1915.10.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 13η

(Τετάρτη 7 Ὀκτωβρίου 1915.)

(Ὥρα 5 30′ μ.μ.)

Προεδρία κ. Κ. Ζαβιτσιάνου.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ Συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ κ. Γραμματεὺς νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς προχθεσινῆς Συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται). Γνωρίζω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι· — Ὁ Πρόεδρος τῶν Κρητῶν φοιτητῶν, παρακαλεῖ ὅπως οἱ τελειόφοιτοι ὑπηρετήσωσιν ὡς ὑπαξιωματικοὶ ἐν τῇ ἐπιστρατεύσει. — Ὁ Πρόεδρος τῶν Κρητῶν δημοδιδασκάλων παρακαλεῖ ὅπως οἱ ὑπηρετήσαντες κατὰ τοὺς δύο πολέμους δημοδιδάσκαλοι ὑπηρετήσωσιν ὡς ἀξιωματικοί. — Ὁ Γεωργικὸς Σύνδεσμος Βελεστίνου παρακαλεῖ ὅπως πληρωθῶσι τὰ ἐπιταχθέντα ἀροτριῶντα κτήνη των. — Ὁ Δικηγορικὸς σύλλογος Πατρῶν ζητεῖ ὅπως οἱ δικηγόροι μὴ κατατάσσωνται ὡς ἁπλοῖ στρατιῶται ἐν τῷ στρατῷ. — Οἱ τηλεγραφηταὶ Θεσσαλονίκης παρακαλοῦσιν ὅπως συμπεριληφθῶσι καὶ οὗτοι εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ χορηγήσεως ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς τηλεγραφικοὺς ὑπαλλήλους. — Ὁ λαὸς Ζαγορίου διαμαρτύρεται ἐναντίον τῆς ἐπιτροπῆς τῆς ἐπιτάξεως κτηνῶν ὡς ἐνεργούσης μετὰ μεροληψίας. — Ἡ Ἰατροχειρουργικὴ Ἑταιρεία Κερκύρας παρακαλεῖ ὅπως μὴ κατατάσσωνται ὡς ἁπλοῖ πολῖται οἱ ἐπίστρατοι ἰατροί. — Ὁ ἐκ Γαβαλοῦς Ν. Μπαλτᾶς διαμαρτύρεται ἐναντίον τῆς ἐπιτροπῆς τῆς ἐπιτάξεως κτηνῶν, ἥτις ἀδιακρίτως ἐπιτάσσει τὰ κτήνη. — Ὁ Θωμᾶς Καρακώστας ἐργολάβος παρακαλεῖ ὅπως ἐπιστραφῇ παρὰ τοῦ δημοσίου τὸ δέκατον τὸ ὁποῖον ἔδωκε λόγῳ ἐγγυήσεως. — Ἡ ἐκ Τριπόλεως σύζυγος τοῦ ἀρχισαλπιγκτοῦ Ἐπιλοχίου Κ. Τσόκαλη παρακαλεῖ ὅπως δοθῶσιν αὐτῇ οἱ μισθοὶ τοῦ συζύγου της. — Ὁ ἐκ Πύργου δικηγόρος Κ. Γιαννακὸς ζητεῖ τὴν ἐπιστροφὴν παρὰ τοῦ δημοσίου 6.000 δραχμῶν, αἵτινες κατεβλήθησαν παρὰ τοῦ ἀποβιώσαντος πατρός του ὡς ἐγγύησις. — Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Μουσταφᾶ Ἀρίφ, Ἀλῆ Δεμίρ, Χουσαμεντὶν Σαΐτ, Ρεντὴμ Χουσεΐν, Χαΐρετ Σακὴρ Ἀκὴρ Ζουλφικάρ, Χερήτ Χαφοὺζ Μεχμὲτ Ὀμὲρ Λουρτῆ, Σιρρῆ Σαλήχ, Κεμαλεδὴν Σαλήχ, Χασὰν Μεχμὲτ Ἀλῆ, Φερὴτ Ἀλῆ, Ἀλῆ Βεχὴτ παρακαλοῦσιν ὅπως τοῖς χορηγηθῇ δεκαπενθήμερος ἄδεια ἀπουσίας. (Ἡ ἄδεια χορηγεῖται). — Ἡ οἰκογένεια Γρανίτσα εὐχαριστεῖ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῖς συλλυπητηρίοις αὐτῆς. — Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ κατατάξεως ἐφέδρων ἰατρῶν καὶ φαρμακοποιῶν εἰς τὸν στρατῶν» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της. — Ὁ βουλετὴς κ. Ἠλίας Πανταζόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν νόμων ΔΝΖ, ΔΡΙΖ, 293 καὶ 649 περὶ συστάσεως Δήμων καὶ κοινοτήτων ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ ἐπιστράτευσις». — Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Φαρμακόπουλος ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ ὀνομασίας ἐφέδρων ἐνωμοταρχῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν χωροφυλακῆς». — Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Γ. Βελέντζας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μέτρων ὑπὲρ τῆς ἐκπαιδεύσεως ἐν καιρῷ ἐπιστρατεύσεως». (Θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ). Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται ἤδη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Οἱ κ. κ. Ι. Χριστοδουλιάς, Σ. Τρικούπης καὶ Κ. Καλομενόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου τῶν ἐργατῶν θαλάσσης Μεσολογγίου.

§2Ι. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΑΣ. Συνιστῶ θερμότατα τὴν ἀναφορὰν ταύτην, ἀφορῶσαν ζητήματα ζωτικώτατα δι’ αὐτούς, καὶ παρακαλῶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν.

§3Σ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὰ αὐτά.

§4Κ. ΚΑΛΟΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ παραπέμπεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. — Οἱ κ.κ. Ν. Βελέντζας καὶ Ν. Ξηρὸς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Βουζομύλου Φθιώτιδος.

§6Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀποσταλῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἵνα ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα.

§7Ν. ΞΗΡΟΣ. Καὶ ἐγώ, Κύριε Πρόεδρε, συνενῶ τὰς συστάσεις μου.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. — Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐκ Πειραιῶς Προδρόμου Καρατζᾶ.

§9Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἵνα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Παραπέμπεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. — Ὁ ἴδιος κ. Γκλαβᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δημ. Βεντούρη.

§11Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Νὰ διαγραφῇ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται. — Ὁ κ. Γ. Παπαβασιλείου ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Ἑλλήνων ἰατρῶν.

§13Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἀναφορὰν τῶν Ἑλλήνων ἰατρῶν, ἡ ὁποία εἶνε δικαιοτάτη. Καὶ εἰς τοὺς παρελθόντας πολέμους ἐφάνη ἔλλειψις τῶν ἰατρῶν, καίτοι εἶχον συρρεύσει πανταχόθεν καὶ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς καὶ ἐκ τοῦ ὑποδούλου Ἑλληνισμοῦ. Σήμερον ὅτε ὁ στρατὸς εἶνε περίπου διπλάσιος, ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ ἔλλειψις αὐτὴ θὰ γίνῃ πολὺ αἰσθητοτέρα. Σήμερον ὁπότε καὶ ἐξ ἄλλων κλάδων κοινωνικῶν τάξεων ζητεῖται νὰ λάβωσι μέρος εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας ἐν τῷ στρατῷ, ὡς λ. χ. οἱ μηχανικοὶ εἰς τὰ μηχανικὰ ἔργα, οἱ τηλεγραφηταὶ καὶ διάφοροι ἐπαγγελματίαι ὡς καὶ οἱ δικηγόροι ἀκόμη καὶ οἱ διδάσκαλοι εἶνε χρήσιμοι δι’ ὑπηρεσίας τοῦ στρατεύματος, νομίζω ὅτι μᾶλλον χρήσιμοι εἶνε οἱ ἰατροί, ὧν ὁ ἀριθμὸς εἶνε ἀνάγκη νὰ ᾖ πλήρης, διότι παρ’ ἡμῖν (ἐν Πειραιεῖ) ὑποβόσκει καὶ ἐπιδημία τις, ἡ ὁποία κατήντησεν ἐνδημική, δὲν ὑπάρχει δὲ ἀμφιβολία ὅτι ἡ ἐπιδημία αὕτη, ἡ ὁποία ἐξηπλώθη καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς χώρας, δύναται νὰ ἐπεκταθῇ εὐκολώτερον ἤδη ὁπότε ἡ συγκέντρωσις πληθυσμοῦ εἶνε ἔκτακτος καὶ πολὺ μεγάλη, ὡς ἐκ τῆς ἐπιστρατεύσεως ὁπότε καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ παρίσταται ἀνάγκη χρησιμοποιήσεως μείζονος ἀριθμοῦ Ἰατρῶν. Ἐντεῦθεν νομίζω ὅτι εἶνε ἀνάγκη ὅπως καὶ οἱ ἰατροὶ οἱ ὑπαγόμενοι εἰς τὰς κλάσεις τῶν βοηθητικῶν καὶ τῶν ἀγυμνάστων ὡς καὶ τῶν ἀδηλώτων ἀναλαμβάνωσιν εὐθὺς ἀμέσως ὑγειονομικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ στράτευμα. Ὁ Νόμος ὑπ’ ἀριθμ. 425 παρέλειψε τούτους καὶ ἔκαμε λόγον μόνον περὶ τῶν κληρωτῶν ἰατρῶν, διότι εἶχε κατὰ νοῦν ὁ νομοθέτης ὅτι οἱ ἰατροὶ ἤθελον ἀσκηθῆ εἰς ἰατρικήν τινα σχολὴν τῆς Εὐρώπης ἢ ἤθελον ἀσκηθῆ εἰς προσκαίρους τοιαύτας σχολὰς ἐν τῇ ἡμεδαπῇ, δὲν εἶχε δὲ ὑπ’ ὄψει ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνωσιν ἐπιστρατεύσεις εἰς τόσον βραχὺ χρονικὸν διάστημα. Σήμερον ὅμως ὅπως ἔχουσι τὰ πράγματα, οἱ ἰατροὶ οἱ ὑπαγόμενοι εἰς τὰς κλάσεις, περὶ ὧν ὡμίλησα δύνανται προσκολλώμενοι εἰς τὰ στρατιωτικὰ νοσοκομεῖα, ἂν ψηφισθῇ ἡ πρὸ ἑβδομάδος ὑποβληθεῖσα πρότασις νόμου, νὰ παρέχωσι πραγματικὴν πολύτιμον ὑπηρεσίαν, φρονῶ δ’ ὅτι μὲ τὰς γνώσεις τὰς ἰατρικὰς τὰς ὁποίας ἔχουσιν θὰ δύνανται νὰ ἀποκτήσωσι καὶ τὰς γνώσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶνε ἀπαραίτητοι διὰ τὴν στρατιωτικὴν ὑγειονομικὴν ὑπηρεσίαν, ἐν βραχυτάτῳ χρονικῷ διαστήματι. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδίᾳ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργόν, ὅπως εὐαρεστηθῇ καὶ υἱοθετήσῃ τὴν πρὸ ἑβδομάδος ὑποβληθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν πρότασιν νόμου, περὶ ὀνομασίας τῶν ἐφέδρων ἰατρῶν κλπ.

§14Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὑποθέτω ἐντὸς βραχυτέρου χρόνου τοῦ ὑπολογιζομένου παρ’ ὑμῶν θὰ σπεύσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν σύστασίν σας.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραπαναγιώτης.

§16Γ. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παραιτοῦμαι.

§17Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἐγὼ προσθέτως πρὸς τὴν σύστασιν διὰ τοὺς ἰατροὺς ἔχω νὰ παρακαλέσω, ὅπως εἰς τὴν κλάσιν ταύτην περιληφθῶσι καὶ οἱ φαρμακοποιοὶ οἱ ἔχοντες πτυχίον τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου, ὡς καὶ οἱ τελειόφοιτοι τῆς Φαρμακευτικῆς, διότι παρατηρεῖται τὸ αὐτὸ ἄτοπον ὅτι οἱ τοιοῦτοι κατατάσσονται ὡς ἁπλοῖ στρατιῶται, ἐνῶ ἡ ὑπηρεσία ἔχει μεγίστην ἀνάγκην φαρμακοποιῶν καὶ νοσοκόμων.

§18Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Καίτοι ἡ Βουλὴ διατελεῖ ἐν ἀγνοίᾳ τῶν μέτρων τῶν ὑποβληθησομένων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἐν τούτοις εἰσέρχεται εἰς συζήτησιν τῶν μέτρων τούτων, εἶμαι δὲ ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν σύστασιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ, ὅπως περιληφθῇ εἰς τὰ ὑποβληθησόμενα νομοσχέδια καὶ διάταξις προβλέπουσα τέλος πάντων καὶ περὶ τῆς τύχης τῶν Φαρμακοποιῶν. Ἀναγκάζομαι νὰ δηλώσω ὅτι ἔχομεν ἤδη 100 φαρμακοποιοὺς ἐν Θεσσαλονίκῃ, οἱ ὁποῖοι δὲν κάμνουν καμίαν δουλειὰ καὶ διὰ τοῦτο σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ πρόνοιαν νὰ τοὺς στείλῃ εἰς τὰ σπήτια των.

§19Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχωσιν 100 Φαρμακοποιοὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ οἱ ὁποῖοι δὲν κάμνουσιν καμίαν δουλειὰ, εἰς τοῦτο πταίουσιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὴν κατάργησιν τοῦ Σώματος καὶ ἐδημιούργησαν αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Ἐγὼ γνωρίζω ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις Φαρμακοποιῶν ἐν τῷ στρατεύματι τοιαύτη, ὥστε κληρωτὸς τοῦ 1910 ἐκρατεῖτο εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ καὶ μόλις πρὸ τριμήνου ἀπελύθη κατόπιν παντοίων περιπετειῶν. Διὰ τοῦτο μοὶ φαίνεται παράδοξον πῶς ἐκρατοῦντο κληρωτοὶ τοῦ 1910 ἐνῷ πλεονάζουσιν 100 φαρμακοποιοὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἐγὼ ἔκαμνα τὴν σύστασιν ταύτην, ἐφόσον δὲν πρόκειται ἐκ ταύτης νὰ ἐπέλθῃ βλάβη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ὡς πιστεύω, ἀλλέως φυσικὰ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§20Ι. ΜΠΡΙΣΙΜΙΤΖΑΚΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε παραπεμφθῇ ἡ πρότασις νόμου ἡ σχετικὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της, ὥστε δύνασθε Κύριε Ὑπουργὲ νὰ λάβητε ταύτην ὑπ’ ὄψιν σας διὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ νομοσχεδίου σας.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλεξάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν διδακτόρων τῆς Ἰατρικῆς.

§22Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Τὴν ἀναφορὰν ταύτην ἤθελον συστήσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ἂν ἔχωμεν περίσσειαν ἰατρῶν ἐν τῷ στρατεύματι ἢ ἂν ἔχωμεν ἔλλειψιν. Ἄν δὲν ἔχωμεν ἔλλειψιν σοβαρὰν ἰατρῶν, νομίζω, ὅτι οἱ ὑπηρετοῦντες διδάκτορες ἐν τῷ στρατεύματι καὶ νοσοκόμοι ἀπὸ διετίας καὶ τριετίας ἔπρεπε νὰ ὀνομασθῶσιν ἐπίκουροι ἰατροί, καὶ ἂν εἶναι περίσσεια ὡς εἶπον, νὰ ἀντικαταστήσουν ἐκείνους τοὺς γέροντας τοὺς ὁποίους συνέλεξαν ἕνεκα ὑπηρεσίας τὴν ὁποίαν εἶχον προσφέρει κατὰ τὸ 1881 ἔτος καὶ ἐφεξῆς. Κατὰ τὴν ἀντίληψιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω αὐτοὶ εἶναι ἀνίκανοι νὰ ἐκτελῶσι τὴν ὑπηρεσίαν, ἥτις ἀνετέθη αὐτοῖς καὶ ἰδίᾳ ἐν τῇ ὁροθετικῇ γραμμῇ. Μὲ ζωὴν, μὲ σθένος νὰ ἐργασθῶσιν εἶναι οἱ νέοι, καὶ ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζει ὅτι εἶνε πράγματι περίσσεια, συνιστῶ πρὸς αὐτὸν νὰ λάβῃ ἕν μέτρον διὰ τὴν χρησιμότητά των, νὰ ὀνομάσῃ αὐτοὺς τοὺς ὑπηρετοῦντας ὡς εἶπον ὡς νοσοκόμους ἀπὸ διετίας καὶ τριετίας ἐπικούρους καὶ ἀνθυπιάτρους καὶ ν’ ἀπολύσῃ τοὺς γέροντας. Αὐτὴν τὴν σύστασιν ποιοῦμαι.

§23Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ ὀνομασίας καὶ προαγωγῆς ἐφέδρων Ἰατρῶν» (Χειροκροτήματα).

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον, Κύριε Πρόεδρε.

§25Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν εἰς τοῦτο.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι ὅπως τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον «περὶ ὀνομασίας καὶ προαγωγῆς ἐφέδρων Ἰατρῶν» κηρυχθῇ κατεπεῖγον, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§27Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐρώτησίς μας εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, διὰ νὰ λάβωμεν γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§28Θ. ΓΟΥΣΚΟΣ. Προκειμένου, Κύριε Πρόεδρε, περὶ τῶν ὑπηρετούντων γερόντων ἰατρῶν, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ὕπαιθρος χώρα τῆς Ζακύνθου ἠρημώθη ἀπὸ ἰατρούς. Ὅλοι οἱ ἰατροὶ ἐκλήθησαν ὑπὸ τὰ ὅπλα. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, αὐτοὺς τοὺς γέροντας ἰατροὺς τοὐλάχιστον νὰ τοὺς ἀπολύσῃ τὸ ταχύτερον.

§29Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ἐγώ, Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ὅτι οἱ διδάκτορες ἰατροὶ καὶ οἱ διπλωματοῦχοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπηρέτησαν εἰς τὸν Οὐλαμὸν θὰ ὀνομασθῶσιν ἀνθυπίατροι, βεβαίως δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω. Ἀλλ’ ἐπεθύμουν μίαν δήλωσιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος. Ἀφοῦ ἐν γένει ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι θὰ προσέλθουν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἤδη εἰς τὰς τάξεις μέχρι ἡλικίας τῶν 54 ἐτῶν εἶνε μέγας, θὰ ἠρώτων τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν σκοπεύῃ νὰ ἀπολύσῃ τοὺς γέροντας ἀπὸ ἡλικίας 45 ἐτῶν καὶ ἄνω, τὸ ὁποῖον δὲν εἶνε ἀντικείμενον νομοθεσίας.

§30Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Πρωτίστως, Κύριοι, τὸ Ὑπουργεῖον θὰ φροντίσῃ οὕτως ὥστε αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπηρεσίας νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν. Ἡ ὑπηρεσία μέχρι σήμερον ἔχει τὰς ἑξῆς πληροφορίας. Ἐκ τῶν μέχρι ταύτης τῆς στιγμῆς προσελθόντων εἰς τὸν στρατὸν ἐφέδρων ὑγειονομικῶν ἀξιωματικῶν, ἐλλείπουσιν ἀκόμη πρὸς συμπλήρωσιν ὅλων τῶν συνθέσεων καὶ τῶν σχηματισμῶν τοῦ στρατεύματος 29 ἰατροί, περιλαμβανομένων καὶ πάντων ἐκείνων ὑπὲρ τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν ὁποίων ἠγέρθη ἡ Βουλή. Καὶ ἀκριβῶς διότι ἡ φωνὴ αὕτη ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς τὰ ἐμὰ αἰσθήματα, ἀλλὰ καὶ διότι ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς κοινωνίας, διὰ τοῦτο ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἔλαβε πρόνοιαν ὅπως καταρτίσῃ τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἤδη νομοσχέδιον, εἰς τρόπον ὥστε καὶ οἱ δυνάμει τοῦ νόμου 430 ὑπηρετοῦντες ὡς ἔφεδροι ἰατροὶ εἴτε ὡς κληρωτοὶ νὰ δύνανται νὰ ὀνομασθῶσιν ἔφεδροι ἀνθυπίατροι, καὶ οὕτω πως παρασχεθῇ ἡ εὐκολία εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ἵνα ἀπομακρύνῃ τοὺς γέροντας αὐτούς.

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ ζητοῦμεν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λεκανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Παύλου Γύπαρη.

§33Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τὴν τιμὴ νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ὅπως συστήσῃ τὴν ἀναφορὰν τοῦ αἰτοῦντος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἵνα οὗτος λάβῃ ταύτην ὑπ’ ὄψιν καὶ συντάξῃ νομοσχέδιον, συμφώνως μὲ τὴν αἴτησιν του ταύτην. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην, Κύριε Πρόεδρε, διότι ὁ αἰτῶν κέκτηται προσόντα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα παρέχουσιν εἰς αὐτὸν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖ διὰ τῆς ἀναφορᾶς του.

§34ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί ζητεῖ;

§35Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἀρχηγοῦ Παύλου Γύπαρη ὁ ὁποῖος ἐνῷ διήνυεν ἀκόμη τὸ 19ον ἔτος τῆς ἡλικίας του ἀνεχώρησεν ἐκ Κρήτης καὶ μετέβη εἰς τὰ πεδία τῆς Μακεδονίας, ὅπου ἐπέδειξε τοιαύτην ἀνδρείαν καὶ ἱκανότητα κατὰ τοὺς Μακεδονικοὺς ἀγῶνας, ὥστε ἀνηγορεύθη ἀρχηγὸς παρὰ τῶν ἁρμοδίων κομιτάτων. Μετέσχε τοῦ ἀγῶνος ἐκείνου μέχρι τοῦ πέρατος αὐτοῦ, ἤτοι μέχρι τῆς ἀνακηρύξεως τοῦ Συντάγματος τοῦ Τουρκικοῦ, ὅτε ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν μὲ τὰ λοιπὰ Μακεδονικὰ σώματα.

§36Ζ. ΙΑΤΡΟΥ. Αὐτὰ τὰ ἀνεγνώσαμεν τὸ πρωῒ εἰς τὸ «Ἐμπρός».

§37Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Δὲν πειράζει ἂν τὰ ἀκούσητε ἄλλην μίαν φοράν. Κατὰ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ Βαλκανοτουρκικοῦ πολέμου, Κύριε Πρόεδρε, ἐστάλη ἀρχηγὸς σώματος ἀνταρτικοῦ ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ Ταγματάρχου Γεωργίου Κατεχάκη, ὁ ὁποῖος διηύθυνε τότε τὰ ἀνταρτικὰ σώματα. Καὶ τότε παρέσχεν ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀγῶνα ἐκεῖνον, ὡς δύνανται νὰ γνωρίζωσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Καὶ κατὰ τοὺς Μακεδονικοὺς ἀγῶνας καὶ κατὰ τὸν πόλεμον αὐτὸν εἰς τὸν ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, μετέσχε καὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον ἐτραυματίσθη δίς, καιρίως καὶ ἐνοσηλεύθη εἰς τὸ Ἀρεταίειον Νοσοκομεῖον. Μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ἀγῶνος τούτου ἔλαβε μέρος εἰς τὸν Ἠπειρωτικὸν ἀγῶνα, ὅπου καὶ πάλιν ἔδειξε πλείστας ἀρετάς, ὡς δεικνύουσι τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τὰ ὁποῖα γνωρίζει καὶ ἡ ἐπίσημος Ὑπηρεσία καὶ τῶν ὁποίων εἶνε κάτοχος. Τοιαύτας ἀρετὰς ἔδειξεν ὥστε τοῦ ἀνετέθη καὶ ἡ διοίκησις καὶ τῆς Κορυτσᾶς, εἰς τὴν ὁποίαν πρῶτος αὐτὸς εἰσῆλθε, καὶ τῆς Μοσχοπόλεως εἰς τὴν ὁποίαν παρέσχε τόσας ὑπηρεσίας ὥστε ἡ Κοινότης Μοσχοπόλεως ἐψήφισε τὴν ἀνάρτησιν τῆς εἰκόνος αὐτοῦ εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα αὐτῆς. Μετὰ τὴν λῆξιν καὶ τοῦ ἀγῶνος τούτου κατήρτισε σῶμα ἐκ τετρακοσίων ἐπιλέκτων Κρητῶν, τὸ ὁποῖον ὑπὸ τὴν διοίκησίν του μετέβη εἰς τὴν Ἀλσατίαν ὅπου ἀνεγνωρίσθη καὶ ὅπου διέπρεψεν, ὡς γνωστόν, δι’ ὃ καὶ ἀπενεμήθησαν εἰς αὐτὸν ἐπανειλημμένως ἔπαινοι ὑπὸ τῶν Γαλλικῶν ἀρχῶν. Ἐκεῖ ἀπενεμήθη αὐτῷ καὶ ὁ βαθμὸς τοῦ Ὑπολοχαγοῦ κατ’ ἀρχὰς εἰς τὴν λεγεῶνα τῶν ξένων καὶ κατόπιν δὲ εἰς τὸ 346ον σύνταγμα πεζικοῦ. Τὸν βαθμὸν αὐτὸν τὸν ὁποῖον ἀπένειμαν εἰς αὐτὸν αἱ Γαλλικαὶ ἀρχαὶ ἔρχεται νὰ ζητήσῃ σήμερον παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Ἐπειδὴ δὲ φρονῶ ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν διατελεῖ ἐν γνώσει τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων ὡς καὶ τῶν προσόντων τὰ ὁποῖα κέκτηται, εἴτε καὶ ἂν δὲν γνωρίζει εἶναι δυνατὸν νὰ πληροφορηθῇ περὶ τούτου δι’ ἐπισήμων ἐγγράφων, διὰ τοῦτο ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησίν μου πρὸς τὴν Βουλήν, ὅπως συστήσῃ πρὸς τὸν Κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν τὴν ἀναφορὰν ταύτην ἵνα τοῦτο συντάξῃ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον καὶ ὑποβάλῃ αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν, δι’ οὗ νὰ τῷ ἀπονέμηται ὁ βαθμὸς τοῦ Ἐφέδρου Ὑπολοχαγοῦ.

§38Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ζητεῖ βαθμὸν ἐν ἐφεδρείᾳ καὶ εἶναι δίκαιον.

§39Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης ἐὰν δὲν ἐθεώρουν ταύτην ὄντως δικαιοτάτην. Εἰς τὴν στιγμὴν ταύτην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πατρὶς αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν τέκνων της, θεωρῶ ἐπιβεβλημένον ἐμοὶ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἀπονομῆς τοῦ πρέποντος βαθμοῦ εἰς τὸν διαπρεπῆ πολεμιστὴν Παῦλον Γύπαρην διότι Πολιτεία ἡ ὁποία ἀμείβει δεόντως τὰ τέκνα αὐτῆς δύναται νὰ εἶναι βεβαία ὅτι μίαν ἡμέραν θὰ ἴδῃ ἐκπληρούμενα καὶ τὰ ὄνειρα αὐτῆς. Εἶνε ἀνεκτίμητοι ὄντως αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ ἐν λόγῳ ὁπλαρχηγοῦ. Ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας ἀνέφερεν πάσας τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερεν οὗτος ἐν Ἑλλάδι ὡς καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἂς ἐνθυμηθῶμεν ὅτι ἂν ἔσχομεν τὰς περιφανεῖς ἐπιτυχίας κατὰ τοὺς δύο πολέμους 1912–1913, τοῦτο ὀφείλεται κυρίως διότι οἱ τότε ἐν τοῖς πράγμασιν ἔσχον τὴν ἐπιτυχῆ ἔμπνευσιν νὰ δίδωσι τὸ τί ἕκαστος ἐκ τῶν ἡγητόρων τοῦ στρατεύματος εἶνε κατάλληλος νὰ ἐπιτελέσῃ πρὸς ἐπίτευξιν ἀγαθῶν. Καὶ ἐν τῇ ἐκλογῇ τοῦ ἀρχηγοῦ στρατοῦ καὶ στόλου ἐπέτυχον ἐκεῖνο τὸν ὁποῖον ἐπόθει ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ, Κύριοι, νὰ ἐκλέγωμεν τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Σωμάτων, ὥστε τότε ἡ ἐκλογὴ ἐπεξετάθη καὶ ἐπὶ τῶν διοικητῶν μικροτέρων μονάδων δηλαδὴ Μεραρχιῶν καὶ συνταγμάτων. Ἡ ἐκλογὴ τῶν ἀρίστων ἐπέφερε καὶ τὰ λαμπρὰ ἀποτελέσματα. Πάντα ταῦτα τὰ λέγω διὰ νὰ προσπαθήσω νὰ πείσω ὑμᾶς, Κύριοι Βουλευταί, ὅπως μὲ βοηθήσητε εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῆς παρούσης ἀναφορᾶς καὶ οὕτω πως καὶ ἡ Κυβέρνησις δυνηθῇ νὰ ὑποβάλῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν σχετικὸν νομοσχέδιον προνοοῦν περὶ κατατάξεως τοῦ Γύπαρη μὲ τὸν ἁρμόζοντα βαθμόν, κατὰ τὰς στιγμὰς ταύτας κατὰ τὰς ὁποίας ἔχομεν ἔλλειψιν μεγάλων βαθμοφόρων, κατὰ τὰς ὁποίας ἀπὸ τριετίας ἡ Πολιτεία ἀφθόνως ἀπονέμει βαθμοὺς εἰς ἄνδρας τοῦ στρατοῦ καὶ κατατάξῃ εἰς τὸ στέλεχος τῶν ἀξιωματικῶν ὀλίγους Ἕλληνας προσενεγκόντας ὁμολογουμένως μεγίστας ὑπηρεσίας. Ἦτο παράλειψις καθήκοντος εἰς ἄνδρα ὡς τὸν Γύπαρην νὰ ἀρνηθῇ ἡ Πολιτεία μικρὸν βαθμὸν ἀντάξιον τῶν ὑπηρεσιῶν του. Ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις τιμῶσα τὴν ἀξίαν τοῦ ἀνδρός, τιμῶσα τὴν ὁρμήν του διὰ τὰ πολεμικὰ ἔργα προσωμοίασεν αὐτὸν μὲ ἕνα ἥρωα, ἔκρινε δὲ καλόν, χωρὶς νὰ περιμένῃ ἀπαραιτήτως παροχὴν ὑπηρεσιῶν, νὰ ἀπονείμῃ ὄχι μόνον τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπολοχαγοῦ ἀλλὰ νὰ προτείνῃ αὐτὸν καὶ διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ καὶ νὰ τὸν παρασημοφορήσῃ. Ὑποθέτω ὅτι τὰ λόγια ταῦτα θὰ εἶνε ἀρκετὰ ὅπως μελετήσῃ τὸ ζήτημα ὁ Κύριος Ὑπουργὸς καὶ τὸ ταχύτερον στέρξῃ νὰ ὑποβάλῃ σχετικὸν νομοσχέδιον προνοοῦν περὶ τῆς κατατάξεως τοῦ ἐν λόγῳ ὁπλαρχηγοῦ. Νὰ εἶνε βέβαιος ὅτι πράττων οὕτω ἐξυπηρετεῖ τὰς βλέψεις τοῦ τόπου, ἐνθαρρύνει τοὺς ἄνδρας οἱ ὁποῖοι προτίθενται νὰ κατέλθωσιν εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον θᾶττον ἢ βράδιον ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ θὰ διεξαγάγῃ πρὸς διεκδίκησιν τῶν δικαιωμάτων καὶ πρὸς ἀνάκτησιν τῆς ἀνηκούσης αὐτῇ κληρονομίας. Οὕτω πράττων ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἐντείνῃ τὸν ζῆλον τῶν ὁμοίων τῷ Γύπαρῃ ὅπως καὶ οὗτοι δι’ ὁμοίων ἔργων συντελέσωσιν εἰς τὸ μεγαλεῖον τῆς πατρίδος.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποστέλλεται ἡ ἀναφορὰ πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν. — Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἀθανασίου Σαλπέα περὶ προαγωγῆς τοῦ ἐφέδρου λοχίου Β. Σαλπέα.

