1914.10.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39

τῆς 30ῆς Ὀκτωβρίου 1914.

(Πέμπτη, ὥρᾳ 5.10′ μ. μ.)

Προεδρία κ. Κ. Ζαβιτσιάνου.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Τὸ δημοτικὸν συμβούλιον Λαμιέων παρακαλεῖ ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐκπτώσεως ἐνοικίων ἐμμέσων φόρων κατὰ ⅙· Οἱ κάτοικοι Σφακιωτῶν παρακαλοῦσιν ὅπως ληφθῇ πρόνοια περὶ ἀπελευθερώσεως τῶν ἀγροληπτικῶν κτημάτων· Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Βονίτσης παρακαλεῖ ὅπως τοποθετηθῶσι διδάσκαλοι εἰς τὸ ἐκεῖ Ἑλληνικὸν Σχολεῖον· Οἱ καπνοπῶλαι Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς παρακαλοῦσιν ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος περὶ κανονισμοῦ ἐργασίμων ὡρῶν· Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Λεβαδείας ὑποβάλλει ψήφισμα τῆς κοινότητος Λεβαδείας· Οἱ δημοδιδάσκαλοι Μπέρμπακα, Πατρῶν καὶ Ἀμαλιάδος παρακαλοῦσιν ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν δημοδιδασκάλων· Ὁ ἐκ Τηγανίου τῆς Σάμου Ι. Ἐλευθεριάδης παραπονεῖται ὅτι ἀπελύθη κατόπιν τεσσαρακονταετοῦς ὑπηρεσίας ἐν τῷ Τελωνείῳ παρὰ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξασφαλίσεως· Οἱ βλαχοποιμένες Τρικκάλων παρακαλοῦσιν ὅπως μεταρρυθμισθῇ τὸ ἄρθρον 151 τοῦ νόμου ͵ΔΝΖʹ περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων· Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Πέλεκα παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ ἀγροτικὸς νόμος· Οἱ ἐν ταῖς φυλακαῖς Μεσολογγίου κατάδικοι παρακαλοῦσιν ὅπως ληφθῇ πρόνοια περὶ αὐτῶν· Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Χωρεπισκόπων παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ ἀγροτικὸς νόμος· Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Βαρυπατάδων παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ ἀγροτικὸς νόμος· Οἱ κάτοικοι Ποταμοῦ παρακαλοῦσιν ὅπως ψηφισθῇ ὁ ἀγροτικὸς νόμος. Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Εὐρωπούλων παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ ἀγροτικὸς νόμος· Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Πεντατίου παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ ἀγροτικὸς νόμος· Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Κάτω Γαρούνας παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ ἀγροτικὸς νόμος· Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Ἀλεποῦς παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ ἀγροτικὸς νόμος· Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Λούτσων παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ τροπολογηθεὶς ἀγροτικὸς νόμος. Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Νυμφῶν παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ λαοσωτήριος ἀγροτικὸς νόμος· Ἡ Ἑλένη Ματσούκη παρακαλεῖ ὅπως τῇ ἀπονεμηθῇ σύνταξις· Οἱ δημοδιδάσκαλοι Ἀγουλινίτσης παρακαλοῦσιν ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν δημοδιδασκάλων· Τὸ δημοτικὸν συμβούλιον Μεσολογγίου παρακαλεῖ ὅπως ληφθῇ νομοθετικὴ πρόνοια καὶ χορηγήσῃ τὸ λιμενικὸν ταμεῖον Μεσολογγίου εἰς τὸν δῆμον δρ. 30.000· Οἱ κάτοικοι Παραμυθιᾶς διαμαρτύρονται ἐναντίον τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου παραβαίνοντος τὰ καθήκοντά του. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται ἤδη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Χαρικλείας Δ. Χοϊδᾶ.

§2Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ, κ. Πρόεδρε.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Δ. Γκλαβᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ τέως ἀνθυπασπιστοῦ Ἰω. Γρηγοροπούλου.

§4Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Νὰ σταλῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Βουλευτὴς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Πατρῶν.

§6Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Νὰ σταλῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἐπεξεργάζεται τὸ φαρμακευτικὸν νομοσχέδιον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καραπᾶνος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς Ἄρτης. Ἀναβάλλεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Σ. Ἰγγλέσης, ὅπως ἀναπτύξῃ ἀναφοράν.

§8Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μὲ ἀκούσητε. Πρὸ δύο ἡμερῶν οἱ κάτοικοι τοῦ λαοῦ Σάμης ἐν Κεφαλληνίᾳ ἀπέστειλαν τηλεγράφημα πρὸς τοὺς ἐνταῦθα διαμένοντας Κεφαλλῆνας, ὅτι ὁ λαὸς κινούμενος ὑπὸ δυσπραγίας συνῆλθεν εἰς πάνδημον συλλαλητήριον, ὅπως ἐπικαλεσθῇ τὴν ἀρωγὴν τῆς Κυβερνήσεως. Σήμερον, πρὸ ὀλίγων ὡρῶν, ἐστάλη πρὸς ἡμᾶς τηλεγράφημα διὰ τοῦ ὁποίου ὁ λαὸς καταγγέλλει τὰ ἑξῆς· «Λόγῳ ἐκδικήσεως γενομένου συλλαλητηρίου ἀστυνομικὰ καὶ δασικὰ ὄργανα κατέσχον ξυλάνθρακας εὑρισκομένους ἀποθήκας, ὅτι προέρχονται δῆθεν ἄνευ ἀδείας, ἐνῷ οὗτοι προέρχονται ἐξ ἀδειῶν καὶ εἶναι ὑπολείμματα προγενεστέρων τοιούτων ἐξελεγχθέντων. Τοιαύτη πίεσις κατέστη ἀφόρητος, ἀπειλουμένης διαταράξεως ἡσυχίας. Ἀνάγκη ληφθῶσι σύντονα μέτρα ἀπαλλαγῆς πολιτῶν ἐκ τοιούτων πιέσεων πρὸς ἀποφυγὴν ἀπευκταίων σκηνῶν, καθόσον καὶ Κεφαλληνία ἀποτελεῖ μέρος Ἑπτανήσου, εἰς ἣν δέον ἐφαρμόζωνται αὐταὶ διατάξεις. Ὡς ἀντιπρόσωποι ἐπιβάλλεται διαμαρτυρηθῆτε ἐντόνως βελτιωθῇ κατάστασις, καθόσον ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ἀποτελέσματα δυσάρεστα θέλουσιν ἐπιβαρύνει ὑμᾶς». Ταῦτα ἐνόμισα καθῆκον ν’ ἀναφέρω πρὸς ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως διατάξητε νὰ γίνωσιν ἀνακρίσεις καὶ ἂν πραγματικῶς ὄργανα διοικητικὰ ἔχωσι παρεκτραπῆ νὰ διατάξητε τὰ δέοντα, ἵνα μὴ διαταραχθῇ περαιτέρω ἡ τάξις.

§9Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶμαι ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς καὶ παρακαλῶ ν’ ἀποστείλητε τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἂν καὶ ἔχω ἀμφιβολίας.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποστέλλεται ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν μαθητῶν διὰ τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων.

§11Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ζητοῦσι δὲ οἱ ἀναφερόμενοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος, ἂν εἶναι δυνατὸν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Ὑπηρεσία ἤθελε κρίνει, νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Σχολήν, διότι παρουσιάζουσι πάντα τὰ προσόντα. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ ὅ,τι ἐγένετο καὶ διὰ τοὺς μαθητὰς τῆς Σχολῆς τῶν Ὑπαξιωματικῶν.

§12ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ περιορισθῶ εἰς τὸν ἀριθμὸν τὸν ὑπάρχοντα. Ἄν ἐγένετο τοῦτο διὰ τοὺς ὑπαξιωματικούς, ἐγένετο διότι δὲν προεβλέψαμεν πρὸ τοῦ διαγωνισμοῦ νὰ ὁρίσωμεν τὸν ἀριθμόν· ἄλλως τε ἐλήφθη τὸ μέτρον ὅπως πάντες οἱ ὑπηρετήσαντες εἰς τὸν πόλεμον εἰσαχθῶσιν εἰς τὴν Σχολήν. Προσέτι δὲν ὑπάρχει ὁ ἀπαιτούμενος χῶρος, καὶ ἐκεῖνοι δὲ οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον δὲν εἶναι ζήτημα ὅτι εἶναι οἱ καλύτεροι, ὅσους δὲ περισσοτέρους εἰσάγομεν τόσον θὰ ἔχωμεν μεγαλυτέρας δυσκολίας.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Δ. Γούναρης, Π. Μερλόπουλος, Θ. Κουτούπης καὶ Χ. Δικαῖος εἶναι ἀπόντες. Ὁ κ. Θ. Παππαϊωάννου.

§14Θ. ΠΑΠΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Τὸ ζήτημα τοῦ χώρου εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικονομηθῇ· ἂν δὲ λάβῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπ’ ὄψιν τὴν ἱκανότητα τῶν ἀποτυχόντων, θὰ ἴδῃ ὅτι, ἐνῷ ἐπέτυχον εἰς τὰ μαθηματικά, ἀπέτυχον εἰς τὰ γαλλικὰ κατὰ 8 χιλιοστά. Ὥστε πρόκειται περὶ ἀρίστων μαθητῶν. Ἐπειδὴ δὲ τὸ στράτευμα εὑρίσκεται εἰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις καὶ ὑπάρχει ἔλλειψις, νομίζω ὅτι θὰ ἠδύνατο ν’ αὐξηθῇ κατά τι ὁ ἀριθμός. Φρονῶ ὅτι ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ὡς καὶ ἡ Ἐπιτελικὴ οὐδεμίαν θὰ εὕρωσι δυσκολίαν.

§15Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Φρονῶ καὶ ἐγὼ ὅτι δύνανται νὰ εἰσαχθῶσι.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς, Π. Φλέσσας, Γ. Καρπετόπουλος καὶ Ν. Χρυσόγελος. Ἀπόντες. Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης.

§17Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Μεταξὺ τῶν ἀποτυχόντων εἶναι καὶ εἷς ἄριστος εἰς τὰ μαθηματικά, ὅστις ὑστέρησε κατὰ 6 χιλιοστὰ εἰς τὰ γαλλικά, ἐνεγράφη δὲ δι’ αὐτὸν ἐπίτηδες νὰ ὁμιλήσω, διότι θὰ ἦτο ἄδικον νὰ μὴ εἰσαχθῇ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Ι. Τρικούπης καὶ Μ. Στελλάκης. Ἀπόντες. Ὁ κ. Σ. Θεοδωρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προσωπικοῦ τῶν Σιδηροδρόμων Ἀττικῆς.

§19Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπησχόλησε καὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν τὴν Βουλήν. Πρόκειται περὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ περιφήμου Σιδηροδρόμου Ἀττικῆς. Κατόπιν γνωμοδοτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ἐργασίας τῶν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων ἐκλήθησαν αἱ σιδηροδρομικαὶ ἑταιρεῖαι νὰ συμμορφωθῶσι πρὸς ὡρισμένας διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου. Εἰδικῶς ὑπεχρεώθησαν εἰς αὔξησιν προσωπικοῦ, εἰς ἀποζημίωσιν χρηματικὴν καὶ εἰς ἐφαρμογὴν ἄλλων τινῶν ὅρων ἐργασίας, καὶ ἰδίως τοῦ ὅρου τῆς αὐξήσεως τῆς μισθοδοσίας ἀπὸ 1ης Αὐγούστου. Ἡ ἑταιρεία τοῦ σιδηροδρόμου Ἀττικῆς, ἡ ὁποία ὄχι μόνον τοὺς ἀτυχεῖς ὑπαλλήλους ἀλλὰ καὶ τὸ κοινὸν ἐκμεταλλεύεται, ὡς εἶναι πασίγνωστον, ἀνηλεῶς, δὲν ἠθέλησε νὰ συμμορφωθῇ, ἀλλὰ πλαστογραφοῦσα τὰς διαταγὰς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας ἠξίωσε παρὰ τῶν ὑπαλλήλων ν’ ἀποδεχθῶσιν ἐγγράφως ἄλλα ἢ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διέταξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τὰ ὁποῖα παρουσίασεν ὡς δῆθεν ἀποφάσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ταῦτα πάντα ἐγένοντο γνωστὰ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Δυστυχῶς ὅμως ἡ ἑταιρεία ἐξακολουθεῖ νὰ φέρηται κατὰ τοιοῦτον περιφρονητικὸν τρόπον πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν. Οἱ ὑπάλληλοι, κατόπιν τοῦ νόμου διὰ τοῦ ὁποίου τοῖς ἀπαγορεύεται τὸ ὅπλον τῆς ἀμύνης, δὲν ἔχουσιν ἄλλο τι νὰ κάμωσιν ἢ ν’ ἀναμένωσι τὸ ἔλεος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας, ὁ ὁποῖος προσωπικῶς ἐπεμβαίνων δύναται μόνος νὰ θεραπεύσῃ τὸ κακόν. Δι’ αὐτὸ ἔλαβον τὴν τιμὴν ν’ ἀπασχολήσω καὶ πάλιν τὴν Βουλὴν διὰ τὸ ζήτημα, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς καὶ νὰ λάβῃ μέτρα ὁριστικά, διότι αἱ διαταγαί του δὲν ἐφαρμόζονται.

§20Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Μετὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο εἰμὴ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐπεμβῇ ἐνεργῶς εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ ἑταιρεία δὲν φέρεται εἰς τοὺς ὑπαλλήλους ὡς πρέπει νὰ φέρηται.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Γ. Καντιάνης, Π. Μερλόπουλος καὶ Δ. Γκλαβᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐκ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν φοιτητῶν τῶν Πανεπιστημίων αἰτουμένων ἀπαλλαγὴν τελῶν.

§22Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Οἱ φοιτηταὶ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, κ. Πρόεδρε, παρακαλοῦσιν ὅπως ἀπαλλαγῶσι τῶν τελῶν κατὰ τὸ ἔτος 1914–1915. Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι αἱ σταφιδοφόροι ἐπαρχίαι ἔχουσι καταστραφῆ ἐντελῶς ἐκ τῶν καιρικῶν μεταβολῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἐκ τῆς καταστάσεως τῆς ἀγορᾶς ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολέμου, ἔφθασε δὲ ἡ σταφὶς εἰς ἐξευτελιστικωτάτην τιμήν, ὥστε οἱ φοιτηταὶ αὐτοὶ μόλις δύνανται νὰ συντηρηθῶσιν ἐν Ἀθήναις. Δίκαιον λοιπὸν θὰ εἶναι ἂν ἀπαλλαγῶσι τῶν τελῶν.

§23Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι οἱ φοιτηταὶ οὗτοι ἦλθον καὶ πρὸς ἐμέ, τοῖς ἔδωκα δὲ κατηγορηματικὴν ἀπάντησιν ὅτι δὲν δέχομαι ἀπολύτως. Τὴν αὐτὴν δήλωσιν κάμνω καὶ τώρα.

§24Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Παρακαλῶ θερμῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ὅπως δεχθῇ τὸ αἴτημα τοῦτο, ὅπερ εἶναι δικαιότατον. Ἔχω δ’ ἀκράδαντον τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὅστις πάντοτε ἔδειξεν εὐμενεῖς διαθέσεις καὶ ὁρμὰς πρὸς τὴν πανεπιστημιακὴν ἐκπαίδευσιν, δὲν θ’ ἀρνηθῇ νὰ κάμῃ τοῦτο, βέβαιος ὢν ὅτι θὰ ἔχῃ ὅλην τὴν Βουλὴν ὁμόφωνον.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν διανομέων.

§26Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ αἴτημά των τὸ δίκαιον, ὅπως προαχθῶσιν εἰς ταξινόμους.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονιάδης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν προέβη ἁρμοδίως εἰς ἀπαλλαγὴν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Βάλτσης, λόγῳ τῆς συμβάσης θεομηνίας, τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν τῶν ἐτῶν 1912–1913 συμφώνως πρὸς τὰς ἐκθέσεις τοῦ γεωπόνου Ι. Πεντοβόλου καὶ τῶν λοιπῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν, δι’ ὧν βεβαιοῦται ἡ προσγενομένη ζημία».

§28Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κακῶς ἀπευθύνεται ἡ ἐρώτησις πρὸς ἐμέ, διότι, ψηφισθέντος ἤδη τοῦ νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου ὁρίζεται διαδικασία διὰ τὴν ἀπαλλαγήν, οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν ἔχουσιν ἄλλο νὰ κάμωσι παρὰ νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν ὁδὸν τῆς διαδικασίας αὐτῆς.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς «ἐρωτᾷ τοὺς κ. Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν Ναυτικῶν ὅπως πληροφορήσωσι τὴν Βουλὴν ἂν σκέπτονται νὰ λάβωσι μέτρα νομοθετικὰ βελτιοῦντα τὴν τύχην τῶν λιμενοφυλάκων, ἀφοῦ διὰ πάντας τοὺς κλάδους παρατηρεῖται μέριμνα ὑπὸ τῆς Πολιτείας».

§30Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Ἔδωκα πληροφορίας εἰς τὸν κ. Βουλευτήν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Λ. Κουτσοπέταλος καὶ Ι. Γριπονησιώτης «παρακαλοῦσι τοὺς κ. Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσωσι τὴν Βουλὴν ὁποίας εἰδήσεις ἔχουσι περὶ τῶν καταστροφῶν τῶν ἐπενεχθεισῶν εἰς τὴν πεδιάδα τῆς Λεβαδείας ἐκ τῆς προχθεσινῆς πλημμύρας τοῦ Κηφισοῦ ποταμοῦ, συνιστῶσι δ’ ὅπως ληφθῶσιν ἀνάλογα μέτρα».

§32Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ν’ ἀπαντήσῃ, κ. Πρόεδρε.

§33Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας). Δὲν ἐλάβομεν ἀκόμη σχετικὰς πληροφορίας.

§34Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἀφοῦ δὲν κατωρθώθη νὰ ἔλθωσιν εἰς γνῶσιν τῆς Κυβερνήσεως αἱ ἐπισυμβᾶσαι καταστροφαὶ ἐκ τῆς πλημμύρας τοῦ Κηφισοῦ ποταμοῦ, αἱ ὁποῖαι εἶναι μέγισται, πληροφορῶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἡ παλαιὰ ἱστορία ἐπανελήφθη καὶ πάλιν, καὶ οὕτω πάλιν ἡ πεδιὰς τῆς Λεβαδείας κατεκλύσθη ὑπὸ ὑδάτων καὶ ἐπήνεγκε γενικὴν καταστροφήν. Ἡ καταστροφὴ εἶναι ὁλοσχερὴς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν — διότι ἐκεῖ πρέπει νὰ καταλήξῃ τὸ πρᾶγμα — νὰ διατάξῃ τὴν ἀναστολὴν τῶν φόρων, καθόσον, ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὸ πλεῖστον τῆς παραγωγῆς κατεστράφη, καὶ τὸ ἐλάχιστον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μένει εἶναι ἄνευ τιμῆς, διότι σήμερον ὁ βάμβαξ ἕνεκα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολέμου ἔχει κατέλθει εἰς τὰ 35 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν καὶ συνεπῶς εἶναι ἀδύνατον νὰ πληρώσωσι τὸν φόρον.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κροκιδᾶς «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διατί δὲν ἀπενεμήθη εἰσέτι ἡ σύνταξις εἰς τὸν ἐκ Σπετσῶν τραυματίαν τοῦ πολέμου Λύσανδρον Σιάμψαν, ὑποβαλόντα τὰ ἔγγραφα αὑτοῦ ἀπὸ τῆς 14ης Αὐγούστου 1913, καὶ διατί δὲν ἀπεστάλη αὐτῷ τὸ πολλάκις ζητηθὲν μετάλλιον»;

§36ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Οὗτος, ἐξετασθεὶς παρὰ τῆς ἀνωτάτης στρατιωτικῆς ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκρίθη ὡς δυνάμενος νὰ πορίζηται τὰ πρὸς τὸ ζῆν. Τούτου ἕνεκα τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἀπέρριψε τὴν αἴτησίν του περὶ συντάξεως. Νομίζω ὅμως ὅτι ἡ θεραπεία εἰς τὴν περίστασιν ταύτην εἶναι ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν. Δὲν ἀπαιτεῖται ἐντελὴς ἀνικανότης πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως. Ἑπομένως ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου τούτου θὰ ὑποβάλῃ νέαν αἴτησιν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἑπομένη ἀναβάλλεται δι’ αὔριον.

§38ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὁ φάκελος κατετέθη εἰς τὰ γραφεῖα τῆς διεκπεραιώσεως τῆς Βουλῆς.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Γ. Ξηρὸς καὶ Ι. Δελμοῦζος «παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διατί κρατεῖται εἰσέτι ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ ὁ ἐκ Γαλαξειδίου ἔφεδρος ἐμποροπλοίαρχος Ἠλίας Τσαουσάκης, ὑπηρετῶν ὡς δίοπος οἰακιστὴς ἐν τῷ θωρηκτῷ «Ὕδρα», ἐνῷ πάντες οἱ ἐμποροπλοίαρχοι ἀπελύθησαν».

§40Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Αὔριον θ’ ἀπαντήσω.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπρισιμιτζάκης.

§42Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Αὔριον θ’ ἀπαντήσω καὶ πρὸς αὐτόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Ι. Ξηρὸς καὶ Ι. Δελμοῦζος «παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τί ἐνηργήθη ἐπὶ τῆς ἀπὸ 14 Μαΐου ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ ἐξ Ἰτέας Ἰωάννου Κουτσούκου, ζητοῦντος ἐπιστροφὴν δὶς καταβληθέντος φόρου ἐξαγωγῆς ἐλαιῶν».

§44ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ὁ καταβληθεὶς φόρος εἰς τὸν ἐνοικιαστὴν δύναται ν’ ἀναληφθῇ παρ’ αὐτοῦ δι’ ἀγωγῆς.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν εἰς τί ἀποβλέπει ἡ καταμέτρησις τῶν γαιῶν τῆς περιφερείας Ὀλυμπίων καὶ Μεράκας τῆς Ἠλείας, ἥτις διενεργεῖται ἤδη ἀπὸ εἴκοσιν ἡμερῶν».

