριε Ὑπουργέ. Εἴχομεν μείνει σύμφωνοι ὅτι διὰ τὸ ζήτημα τοῦ κλαδεύματος θὰ τεθῇ ἐν τῷ νόμῳ μία βάσις γενική, ὅτι τὸ κλάδευμα ἐπιτρέπεται ἀτελῶς. Μόνον εἴπομεν διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀδείας θὰ ὑπάρχῃ κάποια διαφορετικὴ διάταξις μεταξὺ ἰδιοκτήτων καὶ κοινοτικῶν δασῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ δημοσίων δασῶν ἀφ’ ἑτέρου. Εἴχομεν μείνει σύμφωνοι, ὅτι διὰ μὲν τὰ κοινοτικὰ καὶ ἰδιωτικὰ δάση δὲν θὰ ἀπαιτεῖται κἂν ἄδεια, διότι ἐπ’ αὐτῶν ὑπάρχουσιν ἰδιοκτῆται καὶ κοινότητες, αἱ ὁποῖαι ἐπιβλέπουσι διὰ νὰ μὴ γίνεται κλάδευμα εἰς βαθμὸν παραβλάπτοντα τὰ δένδρα· ἐπὶ τῶν δημοσίων δασῶν, ὅπου δὲν ὑπάρχει τὸ ἄμεσον ἐνδιαφέρον τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ τῆς κοινότητος, ἐκεῖ ἐθέσαμεν ἕνα περιορισμόν, νὰ χρειάζωνται ἄδειαν διὰ τὸ κλάδευμα τῶν δημοσίων δασῶν. Ὅπως ἐτέθη ἐδῶ δὲν εἶναι ὅπως ἐμείναμεν σύμφωνοι, διότι ἄλλως ἔχομεν καὶ τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς «ἡ ἀπόληψις δασικῶν δένδρων ἐκ διακατεχομένων δασικῶν ἐκτάσεων μέχρις 100 στρεμμάτων εἶνε ἀτελῆ, θὰ ἦτο δὲ περιττὸν νὰ τεθῇ ἡ προσθήκη ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἰδιωτικὰ δάση, διότι δασικὸν προϊόν εἶναι καὶ τὸ φύλλον τοῦ δένδρου. Ἡ ἀτέλεια τοῦ φύλλον διατὶ νὰ μὴ προστεθῇ εἰς τὸ 5ον ἄρθρον γενικῶς; Διατὶ ἐξαιροῦνται τὰ κοινοτικὰ ἀπὸ τὰ ἰδιωτικά;

§163Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Σᾶς εἶπον ὅτι ὅταν πρόκειται περὶ ἰδιοκτήτων δασῶν οἱ ἰδιοκτῆται αὐτῶν θὰ ἐπιβλέπουν διὰ νὰ μὴ καταστραφῶσιν, ὅταν πρόκειται δὲ περὶ δημοσίου ἢ κοινοτικοῦ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἔλεγχος, διότι θὰ καταστραφῶσιν ὅλα διὰ τοῦ συστήματος τοῦ κλαδεύματος. Αὐτὰ εἶπον καὶ εἰς αὐτὰ συμφωνῶ, ἄρα ἡ παρασπονδία δὲν ἐγένετο.

§164Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐδῶ λέγει τὸν τρόπον τοῦ κλαδεύματος, ὄχι καὶ τὴν ἀτέλειαν· τὴν ἀτέλειαν ποῦ θὰ τὴν εὕρωμεν;

§165Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν διὰ Β. Διατάγματος νὰ κανονίσωμεν τὸν τρόπον τοῦ ἀτελοῦς κλαδεύματος.

§166Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐν τῷ νόμῳ τὴν βάσιν τῆς ἀτελείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἄδειαν, ἂς γίνῃ διὰ Β. Διατάγματος, ἀφοῦ ἔχωμεν τόσην ἀδυναμίαν εἰς τὰ Β. Διατάγματα.

§167Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ἡ διάταξις ἔχει ὀρθῶς, διότι διὰ τοῦ κλαδεύματος τοῦ δένδρου, κ. Ὑπουργέ, ἐπέρχονται πλεῖσται ὅσαι καταστροφαί, διότι συμβαίνει τοῦτο, ὅταν ὁ ποιμὴν πηγαίνῃ νὰ κλαδεύσῃ δὲν κλαδεύει τοὺς κλάδους, ἀλλὰ κλαδεύει τὴν κορυφὴν καὶ τότε καταστρέφονται τὰ δένδρα, ὁ ἰδιώτης ἰδιοκτήτης τὸ προσέχει καὶ ὀρθῶς ἔχει ἡ διάταξις.

§168Σ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Ἡ τελευταία διάταξις τοῦ 5ου ἄρθρου, κύριοι βουλευταί, ἀφορᾷ τὸ κλάδευμα, ἀφορᾷ τὴν χειμερινὴν τροφὴν χιλιάδων αἰγοπροβάτων τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Ἠπείρου καὶ διὰ τοῦτο ἔχει μεγάλην σημασίαν, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν της· ἔχει δὲ σημασίαν μεγάλην ὑπὸ πολλὰς ἀπόψεις, καθόσον πρόκειται περὶ τῆς συντηρήσεως χιλιάδων αἰγοπροβάτων τῆς Μακεδονίας· ἡ δὲ κτηνοτροφία εἶναι πηγὴ πλούτου οὐ μόνον ἰδιωτικοῦ, ἀλλὰ καὶ δημοσίου. Ἀλλὰ πλὴν τούτου διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους θὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλήν, ἡ κτηνοτροφία, ἡ ὑποστήριξις καὶ ἡ ἀνάπτυξις αὐτῆς ἔχει καὶ ἄλλην σημασίαν, διότι ἡ κτηνοτροφία ἐνισχύει τὴν Γεωργίαν· ποίαν δὲ σημασίαν ἔχει ἡ Γεωργία, εἶναι γνωστὸν εἰς ἡμᾶς, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κατὰ προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς ἐδήλωσεν ὅτι διὰ τὸ κράτος, διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀπαιτοῦνται ὁλόκληρα ἑκατομμύρια τόννων σίτου. Καὶ προβαίνω εἰς τὴν ἔκθεσιν. Εἰς τὰ ὀρεινὰ μέρη τῆς Μακεδονίας καὶ Ἠπείρου οἱ γεωργοὶ ἕκαστος κατὰ τὰς δυνάμεις αὐτοῦ, τὰς οἰκονομικάς, διατηροῦσιν αἰγοπρόβατα μέχρις 100–150 τὸ πολύ, πρὸς διατροφὴν τῶν ὁποίων ἐν καιρῷ χειμῶνος ἀναγκάζονται νὰ κλαδεύσουν κλώνους δρυῶν καὶ νὰ ἀποθηκεύωσι ταύτας πρὸς συντήρησιν αὐτῶν.

§169Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Μὰ δὲν ἀπαγορεύεται ἡ κλάδευσις.

§170Σ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Ἀπαγορεύεται καὶ θὰ ἐκθέσω τώρα διατὶ ἀπαγορεύεται. Ἀπαγορεύεται, κύριοι βουλευταί, εἰς τὰ δημόσια καὶ ἐπιτρέπεται ὅταν περιορίζεται αὕτη μόνον εἰς τὰ ἰδιόκτητα δάση, δυστυχῶς ὅμως ἐν Μακεδονίᾳ δὲν ἀναγνωρίζονται ἰδιόκτητα δάση καίτοι ὅλα τὰ δάση ἐν Μακεδονίᾳ εἶναι ἰδιόκτητα.

§171Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Διατί;

§172Σ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Διότι ἡ δασικὴ ὑπηρεσία ὅλα τὰ ἐν Μακεδονίᾳ δάση θεωρεῖ ὡς δημόσια.

§173Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ἔχουσι τίτλους.

§174Σ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Ἔχουσιν, ἀλλ’ ἐδόθησαν ἐπὶ Τουρκοκρατίας ὑπὸ ἄλλον τύπον, ἐδόθησαν ὡς τίτλοι ἀγροτικοί. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται διατὶ τὰ αἰγοπρόβατα ταῦτα νὰ μὴ ὁδηγῶνται εἰς τὰ λιβάδια τῆς Θεσσαλίας ἵνα ἐκεῖ διαχειμάζωνται; Δέν εἶναι δυνατόν, κύριοι, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο, διότι τὰ αἰγοπρόβατα τῶν ὀρεινῶν μερῶν τῆς Μακεδονίας δὲν εἶναι συνειθισμένα μὲ τὴν τροφὴν τῶν φύλλων τῆς πρίνου καὶ διὰ τοῦτο, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ ὁ κτηνοτρόφος νὰ διαχειμάσῃ ταῦτα εἰς Θεσσαλίαν, ἀσφαλῶς θὰ τὰ χάσῃ, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλου ὑπάρχουσι καὶ ἄλλοι λόγοι σπουδαιότεροι, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ἑξῆς: Οἱ γεωργοὶ τῆς Μακεδονίας διατηροῦσι κυρίως καὶ διατρέφουσι κατὰ τὸν χειμῶνα τὰ αἰγοπρόβατα διὰ τὴν κόπρον, διότι διὰ τῆς κόπρου τῶν αἰγοπροβάτων ἐνισχύουν τὴν παραγωγικὴν δύναμιν τῶν γαιῶν αὐτῶν, ἡ ὁποία εἶναι τὸ καλλίτερον καὶ ἀποτελεσματικώτερον λίπασμα διὰ τοὺς ἀγρούς. Οἱ ἀγροὶ ἄνευ τῆς κόπρου τῶν αἰγοπροβάτων δὲν δύνανται ν’ ἀποδώσωσιν καρπούς. Προτείνω λοιπὸν ὅπως δοθῇ μεγαλυτέρα εὐκολία καὶ ἐλευθερία εἰς τοὺς κτηνοτρόφους καὶ εἰς τὸ εἰρημένον ἄρθρον νὰ προστεθῇ «ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς κτηνοτρόφους ἐκεῖ ἔνθα δὲν ὑπάρχουσιν ἐπαρκεῖς ἰδιόκτητοι δρῦς πρὸς κλάδευσιν διὰ τὴν διατροφὴν αἰγοπροβάτων, νὰ ἐκκόπτωσι καὶ κλαδεύωσιν ἐκ τοῦ συστάδην ἢ δι’ ἀραιώσεως εἰς νεόφυτα δενδρύλλια ἐκ δημοσίων δασῶν πρὸς διατροφὴν τῶν αἰγοπροβάτων αὐτῶν». (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 5.) — Ἄρθρον 6 (Ἀναγινώσκεται).

§175Γ. ΚΑΛΔΗΣ. Ἐκ τοῦ περιεχομένου τοῦ 6ου ἄρθρου ἐξάγεται ὅτι δικαιοῦται ὁ ἰδιοκτήτης, ὁ ὁποῖος π. χ. μέσα εἰς τὸν ἐλαιῶνά του ἔχει φυτὰ ἄγρια θαμνώδη νὰ τὰ ἐκριζώσῃ ἢ νὰ τὰ καταστρέψῃ ὅπως βελτιώσῃ τὸ κτῆμά του ἀφοῦ δὲν πρόκειται περὶ δασῶν;

§176Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα.

§177Γ. ΚΑΛΔΗΣ. Πρέπει νὰ καθοδηγηθοῦν οἱ ἐφαρμόζοντες τὸν νόμον.

§178Σ. ΓΕΡΟΜΙΧΑΣ. Προκειμένου περὶ ἁπλῆς ἐκτάσεως δασικῆς ὁ περιορισμὸς τῶν 100 στρεμμάτων θὰ ἦτο ἀτελής, οὐχ ἧττον ὅμως ὑπάρχει καὶ ἄλλος περιορισμὸς ἀπαιτῶν ὅπως τὸ δάσος τοῦτο εἶναι διὰ τεχνικῆς ἀναδασώσεως. Τοῦτο νομίζω ὅτι θὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς ἑρμηνείας περὶ τοῦ ποία εἶναι ἡ τεχνικὴ ἀναδάσωσις. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ.

§179Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὄχι. Εἶναι προφανὴς ποία ἡ τεχνικὴ ἀναδάσωσις. (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 6 καὶ 7). Ἄρθρον 8 (Ἀναγινώσκεται).

§180Ι. ΓΙΑΜΟΥΖΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 8 προστεθῇ: «πλὴν τῆς δασικῆς περιφερείας Ἐλασσῶνος ὑπαγομένης εἰς τὸ δασαρχεῖον Λαρίσσης», διότι ὡς γνωστὸν ἀπὸ Ἐλασσῶνος μέχρι Λαρίσσης εἶναι 5 ὡρῶν διάστημα ἐνῷ μέχρι Γρεβενῶν–Κοζάνης εἶναι 3 ἡμερῶν καλῶς ἐχόντων τῶν πραγμάτων, κατὰ δὲ τὸν χειμῶνα μιᾶς ἑβδομάδος.

§181Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γκέκας.

§183Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Παραιτοῦμαι.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπούσιος.

§185Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐμείναμεν σύμφωνοι.

§186Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Πολλάκις ἀπεδείχθη ὅτι ἐμείναμεν σύμφωνοι, ἐνῷ δὲν ἐμείναμεν.

§187Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Τοιαύτη εἶναι ἡ ἀντίληψίς μου· ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχωσιν 3 δασικαὶ ἐπιθεωρήσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα νὰ κανονισθῶσι διὰ Β. Διαταγμάτων. Βεβαίως τὰ δασαρχεῖα καὶ αἱ ἕδραι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κανονισθῶσι διὰ νόμου, ἀλλ’ ἤθελον νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις ὡς πρὸς τὴν ὀργάνωσιν τῶν δασαρχείων, διότι διὰ τῶν τροπολογιῶν μου προέβλεπον κατ’ ἀρχὴν ποῖος θὰ προΐσταται τῶν ἐπιθεωρήσεων καὶ ποῖος τῶν δασαρχείων· διότι, ὡς εἶναι ὠργανωμένη ἡ δασικὴ ὑπηρεσία εἰς τὰς Νέας Χώρας διὰ Διατάγματος ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου τοῦ τρέχοντος ἔτους ὑπάρχουσιν εἰς τὴν Μακεδονίαν, Ἤπειρον καὶ Νήσους 42 δασαρχεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τὰς κατὰ τόπους ἀστυνομικὰς ἀρχάς, δηλαδὴ δὲν ἔχομεν δασικὴν ὑπηρεσίαν. Ἡ ἔλλειψις ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ ἔκαμε νὰ ὑπαχθῶσιν αἱ δασικαὶ ὑπηρεσίαι εἰς τὴν Ἀστυνομίαν. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουσιν ὑπάλληλοι κατάλληλοι ἵνα ἀναλάβωσι τὴν διοίκησιν τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας, γενικευθέντος τοῦ μέτρου, ὑπήχθησαν καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι πολλάκις εἶναι ποιοτικῶς κατώτεροι τοῦ διευθυντοῦ τοῦ δασαρχείου. Ἑκάστου δασαρχείου πρέπει νὰ προΐσταται εἷς δόκιμος δασάρχης ἢ διευθύνων ἀρχιφύλαξ. Νομίζω δὲ ὅτι ἐὰν ὑπάρχωσι 30 δασαρχεῖα εἰς τὰς Νέας Χώρας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῶσιν ὄχι βεβαίως 30 δόκιμοι δασάρχαι, ἀλλὰ τοὐλάχιστον 30 ἀρχιφύλακες, οἱ ὁποῖοι θὰ ληφθῶσι καὶ ἐκ τῶν ὑπαρχόντων εἰς τὰς Νέας Χώρας καὶ ἐκ τῶν ὑπηρετούντων ἐν Παλαιᾷ Ἑλλάδι, οὕτως ὥστε ν’ ἀπαλλαγῇ ἡ Δασικὴ ὑπηρεσία ἀπὸ τὴν ἀστυνομίαν.