§41Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ὁ παραπονούμενος εἶνε κληρωτὸς τοῦ 1894, ἐξῆλθε τῆς Σχολῆς Κερκύρας, ὑπηρέτησεν εἰς τὸν πόλεμον τοῦ 1897 μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ λοχίου, ἐτραυματίσθη, μετέσχε δὲ καὶ εἰς τοὺς δύο τελευταίους πολέμους. Ὑπηρετεῖ καὶ σήμερον μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ λοχίου, εἶνε ἡλικίας 43 ἐτῶν καὶ ἔχει ὅλας τὰς ἐκθέσεις διὰ προαγωγήν, κατὰ δὲ τὸ διάταγμα τοῦ 1913 ἔπρεπε πάντες οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς Κερκύρας νὰ προαχθῶσι. Ταῦτα εἶνε τὰ παράπονα τοῦ ἀναφερομένου καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Πετροπουλάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δ. Δεστούνη.

§43Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην ὡς δικαίαν καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Πετροπουλάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἁμαξοκαραγωγέων Ἀθηνῶν.

§45Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Παρακαλῶ νὰ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον καὶ ἂν τὴν εὕρῃ δικαίαν νὰ ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα.

§46Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν προκειμένην ἀναφορὰν καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ πρόνοιαν, διότι ὁλόκληρον Σωματεῖον εἶνε ἀδύνατον νὰ λειτουργήσῃ συνεπείᾳ τῆς ἐπιτάξεως. Κατόπιν τῶν ὅσων ἀνεπτύχθησαν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐπιτάξεως, δὲν ἐπεκτείνομαι ἐπὶ πλέον, εἶνε ὅμως ἐπείγουσα ἀνάγκη νὰ ληφθῇ πρόνοια ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὥστε νὰ παρασχεθῶσι εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ ὡς ἕνα ὁλόκληρον Σωματεῖον τὰ μέσα ἐκεῖνα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ τὸ ἀναφερόμενον Σωματεῖον. Δυστυχῶς δὲν εὑρίσκεται ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς ἄμεσον ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ἀγορὰν εἰδικῶς τῶν Ἀθηνῶν. Δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ μεταφερθῇ ἀπὸ τὸν σιδηρόδρομον μέχρι τῆς ἀγορᾶς ἕν ἔπιπλον. Ἔχω δι’ ἐλπίδος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εἰσακούσῃ τῆς συστάσεώς μου θὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον τῶν ἀναφερομένων καὶ θὰ μεριμνήσῃ ὥστε νὰ διορθωθῶσι τὰ ἄτοπα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Γ. Πὼπ καὶ Π. Πετρίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς θεολόγων Ἀρχιμανδριτῶν.

§48Γ. ΠΩΠ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνάγνωσις τῆς ἀναφορᾶς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς θὰ ἔπειθε ταύτην ὅτι εὔλογος εἶνε ἡ προθυμία μου νὰ ὑποστηρίξω αὐτήν, καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν. Τρεῖς ἔντιμοι Θεολόγοι ζητοῦσιν ὅπως καταταχθῶσιν εἰς τὸν Στρατόν. Ἐξ ἀφορμῆς δὲ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης καλὸν εἶνε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ μεριμνήσῃ καὶ κανονίσῃ τὰς σχέσεις τοῦ κλήρου τοῦ ἀκολουθοῦντος τὸν Στρατὸν ἐν ἐκστρατείᾳ.

§49Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας εὑρίσκονται ἐν πλήρει ἀληθείᾳ. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ταῦτα καὶ θὰ ἐπιφέρῃ τὴν δέουσαν βελτίωσιν εἰς τὴν Νομοθεσίαν μας. Ἀλλ’ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ἤθελον συστήσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν τὰ ἑξῆς. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Στρατεύματος ἐνόμισεν ἀναγκαῖον νὰ καλέσῃ καὶ Ἱερεῖς ὑπηρετοῦντας εἰς τὰ διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος, ὅπως χρησιμεύσουν κατὰ τὴν ἐπιστράτευσιν. Οἱ Ἱερεῖς οὗτοι καὶ Ἀρχιμανδρῖται ἔσπευσαν καὶ ἐδήλωσαν ὅτι ἀποδέχονται τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην, ἐτοποθετήθησαν δὲ εἰς τὰ διάφορα Σώματα. Οἱ Ἱερεῖς οὗτοι νομίζω ὅτι δικαιοῦνται εἰς τὴν χορηγίαν τῶν μέσων ἐκείνων δι’ ὧν ἀξιοπρεπῶς θέλουσιν ἐκτελέσει τὴν ὑπηρεσίαν των ταύτην. Ἤδη ὑπηρετοῦν ὡς ἁπλοῖ ὁπλῖται ἄνευ οὐδεμιᾶς θέσεως καὶ ἐπιδόματος. Νομίζω ὅτι ἡ Πολιτεία ἡ ὁποία ἐκάλεσεν αὐτοὺς ἔχει καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς παράσχῃ τὰ μέσα τῆς εὐζωΐας καὶ ἀξιοπρεποῦς παραστάσεως.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποστέλλεται ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ὁ κ. Θ. Παπαστρατῆς ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν τί θὰ γείνουν οἱ πλεονάζοντες φαρμακοποιοί;

§51Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ὅτι πλεονάζουν ὑπὲρ τοὺς 100 φαρμακοποιοὶ μὲ ἔκαμε νὰ δηλώσω ὅτι ἔχομεν ἄλλους τόσους φαρμακοποιοὺς καὶ πτυχιούχους τῆς Φαρμακευτικῆς, οἱ ὁποῖοι ποιοῦσι τὰς διατριβάς των εἰς τὸν περίβολον τοῦ Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου ἀπὸ τὸ πρωΐ ὡς τὸ βράδυ.

§52Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Λαμβάνω τὸν λόγον ἵνα ὑποστηρίξω τὴν ἀναφορὰν τῶν φαρμακοποιῶν. Διότι καθ’ ὅσον ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γνωρίζω ὑπάρχει ἐν τῇ φαρμακευτικῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ στρατοῦ ἔλλειψις φαρμακοποιῶν, τοῦτο δὲ βεβαιοῦται ἐκ τοῦ ἑξῆς. Ἐάν τις ἐπισκεφθῇ τὰ στρατιωτικὰ φαρμακεῖα, θὰ παρατηρήσῃ ὅτι ἡ ἐργασία ἐκτελεῖται οὐχὶ ἀπὸ τοὺς φαρμακοποιοὺς ἀλλὰ ἀπὸ στρατιώτας, ὑπαξιωματικοὺς κλπ. ἀδαεστάτους τῆς φαρμακευτικῆς τέχνης. Ἐγὼ ὁ ἴδιος ἀντελήφθην ὅτι σφάλματα πολλὰ ἐγένοντο, καὶ ἐγίνοντο ταῦτα ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ὑγιείας τῶν ἀσθενῶν τοῦ στρατεύματος. Εἶμαι δὲ τῆς ἰδέας ὅτι ὡς φαρμακοποιοὶ εἰς τὰ φαρμακεῖα τοῦ στρατοῦ πρέπει νὰ χρησιμοποιῶνται οἱ τυχὸν τοιοῦτοι ὡς ὄντες εἰδικοί· διότι οὗτοι θὰ ἐκτελῶσι τὴν φαρμακευτικὴν ὑπηρεσίαν, ἢ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν συνταγῶν πληρέστερον καὶ ἐπιτυχέστερον πρὸς ὄφελος τῶν ἀσθενῶν τοῦ στρατεύματος. Ἐλπίζω ὅτι ὁ Κος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐξετάζων τὰ πράγματα, θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν διετύπωσα προηγουμένως καὶ θὰ ἀποφασίσῃ τὴν ὀνομασίαν ὅλων τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ στράτευμα πτυχιούχων φαρμακοποιῶν καὶ θὰ προσκολλήσῃ τούτους εἰς τὰ στρατιωτικὰ φαρμακεῖα ἀντικαθιστῶν οὕτω πως δι’ αὐτῶν τοὺς φαρμακοτρίβας τοὺς προερχομένους ἐκ τῶν ὁπλιτῶν τοῦ στρατεύματος.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κος Π. Ἀλεξάκης.

§54Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Παρήλθεν ἤδη ὁ καιρὸς δι’ αὐτήν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται. Ὁ κ. Γ. Γερογιάννης ἐπὶ ὑπομνήματος τοῦ Ἐπισκόπου Ἄρτης.

§56Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται, ἀφορᾷ τὸν Ἐπίσκοπον Ἄρτης. Παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν διπλωματούχων τῆς Νομικῆς.

§58Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Προκειμένου περὶ καταρτίσεως στελεχῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ἡ Νομοθετικὴ ἐξουσία, ἥτις κατ’ ἐπανάληψιν ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος καὶ ἔκρινεν εἰδικοὺς διὰ νὰ χρησιμεύσωσιν ἐν τῷ στρατεύματι, ὡς ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ μεταξὺ πολλῶν ἄλλων καὶ οἱ γεωπόνοι, δὲν ἔλαβε πρόνοιαν ποτέ, νὰ χρησιμοποιήσῃ τοὺς διπλωματούχους τῆς Νομικῆς, οἵτινες ὡς γνωρίζει ὁ ἀξιότιμος Κος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν τόσον κατὰ τοὺς δύο τελευταίους ἐνδόξους πολέμους ὅσον καὶ κατὰ τὸν ἀτυχῆ πόλεμον τοῦ ἔτους 1897, διεκρίθησαν εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν, καὶ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἔπεσαν ἐνδόξως ὑπὲρ πατρίδος μαχόμενοι. Ἂν δὲ διεκρίθησαν ὡς ἁπλοῖ στρατιῶται καὶ ὡς ὑπαξιωματικοί, κατὰ μείζονα λόγον θὰ τιμήσωσι τὰ Ἑλληνικὰ ὅπλα ὡς ἀξιωματικοὶ ἔφεδροι· δίκαιον ὅθεν εἶνε ὅπως ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν οἱ διπλωματοῦχοι τῆς Νομικῆς προκειμένου νὰ καταρτισθῶσιν στελέχη ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ὧν ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην τὸ στράτευμα καὶ παρακαλῶ ὅπως ὁ ἀξιότιμος Κος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εὐαρεστηθῆ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, τὰ λίαν εὔλογα καὶ δίκαια παράπονα τῶν ἐν λόγῳ ἐπιστημόνων, δικαστικῶν ὑπαλλήλων καὶ δικηγόρων καὶ εἰσηγηθῆ τοῦ ἀπαιτουμένου σχεδίου νόμου ἢ ἀποδεχθῆ παρ’ ἡμῶν ὑποβληθησομένην πρότασιν νόμου ἢ τροπολογίαν ἐν τοῖς ὑποβληθεῖσι νομοσχεδίοις, ρυθμίζοντος τὰ τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἐν λόγῳ ἐπιστημόνων, οἵτινες ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην κατηγορίαν ἐφέδρων, λόγῳ τῶν ἐπιστημονικῶν γνώσεών των, θὰ ὦσι καταλληλότεροι καὶ λυσιτελέστεροι ὡς ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ ἢ εἰς εἰδικὰς ὑπηρεσίας χρησιμοποιούμενοι· Κατ’ ἐμὴν γνώμην οἱ πτυχιλοῦχοι τῆς Νομικῆς, τυγχάνοντες ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον Πάρεδροι, Δικασταί, Γραμματεῖς πολυμελῶν δικαστηρίων, Εἰρηνοδίκαι, Πταισματοδίκαι καὶ Δικηγόροι, οὐ μόνον ὡς ἔφεδροι μάχιμοι ἀξιωματικοὶ λόγῳ τῆς μορφώσεώς των δύνανται νὰ χρησιμοποιηθῶσι μετὰ βραχέος χρόνου προπαίδευσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ Στρατολογικὰ γραφεῖα, ἅτινα διευθύνονται παρὰ μαχίμων μονίμων ἀξιωματικῶν, ἀδαῶν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τῶν στρατολογικῶν νόμων, καὶ ὧν ἡ χρησιμότης ἔσεται μεγαλειτέρα ἐν τῷ στρατεύματι· Δύνανται δὲ ἐπίσης νὰ ἐκτελέσωσι καθήκοντα ἔν τε τοῖς Στρατοδικείοις ὡς καὶ ἐν τῇ στρατονομικῇ ὑπηρεσίᾳ, καὶ ἐν τῇ χωροφυλακῇ ὡς ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ ταύτης, πληροῦντες πολλὰ κενὰ, ἅπερ ἐλλείψει ἐπαρκῶν οἰκονομικῶν μέσων δὲν δύναται νὰ πληρώσῃ ἡ Πολιτεία. Εὐελπιστῶ ὅτι ὁ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν κ. Ὑπουργὸς προερχόμενος ἐκ τοῦ στρατεύματος καὶ γνωρίσας ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὴν ἀξίαν αὐτῶν ὑπὲρ πάντα ἄλλον, θὰ μεριμνήσῃ νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς τὴν προσήκουσαν θέσιν, εἴτε ἔν τε τῷ στρατεύματι εἴτε ἐν ἄλλαις εἰδικαῖς στρατολογικαῖς ἢ στρατονομικαῖς ὑπηρεσίαις, ἐν αἷς πλειότερον θὰ ὦσιν ὠφέλιμοι ἢ ὡς ἁπλοῖ ὁπλῖται ὑπηρετοῦντες.

§59Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Νομίζω ὅτι αἱ δικηγορικαὶ γνώσεις δὲν εἶνε τοιαῦται ὥστε νὰ ἐξυπηρετηθῶσι τὰ καθήκοντα τοῦ ἀξιωματικοῦ. Ἄλλαι γνώσεις ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ εἶνε τις ἀξιωματικός. Διὰ τοῦτο εἶνε ὑπερβολικὴ ἡ ἀξίωσις νὰ χρησιμοποιηθῶσιν οὗτοι ὡς ἀξιωματικοὶ καὶ τὴν μάχιμον ὑπηρεσίαν προβιβαζόμενοι ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἁπλοῦ στρατιώτου. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηριχθῇ εἶνε, ἐὰν καὶ ἐφόσον ἡ ὑπηρεσία ἔχει ἀνάγκην, νὰ γίνῃ ἡ ἐπέκτασις τοῦ Νόμου περὶ Στρατολογίας, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὁποίου οἱ δικηγόροι δύνανται νὰ καταταχθῶσιν εἰς τὴν χωροφυλακὴν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἐνωμοτάρχου ἢ εἰς τὸν στρατὸν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Λοχίου ἀλλὰ νὰ κάμωμεν ἀξιωματικοὺς ἀπὸ ἁπλῶν στρατιωτῶν 1500 ἢ καὶ πλέον δικηγόρους μὴ ὑπηρετήσαντας εἰς τοὺς μικροὺς βαθμοὺς μηδὲ γυμνασθέντας πρὸς τοῦτο ποσῶς ἢ ἐπαρκῶς, τοῦτο νομίζω οὐχὶ ὀρθὸν ἀλλὰ καὶ παρακεκινδυνευμένον.

§60Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, οἱ πλεῖστοι τῶν δικηγόρων ὑπηρετοῦσιν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἐφέδρου ἀξιωματικοῦ. Οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ δικηγόροι εἶναι γνωστὸν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον αὐτῶν κατὰ τοὺς δύο προηγουμένους πολέμους. Πολλοὶ ὅμως τῶν δικηγόρων, ἐπειδὴ ὁ Νόμος περὶ Στρατολογίας περιεῖχε πολλὰς διατάξεις ἀπαλλαγῶν, δὲν ὑπηρέτησαν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατεύματος καὶ συνεπῶς δὲν ἠδύναντο νὰ λάβουν τὴν βαθμίδα τοῦ ἐφέδρου ἀξιωματικοῦ. Ὅταν μετὰ ταῦτα ἐκλήθησαν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατεύματος δυνάμει εἰδικοῦ νόμου πρὸς ἐκγύμνασιν, ὑπηρέτησαν ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον. Ἐκλήθησαν μετὰ ταῦτα καὶ ὑπηρέτησαν κατὰ τοὺς δύο πολέμους ὡς στρατιῶται, γυμνασθέντες δὲ προήχθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῶν εἰς δεκανεῖς καὶ λοχίας. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι οἱ ὑπαξιωματικοὶ δικηγόροι οἱ ὁποῖοι ὡς τοιοῦτοι ὑπηρέτησαν κατὰ τοὺς δύο πολέμους, ὑπηρέτησαν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπαξιωματικοῦ καὶ ἀπελύθησαν ὡς τοιοῦτοι διότι συνέπεσε νὰ μὴ ἔχωσι ὑπὲρ αὐτῶν προτάσεις τῶν διοικητῶν τῶν Συνταγμάτων περὶ προαγωγῆς των καὶ σήμερον εἶναι ἀξιωματικοὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι τὴν μόρφωσιν τῶν δικηγόρων καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπετέλεσαν τὸ καθῆκόν των καὶ οὗτοι ἀλλὰ εἰς μικροτέραν μοῖραν, λόγῳ τῆς ἀτελοῦς μορφώσεώς των, οὕτω δὲ οἱ δικηγόροι ἐκλήθησαν καὶ πάλιν καὶ ὑπηρετοῦσι μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπαξιωματικοῦ. Καὶ ἐρωτῶ, Κύριοι Συνάδελφοι, εἶναι δίκαιον αὐτοὶ οἱ δικηγόροι οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν κατὰ τοὺς δύο πολέμους μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπαξιωματικοῦ, εἶναι δίκαιον νὰ μὴ γίνωσι τώρα ἀνθυπολοχαγοί; Οἱ δὲ δικηγόροι οἱ ἄλλοι Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπηρέτησαν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐθεωρήθησαν ὡς ἀνίκανοι διὰ τὴν ἐνεργὸν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν εἰς στιγμὰς κατὰ τὰς ὁποίας ὅλοι οἱ Πρωτοδίκαι, ὅλοι οἱ πάρεδροι Δικασταὶ ἐκλήθησαν νὰ ὑπηρετήσωσιν εἰς τὰ Στρατοδικεῖα δὲν ἔχουσιν ἆρά γε τὰ προσόντα ὥστε ν’ ἀναπληρώσωσι τοὺς Στρατοδίκας;

§61ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶνε δὲ ἡ μόνη τάξις ἡ ὁποία ὑπέφερε τὰ μέγιστα κατὰ τὰς ἐπιστρατεύσεις διότι αὐτοὶ ἐξ ὅλων τῶν ἄλλων ἐπαγγελμάτων ἠναγκάσθησαν νὰ κλείσωσι τὰ γραφεῖά των.

§62Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Βεβαιότατα· καὶ δὲν ἠξεύρω διατὶ ὁ κ. Συνάδελφος ἔχει μόνος ἐναντίαν γνώμην, ἴσως μόνον ἵνα φέρῃ ἀντίδρασιν. Ἐπὶ πλέον δὲ νομίζω δίκαιον καὶ ὀρθὸν εἰς τοὺς Δικηγόρους τοὺς ἔχοντας μεγάλην ἡλικίαν τοὺς ἀγυμνάστους, τοὺς διαφοιτῶντας ὡς ἁπλοῦς στρατιώτας νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἀστυνομικὴ ὑπηρεσία τοῦ Κράτους ἐξ οὗ δι’ ὅλας τὰς ἄλλας τάξεις, τοὺς μηχανικούς, τοὺς ἰατρούς, τοὺς φαρμακοποιούς ἐλήφθην ἰδιαιτέρα πρόνοια καὶ ὠνομάσθησαν ἀξιωματικοὶ ὡς ἐκ τῆς εἰδικότητός των, μόνον δὲ διὰ τοὺς Δικηγόρους οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη. Καὶ τοῦτο ἐγένετο ὡς ὀρθῶς λέγεται, διότι ὑπάρχουν πολλοὶ δικηγόροι ἐν τῇ Βουλῇ καὶ δὲν δύνανται νὰ συμφωνήσουν. Οὕτω δὲ προκύπτει τὸ ἄτοπον, ἐνῷ ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες καὶ ὅλοι οἱ εἰδικοὶ ἐκλήθησαν νὰ ὑπηρετήσωσιν πολὺ ὀρθῶς καὶ πολὺ δικαίως εἰς εἰδικὰς ὑπηρεσίας, μόνον οἱ Δικηγόροι ἐξακολουθοῦσιν νὰ ὑπηρετῶσιν εἰς τὰ μεταγωγικὰ καὶ εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας εἰς τὰς ὁποίας εἶναι ἥκιστα κατάλληλοι.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἀναβάλλονται διὰ τὴν αὔριον. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§64Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κύριοι Βουλευταί, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς νομοσχέδια. 1) «Περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν παθόντων ἐν ὑπηρεσίᾳ.» 2) «Περὶ προβιβασμοῦ μονίμων ὑπαξιωματικῶν καὶ μονίμων Ἀνθυπασπιστῶν ἐν πολέμῳ». 3) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ΡΟΗʹ περὶ καταστάσεως Ἀξιωματικῶν 1ης Μαΐου 1851.» 4) «Περὶ προσθήκης ἄρθρου εἰς τὸν νόμον 404 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ νόμου ΓΨΠΘʹ (3789) τῆς 9ης Ἰουνίου 1911.» 5) «Περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν προσελεύσεως τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διαμενόντων ἐπιστράτων καὶ περὶ ἄρσεως τῆς ποινικῆς καταδιώξεως τῶν μέχρι τοῦδε ἀνυποτάκτων πολέμου.»

§65ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εὖγε, εὖγε.

§66Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ. Ἕκτον νομοσχέδιον ὑποβάλλω «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 430 «περὶ στελέχους ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἐφέδρων στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων τοῦ κατὰ ξηρὰν στρατοῦ». 7) «Περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 425 νόμου «περὶ στρατολογίας». 8) «Περὶ κανονισμοῦ ἀποδοχῶν, ἐξόδων γραφείου, συσσιτίου καὶ στρατωνισμοῦ ὁπλιτῶν τῆς Ἀνακτορικῆς Φρουρᾶς». 9) «Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου 446 τῆς 27 Νοεμβρίου 1914 «περὶ ἡμερησίου μισθοῦ ὁπλιτῶν». 10) «Περὶ τροποποιήσεως τῆς 5ης § τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ νόμου, ΓΨΝΣʹ τοῦ 1910 «περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ» καὶ 11) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ΔΡΞΑʹ τοῦ 1913 περὶ προσθέτου μισθοῦ Ἀξιωματικῶν, Ἀνθυπασπιστῶν καὶ ὁπλιτῶν ἐν ἐκστρατείᾳ». Παρακαλῶ δὲ τὴν Βουλήν, ὅπως δεχθῇ νὰ κηρυχθῶσι ταῦτα κατεπείγοντα.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ κηρυχθῶσι κατεπείγοντα τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ὑποβληθέντα νομοσχέδια παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. — Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως δικαιοπραξιῶν τινων ἐπὶ ἀκινήτων, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς καταστάσεως πολιορκίας», καὶ παρακαλεῖ, ὅπως ἡ Βουλὴ δεχθῇ νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον.

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. — Ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§70Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω σχέδιον νόμου «περὶ ἐκτάκτων μέτρων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς γεωργίας». Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ ὅπως κηρυχθῇ κατεπεῖγον.

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. — Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§73Σ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς τὰ ἑξῆς νομοσχέδια: 1) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῆς παραγράφου γʹ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 166 ὡς ἔχει τροποποιηθῆ οὗτος διὰ τοῦ νόμου 614 τῆς 18 Ἰανουαρίου 1915». 2) «Περὶ τῆς διὰ δημοπρασίας ἐνοικιάσεως τῶν δημοσίων κτημάτων». 3) «Περὶ κανονισμοῦ ἀποζημιώσεως ἰδιοκτητῶν, ἐπιταχθέντων ἐν Πειραιεῖ κατ’ Αὔγουστον τοῦ 1914 ἐπὶ Ἑλληνικῶν ἀτμοπλοίων ἀνηκόντων εἰς ἀλλοδαπούς» καὶ 4) «Περὶ ἐξαγορᾶς τῆς ἐν Τάνιᾳ τῆς Αἰγύπτου οἰκίας τῆς προερχομένης ἐκ τοῦ κληροδοτήματος Π. Βασσάνη» τὰ ὁποῖα παρακαλῶ τὴν Βουλήν νὰ δεχθῇ ὅπως κηρυχθῶσι κατεπείγοντα.

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§76Σ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπίσης παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως κηρύξῃ κατεπεῖγον καὶ τὸ νομοσχέδιον «περὶ διατηρήσεως καὶ κατατάξεως τῶν ἐν τῇ νήσῳ Σάμῳ προσωρινῶς διωρισμένων οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων».

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. — Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παροχῆς περιθάλψεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ὑπὸ τὰ ὅπλα ὑπηρετούντων ἐπιστράτων». Ἅρθρον 1. (Ἀναγινώσκεται). — Ὁ κ. Χ. Βασιλακάκης ἔχει τὸν λόγον.

§78ΧΡ. ΒΑΣΙΛΑΚΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐκ τῆς διεξαχθείσης μακρᾶς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τῆς περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων, ἀπεδείχθη, νομίζω, μία πολὺ μεγάλη καὶ διὰ τοῦτο πολὺ πικρὰ ἀλήθεια, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχουσι πεποίθησιν ὅτι ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός των θὰ ἐκπληρωθῇ ἐπακριβῶς καὶ ὡς πρέπει. Ἀπόδειξις ὅτι καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν αὐτήν, ὅπως ἔχει γίνῃ γνωστόν, ὁ νόμος αὐτὸς ἔχει πάθει ἀβαρείαν. Διὰ τοῦτο θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ προτείνω τὴν πτωχήν μου γνώμην, ἂν θὰ ἦτο δυνατὸν ὅπως τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον θὰ δοθῇ εἰς ἑκάστην οἰκογένειαν, ἑνὸς φράγκου λόγου χάριν, ὅπως προτείνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἠλαττοῦντο κατά τι, καὶ ἡ ἐλάττωσις αὕτη ἀνεπληροῦτο πρῶτον, ὅπως ἐπρότεινε καὶ εἷς ἐκ τῶν Συναδέλφων μας, διὰ τῆς ἀναλόγου ἐλαττώσεως ἐπὶ τοῦ δασμοῦ τοῦ σίτου, παραδείγματος χάριν. Δηλαδὴ ἂν ἀνεστέλλετο προσωρινῶς ὁ δασμὸς αὐτὸς κατὰ τὰ τρία τέταρτα τοὐλάχιστον καὶ δὲν ἀπέμενε παρὰ εἷς δασμὸς μόνον ταμιευτικός. Τοιουτοτρόπως θὰ διωρθοῦτο ἔστω καὶ προσωρινῶς καὶ τὸ μέγα ἁμάρτημα τὸ δημοσιονομικόν, τὸ ὁποῖον ἔκαμε τὸ Κράτος μὲ τὸ νὰ ἔχῃ ἐπιβαρύνῃ τὸν δασμὸν τοῦ ψωμιοῦ τῶν πτωχῶν. Δεύτερον ἐὰν ἠλαττοῦτο ὁ φόρος ἐπὶ τῶν σφαζομένων ζῴων ἀναλογικῶς, ἐὰν ἠλαττοῦτο ἐπίσης ὁ δασμὸς ἐπὶ τῆς ὀρύζης, εἰς τρόπον ὥστε ἐνῷ αἱ οἰκογένειαι τῶν ἐπιστράτων, διὰ τῆς ἐμμέσου ταύτης ὁδοῦ, θὰ ὠφελοῦντο τὴν διαφοράν δηλαδὴ τὴν ἐλάττωσιν, ἣν ζητοῦν, ταυτοχρόνως θὰ ἐπωφελεῖτο καὶ ὁλόκληρος ἡ κοινωνία, ἡ ὁποία σήμερον βεβαίως ἐπιβαρύνεται πάρα πολὺ μὲ τοὺς φοβεροὺς δασμοὺς τῶν εἰδῶν τῆς πρώτης ἀνάγκης. Μοὶ φαίνεται ὅτι αὐτὴ ἡ γνώμη θὰ ἦτο συζητήσιμος.