§46ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Οὐδεὶς φόβος πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, διότι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει ἡ καταμέτρησις πρὸς τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα φοβεῖται ὁ κ. συνάδελφος.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Δ. Γκλαβᾶς «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν σκέπτεται νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν ἐπὶ τῶν δόσεων τῶν προερχομένων ἐκ τοῦ διακανονισμοῦ τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλομένων παλαιῶν χρεῶν, διότι πολλοὶ τῶν ὀφειλετῶν ὑστέρησαν ὡς ὄντες ἐπίστρατοι».

§48ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ἔχει ὑποβληθῆ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπρισιμιτζάκης «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἂν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ του ἔχει ὑπάλληλον ὀνομαζόμενον Ἀθανάσιον Παππαχριστόπουλον καὶ ἂν οὗτος, ὑπάλληλος ὤν, ποῦ καὶ κατὰ τίνας ὥρας ἐργάζεται».

§50ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Πράγματι ἔχω τοιοῦτον ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται νὰ ἐκδώσῃ ὁλόκληρον συλλογὴν καὶ ὁ ὁποῖος ἐργασθεὶς κατώρθωσε νὰ καταρτίσῃ σῶμα τὸ ὁποῖον ἔλειπεν ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμεύσῃ ὡς βάσις τῆς ἐργασίας τῆς σχετικῆς Ὑπηρεσίας. Αὐτὸς εἶναι λοιπὸν ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὁ ὑπάλληλος οὗτος ἔχων ἐξαιρετικὴν ἐντολὴν δὲν εὑρίσκετο εἰς τὴν θέσιν του.

§51Ι. ΜΠΡΙΣΙΜΙΤΖΑΚΗΣ. Διαρκῶς μεταβαίνων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μάτην ἀνεζήτουν τὸν ἁρμόδιον ὑπάλληλον, εἰς ὃν ἦτο ἀνατεθειμένη ἡ ὑπηρεσία αὕτη. Οὗτος ἀπουσίαζεν. Ἡμέραν τινὰ παραμείνας ἡμίσειαν ὥραν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ δὲν κατώρθωσα νὰ ἴδω αὐτόν. Ὅτε δ’ ἐξῆλθον τῆς αἰθούσης καὶ ἐζήτησα νὰ μάθω ποῦ εὑρίσκετο, διότι ὁ πῖλός του ἦτο κρεμασμένος, ἐν χορῷ οἱ ὑπάλληλοι μοὶ ἀπήντησαν· «δὲν ἔρχεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον». Ἀνεφέρθην πρὸς τὸν προϊστάμενόν του, ὁ ὁποῖος μοὶ εἶπεν ὅτι εὑρίσκεται ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῆς Παιδείας. Ἠναγκάσθην νὰ μεταβῶ ἐκεῖ καὶ εὗρον αὐτὸν ἀσχολούμενον μὲ σημειώσεις.

§52ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Εἶχεν, ὡς εἶπον, εἰδικὴν ἐντολὴν καὶ ἐξέδωκεν ὁλόκληρον συλλογήν, ἡ ὁποία ἔχει πολλὴν ἐργασίαν.

§53Ι. ΜΠΡΙΣΙΜΙΤΖΑΚΗΣ. Θὰ τρέχωμεν λοιπὸν εἰς τοὺς διαδρόμους τῶν Ὑπουργείων διὰ νὰ εὑρίσκωμεν τοὺς ὑπαλλήλους;

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Ι. Μπρισιμιτζάκης «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τίνα μέτρα σκοπεῖ νὰ λάβῃ διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ καέντος Χημείου, ὅπερ οὕτως ἐγκαταλειφθὲν ἀπέβη ἑστία πάσης ἀκαθαρσίας, τοῦθ ὅπερ ἀπειλεῖ τὴν ὑγείαν οὐ μόνον τῶν περιοίκων, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς πόλεως».

§55Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας). Πρόκειται περὶ δημοπρασίας ἡ ὁποία ἐνηργήθη διὰ σιδηροδοκοὺς καὶ ἀμμοκονιάματα τοῦ ἀνεγειρομένου Χημείου. Ἐγερθείσης ἀμφισβητήσεως παρεπέμφθη τὸ ζήτημα εἰς μηχανικοὺς ὅπως κανονισθῇ. Ἤδη ἀναμένομεν τὴν ἀπόφασιν τῶν μηχανικῶν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Ι. Μπρισιμιτζάκης...

§57Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Αὔριον θ’ ἀπαντήσω.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Βελλιανίτης.

§59Ε. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Μοὶ ἐδόθη ἡ ἀπάντησις.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καραπάνος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἄρτης.

§61Α. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν συμπολιτῶν μου ἐξ Ἄρτης, προκειμένου περὶ καθορισμοῦ διοικητικῶν ἑδρῶν, εἶναι ἀδύνατον νὰ συμβιβάσῃ τις πάντα τὰ συμφέροντα, πασῶν τῶν πόλεων καὶ πρὸ παντὸς τῶν χωρίων τῶν ὑπαχθησομένων εἰς νέας περιφερείας. Κατ’ ἀνάγκην λοιπόν ἡ Πολιτεία θὰ ἐνεργήσῃ κατὰ τὸν σκοπιμώτερον τρόπον, ἔστω καὶ ἂν παραβλάπτωνται συμφέροντα εὔλογα μὲν ἀλλὰ μὴ δυνάμενα νὰ θεραπευθῶσι. Δὲν θὰ ἐλάμβανον ἑπομένως τὸν λόγον ἵνα συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἐπαρχίας τῆς Ἄρτης, ἂν ὄντως ἡ μελετωμένη λύσις ἦτο ἡ σκοπιμωτέρα. Ἀλλ’ οὐδὲν συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς καταδίκης τῆς Ἄρτης. Δι’ ἐπανειλημμένων ἐκθέσεων ἀντιπροσωπεῖαι τῆς πόλεως, ἐρειδόμεναι ἐπὶ τῆς ἐκπεφρασμένης γνώμης πασῶν σχεδὸν τῶν κοινοτήτων τοῦ νομοῦ Ἄρτης καὶ τῆς ἐπαρχίας Φιλιππιάδος, ἐξέθηκαν τοὺς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων ἡ μετάθεσις τῆς ἕδρας τῆς Νομαρχίας εἰς πόλιν ἄλλην θ’ ἀπετέλει σφάλμα διοικητικὸν καὶ ἄδικον καταδίκην τῆς τε πόλεως καὶ τῆς περιφερείας τοῦ ὑφισταμένου νομοῦ. Ὅσον ἑλκυστικὴ καὶ ἂν φαίνηται ἐκ πρώτης ὄψεως ἡ ἰδέα μεγάλων περιφερειῶν, δὲν δύνανται νὰ συμβιβασθῶσι πάντοτε αὗται πρὸς ὑπαρχούσας ἀνάγκας ἢ ὑφισταμένας συνθήκας. Ἐν Ἠπείρῳ ἰδίᾳ ἡ ἔλλειψις σιδηροδρομικῶν γραμμῶν, τὸ ὀρεινὸν τοῦ ἐδάφους, αἱ δυσχέρειαι τῶν συγκοινωνιῶν ἐπιβάλλουσι καὶ θὰ ἐπιβάλλωσιν ἐπὶ πολὺν ἔτι χρόνον τὴν ἀνάγκην πλειοτέρων διοικητικῶν περιφερειῶν. Οὕτως ἐν τῇ νοτίῳ Ἠπείρῳ οὐδὲν ὑπάρχει χωρίον τοῦ σημερινοῦ νομοῦ Ἄρτης ὅπερ νὰ διευκολυνθῇ διὰ τῆς μεταθέσεως τῆς ὑφισταμένης ἕδρας. Ἐπὶ τοῦ συνόρου ὄντως τῆς πόλεως ἄρχεται ἡ παλαιὰ ὁροθετικὴ γραμμή, ἡ δὲ Ἄρτα ἀπέχει τῆς Πρεβέζης περὶ τὰ 50 χιλιόμ. καὶ πλέον. Τὰ πάντα συνηγοροῦσι τοὐναντίον ὑπὲρ τῆς ὑπαγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Φιλιππιάδος εἰς τὴν Ἄρταν, εἰς ἣν ὑπήγετο ἀνέκαθεν ἐπὶ Τουρκοκρατίας, ἀφοῦ ἀπέχει 40 τοὐλάχιστον χιλιόμ. πάσης ἄλλης πόλεως. Πρὸς τούτοις διὰ τῆς Ἄρτης συγκοινωνεῖ νῦν νοτίως ἡ Ἤπειρος μετὰ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Εἰς Ἄρταν κατέληγεν ἡ ἁμαξιτὸς ὁδὸς Ἀγρινίου–Κραβασσαρᾶ, ἥτις συνεχιζομένη νῦν μέχρι Φιλιππιάδος ἑνώνει τὴν Ἤπειρον μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος· ἂν δέ ποτε συνδεθῇ, ὡς ἐλπίζομεν, ἡ Ἤπειρος σιδηροδρομικῶς, δὲν δύναται νὰ συνδεθῇ ἄλλως εἰμὴ διὰ τῆς προεκτάσεως τῆς γραμμῆς μέχρις Ἄρτης καὶ Φιλιππιάδος, οὐχὶ δὲ καὶ νοτιώτερον. Εὔλογος ἀληθῶς καὶ συμπαθὴς εἰς ἄκρον εἶναι ἡ πρόθεσις τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἄρτι ἀπελευθερωθεισῶν χωρῶν· δὲν πρέπει ὅμως καὶ δὲν ὀφείλει νὰ συντελεσθῇ αὕτη διὰ τῆς καταστροφῆς ἄλλων μερῶν. Εὐτυχῶς δὲ δύναται κάλλιστα νὰ ἐνισχυθῇ ἡ πόλις τῆς Πρεβέζης καὶ νὰ κατασταθῇ καὶ αὕτη ἕδρα νομοῦ ἐξυπηρετοῦντος πρακτικὰς ἀνάγκας ἄλλων διαμερισμάτων χωρὶς ἐκ τούτου νὰ θυσιασθῇ ἡ Ἄρτα. Ἡ ἀφαίρεσις ὄντως δικαιώματος ὅπερ καθιέρωσεν ὁ χρόνος, ἡ ἀναπόφευκτος ἐρήμωσις πόλεως ἥτις ἐπὶ 30 ἤδη ἔτη ὀργανοῦται ἐπὶ τῇ βάσει καθεστῶτος ὅπερ ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων ἐδικαιοῦτο νὰ θεωρῇ διηνεκές, ἰσοδυναμεῖ πρὸς καταδίκην τῆς εὐημερίας ὁλοκλήρου λαοῦ. Ἐλπίζω καὶ εὔχομαι νὰ μὴ συντελεσθῇ ἡ ἄδικος αὕτη πρᾶξις, ἀλλὰ νὰ διευθετηθῇ τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον ἐξυπηρετοῦντα τὰς ἀνάγκας, τὴν ἀνάπτυξιν, τὴν εὐημερίαν καὶ τὴν πρόοδον τῆς τε Πρεβέζης καὶ τῆς Ἄρτης.

§62ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Κατὰ τὸν διακανονισμὸν θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τὰ συμφέροντα τῆς Ἄρτης.

§63Σ. ΣΙΜΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς γνώμης τοῦ κ. συναδέλφου καὶ συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως μεταβληθῇ ἡ προσεχὴς διαίρεσις, διότι ἡ ἀπότομος μεταβολὴ καταστάσεως ἀπὸ τριακονταετίας ὑπαρχούσης καὶ ἥτις ἐγέννησε πολλὰς ἕξεις, σχέσεις καὶ λοιπά, θὰ εἶναι ὀδυνηρὰ διὰ τὰ μέρη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, ἀρκετὰ ἔχουσιν ὑποστῆ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῇ διαρρυθμίσει τῆς νέας διαιρέσεως νὰ διατηρηθῇ ὁ ὑπάρχων νομὸς καὶ οὐχὶ νὰ καταργηθῇ χάριν τῆς Πρεβέζης.

§64ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔχω ν’ ἀπαντήσω εἰς τὴν σύστασιν τῶν κυρίων Βουλευτῶν ὅτι κατὰ τὸν ὁριστικὸν διακανονισμὸν τῶν περιφερειῶν θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν πάντα τὰ δίκαια καὶ δὲν θὰ γίνῃ τίποτε ὀλιγώτερον ἢ ὅ,τι ὑπαγορεύει ἡ λογικὴ καὶ ἡ δικαιοσύνη.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ βουλευταὶ κύριοι Σ. Κροκιδᾶς, Ἀθ. Τ. Μπασιᾶς καὶ Α. Σακκελλαρίου ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐκπτώσεως μέρους ἐκ τοῦ ἐνοικίου δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν προσόδων τοῦ ἔτους 1914». Οἱ παραδεχόμενοι ὅπως ἡ πρότασις κηρυχθῇ κατεπείγουσα παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐξαντληθείσης τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης «συνιστᾷ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἵνα πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς σιταρκείας τῆς Χώρας λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα ὅπως μὴ μείνωσιν ἄσπαρτοι μεγάλαι ἐκτάσεις ὠργωμένων γαιῶν, καὶ δὴ ἐν Θεσσαλίᾳ. Οἱ γαιοκτήμονες ἀρνοῦνται νὰ χορηγήσωσι σπόρον πρὸς τοὺς καλλιεργητάς, ἡ δὲ τιμὴ τοῦ σίτου ἐπὶ πιστώσει ἔφθασεν εἰς 16 δραχμὰς τὸ κοιλόν».

§66Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν παραγωγικῶν δυνάμεων τῆς Χώρας πολὺ ἀργὰ ἤρχισε ν’ ἀπασχολῇ τὴν Πολιτείαν καὶ νὰ μελετᾶται, ἴσως διότι μέχρι τοῦδε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἠδύνατο εὐχερῶς νὰ ἐξευρίσκῃ τὸν πρὸς τροφὴν αὐτοῦ ἀπαιτούμενον σῖτον εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Ἀλλὰ δὲν πιστεύω νὰ δύναται νὰ λεχθῇ τὸ αὐτὸ ἂν ἐξακολουθήσῃ ἡ αὐτὴ ἀνώμαλος κατάστασις, καὶ διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος ἢ τοὐλάχιστον ἂν κατορθώσῃ νὰ ἐξευρίσκῃ τὸν σῖτον εἰς τιμὰς εἰς ἃς θὰ ἐπαρκῶσι τὰ βαλλάντια τῶν πτωχοτέρων τάξεων, αἱ ὁποῖαι παρ’ ἡμῖν ἀποτελοῦσι τὸ πολυπληθέστερον στοιχεῖον. Εἰς τὰς σκέψεις ταύτας μὲ ἤγαγεν ἡ προσωπικὴ ἀντίληψις τῶν συμβαινόντων σήμερον ἐν Θεσσαλίᾳ. Εὐκαιρία βεβαίως δὲν εἶναι σήμερον νὰ ἐξετάσῃ τις διατί μέχρι τοῦδε δὲν κατώρθωσεν ἡ Χώρα μας νὰ ἔχῃ σῖτον, ἀλλ’ ὀλίγοι ἀριθμοὶ θὰ ἠδύναντο νὰ μᾶς πείσωσι περὶ τούτου ἀμέσως. Ἐκ στατιστικῆς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προκύπτει ὅτι αἱ ἐν Θεσσαλίᾳ δυνάμεναι νὰ καλλιεργηθῶσιν ἐκτάσεις ἀνέρχονται εἰς 7.015.000 στρέμματα, καλλιεργοῦνται δὲ μὲ τὸ σύστημα τῆς ἀγραναπαύσεως 2.666.000 στρέμματα, δηλαδὴ μία ἀναλογία 38%. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἡ Θεσσαλία κατοικεῖται ἀραιότερον πάσης ἄλλης χώρας. Ἡ Ἀρκαδία ἔχει ἀναλογίαν 77%, ἡ Ἀχαΐα 66%, ἡ Ζάκυνθος 103%, ἡ Κεφαλληνία 102%. Ἀλλὰ ταῦτα δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Θέλω νὰ εἴπω τοῦτο σήμερον, ὅτι ὑπάρχει φόβος ἐφέτος νὰ μὴ ἔχωμεν οὔτε τὴν αὐτὴν σπορὰν τὴν ὁποίαν εἴχομεν κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος, ἐνῷ ὑπάρχουσι λόγοι οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουσι νὰ ἔχωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν ἀνωτέραν.

§67ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Διότι δὲν ἔχουσι σπόρον.

§68Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Διότι δὲν ἔχουσι σπόρον, καὶ δὲν ἔχουσι, καθόσον οἱ καλλιεργηταὶ δὲν ὑποχρεοῦνται νὰ ἔχωσι· διότι ἐκ τῶν συμβάσεων τοῦτο ἀνατίθεται εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, καὶ ὅσοι τῶν ἰδιοκτητῶν δὲν παρέχουσι σπόρον κακῶς πράττουσιν. Ἀλλὰ θὰ μοὶ εἴπητε· ἂς τρέξωσιν εἰς τὸν εἰρηνοδίκην. Ἀλλὰ νομίζετε ὅτι πάντες οἱ ἰδιοκτῆται κατοικοῦσιν ἐντὸς τῶν ἑλληνικῶν συνόρων, καὶ μάλιστα οἱ Τοῦρκοι; Ἀνῆλθε δὲ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ἐφέτος εἰς 16 δραχμὰς ἐπὶ πιστώσει, ὥστε θ’ ἀνέλθῃ οὗτος εἰς μίαν δραχμὴν τὴν ὀκᾶν. Τοῦτο εἶναι αἰσχροκέρδεια, διότι ἠγόρασαν τὸν σῖτον πρὸς 32 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν, ὑπάρχει δὲ καὶ παρακαταθήκη ἐπαρκής. Σήμερον μοὶ ἐπιστέλλει ὁ ἐμπορικὸς Σύλλογος Βόλου ὅτι τὸν Ἰούλιον εἰσήχθησαν 3.500.000, τὸν Αὔγουστον 6.000.000, τὸν Σεπτέμβριον 4.000.000, εἰσῆλθε δὲ εἰς τὸν Βόλον τὸ ποσὸν αὐτὸ πρὸς 32 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν καὶ ἤδη οἱ κάτοχοι ζητοῦσι μίαν δραχμὴν τὴν ὀκᾶν. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἦλθον ἐκ Λαρίσης καὶ ἀντελήφθην ὅτι ἐν τῷ τόπῳ μου ἐπὶ πιστώσει πωλεῖται πρὸς 16 δραχμὰς τὸ κοιλόν.

§69ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπὶ πιστώσει;

§70Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Βεβαίως, διότι ποῦ νὰ εὕρωσιν οἱ καλλιεργηταὶ τὰ χρήματα;

§71ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Τοῦτο εἶναι ζήτημα διατιμήσεως τόκου.

§72Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Βεβαίως· καὶ ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι πρέπει ὅσοι τῶν ἰδιοκτητῶν δὲν παρέχουσι τὸν σπόρον νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ μὴ δικαιοῦνται τίποτε ἄλλο νὰ λάβωσιν εἰμὴ τὸ μίσθωμα τῶν γαιῶν.

§73ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Αὐτὰ δὲν τελειώνουσιν εἰς τρεῖς ἡμέρας· τὸ ἐρχόμενον ἔτος δύνασθε νὰ ζητήσητε ἕνα τοιοῦτον νόμον ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἀληθῆ ἐπανάστασιν.

§74Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Πολὺ καλά. Ἐρχόμεθα εἰς ἕτερον ζήτημα. Τὰ χωρία ἐκεῖ καταρτίζουσι Συνδέσμους ἀγροτικῶν πιστώσεων μὲ ἀπεριόριστον ἀλληλεγγύην, τὰ καταστατικὰ ὅμως αὐτῶν κρατοῦνται ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχει ἀντιληφθῆ ἂν τὰ καταστατικὰ αὐτὰ θὰ ἐκτυπωθῶσι δωρεὰν ἢ ἐπὶ πληρωμῇ. Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι μετὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν καταστατικῶν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ πείσητε τὴν Τράπεζαν νὰ δώσῃ τὰ ἀπαιτούμενα δάνεια.

§75Ι. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Περὶ Θεσσαλίας ὁμιλεῖτε μόνον;

§76Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Γενικῶς ὁμιλῶ.

§77Ι. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀπαιτοῦνται ἑκατομμύρια.

§78Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὑπάρχει καὶ ἄλλο τι, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ζητήσω τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Πολλαὶ ἐκτάσεις ἔχουσι καλλιεργηθῆ, ἀλλ’ οἱ καλλιεργηταὶ δὲν ἔχουσι τόσον σπόρον ὥστε νὰ ἐπαρκέσωσι δι’ ἁπάσας αὐτάς. Ὑπάρχουσιν ὅμως μικροὶ ἰδιοκτῆται οἱ ὁποῖοι κατέχουσι σπόρον καὶ θὰ ἠδύναντο νὰ σπείρωσι τὰς ἐκτάσεις ταύτας πληρώνοντες τὸ μίσθωμα πρὸς τοὺς καλλιεργητάς. Θὰ ἦτο δυνατὸν λοιπὸν διὰ τῶν νομαρχῶν νὰ κληθῶσιν οἱ ἔχοντες τοιαύτας ἐκτάσεις καλλιεργημένας νὰ παραχωρήσωσιν αὐτὰς εἰς τοὺς ἔχοντας τὸν σπόρον ἐπὶ τῷ συνήθει μισθώματι τῶν 3 δραχμῶν κατὰ στρέμμα, ἵνα μὴ αἱ γαῖαι αὗται μείνωσιν ἀκαλλιέργητοι, νὰ λάβωσι δὲ καὶ οἱ καλλιεργηταὶ μικράν τινα ἀποζημίωσιν, ἀφοῦ δὲν δύνανται νὰ σπείρωσιν οἱ ἴδιοι. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβητε ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὸ ζήτημα αὐτό. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν συμφερόντων τῶν καλλιεργητῶν τῆς Θεσσαλίας, ἀλλὰ περὶ τοῦ πῶς θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἔχωμεν ὀλιγωτέραν ἀνάγκην ξένου σίτου κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος.

