1915.02.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 80

Τῆς 17 Φεβρουαρίου 1915.

Προεδρία κ. Κ. Ζαβιτσιάνου.

(Ὥρᾳ 5.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ κ. Γραμματεὺς νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Γνωρίζω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι: — Οἱ κάτοικοι Χίου παρακαλοῦσιν ὅπως ἱδρυθῇ ἐκεῖ τὸ ἐπιλιμεναρχεῖον. — Ὁ Κτηματικὸς Σύλλογος Παλαιᾶς Οἰχαλίας διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ λιμενικοῦ φόρου Μεσσηνίας Μπούκας. — Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Κήπων τοῦ δήμου Κονιστρίων παραπονοῦνται κατὰ τοῦ ταμίου Καρυστίας. — Οἱ κάτοικοι τῶν κοινοτήτων Γαστουρίου καὶ Κυνοπιαστῶν Κερκύρας παρακαλοῦσι τὴν Βουλὴν ὅπως ληφθῇ μέριμνα περὶ διακανονισμοῦ τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου «Καβαλάρενα». — Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουρλούμης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 357 νόμου τῆς 6ης Νοεμβρίου π. ἔ. «περὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν». — Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Λ. Πετροπουλάκης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 357 νόμου π.ἔ. «περὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν». — Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀπαλλαγῆς εἰσαγωγικῶν τελῶν τῶν διὰ τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων Προσκόπων εἰσαγομένων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς ἐργαλείων, εἰδῶν ἱματισμοῦ καὶ ἐξαρτήσεως» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Ι. Βέρροιος ἔχει τὸν λόγον ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν παντοπωλῶν Φιλιππιάδος.

§2Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Κατὰ τὸ 1912, τὴν ἐπιστράτευσιν δηλ. ἐγένετο ἐπίταξις τῆς βρώμης ὅλων τῶν παντοπωλῶν Φιλιππιάδος. Ἔκτοτε ἐνῷ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ὑπέβαλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὅλα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα τῆς ἐπιτάξεως, οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐπληρώθησαν καὶ παραπονοῦνται δικαίως ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν μεριμνήσῃ νὰ πληροφορήσῃ ταχέως. Παρακαλῶ ἡ ἀναφορὰ αὕτη νὰ σταλῇ εἰς τὸ οἰκεῖον Ὑπουργεῖον.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Παραπέμπεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Μεγάλο Κεσερλῆ.

§4Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Διὰ μέσου τοῦ χωρίου Μεγάλου Κεσερλῆ τῆς Λαρίσσης διέρχεται χείμαρρος ἀπειλῶν ἑκάστοτε νὰ πλημμυρήσῃ αὐτό. Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον ἐψήφισε δαπάνην πρὸς ἀποξήρανσίν του, ἀλλὰ λόγῳ τῆς πενιχρότητος καὶ ἀνεπαρκείας αὐτῆς παρακαλεῖ διὰ τῆς ἀναφορᾶς του τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας, εἰς ὃ παρακαλῶ νὰ ἀποσταλῇ αὕτη, ἵνα τὸ Δημόσιον ἔλθῃ ἀρωγὸν πρὸς τὴν ἀποξήρανσιν αὐτήν.

§5Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνενῶ καὶ ἐγὼ τὰς συστάσεις μου.

§6Π. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπίσης.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας. Ὁ κ. Ν. Γαρδικιώτης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν καταδίκων τῶν φυλακῶν Τρικκάλων.

§8Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Οἱ κατάδικοι οἱ κρατούμενοι ἐν ταῖς φυλακαῖς Τρικκάλων παραπονοῦνται ὅτι ἡ Ἐφορία τῶν φυλακῶν ἕνεκα ἐπεισοδίου συμβάντος πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐν αὐταῖς ἀπηγόρευσε πᾶσαν ἐργασίαν εἰς τὰς φυλακάς, ὡς καὶ τὴν εἴσοδον τῶν συγγενῶν τῶν φυλακισμένων. Τὰ μέτρα ταῦτα ὄχι μόνον αὐστηρὰ εἶναι, ἀλλὰ ἀντίκεινται καὶ πρὸς πᾶσαν ἰδέαν φιλανθρωπίας.

§9Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀπήντησα καὶ χθὲς εἰς τὸν κ. Φίλιον. Παρακαλῶ νὰ μοὶ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορά.

§10Δ. ΜΠΟΥΣΔΡΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὰ αὐτά.

§11Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ.

§12Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἐπίσης.

§13Δ. ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ αὐτά.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποστέλλεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Ι. Βέρροιος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου Ἅγ. Βασιλείου.

§15Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Οἱ κάτοικοι Ἁγίου Βασιλείου, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν Κοινότητα ἀνήκουσαν ἄλλοτε εἰς τὸν Δῆμον Πατρέων, ἀφοῦ ἐξήντλησαν τὰς παρακλήσεις των εἰς τὰς τοπικὰς ἀρχάς, ἀπευθύνονται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἣν παρακαλοῦσι νὰ συστήσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ προνοήσῃ περὶ αὐτῶν, διότι θὰ μείνωσιν ἐντελῶς ἀδιοίκητοι. Ἔχοντες νὰ λάβωσιν ἀρκετὰς χιλιάδας δραχμῶν ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου Πατρῶν δὲν δύνανται νὰ λάβωσιν οὔτε λεπτόν. Ἐνέσκηψεν ἡ εὐλογία εἰς τὸ χωρίον των, ἐζήτησαν πίστωσιν, ἡ ὁποία εἶχε χορηγηθῆ ἀπὸ τοῦ προηγουμένου ἔτους, καὶ ὅμως δὲν ἔλαβον τίποτε. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὁ χείμαρρος, ὁ διερχόμενος διὰ τοῦ χωρίου, κατέστρεψε μεγάλην ἔκτασιν τῶν κτημάτων των. Ἐζήτησαν πάλιν ὅπως λάβωσι ποσόν, ἵνα προχείρως προστατεύσωσι τὰς περιουσίας των, ἐκ τοῦ ταμείου Πατρῶν, ἀλλὰ πάλιν τίποτε. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν...

§16ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄχι ἐμέ, ἀλλὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§17Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Παρακαλῶ τότε καὶ ὑμᾶς νὰ παρακαλέσητε αὐτόν. Ἐπίσης παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Παραπέμπεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Δ. Μπούσδρας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κολλήγων τοῦ χωρίου Λασποχωρίου.

§19Δ. ΜΠΟΥΣΔΡΑΣ. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Λασποχῶρι τῆς περιφερείας Καρδίτσης ἀπευθύνουσιν ἀναφορὰν πρὸς τὴν Βουλὴν παραπονούμενοι κατὰ τοῦ τσιφλικιούχου τοῦ χωρίου τούτου, διότι καίτοι ἐζήτησαν ἐπανειλημμένως γαίας πρὸς καλλιέργειαν, οὗτος ἀρνεῖται τὴν παραχώρησιν αὐτῶν. Εἶναι ζήτημα παρεμφερὲς πρὸς τὸ ἀπασχολῆσαν πρό τινος τὴν Βουλήν, ἐνῷ καὶ πέρυσι καὶ ἐφέτος παρεχωρήθησαν γαῖαι, ἤδη δὲν παραχωρεῖται οὔτε μέρος αὐτῶν πρὸς ἐκείνους πρὸς οὓς παρεχωροῦντο. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ἀποστέλλων εἰς τὸν ἁρμόδιον δικαστικὸν ὑπάλληλον τὴν ἀναφορὰν ταύτην, συστήσῃ, ἐὰν ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀχθῇ ἐνώπιόν του, νὰ μὴ κρίνῃ στενῶς, ἀλλ’ εὐρέως καὶ καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τὴν κατάστασιν ταύτην. Ὁ εἰρηνοδίκης, εἰς ὃν ὑπάγεται τὸ χωρίον τοῦτο, εἴτε ἐξ ἀγνοίας τῆς καταστάσεως, εἴτε ἐξ ἄλλων λόγων ἔχει προηγούμενον, καθ’ ὃ ὑπεχρέωσε τοὺς κατοίκους Ματαράγκας νὰ μὴ χρησιμοποιήσουν γαίας πρὸς σποράν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε καταστρεπτικόν, διότι καθ’ ὅλον τὸ φθινόπωρον παρέμεινεν ὁ σῖτος ἐν τοῖς ἁλωνίοις καὶ κατεστράφη ἐκ τῶν βροχῶν. Ἐπειδὴ εἶναι τοιαύτη ἡ ἀντίληψις ἐνίων ἐκ τῶν ὑπαλλήλων, διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἵνα ἐντὸς τῶν καθηκόντων του εὑρισκόμενος ὑποδείξῃ εἰς τοὺς ἁρμοδίους δικαστικοὺς ὑπαλλήλους νὰ ἐξετάζωσι παρομοίας ὑποθέσεις ὄχι ἐπιπολαίως, ἀλλ’ ἐν πλάτει, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι δυνάμει τοῦ τελευταίου νόμου νὰ ἀρκοῦνται πρὸς μόρφωσιν δικαστικῆς πεποιθήσεως μόνον εἰς τὰ νόμιμα ἀποδεικτικὰ μέσα, ἀλλὰ καὶ δύνανται νὰ καταφεύγωσι καὶ εἰς ἄλλα. Οὕτω εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξακρίβωσις τῶν αἰτίων ἕνεκα τῶν ὁποίων ἀποστερεῖ τῶν γαιῶν τοὺς καλλιεργητάς. Κρατεῖ τάξις ἐν πάσῃ τῇ Θεσσαλίᾳ, καθ’ ἣν οἱ τσιφλικιοῦχοι μεταχειρίζονται ὅλα τὰ μέσα, ἀρκεῖ νὰ ἔχωσιν εἰς τὴν διάθεσίν των ἵνα καταρτίσωσι τὰς πληροφορίας των, πρὸς τοῦτο μεταχειρίζονται διάφορα πρόσωπα κατ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νὰ ἀναγνωρίσουν τὰς ἀπειλάς, ὅτι ἐὰν δὲν ὑποκύψωσιν εἰς τὰς ἀρχὰς θὰ ὑποστῶσι τὰ ἀντίποινα τῆς ἀρνήσεως αὐτῶν ἐκδιωκόμενοι τῶν χωρίων. Ἔχομεν πολλὰ παραδείγματα, ὅτι τσιφλίκια τὰ ὁποῖα εἶχον ἀσήμαντον ἀξίαν πρό τινων ἐτῶν, σήμερον ἔχουσι τετραπλασίαν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου ὁ κ. Θ. Φίλιος ἔχει τὸν λόγον.

§21Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ δώσῃ προσοχὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, διότι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ καθ’ ἣν ὁ νόμος κουρελιάζεται. Κατέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια, ἀλλὰ ἡ κατάστασις δὲν μετεβλήθη παρὰ τὸν νόμον 138, διότι οἱ εἰρηνοδίκαι ὁσάκις καταφεύγουσιν οἱ κολλῆγοι εἰς τὰ δικαστήρια δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ δώσωσι τὸ δίκαιον εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, διότι εἰς τὰ κονάκια αὐτῶν σιτίζονται.

§22Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν συμβαίνει αὐτό.

§23Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Αὐτὸ συμβαίνει. Ὅταν θὰ μεταβῇ ὁ εἰρηνοδίκης εἰς τὸ χωριὸ θὰ μείνῃ εἰς τὸ κονάκι. Ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, προκειμένου περὶ ἰδιοκτητῶν, εἶναι πρόθυμος νὰ ἐγερθῇ καὶ νὰ προβῇ εἰς δηλώσεις, ἐνῷ οὐδέποτε ὑπὲρ τῶν γεωργῶν ἔπραξε τοῦτο.

§24Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ λέγωνται.

§25Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Πῶς νὰ μὴ λέγωνται ἀφοῦ συμβαίνουσι, καὶ ὁ ἀστυνόμος καὶ ὁ εἰρηνοδίκης ἐκεῖ ξενίζονται. Αὐτὸς δὲ εἶναι ὁ λόγος δι’ ὃν στραγγαλίζεται τὸ δίκαιον τῶν κολλήγων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ δώσῃ μεγάλην προσοχὴν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἐξεγέρσεως τῶν κολλήγων.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης.

§27Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὴν αὐτὴν σύστασιν ποιοῦμαι.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βελέντζας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ κοινοτικοῦ Συμβουλίου Ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ τέως δήμου Δαφνησίου, παρακαλοῦντος ὅπως διαταχθῇ ἡ ἔξωσις τῶν βλαχοποιμένων ἐκ τῶν ἐκεῖ ἐθνικῶν γαιῶν.

§29Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Παρακαλῶ ἡ ἀναφορὰ νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἵνα λάβῃ αὐτὴν ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐμμείνῃ εἰς τὰς διαταγάς, τὰς ὁποίας ἔδωκεν εἰς τὸν δασάρχην καὶ οἰκονομικὸν ἔφορον Λοκρίδος.

§30Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ ἐξετάσω τὸ πρᾶγμα.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βελέντζας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κοινοτήτων Φτέρης, Μπρούφλιανης, Καλλιθέας, Σέλιανης τῆς Φθιώτιδος, ζητουσῶν ὅπως τὸ Κράτος ἀναλάβῃ τὴν δαπάνην τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως.

§32Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποστέλλεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ὁ κ. Δ. Κανελλόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Κρεσταίνης.

§34Δ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κάτοικοι τῆς κωμοπόλεως Κρεσταίνης παραπονοῦνται δι’ ἀναφορᾶς των, ὅτι ἀδίκως ὅλως μετετέθη ὁ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης, διότι εἰς μίαν διαφορὰν μεταξὺ τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος καὶ ἑνὸς πολιτευομένου αὐτὸς ἐνήργησεν ὑπὲρ τῆς κοινότητος, ὡς ἄλλως τε καὶ τὸ καθῆκον αὐτοῦ ἐπέβαλλε. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τὸ πρᾶγμα καὶ ἂν βεβαιωθῇ ὅτι ἡ μετάθεσις ὑπῆρξε προϊὸν τῆς ἐπιδράσεως τοῦ πολιτευομένου νὰ διατάξῃ τὴν ἀνάκλησιν αὐτοῦ καὶ νὰ τιμωρήσῃ τοὺς ἁρμοδίους οἱ ὁποῖοι ἐξεδίωξαν αὐτόν.

§35Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω καθῆκον νὰ συστήσω ἰδιαιτέρως τὴν ἀναφορὰν ταύτην πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Συγκοινωνίας, ἵνα δώσωσι τὴν δέουσαν προσοχὴν εἰς αὐτήν, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ ἀνάκλησις τῆς μεταθέσεως τοῦ σταθμάρχου θέλει πραγματοποιηθῆ. Ἀλλ’ ἐν τούτοις ἡ αἴτησις αὕτη μοὶ δίδει τὸ ἐνδόσιμον ἵνα ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν καὶ ἐπὶ ἑτέρου ἀντικειμένου σπουδαιοτάτης σημασίας διὰ τὸν τόπον, ἐξ οὗ ἡ ἀναφορά. Οἱ ἀναφερόμενοι ἐκθέτουσι ταῦτα περίπου· ὅτι ἀπὸ καταβολῆς τῆς κωμοπόλεως Κρεσταίνων ὑπάρχει ὁδὸς κοινῆς χρήσεως, ἡ ὁποία θέτει εἰς συγκοινωνίαν τὴν κωμόπολιν ταύτην πρὸς τὰ πέριξ χωρία καὶ δι’ ἧς οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων συγκοινωνοῦσι πρὸς ἀλλήλους καὶ μεταβαίνουν εἰς τὰ κτήματά των. Τὴν ὁδὸν ταύτην ἐπ’ ἐσχάτων ὁ κ. Παπαλέξης — καὶ τὸν ὀνομάζω μολονότι ὁ κ. προλαλήσας δὲν ἠθέλησε νὰ τὸν ἀναφέρῃ — οἰκειοποιεῖται ἀξιῶν δικαιώματα οὐχὶ μόνον ἐπὶ τῆς ὅλης περιοχῆς τῶν Κρεσταίνων, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς, τῆς ὑπαρχούσης ἀπὸ καταβολῆς τῆς κωμοπόλεως καὶ ἐπιχειρήσας μάλιστα νὰ περιλάβῃ ταύτην ἐντὸς ἰδιοκτησίας του δι’ ἐργατῶν, τοὺς ὁποίους ἀπέστειλε νὰ καλλιεργήσωσι τὰ κτήματά του. Ἡ κοινότης Κρεσταίνων, ἡ ὁποία ἔχει τὴν κυριότητα τῆς ὁδοῦ ταύτης, ἀντετάχθη κατὰ τῆς ἀξιώσεως τοῦ κ. Παπαλέξη, ὁ δὲ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης ἐκτελῶν τὸ καθῆκον του ἠμπόδισε τοὺς ἐργάτας νὰ περιλάβωσι καὶ τὴν ὁδὸν εἰς τὰ κτήματα τοῦ κ. Παπαλέξη, μὴ πεισθεὶς εἰς τὰς παραπειστικὰς ἐνεργείας τοῦ κ. Παπαλέξη, ὁ ὁποῖος τὸν ἠπείλησεν ὡς ἐκ τούτου ὅτι θὰ τὸν ἐξετόπιζεν εἰς τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἀπειλὴ αὕτη, ὡς γράφουσιν οἱ ἀναφερόμενοι, ἐγένετο δεκτὴ μετὰ μειδιαμάτων, ἀλλὰ τὸ παράδοξον εἶναι ὅτι δὲν παρῆλθε πολὺς καιρὸς καὶ ἡ ἀπειλὴ ἐκείνη ἐπραγματοποιήθη. Ὁ κ. Παπαλέξης τρεῖς ἡμέρας πρὸ τῆς μεταθέσεως τοῦ σταθμάρχου ἐπεδείκνυεν ἐπιστολὴν ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ τῆς χωροφυλακῆς παρὰ τῷ ἀρχηγείῳ ἐργαζομένου, ὅστις ἐπληροφόρει αὐτὸν εὐχαρίστως, ὅτι ἡ παράκλησίς του ἐγένετο δεκτή, ὅπως μετατεθῇ ἐκεῖθεν ὁ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης.

§36ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Νὰ ὀνομάσητε τὸν ἀξιωματικόν.

§37Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω τίς εἶναι ὁ ἀξιωματικός. Οἱ ἀναφερόμενοι πιθανὸν νὰ τὸν γνωρίζωσιν. Ἔχω ἀνὰ χεῖρας ἐπιστολὰς καὶ ἔγγραφον καὶ τοῦ κτηματικοῦ συλλόγου Κρεσταίνων καὶ τῶν προϊσταμένων τῆς κοινότητος Κρεσταίνων, οἵτινες πιστοποιοῦσι τὸ γεγονὸς ὅτι κοινῶς καὶ δημοσίως ἐπεδεικνύετο παρὰ τοῦ κ. Παπαλέξη ἡ ἐπιστολὴ ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ τῆς χωροφυλακῆς, ἀνακοινοῦντος ὅτι ἡ ἀξίωσίς του θέλει γίνει δεκτή. Τὰς ἐπιστολὰς ταύτας εἶμαι πρόθυμος ὅπως παραδώσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἵνα λαμβάνων ἀφορμὴν ἐντεῦθεν ἐρευνήσῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ μάθῃ τίς εἶναι ὁ ἀξιωματικὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τόσον προθύμως ὑπεστήριξε τὴν τοιαύτην ἀξίωσιν τοῦ κ. Παπαλέξη δι’ ἀστυνομικὸν σταθμάρχην πιστῶς ἐκτελέσαντα τὸ καθῆκον του καὶ προλαβόντα συγχρόνως ῥῆξιν τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Κρεσταίνων. Οἱ παρακαθήμενοι ἐν τῇ Βουλῇ θὰ ἐνθυμοῦνται ὅτι ἡ κατάστασις αὕτη τῶν Κρεσταίνων ἔδωκεν ἄλλοτε ἀφορμὴν εἰς εὐρείας συζητήσεις καὶ ἐβεβαιώθη τότε καὶ ἐπιστοποιήθη, ὅτι καὶ ὑπεξαίρεσις ἀκόμη δημοσίων ἐγγράφων ἐγένετο ἐκ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Οἱ χωροδεσπόται τῶν Κρεσταίνων κατώρθωσαν, παρουσιάζοντες συμβόλαιον μὲ ὀθωμανόν τινα, νὰ καταλάβωσιν ὁλόκληρον ἔκτασιν δήμων ὁλοκλήρων καὶ νὰ μεταβάλωσι τὴν ἔκτασιν ταύτην εἰς ἰδιοκτησίαν τῆς οἰκογενείας Παπαλέξη καὶ ἔκτοτε ἐγένοντο δουλοπάροικοι οἱ κάτοικοι Κρεσταίνων καὶ οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας τοῦ δήμου Σκυλλοῦντος καὶ τοῦ δήμου Ἀλιφείρας, δουλεύοντες σήμερον ὑπὲρ τῆς οἰκογενείας Παπαλέξη. Καὶ μὴ ἀρκούμενοι εἰς ταῦτα οἱ τῆς οἰκογενείας τοῦ κ. Παπαλέξη τολμῶσι νὰ καταλάβωσι καὶ τὰς δημοσίας ὁδούς, τὰς ἐξυπηρετούσας τὰς ἀνάγκας τῆς συγκοινωνίας πληθυσμῶν ὁλοκλήρων ὑπὲρ τὰς δέκα χιλιάδας ψυχῶν. Πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ θέμα ἐνδιαφέρει ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐπειδὴ καταγγέλλονται τοιαῦται παραβάσεις ἀξιωματικοῦ τῆς χωροφυλακῆς, ἀλλὰ καὶ καθόσον καταγγέλλεται σφετερισμὸς κοινοτικῆς περιουσίας, τὴν ὁποίαν καθῆκον ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ προστατεύσῃ. Ἀλλ’ ἐπίσης ἐνδιαφέρει καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, διότι καταργουμένης τῆς ὁδοῦ περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλοῦν οἱ ἀναφερόμενοι, καταργεῖται τελείως ἡ συγκοινωνία μεταξὺ τῆς κωμοπόλεως Κρεσταίνων καὶ πέντε ὅλων χωρίων. Ἐλπίζω λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἀναφορὰ αὕτη, διαβιβαζομένη πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Συγκοινωνίας θὰ τύχῃ τῆς δεούσης προσοχῆς ἐκ μέρους αὐτῶν καὶ θέλουσιν οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ ἐξετάσει τὸ ζήτημα μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης εἰς τὴν περίστασιν κυβερνητικῆς μερίμνης.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καντιάνης.