§188Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γραφῇ εἰς τὸν νόμον ἡ διάταξις αὐτή, διότι ἐὰν κατόπιν δὲν ἔχητε τὸ ἀναγκαῖον προσωπικὸν τί θὰ γείνῃ; Πρέπει νὰ ἔχητε πεποίθησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρεται φυσικὰ διὰ τὸν καταρτισμὸν ὅσον ἔνεστι καλλιτέρας ὑπηρεσίας. Ἄλλως τε οὐδεὶς ἀντιλέγει, ὅτι οἱ ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι εἶναι ἀκατάλληλοι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων αὐτῶν.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ 8ου ἄρθρου ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Γ. Μπουσίου. (Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία). — Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. — Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 8 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 9, 10, 11). Ἄρθρον 12. (Ἀναγινώσκεται).

§190Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου ἔλαβον τὸν λόγον προχθὲς καὶ ἀνέπτυξα τροπολογίαν μου, τὸ κατανόημα δὲ τοῦ λόγου μου ἦτο ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ δημιουργεῖται προνομιακὴ θέσις διὰ τοὺς Δασικοὺς ὑπαλλήλους τῆς Νέας Ἑλλάδος καὶ ἐλαττωματικὴ διὰ τοὺς ἄλλους, τοὺς τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος· ἐπαναλέγω, κύριοι, λαμβάνεται πρόνοια μόνον διὰ τοὺς τῆς Νέας Ἑλλάδος, παρορῶνται δὲ παντάπασι τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Προκειμένου προσεχῶς νὰ γίνωσιν ἐξετάσεις ἀρχιφυλάκων δὲν θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος οἱ ἔχοντες διετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ δασοφύλακος 1ης τάξεως καὶ ὑπερεξαετῆ ἐν συνόλῳ ὑπηρεσίαν.

§191Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διατί;

§192Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Διότι δὲν προνοεῖ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον περὶ αὐτῶν. Ἐρωτῶ ὑμᾶς, κύριοι, εἶναι δίκαιον νὰ μὴ λαμβάνηται ὑπ’ ὄψει τὸ παλαιὸν προσωπικὸν τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος, τὰ ὄργανα αὐτὰ τῆς Δασικῆς ὑπηρεσίας ποῦ εἰσῆλθον διὰ διαγωνισμοῦ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ διὰ διαγωνισμῶν προάγονται;

§193Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τῆς Νέας Ἑλλάδος εἶναι 4, αἱ θέσεις δὲ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα εἶναι 60. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξητε ὅτι οἱ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος δὲν θὰ λάβωσι θέσεις;

§194Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Δὲν εἶναι 4, ἀλλ’ ἐγὼ παραδέχομαι τοῦτο. Τινὲς ὅμως θὰ καταλάβωσι τὰς θέσεις ἀφοῦ δὲν ἔχουσι δικαιώματα οἱ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος νὰ προσέλθωσιν εἰς ἐξετάσεις, ἀφοῦ δὲν ἔχουσιν ὑπηρετήσει τὸν ὡρισμένον χρόνον ὡς δασοφύλακες αʹ τάξεως. Διότι ἀπαιτεῖται τριετὴς ὑπηρεσία ἐν τῷ βαθμῷ τοῦ δασοφύλακος αʹ τάξεως ἵνα προσέλθωσιν εἰς τὰς ἐξετάσεις ὡς ἀρχιφύλακες. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ θὰ δημιουργήσῃ ἀρχιφύλακας ἐκ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Νέας Ἑλλάδος, ἀπὸ τὸ ἀκαταλληλότατον δηλονότι ὑλωρικὸν προσωπικόν, τὸ εἰσαχθὲν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, τὴν δασικὴν, διὰ τῶν παραθύρων τῶν Γενικῶν Διοικήσεων καὶ ὄχι διὰ τῆς μεγάλης θύρας τῆς ὑπηρεσίας τῶν διαγωνισμῶν, ὡς οἱ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος, οὓς ἤδη ἀδικεῖτε.

§195Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ καταλάβωσι τὰς θέσεις, ὅταν συμπληρώσωσι τὰ προσόντα.

§196Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Τότε νὰ ἐλαττωθῇ ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος πρὸς ἐξετάσεις.

§197Δ. ΤΕΡΖΑΚΗΣ. Σέβομαι τὴν ἀπόφασίν σας νὰ μὴ δεχθῆτε τροπολογίας, ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι αὕτη, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Χρυσοστάλης, εἶναι τοιαύτη ὥστε θὰ σᾶς πείσω νὰ τὴν δεχθῆτε. Δὲν ζητοῦμεν προνόμιον οὔτε ὑπὲρ τῶν παλαιῶν, ὅπως δὲν ζητοῦμεν οὔτε ὑπὲρ τῶν νέων. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Μετὰ ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου θὰ διορισθῶσιν εἰς τὰς δημιουργουμένας θέσεις ἀρχιφύλακες βʹ τάξεως οἱ δασοφύλακες, οἱ προερχόμενοι ἐκ τῶν προσωρινῶς διορισθέντων εἰς τὰς Νέας Χώρας. Εἶναι δίκαιον νὰ διορισθῶσι καὶ οὗτοι εἰς τὰς δημιουργουμένας θέσεις, ἀλλὰ δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι δίκαιον, καὶ οἱ δασοφύλακες τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ὑπηρεσίαν 7–8 ἐτῶν, νὰ προαχθῶσιν ἐφ’ ὅσον κριθῶσιν ἱκανοὶ ἀπὸ τὰ διοικητικὰ συμβούλια; Ἐὰν δὲν δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτὴν θὰ ἔχωσι τὸ δικαίωμα τῆς προαγωγῆς μετὰ 2 ἔτη, ἐνῷ μετὰ ἓν ἔτος ἀπὸ σήμερον θὰ καταλάβωσι τὰς θέσεις οἱ τῆς Νέας Ἑλλάδος. Εἶναι δίκαιον ἡ ὑπηρεσία αὐτῶν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ δασοφύλακος αʹ τάξεως νὰ περιορισθῇ, ὥστε νὰ ὑπολογισθῇ ἀπὸ σήμερον εἰς 1½ ἔτος ἢ καὶ 2, οὕτως ὥστε νὰ συμπέσῃ ὁ χρόνος τῆς προαγωγῆς των μὲ τὸν χρόνον τῶν ἐκ τῶν Νέων Χωρῶν προερχομένων. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν σχετικὴν τροπολογίαν μου ἵνα μὴ παραγκωνισθῶσιν.

§198Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δέχομαι διετῆ ὑπηρεσίαν.

§199Δ. ΤΕΡΖΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 12, ὡς ἐτροπολογήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 13 (Ἀναγινώσκεται).

§201Γ. ΓΚΑΛΚΟΣ. Νὰ γίνῃ μία διασάφησις. Δὲν γίνεται οὐδεμία μνεία ἐὰν θὰ ἐφαρμόζεται τὸ γʹ ἐδάφιον καὶ ἐν Ἠπείρῳ.

§202Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 13 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 14, 15, 16). Ἄρθρον 17ον (Ἀναγινώσκεται).

§204Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τροποποιεῖται διάταξις τοῦ ὑφισταμένου νόμου περὶ δασῶν ἐν τῇ Παλαιᾷ Ἑλλάδι. Ἐπειδὴ αἱ τοιαῦται διατάξεις δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὸν τίτλον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ εἶναι δὲ πολὺ δύσκολον διὰ πάντα νομικόν, ὁ ὁποῖος θὰ μεταχειρισθῇ αὐτὰ καὶ διὰ τὴν δασικὴν ὑπηρεσίαν ὀρθὸν εἶναι ὅπως ὁ τίτλος ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς διατάξεις.

§205Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Προτείνω τὸ ἑξῆς: «Περὶ ὀργανώσεως τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας εἰς τὰς Νέας Χώρας καὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν καὶ ἄλλων τινων διατάξεων τῆς δασικῆς νομοθεσίας καθ’ ὅλον τὸ Κράτος». (Ἄρθρον 18. Ἀναγινώσκεται καὶ ψηφίζεται.)

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται. — Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προστασίας τῶν δασῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπιστρατεύσεως». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) — Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐκτάκτων μέτρων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς γεωργίας». (Ἀναγινώσκονται καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 1, 2). Ἄρθρον 3 (Ἀναγινώσκεται).

§207Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ ἀναπτύξω εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ ἄρθρον 3 ἐξαιρεῖ τῆς ἐπιτάξεως τὰ ποσὰ τῶν σιτηρῶν ἢ ὀσπρίων, ἅτινα ἀναγκαιοῦν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτῶν πρὸς σπορὰν εἰς τὰ ἴδια αὐτῶν κτήματα. Ὡς εἶναι γνωστὸν ἐν Θεσσαλίᾳ ἐπικρατεῖ τὸ κολληγικὸν σύστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἰδιοκτήτης ὑποχρεοῦται νὰ παρέχῃ τὸν σπόρον εἰς τοὺς καλλιεργητὰς, ἂν δὲ παρουσιασθῇ ἡ ἁρμοδία ἀρχὴ διὰ τὴν ἐπίταξιν, ὅπως ἐπιτάξῃ τὰ ἀποθέματα σίτου, οὗτος πολὺ καλὰ θὰ δηλώσῃ, ὅτι τὸν προορίζει διὰ τὴν σπορὰν τῶν γαιῶν, αἱ ὁποῖαι καλλιεργοῦνται διὰ τῶν κολλήγων. Ἀλλ’ ὑπάρχουσιν πολλὰ χωρία, εἰς τὰ ὁποῖα εἴτε ἐκ παρεξηγήσεων εἴτε δι’ ἄλλους λόγους ἐνεφυλοχώρησε τοιαύτη διάστασις μεταξὺ γαιοκτημόνων καὶ χωρικῶν, ὥστε ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν νὰ μὴ παρέχηται ὁ σπόρος ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου εἰς τὸν χωρικὸν καὶ ἂν μὲν ἡ ἐσοδεία ἦτο πτωχὴ ἠρκεῖτο ὁ ἰδιοκτήτης εἰς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ τρίτου ἢ τοῦ ἀντισπόρου, ὡς ἐκανονίζετο ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως ἢ δι’ ἀμοιβαίων συμφωνιῶν, ἂν ὅμως ἡ ἐσοδεία ἦτο πλουσία, ὅπως συνέβη κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος διὰ χιλίων δύο μέσων εἴτε δὲν ἔφερον γρήγορα τὴν μηχανὴν εἰς τ’ ἀλώνια ν’ ἁλωνίσουν εἴτε δι’ ἄλλων πιέσεων κατέληγε, ὥστε νὰ πληρώνῃ ὁ ἰδιοκτήτης εἰς τὸν χωρικὸν τὸν σπόρον ἀντὶ ἑνὸς τιμήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ὡρίζετο πάντως κατώτερον ἐκείνου εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἠγόραζεν ὁ χωρικὸς τὸν σπόρον. Ἀλλὰ σήμερον λόγῳ τῆς σπάνιος τοῦ σίτου θὰ εἶναι δύσκολον εἰς τὸν χωρικὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ λάβῃ τὸν σπόρον νὰ ἐξεύρῃ αὐτὸς τοῦτον ἂν δὲν ἔχῃ ὡρισμένας ἐγγυήσεις ἀπὸ τὸν νόμον διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν σίτου. Ὑποβάλλω τροπολογίαν καθ’ ἥν, ἂν ἡ διὰ τὴν ἐπίταξιν ἀρχὴ εὕρῃ εἰς τὴν ἀποθήκην τοῦ ἰδιοκτήτου σῖτον προωρισμένον διὰ σπορὰν νὰ τὸν ἐπιτάσσῃ καὶ νὰ τὸν δίδῃ εἰς τὸν χωρικὸν πρὸς σπορὰν διὰ λογαριασμὸν καὶ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἰδιοκτήτου. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι λαμβάνεται πρόνοια καθ’ ἣν δύναται ἡ ἁρμοδία ἀρχὴ νὰ ἐπιτάσσῃ τὸν πλεονάζοντα σῖτον καὶ νὰ τὸν δίδῃ εἰς τοὺς χωρικούς. Ἀλλ’ ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Κατὰ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ νομοσχεδίου τὸ Δημόσιον θὰ παρέχῃ σπόρον εἰς πέντε χωρικοὺς μέχρι τοῦ ποσοῦ 1000 δραχμῶν ἤτοι δι’ ἕκαστον χωρικὸν 200 δραχμῶν. Διακόσιαι δραχμαὶ δὲν κάμνουσιν παρὰ μόνον 10 κοιλά· ξεύρετε ὅμως πόσα κοιλὰ σπείρει ἕκαστος γεωργὸς ἐν Θεσσαλίᾳ; τοὐλάχιστον 100 κοιλὰ σίτου καὶ 200 κριθῆς. Λοιπὸν κατ’ ἀνάγκην θὰ μείνωσιν αἱ γαῖαι ἄσπαρτοι. Ἄν δὲ δὲν ὑπάρχῃ σπόρος εἰς τὴν ἀποθήκην τοῦ ἰδιοκτήτου, ἐκεῖνος δὲ ἀγοράσῃ, τότε εἶναι ἔργον στοιχειώδους δικαιοσύνης αὐτὸς ὁ ἰδιοκτήτης, ὁ ἀμελὴς ὁ μὴ θέλων νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις του, νὰ μὴ λάβῃ τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὰς γαίας, αἱ ὁποῖαι θὰ καλλιεργηθῶσι παρὰ τὴν ἀξίαν τοῦ ἀντίσπορου. Δευτέρα τροπολογία διὰ νὰ μὴν ἀπασχολῶ τὴν Βουλὴν εἶναι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, διὰ τοῦ ὁποίου ἐγκαινιάζεται ἐν Ἑλλάδι νέος θεσμός, διατάσσεται ἡ ἀπαγόρευσις τῆς διαθέσεως τῶν δημητριακῶν καρπῶν ἄνευ ἀδείας τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς. Ἡ ἀνάγκη τῆς λήψεως τοῦ μέτρου τούτου εἶναι προφανὴς καὶ κατ’ ἀρχὴν δὲν εἴμεθα ἐναντίον αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἐκ τοῦ πνεύματος τοῦ ὅλου νομοσχεδίου καὶ ἐκ τῶν ἄρθρων προκύπτει ὅτι σκοπὸς αὐτοῦ εἶναι νὰ φανερωθῇ ποῖοι ἐκ τῶν ἰδιοκτητῶν ἢ καλλιεργητῶν ἔχουσι πλεονάζοντα ποσὰ σίτου διὰ νὰ ἀφαιρεθῶσι δι’ ἐπιτάξεως καὶ νὰ δοθῶσιν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι διὰ νὰ σπείρουν καὶ νὰ φάγουν. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἑκάστη γεωργικὴ οἰκογένεια ἔχει ἀνάγκην τοὐλάχιστον 50 κοιλῶν σίτου καὶ ἄλλων 50 διὰ σπόρον, καὶ ἡ οἰκογένεια αὕτη δὲν ἔχει περισσότερον ποσὸν εἰς τὸ σπίτι της, νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ προβαίνῃ εἰς δηλώσεις πρὸς τὰς ἁρμοδίας ἀρχάς. Τὸ λέγω τοῦτο διότι ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι λόγῳ τῆς ἐπιστρατεύσεως πολλαὶ ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι δὲν ἔχουσι τοὺς προστάτας των εἰς τὰ σπήτια των διότι θὰ εἶναι εἰς τὸν στρατόν, αἱ γυναῖκες τὰς ὁποίας θ’ ἀφήσουν, λόγῳ τῆς μὴ μορφώσεώς των καὶ τῆς ἀμαθείας των δὲν θὰ μεταβοῦν εἰς τὰς διαφόρους ἀρχὰς νὰ δηλώσουν τὸ ποσόν, διὰ τὸν λόγον ὅτι δὲν θὰ ἔχουν ποσὸν ἄλλο παρὰ αὐτὸ τὸ πρὸς διατροφὴν, αὐταὶ δὲ αἱ οἰκογένειαι θὰ τρέχουν τὸν κίνδυνον νὰ περιπέσουν εἰς τὰς συνεπείας τοῦ ἄρθρου 11, τὸ ὁποῖον περιέχει ἀρκετὰς κυρωτικὰς διατάξεις λόγῳ τῆς ἀμελείας των αὐτῆς. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ ὅπως ἐκεῖνο τὸ ἐδάφιον, κατὰ τὸ ὁποῖον προτείνεται ἵνα διὰ κανονιστικοῦ Διατάγματος κανονίζονται τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα θὰ μείνωσιν ἀδιάθετα ἢ μᾶλλον διαθέσιμα καὶ νὰ μὴ δηλώνωνται, νὰ τροποποιηθῇ καὶ νὰ ὁρισθῶσι ταῦτα διὰ τοῦ νόμου διὰ νὰ ἀποφύγωμεν αὐτοὺς τοὺς κινδύνους τοῦ νὰ ἴδωμεν οἰκογενείας τιμωρουμένας διὰ παράπτωμα διὰ τὸ ὁποῖον οὐσιαστικῶς δὲν ὑπάρχει καμμία περίπτωσις νὰ τιμωρηθοῦν.

