1911.11.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 160.

Τῆς 7ης Νοεμβρίου 1911

(Δευτέρα ὥρα 5 μ. μ.).

Προεδρία κ. Ἰωάννου Τσιριμώκου.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσομεν τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως. Νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ Πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν: 1) Κάτοικοι Μεσενικόλα αἰτοῦνται καταστραφείσης τῆς ἐσοδείας των ἀπαλλαγὴν φόρου ἀμπέλων 1910· 2) Ὁ ἀπολυθεὶς ἐργοδηγὸς τῶν δημοσίων ἔργων Ι. Σκάντζικας αἰτεῖται ἐπαναδιορισμόν· 3) Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀν. Σκιαδαρέσης ζητεῖ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ πρὸ πολλοῦ ἱδρυθέντος τηλεφωνικοῦ γραφείου Ἁγίου Πέτρου τοῦ δήμου Ἀπολλωνίων Λευκάδος· 4) Κατάδικοι τῶν φυλακῶν Πύλου αἰτοῦνται μεταγωγήν· 5) Ὁ ἐκ Καλαβρύτων δικηγόρος Ἀθ. Βαλιμίτης καταγγέλλει τὸν ἐκεῖ εἰρηνοδίκην Δ. Καρακλῆν καὶ τὸν γραμματέα του ἐπὶ διαφόροις παρανομίαις· 6) Κάτοικοι τῶν δήμων Γαυρίου καὶ Ἄρνης αἰτοῦνται ἐπιψήφισιν τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως πάσῃ δαπάνῃ. 7) Ὁ ἐν Ζακύνθῳ σύλλογος «Παντοκράτωρ» αἰτεῖται γενικὴν ἐφαρμογὴν Κυριακῆς ἀργίας. 8) Κάτοικοι Αἰγίου αἰτοῦνται ἀνασύστασιν τοῦ Πταισματοδικείου των. 9) Οἱ κάτοικοι Σκεπαρνίου τοῦ δήμου Αἰγινίου αἰτοῦνται νὰ τοῖς ἐπιτραπῇ ἡ κατασκευὴ «κλαδαριῶν». 10) Κάτοικοι Καστελλίου καταγγέλλουσι παρανομίας τοῦ συλληφθέντος λιποτάκτου Ἀγγελῆ. 11) Αἱ δημοδιδασκάλισσαι Ἀθηνῶν–Πειραιῶς αἰτοῦνται μεταρρύθμισιν τῆς ἀφορώσης αὐτὰς νομοθεσίας. 12) Κάτοικοι Ξηροχωρίου ὑποβάλλουσιν ἀναφορὰν ἐπὶ τοῦ περὶ βραχυπροθέσμων παραγραφῶν νόμου. 13) Κατάδικοι τῶν φυλακῶν Καλαμῶν αἰτοῦνται ἀναστολὴν ποινῆς. 14) Ἔμποροι Μεσολογγίου αἰτοῦνται παράτασιν τῆς πρὸς παραγραφὴν χρεῶν προθεσμίας. 15) Κάτοικοι Κοσμᾶ αἰτοῦνται συνδρομὴν καταστραφείσης συγκοινωνίας των ἐκ θυέλλης. 16) Ἔμποροι Ἄστρους αἰτοῦνται ἀναστολὴν νόμου βραχυπροθέσμων παραγραφῶν. 17) Ὁ λαὸς Τυρνάβου αἰτεῖται, ὅπως μὴ ἐφαρμοσθῇ εἰσέτι ὁ περὶ ἐνοριῶν νόμος. 18) Κατάδικοι τῶν φυλακῶν Πύλου αἰτοῦνται ἀναστολὴν ποινῆς, καὶ 19) Ὁ καπνεργατικὸς σύλλογος Βόλου αἰτεῖται γενικὴν ἐφαρμογὴν τῆς Κυριακῆς ἀργίας. Ὁ κ. Λ. Κορομηλᾶς (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ τῶν ἀποδείξεων τῶν ἀποδοχῶν τῆς στρατιωτικῆς καὶ ναυτικῆς ἀλλοδαπῆς ἀποστολῆς». (Θέλει ἐκτυπωθῇ καὶ διανεμηθῆ). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Χαριτᾶτος καὶ Δ. Βινιεράτος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προσθήκης καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων εἰς τὸν νόμον ΓΨΚʹ (3920) περὶ ἀναγραφῆς ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν πιστώσεως πρὸς συνδρομὴν τοῦ Κράτους εἰς δημοσυντήρητά τινα γυμνάσια καὶ εἰς φιλανθρωπικὰ καὶ ἄλλα ἱδρύματα». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουρλούμης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Θεοδοσόπουλος, Χρ. Καρᾶς καὶ Γ. Ζούκης ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ ὑπαγωγῆς τῶν δήμων Γόμφων καὶ Ἀργιθέας εἰς τὰς δικαστικὰς καὶ διοικητικὰς ἐν γένει ἀρχὰς Τρικκάλων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Φραγκίστας ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΧΟΒʹ (3672) περὶ χορηγημάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Στ. Σομμαρίπας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ΣΕʹ νόμου τοῦ 1852 περὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ἡ ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὑτῆς 1) ἐπὶ τοῦ ὑπομνήματος τοῦ ἰατροῦ Β. Παπαβασιλείου καὶ 2) ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ δήμου Γούρας, αἰτούντων ὅπως ὑπαχθῶσι διοικητικῶς καὶ δικαστικῶς εἰς Λαμίαν. Θέλουσιν ἐκτυπωθῇ καὶ διανεμηθῆ. (Ἰδὲ Παράρτημα Βʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς. Τεῦχ. Βʹ) Πολλοὶ τῶν κυρίων Βουλευτῶν ὑπέβαλον αἰτήσεις πρὸς παροχὴν ἀδειῶν. Αἱ αἰτήσεις αὗται θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν κατὰ χρονολογικὴν σειρὰν μέχρι συμπληρώσεως τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ. Ἐρωτῶ ἤδη τὴν Βουλήν· δέχεται νὰ χορηγηθῶσιν ἄδειαι εἰς τοὺς ἔχοντας σειρὰν κ. κ. Βουλευτάς;

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χορηγεῖται λοιπὸν ἄδεια· 1) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ν. Χαρδούβαλην 10 ἡμερῶν. 2) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Γ. Βλάσην 15 ἡμερῶν. 3) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Π. Βερβενιώτην 10 ἡμερῶν. 4) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Δ. Πολυζωγόπουλον 20 ἡμερῶν. 5) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ι. Κωτίκαν 1 μηνός. 6) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Γ. Οἰκονομόπουλον 1 μηνός. 7) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Χ. Βλάτσιον 1 μηνός. 8) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ν. Χαριτᾶτον 1 μηνός. 9) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Δ. Πλαπούταν 10 ἡμερῶν. 10) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Γ. Λαμπρινόπουλον 15 ἡμερῶν. 11) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Θ. Κουτσομητόπουλον 12 ἡμερ. 12) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ν. Φραγκίσταν 1 μηνός. 13) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ε. Πατρίκιον 15 ἡμερῶν. 14) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Α. Μαρλᾶν 30 ἡμερῶν. καὶ 15) Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Κ. Ζησόπουλον 30 ἡμερῶν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐρωτήσεων καὶ Ἀναφορῶν.

§5Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε, προτίθεμαι νὰ φέρω τὸν λόγον. Ὑπάρχουσι διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ, αἵτινες κατὰ συνήθειαν δὲν τίθενται εἰς ἐφαρμογήν· ἀλλ’ ὁσάκις ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τούτων παρουσιάζεται πρόσκομμα εἰς τὰς καθόλου ἐργασίας τοῦ Κοινοβουλίου εἶναι ἀνάγκη αὗται νὰ τίθενται ἐν ἐνεργείᾳ. Ὅπως γνωρίζει ἡ Βουλή, τὰ σχέδια νόμων καὶ αἱ προτάσεις νόμων παραπέμπονται εἰς τὴν οἰκείαν ἐπιτροπήν, συγχρόνως δὲ ἡ Βουλὴ ὁρίζει καὶ χρόνον ἐντὸς τοῦ ὁποίου εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν της. Ἀπὸ χρόνου πολλοῦ συνεδριάζουσιν αἱ ἐπιτροπαὶ ἐπὶ νομοσχεδίων σοβαρωτάτων καὶ σπουδαιοτάτων, μία δὲ τῶν ἐπιτροπῶν τούτων εἰς ἣν παρεπέμφθη τὸ νομοσχέδιον περὶ διανομῆς τῶν Ζαππείων κτημάτων δὲν κατώρθωσεν εἰσέτι οὐ μόνον νὰ καταλήξῃ εἰς συμπέρασμά τι καὶ ὑποβάλῃ τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν, ἀλλὰ ἐνῷ ἀπὸ τριμηνίας καὶ πλέον ἀποπειρᾶται νὰ συνεδριάσῃ, δὶς καὶ μόνον συνῆλθεν. Ὁ ὑπολειπόμενος χρόνος δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐὰν δὲν ὑποβληθῇ ἐγκαίρως ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς. Ὅθεν παρακαλῶ νὰ συναινέσῃ ἡ Βουλὴ καί ὁρισθῇ προθεσμία δέκα ἡμερῶν, ὅπως ὑποβάλῃ ἐντὸς αὐτῆς τὴν ἔκθεσίν της καὶ ἐὰν δὲν ἀρκέσωσι τότε δύναται νὰ ζητήσῃ ἡ ἐπιτροπὴ παράτασιν. Καὶ οὕτω καὶ ἐὰν δὲν κατορθωθῇ νὰ ὑποβληθῇ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς νὰ δύναται ἡ Βουλὴ ἀπράκτου παρερχομένης τῆς τασσομένης προθεσμίας κατὰ τὸν Κανονισμὸν νὰ ἐπιληφθῇ τῆς συζητήσεως σπουδαιοτάτου νομοσχεδίου.

§6ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Νὰ κληθῇ αὕτη εἰς συνεδρίασιν —πρόκειται δὲ νὰ παρεδρεύσω καὶ ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς—διὰ νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον σπουδαῖον, τόσον σημαντικόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Ζαππείων κτημάτων πρόεδρος ἐξελέγη ὁ κ. Δραγούμης. Συνήθως ἀφίεται εἰς τὸν πρόεδρον νὰ καλῇ τὰς ἐπιτροπάς. Μέχρι τῆς ὥρας δὲν ἐκλήθη. Ἀλλ’ ἐὰν ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος καλῶ τὴν ἐπιτροπὴν καὶ ὁρίζω προθεσμίαν δέκα ἡμερῶν διὰ νὰ ὑποβάλῃ αὕτη τὸ πόρισμά της. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Γρηγορίου ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τί ἐνήργησε διὰ τὰς ἐπισυμβάσας μεγάλας καταστροφὰς ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Κυνουρίας λόγῳ τῆς ἐπελθούσης θεομηνίας.

§8ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Διὰ τὰς πλημμύρας τῆς Κυνουρίας ἐλήφθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν δύο τηλεγραφήματα, τὸ ἓν διὰ τὴν πλημμύραν τὴν συμβᾶσαν ἐν Λεωνιδίῳ, τὸ ἕτερον διὰ τὴν συμβᾶσαν εἰς τὸ Ἄστρος. Διὰ τὴν μίαν διετάχθη ὁ νομομηχανικὸς Ἀργολιδοκορινθίας ὅπως μεταβῇ ἐπὶ τόπου, ἐξετάσῃ καὶ προτείνῃ τὰ κατάλληλα μέτρα. Διὰ δὲ τὴν τοῦ Ἄστρους διετάχθη ἐπίσης ὁ νομομηχανικὸς καὶ ὁ μηχανικὸς ὅπως μεταβῶσιν ἐπὶ τόπου καὶ ἐξετάσωσι καὶ ὑποβάλωσιν ἔκθεσιν.

§9Θ. ΠΕΡΡΟΣ. Διὰ τὰ Δολιανά;

§10ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Δὲν μοὶ ἐτηλεγραφήθη τίποτε περὶ αὐτῶν.

§11Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Θεωρῶ ὑποχρέωσιν, κύριε Πρόεδρε, ἐπιβεβλημένην, ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς πληγείσης ἐπαρχίας νὰ ἐκφράσω τὰς ἀπείρους εὐχαριστίας μου πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις ἅμα τῇ λήψει τοῦ τηλεγραφήματος τοῦ ἀναγγέλλοντος τὰς καταστροφάς, ἔσπευσε νὰ μεταβῇ αὐτοπροσώπως ἐκεῖσε, ὅπως ἀντιληφθῇ ἰδίοις ὄμμασι ταύτας καὶ ἐπὶ τῷ τέλει νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις ἀρωγός. Ἤδη θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ διατάξῃ ὅπως ἡ ἐνέργεια εἶναι σύντονος, πρὸς δὲ νὰ διατάξῃ, ὅπως ὁ νομομηχανικὸς καὶ οἱ λοιποὶ μηχανικοί, οἱ ἀναχωρήσαντες διὰ Λεωνίδιον, μεταβῶσι καὶ εἰς τὰ Δολιανά, διότι καὶ ἐκεῖ ἐπισυνέβησαν καταστροφαί, κατεστράφησαν μάλιστα αἱ γέφυραι καὶ πλὴν τῆς διακοπῆς τῆς συγκοινωνίας οἱ κάτοικοι ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὰ κτήματά των.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γόντικας ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ποίαν ἀπόφασιν ἔλαβε περὶ τῆς φορολογίας τῆς ῥητίνης καὶ ἐὰν κατήρτισεν ἢ θὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἐπὶ τῆς ῥητίνης φόρου καὶ τῆς καταργήσεως τοῦ ἀποκλειστικοῦ δικαιώματος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπουσιάζει καὶ ἀναβάλλεται ἡ ἀπάντησις.

§13Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Δύναμαι νὰ λάβω τὸν λόγον ἐγώ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Ὅταν ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ λάβητε τὸν λόγον. Οἱ κ. κ. Ν. Συριόπουλος καὶ Κ. Γόντικας ἐρωτῶσι διατί διατηροῦνται κεναὶ αἱ θέσεις Ἑλληνοδιδασκάλου Βουνάργου, τοῦ δήμου Λετρίνων, δύο ὅμοιαι τοῦ Ἑλλην. σχολείου Ἀμαλιάδος καὶ μία ὁμοία τοῦ Ἑλληνικοῦ σχολείου Βαρθολομιοῦ.

§15ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Παιδείας) Ἡ μὲν πρώτη εἶναι κενὴ αἱ δὲ ἄλλαι ἐπληρώθησαν ἤδη διὰ Β. Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ὑπεγράφη προχθές, ἐδημοσιεύθη δὲ σήμερον.

§16Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔχητε κατάστασιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν ἐν τοῖς σχολείοις Ἀμαλιάδος, θ’ ἀπεδεικνύετο ἐκ ταύτης ὅτι οἱ ἐναπομείναντες διδάσκαλοι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπαρκέσωσι, τὴν στιγμὴν δὲ καθ’ ἣν ἐπρόκειτο νὰ ἔλθωσιν ἐνταῦθα ὅπως ἀκούσωσι παιδαγωγικὰ μαθήματα οἱ διδάσκαλοι θὰ ἦτο διορισμὸς δίκαιος τοὐλάχιστον δύο ἑτέρων προσωρινῶς εἰς Ἀμαλιάδα διότι καὶ οἱ ἐκεῖ διδάσκαλοι δὲν ἐπαρκοῦσι οὔτε καὶ πλῆρες ἂν ἦτο τὸ προσωπικὸν τῶν διδασκάλων θὰ ἐπήρκουν λόγῳ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν.

§17Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ εἰς τὰ Λεχαινά, κύριε Ὑπουργέ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Εὐξεινουπόλεως περὶ παραχωρήσεως γαιῶν καὶ δύο γειτονικῶν Ἰντζελιῶν.

§19Γ. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως θὰ γνωρίζητε ἐκ τῆς ὑπηρεσίας σας, ἡ κατάστασις τῶν κατοίκων Εὐξεινουπόλεως εὑρίσκεται εἰς ἐλεεινότατον σημεῖον. Καθ’ ἡμέραν φεύγουσιν, οἱ δὲ μένοντες δὲν ἔχουσιν οὔτε αὐτὸν τὸν ἄρτον, ἀλλ’ ἀποθνήσκουσι σχεδὸν τῆς πείνης, οὕτως ὥστε μετ’ ὀλίγον δύναταί τις νὰ φοβηθῇ ὅτι ἐκ τῶν 4–5,000 οἰκογενειῶν προσφύγων, αἱ ὁποῖαι ἦλθον ἐνταῦθα, ἴσως οὔτε πεντακόσιαι θὰ μείνουν. Ἡ κατάστασις αὕτη ὀφείλεται βεβαίως εἰς πολλά, ἰδίως εἰς τὴν ἔλλειψιν προσωπικοῦ ὑπαλλήλων, τοιούτου, τὸ ὁποῖον νὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἐγκαταστήσῃ τοὺς πρόσφυγας ὅπως ἔπρεπεν. Ἐπῆλθον βεβαίως ἀνωμαλίαι πολλαὶ κατὰ τὸ παρελθόν· ἄλλοτε ἐδίδοντο τὰ πρὸς ἀγορὰν σπόρου καὶ ἐργαλείων χρήματα καθ’ ὃν χρόνον παρῆλθεν ὁ καιρὸς τῆς σπορᾶς, ἄλλοτε ὅταν εἶχον σπόρον δὲν εἶχον ἀροτριῶντα κτήνη καὶ τοιουτοτρόπως οἱ πρόσφυγες σήμερον κατήντησαν νὰ εὑρίσκωνται εἰς ἐλεεινότατον σημεῖον. Εἶναι ἀνάγκη ἀπόλυτος, ἐπιτακτική, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ μερίμνῃ αὐτῆς ὑπὲρ τῆς ἐθνικῆς αὐτῆς ὑποθέσεως λάβῃ σύντονα μέτρα διὰ τὴν τελείαν αὐτῶν ἀποκατάστασιν. Εἶναι ἀνάγκη μεγίστη νὰ ἀγορασθῶσι γαῖαι, αἱ ὁποῖαι νὰ συμπληρώσωσι τὸν ὀλίγον ἀριθμὸν τῶν γαιῶν, τὸν ὁποῖον ἤδη οἱ ἐγκατασταθέντες ἔχουσιν. Σήμερον ἄλλοι ἔχουσιν ἑπτὰ στρέμματα, ἄλλοι δέκα, καὶ τοῦτο εἰς μέρη ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσωσι παρὰ μὲ 50 καὶ 60 στρεμμάτων. Ὑποβάλλουσι λοιπὸν οἱ πρόσφυγες τῆς Εὐξεινουπόλεως σήμερον ἀναφορὰν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται νὰ ἀγορασθῶσιν αἱ γαῖαι, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουσιν εἰς δύο γειτονικὰ κτήματα, καὶ ἔχουσιν ἔκτασιν περίπου 15,000 στρέμματα, μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικονομηθῶσιν οἱ πρόσφυγες τῆς Εὐξεινουπόλεως. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη ἀπόλυτος, ὅπως τάχιστα γίνῃ ἡ ἐξαγορὰ αὐτῶν ἐκ τοῦ κεφαλαίου τῶν 3,000,000 τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν κατὰ τὸν παρελθόντα Μάϊον, συγχρόνως δὲ ὅπως ἀποσταλῇ καὶ εἰδικὸς ὑπάλληλος ἐκεῖσε, ἵνα ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἴδῃ τὰ πράγματα καὶ τὰ κανονίσῃ, διότι οἱ ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐκεῖ σήμερον εἶναι κατὰ τὴν μόρφωσιν τοιοῦτοι, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ βασισθῇ ἐπ’ αὐτῶν· δὲν δύναταί τις νὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι ὑπάλληλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι μισθοδοτοῦνται μὲ 100 δραχμάς, τοὺς ὁποίους ἐστρατολόγησαν τότε ἀπὸ τελειοφοίτους τοῦ σχολαρχείου καὶ τοὺς ἔστειλαν ἐκεῖ νὰ διευθύνωσι συνοικισμὸν ὁλόκληρον. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σταλῇ εἷς ἄνθρωπος εἰδικός, μεμετρημένος, νὰ ἀντιλαμβάνηται τὰ πράγματα καὶ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ διευθύνῃ συνοικισμόν. Παρακαλῶ λοιπὸν ὅπως χάριν τῆς διευθετήσεως αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως λάβητε σύντονα μέτρα καὶ διορθωθῇ τὸ κακόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χριστόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἄσσου Κορινθίας.

§21Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν τῆς διαβεβαιώσεως τῆς γενομένης ἐκ μέρους τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, νομίζω σκοπιμώτερον νὰ ἀναμείνωμεν τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεως καὶ δυνηθῶμεν οὕτω ἐν ἐπιγνώσει νὰ συστήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁποῖα μέτρα πρέπει νὰ ληφθῶσιν. Ἐν τούτοις δὲν κρίνω ἄσκοπον νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ προκαλέσῃ εἰδικὴν μελέτην πρὸς κατασκευὴν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐν Βόχᾳ καὶ ἰδίως πρὸς διευθέτησιν τοῦ χειμάρρου Ζαραγιάννης, ἵνα μὴ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι ἐπαναληφθῇ παρόμοιον δυστύχημα. Πρόκειται περὶ σοβαρᾶς ζημίας, Κύριοι, ὥστε ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔλθῃ ἐπίκουρος καὶ εἰς τοὺς ἀτυχεῖς συμπολίτας μας, πολλοὶ τῶν ὁποίων παραμένουσιν ἤδη ἄστεγοι, διότι αἱ οἰκίαι αὐτῶν κατέρρευσαν ἐκ τῆς πλημμύρας.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀραβαντινός.

§23Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Οἱ συμπολῖταί μου διὰ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῶν ἐπιζητοῦσι τὴν συνδρομὴν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἀνόρθωσιν τῶν ζημιῶν, ἃς ὑπέστησαν ἐκ τῆς συμβάσης πλημμύρας. Καὶ ὁ μὲν Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπεσχέθη κατὰ τὴν χθεσινὴν σύστασίν μου, ὅτι θέλει παράσχει τὴν κυβερνητικὴν συνδρομήν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὅμως ταύτῃ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ ῥιζικώτερα μέτρα ἔχων ὑπ’ ὄψει, ὅτι, ἂν οἱ συμπολῖταί μου ἔπαθον ἐκ τῆς πλημμύρας, τὴν εὐθύνην δὲν τὴν φέρει τὸ φυσικὸν γεγονὸς τῆς θεομηνίας, τὴν εὐθύνην φέρει ἀκεραίαν ἡ Κυβέρνησις, διότι ἀπὸ πέρυσιν ἔλαβον τὴν τιμὴν προσωπικῶς καὶ μόνος καὶ μετ’ ἄλλων συναδέλφων νὰ προκαλέσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὑπῆρχε κίνδυνος πλημμυρῶν, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἔτος συμβαίνουσιν, ἰδίως ἐν Βόχᾳ, καὶ ὅτι παρίστατο ἀπόλυτος ἀνάγκη τῆς κατασκευῆς ἔργων ἀντιπλημμυρικῶν, διὰ τῶν ὁποίων ἠδύναντο νὰ ἀσφαλισθῶσι καὶ ἡ ζωὴ καὶ ἡ περιουσία τῶν κατοίκων. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἢ τὰ ὑπ’ αὐτὴν ὄργανα ἀγρὸν ἠγόρασαν. Τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν ἐπεβαρύνατε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν δι’ αὐξήσεως μισθολογίων καὶ ἄλλων ἐξόδων θὰ ἦτο, νομίζω, πολὺ προτιμότερον νὰ σκεφθῆτε, πῶς θὰ ἐξασφαλίσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους κατὰ τῶν πλημμυρῶν, κατὰ τῆς ὀργῆς τῶν στοιχείων. Ἐν Κορινθίᾳ δυστυχῶς δὲν ἔγινεν οὐδὲν δημόσιον ἔργον. Δὲν ἀρκοῦν, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, οἱ λόγοι μόνον διὰ νὰ ἐγκαρδιώσουν τοὺς συμπολίτας μου εἰς τὸ ἔργον τῆς πολιτικῆς χειραφετήσεως, ἀπαιτοῦνται καὶ ἔργα. Σήμερον ἕνεκεν ἐλλείψεως ἔργων κινδυνεύει καὶ ἡ ζωὴ καὶ ἡ περιουσία τῶν κατοίκων καὶ εἰς τὸν δῆμον Κορινθίων καὶ εἰς Νεμέαν καὶ Κλεωνὰς καὶ εἰς τὸν δῆμον Σικυῶνος. Πανταχοῦ ἐπῆλθον καταστροφαί. Κατάκεινται ἀκόμη ἠρειπωμέναι εἰς ἄλλους δήμους γέφυραι παρασυρθεῖσαι πρὸ ἐτῶν καὶ αἱ συγκοινωνίαι εἶναι διακεκομμέναι ὡς ἐκ τῆς ἀθλιότητος τῶν ὁδῶν. Αὐτὰ τὰ ἔργα ἔπρεπε πρωτίστως νὰ ἐπισπάσωσι τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι ἡ αὔξησις τῶν μισθολογίων. Κατασκευάσατε τάχιστα τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα τῆς Βόχας, διὰ νὰ μὴ θρηνήσωμεν περισσότερα θύματα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βλάσης.

§25Γ. ΒΛΑΣΗΣ. Κύριοι Βουλευταί. Ἀγρία καὶ μαινομένη θύελλα κατὰ τὴν νύκτα τῆς 3ης ἱσταμένου μηνὸς ἐνέσκηψεν ἐν τοῖς περιχώροις τοῦ Δήμου Κορινθίων, ἥτις συνετέλεσεν ὅπως ὁ μικρὸν ἀπέχων τοῦ χωρίου Ἄσσου τοῦ Δήμου Κορινθίων χείμαρρος Κουτσούκης πλημμυρήσῃ. Ἐκ τῆς πλημμύρας τὰ ὄμβρια ὕδατα εἰσβαλόντα ἐντὸς τοῦ χωρίου Ἄσσου ἐπήνεγκον τελείαν καταστροφὴν καὶ ἀνυπολογίστους ζημίας. Δέκα οἰκίαι ἐκ βάθρων καὶ θεμελίων κατέπεσαν, τὰ δὲ εἰσβαλόντα ὕδατα παρέσυρον πᾶν ὅ τι εἶχεν ἐναποταμιευθῆ ἐν ταῖς οἰκίαις, ἤτοι, ἔλαιον, οἶνον, δημητριακοὺς καρπούς, τὰ πάντα. Ἕτεραι δέκα οἰκίαι κατέστησαν ἑτοιμόρροποι, ἐκ πασῶν δὲ τῶν οἰκιῶν παρεσύρθησαν, ὡς εἶπον, πάντα τὰ ἐναποταμιευθέντα ὑπὸ τῶν δυστυχῶν κατοίκων ἐπιτήδεια πρὸς ζωήν. Ταῦτα τὰ ὁποῖα λέγω πρὸς τὴν Βουλὴν γνωρίζω ὄχι μόνον ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως ἀλλ’ ἀριδήλως ἀναφέρει αὐτὰ καὶ ἔκθεσις τῆς Διευθύνσεως τῆς Ἀστυνομίας, Κορίνθου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἥτις καὶ βεβαιοῖ πάντα ὅσα εἶπον. Ἀλλὰ καὶ κατεστράφησαν καὶ ἄλλα διάφορα ἔργα δημοτικὰ καὶ ὑδραυλικά· συλλήβδην δὲ ἡ ζημία ἀνέρχεται εἰς 60 χιλιάδας δραχμῶν, ὡς τοῦτο καὶ βεβαιοῖ διὰ σημερινοῦ τηλεγραφήματος πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἡ Ἀστυνομικὴ Διεύθυνσις Κορινθίας. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ ἄνθρωποι οὗτοι στεροῦνται στέγης καὶ ἄρθρου καὶ διανυκτερεύουσιν ἐν ὑπαίθρῳ καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἀμέσου συνδρομῆς τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔστειλε τὴν δέουσαν διαταγὴν πρὸς τὸν νομομηχανικὸν Κορινθίας ὅπως ἀντιληφθῇ τὸ μέγεθος τῶν ζημιῶν καὶ ὑποβάλῃ τὰς σκέψεις του περὶ τῶν ληπτέων μέτρων. Ἀλλὰ δυστυχῶς οὐδεμία ἀπάντησις μέχρι τοῦδε περὶ τούτου ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, κύριοι Βουλευταί. Μόλις ἐξελέγην Βουλευτής, ἀμέσως ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τὴν κατασκευὴν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐν Βόχᾳ, διότι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ καθ’ ἣν ὁ χείμαρρος οὗτος πλημμυρεῖ καὶ ἐπιφέρει ἀνυπολογίστους ζημίας εἰς τοὺς ἀτυχεῖς ἐκείνους κατοίκους καὶ συμπολίτας μου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀληθὲς εἶναι ὅτι διέταξε τὸν μηχανικόν, ὅπως μεταβῇ ἐπὶ τόπου καὶ ὑποβάλῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὸ πόρισμα τῶν μελετῶν του, δυστυχῶς ὅμως οὐδὲν μέχρι τοῦδε ἐγένετο, οὔτε ἔκθεσίν τινα ἔτι ὑπέβαλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Εἶναι ἀνάγκη λοιπόν, ἐκτὸς τῆς ἀμέσου συνδρομῆς, ἥτις δέον νὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς δυστυχεῖς, νὰ καταβληθῇ ἡ προσήκουσα μέριμνα, ὅπως ταχέως γίνῃ μελέτη διὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει διαταγή, ἀλλὰ δὲν ἐνεργήθη, διότι ὄχι μόνον, ἐκ τοῦ χειμάρρου, τούτου, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλου χειμάρρου αἱ αὐταὶ συνέβησαν ζημίαι. Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἀγνοεῖ, κύριοι Βουλευταί, ὅτι οἱ γεωργικοὶ καὶ οἱ κτηνοτροφικοὶ πληθυσμοὶ εἶναι οἱ στηλοβάται τῆς ἐθνικῆς ζωῆς, εἶναι οἱ πυρῆνες τῆς ἐθνικῆς ζωῆς καὶ ἑπομένως εἶναι ἄξιοι πάσης τῆς ὀφειλομένης ὑπὸ τῆς Πολιτείας ἐξαιρετικῆς προστασίας. Οὐδεὶς ἀγνοεῖ, ὅτι ἀπὸ ὑμᾶς, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, οἱ πληθυσμοὶ ἀναμένουσι προστασίαν, ὅστις τὸ κλυδωνιζόμενον σκάφος τῆς πατρίδος δεξιῶς ὁδηγεῖτε εἰς τὸν ἀσφαλῆ λιμένα τῆς γαλήνης καὶ τῆς εὐημερίας, ὅστις τὴν ἐρχομένην μακρόθεν ἐθνικὴν καταιγίδα θαρρούντως ἀντιμετωπίζετε ὅπως μὴ πλήξῃ τοὺς κατοίκους τῆς ὡραίας ἡμῶν πατρίδος. Ἀπὸ σοῦ ὁ ὁποῖος ἐβάπτισες τὸ ἔθνος εἰς τὴν κολυμβήθραν τῆς χρηστότητος, ἀναμένει τὴν εὐημερίαν του, εἰς ὑμᾶς δέ, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐναπόκειται τὸ γιγάντιον τοῦτο ἔργον, τὸ ὁποῖον θὰ ζήσῃ ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ εὐλογημένον θὰ ἀποδοθῇ εἰς τὰς μελλούσας γενεάς. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δελακοβίας ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἔχει τὸν λόγον.

§27Ν. ΔΕΛΑΚΟΒΙΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἄσσου.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πατσουράκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων Πειραιῶς αἰτούντων, ὅπως μὴ καταργηθῇ ἡ διδασκαλία τῆς Γαλλικῆς ἐν τοῖς δημοτικοῖς σχολείοις.

§29Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα τῶν θηλέων Πειραιῶς, κύριοι Βουλευταί, προαιρετικῶς ἐδιδάσκετο ἡ Γαλλικὴ γλῶσσα, πληρωνουσῶν τῶν μαθητριῶν μίαν δραχμὴν κατὰ μῆνα εἰς τὴν διδασκάλισσαν, τὴν διδάσκουσαν εἰδικῶς τὴν γλῶσσαν αὐτήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ὅμως δι’ ἐκδοθείσης διαταγῆς του ἀπηγόρευσε τὴν προαιρετικὴν διδασκαλίαν. Οἱ κάτοικοι τοῦ Πειραιῶς τότε ἀνηνέχθησαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας διὰ τῶν Βουλευτῶν Πειραιῶς καὶ δι’ ἰδίας ἀναφορᾶς ὑπογεγραμμένης ὑπὸ τοῦ δημάρχου Πειραιῶς καὶ ὑπερεκατὸν πολιτῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως, καίτοι ὑπεσχέθη, οὐχ ἧττον μέχρι τῆς ὥρας δὲν ἦρε τὴν διαταγήν. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν αὐτόν, ὅπως ἄρῃ τάχιστα αὐτήν, διότι ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος ἐγκύκλιος αὐτοῦ ὄχι μόνον ἀποτελεῖ ἀδικίαν, ἀλλὰ καὶ δυσαρμονίαν πρὸς τὸν ὀρθὸν λόγον.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Φραγκίστας ὑποβάλλει πρότασιν νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΧΟΒʹ περὶ χορηγημάτων. Θὰ τυπωθῇ καὶ θὰ διανεμηθῇ. Ὁ κ. Ζαβιτσᾶνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κτηματιῶν Κερκύρας αἰτούντων ἀπαλλαγὴν δασμοῦ τῶν ἐλαιοπυρήνων.