§39Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἀρκετὰ σκανδαλώδης, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας. Ὁλόκληρος ἡ πόλις Κρεσταίνης ἔχει ὑπογράψει τὴν ἀναφοράν, ἡ ὁποία φέρει ὑπὲρ τὰς 300 ὑπογραφάς. Ἔχω ἐπὶ πλέον ἔγγραφον τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω. (Ἀναγινώσκει). Νομίζω, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημμένον νὰ ἐξετάσητε ἀμέσως τί συμβαίνει εἰς τὴν προκειμένην περίστασιν· νὰ ἐρωτηθῇ τοὐτέστιν ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς διὰ τίνα λόγον διετάχθη τηλεγραφικῶς ἡ μετάθεσις τοῦ σταθμάρχου, ποία ἡ ἀφορμή, ἡ ὁποία ἠνάγκασεν ἕνα ἀρχηγὸν ν’ ἀπασχοληθῇ μ’ ἕνα ὑπενωμοτάρχην καὶ νὰ διατάξῃ τηλεγραφικῶς τὴν μετάθεσίν του. Ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ κ. Ἀρχηγὸς νὰ ἐκθέσῃ τοὺς λόγους καὶ τὰ αἴτια τὰ προκαλέσαντα τὴν ἐσπευσμένην ταύτην ἐνέργειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀποδίδεται ὑπὸ τῆς κοινότητος καὶ τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου Κρεσταίνων ὁ χαρακτὴρ σκανδάλου. Πολλὰ διαδίδονται. Εἰς ὑμᾶς δ’ ἀπόκειται, κ. Ὑπουργέ, νὰ προβῆτε εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν γεγονότων καὶ ἐν περιπτώσει ἀποκαλύψεως σκανδάλου, νὰ πατάξητε τοὺς ὑπαιτίους δι’ ὅλων τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα σᾶς χορηγεῖ ὁ νόμος πρὸς ἱκανοποίησιν καὶ αὐτοῦ καὶ τῶν μετὰ τόσης παρρησίας διαμαρτυρομένων συμπολιτῶν μου.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κανελλόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν διαφόρων ἀνυποτάκτων κατοίκων Γαργαλιάνων.

§41Δ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, κ. Πρόεδρε. Εἶναι μία κατηγορία ἀνυποτάκτων.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καντιάνης ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§43Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἀντισηκώματος τῶν ἀνυποτάκτων. Καθ’ ἣν ἐποχήν, κ. Πρόεδρε, τὸ ἀλεῦρι πωλεῖται εἰς τὰς ἐπαρχίας 80 καὶ 90 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν ἀδυνατοῦν οἱ ἄνθρωποι νὰ πληρώσουν 250 δραχμάς. Παρακαλοῦν διὰ τῆς ἀναφορᾶς των τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, εἰ δυνατόν, μία παράτασις μέχρι Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ., ὅτε θὰ πωλήσουν τὰ εἰσοδήματά των καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μερλόπουλος ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§45Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὑπερφίαλος ἡ ἀξίωσις τῶν ἀναφερομένων ὅπως τὸ ἀντισήκωμα τῶν 250 δραχμῶν, εἰς τοιαύτας μάλιστα περιστάσεις, πληρωθῇ κατὰ δόσεις εἰς τὸ Δημόσιον. Ἐλπίζω ὅτι θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ αἴτησις αὕτη τῶν ἀναφερομένων καὶ μάλιστα εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος τόσην μέριμναν ἔδειξεν ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν, ὥστε καὶ διὰ νομοθετικῶν μέτρων εὐκολίας νὰ καθιερώσῃ διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν χρεῶν τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. βουλευτὴς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μάνεσι τῆς Μεσσηνίας.

§47Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ζητοῦν, κ. Πρόεδρε, οἱ ἀναφερόμενοι τὴν κατασκευὴν μιᾶς γεφύρας, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ἄλλοτε, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἰς τὸν χείμαρρον ἐκεῖνον, ἀλλ’ ἡ ὁποία κατεστράφη. Ἐὰν δὲ δὲν δυνάμεθα νὰ κατασκευάσωμεν σήμερον γεφύρας, δὲν θὰ ἦναι ἀδύνατον νὰ κατασκευασθῇ ἓν γεφυρίδιον διὰ τὴν συγκοινωνίαν τῶν κατοίκων εἰς χείμαρρον, ὁ ὁποῖος γίνεται ἀφορμὴ δυστυχημάτων, ἀφοῦ πρὸ ὀλίγου χρόνου ἀκόμη δύο πρόσωπα ἐπνίγησαν εἰς τὸν χείμαρρον ἐλλείψει γεφύρας. Εἶναι λοιπὸν ἀξία τῆς προσοχῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἡ ἀναφορὰ αὕτη.

§48Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§49Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Παρακαλῶ νὰ μοὶ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορά.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποστέλλεται εἰς τὸ ἁρμόδιον ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Ὑπουργεῖον. Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου ναυτομαγείρων.

§51Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν τῶν ναυτομαγείρων, τὴν ὁποίαν ἀναγνοὺς ἀληθῶς κατελήφθην ὑπὸ συμπαθείας. Παρακαλῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην νὰ ἀποστείλητε εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσακόπουλος παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας....

§53Σ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναβάλλεται, κ. Πρόεδρε.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Σ. Σπυρομήλιος ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων τοῦ χωρίου Λυκουργίου τῆς Β. Ἠπείρου.

§55Σ. ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τί συμβαίνει ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως.

§56ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἐζήτησα, κύριε Πρόεδρε, τηλεγραφικῶς πληροφορίας περὶ τῶν καταγγελλομένων καὶ ἅμα τὰς ἔχω θὰ τὰς ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν.

§57Σ. ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ. Ἀναγνωρίζω τὴν λεπτότητα τοῦ ζητήματος, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον.

§58ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἅμα ἔχω τὴν ἀπάντησιν, κ. βουλευτά, θὰ τὴν ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φίλιος παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν σκέπτηται νὰ λάβῃ κανὲν μέτρον ὅπως στρατεύσιμοι φοιτηταὶ τῆς φαρμακευτικῆς κατατάσσωνται εἰς τὴν μοῖραν τῶν νοσοκόμων.

§60Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Μάλιστα. Κατηρτίσθη Β. Διάταγμα νοσοκόμων, διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνεται πρόνοια ὅπως αὐτοὶ κατατάσσονται εἰς τὴν μοῖραν τῶν νοσοκόμων.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18 ἐρωτήσεως· ὁ αὐτός κ. Θ. Φίλιος ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, διατί δὲν ἀπελύθη ὁ ἀπαλλαγεὶς κληρωτὸς τοῦ 1914 Βάλας Λάμπρος τοῦ 5ου πεζικοῦ Συντάγματος. Ἐπίσης διατί δὲν ἀπελύθη ὁ λοχίας τοῦ 1ου εὐζωνικοῦ Συντάγματος Παπαχρῆστος.

§62ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μάλιστα. Τὸ 5ον Σύνταγμα τοῦ πεζικοῦ ἀναφέρει ὅτι Βάλας Λάμπρος δὲν ὑπηρετεῖ παρ’ αὐτῷ, ἀλλὰ Βάλας Ἀπόστολος τοῦ Νικολάου, ὅστις καὶ ἀπελύθη.

§63Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἐκεῖνος ἀπελύθη.

§64ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Περὶ τοῦ Ἀθανασίου Παπαχρήστου ἐζήτησα τηλεγραφικῶς πληροφορίας παρὰ τοῦ Αʹ Εὐζωνικοῦ Συντάγματος.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπυρόπουλος παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διατί ἐσταμάτησεν ἡ ἐνέργεια ἀπὸ τὸν παρελθόντα Νοέμβριον διὰ τὴν διανομὴν τῶν Ζαππείων κτημάτων τῆς ἐπαρχίας Τρικκάλων.

§66ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ ἔχω νὰ ἀπαντήσω ὅτι βεβαίως ἐσταμάτησε διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι δὲν ἔμεινεν ἀκόμη χρόνος διὰ τοὺς γεωμέτρας ἀπησχολημένους ἤδη εἰς τὴν Μακεδονίαν εἰς σπουδαιοτέρας ἐργασίας.

§67Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς Βουλῆς νόμον πρόκειται νὰ γίνῃ διανομὴ τῶν Ζαππείων κτημάτων, ἀλλ’, ἐνῷ ἔχουσι διανεμηθῆ ὅλα τὰ ἄλλα κτήματα, ἐπὶ τῶν Ζαππείων οὐδεμία διανομὴ ἐγένετο. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα κτήματα εἶναι προοδευτικὸς ὁ νόμος, ἀλλὰ διὰ τὰ κτήματα τοῦ Ζάππα ἐκηρύχθη στάσιμος ὁ νόμος αὐτός, καὶ ἐνῷ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι μηχανικοὶ ἐξετέλεσαν ἐργασίας εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καρδίτσης καὶ διενεμήθησαν ἐκεῖ χωρία ὁλόκληρα, εἰς τὴν ἐπαρχίαν Τρικκάλων δὲν ἐγένετο τίποτε. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τοῦ ἐκεῖ προσωπικοῦ διὰ νὰ ἐργάζηται ὀλίγον. Ἐνῷ παραπονούμεθα ὅτι δὲν ἔχομεν προσωπικὸν διὰ νὰ ἐκτελέσωμεν τὰ ἐπιβαλλόμενα ἔργα, ἀφ’ ἑτέρου ἔχομεν τὸ μέγα κακὸν ὅτι οἱ ὀλίγοι ὑπάρχοντες δὲν ἐργάζονται. Δὲν πρέπει δέ, κύριε Ὑπουργέ, μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν νὰ φωνάζουν ἐδῶ, νὰ ἐπιτυγχάνουν ὅ,τι ζητοῦν. Τὰ καλὰ βεβαίως παιδιὰ σέβονται τοὺς γονεῖς των καὶ παραγνωρίζονται καὶ ἀφήνονται εἰς τὴν τύχην των. Ἐκεῖνα δὲ τὰ παιδιά, τὰ κακά, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπαφίενται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν γονέων των, ἀλλὰ φωνάζουν, αὐτὰ κατορθώνουν ὅ,τι θέλουν. Εἶναι ἄδικον τὰ χωριὰ νὰ διανέμωνται κατὰ τὴν διάθεσιν τῶν ὀλίγων καὶ ἔπρεπε φωνὴ σθεναρὰ νὰ ἐγερθῇ ἐνταῦθα ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τοσοῦτον πάσχει. Ἐγὼ μὴ δυνάμενος ἕνεκα τῶν ἀσθενῶν μου δυνάμεων νὰ ἐγείρω τὴν σθεναρὰν αὐτὴν φωνήν, κάθημαι ἐνταῦθα καὶ μετρῶ τὰς ὥρας τῆς ἐργασίας τῆς Βουλῆς καὶ ἀκούω ἐκείνους τοὺς φοβεροὺς ῥήτορας, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται καὶ φωνάζουν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ αὐτὸς μέριμναν ὑπὲρ τῶν ἀναξιοπαθούντων αὐτῶν χωρίων τῆς ἐπαρχίας Τρικκάλων.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Θ. Φίλιος καὶ Δ. Μπούσδρας παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν σκέπτηται νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν νόμου, δυνάμει τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιστραφῇ εἰς τοὺς ἐπιστράτους τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου ἀροτριώντων κτηνῶν, οἵτινες, ἐκδικασθέντες ἄλλοι μὲν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἄλλοι δὲ ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν, κατέβαλον αὐτόν.

§69ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν δύναμαι νὰ ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ.

§70Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἀλλὰ συμβαίνει τὸ ἑξῆς, κύριε Ὑπουργέ. Ὑπεβάλατε νόμον κατὰ τὸν ὁποῖον χαρίζεται τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου εἰς τοὺς ἐπιστράτους καὶ συμβαίνει τὸ ἐναντίον, νὰ εἰσπράττητε τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου ἀπὸ τοὺς ἐπιστράτους, διότι ζητεῖτε 3 δραχ. ἀπὸ κάθε ἐπίστρατον διὰ τὰ πιστοποιητικά. Πρέπει νὰ ὑποβληθῇ τροπολογία, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἐπιτρέπηται διὰ τοὺς ἐπιστράτους ἡ χρῆσις πιστοποιητικῶν ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Γ. Σπυρόπουλος καὶ Θ. Φίλιος παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ νὰ φράξῃ τὴν νεροφαγιὰν (διάβρωσιν) ἐν τῇ θέσει τοῦ χωρίου Μπελέτσι τοῦ Πορταϊκοῦ ποταμοῦ καὶ ἐπαναφέρῃ τὸ ῥεῦμα εἰς τὴν παλαιὰν κοίτην τούτου, ἵνα μὴ τὰ ἐκ τοῦ μέρους τούτου ὕδατα περιφέρωνται εἰς οἱονδήποτε χαμηλότερον μέρος εἰς μῆκος 30–40 χιλιομέτρων καὶ εἰς ζώνην πλάτους 300–400 μέτρων ἔνθεν καὶ ἔνθεν τοῦ ποταμοῦ Ποτόκι, ὅστις στενὸς δὲν χωρεῖ ταῦτα καὶ ἕνεκα τούτου περιπλανῶνται ἐντὸς τῶν σπαρτῶν ἐκ σίτου τῶν χωρίων Μπελέτσι, Ραφίστας, Μικρᾶς Πολιάνας, Λαζαρίνας, Μεγάλων Καλυβίων, Παλαιοχῶρι, Μεσδάνι, Καλογριανά, Μυρίχωβον κλπ. καὶ διαρκῶς καλύπτοντα ταῦτα, προξενοῦσι μεγάλην ζημίαν καὶ διακόπτουσι τελείως τὴν συγκοινωνίαν καὶ παρεμποδίζουσι κάθε ἐργασίαν.

§72Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Κατὰ τὰς ἐκθέσεις τῶν ἁρμοδίων μηχανικῶν δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις προχείρων ἔργων ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀπαιτοῦνται ἔργα μόνιμα, τῶν ὁποίων ἡ ἐκτέλεσις ἀπαιτεῖ δαπάνην πολὺ μεγάλην.

§73Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι τοῦτο ἀκριβές· μικρὰν δαπάνην ἂν ἀποφασίσητε, κύριε Ὑπουργέ, θὰ προλάβητε πολὺ μεγάλας ζημίας. Εἶναι πλέον τῶν 10 χωρίων, πλέον τῶν 9.000 στρεμμάτων γῆς, ἐσπαρμένης διὰ σίτου, ἡ ὁποία εἶναι κεκαλυμμένη σήμερον ὑπὸ τῶν ὑδάτων καὶ ὄχι μόνον ἀπειλεῖται ἡ ἔκτασις αὕτη διὰ καταστροφῆς, ἀλλὰ καὶ ἡ συγκοινωνία ἐντελῶς διεκόπη μεταξὺ τῶν χωρίων αὐτῶν καὶ πᾶσα ἐργασία παύει. Τὰ χωρία αὐτά, εἰς τὰ ὁποῖα τὰ ὕδατα αὐτὰ προξενοῦσι τὴν τόσον μεγάλην ζημίαν καὶ διακόπτουσι τὴν μεταξὺ αὐτῶν συγκοινωνίαν, εἶναι τὸ Μπελέτσι Ραφίστας, Μικρᾶς Πολιάνας, Μεγάλων Καλυβίων, Λαζαρίνας, Παλαιοχῶρι, Μεσδάνι, Καλογριανά, Μυρίχωβον καὶ ἄλλα. Παρακαλῶ λοιπὸν θερμῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποφασίσῃ τὴν δαπάνην ὀλίγων ἐξόδων, ἵνα ἐπιτευχθῇ ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν ἐκτάσεων αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὑδάτων, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἂν ὄχι διὰ τοὺς ἄλλους λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, ἔστω τοὐλάχιστον διὰ τὴν ὑγείαν τῶν πασχόντων αὐτῶν πολιτῶν, ἡ ὁποία τοσοῦτον ἀπειλεῖται ἐκ τῆς καταστάσεως αὐτῆς.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φίλιος ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§75Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἡ μελέτη τῶν ἔργων, κύριε Ὑπουργέ, ἔχει γίνει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, δὲν ἀπαιτοῦνται δὲ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν πολλὰ χρήματα καὶ μοὶ φαίνεται ὅτι, προκειμένου νὰ σωθῇ ἡ Θεσσαλία ἀπὸ τὰς τακτικὰς αὐτὰς πλημμύρας, εἶναι δίκαιον νὰ ὑποστῇ τὸ Κράτος μίαν θυσίαν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Περρωτῆς παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τί ἐνήργησεν ἢ τί θέλει ἐνεργήσει διὰ τὴν κατασκευὴν ἁμαξιτῆς ὁδοῦ Βελίκρας–Πεταλιδίου, ἡ ὁποία ἔχει μελετηθῆ καὶ προϋπολογισθῆ. Ἢ ἐὰν διέταξε τοὐλάχιστον τὴν κατασκευὴν γεφυρῶν τῶν διὰ τῆς ἀνωτέρω ὁδοῦ διερχομένων χειμάρρων Καρυᾶς καὶ Τζάννε, κατόπιν μάλιστα τῶν τελευταίων δυστυχημάτων, δηλαδὴ τοῦ πνιγμοῦ τριῶν ἀτόμων.

§77Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἡ σχετικὴ μελέτη εἰσήχθη ἤδη εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν Δημοσίων ἔργων πρὸς ἔγκρισιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Βελίκρας Πεταλιδίου. Διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν γεφυρῶν θὰ διαταχθῇ μελέτη.

§78Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ἡ κατασκευὴ τῆς ὅλης ὁδοῦ ἔχει προϋπολογισθῆ εἰς 90.000 δραχ., ἀλλὰ αἱ γέφυραι τῆς Καρυᾶς καὶ Τζάννε, διὰ τὰς ὁποίας καὶ ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι καὶ θὰ κατασκευασθῶσι, θὰ ἀπαιτήσωσι δαπάνην 40.000 δραχμῶν. Συνεπῶς ἐπιβάλλεται ἡ κατασκευὴ τῆς ὅλης ὁδοῦ Βελίκρας–Πεταλιδίου.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦ κ. Ν. Βελέντζα περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας εἰσαγωγῆς ἑλληνικῶν καπνῶν εἰς Αἴγυπτον ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Θ. Παπαϊωάννου παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τίνα μέτρα ἔλαβεν ἢ σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τοὺς παθόντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν κατοίκους τῶν χωρίων τοῦ δήμου Εὐπαλίου· πρὸ παντὸς ἂν σκέπτηται νὰ ἀνακουφίσῃ τούτους διὰ τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων ἢ καὶ τῆς ἀναστολῆς τῆς πληρωμῆς αὐτοῦ.

§80Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχω νὰ ἀπαντήσω τίποτε.

§81Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφόν σας ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας θὰ ἐμάθετε ὅτι ἐγένοντο τόσαι καταστροφαί, ὥστε κινδυνεύουσι καὶ τὰ σπήτια καὶ αἱ ὑπάρξεις. Κατόπιν τῶν τόσων συμφορῶν, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν, ἀφ’ οὗ τὸ χωρίον ἔφυγεν ἀπὸ τὴν θέσιν του, ἔπεσαν αἱ οἰκίαι καὶ μένουσιν οἱ κάτοικοι ἀνέστιοι βεβαίως ἀπαιτεῖται μέριμνα τῆς Πολιτείας. Δὲν περιμένουν ν’ ἀνοίξητε τὸ θησαυροφυλάκιον νὰ τοὺς μοιράσητε χρήματα, ἀλλὰ τοὐλάχιστον νὰ τοὺς ἀφήσητε ἡσύχους.

§82Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Οὐδεμία καταδίωξις ἢ μᾶλλον οὔτε κἂν ἐπιδίωξις τῆς εἰσπράξεως φόρων ἐγένετο.

§83Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δώσητε ἐντολὴν εἰς τὸν ταμίαν νὰ τοὺς ἀφήσῃ ἡσύχους, ὥστε νὰ δυνηθῶσι νὰ στεγασθῶσι τοὐλάχιστον.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φίλιος παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν....