§208Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ κ. βουλευτὴς ὡμίλησεν ἐπὶ τῶν ἄρθρων 3, 4, 6 καὶ 11: Ἐγὼ περιορίζομαι εἰς ὅσα εἶπεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου εἶναι νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν σποράν, δὲν εἶναι δὲ νὰ κανονίσῃ τὰς σχέσεις μεταξὺ ἰδιοκτητῶν καὶ κολλήγων. Ὁ κ. βουλευτὴς θέλει διὰ τοῦ νόμου τούτου, τοῦ σκοποῦ ἔχοντος τὴν ἐξασφάλισιν τῆς σπορᾶς, νὰ κανονίσωμεν τὰς σχέσεις τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ κολλήγων. Βεβαίως αὐτὸ σκοπεῖ ἡ παρατήρησις ὑμῶν, Κύριε βουλευτά, διότι τί λέγετε; Ὅτι πρέπει τὰ ὑποχρεωθῶσιν οἱ ἰδιοκτῆται νὰ δίδωσι σπόρον. Ἡμεῖς λέγομεν ὅτι ὅσοι ἔχουσι ὑποχρέωσιν νὰ δώσωσιν σπόρον ἢ καὶ ὅσοι εἶναι διατεθειμένοι νὰ δώσωσι τοιοῦτον θὰ δώσωσι, ὅσοι δὲ δὲν θέλουσι, δὲν εἶναι δὲ καὶ ὑποχρεωμένοι, δὲν θὰ δώσωσι. Πέραν τούτου δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν, διότι νομίζω ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου δὲν πρόκειται νὰ κανονίσωμεν τὰς σχέσεις μεταξὺ ἰδιοκτητῶν καὶ κολλίγων. Εἶναι εὐφυεστάτη ἡ παρατήρησις ἡ ἰδική σας ἐν τῷ πνεύματι ἐν τῷ ὁποίῳ ὁμιλεῖτε πάντοτε περὶ τῶν ζητημάτων τούτων, ἀλλὰ νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ ὑποκύψω εἰς τὴν ἰδέαν σας ταύτην. Ὁ νόμος λέγει ῥητῶς ὅτι ὁ ἔχων ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ σπόρον ἢ καὶ ὁ θέλων θὰ δώσῃ.

§209Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν ἔχῃ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν πολὺ καλά.

§210Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω ἀκεραίαν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 διότι βεβαίως πρόκειται περὶ ἐπιτάξεως καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν γεωργῶν, αἱ ὁποῖαι περιέχουν αὐτὸ τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον χρησιμεύει πρὸς ἰδίαν κατανάλωσιν· δὲν ἔχει οὕτω;

§211Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Φυσικά, ἂν πρόκειται νὰ εὕρωμεν σπόρον σίτου πρέπει νὰ ἐπιτάξωμεν, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι διὰ τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνήκει διὰ τὸν χωρικόν, θὰ λάβῃ ἀμέσως τὴν ἀξίαν κατὰ τὴν διατίμησιν τὴν ὁποίαν ὁρίζω. Ἑπομένως τοῦ παρέχομεν τὰ μέσα εὑρέσεως ποσοῦ ἀναγκαίου διὰ τὴν διατροφὴν τῆς οἰκογενείας του.

§212Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Καὶ τοῦτο προκειμένου περὶ σίτου τοῦ ὁποίου ἔχομεν ἀνάγκην διὰ τὸν σπόρον, οὐχὶ ὅμως καὶ ἀραβοσίτου.

§213Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θ’ ἀπαλείψω τὴν λέξιν «ἀραβόσιτος».

§214Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Θὰ μείνῃ ὁ ἀραβόσιτος εἰς τοὺς γεωργούς;

§215Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα διότι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 4.

§216Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἤθελον συστήσει ὅπως περιληφθῇ διάταξις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διὰ τῆς ὁποίας νὰ λαμβάνεται πρόνοια περὶ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς τῶν ἐπιτασσομένων εἰδῶν, διότι τοιαύτη διάταξις δὲν ὑπάρχει ἐν τῷ νόμῳ. Ὁρίζεται μία ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ καθορίζῃ τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ πληρώνεται ὁ σῖτος, ὁ διὰ σπόρον παραδιδόμενος, ὄχι ὅμως καὶ ὁ ἐπιτασσόμενος, διότι συμβαίνει τὸ ἔκτροπον τοῦτο καὶ σήμερον. Τὸ Δημόσιον ἐπιτάσσον χόρτα καὶ κριθὴν δὲν ὁρίζει τιμὴν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἐπιτασσομένων εἰδῶν. Δίκαιον εἶναι κατὰ ἕν οἱονδήποτε σύστημα νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος ὥστε ὁ κύριος τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἐπιτάσσομεν, νὰ γνωρίζῃ εἰς ποίαν τιμὴν τὸ παραδίδει.

§217Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι δίκαιον.

§218Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Ναί, ἀλλὰ δύναται νὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς: ὁρίζει τὸ Κράτος, ὅτι τὸ σιτάρι αὐτὸ πρέπει νὰ κρατηθῇ διὰ σπόρον καὶ συνεπῶς νὰ μὴ δύναται νὰ τὸ διαθέσῃ ὁ ἰδιοκτήτης. Μετὰ παρέλευσιν χρόνου πολλοῦ, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἄφινον ἀδιάθετον, ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ἀπὸ 60 λεπτὰ ποῦ τὸ εἶχεν ἀγοράσει γίνεται 30 λεπτά. Τὸ Δημόσιον δὲν τὸ παραλαμβάνει, διότι δὲν τὸ ἐχρειάσθη ὡς σπόρον· τί θὰ γείνῃ;

§219Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡ τιμὴ θὰ ὁρισθῇ κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς ἐπιτάξεως.

§220Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Δὲν τὸ περιλαμβάνει· ὅπως ἔχει ἡ οἰκονομία τοῦ νομοσχεδίου θὰ τὸ ἐπιτάξῃ· ἐὰν τὸ χρειασθῇ, ἔχει ἐλευθέραν διάθεσιν, ποῖον θὰ βαρύνῃ ἡ ζημία τότε;

§221Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡ ζημία βαρύνει τὸ Δημόσιον, ὅ,τι εἶναι δίκαιον πρέπει νὰ εἶναι.

§222Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνέστησα ὅπως ὑπάρχει τρόπος διατιμήσεως τῶν ἐπιτασσομένων εἰδῶν· θὰ διευκολύνῃ καὶ τὸ ποινικὸν μέρος τῆς ὑποθέσεως. Διότι ἐὰν ἔχητε μίαν ὡρισμένην τιμήν, διὰ μιᾶς ἐπιτροπῆς θὰ δύνασθε νὰ λέγητε: «Κύριε, δὲν ἐπώλησες συμφώνως μὲ τὴν διατίμησιν· ἐζήτησες ὑπέρογκον τιμὴν καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δύναμαι νὰ σὲ ἐγκαλέσω καὶ νὰ σὲ καταγγείλω». Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, παρακαλῶ, ὅπως ληφθῇ πρόνοια καὶ περὶ τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν τῶν ἐπιστράτων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προχθὲς ὑπεσχέθη ὅτι ἔχει ἕτοιμον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἤθελεν εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν περασμένην Δευτέραν. Πλησιάζει καὶ ἡ ἑπομένη Δευτέρα. Τείνουν νὰ περατωθοῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς καὶ τὸ νομοσχέδιον δὲν εἰσήχθη ἀκόμη. Εὑρίσκω δὲ ὅτι ἔχει μεγάλην σπουδαιότητα τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ θὰ ἀνακουφίσῃ τὰς γεωργικὰς τάξεις, ὥστε νὰ τὸ θεωρῶ ἐκ τῶν οὐσιωδεστάτων διατάξεων. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, νὰ ἀφιερώσητε ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τοιαύτην διάταξιν, ἡ ὁποία δὲν μεταβάλλει διόλου τὴν οἰκονομίαν τοῦ νομοσχεδίου.

§223Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀλλ’ ἡ ἀπαλλαγὴ ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§224Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἔχει προσυπογράψει καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἔχει διατάξεις ἀφορώσας τὸ οἰκονομικὸν μέρος. Δύνασθε νὰ λέγητε ὅτι τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ἄλλοτε εἴχομεν ψηφίσει περὶ ἀπαλλαγῆς καὶ τίποτε ἄλλο. Τὰ κτήνη τῶν ἐπετάχθησαν, πῶς θὰ φορολογηθοῦν. Συμβαίνει, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν τοῦτο’ ὅτι οἱ κατὰ τόπους οἰκονομικοὶ ἔφοροι δὲν κάμνουν ἀπαριθμήσεις τῶν κτηνῶν κατ’ ἔτος ἀλλὰ λαμβάνουν τοὺς πρώτους καταλόγους καὶ τραβοῦν πρωτόκολλα ἐφέτος· εἰς τὴν Λαμίαν ἐδικάσθησαν 2000 πρωτόκολλα ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 1999 ἀπερρίφθησαν.

§225Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἐγὼ ἐζήτησα νὰ περιληφθῇ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§226Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐν τῇ δευτέρᾳ ἀναγνώσει δὲν εἰμπορῶ νὰ τὸ κάμω.

§227Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Θὰ ἐπιμένω, κύριε Ὑπουργέ, εἰς μίαν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3ου ἄν εἶνε δυνατὸν νὰ συμπεριληφθῇ ὅτι εἰς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἐξαιρεῖται τῆς ἐπιτάξεως, συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ διατροφὴ τοῦ γεωργοῦ καὶ τῶν κτηνῶν, διότι φαντασθῆτε τὸν κυκεῶνα καὶ τὴν ἀναστάτωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιφέρῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν γεωργίαν, καίτοι ἐπιγραφόμενον πρὸς προστασίαν αὐτῆς. Διότι ἄν δὲν ἐξαιρέσητε τὴν διατροφὴν τῆς οἰκογενείας τοῦ γεωργοῦ, θὰ εὑρεθοῦν αἴφνης μίαν πρωΐαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἄνευ σίτου. Καὶ μήπως ὁ σῖτος θὰ πληρωθῇ καθ’ ἥν στιγμὴν τὸ δημόσιον παραλάβῃ αὐτόν; Ἀλλὰ δέχομαι ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν εὐκολίαν καὶ τὸ χρῆμα νὰ πληρώσῃ ἀμέσως τὸν σῖτον, τὶ θὰ γείνῃ; Ὁλόκληρος ἡ Θεσσαλία, ἡ ὁποία δὲν ἔχει οὐδεμίαν εἰσαγωγὴν ἐξωτερικοῦ σίτου καὶ ὅπου ἕκαστον χωρίον ἀπέχει 30 ὥρας ἀπὸ τὸν Βόλον, ἄν ὑποτεθῇ ὅτι πρόκειται νὰ μεταβῇ εἰς Βόλον νὰ ἀγοράσῃ, πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἐπὶ ποδὸς τὴν ἐπιοῦσαν τῆς διαθέσεως. Σημειώσατε ὅτι οὔτε ζῷα ἔχουν οὔτε κάρρα διότι ταῦτα καὶ τὰ τέκνα τους εἶνε εἰς τὸν στρατόν.