§31Κ. ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν της ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδίᾳ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον οἱ κάτοικοι Κερκύρας, παραπονούμενοι διὰ τὸν προστατευτικὸν δασμόν, ὅστις ὑπάρχει ἐπὶ τῶν ἐλαιοπυρήνων. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἐκπροσωπεῖ τὰ συμφέροντα ὄχι μόνον τῶν κατοίκων Κερκύρας, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἑπτανήσου ὁλοκλήρου. Ὁ προστατευτικὸς δασμὸς ἐτέθη πρὸς ἐνθάρρυνσιν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας κατὰ δύο λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, συνετέλεσε δὲ ὅπως ἡ ἐξαγωγὴ τῶν ἐλαιοπυρήνων ἐμποδισθῇ ἀπολύτως καὶ οὕτω πως τὸ Δημόσιον μὴ εἰσπράττῃ τίποτε. Οἱ βιομήχανοι, χάριν τῶν ὁποίων ἐτέθη ὁ δασμὸς αὐτός, ἔκαμον ἕν τρὰστ καὶ ὁρίζουσι τὰς τιμὰς τῶν ἐλαιοπυρήνων τόσον ἐξευτελιστικάς, ὥστε δὲν καλύπτουσιν οὔτε τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς. Ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους προκαλῶ τὴν ἀμέριστον προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι πρόκειται περὶ ζητήματος ζωτικωτάτου, νομίζω δὲ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὰς ὀλίγας ταύτας βιομηχανίας κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον σοβαρὰς νὰ καταπονῆται καὶ νὰ κατατυραννῆται ὁλόκληρος ὁ κτηματικὸς πληθυσμὸς τῆς Ἑπτανήσου. Ὁ προστατευτικὸς οὗτος δασμὸς ἀποκλείσας πᾶσαν διὰ τὸ Ἐξωτερικὸν ἐξαγωγὴν ἐλαιοπυρήνων, ἀπέκλεισε συνάμα καὶ πάντα συναγωνισμόν, ὅστις ἀσφαλῶς θὰ ὑπῆρχε μεταξὺ ἡμεδαπῶν καὶ ἀλλοδαπῶν ἐμπόρων. Ὁ τοιοῦτος δὲ ἀποκλεισμὸς ζημιοῖ προφανῶς τὰ μέγιστα τοὺς κτηματίας τῆς Ἑπτανήσου προσπορίζων κέρδη ἀθέμιτα, ἂν ἐπιτρέπηται ἡ ἔκφρασις, εἰς τοὺς βιομηχάνους, ἡ βιομηχανία τῶν ὁποίων οὐδένα σοβαρὸν κίνδυνον θὰ διέτρεχε καὶ ἄνευ τοῦ δασμοῦ, καὶ τοῦτο γίνεται καταφανὲς ἅμα ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τὰ μεγάλα κέρδη τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος βιομηχανιῶν. Στοιχειώδη λοιπὸν ὑποχρέωσιν ἀποτελεῖ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὑποβολὴ νομοσχεδίου καταργοῦντος τὸν προστατευτικὸν τοῦτον δασμόν.

§32Β. ΠΟΥΛΙΑΣΗΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβῃ σύντονα μέτρα διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἐλαιοπυρήνων, διότι καταστρέφονται οἱ κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι στηρίζονται εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ μόνον.

§33Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Ἐγὼ ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι ἰδίως εἰς τὴν ἐπαρχίαν Λευκάδος δὲν γίνεται οὐδεμία ἀπολύτως βιομηχανία ἐξ ἐλαιοπυρήνων, ἑπομένως ὁ δασμὸς αὐτὸς δι’ ἡμᾶς εἶναι ἐντελῶς καταθλιπτικός. Θὰ παρακαλέσω διὰ τοῦτο τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ μᾶς ἀκούῃ μόνον εὐμενῶς, ἀλλὰ νὰ σπεύσῃ καὶ ὑποβάλῃ σχετικὸν νομοσχέδιον, ὅπως καταργηθῇ ὁ νόμος αὐτός, ὅστις, ἐνῷ δὲν φέρει οὐδεμίαν ὠφέλειαν εἰς τὸ Κράτος, —διότι ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξάγονται λόγῳ τοῦ μεγάλου δασμοῦ ἐλαιοπυρῆνες τὸ Κράτος δὲν ὠφελεῖται), ζημιοῖ ὁλόκληρον τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν ἐπ’ ὠφελείᾳ ἐλαχίστων ἀτόμων.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐκ Καρδίτσης Ἀποστ. Ἀλεξοπούλου, ὅπως τὸ 3ον ἱππικὸν σύνταγμα προμηθεύηται σανὸν ἐκ τοῦ κτήματός του, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀ. Θανόπουλος.

§35Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ συμπολίτου μου Ἀλεξοπούλου θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δώσῃ τὴν προσήκουσαν προσοχήν, ἰδιαιτέρως δὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν. Δὲν ἀγνοεῖτε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐν Καρδίτσῃ ἑδρεύει τὸ 3ον ἱππικὸν σύνταγμα καὶ ὅτι ἡ Θεσσαλία εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν χώρα ἡ τρέφουσα ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων ἵππους ἀρίστους. Τὸ 3ον ἱππικὸν σύνταγμα ἢ μᾶλλον ἡ κτηνιατρικὴ ἐπιτροπὴ δὲν θέλει νὰ λαμβάνῃ χόρτον ἀπ’ ἐκεῖ, διότι δὲν θεωρεῖ τὴν ἐκεῖθεν τροφὴν προσήκουσαν διὰ νομὴν ἵππων, καὶ ὡς ἐκ τούτου προμηθεύεται τροφὴν ἀπὸ ἄλλα μέρη.

§36Γ. ΠΩΠ. Ἐγένετο προμήθεια ἐκ Θηβῶν.

§37Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Εἶδον δὲ προσθέτως εἰς τὰς ἐφημερίδας ἐσχάτως, ὅτι πρόκειται νὰ προμηθευθῇ τροφὴν καὶ ἀπὸ τὸ Ἐξωτερικόν, ἐνῷ νομίζω, ὅτι ἡ νομὴ τῆς Θεσσαλίας καὶ ἰδίως τὸ χόρτον, τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται τριφύλλι, εἶναι τὸ ὀνομαστότερον πάντων. Πρὸ χρόνων πολλῶν καὶ δὴ κατὰ τοὺς χρόνους τῆς δουλείας ἡ Καρδίτσα ἦτο ἕδρα μεραρχιῶν ἱππικοῦ ἀκριβῶς διὰ τὴν ἀρίστην νομήν, ἣν παράγει. Καὶ ἀπορῶ δικτί ἡ ἐπιτροπὴ δὲν θέλει, διότι δὲν δύναμαι νὰ εἴπω δὲν εὑρίσκει, νὰ ἀγοράζῃ ἐκεῖθεν χόρτον. Διαδίδεται, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἄλλοι λόγοι εἶναι, οἱ ὁποῖοι θέτουσιν ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν νομήν, διαδίδεται, πλὴν δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι ἐμμέσως πως θέλουσι νὰ ἀναγκάσωσι τὸ Ὑπουργεῖον νὰ προβῇ εἰς τὴν μεταστάθμευσιν τοῦ ἱππικοῦ συντάγματος, καὶ ὡς πρόσφορον μέσον εὑρίσκουσι τὸ ἀκατάλληλον τῆς νομῆς. Οὐδὲν τούτου ἀναληθέστερον, διότι καὶ νομὴ ἀρίστη ἐν Καρδίτσῃ ὑπάρχει καὶ εἰς οὐδὲν μέρος τῆς Ἑλλάδος παράγεται μεγαλῃτέρα ποσότης κριθῆς, ὅση παράγεται εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καρδίτσης, εἰς οὐδὲν μέρος τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχουσιν ἐκτενέστερα καὶ ἀπέραντα λιβάδια χόρτου, πραγματικοὶ εὐώδεις λειμῶνες, εἰς οὐδὲν μέρος τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχουσιν ὀνομαστότερα λιβάδια τῶν Θεσσαλικῶν, τὰ ὁποῖα παράγουσι νομὴν ἀρίστην, τὸ περίφημον τριφύλλι, καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἡ μοναδικὴ διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Βεβαιωθῆτε, Κύριοι, ὅτι ἀπὸ τὰ ἐνδότερα τῆς ὁμόρου Ἐπικρατείας ἔρχονται καὶ ἐνοικιάζουσι τὰ λιβάδια ταῦτα εἰς δυσθεώρητον ὕψος τιμῆς ἀποκλειστικῶς διὰ κτηνοτροφίαν, ἐντεῦθεν δὲ προέκυψαν καὶ ἀνωμαλίαι κολληγικαὶ ἐξ ἐνοικιάσεως ἀκριβῶς λιβαδίων καὶ εἰς ἣν εὑρίσκοντες συμφέρον ἐκδιώκουν οἱ ἰδιοκτῆται τῇδε κακεῖσε τοὺς κολλήγους· οὗτοι εἶναι οἱ πραγματικοὶ λόγοι τῆς μὴ ὑπάρξεως νομῆς ἐν Θεσσαλίᾳ, μέχρις οὗ τὸ ἀτυχὲς τοῦτο Κράτος ἀποκάμνον νὰ προμηθεύηται εἰς ὑπέρογκον τιμὴν νομὴν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ διατάξῃ τὴν μεταστάθμευσιν τοῦ συντάγματος εἰς τὰς ἀγαπητὰς αὐτοῖς Ἀθήνας. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν, προκειμένου μάλιστα νὰ προμηθεύηται τὸ Κράτος νομὴν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ καὶ νὰ δαπανᾷ περισσότερα νὰ προτιμήσῃ τὴν νομὴν Θεσσαλίας, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς πολὺ ἐλάσσονα τιμήν, καὶ ἂς εἶναι βεβαία ὅτι οὐδὲν ἔχουσι νὰ πάθωσιν οἱ ἵπποι τοῦ στρατοῦ μας.

§38ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς δὲν ἀγνοεῖ, ὅτι εἰδικῶς εἰς Καρδίτσαν μετεστάθμευσε σύνταγμα ἱππικοῦ, διότι ἐν Θεσσαλίᾳ ὑπάρχει νομὴ εἰς εὐθηνοτέραν τιμήν· ἀλλὰ δυστυχῶς τὸ χόρτον τῆς Θεσσαλίας τὸ ἐφετεινὸν εἶναι κακίστης ποιότητος, διότι τὸ πλεῖστον συνελέχθη μετὰ βροχήν. Καὶ συνέβη, ὥστε ἵπποι ἀρτιώτατοι μάλιστα νὰ πάθωσιν ἕνεκα τοῦ κακοῦ αὐτοῦ χόρτου. Συνεπείᾳ ἐκθέσεων τῆς κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας ἀπεφασίσθη, ὅπως οἱ ἵπποι αὐτοὶ διατραφῶσι διὰ σανοῦ ἄλλοθι παραγομένου, ἠναγκάσθημεν δὲ ν’ ἀγοράσωμεν χόρτον καὶ σανὸν καὶ ἐφέρομεν καὶ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ νομήν. Ἐννοεῖται, ὅτι εἶναι παροδικὸν τὸ πρᾶγμα καὶ ἐλπίζω ἐν τῷ μέλλοντι, ἂν τὸ χόρτον εἶναι καλλιτέρας ποιότητος, φροντίσωσι δὲ καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ συνάγωσιν αὐτὸ ὑπὸ ὅρους καλλιτέρους, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ πρώην καθεστώς· ἀλλὰ δὲν πιστεύω νὰ θέλῃ οὔτε ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς οὔτε ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλίας νὰ τρέφωμεν τοὺς ἵππους μὲ κακῆς ποιότητος χόρτον.

§39Α. ΒΑΒΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς, κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης παραπονεῖται ὁ αἰτῶν Ἀλεξόπουλος, ὅτι ἐνῷ ἔχει χόρτον καλῆς ποιότητος καὶ προσηνέχθη νὰ τὸ πωλήσῃ ἀντὶ συμφερούσης τιμῆς, ἐν τούτοις δὲν ἠγοράσθη, ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ τοῦ ἀγορασθέντος κακῆς ὄντως ποιότητος χόρτου, ἀλλὰ περὶ χόρτου καλῆς ποιότητος.

§40Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ ἀπασχολῆται ἡ Βουλὴ διὰ νὰ συζητῇ, ἐὰν τὸ χόρτον εἶναι καλὸν ἢ κακόν· ἐγὼ δὲν δύναμαι ἢ νὰ στηριχθῶ εἰς τὰς πληροφορίας τῆς ὑπηρεσίας.

§41Α. ΒΑΒΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Φρονῶ ὅμως, κύριε Πρόεδρε, ὅτι αἱ συστάσεις τῶν Βουλευτῶν, ὅταν γίνωνται καλῇ τῇ πίστει, πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ χόρτον, τὸ ὁποῖον ἠγόρασε τὸ Δημόσιον πρὸς τροφὴν τῶν ἵππων ἐν Καρδίτσῃ ἦτο ὄντως κακῆς ποιότητος, διότι ἦτο πέντε καὶ ἓξ ἐτῶν, ἀλλ’ ὑπάρχει ἐν Καρδίτσῃ χόρτον μεγάλης ποσότητος καὶ καλῆς ποιότητος, ὡς τὸ τοῦ κ. Ἀλεξοπούλου, ὁ ὁποῖος προσεφέρθη μάλιστα νὰ τὸ δώσῃ εἰς ἐλαχίστην τιμὴν 12–12½ λεπτὰ τὴν ὀκᾶν, ἀλλὰ δὲν εἰσηκούσθη, μολονότι ἦτο προτιμότερον καὶ ἀπὸ τὸν σανὸν καὶ ἀπὸ τὸ χόρτον τοῦ Ἐξωτερικοῦ, καὶ τοῦτο, διότι οἱ κύριοι ἀξιωματικοὶ βαρέως φέροντες τὴν ἐξ Ἀθηνῶν ἀπομάκρυνσίν των καὶ προσπαθοῦντες διὰ παντὸς τρόπου τὴν ἐπαναφοράν των, ἀντὶ νὰ βεβαιώσωσιν ὅτι ὑπάρχει χόρτον καὶ καλῆς ποιότητος, ἐπιστοποίησαν τοὐναντίον, ἵνα οὕτω παραστήσωσιν ὅτι ἡ παραμονὴ τοῦ ἱππικοῦ ἐν Θεσσαλίᾳ βλάπτει ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν.

§42Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω οὐδεμίαν δυσκολίαν νὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ χόρτον αὐτό, περὶ τοῦ ὁποίου μοὶ κάμνετε λόγον. Προσθέτω καὶ ταύτην τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ ἐπιμελητὴς τῆς Γαλλικῆς ἀποστολῆς σήμερον ἀκριβῶς μοὶ ἔκαμνε λόγον, ὅτι εὑρέθη εἰς μίαν ἀποθήκην ἐν Θεσσαλίᾳ χόρτον καλῆς ποιότητος χιλιάδων τινῶν ὀκάδων, ἴσως τοῦ ἀναφερομένου Κυρίου. Τοῦτο θὰ ἀγορασθῇ.

§43Α. ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀναφορὰ τοῦ κ. Ἀλεξοπούλου, διότι πρόκειται περὶ χόρτου καλῆς ποιότητος, προσφερομένου δὲ εἰς τιμὴν πολὺ συμφέρουσαν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Περρωτῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Γαράτζας περὶ συστάσεως τηλεφωνικοῦ γραφείου.

§45Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀναφορὰ αὐτή τῶν κατοίκων Γαράντζας παρομοίαν τῆς ὁποίας ἔλαβον καὶ ἐγώ, διὰ τῆς ὁποίας μὲ παρακαλοῦσι νὰ μεσιτεύσω παρὰ τῇ Κυβερνήσει καὶ ἰδίῳ; παρὰ τῷ κ. Ὑπουργῷ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως συσταθῇ τὸ τηλεφωνικὸν αὐτὸ γραφεῖον ἐν τῇ κωμοπόλει των. Ἡ κωμόπολις τῆς Γαράντζας ἀπέχουσα τῆς πρωτευούσης τοῦ Δήμου περὶ τὴν ὥραν, κατοικουμένη ὑπὸ πλέον τῶν 2000 κατοίκων παραμένει ἐντελῶς ἐγκαταλελειμμένη, θὰ ἦτο ὅλως ἄδικον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἰσήκουε τὰς δικαίας αὐτῶν αἰτήσεις, προκειμένου μάλιστα περὶ εὐτελεστάτης δαπάνης. Ἐγὼ ἔχω πλήρη τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶναι ἀνίκανος νὰ παρίδῃ τὴν τοιαύτην ἀδικίαν.

§46Α. ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Γαράντζας, ἡ ὁποία εἶναι κωμόπολις περιλαμβάνουσα κατὰ τὴν τελευταίαν ἀπογραφὴν πλέον τῶν 2000 κατοίκων, στερεῖται δὲ πάσης συγκοινωνίας. Ἡ δαπάνη ἡ ἀπαιτηθησομένη διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ τηλεφωνείου θὰ εἶναι ἐλαχίστη, διότι ἡ ἀπόστασις ἀπὸ τῆς πρωτευούσης τοῦ δήμου, ὅπου ὑπάρχει τηλεφωνεῖον, μέχρι τῆς Γαράντζας δὲν εἶναι πλέον τῶν 3 χιλιομέτρων.

§47Μ. ΔΑΖΕΑΣ. Καὶ ἐγὼ, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἑνώσω τὴν παράκλησίν μου μετὰ τῆς τῶν κ. κ. Συναδέλφων καὶ θὰ παρακαλέσω, ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀναφορὰ αὕτη τῶν κατοίκων Γαράτζας, οἱ ὁποῖοι ὄντως ἀδικοῦνται.

§48Φ. ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην, καθόσον πρόκειται περὶ ἐξυπηρετήσεως τῆς συγκοινωνίας, εἶναι δὲ ἄδικον τὸ ἐμπόριον νὰ στερῆται τοῦ στοιχειωδεστάτου τούτου μέσου τῆς συγκοινωνίας.

§49Α. ΠΕΤΡΟΜΑΝΙΑΤΗΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ ἡ ἀναφορὰ αὕτη νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Σπάρτης αἰτούντων ἐπισκευὴν τῶν πρὸς τὸ Γύθειον καὶ Τρίπολιν ὁδῶν. Ὁ κ. Πατσουρᾶκος.

§51Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἴσως, κ. Βουλευταί, δὲν ἐλησμονήσατε ὅτι κατὰ τὰς πρώτας συνεδριάσεις τῆς παρούσης Βουλῆς τῆς πρώτης Συνόδου προκληθεῖσα παρ’ ἐμοῦ ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς δηλώσεις περὶ τοῦ σιδηροδρόμου τῆς Σπάρτης, διὰ στόματος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν — ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἐφρόντιζεν ἀναμφισβητήτως περὶ τῆς πληρώσεως τῆς ἀνάγκης ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἀνεγνώριζεν ὡς ἐπείγουσαν, ἀλλ’ ἅμα τῇ συνάψει τοῦ μεγάλου δανείου. Ἀλλ’ ἤδη ἀτυχῶς καὶ τὸ μέγα δάνειον συνήφθη καὶ ἐν τῷ ξεκοκαλίζεσθαι σχεδὸν εἶναι, ἀλλ’ οὐδὲ ἀκρόασις περὶ τοῦ Λακωνικοῦ σιδηροδρόμου. Ἀλλ’ οἱ κάτοικοι τῆς Λακεδαίμονος ὡς καὶ οἱ τοῦ Γυθείου ἀπελπισθέντες περιώρισαν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὰς ἀξιώσεις αὐτῶν, καὶ ζητοῦσι παρὰ τῆς νῦν Κυβερνήσεως νὰ διατάξῃ τοὐλάχιστον ἀμέσως τὴν ἐπισκευὴν τῶν ὁδῶν ἀπὸ Τριπόλεως εἰς Σπάρτην καὶ ἀπὸ Σπάρτης εἰς Γύθειον, ἵνα ἔχωσι τοὐλάχιστον συγκοινωνίαν δι’ ἁμαξιτῶν ὁδῶν, καθόσον καὶ τὰ ῥεῖθρα τῶν εἰρημένων ὁδῶν ἔχουσι σχεδόν, πλὴν τῶν ἄλλων, καταστραφῆ σχεδὸν τελείως, ὥστε ἡ Σπάρτη κινδυνεύει νὰ ἀποκλεισθῇ ἐντελῶς. Ἡ Λακεδαίμων, κύριοι συνάδελφοι, προσφέρει εἰς τὸ Κράτος ὑπὲρ τὰς ἐνεακοσίας χιλιάδας δραχμῶν ἐτησίως ἐξ ἀμέσων φόρων μόνον, ἔχει συνεπῶς, νομίζω, τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὸ ψιχίον αὐτὸ ἀπέναντι τῶν ὅσων προσφέρει. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν ἡ ὁποία εἶναι ὑπογεγραμμένη ὑπὸ ἑκατοντάδων πολιτῶν, καὶ νὰ μεριμνήσῃ, ὅπως παρασχεθῇ ἀμέσως εἰς τοὺς νομοταγεστέρους τῶν πολιτῶν τοῦ Κράτους τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ ψιχίον ἀπέναντι τῶν ὅσων προσφέρουσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ἀτυχοῦς αὐτοῦ Κράτους.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτούπης.

§53Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὅτε προχθὲς ὡμίλουν μετὰ τοιαύτης ὁρμῆς ἐναντίον τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων εἶχον ὑπ’ ὄψει τὴν κατάστασιν τῆς πατρίδος μου, εἶχον ὑπ’ ὄψει μου ἕλη, τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ ἀποξηρανθῶσιν ἀντὶ μικρᾶς δαπάνης καὶ δὲν ἀποξηραίνονται, εἶχον ὑπ’ ὄψει τὴν κατάστασιν τῶν ὁδῶν ἡ ὁποία ἀθλιεστάτη οὖσα, δὲν διορθώνεται. Ἤθελον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ κάμῃ ἓν ταξίδιον ἐπὶ πολυτελοῦς ἔστω ἁμάξης διὰ νὰ φθάσῃ εἰς Γύθειον, ὅτε εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν θὰ ἐπανήρχετο πλέον ἐν καλῇ καταστάσει διότι ἡ κατάστασις τῶν ὁδῶν δὲν θὰ τὸ ἐπέτρεπε. Δὲν πρόκειται δὲ περὶ ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν τοῦ τόπου μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ συμφέροντος τοῦ Δημοσίου Ταμείου, διότι ὁδοί τινες, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀρχίσει εἰς τὴν ἐπαρχίαν Λακεδαίμονος καὶ Γυθείου, μένουν ἡμιτελεῖς καὶ θὰ καταστραφῶσι τελείως, ὥστε ὅλον τὸ ποσὸν ὅπερ ἐδαπανήθη δι’ αὐτὰς θὰ πάγῃ χαμένον, ὡς τοῦτο θὰ συμβῇ διὰ τὰς ὁδοὺς Γυθείου–Ἀρεοπόλεως–Σπάρτης–Καστανιᾶς κτλ. Τὸ νὰ ζητῇ τις τὴν κατασκευὴν σιδηροδρόμων, ὅσον καὶ ἂν εἶναι τοῦτο ὀρθὸν δύναται νὰ προσκρούσῃ εἰς τὴν ἀπαιτουμένην μεγάλην δαπάνην, ἀλλὰ τὸ νὰ ἀπαιτῇ μία ἐπαρχία νὰ τῆς παρασχεθῇ ὡς ἀντάλλαγμα τῶν ὅσων προσφέρει ἡ στοιχειώδης συγκοινωνία, τοῦτο εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον οὔτε κἂν ἔπρεπε νὰ ἀχθῇ ἐδῶ. Εἶναι ἓν ζήτημα ἐκ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ὁποίου θὰ πεισθοῦν οἱ κάτοικοι ἐκεῖνοι ὅτι ὑπάρχει Ἑλληνικὴ Πολιτεία, ἡ ὁποία τοὺς ἐνθυμεῖται ὄχι μόνον ὅταν πρόκειται νὰ εἰσπράξῃ φόρους, ἀλλὰ καὶ ὅταν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ συμφέροντα τῶν κατοίκων.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πετροπουλάκης.

§55Ν. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἀρνηθῶ, ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν ὁδῶν Σπάρτης– Γυθείου καὶ Σπάρτης–Τριπόλεως εἶναι εἰς οἵαν κατάστασιν τὴν περιγράφουσιν οἱ συμπολῖται μου ἐν τῇ ἀναφορᾷ των, διότι τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου, ὅτε ἠναγκάσθην νὰ μεταβῶ εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἀντελήφθην. Νομίζει τις ταξιδεύων δι’ ἁμάξης ὅτι ταξιδεύει ἐν τρικυμιώδει θαλάσσῃ. Τοιαύτη εἶναι ἡ κατάστασις ἰδίᾳ δὲ ἡ τῆς ὁδοῦ Σπάρτης–Γυθείου. Δικαίως δὲ παραπονοῦνται διὰ τὴν κατάστασιν αὐτὴν οἱ Σπαρτιᾶται τῆς ὁδοῦ Τριπόλεως καὶ τῆς ὁδοῦ Γυθείου, διότι τὰ προϊόντα των ἐξερχόμενα ἢ διὰ Τριπόλεως ἢ διὰ Γυθείου δὲν δύνανται νὰ ἐξαχθῶσιν ἐκ τῆς τοιαύτης καταστάσεως τῶν ὁδῶν καὶ καταστρέφονται οἰκονομικῶς. Ἀλλὰ καί τοι ταῦτα εἶναι ἀναμφισβήτητα πταίει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν; Κατ’ ἐμὴν γνώμην, ὄχι· διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ τοῦ 1909 ἔχει νὰ γίνῃ ἐπισκευὴ καὶ εἰς τὰς δύο ὁδούς. Ἡ πίστωσις λοιπὸν τοῦ 1909 δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθῇ, διότι εἰς τὰ 1910 εἴχομεν τὴν ἐπανάστασιν, εἴχομεν τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν μηχανικῶν, εἴχομεν τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου ἐκείνου ὁ ὁποῖος, ὡς γνωρίζομεν ὅλοι, ἦτο ἀνεφάρμοστος. Ἡ σημερινὴ λοιπὸν Κυβέρνησις ἐψήφισε νόμον διὰ τοῦ ὁποίου κατέστη ἐφαρμόσιμος ὁ νόμος, ὁ ἐπὶ τῆς ἐπαναστάσεως ψηφισθείς. Ὁ νόμος ἐψηφίσθη κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον, καὶ ἀμέσως ἤρχισε καὶ διενεμήθη τὸ ποσὸν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου Ταμείου, ποῦ 50 καὶ ποῦ 40 χιλιάδες ἀναλόγως τοῦ μέρους εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ Κράτους καὶ διὰ τὰς δύο αὐτὰς ὁδοὺς τῆς Σπάρτης καὶ τῆς Τριπόλεως διετέθη ἀρκετὸν ποσόν, μέχρι σήμερον ὅμως δὲν ἐγένετο οὐδεμία ἐνέργεια διὰ νὰ ἐπισκευασθοῦν αἱ ὁδοί. Ἐγένετο ἐνέργεια ἀλλὰ ἀπέτυχον εἰς τὰ πράγματα, διότι αἱ διακηρύξεις τῶν δημοπρασιῶν συνετάχθησαν οὐχὶ ὡς ἄλλοτε, ἀλλ’ αὐστηρότερόν πως καὶ διὰ τοῦτο οἱ ἐργολάβοι δὲν προσέρχονται κατὰ τὰς δημοπρασίας. Ἐγὼ ἠναγκάσθην νὰ μεταβῶ εἰς τὸ τμῆμα καὶ νὰ τοὺς εἴπω τοὺς λόγους, δι’ οὓς δὲν προσέρχονται οἱ ἐργολάβοι καὶ τοῖς ἐσύστησα νὰ μετριάσουν τοὺς ὅρους τῶν διακηρύξεων, ἀλλ’ ἡ ὑπηρεσία ἐπέμεινε. Εἶναι ἡ τρίτη δημοπρασία ἡ ὁποία μετ’ ὀλίγας ἡμέρας πρόκειται νὰ ἐνεργηθῇ εἰς τὴν Σπάρτην διὰ τὴν ἐπισκευὴν ὅλων τῶν ὁδῶν Λακωνίας.

§56Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Κατεστράφησαν ὅλαι.

§57Ν. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἐγὼ ὁ ἴδιος ὡμολόγησα τὴν κατάστασιν τῶν ὁδῶν τῆς πατρίδος μου, σᾶς εἶπον πόθεν προέρχεται καὶ τὴν μόνην παράκλησιν, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι τοῦτο, νὰ συνενοηθῇ μετὰ τῆς ὑπηρεσίας νὰ τροποποιήσῃ τοὺς ὅρους τῶν διακηρύξεων, διότι εἶναι πολὺ αὐστηροί. Δὲν γνωρίζω τί γίνεται εἰς τὰ ἄλλα μέρη, ἀλλὰ διὰ τὰ μέρη ἐκεῖνα τοῦ νομοῦ Λακωνίας εἶναι πολὺ αὐστηροί, καὶ εἶναι πιθανόν, ὅτι καὶ μὲ τὴν τρίτην δημοπρασίαν δὲν θὰ προσέλθῃ κανεὶς μειοδότης, ἐὰν δὲ δὲν προσέλθῃ, πρέπει νὰ μεταβληθῶσιν οἱ ὅροι.

§58Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἀσφαλῶς θὰ μεταβληθῇ τὸ πρᾶγμα.

§59Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν αὐτὴν ἔχω σύστασιν νὰ κάμω καὶ ἐγώ. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅπως διετυπώθη ὑπὸ τοῦ προλαλήσαντος. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν πταίει εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, διότι εἰς τὰ 1910 δὲν ἐγένετο οὐδεμία συντήρησις τῆς ὁδοῦ ἐκείνης.

§60Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Τίς πταίει;

§61Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἤδη ὅμως παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ σύντονα μέτρα νὰ ἐκτεθῇ εἰς δημοπρασίαν τελειωτικὴν ἡ συντήρησις τῆς ὁδοῦ ἐκείνης ἐν ἀνάγκῃ μετριάζων τὴν αὐστηρότητα τῆς διακηρύξεως, τὴν ὁποίαν συνέταξε τὸ Ὑπουργεῖον, ἵνα καταστῇ ἐφικτὴ ἡ προσέλευσις ἐργολάβων καὶ ἡ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχίστη περαίωσις τοῦ ἔργου. Ἰδίως συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ σύντονα μέτρα περὶ ὡρισμένων σημείων τῆς ὁδοῦ ἐκείνης, διότι οὐχὶ πᾶσα ἡ ὁδός, ἀλλὰ σημεῖά τινα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν ἀμέσως νὰ συντηρηθῶσι καὶ ἐπισκευασθῶσιν, εἶναι κατεστραμμένα, γινομένης δὲ τῆς συντηρήσεως εἰς τὰ σημεῖα ἐκεῖνα θὰ καταστῇ ἐφικτὴ ἡ καλλιτέρευσις τῆς συγκοινωνίας.

§62Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀμέσως μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 20 Νοεμβρίου, δῆλα δὴ τὸ πρῶτον δεκαήμερον τοῦ Δεκεμβρίου, διατηρῶν ὀδυνηρὰν τὴν ἐντύπωσιν ἐκ τῆς καταστάσεως τῆς ἁμαξιτοῦ ὁδοῦ Σπάρτης–Γυθείου, μετέβην παρὰ τῷ κ. Ὑπουργῷ τῶν Ἐσωτερικῶν, παρέστησα εἰς αὐτὸν τὰ πράγματα καὶ ἔλαβον παρ’ αὐτοῦ ῥητὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ ἐρωτήσῃ, θὰ μάθῃ ἂν εἶναι ὄντως πλέον ἢ τρισαθλία ἡ κατάστασις τῆς ὁδοῦ ἐκείνης καὶ παραχρῆμα θὰ διατάξῃ τὴν διόρθωσιν. Μετά τινας ἡμέρας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ διεβεβαίωσεν, ὅτι ὄντως ἦσαν ἀληθεῖς αἱ πληροφορίαι μου καὶ ἔδωκε τὰς δεούσας διαταγὰς πρὸς τὸ γραφεῖον τοῦ νομομηχανικοῦ ἐν Σπάρτῃ, διευθυνόμενον ὑπὸ ἑνὸς τῶν ἀρίστων ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν καὶ ἐντιμοτάτων ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους, ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ πρέπει τις νὰ μὴ ἠσχολήθη νὰ μάθῃ τὰ πράγματα, ὡς ἔχουσι πράγματι, διὰ νὰ ἀρνῆται, ὅτι ἓν ἐκ τῶν κεφαλαίων τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἶναι, φαίνεται νὰ ἀφήσῃ, ὅπως ἐρημώσωσιν ὅλα τὰ δημόσια ἔργα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἵνα οἰκονομῇ διὰ τὰς σπατάλας αὐτῆς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἵνα καταλίπῃ δυσχερῆ κληρονομίαν εἰς τοὺς διαδόχους της. Αὐτὰ εἶναι τὰ πράγματα, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ἀφήνεται εἰς τρισαθλίαν κατάστασιν μία ἀπὸ τὰς ὁδοὺς ἐκείνας, αἵτινες εἶναι ἀπὸ τὰς σημαντικωτέρας εἰς τὸ Κράτος ὑπὸ τὴν ἔποψιν τῆς συγκοινωνίας τοῦ νομοῦ ἐκείνου, ὑπὸ τὴν ἔποψιν τῶν στοιχειωδῶν ἀναγκῶν τῆς ζωῆς τῶν κατοίκων τῶν μερῶν ἐκείνων.