§85Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἀναβάλλεται, κ. Πρόεδρε.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τίνας λόγους μετετέθη ἐκ τῆς ἀστυνομικῆς ὑποδιευθύνσεως Βόλου ὁ μοίραρχος Σπυρίδων Καράμπελας, ὅστις τόσον ἐπιτυχῶς διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν εἰργάσθη εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξασφαλίσεως τοῦ ἄρτου ἐν τῇ δικαιοδοσίᾳ του.

§87ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μοὶ φαίνεται περίεργος ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ πρὸς τὸν Ὑπουργόν, νὰ δηλώσῃ διὰ τίνας λόγους μετετέθη εἰς ἀστυνόμος. Φυσικὰ ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἀπαντήσῃ ὅτι μετετέθη διὰ λόγους ὑπηρεσιακούς. Ἂν νομίζῃ ὁ κ. βουλευτὴς ὅτι ἡ ἀπάντησις δὲν εἶναι ἀρκετή, δύναται νὰ ἐγγράψῃ ἐπερώτησιν.

§88Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ ἐγγραφῇ, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἑπομένη ἐρώτησις τοῦ κ. Δ. Χατζηγιάννη ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Α. Χριστόπουλος παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, διατί δὲν ἐκλήθησαν ἀκόμη, ὅπως συνεχίσωσι τὴν δίμηνον θεωρητικὴν διδασκαλίαν οἱ δόκιμοι τηλεγραφικοὶ ὑπάλληλοι, ἐνῷ κατὰ τὸ ῥητὸν γράμμα τοῦ νόμου ἔδει νὰ κληθῶσι μετὰ δεκάμηνον παρὰ ταῖς διευθύνσεσι ἢ τοῖς τηλεγραφείοις ὑπηρεσίαν, ὁ χρόνος δ’ οὗτος παρῆλθε πρὸ μηνὸς καὶ οὕτω παραβιάζεται προφανῶς ὁ νόμος.

§90Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Καταθέτω ἔγγραφον ἀπάντησιν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονιάδης παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἂν ἔλαβε γνῶσιν ὅτι ὁ Βουραϊκὸς ποταμὸς ἤλλαξε κοίτην καὶ κατέστρεψε χιλιάδας στρεμμάτων σταφιδαμπέλων, ἀπειλεῖ δὲ καὶ ὁλόκληρα χωρία, καὶ τίνα μέτρα ἔλαβε πρὸς προστασίαν τῶν κατοίκων καὶ τῶν περιουσιῶν των.

§92Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Χορηγῶ τὴν πληροφορίαν, ὅτι καταρτίζεται εἰδικὴ ὑπηρεσία τῆς μελέτης τῶν χειμάρρων. Ἐπὶ κεφαλῆς τίθεται εἰδικὸς Ἑλβετὸς μηχανικὸς μετακαλούμενος προσεχῶς, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιληφθῇ τῆς συστηματικῆς μελέτης ὅλων τῶν χειμάρρων.

§93Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ. Προσωρινῶς νὰ ληφθῇ πρόνοια.

§94Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Μὴ πλανᾶσθε. Θὰ σᾶς γελάσω ἂν σᾶς εἴπω ὅτι διὰ μικρᾶς δαπάνης εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ θεραπεία τοῦ κακοῦ.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, διατί δὲν παρεχωρήθη μία ἐκ τῶν αἰθουσῶν τοῦ ἐν Λαρίσσῃ Γυμνασίου εἰς τὸν Σύλλογον τῶν ἐμποροϋπαλλήλων Λαρίσσης διὰ τὴν λειτουργίαν νυκτερινῆς σχολῆς τῶν ὑπαλλήλων.

§96Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Συνεπείᾳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 470 τῆς 26 Ἰανουαρίου ἐκθέσεως τοῦ γυμνασιάρχου Λαρίσσης, ἧς ἀντίγραφον καταθέτω, καὶ ἐν ᾗ ἐκτίθενται οἱ λόγοι δι’ οὓς δὲν παρεχωρήθη ἡ αἴθουσα.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φίλιος παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, πότε θὰ δημοσιευθῇ τὸ Β. Διάταγμα τῆς συμπληρώσεως τοῦ Ἰατροσυνεδρίου, καθόσον ἑκατὸν καὶ πλέον πτυχιούχοι ἐπὶ δίμηνον ἀναμένουν νὰ ἐξετασθῶσι.

§98ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Λαμβάνεται ὁσονούπω πρόνοια.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ λοιπαὶ ἀναβάλλονται διὰ τὴν αὔριον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§100Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ συνάψεως δανείου 40.000.000 φράγκων». Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως στέρξῃ νὰ κηρύξῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατεπεῖγον. Ἐπίσης λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 522 περὶ τοῦ καπνοῦ τῶν Νέων Χωρῶν καὶ τῆς φορολογίας αὐτοῦ», τοῦ ψηφισθέντος πρό τινων μηνῶν. Ἐπίσης θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ὅπως στέρξῃ νὰ κηρυχθῇ καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατεπεῖγον. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς, ὅτι τὸ ποσοστὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς, οἱ ὁποῖοι εἶχον γίνει, ἔδει νὰ εἶναι διπλάσιον τοῦ φόρου, τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι κατώτερον τοῦ δυνατοῦ καὶ ἑπομένως ἐπιτρέπεται ἡ πώλησις, ἡ λιανική, νὰ γίνῃ εἰς τιμὴν ἀνωτέραν τῆς τότε ὁρισθείσης. Ἐπίσης ὑποβάλλω σχέδιον νόμου «περὶ δασμολογικῶν τινων μεταβολῶν», δηλ. περὶ τῆς ἀδείας εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐπιτρέπῃ τὴν εἰσαγωγὴν εἰδῶν ἐκ Τουρκίας μὲ δασμὸν ἠλαττωμένον καὶ παρακαλῶ ὅπως καὶ τοῦτο κηρυχθῇ κατεπεῖγον.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως τὰ ὑποβληθέντα ὑπ’ αὐτοῦ ὡς ἄνω νομοσχέδια κηρυχθῶσι κατεπείγοντα, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. — Ψήφισις συνόλου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς φορολογίας τοῦ ζύθου». (Ψηφίζεται τὸ σύνολον). — Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως δικαστηρίων ἐν Βορείῳ Ἠπείρῳ». (Ἀναγινώσκονται καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 1–4). Ἄρθρον 5 (Ἀναγινώσκεται).

§102Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τοῦτο, ὅτι δέον νὰ ληφθῇ εἰδικὴ πρόνοια διὰ τὰ ἀδικήματα τὰ μεταξὺ Ὀθωμανῶν καὶ Χριστιανῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουσι καθαρῶς πολιτικὸν χαρακτῆρα. Λοιπὸν δὲν εἶναι δίκαιον τὰ ἀδικήματα αὐτὰ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν τακτικῶν δικαστηρίων καὶ πρέπει νὰ λάβῃ ἐξαιρετικὴν πρόνοιαν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι κινδυνεύουν οἱ ὁμόθρησκοι νὰ ὑποστοῦν καταδιώξεις ἀπὸ τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς ἐντελῶς παραλόγους.

§103Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀδικημάτων πολιτικῶν δυναμένων νὰ ἀμνηστευθῶσιν, ἡ ἀμνηστεία αὕτη δύναται νὰ δοθῇ διὰ πράξεως τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἐγένετο καὶ δι’ ὅμοια ἀδικήματα, κατὰ τοὺς πολέμους λαβόντα χώραν, τὸ περὶ αὐτῶν δὲ ἐκδοθὲν Β. Διάταγμα ἀμνηστείας ἐχαρακτήρισεν ὡς πολιτικὰ ἐγκλήματα καὶ τὰ ἐκ τοῦ φυλετικοῦ ἀνταγωνισμοῦ προελθόντα ἀδικήματα. Ὑποθέτω ὅτι ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας δύναται νὰ ληφθῇ ὅμοιον κυβερνητικὸν μέτρον σκοπιμώτερον τοῦ νομοθετικοῦ.

§104Λ. ΝΑΚΟΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι καλλίτερον νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὸν νόμον;

§105Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ὄχι, διότι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κάπως εὐρυτέρα ἡ δικαιοδοσία τῆς διοικήσεως.

§106Λ. ΝΑΚΟΣ. Ναί, ἀλλὰ θὰ εὑρεθῆτε πρὸ τοῦ ἀτόπου ὅτι εὐθὺς ὡς ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο θὰ ἔχητε ἐνώπιόν σας σωρείαν τοιούτων ὑποθέσεων μεταξὺ Ὀθωμανῶν καὶ Χριστιανῶν καὶ πρὸ ἐνεργείας δικαστικῆς τοιαύτης, ὥστε νά....

§107Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Δὲν θὰ βραδύνῃ νὰ ληφθῇ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐνδειχθῇ ἐκ τῶν περιστάσεων.

§108Σ. ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 εἶναι γενικὴ καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡμεῖς κινδυνεύομεν πάντες νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς φυλακάς, διὰ τὰ ἐγκλήματα ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα οἱ Τουρκαλβανοὶ πολὺ δικαίως θὰ θελήσουν, ὅταν ὁ νόμος τοὺς δίδῃ τὸ δικαίωμα, νὰ μᾶς καταδιώξουν. Ἡμεῖς εἴχομεν ἐπανάστασιν, εἴχομεν ἀγῶνα ἐξοντώσεως. Ἢ νὰ τοὺς ἐξοντώσωμεν ἢ νὰ μᾶς ἐξοντώσουν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν ποῖοι θὰ τιμωρηθοῦν; Πάντες; Ἐὰν ὑπάρχῃ λόγος νὰ τιμωρηθοῦν τινὲς ἐξ ἡμῶν; νομίζω ὅτι καὶ ἄνευ νόμου δύνασθε νὰ μᾶς τιμωρήσητε.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 5 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκεται εἶτα καὶ ψηφίζεται καὶ τὸ ἄρθρον 6, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου). —Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ Δημοσίου καὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης περὶ ἐπεκτάσεως τῶν προνομίων αὐτῆς εἰς τὰς Νέας Χώρας».

§110Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἔχετε τὴν συμπληρωματικὴν Σύμβασιν, κύριε Ὑπουργέ;

§111Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ συμπληρωματικὴ Σύμβασις κρίνομεν ὅτι δύναται νὰ μὴ τεθῇ εἰδικῶς ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ ἄρθρον 1 τῆς ἀρχικῆς Συμβάσεως ἀνεγράψαμεν ὅτι «κυροῦται ἡ ἐξ ἄρθρων 11 ἀπὸ 6 Δεκεμβρίου 1914 συνομολογηθεῖσα Σύμβασις κτλ.... τροποποιηθεῖσα διὰ τῆς ἀπὸ 14 Φεβρουαρίου 1915 συμπληρωματικῆς Συμβάσεως. Αὐτὴ ἡ Σύμβασις ἑπομένως, ἡ καταστατικὴ μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἔχει τὴν μορφήν, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ προκειμένη Σύμβασις.

§112Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς τὸ χθὲς διανεμηθὲν ἀντίτυπον δὲν περιείχετο ἡ φράσις «τροποποιηθεῖσα διὰ τῆς ἀπὸ 14 Φεβρουαρίου 1915 συμπληρωματικῆς Συμβάσεως», καὶ ἐγὼ ἔκαμα τὴν παρατήρησιν ταύτην ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου τὸ χθὲς διανεμηθὲν ἀντίτυπον.

§113Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι εἴμεθα ἐν τάξει πλέον καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις;

§114Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Μετὰ τὴν προσθήκην τῆς φράσεως ταύτης πᾶσα ἀντίρρησις ἐκλείπει.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1 (Ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Σ. Βαφειαδάκη «περὶ ἱδρύσεως Ναυτικῆς Τραπέζης». (Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία).

§116Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δυστυχῶς ἡ τροπολογία αὕτη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή. Ἡ τροπολογία αὕτη ἐγένετο ἀντικείμενον συζητήσεως μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, κατελήξαμεν δὲ εἰς τὸ πόρισμα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν τῇ συμβάσει ταύτῃ νὰ λάβωμεν μέριμναν καὶ περὶ τῆς προκειμένης νὰ συστηθῇ Ναυτικῆς Τραπέζης. Τοῦτο συνεζητήθη ἐπανειλημμένως, πάλιν δὲ εἴχομεν ἀφορμὴν νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτό, ἀφορμὴν λαβόντες ἐκ τῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κυκλάδων βουλευτὴς εἶχεν ὑποβάλει κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν· ἀλλὰ δὲν νομίζομεν ὅτι αὐτὴ ἡ στιγμὴ καὶ αὐτὴ ἡ σύμβασις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία δέον νὰ δώσῃ τὴν λύσιν τοῦ θέματος τούτου. Ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ ζήτημα τοῦτο, εὑρίσκει δὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν σύμφωνον καθ’ ὅλα ἐν τῇ ῥυθμίσει αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, καί, ἅμα ὡς καταστῇ δυνατὴ ἡ εὕρεσις καὶ κεφαλαίων, ἡ Κυβέρνησις θέλει ἀμέσως προβῇ εἰς τὴν σύστασιν τῆς Τραπέζης ταύτης διὰ τῆς Ἐθν. Τραπέζης.

§117Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 τῆς Συμβάσεως, ἐν ᾧ ὡς ἀντάλλαγμα ἐδόθη παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἡ μείωσις τοῦ τόκου τῶν ἐνυποθήκων δανείων εἰς 6% καὶ 7%, οὐδεμία ὑποχρέωσις ἐλήφθη διὰ τῆς Συμβάσεως, ἵνα ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα αὐξάνουσα τὰ δάνεια αὐτῆς πρὸς τοὺς γεωργοκτηματίας καὶ ἀναβιβάζουσα αὐτὰ εἰς 25.000.000, μειώσῃ καὶ τὸν τόκον τῶν δανείων τούτων διὰ τῆς προτεινομένης Συμβάσεως. Μειοῦται μὲν ἀφ’ ἑνὸς ὁ τόκος τῶν ἐνυποθήκων δανείων, ἀλλὰ τῶν δανείων ἐκείνων, εἰς τὰ ὁποῖα πρωτίστως καὶ κυρίως ἔπρεπε νὰ μειωθῇ ὁ τόκος, ἀφίεται ἡ ἐλευθερία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν νὰ ἔχῃ τὸν τόκον, τὸν ὁποῖον ἔχει καὶ σήμερον, δηλαδὴ 7% καὶ 8%.

§118Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). 6%.

§119Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. 7% καὶ 8%.

§120Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. 6% εἶναι καθιερωμένον διὰ τῆς Συμβάσεως τοῦ 1903.

§121Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Καὶ ἐν τούτοις ἐπαναλαμβάνω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι 7% καὶ 8%. Ὅπως λοιπὸν ἀνεβίβασε τὸν τόκον εἰς 7% καὶ 8% οὕτω δύναται νὰ ἀναβιβάσῃ καὶ αὔριον αὐτὸν διὰ τὰ μικροδάνεια, ἐὰν δὲν τροποποιηθῇ ἡ διάταξις αὕτη.

§122Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ. Ζητεῖτε νὰ ὁρισθῇ ἐν τῇ Συμβάσει ὅτι ὁ τόκος εἶναι 6%, ἀλλὰ σᾶς καθιστῶ γνωστὸν ὅτι ἡ προηγουμένη Σύμβασις ἀκριβῶς περιέχει διάταξιν ὅτι ὁ τόκος τῶν δανείων αὐτῶν εἶναι 6%. Νομίζετε ὅτι ἡ ἐπανάληψις τῆς διατάξεως ταύτης θὰ συντελέσῃ εἰς τίποτε;

§123Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Προχθὲς ἐστάλη ἐγκύκλιος εἰς τὰ ὑποκαταστήματα, κατόπιν τῶν γενομένων παρατηρήσεων ἐν τῇ Βουλῇ, νὰ εἰσπράττητε τόκος 6%; (Διάλογοι).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Σ. Βαφειαδάκη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη.

§125Κ. ΚΑΛΟΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν μου.

§126Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Καὶ ἐγώ.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκεται εἶτα καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου). Τὸ «περὶ διοικήσεως τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ» ἀναβάλλεται. —Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἁλιείας εἰς τὰ Ἑλληνικὰ παράλια». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). —Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προμηθείας σίτου καὶ ἀλεύρων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου δι’ ἐπιτάξεως». Ἄρθρον 1ον (Ἀναγινώσκεται). Ὁ κ. Κ. Σπυρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§128Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. Ὀλίγας μόνον λέξεις ἔχω νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, οὐχὶ διὰ νὰ ἐκφέρω κρίσεις καὶ ἐπικρίσεις ἐπὶ τῆς σκοπιμότητος τοῦ νομοσχεδίου, διότι καὶ ἐγὼ φρονῶ μετὰ τῆς Κυβερνήσεως ὅτι κατόπιν τοῦ διακανονισμοῦ τοῦ ζητήματος τοῦ ἄρτου ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιβάλλεται κατόπιν τῶν λοιπῶν μέτρων καὶ τὸ ὅπλον τοῦτο τῆς ἐπιτάξεως πρὸς καλλιτέραν καὶ κανονικωτέραν τήρησιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις κρίνει ἀναγκαῖον νὰ λάβῃ. Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου τούτου κυρίως εἶναι νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ διαθέσῃ σιτηρὰ ἢ ἄλευρα πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κοινῶν ἀναγκῶν, ἐν ᾗ περιπτώσει οἱ κατέχοντες τὰ σιτηρὰ καὶ ἄλευρα δυσφορήσουν νὰ τὰ πωλήσουν ὑπὸ τὰς κεκανονισμένας τιμάς, προτιμῶντες ἴσως νὰ κρατήσωσι ταῦτα διὰ καλλιτέραν εὐκαιρίαν. Εἷς ἐκ τῶν λόγων, ὁ ὁποῖος ὑπεβοήθησε τὴν καταστρατήγησιν τῶν διατιμήσεων ὑπῆρξε, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ ἔλλειψις ἑνιαίας διατιμήσεως, ἂν ὄχι τοὐλάχιστον εἰς ὅλον τὸ Κράτος, εἰς ζώνας περιφερειακάς, καὶ ἵνα μὴ περιορίζωμαι εἰς γενικότητας, ἀναφέρω τὸ Πήλιον, ὅπου ὑπάρχει μία διατίμησις κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον καλὴ διὰ τὰ ἄλευρα, τὰ ὑπάρχοντα ἐν Βόλῳ. Ὁλόκληρον ὅμως τὸ Πήλιον ἐξακολουθεῖ νὰ προμηθεύηται ἄλευρα ἄνευ διατιμήσεως, δηλ. τὰ ἄλευρα, τὰ πωλούμενα εἰς διάφορα χωρία τοῦ Πηλίου, ἐπωλοῦντο εἰς οἱανδήποτε τιμήν, καὶ οὕτως παριστάμεθα εἰς τὸ θέαμα νὰ βλέπωμεν, ὅτι ἐνῷ ἐν Βόλῳ ἄλευρα πωλοῦνται εἰς ὡρισμένην τιμήν, οἱ διάφοροι χωρικοὶ τοῦ Πηλίου ἠγόραζον τὰ ἄλευρα πρὸς 80–90 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, θεωρῶ λοιπὸν ὅτι ἡ διατίμησις μόνη εἶναι ἀτελὲς μέτρον καὶ πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος ὥστε νὰ ἐφαρμόζηται εἰς μεγαλυτέραν περιφερειακὴν ζώνην. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Κράτος ἀναλαμβάνει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιτάσσῃ ἄλευρα καὶ σιτηρά, ἅτινα διὰ δημοσίας ὑπηρεσίας νὰ παρέχῃ αὐτὰ εἰς τοὺς ἰδιώτας ἐπὶ τῷ τιμήματι τῆς ἑκάστοτε διατιμήσεως. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλευρα ὑποθέτω ὅτι ταῦτα πρέπει νὰ διατίθενται ἀκριβῶς οὐχὶ πρὸς περαιτέρω ἐμπορίαν, ἀλλὰ πρὸς ἐξοικονόμησιν τῶν οἰκιακῶν ἀναγκῶν τῶν διαφόρων πολιτῶν, ἑπομένως πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ πώλησις αὐτὴ πρέπει νὰ διενεργῆται κατὰ τρόπον ἀπαγορεύοντα τὴν κερδοσκοπίαν, διότι πρέπει νὰ λεχθῇ ὅ,τι παρετηρήθη τελευταίως’ τὸ παρετήρησα ἰδίοις ὄμμασι ἐν Βόλῳ ὅτι κατόπιν τῆς διατιμήσεως, τὴν ὁποίαν τινὲς ἐνόμιζον ὡς πρόσκαιρον, πολλοὶ ἐπρομηθεύοντο ἐσπευσμένως σῖτον οὐχὶ διὰ νὰ τὸν καταναλώσωσι ἀλλὰ μᾶλλον διὰ νὰ τὸν πωλήσωσι ὑπὸ καλλιτέρας συνθήκας εὑρισκόμενοι. Πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σύστημα τῶν δελτίων ἄρτου, ὅπως ἐφαρμόζεται καὶ ἀλλαχοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἁπλούστατον νὰ γίνῃ κατόπιν ἀστυνομικῆς ἀδείας, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας, ἡ ὁποία προμηθεύεται τὸν ἄρτον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους σίτου διὰ τοὺς ἰδιώτας, ὑποθέτω ὅτι ὁ σῖτος οὗτος θὰ δοθῇ πρὸς ἄμεσον μεταποίησιν εἰς ἄλευρα, διότι ἄλλως δὲν θὰ εἶχεν οὐδένα λόγον. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει φαντάζομαι ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο τῆς Κυβερνήσεως ἀφορᾷ ἰδίως τὴν προμήθειαν τῶν μικρῶν ἀλευροβιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατεσπαρμένοι εἰς τὰ διάφορα χωρία καὶ οἱ ὁποῖοι συνήθως ἔχουσιν ὑδρομύλους καὶ οἱ ὁποῖοι στεροῦνται σήμερον σίτου διὰ τὸν λόγον ὅτι δὲν δύνανται νὰ προμηθευθῶσιν ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ὑποθέτω, λοιπόν, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο ἐπιβάλλεται καὶ δι’ ἄλλον λόγον. Ὁ λόγος οὗτος εἶναι ὅτι οἱ ἀλευρέμποροι, μὴ ἔχοντες ὑλικὰ πρὸς ἄλεσιν, ἀναγκάζονται νὰ προμηθεύωνται ὑπὸ βαρείας τιμὰς ἐκ μέρους τῶν ἄλλων σιτεμπόρων καὶ τότε, διὰ νὰ ἰσοφαρίσωσι τὴν ὑπερτίμησιν αὐτὴν τοῦ σίτου, τὸν νοθεύουσι διὰ καλαμποκίου καὶ δι’ ἄλλων δημητριακῶν καρπῶν. Ἐπειδὴ δὲ τὰ μέσα τὰ ἀστυνομικά, τὰ ὁποῖα διαθέτουν τὰ χωρία, εἶναι ἀτελῆ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐξακρίβωσις τῆς νοθεύσεως ἢ μὴ τῶν ἀλεύρων, διὰ τοῦτο πηγάζει μία νοθεία τοῦ ἀλεύρου, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς κυρίαν ἀρχὴν τὴν ἔλλειψιν σίτου. Ἐπαναλαμβάνω λοιπὸν καὶ φρονῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἔθεσε τὸν ὅρον τοῦτον, εἰς τοῦτο ἀκριβῶς ἔτεινε, ὅτι διὰ τοῦ ὅρου τούτου θὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τοὺς μικροὺς ἀλευροβιομηχάνους καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προμηθεύουν ἄλευρα ὑπὸ πολὺ καλλυτέρους ὅρους εἰς τοὺς διαφόρους χωρικούς, διότι οἱ μῦλοι των κινοῦνται δι’ ὑδραυλικῆς δυνάμεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς διανομῆς τοῦ σίτου εἰς τοὺς διαφόρους ἀλευροβιομηχάνους, τοῦτο ἀνάγκη νὰ γίνεται κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ εὑρίσκηται οὐδεὶς ἀλευροβιομήχανος μὲ παρακαταθήκην σίτου ὑπὸ πολὺ ἀνωτέρους ὅρους τοῦ ἄλλου. Ἐπειδὴ εὑρισκόμεθα εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ σῖτος δύναται νὰ ἔχῃ αὐξομείωσιν, δύναται ὁ ἀλευρέμπορος, ὁ ὁποῖος ἐπρομηθεύθη τὸν σῖτον σήμερον νὰ εὑρεθῇ κάτοχος σίτου εὐθυνοτέρου ἐκείνου, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπρομηθεύετο ἐντὸς 15 ἡμερῶν σῖτον ἀκριβώτερον. Πρέπει, λοιπόν, νὰ δοθῇ ὁ σῖτος αὐτὸς κατὰ περιόδους. Ἐάν, ἐπὶ τῇ ὑποθέσει, ἔχωμεν τρεῖς μύλους, ἐξ ὧν ὁ εἷς παράγει 100 ὁ ἄλλος 200 καὶ ὁ ἄλλος 300 ὀκάδας, νὰ δοθῇ ἐν ἀναλογίᾳ ὁ σῖτος. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου.