§228Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Καὶ πῶς θὰ γείνῃ αὐτὴ ἡ ἐπίταξις;

§229Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Θὰ ἐξαιρῆται τῆς ἐπιτάξεως ἀνάλογον ποσὸν διὰ τὴν διατροφήν. Εὕρετε ἕνα τρόπον νὰ εἶνε δυνατὴ ἡ ἀντικατάστασις τὴν αὐτὴν ἡμέραν, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναστατήσῃ ὁ κόσμος καὶ καταστραφῇ διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἀλλὰ νὰ φρονεῖτε ὅτι πρέπει νὰ ἐξυπνήσῃ μίαν πρωΐαν καὶ νὰ μὴ δύναται νὰ διαθρέψῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ νὰ ὑπάγῃ εἰς Βόλον νὰ πάρῃ σιτάρι Ἀμερικανικόν, ὁμολογῶ ὅτι δὲν συζητοῦμεν σοβαρῶς, ἀλλὰ δὲν πιστεύω καὶ νὰ θεωρηθῇ σοβαρὸν τὸ νομοθέτημα, παρὰ μόνον μία θύελλα ἐπερχομένη κατὰ τοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ μεμφθῶ τὴν ἀγαθωτάτην πρόθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, σᾶς λέγω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προσέκοψεν ἐπὶ τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία ἂν ἐγνώριζεν ὀλίγον τὰς γεωργικὰς συνθήκας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταρτίσῃ ἄρτιον τὸ νομοσχέδιον.

§230Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ συζήτησις αὕτη ἐκαναλαμβάνεται, διότι ἔγεινε καὶ τὸ πρωὶ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, παρόντων καὶ ἄλλων ἐκ Θεσσαλίας βουλευτῶν, καὶ ἀπεδείχθη ὅτι ὁ κ. βουλευτὴς δὲν δικαιοῦται τόσον νὰ ἐπιμείνῃ εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξε, ἐμείναμε δὲ σύμφωνοι νὰ διατυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον οὕτω. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, ἀραβόσιτον δὲν ἔχουν;

§231Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Οὔτε κόκκον.

§232Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ὑπερβολή. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ ὁρίσωμεν τὸν ἐλάχιστον ὅρον;

§233Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Ἂς τὸν ὁρίσῃ ὁ Νομάρχης.

§234Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀφοῦ δεχόμεθα ἀνώτατον ὅρον; Ἠξεύρετε ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν τῶν συζητήσεων; Ὅτι ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ πρὸ 8 ἡμερῶν, δὲν ἐψηφίσθη ἀκόμη καὶ νομίζω ὅτι ἂν ἐξακολουθήσωμεν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, θὰ ἐπέλθῃ ἡ διακοπὴ τῆς συνεδριάσεως καὶ θὰ ἀναβάλωμεν πάλιν διὰ τὴν Δευτέραν.

§235Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Τὶ θὰ βλάψῃ τὴν οἰκονομίαν τοῦ νόμου ἐὰν τεθῇ ὅτι ἐξαιρεῖται, ὅπως ἐξαιρεῖται ὁ σπόρος, καὶ τὸ ποσὸν πρὸς διατροφήν, τὸ ὁποῖον νὰ ὁρίσῃ ἡ Ἐπιτροπή.

§236Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Σᾶς εἶπον ὅτι τὸ δέχομαι αὐτό.

§237Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει κἄποια σύγχυσις εἰς τὴν συζήτησιν. Τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρει περὶ ἐπιτάξεως, περὶ στρατιωτικῶν εἰσφορῶν καὶ περὶ ἑνὸς νέου μέτρου, θεσπιζομένου νῦν, περὶ ἀπαγορεύσεως. Τὸ 1ον ἄρθρον ἀναφέρει τὰς ἐπιτάξεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται, ἀλεύρου, σίτου κ.λ.π. καὶ λέγει, ὅτι ἀπὸ τὰς ἐπιτάξεις αὐτὰς θὰ χρησιμοποιεῖται κατὰ προτίμησιν τὸ ποσὸν πρὸς σποράν. Τὸ 3ον ἄρθρον λέγει περὶ τῶν στρατιωτικῶν εἰσφορῶν καὶ κανονίζει καὶ ἐκεῖ τὰς λεπτομερείας. Ἔπειτα ἔρχονται τὰ ἄλλα ἄρθρα, δι’ ὧν εἰσάγεται νέον εἶδος ἐπιτάξεως, ἢ μᾶλλον ἀπαγορεύσεως. Δηλ. ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων μέτρων ἡ Πολιτεία ἐπεμβαίνει καὶ ἀπαγορεύει τὴν χρησιμοποίησιν παντὸς δημητριακοῦ εἴδους, εὑρισκομένου εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν γεωργῶν καὶ παντὸς ἄλλου κατοίκου. Ἀνεξαρτήτως τῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι προηγήθησαν ἐπὶ τῶν ἄρθρων 1, 2 καὶ 3, καὶ κατὰ τοὺς ὑπάρχοντας δύο νόμους ἔχομεν ἐξαίρεσιν διὰ τὴν σποράν, ἀλλ’ ἔπρεπε διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ νὰ κανονίζηται διὰ τοὺς κατοίκους, γεωργοὺς κ.λ.π. ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν καὶ τῶν πόρων, τοὺς ὁποίους ἔχουν, εἷς τρόπος ὥστε ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη νὰ γίνεται πάντοτε πρὸς τὸ συμφέρον τὸ κοινωνικόν, χωρὶς νὰ φέρῃ καὶ παρεμπόδισιν εἰς τὰς ἀτομικὰς ἑκάστου ἀνάγκας. Ἔχω ὑποβάλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4ου, δι’ ἧς κανονίζεται τὸ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενον χρονικὸν διάστημα οὐχὶ ἀνώτερον τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ τοῦτο διότι,...

§238Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἔχω ἐγὼ τροπολογίαν, ἡ ὁποία λέγει τὸ πολὺ δύο μηνῶν.

§239Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Πολὺ καλά, ὥστε κατ’ ἀρχὴν τίθεται μία προθεσμία. Εἰς τὸ 6ον ἄρθρον ἡ αʹ παράγραφος εἶναι τόσον γενική, ὥστε θὰ ἤθελα νά ἀπαλειφθῇ καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ νὰ μείνῃ ἡ βʹ παράγραφος. Εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν αʹ παράγραφον τοῦ 6 ἄρθρου, τῆς ὁποίας ζητῶ τὴν ἀπάλειψιν, ἔρχεται τὸ 7 ἄρθρον, τὸ ὁποῖον λέγει: (Ἀναγινώσκει) «Κατὰ παρέκκλισιν τοῦ προηγουμένου ἄρθρου ἐπιτρέπεται εἰς ἰδιοκτήτας τῶν ὑπὸ ἀπαγόρευσιν σιτηρῶν ἢ ὀσπρίων νὰ χρησιμοποιῶσι τὸ ἀναγκαιοῦν ποσὸν διὰ τὴν σπορὰν τῶν γαιῶν αὐτῶν εἴτε ὑπὸ αὐτοκαλλιέογειαν εἴτε ὑπὸ κολλιγικήν». Τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὸ συμπληρῶ ἐγὼ ὡς ἑξῆς, διὰ νὰ εἶναι ἡ παρακίνησις πληρεστέρα. (Ἀναγινώσκει τροπολογίαν). Ἐὰν αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἔχῃ ἄλλο ἐπάγγελμα, εἶναι δικηγόρος, π. χ. ἢ ἰατρός, βεβαίως τὰ πρὸς διατροφὴν μέσα πορίζεται διὰ τοῦ ἐπαγγέλματός του, ἀλλ’ ἄν εἶναι γεωργός, δὲν δύναται νὰ ζήσῃ, παρὰ ἀπὸ τὸ σιτάρι, νὰ δικαιοῦται νὰ διαθέτῃ ἓν ποσόν, ἔστω ἐλάχιστον, κατ’ ἐκτίμησιν τῆς ἀρχῆς, πρὸς πώλησιν καὶ πορισμὸν τῶν μέσων τῆς συντηρήσεώς του. Ἐπίσης νὰ δικαιοῦται πρὸς πώλησιν ἐκ τῶν ὑπὸ ἀπαγόρευσιν δημητριακῶν εἰς ἄλλους γεωργούς, διὰ σποράν. Ἀφοῦ ὁ κύριος σκοπὸς εἶναι ἡ ἐξασφάλισις τῆς σπορᾶς καὶ ὁ σκοπὸς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπιτυγχάνεται, διατὶ νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ πωλῇ διὰ σπορὰν ἐν γνώσει τῆς Ἀστυνομικῆς ἀρχῆς, ἀλλὰ νὰ κανονίζηται ἡ πώλησις διὰ Β. Διατάγματος; Ὑπάρχει καὶ ἄλλη περίπτωσις. Ὑποθέσατε ὅτι εἶναι εἷς ἀλευροβιομήχανος, ὁ ὁποῖος ἠγόρασε ἀρκετὰς χιλιάδας κοιλῶν σίτου, διὰ νὰ τὸν ἀλέσῃ. Διαρκούσης τῆς ἀπαγορεύσεως τί θὰ γείνῃ τὸ ἐργοστάσιόν του; Πρέπει νὰ διαθέτῃ ὅσα χρειάζεται διὰ σποράν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον νὰ τὸ ἀλέθῃ καὶ ἄς μένῃ τὸ ἄλευρον ὑπὸ ἀπαγόρευσιν, διὰ νὰ μὴ σταματᾷ τὸ ἐργοστάσιόν του. Ἔπειτα ἔρχεται τὸ ἄρθρον 8 τὸ ὁποῖον λέγει: (Ἀναγινώσκει). «Διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργοῦ δημοσιευομένης εἰς τὴν Ἐφημ. τῆς Κυβερνήσεως κανονίζεται ὁ τρόπος τῆς διαθέσεως τοῦ ὑπὸ ἀπαγόρευσιν σπόρου ὡς καὶ πᾶσα ἄλλη λεπτομέρεια». Προτείνω νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς χωρὶς νὰ μεταβληθῇ ἡ βάσις του: (Ἀναγινώσκει). «Πᾶσα ἄλλη διάθεσις ἢ χρησιμοποίησις τῶν ὑπὸ ἀπαγόρευσιν σιτηρῶν ἢ ὀσπρίων κανονίζεται διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δημοσιευομένης εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως». Αὐτὰς τὰς τροπολογίας ἔχω νὰ ὑποβάλω καὶ νομίζω ὅτι σχετικῶς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀπαγορεύσεως δίκαιον εἶναι νὰ μὴ λάβωμεν μόνον ὑπ’ ὄψιν μίαν τάξιν ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ τάς τάξεις τὰς ἄλλας, ὡς π. χ. τῶν ἀλευροβιομηχάνων, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀδικηθῶσι. Διὰ τοῦτο ὑπέβαλον τὰς τροπολογίας αὐτὰς ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς συζητήσεως.