§79Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐν τῇ ἐπιτροπῇ, τῆς ὁποίας ἀπετέλουν μέλος, προέτεινα ὅπως, ἐκτὸς τῆς εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐφέδρων καὶ κληρωτῶν ἀπονέμηται περίθαλψις καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐθελοντῶν. Μοὶ ἀντετάχθη ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ καθίσταντο οἱ ἐθελονταὶ μισθοφόροι. Κατὰ τῆς ἀντιρρήσεως ταύτης προέβαλον, ὅτι ἐὰν τὸ Κράτος δεχθῇ καὶ ἐθελοντάς, δίκαιον καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας αὐτῶν νὰ ἀπονέμηται μία περίθαλψις καὶ διὰ τοῦτο προέτεινα ὅπως ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ πρώτου ἄρθρου τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει.) «Αἱ οἰκογένειαι τῶν ὑπὸ τὰ ὅπλα ὑπηρετούντων ἐν καιρῷ ἐπιστρατεύσεως ὡς ὁπλιτῶν τοῦ κατὰ γῆν καὶ θάλασσαν στρατοῦ:... κλπ.» Μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι δικαιοτάτη ἡ παρατήρησίς μου αὐτὴ καὶ φρονῶ ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ θὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ θὰ τροποποιήσῃ οὕτω τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου πρώτου. Ἐκτὸς τούτου παρατηρῶ εἰς τὸ διανεμηθὲν σήμερον καὶ τροποποιηθὲν νομοσχέδιον, ὅτι εἰς τὴν τρίτην παράγραφον ἐδάφιον δεύτερον τοῦ ἄρθρου 1 παρέλκει ὁλόκληρον αὐτὸ τὸ ἐδάφιον, ἀφοῦ εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον ὑπάρχει ἡ αὐτὴ παράγραφος, διότι τὸ πρῶτον ἄρθρον, τρίτη παράγραφος, ἐδάφιον δεύτερον, λέγει: (Ἀναγινώσκει). «Πᾶσα οἰκογένεια κατοικοῦσα ἐν τῇ αὐτῇ ἑστίᾳ δικαιοῦται μιᾶς μόνον περιθάλψεως, ὁσοσδήποτε καὶ ἂν ᾖ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιστράτων μελῶν της». Τὸ 2 ἄρθρον λέγει ὅτι: (Ἀναγινώσκει). «Οὐδεμία οἰκογένεια δύναται νὰ αἰτήσηται καὶ λάβῃ διπλῆν περίθαλψιν»

§80Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐτέθη κατὰ παραδρομήν. Παρέλκει.

§81ΦΡ. ΒΑΛΛΗΝΔΑΣ. Δὲν παρέλκει καθόλου. Ἄλλη εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πρώτης παραγράφου καὶ ἄλλη τῆς δευτέρας.

§82Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὅπως λέγει ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὁμιλεῖ περὶ τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ τρίτου ἐδαφίου τοῦ 1 ἄρθρου καὶ τοῦ πρώτου ἐδαφίου τοῦ 2 ἄρθρου.

§83ΦΡ. ΒΑΛΛΗΝΔΑΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ.

§84Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ πρῶτον ἐδάφιον λέγει ὅτι: (Ἀναγινώσκει) «Πᾶσα οἰκογένεια κατοικοῦσα ἐν τῇ αὐτῇ ἑστίᾳ δικαιοῦται μιᾶς μόνον περιθάλψεως .... κτλ.». Τὸ ἄρθρον 2 λέγει: (Ἀναγινώσκει). «Οὐδεμία οἰκογένεια δύναται νὰ αἰτήσηται καὶ λάβῃ διπλῆν περίθαλψιν... ... κτλ.» Εἶνε ἐνδεχόμενον, ἐὰν ἐκλείψῃ τὸ δεύτερον ἐδάφιον, νὰ ἔχωμεν καταστρατήγησιν τοῦ νόμου διὰ τῆς διακρίσεως εἰς οἰκογενείας εἰς δεῖνα καὶ δεῖνα.

§85Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν) Δὲν θ’ ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον. Τὸ 1 ἄρθρον, ἐδάφιον τρίτον λέγει: (Ἀναγινώσκει) «Πᾶσα οἰκογένεια κατοικοῦσα ἐν τῇ αὐτῇ ἑστίᾳ, δικαιοῦται μιᾶς μόνον περιθάλψεως ὁσοσδήποτε καὶ ἂν ᾖ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιστράτων μελῶν της.» Τί λέγει τὸ δεύτερον ἄρθρον; «Οὐδεμία οἰκογένεια δύναται νὰ αἰτήσηται καὶ λάβῃ διπλῆν περίθαλψιν».

§86ΦΡ. ΒΑΛΛΗΝΔΑΣ. «Συνεισφερόντων», λέγει τὸ δεύτερον ἐδάφιον. Τὸ 1 ἄρθρον εἶνε γενικώτερον. Δὲν βλάπτει νὰ ὑπάρχῃ.

§87Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὑποθέτω ὅτι παρέλκει.

§88Μ. ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ. Δύναται νὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς παρεξηγήσεις, ἐὰν ἀπαλειφθῇ, διότι ἐὰν μία οἰκογένεια ἀποτελεῖται ἀπὸ δέκα μέλη καὶ κατοικῇ εἰς δύο διαφόρους οἰκίας, τότε ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῶσιν δύο οἰκογένειαι.

§89Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἶνε δύο οἰκογένειαι. (Διάλογοι).

§90Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διὰ νὰ μὴ παρέλθω πάλιν τὸ βῆμα θὰ κάμω μικρὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ 4 ἄρθρου. Προχθὲς εἴπετε ὅτι σεῖς, κατ’ ἀντίθεσιν τοῦ προκατόχου ὑμῶν Ὑπουργοῦ, ὅτι δέχεσθε μερικὰς τροπολογίας τῆς μειονοψηφίας τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ τὸ καταστήσητε μᾶλλον ὡρισμένον. Ὡς μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ κατὰ πλειονοψηφίαν ἀπεφασίσαμεν ὅπως τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὑποβληθὲν ὑπὸ τοῦ προκατόχου ὑμῶν κ. Ὑπουργοῦ, μὴ περιλάβῃ καὶ λεπτομερείας τὰς ὁποίας προέτεινεν ἡ μειονοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς, αἱ ὁποῖαι δυνατὸν νὰ περιαγάγωσι τὸ νομοσχέδιον, ὅταν γίνῃ νόμος, εἰς ἀτονίαν. Καὶ ὄντως βλέπω ὅτι περιελάβετε μερικάς, ἀλλὰ δὲν βλέπω νὰ γίνῃ καὶ μᾶλλον ὡρισμένον, διότι λέγετε διὰ τοῦ ἄρθρου 4, ὅτι: (Ἀναγινώσκει): «Καθιστῶνται Ἐπιτροπαὶ καθ’ ὃν τρόπον Β. Διάταγμα θέλει ὁρίσει...». Τὸ ἴδιον ἔλεγε καὶ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον. Ἡ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀλήθεια ὅτι κατ’ ἀρχὰς ὁμοφώνως ἀπεδέχθη, ἔχουσα πικρὰν πεῖραν τῶν παρελθόντων δύο πολέμων, κατὰ τοὺς ὁποίους αἱ περιθάλψεις διενεμήθησαν ἥκιστα δικαίως, καὶ μᾶλλον δύναταί τις νὰ εἴπῃ πολὺ ἀδίκως, ἐθεώρησεν ὅτι εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἔκθεσιν μᾶλλον μεμελετημένην καὶ νὰ ὁρίσῃ μάλιστα καὶ τὰς ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι ἔμελον νὰ ἐφαρμόσωσιν τὸν νόμον τοῦτον. Διὰ τοῦτο θὰ ἴδητε ὅτι καὶ ἐν τῇ μειονοψηφίᾳ τῆς ἐπιτροπῆς προὐτάθησαν διάφορα συστήματα, τὰ ὁποῖα ὁρίζουσι καὶ τὰ μέλη τῶν ἐπιτροπῶν. Σήμερον ὁρίζετε μὲν ὅτι θὰ κατασταθῶσιν ἐπιτροπαί, ἀλλὰ δὲν ὁρίζετε τοὐλάχιστον τὴν περιφέρειαν ἑκάστης ἐπιτροπῆς, πρᾶγμα εἰς τὸ ὁποῖον τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἰδίως ἡ μειονοψηφία αὐτῆς ἔδωκε μεγάλην προσοχήν. Διὰ τοῦτο προτείνω ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 4 προστεθῇ: «καθιστῶνται ἐπιτροπαὶ κατὰ κοινότητας τοὐλάχιστον», διότι δὲν πιστεύω νὰ ἀγνοεῖτε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι πολλοὶ πρώην Δῆμοι διῃρέθησαν εἰς πολλὰς κοινότητας, εἶναι δὲ πολλαὶ κοινότητες τόσον πολὺ μεμακρυσμέναι τῆς πρώην πρωτευούσης τῶν Δήμων, ὥστε αἱ περιθάλψεις, αἱ ὁποῖαι διενέμοντο κατὰ τοὺς παρελθόντας πολέμους, σχεδὸν κατεδαπανῶντο ἀπὸ τὰς περιθαλψιούχους οἰκογενείας εἰς ἁμαξαγώγια, εἰς ἀγώγια μεταφορᾶς των ἀπὸ τοῦ τόπου των μέχρι τῆς ἕδρας τῆς πρώην πρωτευούσης τῶν τέως Δήμων. Διὰ τοῦτο ἀφοῦ ἐλάβετε τὴν καλωσύνην νὰ ὁρίσητε κάπως περισσότερον ἐν τῷ νομοσχεδίῳ σας τοὺς τρόπους τῆς καταρτίσεως τῶν ἐπιτροπῶν, θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ ἐδέχεσθε ὅπως τοὐλάχιστον αἱ ἐπιτροπαὶ καθιστῶνται κατὰ κοινότητας.

§91Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συνδυάσωμεν δύο ἢ πλείονας κοινότητας μεμακρυσμένας καὶ δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω, ὅτι καίτοι συμμερίζομαι πληρέστατα τὴν παρατήρησίν σας, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμένητε.

§92Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ὅσον μεμακρυσμέναι εἶναι αἱ κοινότητες, αἱ ὁποῖαι ἀπέχουσιν ἀπ’ ἀλλήλων πολύ, τόσον πρέπει νὰ προσέξητε εἰς τὸ «κατὰ κοινότητας». Ἐπίσης εἰς τὸ δεύτερον ἐδάφιον νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ τὸ Β. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδώσητε ὅπως οἱ κατάλογοι ἐκτίθενται εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ εἰς τὸ δημοσιώτερον μέρος.

§93Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μάλιστα.

§94Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Καὶ τὰς ἐνστάσεις, τὰς ὁποίας ἕκαστος πολίτης κατὰ τῶν καταλόγων θὰ ὑποβάλῃ νὰ τὰς ὑποβάλῃ καὶ εἰς τὴν πρωτοβάθμιον ἐπιτροπὴν ἥτις ἐὰν εὑρίσκῃ αὐτὰς δικαίας, νὰ τὰς δέχεται χωρὶς νὰ τὰς παραπέμπῃ εἰς τὴν δευτέραν ἐπιτροπήν.

§95Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μάλιστα.

§96Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπίσης καὶ ἡ καταβολὴ νὰ γίνεται κατὰ κοινότητας, διότι αὐτὸ εἶνε τὸ σπουδαιότερον τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπάρχει καὶ ἄλλο τι, τὸ ὁποῖον εἶνε ἴσως ἀπρονοησία τῆς ὑπηρεσίας, ὅπως τὰ ἔγγραφα καὶ τὰ πιστοποιητικὰ γίνωνται ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου, νὰ τεθῇ δὲ ὅτι ὁ νόμος τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν ἅμα τῇ δημοσιεύσει αὐτοῦ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πὼπ ἔχει τὸν λόγον.

§98Γ. ΠΩΠ. Αἱ τελευταῖαι διατάξεις, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ νομοσχεδίου περὶ περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων λύουσι, νομίζω, ἐντελῶς τὸ ζήτημα τῆς ἐπιτυχοῦς ῥυθμίσεως ἐν τῇ διανομῇ τῶν χρημάτων, διότι αἱ ποινικαὶ διατάξεις καθ’ ὃν τρόπον καθορίζονται ἀποτελοῦσιν ἐγγύησιν καὶ ἀσφάλειαν, ὅτι οἱ ἐγγυώμενοι θὰ λαμβάνωσι κατὰ τὸ ἐνὸν ἀλλὰ πάντως ἱκανὴν ἀσφάλειαν, ὥστε μετὰ πίστεως νὰ ἀποβλέπῃ τις, ὅτι τὰ χρήματα τὰ τόσον δι’ ἱερὸν σκοπὸν διανεμόμενα δὲν πρόκειται νὰ δαπανηθῶσι δι’ ἄλλους λόγους ἀσχέτους πρὸς τὴν βάσιν καὶ τὴν αἰτιολογίαν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τοῦ εἰσηγησαμένου τὸ νομοσχέδιον, ἐπὶ ζητήματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ὕπαρξιν τῶν πόρων πρὸς συγκρότησιν τοῦ εἰδικοῦ, οὕτως εἰπεῖν, ταμείου τῆς περιθάλψεως, περὶ τῶν μέσων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατόν, ἄνευ προσφυγῆς εἰς τὸν τακτικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, εἰς τὰ τακτικὰ ἔξοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους, νὰ ἀντικρύσωμεν μέγα μέρος τῶν δαπανῶν, αἵτινες ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ταμείου τούτου. Ὑπάρχει νόμος ψηφισθεὶς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος διὰ τοῦ ὁποίου συνιστᾶται Ταμεῖον περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων.

§99Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὰ εἶχε κάμει θάλασσα.

§100Γ. ΠΩΠ. Τὸ ταμεῖον τοῦτο δὲν λειτουργεῖ. Πρόκειται περὶ νόμου, τὸν ὁποῖον βλέπω ὅτι δὲν ἐνθυμεῖται ἴσως ἡ Βουλή, ψηφισθέντος ἄλλου νόμου οὗτινος τὸ Β. Διάταγμα τὸ ἐκτελεστικὸν ἐδημοσιεύθη πρὸ δέκα ἢ εἴκοσιν ἡμερῶν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ τὸν νόμον τοῦτον ὁ τακτικὸς ἡμερήσιος μισθὸς τῶν ὁπλιτῶν ἐν καιρῷ ἐπιστρατεύσεως, κατατίθεται εἰς τὸ Εἰδικὸν Ταμεῖον, οὗτινος σκοπὸς καὶ ἀποστολὴ εἶνε νὰ ἀσκῇ περίθαλψιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων τῶν δεομένων καὶ ἀξίων ὄντως περιθάλψεως τοιαύτης. Τὶ θὰ γίνωσι τὰ χρήματα τοῦ Ταμείου τούτου, τὰ ὁποῖα δὲν εἶνε εὐκαταφρόνητα, ὅταν ὑπολογισθῇ ὅτι ὁ καθαρὸς μισθὸς τῶν ὑπαξιωματικῶν, δεκανέων καὶ ὁπλιτῶν ὑπηρετούντων, κατατεταγμένων καὶ ἀνακατεταγμένων, ἀνέρχεται οὐχὶ εἰς εὐκαταφρόνητον ποσόν; Πρόκειται καὶ τὸ Ταμεῖον τὸ οὕτω ἱδρυθὲν νὰ λειτουργῇ ἐκ παραλλήλου ἢ πρόκειται νὰ συγχωνευθῇ τὸ Ταμεῖον τὸ διὰ νομοτελεστικοῦ Β. Διατάγματος καθορισθέν; Πρόκειται ἐκ παραλλήλου πρὸς τοῦτο νὰ λειτουργήσῃ καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἡ διὰ τοῦ Β. Διατάγματος τοῦ καθορίζοντος τὴν λειτουργίαν τοῦ νόμου ἐκείνου πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν δεομένων περιθάλψεως; Περὶ τούτου ἔχω ἀπορίαν καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ τύχω ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§101Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.) Κατὰ τὸ νομοσχέδιον θὰ ληφθῇ πρόνοια βραδύτερον.

§102Γ. ΠΩΠ. Δὲν πρόκειται περὶ τούτου. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς φέρω τὸν νόμον. Ὁ νόμος ὁ ψηφισθεὶς φέρει τὸν ἀριθμὸν 446.

§103Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Τίνος ἔτους;

§104Γ. ΠΩΠ. Τοῦ 1914. Ἐδημοσιεύθη τὴν 8 Δεκεμβρίου 1914. Παρακαλῶ καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ὑμῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, τὸ ὁποῖον λέγει: (Ἀναγινώσκει). «Ἐν ἐπιστρατεύσει καὶ ἐν πολέμῳ λαμβάνουσι πάντες οἱ ὑπὸ τὰ ὅπλα ὑπηρετοῦντες ὁπλῖται εἰς εἶδος τὴν τροφήν...», κατὰ δὲ τὸ ἄρθρον 7: (Ἀναγινώσκει) «Ἐν ἐπιστρατεύσει καὶ ἐν καιρῷ πολέμου τὸ Κράτος καταθέτει εἰς Εἰδικὸν Ταμεῖον περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ὁπλιτῶν... κλπ.». Ὥστε πρόκειται περὶ ἱδρύσεως Εἰδικοῦ Ταμείου. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ τὸ Εἰδικὸν Β. Διάταγμα, τὸ δημοσιευθὲν τὴν 11 Σεπτεμβρίου 1915. Κατὰ τὸ Β. Διάταγμα τοῦτο ἱδρύεται τὸ Εἰδικὸν Ταμεῖον διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν ὁπλιτῶν, καὶ τὸ Β. Διάταγμα φυσικῶς βασίζεται ἐπὶ τοῦ 7 ἄρθρου τοῦ νόμου, διότι περὶ τῆς εἰδικῆς ταύτης περιπτώσεως τοῦ νόμου ἐπρόκειτο, ἐν τῇ εἰδικῇ δὲ ταύτῃ περιπτώσει ἀναφέρεται, ὅτι σκοπὸς τοῦ Ταμείου τούτου εἶνε ἡ εἴσπραξις τοῦ χρήματος τούτου ἐν δὲ ἄρθρῳ 16 ἀναφέρεται ἡ ἐκτίμησις τῶν λόγων τῆς περιθάλψεως Πρόκειται περὶ τῆς εἰσπράξεως τοῦ καθαροῦ μισθοῦ τῶν ὑπὸ τὰ ὅπλα ὑπηρετούντων καὶ ἐν ἐπιστρατεύσει ὁπλιτῶν καὶ παρέχεται ἡ περίθαλψις τῶν ἐπιστράτων οἰκογενειῶν τῶν ὁπλιτῶν. Τοῦτο ἀναφέρεται ἐν ἄρθρῳ 7ῳ. Ἑπομένως πρόκειται οὐχὶ περὶ εἰδικοῦ ταμείου, ἀλλὰ περὶ τοῦ ἄλλου ταμείου περιθάλψεως, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ὁμιλήσω, πρόκειται περὶ τοῦ ταμείου τοῦ πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἱδρυθέντος τῇ προνοίᾳ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, ἥτις ἐμερίμνησε περὶ τῆς συγκροτήσεως αὐτοῦ, ἐν περιπτώσει ἐπιστρατεύσεως ἢ πολέμου. Καὶ ἤθελον νὰ γνωρίζω τὰς σκέψεις ὑμῶν: Εἶσθε διατεθειμένοι νὰ συγχωνεύσητε τὸ ταμεῖον τοῦτο μετὰ τοῦ ἄλλου, ἢ πρόκειται νὰ ἐγκαθιδρύσωμεν δύο ταμεῖα πρὸς τὰς αὐτὰς ἀποβλέποντες ἀνάγκας;

§105Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὄχι. Δὲν θὰ ὑπάρχωσι δύο ταμεῖα, διπλῆ δηλ. περίθαλψις. Οἱ πόροι οἱ ὁποῖοι συγκεντρούμενοι ἀπετέλουν τὸ εἰδικὸν ταμεῖον τῆς περιθάλψεως, περὶ οὗ προνοεῖ ὁ νόμος 446 καὶ τὸ σχετικὸν Διάταγμα, αὐτοὶ θὰ χρησιμοποιηθῶσιν ἵνα ἐπαρκέσῃ τὸ ἓν ταμεῖον.

§106Γ. ΠΩΠ. Τοῦτο δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον. Πρέπει νὰ γίνῃ ρητὴ μνεία τοῦ πράγματος τούτου, διότι πρέπει νὰ λειτουργήσῃ τὸ ταμεῖον τοῦτο, καὶ μάλιστα κατὰ νόμον.

§107Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Θὰ χρειασθῇ εἰδικὸς νόμος τροποποιῶν τὸν νόμον ἐκεῖνον καὶ εἰσάγων τοὺς πόρους αὐτοῦ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον τοὺς ὡρισμένους διὰ τὴν τροφοδότησιν τοῦ εἰδικοῦ τούτου ταμείου, ἵνα τὸ δημόσιον ταμεῖον ἐκ τῶν εἰδικῶν πόρων προβῇ εἰς τὴν περίθαλψιν περὶ ἧς προνοοῦμεν.

§108Γ. ΠΩΠ. Ἀλλ’ ἤδη ἤρχισεν ἡ λειτουργία τοῦ νόμου τούτου. Ἤδη κρατεῖται ἐκ τῆς ἐπιστρατεύσεως ὁ καθαρὸς μισθός. Ἑπομένως δὲν δυνάμεθα νὰ ἀναμένωμεν ὑποβολὴν νέου νόμου, ἀφοῦ δυνάμεθα ἤδη διὰ τροπολογίας...

§109Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δυνάμεθα καὶ σήμερον δι’ εἰδικοῦ ἄρθρου νὰ συγχωνεύσωμεν, ὄχι νὰ συγχωνεύσωμεν κυρίως, ἀλλὰ νὰ ὁρίσωμεν...

§110Γ. ΠΩΠ. Συμπίπτομεν εἰς τὴν ἀρχήν.

§111Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον ἵνα χρησιμοποιηθῇ ὡς περίθαλψις, διότι ἡ περίθαλψις τοῦ εἰδικοῦ νόμου θὰ εἶναι ἀνεπαρκεστάτη. Λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν περίθαλψιν πλήρη, κατ’ ἀνάγκην δὲ οἱ πόροι οὗτοι πρέπει νὰ εἰσαχθῶσιν ἐκεῖ.

§112Γ. ΠΩΠ. Τοῦτο μοὶ παρέχει ἄλλας σκέψεις. Καὶ εἶμαι εὐτυχὴς ὅτι εἶσθε διατεθειμένοι νὰ δεχθῆτε τροπολογίαν δυναμένην νὰ ἐπαυξήσῃ τοὺς πόρους τοῦ εἰδικοῦ ταμείου τῆς περιθάλψεως, τοῦ εἰδικοῦ, διότι ἔχει καὶ εἰδικὴν ὀργάνωσιν, δι’ ὅλων τῶν πόρων οἱ ὁποῖοι ἐκχυνόμενοι ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν ὑπὸ ποικίλα προσχήματα, ἀποβαίνουσιν οὐχὶ ἐπίκουροι τῶν πραγματικῶν ἀναγκῶν, οὐχὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν τὴν πατρίδα καὶ δέονται ὑποστηρίξεως, ἀλλὰ ἐπίκουροι συμφερόντων ἀλλοτρίων ὅλως πρὸς τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ διατεθῶσιν τὰ χρήματα ταῦτα, τῶν ὁποίων οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἱερότητα. Καὶ εἰδικῶς λειτουργεῖ ἐν Ἀθήναις ἕν ἵδρυμα περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν ἐκείνων, ὧν τὰ τέκνα ἔπεσαν ἐν πολέμῳ, καὶ τῶν τραυματιῶν τῶν δεομένων τοιαύτης. Πολλάκις ἐζητήθη ὅπως κατατεθῶσι ἐν τῇ Βουλῇ τὰ δικαιολογητικά, ἅτινα θὰ καθίστων ἐμφανῆ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν εὔστοχον διαχείρισιν τῶν οὕτω λαμβανομένων χρημάτων καὶ τῶν ἐκ πόρων μεγάλων ἰδιωτικῶν προερχομένων, ἀλλὰ καὶ πόρων, οἱ ὁποῖοι νομοθετηθέντες ἀπετέλεσαν ἰδιαίτερον φορολογικὸν σύστημα τελῶν, εἴτε τέλους εἴτε πραγματικοῦ φόρου.

§113Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Καὶ ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου ἐκτὸς τῶν εἰδικῶν φόρων.

§114Γ. ΠΩΠ. Μάλιστα. Τοῦ ταμείου τούτου ἔρευνα καὶ Ἔλεγχος οὐδεὶς μέχρι σήμερον ἐγένετο. Δυστυχῶς παρ’ ἡμῖν κρατεῖ ἡ γνώμη, ὅτι, ὁσάκις πρόκειται νὰ ἐλέγξωμεν διαχείρισιν χρημάτων, νὰ θίγωμεν τὰ πρόσωπα, ἅτινα ἐνετάλησαν ἵνα διαχειρισθῶσι τὴν δημοσίαν ταύτην ἢ ἰδιωτικὴν περιουσίαν. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν δύναται νὰ καθιερωθῇ ὡς ἀρχή. Οὐδέποτε ἐρευνῶνται αἱ ἀρεταὶ καὶ αἱ ἄλλαι ἰδιότητες τῶν προσώπων ἐν τοῖς κοινοβουλίοις, εἴτε τὰ πρόσωπα ταῦτα συμπαρακάθηνται ἐν μέσῳ ἡμῶν ὡς ὄργανα τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, εἴτε ἔξω τῆς Βουλῆς εὑρισκόμενα διαχειρίζονται νόμῳ εἴτε παρατύπως ἔσοδα προερχόμενα ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ λαοῦ ἢ ἐκ συνδρομῆς τῶν πραγματικῶν Ἑλλήνων καὶ ὄχι τῶν ἄλλων, τῶν αὐθαδῶν ἐκείνων τῶν ἀκουόντων ἐν τῇ ξένῃ διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ τῶν διὰ μιᾶς ἐπιταγῆς ζητούντων νὰ κανονίσωσι τὴν πολιτείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης).

§115Μ. ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ. Τοὺς ἔδωκαν τὸ δικαίωμα αὐτό.