§63Κ. ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ. Δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον, νομίζω, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐρωτήσῃ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, δηλαδὴ ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτόν του, ὁπότε θὰ ἐμάνθανεν, ὅτι ὑπάρχουσιν ἐν Λακεδαίμονι καὶ ἀρχαιότητες βυζαντιακῆς ἐποχῆς. Τοῦτο θὰ ἦτο εἷς ἐπὶ πλέον λόγος, ὅπως προκαλέσῃ τὴν ταχεῖαν αὐτοῦ μέριμναν προκειμένου περὶ τῆς ἐπισκευῆς τῆς ὁδοῦ ταύτης.

§64Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας προσεπάθησε πραγματικῶς νὰ μάθῃ, καὶ προσεπάθησε μαθοῦσα νὰ διορθώσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ὁδοποιΐας ἐν Σπάρτῃ. Δὲν ἀντιλέγω, ὅτι ὑπῆρξαν καὶ συστάσεις τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, τῶν προλαλησάντων, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑαυτῆς ἡ Κυβέρνησις ἔδωκε διαταγάς, ὅπως καταρτισθῶσιν αἱ μελέται τόσον τῶν ὑπὸ συντήρησιν, ὅσον καὶ τῶν ὑπὸ ἀποπεράτωσιν δημοσίων ὁδῶν, ὅπως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μελετῶν τούτων διαθέσῃ ὅ,τι ἠδύνατο νὰ διαθέσῃ, οὐχὶ ὑποχρεωτικῶς παρὰ τοῦ νόμου ἀλλὰ ἐκ τῆς ἰδίας αὐτῆς μερίμνης, ὅπως διαθέσῃ, λέγω, ποσόν τι, ὅπως φέρῃ εἰς πέρας τὴν συγκοινωνίαν, τὸ πρώτιστον τοῦτο ἀγαθὸν τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Εἶπον, Κύριοι, ὅτι δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ νόμου, διότι εἶναι γνωστὸν ὁ νόμος πῶς μεριμνᾷ περὶ τῆς συγκοινωνίας, ὁ νόμος ὁ ψηφισθεὶς ἐπὶ τῆς ἐπαναστάσεως, λέγει, ὅτι ὀφείλουν νὰ συσταθῶσιν ἐπιτροπαὶ νὰ καθορίσωσιν ἀπὸ ποίας κατηγορίας πολιτῶν πρέπει νὰ καταβληθῶσι τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὴν συντήρησιν καὶ ἀποπεράτωσιν τῶν διαφόρων ὁδῶν, νὰ συναχθῶσι τὰ ποσὰ ταῦτα, καὶ ἂν τὰ ποσὰ ταῦτα δὲν ἐξαρκῶσι, τότε θὰ ἔρχηται ἀρωγὸς ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰ ἔργα τῆς ὁδοποιΐας. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις ἔβλεπεν, ὅτι τοιουτοτρόπως τὰ ἔργα κατὰ πολὺ θὰ ἐβράδυνον διέταξε τὴν κατάρτισιν τῶν μελετῶν ὅλων τῶν ὁδῶν, διὰ νὰ εἶναι ἕτοιμοι, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὅσας μελέτας εὗρεν ἑτοίμους ὅλας τὰς ἐξέθηκεν εἰς δημοπρασίαν, ἀποφασίσασα νὰ θέσῃ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1911 500 χιλιάδας δραχμὰς ἐκ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ 400 χιλιάδας δραχμὰς ἐκ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν συντήρησιν καὶ ἀποπεράτωσιν τῶν ὁδῶν τούτων. Ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πολλαὶ τῶν μελετῶν τούτων πραγματικῶς ἐπερατώθησαν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μελετῶν τούτων διετάχθη δημοπρασία. Εἰδικῶς μάλιστα, δύναμαι νὰ εἴπω, διὰ τὴν ἐπαρχίαν Σπάρτης ἐγένετο δημοπρασία δὶς μέχρι τοῦδε, ἀλλ’ ἔτυχε τὸ ἀτύχημα νὰ μὴ παρουσιασθῇ οὐδεὶς ἐργολάβος νὰ ἀναλάβῃ τὴν κατασκευὴν καὶ συντήρησιν τῶν ὁδῶν τούτων, τὸ δὲ ἀτύχημα τοῦτο συνέβη, διότι κατηργήθη ἡ παλαιὰ ἁμαρτία, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ἐγίνοντο μέχρι τοῦδε ὅλαι αἱ ἀναλήψεις τῆς συντηρήσεως καὶ ἀποπερατώσεως ὁδῶν, ἡ ἁμαρτία δηλαδὴ τοῦ νὰ κατασκευάζωνται προϋπολογισμοὶ τερατώδεις. Οἱ ἐργολάβοι τούτου ἕνεκα ἐνόμισαν ὅτι δὲν ὤφειλον νὰ παρουσιασθῶσιν ἐν τῇ μειονοδοσίᾳ, διὰ νὰ ἐκβιάσωσι τὸ δημόσιον νὰ παρουσιάσῃ προϋπολογισμοὺς ἐπιεικεστέρων ὅρων, ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ ἀναλάβωσι τὰ ἔργα· ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις πρὸ αὐτῆς τῆς ἀνάγκης ἐπανειλημμένως νὰ ἐπαναλάβῃ τὰς δημοπρασίας ἐλπίζουσα, ὅτι θὰ εὑρεθῇ εὐσυνείδητός τις, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναλάβῃ τὰ ἔργα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματικῶν δαπανῶν. Ἐὰν καὶ πάλιν ἔχωμεν ἀποτυχίαν τρίτην διὰ τὰ ἔργα τῆς Σπάρτης, διὰ τὰ ὁποῖα κατηγορούμεθα, ὅτι δὲν τὰ κατεσκευάσαμεν, τότε ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ἕτερα μέτρα, ἅτινα προσεχῶς θὰ ἐκθέσω τῇ Βουλῇ. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἄλλο πράττει, ἢ νὰ διατάσσῃ καθ’ ἑκάστην τὴν πρὸς αὐτὴν ὑποβολὴν μελετῶν, τὴν προκήρυξιν δημοπρασιῶν διὰ τὰς ὁδούς, διὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχουν μελέται, θὰ θέσῃ δὲ καὶ αὖθις γενναῖον κονδύλιον εἰς τὸν προϋπολογισμόν, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν τούτων.

§65Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὀφείλω νὰ εἴπω δύο λέξεις, διότι μικροῦ δεῖν, ἢ μᾶλλον ῥητῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐξαιτεῖται νὰ ἐκφράσωμεν πρὸς αὐτὸν καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην μας, διατί; διότι κατεσκευασμένης οὔσης μιᾶς ὁδοῦ, ἥτις ἐστοίχισεν εἰς τὸ Κράτος 20–25 χιλιάδας δραχμῶν καὶ κρημνισθείσης μιᾶς γεφύρας, διὰ τὴν ὁποίαν ἐνηργήθη δημοπρασία, ὅπως κατασκευασθῇ καὶ αὖθις ἀντὶ 8 χιλιάδων δραχμῶν ἐπαναλαμβάνει τὴν δημοπρασίαν ἡ Κυβέρνησις, διατί; Διότι ἐγένετο νέα προσφορὰ καὶ προσεφέρθη μειοδότης κατὰ 2% καὶ πρόκειται νὰ κερδήσῃ δῆθεν τὸ Κράτος 160 δραχμάς, καὶ διὰ νὰ κερδήσῃ 160 δραχμάς, ἀφήνουσιν ἄνευ συγκοινωνίας πληθυσμὸν ὁλόκληρον καὶ κινδυνεύει ἡ καταστροφὴ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἐστοίχισε 25 χιλιάδας δραχμάς, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Μᾶς ζητεῖ εὐγνωμοσύνην ἡ Κυβέρνησις, διότι ἀνεγνώρισε τὴν ἀνάγκην ἀπὸ τοῦ 1910 ὅπως μελετηθῇ ἡ ὁδὸς ἀπὸ Σπάρτης εἰς Γύθειον, μᾶς διαβεβαίωσεν ὅτι διέταξε τὰ δέοντα καὶ οὐδὲν ἔπραξεν. Τὰ ἄλλα εἶναι λόγια, κ. Ὑπουργέ, ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ἔργων ἀπέχετε πολύ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμπληρωθείσης τῆς ὥρας ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις τῶν λοιπῶν ἀναφορῶν διὰ τὴν αὔριον.

§67Ι. ΓΡΥΠΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν). Νομίζω, ὅτι μοὶ ἐπιβάλλεται τὸ καθῆκον νὰ παράσχω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὸν ἐκ Λακωνίας Βουλευτὴν κύριον Πατσουράκον, ἐν σχέσει πρὸς αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων ἀφορώντων εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς κ. Ῥίχτερ. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς ἀπόντος τοῦ κυρίου Πατσουράκου, ἀλλ’ ἐπὶ ἐρωτήματος αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Βουλευτοῦ σχετιζομένου πρὸς τὴν αἴτησιν, περὶ ἧς εἶπον, ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐφρόνουν, ὅτι ἔπρεπεν ἀμφότερα τὰ θέματα νὰ συζητηθῶσιν ἅτε συναφῆ πρὸς ἄλληλα. Τότε ὁ κ. Βουλευτὴς Ψαρῶν εὐηρεστήθη νὰ μὲ ἐρωτήσῃ πότε σκέπτομαι νὰ καταθέσω τὸν φάκελον τῶν ἐγγράφων, ἀπήντησα δὲ ὅτι θὰ κατέθετον αὐτὸν τὸ Σάββατον ἢ τὴν Δευτέραν. Δυστυχῶς δὲν κατετέθη παρὰ τὴν ὑπόσχεσίν μου οὔτε τὸ Σάββατον οὔτε τὴν Δευτέραν. Ὁ λόγος τῆς καθυστερήσεως εἶναι ἁπλοῦς. Δὲν πρόκειται περὶ δυσχερείας διὰ τὴν κατάθεσιν, πρόκειται περὶ τῆς ἀνάγκης, τὴν ὁποίαν ἔχω, καίτοι γνωρίζω τὴν ὑπόθεσιν, νὰ μελετήσω τὸν φάκελον, ἵνα δυνηθῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς ἀνάπτυξιν προφορικὴν ἐπὶ τῶν ἐγγράφων. Ἑπομένως δηλῶ, ὅτι θὰ καταθέσω τὸν φάκελον μέχρι τῆς Τετάρτης ἢ Πέμπτης.

§68Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ὁ νέος Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς ὁρίζει ὅπως ἡ Βουλὴ εἰσέρχηται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν προτάσεων νόμου, μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν καὶ ἐξάντλησιν τοῦ πίνακος τῶν ἐπερωτήσεων. Ἀλλ’ ὡς εἶναι ἤδη ὁ πίναξ οὗτος ὑπερπλήρης καὶ ὁλονὲν πληροῦται περισσότερον καθημερινῶς, δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ ἐξαντληθῇ πρὸ τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ συνεπῶς δὲν θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν προτάσεων νόμων, ἐν αἷς ὅμως προτάσεσι νόμων εἰσὶ καὶ πλεῖσται, ἄξιαι μεγάλης προσοχῆς καὶ νὰ γίνωσι νόμοι τοῦ Κράτους, ὡς μὴ ἀφορῶσαι μόνον τοπικά, ἀλλὰ καὶ γενικὰ τῆς χώρας συμφέροντα. Ἀλλὰ μήπως τὰ τοπικὰ συμφέροντα κατ’ ἰδίαν ἕκαστον, δὲν ἀποτελοῦσιν ὅλα ὁμοῦ ἕν γενικὸν μέγα συμφέρον τοῦ Κράτους; Διὰ τοῦτο ὑποβάλλω τὴν πρότασιν, ὅπως ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἂν συναινεῖ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συνεδρίασιν ἀπόψε, ἤτοι νὰ διακόψωμεν κατὰ τὴν ὥραν τοῦ φαγητοῦ, καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἶτα, καὶ ὁσάκις ἔχομεν ἔλεγχον κοινοβουλευτικὸν τοῦτ’ αὐτὸ νὰ πράττωμεν, ὥστε νὰ περατωθῇ ταχέως ὁ πίναξ τῶν ἐπερωτήσεων· ἢ τουλάχιστον νὰ ὁρίσωμεν ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος ἡμέραν, καθ’ ἣν νὰ συζητῶνται αἱ προτάσεις τῶν νόμων.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. συναδέλφου ὡς ἀντιτιθεμένη εἰς τὸν Κανονισμὸν δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν.

§70Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Τὴν ἔχουσιν ὑπογράψει 10 συνάδελφοι.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτάσεις τοιαῦται ὑποβάλλονται ὡς ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἐπερωτᾷ διατί δὲν κατετέθησαν αἰτηθέντα ἔγγραφα κ.λ.π. Ἀπών. Ὁ κ. Παπακυρίτσης; Ἀπών. Ὁ κ. Θανόπουλος;

§72Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναβάλλεται.

§73ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω φάκελον περιέχοντα τὴν ἀπάντησιν εἰς ἐρώτησιν τοῦ κ. Κουτούπη περὶ τῶν κοπτῶν τῆς ἀποθήκης Πειραιῶς.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βοζίκης. Διαγράφεται. Ὁ κ. Σκάσης. Διαγράφεται. Ὁ κ. Φλαμῆς. Ἀπών. Ὁ κ. Συριόπουλος. Ἀπών. Ὁ κ. Γόντικας. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Θεοδωρόπουλος. Διαγράφεται. Ὁ κ. Λιδωρίκης. Ἀπών. Ὁ κ. Θ. Παπαϊωάννου.

§75Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δημοσιεύσῃ τὸν σχετικὸν νόμον, τὸν ψηφισθέντα κατὰ τὸ στάδιον τῆς προηγουμένης ἐργασίας τὸν ἀφορῶντα τὴν Κυριακὴν ἀργίαν διὰ 2, 3 ἐπαγγελματικὰς τάξεις, τοὺς Ζαχαροπλάστας, Γαλακτοπώλας κ.λ.π... Τὰ αἴτια τὰ προκαλέσαντα τὴν ψήφισιν δὲν ἐξέλιπον ὥστε νὰ μὴ δημοσιεύηται ὁ νόμος.

§76Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Τὴν αὐτὴν σύστασιν ὑποβάλλω.

§77Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπερωτᾶτε; Παραβαίνετε τὸν Κανονισμόν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ τρόπος τῆς ἐκφράσεως δὲν δύναται νὰ κανονισθῇ ἀπὸ κανένα. Ἐλέγχει ὁ κ. Βουλευτής.

§79Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Θὰ διδάξω ἐγὼ τὸν κ. συνάδελφον ὅτι ἡ ἐπιεικὴς ἔκφρασις ἀνήκει εἰς ἐμέ. Εἶναί τι ἐξ ὑποκειμένου καὶ ὄχι ἐξ ἀντικειμένου. Ὑποβάλλω τὸ παράπονον ὡς ἐπερώτησιν, ἀλλὰ δὲν εὑρίσκω λόγον νὰ ἐλέγξω· συνιστῶ ὅμως εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ ἐκτιμήσῃ τὰ πράγματα καὶ θὰ πράξῃ ὅ τι πρέπει. Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος κάμνει καλά, ὁσάκις πρόκειται νὰ ὁμιλῇ, νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν πρὸς ποίους ὁμιλεῖ καὶ ποίους ἔχει ἐνώπιόν του.

§80Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι αἱ δυσχέρειαι αἱ παρουσιαζόμεναι εἰς τὴν κίνησιν τῶν τρὰμ ἐν Ἀθήναις δὲν ὀφείλονται εἰς τὴν ἰδιοτροπίαν τῶν ὑπαλλήλων οὔτε εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἰδιοτροπίαν καὶ ἡμῶν τῶν ἐπιβατῶν. Ὅταν π. χ. θέλομεν νὰ ἀπολαύσωμεν τὴν γλύκαν κυριακάτικου δειλινοῦ καὶ νὰ μεταβῶμεν ὅλοι ὁμοῦ εἰς τὴν Ἁλυσίδα ἢ τὴν Κολοκυνθοῦν, ὡς συνέβη προχθές, παρὰ τὸ Θησεῖον ὅπου ἐδέησε νὰ κληθῇ ὁ Ἀστυνόμος διὰ νὰ καταβιβάσῃ ἑκατοντάδα ἐπιβατῶν, οἵτινες εἰσώρμησαν εἰς τὸ τρὰμ τῆς Κολοκυνθοῦς. Αἱ δυσχέρειαι ὀφείλονται ἑπομένως κατὰ πολὺ καὶ εἰς ἡμᾶς. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ κίνησις τῶν τρὰμ ὡς πρὸς τὰ προάστεια δὲν εἶναι τακτική. Κατοικῶ εἰς τὰ Πατήσια ἐπὶ 7 ἔτη καὶ οὐδέποτε ἐνθυμοῦμαι νὰ ἐβασανίζοντο τὸ πρωῒ οἱ μαθηταὶ καὶ αἱ μαθήτριαι, οὔτε ὅταν ἦσαν οἱ ἀχαμνόοντες τοῦ Βωτὺ καὶ τοῦ Δελμουλύ. Ἠναγκάσθην νὰ ὑποβάλω τὴν ἐπερώτησίν μου, διότι εἶδον πρὸ ἡμερῶν εἰς τὸν σταθμὸν τοῦ Λεβίδου μαθητὰς καὶ μαθητρίας τὸ πρωῒ εἰς τὰς 8 παρὰ 10 νὰ περιμένουν διὰ τὸ σχολεῖον των. Ἠρώτησα καὶ ἐβεβαιώθην ὅτι ἐπὶ ¼ τῆς ὥρας περιέμενον καὶ ὅταν ἐπέρασε τὸ τρὰμ ἦτο πλῆρες καὶ δὲν ἐστάθη καὶ τὰ παιδιὰ δὲν ἐπῆγαν εἰς τὸ σχολεῖον. Ἐκτὸς τούτου συμβαίνει ὥστε ἐκεῖ εἶναι διπλαῖ ἅμαξαι ἀπὸ τὰς Ἀθήνας εἰς τὰ προάστεια, περὶ τὴν μεσημβρίαν ἀπὸ τὰς 11¼ π. μ. ἕως τὴν 1 μ.μ. συμβαίνει νὰ εἶναι μονά. Τοιαύτη ἔλλειψις νομίζω ὅτι εἶναι μία περιφρόνησις πρὸς τὴν κοινωνίαν, διότι ἐκείνην τὴν ὥραν θὰ ὑπάγῃ ὁ κόσμος νὰ γευματίσῃ εἰς τὸ σπῆτί του καὶ θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ γραφεῖόν του. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς πρωϊνὰς ὥρας εἶναι ἔλλειψις τῆς συμβάσεως καὶ δὲν δύναται νὰ κάμῃ κανεὶς παράπονον, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὴν σύμβασιν δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀνάγκας τῶν προαστείων, διότι οἱ κατοικοῦντες ἐκτὸς τῆς πόλεως τὰς πρωϊνὰς ὥρας θὰ ὑπάγωσιν εἰς τὰ μαγαζιά των καὶ τὰ παιδιὰ εἰς τὸ σχολεῖόν των καὶ ὥρισαν 10 ἢ 12 ἢ 15 λεπτὰ τῆς ὥρας τὴν ἀπόστασιν τῆς ἐκκινήσεως ἑκάστης ἁμαξοστοιχίας ἀπὸ ἕκαστον σταθμὸν καὶ τὰς ἄλλας ὥρας ὥρισαν ὀλιγώτερον. Ἀλλ’ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἐπιτρέπεται 20 λεπτὰ τῆς ὥρας νὰ εἶναι ἡ ἀπόστασις τῆς μιᾶς κινήσεως ἀπὸ τῆς ἄλλης καὶ αὐτὸ εἶναι ἐναντίον τῆς συμβάσεως. Εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν προσοχήν, διότι πολλὰ παράπονα ἐγείρονται ἰδίως δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον, τῶν πρωϊνῶν ὡρῶν ὁπότε πηγαίνει ὁ κόσμος εἰς τὰς ἐργασίας των καὶ τὰ παιδιὰ εἰς τὸ σχολεῖόν των, καὶ τὴν μεσημβρίαν ὅταν πάλιν θὰ ἐπιστρέφουν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὸ σπῆτί των. Ἡ ἔλλειψις αὕτη νομίζω ὅτι εἶναι μία περιφρόνησις πρὸς τὴν κοινωνίαν.

§81Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Παρατηρῶ ὅτι ὑπάρχουσιν ἐλλείψεις τινὲς εἰς τὰς γραμμάς, ἐὰν πραγματικῶς ἐκ τῆς συμβάσεως ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ συμπληρώσω αὐτὰς θὰ τὸ πράξω ἀμέσως.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριγώνης. Ἀπών. Ὁ κ. Βλάχος.

§83Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Νὰ διαγραφῇ, κ. Πρόεδρε.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χριστίδης «περὶ τοῦ ἐν φυλακαῖς Ἀμφίσσης καταδίκου Εὐθ. Δασκαλοπούλου».

§85Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ἔλαβον ἀπάντησιν ἁρμοδίως, κ. Πρόεδρε, καὶ νὰ διαγραφῇ, δὲν ἔχω κανὲν παράπονον.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Χριστίδης εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 13 ἐπερώτησιν «διατὶ δὲν ἐλήφθησαν μέτρα κατὰ τῶν ἀρχῶν τῶν μετασχουσῶν εἰς τὴν διανομὴν τῶν κοινοτικῶν λιβαδίων Ἁγίας Εὐθυμίας Ἀμφίσσης κλπ.».

§87Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Αἱ ἐπιτροπαί, κύριε Πρόεδρε, αἱ ἐνεργήσασαι τὸν χωρισμὸν τῶν κοινοτικῶν λιβαδίων εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀμφίσσης, Μυωνίας καὶ Δελφῶν δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν, ὡς ὤφειλον, τὸν ἀριθμὸν τῶν μικρῶν καὶ μεγάλων ζώων καὶ δὲν ἀφῆκαν διὰ τὴν βοσκὴν αὐτῶν ὅσα ἔπρεπε ν’ ἀφήσωσιν ἀναγκαῖα διὰ τὴν βοσκὴν τῶν ζώων καὶ τὸ μέρος ἐξ ἐκείνων ὅπερ ἐπερίσσευε ἐκεῖνο νὰ ἐκφράσωσι γνώμην ὅτι πρέπει νὰ μισθώσωσι. Οἱ κτηνοτρόφοι ὑπέβαλον αἰτήσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον ἠρκέσθη νὰ ζητήσῃ ἁπλῶς πληροφορίας παρὰ τοῦ Ἐφόρου, ἀλλὰ γνωρίζει ἡ Βουλὴ ὅτι ἀφ’ ἧς κατηργήθη ὁ φόρος ἐπὶ τῶν μικρῶν ζώων δὲν ὑπάρχουσι πίνακες περὶ τοῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν, ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ὁποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν μικρῶν ζώων· ἔκαμον παραστάσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐζήτησα ἓν καὶ μόνον μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὸ δεχθῇ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πεισθῶσι πάντες οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλῶ ὅτι εἶναι δικαία ἡ ἀπόφασις τῶν ἐπιτροπῶν, ἐζήτησα καὶ νῦν ζητῶ ἵνα διατάξητε ἕνα τῶν ἐπιθεωρητῶν νὰ μεταβῇ ἐπὶ τόπου νὰ λάβῃ πληροφορίας διὰ νὰ πεισθῇ ὁ κόσμος ὅτι οὔτε εἰς ἡμᾶς πρέπει νὰ κάμνῃ παράπονα, οὔτε νὰ νομίζῃ ὅτι ἠδικήθη, ἐὰν δὲ ἠδικήθη νὰ ἀκυρωθῶσιν αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐπιτροπῶν· φρονῶ, ὅτι ἡ ἀξίωσις αὕτη εἶναι καὶ ἔλλογος καὶ δικαία.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Χριστίδης ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 ἐπερωτήσεως «διατὶ δὲν συμπεριελήφθη εἰς τὴν συντήρησιν τὸ τμῆμα τῆς ὁδοῦ Γραβιᾶς, Καστελλιοῦ, Ἀμφίσσης καὶ ἡ γέφυρα Καστελλιοῦ».

§89Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ὑπάρχει τμῆμα ὁδοῦ, κ. Πρόεδρε, ἀπὸ Γραβιᾶς εἰς Καστέλλιον τῆς μεγάλης ὁδοῦ Ἀμφίσσης–Λαμίας, ὅπερ τμῆμα ἐπρόκειτο νὰ ἐπεκταθῇ μέχρι Γαρδικίου, ἔχει δὲ σταματήσει μέχρι Καστελλίου, ἀφ’ ἧς ἐγένετο εἶναι ἔτη 15 καὶ οὐδέποτε ἐλήφθησαν μέτρα συντηρήσεως τοῦ τμήματος τούτου· εἶναι δὲ καὶ ἐντελῶς κατεστραμμένον· θὰ παρακαλέσω νὰ γίνω πιστευτὸς ὅτι πρὸ ἡμερῶν ἐκλήθην καὶ μετέβην διὰ μίαν ἡμέραν καὶ ὅτι δὲν ἠδυνήθην νὰ διέλθω ἐφ’ ἁμάξης τὸ τμῆμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον, ὡς εἶπον, εἶναι μεταξὺ Γραβιᾶς καὶ Καστελλίου. Ὑπάρχει ἐκεῖ καὶ γέφυρα ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Καστελλίου, παρὰ τῷ ἑνὶ βάθρῳ τῆς ὁποίας παρεσύρθησαν τὰ χώματα καὶ ἔπαθε ῥῆγμα μικρὸν καὶ πρέπει νὰ ἐπισκευασθῇ καὶ στερεωθῇ, ἐγένετο αἴτησις, ἐγένοντο παραστάσεις ἐκ τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἡ ἀπάντησις ἦτο ξηρὰ δι’ ἑνὸς τῶν διευθυντῶν τοῦ τμήματος αὐτοῦ διὰ τῶν λέξεων «διὰ τόσον μικρὰ πράγματα σκέπτεσθε», τοῦτο μ’ ἐλύπησε καὶ ἐκφράζω τὴν λύπην μου. Μοὶ προσέθηκεν ὁ κύριος ἐκεῖνος ὅτι εἶναι μὲν εἰς τὸν πίνακα, ἀλλ’ ἀπαιτεῖται Διάταγμα, τοῦ ἔκαμα παραστάσεις ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ διαβιβάσῃ τὰ παράπονά μου εἰς τὸν Ὑπουργόν, διότι ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ἐπισκευασθῇ ἡ γέφυρα καὶ παρασυρθῇ ὑπὸ τῶν ὑδάτων, τὸ Δημόσιον θὰ ὑποβληθῇ εἰς δαπάνην 40.000 δραχμ. ὅσα ἐδαπάνησε καὶ πρότερον διὰ τὴν κατασκευὴν αὐτῆς τῆς γεφύρας. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον, ἀνάγκη νὰ ἐκδοθῇ τὸ Διάταγμα νὰ ἐκτεθῇ εἰς δημοπρασίαν ἡ συντήρησις τῆς ὁδοῦ ταύτης ὡς καὶ ἡ γέφυρα, διὰ νὰ μὴ ἀναγκασθῇ τὸ Δημόσιον νὰ ὑποβληθῇ εἰς δαπάνην ἄνω τῶν 50,000 δραχ. ἂν καταπέσῃ αὕτη.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Χριστίδης εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 15 ἐπερώτησιν «Περὶ τῆς παρανόμου ἐνεργείας τῆς ἐνταῦθα ἀστυνομίας κατὰ τῶν γαλακτοπωλῶν».

§91Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Εἶχον τὴν τύχην ὄχι μόνον νὰ εἶμαι Βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος, ἀλλὰ καὶ δικηγόρος ἐν Ἀθήναις, ἀλλὰ καὶ ἔχω ἐπίσης τὴν τύχην νὰ ἔχω τὸ προτέρημα ἐκεῖνο, ὥστε νὰ βοηθῶ τοὺς συμπολίτας μου καὶ εἰς τὴν τελευταίαν καὶ εἰς τὴν σπουδαιοτέραν τῶν περιστάσεων. Δὲν μοὶ φαίνεται δέ, ὅτι ἀπάδει εἰς τὴν ἀποστολήν μου καὶ ἐνώπιον τοῦ Πταισματοδικείου νὰ παρίσταμαι πρὸς ὑπεράσπισιν τῶν συμπολιτῶν μου. Βλέπω, Κύριοι, μίαν κατάστασιν ἕνεκα τῆς ὑπερμέτρου αὐστηρότητος τῆς ἀστυνομίας, ἡ ὁποία κατέστη ἀνυπόφορος. Καθ’ ἑκάστην μία τάξις πωλητῶν, ἡ ὁποία ἀπεφάσισε νὰ ἐγκαταλείψῃ τὰ βουνά, ἡ τάξις τῶν γαλακτοπωλῶν, καὶ νὰ κατέλθῃ εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν διὰ νὰ ζήσῃ δι’ ἑνὸς ἐπαγγέλματος, αὕτη ἡ τάξις εὑρίσκεται ἐν διωγμῷ. Οἱ ἀστυνόμοι δείκνυνται πολὺ αὐστηροί, καὶ κατ’ ἰδίαν βούλησιν καὶ κρίσιν ἐφαρμόζουσι τὸν νόμον· ἀντὶ δὲ νὰ ἐφαρμόσωσι τὰς ἀστυνομικὰς διατάξεις, ὡς πρέπει νὰ τὰς ἐφαρμόσωσι, προβαίνουσιν εἰς μέτρα ἴσα πρὸς ἀδίκημα καὶ προκειμένου περὶ μιᾶς τάξεως τῶν συμπολιτῶν μου, τῶν γαλακτοπωλῶν, ὡς εἶπον, συλλαμβάνουσιν αὐτοὺς καθ’ ὁδὸν καὶ τοὺς ὁδηγοῦσιν ἀγεληδὸν εἰς τὴν ἀστυνομίαν, διὰ νὰ μὴ πωλήσωσι τὸ γάλα, πρὶν ἢ ἐξελεγχθῇ καὶ βεβαιωθῇ ἐὰν εἶναι καλὸν ἢ ὄχι, τοὐτέστιν ἀμιγὲς ἢ νοθευμένον ἢ ἂν περιέχει καὶ ὕδωρ. Εἶναι μία περίστασις, κύριε Πρόεδρε, ἥτις ἔπρεπε νὰ θεραπευθῇ ὅταν τὸ πρῶτον ἔκαμον παραστάσεις ἑνὸς ἀντιπροσώπου τοῦ νομοῦ ἐκείνου, καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἡ παράστασις ἐκείνη, ἀλλὰ ἐγένετο καὶ κάτι πλέον. Εἰσάγονται ἐνώπιον τοῦ Πταισματοδικείου οἱ δυστυχεῖς ἐκεῖνοι καὶ ἐνῷ δὲν ὑπάρχει ῥητὴ διάταξις νὰ τιμωρῶνται, ἄλλη αὐστηρότης παρατηρεῖται ἐκ μέρους τοῦ πταισματοδίκου καὶ καθ’ ἑκάστην καταδικάζονται 10 καὶ 20 ἐπὶ παραβάσει ἀστυνομικῆς διατάξεως μὴ ὑπαρχούσης καὶ οὐδεμία πρόνοια λαμβάνεται ὑπὸ τῆς προϊσταμένης ἀρχῆς. Ἐπιθυμῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ διαμαρτυρία μου αὕτη καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Χριστίδης ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 16 «Διατί βραδύνει ἡ μελέτη κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Βάριανης Ἀμφίσσης».