§240Λ. ΝΑΚΟΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον κύριοι βουλευταὶ παρουσιάζει τὸ ἐλάττωμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζουν ὅλα σχεδὸν τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα συντάσσονται ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῶν Ὑπουργείων. Ἡ ὑπηρεσία δὲν βλέπει οὔτε δεξιά, οὔτε ἀριστερά. Οὕτως ἠθέλησε π. χ. τώρα νὰ προστατεύσῃ τὴν γεωργίαν, διὰ τῆς ἐξασφαλίσεως σπόρου πρὸς καλλιέργειαν, ἀλλὰ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ στομάχια τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, τοὺς ὁποίους θέλει νὰ προστατεύσῃ, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἀνάγκην νὰ ζήσουν ἀπὸ τὸ εἰσόδημά των τὸ ὁποῖον κατάσχει τὸ Δημόσιον. Περὶ αὐτοῦ οὐδεμίαν λαμβάνει πρόνοιαν. Πῶς θὰ ζήσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀδιαφορεῖ· θέλει μόνον σπόρον νὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ. Ἀλλ’ εἶναι ἐνδεχόμενον ὁ προστατευόμενός των μέχρις ὅτου συγκομίσῃ τὸ εἰσόδημα τῆς καλλιεργείας τοῦ ἑπομένου ἔτους διὰ τοῦ σπόρου τὸν ὁποῖον θέλει νὰ τοῦ ἐξασφαλίσῃ ν’ ἀποθάνῃ ἐν τῷ μεταξὺ ἀπὸ τὴν πεῖναν καὶ ἡ προστασία τοῦ νόμου νὰ καταστῇ περιττή. Ἰδοὺ διατί ἔρχομαι εἰς ἐνίσχυσιν τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μπουσίου καὶ ζητῶ καὶ ἐγὼ ὅπως γίνῃ ἐξαίρεσις τῆς κατὰ τὸ νομοσχέδιον ἀπαγορεύσεως πρὸς ἰδίαν χρῆσιν καὶ ἐμπορίαν σιτηρῶν τοῦ ποσοῦ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον χρειάζεται ὁ ἰδιώτης διὰ τὴν τροφὴν τοῦ οἴκου του. Ἂς ὁρισθῇ μάλιστα εἰς τὸν νόμον καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ τὸν Νόμον, τὸν Γαλλικόν, ὁ ὁποῖος ἐν ᾧ ἐξυπηρετεῖ καὶ τὸν σκοπὸν, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἐγένετο, τὴν παροχὴν σπόρων δηλ. εἰς τοὺς γεωργικοὺς, ἐν τούτοις λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸν στόμαχον τῶν ἰδιωτῶν καὶ ἐξαιρεῖ ἐκ τῆς ἐπιτάξεως ὅ,τι εἶναι ἀναγκαῖον διὰ τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας, ὅ,τι εἶναι ἀναγκαῖον διὰ τὰς πρώτας ἀνάγκας τῶν οἰκογενειῶν. Καὶ πολὺ ὀρθῶς. Διότι διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸν σπόρον δὲν πρέπει νὰ ἐκθέσωμεν εἰς κινδύνους νὰ ἀποθάνουν οἱ ἄνθρωποι τῆς πείνης Εἶναι ὀρθὸν πρῶτον νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ τροφὴ τῶν ἀνθρώπων, νὰ ἐξασφαλισθῇ ἓν ποσὸν διὰ τὰς πρώτας ἀνάγκας. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὸν Γαλλικὸν Νόμον, ὁ ὁποῖος ἀπέβλεπε καὶ αὐτὸς ὑπὲρ τῆς ἐν Γαλλίᾳ γεωργίας, ἀλλὰ δὲν ἐλησμόνησε καὶ τὰ στομάχια τῶν Γάλλων καὶ ἐφρόντισε καὶ ὑπὲρ τῶν ἰδιωτῶν. Μόνον ἡ Ἑλληνικὴ ὑπηρεσία νομίζει, ὅτι δύναται νὰ νομοθετῇ ὡς ἄνθρωπος ξένος πρὸς τὴν κοινωνίαν, μὴ λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀνάγκας τοῦ ἰδιώτου, καὶ ἔχουσα ὡς σκοπὸν τὴν μίαν μόνον ὄψιν τῶν ζητημάτων. Ἔπειτα ἔρχεται τὸ ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Μπούσιος, περὶ τῆς προθεσμίας δηλαδὴ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ὁρίζῃ ὁ νόμος, τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς χρήσεως ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ σφραγιζομένου ποσοῦ σιτηρῶν του. Ὁ νόμος δὲν ὁμιλεῖ καὶ ἐζητήθη πολὺ ὀρθῶς νὰ τεθῇ μία προθεσμία Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι δύο μῆνες εἶναι πολλοί. Ἐὰν τὸ Δημόσιον ἔχει ἀνάγκην τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἰδιώτου ἂς τὸ πάρῃ καὶ ἂς τὸ πληρώσῃ. Ἀλλὰ νὰ δύναται νὰ τὸ κατακρατῇ ἐπ’ ἄπειρον χωρὶς νὰ τὸ πληρώνῃ, τοῦτο εἶναι ἀκατανόητον. Θὰ σᾶς ἔλεγον μάλιστα, ὅτι προκειμένου περὶ εἰσφορᾶς σιτηρῶν ἐξ εἰσοδημάτων τοῦ καλλιεργητοῦ, πρέπει νὰ ὁρισθῇ ὅτι δὲν ἠμπορεῖ τὸ Δημόσιον νὰ τὰ πάρῃ ἄνευ καταβολῆς ἀμέσου, χωρὶς νὰ τὸ πληρώσῃ. Ἀλλὰ ἐπὶ τέλους ἄς ἐξετάσωμεν τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Τίς οὗτος; Θέλει νὰ πάρῃ σιτηρὰ ἀπὸ τοὺς ἔχοντας πολλὰς ἀποταμιεύσεις καὶ τοὺς ἐμπορευομένους, διὰ νὰ δώσῃ εἰς τοὺς μικροὺς καλλιεργητὰς ἄνευ ὑπερτιμήσεως διὰ νὰ σπείρουν. Καὶ τότε ἐρωτῶ: Διὰ ποῖον λόγον λοιπὸν θὰ σφραγίζωμεν τὸ κελάρι τοῦ μικροκαλλιεργητοῦ, καὶ δὲν τὸν ἀφήνομεν νὰ κάνῃ χρῆσιν τοῦ ἰδίου του σπόρου; Τὸ νομοσχέδιον λαμβάνει πρόνοιαν ἵνα ἡ Πολιτεία δικαιοῦται νὰ σφραγίζῃ ἀποθήκας διὰ νὰ δώσῃ εἰς ὅσους δὲν ἔχουν, ἀλλ’ αὐτὸς ἔχει. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ κανονισθῇ ἓν ποσὸν, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξαιρῆται τῆς ἀπαγορεύσεως, ποσὸν τὸ ὁποῖον συνήθως ἔχουσιν οἱ μικροκαλλιεργηταὶ διὰ τὰς ἰδίας τῶν ἀνάγκας; Τούτους ἐγὼ λέγω νὰ προστατεύῃ ὁ νόμος, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσιν ἄλλους πόρους καὶ εἰσοδήματα, διότι ὁ ἔχων ἀποθήκας σιτηρῶν ἔχει καὶ ἄλλους πόρους. Ἄς τεθῇ λοιπὸν τὸ maximum τοῦ ποσοῦ τούτου, λ.χ. ἂς τὰ ὁρίσῃ εἰς 50 κοιλὰ σίτου. Ἢ ἂς εἴπῃ ὁ νόμος ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ σφράγισις εἰς ἀποθήκας, αἱ ὁποῖαι ἔχουσι ποσὸν ἀνώτερον τῶν 50 κοιλῶν σίτου. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας θὰ συντρέξῃ ὅπως γίνῃ τὸ ἔργον μας πλῆρες ἂν δεχθῇ τὴν τροπολογίαν καθ’ ἣν ποσόν τι δέον νὰ ἐξαιρῆται τῆς ἀπαγορεύσεως, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὰς πρώτας ἀνάγκας τοῦ ἰδιοκτήτου· ἀλλὰ συγχρόνως ἂς ὁρισθῇ ὅτι ἅμα τῇ παραλαβῇ τοῦ σίτου ὀφείλει τὸ Δημόσιον νὰ πληρώσῃ ὅ,τι λαμβάνει.

§241Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἄς ὁρίσωμεν ἓν ποσὸν κοιλῶν σίτου, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξαιρέσωμεν.

§242ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. 50 κοιλά.

§243Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὄχι, εἶναι πολὺ 50 κοιλά. Ἄς ὁρίσωμεν 30. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 3). Ἄρθρον 4 (Ἀναγινώσκεται). — Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Θανόπουλος.

§244ΑΛΚ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ 4 ἄρθρον συμπεριλαμβάνεται καὶ ὁ ἀραβόσιτος;

§245Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶπον ὅτι διαγράφεται ἡ λέξις «ἀραβόσιτος».

§246Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι θὰ ἀφαιρέσῃ καὶ τὴν σύκαλιν.

§247Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὄχι τὴν σίκαλιν.

§248Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἡ σίκαλις καὶ ἡ βρώμη δὲν χρειάζονται. Ἐκτὸς τούτου νομίζω ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐξηρέσατε τῶν 30 κοιλῶν εἶναι πολὺ ὀλίγον δὲν ἀρκεῖ διὰ σπόρον καὶ διὰ τροφήν.

§249Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὁ σπόρος δίδεται. Οὕτω τὸ ἄρθρον 4 διατυποῦται ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Διὰ διαταγῆς τοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργοῦ ἐκδιδομένης μετὰ προηγουμένην ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ δημοσιευομένης εἰς τὴν Ἐφημ. τῆς Κυβερνήσεως, δύναται νὰ ἀπαγορευθῇ προσωρινῶς ἡ ἐλευθέρα διάθεσις τῶν ἐν τῷ Κράτει ὑπαρχόντων σιτηρῶν (σίτου, σικάλεως, κριθῆς, βρώμης) ἢ καὶ ὀσπρίων ἁλωνισμένων ἢ μὴ, ἁπλῶν ἀναμίκτων, ὡς καὶ ἡ ἐλευθέρα χρῆσις τῶν ἐν αἷς διαφυλάττονται ἀποθηκῶν. Ἡ ἀπαγόρευσις δύναται νὰ εἶναι γενικὴ ἢ μερική, καθ’ ὅλον τὸ Κράτος ἢ δι’ ὡρισμένας περιοχάς, διὰ πάντα τὰ εἴδη τῶν σιτηρῶν ἢ διά τινα μόνον ἐξ αὐτῶν διὰ ποσὰ ἀνώτερα κατωτέρου τινὸς ὁρίου, ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ. Διὰ τὸν σῖτον τὸ ὅριον τοῦτο δὲν δύναται νὰ εἶναι κατώτερον τῶν 30 κοιλῶν. κτλ. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον δύναται ν’ ἀπαγορευθῇ καὶ ἡ ἐλευθέρα χρῆσις τῶν κρινομένων καταλλήλων ὡς ἀποθηκῶν σπόρων κτιρίων, ὧν τὸ μίσθωμα ὁρίζεται παρὰ τοῦ οἰκείου Εἰρηνοδίκου κτλ». Καταλήγει δὲ ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὰς ἀρχὰς ταύτας καὶ εἰς τὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἑπομένων ἄρθρων ἐντελλόμενα πρόσωπα ὑποχρεοῦνται οἱ κάτοχοι σιτηρῶν ἢ ὀσπρίων νὰ ἐπιτρέπωσιν ὁποτεδήποτε εἰς τὴν εἴσοδον εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ νὰ παρέχωσι τὰς αἰτουμένας πληροφορίας».

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 5,6. Ἄρθρον 7 (Ἀναγινώσκεται).

§251Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 7 διατυποῦται ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Κατὰ παρέκκλισιν τοῦ προηγουμένου ἄρθρου ἐπιτρέπεται εἰς ἰδιοκτήτας τῶν ὑπὸ ἀπαγόρευσιν σιτηρῶν ἢ ὀσπρίων νὰ χρησιμοποιῶσι τὸ ἀναγκαῖον ποσὸν διὰ τὴν σπορὰν τῶν γαιῶν αὐτῶν εἴτε ὑπὸ αὐτοκαλλιέργειαν εἴτε ὑπὸ κολλιγικὴν, ὡς καὶ τὸ ποσὸν κριθῆς τὸ ἀναγκαιοῦν πρὸς διατροφὴν τῶν ζώων αὐτῶν κλπ»

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γκέκας.

§253Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ὡς διετυπώθη ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 6 περιέχει μίαν ἀντίφασιν. Φαίνεται ὅτι ἀνεκάλυψεν καμμίαν μέθοδον νέαν ἡ πρόοδος τῆς γεωργίας ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας διὰ τῆς ὁποίας γνωρίζουν πόσα σιτηρὰ περιέχουσιν οἱ στάχεις. Ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 6 συγκρούεται πρὸς αὐτὴν τὴν πρόθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἀτυχὴς ἐκεῖνος γράψας καὶ λέγει, «τὰ ὑπὸ ἀπαγόρευσιν δικθέσεως τεθέντα σιτηρὰ ἢ ὄσπρια δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε νὰ κατεργασθῶσιν οὔτε νὰ καταναλωθῶσιν, οὔτε ἑκουσίως καὶ ἀναγκαστικῶς νὰ ἐκποιηθῶσιν οὔτε καθ’ οἱονδήποτε ἄλλον τρόπον νὰ χρησιμοποιηθῶσι». Τώρα ἡ κατεργασία εἰς τὰ σιτηρὰ ποῖα εἶναι; Γνωρίζετε καμμίαν ἄλλην κατεργασίαν παρὰ νὰ μεταβληθῶσιν εἰς ἄλευρα καὶ ἄρτον; Ὅταν δὲ εἶναι μὲ τοὺς στάχεις ἡ κατεργασία των συνίσταται εἰς τὴν ἐκκόκκισιν καὶ τὸν ἁλωνισμὸν ὅπως ἐξαχθῇ ὁ σῖτος καὶ ὁ ἀραβόσιτος. Εἶναι νομίζω ἡ μόνη κατεργασία. Μεταξὺ τῶν ἄρθρων 6 καὶ 7 ὑφίσταται ἡ ἀντίφασις ὅτι ἐνῷ τὸ ἓν ὑποχρεοῖ τὸν ἰδιοκτήτην εἰς τὸν ἁλωνισμὸν καὶ τὴν κατεργασίαν συνεπῶς, τὸ ἕτερον ἄρθρον ἀπαγορεύει πᾶσαν κατεργασίαν. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιμέλεια καὶ προσοχὴ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου δὲν εἶναι ἀξιέπαινος.

§254Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντικαταστήσωμεν τὸν ὑπάλληλον τὸν συντάξαντα τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ κ. βουλευτοῦ ἠδυνάμεθα ἴσως νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν γνώμην του, ἐφ’ ὅσον ὅμως τοῦτο εἶναι ἀδύνατον, ἐπειδὴ τὸ ἀξίωμα τὸ ὁποῖον κατέχει δὲν ἐπιτρέπει τὸ τοιοῦτον, ἂς ἀφήσωμεν τὸν ὑπάλληλον ἥσυχον. Ἄς ἔλθωμεν εἰς τὴν παρατήρησιν. Τὸ ἄρθρον τί λέγει; Τὸ ἄρθρον λέγει ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κατεργασθῶσιν ἄνευ εἰδικῆς ἀδείας τῶν ἁρμοδίων. Εἴπατε τὸ πρωΐ ὅτι γίνεται ἡ ἀπαγόρευσις ἑνὸς ποσοῦ καὶ ἐκρίνατε ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἐπαρκὲς διὰ τὴν σπορὰν ὡρισμένης ἐκτάσεως, ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ, ἐὰν καθαρισθῇ δὲν θὰ ἀποδώσῃ τὸ ποσὸν τὸ ἀπαιτούμενον, διότι ὑπῆρχε ἀμφισβήτησις περὶ τῆς φύρας, σεῖς μὲν ἠθέλατε ταύτην εἰς 10%, ἐγὼ δὲ τὴν ὥριζα εἰς 5%· εὐτυχῶς ὁ κ. Ζωγράφος παρὼν ἔλυσεν τὸ ζήτημα ὑπὲρ τῆς γνώμης τῆς ἰδικῆς μου. Ὥστε δὲν εἴχατε ἀνάγκην νὰ εἴπητε ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος συνέταξε τὸ νομοσχέδιον, πρέπει νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, διότι δὲν εἰργάσθη μετὰ τῆς ἀπαιτουμένης προσοχῆς κ.λ.π. Ἐννοεῖται ὁ συντάσσων νομοσχέδιον συντάσσει πάντοτε κἄτι τι τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τέλειον καὶ δι’ αὐτὸ γίνονται συζητήσεις ἐν τῇ Βουλῇ, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται, νομίζω ἐπειδὴ προτείνονται τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι ἔχουσι πάντοτε σκοπὸν νὰ θεραπεύσωσιν ἀνάγκας κοινωνικάς, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀποτείνωμεν κατηγορίας κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν ὅση αὐτοῖς δύναμις.

§255ΙΩ. ΓΚΕΚΑΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑποβάλλω εὐλαβέστατα μίαν παρατήρησιν καὶ ἐγώ, ὅτι ἐλησμονήσατε καὶ ὑμεῖς κἄτι τι, τὸ ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα, τὸ ἐπὶ πλέον 5%, δὲν ἀφορᾷ τὸν σπόρον, ἀφορᾷ τὴν διαφορὰν τῆς ἀποθήκης. Ὅταν παράγεται σῖτος, Κύριοι βουλευταὶ, προσέξατε διότι εἶναι μία σπουδαιοτάτη διαφορά, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἐπισύρῃ τρομακτικὰς ποινὰς κατ’ ἀνθρώπων, ἄνευ λόγου. Ὅταν ἁλωνίζεται ὁ σῖτος, ἔχει ὀπὰς ἡ μηχανὴ καὶ πίπτει ὁ σῖτος, ὅστις συλλεγόμενος ἐντὸς σάκκων κενοῦται ἐν τῇ ἀποθήκῃ ἀζύγιστος. Συνεπῶς δὲν γνωρίζει ὁ ἰδιοκτήτης πόσον σῖτον ἔχει ἐν τῇ ἀποθήκῃ του. Τοῦτο συμβαίνει σήμερον μὲ τὰς μηχανάς, ἀλλὰ καὶ εἰς παλαιοτέραν ἐποχήν, ὅταν δὲν ἦσαν μηχαναὶ καὶ τότε ὑπῆρχον, ὡς γνωρίζουσιν οἱ Ὀθωμανοὶ τουλάχιστον τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ σουμπαισίδες, οἱ ὁποῖοι ἐμέτρουν κατὰ τρόπον, τὸν ὁποῖον αὐτοὶ ἐγνώριζον, ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκριβῶς μετρηθῇ, ὅταν πρόκειται νὰ εἰσαγάγητε παραγωγὴν σίτου ἐντὸς μιᾶς ἀποθήκης ἐκ 10,000 κοιλῶν, πάντως ἡ ἀποθήκη αὐτὴ θὰ περιέχῃ διαφορὰν καὶ ἄγνωστον ποσὸν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην. Διὰ τὴν διαφορὰν αὐτὴν ὑπάρχει καὶ ὅρος Τουρκιστὶ λεγόμενος «μπάση», λέξις ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐπὶ Τουρκίας ἡ δὲ διαφορὰ τοῦ μπάση αὐτοῦ εἶναι κατὰ δέκα τοῖς ἑκατὸν περίπου· περὶ αὐτοῦ ἐγένετο συζήτησις τὴν πρωΐαν, καὶ περὶ αὐτοῦ ἐδέχθητε, Κύριε Ὑπουργέ, τὴν διαφορὰν τῶν 5% πρὸς ἀποφυγὴν τῆς φυλακίσεως καὶ τοῦ προστίμου καὶ τῶν λοιπῶν συνεπειῶν τοῦ νομοσχεδίου διὰ τοὺς ἐξ ἀγνοίας τῶν ποσῶν κατὰ προσέγγισιν δηλοῦντας κατόχους. Ἕνεκα τῆς χαρακτηριζούσης ἀντιλήψεως τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τῆς γνώσεως τὴν ὁποίαν ἔχει ἀπὸ εἰδικῆς ἀπόψεως τοῦ πράγματος, δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἀποδεχθῇ τοῦτο καὶ ὄντως τὸ ἀπεδέχθη μὲ μόνην τὴν διαφορὰν, ὅτι ἐνόμισεν ὠφέλιμον νὰ κάμῃ κἄποιαν οἰκονομίαν, περιορίσας τὴν διαφορὰν τοῦ 10% εἰς 5%. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τώρα, Κύριοι, αὐτὸ τὸ ὁποῖον παρεκάλεσα νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐπεχείρησα νὰ τὸν πείσω. Τὸ ζητούμενον εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἔχω εἰς τὴν ἀποθήκην 5,000 κοιλά, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ χρησιμοποιήσω διὰ σποράν. Ὑπάρχουσι καὶ κτήματα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦσι 5000 κοιλά, ὅπως τοῦ κ. Ζωγράφου καὶ ἄλλα Αὐτὸς ὁ σῖτος, ὁ ὑπάρχων εἰς τὴν ἀποθήκην, διὰ νὰ σπαρῇ, πρέπει νὰ καθαρισθῇ. Ὑπάρχει, ὅπως γνωρίζετε πάντες, Κύριοι, καὶ εἰδικὸν καθαριστήριον τοῦ σπόρου μηχάνημα, πωλοῦνται δὲ καὶ ἐν μέσαις Ἀθήναις. Θὰ τὸ δηλώσω 5000 κοιλά, ὅταν καθαρισθῇ, θὰ ἀφαιρέσω ἀπὸ τὴν ποσότητα τοῦ σίτου τοὐλάχιστον τὸ τρίτον καὶ θὰ μένωσι τὰ δύο τρίτα μόνον· αὐτὴ ἡ διαφορά, Κύριε Ὑπουργέ, πῶς θὰ οἰκονομηθῇ καὶ πῶς θὰ ἀποφύγω ἐγὼ τὰς ἐνοχλήσεις τοῦ χωροφύλακος καὶ τὴν καταγγελίαν καὶ τὴν ἀποφυγὴν τοῦ προστίμου καὶ τῶν συνεπειῶν; Τὶ φρονεῖ περὶ αὐτοῦ ὁ σοφώτατος γεωπόνος, ὁ ἀσχολούμενος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας; Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν νὰ περιληφθῇ διάταξις ἀφορῶσα τὸν καθαρισμένον σπόρον, νὰ ὑπόκειται δὲ εἰς τὰς συνεπείας τοῦ Νόμου ὁ δηλῶν διὰ τὴν μετὰ τὸ καθάρισμα τοῦ σπόρου διαφοράν.

§256Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν καταλαμβάνω διατὶ τόσον ἐξάπτεσθε;

§257Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Ἐξάπτομαι διότι ἔχω πληρεστάτην συνείδησιν τοῦ ὀλέθρου, τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐπιφέρῃ εἰς τὴν γεωργίαν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Νομοσχεδίου.

§258Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐξάπτεσθε ἄνευ λόγου, διότι θὰ ὁρισθῇ ποῖον εἶναι τὸ ποσὸν, τὸ ἀναγκαιοῦν πρὸς σποράν. Ἐννοεῖται ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ὁρίσῃ τὸ ποσὸν, τὸ ἀναγκαιοῦν πρὸς σποράν, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ σπόρος αὐτὸς, ὁ ἐν τῇ ἀποθήκῃ, πρέπει νὰ ἐκκαθαρισθῇ πρὶν γίνῃ σπόρος καὶ ἑπομένως ἐὰν ὑπολογίζῃ ὅτι ἀπαιτοῦνται 50 κοιλὰ σπόρου σίτου καθαροῦ, θὰ εἴπῃ ὅτι χρειάζονται 70 ἐδῶ, καὶ ἑπομένως δὲν βλέπω διατὶ ἀνησυχεῖτε.

§259Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Ἐὰν δὲν τὸ εἴπῃ τὸ νομοσχέδιον;

§260Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ τὸ εἴπῃ. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ νὰ περιληφθῶσιν ὅλαι αὐταὶ αἱ διατάξεις; Αὐταὶ αἱ διατάξεις δύνανται νὰ εἶναι ἀντικείμενον Διατάγματος, τὸ ὁποῖον νὰ προβλέπῃ ὅλα αὐτά. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον νὰ λέγῃ: πρέπει ν’ ἀφαιρεθῇ τόσον τοῖς ἑκατὸν διὰ νὰ καθαρίζηται τὸ σιτάρι;

§261Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Μόνον μία λέξι, Κύριε Πρόεδρε.

§262Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ποία λέξις;

§263Ι. ΓΚΕΚΑΣ. «Ἐξαιρουμένου τοῦ καθαρῶς καθαριζομένου σπόρου.»

§264Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ γίνωσιν ὅλα αὐτὰ τὰ τρομερὰ τὰ ὁποῖα προβλέπω. Δὲν παραδέχομαι τίποτε.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκεται εἶτα καὶ ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 8). Ἄρθρον 9 (Ἀναγινώσκεται).

§266Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν πῶς θὰ διενεργηθῇ αὐτὴ ἡ διευκόλυνσις, ἡ ὁποία προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 9 εἰς τὰς Νέας Χώρας, ὅπου δὲν ὑπάρχουσι ὑποκαταστήματα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης.

§267Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ Β. Διατάγματος θὰ ληφθῇ μέτρον ὅπως κατορθωθῇ ἡ ἄμεσος πληρωμὴ καὶ ἐννοεῖται ὅτι τότε θὰ γίνῃ μία συνενόησις μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, θὰ ἴδωμεν ἐὰν ὑπάρχωσι Τράπεζαι, θὰ ἀναθέσωμεν τὴν ἐργασίαν αὐτὴν εἰς ἄλλας τραπέζας ἢ εἰς ἐμπόρους ἢ δὲν ἠξεύρω τι. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ζητήματα, τὰ ὁποῖα θὰ κανονισθῶσι διὰ Διατάγματος. Δὲν πιστεύω νὰ ἔχητε τὴν ἀξίωσιν νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν νόμον ὅτι εἰς τὴν δεῖνα πόλιν ὑπάρχει ὁ δεῖνα Τραπεζίτης, καὶ πρέπει νὰ προστεθῇ, εἰς τὴν τάδε πόλιν ὑπάρχει ὁ τάδε ἔμπορος καὶ πρέπει νὰ προστεθῇ ὁ τάδε ἔμπορος.

§268Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ὄχι, Κύριε Πρόεδρε. Ἤθελον μίαν γενικὴν διάταξιν· εἰς τὰς Νέας Χώρας οὔτε καταστήματα ὑπάρχουσι τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης οὔτε καὶ ἀνταποκριταὶ αὐτῆς ἐπειδὴ δὲ μόνον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα δύναται νὰ μεσολαβῇ μεταξὺ γεωργικῆς ὁμάδος ἢ γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν διευκόλυνσιν, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὴν ἐπὶ πιστώσει παροχὴν σπόρου, ἤθελον νὰ προτείνω τὸ ἑξῆς· ὅπου δὲν ὑπάρχουσιν ὑποκαταστήματα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, τὰ σχετικὰ γραμμάτια, τὰ ὁποῖα θὰ συνταχθῶσι διὰ τὴν παροχὴν τοῦ σπόρου, συντάσσονται μὲν ἐπ’ ὀνόματι τῆς Τραπέζης, ἀλλὰ τὸ ἀντίτιμον αὐτὸ καταβάλλεται εἰς τὸν γεωργὸν διὰ λογαριασμὸν τῆς Τραπέζης ὑπὸ τοῦ πλησιεστέρου Ταμείου τοῦ Κράτους.

§269Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀλλ’ εἶναι πιθανὸν νὰ εὕρωμεν καὶ λύσιν καλλιτέραν ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας. Εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῶμεν ὅτι δὲν θὰ ληφθῇ πρόνοια περὶ τούτου; πῶς εἶναι δυνατόν; Πρέπει νὰ φροντίσωμεν. Λοιπὸν θὰ λάβωμεν πρόνοιαν ὅπως τοῦτο γίνῃ. Διατί δὲν ἀφήνετε διὰ Β. Διατάγματος νὰ κανονίσωμεν; Εἶναι πιθανὸν νὰ εὑρεθῇ ὅτι εἶναι προτιμωτέρα μία ἄλλη λύσις ἀπὸ τὴν ὑποστηριζομένην ἀπὸ ὑμᾶς. Διατί νὰ θέλητε νὰ δεσμευθῶμεν;

§270Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Πολὺ καλά. Ἐὰν εὕρητε, τὴν δέχομαι. Ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν εἶδον καμμίαν, προέτεινα μίαν.

§271Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶπον ὅτι δύναται νὰ εὑρεθῇ.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 9 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 10. (Ἀναγινώσκεται). — Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 ὁ κ. Φίλιος ἔχει τὸν λόγον.

§273Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 10 νὰ προστεθῇ τοῦτο: (Ἀναγινώσκει). «Τοὺς ἐπιστράτους δύνανται νὰ ἀναπληρῶσιν εἰς τὰς κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 528 καταρτιζομένας συμβάσεις παροχῆς σιτηρῶν αἱ νόμιμοι αὐτῶν σύζυγοι ἤ, μὴ ὑπαρχουσῶν τοιούτων, τὸ πρωτότοκον τέκνον ἄρρεν ἢ θῆλυ, ἐφ’ ὅσον ἄγῃ ἡλικίαν τοὐλάχιστον 17 ἐτῶν συμπληρωμένων, ἐφ’ ὅσον δὲ ἄγῃ ἡλικίαν κατωτέραν ἐκπροσωπεῖ τοῦτο ὁ πρόεδρος τῆς οἰκείας κοινότητος. Αἱ ἀναλαμβανόμεναι οὕτω ὑποχρεώσεις βαρύνουσι τὸν ἐπίστρατον σύζυγον ἢ πατέρα. Τὰ τυχὸν ἀπαιτηθησόμενα πρὸς βεβαίωσιν τῆς ἰδιότητος τοῦ ἐπιστράτου ἐπίσημα πιστοποιητικὰ συντάσσονται ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου». Αὐτὴν τὴν τροποποίησιν προτείνω.

§274Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ μοῦ διασαφήσῃ τὸ δεύτερον ἐδάφιον τοῦ 10 ἄρθρου. Ἐὰν εἷς ἰδιοκτήτης δὲν εἶναι διατεθειμένος, οὔτε ὑποχρεοῦται νὰ δώσῃ σπόρον, τί θὰ γίνωσιν οἱ γεωργοί; πῶς θὰ σωθῇ ὁ γεωργὸς αὐτός; θὰ πηγαίνωσιν εἰς τὴν Τράπεζαν ἀνὰ πέντε διὰ νὰ πάρωσι σπόρον;

§275Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ ὑπάγωσιν εἰς τὴν Τράπεζαν νὰ πάρωσι χρήματα.

§276Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἀνὰ πέντε;

§277Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀνὰ πέντε.

§278Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Καύσατε τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ποτέ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ σύντροφον κάθε κολλήγας νὰ ὑπάγῃ νὰ δανεισθῇ χρήματα.

§279Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Τὸ παράδειγμα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, τοῦ ἐν ἰσχύει, τοῦ ἀπαιτοῦντος πέντε συντρόφους μᾶς ἀποδεικνύει ὅτι εἶναι εὐκολώτατον νὰ εὑρεθῶσι πέντε διότι προενόησε τόσον ὥστε δὲν ὑπάρχει κανεὶς ὁ ἀμφιβάλλων ὅτι θὰ εἶναι πολλαπλάσιαι αἱ αἰτήσεις τῶν πέντε. Μὴ ἀνησυχεῖτε παρακαλῶ.