§129Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι εὐχάριστον ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐσκέφθη νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου, περιοριζομένης εἰς τὰ δυνατὰ ὅρια τῆς κερδοσκοπίας, θὰ ἐξασφαλισθῇ ὁ ἄρτος τοῦ λαοῦ εὐθυνότερον ἀπὸ ὅ,τι πράγματι ἔπρεπε νὰ εἶναι. Εἶμαι σύμφωνος πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου μὲ μερικὰς συμπληρώσεις, τὰς ὁποίας, διὰ νὰ ἐξηγήσω καλλίτερον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐξηγήσω τί ἐγένετο μέχρι σήμερον. Τοὐλάχιστον εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο τοῦ νομοῦ μας ἐγίνετο προμήθεια σίτου καὶ ἐπειδὴ ἦτο δύσκολον ἢ ἀδύνατον εἰς τοὺς σιτεμπόρους νὰ πληρώσωσι τὰς 500.000 δρ. διὰ τὸν φόρον τὸν εἰσαγωγικόν, ἐθεώρουν τὸν σῖτον, τὸν κομισθέντα, ὡς εὑρισκόμενον ὑπὸ διαμετακόμισιν εἴτε εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ τελωνείου, εἴτε εἰς τὰς ἰδικάς των. Ἡ ἀστυνομία τοῦ Βόλου ἐπέβαλε διατίμησιν ἐπὶ τοῦ σίτου, τοῦ ὑπὸ διαμετακόμισιν, εἰς λεπτὰ 42 κατ’ ὀκᾶν καὶ ἐπὶ τοῦ ἄλλου 52 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν. Ἔρχονται ἄλλοι βιομήχανοι τῶν χωρίων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὰς δυνάμεις νὰ παραγγείλωσι εἰς τὴν Ἀμερικὴν σῖτον καὶ ζητοῦν νὰ ἀγοράσωσιν εἴτε ἀπὸ τὸν ἕνα εἴτε ἀπὸ τὸν ἄλλον σῖτον. Ἀλλὰ τί τοὺς λέγουν; Σᾶς προμηθεύομεν ἀπὸ τὸν ὑπὸ διαμετακόμισιν, ἀλλ’ ὄχι μὲ 42 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, ἀλλὰ μὲ 48 καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον τὰ 6 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν νὰ μᾶς τὰ δώσητε προκαταβολικῶς ἄνευ ἀποδείξεως καὶ θὰ σᾶς δώσωμεν ἀπόδειξιν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀστυνομικῆς διατιμήσεως.

§130Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Δὲν εἶναι ἔγκλημα αὐτό;

§131Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὅ,τι θέλετε εἶναι. Ἔχω καὶ ἐπιστολὴν μάλιστα, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει περικοπὴν ἐπιστολῆς). Ὥστε ἔχομεν κέρδος τῶν ἐμπόρων εἰς βάρος πλέον τῆς κοινωνίας, διότι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λαμβάνουν αὐτοὶ περιπλέον, ἐπιπίπτει εἰς βάρος τῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία πληρώνει τὸν σῖτον ὄχι ὅσον ἀξίζει.

§132Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ποῦ θὰ τὸν πωλήσουν κατόπιν τὸν σῖτον αὐτόν;

§133Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὰς Μηλέας, ὅπου δὲν ὑπάρχει ἀστυνομικὴ διάταξις, διότι δυστυχῶς ἡ ἀστυνομικὴ διατίμησις τοῦ διευθυντοῦ ἰσχύει μόνον ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς πόλεως τοῦ Βόλου. Δεύτερον ζήτημα· εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ δασμὸς ἐπὶ τοῦ σίτου καὶ τῶν ἀλεύρων εἶναι μικρότερος εἰς τὰς Νέας Χώρας καὶ ἑπομένως ἦτο εὔλογον οἱ κάτοικοι τῶν Νέων Χωρῶν νὰ τρώγουν τὸν ἄρτον των ἂν ὄχι εὐθηνότερον κατὰ 5 λεπτά, τουλάχιστον εἰς τὴν αὐτὴν τιμήν, εἰς ἣν καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ τί συμβαίνει; Ἀγοράζει ὁ ἔμπορος τῆς Μυτιλήνης σῖτον ἀπὸ τὸν ἔμπορον τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ὅμως τοῦ δίδει ἀπὸ τὸν ὑπὸ διαμετακόμισιν καὶ πρὸς 48 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν καὶ κερδίζει τὰ 6 λεπτὰ ὁ ἔμπορος τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Ὁ ἔμπορος τῆς Μυτιλήνης τὸν πωλεῖ πρὸς 52 λεπτὰ, ὅση εἶναι ἡ διατίμησις εἰς τὸν Πειραιᾶ, σὺν τοῖς μεταφορικοῖς ἐξόδοις καὶ τῷ κέρδει του, πρὸς 57 λεπτὰ καὶ ἐδῶ γίνεται μία αἰσχροκέρδεια τῶν δύο ἐμπόρων εἰς βάρος καὶ τοῦ δημοσίου καὶ τῆς κοινωνίας. Ὅταν ἀνεκαλύφθη αὐτό, ἡ ἀστυνομία Μιτυλήνης ἐζήτησε πληροφορίας, ποία εἶναι ἡ διατίμησις εἰς τὸν Βόλον καὶ τὸν Πειραιᾶ καὶ ἔμαθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐπέβαλε διατίμησιν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διατιμήσεως τῶν 42 λεπτῶν. Διαμαρτύρονται οἱ ἔμποροι ἐκεῖνοι καὶ κινοῦν ἀγωγὰς κατὰ τῶν ἐμπόρων τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Λοιπόν, διὰ νὰ μὴ γίνεται αὐτό, προτείνω τροποποίησιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀστυνομία νὰ δύναται νὰ ἐπιτάσσῃ σῖτον ὄχι μόνον κείμενον εἰς τὰς ἀποθήκας, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τὸν λεγόμενον ὑπὸ διαμετακόμισιν. Διότι, ὅταν ἐζητήθη, τουλάχιστον εἰς τὸν Βόλον, ἡ βοήθεια τῆς εἰσαγγελικῆς ἀρχῆς, ὅπως κατασχεθῇ καὶ σῖτος ὑπὸ διαμετακόμισιν, ἡ εἰσαγγελικὴ ἀρχὴ ἠρνήθη, λέγουσα ὅτι δὲν εἰμπορεῖ νὰ τὸν κατάσχῃ, διότι δὲν ἀνήκει εἰς τὸ ἐμπόριον τοῦ Βόλου ἀλλ’ εἰς ἄλλας χώρας, ἐνῷ ἦτο ἐκεῖ διὰ νὰ κερδίζουν οἱ ἔμποροι τοῦ Βόλου. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ γίνῃ τροπολογία, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ δημοσία ἀρχὴ θὰ δύναται, ὅταν ὑπάρχῃ ἀνάγκη, νὰ κατάσχῃ σῖτον εἰς τὰς ἀποθήκας εἴτε τοῦ τελωνείου εἴτε τῶν ἐμπόρων, καίτοι ὁ σῖτος οὗτος εὑρίσκεται ὑπὸ διαμετακόμισιν. Δεύτερον, διὰ νὰ μὴ γίνεταί τι ἄτοπον, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ διευθυντὴς τῆς ἀστυνομίας νὰ ἐπιβάλῃ διατίμησιν ἐφ’ ὅλης τῆς δικαιοδοσίας του, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν μεταφορικῶν τοῦ σίτου.

§134ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχει τὸ τοιοῦτο δικαίωμα εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, διετάχθησαν δὲ αἱ Ἀστυνομίαι νὰ λογοδοτήσωσι, τί γίνεται ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§135Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὑπάρχει, κύριε συνάδελφε, ἀστυνομικὴ διάταξις τοιαύτη.

§136Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, τί λέγει τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ ποινικοῦ νόμου, τὸ ὁποῖον τιμωρεῖ τοὺς παραβάτας τῆς ἀστυνομικῆς διατάξεως, ἂν δηλαδὴ ἀνακαλυφθῇ ὅτι ἐπωλήθη σῖτος ὑπὲρ τὴν διατίμησιν.

§137Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Πταισματικὴ παράβασις εἶναι· πρόστιμον ἐπιβάλλεται.

§138Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ τεθῇ καὶ φυλάκισις, διότι εἶναι εὔκολον νὰ πληρώνουν πρόστιμα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιβάλῃ ὁ πταισματοδίκης. Ἂν θέλωμεν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτὸς νὰ θέσωμεν κύρωσιν ποινικήν, τουλάχιστον ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν, διότι εἶναι κακὸν εἰς στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἐπαγγέλματα ἐσταμάτησαν καὶ ὁ κόσμος δυσπραγεῖ, νὰ εὑρίσκωνται 15 ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ θέλουν νὰ κάμουν τὸν χρυσοῦν αἰῶνα εἰς βάρος καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῆς κοινωνίας.

§139Σ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἰδέας, ὅτι ὁ σῖτος καὶ τὰ ἄλευρα πρέπει νὰ διατιμηθῶσιν ὄχι μόνον εἰς τὰ κέντρα ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς περιφερείας, διότι ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἄλευρα ἐπωλήθησαν πρὸς 1.10 τὴν ὀκᾶν ἐν Σκοπέλῳ, δήμῳ Γλώσσης, ἐνῷ ἐν Βόλῳ τιμῶνται, κατὰ τὴν διατίμησιν, λεπτὰ 65. Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν συνθηκῶν τῆς μεταφορᾶς ἐκ Βόλου εἰς Γλῶσσαν, τοῦ φόρου εἰσαγωγῆς καὶ τοῦ κέρδους τοῦ μεταπωλητοῦ, τὰ ἄλευρα ἐν Γλώσσῃ δὲν ἔπρεπε νὰ πωλῶνται πλέον τῶν 75 λεπτῶν. Διὰ τοῦτο εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὅπως ἡ διατίμησις ἰσχύσῃ ὄχι μόνον διὰ τὰ κέντρα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς περιφερείας, ἀλλὰ καὶ διότι οἱ ἔμποροι τῶν κέντρων ἀποφεύγουσι νὰ πωλῶσιν αὐτὰ μὲ τὴν διατίμησιν, πωλῶνται μὲ ὑψωμένην τιμὴν εἰς τὰς περιφερείας. Ἔχω ἐπίσης νὰ ζητήσω καὶ ἐπὶ τοῦ σίτου, τοῦ εὑρισκομένου ὑπὸ διαμετακόμισιν, ὅπως τεθῇ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιτάξεως, διότι μόνον κατὰ τύπους εὑρίσκεται οὗτος ὑπὸ διαμετακόμισιν, πράγματι ὅμως πρόκειται περὶ ἁπλῆς ἀποθηκεύσεως καὶ τοῦτο διὰ νὰ εὐκολύνωνται οἱ ἔμποροι εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ φόρου τῶν 9½ λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν περίπου καὶ μὴ εἶναι οὗτοι ἠναγκασμένοι νὰ τὸν καταβάλωσι δι’ ὅλον τὸ ποσόν, ἀλλὰ τμηματικῶς, ἐφ’ ὅσον δηλαδὴ ἀναλαμβάνουσι τμηματικῶς τὰ ποσὰ τοῦ σίτου. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 2 ὡς καὶ τὰ λοιπὰ καὶ τὸ σύνολον).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τῆς ὑπηρεσίας τῶν φάρων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ὑπάρχει πρότασις, ὅπως τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κηρυχθῇ κατεπεῖγον. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 487 «περὶ κοινωφελοῦς Ταμείου Κρήτης διὰ φράσεως ἐκ λάθους παραλειφθείσης». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν.) — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διατιμήσεως θείου, θειικοῦ χαλκοῦ καὶ ἄλλων χρησίμων εἰς τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις εἰδῶν καὶ περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως αὐτῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανώσεως τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας ἐν Μακεδονίᾳ, Ἠπείρῳ, Κρήτῃ καὶ ταῖς νήσοις τοῦ Αἰγαίου Πελάγους.» (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀφομοιώσεως τῆς ἐν Χίῳ κοινοτικῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς πρὸς τὰς δημοσίας Ἐμπορικὰς Σχολὰς τοῦ Κράτους καὶ διαχειρίσεως τῆς περιουσίας αὐτῆς». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς καὶ ἐπανεξαγωγῆς ἐμπορευμάτων. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). — Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διορισμοῦ Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ταμείων χηρῶν καὶ ὀρφανῶν τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ ἀποστράτων ἀξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). — Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαχειρίσεως τῆς ἐγχωρίου περιουσίας τῆς Κεφαλληνίας καὶ ἱδρύσεως δι’ αὐτῆς φιλανθρωπικῶν καταστημάτων ἐν Κεφαλληνίᾳ, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου ΓΨΚΗʹ τῆς 30 Μαρτίου 1910.» Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Ἰγγλέσης.