§93ΑΘ. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὁδὸν Βύνιανης αἱ ἐνέργειαι τῶν ἀρχῶν ἔφθασαν εἰς ἕν σημεῖον, διότι ὑπῆρχεν ἐγγεγραμμένη πρὸ πολλοῦ ἡ ἐπερώτησις αὕτη, ἀλλ’ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ φαίνεται θὰ σταματήσῃ. Παρακαλῶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐξετάσῃ ὁποία βραδύτης ἔλαβε χώραν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἐγένοντο αἱ παραστάσεις ἐκ μέρους ὅλης τῆς πόλεως Ἀμφίσσης, ἡ ὁποία εἰς τοιοῦτον σημεῖον ἔφθασεν ὥστε διὰ τῶν ἐφημερίδων νὰ λέγῃ ὅτι ἔσφαλεν ὅτι μᾶς ἐξέλεξε Βουλευτάς. Ἐπιθυμῶ νὰ μάθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν τετράκις καὶ πεντάκις δὲν παρεστάθημεν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης, εἰς τὸ ἁρμόδιον τμῆμα καὶ ἐὰν ὄντως δὲν ἠξιώθημεν τῆς ἀκροάσεως, ἥτις ἥρμοζε πρὸς ἡμᾶς. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ δὲν θέλω νὰ μεταβῶ πλέον ἐκεῖ, διότι δὲν θέλω νὰ εὑρεθῶ ἀντιμέτωπος μορφῶν τινῶν, τὰς ὁποίας ἐγαλούχησε καὶ ἀνέθρεψε τὸ παρελθὸν καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουσιν οὐδὲν ἄλλο αἴσθημα καὶ οὐδὲν ἄλλο ἔργον ἢ νὰ φέρωσι δυσκολίας εἰς ἡμᾶς διὰ νὰ παραστήσωσιν ὅτι οἱ βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦσι τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, δὲν δύνανται νὰ κάμωσι τίποτε καὶ νὰ δώσωσιν εἰς τὸν λαὸν νὰ ἐννοήσῃ ὅτι ἡ αὐτὴ κατάστασις τοῦ παρελθόντος ὑπάρχει καὶ σήμερον.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἴδιος διατὶ βραδύνει ἡ μελέτη κατασκευῆς ὁδοῦ Γαλαξιδίου–Ἀναθέματος.

§95ΑΘ. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ἡ πόλις Γαλαξιδίου ὡς γνωρίζετε κατοικεῖται ἀπὸ χιλίας οἰκογενείας, αὕτη εὑρίσκεται μεμονωμένη ἕνεκεν ἐλλείψεως συγκοινωνίας. Δὲν δύναται νὰ μεταβῇ τις ἐκ Γαλαξιδίου οὔτε εἰς ἀπόστασιν ἑνὸς τετάρτου τῆς ὥρας, οὔτε διὰ καλλιέργειαν κτημάτων οὔτε οἱ ἰατροὶ χάριν ἐπισκέψεως ἀσθενοῦς. Ἀτυχῶς διὰ τὴν πόλιν Γαλαξιδίου δὲν εὑρέθη περίστασις νὰ κατασκευασθῇ μία ὁδὸς ὁποία ἡ ἐκ Γαλαξιδίου μέχρι τοῦ σημείου ὅπου ἤθελε συναντήσει τὴν ὁδὸν Δωρίδος, ἥτις δὲν ἀπέχει παρὰ 1½ ὥραν. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Μαΐου ὑπεβλήθη αἴτησις μὲ πεντακοσίας ὑπογραφάς, τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ σήμερον μόλις ὁ κύριος Ὑπουργὸς διέταξε πρὸ πολλοῦ τὸν μηχανικὸν νὰ ἀποφανθῇ ἂν πραγματικῶς πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ὁδὸς αὕτη καὶ εἰς ποίαν κατηγορίαν πρέπει νὰ καταταχθῇ. Δύο μῆνας ὁ μηχανικὸς Ἀμφίσσης ἀφῆκεν ἀνενέργητον τὴν αἴτησιν μέχρις οὗ τῷ γίνωσιν ὑπομνήσεις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου, ἵνα γνωματεύσῃ ἐκ ποίων σημείων θὰ διέλθῃ ἡ ὁδὸς διὰ νὰ ὀνομασθῇ δημοτικὴ ἢ ἐπαρχιακή. Παρήλθον δύο ἔτι μῆνες καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Ἔκαμον πάλιν παραστάσεις καὶ ἐδέησε προχθὲς νὰ ὑποβάλῃ πρόχειρον σχεδιάγραμμα δεικνῦον ἐκ ποίων σημείων θὰ διέλθῃ ἡ ὁδὸς καὶ πρέπει νὰ ὀνομασθῇ ἐπαρχιακή, τουτέστιν ὁ Δῆμος Γαλαξιδίου καὶ ὁ Δῆμος Μυωνίας νὰ συνεισφέρωσιν ἀπὸ κοινοῦ. Ὑπάρχει ποσὸν χρημάτων ἐκ 15 χιλιάδων καὶ πλέον. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη ὅλη ἡ ἐργασία ἡ μέχρι τοῦδε, νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν Δημοσίων ἔργων διὰ νὰ ἐγκρίνῃ τὸ ἀποτέλεσμα καὶ κατόπιν νὰ ἐνεργηθῶσι τὰ περαιτέρω. Ὑπῆρξε καὶ εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν ἀσύγγνωστος ὀλιγωρία τῶν ἁρμοδίων, εὑρέθη δὲ καὶ τμηματάρχης, ὁ ὁποῖος εἶπεν εἰς ἐμέ: δὲν μᾶς ἀφήνετε πλέον; διὰ τόσον μικρὰ ἔργα ἔρχεσθε νὰ μᾶς ἐνοχλήσητε; καὶ εὑρέθη ἄνθρωπος παρακαθήμενος ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὀφείλεις νὰ πάρῃς τὸ καπέλο σου καὶ νὰ φύγῃς ἀπὸ τὴν Βουλὴν εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν εἰσακουσθῇς. Ἐκφράζω τὴν λύπην μου διὰ τὴν διαγωγὴν τοῦ μηχανικοῦ ἐκείνου καὶ ἀξιῶ ἵνα ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐκπληρώσῃ ἐπὶ τούτου τὸ καθῆκον του ὑπὸ τὸ μέτρον τῆς ἄκρας αὐστηρότητος.

§96ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐστάλη μηχανικὸς ἐκ μέρους τοῦ τμήματος τῶν δημοσίων ἔργων. Ἐὰν εἴχετε λάβει τὸν κόπον νὰ ἔλθητε νὰ ἀνακοινώσητε εἰς ἐμὲ τὸ παράπονον τὸ ὁποῖον ἔχετε κατὰ τοῦ τμηματάρχου ὁ ὁποῖος σᾶς ὡμίλησε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ ἐλάμβανεν οὗτος τὴν πρέπουσαν τιμωρίαν. Ἤδη ὅτε ἀκούω τὸ παράπονον θέλω σπεύσει νὰ πράξω τὰ δέοντα.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀθλίας καταστάσεως τῆς ὁδοῦ Σπάρτης–Γυθείου ὁ κ. Φικιώρης.

§98Γ. ΦΙΚΙΩΡΗΣ. Εἰς οὐδένα, κύριοι Βουλευταί, εἶναι ἄγνωστον πόσον κακῶς συντηροῦνται αἱ ὁδοὶ τοῦ Κράτους, καὶ οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἡ συντήρησις εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ εἶναι ἀνεξάντλητος πηγὴ καταχρήσεων χωρὶς οὐδέποτε νὰ ἔχῃ τὸ Κράτος ὁδοὺς καταλλήλους πρὸς συγκοινωνίαν ἔστω καὶ ἀνεκτήν. Ἀπὸ τοῦ τελευταίου ὅμως νόμου, τοῦ ψηφισθέντος κατὰ τὸ 1909, παρημελήθη τελείως σχεδὸν ἡ συντήρησις αὐτῶν ἕνεκα διατάξεων τοῦ νόμου τοιούτων, καθ’ ἃς εἶναι δυσκολώτατον νὰ εὑρίσκωνται ἐργολάβοι πρὸς ἀνάληψιν τοιούτων ἐργασιῶν. Δίς, ὡς μὲ διεβεβαίωσε τὸ ἁρμόδιον τμῆμα, ἐγένετο δημοπρασία καὶ οὐδεὶς ἐργολάβος προσῆλθε. Πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλει σπεύσει νὰ διορθώσῃ τὸν νόμον τοῦτον, διότι εἶναι ἀδύνατον πλέον ὑπὸ τοιούτους ὅρους νὰ εὑρεθῶσιν ἐργολάβοι συντηρήσεως τῶν ὁδῶν. Ἀλλὰ εἰδικῶς διὰ τὴν ὁδὸν ταύτην Σπάρτης–Γυθείου θέλω συστήσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ ἰδιάζουσαν μέριμναν, διότι ἄλλως μετ’ ὀλίγον θέλει παύσει ἐντελῶς ἡ συγκοινωνία μεταξὺ Σπάρτης καὶ Γυθείου καὶ Τριπόλεως, κατὰ δὲ τὴν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν σήμερον ἔλαβον, εἶναι τοιαύτη ἡ κατάστασις τῶν ὁδῶν αὐτῶν, ὥστε ἀδύνατος ἀποβαίνει ἡ συγκοινωνία μόλις ἀρχίσουν αἱ βροχαί. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕτερον ζήτημα, γνωστὸν εἰς τὴν οἰκείαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, δὲν γνωρίζω ἂν ἐγένετο γνωστὸν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀναπληρωτὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ζητεῖται ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ αὐτῇ, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ διατήρησις τῆς συγκοινωνίας δι’ αὐτοκινήτων παρ’ ἑταιρείας, ἡ ὁποία εἶναι πρόθυμος ν’ ἀναλάβῃ τὴν ἐπισκευὴν καὶ συντήρησιν τῶν ὁδῶν Τριπόλεως–Σπάρτης καὶ Σπάρτης–Γυθείου, οὕτως ὥστε νὰ συντηρῶνται πάντοτε ἐν καλῇ καταστάσει διὰ τὴν κίνησιν οὐ μόνον τῶν αὐτοκινήτων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἁμαξῶν, δὲν ζητεῖ δὲ οὐδὲν ἄλλο, ἢ μόνον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δαπανᾶται σήμερον ὑπὸ τοῦ Κράτους πρὸς συντήρησιν τῶν ὁδῶν αὐτῶν χωρὶς νὰ ὑπάρχωσι πάντοτε κατάλληλοι πρὸς συγκοινωνίαν· ἐκεῖνο νὰ δίδεται πρὸς τὴν ἑταιρείαν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἄλλης προσθέτου δαπάνης. Πρὸς τοῦτο ἤθελον συστήσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐπιβάλῃ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου νὰ προπαρασκευάσῃ τὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ νὰ γίνῃ ἡ σύμβασις αὕτη.

§99Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἱκανὰ εἶπον πρὸ ὀλίγων λεπτῶν, κύριε Πρόεδρε, περὶ τῆς καταστάσεως τῆς ὁδοῦ Γυθείου– Σπάρτης, καὶ Σπάρτης–Τριπόλεως, ὥστε νὰ μὴ παρίσταται ἀνάγκη νὰ προσθέσω ἄλλο τι, εἰμὴ μόνον νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς συγκοινωνίας ἐν τῷ νομῷ Λακωνίας ἀβελτερίαν τῆς νῦν Κυβερνήσεως.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βάρθης ἔχει τὸν λόγον «διὰ τίνας λόγους ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπηύθυνεν ἔγγραφον δριμὺ κατὰ τῆς Δημοτικῆς ἀρχῆς Κερκύρας καὶ τῆς πόλεως διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς νόσου εὐφλογίας». Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Βλάχος ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ Ταμίου Λαρίσης.

§101Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Διαγράφεται.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βλάχος ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, διατὶ δὲν προβαίνει εἰς τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας Κουτσοχέρου.

§103Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Τὴν ἐπερώτησιν μεταβάλλω εἰς σύστασιν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος προσωρινῶς σήμερον διευθύνει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ὡς Θεσσαλὸς γνωρίζει πολὺ καλῶς πόσον ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν νομῶν Τρικκάλων καὶ Λαρίσης ἡ γέφυρα τοῦ ποταμοῦ Κουτσοχέρου νὰ φροντίσῃ περὶ τῆς κατασκευῆς ταύτης. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Ῥέπουλης εἶχε διατάξει τὸν νομομηχανικὸν Λαρίσης, ὅπως ὑποβάλῃ τὸν προϋπολογισμὸν τῆς γεφύρας Κουτσοχέρου, ἐν τούτοις οὐδὲν μέχρι τοῦδε οὗτος ὑπέβαλε. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν σήμερον διευθύνοντα τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἐπαναλαμβάνω, ὡς Θεσσαλὸς γνωρίζει πόσον εἶναι ἀναγκαία ἡ κατασκευὴ τῆς γεφύρας ταύτης νὰ διατάξῃ ὅπως ὑποβληθῇ ὁ προϋπολογισμὸς οὗτος.

§104Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὁ Νομάρχης Λαρίσης ὑπέβαλε τὸν προϋπολογισμὸν τῆς γεφύρας Κουτσοχέρου, διὰ τοῦ ὁποίου προτείνει ὅπως κατασκευασθῇ σιδηροῦν ἐπίστρωμα εἰς τὴν γέφυραν, τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία ἀνέρχεται εἰς 80,000 δραχμάς. Τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ὑπερβολικόν, καὶ ἐπειδὴ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ γέφυρα καλῶς θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ δημόσια συμφέροντα τῆς κοινωνίας δι’ ἐπιστεγάσματος ξυλίνου, διέταξα τὸν νομομηχανικὸν Λαρίσης νὰ μοὶ ὑποβάλῃ προϋπολογισμὸν ξυλίνου ἐπιστρώματος, τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία δὲν θὰ εἶναι μεγαλητέρα τῶν 20,000 δραχμῶν.

§105Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Μάλιστα.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βλάχος ἐπερωτᾷ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν διὰ τὴν ἀμέλειαν τοῦ διευθυντοῦ Λαρίσης διὰ τὰς ἀνακρίσεις τῶν ὀφειλετῶν τοῦ φόρου ἀμπέλων. Διαγράφεται. Ὁ κ. Θ. Παπαϊωάννου ἐπερωτᾷ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν μὴ δημοσίευσιν τοῦ νόμου περὶ Κυριακῆς ἀργίας. Διαγράφεται. Ὁ κ. Γ. Σχινᾶς ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τίνα λόγον εἰσέτι δὲν συνεπληρώθη ἡ ἐγκατάστασις τῶν προσφύγων, καίτοι ὁ σχετικὸς νόμος ἀπὸ μηνῶν ἐψηφίσθη, ὡς καὶ τί ἐνηργήθη ἐπὶ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ καταγγελθεισῶν καταχρήσεων, κατὰ τὴν ἐγκατάστασιν αὐτήν.

§107Γ. ΣΧΙΝΑΣ. Νὰ ἀναβληθῇ.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Π. Ἀγγελίδης ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ τῆς συμπεριφορᾶς καὶ μὴ τιμωρίας τοῦ ἐφόρου Λαρίσης. Διαγράφεται. Ὁ κ. Θ. Πετραλιᾶς ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τί σκέπτεται νὰ πράξῃ πρὸς βελτίωσιν τῆς συγκοινωνίας ἐν τοῖς δήμοις Πηνείων καὶ Αἰγείρας.

§109Θ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Ἔχει ἐξαντληθῆ πλέον τὸ ζήτημα τῆς συγκοινωνίας. Ἐν τούτοις, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀληθῶς λυπηρὸν ὅτι εἰς ὡρισμένους δήμους, καὶ δὴ εἰς τὸν μέγιστον δῆμον τοῦ νομοῦ μας δὲν ὑφίστανται διόλου ὁδοί. Διὰ τοῦτο ἤθελον παρακαλέσει ὑμᾶς, ὅπως, εἰ δυνατόν, συστήσητε εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ληφθῇ πρόνοια περὶ κατασκευῆς ὁδοῦ ἀπὸ τὴν Ἀμαλιάδα, μέχρι τοῦ δήμου Πηνείων. Πρόκειται περὶ μικροῦ διαστήματος, περὶ εἰκοσάδος μόλις χιλιομέτρων καὶ ἐπὶ ὁμαλοῦ ὀροπεδίου καὶ θὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ συγκοινωνία ὁλοκλήρου τοῦ δήμου Πηνείων. Θεωρῶ περιττὸν νὰ εἴπω περισσότερα, ἐλπίζω δέ, καὶ παρακαλῶ ὅπως ἐν καιρῷ ληφθῇ πρόνοια. Ὡσαύτως ἤθελον παρακαλέσει ὅπως ληφθῇ ἡ αὐτὴ μέριμνα καὶ διὰ μικρὸν τμῆμα τῆς ὁδοῦ, τῆς ἀγούσης ἀπὸ τοῦ σταθμοῦ τῆς Αἰγείρας μέχρι τοῦ χωρίου Ἀρφαροβερσοβά. Πρόκειται περὶ διαστήματος 4 μόλις χιλιομέτρων, ἤτοι περὶ δαπάνης 5 μόλις χιλιάδων δραχμῶν. Αὐτὰ ἤθελον ἐπίσης συστήσει εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐλπίζων ὅτι θὰ ὑπάρχουν ὀλίγα τινὰ ψιχία ἐκ τοῦ δανείου ἀκόμη.

§110Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Δὲν θὰ εἴπω, κύριε Πρόεδρε, τί τὸ καινόν, ἐὰν εἴπω ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ τι, τὸ ὁποῖον νὰ συντελῇ εἰς τὴν κοινὴν τοῦ τόπου προαγωγήν, ἐγὼ βεβαίως δὲν γνωρίζω ἄλλο τι πλὴν τῆς συγκοινωνίας. Ἀναμιμνήσκομαι ὅ,τι εἶπεν ἄλλοτε ἀπὸ τοῦ βήματος ἐκείνου ὁ μακαρίτης βουλευτὴς Οἰκονόμου, ὅτι ἡ συγκοινωνία ὁμοιάζει πρὸς τὴν κυκλοφορίαν τοῦ αἵματος. Ἀλλοίμονον εἰς τοὺς λαούς, οἱ ὁποῖοι ἤθελον δείξει ὀλιγωρίαν εἰς τὸ ζήτημα τῆς συγκοινωνίας. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἰς τὸ τμῆμα Ἠλείας–Καλαβρύτων δὲν ὑπάρχει διόλου συγκοινωνία, καίτοι ἔχει μελετηθῆ τὸ ζήτημα, καίτοι πολλάκις αἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις εἶχον διαβουκολήσει τὸν λαὸν ἐκεῖνον ὅτι θὰ τῷ παρεῖχον ὑπὸ ἔποψιν συγκοινωνίας ἄνεσιν. Ἐν τούτοις ὅμως ὑπὸ ἔποψιν συγκοινωνίας δύναμαι νὰ βεβαιώσω ὅτι ἡ κατάστασις ἐκεῖ εἶναι πρωτογενής. Δύναμαι νὰ εἴπω προσέτι, καὶ τοῦτο πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Φλαμῆ, ὅτι τμῆμά τι ὁδοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐκεῖ, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τοῦτον, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε δι’ ἰδίας δαπάνης ἐξοδεύσας 35,000 δραχμῶν καὶ κατεσκεύασε τὴν ὁδὸν ταύτην, διότι εἶχεν ἀναλάβει δι’ ἐνοικιάσεως τὴν ἐκμετάλλευσιν δάσους τινός, δι’ ὃ τὸ δημόσιον ἀνηθίκως τὸν ἐκήρυξεν ἐκπρόθεσμον. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο ὡς πρὸς τὸ τμῆμα ἐκεῖνο, διότι εὑρισκόμεθα ἀληθῶς εἰς κατάστασιν πρωτογενῆ, τοιαύτην μάλιστα, ὥστε ὁμολογῶ ὅτι ὁ λαὸς ἐκεῖνος δύναται νὰ εἴπῃ μετὰ θάρρους ὅτι δὲν εὑρίσκεται εἰς Κράτος εὐνομούμενον. Ὡσαύτως θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μεριμνήσῃ περὶ τοῦ τμήματος τῆς ὁδοῦ Αἰγείρας–Ἀρφαροβερτοβᾶς. Τὸ τμῆμα τοῦτο εἶναι ἀντικείμενον δαπάνης 5–6 χιλιάδων δραχμῶν, ἡ δὲ τοιαύτη μικρὰ δαπάνη θέλει προσφέρει εἰς τὴν κοινωνίαν ἐκείνην σπουδαίας προσόδους, θὰ ἐπέλθῃ δὲ καὶ μεγάλη ἀνακούφισις καὶ εἰς τὸν λαόν, ὅστις θὰ εἴπῃ ἐπὶ τέλους ὅτι ἐπέστη ἡ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ὁ πολίτης παρέχει εἰς τὴν Πολιτείαν τὰς ὑποχρεώσεις αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἡ Πολιτεία ὁπωσδήποτε μεριμνᾷ περὶ τῶν συμφερόντων αὐτοῦ.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βάρθης ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν διὰ τὴν μὴ τιμωρίαν τῶν ἐνόχων τῆς ἐν Κερκύρᾳ διευθύνσεως ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τοῦ Μηχανικοῦ.

§112Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Εἰς τὴν διεύθυνσιν τοῦ μηχανικοῦ, καθ’ ὃν χρόνον αὕτη ἥδρευεν ἐν Κερκύρᾳ, ὑπηρέτει εἷς ἀνθυπασπιστής, Κοτσελᾶς ὀνόματι, διαπράξας ὄργια κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐν Κερκύρᾳ. Ταῦτα πάντα κατηγγέλθησαν, ἐγένοντο ἀνακρίσεις, ἀλλὰ ὁ κύριος αὐτὸς λέγουν ὅτι ἔχει «μπάρμπα εἰς τὴν Κορώνην» καὶ ἀπηλλάγη τῆς κατηγορίας. Τώρα πρόκειται νὰ γνωρίσωμεν ἐὰν κανεὶς εἶναι τόσον μέγας, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἀντισταθῇ εἰς τὴν παντοδυναμίαν τῆς ἀπὸ τοῦ βήματος διαμαρτυρίας τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐρχόμεθα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ὑψώσωμεν. Ὁ εἰρημένος ἀνθυπασπιστὴς διέπραξεν ὄργια διαμένων ἐν Κερκύρᾳ· ὁσάκις οἱ ἐργολάβοι ἀνελάμβανον ἐργασίαν τινά, ἀπῄτει πάντοτε παρ’ αὐτῶν χρηματικὰ ποσά, ἵνα ἔλθῃ αὐτὸς ὡς μεσάζων διὰ τὰς συναλλαγάς των μετὰ τοῦ Δημοσίου, οὐ μόνον δὲ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐντάλματα τὰ διάφορα τὰ ἐξέδιδεν ἐπὶ ἄλλοις ὀνόμασιν. Ἑπομένως ὅλα τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα εἰσέπραττε τότε ἡ διεύθυνσις τοῦ μηχανικοῦ, τὰ ἔπαιρνεν αὐτὸς καὶ μόνος καὶ τὰ ἐμοίραζε μετ’ ἄλλου ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος εὐτυχῶς δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ στράτευμα πλέον. Τὸν ἀνθυπασπιστὴν αὐτὸν τὸν κατήγγειλαν τρεῖς ἐκ τῶν ἐργολάβων Κερκύρας, ἐγένοντο ἀνακρίσεις ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι, ὡς εἶπον, οὐδὲν ἄλλο ἔσχον ἀποτέλεσμα, εἰμὴ μόνον τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτοῦ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ γνῶσιν τῆς δικογραφίας καὶ νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν πράγματι ἔχωνται ἀληθείας τὰ καταγγελλόμενα, καὶ ἂν ἐκ τῆς ἐξετάσεως προκύψῃ ἐνοχή, νὰ τιμωρήσῃ οὐ μόνον τὸν ἀνθυπασπιστὴν τοῦτον, ἀλλὰ νὰ προβῇ καὶ εἰς τιμωρίαν καὶ αὐτοῦ τοῦ μπάρμπα στὴ Κορώνη, ὁ ὁποῖος λέγεται ὅτι εἶναι ἀνώτερος ἀξιωματικός.

§113ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Δύναμαι ἀπὸ τοῦδε νὰ σᾶς παράσχω τὴν πληροφορίαν καὶ πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ κατηγορίαι, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν εἶναι ἀσύστατοι.

§114Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Τότε θὰ παρακαλέσω νὰ καταθέσητε τὸν φάκελον καὶ θὰ ἐπανέλθωμεν, παρακαλῶ μάλιστα νὰ διατάξητε νὰ προσαχθῶσιν οἱ φάκελοι καὶ τῶν δύο γενομένων ἀνακρίσεων.

§115ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχουσι τρεῖς δικογραφίαι συνεπείᾳ τριῶν διαφόρων καταγγελιῶν, θὰ προσαχθῶσι καὶ αἱ τρεῖς.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Οἰκονόμου ἐπερωτᾷ «διατί ὁ ταμίας Λαρίσης ἐξέδωκεν ἐντάλματα προσωποκρατήσεως ἐξ ἀμέσων φόρων, ληγούσης τῆς προθεσμίας τῇ 30 Ἰανουαρίου 1912». Ὁ κ. Οἰκονόμου· ἀπών. Διαγράφεται. Ὁ κ. Μανωλίτσης ἔχει τὸν λόγον περὶ τῆς συμβάσεως τῶν κοραλλίων.

§117Π. ΜΑΝΩΛΙΤΣΗΣ. Ὑποβάλλω τὴν ἐρώτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν πρόκειται προσεχῶς νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν ἀποσυρθεῖσαν σύμβασιν περὶ κοραλλίων, ἐὰν ἔχει πρότασιν ἑτέρας τινος ἑταιρείας καὶ ἂν εἶναι ἐλευθέρα καὶ διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ καὶ πᾶσαν ἄλλην πρότασιν τοιαύτην. Διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο ὑπάρχει ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, ὑποθέτω, καὶ ἄλλη σύμβασις ἀπορριφθεῖσα δὲν ἠξεύρω διὰ τίνα λόγον ἄλλοτε, διὰ τὴν ὁποίαν ὅμως σύμβασιν ὁ νομὸς Κερκύρας καὶ ἰδίως ἡ ἐπαρχία Λευκάδος ἔπαθε ζημίαν μεγάλην. Ἐκ τῆς ἀποτυχούσης τότε συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριζεν ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις, ἐπεβλήθη φοβερὸς δασμὸς ἐπὶ τοῦ οἴνου, τοῦτο δὲ ἐπηρέασε σημαντικῶς τοὺς κτηματίας καὶ καλλιεργητὰς καὶ ἔφερε τὸν οἰκονομικὸν μαρασμὸν εἰς τὰς νήσους Κερκύρας καὶ Λευκάδος. Δι’ αὐτὸ ἴσως δὲν εὐθύνεται ἡ Κυβέρνησις· πάντως ὅμως οἱ μὲν τῆς Κερκύρας κτηματίαι καὶ καλλιεργηταὶ ἀμελήσαντες πλέον τὴν καλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου ἔφθασαν εἰς τὸ λεγόμενον ξαμπέλωμα, ἀλλ’ εἶχον καὶ ἄλλα προϊόντα καὶ ἄλλην καλλιέργειαν, οἱ τῆς Λευκάδος ὅμως κύριον προϊόν ἔχοντες τὸ κρασί, ἐκ τοῦ μαρασμοῦ αὐτοῦ ἔλαβον τὴν εἰς Ἀμερικὴν ἄγουσαν καὶ ἐν διαστήματι τεσσάρων ἐτῶν μετηνάστευσαν δύο χιλιάδες ἐπὶ πληθυσμοῦ τριάκοντα χιλιάδων. Αἰτιώμεθα ἑκάστοτε τὴν Κυβέρνησιν, ὡς μὴ λαμβάνουσαν μέτρα κατὰ τῆς μεταναστεύσεως, καὶ ἐν τούτοις ἐνδείκνυται αὕτη. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως συνταυτίσῃ τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου μὲ τὸ συμφέρον τῶν κατοίκων τῶν νήσων Κερκύρας καὶ Λευκάδος, αἱ ὁποῖαι ἔπαθον ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ φοβεροῦ ἐπὶ τοῦ οἴνου δασμοῦ.

§118Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀφορᾷ μᾶλλον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τοῦτο ὀλίγας λέξεις μόνον θὰ εἴπω. Γνωρίζετε κάλλιστα τί συνέβη κατὰ τὴν ψήφισιν τῆς συμβάσεως ἐκείνης καὶ πῶς ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη ν’ ἀποσύρῃ αὐτήν. Ἡ Κυβέρνησις ἑπομένως εἶναι ἐντελῶς ἐλευθέρα νὰ ἐνεργήσῃ ὅ τι ἐπιβάλλεται διὰ τὴν σύμβασιν περὶ ἁλιείας τῶν κοραλλίων καὶ ἔχει ὑπὸ μελέτην τὴν προκήρυξιν διαγωνισμοῦ.

§119Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Δὲν γνωρίζει δυστυχῶς «κάλλιστα» ἡ Βουλή, τί συνέβη ἐπὶ τῆς προκειμένης συμβάσεως, διαφωνῶ δὲ πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν εἰπόντα, ὅτι εἶναι ἤδη ἐλευθέρα ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ ὅ,τι ἐπιβάλλεται εἰς αὐτήν, διότι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πάντοτε ἦτο ἐλευθέρα καὶ ὤφειλε νὰ εἶναι ἐλευθέρα ἡ Κυβέρνησις, ὅπως πράττῃ ὅ τι εἶναι ἐπιβεβλημένον εἰς αὐτήν. Ἀνέρχομαι, κύριοι Βουλευταί, τὸ βῆμα, ἀφοῦ ἐπὶ τέσσαρας ὁλοκλήρους μῆνας ἀνέμεινα, ὅπως ἄλλη ἀκουσθῇ φωνὴ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐξηγοῦσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐν πλάτει, τί συνέβη σχετικῶς μὲ τὴν σύμβασιν τῶν κοραλλίων, φωνὴ ἐπίσημος, ἀναμενομένη ἐναγωνίως, κατόπιν ἐνεργείας τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς, ἥτις ἐπελήφθη τῆς ἐξετάσεως τοῦ προκειμένου ζητήματος, τόσῳ μᾶλλον ὅσῳ ὀνόματα Βουλευτῶν φέρονται ἀναμεμιγμένα εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην.

§120ΝΙΚ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ διατελεῖτε ἐν γνώσει, ὅτι ἐπίκειται τὸ πέρας, διατί ἀπασχολεῖτε τὴν Βουλήν;

§121Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Δὲν θὰ ἐνεφανιζόμην καὶ δὲν θὰ ἀπησχόλουν τὴν Βουλήν, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν —οὐχὶ ἐκ προθέσεως βεβαίως— δὲν ἔρριπτε τὴν φράσιν, ὅτι ἤδη εἶναι ἐλευθέρα ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ τὸ καθ’ ἑαυτήν. Ἐγὼ φρονῶ, ὅτι πάντοτε ἦτο ἐλευθέρα.

§122Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅταν ὑπέβαλε τὴν σύμβασιν πρὸς κύρωσιν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο ἐλευθέρα, διότι τότε ἤθελε νὰ ἐκτελέσῃ τὴν σύμβασιν, μὴ γνωρίζουσα τί ἐκρύπτετο ὄπισθεν αὐτῆς.