§116Γ. ΠΩΠ. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ λυθῇ οὕτω τοὐλάχιστον διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου καὶ τὸ ζήτημα τῆς περιθάλψεως. Αὕτη συγκρατεῖ μισθολόγιον, τὸ ὁποῖον ἀπορροφᾷ κατὰ μῆνα 3½ χιλιάδας δραχμῶν. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη κατὰ βεβαίωσιν τιμίων προσώπων ἀνηκόντων εἰς τὸ στράτευμα, τὰ ὁποῖα ἔτυχε νὰ διέλθωσιν ἐκεῖθεν, ἔχει ἐγγεγραμμένους οὐχὶ ἐργάτας τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος, ἀλλ’ ἐργάτας τῶν ἀγώνων τῶν τριόδων, ἀσχολουμένους περὶ τὴν ἡμερησίαν πολιτικήν. Τὸ ταμεῖον τοῦτο τῆς περιθάλψεως, τὸ ὁποῖον περιβάλλει ἡ ὡμολογημένη ἐντιμότης καὶ ἡ ἀρετὴ διαπρεπῶν μελῶν τῆς παρ’ ἡμῖν κοινωνίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένῃ ἐπὶ πλέον ἀνεξέλεγκτον. Καὶ σήμερον καταλαμβάνει τινὰ μετὰ τῆς ἀγανακτήσεως καὶ ἡ ἀπορία πῶς ἐκεῖνοι ἐκ τῶν ἡμετέρων ἐγκρίτων συμπολιτῶν δέχονται νὰ ἐφορεύωσι τὰ τῆς λειτουργίας τοῦ ταμείου καὶ ἀνέχονται μέχρι σήμερον, ὅπως ἄνευ οὐδενὸς βιβλίου ὄχι κἂν λογιστικοῦ, ἀλλ’ ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα τηρεῖ ὁ τελευταῖος μεταπράτης, ἄνευ οὐδεμιᾶς μερίμνης πρὸς ἐξεύρεσιν τῶν ἀληθῶν στοιχείων, δι’ ὧν θὰ ἐξακριβωθῇ ἡ πραγματικὴ ἀνάγκη τῶν δεομένων περιθάλψεως, ἀνέχονται διὰ τῆς φυσιογνωμίας των, τοιούτους νὰ περιβάλωσιν καρποὺς κοινωνικοὺς καὶ κοινοβουλευτικοὺς ἔχοντας οὕτω ὡραῖον καὶ ῥόδινον τὸ περίβλημα ἀλλὰ σηπωμένους ἔσω ὑπὸ τῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς ἀνηθικότητος. Ἐὰν ὑπάρχωσιν τραυματίαι τοῦ πολέμου, ἀνίκανοι καταστάντες, πᾶσα τιμὴ καὶ πᾶσα δόξα πρὸς αὐτούς, καὶ πάντων αἱ ψυχικαὶ καὶ ὑλικαὶ δυνάμεις πρόθυμοι νὰ τὰς ἐνισχύσωσιν, ὅπως διαγάγωσιν καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ βίου των ἀνετώτερον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι οὔτε νὰ ἀγωνισθῶσιν ηὐτύχησαν, οὔτε τοιαύτης τιμῆς ἠξιώθησαν νὰ φέρωσιν σύροντες τὰ ἔτη τοῦ βίου των πρὸς τὸ τέρμα των. Ἀλλὰ διὰ τοὺς οὕτω ἀγωνισθέντας καὶ καταστάντας ἀνικάνους ἢ τοὺς πεσόντας τὸ πτωχὸν Κράτος ἐμερίμνησε καὶ παρέχει σύνταξιν. Ἀλλ’ ὑπάρχουσιν καὶ ἄλλοι τινές, οἵτινες ἀγωνισθέντες τὸν ἀγῶνα τὸν τίμιον, δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὰς τάξεις τῶν πολιτῶν τῶν στρατευθέντων καὶ δικαιουμένων περιθάλψεως δυνάμει τῶν κρατούντων νόμων τοῦ κράτους περὶ ἀπονομῆς συντάξεως. Εἶναι εὐχερὲς νὰ προστεθῇ καὶ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ εἰδικὴ διάταξις μεριμνῶσα περὶ αὐτῶν, ὡς καὶ περὶ τῶν οἰκογενειῶν ἐκείνων, οἵτινες πεσόντες εἰς τὸν πόλεμον κατέλιπον ἄνευ καθωρισμένων πόρων τὰς οἰκογενείας αὐτῶν. Ἀλλὰ θὰ ἦτο πρᾶξις ἄντικρυς ἀντιτιθεμένη πρὸς τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας τῆς χώρας, τῆς ἐμφανιζομένης διὰ τῶν κατὰ μέρος ὀργάνων αὐτῆς καθ’ ἣν περίπτωσιν ἐπιτραπῇ διαχείρισις ἄνευ τιμίας λειτουργίας τοῦ Κράτους ὑπὸ ἀνευθύνων ἐντελῶς πολιτῶν, πρὸς τοὺς ὁποίους οὐχὶ τοῦ νόμου, ἀλλ’ οὐδὲ κἄν τοῦ ἐλέγχου ἡ φωνὴ δύναται νὰ φθάσῃ, καθόσον θὰ ἐθεωρεῖτο ὅτι ἐθίγετο ἡ προσωπικὴ ἀρετή, ἡ ὑπ’ οὐδενὸς ἀναμφισβητήτως θιγομένη, ὅταν δίδεται ἀφορμὴ καὶ ζητεῖται ἐξέλεγξις τῆς διαχειρίσεως αὐτῶν ὡς καὶ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας. Ἐκτὸς τῶν ποσῶν αὐτῶν, ὡς εἶπε καὶ ὁ Κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὰ ὁποῖα διατίθενται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ὑπάρχουσι καὶ εἰδικαί τινες φορολογίαι. Ὑπάρχει φορολογία, ἥτις κλίνει ὁλοὲν νὰ καταστῇ ὀγκωδεστέρα λόγῳ καὶ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν εἰδικῶν δυνάμεων τοῦ Κράτους καὶ τοῦ ἐκπολιτισμοῦ αὐτοῦ, ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν δημοσίων ἐν γένει θεαμάτων καὶ ἑορτῶν. Ὑπάρχει παραχώρησις εἰδικῆς κατανομῆς ἑνὸς παμμεγίστου ὄντος πλούτου τῶν δημοτικῶν πόρων. Πλούτου ἀναγομένου καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περιουσίαν τοῦ Κράτους, τῶν περιπτέρων. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ θὰ ἐπιμείνω εἰς τοῦτο, νομίζω δὲ ὅτι θὰ ἔχω, καὶ τὴν Βουλὴν σύμφωνον, ὅπως ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ παρὰ τὴν διάταξιν ἐκείνην ἣν ἀπεδέχθη, ὅπως οἱ πόροι τοῦ εἰδικοῦ ταμείου τοῦ καθωρισμένου διὰ τοῦ νόμου 436, κανονισθῶσι διὰ τῆς ὑπαγωγῆς τῶν φόρων ἐκείνων, οἵτινες διατίθενται διὰ τοιαύτην ἰδιωτικὴν ἐργασίαν, ἥτις ἀτυχῶς —καὶ τὸ ὁμολογῶ μετὰ πόνου ψυχῆς—ἀπετέλεσεν καὶ ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν καὶ πολιτικὴν ἐπιχείρησιν τοιαύτην, εἰσαχθῶσι καὶ οἱ πόροι ἐκ τῶν φόρων ἐκείνων εἰς τὸ ταμεῖον τῆς πραγματικῆς περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν στρατευομένων σὺν τῇ προσθήκῃ ἄρθρου, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν τὰ ἐκ τῶν πόρων τούτων ἔσοδα νὰ λειτουργῶσι μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ψηφιζομένου νόμου, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ νόμος τοιοῦτος, περιληφθῶσιν εἰς τοὺς περιθαλπομένους ὑπὸ τοῦ Κράτους τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τὰς λαμβανούσας σύνταξιν δυνάμει τῶν ὑπαρχόντων νόμων.

§117Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἔχετε καμμίαν περίπτωσιν ἐναντίον;

§118Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ τῆς περιθάλψεως περὶ τῆς ὁποίας ἔκαμε λόγον ὁ κ. Βουλευτὴς συνεστήθη ἀπὸ μακροῦ χρόνου, ἐπροικοδοτήθη δὲ καὶ διὰ τῶν εἰδικῶν πόρων τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Βουλευτὴς καὶ λαμβάνεται παρὰ τοῦ Δημοσίου Ταμείου μέριμνα χρηματικὴ ἀπ’ εὐθείας δι’ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα μένουσιν ἀκάλυπτα ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς πόρους. Πρόκειται περὶ σπουδαίων ποσῶν, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου, διότι χθὲς ἢ προχθὲς μοὶ ὑπεβλήθη σημείωμα κατὰ τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ καταβληθῶσιν ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου, ἵνα ἀνταποκριθῇ ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τοὺς σκοπούς της, ποσὸν τὸ ὁποῖον πλησιάζει τὸ 1.000.000 δραχμῶν. Ἀλλ’ ἅμα ἔλαβον γνῶσιν τοῦ πράγματος, ἔδωκα ἐντολὴν διὰ νὰ ἐξετασθῶσι τὰ κατὰ τὴν λειτουργείαν τῆς ἐπιτροπῆς, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει καὶ κατὰ πόσον ἐπέτυχε τούτων. Οἱ σκοποὶ διὰ τοὺς ὁποίους συνεστήθη ἡ ἐπιτροπὴ ἦσαν νὰ παράσχῃ περίθαλψιν εἰς τοὺς κατὰ τὸν πόλεμον, εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐπιστράτευσιν κληθέντων εἰς τὸν στρατόν, διότι τότε δὲν εἶχε ληφθῆ πρόνοια, ἡ ὁποία ἤδη λαμβάνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκτὸς τοῦ σκοποῦ τούτου ὑπάρχει καὶ ἄλλος σκοπὸς, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἀνομολογήσωμεν ὅτι εἶνε σπουδαιότατος, ἵνα μέχρι τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελον καθορισθῇ αἱ συντάξεις τῶν οἰκογενειῶν ἐκείνων, αἵτινες ἔπαθον εἰς τὸν πόλεμον ἢ αὐτῶν τούτων τῶν παθόντων ἐν τῷ πολέμῳ παρασχεθῇ ἡ περίθαλψις. Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐγένετο ἡ ἐκκαθάρισις τῶν συντάξεων τούτων κατὰ τρόπον ὥστε νὰ καταστῇ τὸ ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως περιττὸν ὡς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον.

§119Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Εἶνε ἀναγκαιοτάτη.

§120Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐκ τῆς ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωτικῶν πείρας μου δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ὑπάρχουσι χιλιάδες αἰτήσεων συντάξεων, αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς, ὡς ἐκ τῆς καταστάσεως τῆς ὑπηρεσίας, δὲν ἐξεκαθαρίσθησαν. Ἐκτὸς τῶν ὑποβληθειῶν ἐντὸς τῶν νομίμων προθεσμιῶν, ὑπάρχει καὶ σωρεία αἰτήσεων αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπεβλήθησαν ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν καὶ αἱ ὁποῖαι, ἕνεκα τῆς ταχθείσης προθεσμίας, εἶνε ἀπαράδεκτοι καὶ τὰς ὁποίας δὲν πρέπει νὰ κηρύξωμεν ἀπαραδέκτους. Εἶνε ἐπιβεβλημένον νὰ ψηφίσωμεν νόμον καὶ νὰ δεχθῶμεν τὰς αἰτήσεις ταύτας.

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§122Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται περιθάλψεως θὰ λάβωσι μίαν ἡμέραν ταύτην. Ἔχομεν καὶ ἄλλην κατηγορίαν. Ἔχομεν τοὺς νόμους περὶ συντάξεων δυστυχῶς ἀνεπαρκεῖς διὰ νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχει ὑποχρέωσις νὰ δοθῇ μία περίθαλψις. Δι’ αὐτὰς τὰς περιπτώσεις δὲν ὑπάρχει νόμος. Ἡ ἐπιτροπὴ τῆς περιθάλψεως κωλύεται νὰ παράσχῃ τὴν περίθαλψιν αὐτήν. Ἡ ἐμὴ γνώμη εἶνε ὅτι, ὅταν κανονισθῶσιν αἱ τοιαῦται περιθάλψεις ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, τοῦτο δὲ δὲν ἐγένετο δυνατὸν μέχρι σήμερον, πρέπει νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ περιστάσεις αὐταὶ ἵνα χρησιμεύσωσι πρὸς βελτίωσιν τοῦ νόμου περὶ συντάξεων, οὕτως ὥστε καὶ αὐτὰ τὰ χορηγήματα νὰ μονιμοποιηθῶσιν. Μέχρις ὅτου λοιπὸν γίνῃ τοῦτο, θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ περίθαλψις τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὰ τοιαῦτα πρόσωπα. Εἶνε καὶ ἄλλη κατηγορία διὰ τὴν ὁποίαν ἔχει σκοπὸν νὰ μεριμνᾷ ἡ Ἐπιτροπή. Αἱ συντάξεις αἱ ὁποῖαι παρεσχέθησαν ἐν δεδομέναις περιστάσεσιν, εἴτε ἀτομικῶς εἴτε ἐξ ἄλλων λόγων, εἶνε ἀνεπαρκεῖς ἀπολύτως ἵνα ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον δίδονται. Ἕκαστος δύναται νὰ ἐννοήσῃ, ὅτι σύνταξις, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ φονευθέντος ἁπλοῦ στρατιώτου ἢ εἰς αὐτὸν τὸν ἴδιον καταστάντα ἀνίκανον πρὸς πᾶσαν ἐργασίαν, ὅταν οὗτος διατελῇ ὑπὸ κοινωνικὰς περιστάσεις ὡρισμένας, εἶνε εἷς ἐμπαιγμός. Εἶνε ἀνάγκη λοιπὸν καὶ διὰ τούτους νὰ ληφθῇ εἰδικὴ μέριμνα ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἰδοὺ οἱ σκοποὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ κωλύεται νὰ διαθέσῃ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν εἰδικῶν πόρων πηγάζουσι καὶ ὑπὸ τοῦ Κράτους κατὰ συμπλήρωσιν λαμβάνονται ὁσάκις οἱ εἰδικοὶ πόροι δὲν ἀρκοῦσι. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὸν τρόπον καθ’ ὃν ἐγένετο καὶ γίνεται ἡ διαχείρισις τῶν χρημάτων τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς. Ὡς πρὸς τοῦτο ἔχω τὰς καταγγελίας, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ὁ κ. Βουλευτὴς καὶ θέλω διατάξει τὴν ὑπ’ ἐμὲ ὑπηρεσίαν νὰ ζητήσῃ λογοδοσίαν περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν διετέθησαν τὰ ποσά. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νὰ δεχθῶ ἵνα διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καταργηθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς περιθάλψεως καὶ ἀφαιρεθῶσιν ἀπ’ αὐτῆς οἱ εἰδικοὶ πόροι, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι δοθῇ ἵνα ἐκπληροῖ αὕτη τὸν σκοπόν τῆς, νομίζω ὅτι θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶνε δυνατὸν τοῦτο, διότι ἐφόσον ὑπάρχουσιν αὐτοὶ οἱ σκοποὶ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ τυγχάνωσι ἱκανοποιήσεως δὲν δυνάμεθα νὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοὺς πρὸς τοῦτο πόρους. Δύναται νὰ γίνῃ σκέψις ἐὰν ὁ τρόπος καθ’ ὃν λειτουργεῖ ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν εἶνε ὁ προσήκων, ὡς καὶ περὶ μεταρρυθμίσεων τοῦ συστήματος πρὸς δημιουργίαν ἄλλων ὀργάνων καὶ πρὸς ἐπίτευξιν τῶν ἐν λόγῳ σκοπῶν διὰ τῆς διαθέσεως τῶν πόρων τοὺς ὁποίους δίδομεν, ἀλλ’ ἕνεκα δυσπιστίας περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν λειτουργεῖ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ θελήσωμεν νὰ ἄρωμεν τὸ ἔργον αὐτῆς ἐκ τοῦ μέσου, δὲν εἶνε δυνατὸν ἐν τῇ ἐνεστώσει τῶν πραγμάτων καταστάσει. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Βουλευτὴν ν’ ἀποσύρῃ τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε περὶ διαρρυθμίσεως τοῦ θέματος τούτου διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Κάμνω ὅμως τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι τὰ τῆς ἐπιτροπῆς θὰ μελετήσω ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ καὶ θέλω προβῆ εἰς τὰ συμπεράσματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν πραγμάτων θὰ μοὶ ἐνδειχθῶσι καὶ τὰ ὁποῖα λίαν προσεχῶς θὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλήν.

§123Γ. ΠΩΠ. Συνεχίζω, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀγόρευσίν μου. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὀρθῶς καὶ δικαίως παρετήρησεν ὅτι τὸ ἔργον, διὰ τὸ ὁποῖον ἐνετάλη ἡ Ἐπιτροπή, ἦτο ἔργον καὶ χρήσιμον καὶ μεγάλης σπουδαιότητος, ἔργον δὲ τοσοῦτον χρήσιμον καὶ μεγάλης σκοπιμότητος, ὥστε δὲν ἔμεινε κἄν καιρὸς πρὸ τῆς σκοπιμότητος αὐτῆς νὰ ἀσκηθῇ ἔλεγχος. Εἶνε τοσοῦτον χρήσιμον, ὥστε πρὸ ὀλίγου ἀκόμη ἐζητήθη ἓν ἑκατομμύριον δραχμῶν, ὡς ἐβεβαίωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἵνα ἄνευ οὐδενὸς ἐπίσης ἐλέγχου διανεμηθῇ, διότι ὑπάρχουσιν ἐκεῖνοι, οἵτινες δὲν δύνανται νὰ λάβωσι τὴν σύνταξιν αὐτῶν παρὰ τοῦ Κράτους, ἐπειδὴ καθυστερεῖ ἡ ἐκκαθάρισις τῶν συντάξεων. Ἀλλ’ ἂν ταῦτα πάντα εἶνε ὀρθά, ἀποτελοῦσι δεινὸν κατηγορητήριον τοῦ τρόπου καθ’ ὃν λειτουργεῖ τὸ Κράτος, ἔχον ἀνάγκην νὰ προσφέρῃ ἑκάστοτε εἰς ἀνευθύνους διαχειριστὰς τῆς περιουσίας καὶ τῶν φόρων αὐτοῦ καὶ δὴ ἐπὶ τῇ προκλήσει τοῦ ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ τιμιώτατον τῶν ἔργων αὐτοῦ, τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἱερωτάτην ὄντως ὑποχρέωσιν, διότι εἶνε ἡ μέριμνα τῆς Πολιτείας ὡς Κράτους καὶ οὐχὶ ὡς ἰδιωτικῆς τινος φιλανθρωπικῆς Ἑταιρίας ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι προμαχοῦντες ὑπὲρ τῆς Πατρίδος ἡμῶν κατέστησαν ἀνίκανοι νὰ προσπορίζωνται τὰ πρὸς τὸ ζῆν ἢ ἀφῆκαν οἰκογενείας πενομένας. Δὲν ἔχω καμίαν ἀντίρρησιν, ὅπως εἰς ἄλλην ἡμέραν ἐρευνηθῇ ὁ τρόπος καθ’ ὃν μέχρι τοῦδε ἠσκήθη ἡ περίθαλψις, παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως τὴν ἔρευναν, μὴ παραπέμψωμεν εἰς μεμακρυσμένην ἡμέραν, ὡς δεκάκις ἤδη κατὰ τὸ παρελθὸν ἐγένετο ἀποκρουομένης διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀναβολῶν πάσης ἀσκήσεως ἐλέγχου ἐπὶ τῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλ’ ὁρίσωμεν ἡμέραν τὸ προσεχὲς Σάββατον.

§124Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μὴ ὁρίζετε ἡμέραν, διότι πρέπει νὰ λάβω τὰ στοιχεῖα.

§125Γ. ΠΩΠ. Δὲν πρόκειται νὰ λάβητε ὑμεῖς τὰ στοιχεῖα. Πρόκειται νὰ λάβωμεν ἡμεῖς οἱ Βουλευταὶ τὰ στοιχεῖα καί, προσάγοντες ταῦτα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὴν ἐπικουρίαν τοῦ σώματος τοῦ νομοθετικοῦ, ὅπως συστήσῃ ὑμῖν τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων ὡς μέλους τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας.

§126Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἔχετε ὑμεῖς τὰ στοιχεῖα;

§127Γ. ΠΩΠ. Δὲν τὰ ἔχω, διότι ἐπανειλημμένως ἐζητήθησαν ὑπὸ συναδέλφων, ἐπικαλοῦμαι δὲ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀρκαδίας συναδέλφου ἐπανειλημμένως αἰτήσαντος, ἵνα κατατεθῶσι στοιχεῖα, ἀλλ’ οὐδέποτε ταῦτα προσεκομίσθησαν ἐνταῦθα, ἵνα μὴ τυχὸν φαντασθῇ τις ὅτι θίγεται ἡ ἀρετὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μετὰ τόσης ὄντως ἀξιεπαίνου προθυμίας ἀνέλαβον τὸ ἔργον τὸ μέγα καὶ ὑψηλόν.

§128Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἀφοῦ σεῖς δὲν τὰ ἔχετε, ἐγὼ δὲν τὰ ἔχω, πρέπει νὰ ἀναμείνητε νὰ τὰ λάβω.

§129Γ. ΠΩΠ. Τὰ στοιχεῖα εἶνε εὐχερὲς νὰ ἔλθωσιν.

§130Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Θὰ τὰ ζητήσω ἀμέσως.

§131Γ. ΠΩΠ. Καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ ὑμᾶς ὅπως τὰ ἔγγραφα ταῦτα καθορισθῶσιν ὅτι εἶνε δημόσια ἔγγραφα καὶ κατατεθῶσιν ἐντὸς τῆς χρονικῆς προθεσμίας, τὴν ὁποίαν ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς ἐπιβάλλει διὰ τὴν κατάθεσιν δημοσίων ἐγγράφων αἰτουμένων παρὰ Βουλευτοῦ.

§132Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Καθωρίσατέ τα.

§133Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Οὐδεὶς ἀντιλέγει.

§134Γ. ΠΩΠ. Θὰ τὰ καθορίσω καὶ διὰ τοῦτο ἀκριβῶς κανονίζω τὸ θέμα, ὥστε νὰ πρόκειται περὶ καταθέσεως ἐγγράφων συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ ἀναβάλλωμεν ἐπ’ ἄπειρον καὶ μέχρις ὅτου ἡ ὑπηρεσία καταθέσει τὰ ἔγγραφα.

§135Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν εἶνε ἔγγραφα τῆς ὑπηρεσίας. Θὰ τὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν.

§136Γ. ΠΩΠ. Ἀλλὰ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ζήτημα ἐλέγχου τῆς ἐναρέτου ἢ μὴ διαχειρίσεως χρημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς ἑκατομμύρια ἑκατομμυρίων· ἄλλο εἶναι τὸ θέμα. Τὸ θέμα εἶναι ἡ ἀφαίρεσις εὐθὺς ἀμέσως ἀπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης τῶν ποσῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἰσπράττονται, δυνάμει εἰδικῶν νόμων νομοθετηθέντων ὑπὸ τοῦ Κράτους. Τοῦτο θέλω ἐγὼ νὰ γίνῃ, τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἀρχὴν τοῦ τέλους τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης τῆς περιθάλψεως καὶ τῆς ἀναθέσεως τῶν καθηκόντων αὐτῆς τῶν ὑψίστων εἰς τὰς Ἀρχὰς τοῦ Κράτους. Διὰ τοῦτο ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ διατυπώσω καὶ τὴν ὁποίαν θὰ διατυπώσω καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, διατυπωθῇ οὕτω· ὅτι τὰ δυνάμει εἰδικῶν φόρων εἰσαγόμενα χρήματα εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως δυνάμει τῶν εἰδικῶν νόμων, εἰσέρχονται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ὅπως διατίθενται ὑπὲρ τοῦ εἰδικοῦ σκοποῦ, τοῦ ὁποίου εὐρύτερον ἴσως θὰ κανονίσωμεν τὴν ἔκτασιν διὰ νέου νομοθετήματος, ὥστε νὰ περιλάβῃ καὶ τὴν λειτουργίαν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἀσκουμένη νῦν οὕτω παρατύπως, παρανόμως, ἀντικοινοβουλευτικῶς καὶ ἀντικανονικῶς περίθαλψις, ὅπως, λέγω, τὰ χρήματα ταῦτα, παρὰ τοῖς χρήμασι, τὰ ὁποῖα πρόκειται διὰ τοῦ νόμου τούτου νὰ εἰσπράξωμεν, διατίθενται ὑπὲρ τοῦ ἱεροῦ σκοποῦ τῆς περιθάλψεως. Νομίζω ὅτι οὕτω θὰ δώσωμεν ἓν τέρμα εἰς τὴν μέθοδον ταύτην τῆς ἀσκήσεως τῆς δῆθεν ἰδιωτικῆς φιλανθρωπίας, ἥτις οὐδὲν ἄλλο εἶναι, ὅταν ἀσκεῖται, ἄνευ ἐλέγχου, εἰμὴ μείωσις τῆς πίστεως τοῦ λαοῦ περὶ τῆς ἀγαθοποιοῦ προθέσεως ἐκείνων, οἵτινες ἐπικαλοῦνται τὴν συνδρομὴν καὶ τὴν ἀρωγὴν αὐτοῦ. Ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία ὑπῆρξεν ὄντως εὐεργέτις πάντοτε τῶν ἀναξιοπαθούντων καὶ δεινοπαθούντων, ἀλλ’ ἀπό τινος χρόνου, Κύριοι Συνάδελφοι, ἤρχισε, καὶ ὀφείλομεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἰδίαν ἕκαστος ἐξ Ὑμῶν ψιθυρίζει νὰ φέρωμεν καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μετὰ θάρρους, πεπεισμένοι ὅτι ἐκπληροῦμεν τὸ καθῆκόν μας, ἤρχισεν ἡ κοινωνία νὰ ἀσχάλλῃ καὶ νὰ ἀδημονῇ ὅτι εἰς ἔργα ὑπευθύνων πράξεων καὶ διαχειριστικῶν ὑπεισέρχονται ἀνεύθυνα πρόσωπα ἰδιωτῶν ἀνεξελέγκτων, παρακαλῶ δὲ τὴν Βουλήν, ὅπως ὑποβοηθήσῃ τὴν ἄμεσον ἀποδοχὴν τῆς προτάσεώς μου ταύτης ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ μόνον τοῦ Κράτους καὶ τῆς κοινωνίας τὰ συμφέροντα, ἀλλ’ ἐξυπηρετεῖ τὴν πίστιν τῶν διδόντων, ὅτι ἐπ’ ἀγαθῷ καὶ τιμίως θὰ διαχειρισθῶσιν οἱ λαμβάνοντες τὰ χρήματα ταῦτα.

§137Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἵνα φέρω παρατηρήσεις τινάς, διότι ἔχω τὴν τιμὴν ἀκριβῶς νὰ εἶμαι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς τῆς περιθάλψεως, διὰ τὴν ὁποίαν τόσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Ψαρρῶν Συνάδελφος. Ἀλλὰ προηγουμένως ὀφείλω μὲ ὀλίγας λέξεις νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἱστορικὸν αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ναὶ μὲν πολλοὶ τῶν Συναδέλφων γνωρίζουσι τοῦτο, ἀλλ’ ὑπάρχουσι καὶ πολλοὶ νέοι ἐκ τῶν Νέων Χωρῶν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουσι ποία εἶναι καὶ πῶς ἔδρασεν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή. Εἶναι αὕτη διάδοχος τῆς πρώτης Ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων, ἡ ὁποία ἐργάζεται ἀνενδότως ἐπὶ τρία συναπτὰ ἔτη, ἀπὸ τῆς 17 Σεπτεμβρίου 1912 μέχρι σήμερον.

§138Γ. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶναι διάδοχος τῆς πρώτης· εἶναι εἰδικὴ Ἐπιτροπή, εἰδικῶς συσταθεῖσα δι’ εἰδικοῦ Διατάγματος, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὸν σκοπὸν τῆς πρώτης, τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν καὶ ἐγὼ νὰ ἀποτελῶ μέλος.

§139ΑΛ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Εἰς τὰς ἐξηγήσεις αὐτὰς εὑρισκόμεθα ἐν συμφωνίᾳ. Τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο τοιοῦτον, ὥστε ἐξ 70 περίπου προσώπων ἢ 80, ἐξ ὅσων ἀπετελεῖτο ἡ Ἐπιτροπὴ κατὰ τὸ πρῶτον Διάταγμα, ἔμειναν ἐργαζόμενα μόνον 10, διότι ἡ ἐργασία εἶναι καὶ πολὺ μεγάλη καὶ πολὺ καταπονητική. Δὲν θὰ ἔλθω εἰς τὸ ἔργον τῆς πρώτης Ἐπιτροπῆς, ἀλλ’ ἔρχομαι ἀμέσως εἰς τὸ ἔργον τῆς δευτέρας τῆς συσταθείσης κατὰ Ἰανουάριον τοῦ 1913. Ἡ Ἐπιτροπὴ δύο κυρίως εἶχε σκοπούς· νὰ χορηγήσῃ περίθαλψιν ἀντὶ συντάξεως, ταχέως, διότι γνωρίζετε τὴν βραδύτητα, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ παρὰ ταῖς Δημοσίαις Ὑπηρεσίαις ὅπως ἀπονείμωσι συντάξεις, δεύτερον δὲ σκοπόν, ἐπίσης σπουδαῖον, νὰ καλύψῃ τὰς ἀνισότητας τὰς ἐκ τῆς ἰσότητος τοῦ νόμου περὶ συντάξεων προερχομένας.

§140Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τίς προεδρεύει τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς;

§141Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Προεδρεύει πρόσωπον ἀξιότιμον καὶ σεβαστόν.

§142Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖον;

§143Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Ὁ ἑκάστοτε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀντιπρόεδρος δὲ ὁ στρατηγὸς κ. Σοῦτσος. Διὰ νὰ ἴδητε δὲ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἀπαραιτήτως πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἀκόμη ἡ ἐπιτροπὴ αὐτή, σᾶς λέγω τοῦτο· φονεύεται εἷς στρατιώτης ἔγγαμος, ὁ ὁποῖος ἀφήνει χήραν γυναῖκα καὶ παιδιά, ταὐτοχρόνως δὲ ἔχει καὶ πατέρα ἢ μητέρα χήραν. Τὴν τελευταίαν ταύτην δὲν προστατεύει ὁ νόμος. Τὴν σύνταξιν λαμβάνει μόνον ἡ οἰκογένεια τοῦ φονευθέντος. Ἔρχεται ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἀμέσως ἐπίκουρος εἰς τὸν πατέρα ἢ τὴν μητέρα, οἵτινες δὲν δικαιοῦνται κατὰ τὸν νόμον περὶ συντάξεων νὰ λάβωσι σύνταξιν. Ταὐτοχρόνως, ἐφ’ ὅσον αἱ συντάξεις ἐξεκαθαρίζοντο ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἡ Ἐπιτροπὴ διέγραφε αὐτὰς ἀπὸ τὰ ἰδικά της στελέχη, καὶ οὕτως ἠλαττοῦτο τὸ ἔργον αὐτῆς. Ἡ ἐργασία τῆς ἐπιτροπῆς ὄντως ἦτο περίπλοκος, διότι πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ ἔργον αὐτῆς ἦτο ἐντελῶς πρωτότυπον καὶ δημιουργικόν, διότι δὲν ὑπῆρχεν ὑπόδειγμα τοιούτου τινος παρομοίου ἔργου, εἴτε ἐνταῦθα εἴτε εἰς ἄλλα Κράτη, ὥστε ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ νὰ εὕρῃ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εὐκολίαν τινα εἰς τὸ ἔργον της, ἀλλ’ ἐχρειάσθη νὰ καταστρώσῃ μίαν ἐργασίαν ὅλως πρωτότυπον. Τοῦτο, Κύριοι πρέπει νὰ ληφθῇ σπουδαίως ὑπ’ ὄψιν, διότι εἰργάσθησαν πρὸς τοῦτο ἀνώτατοι Δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ λογισταὶ καὶ ἄνθρωποι ἐντριβεῖς περὶ τὰ οἰκονομικά, καὶ ἔμποροι καὶ ἐπιστήμονες καὶ πολιτευταί, καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ κατὰ τὴν πρώτην στιγμὴν νὰ παρουσιασθῶσι κωλύματα ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς. Ἀνεφαίνοντο διάφορα ζητήματα ἐντελῶς περίεργα. Αἴφνης εἷς στρατιώτης εἶχε κηρυχθῇ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ἀνίκανος καὶ ἤρχιζεν νὰ λαμβάνῃ τὸ ἐπίδομα τῆς περιθάλψεως. Ὕστερον μετὰ ἕξ μῆνας, δὲν ἠξεύρω πως, ἐθεωρεῖτο ἱκανὸς ὑπὸ ἄλλης Ἐπιτροπῆς καὶ μᾶς ἔγραφον αἱ ἁρμόδιαι Ἀρχαὶ ὅτι πρέπει νὰ τὸν διαγράψωμεν ἀπὸ τὴν σύνταξιν. Ἤρχετο κατόπιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ παρεπονεῖτο. Χίλια δυὸ τοιαῦτα ζητήματα ἐγεννῶντο.