§141Σ. Κ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι περιττὸν πρὶν ἢ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος νομοσχεδίου νὰ δώσω εἰς ὑμᾶς πληροφορίας τινὰς περὶ τῆς ἐγχωρίου λεγομένης περιουσίας καὶ τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας. Ὡς γνωστὸν κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ ΙΘʹ αἰῶνος διὰ τῆς συνθήκης τῶν Παρισίων τῆς 15 Νοεμβρ. 1815, αἱ Ἰόνιοι νῆσοι ἐκηρύχθησαν Κράτος ἐλεύθερον καὶ ἀνεξάρτητον καὶ ἐτέθησαν ὑπὸ τὴν προστασίαν μόνον τῆς Μ. Βρεττανίας. Τὸ ἀγγλικὸν λοιπὸν δημόσιον δὲν εἶχε περιουσίαν ἐπὶ τῶν Ἰονίων νήσων. Ἑκάστη νῆσος εἶχε τὴν ἰδίαν αὐτῆς περιουσίαν, ἡ ὁποία ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἀκίνητα κτήματα, κυρίως ἀγροτικά. Ὅλα τὰ ἀκίνητα, τὰ μὴ ἀνήκοντα εἰς ἰδιώτας, ἀπετέλουν τὴν ἐγχώριον περιουσίαν ἑκάστης νήσου. Τὴν ἐγχώριον περιουσίαν διῴκει ἐπιτροπή. Ἀπὸ τοῦ 1845 διὰ τοῦ νόμου Ιʹ τοῦ ὀγδόου Ἰονίου Κοινοβουλίου ἀνετέθη ἡ διοίκησις τῆς ἐγχωρίου περιουσίας εἰς ἐπιτροπήν. Κατὰ τὸ 1866 (20 Ἰανουαρίου) μετὰ τὴν ἕνωσιν τῶν Ἰονίων νήσων μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος ἐψηφίσθη ὁ ΡΝʹ νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ διοίκησις τῆς ἐγχωρίου περιουσίας, ἀνετέθη εἰς ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ἐκ τόσων μελῶν, ὅσοι ἦσαν καὶ οἱ δῆμοι ἑκάστης νήσου. Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς ἦτο ὁ ἑκάστοτε προϊστάμενος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς. Κατὰ τὸν νόμον ἐκεῖνον, (ἄρθρ. 13), τὰ εἰσοδήματα τῆς ἐγχωρίου περιουσίας ἑκάστης νήσου διενέμοντο εἰς τοὺς δήμους ἀναλόγως τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῶν, μετὰ τὴν ἐκ τῶν εἰσπράξεων ἀφαίρεσιν τῶν ἐξόδων τῆς διοικήσεως καὶ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν δαπανῶν τοῦ νοσοκομείου. Ὁ αὐτὸς νόμος (ἄρθρ. 14) ὥριζεν ὅτι τὰ δημοτικὰ συμβούλια εἶχον δικαίωμα ἐφέσεως τῶν ἀποφάσεων τῆς ἐπιτροπῆς ἐνώπιον τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, ὅστις εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἀποφαίνηται ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως ἐντὸς δέκα ἡμερῶν. Κατὰ τὸ 1878 ἐπὶ τοῦ ἀειμνήστου Κουμουνδούρου ἐψηφίσθη ὁ ΨΙʹ νόμος (τῆς 9 Νοεμβρίου) περὶ διαχειρίσεως τῆς ἐγχωρίου περιουσίας Κεφαλληνίας, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθη εἰς τὴν ἐπιτροπήν, τὴν διαχειριζομένην τὴν ἐγχώριον περιουσίαν Κεφαλληνίας, τὸ δικαίωμα νὰ ἐκποιήσῃ ὅλα τὰ κτήματα τὰ ἀγροτικά, ἐλαιῶνας, σταφιδαμπέλους καὶ λοιπά, καθὼς καὶ δύο οἰκίας, τὴν μίαν πλησίον τοῦ Ἀργοστολίου κειμένην καὶ τὴν ἄλλην ἐν Αἰγιαλῷ Σάμης. Διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου ἐτροποποιεῖτο καὶ ὁ καταρτισμὸς τῆς ἐπιτροπῆς. Οὕτως αὕτη ἀπετελεῖτο εἰς τὸ ἑξῆς ἀπὸ τὸν Νομάρχην ὡς πρόεδρον, ἀπὸ τὸν Εἰρηνοδίκην τῆς ἕδρας τῆς πρωτευούσης τοῦ νομοῦ καὶ ἀπὸ τρεῖς πολίτας ἐκλεγομένους ἀπὸ τὰ δημοτικὰ συμβούλια τῆς νήσου. Διὰ τοῦ ἰδίου νόμου ὡρίσθη ὅτι τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης ἦσαν ἄμισθα καὶ ὅτι ἡ περιουσία, ἡ ἐγχώριος, ἦτο ἐντελῶς κεχωρισμένη ἀπὸ τὴν περιουσίαν τῶν δήμων, εἰς τῆς ὁποίας τὰ βάρη οὐδέποτε ὑπέκειτο. Κατὰ τὸ 1887 ἐπὶ τοῦ ἀειμνήστου ἀρχιεπισκόπου Κεφαλληνίας Γερμανοῦ, τῇ πρωτοβουλίᾳ αὐτοῦ ἐψηφίσθη ἕτερος νόμος, ὁ νόμος ᾼΦΚΕʹ περὶ διαχειρίσεως τῆς ἐγχωρίου περιουσίας τῆς Κεφαλληνίας καὶ ἱδρύσεως δι’ αὐτῆς Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων ἐν Κεφαλληνίᾳ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου ἐκείνου τὸ τίμημα τῶν ἐκποιηθέντων ἢ ἐκποιηθησομένων κτημάτων τῆς ἐγχωρίου περιουσίας, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν καὶ πληρωμὴν τῶν χρεῶν αὐτῆς, θὰ κατετίθετο εἰς τὴν Ἰονικὴν ἢ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἐντόκως ἢ θὰ ἐχρησίμευε πρὸς ἀγορὰν τίτλων ἐθνικῶν δανείων ἢ ὁμολογιῶν καὶ μετοχῶν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ὡρίζετο ὅτι διὰ τῶν τόκων αὐτῶν ἔπρεπε νὰ ἱδρυθῶσιν ἐν Κεφαλληνίᾳ Φιλανθρωπικὰ Καταστήματα — Νοσοκομεῖον, Βρεφοκομεῖον καὶ Πτωχοκομεῖον. Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 2ου τοῦ ἄνω ῥηθέντος νόμου, πρὸς διοίκησιν τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων, καθίστατο ἀδελφᾶτον συγκείμενον ὡς ἑξῆς. Πρόεδρος αὐτοῦ ὁ κατὰ καιροὺς Ἀρχιεπίσκοπος Κεφαλληνίας καὶ ἓξ μέλη ἐκλεγόμενα ὑπὸ ἀντιπροσώπων τῶν δημοτικῶν Συμβουλίων Κεφαλληνίας. Οἱ ἓξ πολῖται ἔπρεπε νὰ ἀνήκωσιν ἀνὰ δύο εἰς ἑκάστην τῶν τριῶν τῆς νήσου ἐπαρχιῶν. Τὸ ἀδελφᾶτον αὐτὸ ἐξέλεγε κατόπιν ἕνα ἰατρὸν ὡς σύμβουλον. Μετὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ πρώτου ἀδελφάτου, ὁ Πρόεδρος αὐτοῦ, ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Γερμανὸς Καλλιγᾶς, ὁ ῥέκτης καὶ δημιουργικώτατος ἐκεῖνος ἀνήρ, τοῦ ὁποίου ὁ θάνατος ἦτο ἀπώλεια ἀληθὴς διὰ τὴν Κεφαλληνίαν πρὸ πάντων, ἠγόρασε μεγάλην τινὰ καὶ εὐάερον οἰκίαν κειμένην εἰς τὸ βόρειον ἄκρον τῆς πόλεως Ἀργοστολίου διὰ χρημάτων, τὰ ὁποῖα εἶχε συλλέξει ἀπὸ διαφόρους Κεφαλλῆνας. Τὴν οἰκίαν ἐκείνην μετερρύθμισε καταλλήλως ὥστε νὰ χρησιμεύσῃ ὡς Νοσοκομεῖον. Ἀλλὰ χρήματα δὲν ὑπῆρχον διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἀσθενῶν. Τὰ εἰσοδήματα τῆς ἐγχωρίου περιουσίας ἦσαν πολὺ ὀλίγα. Τότε ὁ συμπολίτης ἡμῶν κ. Πλάτων Βέγιας, μεγαλέμπορος, ὁ εὐεργετικώτατος καὶ ἀληθῶς φιλάνθρωπος ἐκεῖνος ἀνήρ, ὁ ὁποῖος δὲν ἔπαυσε ποτὲ νὰ δαπανᾷ τὸ χρῆμά του διὰ πάντα εὐγενῆ καὶ φιλάνθρωπον σκοπόν, προσέφερε δωρεὰν εἰς τὰ Φιλανθρωπικὰ Καταστήματα 50,000 δραχ. καὶ ἐδάνεισεν ἑτέρας 50,000 δραχμὰς ἀτόκως. Τοιουτοτρόπως κατέστη δυνατὸν νὰ λειτουργήσωσι τὰ Φιλανθρωπικὰ ἡμῶν καταστήματα. Ἐπὶ μακρὰ ἔτη τὰ Καταστήματα ταῦτα παρέσχον πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν νῆσον. Ἡ περιουσία τῶν καταστημάτων ηὔξανεν εὐτυχῶς διὰ δωρεῶν καὶ διὰ κληροδοτημάτων βαθμηδόν. Κατὰ τὰ τελευταῖα μάλιστα ἔτη τὰ Φιλανθρωπικὰ Καταστήματα Κεφαλληνίας λαμβάνουσι τακτικῶς γενναίαν ἐπιχορήγησιν ἐκ τοῦ κληροδοτήματος τοῦ μεγάλου εὐεργέτου τῆς Κεφαλληνίας, τοῦ ἀειμνήστου Παναγῆ Βαλλιάνου. Διὰ τῆς ἐπιχορηγήσεως ταύτης τὸ Ἀδελφᾶτον ἠδυνήθη νὰ ἀνεγείρῃ νέα καὶ μεγάλα οἰκοδομήματα διὰ τὴν νοσηλείαν καὶ περίθαλψιν τῶν νοσούντων. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι οἱ κατὰ καιροὺς ἀποτελέσαντες τὰ Ἀδελφᾶτα συμπολῖται ἡμῶν ἦσαν ἄνθρωποι ἔντιμοι καὶ ζηλωταί. Ἀλλὰ οὐδεὶς ὑπάρχει τέλειος εἰς τὸν κόσμον τοῦτον. Ἦτο φυσικόν, οἱ ἀποτελοῦντες τὸ Ἀδελφᾶτον, ὡς ἄνθρωποι μὴ ἔχοντες εἰδικὰς γνώσεις, νὰ μὴ εἶναι πάντοτε καὶ οἱ καταλληλότεροι νὰ διοικήσωσιν, εἰς μερικὰς λεπτομερείας τοὐλάχιστον, τὰ Φιλανθρωπικὰ Καταστήματα. Κατὰ τὸ 1910 ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Δραγούμη ἐγένετο ἐνέργεια δραστηρία, ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος, ὡς πρὸς τὸν καταρτισμὸν τοῦ Ἀδελφάτου. Ἡ πεῖρα εἶχε καταδείξει ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ τροποποίησις, ἥτις καὶ ἐγένετο διὰ τοῦ νόμου ΓΨΚΗʹ. Κατὰ ταύτην Πρόεδρος τοῦ Ἀδελφάτου εἶναι, ὡς καὶ πρότερον, ὁ ἑκάστοτε Ἐπίσκοπος Κεφαλληνίας, ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν μελῶν ἠλαττώθη εἰς τρία ἀντὶ τῶν πρότερον ἕξ, ἀλλὰ καὶ προσετέθη εἰς ἀντιπρόσωπος τοῦ Βαλλιανείου κληροδοτήματος. Συγχρόνως ὡρίσθη ὅπως, ὁ ἀποτελῶν μέλος τοῦ Ἀδελφάτου ἰατρός, μὴ ἐκλέγηται πλέον ἀπὸ τὰ ἄλλα μέλη ἀλλ’ ἀπὸ τοὺς ἐν Κεφαλληνίᾳ ἰατρούς, ἰδίως ἀπὸ τοὺς διαμένοντας ἐν Ἀργοστολίῳ. Τοῦτο ἐκρίθη ἀναγκαῖον, διότι ὁ ἰατρός, ὁ ἐκλεγόμενος ἀπὸ τὰ ἄλλα μέλη, ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑποχείριος αὐτῶν, ὡς ἔχων κἄποιαν ὑποχρέωσιν εἰς αὐτὰ καὶ ἑπομένως ὡς μὴ ἔχων πάντοτε ἐλευθερίαν ἐνεργείας. Τὰ φιλανθρωπικὰ καταστήματα Κεφαλληνίας, ὡς εἶπον καὶ πρίν, παρέσχον μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν κοινωνίαν. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι τὰ πάντα ἔχουσι καλῶς ἐν αὐτοῖς. Πολλοῦ γε καὶ δεῖ. Παρετηρήθησαν πρὸ πολλοῦ καὶ ἐξακολουθοῦσι νὰ ὑπάρχουσι διάφοροι ἐν αὐτοῖς ἐλλείψεις, ἐλλείψεις προερχόμεναι ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀπὸ ἔλλειψιν εἰδικῶν γνώσεων τῶν διοικούντων αὐτά. Ἐν Κεφαλληνίᾳ ὡρίμασε πλέον ἡ ἰδέα, ὅτι πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ῥιζικῶς ὁ τρόπος τῆς διοικήσεως τῶν φιλανθρωπικῶν καταστημάτων. Διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀναφέρω τοὺς λόγους καὶ χωρὶς νὰ εἰσέλθω εἰς πολλὰς λεπτομερείας, τοῦτο μόνον σᾶς λέγω, ὅτι ἐσχάτως εἶχεν οἰκοδομηθῆ μεγαλοπρεπὲς περίπτερον, τὸ ὁποῖον ἦτο προωρισμένον νὰ χρησιμεύσῃ ὡς τμῆμα τῶν παθολογικῶν ἀσθενῶν, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει χῶρος ἐπαρκὴς καὶ κατάλληλος εἰς τὸ κεντρικὸν οἰκοδόμημα. Ὡς μὴ ὤφειλεν ἐπηκολούθησε συζήτησις μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Ἀδελφάτου περὶ τῆς καταλληλοτέρας χρήσεως τῆς οἰκίας καὶ ὑπερίσχυσεν ἡ γνώμη τῶν μὴ εἰδικῶν καὶ ἡ ὡραία οἰκοδομή, ἡ προορισθεῖσα διὰ παθολογικοὺς ἀσθενεῖς, ἐδόθη εἰς τοὺς φθισιῶντας, διὰ τοὺς ὁποίους εἶχε προαποφασισθῆ νὰ οἰκοδομηθῇ ἐξεπίτηδες περίπτερον, πληροῦν τοὺς ἀναγκαίους ὅρους. Ἕνεκα τῆς ἀδικαιολογήτου καὶ ἐπιβλαβοῦς αὐτῆς ἀποφάσεως ὁ ἰατρός, τὸ εἰδικὸν μέλος τοῦ Ἀδελφάτου, ἠναγκάσθη νὰ δώσῃ τὴν παραίτησίν του. Τοιαῦτα ζητήματα ἐγείρονται, καθ’ ἣν στιγμὴν λήγει ἡ περίοδος, ἡ τριετής, τῆς διοικήσεως τοῦ Ἀδελφάτου. Ἐνομίσαμεν καθῆκον ἐπιβεβλημένον εἰς ἡμᾶς ἐγώ τε καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου κ. Ἀλιβιζᾶτος, ὡς ἰατροί, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν καλλίτερον παντὸς ἄλλου τὰ συμβαίνοντα, ἐγὼ μάλιστα, ὁ ὁποῖος ἐπὶ μακρὰ ἔτη ὑπηρέτησα εἰς τὰ φιλανθρωπικὰ καταστήματα καὶ συνετέλεσα οὐκ ὀλίγον νὰ ψηφισθῇ ἐπὶ τῆς ἐπαναστατικῆς Κυβερνήσεως ὁ βελτιῶν τὰ τῆς διοικήσεως τοῦ Ἀδελφάτου νόμος καὶ ἐζήτησα ἔκτοτε οὐ μόνον νὰ ἀποκλεισθῶσι τῆς διοικήσεως τῶν φιλανθρωπικῶν καταστημάτων ἅπαντες οἱ πολιτευόμενοι, εἴτε δήμαρχοι εἴτε βουλευταί, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἐκλέκτορες τοῦ Ἀδελφάτου νὰ μὴ γίνωνται, διότι ἡμεῖς καὶ οἱ ὁμόφρονες ἡμῶν ἠθέλαμεν νὰ ἵστανται τὰ φιλανθρωπικὰ καταστήματα ὑψηλά, ὡς ἀπαιτεῖ ὁ ἱερὸς αὐτῶν προορισμός, καὶ μακρὰν τῆς πολιτικῆς καὶ τῶν ἰδιωτικῶν συμφερόντων, ἐνομίσαμεν, λέγω, ὅτι εἴχομεν καθῆκον, ὡς ἰατροὶ μάλιστα γνωρίζοντες τὰς ἐλλείψεις, νὰ φέρωμεν τροποποίησιν τοῦ νόμου, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ μέλλον τὰ καταστήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἤδη τὰ ὑλικὰ μέσα, νὰ λειτουργῶσιν ἀπροσκόπτως καὶ πρεπόντως, χωρὶς νὰ ἔχωμεν καθ’ ἑκάστην παράπονα καὶ παράπονα σοβαρά. Εἶπον ὅτι τὰ μέλη, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσι τὸ Ἀδελφᾶτον, εἶναι ἔντιμοι πολῖται καὶ ζηλωταί, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἀρκεῖ πάντοτε ἡ ἐντιμότης καὶ ὁ ζῆλος, πρέπει νὰ ὑπάρχωσι καὶ αἱ ἀπαιτούμεναι γνώσεις. Ἐσκέφθην μετὰ τοῦ συναδέλφου μου κ. Ἀλιβιζάτου ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία συμβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ἀδελφάτου, ἀποτελουμένη ἀπὸ ἰατροὺς καὶ καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Κεφαλλῆνας. Μόλις ἐγένετο τοῦτο γνωστὸν εἰς τὴν Κεφαλληνίαν ὑπεκινήθη παρά τινων ἐνδιαφερομένων ἀντίδρασις κατὰ τῶν ἐνεργειῶν μας, ἀντίδρασις τῆς ὁποίας τὰς λεπτομερείας δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀηδιάσω. Σημειωτέον ὅτι ἅπαντες οἱ ἐν Κεφαλληνίᾳ ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἰατροί, καθὼς καὶ αὐτοὶ οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ φιλανθρωπικὰ καταστήματα, ἐκτὸς μιᾶς ἐξαιρέσεως, εἶναι ἐντελῶς σύμφωνοι μὲ ἡμᾶς, ὡς καὶ πᾶσα ἡ κοινωνία, ἥτις ἐπεδοκίμασε ζωηρῶς τὸ διάβημα ἡμῶν. Ἡ ἀντίδρασις ἐγένετο ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶχον συμφέρον νὰ μὴ μεταβληθῇ τὸ καθεστὼς τοῦ Νοσοκομείου, καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἔχει πολλὰ τὰ πλημμελῆ, πλημμελῆ πασίγνωστα εἰς Κεφαλληνίαν, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω ἐνταῦθα. Ἐστάλη πρὸς ἡμᾶς ἐνταῦθα πρὸ ὀλίγου χρόνου τηλεγράφημα ὑπογεγραμμένον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς διαχειριστικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Βαλλιανείου κληροδοτήματος κ. Π. Βέγιαν, διὰ τοῦ ὁποίου διεμαρτύροντο τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς κατὰ πάσης μεταβολῆς ἐν τῷ καταρτισμῷ τοῦ Ἀδελφάτου. Τοῦτο θὰ σᾶς φανῇ παράδοξον καὶ πολὺ δικαίως. Καὶ θὰ ἠρώτα τις ἀπορῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν Ἀδελφᾶτον ἀποτελούμενον ἀπὸ ἐντίμους μὲν ἄνδρας, ἀλλ’ ἐμπόρους, βιομηχάνους κλ. δηλ. μὴ ἐπιστήμονας, δὲν καταδέχεται νὰ ἔχῃ συμβούλους καθηγητὰς καὶ ἰατροὺς εἰς ζητήματα καθαρῶς ἐπιστημονικά. Ἔγραψα εἰς τὸν κ. Βέγιαν καὶ τῷ ἐξέφρασα τὴν ἀπορίαν ἡμῶν διὰ τὴν ἀντίδρασιν αὐτὴν εἰς τὰς ἐνεργείας μας, ἀντίδρασιν τῆς ὁποίας καλῶς γνωρίζομεν τὰς πηγάς. Θὰ ἠθέλατε παραξενευθῆ πολὺ ἐὰν ἐγνωρίζατε τὰς αἰτίας τῆς τοιαύτης ἀντιδράσεως, τὰς ὁποίας καὶ ἡμεῖς καὶ πάντες ἐν Κεφαλληνίᾳ γνωρίζουσι καὶ οἰκτείρουσιν. Ἐπειδὴ τινὲς ἐκ τῶν Κεφαλλήνων συναδέλφων ἐν τῇ Βουλῇ δὲν συνεφώνησαν μεθ’ ἡμῶν εἰς τὸν καταρτισμὸν δευτέρου συμβουλευτικοῦ Ἀδελφάτου διὰ τὰ ἐπιστημονικὰ ζητήματα, τῇ προτάσει ἑνὸς ἐξ αὐτῶν μετερρυθμίσαμεν τὸ ἀρχικὸν ἡμῶν σχέδιον, εἰσάγοντες εἰς τὸ ἑξαμελὲς Ἀδελφᾶτον τρεῖς ἰατροὺς ὡς μέλη αὐτοῦ, ὥστε νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ ἐννέα μέλη. Εἰς τὴν ὑποχώρησιν καὶ τροποποίησιν ταύτην προέβημεν, ὅπως ἐπέλθῃ συμφωνία μεταξὺ ὅλων τῶν Κεφαλλήνων βουλευτῶν. Δυστυχῶς καὶ τὴν τροποποίησιν αὐτὴν δὲν ἐδέχθησαν οὔτε οἱ ἐν Κεφαλληνίᾳ ἐνδιαφερόμενοι οὔτε ὅλοι οἱ ἐνταῦθα συνάδελφοι. Καὶ δὲν σᾶς γεννᾷ τὴν ἀπορίαν, κύριοι βουλευταί, διατί μεταξὺ τῶν ἐννέα μελῶν τοῦ Ἀδελφάτου νὰ μὴ εἶναι τρεῖς ἰατροί, ἀφοῦ οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ δὲν θὰ ἔχωσιν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν πολιτικήν, διότι ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν προετείναμεν, ἀπαγορεύει εἰς πάντα πολιτευόμενον ὄχι μόνον νὰ ἀποτελῇ μέλος τοῦ Ἀδελφάτου, ἀλλὰ καὶ νὰ γίνηται ἀκόμη ἐκλέκτωρ, δηλαδὴ νὰ ἐκλέγῃ τὰ μέλη τοῦ Ἀδελφάτου. Δὲν ἀπορεῖτε, κύριοι βουλευταί, διατί αὐτὴ ἡ ἐπιμονὴ κυρίων τινῶν νὰ μὴ ἀποτελῆται τὸ Ἀδελφᾶτον τοῦ Νοσοκομείου καὶ ἀπὸ ἰατρούς, ἀφοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἀποτελῆται καὶ ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐμπόρους, βιομηχάνους καὶ καθεξῆς; Διατί νὰ μὴ εἶναι καὶ ἰατροὶ μεταξὺ τῶν διοικούντων τὰ φιλανθρωπικὰ καταστήματα, οἱ ἁρμοδιώτεροι ὅλων; Ἠρώτησα τὸν κ. Βέγιαν ἐν Ἀργοστολίῳ, διατί ἀντιδρᾷ ἡ διαχειριστικὴ ἐπιτροπὴ κατὰ τῆς μεταρρυθμίσεως καὶ ὁ κ. Βέγιας μοὶ εἶπεν ὅτι εἶναι τοῦτο γνώμη τῆς πλειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ὄχι ἰδική του. Ἀλλὰ ποίας πλειονοψηφίας; ὁ ἀξιότιμος κ. Α. Ρωμάνος, ὁ ὁποῖος εἶναι μέλος τῆς ἐπιτροπῆς, εἶναι πρὸ πολλοῦ Πρεσβευτής, ὁ κ. Δεστούνης, μέλος καὶ αὐτός, εὑρίσκεται ἐν Λονδίνῳ. Ἠρώτησα τὸν κ. Λ. Ροσόλυμον καὶ μοὶ εἶπεν ὅτι παραδέχεται τὴν ἰδικήν μας τροποποίησιν. Δύο μόνον ἀξιότιμοι συμπολῖται μας, μέλη τῆς διαχειριστικῆς ἐπιτροπῆς, ἐκηρύχθησαν ἐναντίον, πλανηθέντες βεβαίως καὶ ἐπηρεασθέντες δολίως ἀπὸ τὰς ἐνεργείας ὡρισμένων προσώπων. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις. Δὲν θέλω νὰ ἀποκαλύψω τὰ συμβαίνοντα καὶ τὰς λανθανούσας πληγάς, παρακαλῶ μόνον τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποδεχθῶσι τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν ἡμεῖς οἱ ἰατροὶ πρὸ πάντων διὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ Ἀδελφάτου, ὅπως ἀπαλλάξωμεν τὸ Νοσοκομεῖον ἀπὸ τὰς ἐλλείψεις, αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ ἄγνοιαν τῶν πραγμάτων. Εἶναι, κύριοι βουλευταί, κωμικοτραγικὸν νὰ συζητῇ ὁ ἰατρός, ὁ ἐπιστήμων, μὲ ἕνα ἱερέα ἢ δεσπότην ἢ ναυτικὸν ἢ ἔμπορον δι’ ἐπιστημονικὰ ζητήματα καὶ νὰ ἀναγκάζεται ὁ ἐπιστήμων ἰατρὸς νὰ παραιτεῖται ἐκεῖθεν, ὅπου εἶναι τόσον ἀναγκαῖος, μὴ ἀνεχόμενος ἀποφάσεις προερχομένας ἐξ ἐντελῶς ἀναρμοδίων ἀνθρώπων. Προτείνομεν τὸ Ἀδελφᾶτον τῶν φιλανθρωπικῶν καταστημάτων νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ ἐννέα μέλη, ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπον ὡς Πρόεδρον, ἀπὸ τρεῖς πολίτας ἐκλεγομένους ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν Κοινοτήτων, ἀπὸ δύο ἀντιπροσώπους τοῦ κληροδοτήματος τοῦ ἀειμνήστου Π. Βαλλιάνου καὶ ἀπὸ τρεῖς ἰατροὺς ἐκλεγομένους εἴτε ὑπὸ τῶν ἰατρῶν εἴτε ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Κοινοτήτων, τοῦτο εἶναι ἀδιάφορον δι’ ἡμᾶς. Ὁ συνάδελφος κ. Μπασιᾶς ἐδέχθη ἤδη τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς μετὰ τοῦ κ. Ἀλιβιζάτου ἐσκέφθημεν νὰ φέρωμεν· μόνον εἰς λεπτομέρειαν τινὰ διαφωνεῖ, ὅτι δηλαδὴ δὲν θεωρεῖ ὀρθὸν νὰ ἐκλέγωνται τὰ ἰατρικὰ μέλη ἀπὸ ἰατρούς, ἀλλ’ ὑπὸ τῶν Κοινοτήτων. Νομίζω ὅτι οἱ ἰατροὶ εἶναι οἱ καταλληλότεροι διὰ νὰ κρίνωσι τοὺς συναδέλφους των, ἄλλως τε ἔχομεν ἤδη τὸ παράδειγμα· ὅτι καὶ οἱ δημοδιδάσκαλοι δυνάμει νόμου, ἄρτι γενομένου, ἐκλέγουσι τὰ μέλη τοῦ Ἐποπτικοῦ αὐτῶν Συμβουλίου. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν προτείνομεν, ἀποβλέπουσα εἰς τοῦτο, ὅτι δὲν ἀρκεῖ τὰ μέλη ἐπιτροπῆς τινος νὰ εἶναι ἔντιμοι πολῖται, ἀλλὰ καὶ νὰ ἔχωσι τὴν ἀπαιτουμένην διὰ τὰ καθήκοντά των ἱκανότητα. Καὶ ἡ στοιχειωδεστέρα λογικὴ ἐπιβάλλει, ὅπως Ἀδελφᾶτα, τὰ ὁποῖα διευθύνουσιν ἱδρύματα ἐπιστημονικῆς φύσεως, ἀποτελῶνται ἀπὸ πρόσωπα κυρίως εἰδικά.