§79Δ. ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ τοῦ νομοῦ Λαρίσης βεβαίως.

§80Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Βεβαίως· οἱ ἄλλοι νομοὶ εἶναι ἐν τάξει. Ὁ νομὸς Τρικκάλων ἀνέκαθεν εὑρίσκεται ἐν σιταρκείᾳ διὰ τὴν σποράν, διότι τὸν σπόρον τὸν κατέβαλλον οἱ κολλῆγαι, οἵτινες λαμβάνουσι τὰ μέτρα των ὅπως ἔχωσι σπόρον τοσοῦτο μᾶλλον καθόσον ἐν τῷ νομῷ Τρικκάλων ἡ ἐσοδεία ἦτο 1 πρὸς 8, ἐνῷ ἐν τῇ πεδιάδι Λαρίσης ἦτο 1 πρὸς 1 ἕως 5.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς «συνιστᾷ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως ἐξασκήσῃ ἄμεσον τὴν ἐποπτείαν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ Ὀρφανοτροφείου Χατζηκώστα, διότι μᾶς καταγγέλλονται πράγματα τὰ ὁποῖα, ἂν ἀληθεύωσι, καταρρίπτουσι τὸ γόητρον ἑνὸς τόσον μεγάλου φιλανθρωπικοῦ ἱδρύματος».

§82Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ἱδρύματος τούτου, διότι, κύριε Ὑπουργέ, καταγγέλλονται πράγματα τὰ ὁποῖα καταρρίπτουσι τὸ γόητρον ἑνὸς φιλανθρωπικοῦ ἱδρύματος, οἷον τὸ Ὀρφανοτροφεῖον Χατζηκώστα καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι τοιαῦτα, ὥστε βεβαίως δὲν εἶναι πρέπον νὰ λεχθῶσιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν ἦτο εἰς ἐμὲ δυνατὸν νὰ ἐξακριβώσω αὐτά.

§83ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Βουλευτήν, ἐφ’ ὅσον νομίζει ὅτι τὰ καταγγελλόμενα δὲν πρέπει νὰ λεχθῶσι δημοσίᾳ, διότι καὶ δὲν εἶναι βέβαιος περὶ τῆς ὑπάρξεως αὐτῶν, νὰ διατυπώσῃ τοὐλάχιστον πρὸς ἐμὲ ἰδιαιτέρως ποῖα εἶναι τὰ καταγγελλόμενα ταῦτα. Ὅ,τι ἔχω νὰ δηλώσω εἶναι ὅτι πρὸ πολλοῦ, ὁπότε μοὶ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ ἐπιχειρήσω ἔλεγχόν τινα εἰς τὸ ἵδρυμα τοῦτο, δὲν εὗρον τὰ ἐκτεθέντα μοι ἄτοπα. Πρὸ ἡμερῶν πολλῶν ἀπηύθυναν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνώνυμον ἐπιστολὴν καταγγέλλουσαν διάφορα πράγματα. Ἐννοεῖται ὅτι προκειμένου περὶ ἱδρύματος τοιούτου ἐθεώρησα ὅτι πρὸ παντὸς εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ διαβιβάσω τὴν καταγγελίαν εἰς τὸ Ἀδελφᾶτον διὰ νὰ ζητήσω ἐπ’ αὐτῆς ἀπάντησιν. Μοὶ ἐδόθη ἀπάντησις παρὰ τοῦ διευθυντοῦ, τὴν ὁποίαν ἐθεώρησα ἐπαρκῆ καὶ ἐπέστρεψα καὶ πάλιν αὐτὴν καὶ ἐζήτησα πλήρη ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν θεμάτων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔθετο ὑπὸ τὴν ἔρευναν τῆς Διοικήσεως ἡ ἐπιστολή. Ἐντούτοις ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι βεβαίως δὲν πρέπει ν’ ἀρκεσθῶ καὶ εἰς τὴν τοιαύτην διαβεβαίωσιν τοῦ Ἀδελφάτου, ἔδωκα δὲ ἤδη τὰς ἀναγκαίας διαταγάς, ὅπως καὶ ἀμεσώτερον ἀντιληφθῇ ἡ Διοίκησις ἂν ἔχεται ὑποστάσεώς τι ἐξ ὅσων καταγγέλλονται. Ἐντούτοις καὶ πάλιν παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἵνα ὅ,τι ἂν γνωρίζῃ εὐαρεστηθῇ ν’ ἀνακοινώσῃ εἰς ἐμέ.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς «συνιστᾷ πρὸς τοὺς κ. Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως λάβωσι γνῶσιν τῆς ἐνοικιάσεως τοῦ φόρου τῶν ὠνίων τοῦ τέως δήμου Σουδενῶν διὰ τὸ τρέχον ἔτος, διότι ἡ ἐνοικίασις ἐγένετο παρὰ τὸν νόμον καὶ ὡς ἐκ τούτου οἱ πολῖται ἐν τῇ εἰσπράξει καταπιέζονται, ὡς μὴ συμμορφουμένου τοῦ ἐνοικιαστοῦ πρὸς τὴν διακήρυξιν. Σημειωτέον ὅτι αἱ ἁρμόδιοι Ἀρχαὶ ἀρνοῦνται τὴν ἔκδοσιν ἀντιγράφων τῆς διακηρύξεως, ζητηθέντων τοιούτων ἀπὸ μέρους τῶν προέδρων τῶν κοινοτήτων τοῦ τέως δήμου Σουδενῶν τῶν Καλαβρύτων».

§85ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Ἐζήτησα ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας παρὰ τῆς Δημαρχίας ν’ ἀποστείλῃ εἰς ἐμὲ τὴν διακήρυξιν τῆς δημοπρασίας καὶ ὅλον τὸν σχετικὸν φάκελον.

§86Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Διότι καταπιέζονται οἱ ἄνθρωποι. Συμβαίνει δὲ τὸ ἑξῆς, κ. Ὑπουργέ. Κατὰ τὸν νόμον πρέπει κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1913 νὰ ἐκτεθῶσιν εἰς δημοπρασίαν πλειοδοτικὴν τὰ ὤνια τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, ἀλλὰ δυστυχῶς, ἀντὶ νὰ κατακυρωθῶσι κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1913 διὰ τὸ 1914, κατεκυρώθησαν κατ’ Ἀπρίλιον. Ὁ ἐνοικιαστὴς τί κάμνει; Καταλογίζει ἕνα ἕκαστον ἀναλόγως τῶν συμπαθειῶν του καὶ δι’ ἄλλους μὲν τὰ καταλογίζει ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ 1914, δι’ ἄλλους δὲ ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου, ἐνῷ αὐτὸς ἀνέλαβεν ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τὴν ἐνοικίασιν. Παρακαλῶ, ἐπειδὴ ἀσκεῖται μεγάλη καταπίεσις, νὰ κατατεθῇ ὁ σχετικὸς φάκελος διὰ νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ δύο ἑπόμεναι διαγράφονται. Ὁ κ. Μαλλιόπουλος ἀναφέρει ὅτι πολλοὶ τῶν δικαιουμένων νὰ λάβωσι μετάλλια δὲν ἔλαβον τοιαῦτα.

§88ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὅταν ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι οἱ δικαιούμενοι εἶναι πλέον τῶν 2½ ἑκατοντάδων χιλιάδων, θ’ ἀντιληφθῆτε ὅτι θὰ διαρκέσῃ πολὺν καιρὸν αὐτὴ ἡ ἐργασία. Ὁπωσδήποτε λειτουργεῖ ἡ ὑπηρεσία κανονικῶς. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰς διεμβολὰς δέον νὰ ἐπισυνάπτωνται αἱ ἀναγκαῖαι ἀποδείξεις. Τί ἄλλο νὰ κάμωμεν;

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Παπαβασιλείου «πληροφορεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι ἡ ζωοκλοπὴ μαστίζει καὶ πάλιν τὴν Νάξον, ἡ δὲ ἀγροζημία δὲν ἔπαυσε νὰ λυμαίνηται αὐτήν, καὶ παρακαλεῖ νὰ ληφθῶσι σύντονα μέτρα, καθόσον δὲν ὑπάρχουσιν οὔτε χωροφύλακες ἐν τῇ περιοχῇ τῶν ζωοκλοπῶν οὔτε κατάλληλος ἀστυνομικὸς σταθμάρχης ἐν Τραγαίᾳ, συνιστᾷ δὲ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἱδρύσῃ ἀστυνομικὸν σταθμὸν καὶ ἐν Φιλοτίῳ ὡς ἀναγκαιότατον καὶ παρακαλεῖ νὰ τὸν πληροφορήσῃ ἂν καὶ πότε σκέπτεται νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον περὶ ἐμμίσθου ἀγροφυλακῆς».

§90ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Ἔδωκα ἐντολὴν εἰς τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς ὅπως ἐνισχύσῃ τὴν ἐκεῖ ἀστυνομικὴν δύναμιν, ἐπίσης δὲ ἵνα φροντίσῃ διὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ σταθμάρχου, ἐφ’ ὅσον, ἐννοεῖται, ἡ Ὑπηρεσία ἤθελε πεισθῆ ὅτι ἀληθῶς ὀφείλεται εἰς ἀνεπάρκειαν αὐτοῦ ἡ κατάστασις. Ἐλπίζω ὅτι τὸ Ἀρχηγεῖον ἔλαβεν ἤδη πρόνοιαν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καρπετόπουλος «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ διατάξῃ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ τῆς ἐπαρχίας Ἄργους Μπέλεσι– Χαρβατίου καὶ τῆς ἑτέρας τοιαύτης Πόρου–Δαμαλᾶ, ὅπου ἐλλείπει ἡ γέφυρα».

§92Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας). Ἔλαβον ὑπὸ σημείωσιν τὴν σύστασίν σας.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Γ. Καρπετόπουλος «ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν διατί δὲν ἐπληρώθη εἰσέτι ὁ χορηγητὴς Λυσίκατος, ὅστις ἔχει λαμβάνειν τέσσαρας χιλιάδας δραχμῶν, ἀξίαν καυσοξύλων τὰ ὁποῖα ἐχορήγησεν ἐν Ναυπλίῳ εἰς τὸ 8ον πεζικὸν καὶ τὰ ἔμπεδα τάγματα, τὸ ὁπλοστάσιον καὶ τοὺς αἰχμαλώτους κατὰ τὸ ἔτος 1912».

§94ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν σήμερον ν’ ἀπαντήσω.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Σ. Ἰγγλέσης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως διατάξῃ τὰ δέοντα ἵνα δοθῇ ἀπάντησις εἰς τὴν αἴτησιν ἣν ὑπέβαλε πρὸ τριῶν μηνῶν περὶ ἀπονομῆς εἰς αὐτὴν συντάξεως ἡ χήρα Αἰμιλία Ἀνδρέου Μαρινάκη τῆς ὁποίας ὁ ἐκ πρώτου γάμου υἱὸς Σπυρίδων Σ. Τότολος ἐφονεύθη τῇ 10 Ἰουλίου 1913 κατὰ τὴν μάχην τῆς Κρέσνας».

§96ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τοιαύτη αἴτησις δὲν φαίνεται πρωτοκολλημένη ἐν τῷ Ὑπουργείῳ.

§97ΣΠ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Συχνὰ δυστυχῶς μᾶς δίδονται τοιαῦται ἀπαντήσεις παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας. Δὶς καὶ τρὶς χάνονται τὰ ἔγγραφα ἐκ τῶν Ὑπουργείων καὶ οἱ πολῖται βασανίζονται καὶ σᾶς ἐνοχλοῦμεν. Εἶναι λυπηρὰ ἡ κατάστασις.

§98ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Διὰ νὰ εἶναι εὔκολος ἡ ἀπάντησις, εἶναι ἀναγκαῖον, ὄχι χρήσιμον ἁπλῶς, νὰ δίδηται κάποια χρονολογία, διότι, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι τόσα πολλὰ τὰ ἔγγραφα—εἶναι σχεδὸν 300.000 τὰ ἔγγραφα τὰ ἐφετεινά—ὥστε ἄνευ χρονολογίας ἀποβαίνει σχεδὸν ἀδύνατος.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τσακανίκας «συνιστᾷ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως λάβῃ τὴν δέουσαν μέριμναν πρὸς ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ χωρίου Πετροχωρίου τῆς ἐπαρχίας Τριχωνίας τῶν ἐν αὐτῷ παραμενουσῶν δύο οἰκογενειῶν ὧν τὰ μέλη πάσχουσιν ἐκ λέπρας, ἥτις ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μεταδοθῇ καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς κατοίκους τοῦ χωρίου, διατάξῃ δὲ τὴν μεταφοράν των εἰς ἕτερον μέρος».

§100Γ. ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ. Ἔκαμον τὴν σύστασιν αὐτήν, διότι πρόκειται περὶ περιέργου περιπτώσεως. Ἔν τινι χωρίῳ τῆς ἐπαρχίας μου εἶναι δύο οἰκογένειαι τῶν ὁποίων τὰ μέλη πάσχουσιν ἐκ λέπρας. Φαντάσθητε τὸν τρόμον τῶν χωρικῶν. Διέρχονται ὡς φάσματα θανάτου αὐτοὶ καὶ ἡ εὐέξαπτος φαντασία τῶν χωρικῶν μεγαλοποιεῖ τοὺς φόβους καὶ εὑρίσκεται ἐν πανικῷ τὸ χωρίον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ πρόνοιαν καὶ ν’ ἀπομακρύνῃ αὐτούς.

§101ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Ἀπήντησα καὶ ἄλλοτε ὅτι λεπροκομεῖον δὲν ὑπάρχει.

§102Ι. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΑΣ. Εἶναι ἐν Χίῳ.

§103ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καὶ ἐν Κρήτῃ.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φίλιος «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ὅπως συστήσῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν τῶν Τροχιοδρόμων, ἵνα κανονίσῃ τὸ δρομολόγιον τῶν ὀχημάτων ἐκ τοῦ σταθμοῦ τοῦ ἠλεκτρικοῦ σιδηροδρόμου Πειραιῶς συμφώνως πρὸς τὰς ἀφίξεις καὶ ἀναχωρήσεις τοῦ σιδηροδρόμου, ὥστε ν’ ἀναμένωσι καὶ παραλαμβάνωσι τοὺς ἐπιβάτας».

§105Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἑταιρεία τῶν Τροχιοδρόμων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς δὲν γνωρίζω ποίας διαφορὰς ἔχει πρὸς τὴν ἑταιρείαν τοῦ σιδηροδρόμου Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ ἐκήρυξε πρὸ πολλοῦ ἄγριον μποϋκοττὰζ ἐναντίον τῆς ἑταιρείας αὐτῆς, ἔχει δὲ κανονίσει τὰ δρομολόγιά της κατὰ τρόπον ὥστε, ὅταν πρόκειται νὰ φθάσῃ τὸ τραῖνον τοῦ σιδηροδρόμου, νὰ ἔχῃ ἤδη ἀναχωρήσει ὁ τροχιόδρομος, καὶ ὅταν πρόκειται πάλιν τὸ τραῖνον ν’ ἀναχωρήσῃ νὰ μὴ ἔχῃ ἀκόμη φθάσει ὁ τροχιόδρομος εἰς τὸν σταθμόν, ὥστε οἱ ἐπιβάται ἀναγκάζονται ν’ ἀναμένωσι καὶ κατὰ τὰς δύο περιπτώσεις ἡμίσειαν ὥραν ἐν τῷ σταθμῷ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας, ὁ ὁποῖος ὑποθέτω ὅτι θὰ ἔχῃ ἐκεῖ ἐλεγκτήν τινα τοῦ τροχιοδρόμου, νὰ ἐνεργήσῃ ὅπως κανονισθῶσι τὰ δρομολόγια, ὥστε νὰ μὴ συμβαίνῃ τὸ ἄτοπον αὐτό.

§106Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Οἱ τροχιόδρομοι δὲν δύνανται νὰ κανονίζωσι τὰ δρομολόγιά των ὡς κανονίζονται τὰ δρομολόγια τῶν σιδηροδρόμων.

§107Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἐπιβάται νὰ ὑφίστανται αὐτὸ τὸ μαρτύριον.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἰγγλέσης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως διατάξῃ τὰ δέοντα, ἵνα δοθῇ ἀπάντησις εἰς τὸν ἐν Ἀργοστολίῳ ἔμπορον Κυριάκον Ν. Λυκούδην, ὅστις ἐχορήγησεν εἰς τὸ Δημόσιον ποσότητα βρόμης κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἐπιστρατεύσεως. Τὰ ἔγγραφα τῆς ἐπιτάξεως ἀπεστάλησαν ὑπὸ τῆς ἐν Ἀργοστολίῳ ἀστυνομικῆς διευθύνσεως εἰς τὸ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωτικῶν Τμῆμα τῆς Ἐπιμελητείας πρὸ πολλοῦ».

§109ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἡ αὐτὴ ἀπάντησις. Πρέπει νὰ δοθῇ κάποια χρονολογία.

§110Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Πρέπει νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν ἀναφοράν;

§111ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ μᾶς εἴπῃ πότε ὑπεβλήθη.

§112Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Ἡ Ἀστυνομία ὑπέβαλε ταύτην.

§113ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἡμεῖς ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, ἵνα εὕρωμεν τὸν σχετικὸν φάκελον, θέλομεν κάποιαν χρονολογίαν.

§114Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Τὰ ἔγγραφα τὰ ἔστειλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ Ἀστυνομία.

§115ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Πότε ὑπεβλήθησαν;

§116Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Πρὸ διετίας.

§117ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἶναι εὐχερέστερον ν’ ἀποταθῆτε εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, ἵνα μᾶς πληροφορήσητε πότε ἐστάλησαν.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Σ. Ἰγγλέσης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ὅπως λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὴν πρὸς αὐτὸν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν ἐν Κεφαλληνίᾳ κοινοτήτων Πρόννων καὶ Σκάλας διατάξῃ τὸ ταχύτερον τὴν κατασκευὴν τοῦ τμήματος τῆς ὁδοῦ ἀπὸ χωρίου Πεντόγαλα εἰς κωμόπολιν Σκάλαν, ἀπαραίτητον διὰ τὴν συγκοινωνίαν τοῦ μέρους ἐκείνου καὶ τὴν μεταφορὰν τῶν προϊόντων αὐτῶν μέχρι τῆς παραλίας».

§119Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§120Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Τὴν ὁδὸν ταύτην εἶχεν ἀποφασίσει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὴν ἐξετέλεσε κατὰ τὸ ἥμισυ. Τὸ μέρος εἶναι ὁμαλώτατον. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ πρόνοια ὅπως ἀποπερατωθῇ ἡ κατασκευή της.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρατσᾶνος «ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν διατί ἀπερρίφθη ὑπὸ τῆς ναυτικῆς ὑπηρεσίας ἡ πρὸς χρῆσιν αὐτῆς κομισθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. Σωτηρ. Γιάπαπα, ἀναδειχθέντος τελευταίου μειοδότου μὲ τιμὴν 32½ λεπτῶν κατὰ χιλιόγραμμον, ποσότης ἐξ 100 τόννων ὀρυκτελαίου πρὸς λίπανσιν ἐξωτερικὴν τῶν μηχανῶν».

§122Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Τὸ ἐπερώτημά μου εἶναι ἀρκετὰ σαφές, Κύριοι. Πρόκειται περὶ δημοπρασίας πρὸς προμήθειαν διὰ τὴν ναυτικὴν ὑπηρεσίαν 100 χιλιάδων χιλιογράμμων ὀρυκτελαίου πρὸς ἐξωτερικὴν λίπανσιν τῶν μηχανῶν καὶ περὶ ἀπορρίψεως τῆς ποσότητος ταύτης διὰ λόγους τοὺς ὁποίους κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου θ’ ἀκούσῃ ἡ Βουλή. Ὁμολογῶ, Κύριοι, ὅτι μετὰ τὴν ἔρευναν τῶν σχετικῶν πρὸς τὴν προμήθειαν καὶ τὴν μεταφορὰν τῶν γαιανθράκων τοῦ στόλου, ἀποκλεισθείσης πάσης ὑπονοίας δόλου, μοὶ ἔμεινε μία ἐντύπωσις· ὅτι ἐπεφοίτησεν ἐπὶ τὸν πρεσβευτὴν ἐν Βασιγκτῶνι τὸ πνεῦμα τῆς σπατάλης, τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται ἀπό τινος εἰς τὰ δημόσια πράγματα, καὶ οὕτως ὁ κ. πρεσβευτὴς προέβη εἰς τὴν μετὰ τόσης ἀφειδίας κατανάλωσιν τῶν 80 χιλιάδων τόννων παρὰ τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου. Ἀλλ’ ἐρευνῶν τὰ σχετικὰ πρὸς τὴν προμήθειαν τῶν 100 χιλ. χιλιογράμμων ὀρυκτελαίου οὐδὲν κατώρθωσα, Κύριοι, νὰ ἐξαγάγω συμπέρασμα. Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς παρατυπίας, καὶ διὰ τοῦτο θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν νὰ μοὶ ἐξηγήσῃ προηγουμένως τὰ πράγματα πῶς συνέβησαν, ἵνα ἔλθω κατόπιν καὶ συζητήσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§123Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν παρήγγειλεν εἰς Ἀμερικὴν 100 χιλ. τόννων ὀρυκτελαίου. Κατὰ τοὺς ὅρους τῆς δημοπρασίας ἔπρεπε τὸ ὀρυκτέλαιον νὰ ἐξετασθῇ παρὰ χημικοῦ, τὸν ὁποῖον θὰ διώριζεν ὁ ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ Ἕλλην πρόξενος. Τὸ ὀρυκτέλαιον ὅμως τοῦτο, παρὰ τοὺς ὅρους τῆς δημοπρασίας, ἐφορτώθη καὶ κατέφθασεν εἰς Πειραιᾶ. Μόλις κατέφθασεν εἰς Πειραιᾶ καὶ ἐπιστοποιήθη ὅτι δὲν ἐξητάσθη παρὰ χημικοῦ, τὸν ὁποῖον θὰ διώριζεν ὁ Ἕλλην πρόξενος, ἀμέσως ὑπεβλήθη εἰς ἐξέτασιν παρὰ τοῦ χημικοῦ ἐπόπτου τῆς ναυτικῆς ὑπηρεσίας, εὑρέθη δὲ τοῦτο ὡς δυνάμενον νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἐξωτερικὴν λίπανσιν τῶν μηχανῶν, μὴ ὅμως πληροῦν τελείως τοὺς ὅρους τῆς διακηρύξεως.