§144Γ. ΠΩΠ. Εἰς τὰς ἐπαρχίας, τίνες κάμνουν τὰς πληρωμὰς ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς;

§145Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Θὰ φθάσω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἀκριβῶς ἤθελον καὶ μερικὰ πορίσματα τῆς πείρας νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἐφόσον αἱ περιθάλψεις ἦσαν ἀραιαί, ἐστέλλομεν τὰ ἐπιδόματα διὰ ταχυδρομικῶν ἐπιταγῶν. Κατόπιν, ἐφόσον αὗται ηὐξήθησαν, κατέστη δυσχερὴς καὶ διὰ τὴν ταχυδρομικὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ προσωπικὸν τὸ ἐργαζόμενον ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ ἡ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀποστολὴ τῶν ἐπιδομάτων τούτων, καὶ ἐζητήσαμεν διὰ τοῦτο τὴν παρέμβασιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἔφερε δυσχερείας, διότι ἤθελε διαφόρους ἄλλας διατυπώσεις, διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἐπήρκει τὸ προσωπικόν μας, ἐγνωρίζομεν δὲ ὅτι θὰ εἴχομεν κατακραυγὴν ἔξωθεν, ἐὰν εἴχομεν καὶ πολὺ προσωπικόν. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου δὲ ἀντίληψιν ἦτο τοιαύτη ἡ ἐργασία τῆς Ἐπιτροπῆς, ὥστε ἐγὼ ἐχαρακτήρισα αὐτὴν ἐργασίαν Ὑπουργείου, διότι καὶ 50 ἐὰν εἴχομεν ὑπαλλήλους, πάλιν θὰ ἦτο ζήτημα ἂν θὰ ἠδύνατο νὰ διεξαχθῇ κανονικῶς αὐτὴ ἡ ἐργασία.

§146ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσους ἔχετε ἤδη;

§147Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Δὲν ἔχω ἑτοίμους ἀριθμούς, ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσω ἐκ τοῦ προχείρου. Μετὰ τὴν ἄρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἠθελήσαμεν νὰ στείλωμεν τὰ ἐπιδόματα διὰ τῶν Νομαρχῶν. Ἴσως διότι τινὲς ἐκ τῶν Νομαρχῶν εἶχον πολλὴν ὑπηρεσίαν, ἴσως διότι ἄλλοι ἐνόμιζον ὅτι δὲν εἶνε ἰδική των δουλειά, τινὲς ἐξ αὐτῶν μετὰ δύο μῆνας μᾶς ἔστειλαν τοὺς καταλόγους καὶ τὰ χρήματα ὀπίσω. Τελευταῖον ἀπετάθημεν εἰς τοὺς δημοσίους Ταμίας, καὶ αὐτὸ εἶνε τὸ τελευταῖον μέτρον τὸ ὁποῖον ἐλάβομεν. Ἡ ἐπιτροπὴ εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐζήτησε ἐπανειλημμένως καὶ δημόσιον ταμίαν καὶ δημόσιον λογιστήν, διότι ἐγνωρίζομεν ὅτι μία τοιαύτη ἐπιτροπὴ διαχειριζομένη τοσαῦτα ποσά, ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καὶ ὑπολόγους τοῦ Δημοσίου, ἵνα ἐλλείπῃ πᾶσα εὐθύνη ἐκ τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς. Ἀλλ’ ἐκ τῆς ἐλλείψεως προσωπικοῦ ὑπὸ τοῦ Κράτους, μόλις μετὰ τρεῖς μῆνας μᾶς ἦλθεν εἷς ταμίας καὶ εἷς λογιστὴς δημόσιος, καὶ ἤδη ὅτε ἠλαττώθησαν αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἐκκαθαρίζονται αἱ συντάξεις τοῦ Δημοσίου καὶ ἀντιστοίχως ἀποκόπτονται αὗται ἀπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὑπηρεσία τῆς πληρωμῆς διεξάγεται δι’ ἑνὸς τῶν δημοσίων ταμιῶν τῆς Ἀττικῆς διὰ τὰς Ἀθήνας, διὰ δὲ τὰς Ἐπαρχίας διὰ τῶν ταμιῶν τοῦ Κράτους. Ἐπανειλημμένως ἐζητήσαμεν — καὶ δὲν ὁμιλῶ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ, ἀλλ’ ὁμιλῶ ὑπὲρ τῶν προσώπων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὡς μὴ ὄντες βουλευταὶ ἠδύναντο νὰ παρεξηγήσωσι κατόπιν τῶν λεχθέντων, διότι ὄντως εἰς αὐτὰ τὰ πρόσωπα ἀνήκει μέγας ἔπαινος καὶ μεγάλη εὐγνωμοσύνη διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν προσήνεγκαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν αὐτὴν — ἐζητήσαμεν, λέγω, ἔλεγχον κυβερνητικόν. Ἀπορῶ δὲ πῶς ὁ ἀξιότιμος ἐξ Εὐβοίας βουλευτὴς παραπονεῖται κατὰ τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι ἀπὸ τὴν παλαιὰν ἐπιτροπὴν εἶναι πολλαὶ αἰτήσεις ἐξ Εὐβοίας μὲ τὴν ὑπογραφὴν αὐτοῦ τοῦ κ. Μπουρνιᾶ.

§148Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, νὰ σᾶς διακόψω. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει περὶ τοῦ τί φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Μπουρνιᾶ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι θὰ ἐρευνήσῃ, δώσας σημασίαν εἰς τὰς καταγγελίας, τὰς ὁποίας ὁ ἐκ Νέων Ψαρρῶν κ. Συνάδελφος ἀπηύθυνε κατὰ τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς. Εἴπετε ὅτι Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὁ ἑκάστοτε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἦτο ἐπὶ πέντε μῆνας Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Εἴπετε Ὑμεῖς ὅτι ἐζητήσατε τὸν ἔλεγχον τῶν ἐργασιῶν σας. Θὰ ἤλθετε βεβαίως εἰς ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νῦν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὥστε ἔλαβεν ἀφορμὴν νὰ λάβῃ γνῶσιν ὅτι ζητεῖται ἔλεγχος καὶ δὲν ἐνήργησε τίποτε. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν βλέπω πῶς εἶναι δυνατὸν σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀφήσῃ ἀνυπεράσπιστον τὴν Ἐπιτροπήν, καὶ νὰ λέγῃ ὅτι σήμερον τὸ πρῶτον ἔλαβε γνῶσιν τῶν ὑπερβασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§149Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι.

§150Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἂν εἶχε λάβει γνῶσιν ὁ κ. Ὑπουργός, ὤφειλεν ἔκτοτε νὰ εἶχε λάβει τὰ μέτρα του, καὶ σήμερον ἀμέσως νὰ διατάξῃ καὶ τὸν ἔλεγχον. Φρονῶ δ’ ὅτι ἔπρεπε νὰ δημοσιευθῇ ὁ κατάλογος τῶν συνταξιούχων διὰ τῶν ἐφημερίδων, καὶ νὰ ἀναδημοσιευθῇ διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἵνα λάβωμεν πάντες ἡμεῖς γνῶσιν καὶ δυνηθῶμεν νὰ ἐξελέγξωμεν τὸ ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς. Νὰ διατάξῃ δὲ ἀκόμη καὶ τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς ὅπως ἐξελέγξωσι τὰς ἀποφάσεις τῆς ἐπιτροπῆς, ἐὰν συντρέχουν ἐφ’ ἑνὸς ἑκάστου τῶν συνταξιούχων οἱ ὅροι οἱ ὁποῖοι ἐξησφάλισαν εἰς τὸν συνταξιοῦχον τὸ δικαίωμα νὰ λάβῃ σύνταξιν. Ταῦτα περιέμενον παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ὄχι νὰ λέγῃ ὅτι θὰ διατάξῃ ἔλεγχον τῶν πραγμάτων, περὶ τῶν ὁποίων ἔλαβε γνῶσιν, ἐπὶ πεντάμηνον ὤν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατὰ συνέπειαν ὤν Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης.

§151Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὁ κ. Βουλευτὴς δὲν γνωρίζω τί περιέμενε. Ἠδύνατο νὰ περιμένῃ ὅ,τι θέλει· ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δικαιοῦται καὶ ὀφείλει νὰ περιμένῃ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον. Δὲν δικαιοῦται δὲ ὁ κ. Βουλευτὴς νὰ λέγῃ ὅτι ἐγὼ εἶπον ἐνταῦθα πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον. Δὲν εἶπον ἐγὼ ὅτι ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ συνέβησαν ἢ δὲν συνέβησαν καταχρήσεις. Ἔρχεται ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Ψαρρῶν καὶ λέγει ὅτι ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ τὰ πράγματα δὲν διεξάγονται καλῶς. Τί ἐπεθύμει ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας νὰ εἴπω κατὰ τῆς τοιαύτης κατηγορίας, τὴν ὁποίαν διατυποῖ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Ψαρρῶν; Ἐπεθύμει ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας νὰ εἴπω ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ ἕτερος κ. Βουλευτὴς δὲν πρέπει νὰ ἐξετασθῶσιν; Καὶ οἱοιδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν Ἐπιτροπήν, καὶ οἱοσδήποτε ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἐὰν ἤμην ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς — καὶ θὰ εἴπω περὶ τούτου — νομίζει ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας ὅτι ἔπρεπε, καὶ περὶ ἐμοῦ αὐτοῦ ἐὰν ἐπρόκειτο, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐξετασθῶσιν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατήγγειλεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Ψαρρῶν; Δύναται λοιπὸν νὰ περιμένῃ ὅ,τι θέλει ὁ κ. Βουλευτής, ἀλλὰ δὲν δικαιοῦται νὰ περιμένῃ ἀπὸ ἐμὲ διάφορον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶπον, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶπον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντός μου. Ἡ Ἐπιτροπὴ λειτουργεῖ κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐλειτούργησε μέχρι σήμερον, καὶ μέλος τῆς ἐπιτροπῆς ἤδη σᾶς ἐκθέτει τὰ κατ’ αὐτήν. Ὅτε πρό τινων ἡμερῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μοὶ παρουσιάσθη σημείωμα τῆς ἐπιτροπῆς, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο πίστωσις 1.000.000 δραχμῶν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἶπον εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπικοινωνίαν μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ ζητήσῃ παρ’ αὐτῆς λογαριασμὸν διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ τίνα τρόπον δαπανῶνται αὐτὰ τὰ ποσά. Ἡ περὶ τούτου ἔκφρασις ὑποψίας, ὅτι γίνονται καταχρήσεις ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ καὶ ἡ ἀξίωσις τῆς Ὑπηρεσίας ὅπως λάβῃ γνῶσιν τοῦ πῶς αὕτη λειτουργεῖ, εἶναι δεδικαιολογημένη, διότι οἱοιδήποτε καὶ ἂν ἀποτελοῦσι ταύτην καθῆκον ὑπέρτατον ἔχει τὸ Κράτος νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τῶν ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ τελουμένων. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐνόμισεν ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ εἴπῃ ὅτι καὶ ἐγὼ ἐχρημάτισα Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ πέντε μῆνας καὶ συνεπῶς ἔλαβον γνῶσιν τῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸν διαβεβαιῶ ὅτι οὐδεμίαν ἔλαβον γνῶσιν τῶν ἐν τῇ ἐπιτροπῇ συμβαινόντων. Μόνον δὶς εἶδον τὸν πράγματι Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς κ. Σοῦτσον δι’ ἐργασίαν τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχω δὲ πάντα λόγον νὰ πιστεύω ὅτι δὲν ἤμην Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐὰν δὲ δὲν ἠθέλησα νὰ δώσω τὴν ἁρμόζουσαν ἑρμηνείαν εἰς τὸ Βασιλικὸν ἐκεῖνο Διάταγμα, τὸ ὁρίζον ὡς Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ νὰ μεταρρυθμίσω τὸ Διάταγμα τοῦτο, δὲν ἔπραξα τοῦτο, διότι θὰ εἶχε χαρακτῆρά τινα ἐλλείψεως λεπτότητος, καθόσον οὔτε ὁ ἀξιότιμος προκάτοχός μου ἐν τῇ προεδρείᾳ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, οὔτε ἐγὼ εἴμεθα οἱ πράγματι καλούμενοι νὰ διευθύνουν τὰ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ τοποθέτησις τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἶχε μᾶλλον χαρακτῆρα προσδόσεως μείζονος σημασίας ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ.

§152ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ παρέμβω εἰς τὴν συζήτησιν διὰ νὰ βεβαιώσω ὅτι πρώτην φορὰν τὴν ἑσπέραν ταύτην μανθάνω ὅτι εἶμαι Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης. Ἴσως τὸ ἁμάρτημά μου εἶναι μέγα, ἀλλ’ ἀληθῶς πρώτην φορὰν μανθάνω τοῦτο. Τὰ ἐδῶ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ μεταξὺ αὐτῶν ἐκτὸς τοῦ ἤδη εὑρισκομένου ἐπὶ τοῦ βήματος, εἶναι καὶ ὁ κ. Μπαλτατζῆς...

§153Γ. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ παρῃτήθην.

§154ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τουλάχιστον ἐφόσον εἶσθε, δύνασθε νὰ βεβαιώσητε ἐὰν ποτε ἦλθον εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, εἴτε διὰ νὰ παρασταθῶ ὑπὸ τύπον ἐποπτικόν.

§155Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Χαίρω πολὺ διὰ τὴν διαβεβαίωσιν ταύτην καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν ἐξηγήσητε εἰς τὸν κ. Βουλευτὴν τὸν παρ’ ὑμῖν καθήμενον, ὁ ὁποῖος ἔκρινεν ἀναγκαῖον νὰ ἐλέγξῃ τὸν μᾶλλον βραχύτερον διατελέσαντα Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὡς μὴ ὑπάρξαντα ἐπιμελῆ Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§156Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Ἠθέλησα μόνον νὰ μὴ ἀφήσω τὴν Ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὸ βάρος τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν. Καταλήγων ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἓν ἔχω νὰ εἴπω· δὲν λυποῦμαι διὰ τὰ λεχθέντα κατὰ τῆς Ἐπιτροπῆς. Λυποῦμαι μόνον μήπως, διὰ τοῦ τρόπου τούτου, κλονισθῇ τὸ φρόνημα καὶ ἡ ψυχὴ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶνε διατεθειμένοι νὰ διαθέτουν ὑπὲρ ἐθνικῶν σκοπῶν. Ἐπανερχόμενος ἤδη ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: εἶμαι καὶ ἐγὼ τῆς γνώμης ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ εὐρύτης δικαιοδοσίας εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν, διότι θὰ εὑρεθῇ εἰς δυσχερῆ θέσιν αὕτη ὄχι μόνον γενικῶς, ἀλλὰ καὶ εἰς κάθε περιφέρειαν θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐφαρμόσῃ ἄλλα μέτρα, ὡς ἀπέδειξεν ἡ πεῖρα, Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ δοθῇ εὐρύτης δικαιοδοσίας. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξωμεν εἶναι τὸ ἑξῆς: θὰ δοθῇ ἐπίδομα γενικῶς εἰς τὰς οἰκογενείας ἢ μόνον εἰς τὰς ἀπόρους;

§157Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μόνον εἰς τὰς ἀπόρους.

§158Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι λεπτόν, διότι προκειμένου περὶ τῶν ἀπόρων τῶν πόλεων τὸ πρᾶγμα εἶναι εὐχερές. Οἱ ἄποροι τῶν πόλεων ἀπαρτίζονται ἀπὸ τοὺς μικροεπαγγελματίας, ἐργάτας κλπ. καὶ αἱ ἐπιτροπαὶ τῶν πόλεων, λόγῳ τῆς εὐρύτητος τοῦ κύκλου, ἀποφεύγουν τοὺς κινδύνους τῆς μεροληψίας. Προκειμένου ὅμως περὶ τῶν μικρῶν χωρίων, τὸ ζήτημα εἶναι δυσχερές, διότι τὰ ὅρια τῆς ἀπορίας εἶναι δυσδιάκριτα. Ἀπὸ τὴν μικράν μου πεῖραν θὰ συνίστων ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ ἀνατεθῇ μόνον εἰς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ οὐχὶ εἰς κοινοτικούς. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ παραδείγματα. Πρόεδρος κοινότητος ἐπιστοποιεῖ ὅτι ὁ τάδε φονευθείς ἄφηνε πολυμελεστάτην οἰκογένειαν. Ἐρωτῶμεν πόσην οἰκογένειαν, καὶ ἐκεῖνος δὲν ἀπαντᾷ. Ὁ Ἀστυνόμος μᾶς λέγει ὅτι ὁ φονευθεὶς ἀφήνει τὸν πατέρα του καὶ δύο ἀδελφοὺς ἐξ ὧν ὁ εἷς Ἑλληνοδιδάσκαλος καὶ ὁ ἄλλος δικαστικὸς κλητήρ. Ἄλλο πιστοποιητικὸν ἄλλου Προέδρου λέγει ὅτι ὁ φονευθεὶς ἄφηνε ἑπταμελῆ οἰκογένειαν, καὶ ἀπὸ ποίους νομίζετε ἀπηρτίζετο ἡ οἰκογένεια; ἀπὸ ἑπτὰ ἀδελφούς, ἀκμαίους καὶ ἀγάμους τὸ ὁποῖον μόνον διὰ τῶν πιστοποιητικὸν τοῦ Ἀστυνόμου καὶ Εἰρηνοδίκου ἐξηκριβώθη. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ εἴπω διὰ νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν εἰς τὰ σχετικὰ Διατάγματα.

§159Ζ. ΙΑΤΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ σᾶς παρακαλέσω μερικὰς ἐξηγήσεις διὰ τὸ γραμματικὸν μέρος τοῦ Νομοσχεδίου. Λέγετε εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον ὅτι τὸ ποσὸν τῆς χορηγηθείσης περιθάλψεως ἐκπίπτεται ἀπὸ τὴν σύνταξιν. Τοῦτο εἶναι ὀλίγον ἐπαμφοτερίζον.

§160Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μέχρι τῆς ἀπονομῆς τῆς συντάξεως, θὰ χορηγῆται ἡ περίθαλψις, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς δὲ κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρχισεν ἡ σύνταξις, ἐκπίπτεται τὸ ποσὸν τῆς περιθάλψεως. Ἡ σύνταξις δὲν ἀπονέμεται ἀμέσως, ἀπὸ τῆς στιγμῆς τοῦ θανάτου τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ μετὰ ἓν ἢ ἓν ἥμισυ ἔτος. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ὁ περιθαλψιοῦχος ἐλάμβανε περίθαλψιν. Ἡ περίθαλψις αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἐλάμβανεν ἐκπίπτεται ἀπὸ τὴν σύνταξιν.

§161Ζ. ΙΑΤΡΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ σύνταξις τοῦ στρατιώτου θὰ εἶναι ἕξ καὶ ὀγδοήκοντα. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι αὐτὸς ἔχει λάβῃ 1,40 περίθαλψιν καὶ μετὰ ἓν ἔτος ἐκδίδεται σύνταξις, θὰ τοῦ ἀφαιρέσητε τὴν διαφορὰν ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῆς συντάξεως καὶ τῆς περιθάλψεως;

§162Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ τοῦ ἀφαιρέσωμεν τοὺς μῆνας κατὰ τοὺς ὁποίους θὰ δικαιοῦται νὰ λάβῃ σύνταξιν καθυστερουμένην. Καὶ ἐὰν μὲν τοῦ χορηγηθῇ σύνταξις μικροτέρα τῆς περιθάλψεως, δὲν θὰ τοῦ κρατηθῇ τίποτε, ἐὰν δὲ τοῦ χορηγηθῇ σύνταξις ἀνωτέρα τῆς περιθάλψεως, θὰ τοῦ δοθῇ ἡ διαφορά.

§163Ζ. ΙΑΤΡΟΥ. Νὰ γραφῇ παρακαλῶ αὐτὸ εἰς τὰ πρακτικά. Κατόπιν λέγετε ὅτι ἡ περίθαλψις χορηγεῖται εἰς τὰς οἰκογενείας τὰς ἐστερημένας τῶν ἀπαραιτήτων μέσων τῆς ζωῆς. Ποία εἶναι τὰ ἀπαραίτητα μέσα; Δὲν θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ προηγουμένη κατάστασις;

§164Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἀπαραίτητα εἶνε ἐκεῖνα ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν δύναταί τις νὰ διάγῃ καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπιβεβλημένα ἐξ ἀνάγκης εἰς αὐτὸν ὅπως διάγῃ.

§165Ζ. ΙΑΤΡΟΥ. Ἡ σύνταξις θὰ περιλαμβάνηται εἰς τὴν περίθαλψιν, ἢ θὰ χορηγῆται καὶ ἡ περίθαλψις;

§166Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐὰν οἱ πόροι τῆς οἰκογενείας δὲν εἶναι ἀρκετοί, θὰ λαμβάνῃ καὶ τὴν περίθαλψιν. Ἐξ οἱουδήποτε λόγου καὶ ἂν ἔχῃ ἄλλους πόρους μία οἰκογένεια, ἀρκεῖ οἱ πόροι οὗτοι νὰ μὴ εἶναι ἀρκετοὶ διὰ νὰ λαμβάνῃ περίθαλψιν.

§167Α. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ἀφαιρῆται τὸ εἰκοσάλεπτον ὅταν μειοῦνται τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας. Μᾶλλον δικαιότερον θὰ ἦτο ἐὰν ἀφηροῦντο δέκα λεπτὰ μόνον. Ἄλλως τε ἡ διαφορὰ εἶναι μικρά.

§168Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μίαν παρατήρησιν ἔχω ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου. Τὸ Νομοσχέδιον σας ὁμιλεῖ περὶ οἰκογενείας. Ὑποθέτω δὲ ὅτι γίνεται χρῆσις τοῦ ὅρου οἰκογένεια ὑπὸ τὴν συνήθη σημασίαν, δηλαδὴ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς οἰκογενείας διὰ τοῦ γάμου. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἄλλη διάταξις, ἡ ὁποία λέγει ὅτι πᾶσα οἰκογένεια ἐν τῇ αὐτῇ ἑστίᾳ δικαιοῦται μιᾶς περιθάλψεως. Ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τῶν διατάξεων αὐτῶν ἀπαιτεῖται καὶ ἄλλος ὅρος πρὸς περίθαλψιν, δὲν φρονῶ δὲ ὅτι πρέπει νὰ ἀπαιτηθῇ καὶ αὐτὸς ὁ ὅρος. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο τελείως ἄδικον, διὰ τοὺς γεωργικοὺς ἰδίᾳ πληθυσμούς, διότι εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς ἀκριβῶς συμβαίνει ὥστε πολλαὶ οἰκογένειαι νὰ κατοικῶσιν ὑπὸ τὴν αὐτὴν στέγην, δὲν νομίζω λοιπὸν ὅτι εἶναι δίκαιον, διότι στεγάζονται ὑπὸ τὴν αὐτὴν στέγην, νὰ στερηθῶσιν τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον ἄλλαι οἰκογένειαι θὰ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ νόμου. Νομίζω ὅτι ὀρθότερον εἶναι νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος τῆς συνοικήσεως, διότι δυοῖν θάττερον, ἢ ὑπάρχει περίπτωσις πολλῶν οἰκογενειῶν ὑπὸ τὴν αὐτὴν στέγην, ἑπομένως πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις, ἢ δὲν ὑπάρχει τοιαύτη περίπτωσις καὶ πάλιν πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ. Ἄλλως τε ἔχετε ἄλλην διάταξιν ἡ ὁποία ἀποκλείει πᾶσαν καταστρατήγησιν τοῦ νόμου καὶ ὁ ὅρος αὐτὸς τῆς συνοικήσεως μόνον ἐπιβλαβὴς θὰ εἶναι.

§169Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἔννοια τῆς οἰκογενείας, τὴν ὁποίαν ἔχει ὡς βάσιν τὸ Νομοσχέδιον, δὲν εἶναι ἡ νομική, ἀλλ’ ἡ οἰκονομική. Ὡς γνωρίζετε δὲ κάλλιον ἐμοῦ ἡ οἰκονομικὴ ἔννοια τῆς οἰκογενείας ὑφίσταται ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ἐν κοινῷ συμβίωσις ἐπὶ κοινοῖς ἀναλώμασι. Τούτου οὕτως ἔχοντος, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποβλέψωμεν παρὰ μόνον εἰς τὴν οἰκογένειαν, τὴν ἐν μιᾷ οἰκίᾳ συνυπάρχουσαν. Δὲν δυνάμεθα δὲ νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὴν νομικὴν ἔποψιν τῆς οἰκογενείας, διότι τότε γνωρίζετε ποῦ ἠδυνάμεθα νὰ φθάσωμεν; εἰς τὴν τελείαν ἄρσιν τῆς ἄλλης διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἐμνημονεύσατε καὶ τὴν ὁποίαν ἐθεωρήσατε ὡς καλῶς ἔχουσαν, ὅτι δηλαδή, ἐὰν πλείονα μέλη τῆς οἰκογενείας στρατεύωνται, δικαιοῦνται εἰς μίαν καὶ μόνην περίθαλψιν, διότι θὰ δύνανται νὰ ἰσχυρισθῶσιν ὅτι ἕκαστον συζῇ μετὰ μιᾶς τῶν ἀδελφῶν καὶ ἀποτελεῖ μίαν οἰκογένειαν. Ἡ ἔννοια ὅμως ἡ οἰκονομικὴ δὲν ὑπάρχει μόνον μεταξὺ ἀνδρὸς καὶ γυναικός, ἀλλὰ μεταξὺ γονέως καὶ τέκνου, ἀδελφῶν πρὸς ἀλλήλους, καὶ περαιτέρω ἀκόμη, ἐὰν προχωρήσητε, πάντοτε ἔχετε τὴν οἰκονομικὴν ἔννοιαν τῆς οἰκογενείας. Ἡ οἰκονομικὴ ἔννοια τῆς οἰκογενείας εἶναι ἄνθρωποι ἀπὸ κοινοῦ ζῶντες ἐκ πόρων συνεισφερομένων ἐπὶ κοινοῖς ἀναλώμασιν. Ἐκεῖ ὅπου δύνασθε νὰ ἀνησυχήσητε, ὄχι βεβαίως ἐκ τοῦ λόγου τὸν ὁποῖον εἴπατε, τῆς πολλαπλότητος τῶν οἰκογενειῶν, ἀλλ’ εἰς τὰς πόλεις, ὅπου εἰς πολλὰς περιστάσεις οἱ ἔχοντες ἀνάγκην περιθάλψεως, δὲν θὰ ἔχουν οὔτε τὴν ἐπικουρίαν τοῦ Νόμου, ἐκ κακῶς ἐννοουμένης αἰδοῦς. Εἰς ἐκείνας τὰς περιπτώσεις θὰ συμβῶσι πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι κεκαλυμμέναι τραγῳδίαι.

§170ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τεθῇ ὡς βάσις ἡ νομικὴ ἔννοια τῆς οἰκογενείας, ἀλλὰ θὰ ἐπέλθῃ ἀνισότης, ἐὰν συμβῇ νὰ κατοικῶσι πολλὰ μέλη μιᾶς οἰκογενείας.

§171Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διατύπωσις πρέπει νὰ ἀλλάξῃ.

§172Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Τὴν οἰκονομικὴν βάσιν τῆς οἰκογενείας ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὸ Νομοσχέδιον. Οὐδεμία λείπει περίπτωσις. Ἀρκεῖ ὅτι ὁ ἐπίστρατος θεωρεῖται ἀπαραίτητος διὰ τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας. Πᾶσα προσθήκη δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ περιπλέκῃ τὰ ζητήματα. Ὁ ὅρος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀρχικῶς τεθῆ, ἦτο ἀπολύτως ὀρθός. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ ἐννοήσω τὴν προσθήκην τοῦ τελευταίου ἐδαφίου.

§173Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πῶς θέλετε νὰ τεθῇ. Νὰ δύναται νὰ ζητήσῃ τὴν περίθαλψιν ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας καὶ οὐχὶ ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας; Νὰ τίθεται ἓν μέλος τῆς οἰκογενείας ὡς δικαιοῦχος, ὡς συναλλασσόμενος μετὰ τοῦ πληρωτοῦ; Πῶς θέλετε νὰ γίνῃ ἄλλως τὸ πρᾶγμα; Ἡ οἰκογένεια δὲν ἔχει ὀντότητα διὰ τῆς ὁποίας νὰ παρίσταται. Πρέπει νὰ τὴν ἀντιπροσωπεύῃ τις ὁ ὁποῖος δέον νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν κατάλογον τῶν δικαιούχων. Αὐτὸς λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος, τὸ μέλος τῆς οἰκογενείας τὸ ὁποῖον θὰ ἐγγραφῇ, αὐτὸ θὰ ἀναγνωρίζηται ὡς ὁ δικαιοῦχος τῆς περιθάλψεως.