§142Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ τὴν ἀπασχολήσω ὀλίγα λεπτά, ὄχι διὰ νὰ καταγίνω εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν φιλανθρωπικῶν καταστημάτων Κεφαλληνίας, ἥτις εἶναι ἐντελῶς ἄσχετος ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀλλὰ μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀποκρούσω μομφήν, τὴν ὁποίαν ὁ πρὸ ὀλίγου ἐκ τοῦ βήματος κατελθὼν συνάδελφος ἠθέλησε νὰ ἐπιρρίψῃ ἐναντίον τῶν συναδέλφων του βουλευτῶν καὶ τῆς διοικήσεως τῶν καταστημάτων.

§143Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Οὐδεμίαν μομφήν.

§144Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Εἴπατε ὅτι ἡμεῖς ἀντιδρῶμεν εἰς τὰς προτάσεις σας, χάριν ὡρισμένων προσώπων, τὰ ὁποῖα εἶναι βεβαίως οἱ νῦν διοικοῦντες καὶ τὸ προσωπικὸν τοῦ Νοσοκομείου, ὅπερ ὑπονοεῖτε.

§145Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Βεβαίως σεῖς ἀντιδρᾶτε.

§146Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Νὰ μὴ μὲ διακόπτητε, σεβασθῆτε τὸν ἑαυτόν σας, ὅτε θὰ σεβασθῆτε καὶ ἐμὲ τὸν ἀγορεύοντα, ἀφήσατέ με νὰ εἴπω ὅσα θέλω νὰ εἴπω, ὡς δὲν σᾶς διέκοψα ἐγὼ καὶ σᾶς ἄφησα νὰ εἴπητε ὅσα ἠθελήσατε, καίτοι ἀπεῖχον τῆς πραγματικότητος, τῆς ἀληθείας. Ὑμεῖς εἴπατε, ὅτι ἡμεῖς ἀντιδρῶμεν, ἕνεκεν ὡρισμένων προσώπων. Σᾶς προκαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ μᾶς εἴπητε ὑπὲρ ποίων ὡρισμένως προσώπων ἡμεῖς ἀντιδρῶμεν ἢ διὰ ποῖον πρόσωπον ὡρισμένως ἡμεῖς ἐνδιαφερόμεθα. Ἡμεῖς ἕν πρᾶγμα ἐπιθυμοῦμεν καὶ θέλομεν, τὴν καλὴν διοίκησιν τῶν φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων καὶ νὰ ἀκούσωμεν τὴν γνώμην καὶ ὑποδείξεις τῶν ἐκτελεστῶν τῆς διαθήκης τοῦ ἀειμνήστου Βαλλιάνου, οἱ ὁποῖοι δι’ ἐπιστολῶν των ἐπανειλημμένων συνέστησαν εἰς ἡμᾶς νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὅπως παρ’ ἡμῶν συνετάχθη καὶ ὅπως ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶναι δὲ οἱ ἐκτελεσταὶ πρόσωπα ἀνώτερα πάσης ὑπονοίας, ἐναντίον τῶν ὁποίων οὐδεμία μομφὴ δύναται νὰ φθάσῃ, οὔτε ἐναντίον τοῦ κ. Βέγια, οὔτε ἐναντίον τῶν λοιπῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, τὰ ὁποῖα ἔγραψαν πρὸς ἡμᾶς, καὶ τὰ ὁποῖα μᾶς συνέστησαν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως τὸ ὑποβάλαμεν ἡμεῖς, ὅπως τὸ ὑπέβαλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὸ ὁποῖον οὐδὲν ὡρισμένον πρόσωπον ἀποβλέπει, ὡς ἀνακριβῶς ἰσχυρίζεται τὰ ἀντίθετα ὁ προλαλήσας. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀξίωσις τοῦ συναδέλφου μου δὲν εἶναι δικαία, δὲν εἶναι ὀρθή, νὰ ἀποτελεσθῇ τὸ Ἀδελφᾶτον ὅλον ἐξ ἰατρῶν, ἀντίκειται εἰς τὴν λογικήν.

§147Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Δὲν εἶπον...

§148Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Νὰ συστήσητε, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. συνάδελφον νὰ μὴ μὲ διακόπτῃ, νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀγορεύσω καὶ νὰ σεβασθῇ τὴν θέσιν του καὶ οὕτω ἐξ ἀνάγκης νὰ σεβασθῇ καὶ τὴν θέσιν μου.

§149Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Ὁ διαστρέφων τὰ πράγματα πρέπει νὰ σεβασθῇ...

§150Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Σεῖς διαστρέφετε τὴν ἀλήθειαν καὶ τὰ πράγματα. Καὶ προτείνετε τὰ μέλη τοῦ Ἀδελφάτου νὰ εἶναι σχεδὸν ὅλοι οἱ ἰατροί. Ἐγὼ ἀποκρούω αὐτὸ ὡς μὴ ὀρθόν. Ἐπειδὴ δὲ ἡ περιουσία τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων ἀνήκει καὶ εἰς τὰς τρεῖς ἐπαρχίας, τῆς Κραναίας, Σάμης καὶ Πάλης, προτείνω ν’ ἀντιπροσωπεύωνται καὶ αἱ τρεῖς ἐπαρχίαι εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ἀδελφάτου διὰ δύο προσώπων ἐξ ἑκάστης, τῶν καταλληλοτέρων, χωρὶς νὰ περιορίσωμεν καὶ ἐξαναγκάσωμεν τοὺς ἐκλέκτορας νὰ περιορίσωσι τὴν ἐκλογὴν αὐτῶν εἰς τὸν κύκλον τῶν ἰατρῶν, ἀλλὰ νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἐλευθέρους νὰ ἐκλέγωσι ἐξ ὅλων τῶν συμπολιτῶν ἡμῶν, θὰ παρακαλέσω δὲ τὸν κύριον προλαλήσαντα, ὅταν λέγῃ τὰ τρία τῶν μελῶν νὰ εἶναι ἰατροί, ποῦ θὰ εὕρῃ τοιούτους καταγομένους ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Πάλης ἰατροὺς καὶ κατοικοῦντας εἰς τὸ Ἀργοστόλι, ἐκτὸς ὡρισμένου προσώπου, δι’ ὃ ἐνδιαφέρεται καὶ κόπτεται ὁ κ. συνάδελφος ὅπως λάβῃ μέρος εἰς τὸ Ἀδελφᾶτον καὶ δι’ ὃ πρόσωπον ἀποδεικνύεται μεροληπτῶν καὶ ἀντιδρᾷ; Ποῖοι ἰατροὶ ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Σάμης εἶναι ἐγκαταστημένοι εἰς τὸ Ἀργοστόλι; Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου, ὅτι δὲν ὑπάρχουσι ἰατροὶ πρὸς ἐκλογὴν ἐκ τῶν δύο τούτων ἐπαρχιῶν, οἵτινες οὕτω θὰ ἀδικηθῶσι, μὴ ἀντιπροσωπευόμεναι εἰς τὴν διοίκησιν, εἰς τὸ Νοσοκομεῖον ὑπάρχουσι διωρισμένοι 4 ἰατροί, οἱ καλλίτεροι τῆς Κεφαλληνίας, καὶ εἷς, τὸν ὁποῖον, κατὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τὸ ἰδικόν μας, ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέγωσιν οἱ ἰατροὶ τῆς Κεφαλληνίας καὶ οὕτω γίνονται 5, οἵτινες, νομίζω, εἶναι ἀρκετοὶ διὰ τὰ ἀφορῶντα τὰ ἰατρικὰ ζητήματα τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ Ἰατροσυνεδρίου καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ Νομοϊάτρου, χωρίς, ἐπαναλαμβάνω, ν’ ἀποκλείσωμεν τοὺς λοιποὺς συμπολίτας μας, ἀφοῦ μάλιστα μέχρι τοῦδε ἐξελέγησαν οἱ ἄριστοι ἐξ αὐτῶν καὶ καθ’ ὧν δὲν δύνανται νὰ φθάσωσιν αἱ μομφαὶ τοῦ συναδέλφου. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ δεχθῇ οὐδεμίαν τροπολογίαν, ἀλλὰ θὰ παραδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ὑπέβαλεν αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὡς ὑπέδειξαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν οἱ ἐκτελεσταὶ τῆς διαθήκης Βαλλιάνου, τοῦ μεγάλου εὐεργέτου τῆς Κεφαλληνίας καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι καθ’ ὅλα ὅμοιον, μὲ τὴν ὑπ’ ἐμοῦ συνταχθεῖσαν πρότασιν νόμου.

§151ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Προβλέπων ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἐπαναληφθῇ καὶ κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν, νομίζω καλὸν νὰ προβῶμεν ἀμέσως εἰς τὴν αʹ ἀνάγνωσιν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ἰγγλέσην νὰ ἀναβάλῃ τὴν ἀγόρευσίν του. Ὁ λόγος εἶναι ὁ ἑξῆς, ὅτι ὁ νόμος περὶ συστάσεως κοινοτήτων ἐπιβάλλει τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου τούτου, τοῦ σχετικοῦ πρὸς τὴν ἐκλογὴν τῶν μελῶν τῶν Ἀδελφάτων. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ζητεῖται εὐρυτέρα τροπολογία τοῦ νόμου περὶ ἧς θὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§152Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Θέλω νὰ διορθώσω ἀνακριβείας τινάς, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἐκ κακῆς ἀντιλήψεως καὶ ἀπέδωκεν εἰς ἐμὲ ὁ κ. συνάδελφος. Ἐγὼ οὐδεμίαν μομφὴν ἐξέφρασα οὔτε κατὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, οὔτε κατὰ τῶν μελῶν τῶν ἀποτελούντων τὴν διαχειριστικὴν ἐπιτροπὴν ἢ τὸ Ἀδελφᾶτον. Μάλιστα διεκήρυξα ὅτι καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ τὸ Ἀδελφᾶτον εἶναι ἄξια παντὸς σεβασμοῦ καὶ ἀποτελοῦνται ἀπὸ ἐντιμοτάτους πολίτας καὶ ὅτι αἱ ὑπάρχουσαι ἐλλείψεις ὀφείλονται εἰς τὴν ἔλλειψιν γνώσεων εἰδικῶν. Ὅπως διὰ τὸ ναυτικὸν δὲν εἶναι κατάλληλος ὁ παππᾶς, οὕτω καὶ εἰς τὸ νοσοκομεῖον δὲν πρέπει νὰ διευθύνωσιν ἄλλοι ἐκτὸς ἰατρῶν κυρίως. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς φέρω παραδείγματα διὰ νὰ πεισθῆτε. Ἡμεῖς προτείνομεν ἐκ τῶν ἐννέα μελῶν τὸ ⅓ νὰ εἶναι ἰατροί, ὄχι τὸ ὅλον, ὡς δικηγορικῷ τῷ τρόπῳ ἠθέλησε νὰ ἀλλοιώσῃ τὰ πράγματα ὁ κ. συνάδελφος. Οἱ ἰατροὶ δὲ οὗτοι δὲν θὰ ἔχωσιν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν πολιτικήν. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ τροποποίησις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν, ἐγὼ καὶ οἱ δύο ἄλλοι συνάδελφοι, ἐπεκροτήθη παρ’ ὅλων ἐν Κεφαλληνίᾳ. Ὅλοι οἱ ἰατροὶ τῆς Κεφαλληνίας συνεφώνησαν μεθ’ ἡμῶν, ἐκτὸς ἑνός, ὅστις δὲν εἶχε συμφέρον νὰ γείνῃ ἡ τροποποίησις. Δὲν ἐννοῶ νὰ προσάψω μομφὴν εἰς οὐδένα, ἀλλ’ εἶπον καὶ λέγω, ὅτι ὑπάρχει ἀντίδρασις ἐνταῦθα ἐκ μέρους τριῶν κυρίων συναδέλφων κατὰ τῆς τροποποιήσεως.