§124Ν. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Ἐκ τίνος καταστήματος ἐν Ἀμερικῇ ἐγένετο ἡ προμήθεια;

§125Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Τελευταῖος μειοδότης ἦτο ὁ Σ. Γιάπαπας, ὅστις ἀνεδέχθη νὰ φέρῃ τὸ ὀρυκτέλαιον ἐξ Ἀμερικῆς, καὶ ἐπρομηθεύθη αὐτὸ ἐκ τοῦ Οἴκου Standard Oil and Cy, ἐξητάσθη δὲ τοῦτο καὶ εὑρέθη ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ χρησιμοποίησις αὐτοῦ, ὅτι ὅμως δὲν ἔχει τὴν ἀξίαν τὴν ὁποίαν θὰ εἶχεν, ἂν ἐμπεριεῖχεν ἄλλα συστατικά, τὰ ὁποῖα ἐμπεριέχονται ἐν τῷ ὀρυκτελαίῳ. Ἑπομένως ὁ χημικὸς ἐπόπτης προέτεινεν ὅτι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀγορασθῇ τοῦτο παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὅμως δὲν πληροῖ τοὺς ὅρους τῆς διακηρύξεως τῆς δημοπρασίας, καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν. Ὁ προμηθευτὴς παρεπονέθη κατὰ τῆς τοιαύτης χημικῆς ἐξετάσεως, ἐνηργήθη δὲ δευτέρα χημικὴ ἐξέτασις, ἡ ὁποία ἐπιστοποίησε τὰ αὐτά, ὅτι τὸ ὀρυκτέλαιον ἦτο χρήσιμον διὰ τὸ ναυτικόν, ὅτι ὅμως δὲν ἐπλήρου τοὺς ὅρους τῆς δημοπρασίας καὶ ὅτι ἄρα δὲν θὰ ἦτο δίκαιον νὰ παραληφθῇ ἐπὶ τῇ αὐτῇ τιμῇ εἰς ἣν συνεφωνήθη. Ἡ ναυτικὴ ὑπηρεσία εἶχεν ἀπόλυτον ἀνάγκην τοῦ τοιούτου ὀρυκτελαίου λόγῳ τῆς ἐκτάκτου κινήσεως τοῦ Στόλου. Εἶχε γίνει μὲν ἐγκαίρως ἀρκετὴ προμήθεια ὀρυκτελαίου, δὲν ἦτο ὅμως δυνατὸν νὰ ἔχῃ γίνει πρόβλεψις διὰ τόσον μακρὰν περίοδον, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ ὀρυκτέλαιον τοῦτο, διότι ἐξ αὐτοῦ ἐξηρτᾶτο ἡ κίνησις τῶν μηχανῶν καὶ ἑπομένως ἡ κίνησις ὅλου τοῦ στόλου. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν, τὴν ὁποίαν συνέστησα, ἵνα εἴπῃ τέλος πάντων ποία ἔκπτωσις τιμῆς πρέπει νὰ γίνῃ διὰ νὰ προμηθευθῶμεν τὸ ὀρυκτέλαιον αὐτό, τοῦ ὁποίου εἴχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην, ἀπεφάνθη ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν ἐὰν ἠγοράζομεν τὸ ὀρυκτέλαιον αὐτὸ δι’ ἐκπτώσεως 20% ἐπὶ τῆς ἀξίας αὐτοῦ, ἡ Ἐπιτροπὴ δὲ δὲν ἀπετελεῖτο ἐξ ἐμπειροτεχνιτῶν ἀλλ’ ἐκ τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου. Ἀλλ’ αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπηρεσίας ἦσαν τοιαῦται, ὥστε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν ἔπρεπε ν’ ἀγοράσῃ τὸ ὀρυκτέλαιον τοῦτο, προέβημεν δὲ εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως εὑρεθῇ μέση τιμὴ ἀπὸ τῆς ἐκπτώσεως τὴν ὁποίαν ὑπέδειξεν ἡ Ὑπηρεσία μέχρι τῆς ἀρχικῆς ἀξίας τοῦ ὀρυκτελαίου, καὶ συνεφωνήθη ὅπως οὐχὶ 20%, ὡς ὥρισεν ἡ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ 10% μόνον ἐκπεσθῇ ἡ ἀξία τοῦ ὀρυκτελαίου, καὶ εἰς τοιαύτην τιμὴν ἠγόρασε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν τὸ ὀρυκτέλαιον τοῦτο. Ἡ τιμή, εἰς τὴν ὁποίαν ἠγοράσθη τὸ ὀρυκτέλαιον, εἶναι πρωτοφανὴς διὰ τὴν ἀγορὰν τοιούτου εἴδους προϊόντων, διότι ἀνέκαθεν τὸ ὀρυκτέλαιον ἠγοράζετο εἰς διπλασίαν τιμὴν ἀπὸ ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν ἠγοράσθη κατὰ τὴν φορὰν ταύτην.

§126ΟΘΩΝ ΤΕΤΕΝΕΣ. Εἰς ποίαν τιμὴν ἠγοράσθη;

§127Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. 29½ δρχ. κατὰ τόννον, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Ἑπομένως, ἐὰν ἐγίνετο ἡ ὁλικὴ ἔκπτωσις τῶν 20%, τὴν ὁποίαν κατὰ πρῶτον ἐζήτησεν ἡ Ἐπιτροπή, κατόπιν ἀποφανθεῖσα ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ 10%, τὸ κέρδος τοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο 7 χιλ. δραχμῶν, ἀνῆλθε μόνον εἰς 3.500, ἀφοῦ ὁ ἐργολάβος ὑπέστη καὶ τὴν πληρωμὴν ὁλοκλήρου τῆς ἐγγυήσεως τῆς ἐκ 3.000 δραχ., τὰς ὁποίας εἶχε καταβάλει, ὡς μὴ συμμορφωθεὶς πρὸς τοὺς ὅρους τῆς διακηρύξεως.

§128Ι. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. 29½ δρχ. κατὰ τόννον;

§129ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὰ 100 χιλιόγραμμα, ὄχι τὸν τόννον.

§130Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. 29½ λεπτὰ τὸ χιλιόγραμμον. Ἕκαστος τόννος ἔχει 1000 χιλιόγραμμα.

§131ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τότε 29½ δραχ. τὰ 100 χιλιόγραμμα.

§132Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Μάλιστα. Ἐπαναλαμβάνω λοιπὸν ὅτι τὸ ὀρυκτέλαιον ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ ἐχρησιμοποιήθη διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στόλου, ὅτε κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον ἠγόρασε τὸ ὀρυκτέλαιον οὐδὲν ὑπῆρχεν ἄλλο παρόμοιον προϊὸν διὰ νὰ πληρωθῶσιν αἱ ἀνάγκαι τοῦ ναυτικοῦ· ἑπομένως ἡ ἔκπτωσις ἡ ὁποία ἐγένετο τῶν 10% ἦτο πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας, τοσοῦτο μᾶλλον ὅσον αἱ συντελεσθεῖσαι ἀγοραὶ κατὰ τὰς προηγουμένας περιόδους ἀνέρχονται εἰς διπλάσιον ποσὸν κατὰ τόννον.

§133Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Οὐδὲν ἔχω νὰ προσθέσω, οὔτε ἰῶτα, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου. Τοὐναντίον θὰ ἐπαναλάβω ἐμφαντικώτερον ὅσα εἶπον. Προεκηρύχθη ἡ δημοπρασία διὰ τὴν προμήθειαν 100 τόννων ὀρυκτελαίου καὶ ἐν τῇ διακηρύξει τῶν ὅρων, ἐν ἄρθρῳ 11, διελαμβάνοντο τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ παρουσιάζῃ τὸ προμηθευθησόμενον ὀρυκτέλαιον κατὰ τὴν χημικὴν αὐτοῦ ἀνάλυσιν. Συνεστάθη Ἐπιτροπὴ ἐκ τριῶν ἀξιωματικῶν καὶ τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ νομάρχου, ἥτις τῇ 2 Ἰουλίου ὑπέβαλε τὸ συμπέρασμά της καὶ ἀπεφήνατο ὑπὲρ τῆς κατακυρώσεως ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Σωκράτους Γιάπαπα, ἀντιπροσώπου τῆς ἑταιρείας Στάνταρ Ὄϊλ, μετὰ πάροδον δὲ τεσσάρων ἕως πέντε ἡμερῶν ἐκαλεῖτο ὁ ἀναδειχθεὶς τελευταῖος μειοδότης νὰ ὑπογράψῃ τὸ ἐργολαβικὸν συμβόλαιον μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν. Ταυτοχρόνως διετάσσετο ὁ ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ πρόξενος τῆς Ἑλλάδος νὰ παρακολουθήσῃ τὴν χημικὴν ἐξέτασιν, ἡ ὁποία ἔδει νὰ γίνῃ ἐν ἀνεγνωρισμένῳ χημείῳ τῆς Νέας Ὑόρκης, νὰ ὑποβάλῃ δὲ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τὸ συμπέρασμα τῆς ἐξετάσεως. Ὁ πρόξενος ἀπαντᾷ ὅτι δὲν προέλαβε, διότι ὁ ἀναδειχθεὶς τελευταῖος μειοδότης ἔσπευσε νὰ φορτώσῃ κατόπιν τηλεγραφικῆς συνεννοήσεως τὰ 600 βαρέλια, εἰς τρόπον ὥστε δὲν ἠδυνήθη οὗτος νὰ παρακολουθήσῃ τὴν χημικὴν ἐξέτασιν. Οὐχ ἧττον ὑπέβαλε τὸ συμπέρασμα τῆς χημικῆς ταύτης ἐρεύνης καὶ πιστοποιεῖ κατωτέρω ἁπλῶς τὸ γνήσιον τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ἐνεργήσαντος τὴν ἐξέτασιν. Ὅτε ἔφθασαν τὰ βαρέλια αὐτὰ εἰς Πειραιᾶ, διετάχθη ὁ χημικὸς ἐπόπτης τῆς ναυτικῆς ὑπηρεσίας νὰ προβῇ εἰς ἐξέτασιν τοῦ ὀρυκτελαίου, καὶ οὗτος ὑποβάλλων τὸ πόρισμά του ἀπαντᾷ ἐν ἐπιλόγῳ (ἀναγινώσκει): «Τὸ περὶ οὗ πρόκειται ὀρυκτέλαιον κλπ.». Ἔρχεται κατόπιν ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν, ἥτις ὑποβάλλει γνωμοδότησιν πρὸς τὸν Ὑπουργὸν καὶ ὁ Ὑπουργὸς διὰ πράξεώς του ἀπὸ τῆς 2 Αὐγούστου προβαίνει εἰς τὴν ἀπόρριψιν τοῦ ὀρυκτελαίου τούτου. Αἰφνιδίως ὑποβάλλεται νέα αἴτησις ἐκ μέρους τοῦ ἐνδιαφερομένου ἐργολάβου, ὁ ὁποῖος ζητεῖ νὰ παραδώσῃ τὸ ἔλαιον ἐπὶ ἐκπτώσει. Διεξάγεται ὅλη ἡ γραφειοκρατικὴ διαδικασία μεταξὺ τῶν Τμημάτων, ὁ τμηματάρχης τῶν προμηθειῶν παραπέμπει τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸν τμηματάρχην τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν διὰ νὰ γνωμοδοτήσῃ. Ἔρχεται ὁ τμηματάρχης αὐτὸς καὶ λέγει: (ἀναγινώσκει): «Τὸ ὀρυκτέλαιον δὲν ἀνταποκρίνεται κλπ.». Δηλ. θὰ εἶχέ τις νὰ παρατηρήσῃ τὰ ἑξῆς. Πρῶτον ὡς πρὸς τὴν τιμήν· ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἡ τιμὴ αὕτη εἶναι πρωτοφανής. Ἀλλ’ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἠκούσαμεν καὶ ἄλλοτε τὸ ἀξίωμα ὅτι δὲν ἐνδιαφέρει ἡ τιμή, ἐπρόκειτο δὲ ὁ λόγος περὶ προμηθείας γαιανθράκων τοῦ στόλου καὶ πάλιν, ὁπότε ἠλέγχθη ἡ Κυβέρνησις διατί ἠγόρασε γαιάνθρακας πρὸς 17 σελλίνια καὶ ὄχι πρὸς 15, ἤρκει νὰ παρεῖχεν ἐχέγγυα ὁ προμηθευτής. Συνεπῶς τὸ γεγονὸς ἂν ἡ τιμὴ εἶναι μικρὰ ἢ ὄχι ἐν σχέσει πρὸς τὴν τιμὴν τῶν 50 λεπτῶν κατὰ χιλιόγραμμον καὶ τὴν τιμὴν τῶν 52 λεπτῶν τὴν ὁποίαν ἐζήτει ὁ ἄλλος, θὰ εἶχε νὰ παρατηρήσῃ τις ὅτι δὲν ἔπρεπεν ἡ Ὑπηρεσία ν’ ἀποβλέψῃ εἰς τὸ ζήτημα τῆς χαμηλῆς τιμῆς, ἀλλὰ μόνον εἰς τὴν ποιότητα. Ἐδῶ ὅμως ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀπορρίψεως καὶ παραλαβῆς, ἔστω καὶ ἂν δὲν παρουσίαζε τὸ ὀρυκτέλαιον τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἡ διακήρυξις καθώριζε, θὰ εἶχε πάλιν τις νὰ παρατηρήσῃ κάτι ἄλλο. Προκειμένου περὶ παραλαβῆς ὑφάσματος χακὶ ἐκ μέρους τῆς στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας γνωρίζω ὅτι ἀπερρίφθη μεγάλη ποσότης, διότι δὲν συνεφώνει πρὸς τοὺς ὅρους τῆς δημοπρασίας, καὶ ὅτι κατόπιν συνεπείᾳ αἰτήσεως νέας τοῦ προμηθευτοῦ ἦλθε τὸ ζήτημα καὶ πάλιν εἰς τὴν οἰκείαν Ὑπηρεσίαν, καὶ τὸ Τμῆμα τοῦτο εἶπε· «Πιθανὸν αὐτὸ τὸ χακὶ πρὸς 6.70 νὰ μὴ κάμνῃ διὰ πανταλόνια τοῦ στρατοῦ, διότι ὑφιστάμενον τριβὴν θὰ φθαρῇ, ἀλλὰ τὸ χακὶ αὐτό, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ τὸ εὕρωμεν εὐθηνότερον, ἐνδέχεται νὰ κάμνῃ διὰ πηλήκια ἢ ἄλλο ἐξάρτυμα τῆς στολῆς τοῦ στρατιώτου». Καὶ παρέλαβεν αὐτὸ ἐπὶ ἐκπτώσει. Προκειμένου ὅμως περὶ ὀρυκτελαίου δὲν δύνασθε νὰ εἴπητε ὅτι, ἂν δὲν κάμνῃ διὰ μηχανήματα, πιθανὸν νὰ κάμνῃ διὰ τὴν σαλάταν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐὰν δὲν κάμνῃ τὸ λάδι αὐτό, διότι περιέχει ὀξέα ἢ δὲν ἔχῃ τὴν γλοιώδη σύστασιν, τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι βαρύτατον καὶ ἐπιζημιώτατον εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ βλάψῃ τὰς μηχανάς, διὰ τὴν χρῆσιν τῶν ὁποίων μεταφέρεται τὸ ὀρυκτέλαιον τοῦτο. Ἐντούτοις κατόπιν τῆς προτάσεως ταύτης τοῦ ἐργολάβου καὶ τῆς γνωμοδοτήσεως τῶν τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ἡ ὑπόθεσις παραπέμπεται καὶ πάλιν εἰς τὸν χημικὸν ἐπόπτην, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι δὲν εἶναι μὲν σύμφωνον πρὸς τοὺς ὅρους τῆς δημοπρασίας, ἀλλὰ τέλος, ἂν ὑπάρχῃ μεγάλη ἀνάγκη, δύναται ν’ ἀγορασθῇ.

§134ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἄλλαξε γνώμην.

§135Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Ἄλλαξε γνώμην μεταξὺ τῆς 2 Αὐγούστου καὶ τῆς 9 Αὐγούστου, ὅτε παρουσιάζεται ἐπείγουσα ἀνάγκη. Πρὸ ἑπτὰ ἡμερῶν δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη. Ἐπὶ τέλους μετὰ πολλοὺς δισταγμοὺς τῆς Ὑπηρεσίας, φαίνεται, γίνεται ἡ παραλαβὴ καὶ ἐδῶ παρουσιάζεται τρίτος τις Κύριος, Σάμουελ Μπάρ, καὶ γίνεται ἡ παραλαβὴ μὲ ἔκπτωσιν 10%· ἀλλὰ πότε; Ἔπρεπε νὰ παρακαμφθῇ σκόπελος μέγας. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἁπλῆς παραλαβῆς, διότι ὁ νόμος περὶ δημοσίου λογιστικοῦ ἔχει μίαν θυρίδα, καθ’ ἣν ὅταν εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη δὲν γίνεται δημοπρασία· ἀλλὰ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γίνῃ δημοπρασία, ἀφοῦ τὸ ὀρυκτέλαιον εἶχεν ἀπορριφθῆ; Ὁ δὲ νόμος ὁ λογιστικὸς ὁρίζει ὅτι χρειάζεται γνωμοδότησις τοῦ ἁρμοδίου Τμήματος, πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Β. Διάταγμα, διὰ νὰ γίνῃ ἡ παραλαβή. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅμως ὅλοι αὐτοὶ οἱ τύποι δὲν ἐτηρήθησαν καὶ ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἐπειγούσης ἀνάγκης παρουσιάζεται ὁ Σάμουελ Μπάρ, ὄχι πλέον ὁ Γιάπαπας, ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς «Στάνταρ Ὄϊλ», ὅστις προσφέρει 100 χιλ. χιλιόγραμμα ὀρυκτελαίου, ὡς ἐὰν ἦτο ἄλλο τὸ ὀρυκτέλαιον τοῦτο, μὲ τὴν ζητουμένην ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἔκπτωσιν τῶν 10%. Καὶ οὕτω παρελήφθη εἰς τὴν τιμὴν τῶν 29 καὶ 50 λεπτῶν, ὡς εἶπεν ὁ Ὑπουργός, ἀλλὰ μὲ κατάφωρον παραβίασιν τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, τὸν ὁποῖον τοὐλάχιστον ἡ στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία ἐφρόντισε νὰ τηρῇ μέχρι σήμερον. Καταλήγων ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν κατώρθωσα νὰ ἐξαγάγω συμπέρασμα ἄλλο ἢ ὅτι παρεβιάσθη αὐτὴ ἡ διάταξις τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ. Βεβαίως εἶναι ἀσήμαντον τὸ πρᾶγμα. Θὰ ἦτο ὅμως σημαντικὸν ἐφ’ ὅσον θὰ εἴχομεν ζημίας ἐκ τῆς χρήσεως τοῦ ὀρυκτελαίου τούτου, ἂν καὶ ἔχω πληροφορίας ὅτι κάποιου ἀντιτορπιλλικοῦ ἐβλάβησαν τὰ κουζινέττα, δηλαδὴ ἐθερμάνθησαν εἰς τρόπον ὥστε νὰ κατασταθῇ ἴσως προβληματικὴ ἡ χρησιμότης τῶν τμημάτων ἐκείνων τῆς μηχανῆς.

§136Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Δὲν εἶναι ἀληθές.

§137Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Ὅταν θὰ τελειώσω, μὲ ἀντικρούετε. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι σημαντικόν, οὐδ’ ἐπήνεγκε ζημίας ἐκτὸς τῆς παραβιάσεως τοῦ νόμου. Καὶ δὲν μοὶ μένει παρὰ νὰ πιστεύσω ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ἔχει καταληφθῆ ἀπὸ εἶδός τι μανίας, ἀπὸ λύσσαν, ἀπὸ πριαπισμὸν παρανομίας.

§138ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄ! Ἄ! (Ἱλαρότης).

§139Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Κατήντησε, κύριοι συνάδελφοι, καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐλέγχου κυβερνητικοῦ νὰ παρουσιάζηται ἐδῶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν δωσίλογος διὰ τοιαύτας παρανομίας.