§123Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἐνδιαφέρει προφανῶς καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Κράτος, ἐνδιαφέρει δὲ πρωτίστως καὶ τοὺς κυρίους Βουλευτάς, τῶν ὁποίων ἀνεμίχθησαν τὰ ὀνόματα καὶ οἵτινες ἐπὶ τέσσαρας ὅλους μῆνας καρτερικῶς ἠνέχθησαν τὴν ἀόριστον φήμην τὴν βαρύνουσαν αὐτούς, χωρὶς νὰ διαμαρτυρηθῶσι. Κύριοι Βουλευταί, εἶχον λάβει τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω πρῶτος ἐγὼ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀναφορὰν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 19ης Μαΐου ἐ. ἔ. διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτουν, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν κοραλλιοφόρων στρωμάτων τῶν ἀκτῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ πρὸς τοῦτο ἱδρύσῃ κατάστημα ἐπεξεργασίας αὐτῶν ἐν Λευκάδι, τῇ ἰδιαιτέρᾳ μου ἐπαρχίᾳ. Τότε ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς εὐθὺς ἀμέσως ἀπήντησεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀδυνατεῖ ν’ ἀναλάβῃ ἡ ἰδία τὴν ἐκμετάλλευσιν ταύτην. Συνέστησα δευτερολογῶν, ὅπως ἡ Κυβέρνησις προβῇ εἰς διακήρυξιν καὶ ἀποστείλῃ ταύτην μετ’ ἐγκυκλίου πρὸς ὅλους τοὺς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀντιπροσώπους αὐτῆς καὶ καθιστῶσα γνωστοὺς τοὺς ὅρους, ὑφ’ οὓς θὰ ἐξεχώρει τὸ προνόμιον τῆς ἐκμεταλλεύσεως, προκαλέσῃ τοιουτοτρόπως ἀθρόαν ὑποβολὴν αἰτήσεων καὶ συνεπῶς συναγωνισμόν. Τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπεσχέθη τοῦτο. Παρήλθον ἡμέραι πολλαί, σχεδὸν μήν, καὶ αἴφνης ἡμέραν τινὰ ὑπεβλήθη ὑπὸ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας σχέδιον νόμου περὶ κυρώσεως συμβάσεως καταρτισθείσης μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ ἀναδόχου ἀνωνύμου ἑταιρείας Σ. Βελλιανίτου ἀφ’ ἑτέρου. Καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ψηφισθὲν αὐθωρεὶ κατ’ ἀρχήν, ἀπεστάλη πάραυτα εἰς ἐπιτροπήν. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης. Συνεζήτησα λοιπὸν μετὰ τῶν ἑτέρων ἀξιοτίμων ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ συναδέλφων μου τὴν ὑποβληθεῖσαν σύμβασιν καὶ εὗρον αὐτήν, δυστυχῶς, ἐπιβλαβῆ διὰ τὰ συμφέροντα καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας. Ἐνθυμοῦνται οἱ ἀξιότιμοι ἐκεῖνοι συνάδελφοι, ἐνθυμοῦνται τὰς διαμαρτυρίας μου, τὴν ἐπιμονὴν τὴν ὁποίαν ἔδειξα ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ, τὴν μακρὰν ἀνάπτυξιν καὶ τὰς διαμαρτυρίας μου, διότι ἐν τῇ συμβάσει δὲν ἐλαμβάνετο πρόνοια, ὅπως κατάστημα διὰ τὴν κατεργασίαν τῶν κοραλλίων ἱδρυθῇ πρὸ παντὸς ἐν Λευκάδι, οὐχὶ δ’ ἐν Κεφαλληνίᾳ, καὶ μόνον ἐν αὐτῇ. Εἶχον τὴν ὑποχρέωσιν ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς ἐπαρχίας Λευκάδος καὶ διότι τὸ δίκαιον ἦτο ὑπὲρ τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης, διότι εἰς τὰ παράλιά της ὑπάρχουσι τὰ περισσότερα καὶ τὰ ὡραιότερα κοράλλια, εἶχον ὑποχρέωσιν ἱεράν, ἐπιβεβλημένην, νὰ διαμαρτυρηθῶ πάσῃ δυνάμει διὰ τὸν ἐκτεθέντα λόγον κατὰ τῆς ὑποβληθείσης συμβάσεως. Ἀλλ’ ἐφρόνουν ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι καὶ ἄν ποτε ἡ σύμβασις ἐψηφίζετο, ἐπεβάλλετο συγχρόνως νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὅπως ἐκ τοῦ ποσοστοῦ, ὅπερ θὰ ἐδίδετο εἰς τὸ Κράτος ὑπὸ τῆς ἑταιρείας, διατίθηται ποσόν τι καὶ ὑπὲρ τοῦ ταμείου τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Λευκάδος, διότι ἀφ’ ἧς ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, πρὸ δεκαετίας, ἠρνήθη εἰς τὴν Ἰταλικὴν τὴν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς θαλάσσας ἐλευθέραν ἁλιείαν τῶν κοραλλίων, ἡ τελευταία ηὔξησε τὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων καὶ ἡ αὔξησις αὕτη ἐπέδρασε λίαν ἐπιβλαβῶς ἐπὶ τῶν συμφερόντων τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας, διότι εἰς τὴν Ἰταλίαν, χώραν οἰνοπαραγωγόν, δὲν εἰσάγονται ἄλλοι οἶνοι παρὰ μόνον οἱ χρησιμεύοντες πρὸς ἀνάμιξιν, ὁ δὲ Λευκάδιος οἶνος εἶναι ὁ πάντων καταλληλότερος, ἵνα προσδώσῃ εἰς ἄλλον καὶ χρῶμα καὶ πνεῦμα. Αὐταὶ ἦσαν αἱ γνῶμαι καὶ αἱ πεποιθήσεις μου καὶ ταύτας διεκήρυξα καὶ ὑπεστήριξα πάσῃ δυνάμει ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀψευδεῖς δὲ μάρτυρες εἶναι οἱ ἔντιμοι συνάδελφοι, οἱ παρευρεθέντες εἰς τὰς συνεδριάσεις ἐκείνας. Δυστυχῶς αἱ δικαιόταται αὗται παρατηρήσεις μου δὲν ἐλήφθησαν τότε ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπιφέρουσα ἄλλας τροπολογίας εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν σύμβασιν, δὲν ἔλαβε πρόνοιαν οὔτε διὰ τὴν ἵδρυσιν καταστήματος ἐν Λευκάδι, ἀλλ’ οὔτε καὶ διὰ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ζητηθέντος ποσοστοῦ εἰς τὸ ταμεῖον τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης. Τὴν ἔκθεσιν ταύτην ἐγὼ οὐδ’ ὑπέγραψα κἄν, ἀλλ’ ἐπεφυλάχθην συγχρόνως νὰ ὑποβάλω καὶ αὖθις εἰς τὴν Βουλὴν ὡς τροπολογίαν τὰς γνώμας μου. Καὶ ὄντως ὅτε ἦλθεν ἡ σύμβασις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ἐπιψήφισιν κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ὑπέβαλον ἀμέσως τὰς ἀνωτέρω τροπολογίας. Ἰδοὺ αἱ ἐνέργειαί μου ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης, ὡς ἀντιπροσώπου τοῦ νομοῦ Κερκύρας καὶ τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας Λευκάδος. Καὶ διὰ τοῦτο μόνον κατόπιν τῆς στάσεώς μου ταύτης, αὐτὸς ὁ ἀνάδοχος ἠναγκάσθη δι’ ἐπιστολῆς, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνε πρὸς ἔντιμον ἐκ τοῦ νομοῦ Κερκύρας συνάδελφόν μου καὶ ἐδήλωσεν ὅτι, ἂν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε, καὶ αὐτὸς θὰ ἐδέχετο νὰ ἱδρυθῇ κατάστημα ἐν Λευκάδι. Πρὸς ἐμὲ δὲν ἀπηύθυνεν οὐδεμίαν ἐπιστολήν, εἰς συζήτησιν οὐδεμίαν μετ’ ἐμοῦ ἦλθε τότε, συνεπῶς καὶ ἐγὼ οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔδωκα πρὸς αὐτόν. Ἀλλ’ εὐτυχῶς ἐν τῷ μεταξὺ, (καὶ λέγω εὐτυχῶς, διότι εἶναι ἄδηλον ἂν θὰ ἐγίνοντο δεκταὶ αἱ τροπολογίαι μου) εὐτυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἀπέσυρε τὴν σύμβασιν, ἀγνοῶ διὰ τίνας λόγους. Μέχρι τοῦ σημείου τούτου αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι μαρτυροῦν ὑπὲρ ἐμοῦ τὴν μετ’ εὐλαβείας, θρησκευτικὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντός μου. Ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου καὶ ἐντεῦθεν ἄρχεται ἡ θέσις μου ἐπιδεινουμένη μόνον καὶ μόνον διότι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μετάσχω τῆς ἐπιτροπῆς ἐκείνης καὶ ἔσχον τὸ θάρρος καὶ τὴν εἰλικρίνειαν τὴν ἐκ τοῦ καθήκοντος ἀπορρέουσαν, νὰ πολεμήσω σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ἐθεώρησα ἐπιβλαβῆ καὶ διὰ τὸ Κράτος καὶ διὰ τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐπαρχίαν. Δὲν γνωρίζω ποίας ἀφορμὰς εἶχεν ὁ ἀνάδοχος ἐναντίον ἑτέρου συναδέλφου καὶ ἂν αἱ κατ’ αὐτοῦ αἰτιάσεις εἰσὶν ἀληθεῖς καὶ δίκαιαι, γνωρίζω μόνον ὅτι ἅπαξ ἀποφασίσας νὰ καταγγείλῃ τοῦτον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δὲν ὤκνησεν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος νὰ ῥίψῃ ἀορίστους ὑπαινιγμοὺς διά τινος τῶν ἐντίμων συναδέλφων ἐναντίον καὶ ἄλλων βουλευτῶν, οἵτινες ἀπεπειράθησαν νὰ τὸν ἐκβιάσωσι. Τῶν καταγγελθέντων βουλευτῶν τὰ ὀνόματα δὲν ἀνεφέρθησαν πρὸς ἡμᾶς, ἐσημειοῦντο ὅμως εἴς τι σημείωμα, ὅπερ ὁ ἀξιότιμος ἐκεῖνος συνάδελφος κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον. Ἀμέσως ἔσπευσα νὰ λάβω γνῶσιν τοῦ κατατεθέντος σημειώματος καὶ παραδόξως εἶδον ἐν αὐτῷ μετ’ ἄλλων ἀναγραφόμενον τ’ ὄνομά μου. Κατὰ καθῆκον, ἐζήτησα ἀμέσως τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς, ἀνῆλθον πάραυτα εἰς τὸ βῆμα καὶ ἐξιστόρησα διὰ βραχέων τὰ διατρέξαντα. Δυστυχῶς ὁ χρόνος ἐπεῖγε· εὑρισκόμεθα τότε εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καὶ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ ἐπιχύσωμεν πλῆρες τὸ φῶς ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης, ἵνα διαλάμψῃ ἀμέσως ἐπιβλητικὴ ἡ ἀλήθεια. Ἂν ὅμως δὲν ἠδυνήθημεν τότε νὰ φέρωμεν τὸν λόγον ἐν πλάτει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐσπεύσαμεν καὶ ὑπεβάλομεν πάραυτα κατὰ τοῦ ταπεινοῦ ἐκείνου ὄντος μήνυσιν ἐνώπιον τοῦ κ. εἰσαγγελέως, τὸ μὲν ἐπὶ συκοφαντίᾳ, τὸ δὲ ἐπὶ ἐξυβρίσει, καὶ ἐπροτείναμεν μάρτυρας ὑψίστης ἠθικῆς ὑποστάσεως πρὸς ἀπόδειξιν τῆς ἀληθείας τῶν ὑφ’ ἡμῶν καταγγελλομένων καὶ ἐπικαλοῦμαι τοὺς κ. κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως προταθέντας καὶ τούτους ὡς μάρτυρας, νὰ εἴπωσιν ἐάν ποτε ἐνεφανίσθην ἐνώπιόν των εἴτε ἐν τῷ Ὑπουργείῳ εἴτε ἰδιαιτέρως, ἵνα ζητήσω εἴτε τὴν ὑποβολὴν τῆς συμβάσεως εἴτε τὴν ἀπόρριψιν ταύτης. Κρατῶ, Κύριοι, πάντοτε τὸ λευκόν μου μέτωπον ὑψηλὰ καὶ αἰσθάνομαι τὴν δύναμιν ἵνα τὸ κρατήσω ὑψηλὰ καὶ λευκὸν μέχρι τάφου. Διὰ τοῦτο δὲν ἠδυνάμην νὰ ἐπιτρέψω εἰς τὸν πρῶτον τυχόντα, ὅστις ἐχολώθη ἐναντίον μου, διότι κηδόμενος τῶν συμφερόντων τῆς πατρίδος μου, παρεῖδον τὰ ταπεινά του συμφέροντα, δὲν ἠδυνάμην, λέγω, νὰ ἐπιτρέψω ὅπως κηλιδώσῃ τὸ ὄνομά μου. Ἡ μήνυσίς μου, Κύριοι, ὑπεβλήθη πρὸ τεσσάρων μηνῶν. Ποία ὑπῆρξεν ἐπ’ αὐτῆς ἡ ἐνέργεια τῆς ἀνακριτικῆς ἀρχῆς δὲν γνωρίζω, διότι ἐκ προθέσεως ἀπέφυγον νὰ παρακολουθήσω τὴν ὑπόθεσιν, ἐμπιστευθεὶς ταύτην εἰς χεῖρας τῆς δικαιοσύνης....

§124ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ προκόψῃ εἰς χεῖρας τῆς δικαιοσύνης (ἱλαρότης).

§125Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. .. ἥτις ἀναμφιβόλως θὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον αὑτῆς. Ἀλλ’ εἶχον τὴν ἀξίωσιν προσέτι, ὅπως καὶ τὰ διαβιβασθέντα ἔγγραφα πρὸς τὸν κ. Εἰσαγγελέα τῶν ἐφετῶν ἀπασχολήσωσι τὴν Δικαιοσύνην τῆς πατρίδος μου. Διότι θὰ ἤθελον νὰ προκαλέσω τὴν ἐνέργειαν τῆς Δικαστικῆς ἀρχῆς οὐχὶ μόνον ὡς μηνυτής, ἀλλὰ καὶ ὡς κατηγορούμενος ἀκόμη, ἐὰν ὑπῆρχεν ἔστω καὶ ἡ ἐλαχίστη ἔνδειξις ἐνοχῆς κατ’ ἐμοῦ. Μέχρι τῆς στιγμῆς ὅμως ταύτης πόρισμα ὁριστικὸν δὲν μοὶ ἀνεκοινώθη. Μόνον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, πρὸς τὸν ὁποῖον πρὸ τεσσάρων ἤδη ἡμερῶν προσῆλθον ἵνα παρακαλέσω αὐτὸν ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν ἐνέργειαν αὐτῆς ἡ Δικαιοσύνη καὶ λύσῃ τὴν ἐκκρεμότητα, ἵνα τεθῇ τέρμα εἰς ἀορίστους φήμας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον οὐδὲ δίκαιον ἐπὶ πλέον νὰ μᾶς βαρύνωσι, μόνον λέγω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ὁ κ. εἰσαγγελεὺς τῶν ἐφετῶν καίτοι ἐπανειλημμένως ἐμελέτησε τὰ σημειώματα ἐκεῖνα δὲν ἠδυνήθη νὰ εὕρῃ οὐδὲ τὸ ἀπώτατον ἴχνος ἐνοχῆς δι’ ἐμὲ καὶ τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Κεφαλληνίας κ. Χαριτᾶτον. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὴν γνώμην ταύτην, τὴν ὁποίαν μοὶ ἀνεκοίνωσεν ἰδιαιτέρως, μετέδιδεν εἰς τὴν Βουλήν, χάριν τῆς ἀληθείας καὶ χάριν τῆς ὑπολήψεως βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι μετὰ θρησκευτικῆς ὑπομονῆς ἠνέχθησαν τὴν σιωπὴν τῶν Ἀρχῶν, μέχρι σήμερον. Σᾶς παρακαλῶ ἕνεκα τούτου, κ. Ὑπουργέ, ὄχι τόσον χάριν ἐμοῦ, ἀλλὰ χάριν τοῦ γοήτρου τῆς Βουλῆς, ἥτις δὲν πρέπει νὰ ὑποτίθεται οὐδὲ πρὸς στιγμὴν ὅτι περιέχει μέλη, ὧν ἔστω καὶ πόρρωθεν τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ ἀρετή, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐπαναλάβητε καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅτι ἡ Εἰσαγγελικὴ ἀρχὴ δὲν εὗρεν οὐδὲν ἴχνος ἐνοχῆς δι’ ἐμὲ καὶ τὸν συνάδελφον κ. Χαριτᾶτον.

§126Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τὸ βεβαιῶ. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα).

§127Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Ὅτε ὑπεβλήθη ἡ σύμβασις περὶ κοραλλίων ἐξελέγην ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου καὶ ἐγὼ μέλος τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης, οἱ δὲ συνάδελφοί μου μοῦ ἔκαμαν τὴν τιμὴν νὰ μὲ κάμουν πρόεδρον τῆς ἐπιτροπῆς καὶ εἰσηγητὴν τὸν προλαλήσαντα. Ἐκάλεσα ἐπανειλημμένως τὴν ἐπιτροπὴν εἰς συνεδρίαν, ἀλλ’ ἀτυχῶς.....

§128Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θεωρῶ ἄξιον ὑμῶν νὰ ἀσχολῆσθε ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ....

§129Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Εὐχαριστῶ ὑμᾶς, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν περὶ ἐμοῦ γνώμην σας, ἀλλὰ πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος καὶ νομίζω, ὅτι θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλή, νὰ τὴν ἀπασχολήσω ὄχι περισσότερον ἀπὸ πέντε λεπτά. Ἀτυχῶς, λέγω, ὁ κ. Σκιαδαρέσης ὡς εἰσηγητὴς ἀνέβαλε νὰ καταθέσῃ τὴν ἔκθεσίν του μετὰ τὰς συσκέψεις τὰς ὁποίας ἐκάμομεν, καθόσον τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς εὑρέθησαν σύμφωνα μὲ τὴν γνώμην μου, ὅπως τὸ κατάστημα ἐπεξεργασίας τῶν κοραλλίων γίνῃ ἐν Ληξουρίῳ τῆς Κεφαλληνίας, ὁ δὲ Σκιαδαρέσης ἤθελε νὰ κατασκευασθῇ τοῦτο ἐν Λευκάδι, καὶ ἕνεκα τούτου ἐβράδυνε νὰ ὑποβληθῇ ἡ ἔκθεσις. Ἡ βραδύτης αὕτη ἀφ’ ἑνός, καὶ αἱ τροποποιήσεις ἀφ’ ἑτέρου, τὰς ὁποίας ἔφερον ἐγὼ ἐκ συμφώνου μετὰ τῶν συναδέλφων κυρίων Πετμεζᾶ, Μάνου καὶ λοιπῶν ἐν τῷ συμφέροντι τοῦ δημοσίου καὶ τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος Κεφαλληνίας καὶ ἃς δὲν εὑρῆκεν ἐπωφελεῖς ὁ ἀνάδοχος, τὸν δυσηρέστησαν καὶ ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ συκοφαντήσῃ καὶ ἐμὲ καὶ τὸν κ. Σκιαδαρέσην καὶ ἄλλον τινά, καὶ ἀπηύθυνεν ἐπιστολὰς πρὸς τὸν ἐκ Λακωνίας συνάδελφον κ. Κουλουμβάκην, ὁ ὁποῖος χωρὶς νὰ τὰς βασανίσῃ προηγουμένως ὡς ὤφειλε, τὰς κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐγεννήθη σκάνδαλον, εἰς τὰς ἐπιστολὰς δὲ ταύτας ὁ ἀνάδοχος Βελλιανίτης ἀνέφερεν ἀναληθῶς καὶ ἐμέ, ὅτι δῆθεν τὸν ἐξηνάγκασα νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἵδρυσιν τοῦ καταστήματος ἐπεξεργασίας τῶν κοραλλίων ἐν Ληξουρίῳ. Τότε ἀμέσως, ἅμα κατετέθησαν αἱ ἐπιστολαί, ἐζήτησα καὶ ἡ Βουλὴ παρεδέχθη νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὸν εἰσαγγελέα τῶν ἐφετῶν καὶ ἂν ἀποδειχθῇ ὅτι ἡμεῖς ἐνεργήσαμεν πρᾶξιν παράνομον νὰ τιμωρηθῶμεν, ἂν δὲ δὲν ἐνεργήσαμεν τοιαύτην, νὰ τιμωρηθῇ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μᾶς ἐσυκοφάντησε, καὶ ὑπέβαλον ἐγὼ ἰδιαιτέραν μήνυσιν πρὸς τὸν εἰσαγγελέα τῶν ἐφετῶν, πρὸς ὃν μετέβην ἐπανειλημμένως καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα, καὶ προβῇ εἰς ἀνακρίσεις, μολονότι δὲ παρεκάλεσα ἐπανειλημμένως καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ διατάξῃ τὰ δέοντα πρὸς ταχεῖαν περαίωσιν τῆς ἀνακρίσεως, παρῆλθον πέντε ὁλόκληροι μῆνες καὶ οὐδεμία ἐνέργεια ἐγένετο, οὔτε ἐπὶ ἑτέρας μηνύσεώς μου, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐναντίον τοῦ συκοφάντου ἀναδόχου.

§130Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν διετυπώθη ἡ ὕπαρξις ἀδικήματος· τί νὰ κάμῃ ὁ εἰσαγγελεύς;

§131Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Ἀδίκημα ὡρισμένον κατὰ τοῦ Βουλευτοῦ Ζακύνθου διετυπώθη καὶ δύναται νὰ ἐνεργήσῃ κατ’ αὐτοῦ ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν ἐφετῶν, καὶ διὰ τῆς τοιαύτης ἐνεργείας τοῦ εἰσαγγελέως τῶν ἐφετῶν κατὰ τοῦ Βουλευτοῦ Ζακύνθου ἀποδεικνύεται καὶ ἡ ἀθῳότης ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Σκιαδαρέση, θὰ παρακαλέσω δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ διατάξῃ τὸν εἰσαγγελέα τῶν ἐφετῶν νὰ δώσῃ πέρας εἰς τὴν ἀνάκρισιν αὐτήν, διὰ νὰ μὴ διασύρηται ἡ ὑπόληψις ἀνθρώπων κατεχόντων ἐν τῇ κοινωνίᾳ ἐπίσημον θέσιν, καὶ νὰ διατάξῃ καὶ τὴν περαίωσιν τῆς ἀνακρίσεως ἐπὶ τῆς μηνύσεώς μου κατὰ τοῦ Βελλιανίτη ἐπὶ ἐξυβρίσει καὶ συκοφαντίᾳ.

§132ΕΥΣΤΡ. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δύο λέξεις. Ὁ κ. συνάδελφος.....

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§134ΕΥΣΤΡ. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶπεν ὅτι ἔπραξά τι χωρὶς νὰ τὸ βασανίσω. Ἀλλ’ οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ εἴπομεν πρὸς αὐτοὺς ὅτι δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει ἡ ὑπόθεσις, ὅτι δὲν συνταυτίζονται μετὰ τοῦ ἑτέρου συναδέλφου, ὁ ὁποῖος δὲν παρίσταται ἐνταῦθα, καὶ ἐνῷ τοὺς ἐβεβαιώσαμεν περὶ τούτου, ἐξακολουθοῦν νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς μίαν ὑπόθεσιν ἡ ὁποία δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει, ἐννοοῦντες νὰ κατακρίνουν τὴν ἐνέργειάν μου καὶ ἀποσκοποῦντες ἀλλαχοῦ.

§135Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Εἰς τὸν εἰσαγγελέα τῶν ἐφετῶν ἠδύνασθε νὰ ἀπευθυνθῆτε καὶ ἐκεῖ νὰ καταθέσητε τὰς ἐπιστολάς.

§136ΕΥΣΤΡ. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν θὰ κανονίσητε σεῖς τὴν ἐνέργειάν μου.

§137Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Ἅμα εἶδον ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἀναγεγραμμένην τὴν ὑπ’ ἀριθ. 44 ἐπερώτησιν, εἶχα ζητήσει ἐγγράφως νὰ ἐγγραφῶ εἰς τὴν αὐτὴν ἐπερώτησιν, διότι ἐνόμιζον ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις διὰ πολλοὺς λόγους· εἷς ἐκ τῶν λόγων εἶναι ὅτι ἐκλήθην ὡς μάρτυς. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου ὁ ἀνακριτὴς ἐπὶ τῇ μηνύσει τῶν κ. κ. Σκιαδαρέση καὶ Χαριτάτου μοὶ ἐκοινοποίησε κλῆσιν νὰ ἐξετασθῶ. Ἐταξιδεύσαμεν ὅλοι οἱ Βουλευταὶ καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔγινεν ἡ ἐνέργεια. Κατηργήθη τὸ ἕκτον γραφεῖον τῆς ἀνακρίσεως καὶ αἱ δικογραφίαι ἐπεστράφησαν εἰς τὸν εἰσαγγελέα καὶ ἐστάλησαν εἰς ἄλλο ἀνακριτικὸν γραφεῖον. Λοιπὸν ὅσον ἀφορᾷ τὰς μηνύσεις τὰς ὁποίας ἐκάμετε καὶ δὲν ἐνηργήθησαν πταίομεν ἡμεῖς, διότι δὲν προσήλθομεν νὰ ἀνακριθῶμεν τὸ πρὶν καὶ ἕνεκα τῆς διαλύσεως τοῦ ἀνακριτικοῦ γραφείου ἔπειτα. Ἐγὼ χθὲς ἐπῆγα καὶ ἀνεκρίθην. Δὲν ὑπῆρχε γραφεῖον ἀνακριτικόν, κ. Χαριτᾶτε. Ἀλλὰ λυποῦμαι πολὺ διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐσχετίσθη μὲ τὴν ἐνέργειαν τοῦ εἰσαγγελέως τῶν ἐφετῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταδίωξιν βουλευτῶν. Λυποῦμαι πολὺ διότι οἱ βουλευταὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἔθιξαν τὸ τοιοῦτον ζήτημα. Ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν ἐφετῶν δὲν ἔκρινεν ἐπιβαλλομένην εἰς αὐτὸν τὴν ἐνέργειαν τοῦ νὰ ζητήσῃ ἄδειαν τῆς Βουλῆς πρὸς καταδίωξιν βουλευτῶν, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς βουλευτὰς νὰ ἔρχωνται οἱ ἴδιοι ἔστω καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἀμυνόμενοι διὰ τὸ γόητρον τοῦ βουλευτοῦ νὰ ἐξευτελίσωσιν αὐτό, διότι κατὰ τεκμήριον δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ζητήσῃ ὁ εἰσαγγελεὺς ἄδειαν.

§138Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Ὑπῆρχε λόγος, διότι διασύρεται ἡ ὑπόληψίς μας, Κύριε!

§139Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Ἐὰν σεῖς ἐκάμετε μήνυσιν, ὡς μηνυταὶ ἔχετε τὸ παράπονόν σας διὰ τὴν μήνυσίν σας. Ἀλλὰ δὲν σᾶς ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιρρίψητε μομφήν, διότι δὲν κατεδιώχθητε, διότι δὲν εἶναι δικαίωμά σας, ὅπως δὲν εἶναι δικαίωμά σας νὰ παραιτηθῆτε τῆς ἀσυλίας, ἀλλὰ εἶναι δικαίωμα τῆς Βουλῆς.

§140Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Δὲν μᾶς μέλλει ἂν δὲν καταδιώκωνται οἱ ἄλλοι. Μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν μας ζητοῦμεν.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρατσᾶνος ἐπερωτᾷ: «διατί διατηρεῖται ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ γυμνασιάρχης ἀνισόρροπος». Διαγράφεται. Ὁ κ. Λαμπρινόπουλος ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου ͵ΒΟʹ τοῦ κυροῦντος τὴν ἀπὸ 28 Φεβρουαρίου 1903 σύμβασιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.

§142Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναβάλλεται.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται, ἀφοῦ δὲν εἶναι παρών. Ὁ κ. Βαλσαμάκης ἐπερωτᾷ διατί μετετέθη ὁ σχολάρχης Ἄσσου εἰς τὸ σχολαρχεῖον Κεραμιῶν χωρὶς νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. Βαλλιᾶνος, ὅστις εἶναι ὁ ἱδρυτὴς τοῦ σχολείου.

§144Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Δυνάμει τοῦ Β. Διατάγματος, κύριοι Βουλευταί, περὶ συστάσεως πλήρους ἑλληνικοῦ σχολείου ἐν Κεραμιαῖς τοῦ δήμου Ἄνω Λειβαθοῦς τῆς Κρανιᾶς ἐπιφυλάσσεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἱδρυτὰς τῆς ἐν Κεραμιαῖς τῆς Κεφαλληνίας σχολῆς, ὅπως ἡ Κυβέρνησις τῇ προτάσει αὐτῶν διορίζῃ ἑκάστοτε διδασκάλους εἴτε μεταθέτῃ.

§145Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Ὄχι καὶ νὰ μεταθέτῃ.

§146Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω. Τοῦτο δὲ τὸ δικαίωμα ἐπιφυλάσσεται ἐν παραγράφῳ τετάρτῃ τοῦ Β. Διατάγματος οὕτως ἔχοντος: «Οἱ διδάσκοντες ἐν τῷ σχολείῳ τούτῳ διορίζονται ...ἐκ τῶν ἐχόντων τὰ νόμιμα προσόντα, δι’ ἡμετέρου διατάγματος προτάσει τοῦ ἡμετέρου ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως Ὑπουργοῦ, καὶ τῇ προηγουμένῃ αἰτήσει τῶν ἱδρυτῶν τοῦ σχολείου τούτου ἀδελφῶν Βαλλιάνων ἢ τοῦ πληρεξουσίου αὐτῶν.» Ἀτυχῶς ὅμως τὸ Διάταγμα τοῦτο, δι’ οὗ ἐχορηγεῖτο τὸ ῥηθὲν δικαίωμα εἰς τοὺς ἱδρυτὰς τῆς σχολῆς, κατεπατήθη πρὸ ὀλίγων μόλις μηνῶν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, δι’ ὅπερ καὶ τὴν ἐπερώτησιν ταύτην ἐνέγραψα, δηλαδὴ ὁ ὑπηρετῶν ἐν τῷ σχολείῳ Κεραμιῶν σχολάρχης Βερροιώτης μετετέθη ἀπὸ τὸ σχολαρχεῖον Κεραμιῶν εἰς τὸ σχολαρχεῖον Ἄσσου, αὐθαιρέτως μετατεθέντος τοῦ τῆς Ἄσσου εἰς τὸ σχολαρχεῖον Κεραμιῶν.

§147Γ. ΠΩΠ. Ἀπὸ πότε χρονολογεῖται τὸ διάταγμα αὐτό;

§148Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Εἰς τὰ 1898. Καὶ ἐν ὅσῳ μὲν ἐπρόκειτο περὶ πράξεως ἔστω αὐτοῦ τούτου τοῦ ἐποπτικοῦ συμβουλίου, δὲν ἐθεώρουν ὅτι ἦτο καὶ τὸ ζήτημα ἀναγκαῖον νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι ἐνόμιζον πάντοτε ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θέλει στέρξει εἰς ἐπανόρθωσιν τῆς γενομένης παρανομίας διὰ τῆς ἀνακλήσεως τοῦ Διατάγματος, τοῦ ἀφορῶντος τὴν ἀμοιβαίαν μετάθεσιν τῶν δύο σχολαρχῶν Ἄσσου καὶ Κεραμιῶν. Ἀλλὰ οἱ ἱδρυταὶ τῆς σχολῆς ταύτης διεμαρτυρήθησαν ἐντόνως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀπειλοῦντες μάλιστα τὸ κλείσιμον τῆς σχολῆς, διεμαρτυρήθησαν διὰ τὴν γενομένην δαπάνην πρὸς ἵδρυσιν ταύτης, καὶ συνάμα διεμαρτυρήθησαν ὅτι θέλουσι παύσει τοῦ λοιποῦ καταβάλλοντες τὰ καταβαλλόμενα διὰ τοὺς μισθοὺς τῶν διδασκάλων τοῦ σχολείου ἔξοδα. Μεθ’ ὅλας ὅμως τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἱδρυτῶν ἀτυχῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἦτο ἀνένδοτος καὶ μέχρι σήμερον δὲν γνωρίζω ποίαν τροπὴν ἔλαβε τὸ ζήτημα (διότι παρῆλθε πολὺς χρόνος) ἀλλὰ νομίζω ὅτι Β. Διάταγμα ἀνακαλοῦν τὸ τότε ἐκδοθὲν Β. Διάταγμα δυνάμει τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἡ μετάθεσις δὲν ἐξεδόθη.

§149Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἁπλούστατον. Θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν κατάργησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Σχολείου!

§150Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἀκριβῶς, κύριε συνάδελφε, τῆς σχολῆς Ἄσσου, ὄχι τῆς σχολῆς αὐτῆς τῶν ἱδρυτῶν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν καταργήσῃ, δι’ ὃ καὶ ἡ μετάθεσις τοῦ σχολάρχου Ἄσσου. Δὲν μὲ ἐξέπληξε τοσοῦτον ἡ ἐνέργεια τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅσον μὲ ἐξέπληξεν ἡ δικαιολογία τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἠθέλησε διὰ τὴν παράνομόν του ταύτην πρᾶξιν νὰ ποιήσηται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδικαιολόγησε τὴν παράνομον ταύτην πρᾶξιν, ἡ δὲ δικαιολογία του αὕτη εἶχεν ὡς ἑξῆς: παρίστανε τὸν σχολάρχην Βερροιώτην δι’ ἐπισήμου ἐγγράφου του πρὸς τὸν ἀντιπρόσωπον τῶν ἱδρυτῶν ὅτι οὗτος εἶναι σχολάρχης προερχόμενος ἀπὸ φροντιστηρίου καὶ οὐχὶ διπλωματοῦχος τοῦ Πανεπιστημίου, ὅτι οὗτος ὑπέπεσεν εἰς διδακτικὰ παραπτώματα. Ὑποθέτω ὅτι ἔγγραφον Ὑπουργοῦ θὰ ἔχῃ κάποιον κῦρος, καὶ θὰ βεβαιοῖ ἀναμφιβόλως τὰ ἐν αὐτῷ γεγονότα. Καὶ δὲν θὰ ἐπετρέπετο νὰ ἀμφισβητήσῃ τις τὴν ἀκρίβειαν τῶν γεγονότων αὐτῶν. Ἀτυχῶς ὅμως ἐν τῷ ἐγγράφῳ ἐκείνῳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας δὲν ἐβεβαιοῦντο ἀληθῆ, διότι ὁ Βερροιώτης, ὁ ὑπηρετῶν μέχρι πρὸ ὀλίγου εἰς τὸ σχολαρχεῖον Κεραμιῶν, καὶ ἤδη νομίζω, οὗτος ἔχει δίπλωμα τοῦ Πανεπιστημίου χρηματίσας ἐπὶ πενταετίαν καθηγητὴς εἰς διάφορα Γυμνάσια τοῦ Κράτους καὶ οὐδέποτε ἐτιμωρήθη διὰ διδακτικὰ παραπτώματα.