§174Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν νομικὴν ἔννοιαν τῆς οἰκογενείας, τὸ θέμα εἶνε πλημελές, διότι κατ’ ἀρχὴν ὁ Νόμος πρέπει νὰ εἶναι γενικός. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν κινδυνεύετε νὰ καταστήσητε τὸ θέμα ἀσαφέστερον.

§175Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπεθύμουν μίαν ἐξήγησιν. Ἐκ τῆς συζητήσεως νομίζω, ὅτι προέκυψεν ὅτι ὅλοι εἶνε σύμφωνοι, ὅτι βάσις τοῦ Νομοσχεδίου εἶνε ἡ οἰκονομικὴ ἔννοια τῆς οἰκογενείας. Ἕως ἐκεῖ τὸ πρᾶγμα ἔχει καλῶς. Διατυπώσατε δὲ ποίαν ἐννοεῖτε τὴν οἰκονομικὴν ἔννοιαν τῆς οἰκογενείας· τὸ σύνολον συγγενῶν ἐχόντων κοινοὺς πόρους καταναλισκομένους διὰ τὴν οἰκογένειαν; Ἐν τῇ τοιαύτῃ περιπτώσει, διατὶ δὲν δέχεσθε νὰ τεθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπετε πρὸ ὀλίγου, νὰ διατυπωθῇ δηλαδὴ αὐτὴ ἡ ἔννοια, ὡς τὴν εἴπετε;

§176Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπροτιμήσαμεν νὰ θέσωμεν ὡς ἔχει ἡ διάταξις καὶ νὰ μὴ ἀφήσωμεν τὸ θέμα εἰς τὴν ἐκτίμησιν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι νὰ δύνανται νὰ ὁρίζωσι τὰ μέλη.

§177Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐν Ἠπείρῳ, ἐν Θεσσαλίᾳ καὶ Μακεδονίᾳ, ὑπάρχουσιν οἰκογένειαι μορτιτῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουσι κοινοὺς πόρους, διότι ἑκάστη ἔχει ἓν τεμάχιον γῆς, ὅπερ ἔλαβεν ἀπὸ τὴν τσιφλικοῦχον πρὸς καλλιέργειαν. Καὶ ὅμως πᾶσαι ὁμοῦ διαβιοῦσιν ἐν τῇ αὐτῇ ἑστίᾳ. Πρόκειται περὶ μιᾶς πραγματικῆς καταστάσεως, περὶ τῆς ὁποίας σεῖς βεβαίως δὲν δύνασθε νὰ ἔχητε ἰδίαν ἀντίληψιν. Ἐξετάσατε τὸ πρᾶγμα.

§178Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐὰν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς προκύψῃ ὅτι εἶνε δυνατὸν νὰ γενηθῶσι κίνδυνοι, θὰ προσφύγωμεν καὶ πάλιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν τίθεται ἐν τῷ Νομοσχεδίῳ, τοῦτο γίνεται διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τοὺς κινδύνους τοῦ δημοσίου ταμείου. Φοβοῦμαι τὴν κατάχρησιν τοῦ δημοσίου ταμείου.

§179Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπω ὅτι τοποθετεῖτε πολὺν ζῆλον εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτὴν καὶ καταλαμβάνω ὅτι δὲν δύνασθε νὰ ὑποχωρήσητε.

§180Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἡ διατύπωσις εἶνε τῆς Ἐπιτροπῆς.

§181Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπεθύμουν μίαν ἄλλην διασάφησιν, διότι ἴσως τὸ πρᾶγμα ἔχει κάποιαν ἔννοιαν ἄλλην, ἥν ὑπονοεῖ. Εἰς τὴν τρίτην παράγραφον λέγεται «δικαιοῦνται εἰς περίθαλψιν αἱ οἰκογένειαι, ἃς ἡ ὑπὸ τὰ ὅπλα κλῆσις ἑνὸς τῶν μελῶν αὐτῶν ἐστέρησε τῶν ἀπαραιτήτων μέσων τῆς ζωῆς.» Τὸ δὲ ἄρθρον 2 λέγει: (Ἀναγινώσκει) «Οὐδεμία οἰκογένεια δύναται νὰ αἰτήσηται καὶ λάβῃ διπλῆν περίθαλψιν, λόγῳ ἐπιστρατεύσεως πλειόνων μελῶν συνεισφερόντων τὴν συντήρησιν αὐτῆς».

§182Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι τὸ πρῶτον ἐδάφιον τοῦ 2 ἄρθρου περιττεύει.

§183Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶλλον ἡ σχετικὴ περίοδος τοῦ πρώτου ἄρθρου περιττεύει.

§184Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 ἀναφέρεται ὅτι: (Ἀναγινώσκει) «Ἡ περίθαλψις χορηγεῖται ὑπὸ τοῦ Κράτους, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἐπιστρατεύσεως, καὶ ἐν περιπτώσει θανάτου τοῦ ἐπιστράτου, μέχρις ἀπονομῆς συντάξεως, ἐκ τῆς ὁποίας ἐκπίπτεται τὸ ποσόν...κλπ.» Ἐὰν διὰ τῆς ἐκφράσεως ταύτης ἐννοεῖτε νὰ ὁρίσητε κανόνα δικαίου, ὥστε νὰ λαμβάνωσι σύνταξιν αἱ οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπολαύουν τῆς περιθάλψεως ἐν ᾗ περιπτώσει ἐπέλθῃ θάνατος εἰς τὸ μέλος αὐτῆς, δὲν ἔχω νὰ φέρω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν. Ἐὰν ὅμως ἐννοεῖτε ὅπως ἡ σύνταξις καθορισθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων, πρέπει νὰ μεταβάλητε τὴν ἔκφρασιν, διότι ἡ διατύπωσις ἔχει «μέχρι τῆς ἀπονομῆς συντάξεως». Ὑποθέσωμεν ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἀπονομῆς συντάξεως τὶ γενήσεται τότε;

§185Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον, παρέχει τὴν ἑξῆς ἔννοιαν· ἡ περίθαλψις ἀπονέμεται λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ οἰκογένεια στερεῖται τῆς ἐργασίας τοῦ ἐπιστράτου. Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ὁ ἐπίστρατος ἐφονεύθη, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ οἰκογένεια δὲν στερεῖται τῆς ἐργασίας τοῦ μέλους αὐτῆς, ἀφοῦ τοῦτο δὲν ὑπάρχει πλέον; Διὰ τοῦτο ἐθέσαμεν τὴν φράσιν ταύτην. Ἐὰν ἡ οἰκογένεια δὲν εἶνε ἐκ τῶν δικαιουμένων νὰ λάβωσι σύνταξιν, τότε θὰ φθάσωμεν παρέχοντες τὴν περίθαλψιν μέχρι λήξεως τῆς ἐπιστρατεύσεως.

§186Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐνόμισα ὅτι δύναται νὰ διορθωθῇ ἡ ἔκφρασις. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐπιστρατεύσεως ἐξακολουθεῖ ἡ περίθαλψις ἐφ’ ὅσον κατὰ τοὺς κειμένους νόμους ὑπάρχει περίπτωσις συντάξεως.

§187Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἐπίστρατος ἐφονεύθη, ἡ περίθαλψις ἐξακολουθεῖ μέχρις ὅτου ἡ οἰκογένειά του λάβῃ σύνταξιν. Ἐὰν ὑπάρχωσι περιπτώσεις καθ’ ἃς, καίτοι ἐφονεύθη ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν πόλεμον, ἐν τούτοις δὲν δικαιοῦται νὰ λάβῃ σύνταξιν ἡ οἰκογένειά του, αὐταὶ αἱ περιπτώσεις δὲν εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ φοβηθῶμεν ὅτι θὰ γίνῃ ἀδικία τις. Λοιπὸν ὀρθὸν καὶ εὔλογον εἶναι νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ περίθαλψις μέχρις ὅτου κανονισθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀπονομῆς συντάξεως.

§188Ν. ΖΑΡΛΗΣ. Ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ νομοσχεδίου λέγει, ὅτι ἡ περίθαλψις ἐξακολουθεῖ, καὶ ἐν περιπτώσει θανάτου τοῦ ἐπιστράτου μέχρις ἀπονομῆς συντάξεως. Ἡ πρώτη περίπτωσις δὲν προβλέπει τὴν περίπτωσιν θανάτου. Εἴπετε προηγουμένως, ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει ἐπέλθῃ θάνατος, διαρκούσης τῆς ἐπιστρατεύσεως, ἡ περίθαλψις θὰ ἐξακολουθῇ νὰ παρέχηται μέχρι λήξεως τῆς ἐπιστρατεύσεως καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἀπονομῆς συντάξεως.

§189Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἶπον, ὅτι, ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη περίπτωσις ἢ κατὰ τὴν ἑρμηνείαν τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. Συνάδελφος ἤθελε συμβῇ αὐτό, τοῦτο δὲν εἶνε πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δύναται νὰ μὲ ἀνησυχήσῃ, ἀλλὰ λέγω ὅτι καλῶς ἀπονέμεται ἡ περίθαλψις.

§190ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν ἐπέλθῃ θάνατος, θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ περίθαλψις;

§191ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως.

§192ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ δευτέρα περίοδος τοῦ νομοσχεδίου λέγει: «καὶ ἐν περιπτώσει θανάτου μέχρις ἀπονομῆς συντάξεως»· ἄρα ἡ πρώτη περίοδος, ἡ κανονίζουσα τὴν λῆξιν γενικῶς τῆς περιθάλψεως, δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει τὴν περίπτωσιν τοῦ θανάτου.

§193Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι σαφέστατον. Ὅταν τελειώσῃ ἡ ἐπιστράτευσις, παύουσιν αἱ περιθάλψεις. Ὅταν ὅμως ἐν τῷ μεταξὺ ἀποθάνῃ εἷς ἄνθρωπος, ἡ οἰκογένεια τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ λαμβάνῃ περίθαλψιν μέχρις ὅτου κανονισθῇ ἡ σύνταξις. Ἐὰν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ἐδημιούργησε δικαίωμα συντάξεως διὰ τὴν οἰκογένειάν του, εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν θὰ ἐξακολουθῇ παρεχομένη ἡ περίθαλψις εἰς τὴν οἰκογένειάν του. Σᾶς λέγω ὅτι αὐτὴν τὴν περίπτωσιν εἶναι περιττὸν νὰ τὴν συζητήσητε, διότι εἶναι τόσον ἐπιβεβλημένον καθῆκον νὰ ληφθῇ πρόνοια περὶ αὐτῆς τῆς οἰκογενείας, καὶ θὰ εἶναι τόσον μεγάλη ἡ ἀνάγκη καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐπιστρατείας, ὥστε τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν χωρεῖ.

§194Κ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἀποστρατείας;

§195Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Βεβαίως. (Διάλογοι).

§196ΘΡ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Πρέπει νὰ τεθῇ καὶ εἰς περίπτωσιν ἀνικανότητος.

§197Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μίαν δευτέραν σύστασιν θὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ κάμω. Εἰς τὸ δεύτερον ἐδάφιον τοῦ 1 ἄρθρου ἀναφέρεται ὅτι: «...ἐὰν ἡ οἰκογένεια ἀριθμῇ ἐπέκεινα τῶν τριῶν μελῶν, 20 λεπτῶν δι’ ἕκαστον ἐπὶ πλέον μέλος αὐτῆς, ἄγον ἡλικίαν κάτω τῶν 15 ἐτῶν, συμπεπληρωμένων». Ἀναγνωρίζω τὸ ὀρθὸν τῆς διατάξεως καὶ τὴν ἔννοιαν τὴν ὀρθήν, ἡ ὁποία τὴν ὑπηγόρευσεν· ἀλλὰ δὲν νομίζετε, ὅτι δύνασθε νὰ κάμητε διάκρισιν μεταξὺ θηλέων καὶ ἀρρένων;

§198Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.) Εἶναι τόσον μικρὰ τὰ ποσὰ τὰ χορηγούμενα, ὥστε μὴ κάθησθε καὶ λεπτολογεῖτε. Δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ δεχθῶμεν μίαν γενικὴν βάσιν διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὰς διακρίσεις καὶ τὰς παραδιακρίσεις, διότι αὐταὶ θὰ ματαιώσωσι τὸ νομοσχέδιον.

§199Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἡ τρίτη παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω, Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι νὰ κάμητε μίαν δήλωσιν ἑρμηνευτικὴν τῶν ἀπαραιτήτων μέτρων, διότι αἱ φράσεις εἶναι τόσον γενικαί, ὥστε μοὶ φαίνεται ὅτι θὰ παρουσιασθῶσι μεγάλαι δυσκολίαι. (Διάλογοι.)

§200ΑΛΚ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουσι πλεῖσται περιπτώσεις, καθ’ ἃς συνοικοῦσι μὲν πολλοὶ συγγενεῖς, ἀλλ’ ἀποτελοῦσι πλείονας τῆς μιᾶς οἰκονομικὰς οἰκογενείας.

§201Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ εἶπον ὑμῖν καὶ ἰδιαιτέρως, ἀφορμὴν λαβὼν ἐκ γεγονότος, τὸ ὁποῖον συμβαίνει εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Λευκάδα· ὅτι συνεπείᾳ τῶν σεισμῶν, οἵτινες ἐγένοντο, κατέπεσαν τὰ περισσότερα σπήτια καὶ συγκατοικοῦσι πολλαὶ οἰκογένειαι ἀκουσίως ἐντὸς τῆς αὐτῆς οἰκίας. Θὰ θεωρηθῶσι χωρισταὶ οἰκογένειαι αὗται;

§202Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως διότι δὲν ἀποτελοῦσι μίαν οἰκογένειαν. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι οἱ ἐκ τυχαίου γεγονότος εὑρισκόμενοι ὑπὸ τὴν αὐτὴν στέγην, μὴ ἔχοντες δὲ μίαν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν ἐν τῇ αὐτῇ ἑστίᾳ, δὲν ἀποτελοῦσι μίαν οἰκογένειαν.

§203ΦΡ. ΒΑΛΛΗΝΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε· ἤθελον νὰ ζητήσω μίαν ἐξήγησιν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1 ὁρίζεται τὸ ποσὸν τῆς περιθάλψεως, ὁρίζεται δὲ πρὸς τούτοις ὅτι γίνεται προσθήκη, «ἐὰν ἡ οἰκογένεια ἀριθμῇ ἐπέκεινα τῶν τριῶν μελῶν, 20 λεπτῶν δι’ ἕκαστον ἐπὶ πλέον μέλος αὐτῆς, ἄγον ἡλικίαν κάτω τῶν 15 ἐτῶν συμπεπληρωμένων». Ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζω ἂν ἡ ἀντίληψίς σας εἶνε πράγματι ἐκείνη, ἡ ὁποία φαίνεται διατετυπωμένη ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, διότι τὸ νομοσχέδιον δὲν διακρίνει μεταξὺ ἀρρένων καὶ θηλέων.

§204Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Πῶς!

§205ΦΡ. ΒΑΛΛΗΝΔΑΣ. Φρονεῖτε λοιπὸν ὅτι, ἐὰν μία σύζυγος ἐπιστρατευθέντος ἔχῃ τρία, δεδόσθω, τέκνα κάτω τῶν 15 ἐτῶν, ἔχει δὲ καὶ τρία θήλεα τέκνα, 15,16 καὶ 17 ἐτῶν, αὐτὴ ἡ οἰκογένεια δέον νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν περίθαλψιν μιᾶς δραχμῆς ἡμερησίως; Δὲν γνωρίζω ἐὰν εἴς τινα μέρη τῆς Ἑλλάδος εἶναι δυνατὸν κοράσια 16 καὶ 17 ἐτῶν νὰ ζητήσωσι διὰ τῆς ἐργασίας των τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους ἐστερήθησαν διὰ τῆς ἐπιστρατεύσεως, γνωρίζω ὅμως ὅτι εἰς πολλὰ μέρη, ἀλλ’ ἰδίως εἰς τὸν Νομὸν Κυκλάδων, ὁπόθεν καὶ προέρχομαι, τὰ κοράσια 16, 17 καὶ 18 ἐτῶν ἔχουσι μείζονα ἀνάγκην προστασίας καὶ περιθάλψεως ἀπὸ τὰ ἄρρενα, τὰ ἄγοντα ἡλικίαν 12, 13 καὶ 14 ἐτῶν. Βεβαιωθῆτε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν μείνῃ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, θὰ καταδικάσητε οἰκογενείας ἐπιστράτων ἀποτελουμένας ἐξ ἑπτὰ μελῶν νὰ ἀποζῶσι μὲ μόνον τὸ διὰ τοῦ νομοσχεδίου χορηγούμενον ἡμερήσιος ποσὸν δραχμῆς.

§206Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν ἐφαντάσθη τις ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐπαρκεῖ εἰς ὅλας τὰς ἀνάγκας. Τοῦτο πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον παρέχει ὅλην τὴν δυνατὴν συνδρομήν, τὴν ὁποίαν νομίζει ὅτι τὸ Κράτος δύναται νὰ παρέχῃ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς πάσας τὰς ἀνάγκας, λόγῳ τῆς ἐπιστρατεύσεως. Ἑπομένως θὰ ὑπάρξῃ εἰς ὅλα τὰ σημεῖα ἀσάρειά τις, παρατηρῶ δ’ ὅτι αὐτὴν τὴν σημειώνετε πάντοτε, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει ὅτι ἐπιβαρύνεται καὶ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον.

§207Μ. ΔΑΖΕΑΣ. Ἡ καταβληθεῖσα προσπάθεια ὅπως καθορισθῶσι πλείονες λεπτομέρειαι ἐν τῷ προκειμένῳ νομοσχεδίῳ, ἐπέτυχε βεβαίως, ἀλλ’ ἐφ’ ἑνὸς σημείου ἔχω δισταγμούς, ἰδίως ἐπὶ τοῦ τελευταίου ἐδαφίου τοῦ πρώτου ἄρθρου. Τὸ 1ον ἄρθρον ὁρίζει τὰ συστατικὰ τοῦ δικαιώματος τῆς περιθάλψεως, διὰ δὲ τοῦ βʹ ἐδαφίου ἐνδεικνύεται ποῖον εἶναι τὸ πρόσωπον τὸ δυνάμενον νὰ ἀξιώσῃ τὴν περίθαλψιν. Ὡς τοιοῦτο δὲ ὁρίζεται τὸ εὑρισκόμενον εἴς τινα δεσμὸν συγγενείας μετὰ τῶν δικαιουμένων εἰς τὴν περίθαλψιν. Ἀλλὰ τῷ ὄντι τοῦτο, ὡς ὁρίζεται ἐξασφαλίζει τὴν ἀπονομὴν τοῦ δικαίου, ὅπως ὁ νόμος ἐσκόπησε καὶ εἰς ὅσους ἠθέλησε νὰ τὴν ἀποδώσῃ; Περιέλαβεν ὅλας τὰς περιστάσεις, ὅσας δύναται νὰ παρουσιάζῃ ἡ κοινωνική μας σύνθεσις; Θὰ σᾶς φέρω ἓν γεγονὸς ἐκ τῆς ἐπιστρατεύσεως, περὶ οὗ φρονῶ δὲν προνοεῖ τὸ νομοσχέδιον. Συνήντησα πατέρα, ὁ ὁποῖος εἶχε φέρει δύο παιδιά του εἰς τὴν νομαρχίαν νὰ τὰ παραδώσῃ, διότι τὴν ἐπιοῦσαν ἔμελλεν ὡς ἐπίστρατος νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ Σῶμά του, συνέβαινε δὲ νὰ μὴ ἔχῃ σύζυγον καὶ ἄλλους συγγενεῖς εἰς οὓς νὰ ἐμπιστευθῇ τὴν προστασίαν τῶν τέκνων του. Ἰδοὺ λοιπὸν ὀρφανὰ μητρὸς τέκνα ἐπιστράτου, καὶ τοιαῦτα ὑπάρχουσι πολλὰ βεβαίως, τὰ ὁποῖα μένουσιν ἔρημα καὶ ἐγκαταλελειμμένα. Τίς δι’ αὐτὰ θὰ δικαιοῦται κατὰ τὸ νομοσχέδιον νὰ ἀξιώσῃ τὴν περίθαλψιν; Ἐγὼ εἰς τὴν ὡρισμένην αὐτὴν περίστασιν, ἣν ἀνέφερα, συνεβούλευσα τὸν πατέρα νὰ διαπιστευθῇ τὰ τέκνα του εἰς μίαν γυναῖκα, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ τὸ βοήθημα, ὅπερ, εἴτε ἐκ κοινωνικῆς προνοίας εἴτε διὰ νόμου, θὰ ἐλαμβάνετο πρόνοια νὰ ἀπονεμηθῇ εἰς τὰς ἀπόρους οἰκογενείας τῶν ἐπιστράτων.

§208Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἀντὶ τοῦ «ἄν» νὰ θέσωμεν «ἵνα» διὰ νὰ μείνῃ ἐλευθέρα ἡ Ἐπιτροπὴ, ὅπως δύναται νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι, μὴ ὑπάρχοντος πατρὸς ἢ μητρὸς ἢ ἀδελφοῦ, ἄλλος εἶνε ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας...

§209Μ. ΔΑΖΕΑΣ. Πολὺ καλά. Θὰ ἦτο ὅμως προτιμότερον νὰ λείψῃ τελείως ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ 1 ἄρθρου καὶ νὰ ἀφεθῇ εἰς τὸ Β. Διάταγμα πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου νὰ προνοήσῃ περὶ τούτου. Ἀναφέρω καὶ ἄλλο παράδειγμα καθὸ εὑρίσκω ἀνεπαρκῆ ἢ διαγραπτέαν τὴν παράγραφον ταύτην πρὸς ἀποφυγὴν ἀτόπων. Ὑποθέσατε ὅτι ἡ σύζυγος ἐπιστράτου εὑρίσκεται εἰς χωρισμὸν ἀπὸ τραπέζης καὶ κοίτης ἢ ἐκτὸς τῆς συζυγικῆς στέγης ἢ εἰς οἶκον ἀνοχῆς· τίς θὰ λαμβάνῃ τὴν περίθαλψιν; Τὰ δυστυχῆ τέκνα, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ὁ πατὴρ ἐμπιστευθῆ οὔτε εἰς τοὺς συγγενεῖς τοιαύτης συζύγου, ἢ θὰ δικαιοῦται νὰ ἀξιώσῃ καὶ λάβῃ τὴν περίθαλψιν ἡ τοιαύτη κατὰ τύπους σύζυγος;

§210Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν) Τὰ τέκνα ἀποτελοῦσι τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀπελθόντος εἰς στράτευσιν.

§211Μ. ΔΑΖΕΑΣ. Βεβαίως· ἀλλὰ φρονῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐπιβάλλεται μία κἂν τροποποίησις εἰς τὸ τελευταῖον αὐτὸ ἐδάφιον, τὴν ὁποίαν συνέθεσα κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐδαφίου αὐτοῦ δύναται νὰ προστεθῇ τοῦτο κατὰ συνέχειαν: «ἢ ἐάν, καὶ χωρὶς νὰ τελῇ εἰς συγγενικὸν δεσμὸν, ἔχῃ ἀναλάβει τὴν ἐπιμέλειαν τέκνων ἐπιστράτου ἐστερημένων μητρός, ἢ ταύτης ζώσης ἐκτὸς τοῦ συζυγικοῦ οἴκου».

§212Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Τότε δὲν ὑπάρχει μία οἰκογένεια.

§213Μ. ΔΑΖΕΑΣ. Ἐννοῶ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ σύζυγος εἶνε χωρισμένη ὄχι νομίμως, ἀλλὰ ζῇ ἐκτὸς τῆς συζυγικῆς στέγης ἢ εἰς οἶκον ἀνοχῆς, καὶ εὑρίσκεται εἰς διάστασιν πλήρη ἀπὸ τὸν σύζυγον ἐπίστρατον.

§214Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἡ μὴ συνοικοῦσα δὲν ἀποτελεῖ οἰκογένειαν. Ὁ νόμος δίδει δικαιώματα εἰς ὡρισμένην οἰκογένειαν τοῦ πατρός, οἰκογένειαν νομικὴν ὄχι πραγματικήν.

§215Μ. ΔΑΖΕΑΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ ἀρνηθῇ νὰ δώσῃ τὸ βοήθημα καὶ εἰς τὴν τοιαύτην σύζυγον, ὅταν τοῦτο θὰ ἀπονέμῃ ὁ νόμος ἀδιακρίτως εἰς πᾶσαν σύζυγον· διὸ θεωρῶ τροπολογητέαν τὴν διάταξιν ὡς ἄνω.

§216Χ. ΜΕΪΝΤΑΝΗΣ. Θὰ λαμβάνωσι καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καθίστανται ἀνίκανοι κατὰ τὴν ἐπιστρατείαν.

§217Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Εἶνε πάγιος νόμος.

§218Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μέχρις οὗ ἀπαλλαγῇ. Ἅμα ἀπαλλαγῇ θὰ λάβῃ σύνταξιν.

§219Χ. ΜΕΪΝΤΑΝΗΣ. Διὰ τὸν ἀνίκανον;

§220Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ὑπάγεται εἰς τὸν πάγιον νόμον.

§221Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὁ ἀνίκανος δικαιοῦται νὰ λαμβάνῃ μέχρις οὗ ἀφεθῇ ἀπὸ τὸν στρατόν. Ἅμα ἀπαλλαγῇ θὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν.

§222Θ. ΓΟΥΣΚΟΣ. Ἐὰν εἶνε ἀνίκανός τις;

§223Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἴπομεν ὅτι θὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν.

§224Θ. ΓΟΥΣΚΟΣ. Ἐν τῷ μεταξὺ;

§225Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Θὰ λαμβάνῃ τὴν μερίδα τοῦ στρατιώτου.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1ον ὡς ἐτροπολογήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3). Ἄρθρον 4 (Ἀναγινώσκεται) ...

§227Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχει τροπολογία:

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστάλης ἔχει τὸν λόγον.

§229Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ἤδη, ὁπότε ἡ Βουλὴ ψηφίζει νομοσχέδιον προνοοῦν περὶ τῆς πλήρους ἐν τῷ Κράτει λειτουργίας τῶν κοινοτικῶν Συμβουλίων, θὰ ἠδυνάμεθα καθολοκληρίαν νὰ ἀφεθῶμεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ταξινόμησιν τῶν πινάκων τῶν περιθαλψιούχων οἰκογενειῶν τῶν ἀπόρων ἐπιστράτων καὶ τὴν ὑπεύθυνον διαχείρισιν τῶν χρημάτων τῆς περιθάλψεως, εἰς κοινοτικὰ Συμβούλια ὡς γνωρίζοντα λίαν ἐπισταμένως καὶ ἀκριβέστατα τὴν κατάστασιν τῶν συγχωρίων των. Δὲν πρέπει νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὰ Β. Διατάγματα νὰ κανονίζωσιν ὅλα τὰ σπουδαῖα αὐτὰ ζητήματα τῶν ἐπιτροπῶν, διότι οἱ ὑπάλληλοι οἵτινες θὰ καταρτίσουν ἐκ τῶν γραφείων τοῦ Ὑπουργείου τὰς Ἐπιτροπὰς αὐτὰς οὐκ οἴδασι καλῶς τὴν τῶν χωρίων ζωὴν καὶ φυσικώτατον εἶναι νὰ περιπέσουν εἰς ἐσφαλμένας ἀντιλήψεις περὶ τῆς συνθέσεως τῶν Ἐπιτροπῶν. Διὰ τίνα λοιπὸν λόγον νὰ ἀφίσωμεν τὴν σπουδαιοτάτην αὐτὴν ἐργασίαν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ νὰ μὴ κανονίσωμεν ἡμεῖς ἀπὸ τώρα τὰς Ἐπιτροπὰς; Οἱ καλύτεροι μεσεγγυοῦχοι μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῶν περιθαλψιούχων εἶναι τὰ κοινοτικὰ Συμβούλια. Ἀκούσατέ με καὶ δὲν θὰ μεταμεληθῆτε, κ. Ὑπουργέ.

§230Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Πολλὰ δὲν δύνανται νὰ λειτουργήσωσιν.

§231ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἰς τὰς Νέας δὲ Χώρας δὲν ὑπάρχουν.

§232Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Περὶ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος ὁμιλῶ. Προσέτι προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ὁρισθῶσιν δύο Ἐπιτροπαὶ διὰ τὴν ὕπαιθρον χώραν· μίαν κοινοτικήν, ἔχουσαν ὡς ἕδραν τὴν πρωτεύουσαν ἑκάστης Κοινότητος ἡ ὁποία θὰ ὁρίσῃ τὰς περιθαλψιούχους οἰκογενείας τῆς περιφερείας της, καὶ μίαν ἑτέραν ἑδρεύουσαν εἰς τὴν Πρωτεύουσαν τοῦ τέως δήμου, αἵτινες Ἐπιτροπαὶ ἀμφότεραι γνωρίζουσι τὰ πρόσωπα καὶ πράγματα μέσῳ τῶν ὁποίων βιοῦσι καὶ δὲν θὰ γίνωσιν οὔτε ἀδικίαι οὔτε καταχρήσεις εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ χρήματος τῆς περιθάλψεως.