§140Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Ἀφήνω τὴν Βουλὴν νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν ἔκφρασιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Ψαρῶν. Δὲν ἀνέμενόν ποτε ὅτι θ’ ἀνήρχετο εἰς τὸ βῆμα νὰ εἴπῃ ὅτι πάσχω ἀπὸ πριαπισμὸν παρανομιῶν! (Ἱλαρότης). Ἀλλ’ ὁ κ. Βουλευτὴς συνωμολόγησε καὶ ὁ ἴδιος ὅτι τὸ ὀρυκτέλαιον ὄχι μόνον ἦτο χρήσιμον διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στόλου, ἀλλ’ ἔδει νὰ παραληφθῇ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στόλου. Ἐμὲ δὲν ἐνδιαφέρει ἂν παρουσιάσθη ὁ Γιάπαπας ἢ ἄλλος τις, ἀλλ’ ἐνδιαφέρει ἂν τὸ προσφερθὲν ὀρυκτέλαιον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἐξ Ἀμερικῆς. Ἐμὲ ἐνδιαφέρει νὰ ἐξετάσω ἂν τὸ ὀρυκτέλαιον τὸ προσκομισθὲν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν εἶναι—καὶ ἀπεδείχθη ὅτι εἶναι—αὐτὸ τὸ ὁποῖον προσεκομίσθη ἐξ Ἀμερικῆς. Διότι δυστυχῶς τότε οὐδὲ σταγὼν ὀρυκτελαίου ὑπῆρχεν ἐνταῦθα. Ἠθέλετε νὰ μὴ τὸ ἀγοράσω, ν’ ἀφήσω τὸν στόλον ἄνευ ὀρυκτελαίου; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι ἂν ἡ ἀγορὰ ἦτο συμφέρουσα πρὸς τὸ Δημόσιον, ἡ ἀγορὰ δὲ ἦτο ἀπολύτως συμφέρουσα πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ ὀρυκτελαίου τούτου ἀπεδείχθη ὅτι ἦτο καταλληλοτάτη διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ στόλου καὶ οὐδὲν ἀντιτορπιλλικὸν ἔπαθεν ἐκ τῆς χρήσεως τοῦ ὀρυκτελαίου τούτου. Ἐγὼ δὲν ἔμαθον τοιοῦτό τι. Ἡ ἀγορά του δὲν ἦτο ἐντελῶς νόμιμος ἐφ’ ὅσον πιστοποιεῖται ὅτι ἦτο ἐπείγουσα καὶ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη ἡ ὁποία ὑπηγόρευσε νὰ προβῶ εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ὀρυκτελαίου. Ἐκεῖνο δὲ τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ εἴπω, ἂν καὶ εἶναι περιττόν, διότι ὁ κ. Βουλευτὴς συνωμολόγησεν ὅτι ἦτο χρήσιμον, ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι οὐδέποτε ἀπεφάνθη ὁ γενικὸς ἐπόπτης ὅτι τὸ ὀρυκτέλαιον δὲν εἶναι κατάλληλον διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ στόλου· ἀπεδείχθη μόνον ὅτι δὲν πληροῖ τοὺς ὅρους τῆς δημοπρασίας· οὔτε ἡ πρώτη ἔκθεσις οὔτε ἡ δευτέρα λέγουσιν ὅτι εἶναι ἀκατάλληλον διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στόλου.

§141Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Ἀπορριπτέον λέγει ἡ ἔκθεσις.

§142Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Ὄχι· λέγει ὅτι δὲν ἔχει πάντα τὰ στοιχεῖα, δύναται ὅμως νὰ χρησιμοποιηθῇ. Καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῶν γενικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ ὁλόκληρος ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν καὶ ὁ ἁρμόδιος τμηματάρχης ἐπὶ τῶν μηχανῶν ἀπεφάνθησαν ὅτι τὸ ὀρυκτέλαιον τοῦτο ἦτο λίαν κατάλληλον.

§143Ν. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Ποία εἶναι ἡ ὁλικὴ ἀξία τοῦ ὀρυκτελαίου;

§144Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. 29 χιλ. τὸ ἠγοράσαμεν, θὰ τὸ ἠγοράζομεν δὲ ἀντὶ 31.000, ἂν τὸ ἠγοράζομεν κατὰ τοὺς ὅρους τῆς δημοπρασίας.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Στράτος. Δὲν ὑπάρχει αἴτησις περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως, ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι ἡ Κυβέρνησις στέργει ὅπως γενικευθῇ.

§146ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπισήμως θέλῃ νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις, οὐδεμίαν ἔχω ἀντίρρησιν διὰ νὰ μὴ γίνωνται αἱ διατυπώσεις.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Γενικεύεται ἡ συζήτησις.

§148Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν πρόκειται βεβαίως περὶ ζημίας τοῦ Δημοσίου. Τοῦτο νὰ εἶναι τελείως ἐξῃρημένον τῆς συζητήσεως, διότι τὸ Δημόσιον δὲν ἐζημιώθη οὔτε λεπτὸν ἐκ τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Ἔχω νὰ κάμω μόνον παρατηρήσεις τινὰς ἐν σχέσει πρὸς ὅσα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶπε σχετιζόμενα καὶ πρὸς τὸν τρόπον τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἀποδοχῆς κατόπιν τοῦ ἐμπορεύματος. Ὁμολογουμένως ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν ἐπέτυχε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν κατόπιν τοῦ δημοσίου διαγωνισμοῦ εἶναι τιμὴ ὄντως πρωτοφανής, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, διότι ἐπὶ τοιαύτῃ τιμῇ, Κύριοι, δὲν ἔχει ἀγορασθῆ μέχρι τοῦδε ὀρυκτέλαιον. Ἀλλ’ ἡ τιμὴ αὕτη ἀκριβῶς γεννᾷ καὶ ἐγέννησε τὸν κίνδυνον ἐπὶ τῆς ὑπαθέσεως ταύτης. Τὰ ὀρυκτέλαια καὶ ἄλλα πράγματα τελείως τεχνικῆς φύσεως ἔχουσιν ὡρισμένα συστατικὰ καὶ ὡρισμένην ἀξίαν, καὶ ἡ ἀξία τούτων δύναται εὐκόλως νὰ ἐξελέγχηται ὑπὸ τῶν χημικῶν ἐποπτῶν καὶ ἐκ πληροφοριῶν συναγομένων ἐκ τοῦ ἐμπορίου· δὲν εἶναι δὲ δυνατὸν νὰ διαταθῇ τις ἐκ τοῦ βήματος τούτου ὅτι προμηθευόμενος ὀρυκτέλαιον ἔχον τιμὴν 325 φρ. κατὰ τόννον καὶ οὐχὶ ὀρυκτέλαιον τὸ ὁποῖον ἔχει τιμὴν 450 φρ., πράττει τι καλὸν διὰ τὴν ναυτικὴν ὑπηρεσίαν, διότι ἐνδέχεται τὸ ὀρυκτέλαιον τὸ ὁποῖον ἔχει 325 φρ. νὰ βλάψῃ τὰς μηχανάς, ἂν ὄχι ἀμέσως, ἀλλὰ νὰ βλάψῃ αὐτὰς μετὰ πάροδον 4–5 μηνῶν, ἐνῷ τὸ ἔχον 450 φρ. κατὰ τόννον νὰ εἶναι μὲν ἀκριβότερον, ἀλλὰ νὰ μὴ βλάψῃ τὰς μηχανάς· ἡ ζημία δὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ τὸ Δημόσιον ἐκ τοῦ εὐθηνοῦ ἀλλὰ κακοῦ ὀρυκτελαίου θὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἐκείνης τὴν ὁποίαν θὰ πληρώσῃ προμηθευόμενον ὀρυκτέλαιον ἀκριβότερον, διότι εἶναι θετικὴ ἡ ζημία τὴν ὁποίαν συνεπάγεται ἡ χρῆσις τοῦ ὀρυκτελαίου ἐπὶ τῶν μηχανῶν. Διὰ τοῦτο ὀρθὸν εἶναι, ὅταν τοιαῦται δημοπρασίαι γίνωνται, νὰ λαμβάνηται τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον καὶ εἰς ἄλλας δημοπρασίας τοῦ Δημοσίου λαμβάνεται, νὰ ὁρίζηται διὰ τοῦ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου ἡ μέση τιμὴ τῆς ἀναλογίας τὴν ὁποίαν ν’ ἀκολουθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ὑφίσταται τὸ Ὑπουργεῖον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπέστη τὴν στιγμὴν ταύτην· διότι προστίθεται καὶ ἐργολάβος ἔχων ὑπ’ ὄψει του νὰ ἐξαπατήσῃ τὴν Ὑπηρεσίαν, νὰ μὴ φέρῃ τὸ ὀρυκτέλαιον τὸ ὁποῖον ἔχει τὰ καθορισθέντα συστατικὰ ὑπὸ τῆς δημοσίας Ὑπηρεσίας. Ἔχων ὑπ’ ὄψει του ὁ ἐργολάβος ὅτι θ’ ἀποτύχῃ προσήνεγκε τιμὴν ἀνωτέραν, ὅτε δὲ ἦλθε τὸ ὀρυκτέλαιον ἐξηλέγχθησαν τὰ συστατικὰ καὶ τότε ἔδωκεν αὐτὸ μὲ ἔκπτωσιν· πᾶς τις εἶναι διατεθειμένος τότε νὰ τὸ δώσῃ μὲ ἔκπτωσιν, καὶ ἡ δημοσία Ὑπηρεσία εὑρέθη ἀπέναντι ἑνὸς μονοπωλητοῦ πάντοτε, διότι δὲν εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι, ὁ δὲ Ὑπουργὸς ἀναγκάζεται νὰ ὑποκύψῃ, διότι τὸ παγκόσμιον ἐμπόριον δὲν παρέχει ὀρυκτέλαιον. Ἠναγκάσθη λοιπὸν νὰ παραλάβῃ μὲ ἔκπτωσιν ἀκόμη 10% τὸ ὀρυκτέλαιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐκ τῶν ἐκθέσεων ἀπεδεικνύετο ὅτι δὲν ἦτο σύμφωνον πρὸς τὴν διακήρυξιν. Ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ἐτέθη ἀπέναντι τοῦ μονοπωλητοῦ ἐν σχέσει μειονεκτικῇ ἔκ τινος ἰδικῆς του ἀκόμη παραμελήσεως. Οἱ ὅροι τοῦ συμβολαίου ῥητῶς διασαφηνίζουσιν ὅτι τὸ ὀρυκτέλαιον θέλει ἐξελεγχθῆ ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ πρὸ τῆς ἐπιβιβάσεως ἐνώπιον χημικοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ προξένου τῆς Ἑλλάδος. Τοῦτο δὲν ἐτηρήθη, ὁ ὅρος ὁ σοφός, διότι λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν περιστάσεων ὑφ’ ἃς ἐγένετο ἡ παραγγελία καὶ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν ἀποστάσεων ἦτο ὀρθὸν ἀκριβῶς νὰ ἐξελεγχθῇ ἐπιτοπίως καὶ κατόπιν νὰ φορτωθῇ, ὥστε νὰ εἶναι βέβαιον ὅτι εἶναι καλὸν καὶ νὰ ἔχῃ τὴν προχειρότητα ὅτι, ἂν δὲν εἶναι καλόν, ν’ ἀντικατασταθῇ παρ’ ἄλλου πωλουμένου ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἑταιρείας· ὅταν ὅμως κομίζηται εἰς Πειραιᾶ καὶ ὑποβάλληται εἰς ἔλεγχον ἐνταῦθα, τότε ἡ ἀπόρριψις φέρει τὸ Κράτος εἰς δυσχέρειαν ὅτι δὲν ἔχει ὀρυκτέλαιον καὶ ἐγκαθιστᾷ τὴν δυσχέρειαν νὰ μὴ δύναται νὰ προμηθευθῇ ἄλλοθεν. Τοῦτο δὲν ἐγένετο. Καὶ τί ἐγένετο; Ἐγένετο μία ἀνάλυσις μονομερῶς τῇ πρωτοβουλίᾳ τοῦ προμηθευτοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν παρέστη ὁ Γενικὸς πρόξενος καὶ τῆς ὁποίας τὸ ἀποτέλεσμα δὲν ἐξηλέγχθη ἐν Ἀμερικῇ παρ’ αὐτοῦ, διότι ἡ ἀνάλυσις εἶναι εἰλικρινής, ἀφοῦ αὕτη περιέχει ὅ,τι δὲν εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν χημικὴν ἀνάλυσιν. Ἂν παρίστατο, θ’ ἀπεφαίνετο παραχρῆμα. Διατί δὲν ἔλαβε γνῶσιν ὁ Γενικὸς πρόξενος; Διότι, ἐνῷ ὁ προμηθευτὴς ἅμα ὑπογράψας τὴν σύμβασιν ἐτηλεγράφησεν ἀμέσως πρὸς τὴν ἑταιρείαν ζητήσας τὴν ἀποστολήν, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν ἔγραψε πρὸς τὸν πρόξενον καὶ ἕως ὅτου φθάσῃ ἡ ἐπιστολὴ εἰς Ἀμερικὴν παρῆλθον δεκαπέντε ἡμέραι· ἐφορτώθη λοιπὸν ἐν Ἀμερικῇ πρὶν ἢ φθάσῃ εἰς τὸν πρόξενον ἡ ἐπιστολὴ καὶ τούτου ἕνεκεν εὑρίσκετο ἐν ἀγνοίᾳ ἡ προξενικὴ Ἀρχὴ καὶ περιωρίσθη μόνον νὰ βεβαιώσῃ τὴν γνησιότητα τῆς ὑπογραφῆς τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Ἀμερικανικοῦ χημείου. Ἕνεκα τῆς παραλείψεως ταύτης, τὴν ὁποίαν σημειῶ ἁπλῶς καὶ ἡ ὁποία εὔκολον ἦτο νὰ μὴ γίνῃ παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας, δὲν κατωρθώθη ὥστε νὰ ἐξελεγχθῇ ὀρθῶς τὸ ὀρυκτέλαιον ἐκεῖ ἔνθα ἔπρεπε. Ταῦτα ἐν σχέσει πρὸς τὴν οὐσίαν τῆς παραγγελίας. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν ἐζημιώθη χρηματικῶς. Τώρα ποῖα ἀποτελέσματα θὰ ἐνδείξῃ ἡ χρῆσις τοῦ ὀρυκτελαίου τούτου ἐπὶ τῶν μηχανῶν, τοῦτο δὲν δύναταί τις νὰ προΐδῃ· νομίζω δ’ ὅτι καὶ οἱ πληροφορήσαντες τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν ὅτι ἐβλάβησαν μηχαναί, ἀφοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς διαψεύδει τοῦτο, προώρως ἔσπευσαν νὰ πληροφορήσωσι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ τόσον ἀμέσως ἡ βλάβη ν’ ἀποδειχθῇ.

§149Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ βλάβης τῶν μηχανῶν. Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον ὅτι ἐβλάβησαν τὰ κουζινέττα.

§150Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Βλάβη εἶναι.

§151ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἕνεκεν ἐλλείψεως ὀρυκτελαίου.

§152Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι· ἀλλὰ λόγῳ τῶν ὀξέων τὰ ὁποῖα περιεῖχε τὸ ὀρυκτέλαιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι πιθανὸν νὰ ὑπάρχῃ μία βλάβη, ἐπαναλαμβάνω ὅμως νὰ εἴπω ὅτι σημασίαν μεγαλυτέραν ἔχουσιν αἱ χρονικαὶ βλάβαι ἐκ τῆς διαβρώσεως τὴν ὁποίαν παράγουσιν αἱ οὐσίαι τοῦ ὀρυκτελαίου. Ἀλλ’ ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω καὶ ἐγὼ τί νὰ εἴπω εἶναι διὰ τίνα λόγον παρεβίασε τὸν λογιστικὸν νόμον ἄλλην μίαν φοράν. Τὰ πράγματα δὲν ἔχουσιν ὡς τὰ ἀφηγήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος· ἂν ὑπῆρχε περίπτωσίς τις διασώσεως δημοσίου συμφέροντος καθ’ ἣν οὐδὲν ἄλλο μέσον ὑπῆρχεν, ἐνόουν νὰ προβῇ εἰς μίαν παραμέλησιν τοῦ νόμου, διὰ νὰ μὴ εἴπω τὴν λέξιν παραβίασιν. Ἀλλὰ διὰ τίνα λόγον νὰ γίνῃ ἡ παραβίασις τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς εἴπω τώρα; Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔσχεν ἔκθεσιν τοῦ χημικοῦ ἐπόπτου ἀπορρίπτουσαν τὸ ὀρυκτέλαιον, βεβαιοῦσαν δὲ συγχρόνως ὅτι τοῦ ὀρυκτελαίου ὑπὸ τοιαύτας ἐκθέσεις γίνεται, κατὰ ἐπιστημονικὰ βιβλία τὰ ὁποῖα ἀνέφερε, χρῆσις εἰς ἄλλα ναυτικὰ καὶ λέγουσαν ὅτι, ἂν ὑπάρχῃ ἀνάγκη ἐπείγουσα τοῦ Δημοσίου, δύναται νὰ γίνῃ μία ἔκπτωσις 20% μετὰ ἔλεγχον καὶ νὰ παραδοθῇ τὸ ὀρυκτέλαιον· ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῇ κατόπιν γίνεται δευτέρα ἔκθεσις, διὰ τῆς ὁποίας συνιστᾶται ἔκπτωσις 20%, οὕτω δὲ εἶναι ἐν τάξει. Ἐντεῦθεν μίαν ἔχει ἐνδεδειγμένην ἐκ τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου ὁ Ὑπουργὸς ὁδόν, νὰ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τοῦτο νὰ γνωμοδοτήσῃ περὶ τῆς ἀδείας τῆς ἐκδόσεως Β. Διατάγματος, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ παραλάβῃ τὸ ὑλικὸν ἐπὶ ἐκπτώσει. Ἡ ὁδὸς αὕτη ἦτο ἐνδεδειγμένη καὶ τὴν ὁδὸν ταύτην διαγράφει αὐστηρῶς ὁ λογιστικὸς νόμος, ἀλλὰ δὲν ἠκολουθήθη. Τί ἔπραξε τώρα ὁ κ. Ὑπουργός; Ἔπραξε τὸ ἑξῆς. Ἀντὶ ν’ ἀκολουθήσῃ τὴν ὁδὸν ἡ ὁποία ἐνδεικνύεται ὑπὸ τῆς νομοθεσίας καὶ ὑπὸ τῶν ἐγγυήσεων τὰς ὁποίας ἡ νομοθεσία ἀξιοῖ παρὰ τῶν Ὑπουργῶν προκειμένου περὶ παραλαβῆς ἀπορριφθέντων εἰδῶν ἠκολούθησε τὴν ὁδὸν παραβλέπων τὸν νόμον.

§153ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐστηρίχθη εἰς ἄλλας διατάξεις τοῦ λογιστικοῦ νόμου.

§154Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός· δὲν τὸ ἀρνοῦμαι. Δυσπιστεῖ ὁ λογιστικὸς νόμος πρὸς τὸν ἐργολάβον κατὰ τεκμήριον καὶ διὰ τοῦτο θέτει τὴν ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν ὥρισεν, ὅτι ἀπαιτεῖ σύμπραξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐξουσιοδότησιν διὰ Β. Διατάγματος. Ἡ διαδικασία αὐτὴ δὲν εἶναι βραδεῖα, ὥστε νὰ ζημιωθῶσι τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους. Ἡ διαδικασία αὐτὴ δύναται νὰ δώσῃ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος ἐντὸς πέντε ἡμερῶν· ἐντὸς πέντε ἡμερῶν δὲν ἐκινδύνευε νὰ πάθῃ ἡ ὑπηρεσία. Βεβαίως ἄλλως θὰ εἶχε τὸ ζήτημα, ἂν ἐπρόκειτο ν’ ἀγορασθῇ τὸ πρᾶγμα ἀμέσως, προκειμένου νὰ μεταβῇ ὁ Ὑπουργὸς εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον· νομίζω ὅτι ἡ διαδικασία αὐτὴ δὲν ἦτο μακρά. Ἠκολουθήθη δὲ ἡ διαδικασία αὕτη ὁσάκις ἡ φορὰ τῶν πραγμάτων τὸ ἔφερεν. Ἔρχεται τώρα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, ὁ ὁποῖος ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἔχει πρᾶξιν ἀπορρίψεως ὑλικοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ κάμνει πρᾶξιν μονομερῆ καὶ λέγει λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνάγκην τοῦ Κράτους ἀποφασίζει τὴν ἀνάγκην προμηθείας ὀρυκτελαίου ἄνευ διαγωνισμοῦ. Λέγει ὅμως μίαν ἀνακρίβειαν, διότι, ἀφοῦ λέγει ἄνευ διαγωνισμοῦ, ὑποτίθεται ὅτι δὲν εἶχε κάμει διαγωνισμόν, ἀλλ’ ἔρχεται καὶ ἀγοράζει τὸ ἀπορριφθέν, ἐνῷ ἔπρεπε ν’ ἀκολουθήσῃ τὴν εὐθεῖαν ὁδόν. Βεβαίως ἀγοράσας ἄνευ διαγωνισμοῦ ἦτο ἐντὸς τοῦ λογιστικοῦ νόμου, ἀλλ’ ἀφοῦ εἶχεν εὐθεῖαν ὁδὸν καὶ ταχεῖαν, διὰ τῆς ὁποίας ἠδύνατο νὰ προσαρμοσθῇ καὶ πρὸς τὸ πνεῦμα καὶ πρὸς τὸ γράμμα τοῦ λογιστικοῦ νόμου καὶ πρὸς τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους, δὲν προυτίμησε ταύτην, ἀλλ’ ἠνάγκασεν ἑαυτὸν νὰ ὁμολογήσῃ μίαν ἀνακρίβειαν ἐν τῇ ἀποφάσει, ὅτι προμηθεύεται ἄνευ διαγωνισμοῦ, ἐνῷ εἶχε διὰ διαγωνισμοῦ ἀπορριφθῆ τὸ ἀντικείμενον καὶ δι’ ἀποφάσεως περὶ ἐπείγοντος ἠγοράσθη ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀπορριφθῆ ἐπὶ τιμῇ ἐκπτώσεως, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχεν ἀποδεχθῆ. Ὡς καὶ ἐν ἀρχῇ ἐξέθηκα, δὲν εἶναι τὸ ζήτημα ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς ἔλεγχον τραγικόν· νομίζω ὅμως ὅτι ἐπὶ τέλους εἶναι ὀρθὸν τὰς διατάξεις τῶν νόμων ν’ ἀκολουθῶμεν καὶ ἐν τῷ γράμματι καὶ ἐν τῷ πνεύματι αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον δὲ τὸ δημόσιον συμφέρον εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ διὰ τῆς νομίμου ὁδοῦ εἶναι νόμιμον ν’ ἀκολουθῆται ἡ ὁδὸς ἡ προσαρμόζουσα πρὸς τὸν νόμον καὶ ὄχι διὰ διαβεβαιώσεων ἀνακριβῶν.