§280Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Δὲν ἐζήσατε εἰς χωρία, Κύριε Ὑπουργέ, καὶ δὲν γνωρίζετε.

§281Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς χωρία ἔζησα περισσότερον ἀπὸ σᾶς.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς χωρία ἔζησε πολὺν χρόνον ὁ κ. Ὑπουργός.

§283Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προμηθευθῶσιν οἱ χωρικοὶ καὶ μάλιστα κολλῆγοι νὰ πάρωσι σπόρον.

§284Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τί θέλετε;

§285Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Θέλω νὰ ὁρισθῇ ὅτι μὲ μίαν σημείωσιν, μὲ ἓν πιστοποιητικὸν τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος δύναται ὁ χωρικὸς νὰ ὑπάγῃ νὰ δανεισθῇ 200 δραχμὰς καὶ ν’ ἀγοράσῃ τὸν σπόρον.

§286Α. ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Νὰ ἐλαττωθῇ εἰς τρεῖς ἡ ὁμάς.

§287Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἂς δεχθῶμεν τρεῖς.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Φίλιε, ἔγινε τρεῖς. Ἀρκεσθεῖτε.

§289Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ· δὲν ἔχει κανένα σκοπὸν τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Μὲ μίαν σημείωσιν τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος, ὅτι κέκτηται ἀροτριῶντα κτήνη νὰ δίδωνται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν εἰς αὐτὸν 200 δρ. διὰ νὰ ἀγοράζῃ τὸν σπόρον.

§290Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν δέχομαι.

§291Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Μίαν ἀπορίαν ἔχω. Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου εἶναι ὅπως τὰ σιτηρὰ τῆς Λαρίσσης μεταφερθῶσιν εἰς Καρδίτσαν καὶ Τρίκκαλα. Νομίζετε ὅτι οἱ πέντε μὲ 1000 δραχμάς...

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι τρεῖς.

§293Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι πρόκειται νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ Κράτος καὶ ἐπιστροφὴν δὲν μὲ ἐνδιαφέρει καὶ δέκα ἐὰν ὑπάρχωσιν. Ἐν Λαρίσσῃ χωρία, τῶν ὁποίων ἡ περιφέρεια δίδει τὸν σῖτον εἰς ἄλλα μέρη, πῶς θὰ διατηρηθῶσι μὲ 20 κοιλά. Ἐὰν συμφέρῃ θέσατε εἰδικῶς διὰ τὴν Λάρισσαν καὶ προσθέσατε ὅσας ἐγγυήσεις θέλετε.

§294Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Νὰ ἐλαττωθῇ εἰς δύο.

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 10, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 11. (Ἀναγινώσκεται).

§296Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νὰ τεθῇ: «...μὴ ὑπερβαινούσης τῆς διαφορᾶς τοῦ ποσοῦ τῆς δηλώσεως τὸ 5%...»

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 11, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 12 (Ἀναγινώσκεται).

§298Γ. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἐπὶ τοῦ 12ου ἄρθρου, Κύριε Ὑπουργέ, ὅτε συνεζητεῖτο εἰς αʹ ἀνάγνωσιν καὶ χθὲς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σᾶς παρεκάλεσα, ἵνα μετὰ τὰς λέξεις: «ἀροτριῶντα κτήνη» νὰ προστεθῇ: «ἢ μεταγωγικὰ ἐλαιοκάρπου καὶ ἄλλων προϊόντων».

§299Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καὶ αὐταὶ αἱ ἐξαιρέσεις ἰσχύουν διὰ τὰ μεταγωγικὰ κτήνη εἰς τὰς κατ’ ἐξοχὴν παραγωγικὰς περιφερείας.

§300Γ. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Μάλιστα.

§301Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Εἶναι εἰδικὰ ζῷα;

§302Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς τὴν Μιτυλήνην ὅπου ἔχουσι μεγάλα ζῷα, θὰ χαθῇ, ἐὰν δὲν ἔχωσι ζῷα, μία ἐσοδεία, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἔχῃ ἀξίαν 50,000,000.

§303Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἐδῶ, Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 12 ὁμιλεῖ περὶ ἐπιτάξεως καὶ πρέπει νὰ τεθῇ καὶ πάλιν ἡ ἐξαίρεσις πρὸς ἐπίταξιν τοῦ ποσοῦ τῶν 30 κοιλῶν σίτου, τὴν ὁποίαν ἀνωτέρω ἐδέχθημεν διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν.

§304Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Τὸ λέγει τὸ ἄρθρον 3.

§305Λ. ΝΑΚΟΣ. Δὲν τὸ λέγει. Ἐκεῖ λέγει διὰ σπόρον. Ἡ ἐξαίρεσις ἤδη εἶναι, Κύριε Ὑπουργέ, συνέπεια καὶ ἐδῶ τῶν ὅσων εἴπαμεν καὶ ἐδέχθημεν. Καὶ πρὸς τοῦτο παρακαλῶ νὰ τεθῇ καὶ πάλιν ἡ ἐξαίρεσις τῶν 30 κοιλῶν σίτου. Ἀλλὰ προσέτι εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 12, τὸ ὁποῖον δέχεται ὅτι τὰ διπλότυπα ἐπιτάξεως δύνανται νὰ χρησιμοποιηθῶσιν πρὸς πληρωμὴν τῶν παρὰ τοῦ Δημοσίου ἐκποιουμένων ζῴων, πρέπει νὰ προστεθῇ, ὅτι ἐκπίπτηται ἴσον ποσὸν πρὸς τὴν ἀξίαν τοῦ ἀγοραζομένου ζῴου, ἂν τοῦτο εἶναι μικροτέρας ἀξίας τοῦ ἐν τῷ δελτίῳ ἀναφερομένου ποσοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ τὸ θεωρήσῃ, καὶ ἴσως δικαίως, περιττόν, ἀλλ’ ἐπειδὴ γνωρίζομεν πόσον στενῶς ἑρμηνεύονται οἱ νόμοι, θὰ μοὶ κάμῃ ἰδιαιτέραν χάριν, ἂν δεχθῇ νὰ προστεθῇ καὶ τοῦτο, πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων.

§306Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Λοιπὸν τί θέλετε;

§307Λ. ΝΑΚΟΣ. Νὰ τεθῇ: «Ἐὰν δὲ ἡ ἀξία τοῦ οὕτως ἀγοραζομένου ζῴου παρὰ τοῦ κατόχου διπλοτύπου ἐπιτάξεως εἶναι μικροτέρα τοῦ ἐν τῷ δελτίῳ ποσοῦ, θὰ γίνεται ἡ ἀνάλογος ἔκπτωσις».

§308Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα.

§309ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§310Ν. ΞΗΡΟΣ. Θὰ δοθῇ ἀναδρομικὴ δύναμις εἰς τὸ ἄρθρον 12 ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἐπιταχθέντων ζῴων;

§311Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν δύνανται νὰ εὑρεθῶσιν.

§312Χ. ΡΟΔΟΚΑΝΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ μοὶ δώσῃ μίαν διασάφησιν ἐπὶ τῆς ἑξῆς φράσεως: (Ἀναγινώσκει). «Ἐξαιρεῖται τῆς κατὰ τὸν νόμον περὶ στρατιωτικῶν εἰσφορῶν ΑΦΜΙʹ, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ μεταγενεστέρων νόμων, ἐπιτάξεως τὸ τρίτον τῶν παρὰ τινι ἰδιοκτήτῃ ἢ καλλιεργητῇ ἀροτριώντων κτηνῶν». Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ μοὶ εἴπῃ ἂν εἰς αὐτὸ τὸ ἓν τρίτον συμπεριλαμβάνωνται καὶ τὰ ζῷα, τὰ ὁποῖα χρησιμεύουσι πρὸς ἀπορρόφησιν ὕδατος διὰ πότισμα τῶν ἑσπεριδοειδῶν.

§313Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὅταν λέγῃ ἀροτριῶντα;

§314Χ. ΡΟΔΟΚΑΝΑΚΗΣ. Εἶνε γνωστόν, ὅτι εἷς ἐκ τῶν παραγωγικῶν πόρων τῆς Χίου εἶναι καὶ τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Θὰ παρεκάλουν, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ Β. Διάταγμα.

§315Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τότε δύναται νὰ περιληφθῇ ἡ διάταξις ἐδῶ, διότι εἶνε ὀρθόν.

§316Χ. ΡΟΔΟΚΑΝΑΚΗΣ. Νὰ περιλαμβάνῃ τὰ ἀροτριῶντα κτήνη ἢ τὰ κτήνη διὰ τὸ πότισμα τῶν ἑσπεριδοειδῶν.

§317Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα.

§318Σ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) «Ὡς καὶ διὰ τὰ χρησιμοποιούμενα πρὸς ἄρδευσιν τῶν ἑσπεριδοειδῶν».

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§320Σ. ΓΕΡΟΜΙΧΑΣ. Ἐδέχθητε μίαν τροπολογίαν, Κύριε Ὑπουργέ, σχετικῶς μὲ τὴν ἐξαίρεσιν ἑνὸς μεταγωγικοῦ ὅσον ἀφορᾶ τὴν μεταφορὰν ἐλαιοκάρπου. Αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τονίσω, ὅτι εἰς ἀπωτέρας ἐπαρχίας ὀρεινὰς τῆς Παλαιᾶς καὶ Νέας Ἑλλάδος ὑπάρχει ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ σπόρου τοῦ ἀραβοσίτου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκτεθειμένος εἰς τὰ χωράφια, διότι δὲν ἔχουσι μεταγωγικὰ μέσα λόγῳ τῆς ἐπιτάξεως. Ἤθελον σᾶς παρακαλέσει νὰ ἐπεικτείνετε τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν προϊόντων.

§321Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίης). Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγονται εἶναι καλά, ἀλλὰ περὶ ἀποδόσεως δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος, δὲν πρόκειται περὶ ἀχρήστων κτηνῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἐτέθη μία διάταξις· πέραν τούτου ἐὰν ὑπάγωμεν μὲ ἐξαιρέσεις καὶ ἐξαιρέσεις δὲν θὰ φθάσωμεν ποτὲ εἰς τὸ τέλος.

§322Σ. ΓΕΡΟΜΙΧΑΣ. Τότε τὶ θὰ γίνῃ; Τίθεται εἰς τὴν διάκρισιν τῶν ἀνέμων καὶ τῶν καταιγίδων.

§323Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Λέγετε ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅτι δι’ ἐξόδων του τὸ Δημόσιον θὰ μεταφέρῃ αὐτὰ πρὸς πώλησιν ὅπου ὑπάρχει ἀνάγκη. Πρέπει νὰ σημειώσητε ὅτι ὑπάρχουσι γεωργοὶ τῶν ὁποίων τὰ κτήνη ἐβεβαιώθησαν παρὰ τῆς κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ στρατοῦ ὡς ἄχρηστα. Αὐτοὶ οἱ ἴδιοι θὰ τὰ λαμβάνωσιν δι’ ἐξόδων των μὲ διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἀπὸ τὰς Ἀθήνας ἐπιστρέφοντες τὴν ἀπόδειξιν, διότι οὗτοι γνωρίζουν ποῦ τὰ ζῷα των αὐτὰ εὑρίσκονται καὶ ἔχουν καὶ τοὺς ἀριθμούς των καὶ τὰ εὑρίσκουν εὐκολώτατα.

§324Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑπάρχει δικαιότερον πρᾶγμα; Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἀχρήστων ζῴων. Ἐτέθη διάταξις ὅπως τὰ ζῷα ταῦτα μεταφέρωνται εἰς κέντρα, ὁπόθεν θὰ εἶναι εὔκολον εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ μεταβῶσιν πρὸς ἀγοράν.

§325Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ζητῶ, ἅμα γνωρίζῃ τις ποῦ εἶναι τὸ ζῶόν του, τὸ ὁποῖον ἐκηρύχθη ἄχρηστον, νὰ δύναται προσάγων τὴν ἀπόδειξίν του νὰ τὸ παραλάβῃ.

§326Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Πῶς θὰ ἐξακριβωθῇ ὅτι τὸ ζητούμενον εἶναι ἰδικόν του; Ἔπειτα ἡ διάταξις ἐγένετο μετὰ συνεννόησιν μετὰ τῆς ἐπιτελικῆς ὑπηρεσίας καὶ δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τροποποίησιν διότι δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ τὴν δεχθῇ καὶ ἡ ἐπιτελικὴ ὑπηρεσία.

§327Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐξαίρεσις ὅσον ἀφορᾷ τὰ μεταγωγικὰ τοῦ ἐλαιοκάρπου ἀφορᾷ τοὺς τόπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τοιοῦτο προϊόν. Ἀλλὰ διὰ τοὺς τόπους οἱ ὁποῖοι, ἔχουν προϊόν τὴν σταφίδα, τὸν μοῦστον καὶ ἄλλα προϊόντα;

§328Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑπάρχει τώρα μοῦστος;

§329Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποβῇ ἡ προσθήκη τῆς ἐκποιήσεως λυσιτελὴς πρέπει νὰ δοθῇ ἡ διαταγὴ νὰ γίνῃ ἡ ἐκποίησις εἰς τὰς ἕδρας τῶν ἐπαρχιῶν.

§330Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα.

§331Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης ἀφοῦ τὸ Δημόσιον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ τὸ τίμημα τῶν ἐπιταχθέντων κτηνῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προέλθωσιν εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς Τραπέζης νὰ δεχθῇ αὕτη νὰ προεξοφλῇ τὰ διπλότυπα καταβάλλουσα τὸ ἥμισυ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ διευκολύνωμεν τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὰς στοιχειώδεις δαπάνας των διὰ νὰ μὴ καταφύγωσιν εἰς τοὺς τοκογλύφους.

§332Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ προσπαθήσω.

§333Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Εἰς τὴν 2αν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 12 νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις «...ἐπὶ δεκαπενθήμερον».

§334Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα.

§335ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 12, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 13 (Ἀναγινώσκεται).

§336Ε. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὁρίζει ὅτι ἡ ἀντιμισθία τῶν μὴ ἐπιστράτων γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποχρεωθῶσι νὰ ἐκτελέσωσι τὰς γεωργικὰς ἐργασίας τῶν ἐπιστράτων θὰ ὁρίζηται διοικητικῶς. Νὰ διασαφησθῇ ὅτι θὰ ὁρίζηται ἀπὸ τὰ ἑκασταχοῦ δημοτικὰ ἢ κοινοτικὰ συμβούλια.