§233Ι. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἀντιθέτως πρὸς τὸν κ. προλαλήσαντα, νομίζω ὅτι εἶναι καλῶς διατυπωμένον τὸ ἄρθρον 4, ἀφῆνον εἰς Β. Διάταγμα τὸν καθορισμὸν τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως, καθόσον μάλιστα δὲν ἀναφέρονται εἰς τὸ ἄρθρον καὶ οἱ ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ διαβιοῦντες, οἱ ὁποῖοι ἐρχόμενοι ὡς ἐπίστρατοι ἀφίνουν ἐκεῖ οἰκογενείας. Περὶ αὐτῶν θὰ ὁρίσῃ τὸ Β. Διάταγμα.

§234Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὑποβάλλω τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, συνοψίζουσαν τὰς Ἐπιτροπάς, ὥστε ἡ λειτουργία των νὰ εἶναι ἀκριβὴς καὶ νὰ διανέμωνται τὰ χρήματα προσηκόντως καὶ σκοπίμως. Ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ καταρτισθῇ παρὰ προσώπων μενόντων ἐν τῷ χωρίῳ ἢ τῇ Κοινότητι, τὰ ὁποῖα ἐγγὺς εὑρισκόμενα γνωρίζουσιν τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τῶν οἰκογενειῶν. Οὕτω ὁ καταρτισθησόμενος κατάλογος θὰ εἶναι τέλειος καὶ οὐδεὶς θὰ στερηθῇ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου. Δύναται μάλιστα νὰ τεθῇ ἀκρατελεύτιον ἄρθρον, καθ’ ὅ, ἐὰν τυχὸν συμβῶσιν παραλείψεις, αὗται νὰ διορθώνωνται διὰ Β. Διαταγμάτων. Ἡ βάσις ὅμως νὰ τεθῇ σήμερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§235Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Φαίνεται τοῦτο ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§236Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δὲν δυνάμεθα κατὰ μῆνα νὰ τροποποιῶμεν τὸ νομοσχέδιον. Πρέπει νὰ ὁρισθῶσιν ἀπὸ τοῦδε τὰ πρόσωπα τῶν Ἐπιτροπῶν, διότι ἄλλως θὰ εἶναι καὶ ἀνευλάβεια πρὸς τὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖον δικαιοῦται καὶ πρέπει νὰ γνωρίζῃ πῶς θὰ διανέμωνται τὰ χρήματα καὶ διὰ τίνων μονίμων Ἐπιτροπῶν.

§237Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Θὰ καταρτίσουν καλύτερον ἀπὸ ἡμᾶς τὰς Ἐπιτροπὰς ὁ Μαζαράκης καὶ ὁ Χωματιανός;

§238Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰσήγαγε νομοσχέδιον πολὺ τελειότερον τοῦ προκατόχου του, καὶ δὲν ἔχω παρὰ νὰ τὸν συγχαρῶ. Ἀλλ’ ἐν σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐτόνισα χθὲς καὶ τὸ ὁποῖον δύναται νὰ φέρῃ δυσχέρειαν εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῆς νέας ὀργανώσεως, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς λογιστικῆς ὑπηρεσίας. Αὐτὸ δύναται νά γίνῃ διὰ Β. Διατάγματος. Ἀλλὰ τὸν καθορισμὸν τῶν Ἐπιτροπῶν τῆς πρωτοβαθμίου καὶ δευτεροβαθμίου, τὸ νομοθετικὸν Σῶμα πρέπει νὰ καθορίσῃ ἀπὸ τοῦδε, ἐὰν θέλῃ σκόπιμον καὶ ἐπωφελῆ διάθεσιν τῶν χρημάτων.

§239Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἔχω μίαν σύστασιν, διότι δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. προλαλήσαντα ὡς πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν Ἐπιτροπῶν. Ὁ καταρτισμὸς τῶν Ἐπιτροπῶν δὲν ἀποτελεῖ δυσπιστίαν πρὸς τὴν Βουλήν, διότι ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ ἐν καιρῷ τὰ δεδομένα, ἐφ’ ὧν στηριζομένη θὰ δύναται νὰ κρίνῃ περὶ τοῦ τελεσφόρου ἢ μὴ καθορισμοῦ τῶν λεπτομερειῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἡ διοίκησις. Ἡ σύστασις ἡ ἰδική μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Καθορίζομεν μίαν Ἐπιτροπὴν μὲ δικαιοδοσίαν ἀπόλυτον, ἀλλ’ ἔπειτα ἔχομεν τὸν Ὑπουργὸν ὑπὸ τὸν τύπον ἀναθεωρήσεως τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς.

§240Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἔχομεν δύο Ἐπιτροπὰς καὶ τὸν Ὑπουργόν.

§241Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ εἶναι ἡ ἀποφαινομένη περὶ τοῦ κύρους τῶν καταλόγων καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἀναθεωρεῖ τὴν ἀπόφασίν της ὡς δευτεροβάθμιος δικαστής, ὁριστικῶς ἀποφαινόμενος. Ἔχετε ὑπολογίσει τὸν ὄγκον τῆς ἐργασίας, ὁ ὁποῖος θὰ καθορισθῇ ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποφαίνηται δικαίως; Ἤθελον συστήσει, ὡς τελεσφορώτερον νὰ γίνῃ μία Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ ἥτις νὰ ὑποβάλλῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν σας τὰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις της. Θὰ συγκεντρωθῇ ὑπηρεσία πολλὴ εἰς τὸν Ὑπουργόν, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ τὴν διεξαγάγῃ καὶ θὰ τὴν ἀναθέτῃ εἰς ἄλλους πάλιν, οἵτινες ὅμως δὲν θὰ εἶναι ὑπεύθυνοι.

§242Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Διὰ τοῦ Β. Διατάγματος δύναται νὰ ὁρισθῇ καὶ τοιαύτη Ἐπιτροπὴ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι.

§244Γ. ΠΩΠ. Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε. Πρόκειται νὰ προστεθῇ τοῦτο: «κατὰ τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω τρόπον ἀναθεωρηθήσονται καὶ αἱ ἤδη ἀπονεμηθεῖσαι λόγῳ περιθάλψεως συντάξεις... κλπ.»

§245Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὁριζομένων τῶν λεπτομερειῶν διὰ Β. Διατάγματος.

§246Γ. ΠΩΠ. Μάλιστα, νὰ προστεθῇ ὅτι αἱ λεπτομέρειαι θέλουσι κανονισθῇ διὰ Β. Διατάγματος.

§247Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ θέσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον διάταξιν ἄσχετον, προκειμένου περὶ ἑνὸς ἀσχέτου ὀργανισμοῦ. Νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶνε οὔτε πρακτικὸν οὔτε καὶ σκόπιμον. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Ψαρῶν προέβη εἰς καταγγελίας αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐρευνηθῶσιν ὑπὸ ἄλλης Ἀρχῆς καὶ ὄχι διὰ τῆς διοικητικῆς ὁδοῦ. Νὰ ἐνεργηθῇ ὅμως ἀναθεώρησις περιθάλψεων, ἧς ἡ ἔκτασις δὲν εἰξεύρωμεν ποῦ θὰ φθάσῃ, αὐτὸ δὲν εἶναι ἔργον τοῦ παρόντος.

§248Γ. ΠΩΠ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς· πρόκειται περὶ ἀναθεωρήσεων τῶν καταλόγων ἐκείνων, διὰ τῶν ὁποίων παρέχονται ἀδικαιολόγητα βοηθήματα καὶ περιθάλψεις. Ἡ ἀναθεώρησις αὕτη ἐκρίθη ἀναγκαιοτάτη, καθόσον, ὅπως παρετήρησεν ὁ ἀρχηγὸς τῆς μειονοψηφίας, ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικοβοιωτίας ἀνεκοίνωσεν ὅτι οὐδέποτε ἐκλήθη νὰ ἐρευνήσῃ τοῦτο, ἀποπλύνει δὲ τὰς χεῖρας διὰ τὰ συμβάντα, μὴ δεχόμενος οὐδεμίαν εὐθύνην. Εἶναι τοῦτο ἡ βούλησις ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Πρόκειται νὰ πράξωμεν ἔγκλημά τι; Τοὐναντίον ὀφείλομεν πάντες νὰ βοηθήσωμεν τὴν ἐξέλεγξιν.

§249Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἕν πρᾶγμα δύναται νὰ εἶναι σωστόν, ὅταν ὅμως συνυφαίνεται μὲ ἕν ἄλλο δὲν μένει σωστόν. Ἐὰν ἀναθέσωμεν εἰς τὰς αὐτὰς Ἐπιτροπὰς τὴν ἀναθεώρησιν τῶν παλαιῶν περιθάλψεων, θὰ περιπλέξωμεν τὸ ζήτημα καὶ δὲν θὰ λάβωσι περίθαλψιν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται τοιαύτης. Ἡ Βουλὴ εὑρίσκεται πρὸ ἀορίστων κατηγοριῶν. Ἐπιβαρύνομεν τὰς Ἐπιτροπὰς τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν δι’ αὐτοῦ τοῦ νόμου μὲ ἐντολὴν ὅπως ἐπαρκέσωσιν εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων μὲ μίαν ἀρχὴν ἄσχετον πρὸς τὸ ἔργον τῆς ἐξελέγξεως. Ἐγὼ ἔχω ὑποβάλει τὴν ἑξῆς πρότασιν: Νὰ δημοσιευθῶσι τὰ ὀνόματα τῶν περιθαλψιούχων διὰ τῆς ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ δημοσιευθῶσιν αἱ ἀποφάσεις καὶ αἱ χρονολογίαι τῶν ἀποφάσεων αἱ ὁποῖαι ἀπένειμαν τὴν σύνταξιν καὶ ν’ ἀπασχοληθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε ἐπηγγέλθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι θὰ ὑποβάλῃ μόλις πεισθῇ περὶ τοῦ βασίμου τῶν καταγγελιῶν. Ἀλλ’ εἰς τὸ ἄσχετον αὐτὸ νομοσχέδιον νὰ θέλωμεν νὰ εἰσαγάγωμεν εἰδικὴν διάταξιν, νομίζω ὅτι θέλομεν νὰ κάμωμεν δύο καλὰ καὶ δὲν κάμομεν κανένα. Σύγχυσιν μόνον θὰ φέρωμεν καὶ τίποτε ἄλλο.

§250Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐκφράζω μόνον τὰς ἰδικάς μου σκέψεις. Μοὶ εἶνε ἀδύνατον νὰ ἐκφράσω τὰς σκέψεις τῆς Βουλῆς, διότι ἐντολοδόχος νὰ διερμηνεύῃ τὰς σκέψεις τῆς Βουλῆς ἀνεδείχθη μόνον ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Ψαρῶν. Εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ ἔργου τῆς κοινωνικῆς προνοίας πρὸς τὸ Κράτος, διότι τὸ Κράτος θεωρῶ ἐπαρκέστατον ὀργανισμὸν παντὸς ἄλλου ὅπως ἐκτείνῃ τὴν πρόνοιαν αὐτοῦ πρὸς πᾶσαν γωνίαν, εἰς πάντα συνοικισμόν, εἰς πᾶσαν οἰκογένειαν Ἑλληνικήν, δεομένην κοινωνικῆς προνοίας. Ἀλλ’ εἶμαι κατὰ τῆς συγχύσεως τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου τῆς Βουλῆς πρὸς τὸ ἐξελεγκτικὸν αὐτῆς ἔργον. Δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ μεταβάλωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων τοιαύτης φύσεως καὶ τοιαύτης σπουδαιότητος εἰς στάδιον ἐπερωτήσεων, εἰς στάδιον ἐξελέγξεως ὀργανισμῶν ξένων πρὸς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Ἡ περίθαλψις καλὴ ἢ κακὴ—δὲν εἶμαι εἰς θέσιν ἐγὼ νὰ τὸ εἴπω—ἀποτελεῖ θέμα ἐρεύνης ἰδιαιτέρας καὶ δὲν περιέχεται εἰς τὸν κύκλον τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἐὰν πρόκειται νὰ συγχύσωμεν τὰς δύο ταύτας λειτουργίας, τὴν ἰδιωτικὴν περίθαλψιν μετὰ τῆς δημοσίας ἐκ τοῦ προχείρου νομοθετοῦντες, ἀσφαλῶς θὰ φθάσωμεν εἰς ἄτοπα. Εἴπετε ὅτι θὰ ἀναθεωρηθῶσιν οἱ κατάλογοι οἱ συντεταγμένοι ὑπὸ τῆς ἰδιωτικῆς περιθάλψεως. Ἐπὶ τῇ βάσει τίνος γνώμονος συνετάχθησαν οἱ κατάλογοι καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τίνος γνώμονος θὰ γίνῃ ἡ ἀναθεώρησις; Εἶσθε εἰς θέσιν τὴν στιγμὴν ταύτην νὰ ἀποφασίσητε, ὅταν δὲν γνωρίζετε κατὰ τίνα τρόπον λειτουργεῖ ἡ ἰδιωτικὴ περίθαλψις; Πῶς θὰ γίνῃ ἡ ἀναθεώρησις; Καὶ εἶνε δυνατὸν νὰ μὴ φθάσητε εἰς ἄτοπα, ἐφ’ ὅσον ἄλλος εἶναι ὁ προορισμὸς τῆς ἰδιωτικῆς περιθάλψεως καὶ ἄλλος ὁ τῆς δημοσίας; Ὁ προορισμὸς τῆς ἰδιωτικῆς περιθάλψεως εἶνε πολὺ εὐρύτερος. Ἡ ἰδιωτικὴ περίθαλψις ἀκριβῶς αὐτὸν τὸν προορισμὸν ἔχει, ὅτι δὲν ὑπόκειται εἰς κανόνας ἀλλὰ εἶναι ἐλαστικωτέρα διότι δύναται νὰ κρίνῃ οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει κανόνων σταθερῶν καὶ ἀναλλοιώτων, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγμάτων. Δύναταί τις νὰ μὴ εἶνε ἄπορος ὑπὸ τὴν στενὴν ἀντίληψιν τῆς λέξεως, ἀλλὰ εἶνε ἄπορος ὑπὸ τὰς κοινωνικὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκεται. Ἐὰν ἀναθεωρήσητε τὴν περὶ τούτου ἀπόφασιν, θὰ στερήσητε αὐτὸν τῆς ἰδιωτικῆς περιθάλψεως. Δύνασθε νὰ στερήσητε ταύτης πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἀνάγκην βοηθείας ἀλλὰ δὲν δύνανται νὰ ἀποδείξουν, τὴν ἀνάγκην ταύτην, δύνασθε, λέγω νὰ στερήσητε ταῦτα καὶ τῆς ἰδιωτικῆς βοηθείας; Δύνασθε νὰ πράξητε τοῦτο χωρὶς νὰ εἶσθε παρεσκευασμένοι, νομοθετοῦντες ἐκ τοῦ προχείρου καὶ ἐπὶ τῇ βάσει καταγγελιῶν οὕτω ἀορίστως διατυπουμένων; Τοῦτο εἶνε ἀνάξιον τῆς Βουλῆς. Εἴμεθα, Κύριοι, ὑπὲρ τοῦ Κράτους πάντες — ἢ δὲν γνωρίζω ἂν πάντες — ἐγὼ τοὐλάχιστον εἶμαι ὑπὲρ τοῦ Κράτους. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς συγκεντρώσεως πάσης προνοίας εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους, ἀλλ’ οὐχὶ κατὰ τὸν ἀτερμάτιστον τρόπον, τὸν πρόχειρον τρόπον, ἐπὶ τῇ βάσει καταγγελιῶν ἀορίστων, καθ’ ὃν ὑμεῖς προβαίνετε καὶ κατὰ τὸν ὁποῖον θέλετε νὰ στερήσητε τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην περιθάλψεως, μὴ δυναμένους δὲ νὰ ἀποδείξωσι τὴν ἀνάγκην ταύτην, καὶ τῆς ἰδιωτικῆς περιθάλψεως, ἀφοῦ κατ’ ἀνάγκην τοὺς στερεῖτε τῆς δημοσίας περιθάλψεως. Εἰς αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα ἄγεσθε. Θὰ ἀναθεωρήσητε τοὺς καταλόγους, λέγετε σεῖς, οἱ δεχθέντες τοῦτο, καὶ δὲν γνωρίζετε ἐπὶ τῇ βάσει ποίου γνώμονος ἐγένετο ἡ παροχὴ τῆς περιθάλψεως· ἑπομένως δὲν δύνασθε νὰ εἴπητε ἐπὶ τῇ βάσει τίνος γνώμονος θὰ γίνῃ ἡ ἀναθεώρησις.

§251Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐπὶ τῇ βάσει ἐκείνου τοῦ γνώμονος ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου κατηρτίσθη ὁ κατάλογος.

§252Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δηλαδὴ τίνος;

§253Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὁ κατάλογος αὐτὸς κατηρτίσθη ἄνευ οὐδενὸς γνώμονος;

§254Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Τὸν γνωρίζετε αὐτὴν τὴν στιγμήν;

§255Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἀφήσατε νὰ σᾶς ἀπαντήσω διὰ νὰ ἐννοήσητε τὶ σᾶς λέγω, διότι δὲν τὸ ἠννοήσατε ἀκόμη. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία κατήρτισε τὸν κατάλογον, δὲν ἐστηρίχθη ἐπί τινος ἀρχῆς, ἵνα τὴν ἀπονείμῃ περίθαλψιν; Ἀναμφισβητήτως ναί.

§256Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Σᾶς ἀπήντησα ἤδη ὅτι εἶχεν ὡς γνώμονα τὰς πραγματικὰς κοινωνικὰς ἀνάγκας.

§257Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἄν ἐπὶ ἐκείνου τοῦ γνώμονος ἐστηρίχθη ἡ Ἐπιτροπή, ἵνα τοὺς καταλόγους συντάξῃ, ἂν ἐστηρίχθη εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐκ τῶν ἐγγὺς πρὸς τὸ πρόσωπον, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγένετο ὁ κατάλογος ἁρμοδίων ἐπιτροπῶν, τὴν ἐκτίμησιν αὐτῶν θὰ τὴν λάβομεν ὑπ’ ὄψιν. Διότι τὶ λέγει ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἀπορεῖτε; Ὑπάρχει κατάλογος τὸν ὁποῖον δύναται νὰ ζητήσῃ ἡ ἀναθεώρησις, ἥτις θὰ γίνῃ διὰ τῶν αὐτῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ χρησιμεύσουν διὰ τὸν καταρτισμὸν τῶν καταλόγων, περὶ ὧν προνοεῖ τὸ νομοσχέδιον. Αἱ ἐπιτροπαὶ αὐταὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ παράσχωσι τὰς δεούσας πληροφορίας, ἵνα καταρτισθῇ προσηκόντως ὁ κατάλογος. Δὲν πρόκειται περὶ ἐλέγχου τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ τοῦ ὁποίου λέγετε. Πρόκειται περὶ ὑποβοηθήσεως τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τῆς προσηκούσης συντάξεως τῶν καταλόγων, οἱ ὁποῖοι ὑπ’ αὐτῆς ἔχουσι συνταχθῆ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀναθεωρούμενοι ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν, αἵτινες πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου τούτου θέλουσι καταρτισθῆ, θὰ καταλήξωσιν εἰς τὸ νὰ γίνῃ καλύτερον τὸ ἔργον τῆς περιθάλψεως.

§258Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ὀφείλετε νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς ἰδιωτικῆς περιθάλψεως...

§259Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν εἶνε ἰδιωτική, οὐδ’ ἐκείνη.

§260Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. .. ἀπὸ τῆς ὁποίας δὲν δύνασθε νὰ ἀπομακρυνθῆτε.

§261Ν. ΓΕΡΜΑΝΟΣ. Τὰ χρήματα τίνος εἶνε;

§262Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἶνε καθαρῶς ἰδιωτικὴ περίθαλψις, ἀφοῦ ἔχετε χρήματα καὶ τῶν ἰδιωτῶν καὶ τοῦ Κράτους, ἀλλ’ ἐν μέρει μόνον τοῦ Κράτους.

§263Γ. ΠΩΠ. Ὄχι ἐν μέρει.

§264Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐν μέρει τοῦ Κράτους. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἡ λειτουργία τῆς περιθάλψεως ταύτης μέχρι τοῦδε εἶχε χαρακτῆρα ἰδιωτικόν.

§265Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κακῶς, κάκιστα.

§266Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν εἰξεύρω ἂν κάκιστα ἢ κάλλιστα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶνε τὸ ἑξῆς· προκειμένου νὰ διαγράψητε κανόνας σήμερον, δὲν θὰ εἴπητε εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς εἰς τὰς ὁποίας ἀναθέτετε τὴν ἀναθεώρησιν ἀναθεωρήσατε τοὺς καταλόγους κατὰ τὴν οἰκείαν ὑμῶν κρίσιν. Ποία ὅμως εἶναι ἡ κρίσις ἡ ὁποία προεκάλεσε τὸν καταρτισμὸν τῶν καταλόγων δὲν τὴν γνωρίζετε, δὲν γνωρίζετε οὐδὲ κἂν τὸν γνώμονα, τὸν ὁποῖον θὰ δώσητε ὅπως ἀναθεωρηθῶσιν οἱ κατάλογοι. Ἂν τοῦτο εἶνε ἀκριβές, ὅτι δὲν ἔχετε τὸ μέτρον κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Ἐπιτροπὴ ἐλειτούργησε καὶ παρέσχε τὰς συντάξεις, τότε νομοθετεῖτε προχείρως. Καὶ δὲν εἶμαι ἐγώ, ἐπαναλαμβάνω, ὑπὲρ τῆς μὴ συγκεντρώσεως τῆς ἰδιωτικῆς προνοίας εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους, ἀλλ’ εἶμαι ὑπὲρ τῆς μεμελετημένης καὶ οὐχὶ τῆς αὐθαιρέτου καὶ προχείρου συγκεντρώσεως. Διὰ τοῦτο, πρὶν δώσητε ἐντολὴν ἵνα ἀναθεωρηθῶσιν οἱ κατάλογοι, πρέπει νὰ ἔχητε ἐσχηματισμένην τὴν πεποίθησιν κατὰ τίνα τρόπον ἐλειτούργησεν ἡ Ἐπιτροπὴ πρὸς ἀπονομὴν συντάξεων καὶ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ λειτουργήσῃ εἰς τὸ μέλλον. Ἐφόσον δὲν ἔχετε ταῦτα πρόχειρα, διότι εἴπετε ὅτι θὰ λάβητε τὸν γνώμονα, τὸν ὁποῖον ἀγνοεῖτε...

§267Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν τὸν ἀγνοῶ. Σᾶς εἶπον πρὸ ὀλίγου ὁποία τις εἶνε ἡ βάσις.

§268Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Προκειμένου περὶ δημοσίας περιθάλψεως, δὲν δύνασθε νὰ θέσητε γνώμονας ἐλαστικοὺς καὶ δὲν δύνασθε νὰ εἴπητε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι σᾶς ἀφήνω εἰς τὴν κρίσιν σας ἂν κατὰ κοινωνικὴν πρόληψιν ὑπάρχῃ ὑποχρέωσις πρὸς παροχὴν συντάξεως ἢ δὲν ὑπάρχῃ τοιαύτη ὑποχρέωσις, ἀλλὰ θὰ θέσητε γνωρίσματα σταθερὰ καὶ ἀναλλοίωτα, τὰ ὁποῖα ὀφείλετε νὰ καθορίσητε.

§269Γ. ΠΩΠ. Ἂς τὸ κανονίσῃ Β. Διάταγμα.

§270Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἀλλὰ σεῖς εἶσθε ἐναντίον τῶν Διαταγμάτων.

§271Γ. ΠΩΠ. Ἐγώ, μάλιστα.

§272Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ συζήτησις ἰδιαιτέρα καὶ νὰ ἐξετασθῇ τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ θέσωμεν ἕνα κανόνα καὶ νὰ βαδίσωμεν μεμελετημένως καὶ οὐχὶ προχείρως καὶ ἐπὶ τῇ βάσει συζητήσεως παρεμπιπτούσης καὶ ἐπεισοδιακῆς νὰ καταλήξωμεν εἰς διατάξεις νομοθετικὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι προωρισμέναι νὰ ἀστοχήσωσι καὶ νὰ ἀνατρέψωσι τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§273Κ. ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ. Καθόσον ἐννοῶ ἐκ τῆς τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐκ Ψαρῶν, πρόκειται περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως παρ’ ἄλλης Ἐπιτροπῆς ἐπίσης τῆς περιθάλψεως. Ἡ ὑποεπιτροπὴ δὲν ἀναλαμβάνει ἔργον διάφορον τῶν ἄλλων, ἐκτὸς ἂν αἱ ἄλλαι δὲν ἔκαμνον περίθαλψιν ἀλλ’ ἄλλο τι, ὅτε, ἐν τοιαύτη περιπτώσει, τὸ ἔργον δύναται νὰ ἀνατεθῇ εἰς νέαν Ἐπιτροπήν. Γνώμονες εἶνε ὁ γνώμων τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν οἱ τροφοδόται τῶν οἰκογενειῶν ὑπηρέτησαν εἰς τὸν πόλεμον, δὲν ὑπάρχει ἐλαστικότης. Αἱ δύο Ἐπιτροπαί, αἱ ἐντελῶς συναφεῖς, συγχωνεύονται εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν καὶ ἔχομεν μίαν ἁπλοποίησιν τοῦ ἔργου καὶ ἀπαλλάσσομεν τοὺς κυρίους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι πολὺ φιλανθρώπως ἀνέλαβον τὸ ἔργον. Δὲν βλέπω διατὶ νὰ μὴ ἀποδεχθῶμεν τὴν πρότασιν καὶ ποῦ εἶναι τὸ διάφορον τῆς φύσεως τῶν δύο τούτων πραγμάτων.

§274ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε· ἀνεξαρτήτως τῆς σκοπιμότητος τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Ψαρῶν βουλευτοῦ, νομίζω ὅτι ἡ τάξις τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἐπιβάλλει νὰ ἀποσυρθῇ ἡ τροπολογία. Καὶ ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἔλεγχος αὐστηρότατος τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως, ἀλλὰ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν σημερινῶν πολιτικῶν περιστάσεων, νομίζομεν ὅτι δὲν πρέπει τὴν ὑστάτην στιγμήν, πρὶν δηλαδὴ γνωσθῇ ἡ γνώμη μιᾶς μεγάλης μερίδος, νὰ ὑποβάληται μία πρότασις τελείως ἄσχετος μὲ τὴν οὐσίαν τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ψηφίζομεν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐπιμένω, ὅπως παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ἐκ Ψαρῶν βουλευτὴν νὰ ἀποσύρῃ τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ εἶναι βέβαιος ὅτι ἡμεῖς, ἐὰν ὑποβληθῇ εἴτε πρότασις νόμου, εἴτε νομοσχέδιον ἀποσκοποῦν εἰς τὴν ἐξέλεγξιν τῶν μέχρι τοῦδε ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Περιθάλψεως, ἡμεῖς, λέγω, πρῶτοι θὰ συζητήσωμεν μετὰ σοβαρότητος καὶ θὰ ἐνισχύσωμεν τὸ ἔργον τὸ νομοθετικὸν τὸ ἀφορὸν τὸν ἔλεγχον τῶν ἐργασιῶν τῆς περιθάλψεως. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, θέλω εὑρεθῆ ἐγὼ μετ’ εὐαρίθμων συναδέλφων εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφανθῇ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Τοῦτο δὲ οὐχὶ διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἀποκρούομεν τὸν ἔλεγχον, ἀλλὰ διότι θέλομεν νὰ διεξάγωνται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς ἐν τάξει. Δὲν εἶνε δυνατὸν τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ ἀποχωρήσωμεν ὅπως διακόψωμεν τὰς ἐργασίας μας, νὰ ὑποβάλλωνται τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν συνεζητήθησαν ἐπαρκῶς. Διὰ τοῦτο ἐλπίζω ὅτι καὶ ὁ ἐκ Νέων Ψαρῶν ἀξιότιμος κ. Συνάδελφος θὰ θελήσῃ νὰ μὴ βασανισθῇ ἡ Βουλὴ διὰ μιᾶς ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§275Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Παράδοξον μοῦ φαίνεται, κ. Βουλευταί, νὰ εὑρεθῶσι μεταξὺ ἡμῶν ἀξιότιμοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀντιτάσσωνται κατὰ τῆς ἰδέας ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους καὶ αὐταὶ αἱ Ἐπιτροπαὶ τῆς περιθάλψεως νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς ἔλεγχόν τινα.

§276Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἀντιτάσσομαι κατὰ τῆς ἀταξίας.

§277Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε αὐτὸν καὶ μόνον τὸν σκοπὸν ἔχει.

§278Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν ἔχει κανένα σκοπόν, σκοπὸν ἔχει τὴν τάξιν.