§151Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι τὸ ἔγγραφον τὸ μὴ ἀληθές;

§152Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε. Συνεπείᾳ ὅμως τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἱδρυτῶν τῆς σχολῆς ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ ἀποσύρῃ τὰ ἔγγραφα τῶν ἀμοιβαίων τούτων μεταθέσεων, ἀλλὰ μέχρι τινὸς τοὐλάχιστον, διότι δὲν ἔχω γνῶσιν σήμερον τί ἔγινεν, δὲν ἐξεδόθη καὶ Β. Διάταγμα τὸ ὁποῖον νὰ ἀνακαλῇ τὴν γενομένην μετάθεσιν. Τὸ τοιοῦτο νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὸν διὰ τὸν σχολάρχην Βερροιώτην ὁ ὁποῖος καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι φροντιστηρίου ἀλλ’ εἶναι διπλωματοῦχος τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἐχρημάτισε καθηγητὴς εἰς διάφορα Γυμνάσια· λέγω δὲ ὅτι δὲν εἶναι ἱκανοποιητικόν, κύριοι συνάδελφοι, διότι πλὴν τῆς μομφῆς τῆς ἀποδιδομένης εἰς τὸν σχολάρχην ἐκεῖνον Βερροιώτην προσγίγνεται αὐτῷ καὶ ζημία, διότι νομίζω ὅτι ἐν καιρῷ κατὰ τὴν προσαγωγὴν τῶν ἐγγράφων τοῦ πρὸς αἴτησιν συντάξεως, δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον τὸ ἐλεγκτικὸν συνέδριον, εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ ἔγγραφα τὰ προσαγόμενα αὐτῷ ἐκ τῶν ὁποίων ὅμως δὲν θὰ προκύπτῃ ὅτι μετέθη εἰς τὴν νέαν του θέσιν ὁ σχολάρχης Βερροιώτης καὶ οὕτω θὰ ζημιωθῇ σπουδαίως, μὴ ὑπολογιζομένου τοῦ χρόνου ὡς χρόνου ὑπηρεσίας.

§153Γ. ΠΩΠ. Τοὺς ἐκοινοποιήθησαν αἱ μεταθέσεις;

§154Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἀνεκλήθησαν ἄνευ Β. Διατάγματος.

§155Γ. ΠΩΠ. Ἀφοῦ ἐκοινοποιήθησαν;

§156Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἐκοινοποιήθησαν καὶ ἀπεσύρθησαν τὰ ἔγγραφα τῆς μεταθέσεως χωρὶς νὰ ἐκδοθῇ Β. Διάταγμα. Τὸ τοιοῦτο φρονῶ καὶ ἐπαναλαμβάνω θὰ ἐπενέγκῃ ζημίαν εἰς τὸν σχολάρχην τοῦτον, διότι τὸ Ἐλεγ. Συνέδριον δὲν θὰ ἐγκρίνῃ τὴν τοιαύτην πρᾶξιν, ὅπως δοθῇ εἰς αὐτὸν ἡ ἀνάλογος σύνταξις. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μὲ ἐξέπληξε σπουδαίως ἡ ἐνέργεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν ἀνέμενον δὲ ποτὲ τοιαύτην ἐνέργειαν, διότι καὶ ἂν ἡ πολιτικὴ ἀπῄτει τοιαύτην, τοιαύτη πρᾶξις παραβαίνουσα τὸν νόμον δὲν ἤλπιζον ὅτι θὰ γίνῃ ἀπὸ Ὑπουργὸν τῆς ἀνορθωτικῆς Κυβερνήσεως.

§157Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας.) Μετετέθη εἰς σχολάρχης Βέρροιος ἐκ τοῦ σχολαρχείου Ἄσσου εἰς τὸ σχολαρχεῖον Κεραμιῶν καὶ ὁ σχολάρχης αὐτοῦ εἰς ἄλλο σχολαρχεῖον. Τοῦτο εἶναι τὸ ὅλον ζήτημα. Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι τοῦ ἐποπτικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἔχει δικαίωμα νὰ ἐνεργῇ μεταθέσεις, ὅταν νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ ἐνεργηθῶσι τοιαῦται. Συνέβη ὅμως ὁ κύριος Βαλλιάνος, ὁ ὁποῖος ἵδρυσε τὸ σχολαρχεῖον Κεραμιῶν, μόλις ἔμαθε τὴν μετάθεσιν τοῦ σχολάρχου νὰ τηλεγραφήσῃ εἰς ἐμὲ ὅτι δὲν συναινεῖ εἰς τὴν μετάθεσιν καὶ νὰ ἐρωτήσῃ μάλιστα ἐν τίνι δικαιώματι ἡ Πολιτεία ἄνευ τῆς συγκαταθέσεώς μου προέβη εἰς τὴν μετάθεσιν. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀπήντησεν ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν μὲν νὰ ἐρωτήσῃ τοῦτον διὰ τὸν διορισμόν, ἀλλὰ ἔχει καὶ δικαίωμα τῆς ἐν γένει ἐποπτείας τῶν σχολείων τοῦ Κράτους, ὡς ἔχουσα δὲ δικαίωμα τῆς ἐποπτείας τῶν σχολείων τοῦ Κράτους, δὲν δύναται τὸ δικαίωμα τοῦτο νὰ τὸ μεταβιβάσῃ εἰς οὐδένα. Ἐπειδὴ ἐν τούτοις δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς λόγος ὅπως ἔλθωμεν εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν κ. Βαλλιάνον, ἐκάλεσα τὸ ἐποπτικὸν συμβούλιον νὰ μεταθέσῃ ἐκεῖ τὸν κ. Βέρροιον. Τοῦτο ἔπραξα καὶ διὰ τοῦτο τὸ ὁποῖον ἔπραξα ἔρχεται ὁ κ. συνάδελφος ἀντὶ νὰ μὲ εὐχαριστήσῃ ἔρχεται νὰ μὲ ἐλέγξῃ.

§158Δ. ΒΙΝΙΕΡΑΤΟΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐντελῶς ἱκανοποιητικαὶ παρακαλῶ αὐτὸν ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ καὶ νὰ παρακαλέσῃ τὰ μέλη τοῦ ἐποπτικοῦ συμβουλίου νὰ ἐπανορθώσωσι τὸ ἀδίκημα διὰ νὰ μὴ παραπονῆται ὁ δικαίως παραπονούμενος κ. Βαλλιᾶνος, διότι αὐτὸς ἔχει ἱδρύσει τὸ οἴκημα καὶ αὐτὸς πληρώνει τοὺς μισθοὺς τῶν διδασκάλων.

§159Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Εἶχον ζητήσει νὰ ἐγγραφῶ εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐπερωτήσεων, ὄχι διὰ νὰ ἐλέγξω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, διότι οὐδέποτε ἐφαντάσθην, ὅτι ἠδύνατο οὗτος νὰ ἐκτελέσῃ τοιαύτην πρᾶξιν παράνομον. Νομίζω ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη ἐγένετο ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας, καθῆκον δὲ ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ ἀρνηθῇ ἀνεγνωρισμένον δικαίωμα εἰς τὸν οἶκον Βαλλιάνου, ὁ ὁποῖος παρέσχε πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα, ἄλλως μαραίνεται ὁ ζῆλος εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ παράσχωσι τοιαύτας πράξεις. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω.

§160Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Ὁ κ. Βαλλιᾶνος συντηρεῖ τὸ Ἑλληνικὸν σχολεῖον δι’ ἰδίων του χρημάτων, δι’ ἰδίων του δὲ χρημάτων μισθοδοτεῖ καὶ τοὺς διδασκάλους, ἔχει δὲ δικαίωμα ὄχι νὰ διορίζῃ, ἀλλὰ νὰ ὁρίζῃ τοὺς διδασκάλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀρέσκουσιν αὐτῷ. Ἐγὼ δὲν μέμφομαι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ἀλλὰ τὸ ἐποπτικὸν συμβούλιον, ὅπερ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὸ σχετικὸν Β. Διάταγμα καὶ χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν αὐτό, ἔκαμεν αὐτὴν τὴν μετάθεσιν. Ἀφοῦ δὲ ἀνεκλήθη τὸ Διάταγμα δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω, ἀλλ’ ἀπεναντίας νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας διὰ τὴν ἀνάκλησιν τοῦ Β. Διατάγματος.

§161Γ. ΜΟΥΣΟΥΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί. Ἀφοῦ τὸ Β. Διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου συνεστήθη τὸ σχολεῖον αὐτὸ δαπάναις τῶν ἀδελφῶν Βαλλιάνου ὁρίζει, ὅτι διορίζονται οἱ ἐν αὐτῷ διδάσκαλοι τῇ προηγουμένῃ αἰτήσει τῶν ἱδρυτῶν τοῦ σχολείου ἀδελφῶν Βαλλιάνου, ἢ τῶν πληρεξουσίων αὐτῶν, ἀφοῦ ταῦτα ὁρίζει τὸ Β. Διάταγμα, προδήλως δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ νὰ μετατεθῇ ἐκεῖθεν διδάσκαλος, ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως τῶν ἱδρυτῶν, διότι βεβαίως πάντοτε οἱ νόμοι καὶ τὰ Διατάγματα ὑπόκεινται εἰς ἑρμηνείαν. Καὶ ὅταν ἐγράφη ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διορισθῇ διδάσκαλος εἰς τὸ σχολεῖον αὐτό, παρὰ μετὰ προηγουμένην συγκατάθεσιν τῶν ἀδελφῶν Βαλλιάνου ἐννοεῖται προδήλως ὅτι διὰ Β. Διατάγματος δὲν ἐπιτρέπεται τοποθέτησις διδασκάλου ἐκεῖ ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τῶν ἀδελφῶν Βαλλιάνων. Ἐννοεῖται λοιπὸν ὅτι ὅταν κενωθῇ ἡ θέσις εἴτε θανάτῳ τοῦ διδασκάλου ἢ ἄλλως πως δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ διορίσῃ ἄλλον, εἰμὴ μετὰ προηγουμένην αἴτησιν τῶν ἀδελφῶν Βαλλιάνων. Προδήλως λοιπὸν δὲν ἐφηρμόσθη τὸ Διάταγμα τὸ ὑπάρχον. Ἀφοῦ λοιπὸν ἐξεδόθη ἓν Διάταγμα παράνομον, τὸ ὀρθὸν εἶναι μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Β. Διατάγματος νὰ ἐκδοθῇ ἕτερον Β. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον νὰ ἀνακαλῇ τὴν παρανομίαν καὶ νὰ ὁρίζῃ ὅτι ἀνακαλεῖ τὴν μετάθεσιν διδασκάλου Βερροίου εἰς Ἄσσον ὡς καὶ τοῦ ἄλλου διδασκάλου. Τοῦτο εἰσέτι δὲν ἐγένετο. Δὲν δύναμαι δὲ νὰ ἐννοήσω πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δηλοῖ ὅτι διωρθώθη τὸ ζήτημα, ἐνῷ δὲν ἐξεδόθη Β. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον νὰ ὁρίζῃ τὴν ἀνάκλησιν τῆς παρανόμου μεταθέσεως τοῦ διδασκάλου. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ σπεύσῃ νὰ πράξῃ τοῦτο, ὅπως κανονισθῶσι τὰ πράγματα.

§162Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὀφείλω νὰ μὴ ἐκφράσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας τὰς εὐχαριστίας, τὰς ὁποίας μὲ προεκάλεσε νὰ τῷ ἐκφράσω διὰ τὴν ἐνέργειάν του ταύτην, λέγω δὲ μὲ προεκάλεσε, διότι εἶπεν ὅτι διὰ τὴν ἐνέργειάν του ταύτην, ἀντὶ νὰ τὸν εὐχαριστήσω τὸν ἐλέγχω. Θὰ ἐρωτήσω ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὅμως καὶ τί πλέον τοῦ ὅτι ἔκαμεν ἠδύνατο νὰ πράξῃ;

§163Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δύναται νὰ ζητήσῃ νὰ διορίσῃ ἄλλον.

§164Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Οἱ ἱδρυταὶ τοῦ σχολείου ἐκείνου ἐδαπάνησαν οὐκ ὀλίγα πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ κτιρίου καὶ ἐπίπλωσαν τὸ ἵδρυμα, (μάλιστα ἄλλως πως εἰσαγαγόντες τὰ ἔπιπλα) (Χειροκροτήματα παρατεταμένα). Αὐτοὶ καταβάλλουσι κατὰ τὸ Διάταγμα, κατὰ τὸ ἔτος μὲν ἐκεῖνο προπληρωτέα, κατὰ τὰ ἕτερα ἔτη κατὰ μῆνα τὰ δίδακτρα διὰ τὴν σχολὴν ἐκείνην. Ποίαν ἄλλην λοιπὸν ἐνέργειαν ἠδύνατο νὰ πράξῃ ὁ κ. Ὑπουργός; νὰ κλείσῃ τὸ σχολεῖον; νὰ στερήσῃ δηλαδὴ τοὺς μαθητὰς τῆς διδασκαλίας; τότε καὶ αὖθις βεβαίως δικαίως κατ’ αὐτόν, θὰ εἶχε τὴν ἀπαίτησιν νὰ τοῦ ἐπαναλάβω πολλάκις εὖγε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας! ἀλλὰ δικαίωμα τοιοῦτο δὲν ἔχει, ἐνήργησεν ὅπως ἤθελεν, κατὰ τὰς ἰδίας αὑτοῦ διαθέσεις. Οἱ ἱδρυταὶ δὲν ἐδέχθησαν τὴν ἐνέργειάν του, διότι δὲν ἠδύναντο νὰ τὴν δεχθῶσιν, ἐν ὅσῳ ἀφ’ ἑνὸς ἦσαν ηὐχαριστημένοι ἀπὸ τὸν Βερροιώτην, καὶ ἀφ’ ἑτέρου δὲν ἠνείχοντο τὸν τῆς Ἄσσου καὶ ἠδύναντο νὰ τὸν ἀποκρούσουν. Ἐὰν τὸ σχολεῖον τῆς Ἄσσου, καταργῆται ἢ πρόκειται νὰ καταργηθῇ καὶ πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ σχολάρχης τοῦ σχολείου Ἄσσου, δὲν ἔπρεπε τοῦτο νὰ ἐκσπάσῃ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν ἱδρυτῶν τῆς σχολῆς ἐκείνης. Ἡ ἑρμηνεία πρὸς δικαιολογίαν, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἰς τὸ διάταγμα τοῦτο, μοὶ ὑπενθυμίζει πραγματικῶς προτάσεις δίκης ἐνώπιον Εἰρηνοδικείου διεξαγομένης, καὶ δικαιολογεῖ καὶ τὴν ἐν ἀρχῇ γενομένην μοι παρ’ αὐτοῦ διακοπήν, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὸ διάταγμα μετάθεσιν ἀλλὰ διορισμόν, εἰς ἣν ἤδη ἀπαντῶ. Ἀναλογισθῆτε κ. Βουλευταί, σκεφθῆτε ἤδη, ἐὰν δύναται ἐν τῷ μέλλοντι πλέον νὰ ἔχῃ ὑπόστασιν ἡ τετάρτη παράγραφος τοῦ διατάγματος, ἐν ᾧ διὰ τῆς τοιαύτης ἑρμηνείας προσπαθεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ καταστήσῃ ταύτην ἀναποτελεσματικὴν καὶ ἄνευ ἰσχύος, ὅταν λέγει, ὅτι ἐντὸς τῶν στενῶν ὁρίων τῆς σημασίας τῆς λέξεως πρόκειται περὶ διορισμοῦ καὶ ὄχι περὶ μεταθέσεως. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ποῖον εἶναι τὸ δικαίωμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἀσκήσωσιν οἱ ἱδρυταὶ ἀντὶ τῆς καταβαλλομένης δαπάνης διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς σχολῆς;

§165Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ θαυμάζωσι τὴν εὐφυΐαν τοῦ ἑρμηνευτοῦ.

§166Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Δὲν ἠθέλησα νὰ ἐκτείνω τὸν λόγον διὰ νὰ περιγράψω τὴν ἱστορικὴν τῆς ὑποθέσεως ἐξέλιξιν, ἀλλὰ κατέδειξα εἰς ὑμᾶς μόνον, κατὰ πόσον ἡ ἐνέργεια τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας προσῆκε πρὸς τὸ διάταγμα, ἐν ᾧ ἡ ἱστορία τῶν διαμειφθέντων τηλεγραφημάτων καὶ ἡ συνεννόησις, ἡ ὁποία διεξήχθη μετὰ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας θὰ σᾶς δώσῃ μίαν ἰδέαν περὶ τῆς πράξεως καὶ τοῦ προκαλέσαντος ταύτην λόγου. Διημείφθη ἡ συνεννόησις μετὰ τοῦ ἐν Ἀθήναις ἀντιπροσώπου τῶν ἱδρυτῶν, προβάλλοντος τούτου τὰ ἐκ τοῦ διατάγματος δικαιώματα. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, διεβεβαίου τὸν ἀντιπρόσωπον ἐκεῖνον, ὅτι τοῦτο ἦτο ἀνακριβές. Ὅταν ὑπεδείχθη αὐτῇ τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα διεβεβαίωσεν αὐτόν, ὅτι τῇ ἀμοιβαίᾳ αἰτήσει τῶν σχολαρχῶν ἐγένετο ἡ μετάθεσις καὶ ἐπὶ τῇ ἀρνήσει τούτων, ὅτι τῇ αἰτήσει τῶν ἱδρυτῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν δὲν εὑρίσκετο ἐν Ἀθήναις, καὶ ταῦτα ἐγένοντο ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας. Δὲν θὰ ἀνηρχόμην ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου ἐὰν διὰ τοῦ μεταγενεστέρου ἐκείνου ἐγγράφου δὲν ἐπιστοποίει, δὲν ἐπεκύρου τὰς πράξεις τῆς ὑπηρεσίας αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας.

§167Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Εἰς ὅλα αὐτὰ ζητητέος ὁ Γεωργαντᾶς.

§168Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Ἐδῶ ὑπάρχουν Ὑπουργοὶ ὑπεύθυνοι δὲν ὑπάρχουν Γεωργαντάδες καὶ τμηματάρχαι καὶ ὑποτμηματάρχαι.

§169Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Καταλήγω δέ, κύριοι Βουλευταί, νὰ δεχθῶ ἔτι ὅτι τὰ βεβαιούμενα ἐν τῷ ἐγγράφῳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας δὲν ἦσαν ἴδιαι γνώσεις, ἀλλὰ πληροφορίαι ἐκ τῆς ὑπηρεσίας. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ κανονίσῃ κάλλιον τὰ κατὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοῦ. Καὶ ἐπανέρχομαι, κύριοι· ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας λέγει, ὅτι ἐπανωρθώθη τὸ ἄδικον· ἐξεδόθη Β. Διάταγμα ἀνακαλοῦν τὸ ἄλλο; Ἐὰν τοιοῦτο διάταγμα δὲν ἐξεδόθη ἢ ἐὰν ἐνεφιλοχώρησε χρονικὸν διάστημα 2–3 μηνῶν τὸ ἐλεγκτικὸν Συνέδριον θέλει καταλογίσει τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην πρὸς τὸν Βερροιώτην ἢ θέλει ἀμφισβητήσει ταύτην, ἐπειδὴ δὲν ἀνέλαβε τὰ νέα αὐτοῦ καθήκοντα; Περὶ τῆς ὅλης ταύτης ἐνεργείας καὶ τῶν διαφόρων οὐχὶ ἀληθῶν βεβαιώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν πρὸς τὸν ἀντιπρόσωπον καὶ πρὸς αὐτὸν τὸν ἱδρυτήν, καὶ περὶ τοῦ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας ἀφήνω ὑμᾶς πλέον, κύριοι Βουλευταί, νὰ κρίνητε κατὰ πόσον ἡ ἐνέργεια αὕτη ἦτο σύμφωνος πρὸς τὰς κρατούσας νῦν ἀρχὰς καὶ πρὸς τὸν νόμον, ἢ ὄχι, δηλαδὴ ὅπως καταπατηθῇ κυριολεκτικῶς τὸ διάταγμα δι’ εὐνοήτους λόγους.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαμάης.

§171ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ ὅπως συναινούσης τῆς Βουλῆς προτιμηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 60 ἐπερώτησις.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν συναινεῖ νὰ προτιμηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 60 ἐπερώτησις.

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Ὁ κ. Μιχαλέας ἔχει τὸν λόγον.

§175Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο, Κύριοι, ὡς καὶ τόσα ἄλλα, καθ’ ὃν τρόπον ἐρρυθμίσθη, ὡς ἀποτέλεσμα θὰ ἔχῃ μίαν ἀμνηστίαν καὶ ἕνα θρίαμβον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὑποθέτω, ὅτι ἡ ὥρα εἶναι προχωρημένη καὶ κατὰ συνέπειαν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε πραγματικῶς τὸ ζήτημα νὰ ἐξετασθῇ μετὰ τῆς προσηκούσης σοβαρότητος ἔπρεπε νὰ προταχθῇ ἀπὸ τὰς ἄλλας ἀναφοράς.

§176ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἐπιτρέπεται νὰ μὴ ἀφήσω ἀπαρατήρητον τὸν ὑπαινιγμὸν τοῦτον· περιέμενον ὅτι θὰ ὑπεβάλλετε αἴτησιν προτιμήσεως· εἶδα ὅτι αἴτησιν δὲν ὑπεβάλετε, ἐπληροφορήθην ὅτι ἐζητήσατε ὑπογραφὰς διὰ νὰ προταχθῇ κανονικῶς, καὶ ὅτι δὲν εὑρίσκετε εὐκόλως τὰς ὑπογραφάς· σᾶς ἐκάλεσα πρὸ ἡμισείας ὥρας καὶ σᾶς παρεκάλεσα νὰ ἔλθητε πλησίον μου διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἂν θέλετε νὰ ζητήσητε τὴν πρόταξιν ἐγὼ θὰ τὴν ὑποστηρίξω καὶ θὰ γίνῃ δεκτή. Ἐπειδὴ δὲ μοῦ εἴπετε, ὅτι δὲν νομίζετε, ὅτι ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπιζητήσητε τὴν πρόταξιν, ἐνόμισα ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις δὲν θέλει νὰ τὴν συζητήσῃ σήμερον. Διὰ τοῦτο δὲν ἐπέμεινα νὰ ζητήσω ἐγὼ τὴν πρόταξίν της, ἀλλ’ ἔκ τινων χειροκροτημάτων, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἐξ ἀφορμῆς ὑπαινιγμοῦ τινος κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Βαλσαμάκη, ἀπεδείχθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀφήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο ἐκκρεμές, καὶ διὰ τοῦτο ἐζήτησα νὰ προταχθῇ. Νομίζω ἤδη ὅτι ἐξήγησα, διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐζήτησε νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις αὕτη ἐκ τῶν προτέρων.

§177Γ. ΠΩΠ. Εἶχε γενικευθῆ ἡ συζήτησις.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§179Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἐζήτησαν τὴν γενίκευσιν.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολλοί.

§181Γ. ΠΩΠ. Δυνάμεθα νὰ τοὺς ἀκούσωμεν;

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄν καὶ δὲν εἶμαι ὑπόχρεως, μάλιστα. Εἶναι οἱ κ. κ. Καμπάνης, Ζαμάνος, Μαμάης, Σκιαδαρέσης, Ζαβιτσᾶνος, Κογεβίνας, Χριστόπουλος κ.λ.π.

§183Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν ὅτι, ἐὰν δὲν ἐπέμεινα, καὶ δὲν εἶχα τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιμείνω, εἶναι διότι ἀνέμενον νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶναι κατηγορούμενος.

§184Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ εἶμαι κατηγορούμενος.

§185Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Ὤφειλεν ὁ ἐλεγχόμενος Ὑπουργὸς νὰ εἶναι παρών.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἡ συζήτησις θὰ διεξαχθῇ ὁμαλῶς. Ὁ ἐπερωτώμενος εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅστις εἶναι καὶ παρών.

§187Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ἡμεῖς ἀπαντῶμεν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἐσυνειθίσαμεν πολιτευόμενοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ πολιτευώμεθα κατ’ οὐσίαν καὶ εἰλικρινῶς. Ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν, καὶ ὁ κόσμος ἔχει τὴν ἰδίαν, ὅπως ὁ ὑπεύθυνος βουλευτής, ὁ καταγγελλόμενος, εὑρίσκηται ἐν τάξει καὶ χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας του ὡς ἀτόμου καὶ χάριν τῆς ὑπολήψεώς του ὡς βουλευτοῦ, καὶ χάριν τῆς αἴγλης του ὡς συμβούλου τοῦ Στέμματος εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ παρακάθηται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, καθ’ ἣν ὥραν κατηγορεῖται.

§188Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι κατηγορούμενος. (θόρυβος).

§189Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, Κύριοι, νὰ μὴ μὲ διακόπτητε. Ἐὰν ἔχητέ τι νὰ εἴπητε, ζητήσατε τὸν λόγον παρὰ τοῦ κ. Προέδρου καὶ ἔλθετε νὰ ἐκθέσητε τὴν γνώμην σας καὶ ν’ ἀντιτάξητε τὰ ἐπιχειρήματά σας. Ἀλλ’ ἐὰν νομίζητε ὅτι διὰ τοῦ θορύβου καὶ τῶν ἀπειλῶν θὰ ἐπιτύχητέ τι πλανᾶσθε. Ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχομεν διάφορον ἀντίληψιν τοῦ πράγματος, ὡς ἔχομεν καὶ ὅλως διάφορον ἀντίληψιν τῆς ζωῆς. Καὶ ἄλλοτε ἐξετοξεύθησαν καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν ἀπειλαὶ πρὸς ἄλλους, ἀλλ’ ἐγὼ γνωρίζω πρὸς τοὺς ἀπειλοῦντας ὅτι δύνανται νὰ ἀπειλῶσι μόνον ἐκείνους τοὺς ὁποίους δύνανται νὰ τρομάξωσι.

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κανεὶς δὲν ἀπειλεῖ.

§191Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Δὲν ἔχομεν λοιπὸν καμμίαν ἀμφιβολίαν περὶ τῆς ἐκβάσεως, ὡς εἶπον. Ἡ ἔκβασις θὰ εἶναι μία ἀμνηστία καὶ εἷς θρίαμβος Κυβερνητικῶν ἐπευφημιῶν καὶ χειροκροτημάτων. Γνωρίζομεν ὅμως εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι, καὶ ὡς διεξάγεται σήμερον ἡ συζήτησις, σᾶς τὸ λέγω ἐγώ, καὶ ἐὰν ἀθωωθῇ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὁ οὐσιαστικῶς ὑπεύθυνος ὑπουργός, καὶ θ’ ἀθωωθῇ, θὰ εἶναι κατάδικος ὅμως ἐν τῇ συνειδήσει μου, εἰς τὴν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κόσμου.

§192ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἆ, Ἆ.

§193ΕΤΕΡΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἰξεύρομεν, διατὶ κατηγορεῖται.

§194Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, μὲ προκαλεῖτε, καὶ προκαλούμενος ἐξοργίζομαι, καὶ ἐξοργιζόμενος λέγω μὲ λέξεις τραχείας τὴν ἀλήθειαν.

§195Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ παρακαλῆτε νὰ σᾶς ἐξοργίζουν διὰ νὰ λέγητε τὴν ἀλήθειαν.

§196Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Θὰ εἴπω τὴν ἀλήθειαν, ὡς πάντοτε. Ἡ ὑπόδειξίς σας περιττεύει, κ. Πρωθυπουργέ.

§197ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μήπως θέλετε ἀναβολήν;

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ ἀνησυχεῖτε;

§199Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ἀλλ’ αὐτὴ αὕτη ἡ ἀνησυχία σας, αὐτοὶ οἱ θόρυβοί σας καὶ ἡ ταραχὴ καὶ ἡ νευρικότης τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καθὼς καὶ τὸ παλληκαρίσιο τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι σημεῖα καὶ ἀπόδειξις ἐνοχῆς; (Γέλωτες). Ἡ πλειονοψηφία μετέπεσε ἐπὶ τ’ ἀντίθετα. Μέθοδος ἀπηρχαιωμένη! Γνωρίζετε, Κύριοι, ὅτι καὶ ὁ τύπος ἐπραγματεύθη τὸ σκάνδαλον, ἀλλὰ διὰ βραχέων, καὶ τὸ πρᾶγμα ἐν μέρει εἶναι εὐνόητον, καθὼς καὶ ὁ κόσμος συνεζήτησεν καὶ συζητεῖ ἀκόμη, ὅτι ὁ κ. Μπενάκης, ὁ Βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, ὁ θερμὸς ὀπαδὸς τῆς Ἀνορθώσεως καὶ σύμβουλος τοῦ Στέμματος, ἐπρομηθεύθη ἐξ Εὐρώπης ἔπιπλα διὰ τὴν νέαν αὐτοῦ κατοικίαν, λέγεται δὲ καὶ πιστεύεται καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν διῆλθον ἐκ τοῦ Τελωνείου, ἤτοι δὲν ἐτελωνίσθησαν, ἀλλ’ ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἢ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ τὸ εὐγενέστερον, διότι εὐγενῆ ἔχει τὴν καταγωγήν, ἀφοῦ δὲν ὑπεβλήθη εἰς φόρον.

§200ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τί εἶναι αὐτά;

§201Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ γλῶσσα μου καὶ ἡ θλιβερὰ ἀλήθεια. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν ὑπεύθυνον Ὑπουργόν, ἀφοῦ εἶναι ἐνταῦθα, νὰ δηλώσῃ, ὅπως γνωρίσῃ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κόσμος, ἂν αὐτὰ ἔχωσιν ἀληθείας.

§202Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἐὰν τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι ἐκεῖνο ὅπερ πρὸ ὀλίγου διετυπώθη ὑπὸ τοῦ προκαλήσαντος, ὅτι δηλαδὴ καταγγέλλεται ὁ συνάδελφός μου, Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὡς εἰσαγαγὼν ἔπιπλα ἐν Ἑλλάδι χωρὶς νὰ πληρώσῃ τὸ νόμιμον τέλος, θὰ μοὶ ἦτο πολὺ εὔκολον νὰ ἀπαντήσω ὅτι ἡ καταγγελία εἶναι ἀβάσιμος, διότι κατεβλήθη τὸ νόμιμον τέλος.

§203Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§205Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Πολὺ καλά.

§206Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἄν αὐτὸ ἐρωτᾶτε, ἂν ἐπληρώθη τέλος διὰ τὰ εἰσαχθέντα παρὰ τοῦ συναδέλφου μου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι ἐπληρώθη τὸ νόμιμον τέλος, ἐπληρώθη μάλιστα καὶ πρόστιμον, διότι ἡ διασάφησις ἀνακριβῶς ἀνέφερεν, ὅτι τινὰ τῶν ἐπίπλων ἦσαν πολυτιμότερα.

§207ΙΩ. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ποῦ, πῶς καὶ παρὰ τίνος;

§208Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἂν αὐτό, λέγω, ἠρωτήθη, νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν ἀπάντησίν μου λήγει ἡ συζήτησις καὶ δὲν ἔχω τι ἄλλο νὰ προσθέσω.

§209Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Ποῦ ἐπληρώθη;

§210Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἀπαντῶ οὕτω, διότι τοῦτο μόνον ἠρωτήθη· τὸ ζήτημα ἐτέθη κακῶς. Ἦτο ἀπαράσκευος ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας καὶ λυποῦμαι διὰ τοῦτο πάρα πολύ. Ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ μεγάλη συζήτησις τῆς ἀνακαλυφθείσης δῆθεν παρανομίας, ἀλλ’ ὅμως δὲν βλέπω, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ζήτημα ἐκ τοῦ τεθέντος μοι ἁπλοῦ ἐρωτήματος. Πρόκειται νὰ καταγγελθῶσι φοβεραὶ καταχρήσεις καὶ παρανομίαι.

§211Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Ὅτι ὁ νόμος κατερρακώθη.

§212Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Προέκειτο νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἡ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἦτο μεγίστη διὰ τὸ γενόμενον παράπτωμα, καὶ νὰ μάθῃ ἡ Βουλὴ πόσον οὗτος ἔπταισε. Δυστυχῶς, ὡς διετυπώθη ἡ ἐπερώτησις, δὲν δύναται νὰ δικαιολογηθῇ ἡ συζήτησις. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω ἐγὼ τί ζήτημα ἔμελλε νὰ ἐγερθῇ, καὶ θὰ διατυπώσω τὴν καταγγελίαν, διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. (Γέλωτες καὶ χειροκροτήματα). Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔμελλε νὰ διατυπώσῃ, εἶναι ὅτι διεπράχθη λαθρεμπορία!

§213ΙΩ. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Δόξα σοι ὁ Θεὸς ποῦ τὸ κατενοήσατε!