§155Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Ὁ κ. ἐξ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας συνάδελφος καταλήγων τὸν λόγον ὡμολόγησεν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ παρανομίας, ἀλλ’ εἶπεν ὅτι συνεμορφώθην πρὸς τὸν λογιστικὸν νόμον, διότι ἔχω τὸ δικαίωμα ἕνεκεν ἐπειγούσης ἀνάγκης νὰ προμηθεύωμαι ἄνευ διαγωνισμοῦ. Πρόκειται μόνον ἂν καίπερ εὑρισκόμενος ἐντὸς τοῦ νόμου δὲν ἔφερα τὴν ὑπόθεσιν ἐν τῷ Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ διὰ ν’ ἀποφασίσω περὶ τῆς ἀγορᾶς, ὅτι δὲν ἠκολούθησα τὴν ὁδὸν αὐτήν, τὴν ὁποίαν θεωρεῖ σκοπιμωτέραν. Ἀλλὰ νομίζετε ὅτι, ἀφοῦ δὲν ἦτο ἄλλως τε κάτοχος ὀρυκτελαίου ὁ Γιάπαπας, διότι τοῦτο μετεβιβάσθη εἰς τὴν κυριότητα ἄλλου, δὲν ἦτο ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησα νομιμωτέρα καὶ σκοπιμωτέρα;

§156Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἦτο ἀντιπρόσωπος καταστήματος.

§157Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Ὁ Γιάπαπας δὲν ἠγόρασεν ὡς ἀντιπρόσωπος, ἀλλ’ ἠγόρασε δι’ ἑαυτὸν καὶ τὸ μετεβίβασεν εἰς ἄλλον. Ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησα ἦτο ἡ σκοπιμωτέρα καὶ νομιμωτέρα συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 34 τοῦ λογιστικοῦ νόμου.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἰγγλέσης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως διατάξῃ τὰ δέοντα ἵνα πληρωθῶσιν αἱ καθυστερούμεναι συντάξεις καὶ βοηθήματα τῶν παρελθόντων μηνῶν Αὐγούστου καὶ Σεπτεμβρίου εἰς τοὺς περιθαλψιούχους Ἰθάκης, τραυματίας τοῦ πολέμου καὶ μητέρας φονευθέντων στρατιωτῶν, οἱ ὁποῖοι πένονται».

§159ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν δὲν εἶναι ἁρμόδιον διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν καθυστερουμένων συντάξεων. Ἐντούτοις ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δέχομαι νὰ μεριμνήσω.

§160Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Εὐχαριστῶ πολύ.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Σ. Ἰγγλέσης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως, ἂν ἡ στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία θεωρήσῃ ἀναγκαίαν τὴν μεταστάθμευσιν τάγματος, ἀποσταλῶσιν ἐκεῖ κατὰ προτίμησιν Κεφαλλῆνες στρατιῶται».

§162ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Οὔτε καὶ εἰς αὐτὸ δύναμαι νὰ τὸν εὐχαριστήσω.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Ἰω. Ξηρὸς καὶ Ἰω. Δελμοῦζος «παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως λάβῃ πρόνοιαν διὰ τοὺς ἐξ ἀναβολῆς κατατάξεως κληρωτοὺς τοῦ 1912, ὑπηρετήσαντας ἐπὶ ὀκτάμηνον κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἐπιστρατείας, ἀπολυθέντας δὲ κατόπιν, οἵαν ἔλαβε καὶ περὶ τῶν ἐξ ἀναβολῆς κατατάξεως τοῦ 1910 καὶ 1911».

§164ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν συμπεριελήφθησαν καὶ οὗτοι εἰς τὸν νόμον, ἵνα μὴ θεωρηθῶσιν οἱ ἀπαλλαγέντες ἐν μειονεκτικῇ θέσει.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως εὐαρεστηθῇ νὰ ὑποβάλῃ ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου δι’ οὗ θὰ χορηγῆται προσωπικὴ σύνταξις πρὸς τὸν ἐθνικὸν ποιητὴν Σπυρίδωνα Περεσιάδην, οὗ ἡ δρᾶσις εἶναι γνωστὴ ἀνὰ τὸ Πανελλήνιον».

§166ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Δὲν ἔχω ν’ ἀπαντήσω τίποτε.

§167Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Καὶ ὡς συμπολίτης καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εἰσηγηθῇ νομοσχεδίου περὶ παροχῆς μικρᾶς συντάξεως προσωπικῆς εἰς τὸν ἐθνικὸν ποιητὴν Σπυρίδωνα Περεσιάδην τὸν συγγραφέα τοῦ «Χοροῦ τοῦ Ζαλόγκου» καὶ τὸν πρωτεργάτην τοῦ Ἑλληνικοῦ θεάτρου. Δίκαιον εἶναι ὁ ἐθνικὸς ποιητὴς Περεσιάδης, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε δημόσιος ὑπάλληλος ἐπὶ δεκαετίαν καὶ ὁ ὁποῖος ὅτε ἔπαθον οἱ ὀφθαλμοί του ἐτράπη πρὸς τὴν Μοῦσαν, νὰ λάβῃ μικρὰν σύνταξιν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν σύστασίν μου καὶ νὰ μὴ διστάσῃ νὰ ὑποβάλῃ σχέδιον νόμου περὶ παροχῆς μικρᾶς συντάξεως εἰς τὸν ἐθνικὸν ποιητὴν Περεσιάδην, τοῦ ὁποίου ἡ δρᾶσις εἶναι γνωστὴ εἰς τὸ Πανελλήνιον, ἐνῷ μάλιστα πρόκειται νὰ εἰσηγηθῇ νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ἔχουσι σχέσιν μὲ προσωπικὰς συντάξεις· ἄλλως τε πρόκειται περὶ ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἐτόνωσε τὴν ἐθνικὴν ψυχήν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Ι. Μπακόπουλος καὶ Π. Ἀλεξάκης «παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν 1) νὰ προκαλέσῃ τὴν ἀνάκλησιν τοῦ Β. Διατάγματος τοῦ ἐκδοθέντος τὸν Μάρτιον ἐ. ἔ. δι’ οὗ ἐπιβάλλεται δημοτικὸς δασμὸς ἐπὶ τῶν εἰς τὸν δῆμον Τριπόλεως εἰσαγομένων λαχανικῶν καὶ ἄλλων κηπαίων προϊόντων ἅτινα εἶχον ἀπαλλαγῆ τοῦ τοιούτου δασμοῦ διὰ τῶν ἀπὸ 8 Ἰανουαρίου 1896, 20 Νοεμβρίου 1897 καὶ 27 Ἰουλίου 1900 Β. Διαταγμάτων. Διὰ δὲ τοῦ Β. Διατάγματος τοῦ ἐκδοθέντος κατὰ τὸ ἔτος 1911, δι’ οὗ ἐπὶ τετραετίαν ἐπεξετάθη ὁ ἐπὶ τῶν ὠνίων δασμὸς ἐν τῷ δήμῳ Τριπόλεως, δὲν ὑπήχθησαν τὰ λαχανικὰ εἰς δημοτικὸν δασμόν· 2) νὰ παραγγείλῃ τὴν ἄρσιν τῶν ἐν Τριπόλει ἀστυνομικῶν μέτρων, κατὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς γεωργοὺς ἀγρότας παραγωγοὺς λαχανικῶν νὰ πωλῶσι ταῦτα ἐν τῇ πλατείᾳ τῆς ἀγορᾶς εἰμὴ μόνον ἄχρι τῆς μεσημβρίας ἑκάστης ἡμέρας, ἐνῷ πρὸ ἀμνημονεύτων ἐτῶν καὶ ἐπὶ Τουρκοκρατίας οἱ παραγωγοὶ λαχανικῶν ἐξέθετον καὶ ἐπώλουν τὰ κηπαῖα προϊόντα τῶν καθ’ ὅλην τὴν ἡμέραν».

§169Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγκάζομαι, Κύριοι, νὰ ἐνοχλήσω τὴν Βουλὴν ἐπ’ ἐλάχιστον. Ὁ τέως δῆμος τῆς ἐπαρχίας μου Τεγέας κατοικεῖται ἀπὸ τοὺς πλέον φιλέργους ἀνθρώπους τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἐκ τούτου δὲ προμηθεύει ποσότητα κηπαίων προϊόντων εἰς τὸν δῆμον Τριπόλεως. Κατὰ τὸν νόμον ΞΗʹ τοῦ 1847 οἱ δημοτικοὶ δασμοὶ κανονίζονται πρὸς 2%, ἐπῆλθε δὲ κατόπιν ὁ νόμος τοῦ 1895 περὶ δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ ἔδωκε τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἀρχὴν ν’ ἀναβιβάσῃ τὸν φόρον αὐτὸν μέχρι 4%, ἀλλ’ ὁ νόμος αὐτὸς ἐν ἄρθρῳ 2 ἐξαιρεῖ τοῦ δημοτικοῦ δασμοῦ τοὺς δημητριακοὺς καρπούς. Μέχρι τοῦ 1896 ἡ διοίκησις ἐπιλαθομένη τοῦ ἄρθρου τοῦ νόμου ἐξηκολούθει νὰ ἐπιβάλλῃ φόρους δημοτικοὺς καὶ ἐπὶ τῶν εἰδῶν αὐτῶν τῶν ἐξαιρουμένων τοῦ φόρου τούτου, ἀλλὰ τῷ 1896 ἐπὶ ἀειμνήστου Δηλιγιάννη, ἐξεδόθη Διάταγμα ἀντικαταστῆσαν τὸν νόμον τὸν διοικητικόν. Μετὰ τὸ Διάταγμα τοῦτο ἐξεδόθη κατὰ τὴν 22αν Νοεμβρίου 1897 ἄλλο Διάταγμα κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπεκυροῦτο τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο μέχρις ἀποπληρωμῆς ἑνὸς δανείου τοῦ δήμου Τριπόλεως πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Μετὰ τὸ Διάταγμα τοῦτο ἐξεδόθη ἄλλο Διάταγμα τῇ 27ῃ Ἰουλίου 1900, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπίσης ἐπεκυροῦντο τὰ δύο ταῦτα Διατάγματα. Καὶ μέχρι τοῦ 1914 οἱ κάτοικοι τοῦ δήμου Τεγέας, οἱ προμηθεύοντες εἰς τὴν Τρίπολιν τὰ διάφορα κηπαῖα προϊόντα εἶχον ἀπαλλαγῆ τοῦ εἰσαγωγικοῦ δημοτικοῦ δασμοῦ εἰς τὸν δῆμον Τριπόλεως. Ἀλλὰ κατὰ τὸν Μάρτιον τοῦ 1914 τὸ ἰσχυρογνῶμον δημοτικὸν συμβούλιον τῆς Τριπόλεως ἐζήτησε, παρὰ τὸν νόμον τοῦ 1847, νὰ ἐπιβληθῇ δημοτικὸς δασμὸς καὶ ἐπὶ τῶν εἰδῶν τούτων. Ἡ γνωμάτευσις αὕτη κυρωθεῖσα καὶ παρὰ τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου Σελλᾶ ἐπεκυρώθη δυστυχῶς παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐξεδόθη Βασ. Διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου ὑπήχθησαν καὶ τὰ εἴδη αὐτὰ εἰς φορολογίαν. Ἤδη ἔχομεν τὸν τρίτον συναγερμὸν τοῦ δήμου ἐκείνου. Ὁ πρῶτος συναγερμὸς κατεστάλη διὰ τῶν Β. Διαταγμάτων τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω, ὁ δεύτερος διὰ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Ἤδη ἐγείρεται τὸ ζήτημα· εἶναι νόμιμον τὸ Διάταγμα; Καὶ ἂν εἶναι νόμιμον τί δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πράξῃ, ἂν νομίσῃ δικαίαν τὴν ἀξίωσιν τῶν κατοίκων; Δύναται διὰ νέου Διατάγματος νὰ ἀκυρώσῃ τὸ Διάταγμα τοῦτο; Κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου τοῦ 1847 τὰ κηπαῖα προϊόντα δὲν ὑπάγονται εἰς δασμόν. Ἀλλὰ κατόπιν ἔχομεν τὸν νόμον περὶ κοινοτήτων, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι φόροι ἐπιβεβλημένοι διατηροῦνται, ἀλλ’ οἱ ἐπιβεβλημένοι φόροι νομίμως· ὅτε δὲ ἐψηφίσθη ὁ νόμος αὐτός, ὁ φόρος περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλῶ δὲν εἶχεν ἐπιβληθῆ, ἐπεβλήθη τῷ 1914, πολὺ μεταγενεστέρως τοῦ νόμου περὶ κοινοτήτων. Ἀλλὰ πλὴν τούτου τὸ ἐν ἰσχύϊ ἄρθρον τοῦ νόμου τοῦ 1847, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα καὶ δυνάμει τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται φορολογία, ἐπεβλήθη παρανόμως καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸ δικαίωμα ν’ ἀνακαλέσῃ τὸ Διάταγμα τοῦ 1914, τὸ ὁποῖον παρανόμως ἐξεδόθη. Τώρα ἂς ἴδωμεν ὁποῖα ἀποτελέσματα συνεπήγαγε τὸ Διάταγμα τοῦτο καὶ κατὰ πόσον ὠφελεῖται ὁ δῆμος Τριπόλεως. Ὅπως γνωρίζετε πάντες ὑμεῖς, Κύριοι, τὰ τοιούτου εἴδους ἀντικείμενα εἶναι τόσον εὐτελοῦς ἀξίας, ὥστε δὲν δύναται τὸ νόμιμον τέλος ν’ ἀνέλθῃ περισσότερον ἑκατοστῶν τινων τῆς δραχμῆς. Ἔχω ἐδῶ διαφόρους ἀποδείξεις τῶν ἐνοικιαστῶν δι’ 25 λεπτὰ καὶ 40 λεπτά, προϊόντα δὲ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουσιν ἀξίαν πλέον τῶν δύο ἢ τριῶν δραχμῶν ἀναγκαστικῶς πληρώνουσιν 25 λεπτὰ καὶ 30, ἀπαιτούμενα παρὰ τοῦ ἐνοικιαστοῦ, ὡς νὰ εἶχον ἀξίαν 10 δραχμῶν, διότι ὁ φόρος εἶναι 3% καὶ διὰ τοῦτο γίνονται μεγάλαι καταπιέσεις, διότι διὰ 50 λεπτὰ δὲν τρέχει ὁ χωρικὸς εἰς δικηγόρους νὰ ζητήσῃ τὴν παρέμβασιν τῆς δικαστικῆς Ἀρχῆς. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἂν τὸ Διάταγμα αὐτὸ ἐξεδόθη κατὰ τύπους μὲν νομίμως ἀλλὰ παράνομον οὐσιαστικῶς, ἂν δύναται μιμούμενος τὸν Δηλιγιάννην ν’ ἀνακαλέσῃ τὸ Διάταγμα καὶ ἀπαλλάξῃ τοὺς χωρικούς. Ἤθελον παρακαλέσει αὐτόν, ἂν νομίζῃ ὅτι δύναται ν’ ἀνακαλέσῃ τὸ Διάταγμα αὐτό, νὰ τὸ ἀνακαλέσῃ, ὅπως ἀπαλλάξῃ τοῦ φόρου αὐτοῦ τοὺς κατοίκους τῆς Τεγέας, οἱ ὁποῖοι προμηθεύουσι τὰ λαχανικὰ εἰς τὴν Τρίπολιν, ἂν δὲ νομίζῃ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διοικητικῶς νὰ ἀκυρώσῃ τὸ Διάταγμα, ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ζητῶν τὴν παρέμβασιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ἂν νομίζῃ δικαίαν τὴν ἀξίωσιν τῶν κατοίκων, διορθώσῃ τὸ πρᾶγμα. Ἔχω καὶ δεύτερον παράπονον. Ἀπὸ ἀμνημονεύτων ἐτῶν καὶ ἐπὶ Τουρκοκρατίας ἐπώλουν εἰς ὡρισμένον μέρος τῆς Τριπόλεως διάφορα προϊόντα, παραπλεύρως τῆς δημοτικῆς ἀγορᾶς, ἡ ἀστυνομικὴ ὅμως Ἀρχὴ Τριπόλεως ἐπιτρέπει εἰς τοὺς χωρικούς νὰ πωλῶσι τὰ προϊόντα των μέχρι τῆς μεσημβρίας, μόλις δὲ σημάνῃ ἡ δωδεκάτη ὥρα εἶναι ἠναγκασμένοι οἱ χωρικοὶ ν’ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τὴν ἀγοράν, εἴτε ἔχοντες πωλήσει τὰ προϊόντα των εἴτε μή. Οὐδένα λόγον, οὔτε ἀστυνομικὸν οὔτε καθαριότητος, εὑρίσκω. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν νὰ παραγγείλητε εἰς τὴν Διεύθυνσιν τῆς Ἀστυνομίας Τριπόλεως ν’ ἀφήνῃ ἀνενοχλήτους τοὺς ἀνθρώπους, διότι τοῦτο γίνεται καὶ πρόξενον καλοῦ διὰ τοὺς Τριπολίτας, διότι προμηθεύονται τὰ κηπαῖα προϊόντα εὐθηνότερον. Δύο συστάσεις εἶχον τὴν τιμὴν ν’ ἀπευθύνω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ μὲν νὰ ἀκυρώσῃ τὸ Διάταγμα τῆς 14 Μαΐου 1914, διὰ τοῦ ὁποίου ἀναζῶσιν οἱ φόροι οἱ καταργηθέντες ἀπὸ τοῦ 1875, τὸ δὲ νὰ διατάξῃ τὴν ἄρσιν τῶν ἀστυνομικῶν μέτρων ἕνεκα τῶν ὁποίων οἱ χωρικοὶ μέχρι τῆς μεσημβρίας ἑκάστης ἡμέρας ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ πωλῶσι τὰ λαχανικά των, ἀλλὰ μόλις σημάνῃ ἡ δωδεκάτη ὑποχρεοῦνται ν’ ἀπομακρυνθῶσι.

§170Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε μεθ’ ὅσα ὁ κ. συνάδελφος ἀνέπτυξεν. Ἕν μόνον θὰ προσθέσω· νὰ εὐαρεστηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς συμπολίτας μας καὶ εἰς ἡμᾶς, ἀφοῦ στερούμεθα πάντων τῶν ἄλλων, νὰ μὴ στερηθῶμεν καὶ αὐτῶν τῶν λαχάνων. Ἂς σπεύσῃ ν’ ἀνακαλέσῃ τὸ Διάταγμα, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐμὲ κατὰ βάσιν εἶναι ἄκυρον, δὲν εἶναι νόμιμον, διότι τὸ δημοτικὸν συμβούλιον τὸ προτεῖναν τὴν φορολογίαν ταύτην δὲν εἶχε τοιαύτην ἐξουσίαν, διότι αὕτη εἶχε λήξει πρὸ πολλοῦ, ἡ καλωσύνη δὲ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰσαγαγόντος νόμον παρέτεινε τὴν ζωήν του, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐφαντάζετο ὅτι θὰ ἔφθανε μέχρι τοῦ ν’ ἐπιβάλλῃ τοιαύτην φορολογίαν κατὰ τῶν συμπολιτῶν του.

§171ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Ὡς πρὸς τὴν δευτέραν σύστασιν, τὴν καθαρῶς ἀστυνομικήν, ἀπήντησα εἰς τοὺς κ. συναδέλφους ὅτι θὰ διατάξω τὸν διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας νὰ μὴ παρεμβάλλῃ ἐμπόδια, ὡς βεβαιοῦσιν οἱ κ. συνάδελφοι, κατὰ τρόπον ἀνεξήγητον, διότι δὲν πρόκειται περὶ καθαριότητος ἢ ἄλλης ἀνάγκης ὑπαγορευσάσης τὴν κατάστασιν αὐτήν. Ὡς πρὸς τὴν δευτέραν δὲν ἔχω προχείρους τοὺς νόμους ἵνα πεισθῶ ἂν νομίμως ἐπεβλήθησαν οἱ φόροι ἐπὶ τῶν ὠνίων κλπ. Ἐὰν ὁ νόμος δὲν ἐπιτρέπῃ τὸ πράγματι γινόμενον εἰς πάντας τοὺς νομοὺς τοῦ Κράτους, διότι πανταχοῦ φορολογοῦνται τὰ κηπουρικὰ εἴδη, τὸ μέτρον εἶναι κακὸν καὶ ὑποχρεοῦμαι ἐπιτακτικῶς ν’ ἀνακαλέσω τὸ Διάταγμα ὡς μὴ στηριζόμενον εἰς τὸν νόμον. Ἐννοεῖται ὅτι θ’ ἀναβληθῇ εἰς προσεχὲς ἔτος. Ἐὰν τὸ Διάταγμα δὲν εἶναι νομίμως ἐκδεδομένον, τότε δύο τρόποι ἄρσεως ὑπάρχουσιν· ὁ πρῶτος εἶναι ὁ κανονικώτερος, ὁ τῆς ἀποφάσεως αὐτοῦ τούτου τοῦ συμβουλίου, συμφώνως πρὸς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ψηφισθῇ ἴσως αὔριον ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Τὸ συμβούλιον δύναται ν’ ἀποφασίσῃ ὅ,τι ἐπιβάλλουσι τὰ συμφέροντα τοῦ δήμου διὰ τοὺς φόρους τῶν ὠνίων καὶ ἐμπορευμάτων. Ἐλπίζω ὅμως ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς τοιαύτης ἢ τοιαύτης ἀποφάσεως τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Ἀρκαδίας ἡ Βουλὴ θὰ κληθῇ νὰ λάβῃ γενικώτερα μέτρα ὡς πρὸς τὴν δημοτικὴν φορολογίαν. Ἀνεξαρτήτως δ’ ἀκόμη καὶ τοῦ γενικωτέρου μέτρου θὰ δοθῇ ἀφορμὴ μετ’ ὀλίγον διὰ νέου νομοσχεδίου εἰδικῆς προνοίας διὰ τὴν φορολογίαν αὐτήν.

§172Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς τὸ δημοτικὸν συμβούλιον Τριπόλεως νομίζω ὅτι θὰ ἔχῃ ἐναντίαν γνώμην τῆς ἰδικῆς σας. Νομίζει ὅτι ὁ προορισμός του εἶναι ν’ αὐξάνῃ τὰ ἔσοδα τοῦ δήμου, ἔστω καὶ διὰ τρόπου καταπιεστικοῦ. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀποδείξεις 15, 20, 25 λεπτῶν, τὰς ὁποίας προχείρως μοὶ ἔφεραν οἱ χωρικοί, δι’ ἐμπόρευμα δύο ἢ τριῶν δραχμῶν. Νομίζει τὸ δημοτικὸν συμβούλιον ὅτι οὕτω θὰ σώσῃ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ δήμου, τὰ ὁποῖα ἔχουσι καταβαραθρωθῆ. Ὁ πνιγμένος βροχὴν δὲν φοβεῖται.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χριστόπουλος.