§337ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ ὁρισθῇ διὰ τοῦ Β. Διατάγματος.

§338Ε. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ. Ἀλλὰ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ζευγηλατῶν δὲν εἶναι τὰ αὐτά, διότι ἀλλοῦ ἡ γῆ εἶναι παχεῖα καὶ ἀπαιτεῖ εὔρωστα ἀροτριῶντα κτήνη, ἀλλοῦ δὲ πτωχὴ καὶ ἀπαιτεῖ μικρότερα κτήνη.

§339Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Αὐτὰ τὰ ⅔ τῶν γεωργικῶν ἐργασιῶν τῶν ἐπιστράτων τὰ ἐκτελεσθησόμενα παρὰ τῶν μὴ ἐπιστράτων πῶς θὰ ἐξακριβωθῶσιν;

§340Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑπάρχει ὁ παλαιὸς νόμος.

§341Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Πρὸς συμπλήρωσιν προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν· ἄνευ αὐτοῦ τὸ δῶρον θὰ εἶναι ἄδωρον. (Ἀναγινώσκει τροπολογίαν).

§342Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν τὸ δέχομαι. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 13).

§343ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 14 (Ἀναγινώσκεται). Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Καραπαναγιώτου, ἡ ὁποία ἀπορρίπτεται. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 14 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 15 (Ἀναγινώσκεται).

§344Μ. ΚΑΤΑΠΟΤΗΣ. Νὰ διαγραφῶσιν αἱ λέξεις: «καθαρῶς τιμητική».

§345Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δέχομαι.

§346Ε. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ. Κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἡ ὑπηρεσία τῶν ἀγροφυλάκων εἶναι μία ἐπίταξις. Ἐὰν ὅμως ἡ ἐπίταξις διαρκέσῃ ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ περιορισθῇ τὸ ὑποχρεωτικὸν εἰς ἕνα καὶ μόνον μέχρι τέλους τῆς ἐπιστρατεύσεως. Ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἄρθρον διὰ τῆς προσθήκης ὅτι, ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ἀγροφύλακα ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ κληθῇ εἰς ἀναπλήρωσιν τοῦ ἐπιστρατευομένου μετὰ δίμηνον ὑπηρεσίαν νὰ παραιτῆται, ἀφοῦ δηλώσῃ πρὸ 15 ἡμερῶν τὴν θέλησιν ταύτην, ὥστε νὰ ἔλθῃ ἄλλος, διότι δὲν εἶναι δίκαιον ἐπὶ 6 μῆνας ἢ ἓν ἔτος εἷς καὶ μόνος ἀμειβόμενος ἢ μὴ ἀμειβόμενος νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἐπιστρατευομένου.

§347Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ ὑποβληθῇ κατάλογος ἐκ τριῶν καὶ θὰ ἐκλεγῇ εἷς, ἀλλὰ σεῖς λέγετε μετὰ παρέλευσιν δύο μηνῶν νὰ δύναται νὰ ἀποσύρηται ἐὰν θέλῃ. Τοῦτο δύναται νὰ γίνῃ.

§348ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 15, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 16, 17, καὶ 18). Ἄρθρον 19. (Ἀναγινώσκεται).

§349Μ. ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ. Τὸ γʹ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ χρήζει μιᾶς τροποποιήσεως, διότι ὅπως ἔχει θὰ προσκόψῃ εἰς τὴν ἐφαρμογήν, διὰ τὸν λόγον ὅτι προηγούμενον ἄρθρον τοῦ νόμου τούτου λέγει ὅτι ἡ ὑπηρεσία τῶν ἀγροφυλάκων εἶναι ἄμισθος. Τοῦτο τὸ ἄρθρον λέγει ὅτι διὰ τοὺς εὐδοκίμως ἐκπληρώσαντας τὸ καθῆκον αὐτῶν δύναται ὁ ἀγρονόμος νὰ ἀποφασίζῃ νὰ δίδωνται δραχ. 30. Τὸ ποσὸν τῶν 30 δρχ. καλὸν θὰ εἶναι νὰ ὁρισθῇ, διότι πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικαὶ καὶ ὄχι νὰ δύναται.

§350Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διατί θέλετε νὰ ἔχωσιν αὐτὸ τὸ δικαίωμα, ἐνῷ οἱ ἄλλοι δὲν τὸ ἔχουν.

§351Μ. ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ. Οἱ ἀγροφύλακες λαμβάνονται ἐκ τῆς τάξεως τῶν γεωργῶν καὶ μάλιστα ἐκ τῶν ἀνωτέρων. Λοιπὸν εἷς γεωργὸς νὰ ἀφήσῃ τὴν ἐργασίαν του χωρὶς νὰ ἀμείβεται θὰ εἶναι δύσκολον.

§352Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καὶ ἐκ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος ἐξ αὐτῆς τῆς τάξεως λαμβάνονται.

§353Μ. ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τῆς Κρήτης, ὅπου οἱ ἀγροφύλακες πληρώνονται ἐκ τοῦ Δημοσίου.

§354Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Λοιπὸν θέλετε ἀντὶ νὰ λέγῃ: «δύναται» νὰ λέγῃ «χορηγεῖται».

§355Μ. ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ. Μάλιστα.

§356Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καλά. Δέχομαι.

§357Μ. ΚΑΤΑΠΟΤΗΣ. Ἐν Κρήτῃ ὑπάρχει καὶ ἄλλο δικαίωμα, τὸ πρόστιμον, καὶ καλὸν εἶναι νὰ δηλωθῇ ὅτι ὁ ἀντικαταστάτης λαμβάνῃ καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ προστίμου.

§358Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὄχι διότι θὰ εἶναι ἀνισότης.

§359Μ. ΚΑΤΑΠΟΤΗΣ. Ναὶ ἀλλ’ ὑπάρχει διάταξις εἰς τὴν Κρήτην καὶ τότε γεννᾶται τὸ ζήτημα ποῦ θὰ περιέλθῃ τὸ πρόστιμον.

§360Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς τὸ Δημόσιον ἢ τὴν κοινότητα.

§361Μ. ΚΑΤΑΠΟΤΗΣ. Νὰ ὁρισθῇ τότε ὅτι τὸ πρόστιμον χορηγεῖται εἰς τὸ Δημόσιον.

§362Γ. ΚΑΛΔΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἡ διάταξις, ἡ εἰδική, ἡ ὁποία ὁρίζεται ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντιμισθίαν τῶν ἐκτάκτων ἀγροφυλάκων, ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς τὴν Μιτυλήνην, νὰ λείψῃ δηλ. τὸ δυνητικόν.

§363Α. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ὑπάρχει καὶ ἐκεῖ ἰδιαίτερον ταμεῖον· δὲν πληρώνει τὸ Δημόσιον, ἔχομεν νόμον περὶ ἀγροφυλακῆς ὅμοιον μὲ τὴν Κρήτην.

§364Γ. ΚΑΛΔΗΣ. Ἡμεῖς δὲν θὰ ἐπιβαρύνωμεν τὴν Κυβέρνησιν.

§365Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τότε τὸ «δύναται» δὲν θὰ ἔχῃ σημασίαν.

§366Μ. ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ. Αἱ δηλώσεις, τὰς ὁποίας ὑποχρεοῦνται οἱ χωρικοὶ νὰ κάμωσι ἀθρόως, νὰ μὴ γίνωσιν ἐπὶ χαρτοσήμου.

§367Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν τὸ δέχομαι.

§368Μ. ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ. Νὰ δηλώσουν πόσον σιτάρι καὶ κριθάρι ἔχουν καὶ νὰ πληρώσουν εἰς χαρτόσημον.

§369ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 19, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ψηφίζονται καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, 20–24).

§370ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται. — Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον. Ἄρθρον 22. (Ἀναγινώσκεται).

§371Δ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 1915 Βʹ. Διατάγματος περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας πρὸς προσαγωγὴν τῶν τίτλων ἀποδεικτικῶν κυριότητος κλπ. ἐπὶ ἀκινήτων κτημάτων ἐν ταῖς Νέαις Χώραις καὶ παρατάσεως ἐκ νέου τῆς αὐτῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου 262 τῆς 10 Μαΐου 1914 τασσομένης προθεσμίας», ὑποβάλλω ὡς τρίτον ἄρθρον μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὑποθέτω ὅτι θὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλας τὰς ἀξιώσεις, διότι ἐν τῇ τροπολογίᾳ αὐτῇ ἀναγράφεται ὁ ὅρος τῆς ἀμοιβαιότητος. Τὸ ἄρθρον 3 ἔχει ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Ἡ διὰ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 262 νόμου τῆς 10 Μαΐου 1914, «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 147 τῆς 5 Ἰανουαρίου 1914 περὶ τῆς ἐν ταῖς προσαρτωμέναις χώραις ἐφαρμοστέας νομοθεσίας κλπ.»; χορηγηθεῖσα ἐνιαύσιος προθεσμία πρὸς προσαγωγὴν τῶν τίτλων παρὰ τῶν ἀξιούτων ἰδιοκτησίαν ἢ ἐμπράγματον δικαίωμα, ὡς καὶ ἡ κατὰ παράτασιν χορηγουμένη διὰ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου δὶς ἑξάμηνος προθεσμία, χωροῦσι διὰ μόνους τοὺς ὁμοεθνεῖς τῶν Κρατῶν ἐκείνων, ἅτινα θέλουσιν ἀναγνωρίσει τὸν ὅρον τῆς ἀμοιβαιότητος ὑπὲρ τῶν ἑλλήνων τὸ γένος, τῶν ὁπωσδήποτε μεταναστευσάντων ἐν Ἑλλάδι ἢ καὶ ἀπελθόντων ἐκ τῶν οἰκείων Κρατῶν καὶ ὑπὲρ παντὸς ὑπηκόου Ἕλληνος καὶ ἅτινα θέλουσιν ἀποδώσει τὰς ἰδιοκτησίας αὐτῶν. Ἡ πλήρωσις τοῦ ὅρου τῆς ἀμοιβαιότητος βεβαιοῦται διὰ δηλώσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν δημοσιευομένης ἐν τῇ Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως». Νομίζω, Κύριοι, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου ἀσφαλιζόμεθα ἐντελῶς ἀπέναντι οἱασδήποτε βεβαιότητος καὶ οἱουδήποτε δόλου. Καὶ τὸ ἄρθρον τοῦτο δὲν ἔχει τίποτε τὸ ψεκτόν. Ἡ Βουλὴ ἐπιλαμβανομένη τοῦ Διατάγματος, τοῦ κυροῦντος τὸ Διάταγμα τοῦ Ἀπριλίου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας καὶ τῆς παρατάσεως τοῦ ἄρθρου 2 περὶ παρατάσεως διά τινας ἔτι μῆνας τῆς ἐνιαυσίας προθεσμίας, τῆς τεθείσης διὰ τοῦ νόμου 262, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ περιλάβῃ τὴν τοιαύτην διάταξιν», δηλ. νὰ μὴ χορηγήσῃ τὸ ὄφελος, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἐκ τῆς προθεσμίας τῆς ταχθείσης διὰ τοῦ νόμου 262 καὶ παρατεινομένης διὰ τοῦ νέου νόμου εἰμὴ ὑπὲρ τῶν ὑπηκόων ἐκείνων τῶν Κρατῶν, τὰ ὁποῖα ἤθελον συνομολογήσει τὸν ὅρον τῆς ἀμοιβαιότητος χάριν τῶν ἡμετέρων.

§372Α. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Τῶν ὑπηκόων ἢ ὁμοεθνῶν;

§373Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Τῶν ὁμοεθνῶν. Δὲν δύναται δὲ νὰ κατακριθῇ ἡ τροπολογία, ὡς ἔχουσα ἀναδρομικὴν δύναμιν καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀρχικῶς ταχθεῖσαν προθεσμίαν διὰ τοῦ νόμου 262, διότι ἡ χρονολογία τοῦ νόμου ἐκείνου, δηλ. τῆς 10 Μαΐου 1914 καὶ ἡ δημοσίευσις τοῦ νόμου ἐκείνου, ἡ ἐπελθοῦσα τὴν 12 Μαΐου 1914, οὖσα ὑστέρα τῆς ἐνάρξεως τῶν διαπραγματεύσεων περὶ ἀνταλλαγῆς τῶν πληθυσμῶν καὶ τῶν κτημάτων τῶν μεταναστευσάντων, ἐνδεικνύουσιν ὅτι ὑπῆρχεν ἡ προθεσμία τῆς ἀμοιβαιότητος. Αὐτὴ ἡ διαπραγμάτευσις, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ἡ ὁποία δὲν συνετελέσθη ἀκόμη λόγῳ τῆς ἐκτιμήσεως ἀναμφισβητήτως ἀποδεικνύει τὴν ἰδέαν τῆς ἀμοιβαιότητος.

§374Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως.

§375Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὡς πρὸς δὲ τοὺς μεταναστεύσαντας ἐκ Βουλγαρίας ἔχομεν ἐκεῖ νόμον ἀναγνωρίζοντα τὴν ἰδέαν τῆς ἀμοιβαιότητος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ θεωρήσωμεν ὅτι δὲν ὠφελεῖ αὐτοὺς ἡ προθεσμία, ἡ ὁποία ἐτάχθη διὰ τοῦ νόμου ἀρχικῶς καὶ ἡ ὁποία παρατείνεται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἡ προθεσμία περὶ ὑποβολῆς τῶν τίτλων, ἐκ τῆς ὑποβολῆς τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ἡ ἀπόδοσις τῶν κτημάτων. Αὐτό εἶναι τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον λύει ῥιζικῶς τὸ ζήτημα καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς μομφῆς ἐναντίον τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Πολιτείας, τῆς Ἑλληνικῆς, διότι ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία, καθ’ ἣν στιγμὴν δέχεται τὴν νομοθετικὴν ἀρχὴν τῆς προστασίας τῆς ἰδιοκτησίας, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς εἴπῃ: ἀναγνωρίσατε τὰ δικαιώματα αὐτὰ καὶ ὑπὲρ ἐκείνων τῶν ὁμοεθνῶν μας, οἱ ὁποῖοι κατεδυναστεύθησαν. Παρακαλῶ, Κύριε Πρόεδρε, νὰ τυπωθῇ, ὥστε αὔριον, ὅταν θὰ συνέλθῃ ἡ Ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν παρέπεμψεν, ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον, νὰ τὴν ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της.

§376ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. — Λύεται ἡ Συνεδρίασις δι’ αὔριον τὴν 5 μ. μ. (Ὥρα 9.45′ μ. μ)