§214Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. ........ ὅτι διεπράχθη λαθρεμπόριον παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου μου, καὶ ὅτι ἡ διάπραξις αὕτη ἐγένετο συναινοῦντος καὶ ἐπινεύοντος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸς χάριν τοῦ συναδέλφου του, τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Τώρα θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, ἀφοῦ ἐγὼ ἀνεπλήρωσα τὸ ἔργον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀπήγγειλα τὴν κατηγορίαν, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω. Καθ’ ὃν χρόνον ἤμην ἀσθενὴς πρό τινος, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μὲ ἠρώτησεν, ἂν ἐπιτρέπεται, ἂν ἦτο νόμιμον, ὅπως ἓν βαγόνιον ἐπίπλων, τὸ ὁποῖον ἔμελλε νὰ εἰσαγάγῃ, τελωνισθῇ ἐν Ἀθήναις.

§215Γ. ΠΩΠ. Πόθεν ἤρχετο;

§216Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§217Γ. ΠΩΠ. Ἐκ ποίου μέρους;

§218Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Δὲν θὰ σᾶς ὠφελήσῃ ἡ πληροφορία. Ὁθενδήποτε καὶ ἂν ἤρχετο, ἔπρεπε νὰ τελωνισθῇ.

§219Γ. ΠΩΠ. Θὰ σᾶς ἀποδείξω ἐγώ, ὅτι δὲν εἶναι ὅπως τὸ λέγετε.

§220Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ὁθενδήποτε καὶ ἂν ἤρχετο. Ἀλλ’ ὄχι βεβαίως ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Προέκειτο νὰ εἰσαχθῇ ἐμπόρευμα ἔχον μέγαν ὄγκον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐξ Ἀγγλίας.

§221Γ. ΠΩΠ. Αὐτὸ εἶναι· περὶ αὐτοῦ πρόκειται.

§222Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Καὶ μοὶ ἐστάλη τὸ ἐρώτημα, ἂν ἐπιτρέπεται....

§223Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ἐξ Ἀγγλίας.

§224Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Καὶ ἐκ Κίνας θὰ ἦτο τὸ ἴδιον. ...ἐὰν ἐπιτρέπεται νὰ τελωνισθῇ ἐν Ἀθήναις. Ἐγὼ ἤμην, ὡς εἶπον, ἀσθενὴς καὶ ἡ ἐρώτησις περιῆλθεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὰς χεῖρας τῆς ὑπηρεσίας. Ὁ ἁρμόδιος τμηματάρχης μὴ προσέξας ὅ,τι ἠρωτᾶτο καὶ νομίσας ὅτι πρόκειται περὶ τελωνισμοῦ ἐν τῷ Τελωνείῳ Πειραιῶς, ἐνεχείρισε τὴν ἐρώτησιν εἰς τὸν τελώνην Πειραιῶς καὶ τῷ εἶπε νὰ παράσχῃ πᾶσαν νόμιμον εὐκολίαν. Ὁ τελώνης ἐγίνωσκεν ὅτι τὸ ὀγκῶδες τοῦτο βαγόνιον, δὲν θὰ ἦτο ποτὲ δυνατὸν νὰ ἀποβιβασθῇ εἰς τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς.

§225Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Τὸ βαγόνιον ἦτο ἕν;

§226Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγω εἶναι σαφές, προέκειτο περὶ ἑνὸς ὀγκώδους βαγονίου.

§227Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ὑπάρχουσιν ἑνὸς εἴδους βαγόνια, δὲν ὑπάρχουσιν ὀγκώδη καὶ μή.

§228Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Λέγω, ἓν ὀγκῶδες βαγόνιον.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. Βουλευτὰς νὰ μὴ διακόπτωσι. Τοὺς εὐλαβοῦνται ὅταν ἀγορεύωσιν, ὀφείλουσι καὶ αὐτοὶ νὰ εὐλαβῶνται τὸν Ὑπουργόν, καὶ μάλιστα ὅταν συμβαίνῃ νὰ δίδῃ ὁ Ὑπουργὸς ἀπάντησιν εἰς ἐπερώτησιν ἑνὸς συναδέλφου, τὴν ὁποίαν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀκούσῃ ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος.

§230Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἠρώτησα καὶ μοὶ ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ὑπῆρχεν δὲ ἀνάγκη νὰ γίνῃ θόρυβος.

§231Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἀπήντησα, ὅτι ἦτο ἓν ὀγκῶδες βαγόνιον, ἐπειδὴ δ’ ἐγένετο παρατήρησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Κερκύρας, ὅτι τὰ βαγόνια εἶναι ὅλα ὀγκώδη, ἀπαντῶ εἰς αὐτόν, εἰς ὃν ἡ νεαρά του ἡλικία δὲν ἐπέτρεψεν ἴσως νὰ ἔχῃ τὴν πεῖράν μου, ὅτι ὑπάρχουσιν ὀγκώδη καὶ ἧττον ὀγκώδη βαγόνια.

§232Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Εἰς τὰς Εὐρώπας.

§233Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἐκ τῶν Εὐρωπῶν ἤρχετο καὶ αὐτὸ τὸ βαγόνιον. (Ἱλαρότης). Λοιπὸν ὁ τμηματάρχης, μὴ προσέξας εἰς τὸ ἐρώτημα, εἶπεν εἰς τὸν τελώνην νὰ παράσχῃ πᾶσαν νόμιμον εὐκολίαν. Ὁ τελώνης ὅμως, ἐγίνωσκεν ὅτι τὰ βαγόνια, ὅπως καὶ κάθε ὀγκῶδες ἀντικείμενον, δὲν ἀποβιβάζονται ἐν τῷ Τελωνείῳ, διότι τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς δὲν ἔχει μέσα ἀποβιβάσεως. Εἶχεν ἄλλοτε ἕνα μικρὸν γερανόν, ἀλλ’ ἐπελήφθημεν πρό τινων ἐτῶν νὰ βελτιώσωμεν τὸ Τελωνεῖον, προέβημεν εἰς ἐπισκευὰς καὶ μεταρρυθμίσεις, τὸ δ’ ἀποτέλεσμα τούτων ἦτο, ὅτι ἐξηφανίσθη ὁ γερανὸς καὶ ἔκτοτε εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς, νὰ ἐκφορτώσῃ ἐν τῷ περιβόλῳ του οἱονδήποτε ὀγκῶδες ἐμπόρευμα, ὅλα δὲ τὰ τοιαῦτα ἀποβιβάζονται μακρὰν τοῦ Τελωνείου, ὅπου εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποβιβασθῶσιν, ἡ δὲ τελωνικὴ ἀρχή, ἐξέρχεται τοῦ Τελωνείου, μεταβαίνει πρὸς ἀνεύρεσίν των καὶ ὅπου τὰ εὑρίσκει τὰ τελωνίζει. Τοῦτο τακτικῶς γίνεται δι’ ὅλας τὰς μηχανάς, δι’ οἱονδήποτε ἀντικείμενον ἔχον ὄγκον ἢ μέγα βάρος, ἀλλὰ τοῦτο γίνεται καὶ διὰ τὰ ποίμνια, ἀλλὰ γίνεται καὶ διὰ τὴν ξυλείαν ἐν γένει. Ὁ τελωνισμὸς ὅλων τῶν δυσμετακομίστων ἀντικειμένων γίνεται ἐκτὸς τοῦ τελωνείου. Εἶναι ἀδύνατον νὰ τελωνισθῶσιν ἐν αὐτῷ καὶ θὰ ἦτο ἀληθῶς μεγάλη δαπάνη καὶ μεγάλη ζημία εἰς τὸ ἐμπόριον τοῦ Πειραιῶς, ἂν ἀπῃτεῖτο ὅλαι αἱ μηχαναί, ἀφ’ οὗ ἀποβιβασθῶσιν ὅπου ὑπάρχουσι βαροῦλκα νὰ μεταφέρωνται εἰς τὸ τελωνεῖον καὶ ἐκεῖ νὰ γίνωνται αἱ πράξεις τοῦ τελωνισμοῦ. Γίνονται λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, αἱ πράξεις αὗται ἔξω τοῦ τελωνείου, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ συντελεσθῶσιν ἄλλως. Εὑρισκόμεθα πρὸ ἀδυναμίας πραγματικῆς. Ὁ τελώνης λοιπὸν ἔκρινεν ὅτι, ἐὰν ἦτο σύνηθες πρᾶγμα νὰ τελωνίζωνται αἱ μηχαναὶ ἐν ὑπαίθρῳ, ἦτο λίαν ἀσύνηθες νὰ γίνῃ τοῦτο δι’ ἔπιπλα ἢ καὶ ὑφάσματα, τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ βλαβῶσιν ἐκ μιᾶς καιρικῆς μεταβολῆς καὶ ἀπεφάσισε νὰ ὁρίσῃ μέρος τελωνισμοῦ ἔξω τοῦ τελωνείου, κείμενον ἀκόμη μακρότερον τῆς προβλῆτος τῶν Ἁλῶν, δηλαδὴ ἐν Ἀθήναις, φρονῶν ὅτι, ὅπως εἶναι ἐπιβεβλημένον εἰς οἱονδήποτε ὑπάλληλον νὰ φρουρῇ τὰ δημόσια συμφέροντα, οὕτω τῷ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ μὴ ὑποβάλῃ εἰς ζημίας τὰ ἐμπορεύματα, ὅταν δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο. Ἐνόμισεν ὅτι τοῦ ἐπεβάλλετο νὰ μὴ ἐπιβάλῃ εἰς τὰ ἐμπορεύματα ζημίαν, ἡ ὁποία δὲν εἶχεν οὐδένα λόγον, ἀφ’ οὗ ἠδύνατο νὰ περιφρουρήσῃ τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου. Ἔπραξε δὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πράττει συνήθως, ὅταν ὁ τελωνισμὸς γίνεται ἔξω τοῦ τελωνείου· ἐσφράγισε τὸ κιβώτιον, παρηκολούθησεν αὐτό, ὅπως παρακολουθεῖ ὅλα τὰ ἔξω τοῦ τελωνείου ὀγκώδη ἀντικείμενα, καὶ τὸ ἐτελώνισε διὰ καλλίστων ὑπαλλήλων του, κρατῶν αὐτὸ ἀκόμη εἰς χεῖράς του καὶ μὴ παραδίδων αὐτὸ εἰς τὸν παραλήπτην ἐν Ἀθήναις, πρὶν ἢ συντελεσθῶσιν αἱ πράξεις τοῦ τελωνισμοῦ.

§234Γ. ΠΩΠ. Ποῦ ἐγένετο ὁ ἐκτελωνισμός;

§235Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Πρὸ τῆς οἰκίας τοῦ κ. Μπενάκη. Ὁ τελώνης ἔκρινεν ὅτι οὐδεμία τελωνιακὴ διάταξις ἀπηγόρευε τοῦτο καὶ πραγματικῶς οὐδεμία ὑπάρχει διάταξις ἀπαγορεύουσα ἀντικείμενον μὴ εἰσελθὸν εἰς τὸ τελωνεῖον νὰ τελωνισθῇ εἰς μέρος ὁριζόμενον ἔξω τοῦ τελωνείου. Δι’ αὐτό, ὡς εἶπον, ὑπάρχουν μέρη τελωνισμοῦ διὰ τὸ τελωνεῖον Πειραιῶς μακρὰν αὐτοῦ κείμενα, ἡ Ἐλευσίς, ὅπου δὲν ὑπάρχει τελωνεῖον. Ἡ ἐνέργεια τοῦ τελώνου ὑπῆρξε νόμιμος. Ἐὰν ἐσφάλη, ἐσφάλη εἰς τοῦτο· ὅτι αὐτοβούλως ὥρισε μέρος τελωνισμοῦ, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἔγγραφον διαταγὴν τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὁ Ὑπουργὸς ἠδύνατο, ἐὰν ἐνόμιζεν ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον τοῦ νὰ τελωνίζωνται ἔπιπλα μεγάλου ὄγκου, μὴ δυνάμενα νὰ ἐκφορτωθῶσιν ἐν τῷ τελωνείῳ, πρὸ τῆς κατοικίας τοῦ παραλήπτου, νὰ λάβῃ γενικὸν μέτρον διὰ πᾶσαν ὁμοίαν περίπτωσιν. Τὴν παράλειψιν ταύτην τοῦ τελώνου, ἡ ὁποία εἶναι ἐντελῶς τυπική, δὲν παρεῖδεν ἡ Κυβέρνησις, διότι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις χειρίζεται τὴν ἐξουσίαν ἐν εὐθύτητι καὶ ἰσονομίᾳ καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ λεχθῇ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὐκολύνηται εἷς πολίτης περισσότερον τοῦ ἄλλου. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη παράλειψις τοῦ τελώνου Πειραιῶς καὶ δι’ αὐτὴν τὴν παρατυπίαν ἐτιμωρήθη, οὐχὶ δὲ διότι ἐγένετό τι, τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ οὐσιαστικῆς καὶ ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως. Ἐὰν λοιπὸν αὐτὸ τὸ ἐρώτημα εἴχετε νὰ διατυπώσητε, νομίζω ὅτι ἀπήντησα.

§236Γ. ΠΩΠ. Ποῖος εἶναι ὁ δασμὸς ὁ καταβληθείς;

§237Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὤφειλε νὰ καταβληθῇ.

§238Γ. ΠΩΠ. Ἠρώτησα διὰ τὸ ποσόν.

§239Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω τὸ ἀκριβὲς ποσὸν αὔριον.

§240Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ποίαν ἡμέραν ἦλθον εἰς τὸ τελωνεῖον Πειραιῶς;

§241Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Νομίζω κατὰ τὰς ἀρχὰς Ὀκτωβρίου, ἀλλὰ ἡ ἡμέρα δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν, εἶναι· ἐγένετό τι παρὰ τὸν νόμον; Ἐγένετο λαθρεμπόριον;

§242Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Πότε ἀνεκαλύφθη ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τὸ πρᾶγμα, καὶ ἐτιμωρήσατε τὸν τελώνην;

§243Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Κατὰ τὰς 15 ἢ 16 Ὀκτωβρίου νομίζω περιῆλθε τὸ πρᾶγμα εἰς γνῶσιν τοῦ τμηματάρχου, ὅτε προέκειτο νὰ ἔλθουν νέα ἔπιπλα τοῦ κ. Μπενάκη.

§244Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὴν τὴν ἱστορίαν δὲν τὴν ἐκθέτετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἦλθαν τὰ νέα ἔπιπλα;

§245Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Εὐχαριστότατα. Δὲν ὡμίλησα περὶ τῆς δευτέρας περιπτώσεως, διότι περὶ ταύτης δὲν ἐγένετο λόγος, οὐδὲ κατηγγέλθην ἐπὶ παρανομίᾳ δι’ αὐτήν. Ἀφ’ οὗ ἐγένετο ὁ τοῦ βαγονίου τελωνισμός, ἀγνοοῦντος, ὡς εἶπον ὑμῖν, τοῦ τμηματάρχου, ὅτι ἐγένετο ἐν Ἀθήναις, ἠρωτήθη ἀπ’ εὐθείας ἡ ὑπηρεσία, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ πάλιν τὸν ἐν Ἀθήναις τελωνισμόν. Τότε ὁ τμηματάρχης ἠρώτησε τὸν τελώνην, ἐὰν πράγματι ἐγένετο ἐν Ἀθήναις ὁ τελωνισμὸς τοῦ πρώτου βαγονίου. Ἐπὶ τῇ καταφατικῇ ἀπαντήσει ὁ τμηματάρχης ἐδήλωσεν ὅτι διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο, ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἔγγραφος διαταγὴ τοῦ Ὑπουργοῦ, καὶ τὸ μέτρον ἔπρεπε νὰ εἶναι γενικόν. Ναὶ μὲν δὲν εἶναι ἐναντίον τοῦ νόμου, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὁρισθῇ μέρος τελωνισμοῦ ἐν ἀγνοίᾳ τῆς ὑπηρεσίας παρὰ τοῦ τελώνου, καίτοι ὁ τελωνισμὸς διὰ μικροτέραν ἀπόστασιν, δηλ. διὰ 2 χιλιόμετρα εἶναι συνηθέστατον πρᾶγμα. Τότε ἠρξάμεθα τῆς ἀνακρίσεως, ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον.

§246Γ. ΠΩΠ. Ποῦ ἀπεβιβάσθησαν τὰ τελευταῖα βαγόνια;

§247Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Τὰ ἐλαφρότερα εἰς τὸ τελωνεῖον καὶ τὰ ἄλλα εἰς τὸν λιμένα τῶν Ἁλῶν.

§248Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι αἰτήσεις εἰς αὐτὸ τὸ διάστημα παρόμοιαι; Διότι ἂν δὲν ὑπῆρχον, δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη γενικοῦ μέτρου.

§249Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν βοήθειαν, διότι αὐτὸ μοὶ ὑπομιμνήσκει ὅτι καὶ ἄλλοτε ἐτελωνίσθησαν ἀντικείμενα, δυνάμενα νὰ ὑποστοῦν φθοράν, ἐν Ἀθήναις.

§250Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Τίνος;

§251Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Μιᾶς κληρωτίδος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, παραδείγματος χάριν.

§252Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Βεβαίως.

§253Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Δὲν εἶμαι ὑπεύθυνος διὰ τὸν τελωνισμὸν τῆς κληρωτίδος, ἀλλ’ εἶμαι ὑπεύθυνος διὰ πᾶν ποίμνιον, τὸ ὁποῖον ἐκτελωνίζεται ἔξω τοῦ τελωνείου, διὰ πᾶσαν ξυλείαν, δι’ ὅλας τὰς δούγας. Εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον γίνεται καθ’ ἡμέραν δι’ ὅλας τὰς μηχανάς, διὰ πλῆθος αὐτοκινήτων. Διὰ ταῦτα εἶμαι ὑπεύθυνος, ἀλλὰ ὄχι διὰ τὴν κληρωτίδα εὐτυχῶς· μοὶ ἀρκοῦσι τὰ τόσα λάθη εἰς ἃ ὑποπίπτω καθ’ ἑκάστην ἐπιτρέπων τὸν τελωνισμὸν δυσχειρίστων ἀντικειμένων, ὅπου ταῦτα δύνανται νὰ ἀποβιβασθῶσι.

§254Ι. ΒΑΒΑΝΑΚΟΣ. Τὰ βαγόνια τῶν σιδηροδρόμων καὶ τροχιοδρόμων ἀπεβιβάσθησαν ὅλα εἰς τὸν λιμένα τῶν Ἁλῶν.

§255Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Δὲν ὑπάρχει μέσον νὰ ἀποβιβασθῶσιν ἀλλαχοῦ, ἡ δὲ τελωνικὴ ἀρχὴ εἶναι ἠναγκασμένη, ὡς εἶπον, νὰ τὰ παρακολουθῇ.

§256Ι. ΒΑΒΑΝΑΚΟΣ. Ἐκτελωνίζονται καὶ εἰς περισσοτέραν ἀπόστασιν τῶν 2 χιλιομέτρων, εἰς τὸ Μοσχᾶτον.

§257Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω. Ἡ Κυβέρνησις φρονεῖ ὅτι τὸ σφάλμα τοῦ τελώνου ἦτο καθαρῶς τυπικόν, καὶ μόνον διὰ τὴν τυπικὴν αὐτὴν παράλειψιν προέβην εἰς τὴν τιμωρίαν του· φρονῶ ὅτι οὐδὲν παρὰ τὸν νόμον ἐγένετο, ὅτι δὲν δύναται ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ ἐφαρμοσθῶσιν αἱ διατάξεις τοῦ τελευταίου εἰδικοῦ νόμου, ἀλλὰ τῶν προτέρων γενικῶν τελωνικῶν νόμων, ὅτι ὁ τελώνης ὑπέπεσε μόνον εἰς τὸ σφάλμα, ὅτι προέβη εἰς τὸ μέτρον τοῦτο ἄνευ ἐγγράφου μου ἀδείας, δι’ ἧς θὰ ἐπετρέπετο ὁ ἐκτελωνισμὸς τῶν εἰς βαρέα βαγόνια εἰσαγομένων ἐπίπλων ἔξω τοῦ τελωνείου Πειραιῶς.

§258Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Πρὶν ἢ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὀφείλω χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας τῆς ἰδικῆς μου νὰ δηλώσω τοῦτο, ὅτι ἐν τῇ ῥύμῃ τῆς ἐκφράσεώς μου καὶ καθ’ ὃν χρόνον ἡ Βουλὴ ἐθορύβει, ἐξήνεγκον τὴν φράσιν περὶ τοῦ κ. Μπενάκη «εὐγενὴς τὴν καταγωγήν». Δηλῶ καὶ ἐξηγοῦμαι ὅτι ἐνόουν ὅτι μόνον οἱ ἀπὸ τοῦ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος καταγόμενοι ἠδύναντο νὰ λαμβάνωσι τὰ ἔπιπλα αὐτῶν ἄνευ προκαταβολῆς φόρου, ἄνευ ἐκτελωνισμοῦ. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶχεν ἡ φράσις μου. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ διὰ τὸν τύπον, περὶ οὗ εἶπον ὅτι ἁπλῶς ἔθιξε τὸ ζήτημα, ἐνόουν ὅτι δι’ ἐπικλήσεων καὶ παρακλήσεων παρεκάλεσαν ὅπως πᾶς θόρυβος καταπαύσῃ. Κατόπιν τῶν δύο τούτων ἀπαραιτήτων ἐξηγήσεων εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Καὶ ἐν πρώτοις ἐν ὀνόματι τῆς μικρᾶς ἀντιπολιτεύσεως ἐκφράζω τὴν θερμὴν εὐχαρίστησίν μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅστις εἶχε τὴν εὐγενῆ καλωσύνην, ὡς πάντοτε, νὰ συνηγορήσῃ, ἢ μᾶλλον νὰ ἀμυνθῇ ὑπὲρ τῶν δικαίων τῆς μικρᾶς ἀντιπολιτεύσεως. Ἀνέλαβεν ἔργον βαρύ, τὸ ὁμολογοῦμεν, καὶ δι’ αὐτὸ τὸν εὐχαριστοῦμεν. Μὲ ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀπαράσκευον. Τώρα θὰ ἴδωμεν τίς ἐκ τῶν δύο εἶναι ἀπαράσκευος, ἐγὼ ἢ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλὰ δὲν ἠρκέσθη εἰς τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἴδετε μεθ’ ὁποίας εὐτραπελίας καὶ μεθ’ ὁποίου ὕφους ἐπιχάριτος ἐξήνεγκεν ὅσα εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀληθῆ καὶ σοβαρά. Ἔλεγε λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἓν μέγα βαγόνιον....

§259ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀγκῶδες.

§260Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ἔστω. Ἓν ὀγκῶδες βαγόνιον τοῦ κ. Μπενάκη ἐκομίσθη ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν, καὶ διέταξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς εἶχε κατὰ τὴν γνώμην του δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου....

§261ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶπε τοῦτο.

§262Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ποῖον;

§263ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἶπεν ὅτι ἄνευ ἀδείας αὐτοῦ ἔπραξε τοῦτο ὁ τελώνης.

§264Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Αὐτοβούλως ὁ τελώνης;

§265ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μάλιστα.

§266Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ἔστω τὸ δέχομαι ὅτι κακῶς ἀντελήφθην. Αὐτοβούλως λοιπὸν ὁ τελώνης ἐπέτρεψε τὴν δίοδον τοῦ μεγάλου αὐτοῦ καὶ ὀγκώδους βαγονίου· εἶπε δὲ προσέτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὅτι τὸ βαγόνιον αὐτὸ ἐσφραγίσθη καὶ μετεκομίσθη εἰς Ἀθήνας συνοδευόμενον μάλιστα καὶ παρὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπαλλήλου τοῦ Τελωνείου. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε τόσον ἐνδιαφέρον περὶ τοῦ θέματος τούτου, ὅσον ἔχει καὶ περὶ ἄλλα πολλὰ ζητήματα οἰκονομολογικά. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐγέμισε τὴν Βουλὴν σπινθηροβόλου πνεύματος καὶ εἰρωνείας εἶπε σχεδὸν τὰ πάντα ἀνακριβῆ, καὶ γνωρίζομεν ἡμεῖς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἓν μέγα καὶ ὀγκῶδες βαγόνιον, ἀλλ’ ὅτι ἐπὶ ἡμέρας ὁλοκλήρους ὁλόκληρα κάρρα μετεκόμιζον ἐκ Πειραιῶς ἔπιπλα εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ κ. Μπενάκη, ὅτι δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, δυνάμεθα νὰ τὸ ἀποδείξωμεν καὶ νὰ τὸ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ παρ’ οἱουδήποτε. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἓν μέγα καὶ ὀγκῶδες βαγόνιον ἐσφραγίσθη.

§267Κ. ΜΑΝΟΣ. Τὸ πρῶτον βαγόνιον.

§268ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Εἶπεν εἰς τὴν ἀρχὴν ὅτι ἦλθεν ἓν μέγα βαγόνιον ἐξ Ἀγγλίας· τὸ ἓν εἶναι ἐκεῖνο, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Μετά τινας ἡμέρας ἦλθε πληθὺς κιβωτίων ἐξ Αἰγύπτου, τὰ ὁποῖα ἐτελωνίσθησαν ἐν Πειραιεῖ, ὄχι πάντα ἐντὸς τοῦ τελωνείου, διότι δὲν ἀπεβιβάσθησαν ἐντὸς τοῦ τελωνείου, ἀλλ’ εἰς τὸν λιμένα, ὅπου ἀποβιβάζονται τὰ μεγάλα κιβώτια, ἐξετελωνίσθησαν ἐκεῖ καὶ ἐκομίσθησαν εἰς Ἀθήνας. Αὐτὰ λοιπὸν ἐβλέπετε ἐπὶ ἡμέρας μετακομιζόμενα εἰς Ἀθήνας. Ἀλλὰ δὲν ὑποθέτω ὅτι τοῦτο εἶναι ἄξιον μομφῆς, διὰ τὸν Ὑπουργόν, ὅτι ἔφερε πολλὰ ἔπιπλα εἰς τὸ σπῆτι του.

§269Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Πρῶτον εἶναι γνωστὸν — καὶ τοῦτο πάλιν θὰ προκαλέσῃ τὸν θόρυβον — ὅτι πολλὰ ἔπιπλα ἀνήκοντα εἰς τὸν κ. Μπενάκην ἦλθεν ὑπὸ ἄλλο ὄνομα. Δεύτερον, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐξῆλθον τὰ κιβώτια εἰς τὸν λιμένα τῶν Ἁλῶν, ἀλλ’ ἀπεβιβάσθησαν εἰς τὸν λιμένα τῆς Ζέας καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ἐκομίσθησαν εἰς Ἀθήνας.

§270ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ ἴδιον εἶναι.

§271Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ὑπάρχει διαφορά.

§272Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Εἰς τὸν προβλῆτα τῶν ὀγκωδῶν ἐμπορευμάτων ὅπου ὑπάρχει βαροῦλκον....

§273Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Δὲν ὑπῆρχε, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, κιβώτιον τοιούτου μεγέθους, ὥστε νὰ παρακωλύηται ἡ ἀποβίβασις εἰς τὸ τελωνικὸν κατάστημα. Ἐπαναλαμβάνω νὰ σᾶς εἴπω, ἐγώ, ὅστις ἔχω ἀσφαλεστάτας πληροφορίας, ὅτι ἀπεβιβάσθησαν εἰς τὴν τοποθεσίαν τῆς Ζέας κιβώτια μικροῦ μεγέθους, τὰ ὁποῖα ἦτο εὐκολώτατον ν’ ἀποβιβασθῶσιν εἰς τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς. Θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν πόσον δασμὸν πληρώνουσι τὰ ἔπιπλα αὐτά;

§274Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Συμφώνως πρὸς τὸ δασμολόγιον. Ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ εἴδους, ἂν εἶναι μεταξωτά, ἢ ἂν εἶναι μάλλινα ἢ ἐξ ἄλλου ὑφάσματος.

§275Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ὑποθέτω, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν διαμονήν σας εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ τὸν τρόπον τὸν ἀμερικανικόν, γνωρίζετε τὴν Ἑλλάδα καὶ συνεννοούμεθα. Δὲν ὁμιλῶ περὶ ὑφασμάτων ἀλλὰ περὶ ἐπίπλων.

§276Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἔχετε ἐκεῖ τὸ δασμολόγιον.

§277Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Σᾶς ἠρώτησεν ὁ κ. συνάδελφος, πόσα ἐπλήρωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὰ ἔπιπλα, καὶ δὲν ἐδώσατε πληροφορίαν.

§278Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Εἶπον, ὅτι θὰ τὴν δώσω, ὅταν λάβω τὸν ἀκριβῆ ἀριθμόν, ἵνα μὴ εἴπω ἀνακριβείας.

§279Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι νομίμως ἐνήργησεν καὶ ὅτι οὐδὲν τὸ παράνομον ἐπράχθη. Δὲν ἔχει τις ἢ ν’ ἀναγνώσῃ τὸν νόμον, ἵνα πεισθῇ, ὅτι διεπράχθη παρανομία ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι ὑπεύθυνος καὶ ὁ τελώνης Πειραιῶς εἶναι τὸ θῦμα τῆς ὅλης καταστάσεως.

§280Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ὁ δασμὸς ἐπληρώθη ἔξω τοῦ Τελωνείου, ὅπου πληρώνεται ὁ δασμὸς ὅλων τῶν ὀγκωδῶν ἐμπορευμάτων, εἰς τὸν λιμένα τῶν Ἁλῶν.

§281Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ἀλλ’ ἡμεῖς ἰσχυριζόμεθα, ὅτι δὲν ὑπῆρχον ὀγκώδη ἐμπορεύματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις φρονοῦσιν, ὅτι οὐδὲν τὸ παράνομον διεπράχθη καὶ βεβαίως δὲν δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι οὐσιαστικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι λαθρέμπορος. Τοῦτο θὰ ἦτο δι’ ἡμᾶς σκέψις, τὴν ὁποίαν ἀποκρούομεν ἐντελῶς. Αὐτὸ ὅμως τὸ ὁποῖον παραδεχόμεθα εἶναι, ὅτι ἀμφότεροι οἱ Ὑπουργοὶ παρενόησαν, ὅτι ὁ τελώνης Πειραιῶς ὑπῆρξε θῦμα, καὶ παραδεχόμεθα καὶ τοῦτο, τὸ ὁποῖον γνωρίζομεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἀντὶ νὰ κατατρίβῃ τὸν χρόνον αὐτοῦ καὶ τὸν χρόνον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, πρὸς ὑποβολὴν νομοσχεδίων, καὶ νὰ ψηφίζῃ νόμους ἐν τῇ Βουλῇ, θὰ ἦτο προτιμότερον, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις, νὰ τηρῶσι τοὺς ὑπάρχοντος νόμους, διότι, ἂν, κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, τὸν ὁποῖον ἐχαρακτηρίσατε ὡς ἐξουθένωμα τῶν λαῶν, ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι εἶναι τοιοῦτος, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι, ὅλοι οἱ ἰσχυροὶ τῆς ἡμέρας καθημερινῶς παραβιάζουν τὸν νόμον. Ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἔχει τοιαύτην τὴν ἀποστολήν, ὅπως καταργήσῃ τὰς προλήψεις, καὶ μία τῶν κυριωτέρων προλήψεων εἶναι ἡ ἰδέα, ὅτι ὁ νόμος δὲν δύναται νὰ ἰσχύῃ διὰ τοὺς ἰσχυρούς.

§282Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς εἶπεν, ὅτι ὁ τελώνης Πειραιῶς ἔπεσε θῦμα· εἰς τοῦτο σφάλλεται μεγάλως. Ὁ τελώνης Πειραιῶς ἐτιμωρήθη μόνον, διότι δὲν ἔπρεπεν ἡ ἐνέργειά του νὰ δώσῃ ὑπονοίας, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὐνοῆται εἷς πολίτης περισσότερον τοῦ ἄλλου, διότι ἔχει ὄγκον πολιτικόν. Ἀκριβῶς διὰ τοῦτο ἐτιμωρήθη, ἵνα μάθῃ ὁ τελώνης καὶ ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι, ὅτι οὐδεὶς πολίτης πρέπει νὰ ἀξιοῖ νὰ εἶναι εἰς καλλιτέραν μοῖραν ἀπὸ τὸν ἄλλον. (Χειροκροτήματα).

§283Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ἐγώ, χωρὶς νὰ ἔχω τὴν εὐχαρίστησιν νὰ γνωρίζω τὸν τελώνην Πειραιῶς, ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἶναι ἀνὴρ καὶ χρηστὸς καὶ ὑπερήφανος· ὑπερήφανος περισσότερον ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἀξιοῦσιν, ὅτι εἶναι τοιοῦτοι. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς λοιπόν, ἐξακολουθεῖ συστηματικῶς κατὰ πόδας μιμούμενος τοὺς προκατόχους αὐτοῦ, καὶ ἀντὶ νὰ καταλύσῃ τὴν πρόληψιν αὐτήν, τουτέστι τοῦ νὰ ὑπάρχωσι προτιμήσεις, ἀντὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν διάλυσιν τῶν κλικῶν, ἀντὶ νὰ πατάξῃ καὶ τσαλαπατήσῃ τοὺς προνομιούχους, θεοποιεῖ, καὶ διὰ παντὸς τρόπου περιποιεῖται αὐτούς. Ἀλλὰ δὲν ἀπέχει ἡ ἡμέρα, κ. Πρωθυπουργέ, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δοκιμάσητε τὰς πικρίας, τὰς ὁποίας σήμερον δοκιμάζομεν ἡμεῖς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§284ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τῇ αἰτήσει τῶν Βουλευτῶν κυρίων Ν. Καμπάνη, Δ. Ζαμάνου, Ι. Μαμάη, Α. Σκιαδαρέση, Ε. Πατρικίου, Λ. Κογεβίνα. Ι. Κασδόνη, Θ. Γρηγορίου, Δ. Χρυσοστάλη, Δ. Ἀνδρέου, καὶ Α. Χριστοπούλου γενικεύεται ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Πὼπ ἔχει τὸν λόγον.