§174Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Δὲν εἶμαι ἕτοιμος.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ἐξηντλήθη ἡ Ἡμερησία Διάταξις τῶν ἐπερωτήσεων. Οἱ κ. Ι. Ξηρὸς καὶ Θ. Παππαϊωάννου ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν». Παραπέμπεται εἰς τὴν οἰκείαν Ἐπιτροπήν.

§176Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΠΗʹ περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Β. Ναυστάθμου». Δι’ αὐτοῦ λαμβάνεται πρόνοια ὅπως τὰ συνεργεῖα τοῦ Ναυστάθμου ἀναδιοργανωθῶσιν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑποδείξεων τῆς ὀργανωτικῆς Ἀποστολῆς ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τοῦ Ναυτικοῦ. Λαμβάνεται ἐπίσης πρόνοια ὅπως προσληφθῶσι περισσότεροι διαρκεῖς ἐργάται ἐν τῷ Ναυστάθμῳ, ἵνα ἀποφύγωμεν τοὺς ἡμερομισθίους, οἵτινες καὶ μεγαλυτέραν δαπάνην προκαλοῦσι καὶ ὑπὸ ὡρισμένας συνθήκας ἐργάζονται. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ὅπως δεχθῇ τὴν ἄμεσον ἐκτύπωσιν καὶ διανομὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὅπως τάξῃ τριήμερον προθεσμίαν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ συζητήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται εἰς τὴν τακτικὴν ἐπὶ τῶν ναυτικῶν Ἐπιτροπήν. (Ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν ἄμεσον ἐκτύπωσιν καὶ διανομὴν καὶ τὴν τριήμερον προθεσμίαν διὰ τὴν Ἐπιτροπήν).

§178Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου «περὶ πωλήσεως ἀχρήστων ἀρχαίων».

§179ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου «περὶ κατασκευῆς ἀποθήκης τοῦ καταστήματος τοῦ Τελωνείου Πειραιῶς.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται ἤδη εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. (Ψηφίζεται τὸ σύνολον τῶν ἑπομένων νομοσχεδίων· 1) «περὶ ἀποξηράνσεως τῶν ἑλῶν τοῦ ἁλιπέδου τοῦ Παλαιοῦ Φαλήρου», 2) «περὶ διαθέσεως ἀδιαθέτων πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν», 3) «περὶ καταργήσεως τῶν ἤδη Στρατοδικείων καὶ τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου», 4) «περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς κατασκευῆς ἐν Ἑλλάδι βλημάτων ἀσκήσεων» καὶ 5) «περὶ καθορισμοῦ τηλεφωνικῶν τελῶν καὶ περὶ ἀντιτίμου τευχῶν τηλεγραφημάτων»). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΩΙΘʹ (3819) τοῦ 1911 περὶ τοῦ κατωτέρου προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῶν δασῶν». Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται).

§181Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν αἰτήσεων περὶ κατατάξεως εἰς τὴν δασονομικὴν Σχολὴν Βυτίνης ὑπερβαίνει τὰς 800. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν ἐπεκτείνητε τὸ νομοσχέδιον κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε ν’ αὐξηθῶσιν οἱ φύλακες τῶν δασῶν. Νομίζω ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 80, οἵτινες νῦν ζητοῦνται, πρέπει ν’ αὐξηθῇ κατ’ ἄλλους 80 διὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ ἑτέρας δασονομικῆς Σχολῆς.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζονται εἶτα τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου εἰς αʹ συζήτησιν. Ψηφίζονται ἐπίσης εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὰ νομοσχέδια· 1) «περὶ προαγωγῆς τῆς σηροτροφίας καὶ ὀργανώσεως σηροτροφικῆς ὑπηρεσίας» καὶ 2) «περὶ γενικῆς ἀπογραφῆς τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Κράτους». Ἐπίσης ψηφίζεται εἰς αʹ συζήτησιν τὸ ἄρθρον μόνον τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀναγραφῆς ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 2.500 κατ’ ἔτος διὰ συνδρομὴν τοῦ Κράτους ὑπὲρ τῆς ἐν Τσαγγαράδᾳ Ἀχιλλοπουλείου Ἐμπορικῆς Σχολῆς)». Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 10 ἀναβάλλεται. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον μόνον τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ βʹ ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου ͵ΒΩΟΗʹ τῆς 14 Ἀπριλίου 1903 περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου ͵ΒΥΞΕʹ τοῦ 1897 περὶ Γεωργικῶν σταθμῶν». Ἐπίσης ψηφίζεται εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ κατασκευῆς στολῶν τῶν ταχυδρομικῶν καὶ τηλεγραφικῶν διανομέων»). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΥΜϚʹ (3446) περὶ ταχυδρομικῶν ταμιευτηρίων». Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται).

§183Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Ἀναγκαστικῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παραβῶ τὸν κανονισμὸν τῆς κατ’ ἄρθρον συζητήσεως, διότι ὑπάρχουσι πολλαὶ διατάξεις τοῦ παλαιοῦ νόμου ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ εἶναι δυνατὸν ἴσως νὰ ἐπέλθῃ κάποια τροποποίησις, διότι ὁ σκοπὸς τῶν ταχυδρομικῶν ταμιευτηρίων εἶναι διττός. Πρῶτον μὲν ὅπως ἐθισθῶσι καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τῆς ἀποταμιεύσεως διὰ τῆς εὐκόλου παροχῆς τῶν μέσων τῆς καταθέσεως τοῦ χρήματος ἀπὸ μικροτάτου ποσοῦ, τὸ περιπλέον δὲ νὰ τὸ ἔχῃ εἰς χεῖράς του τὸ Κράτος, ἵνα μὴ εἶναι ὑποχρεωμένον εἰς στιγμὴν καθ’ ἣν τὸ χρῆμα λείπει νὰ δανείζηται μὲ τόκον ὑπέρογκον καὶ ὑπὸ ὅρους ἀσυμφόρους. Ἐὰν λοιπὸν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸν διττὸν σκοπὸν τῶν ταχυδρομικῶν ταμιευτηρίων, βλέπομεν ἀμέσως ὅτι οὐδενὸς περιορισμοῦ εἶναι ἀνάγκη ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ ποσόν, διότι κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ παλαιοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος τροποποιεῖται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταθέσωσιν ἄνω τῶν 2000 δραχ., ἐνῷ τοῦτο πρέπει νὰ κατασταθῇ ἀπεριόριστον, ὡς ἐπίσης καὶ τὸ κατώτατον ὅριον, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται εἰς μίαν δραχμήν. Εἰς πάντα τὰ ταχυδρομεῖα τοῦ κόσμου γίνονται δεκταὶ καταθέσεις καὶ 10 λεπτῶν, διότι εἰς μικρὰ χωρία, ὅπου θὰ ἐφαρμόσητε τὸν νόμον, πρέπει κυρίως εἰς τὰ μικρὰ παιδία νὰ μορφώσητε τὸ πνεῦμα τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ φυσικὰ τὰ μικρὰ παιδία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσωσι πλέον τοῦ 10λέπτου. Φρονῶ ὅτι ὡς θεμελιώδης βάσις τῆς ἐπιτυχίας τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ εἶναι νὰ ὁρισθῇ ὡς κατώτατον ὅριον τὸ 10λεπτον, ν’ ἀφεθῇ δὲ ἐλεύθερον τὸ ἀνώτατον. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τοῦ πρώτου ἄρθρου δίδεται μία πολὺ μεγάλη ἐλευθερία, ἀλλὰ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθῇ ὅτι ἅμα τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου εἰς τὰ ταχυδρομεῖα ὅπου ἑδρεύει ταμεῖον θέλουσιν ἐφαρμοσθῆ τὰ ταμιευτήρια καὶ κατόπιν διαδοχικῶς νὰ τὰ ἐπεκτείνητε ὅπου νομίζετε ὅτι εἶναι ἀνάγκη. Ἐπίσης ἡ διάταξις ἡ τροποποιοῦσα τὸ ζήτημα τοῦ τόκου νομίζω ὅτι παρέλκει, διότι ὁ νόμος ἀναφέρει ἐν τῷ ἄρθρῳ 5 ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ Β. Διατάγματος ὁ τόκος ν’ αὐξάνηται, ἀναλόγως τῶν περιστάσεων, εἰς οἱονδήποτε ποσὸν θέλετε. Τὸ δικαίωμα τοῦτο σᾶς δίδει ὁ ὑφιστάμενος νόμος. Σημειωτέον ὅτι εἶναι πολὺ πιθανὸν διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ νὰ προσβληθῶσι δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν σήμερον αἱ Τράπεζαι. Εἶπον πολὺ πιθανὸν νὰ σᾶς ἀνταγωνισθῶσιν εἰς τὸ ζήτημα τοῦ τόκου, ἀλλὰ βεβαίως εἶναι ἐξηκριβωμένον ὅτι τὸ ταμιευτήριον τὸ ταχυδρομικὸν δὲν ἀποτελεῖ μονοπώλιον. Σημειώσατε δὲ ὅτι παρετηρήθη ὅτι εἰς τὰ Κράτη ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα ἐπεζητήθη ἡ ὑποστήριξις τῶν συμφερόντων τῶν Τραπεζῶν ἐπῆλθεν ἐξουδετέρωσις τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ταχυδρομικῶν ταμιευτηρίων, διότι οὐδεὶς μεταβαίνει εἰς τὸ ταμιευτήριον καθ’ ἣν στιγμὴν θὰ δύναται νὰ λαμβάνῃ περισσότερον τόκον εἰς τὰς Τραπέζας. Βεβαίως δὲν δυνάμεθα νὰ πληρώσωμεν περισσότερον τόκον τῶν 3½%, ἀλλὰ δύναται νὰ ὁρισθῇ ὅτι μέχρις ἑνὸς ποσοῦ, 2.000 δραχμῶν, 4.000 δραχμῶν, πληρώνεται ὁ τόκος αὐτός, ἀλλὰ τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ὑπερβῇ τὸ ποσὸν τῶν 4.000 δραχμῶν, ὡς ἔχετε ὁρίσει, ὁ τόκος μειοῦται εἰς 2%, ὡς ὁρίζεται καὶ ἐν τοῖς καταστατικοῖς τῶν Τραπεζῶν, κατὰ τὰ ὁποῖα ἐφ’ ὅσον αὐξάνει τὸ ποσὸν τῆς καταθέσεως ὁ τόκος μειοῦται. Ἑπομένως καὶ εἰς αὐτὸ ἔχομεν ἀνάγκην τροπολογίας, διότι ἄλλως ὁ νόμος δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ. Ὁ νόμος οὗτος πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τὰ χωρία, τὰ ὁποῖα στεροῦνται ἐντελῶς ταμιευτηρίων· ἂν τὸν ἐφαρμόσητε μόνον εἰς τὰς πόλεις, πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὸν ἀνταγωνισμὸν τῶν Τραπεζῶν καὶ εἶναι πιθανὸν ὅτι ἡ ἐπιτυχία τοιούτου νόμου θὰ σᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὸ ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ ἔξω τῶν πόλεων. Ἐν τῷ ἄρθρῳ 5 τοῦ παλαιοῦ νόμου ὁρίζεται ὅτι ὁ τόκος τρέχει ἀπὸ 1–16 τοῦ μηνὸς ἢ ἀπὸ 16 μέχρι τῆς ἀποδόσεως· τοῦτο βεβαίως ἐπὶ μικρῶν ποσῶν δὲν ἔχει σημασίαν καὶ δύναται νὰ γίνῃ, ἀλλὰ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι θ’ ἀφήσητε ἐλεύθερον τὸ ποσὸν τῶν καταθέσεων δύναται τοῦτο ν’ ἀποτελέσῃ κάτι τι σπουδαιότερον καὶ δὲν πρέπει νὰ στερήσωμεν τὸν καταθέτην τοῦ τόκου. Ὁ παλαιὸς νόμος ἔχει μέχρι 2.000 δραχμῶν, ἀλλ’ ἂν ἀφήσητε τὸ ποσὸν τῆς καταθέσεως ἀπεριόριστον δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη τοῦ περιορισμοῦ αὐτοῦ. Ἐν τῷ ἄρθρῳ 7 ὑπάρχει διάταξις περὶ προθεσμίας διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν καταθέσεων. Τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι ἡ προθεσμία αὕτη κακῶς φαίνεται ὅτι προστατεύει τὸ πνεῦμα τῆς ἀποταμιεύσεως, ἐνῷ οὐδὲν ἄλλο πράττει ἢ νὰ προκαλῇ μίαν δυσπιστίαν εἰς τὸ Κράτος, διότι, ὅταν λάβῃ ἀνάγκην ὁ καταθέσας τὰ χρήματα αὐτοῦ εἰς μίαν παρουσιασθησομένην περίστασιν, μὴ δυνάμενος ν’ ἀποσύρῃ ταῦτα ἀμέσως ἀπὸ τοῦ ταμιευτηρίου, θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ προβῇ εἰς προεξόφλησιν ἢ νὰ πέσῃ εἰς χεῖρας τοκογλύφου, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τίτλος ὑπὲρ τοῦ ταμιευτηρίου. Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι τὸ ἄρθρον 7 πρέπει νὰ τροποποιηθῇ. Ἐπίσης ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 10 περὶ ἀνηλίκου εἶναι ἐπιβλαβής, ἀντίκειται δὲ καὶ εἰς τὸν ἀστικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος εἰς τὸν ἔχοντα συμπεπληρωμένον τὸ 12 ἔτος ἐπιτρέπει ἐλευθέραν καὶ ἄνευ περιορισμοῦ τὴν διαχείρισιν παντὸς ποσοῦ τὸ ὁποῖον ὁ ἀνήλικος κτᾶται διὰ τῆς ἐργασίας του ἢ δίδεται εἰς αὐτὸν πρὸς χρῆσίν του· ἑπομένως διὰ τὰ ποσὰ αὐτὰ οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει νὰ βλέπῃ ὁ ἀνήλικος ἑαυτὸν κηδεμονευόμενον, τοὐναντίον πρέπει ν’ ἀφήσωμεν αὐτὸν ἐλεύθερον τοσοῦτο μᾶλλον καθόσον ὁ νέος ὁ ὁποῖος κατορθώνει εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτὴν νὰ κερδαίνῃ καὶ ν’ ἀποταμιεύῃ τὰ κερδαινόμενα ἀποδεικνύει ὅτι ἔχει πάντα τὰ προτερήματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τὸν ἀφήσωμεν νὰ τὰ ἀναπτύξῃ. Ὑπάρχει μία περίεργος διάταξις ἐν τῷ ἄρθρῳ 10 κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ καταθέσεις δύνανται ν’ ἀποσύρωνται καὶ διὰ πληρεξουσίου. Ἡ διάταξις ὑπάρχει καὶ ἐν τῷ παλαιῷ νόμῳ, ἀλλ’ εἶναι πιθανὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ γνωρίζῃ ὅτι ἀκριβῶς ἐπειδὴ ὑπῆρχεν ἡ διάταξις αὕτη ἐγένετο κατασκευὴ ἰδίου γραμματοσήμου. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι, ἕνεκα τῶν περιστάσεων κατὰ τὰς ὁποίας κατασκευάζεται τὸ γραμματόσημον ἐν Ἑλλάδι, οὐδεμία ἐξέλεγξις δύναται νὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτοῦ· οὔτε σεσημασμένος χάρτης ὑπάρχει οὔτε ἐξέλεγξίς τις δύναται νὰ ἐπέλθῃ, τὰ πάντα δ’ ἀφήνονται εἰς τὴν καλὴν θέλησιν τῶν πωλητῶν. Σημειώσατε δὲ ὅτι, ἕνεκα τῆς μεγάλης καταναλώσεως τὴν ὁποίαν ἐπήνεγκεν ὁ διπλασιασμὸς τοῦ Κράτους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατασκευάζωνται ἐπὶ τῶν πλακῶν τῶν χαλκίνων, ἀλλὰ κατασκευάζονται λιθογραφικῶς, καὶ ἑπομένως δύνασθε νὰ φαντασθῆτε μετὰ πόσης εὐκολίας δύναται νὰ γίνῃ ἐκτύπωσις καὶ κατάχρησις. Ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶδον ἂν σκοπεῖ τοῦτο καὶ τὴν ἀλληλοπιστοχρέωσιν τῶν ἐχόντων δοσοληψίας. Ἴσως τοῦτο διέλαθε τὴν προσοχὴν τοῦ νομοθέτου, ἀλλὰ σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς μίαν περίστασιν ὥστε νὰ ἐπιτραπῶσιν αἱ τοιαῦται ἀλληλοπιστοχρεώσεις. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του καὶ τοῦτο, διότι εἶναι πολὺ πιθανὸν διὰ τῶν ἀλληλοπιστοχρεώσεων, ἀπαλλασσομένων μάλιστα καὶ ἀπὸ τὰ τέλη, νὰ φθάσωμεν εἰς συμπεράσματα καὶ διευκολύνωμεν τὴν χρῆσιν τοῦ χρήματος.

§184Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας). Ἤκουσα τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ὡς καὶ τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας διετύπωσεν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐν ἐκθέσει, ἔλαβον ταύτας ὑπ’ ὄψιν καὶ θὰ ὑποβάλω ἐν καιρῷ τὰς τροπολογίας μου.

§185ΑΘ. Τ. ΜΠΑΣΙΑΣ. Δύο λέξεις ἔχω νὰ εἴπω μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ περιοριστικῶς ὁ νόμος· δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὰ ταχυδρομικὰ καταστήματα νὰ ἔχωσι λογαριασμοὺς ἄνω τῶν 5.000 δραχμῶν. Δὲν πρόκειται νὰ ἱδρύσωμεν Τραπέζας. Ὡς πρὸς τὸν τόκον ὀρθότερον θὰ ἦτο ἂν ἐκανονίζετο οὗτος διὰ Διατάγματος. Ἐπίσης καὶ τὸ ζήτημα τῆς καταθέσεως. (Ψηφίζεται εἶτα τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν. Ἐπίσης ψηφίζονται εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὰ νομοσχέδια· 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 25 Αὐγούστου 1914 Β. Διατάγματος περὶ καλύψεως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κινδύνων πολέμου ἐπὶ φορτίων ἑλληνικῶν προϊόντων μεταφερομένων εἰς ἀλλοδαπὴν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου δημοσιευθέντος ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθμὸν 241 (τεύχους Αʹ) τῆς 28 Αὐγούστου φύλλῳ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως καὶ περὶ καλύψεως κινδύνων ὁμοίως φορτίων εἰσαγομένων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰς τὸ Κράτος» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Αὐγούστου 1914 Β. Διατάγματος περὶ ἀναθέσεως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς καλύψεως κινδύνων πολέμου ἐπὶ σταφιδοφορτίων μεταφερομένων διὰ θαλάσσης εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν δημοσιευθέντος ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθμὸν 218 (τεύχους Αʹ) τῆς 5 Αὐγούστου φύλλῳ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως»).

§186ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὰ ὑπ’ ἀριθμὸν 16, 17, 18, 19 καὶ 20 νομοσχέδια παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῶσι δι’ αὔριον.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις ἐκ μέρους δέκα συναδέλφων περὶ προτιμήσεως καὶ ἐπιψηφίσεως τοῦ Κερκυραϊκοῦ νόμου, εἰς τὴν ὁποίαν συμφωνοῦσι πάντες οἱ ἐκ Κερκύρας Βουλευταί.

§188Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον. (Κηρύσσεται κατεπεῖγον καὶ προτάσσεται).

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ προσθήκης διατάξεών τινων ἐν τῷ νόμῳ ͵ΔΝΔʹ περὶ ἀπαλλαγῆς ἀγροτικῶν ἀκινήτων ἐν Κερκύρᾳ ἐκ τῶν βαρυνόντων αὐτὰ διηνεκῶν βαρῶν».

§190Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αἱ τροπολογίαι θὰ ὑποβληθῶσι κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον τὸ νομοσχέδιον).

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ͵ΓΩΟΒʹ τοῦ 1911 περὶ μεταρρυθμίσεως τῶν περὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων προσόδων καὶ τῶν ἀφορώντων εἰς τὴν ταμειακὴν ὑπηρεσίαν νόμων». Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται).

§192Η. ΚΟΠΑΝΙΤΣΑΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ λόγοι οἱ ἐκτιθέμενοι ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει περὶ προαγωγῆς τῶν εἰδικῶν γραμματέων ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων εἰς τὴν θέσιν τοῦ γραμματέως συντρέχουσιν ἵνα καὶ οἱ εἰσπράκτορες ἐφάπαξ τοὐλάχιστον μετὰ διετῆ ὑπηρεσίαν προάγωνται εἰς τὴν θέσιν τοῦ εἰδικοῦ γραμματέως τῶν εἰσπράξεων.

§193ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὸ ἄρθρον 2 προάγονται καὶ οὗτοι, ἂν ἔχωσιν ἀπολυτήριον Γυμνασίου ἢ πρωτεύσωσιν εἰς διαγωνισμόν.

§194Η. ΚΟΠΑΝΙΤΣΑΣ. Διατί νὰ ζητήσωμεν παρ’ αὐτῶν μεγαλύτερα προσόντα ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὁ τροποποιούμενος νόμος ἀπῄτει διὰ νὰ γίνωσιν εἰσπράκτορες, ἤτοι ἐνδεικτικὸν ὅτι προήχθησαν ἐκ τῆς πρώτης τάξεως τοῦ Γυμνασίου εἰς τὴν δευτέραν; Σήμερον ζητεῖτε παρ’ αὐτῶν ἀπολυτήριον Γυμνασίου, δηλ. τοῖς χορηγεῖτε ἓν δῶρον ἄδωρον.

§195ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Καθόλου· οἱ πλεῖστοι ἔχουσιν ἀπολυτήριον.