§153Ν. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, κύριοι βουλευταί, νὰ λάβω τὴν τιμὴν ν’ ἀπασχολήσω ὑμᾶς καὶ ἐγὼ δι’ ὀλίγων μὲ τὸ ζήτημα τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοὶ χαρίσητε ὀλίγων στιγμῶν προσοχήν, διότι, ἂν καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ἂν καὶ ἐθεωρήθη τοῦτο ὡς ὑπόθεσις οἰκογενειακῆς φύσεως, δυναμένη νὰ ἐπιλυθῇ παρὰ τῶν βουλευτῶν Κεφαλληνίας, ἀρκεῖ μόνον νὰ εἶναι οὗτοι σύμφωνοι εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτοῦ, ἐν τούτοις θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ τὴν τοιαύτην ἀντίληψιν, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ φρονῶ ὅτι ἡ ἔννοια καὶ ἡ ἰδέα τῆς φιλανθρωπίας πρέπει νὰ εἶναι, καὶ εἶναι, ἡ αὐτὴ παντοῦ, πάντοτε καὶ διὰ πάντας, καὶ μάλιστα προκειμένου περὶ φιλανθρωπικῶν καταστημάτων. Κατὰ συνέπειαν μία συζήτησις ὑπὸ τοιαύτην ἔννοιαν διεξαγομένη ἐνταῦθα, ἀναμφισβητήτως θὰ ἔχῃ διδάγματα καὶ συμπεράσματα τοιαῦτα, ἐκ τῶν ὁποίων ὡρισμένως θὰ εὐεργετηθῶσι καὶ τὰ φιλανθρωπικὰ ἐκεῖνα τοῦ Κράτους ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐκτελοῦν τὸν προορισμόν των καὶ δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν περιωπὴν ἐκείνην, εἰς ἣν ἐπόθησαν νὰ εὑρίσκωνται οἱ μεγάλοι αὐτῶν εὐεργέται καὶ δωρηταί, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν δωρεῶν αὐτῶν οὐδὲν ἄλλο ἐσκόπουν εἰμὴ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς πασχούσης ἀνθρωπότητος καὶ ἰδίως τῶν λαϊκῶν τάξεων, οὕτως ὥστε πᾶς ἄπορος ἀσθενής, προσερχόμενος εἴς τι νοσοκομεῖον, νὰ εὑρίσκῃ ἀμέσως καὶ προθύμως οὐ μόνον ἰατρικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ περιποίησιν, ἀλλὰ καὶ φιλανθρωπικὴν τοιαύτην, χωρὶς νὰ ἐξευτελίζηται καὶ νὰ ἐκλιπαρῇ τὴν φιλανθρωπίαν, τὴν ὁποίαν αἱ εὐγενεῖς ψυχαὶ τῶν εὐεργετῶν ἐκείνων διὰ τῶν μεγάλων αὐτῶν δωρεῶν, δωρεὰν ταχέως καὶ ἀπροσκόπτως ἠθέλησαν νὰ παρέχηται εἰς τὴν πάσχουσαν ἀνθρωπότητα, ἄνευ οἱασδήποτε αὐτῆς ἐκμεταλλεύσεως. Γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, καὶ τὸ γνωρίζετε πάντες, πόσους μόχθους καὶ προσπαθείας συνηθέστατα καταβάλλετε, ἐνεργοῦντες ἐπὶ ὁλοκλήρους ὥρας, ἐνίοτε δὲ καὶ ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας, παρακαλοῦντες καὶ προστρέχοντες δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ διὰ νὰ δυνηθῆτε νὰ ἐπιτύχητε νὰ γείνῃ δεκτὸς εἰς ἄπορος ἀσθενὴς εἰς ἓν οἱονδήποτε νοσοκομεῖον τῶν Ἀθηνῶν, μὴ ἐξαιρουμένης οὐδὲ αὐτῆς τῆς «Πολυκλινικῆς», τοῦ κατ’ ἐξοχὴν λαϊκοῦ καὶ φιλανθρωπικοῦ τούτου ἱδρύματος. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ διαψεύσητε, ἐὰν ὑπερβάλλων τὰ πράγματα, δὲν εὑρίσκωμαι ἐν ἀπολύτῳ ἀληθείᾳ. Ἀλλὰ πόσοι ἐξ ὑμῶν δὲν γνωρίζετε ἐπίσης ἀπόρους ἀσθενεῖς ἐπὶ ἡμέρας προστρέχοντας καὶ παρατρέχοντας ὅπως προμηθευθῶσι καὶ περισυλλέξωσι τὰ ἀπαραίτητα πλέον καταστάντα συστατικά, εἴτε ἀπὸ Δημάρχους, εἴτε ἀπὸ Δημοτικοὺς Συμβούλους, εἴτε ἀπὸ Ὑπουργούς, εἴτε ἀπὸ κυρίας, δι’ ὧν νὰ δυνηθῶσι νὰ πλησιάσωσι τὸν ἰατρὸν τοῦ Νοσοκομείου ἐκείνου, ὅπως ἐκλιπαρήσωσι τὴν ἰατρικὴν αὐτοῦ περίθαλψιν καὶ συνδρομήν; Ἀλλὰ καὶ πόσους ἀπόρους δὲν γνωρίζετε, οἵτινες ἐλλείψει συστατικῶν δὲν κατώρθωσαν νὰ πλησιάσωσιν οὐδὲ τοὺς βοηθοὺς τῶν ἰατρῶν τῶν περὶ οὗ ὁ λόγος Νοσοκομείων. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς φιλανθρωπίας; Αὐτὴ εἶναι ἡ φιλανθρωπία τῶν νοσοκομείων ἐκείνων; Εἰς αὐτὸν τὸν σκοπόν, τὸν ἐξευτελιστικόν, ἀπέβλεπον οἱ μεγάλοι ἐκεῖνοι φιλάνθρωποι, οἵτινες μὲ τὰ ἑκατομμύριά των ἵδρυσαν καὶ ἐπροίκισαν τὰ νοσοκομεῖα διὰ νὰ ἐξασκῆται ἡ φιλανθρωπία καθ’ ὅλην αὐτῆς τὴν σημασίαν καὶ τὴν ἔκτασιν; Ἰδοὺ λοιπὸν διὰ ποίους λόγους ἐφρόνουν καὶ φρονῶ, καὶ νομίζω νὰ ἐπείσθητε, ὅτι τὸ ζήτημα τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας, τῶν τόσον ἄλλως τε προηγμένων ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν, εἶνε ζήτημα γενικοῦ, γενικωτάτου ἐνδιαφέροντος, ἐκ τῆς συζητήσεως τοῦ ὁποίου ἀναμφισβητήτως θὰ ὠφεληθῶσι καὶ τὰ λοιπὰ τῆς Ἑλλάδος Νοσοκομεῖα, μὴ ἐξαιρουμένων οὐδ’ αὐτῶν τῆς πρωτευούσης. Ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῆς συζητήσεως, θὰ δίδητε καὶ θὰ μάθητε, κύριοι βουλευταί, τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ πτωχὸς ἀσθενὴς ἐκλιπαρεῖ εἰς πολλὰ Ἑλληνικὰ Νοσοκομεῖα τὴν φιλανθρωπίαν, ἐνῷ τοὐναντίον ἡ φιλανθρωπία ἔπρεπε νὰ ἐκλιπαρῇ τὸν πάσχοντα πτωχὸν ἐργάτην καὶ βιοπαλαιστήν. Καὶ νομίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὴ συμφορὰ δι’ ἕνα ἄπορον ἀσθενῆ, ὅστις ἐκτὸς τοῦ ὅτι πάσχων παύει πλέον νὰ κερδίζῃ τὰ ἀπαραίτητα πρὸς τὸ ζῇν τῆς οἰκογενείας του, ἐξαναγκαζόμενος οὕτω ν’ ἀφήσῃ τὴν δυστυχίαν νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, μὲ ὅλας τὰς ἐκ ταύτης ὑλικὰς καὶ πολλάκις ἠθικὰς συνεπείας, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον πρέπει κατ’ ἐκείνην τὴν ὀδυνηρὰν καὶ ἀπελπιστικὴν στιγμὴν νὰ σκέπτηται πῶς θὰ δυνηθῇ, ἐξευτελιζόμενος καὶ ἐκλιπαρῶν, νὰ εὕρῃ ἄσυλον εἰς ἕνα νοσοκομεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον τόσα ἑκατομμύρια ἐδόθησαν ἀκριβῶς, ὅπως οὗτος ἀμέσως καὶ δικαιωματικῶς εὑρίσκῃ τὴν κλίνην του, τὸν ἰατρόν του, τὴν νοσοκόμον του, τὰ φάρμακά του δωρεάν; Ὅλα ταῦτα, κύριοι βουλευταί, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν, δυστυχῶς, εἰς τὰ πλεῖστα τῶν νοσοκομείων σας, θὰ ἐξέλειπον καὶ ἡ φιλανθρωπία θὰ εὑρίσκετο εἰς τὸ ἰδεῶδες αὐτῆς ὕψος καὶ θὰ ἐπεξετείνετο καθ’ ὅλην αὐτῆς τὴν ἔκτασιν, ἐὰν ὑπῆρχεν ἀλλοία ἡ ἀντίληψις τῆς διοικήσεως καὶ διευθύνσεως τῶν παρ’ ἡμῖν φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων. Ἐὰν ἐπὶ πλέον ἐλειτούργει καὶ παρ’ ἡμῖν τὸ σύστημα τῆς ἑνιαίας διοικήσεως τῶν νοσοκομείων μας, ἂν ὑπῆρχε δηλαδή, ὅπως ἐν Γαλλίᾳ καὶ ἐν Τουρκίᾳ ἀκόμη, τὸ σύστημα τῆς Assistance Publique, ἡ ὁποία ἐξασφαλίζει σώφρονα οἰκονομικὴν διαχείρισιν, τελείαν δὲ φιλανθρωπικήν, ἐπιστημονικὴν καὶ ἐθνικὴν ἐργασίαν; Ἀκριβῶς δέ, ἐπειδὴ ὁ νόμος περὶ Κοινοτήτων ἐπιβάλλει τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ διοικήσεως τῶν ἐν Κεφαλληνίᾳ Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων, νομίζω ὅτι ἔχω καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν ἐκ τῆς διπλῆς ἰδιότητός μου, νὰ συντελέσω, εἰ δυνατόν, εἰς τὴν τελειοποίησιν τῆς διοικήσεως τῶν νοσοκομείων μας ἐκείνων, οὐχὶ διότι ταῦτα δὲν λειτουργοῦν καλῶς, ἀλλὰ διότι πρέπει νὰ λειτουργήσουν ἰδεωδῶς καὶ ἐπιθυμῶ ἰδεωδῶς νὰ λειτουργῶσι ταῦτα. Πρέπει τὰ νοσοκομεῖα τῆς Κεφαλληνίας καὶ τὸ λέγω μεθ’ ὑπερηφανείας, κύριοι βουλευταί, νὰ εἶνε τὸ παράδειγμα ὅλων τῶν νοσοκομείων τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος καὶ αὐτῶν ἔτι τῆς πρωτευούσης. Ἡ ἀπαίτησίς μου αὕτη, κύριοι, δὲν εἶνε οὔτε ὑπερβολική, οὔτε σχῆμα ῥητορικόν, ἀλλ’ οὔτε ἔπαινος κολακευτικός, ἀποστελλόμενος ἐκ τῆς ἐπιστήμου ταύτης θέσεως εἰς τὴν ἀγαπητήν μου πατρίδα. Ὄχι! Εἶναι ἀπαίτησις ἑκάστου Κεφαλλῆνος, πλέον ἢ ἐπιβεβλημένη καὶ δεδικαιολογημένη, ἀφοῦ οἱ ἀείμνηστοι καὶ παραδειγματικοὶ ἐκεῖνοι τῆς Κεφαλληνίας εὐεργέται, διὰ ποσῶν μεγάλων, ἐφρόντισαν νὰ ἐξασφαλίσωσιν ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν τὴν φιλανθρωπίαν ἐν τῇ νήσῳ, παραχωρήσαντες ἀφθονώτατα τὰ μέσα πρὸς τοῦτο. Δὲν φρονεῖτε λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ Νοσοκομεῖα ἐκεῖνα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα, δόξα τῷ Θεῷ, οὔτε τὰ ἄφθονα χρήματα ἐλλείπουσιν, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸ προσωπικὸν τὸ κατάλληλον, τὸ ἰατρικὸν καὶ μὴ τοιοῦτον, δὲν φρονεῖτε, λέγω, ὅτι τὰ νοσοκομεῖα ἐκεῖνα τῆς Κεφαλληνίας, ἀφοῦ καὶ χρήματα ἔχουσι καὶ ἀνθρώπων δὲν στεροῦνται, ἔχουσι τὴν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν νὰ παρουσιάζωνται ἐν τῇ λοιπῇ Ἑλληνικῇ κοινωνίᾳ, ὡς παράδειγμα καὶ τύπος διὰ τὰ παρόντα καὶ τὰ μέλλοντα τῆς Ἑλλάδος νοσοκομειακὰ καὶ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα; Λυποῦμαι, κύριοι βουλευταί, ὅτι δι’ ἓν ζήτημα τοιοῦτον, ὡς τὸ τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας, τὸ τόσον σοβαρὸν καὶ πολλαπλῶς σπουδαῖον, λυποῦμαι, λέγω, ὅτι διὰ τοιοῦτον ζήτημα, δὲν ὑπεβλήθη ὑπὸ τὴν ψῆφον ὑμῶν πρότασις νόμου, οὐ μόνον ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν ἀρτία, ἀλλὰ καὶ ὑπογεγραμμένη, καὶ συνεπῶς ἐγκεκριμένη παρὰ πάντων τῶν βουλευτῶν Κεφαλληνίας.

§154Ο. ΤΕΤΕΝΕΣ. Ὄχι ὅμως νὰ κάμωμεν προσωπικά.

§155Ν. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Ἐκπλήττομαι, κ. Τετενέ, νὰ λέγητε ὅτι ἡ ὑπ’ ἐμοῦ προτεινομένη τροποποίησις, ἀφορᾷ εἰς λόγους προσωπικούς. Μὴ βιάζεσθε, ἀλλὰ ἀναμείνατε τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς μου καὶ θὰ ἴδητε ὅτι θὰ μείνητε τελείως σύμφωνος μαζί μου. Θὰ ψηφίσωμεν νόμον, ὄχι ὅπως τὸν θέλω ἐγώ, οὔτε ὅπως τὸν θέλετε σεῖς, οὔτε ὅπως τὸν θέλει ὁ κ. Χαριτᾶτος, οὔτε ὅπως τὸν θέλει ὁ κ. Ἰγγλέσης, οὔτε ὅπως ἀρέσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλ’ ὅπως τὸν θέλει καὶ τὸν ἀπαιτεῖ τὸ ὀρθόν, τὸ δίκαιον, τὸ συμφέρον τῶν νοσοκομείων μας.

§156ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μπράβο! Μπράβο!

§157Ν. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Λυποῦμαι, λέγω, διότι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, καθ’ ἣν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Κεφαλληνίας παρουσιάζονται ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ ἐνώπιον τῆς λοιπῆς τοῦ Κράτους ἀντιπροσωπείας διὰ ζητήματα γενικωτάτου συμφέροντος, διῃρημένοι καὶ οὐχὶ σύμφωνοι, ὡς ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀφοῦ, δυστυχῶς, τὴν αὐτὴν ὡς καὶ ἄλλοτε εἰκόνα παρουσιάζουσιν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Κεφαλληνίας ἐνώπιον ὑμῶν. Διότι, δι’ ἓν ζήτημα, ὡς τὸ ὑπὸ συζήτησιν, καθαρῶς φιλανθρωπικὸν καὶ ἐπιστημονικόν, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ γνώμης καὶ ἀντιλήψεως, ἀφοῦ ὁλόκληρος ὁ πεπολιτισμένος κόσμος διὰ τοιούτου εἴδους ζητήματα, μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ὁδὸν πάντοτε ἀκολουθεῖ, ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ σύστημα ἐφαρμόζει, τὰ αὐτὰ πάντοτε μέτρα λαμβάνει πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἐξασκήσεως τῆς φιλανθρωπίας. Ἰδού, κύριοι βουλευταί, πῶς ἔχει τὸ ζήτημα τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας καὶ ἰδοὺ πῶς παρεστάθη εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργόν, ὅτι δῆθεν ἐπῆλθεν ἀντίδρασίς τις, χωρὶς οὐδέποτε νὰ ὑπάρξῃ δεδικαιολογημένη τοιαύτη. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας, ἀποτελούμενον ἀπὸ ἓξ μέλη, διακεκριμένην ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν κατέχοντα θέσιν ἐν τῇ κοινωνίᾳ Κεφαλληνίας, ἔγραψαν εἰς ἡμᾶς καὶ μᾶς παρεκάλουν νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ διοικήσεως τῆς περιουσίας τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας, προσθέτοντα καὶ τὰς πολυτίμους γνώμας των ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, μάλιστα δὲ καὶ σχέδιον νόμου, πῶς πρέπει νὰ διοικῶνται ἐφεξῆς τὰ νοσοκομεῖα ἐκεῖνα. Εὐθὺς ὡς ἔλαβον τὴν ἐπιστολήν των ἐκείνην, ἐπρότεινα εἰς τὸν συνάδελφόν μου καὶ φίλον μου κ. Ἰγγλέσην, ὅπως προσκαλέσωμεν καὶ τοὺς λοιποὺς συναδέλφους μας βουλευτὰς Κεφαλληνίας καὶ ἀπὸ κοινοῦ συσκεφθῶμεν ποῖος θὰ εἶναι ὁ ἄριστος τρόπος τῆς ἐπιστημονικῆς καὶ οἰκονομικῆς διοικήσεως τῶν Φιλανθρωπικῶν μας Καταστημάτων. Καὶ τὴν μὲν πρότασίν μου ταύτην ἐδέχθη εὐθὺς ἀμέσως ὁ κ. Ἰγγλέσης, μοῦ προσέθεσεν ὅμως τότε, ὅτι δύο ἐκ τῶν βουλευτῶν Κεφαλληνίας, οἱ κ. κ. Χαριτᾶτος καὶ Μπασιᾶς, ὑπέβαλον ἤδη πρότασιν νόμου διὰ τὰ Φιλανθρωπικὰ Καταστήματα Κεφαλληνίας. Σᾶς ὁμολογῶ, κ. βουλευταί, ὅτι ἔμεινα κατάπληκτος διὰ τὴν μονομερῆ ἐκείνην ἐνέργειαν τῶν δύο προρηθέντων βουλευτῶν Κεφαλληνίας, διότι ἐφρόνουν καὶ φρονῶ ὅτι, προκειμένου περὶ ζητήματος γενικοῦ ἐνδιαφέροντος, τόσον ζωτικοῦ καὶ σπουδαίου διὰ τὸν τόπον μας, πάντα τὰ προσωπικὰ ζητήματα, ὅλαι αἱ ἀντιπάθειαι καὶ συμπάθειαι — ἂν ὑπάρχουν τοιαῦται — ἔπρεπε πάντα ταῦτα νὰ τεθῶσι κατὰ μέρος, χάριν τοιούτου γενικοῦ καὶ ἱεροῦ σκοποῦ.

§158Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μή...