§279Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Πολλοὶ ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμά των καὶ πολλαὶ τούτων οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ἔμειναν ἔρημοι καὶ πεινῶσι δὲν ἔτυχον καμμιᾶς περιθάλψεως. Πληροφοροῦμαι καὶ ἐγώ, πολλαχόθεν δὲ μεταδίδεται, ὅτι ἔτυχον περιθάλψεως οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι οὐδὲν συνεισέφερον εἰς τὸν πόλεμον. Ἐπίσης διαδίδεται ὅτι ἓν μισθολόγιον ἀκατανόητον εἶχε δημιουργηθῆ πέριξ τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν οἱ ἀξιότιμοι Συνάδελφοι ἐμμέσως μεριμνῶσι νὰ προστατεύσωσι καὶ προσπαθοῦσιν οἱ ἴδιοι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅπου βλέπουσι τὴν Βουλὴν μὴ παροῦσαν, νὰ ματαιώσωσι δι’ ἄλλου τρόπου τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἀποσοβήσωσι τὸν κίνδυνον τοῦ ἐλέγχου. Διότι τί ἄλλο θὰ πράξωσιν αἱ Ἐπιτροπαὶ αὐταὶ τὰς ὁποίας δημιουργεῖ τὸ νομοσχέδιον, καὶ εἰς τὰς ὁποίας, κατὰ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Ψαρῶν Συναδέλφου, χορηγεῖται τὸ δικαίωμα νὰ ἀναθεωρήσωσι καί νὰ ἐξετάσωσι τίνες ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔτυχον περιθάλψεως; Ἦσαν πράγματι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀνάγκην τοιαύτης, ἢ ἦσαν ἄλλοι οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν ἀνάγκην εἶχον, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον εἰσφέρει τι; Διατί λοιπὸν ἐξανίστανται οἱ ἀξιότιμοι Συνάδελφοι κατὰ τοῦ ἔργου αὐτοῦ τοῦ ἀθῴου ἐπὶ τέλους, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ τροπολογία τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Ψαρῶν Συναδέλφου; Καὶ ποῦ εὑρίσκουσι τὸ ἀτόπημα ὅτι θὰ δυσχεράνῃ τὴν ἐργασίαν τὴν κυρίαν, ἡ τοιαύτη ἐνέργεια τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπὶ ἄλλων ἀντικειμένων; Καὶ τίς δυσχέρεια θὰ ἐπέλθῃ ἐὰν αἱ τοπικαὶ Ἐπιτροπαὶ ἐξετάσωσιν ἂν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τυγχάνουν περιθάλψεως ἢ καὶ ἐτύγχανον τοιαύτης εἶχον δικαίωμα πρὸς περίθαλψιν; Καὶ θὰ ἐκφέρωσι βεβαίως καὶ αὐταὶ μίαν γνώμην, ἵνα χρησιμεύσῃ ὡς βάσις ἄλλης ἐνεργείας, ἐὰν ἀποδειχθῇ ὅτι πράγματι ἐτύγχανον περιθάλψεως πρόσωπα ἢ οἰκογένειαι μὴ δικαιούμενοι τοιαύτης. Θὰ δοθῇ ἀφορμὴ ἐκ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς, δὲν γνωρίζω εἰς ποίαν ἀρχήν, νὰ προβῇ εἰς καθήκοντα ἄλλα κατ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, τυχόν, παρέβησαν τὰ καθήκοντα αὐτῶν. Δὲν βλέπω λοιπὸν τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐξανίστανται οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι καὶ φέρουσι τὰς ἀντιρρήσεις, κατὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς πρὸς ματαίωσιν πάσης ἐξετάσεως ὅλων ἐκείνων τῶν πολυωνύμων Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι ἔδρασαν μέχρι τοῦδε. Ἐπιδιώκουν βεβαίως τὴν ματαίωσιν τῆς ἐξετάσεως ταύτης καὶ θέλουσι νὰ συγχύσωσι τὰ πράγματα λέγοντες ὅτι παραβλάπτεται τὸ κύριον ἔργον τῶν Ἐπιτροπῶν. Ἂς εἶναι βέβαιοι οἱ κ. Συνάδελφοι ὅτι οὐδεμία βλάβη θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου ἐκ τῆς τοιαύτης ἐνεργείας τῶν Ἐπιτροπῶν. Ἀλλ’ ἂν ἐξανίστανται κατὰ τῆς τροπολογίας, εἰς ἐμὲ τοὐλάχιστον χορηγεῖται τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύω, ὅτι ἄλλοι λόγοι εἶνε ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τοὺς ἀναγκάζουν νὰ πολεμῶσι τὴν τροπολογίαν καὶ οὐχὶ οἱ προβαλλόμενοι.

§280Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀρκαδίας βουλευτής, ὁ ἄρτι καταβὰς ἐκ τοῦ βήματος, ἔχει δικαίωμα νὰ ὑποστηρίζῃ τὰς γνώμας του, ἔχει δικαίωμα νὰ ἑρμηνεύῃ ἀκόμη καὶ τοὺς λόγους ἡμῶν. Οὐδὲν ὅμως ἔχει δικαίωμα νὰ ἑρμηνεύῃ καὶ τὰς προθέσεις τῶν ῥητόρων οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος, εἴτε ἀνήκουν εἰς τὴν Α εἴτε ἀνήκουν εἰς τὴν Β μερίδα. Λυποῦμαι διότι συνάδελφος τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐμπειρίας καὶ τῆς κοινοβουλευτικῆς εὐπρεπείας τοῦ σεβαστοῦ συναδέλφου ἐξ Ἀρκαδίας ὑπέπεσε, διὰ πρώτην ὑποθέτω φορὰν κατὰ τὸν βίον του, εἰς τοιοῦτον σφάλμα, νὰ θελήσῃ νὰ ἑρμηνεύσῃ προθέσεις καὶ νὰ ὑποβάλῃ προθέσεις εἰς ῥήτορας, τῶν ὁποίων εἶχε μόνον νὰ ἐξετάσῃ τοὺς λόγους καὶ τὰ ἐπιχειρήματα. Ἂν ἀντέστημεν κατὰ τῆς ὑποβολῆς τῆς τροπολογίας ταύτης καὶ ζητοῦμεν νὰ μὴ περιληφθῇ ἡ τροπολογία αὕτη ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, τοῦτο ἐπράξαμεν διὰ δύο λόγους· ὁ πρῶτος εἶνε ὁ οὐσιαστικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος ἀνεπτύχθη, ὅτι εἶνε ἄσχετος ἡ μία ὕλη πρὸς τὴν ἄλλην. Ἡ Βουλή, ἐὰν συνεδριάζῃ σήμερον, συνεδριάζει διὰ νὰ ψηφίσῃ ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶνε ἀπαραίτητα διὰ τὴν παροῦσαν ἐπιστράτευσιν. Ἡ ἁρμοδιότης αὐτῆς ἐκ τῶν πραγμάτων εἶναι καθωρισμένη διὰ πᾶν μέτρον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν παροῦσαν ἐπιστράτευσιν. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Νέων Ψαρῶν ἀφορᾷ οὐσιαστικῶς, ὅπως καὶ τὴν ἀνέπτυξε, ἔλεγχον προγενεστέρων γεγονότων.

§281Γ. ΠΩΠ. Παρακαλῶ· δὲν εἶπον οὔτε ἀνέπτυξα τίποτε.

§282Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἐλέγχου ἰδίων εὐθυνῶν. Ὁ κ. Βουλευτὴς λέγει τὸ ἑξῆς εἰς τὴν τροπολογίαν του, ὅτι ὑπάρχουσι κατάλογοι· ἐπειδὴ αὐτοὶ οἱ κατάλογοι δὲν ὑπέκυψαν εἰς δοκιμασίαν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποκύψωσιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συντάσσονται τώρα, φρονεῖ ὁ κ. Βουλευτὴς ὅτι δυνάμεθα νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς νὰ ἀναθεωρήσωσι καὶ ἐκείνους τοὺς καταλόγους, ὅπως θὰ γίνῃ καὶ διὰ τοὺς ἄλλους.

§283Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Λέγω ὅτι οὐσιαστικῶς τὸ ἕν εἶναι ξένον μὲ τὸ ἄλλο, διότι δὲν ἀφορᾷ τὰς ἀνάγκας τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων, ἀλλὰ συνταξιούχους δύο παρελθόντων πολέμων. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ὕλη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀπασχολῇ ταύτην τὴν Βουλὴν, οὕτως ἐν τοιαύταις στιγμαῖς συνεδριάζουσαν, ἀλλ’ ἡ ὕλη ἡ ἀναγομένη εἰς τὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων. Ἐκφράζω τὸν φόβον μὴ διὰ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν ἐπιτροπῶν, διὰ τοῦ προσθέτου τούτου ἔργου τοῦ ἐντελῶς οὐσιαστικῶς ἀσχέτου πρὸς τὴν ὕλην τοῦ νομοσχεδίου, δύναται νὰ δυσχερανθῇ τὸ ἔργον τῆς περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων. Ἀλλὰ συνάμα ἡ τροπολογία αὕτη ὑπεβλήθη ὑπὸ Συναδέλφου, ὁ ὁποῖος ἀπήγγειλε κατηγορητήριον, προσδώσας εἰς αὐτὸ καὶ πολιτικὴν χροιὰν περὶ τῆς γενομένης περιθάλψεως. Καὶ διὰ τοῦτο ἐνομίσαμεν ὅτι πρὶν ἢ τὸ κατηγορητήριον τοῦτο ἀναπτυχθῇ καὶ πρὶν ἢ ἀκούσῃ ἡ Βουλὴ περὶ τίνος πρόκειται καὶ πρὶν ἢ ἀκουσθῇ καὶ ἡ ἀπολογία ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τυχὸν θὰ ἔχωσι ν’ ἀπολογηθῶσι, διὰ τοῦτο λέγω, ἐνομίσαμεν ὅτι δὲν εἶναι εὐπρεπές, διὰ τῆς ἀποδοχῆς μιᾶς τροπολογίας, νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ Βουλὴ οἰκειοποιεῖται αὐτὰς τὰς ἀορίστους κατηγορίας τοῦ κ. Συναδέλφου κατὰ διαδικασίαν, ἡ ὁποία δὲν ἀποδεικνύει τίποτε. Ἐὰν ἀληθῶς θέλωμεν τὸν ἔλεγχον, νὰ ἔλθῃ ὁ ἔλεγχος ἐν τῇ Βουλῇ, νὰ γίνῃ εἰδικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ σκεπάσῃ τὰ πράγματα διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν καταλόγων—διότι τοιοῦτόν τι θὰ γίνῃ δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τυχὸν ἔγιναν ἀτόπως—ἀλλὰ νὰ ἐπιφέρῃ τὰ ἀναγκαῖα ἀποτελέσματα εὐθὺς ὡς ἀποκαλύψῃ ἀτοπίας. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος ἐξ Ἀρκαδίας, ἔστω καὶ εἷς, εὑρέθη καὶ ἔλαβε τὸ θάρρος νὰ ἐπιρρίψῃ εἰς τοὺς ῥήτορας τοὺς ἀγορεύσαντας κατὰ τῆς τροπολογίας τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Ψαρῶν Βουλευτοῦ, καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξε δήλωσις ὅτι τὴν τροπολογίαν ταύτην οἰκειοποιεῖται ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τυχόν...

§284Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν τὴν ἀποκρούει· ἀπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν ν’ ἀποφασίσῃ ὅ,τι θέλει.

§285Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Διότι ἐὰν τὴν υἱοθετῇ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀποσύρομεν τὴν πρότασιν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§286Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν ἡ Βουλὴ τὴν ἀποδέχηται, ἡμεῖς δὲν τὴν ἀποκρούομεν.

§287Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ δὲ περιπτώσει δὲν ὑποβάλλομεν πρότασιν.

§288Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εὑρίσκει ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ θεωρήσῃ καθῆκόν της νὰ τὴν ἀποκρούσῃ. Δὲν εὑρίσκει δὲ τοῦτο, διότι οὔτε ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς τυπικῆς συναφείας τῆς τροπολογίας πρὸς τὸ νομοσχέδιον, εὑρίσκει ὅτι δὲν ἔχει ὀρθῶς αὕτη, καθόσον, ὡς προεῖπον, πρόκειται περὶ ἐφαρμογῆς συστήματος διὰ τοῦ νομοσχεδίου καθιερωμένου, ἐπὶ καταλόγων συντασσομένων διὰ παρεμφερῆ ἢ ἐντελῶς παρόμοιον σκοπόν, οὔτε καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς οὐσίας τῆς τροπολογίας εὑρίσκει ἡ Κυβέρνησις ὅτι αὕτη εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἀποκρουστέα. Κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις ἐπαφίεται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ περὶ τῆς τροπολογίας ὅ,τι νομίζει ὀρθόν.

§289Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Αἱ ἀντιρρήσεις μας κατὰ τῆς τροπολογίας ἐστηρίζοντο πρῶτον εἰς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθη ἡ τροπολογία, καὶ δεύτερον εἰς τὴν οὐσίαν τῆς τροπολογίας, διότι νομίζομεν ὅτι οὐδὲν θὰ ἔχῃ ἀποτέλεσμα, δεδομένου ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ θὰ ἔχουν τόσην ἐργασίαν, ὥστε θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξελέγξωσι τὰς μέχρι τοῦδε παρασχεθείσας περιθάλψεις. Ἐν τούτοις ὁ κ. Συνάδελφος ἐξ Ἀρκαδίας ὠχυρώθη πρὸ ἑνὸς ἐπιχειρήματος, παρὰ τὸν ἱπποτικόν του χαρακτῆρα, ὅτι εἶνε ἐνδεχόμενον οἱ Βουλευταὶ οἱ προβαλόντες τὰς ἀντιρρήσεις ταύτας, νὰ ἤθελον νὰ καλύψωσι γενόμενα ἀνομήματα. Ἐὰν ὁ ὑπαινιγμὸς ἀφεώρα μόνον τοὺς βουλευτὰς οἱ ὁποῖοι προέβαλλον τὰς ἀντιρρήσεις, βεβαίως οὐδέποτε θὰ ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ ἀποσύρωμεν τὴν πρότασίν μας, διότι οἱ ὑποβαλόντες τὰς ἀντιρρήσεις εἶνε ἀνώτεροι πάσης ὑπονοίας καὶ παντὸς ὑπαινιγμοῦ. Ἀλλ’ ὁ ὑπαινιγμὸς θίγει καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶνε ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης ὅπως ὑπερασπίσωσι τὸν ἑαυτόν των. Διὰ τοῦτο νομίζομεν, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, ὅτι δὲν μᾶς εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ καλύψωμεν αὐτούς, διότι ἐναντίον τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπευθύνεται κυρίως ὁ ὑπαινιγμὸς οὗτος. Διὰ τοῦτο ἀποσύρωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν πρότασίν μας περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ προτείνομεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν πρέπει νὰ ἐνεργηθῇ ὁ ἔλεγχος οὗτος.

§290Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ὀφείλω νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον ὅτι ἐξέφρασα καθαρῶς προσωπικὰς γνώμας. Δὲν ἔχω σχέσιν μετ’ οὐδενὸς ἄλλου, οὐδὲ συνεννοήθην μετά τινος διὰ νὰ ἐκφράσω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξέφρασα. Δὲν εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τῆς συγκεντρώσεως τῆς κοινωνικῆς προνοίας εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους, εἶμαι ὅμως ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς, καὶ κανονικῆς προόδου τῶν ἐργασιῶν της, δὲν εἶναι δὲ κανονικὸν κατὰ τὴν τελευταίαν ὥραν τῆς συζητήσεως νὰ παρεισάγωνται διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ματαιώσουν ἔργον τοιαύτης σπουδαιότητος. Αὕτη ἦτο ἡ ἔννοια τῶν λόγων μου καὶ οὐδὲν πλέον.

§291Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν θέλει ἀρνηθῆ ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένος ὁ ἔλεγχος διὰ πᾶσαν διαχείρισιν οἱοιδήποτε καὶ ἂν εἶναι οἱ διαχειρισταί. Ἀλλ’ ὁ ἔλεγχος τῆς διαχειρίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς περιθάλψεως ὅπως προβάλλεται, νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ μίαν παραγνώρισιν τῶν κοινοβουλευτικῶν κανόνων καὶ τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὰς ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεις διατυπώσεων. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν παρετηρήθη εἰς πολλὰς περιστάσεις ἡ παραγνώρισις αὕτη τῶν κοινοβουλευτικῶν κανόνων, διότι εἰς συζητούμενα νομοθετήματα παρεισέφρησαν κατὰ τὴν δευτέραν καὶ τρίτην ἀνάγνωσιν διατάξεις ὑπὸ τύπον τροποποιήσεων ἐπὶ θεμάτων ξένων ἐντελῶς πρὸς τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Ἡ σφαλερὰ ὅμως ἐκείνη τακτικὴ ἐγένετο πρόξενος συγχύσεως ἐν τῇ νομοθεσίᾳ καὶ συνεπέφερε ἀνεπανόρθωτα κακὰ ἅτινα δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν καὶ νῦν ἀπομιμούμενοι τοῦ παρελθόντος τὰ σφάλματα. Συζητεῖται ἤδη τὸ Νομοσχέδιον περὶ περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐπιστράτων, ἡ δὲ τροποποίησις τὴν ὁποίαν θέλει νὰ εἰσαγάγῃ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Ψαρῶν ἀναφέρεται εἰς ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐξ ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας συσταθείσης πρὸ χρόνου Ἐπιτροπῆς περιθάλψεως. Προφανῶς ἡ ζητουμένη τροποποίησις ἢ μᾶλλον προσθήκη ἔχει ἀντικείμενον ἐντελῶς ἄσχετον πρὸς τὸ προκείμενον καὶ ἔδει ἰδιαιτέρᾳ νὰ ληφθῇ περὶ αὐτοῦ νομοθετικὴ πρόνοια. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ δὲ ὁ φίλος κ. Βουλευτὴς Ψαρῶν νὰ τὸν παρακαλέσω ὅπως ἀποσύρῃ τὴν τροποποίησιν. Δύναται ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν νομίζῃ ὅτι εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη νὰ ἀσκηθῇ ἔλεγχος ἐπὶ τῆς γενομένης διαχειρίσεως τῆς λειτουργούσης Ἐπιτροπῆς, νὰ εἰσαγάγῃ τὸ προσῆκον νομοσχέδιον, ἀλλὰ δὲν εἶναι νομίζω ὀρθὸν νὰ ληφθῇ τοιαύτη πρόνοια διὰ τῆς τροποποιήσεως τοῦ κ. Βουλευτοῦ Ψαρῶν ἀντικανονικῶς ὑποβαλλομένης εἰς τοιαύτην ὥραν ἐνώπιον Βουλῆς ἡ ὁποία εἶναι ἐντελῶς ἀπαράσκευος νὰ ἀντιληφθῇ τοῦ θέματος καὶ νὰ καθορίσῃ διὰ τῆς συζητήσεως τὰς ἀναγκαίας λεπτομερείας ὅπως κατασταθῇ σκόπιμος καὶ ἀποτελεσματικὸς ὁ ζητούμενος ἔλεγχος. Ἀποβλέπων εἰς τὴν νομιμοφροσύνην τοῦ ἀξιοτίμου κ. Βουλευτοῦ Ψαρῶν, τολμῶ καὶ πάλιν νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ ἀποσύρῃ τὴν πρότασίν του, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι σύσσωμος ἡ Βουλὴ προθύμως θὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ καθορίσῃ οἱαδήποτε διαδικασία ἐλέγχου. Ἄλλως ἡ πρότασις εἶναι καὶ ἀόριστος, διότι δὲν καθορίζῃ οὔτε τὰ πρόσωπα οὔτε τὸν τρόπον δι’ οὗ θ’ ἀσκηθῇ ὁ ἔλεγχος καὶ ἰδίᾳ τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν καταλόγων τῶν περιλαμβανόντων τοὺς μέχρι τοῦδε περιθαλπομένους ἀπόρους. Ἡ ἀοριστία τῆς διατάξεως ὡς διατυποῦται θὰ δημιουργήσῃ μεγίστας ἀνωμαλίας καὶ διαιρέσεις καὶ πάθη μεταξὺ τῶν συμπολιτῶν διότι αἱ Ἐπιτροπεῖαι δι’ ὧν ἐπιζητεῖται ὁ ἔλεγχος εἶναι ἥκιστα κατάλληλοι διὰ τοιοῦτον ἔργον καὶ μόνον εἰδικοὶ ὑπάλληλοι ἠδύναντο νὰ φέρουσι αὐτὸ εἰς πέρας ἄνευ παρεξηγήσεων καὶ ἐν μέσῳ δικαιοσύνης.

§292Γ. ΠΩΠ. Θὰ κανονισθῶσι αὐτὰ διὰ Β. Διατάγματος.

§293Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὰ κανονιστικὰ διατάγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κανονίζωσι διατάξεις τοιαύτης φύσεως καὶ νὰ περιλαμβάνωσι τόσας ἀναγκαίας λεπτομερείας· εἶναι δὲ καιρὸς νομίζω νὰ λείψῃ καὶ ἡ κατάχρησις τῆς νομοθετικῆς αὐτῆς ἐξουσιοδοτήσεως ἡ ὁποία ἀτυχῶς κατὰ τοὺς τελευταίους χρόνους ἐξίκετο εἰς σημεῖον ὥστε νὰ νομοθετήσῃ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Βουλευτὴς δὲν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν πρότασίν του.

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ν’ ἀναγνωσθῇ ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία τοῦ κ. Πὼπ. (Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία).

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν ταύτην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροπολογήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι.) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 5, 6 καὶ 7).

§296Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἄρθρον 8ον ἔχον ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Τὰ κατὰ τὸν παρόντα νόμον Β. Διατάγματα δύνανται νὰ ῥυθμίζωνται ἑκάστοτε. Τὰ κατὰ τὸν παρόντα νόμον ἔγγραφα, ἀπαλλάσσονται τῶν τελῶν χαρτοσήμου. Ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος νόμου ἄρχεται ἀπὸ τῆς ἐν τῇ «Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως δημοσιεύσεώς του».

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 8, ὡς διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. — Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται. — Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ Νομοσχεδίου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος διατάξεών τινων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας». Ἅρθρον μόνον. (Ἀναγινώσκεται.)

§298Δ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Νὰ προχωρήσωμεν ὅπου δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Τὸ δεύτερον ἔχει ἀντίρρησιν.

§300Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας), κύριοι Βουλευταί, οἱ ἔχοντες ἀντίρρησιν, δύνανται νὰ παραιτηθῶσι, διότι εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τὰς τροπολογίας αὐτῶν. Προτείνω νὰ διατυπωθῇ τὸ Νομοσχέδιον ὡς ἑξῆς: (Διαγινώσκει). Πρὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον Διατάγματος, προκαλεῖται γνωμοδότησις τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νόμου ͵ΓϠΛΒʹ (ὑπ’ ἀριθ. 3932), ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 215 ἐπιτροπῆς. Μέχρι τῆς κανονικῆς ἐκλογῆς τῶν αἱρετῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐργασίας, δύναται νὰ διορισθοῦν ταῦτα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, λαμβανομένων δύο ἐκ τῶν ἐν τῷ Συμβουλίῳ ἀντιπροσώπων τῶν ἐργατῶν καὶ δύο ἐκ τῶν τῶν βιομηχάνων. Ἡ οὕτω διὰ Β. Διαταγμάτων διδομένη ἀναστολή, δύναται νὰ ἐκτείνηται τὸ πολὺ μέχρι τριῶν μηνῶν πέραν τῆς λήξεως τῆς ἐπιστρατεύσεως. Τὸ Βασ. Διάταγμα τῆς ἀναστολῆς δύναται ν’ ἀνακληθῇ διὰ Β. Διατάγματος καὶ πρὸ τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας τῆς ἀναστολῆς. Ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου τούτου ἄρχεται ἀπὸ τῆς εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως δημοσιεύσεώς του». Πιστεύω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον ἀντίρρησις. — (Ψηφίζεται τὸ Νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον).

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κατατάξεως εἰς τὸν στρατὸν μαθητῶν τοῦ Στρατιωτικοῦ Σχολείου Εὐελπίδων». Ἅρθρον 1 (Ἀναγινώσκεται).

§302Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου μοὶ ἐγένοντο συστάσεις ἵνα ἀποδεχθῶ ὅπως οἱ μαθηταὶ τῆς Βʹ. τάξεως καταταχθῶσιν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀνθυπολοχαγοῦ. Τὴν τροποποίησιν ταύτην ἀποδέχομαι. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου δευτέρου μοὶ ἐγένοντο συστάσεις ὅπως οἱ μαθηταὶ τῆς Αʹ. τάξεως καταταχθῶσι μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ. Ταύτην δὲν ἀποδέχομαι. Οἱ τῆς Αʹ. τάξεως θὰ μείνωσι μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ λοχίου, διότι οἱ μαθηταὶ τῆς Αʹ. τάξεως δὲν εἶναι μαθηταὶ τῆς Αʹ. τάξεως. Αὐτοὶ ἐφοίτησαν ἐπὶ δέκα μῆνας εἰς τὴν Προπαρασκευαστικὴν Σχολὴν Κερκύρας καὶ παρεσκευάσθησαν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολήν. Ἐπιτρέψατέ μοι δὲ νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι ἀκριβῶς καὶ ἐκ τοῦ συμφέροντος τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ αὐτὸ τὸ στράτευμα ἀλλὰ καὶ αὐτὰ ταῦτα τὰ ἄτομα, ἐπιμένω ἵνα μείνωσιν ἐκεῖ ὡς ὑπαξιωματικοὶ διὰ νὰ καταστῶσιν ἱκανοὶ νὰ φέρωσι τὸ ξῖφος, τὸ ὁποῖον σήμερον δὲν εἶναι ἱκανοὶ ἀκόμη νὰ φέρωσι.

§303Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Μοὶ ἐπιτρέπετε μίαν παρατήρησιν; Ὅσοι εἰσέρχονται εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολήν, εἰσέρχονται ὑπὸ τὸν ἀπαράβατον ὅρον νὰ ἐξέλθουν ἀξιωματικοὶ καὶ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς κρατήσητε ἕως ὅτου συμπληρώσουν τὰς σπουδάς των. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν δικαιοῦσθε νὰ τοὺς ἐξαγάγητε μὲ βαθμὸν κατώτερον ἀπὸ τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξέλθουν τῆς Σχολῆς.

§304Δ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὄχι δά!

§305Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Δὲν εἶμαι στρατιωτικός, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον, ἀντὶ νὰ τοὺς ἐξαγάγητε ἀπὸ τὴν Σχολήν, νὰ τοὺς ἀφήσητε νὰ συμπληρώσουν τὰς σπουδάς των καὶ νὰ ἐξοικονομήσητε τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατεύματος μὲ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ἀνθυπασπιστάς.

§306Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Χθὲς ὑπεβλήθη καὶ ἑτέρα τις πρότασις περὶ τῶν δικηγόρων. Εἶχον τὴν ἀτυχίαν ἢ εὐτυχίαν νὰ χρηματίσω καὶ ἐγὼ βουλευτὴς ἐντὸς τοῦ περιβόλου τούτου ἐπὶ ἀρκετὸν χρόνον, ἐλέχθησαν δὲ τόσα πολλὰ περὶ τῶν δικηγόρων καὶ ἄλλοτε, ὥστε θὰ ἐπερίττευε πᾶν ὅ,τι θὰ ἔλεγον ἐγὼ περὶ τοῦ ἐπιδιωκομένου τούτου σκοποῦ. Δὲν θέλω νὰ εἴπω διατί δὲν ἐπετεύχθη μέχρι σήμερον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιζητεῖται ἀπὸ ἐτῶν· οὔτε εἶμαι ἐγὼ ἐντεταλμένος νὰ κρίνω κατὰ πόσον ἐπὶ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Κορινθίας ἐποιήσατο, εἶναι καιρὸς νὰ συζητήσωμεν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ εἴπω εἶναι τοῦτο, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Βουλευτοῦ δὲν σχετίζεται μὲ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Ἴσως ἡ πρότασις αὕτη θέλει ἀποτελέσει θέμα ἰδικιτέρας μερίμνης. Τοῦτο ἀπόκειται εἰς ἡμᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ σκεφθῇ.

§307Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ὅπως εἴπετε, συμμαχηταί σας εἰσῆλθον εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων τῷ 1913. Κατόπιν διὰ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου οἱ μαθηταὶ οὗτοι ἔχασαν τὸ ἔτος καὶ θεωροῦνται ἤδη ὡς μαθηταὶ τῆς Αʹ τάξεως. Ἀλλὰ τινὲς ἐξ αὐτῶν ἠσθένησαν εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους καὶ δὲν ἔδωκαν ἐξετάσεις.

§308Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ. Νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Δὲν ἔδωκαν ἐξετάσεις, διότι δὲν ἠδύναντο κατὰ τὸ ἰσχῦον Διάταγμα, θέλουν ὅμως δώσει ἐν καιρῷ καὶ τότε ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Βʹ τάξιν.

§309Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ἀλλ’ οὔτε εἰς τὴν Αʹ τάξιν εἶναι ἐγγεγραμμένοι ὡς μαθηταί, διότι δὲν ἐνεγράφησαν, οὔτε εἰς τὴν Βʹ διότι δὲν ὑπέστησαν ἐξετάσεις. Περὶ αὐτῶν δὲν προνοεῖ τὸ Διάταγμα αὐτό.

§310Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ. Οἱ μὴ δυνάμενοι νὰ ἐξετασθῶσιν ἀποκλείονται τῶν ἐξετάσεων. Τὸ θέμα κατὰ πόσον δικαιοῦνται ἢ μὴ καὶ κατὰ τίνα τρόπον, ἵνα μὴ ἀδικηθῶσιν, εἶναι ζήτημα δευτερεῦον. Ἐὰν τὸ Διάταγμα ἔχῃ ἀνάγκην μεταρρυθμίσεως, θὰ μεταρρυθμισθῇ. Θὰ προκαλέσω Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ κανονισθῇ τὸ πρᾶγμα.

§311ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 2, 3, 4 καὶ 5.) — Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται. — Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ λήψεως ἐπειγόντων μέτρων ἐν καιρῷ ἐπιστρατεύσεως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§312ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται, λόγῳ τῶν ἐπενεχθεισῶν τροπολογιῶν. Λύεται ἡ Συνεδρίασις δι’ αὔριον τὴν 5 μ. μ. (Ὥρα 9.55′ μ.μ.)