§285Γ. ΠΩΠ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἔχων τὸν ὄγκον τόσης ἐργασίας κυβερνητικῆς, δὲν ἐλησμόνησε νὰ δημιουργήσῃ ἑαυτὸν καὶ πράκτορα τῶν ἀντιπολιτευομένων, οἱ ὁποῖοι εὐγνωμονοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἐλάχιστα ἀσχολούμενος φαίνεται περὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ τὰ συμπολιτευτικὰ καὶ κοινοβουλευτικά, ἐπεδόθη, χωρὶς νὰ τὸ ἐννοήσῃ, εἰς ἔργα ἀντιπολιτεύσεως καυστικωτάτης κατὰ τοῦ συνεγκληθέντος συναδέλφου του καὶ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας μετέχει. Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ ὄγκος τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν διῆλθε μετ’ αὐτοῦ διὰ τοῦ τελωνείου, ἀλλὰ βεβαίως δὲν θὰ ἐχρειάζετο ἰδιαιτέρα αἴθουσα καὶ ἰδιαίτερος τόπος ἀποβιβάσεως ἀμφοτέρων τῶν ὄγκων τούτων. (Ἰλαρότης). Ἡμεῖς δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ φέρωμεν τὸ ζήτημα ἐπὶ τοῦ σταδίου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔφερε τοῦτο κακὸς ἀπολογητὴς καὶ κακὸς συνήγορος, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ ἦτο μωρὸς ὁ θέλων νὰ πιστεύσῃ ὅτι ἀνὴρ τοῦ κοινωνικοῦ κύρους καὶ τῆς ἀρετῆς, ἀνὴρ τοῦ πλούτου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐσκέπτετο νὰ ὑποβάλῃ ἑαυτὸν εἰς τὴν τύχην λαθρεμπόρου διὰ κέρδος μικρὸν ἢ μέγα. Ἀλλὰ θὰ ἦτο τρὶς ἀφελής, ἵνα μὴ εἴπω βαρυτέραν τινὰ λέξιν, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ὡμολόγει ἀκούων τὴν ἐπίχαριν καὶ ἐπαφροδίτως φιλομειδῆ ἀπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἦλθεν ἐδῶ νὰ μᾶς καταγγείλῃ τὸν συνάδελφόν του μὲν ὡς λαθρέμπορον, αὐτὸν δὲ ὡς ἕτοιμον νὰ παραβῇ ῥητὰς διατάξεις τοῦ νόμου, αἱ ὁποῖαι ὁδηγοῦσι τοὺς Ὑπουργοὺς εἰς εἰδικὸν Δικαστήριον. Εἶναι ἀφελὲς τὸ λεγόμενον ὅτι ἐπειδὴ ὑπῆρχεν ὄγκός τις βαγονίου δυσχερῶς ἐκφορτωμένου εἰς τὸ τελωνεῖον ἠδύνατο τὸ Ὑπουργεῖον νὰ διατάξῃ, ὅπως ἡ ἐκφόρτωσις γίνῃ εἰς ἰδιαίτερον μέρος τοῦ λιμένος. Ἀλλὰ κατηγορήσαμεν ἡμεῖς ἐπὶ τούτῳ τὴν Κυβέρνησιν; Καὶ ἠρωτήσαμεν ἂν ἐγένετο ἡ ἀποβίβασις τῶν ἐμπορευμάτων εἰς μέρος τὸ ὁποῖον ὑπέδειξε μακρὰ συνήθεια ἢ καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς στιγμῆς ἐκείνης; Εἴπομεν ὅτι τοῦτο εἶναι παρανομία; Εἶναι τόσον γνωστὸς ὁ νόμος, ὥστε περιττὸν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι ἂν τὸ εἶπεν ὡς σπουδαίαν ἐφεύρεσιν ἑρμηνείας τοῦ νόμου, βεβαίως ἔλαβε τὴν γνώμην τελευταίου τινὸς γραφίσκου ἄρτι εἰσελθόντος εἰς τὸ τελωνικὸν τμῆμα τοῦ Ὑπουργείου οὗτινος προΐσταται. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ βάσις τοῦ θέματος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἦλθε καὶ μᾶς ἐδήλωσε ῥητῶς τὰ ἑξῆς: —Ἐπιτρέψατέ μοι δὲ μικρὰν παρέκβασιν, διότι πρέπει νὰ ἐννοηθῇ ὅτι ἡμεῖς λαβόντες τὰς φήμας ταύτας ἔξωθεν οὐδὲν στοιχεῖον ἐπίσημον κατείχομεν, ἠθέλομεν δ’ εὐλόγως τὴν ἐπίσημον φωνὴν διατυποῦσαν ποῖα εἶναι τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, ἕνεκα τῶν ὁποίων ζωηρῶς ἀνίσταται ἡ δημοσία γνώμη, καὶ ποῖα εἶναι τὰ σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ἠδύνατο ἴσως νὰ ἀδικῆται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ἐρήμην δικαζόμενος (ἱλαρότης) καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅστις μετέβαλεν ἑαυτὸν καὶ εἰς συνήγορον καὶ εἰς δικαστήν. «Ἐλθόντες δὲ ἐνταῦθα εὕρομεν τὰ στοιχεῖα ταῦτα εἰς λόγους αὐτοῦ τούτου τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ὡμολόγησε τὰ ἑξῆς: ὅτι διὰ βαγόνιον ὄγκου μεγίστου, τοιούτου ὄγκου ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ συνήθης αὐτοῦ ἀποβίβασις εἰς τὸ τελωνεῖον, ἐπετράπη ἡ ἐκφόρτωσις εἰς τὸν λιμένα τῶν Ἁλῶν, καίτοι εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας ὅτι προκειμένου περὶ ἐπίπλων, ἐκτὸς μιᾶς ἐξαιρέσεως καὶ ταύτης προνομιούχου, τῆς ἐξαιρέσεως τῶν χρηματοκιβωτίων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἡ ἀποβίβασις γίνεται πάντοτε ἐντὸς τοῦ τελωνείου. Ἐγὼ αὐτὸς ἐκ τῆς Εὐρώπης μετεκόμισα δύο πιεστήρια τὸ ἓν 6 τόννων τὸ ἕτερον 4 τόννων καὶ ἐντὸς βαγονίων ἀμφότερα ταῦτα, καίτοι δὲ αἱ μηχαναὶ δὲν ὑπάγονται εἰς οὐδένα δασμόν, ἐξήχθησαν διὰ τοῦ τελωνείου. Ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς καὶ τὰ μέλη τῆς Οἰκογενείας Αὐτοῦ ἀπολαύοντα ἰδιαιτέρας προνομίας, οἱ πρέσβεις καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν πρεσβειῶν κομίζοντες ὁλόκληρον σειρὰν ἐπίπλων ἐξ Εὐρώπης, πάντοτε διὰ τοῦ τελωνείου εἶδον διερχόμενα τὰ ἔπιπλα αὐτῶν. Λέγω τοῦτο διότι δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐξάγει τὰ ἔπιπλα διὰ τοῦ τελωνείου ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τιμῆς, διότι εἶναι ὑποχρέωσις εὐλαβείας πρὸς τὸν ἠθικὸν νόμον, ἵνα διὰ τοῦ τελωνείου διέλθωσιν. Τοῦτο ὅμως ἀποτελεῖ ζήτημα κοινωνικῆς ἰσότητος ἐν ταῖς εὐκολίαις ἃς παρέχουσιν αἱ ὑπηρεσίαι. Ἀλλὰ καὶ καθ’ ἣν περίπτωσιν ἐπιτρέπεται, λόγῳ τοῦ ὄγκου ἢ λόγῳ τοῦ εἴδους τοῦ ἐμπορεύματος, ἡ ἐκ τοῦ τελωνείου ἐξαγωγὴ εἶναι λαθρεμπορία κατονομαζομένη ὑπὸ τοῦ νόμου ἡ ἐκτελώνισις καὶ αἱ πράξεις τῆς ἐκτελωνίσεως, αἱ γενόμεναι μακρὰν τοῦ τελωνείου ἢ τοῦ τόπου τοῦ λιμένος, ἔνθα ἐγένετο διαταγῇ καὶ ἀδείᾳ ἡ ἐκφόρτωσις. Καὶ ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μετ’ ἀφελείας, ἡ ὁποία δὲν ἐπετρέπετο νὰ ἐμφανίζηται ἐνώπιον Σώματος βουλευομένου, Σώματος τὸ ὁποῖον ἔχει δι’ ἑαυτὸ μὲν τὴν τιμὴν τῆς μητρότητος τῶν νόμων, ἀλλ’ ἔχει καὶ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἀμύνης καὶ τῆς κηδεμονίας τῆς ἐκτελέσως τῶν νόμων, ἐνεφανίσθη ὁ ἀφελὴς νομοθετῶν χάριν ἑνὸς συναδέλφου καὶ φανταζόμενος, ὅτι δι’ ἑνὸς προστίμου διὰ τοῦ ὁποίου ἐτιμωρήθη εἷς ὑπάλληλος, ὑπάλληλος ἀσθενὴς τὸν χαρακτῆρα ἀπέναντι τῶν πλουσίων καὶ τῶν κυβερνώντων, ἐσώθη ὁ νόμος καὶ ἡ εὐθύνη τοῦ ὑπουργοῦ καὶ ἡ εὐθύνη, τῆς ὁποίας προσῆλθεν ἀπόψε νὰ μετάσχῃ καὶ μετέσχεν ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος. Ἡμεῖς ἐχωρίσαμεν ἐντελῶς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπὸ τὴν ὅλην κυβερνητικὴν ὑπόθεσιν, διότι ἐνομίσαμεν, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ πράξεως καὶ ἀδικήματος ἀναγομένου εἰς τὸν ἰδιωτικὸν βίον ἑνὸς ὑπουργοῦ, καὶ συνεπῶς ὅτι περὶ πολιτικῆς εὐθύνης ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ θὰ ἐγίνετο λόγος διὰ τὸν ὑπουργὸν ἐκεῖνον, καὶ ὅτι καθ’ ἣν περίπτωσιν ὁ νόμος ἦτο ἴσος πρὸς πάντας καὶ ἐφηρμόζετο ἐπὶ τῶν πλουσίων καὶ τῶν ὑπουργῶν, καθ’ ὃν τρόπος ἐφαρμόζεται ἐπὶ τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀδυνάτων, θὰ εἶχεν ἤδη ἔλθει ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς ταύτης τῆς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καταθέσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ αἴτησις ἀδείας τῆς Εἰσαγγελικῆς ἀρχῆς, ὅπως προβῇ εἰς ποινικὴν δίωξιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ βουλευτοῦ Ἀττικῆς κ. Ἐμμανουὴλ Μπενάκη ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ. Σᾶς εἶπεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ὁ ἐκτελωνισμὸς τῶν ἐπίπλων ἐλθόντων ἐξ Ἀγγλίας ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νόμων. Ὁ ἐκτελωνισμὸς ἐγένετο ἐν τῇ οἰκίᾳ, ὡς ὡμολόγησεν ὁ ἴδιος, τοῦ συναδέλφου τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἠγνόει ἄρα τὸν νόμον; Καὶ ἠγνόει ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐπίπλων καινουργῶν; Γνωστὸν ὅτι συμφώνως τῇ ῥητῇ διατάξει τοῦ νόμου, πρᾶξις ἐκτελωνίσεως ἔξω τοῦ λιμένος καὶ ἐγγὺς τοῦ λιμένος εἶναι λαθρεμπορία. Γνωστὸν ἐπίσης, ὅτι τὰ καινουργῆ ἔπιπλα φορολογοῦνται καθ’ ὅλως διάφορον τρόπον ἀπὸ τὰ ἔπιπλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔρχονται μεταχειρισμένα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ· ἠγνόει ὅμως καὶ τοῦτο ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ὅταν τῷ ἀπηύθυνα τὴν ἐρώτησιν πόθεν ἤρχοντο, ἠγνόει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρεμβαίνων εἶπεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅτι ἤρχοντο καὶ ἔπιπλα τῆς παλαιᾶς οἰκίας ἐξ Αἰγύπτου τοῦ κ. συναδέλφου των, τὰ ἔπιπλα δὲ τῆς παλαιᾶς οἰκίας εἶναι ἔπιπλα μεταχειρισμένα καὶ ὑποβάλλονται εἰς ὅλως διάφορον δασμὸν ἀπὸ τὰ καινουργῆ, τὰ ἐξ Εὐρώπης κομισθέντα. Δὲν κατηγορήσαμεν ἡμεῖς, ὡς ἐφαντάσθη ὁ κ. πρωθυπουργός, ὅτι εἶναι πλούσιος εἰς πλῆθος ἐπίπλων, οὔτε κατηγόρησε διὰ τοῦτο τὸν ὑπουργόν, οὔτε ἐφθόνησεν εἰς τοῦτο ἡ ὀλιγάριθμος εἰς φίλους, ἀλλὰ καὶ εἰς ἔπιπλα μειονοψηφία τὸν ὑπουργὸν τῆς πολυαρίθμου εἰς φίλους ἀλλὰ καὶ εἰς ἔπιπλα πλειονοψηφίας (ἱλαρότης). Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ κατηγορήσωμεν εἰδικῶς διὰ τὰ νέα ἔπιπλά του τὸν ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, θὰ τὸν κατηγοροῦμεν ὅτι ἔχων τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνθαρρύνῃ ὡς ὑπουργὸς τὴν βιομηχανίαν τὴν ἐν Ἑλλάδι, ζάπλουτος αὐτός, παρήγγειλε τὰ ἔπιπλα αὐτοῦ εἰς Εὐρώπην καὶ δὲν παρέδωκε τὴν κατασκευὴν αὐτῶν εἰς χεῖρας τῆς ἐνταῦθα βιομηχανίας, ὑπὲρ τῆς ὁποίας λέγει ἡ κυβέρνησις ὅτι μεριμνᾷ νυχθημερόν. Ἀλλ’ ἔχομεν τὸν νόμον τὸν γενικὸν περὶ τελωνείων, ὁ ὁποῖος ἐν ἄρθρῳ 8 διατυποῖ ῥητῶς, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ὁ ἐκτελωνισμὸς εἰ μὴ εἰς μέρος τοῦ λιμένος καὶ μέρος τοῦ λιμένος, τὸ ὁποῖον ἔχει καθορισθῇ συνεπείᾳ ἀδείας. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ἡ πρᾶξις εἶναι λαθρεμπορία, ἀσχέτως ἀκόμη καὶ πρὸς τὰς ἔτι αὐστηροτέρας διατάξεις τῶν ἄρθρων 7 καὶ 8 τοῦ εἰδικοῦ περὶ τελωνείου τοῦ Πειραιῶς νόμου τοῦ προπαρελθόντος ἔτους, ἔνθα ἐντείνεται ἐπὶ πλέον ἡ αὐστηρότης τοῦ τρόπου τοῦ ἐκτελωνισμοῦ καὶ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἐπίπλων ἄνευ προπληρωμῆς ἐκ τοῦ μέρους ἔνθα ἀπεβιβάσθησαν. Ὁ δὲ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἦλθε καὶ μᾶς εἶπε: «—Δὲν ἐπρόλαβον νὰ συμπράξω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν λαθρεμπορίαν ταύτην· λαθρέμπορος εἶναι μόνον ὁ συνάδελφός μου!» ἂν ἐξέδιδε καὶ ἄδειαν διεξαγωγῆς τῶν τελωνικῶν πράξεων ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ παραλήπτου, ἐγίνετο συνεργὸς τῆς πράξεως. Ἐκομίσθησαν οὕτω τὰ καινουργῆ ἔπιπλα εἰς τὴν οἰκίαν Μπενάκη. Καὶ ἔχομεν τὴν πρώτην παράβασιν τοῦ νόμου διὰ τῆς ὁποίας ὁ παραβάτης αὐτοῦ καταδιώκεται ῥητῶς ὡς λαθρέμπορος. Ἀλλ’ ἔχομεν τώρα τὴν δευτέραν ὁμολογηθεῖσαν ἐμφάνισιν τῆς λαθρεμπορίας, ὁμολογηθεῖσαν ἀφοῦ ἀτυχῶς διὰ τῆς αὐτῆς ἀδεξιότητος ὁ συνήγορος τοῦ ἀπόντος ὑπουργοῦ μᾶς εἶπεν ὅτι ὁ ἐκτελωνισμὸς ἐγένετο ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ὑπουργοῦ. Ποῖον ἦτο τὸ βάρος τῶν ἐπίπλων αὐτῶν τῶν ὀγκωδῶν; Καὶ πῶς ἐζυγίσθησαν τὰ ἔπιπλα ταῦτα; Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς εἶπεν ὅτι ἐπρόκειτο—προσέξατε καλῶς κ. συνάδελφοι, δὲν τὸ λέγω ἐγώ, ἀλλ’ ἡ κατηγορία ἣν ἀπηύθυνε κατὰ συναδέλφου του καὶ μέλους τῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν—ἐπρόκειτο περὶ ὀγκωδῶν ἐπίπλων καὶ περὶ ὑφασμάτων, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπῆρχε κίνδυνος τοιαύτης καταστροφῆς, ὥστε καὶ αὐτὴ ἡ ἐπήρεια τοῦ ἀέρος νὰ μεταβάλῃ ἴσως τὴν ἁβρότητα τῶν ἀποχρώσεων αὐτῶν.

§286Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶπον τοιοῦτό τι.

§287Γ. ΠΩΠ. Ἐσφραγίσθησαν τὰ ἔπιπλα; Πῶς ἐζυγίσθησαν τὰ ὀγκώδη ταῦτα ἔπιπλα; Μετεφέρθησαν αἱ πλάστιγγες τοῦ τελωνείου; Ποῖα τὰ ὑφάσματα καὶ πόσαι ὀκάδες ἦσαν οἱ ὄγκοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο νὰ ἀποβιβασθῶσιν εἰς τὸ τελωνεῖον; Ἦσαν 500, 1000, 10,000 ὀκάδες;

§288Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Εἶπον ὅτι τὸ βαγόνιον ἦτο ὀγκῶδες. Δὲν εἶπον ὅτι ὅλα τὰ ἔπιπλα ἦσαν ὀγκώδη.

§289Γ. ΠΩΠ. Ἡ διακοπή σας καθιστᾷ ἐπὶ μᾶλλον βαρυτέραν τὴν κατηγορίαν. Διότι ἠδύνατο κάλλιστα διανοιγομένου ἐκεῖ τοῦ βαγονίου νὰ γίνῃ ἀφορμή, ὅπως ζυγιζομένων ἐπὶ τόπου τῶν ἐπίπλων ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος καὶ εἰσπραχθῶσι τ’ ἀκριβῆ εἰς χρηματικὴν ποσότητα τέλη καὶ δασμοί. Ἔχομεν δήλωσιν σήμερον τῶν κυβερνητικῶν ἐφημερίδων, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ καταβολῆς δασμοῦ 3½ χιλιάδων δρ. Ἀλλὰ πῶς ἐζυγίσθησαν οἱ ὄγκοι αὐτοὶ τῶν ἐπίπλων; Ποῖα δὲ ἦσαν τὰ ἔπιπλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐφοβοῦντο τὴν μεταβολὴν τὴν καιρικὴν τῆς στιγμῆς; Καὶ εἰς ποῖον δασμὸν ὑπήγοντο; Ὑπήγοντο βεβαίως εἰς τὸν δασμὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἀναλογεῖ κατ’ ὀκᾶν εἰς δραχμὰς 10, 15 0)0. Γνωρίζετε δέ, Κύριοι, ὅτι πρὸς δέκα δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν μία καὶ μόνη καθέκλα ἐξ ἐκείνων, εἰς τὰς ὁποίας κάθηνται οἱ προοριζόμενοι συνήθως ἵνα καθίσουν καὶ εἰς ὑπουργικοὺς θώκους στοιχίζει 30 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, διότι εἶναι τὸ ἐλάχιστον τρεῖς ὀκάδες.

§290Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὅταν εἶναι αὐτόματοι; δὲν πληρώνουσι δέκα δραχμὰς τὴν ὀκᾶν.

§291Γ. ΠΩΠ. Ἡ διαβάθμισις τῶν ἐπίπλων τῶν ἔξωθεν εἰσαγομένων εἶναι 2,50 δρχ. εἰς 5,75 μέχρι 10,15 0)0 εἰς δασμὸν κατ’ ὀκᾶν. Ὑποθέτω ὅτι ὁ ὑπουργός, ἐπὶ τῆς οἰκονομίας δὲν ἐγένετο ἐπὶ ματαίῳ ὑπουργός, ἵνα κάθηται ἐπὶ καρεκλῶν, τῶν ὁποίων ὁ δασμὸς θὰ ἦτο μόνον 5.75 δραχμῶν. (Ἱλαρότης). «Καὶ ἔχομεν συνεπῶς, δίπλα εἰς τὴν ἐμφανῆ παράβασιν τοῦ νόμου, μίαν ὑποψίαν, τῆς ὁποίας βεβαίως ἐγὼ θεωρῶ ἀνάξιον τὸν ὑπουργὸν περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν, περὶ τῆς γενναιοδωρίας τοῦ ὁποίου δὲν δύναταί τις νὰ ἀμφιβάλλῃ, περὶ τῶν εὐσχήμων πράξεων τοῦ ὁποίου, ὡς κοινωνικοῦ ἀνδρός, οὐδεὶς δύναται νὰ κατηγορήσῃ λέγων τὸ κακόν. Ἀκριβῶς δὲ ἐὰν ὑπῆρχε πολιτική τις κατηγορία, ἦτο διότι ὁ μὴ προωρισμένος εἰς ὑπουργόν, ὁ ἄνθρωπος ὁ δυνάμενος ἐπωφελῶς νὰ δράσῃ ὑπὲρ τῶν ἑλληνικῶν πραγμάτων ἐν τῇ ξένῃ, ἐκομίσθη ἐνταῦθα ἵνα παρακαθήσῃ καὶ ἵνα ἀπουσιάζῃ, καθ’ ἣν στιγμὴν δικάζεται, ἀγνοῶν ὁ δυστυχής, — ὡς ἠγνόει καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅτι εἶναι στοιχειῶδες εἰς κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, ἵνα τοὐλάχιστον ἐκεῖνος, ὅστις ἀναλαμβάνει ὑπούργημα, ἔχῃ ἐν ἑαυτῷ, ὡς ἔλεγε καὶ ὁ ἀρχαῖος φιλόσοφος, τὸν ἐγκελευόμενον λόγον, ἵνα ἀπαντᾷ ἔστω καὶ μονοσυλλάβως τοὐλάχιστον εἰς ἐγκλήσεις πολυσυλλάβους ἢ εἰς πολυλόγους. (Εὖγε, εὖγε). Ἀλλ’ ἰδοὺ ὅτι τὴν ὑπόνοιαν ταύτην τοῦ ἀθεμίτου κέρδους ῥίπτει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν θέλω δὲ νὰ πιστεύω ὅτι ἡ ὅλη ἐνέργεια ἐπὶ τῆς ἀξιοθρηνήτου ταύτης ὑποθέσεως ἐχρησιμοποιήθη ἀτυχῶς καὶ διὰ παρέμβασιν προφορικήν, ὡς πληροφοροῦμαι, μόνον καὶ μετὰ τινος ἐπιεικείας γενομένην ἐκ μέρους ἐκείνων, οἵτινες ἀκριβῶς λόγῳ τῆς σειρᾶς τῶν παρανομιῶν, τῶν διαπραχθεισῶν περὶ τὴν οἰκονομικὴν διαρρύθμισιν ἐν τῷ Κράτει ἡμῶν παρενέβησαν διεθνεῖ βουλήσει, ἵνα περιορίσωσι μέρος τῆς ἀνεξαρτησίας ἡμῶν ἐν τῇ οἰκονομικῇ διαχειρίσει τῶν πραγμάτων τῆς χώρας. Δὲν θέλω, λέγω, νὰ τὸ πιστεύσω, καίτοι ἔχω ἀτυχῶς πληροφορίας καὶ δεδομένα ὅτι ἐγένετό τις παρέμβασις ἡ ὁποία, εὔχομαι ἐπαναλαμβάνω, νὰ μὴ ἐγίνετο.

§292Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ ἐτιμωρεῖτο, ὑποθέτω, καὶ ὁ ὑπάλληλος, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀντίληψις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι ἴσως ἐγένετο.

§293Γ. ΠΩΠ. Ἐτιμωρήθη δὲ ὁ τελώνης διὰ πράξεις ἐμφανῶς λαθρεμπορικὰς μὲ ἁπλῆν ἐπιτίμησιν. Ἴσως διὰ νὰ σωθῇ καὶ ὁ ὑπουργός. Ἴσως διότι διευκολύνει οὕτως ὑπερμέτρως τὰς ὀρέξεις τῆς ἀνορθώσεως ἀφήνων οὕτω νὰ πιστεύηται ὅτι ὁ ἀνορθωτικὸς ἀγὼν δὲν ἔχει εἰμὴ νὰ προσβλέπῃ μόνον εἰς ὄγκον βαγονίων ὁσάκις ἐμφανίζονται οἱ παράγοντες αὐτοῦ, ἐκτελωνιζόμενοι ὡς ἄτομα ἢ ὡς ἔπιπλα. (Ἱλαρότης). Καὶ ἐτιμωρήθη ὁ δυστυχὴς ἐκεῖνος, ἐνῷ ὁ νόμος ἐξακολουθεῖ νὰ μένῃ ἀκεραίως τετρωμένος! Ὑποθέτω ὅτι εἶναι τοιαύτη ἡ ἀνάπτυξις τῶν πραγμάτων ὡς ἐγένετο ὑπ’ ἐμοῦ, εἶναι τοιαύτη ἡ νομική, ἡ κοινωνικὴ καὶ ἐμπορικὴ ἀνάπτυξις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρακάθηνται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὥστε νὰ μὴ θελήσητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τί λέγουσι τὰ γνωστὰ ἄρθρα τῶν παγκοίνων νόμων, ἀλλ’ ἀντ’ αὐτοῦ νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔλεγε προκειμένου περὶ νόμων ἐρχόμενος ἐνταῦθα ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐζήτησα καὶ ἀνεῦρον τὸ κείμενον. Καὶ ἔλεγεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον αἰῶνες ὁλόκληροι εἶπον, κοινοτοπίαν μέν, ἀλλὰ κοινοτοπίαν, ἥτις εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀκούηται καὶ ἀπὸ παλαιὰ καὶ νέα κόμματα, ἀλλὰ ἰδιαίτατα ἀπὸ ἀνθρώπους ἐρχομένους ἵνα βελτιώσωσι τὰ πράγματα εἰς μίαν χώραν. Ἔλεγεν ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου (ἀναγινώσκει): «Ὁ νόμος ἀποβὰς ἱστὸς ἀράχνης, δυνάμενος νὰ συλλαμβάνῃ τοὺς ἀσθενεστέρους, ἀλλὰ ξεσχιζόμενος θρασέως ἀπὸ πάντα ἰσχυρόν». Δὲν γνωρίζω ἂν ἦτο θρασύτης ἁπλῆ ἡ παράβασις τοῦ περὶ λαθρεμπορίου νόμου. Ἀλλ’ ἐρωτῶ ἐν συνειδήσει τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ μοὶ εἴπῃ ἂν ἀναστρέφων τὸ βιβλίον ἐκεῖνο ἀπὸ τοῦ ὁποίου ἀντέγραψεν ἵνα ἐκφωνήσῃ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὸ λόγιον περὶ νόμων εἶδεν εἰς τὴν ἑτέραν σελίδα ὅτι εἰς τὰς εὐνομουμένας πολιτείας ὑπάρχουσι νόμοι εἰς δὲ τὰς ὀλιγαρχίας οὐχὶ τοῖς κειμένοις νόμοις ἀλλὰ «τοῖς τρόποις τῶν ἐφεστηκότων» κυβερνῶνται οἱ λαοί. Τὸ κήρυγμα δὲ τοῦτο τῆς ὀλιγαρχίας ἐνέσκηψεν ὅπως διακηρύξῃ πρὸ μικροῦ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι εἶπεν ὅτι πᾶσα ἐνέργεια ἐγένετο ἐκ μερίμνης πρὸς τοὺς τρόπους κατὰ τοὺς ὁποίους συνήθισαν νὰ διάγωσι τὸν βίον ὁ εἷς ἢ οἱ πλείονες τῶν Ὑπουργῶν καὶ κατὰ τοὺς τρόπους τῶν ἐφεστηκότων κανονίζεται πλέον καὶ τὸ γράμμα καὶ ἡ ἑρμηνεία τῶν νόμων. Ἀλλ’ ἔλεγεν ἀκόμη τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀγορεύων ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου: «εἶναι ἀναγκαῖον προαπαιτούμενον τῆς ὑπάρξεως εὐνομουμένου Κράτους ἡ εὐλάβεια τῶν ἀρχόντων πρὸς τοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι παρέχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλλωσι τὸ Κράτος τῶν νόμων καὶ πρὸς τὰς ὁμάδας. Ἰδού, κύριοι Βουλευταί, τὸ Κράτος τῶν νόμων πῶς κρίνεται σεβαστὸν ὑπὸ τῶν ἀρχόντων! Ἰδοὺ ποῖον εἶναι καὶ ποῖον ἔσεται τὸ ἠθικὸν κῦρος Κυβερνήσεως διαφημιζούσης ἑαυτὴν ἐπὶ πυγμῇ καὶ ἀκριβοδικαίᾳ προσαρμογῇ τῆς καταγομένης πυγμῆς, ὅταν ἀπὸ τῆς αἰθούσης ταύτης οἱ λόγοι τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διακηρύττουσιν, ὅτι εἷς νόμος —καὶ δὴ ποινικός, διὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὁποίου δὲν χωροῦσιν οὔτε ἑρμηνεῖαι, οὔτε ἀμφισβητήσεις — μετεβλήθη καὶ ἀνετράπη, ἵνα προσαρμοσθῇ τοῖς τρόποις τῶν πλουσίων, τῶν ἰσχυρῶν, τῶν ἐκτελεστῶν καὶ φρουρῶν τοῦ νόμου. Παρ’ ὀλίγον δὲ τὴν ἀντιπολίτευσιν νὰ θελήσῃ νὰ παρουσιάσῃ ὡς πρόθυμον καὶ νὰ συκοφαντήσῃ ὅτι ἐγένετο παράβασις τοῦ νόμου, διότι ἐπέπρωτο φαίνεται, ἵνα μετὰ 23 ὁλοκλήρους αἰῶνας ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέγετο διὰ τὴν παρακμάζουσαν πολιτείαν τῶν Ἀθηνῶν ἀπὸ τὸν γελῶντα καὶ φιλομειδέστερον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν σατυρικὸν τῆς Ἑλλάδος, ὅτι «ὁ λίαν ἀκριβῶς ὁρῶν τοὺς νόμους συκοφάντης φαίνεται». Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε ἐνῷ μία Κυβέρνησις ἐγκαλεῖται καὶ γνωρίζει ὅτι ἐγκαλεῖται διὰ παραβάσεις ῥητῶν ποινικῶν διατάξεων τοῦ νόμου, νὰ σκεπτώμεθα μήπως ἠστοχήσαμεν θέλοντες νὰ ἀμυνθῶμεν ὑπὲρ τοῦ νόμου, ὑπὲρ ἐκείνου μετὰ τοῦ ὁποίου, ἐὰν σήμερον δὲν δύνανται νὰ ζήσωσιν ὅσοι δὲν ἀποτελοῦσι μέρος τῆς δυνάμεως τοῦ κυβερνητικοῦ κόμματος, βεβαίως αὔριον, ὅταν οὕτω μορφοῦται ὁ νόμος, δὲν θὰ δυνηθῆτε μετὰ νόμου οὕτω ἐξευτελιζομένου νὰ ζήσητε οὔτε σεῖς. (Χειροκροτήματα).

§294ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι νὰ ὁμιλήσωσιν, ἐγὼ δὲ θὰ ἐπρότεινον, ἐὰν συναινῇ ἡ Βουλή, νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις ἀναβαλλομένης τῆς περαιτέρω συζητήσεως.

§295ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§296Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Σημειωθήτω, ὅτι δὲν θὰ ἐπρότεινα τοῦτο, ἐὰν δὲν ἄφηνα τελευταῖον νὰ ὁμιλήσῃ ὁ ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀγορητής, διὰ νὰ μὴ ὑποτεθῇ ὅτι θέλω ν’ ἀφεθῇ ἡ Βουλὴ ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν ἀγορεύσεως ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις (Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 9 καὶ 5′ μ. μ.)