§196Η. ΚΟΠΑΝΙΤΣΑΣ. Καὶ ἑτέραν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 ἐδαφίου αʹ ἔχω νὰ κάμω. Χορηγεῖται σύνταξις εἰς αὐτοὺς προσωπικῶς.

§197ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Βεβαίως· ἀρκεῖ αὐτό.

§198Η. ΚΟΠΑΝΙΤΣΑΣ. Ἂς ὑποβληθῶσιν εἰς ἐξετάσεις, ἀλλὰ νὰ μὴ ἔχωσι προσωπικὴν μόνον σύνταξιν.

§199ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ὄχι.

§200Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἔχω νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινά. Μοὶ κάμνει ἐντύπωσιν μάλιστα ἡ κατὰ τοιοῦτον κατηγορηματικὸν τρόπον μετά τινος ἀποστροφῆς ἀπόρριψις τῆς προτάσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι δὲν ἐννοεῖ νὰ δώσῃ τίποτε ἄλλο ἢ προσωπικὴν σύνταξιν, διότι καὶ τοῦτο εἶναι παραπολύ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἡ Πολιτεία εἰς τὰ κατώτερά της ὄργανα, καὶ εἰς τοὺς κλητῆρας ἀκόμη, ἔπρεπε νὰ φανῇ περισσότερον προστατευτικὴ καὶ νὰ μὴ περιορίζῃ τὰς παροχάς της τὰς ἀφθόνους ὑπὲρ τῶν ἀνωτέρων βαθμῶν. Διατί τάχα — δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω — αὐτοὶ οἱ εἰσπράκτορες νὰ ὑπάγωνται εἰς τὰς περὶ συντάξεως ὑποχρεώσεις, εἰς τὰς κρατήσεις δηλαδή, νὰ μὴ ἔχωσι δὲ ἄλλο παρὰ προσωπικὴν σύνταξιν; Ὑπάρχει λόγος τις, ὥστε ἀκριβῶς ἡ κατωτέρα αὕτη βαθμὶς τῶν οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων νὰ ὑπάγηται εἰς ἐξαιρετικὴν κατηγορίαν ἐναντίον αὐτῶν; Ἐγὼ δὲν βλέπω κανένα. Ἐάν τις τῶν κ. Βουλευτῶν βλέπῃ κανένα, θὰ ἐπεθύμουν νὰ τὸν ἀκούσω. Ἐγὼ μάλιστα θὰ ἔλεγον καὶ τὸ ἑξῆς: Ἀναλόγως νομίζω ὅτι ἡ Πολιτεία, ἀφοῦ θέλει νὰ κάμῃ συνταξίμους τοὺς εἰσπράκτορας, θὰ ἔπρεπε καὶ τὰς μέχρι τοῦδε ὑπηρεσίας των νὰ καταλογίσῃ ὡς συνταξίμους, ὑποχρεώνουσα αὐτοὺς εἰς τὴν καταβολὴν κατὰ μέρος τῶν ἀντιστοίχων κρατήσεων. Αὕτη ἡ τακτικὴ ἐπικρατεῖ διὰ πάντα τὰ ὄργανα τῆς Πολιτείας, καὶ νομίζω ὅτι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ δύναμαι νὰ συστήσω γενικῶς εἰς πάντας τοὺς Ὑπουργούς, ὅπως μεριμνήσωσιν ἵνα καὶ οἱ κλητῆρες ἔχωσι σύνταξιν, ὄχι δὲ προσωπικήν, καὶ ὄχι διότι καλοῦνται ὑπηρέται καὶ ὄχι ὑπάλληλοι ὅτι πρέπει νὰ εἶναι κατὰ τοῦτο εἰς ἥσσονα μοῖραν.

§201ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ ἐφήρμοσα αὐτό.

§202ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Τὸ παραδέχομαι.

§203Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δικαιότατον καὶ τὸ ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§204Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Σᾶς συγχαίρω, κ. Ὑπουργέ, διότι ἀπεδέχθητε τὸ ζήτημα τῆς συντάξεως, καὶ ἔχω νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς· ὅτι δὲν πρέπει νὰ περιορισθῆτε ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν προαγωγὴν εἰς τὸ ἐνδεικτικὸν Γυμνασίου, ἀλλὰ πρέπει ν’ ἀκολουθήσητε τὸν νόμον.

§205ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Καὶ αὐτὸ ἀπεδέχθην.

§206Λ. ΝΑΚΟΣ. Συγχαρητήρια νέα! (Γέλωτες).

§207Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Προσέτι οἱ ἔχοντες ἀπολυτήριον Γυμνασίου καὶ ἄνω τῆς δεκαετοῦς ὑπηρεσίας δὲν πρέπει νὰ ὑπόκεινται εἰς τὴν διάταξιν ταύτην περὶ προαγωγῆς διὰ διαγωνισμοῦ.

§208ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Αὐτὸ δὲν δέχομαι.

§209Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ μεριμνήσητε καὶ περὶ τῶν τελωνοφυλάκων.

§210ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Τὸ ζήτημα τῶν τελωνοφυλάκων θὰ φέρωμεν μίαν ἄλλην ἡμέραν. Ἀφήσατέ το σήμερον.

§211Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Εἶναι πολὺ ὀρθὴ ἡ σύστασις αὕτη καὶ λυποῦμαι διότι παρέλειψα νὰ τὴν κάμω ἐγώ, διότι κινδυνεύει ἀποθνήσκων αὐτὸς ν’ ἀφήσῃ εἰς τὴν πενίαν ἐκτεθειμένην ὁλόκληρον τὴν οἰκογένειάν του, καὶ εὑρέθη ἡ ἐξαιρετικὴ αὐστηρότης τῆς Πολιτείας εἰς τὸν κλάδον αὐτόν, ἀπὸ τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται ἡ εἴσπραξις τῶν ἐσόδων τῆς Πολιτείας.

§212Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἐδέχθη τὴν σύστασιν τοῦ κ. συναδέλφου. Εὐχῆς ἔργον εἶναι νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς τοὺς δημοσίους εἰσπράκτορας. Ἐδέχθη καὶ μίαν τροπολογίαν ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν προαγωγὴν τῶν δημοσίων εἰσπρακτόρων νὰ προάγωνται εἰς τὴν θέσιν τοῦ εἰδικοῦ γραμματέως. Ἀλλὰ θὰ ἠρώτων τίνων εἰσπρακτόρων; Τῶν ἐχόντων ἐνδεικτικὸν τῆς αʹ τάξεως τοῦ Γυμνασίου;

§213ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Μάλιστα.

§214Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Καὶ οἱ μὴ κεκτημένοι τοῦτο;

§215ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ἰδοὺ πῶς τὸ ἐτροποποίησα. Ὁ νόμος ὁ ψηφισθεὶς ὥρισε τὰ προσόντα τῶν εἰσπρακτόρων, οὗτος δὲ ὁρίζει ὡς κατώτερον προσὸν τὸ ἐνδεικτικὸν τῆς αʹ τάξεως τοῦ Γυμνασίου. Μεταξὺ τῶν προσελθόντων ὅπως διαγωνισθῶσιν ὑπῆρξαν πολλοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον πτυχίον Γυμνασίου, τινὲς δὲ καὶ δίπλωμα Πανεπιστημίου. Εἶναι περιττὸν νὰ σημειώσω ὅτι αὐτοὶ δὲν ἦσαν καὶ πάρα πολλοί, ὅτι δὲ πολλοὶ ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶχον ἁπλῶς τὰ προσόντα τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζόμενα οὐσιαστικῶς ἐπέδειξαν μεγαλυτέραν ἱκανότητα. Ἐν τῇ διατάξει ταύτῃ διελαμβάνετο ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀνώτερα προσόντα ἀφ’ ὅσα ἀπήτει ὁ καταστατικὸς νόμος θὰ ἠδύναντο νὰ προαχθῶσιν εἰς ἀνωτέρας θέσεις. Λοιπὸν λαμβάνω τὸ κοινὸν δίκαιον, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὰ προσόντα, καὶ τίθεται ἐδῶ ἡ διάταξις ὅτι οἱ δημόσιοι εἰσπράκτορες οἱ διωρισμένοι κατὰ τὸν καταστατικὸν αὐτὸν νόμον μετὰ διετῆ ὑπηρεσίαν ἐν τῇ θέσει ταύτῃ προάγονται.

§216Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ἄνευ διαγωνισμοῦ;

§217ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Μετὰ διαγωνισμόν.

§218Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Πάντες θὰ διαγωνισθῶσι;

§219ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Βεβαίως.

§220Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸ ὀλίγου ἐδήλωσεν ὅτι εἰς τὰς θέσεις τῶν δημοσίων εἰσπρακτόρων καὶ ἐπὶ τῇ ἐλπίδι προαγωγῆς εἰς τὴν θέσιν τῶν εἰδικῶν γραμματέων καὶ ἄλλας ἀνωτέρας προσῆλθον νέοι ἔχοντες ἀπολυτήριον Γυμνασίου καί τινες ἔχοντες καὶ δίπλωμα τῆς Νομικῆς Σχολῆς, καὶ ἦλθον καὶ κατέλαβον τὴν κατωτάτην βαθμίδα τοῦ οἰκονομικοῦ ὑπαλλήλου, τὴν θέσιν τοῦ δημοσίου εἰσπράκτορος. Ἀλλὰ διὰ νὰ καταλάβωσι τὰς θέσεις των ταύτας ὑποχρεοῦνται καὶ εἰς τὴν καταβολὴν τῆς χρηματικῆς ἐγγυήσεως, ἡ ἐγγύησις δὲ αὕτη ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 2.000 δραχμῶν εἰς τὰ ταμεῖα αʹ τάξεως. Ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τῷ ὑπὸ συζήτησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς λαμβάνει τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν ὅπως οἱ ἐκ τῶν νέων Χωρῶν προερχόμενοι μὴ καταθέτωσι χρηματικὴν ἐγγύησιν, ἀλλὰ κτηματικὴν ἢ προσωπικήν. Ὁ σκοπὸς τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι νὰ προσελκύσωμεν εἰς τὸν κλάδον τῆς ὑπηρεσίας ταύτης πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἔχουσι μόρφωσιν μεγαλυτέραν, ἀλλὰ στεροῦνται τῶν 2.000 δρχ. Ἑπομένως δὲν βλέπω τὸν λόγον διατί νὰ μὴ ἐπεκτείνωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ εἰς τὴν παλαιὰν Ἑλλάδα καὶ ἐν ἀνάγκῃ ἂς ἀπαιτήσωμεν κτηματικὴν ἐγγύησιν διπλασίαν τῆς χρηματικῆς.

§221ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον δὲν ἐννοεῖ νὰ μεταβάλῃ τὸν κείμενον νόμον ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐγγύησιν τῶν ὑπολόγων, ἡ διάταξις δ’ αὕτη περιελήφθη δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τὰ μέσα, ἀλλὰ δὲν ἔχουσι ῥευστὰ χρήματα, ἀποκλειστικῶς διὰ τοὺς καταγομένους ἐκ τῶν νέων Χωρῶν, διότι εἰς τὰς νέας Χώρας οὐδεμία ὑπάρχει τοιαύτη κυκλοφορία χρήματος.

§222Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐδαφίου ἤθελον νὰ κάμω παρατήρησίν τινα, νὰ τεθῇ, εἰ δυνατόν, καὶ εἷς μέσος βαθμὸς τοῦ τελειοφοίτου.

§223ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ὄχι.

§224Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Μετ’ ἄλλων συναδέλφων ἔχομεν ὑποβάλει τροπολογίαν διά τινας τῶν εἰσπρακτόρων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζει ἡ Ὑπηρεσία ὅτι εἶναι ἱκανώτατοι, ἀλλὰ συνέβη νὰ μὴ ἔχωσι συμπληρώσει τὴν 5ετίαν, ὥστε νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς αὐτοὺς νὰ λάβωσι μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν.

§225Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ὑπάρχουσιν εἰσπράκτορες οἱ ὁποῖοι ἔχουσι πρὸ τοῦ διαγωνισμοῦ ὑπηρεσίαν, ὥστε ὑπολείπεται ἀκόμη ὁλόκληρος 15ετία. Νομίζω ὅτι δι’ αὐτοὺς θὰ εἶναι ἄδικον νὰ χάσωσι μίαν 10ετίαν. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἐγγύησιν, λέγετε οἱ καταγόμενοι ἐκ τῶν νέων Χωρῶν, διωρισμένοι καὶ διοριζόμενοι ἐκ τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος;

§226ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ὄχι· ἐκ τῶν νέων Χωρῶν.

§227Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἠξεύρετε πολὺ καλὰ ὅτι εἰς τὰς νέας Χώρας εἶναι πολλοὶ εἰσπράκτορες διωρισμένοι ἐκ τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος. Αὐτοὶ κατ’ ἐξαίρεσιν δὲν ὑποβάλλονται εἰς χρηματικὴν ἐγγύησιν;

§228ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ὄχι. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου). Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΨΝΗʹ τοῦ 1911 περὶ νομοπαρασκευαστικῶν ἐπιτροπῶν». Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται).

§230Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχω εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅπως κατορθώσῃ, ἵνα ὁ πόθος περὶ συντάξεως ἀστικοῦ κώδικος πραγματοποιηθῇ, ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἡ κατάστασις θὰ διαιωνισθῇ χωρὶς νὰ ἴδωμεν κώδικα. Δι’ αὐτὸ ἤθελον νὰ ἐκφράσω εὐχὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ἀναλάβῃ αὐτὸς τὴν εὐθύνην καὶ ὑποδείξῃ ἕνα ὡρισμένον κώδικα, ὅντινα θέλει, ν’ ἀναθέσῃ δὲ εἰς δύο νομομαθεῖς νὰ τὸν μεταφράσωσι ἔστω καὶ μὲ τὴν ἄδειαν νὰ φέρωσι τροποποιήσεις τινάς, προσαρμοζομένας εἰς τὰ καθ’ ἡμᾶς πράγματα. Ὑποθέτω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν οὕτω νὰ ἴδωμεν ἕνα κώδικα, τὸν ὁποῖον ἔπειτα μὲ τὴν πεῖραν νὰ τροποποιήσωμεν.

§231Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἡ Ἐπιτροπὴ ἔχει τὰς ἑξῆς τροποποιήσεις: Πρῶτον ν’ αὐξηθῇ ἡ προθεσμία τῶν 30 ἡμερῶν εἰς 60.

§232Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ δέχομαι.

§233Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Δεύτερον προτείνω ὅπως τὰ καθήκοντα τοῦ γραμματέως ἀσκῇ ἓν τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 1 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 2).

§234Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ θέλει ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 νὰ τεθῇ ὅπως οἱ μετέχοντες τῆς Ἐπιτροπῆς δικηγόροι οὐδὲ παρὰ τῷ Ἀρείῳ Πάγῳ δικηγορῶσι.

§235Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἐπιφυλάσσομαι κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν. (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 2, 3, 4 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 5).

§236Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Ἡ ἀποζημίωσις τὴν ὁποίαν δίδετε εἰς τὰ μέλη εἶναι ὑπεραρκετὴ διὰ τοὺς δικαστικοὺς ὑπαλλήλους, ἀνεπαρκὴς δὲ διὰ τοὺς δικηγόρους. Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ἐπὶ 3ετίαν θὰ ἐργασθῶσι, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ μὲν ἐφέτης ἢ ὁ ἀρεοπαγίτης νὰ λαμβάνῃ 1200 δρ. κατὰ μῆνα, ὁ δὲ δικηγόρος, ὁ ὁποῖος θὰ κλείσῃ τὸ γραφεῖόν του, μόνον 400; Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τροποποιηθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βάλωμεν ἕνα Δημητρακόπουλον, ἕνα Ῥακτιβάν, ἕνα Γούναρην. Πῶς θὰ δώσωμεν εἰς ὑμᾶς 400 δρ.; Μὴ νομίζετε δ’ ὅτι αὐτὸ εἶναι σπατάλη. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπολαύει πλήρους ἐμπιστοσύνης καὶ παρὰ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ παρὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εὔχομαι νὰ τὰς κάμῃ 100 χιλ. Ἐπίσης εἰς τὸ βʹ ἐδάφιον πρέπει ἡ διατύπωσις νὰ γίνῃ καλυτέρα.

§237Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς συντετελεσμένης ἐργασίας.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 5 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 6 (ἀναγινώσκεται).

§239Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 κάμνετε ἓν λάθος. Ἐννοῶ τὰ μέλη τῶν τέως Ἐπιτροπῶν νὰ θεωρῶνται αὐτοδικαίως μέλη, ἀλλὰ δὲν ἐννοῶ νὰ ὑποστῶσι διὰ τῆς διατάξεως ταύτης μείωσιν τῆς ἀμοιβῆς αὐτῶν ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἠμείφθησαν οἱ προκάτοχοι. Ἔχω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν· νὰ ἔχῃ ὁ Ὑπουργὸς τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ διορίσῃ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας.

§240Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Δὲν ὑποθέτω ὅτι δύναται νὰ τεθῇ τοιοῦτος περιορισμός.

§241Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Ὡραῖαι εἶναι καὶ αἱ διατάξεις τοῦ Γερμανικοῦ κώδικος καὶ τοῦ Βελγικοῦ καὶ τῶν ἄλλων. Λοιπόν, ἂν ἀρχίσωμεν νὰ θαυμάζωμεν τὴν ὡραιότητα ἑκάστου κώδικος, δὲν θὰ κάμωμεν τίποτε καὶ θὰ πάθωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παθαίνει ὁ εἰσερχόμενος εἰς ἓν μέρος ὅπου ὑπάρχουσι πολλὰ ὡραῖα πράγματα. Καλὸν ἑπομένως θεωρῶ νὰ κόψωμεν 2000 ἀπὸ τὰς ἄλλας Ἐπιτροπὰς καὶ νὰ προσθέσωμεν 5000.

§242Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Εὐτυχῶς αὐτὰ δὲν ἐξαντλοῦνται καὶ ἕνεκα τῆς παραστάσεως εἶναι ἀνεπαρκῆ καὶ αὐτά. Δὲν μένει πολὺ ποσόν. Ἐν τούτοις θὰ τὸ ἐξετάσω.

§243Λ. ΝΑΚΟΣ. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐπὶ τῇ βάσει τίνος σχεδίου κώδικος ἐργάζεται ἡ Ἐπιτροπή, διότι μέλη ὡρισμένα τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχουσιν ὡρισμένας ἀρχάς, ἰδέας καὶ προτιμήσεις, καὶ ἔρχεται ἐδῶ εἰς τὸ νομοθετικὸν συνέδριον μεθαύριον καὶ μᾶς φέρει ἕνα κώδικα τὸν ὁποῖον ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν δέχεται. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἄνευ τούτου.

§244Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὀρθόταται αἱ παρατηρήσεις τοῦ κ. Βουλευτοῦ, κύριε Ὑπουργέ.

§245Λ. ΝΑΚΟΣ. Πρέπει νὰ μάθῃ ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία καὶ ἡ κοινωνία ποία ἐργασία γίνεται.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 6 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγιγνώσκονται εἶτα καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου εἰς αʹ συζήτησιν). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προστασίας τῆς νομῆς ἐπὶ δημοσίων γαιῶν ἐν ταῖς νέαις Χώραις». Ἄρθρον μόνον (ἀναγιγνώσκεται).

§247Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ἄδικον ν’ ἀφαιρέσωμεν παρὰ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἕν μέσον ἀποδεικτικόν. Ἔρχεται καὶ σοὶ λέγει· «ἐγὼ ἔχω μίαν ἀπόφασιν»· πρὸς ἀπόδειξιν τῆς νομῆς τοῦ πρώτου οὐδὲν ἄλλο δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ. Διατί νὰ μὴ ἔχῃ αὐτὸς τὸ μέσον νὰ λέγῃ· «Κύριε, ἰδού, εἶμαι ἐγὼ νομεύς»;

§248Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Αἱ διατάξεις τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας θὰ ἰσχύωσι.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον μόνον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ νομίμου συγκροτήσεως τῶν ἐν ταῖς νέαις Χώραις ὁμορρύθμων καὶ ἑτερορρύθμων ἐμπορικῶν ἑταιρειῶν». Ἄρθρον μόνον (ἀναγιγνώσκεται).

§250Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔκαμα μίαν παρατήρησιν ἡ ὁποία εἶναι ὀρθή· ὅτι ἡ διάταξις αὕτη θὰ ἐφαρμοσθῇ ἐφ’ ὅσον αἱ ἑταιρεῖαι αὗται δὲν ἐτήρησαν τὰς κατὰ τὸν αὐτόθι προϊσχύοντα ἐμπορικὸν νόμον ἀπαιτουμένας διατυπώσεις.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον μόνον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἀνακοινῶ ἤδη πρὸς τὴν Βουλήν· Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Στελλάκης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παραχωρήσεως γηπέδου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐθνικῆς Πινακοθήκης πρὸς ἀνέγερσιν εἰδικοῦ κτιρίου»· Οἱ βουλευταὶ κύριοι Ν. Ξηρός, Θ. Παππαϊωάννου καὶ Ι. Ξηρὸς ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανισμοῦ τῆς κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν»· Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀλιβιζᾶτος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μέσης ἐκπαιδεύσεως»· Ὁ αὐτὸς βουλευτὴς κ. Ν. Ἀλιβιζᾶτος ὑποβάλλει ὡσαύτως τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐμπορικῶν ἀκολούθων»· Οἱ βουλευταὶ κύριοι Λ. Κουτσοπέταλος καὶ Γ. Καντιάνης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανισμοῦ τῆς κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν»· Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Σακκελλαριάδης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανισμοῦ τῆς κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν»· Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΨΒʹ περὶ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν κλπ. ὡς πρὸς τὰ προσόντα τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀρχειοφυλακείων» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὑτῆς»· Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ δωρεᾶς τοῦ δάσους Γολέμη–Ῥέκα εἰς τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα Κωνσταντῖνον» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς»· Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Σχολείου τῶν Καλῶν Τεχνῶν» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς. Οἱ Ὑπουργοὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Στρατιωτικῶν ὑποβάλλουσι νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν περὶ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης νόμων». Ἅπασαι θέλουσιν ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Ἀρχεῖον Βουλῆς). (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Λύεται ἡ συνεδρίασις (ὥρα 9 μ.μ.).