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, κ. βουλευτά,

§160Ν. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Μὴ νομίσητε, ὅθεν, κ. βουλευταί, ὅτι ὑπερβάλλω λέγων ὅτι ἡ ἐνέργεια τῶν δύο προρρηθέντων ἐντίμων βουλευτῶν, μοὶ ἐνεποίησε κατάπληξιν· πιστεύσατε ὅτι αὕτη ὑπῆρξεν εἰλικρινής, καὶ θὰ τὸ πιστεύσητε, ἀφοῦ σᾶς πληροφορήσω ὅτι πλὴν τοῦ ὅτι οὕτω συνηθίζω νὰ σκέπτωμαι καὶ νὰ ἐνεργῶ διὰ τὰ γενικὰ συμφέροντα τῆς Κεφαλληνίας, ἐπὶ πλέον μὲ τοὺς περισσοτέρους ἐκ τῶν βουλευτῶν Κεφαλληνίας οὐδεμίαν σχέσιν πολιτικὴν εἶχον. Ἐσκέφθην ἐν τούτοις ὅτι διὰ ζητήματα τοιαύτης φύσεως ἔπρεπε νὰ συνεργασθῶ καὶ μὲ τοὺς βουλευτὰς ἐκείνους. Ἐνῷ δ’ ἐγὼ οὕτως ἐσκεπτόμην καὶ ἔπραττον, ἄλλως ἔδοξε καὶ ἄλλαι σκέψεις καὶ ἀντιλήψεις περὶ τοῦ γενικοῦ τούτου ζητήματος ἐπρυτάνευσαν ἐν τῷ νῷ τῶν κ. κ. Μπασιᾶ καὶ Χαριτάτου. Ὑπέβαλον δηλαδὴ μόνοι των πρότασιν νόμου περὶ τῶν φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων, χωρὶς τοὐλάχιστον νὰ σκεφθῶσιν ὅτι μεταξὺ τῶν βουλευτῶν Κεφαλληνίας ὑπάρχουσι καὶ δύο ἰατροί, κ. Μπασιᾶ, οἱ ὁποῖοι διὰ τὴν καλὴν τύχην τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας, προκειμένου διὰ τοιοῦτον ζήτημα, ἔχουσι προσόντα ἀνώτερα ὑμῶν, ὄχι μόνον διότι εἶναι ἰατροί, ἀλλὰ διότι ὁ μὲν εἷς ἐξ αὐτῶν, ὁ κ. Ἰγγλέσης, εἰργάσθη σχεδὸν δωρεὰν καὶ διηύθυνε μετὰ στοργῆς ἐπὶ 20 ὁλόκληρα ἔτη τὰ Νοσοκομεῖα ἐκεῖνα, ὁ δ’ ἕτερος, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ ἐνώπιον ὑμῶν, νομίζει, χωρὶς νὰ κινδυνεύῃ ποσῶς νὰ παρεξηγηθῇ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι εἶναι κάπως εἰδικώτερος ὑμῶν. Ἰδίως ὅμως μὲ θλίβει τὸ πολιτικὸν τὰκτ τοῦ κ. Μπασιᾶ, ὁ ὁποῖος ὡς ἐκ τῆς κοινωνικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς αὑτοῦ θέσεως, ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ πῶς ὤφειλε νὰ σκεφθῇ καὶ ἐνεργήσῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Θὰ τῷ ἐπετρέπετο ἴσως νὰ ἐνεργήσῃ καὶ νὰ πράξῃ ὡς ἔπραξεν, ἂν ἦτο ἰατρός, ἀλλ’ ἐγὼ γνωρίζω ὅτι τὸ μόνον δίπλωμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει εἶναι τὸ τοῦ ἰατροῦ, ἐνῷ τοὐναντίον ἔχει τὸ τοῦ δικηγόρου, τὸ τοῦ πλοιάρχου, τὸ τοῦ τηλεγραφητοῦ καὶ τηλεφωνητοῦ. Θὰ τῷ ἐπετρέπετο νὰ ἐνεργήσῃ οὕτω, ἐὰν τοὐλάχιστον ἐλάμβανε μέρος εἰς ἰατρικὰ συνέδρια, ὅπου συζητοῦνται τὰ τοιούτου εἴδους ἐπιστημονικὰ ζητήματα· ἀλλ’ ἐγὼ οὐδέποτε συνήντησα αὐτὸν εἰς τοιαύτας συνεδριάσεις, τοὐναντίον ἤκουσα ὅτι πολλάκις ἀντεπροσώπευσε τὸ ἑλληνικὸν Κράτος εἰς ἄλλου εἴδους συνέδρια, δηλαδὴ εἰς ναυτικά, ἐμπορικά, ταχυδρομικά, ἀκόμη δὲ καὶ τελευταίως εἰς ὀρνιθολογικὰ τοιαῦτα. Ἔχω, κ. Μπασιᾶ, βλέπετε, μίαν ἀπαίτησιν ὀρθὴν καὶ ἐπιβεβλημένην· λέγω δὲ ἐπιβεβλημένην, διότι καὶ ἐγώ, ὅταν ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον τῶν τριῶν Τ, εἰς μερικοὺς συμπολίτας καὶ κοινοὺς φίλους, οἱ ὁποῖοι μὲ παρώτρυναν ν’ ἀναμιχθῶ καὶ νὰ ἐπιφέρω τροποποιήσεις τινὰς ἐπὶ τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου, ἐκήρυξα τότε τὴν παντελῆ ἄγνοιάν μου καὶ ἀδυναμίαν μου διὰ τοιαῦτα ζητήματα, προσέθετον δ’ ὅτι ὁ νομός μας ἔχει τὴν εὐτυχίαν ν’ ἀντιπροσωπεύηται, ἰδιαίτατα διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀπὸ μίαν αὐθεντίαν, δηλαδὴ ἀπὸ ὑμᾶς, πρὸς ὃν καὶ παρέπεμψα τότε τοὺς φίλους μου ἐκείνους. Βεβαίως ἐὰν κατεγινόμην νὰ μελετήσω τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα, θὰ ἠδυνάμην νὰ συζητήσω ὡς ὑμεῖς καὶ νὰ ἐπιφέρω τροποποιήσεις ἐπ’ αὐτῶν. Ἐγὼ ἐν τούτοις οὕτως ἐσκεπτόμην καὶ ὡμίλουν περὶ ὑμῶν καὶ οὕτω ἔπραξα, χωρὶς νὰ θελήσω νὰ μικροπολιτευθῶ. Ἄλλως τε οὐδέποτε, χωρὶς νὰ ἔχω καμμίαν ἰδιαιτέραν ὑποχρέωσιν, καὶ πρὶν πολιτευθῶ, καὶ ἰδίως ἀφοῦ ἐπολιτεύθην, ἔπαυσα τοῦ νὰ ὁμιλῶ ὑπὲρ ὑμῶν, καὶ τὸ γνωρίζετε τοῦτο καλῶς, ὡς καὶ οἱ συμπολῖταί μας καὶ νὰ διακηρύσσω περὶ ὑμῶν τὰ καλλίτερα, καὶ τοῦτο ἐκ καθήκοντος καὶ σεβασμοῦ πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸν ἑαυτόν μου. Πράγματι δέ, κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης ὑφ’ ὑμῶν προτάσεως νόμου, ἐπηκολούθησε καὶ δευτέρα πρότασις νόμου καὶ τρίτη τοιαύτη. Καὶ οὕτω δέ, διὰ δευτέραν φοράν, παρουσιάζουν ἐνταῦθα τὴν εἰκόνα, ἣν καὶ ἄλλοτε παρουσίασαν οἱ βουλευταὶ Κεφαλληνίας. Εὐθὺς δὲ ὡς ἐν Κεφαλληνίᾳ ἐπληροφορήθησαν περὶ τῶν ἐπικρατουσῶν γνωμῶν μεταξὺ τῶν λοιπῶν βουλευτῶν Κεφαλληνίας, παρεξηγήσεις ἑκούσιαι καὶ ἀκούσιαι συνέβησαν ἐκεῖ, ἀποτέλεσμα τῶν ὁποίων ὑπῆρξε μερικὴ ἀντίδρασις ἐκδηλωθεῖσα διὰ τῶν μακροσκελῶν ἐκείνων τηλεγραφημάτων, εἰς ἓν ἐκ τῶν ὁποίων ἠπειλεῖτο ἐκ μέρους τῆς Βαλλιανείου ἐπιτροπῆς ἡ παῦσις τοῦ ἐτησίου ἐπιδόματος, ὡς ἂν ἐπρόκειτο διὰ τῶν ὑφ’ ὑμῶν, καὶ ἰδίως ὑπ’ ἐμοῦ προτεινομένων μέτρων, νὰ λάβωμεν τὰ χρήματα διὰ νὰ τὰ φάγωμεν! Δὲν ἀδικῶ βεβαίως τὴν ἐπιτροπὴν διὰ τὸ τηλεγράφημά της τοῦτο, διότι παρεξηγήσεις βεβαίως προεκάλεσαν τὰ τηλεγραφήματα ἐκεῖνα καὶ πρὸς ἡμᾶς ἅπαντας καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργόν. Ἡμεῖς ἐν τούτοις, ὡς θὰ ἴδητε περαιτέρω, εἰς τὴν προτεινομένην τροποποίησιν, ἢ μᾶλλον προσθήκην, ἕνα καὶ μόνον σκοπὸν εἴχομεν, ἕνα καὶ μόνον ἐπεδιώκαμεν τοιοῦτον, πῶς νὰ εὐεργετηθῶσι σκοπιμώτερον καὶ τελειότερον αἱ πάσχουσαι λαϊκαὶ τάξεις τῆς Κεφαλληνίας. Ζητῶ συγγνώμην, κύριοι βουλευταί, διότι σᾶς ἀπησχόλησα μὲ ζήτημα καθαρῶς προσωπικόν, ἀλλὰ φρονῶ ὅτι τὸ βῆμα τοῦτο δὲν χρησιμεύει μόνον διὰ νὰ συζητῇ νόμους. Τὸ ζήτημα τῶν φιλανθρωπικῶν καταστημάτων, κύριοι βουλευταί, εἶναι εὔκολον καὶ ἁπλοῦν. Ὅταν οἱ δύο βουλευταὶ ὑπέβαλον μόνοι των τὴν πρότασιν νόμου, δι’ ἐπιστολῆς μου παρεκάλεσα τοὺς λοιποὺς Κεφαλλῆνας βουλευτάς, ὅπως προσέλθωσι καὶ συσκεφθῶμεν περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ προτείνωμεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως καλλίτερον ἐξυπηρετηθῶσι τὰ φιλανθρωπικὰ ἡμῶν ἱδρύματα. Ἔλεγον δὲ εἰς τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους μου, ὅτι δύο ζητήματα προεξέχουν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ δίδηται μεγίστη φροντὶς καὶ προσοχή, διότι ἐξ αὐτῶν ἐξαρτᾶται καὶ ἡ πρόοδος τοῦ ἱδρύματος καὶ ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ φιλανθρωπικοῦ αὐτοῦ σκοποῦ. Τὰ ζητήματα ταῦτα εἶναι τὸ οἰκονομικὸν καὶ τὸ ἐπιστημονικόν, ἡ διεύθυνσις τῶν ὁποίων δέον νὰ ἐμπιστεύηται εἰς εἰδικοὺς ἀνθρώπους, δηλαδὴ εἰς ἰατροὺς καὶ εἰς μὴ τοιούτους. Ἡ διοίκησις λοιπὸν ἑνὸς Νοσοκομείου πρέπει νὰ συνίσταται ἀπὸ ἕνα μικτὸν Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον νὰ περιλαμβάνῃ ἰατροὺς καὶ μὴ τοιούτους. Καὶ τὸ μὲν ἰατρικὸν μέρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου θὰ ἔχῃ ἑνιαίαν καὶ ὑπεύθυνον τὴν διοίκησιν τῶν ἰατρικῶν ἐν γένει ζητημάτων. Θὰ ἀσχολῆται δηλαδὴ μὲ τὰ ζητήματα, τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐπιστημονικὴν ἐν γένει λειτουργίαν τοῦ Νοσοκομείου ἐκείνου καὶ θὰ γνωμοδοτῇ διὰ πᾶν ζήτημα, τὸ ὁποῖον θ’ ἀφορᾷ τὴν ἐπιστημονικὴν ἐξέλιξιν, βελτίωσιν καὶ τελειοποίησιν αὐτοῦ. Τὰ δὲ μὴ ἰατρικὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου θὰ ἔχωσιν ἑνιαίαν καὶ ὑπεύθυνον τὴν διοίκησιν τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος Νοσοκομείου. Θὰ ἀσχολῶνται συνεπῶς διὰ πᾶν ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν περιουσίαν τοῦ Νοσοκομείου ἐκείνου, τὴν σκοπιμωτέραν τοποθέτησιν καὶ διάθεσιν αὐτῆς, τὴν αὔξησιν τῶν πόρων αὐτῆς καὶ πᾶν τὸ σχετικὸν μὲ αὐτήν. Κατὰ ταῦτα, οἱ ἰατροὶ θὰ προτείνουν καὶ θὰ ἀποφασίζουν ἐπὶ παραδείγματι τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς περιπτέρου, θὰ καθορίζουν τὸν σκοπὸν αὐτοῦ, τὸ μέρος ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἀνεγερθῇ τοῦτο καὶ θὰ ἐγκρίνουν ἢ θὰ ἀπορρίπτουν αὐτοὶ μόνοι τὸ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐκπονηθὲν σχέδιον. Ἐνῷ τὰ μὴ ἰατρικὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου, ἐὰν μὲν ἔχωσι χρήματα, θὰ ἀποφασίζουν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, θὰ ἐπιβλέπουν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ καὶ θὰ φροντίζουν διὰ πᾶν ὅ,τι ἀφορᾷ αὐτήν. Ἐὰν ὅμως δὲν ἔχωσι χρήματα, θὰ ἀναβάλωσι τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου μέχρις ὅτου ἐπιτύχωσιν αὐτά, ὁπότε θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐκτελέσωσι τὰ ὑπὸ τῶν ἰατρῶν ἀποφασισθέντα. Καθ’ ὅμοιον τρόπον θὰ λύωνται καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ Νοσοκομείου ζητήματα. Τὰς σκέψεις μου ταύτας ὑπέβαλον εἰς τοὺς συναδέλφους μου βουλευτὰς Κεφαλληνίας, ὡς ἀποτελούσας τὸν καταλληλότερον τρόπον τῆς διοικήσεως τῶν παρ’ ἡμῖν Νοσοκομείων. Πράγματι δέ, συνελθόντες, ἐδέχθημεν, ὅπως τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, συμφώνως πρὸς τὰ προλεχθέντα, ἀποτελεσθῇ ἀπὸ ἰατροὺς καὶ μὴ τοιούτους. Κατὰ τὸν ἤδη ὑφιστάμενον νόμον, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀποτελεῖται ἀπὸ 6 μέλη, ἐκ τῶν ὁποίων εἷς μόνον εἶναι ἰατρός! καὶ ὁ ὁποῖος ἐκλέγεται ὑπὸ τῶν ἰατρῶν τῆς πόλεως Ἀργοστολίου καὶ πέντε μὴ ἰατροί, ἐξ ὧν ὁ εἷς ἐκλέγεται ὑπὸ τῆς Βαλλιανείου Ἐπιτροπῆς, τρεῖς δ’ ἐκλέγονται ἐκ τῶν τριῶν ἐπαρχιῶν τοῦ νομοῦ Κεφαλληνίας καὶ πέμπτος, ὁ Ἐπίσκοπος τῆς νήσου, ὁ καὶ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ διευθῦνον σήμερον τὰ τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων, προτείνει, ὅπως παραμείνωσι τὰ πράγματα ὡς σήμερον ἔχουσι, μὲ μόνην τὴν προσθήκην ὅτι ἡ Βαλλιάνειος Ἐπιτροπὴ ἐπιθυμεῖ ἀντὶ νὰ ὑποδεικνύῃ ἕνα ἀντιπρόσωπον αὐτῆς νὰ ὑποδεικνύῃ δύο τοιούτους. Τὴν ἐπιθυμίαν ταύτην τῆς Βαλλιανείου Ἐπιτροπῆς, τὴν ἐδέχθημεν ὁμοφώνως, καὶ τιμῆς ἕνεκεν πρὸς τὴν μνήμην τοῦ μεγάλου ἐκείνου τῆς Κεφαλληνίας εὐεργέτου Π. Βαλλιάνου, ἀλλὰ καὶ διότι χορηγεῖ διὰ τὰς ἐτησίας δαπάνας τοῦ Νοσοκομείου ἑξήκοντα ἑπτὰ καὶ πλέον χιλιάδας δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνέλθωσιν εἰς 87 χιλιάδας εὐθὺς ὡς ἀρχίσῃ νὰ λειτουργῇ καὶ τὸ ἐκθετοτροφεῖον. Παρὰ τὴν προσθήκην ὅμως ταύτην παρεκάλεσα καὶ ἐγώ, ὅπως ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰατρῶν, δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξα ὑμῖν προηγουμένως, αὐξηθῇ κατὰ τρεῖς ἀκόμη τοιούτους, ὥστε οἱ ἐν τῷ Διοικητικῷ Συμβουλίῳ ἰατροὶ νὰ εἶναι τέσσαρες καὶ οὐχὶ εἷς, νὰ ἐκλέγωνται δὲ οὐχὶ ἐκ τῶν ἰατρῶν μόνον τῆς πόλεως Ἀργοστολίου, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἰατρῶν ὁλοκλήρου τῆς νήσου. Ἐκ τῶν ἰατρῶν τούτων, τῶν ἀποτελούντων τὸ ἰατρικὸν μέρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, οὐδεὶς δύναται νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν ἐνεργὸν ἰατρικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Νοσοκομείου, οὐδ’ ἐπὶ πλέον νὰ ἀνήκῃ ὁπωσδήποτε εἰς τὴν πολιτικήν. Ἐκ τῶν τεσσάρων τούτων ἰατρῶν, οἱ τρεῖς πρέπει νὰ ἀντιπροσωπεύωσι τὰς τρεῖς ἐπαρχίας τῆς Κεφαλληνίας καὶ νὰ κατοικῶσι τὴν νῆσον καὶ κατὰ προτίμησιν τὸ Ἀργοστόλιον, ὁ δὲ τέταρτος δύναται νὰ διαμένῃ καὶ ἐκτὸς τῆς νήσου Κεφαλληνίας. Ἴσως, κύριοι βουλευταί, φανῇ κἄπως περίεργον, διὰ ποῖον λόγον ἀπὸ ἕνα ἰατρόν, ὃν κέκτηται τὸ σημερινὸν Διοικητικὸν Συμβούλιον, ζητῶ 4 τοιούτους. Τὸ διατί θὰ τὸ εἴπω ἀμέσως. Ὁ μέχρι τοῦδε παρακαθήμενος ἰατρὸς σπανίως ἠδύνατο νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἰατρικὴν γνώμην του, ἀφοῦ ἦτο εἷς καὶ καὶ μόνος, καὶ δι’ αὐτὸ ἡ ἱστορία τοῦ Νοσοκομείου ἀναφέρει, πλὴν τῶν ἄλλων, καὶ παραίτησιν τοῦ ἰατροῦ ἐκείνου, ἀφοῦ μειονοψηφῶν δὲν ἠδύνατο νὰ φανῇ χρήσιμος εἰς τὸ Νοσοκομεῖον. Καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον τὰ Νοσοκομεῖα Κεφαλληνίας δὲν ἔχουν ἀνεγερθῇ εἰς τὸ καταλληλότερον μέρος τῆς πόλεως. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον παρατηροῦμεν ὄχι ὀλίγας ἐλλείψεις κατὰ τὴν ἀνέγερσιν αὐτῶν. Διὰ τὸν ὅμοιον ἐπίσης λόγον τὸ Φθισιατρεῖον ἀνηγέρθη, ἀτυχῶς, παραπλεύρως τοῦ Νοσοκομείου, παρ’ ὅλην τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ τοῦ Ἀδελφάτου παραίτησιν αὐτοῦ διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ διὰ πολλοὺς ἄλλους, ὀφείλομεν νομοθετοῦντες σήμερον νὰ ἐνισχύσωμεν τὸ ἰατρικὸν μέρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς προτείνω τρεῖς, ἕνα ἐξ ἑκάστης ἐπαρχίας, ὅπως ἀκριβῶς τοῦτο συμβαίνει καὶ διὰ τὰ μὴ ἰατρικὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Καὶ τοιουτοτρόπως ἑκάστη ἐπαρχία θὰ ἔχῃ ὄχι μόνον ἕνα οἰκονομικὸν ἀντιπρόσωπον, ἀλλὰ καὶ ἕνα ἰατρικὸν τοιοῦτον. Οὕτως ὥστε ὁ πτωχὸς ἀσθενής, ἐν δεδομένῃ περιστάσει, θὰ εὑρίσκῃ ἕνα προστάτην. Ὁ τέταρτος ἰατρὸς ἐκ πρώτης ὄψεως θὰ φανῇ εἰς ὑμᾶς περιττός, ἀλλ’ ἐνῷ διὰ κάθε ἄλλο Νοσοκομεῖον θὰ ἦτο πράγματι περιττός, διὰ τὰ Νοσοκομεῖα Κεφαλληνίας εἶναι ἐπιβεβλημένος. Ὁ τέταρτος οὗτος ἰατρὸς θὰ ἐκλέγηται ἐκ τῶν διαμενόντων οὐχὶ ἐν Κεφαλληνίᾳ, ἀλλ’ ἔξω, εἴτε ἐν Ἑλλάδι, εἴτε καὶ ἐν Εὐρώπῃ. Ἰδοὺ δὲ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐσκέφθην τοῦτο. Γνωρίζετε, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ Κεφαλληνία εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν τόπος παραγωγῆς ἰατρῶν καὶ μάλιστα διακεκριμένων. Γνωρίζετε ἐπίσης ὅτι ἡ Κεφαλληνία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀπὸ τοὺς παλαιοτέρους χρόνους ἐτροφοδότει μὲ ἰατροὺς πολλὰς πόλεις τῆς Εὐρώπης καὶ πολλὰ Πανεπιστήμια αὐτῆς, ὡς καὶ πολλὰς πόλεις τῆς ἐλευθέρας καὶ πρώην δούλης Ἑλλάδος. Δὲν φρονεῖτε λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀφοῦ ἡ πατρίς μου, ἡ Κεφαλληνία, ἐτροφοδότησε καὶ τροφοδοτεῖ τόσα ξένα Πανεπιστήμια καὶ Νοσοκομεῖα, δὲν φρονεῖτε, λέγω, ὅτι ἔχω ὅλον τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαιτήσω ὅπως εἷς ἰατρὸς ἐκ τῶν κορυφαίων τούτων τῆς Ἐπιστήμης εἶναι μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας, οὕτως ὥστε καὶ αὐτὰ νὰ εὐεργετῶνται ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε κορυφὰς τῆς Κεφαλληνιακῆς ἰατρικῆς; Ἴσως μοῦ παρατηρήσητε ὅτι οἱ κορυφαῖοι οὗτοι θὰ εὑρίσκωνται μακρὰν τῆς Κεφαλληνίας καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι ἴσως δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ τὸ διὰ τῆς προτάσεώς μου ἐπιδιωκόμενον. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅμως ἀμέσως ὅτι ἓν ἐκ τῶν χαρακτηριστικῶν τοῦ Κεφαλλῆνος, κύριοι βουλευταί, εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐνῷ ὁ Κεφαλλήν, τόσον ὁ ἰατρός, ὅσον καὶ ὁ μὴ τοιοῦτος, εἶναι φιλαπόδημος, ἐνῷ εὑρίσκετε τοῦτον ὅπου ὑπάρχει γωνία γῆς, ἐν τούτοις κατὰ περιόδους βραχυτάτας ἐπισκέπτεται τὴν γενέτειραν αὐτοῦ. Ἄν λάβητε μάλιστα ὑπ’ ὄψιν σας τὸ τί διδάσκει ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἡ ἱστορία τῶν κορυφαίων ἰατρῶν Κεφαλλήνων, ἀπὸ τῶν παλαιοτάτων χρόνων, ὁπότε τὰ μέσα τῆς συγκοινωνίας ὑπῆρχον εἰς ἐμβρυώδη κατάστασιν, θὰ παρατηρήσητε ὅτι ἐκεῖνοι, παρ’ ὅλην τὴν δυσκολίαν τῆς τότε συγκοινωνίας, ἐγκατέλειπον καὶ θέσιν καὶ τιμὰς καὶ δόξαν καὶ πλούτη καὶ ἐπέστρεφον ἐκ περιτροπῆς, ἵνα παραμένωσιν ἐπί τινα χρόνον εἰς τὴν γενέτειραν αὐτῶν. Τὸ αὐτὸ βλέπομεν ἐπαναλαμβανόμενον καὶ σήμερον. Ὅλοι οἱ τῆς σήμερον κορυφαῖοι Κεφαλλῆνες κατ’ ἔτος ἐπισκέπτονται τὴν Κεφαλληνίαν καὶ παραμένουσιν ἐν αὐτῇ ἕνα καὶ δύο μῆνας. Δὲν νομίζετε ὅτι οἱ ἰατροὶ οὗτοι ὡς ἐκ τῆς θέσεως, ἣν κατέχουσιν ἐν τῷ ἰατρικῷ κόσμῳ, φθάνουσιν εἰς Κεφαλληνίαν γνωρίζοντες τὰς τελευταίας λέξεις τέλος τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης, ἃς παρηκολούθησαν, ἐμελέτησαν, ἐφήρμοσαν καὶ διὰ τὰς ὁποίας πιθανὸν νὰ εἰργάσθησαν καὶ συνετέλεσαν εἰς τοῦτο, δὲν φρονεῖτε, λέγω, ὅτι ἐπισκεπτόμενοι τὰ Νοσοκομεῖά μας, θὰ ἔχωσι τὴν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐφαρμόσωσι τὴν τελευταίαν λέξιν τῆς ἐπιστήμης εἰς τὰ Νοσοκομεῖά μας ἐκεῖνα πρὸς ὠφέλειαν τῶν πασχόντων μας καὶ τῶν ἰατρῶν μας; Καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς ἄλλα νοσοκομεῖα ἐπαρχιακῶν πόλεων τῆς Ἑλλάδος, παρ’ ὅλον τὸ φιλόπονον τῶν ἰατρῶν, παρ’ ὅλην τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐπιστήμης ὑπὸ τῶν ἐν αὐτοῖς ἰατρῶν, μετὰ μῆνας πολλοὺς θὰ φθάσῃ εἰς τὰ νοσοκομεῖα ἐκεῖνα ἡ τελευταία λέξις τῆς ἐπιστήμης καὶ θὰ φθάσῃ τότε, ὄχι μόνον πολὺ ἀργά, ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν περιοδικῶν καὶ τῶν συγγραμμάτων καὶ οὐχὶ δι’ αὐτοπτῶν μαρτύρων, ὅπως θὰ συμβῇ μὲ τοὺς κορυφαίους ἰατροὺς τῆς Κεφαλληνίας. Ἰδού, κ. βουλευταί, μερικοὶ ἐκ τῶν λόγων, δι’ οὓς ἐπιθυμῶ ὁ τέταρτος ἰατρὸς τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου νὰ δύναται νὰ κατοικῇ ἐκτὸς τῆς Κεφαλληνίας. Αὕτη ἡ τροποποίησις ἢ μᾶλλον ἡ προσθήκη εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας, εἶνε ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔδωκεν ἀφορμὴν εἰς παρεξηγήσεις ἀκουσίας καὶ ἑκουσίας καὶ εἰς ἀντιδράσεις, αἱ ὁποῖαι μόνον συμφέροντα προσωπικὰ δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσωσιν, ὄχι ὅμως καὶ τὰ ἀληθῆ καὶ πραγματικὰ συμφέροντα τῶν πασχουσῶν λαϊκῶν τάξεων καὶ τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Κεφαλληνίας.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Αἱ τροπολογίαι ἀναβάλλονται διὰ τὴν βʹ συζήτησιν. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον μόνον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ΨΞΣΤʹ περὶ διανομῆς τῆς ἐπαρχιακῆς περιουσίας Λευκάδος». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διαθέσεως τοῦ ἐκ τοῦ φόρου τῶν δημοσίων θεαμάτων ἐσόδου ὑπὲρ τῶν ἐκ τοῦ πολέμου παθόντων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται. Ἐπίσης ἀναβάλλονται τὰ λοιπὰ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Γνωρίζω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀγροφυλακῆς» κατηρτίσθη ἐκ τῶν κ. κ. Κ. Ζαβιτζιάνου, Σ. Γρανίτσα, Ι. Καναβοῦ, Π. Ἀραβαντινοῦ, Θ. Γρηγορίου, Ι. Ἀθανασάκη, Λ. Κουτσοπετάλου, Κ. Γόντικα, Π. Κοντοσταύλου, Β. Πουλιάση, Ν. Χαριτάτου, Κ. Καλομενοπούλου, Π. Πετροπουλάκη, Δ. Χατζηγιάννη, Π. Ἀγγελίδου, Δ. Κανελλοπούλου, Ν. Ξηροῦ, Δ. Μπούσδρα, Δ. Μαλλιοπούλου, Ν. Βελέντζα, Σ. Χατζηγάκη καὶ Ι. Γκέκα. — Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Ἀραβαντινὸς ὑποβάλλει πρότασιν «περὶ τροποποιήσεως τῶν ΓΨΛΓʹ καὶ ΓΧΜϚʹ νόμων περὶ ἀσφαλιστικῶν ἑταιρειῶν», ἥτις παραπέμπεται εἰς ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Λεωνίδα, Σ. Κροκιδᾶ, Π. Ἀραβαντινοῦ, Β. Πουλιάση καὶ Θ. Κουτούπη. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρᾳ 8 μ. μ.).