1911.05.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 93.

Τῆς 19 Μαΐου 1911.

(Πέμπτη)

Προεδρία κ. Ν. Α. Στράτου.

(Ἀναγνωσθέντος τοῦ καταλόγου ὥρᾳ 10 καὶ 45′ π. μ. ἡ Βουλὴ εὑρέθη ἐν ἀπαρτίᾳ, παρόντων 184 Βουλευτῶν).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν· 1) Αἴτησιν τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ σωματείου ἀλληλοβοηθείας «Ἅγιοι Ἀνάργυροι» περὶ χωρισμοῦ ἐνορίας· 2) Ἀναφορὰν τοῦ Ἠ. Τσαπραλῆ αἰτοῦντος ἀποζημίωσιν παρὰ τῆς Ἑταιρείας ΣΠΑΠ· 3) Αἴτησιν τῶν ἐν Πάτραις χαλκουργῶν περὶ μὴ φορολογίας τῆς ἐκ χαλκοῦ ἀκατεργάστου ὕλης· 4) Ἀναφορὰν τοῦ Π. Κανέλλου κατοίκου Πατρῶν περὶ ἀπονομῆς Β. χάριτος· 5) Οἱ κάτοικοι τῶν κοινοτήτων Κοντόκαλι καὶ Γουβίου Κερκύρας ἐξαιτοῦνται ἐπιψήφισιν τῆς προτάσεως νόμου τῶν Βουλευτῶν Κερκύρας· 6) Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Πεντάτες καὶ Περουλάδες τῆς Κερκύρας αἰτοῦνται ἐπιψήφισιν προτάσεως νόμου τῶν κυρίων Βουλευτῶν Κερκύρας· 7) Ἐπιτροπὴ κατοίκων Ζαγορᾶς ἐπικαλεῖται τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς ἐπ’ ἀναφορᾶς ὑποβληθείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, καί· 8) Αἴτησιν τῆς «Société internationale protectrice des pêcheurs d’ éponges» περὶ νομοθετικῆς προνοίας ὑπὲρ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐργατῶν καὶ μάλιστα τῶν σπογγαλιέων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Συριόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμβατικοῦ τόκου κλπ». (Θέλει ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ). (Ἰδὲ Παράρτημα Βʹ Ἀναθεωρ. Βουλῆς, Τεῦχος Αʹ). Μετὰ τοῦτο ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ ἐκ Κερκύρας δημοσιογράφου Ἀνδρέου Πολίτου ὁ κ. Ζαβιτσᾶνος ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών. Διαγράφεται ἡ ἀναφορά. Ἐπ’ ἀναφορᾶς κατοίκων Φιλιατρῶν ἐκριζωνόντων σταφιδαμπέλους ὁ κ. Φλαμῆς ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών. Ὁ κ. Γκλαβᾶς.

§2Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, τελευταίως ἐψηφίσθη νόμος περὶ ἐκριζώσεως. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ὑποχρεοῦται ὁ ἰδιοκτήτης, ἐφ’ ὅσον θεωρηθῇ ἐκριζωτέα ἡ σταφιδάμπελός του, νὰ δώσῃ πρὸς τοὺς δανειστάς του τὸ ἥμισυ. Ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι πολλαὶ γαῖαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι σταφιδάμπελοι, εἶναι ἐνυπόθηκοι ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου. Συνεπῶς τὸ ἥμισυ θὰ λαμβάνῃ ὁ δανειστὴς καὶ τὸ ἥμισυ τὸ Δημόσιον, ὥστε δὲν μένει τίποτε διὰ τὸν ἰδιοκτήτην. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐλλείπει ἡ σκοπιμότης τῆς ἐκριζώσεως διὰ τὸν ἑξῆς λόγον, διότι δὲν θὰ εὑρεθῇ κανεὶς ἰδιοκτήτης νὰ ὑπάγῃ νὰ ζητήσῃ τὴν ἐκρίζωσιν, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ εἰσπράξῃ ποσόν τι. Ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ Δημόσιον φρονῶ ὅτι δὲν ἔχει νὰ ζημιωθῇ τι διὰ τὸν ἑξῆς λόγον, διότι ἡ ὑποθήκη ὑφίσταται ἐπὶ τῆς ἀσκεποῦς γῆς. Θὰ ἦτο λοιπὸν σκόπιμον ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι δὲν προνοεῖ δυστυχῶς ὁ νόμος, νὰ ὑποβληθῇ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ ἕτερον ἥμισυ, τὸ ὁποῖον ἀπομένει, νὰ τὸ λαμβάνῃ ὁ ἰδιοκτήτης, διότι ἄλλως καὶ ἡ σκοπιμότης ἐλλείπει καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τῶν σταφιδαμπέλων συνεπῶς δὲν προβαίνουσιν εἰς τὴν ἐκρίζωσιν αὐτῶν.

§3Π. ΚΑΣΙΜΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, πολλοὶ σταφιδοκτήμονες, καὶ ἰδίᾳ οἱ κάτοικοι Φιλιατρῶν, παραπονοῦνται διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Τὸ Δημόσιον παρεχώρησε τὰς γαίας εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας κατὰ τὸ 1871 δυνάμει τῶν νόμων περὶ διαθέσεως ἐθνικῶν γαιῶν, ὡρίσθη δὲ ἡ πληρωμὴ εἰς εἴκοσι δόσεις, ἐνέγραψε δὲ μέχρις ἀποπληρωμῆς τὸ Δημόσιον ὑποθήκην ἐπὶ τούτων, τὰς γαίας δὲ ταύτας οἱ ἰδιοκτῆται μετέβαλον εἰς σταφιδαμπέλους δανεισθέντες καὶ ἱδρώσαντες. Ἤδη ἐψηφίσθη ἡ σύμβασις περὶ ἐκριζώσεως, τὸ δὲ Δημόσιον εὑρίσκεται ἔχον ὑποθήκην ἐπὶ τῶν γαιῶν. Βεβαίως κατὰ τὸν ἀστικὸν νόμον ἡ ὑποθήκη ἐπὶ τῶν γαιῶν ἐκτείνεται καὶ ἐπὶ τῶν προσαυξημάτων, τῶν φυτευμάτων, καὶ τὸ Δημόσιον συμφώνως πρὸς τὸν νόμον δικαιοῦται νὰ λάβῃ τὸ ἥμισυ τοῦ τιμήματος τοῦ οὕτως ἐνυποθήκου. Ἐὰν ἑπομένως τὰ παράπονα τῶν κατοίκων τῶν Φιλιατρῶν ἐρευνηθῶσιν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς νομιμότητος, οὐδεὶς θὰ δύναται νὰ συνηγορήσῃ ὑπὲρ αὐτῶν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προέχῃ, προκειμένου μάλιστα περὶ τοῦ Δημοσίου, ἡ ἰδέα γενικώτερον τοῦ δικαίου. Οἱ σταφιδοκτήμονες λοιπὸν ἀντιτάσσουσι τὸ ἑξῆς· λέγουσι: τίνα ἐκρίζωσιν ζητεῖ ἀπὸ ἡμᾶς τὸ Δημόσιον νὰ κάμωμεν, ἀφοῦ, διὰ νὰ καλλιεργήσωμεν τὰς σταφιδαμπέλους μας αὐτάς, ἡμεῖς ἐδανείσθημεν καὶ ἱδρώσαμεν, καὶ φυσικὰ οἱ δανεισταί μας, κατὰ τὴν σύμβασιν, θὰ λάβωσι τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς, ἣν θὰ λάβωμεν ἐξ ἄλλου δὲ ζητεῖ καὶ τὸ Δημόσιον νὰ λάβῃ τὸ ἕτερον ἥμισυ, διότι ἔχει ἐνυποθήκους τὰς γαίας; Δὲν πράττει δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἄλλο τι ἢ νὰ ζητῇ νὰ εἰσπράξῃ παρ’ ἑνὸς ἑκάστου 500–600 δραχ., πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔκαμεν εἰς κανένα ἐκ τῶν ἄλλων τῶν φορολογουμένων καὶ τῶν ὀφειλετῶν του. Καὶ τὸ ἀπώτερον ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἀξιώσεως τοῦ Δημοσίου δυστυχῶς εἶναι τὸ ἑξῆς: ὅτι οἱ σταφιδοκτήμονες βλέποντες ὅτι τὸ Δημόσιον θὰ εἰσπράξῃ τὸ ἥμισυ τῶν χρημάτων ἐκείνων, δὲν προβαίνουσιν εἰς τὴν ἐκρίζωσιν, καὶ τοιουτοτρόπως, ἐνῷ τὸ Κράτος ἐγέννησε τὴν σύμβασιν περὶ ἐκριζώσεως διὰ τῆς ἀριστερᾶς χειρός, τὴν δολοφονεῖ διὰ τῆς δεξιᾶς, διότι οἱ σταφιδοκτήμονες γνωρίζοντες ὅτι θ’ ἀπολέσωσι τὸ ἥμισυ τῆς ἀπαιτήσεως δὲν προβαίνουσιν εἰς τὴν ἐκρίζωσιν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον χίλιαι καὶ πλέον αἰτήσεις ὑποβληθεῖσαι ἐν ἀρχῇ ἀπεσύρθησαν, ὅτε εἶδον τὸ Δημόσιον ἀμείλικτον, ἀπαιτοῦν νὰ εἰσπράξῃ τὸ ἥμισυ. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτων τῶν παραπόνων ὑπάρχουσι καὶ ἄλλα νομιμώτερα καὶ δικαιότερα. Εἷς σταφιδοκτήμων ἔχει ἐνυπόθηκα 20 στρέμματα καὶ ἐκριζώνει τὰ 5· τὸ Δημόσιον ἐπικαλούμενον τὸν ἀστικὸν νόμον, κατὰ τὸν ὁποῖον εἶναι ἀδιαίρετος ἡ ὑποθήκη, ζητεῖ νὰ λάβῃ τὸ τίμημα καὶ τῶν 20 στρεμμάτων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὔτε οἱ τοκογλύφοι δὲν κάμνουσι, διότι καὶ οἱ τοκογλύφοι κάμνουσι τὴν παραχώρησιν εἰς τοὺς σταφιδοκτήμονας νὰ μὴ ζητήσωσιν ὁλόκληρον τὸ τίμημα τῶν 20 στρεμμάτων, διὰ νὰ εὐκολύνωσι τὴν ἐκχώρησιν. Καὶ γενικῶς οἱ σταφιδοκτήμονες ἐκριζοῦντες τὰς σταφιδαμπέλους των ἀντικαθιστῶσιν αὐτὰς διὰ δενδροφυτείας ἄλλης, διὰ φυτείας ἐλαιοδένδρων, μορεοδένδρων κλπ., διότι, ὡς εἶναι γνωστόν, αἱ γαῖαι, ἐν ταῖς ὁποίαις εἶναι φυτευμέναι σταφιδάμπελοι, δυστυχῶς εἶναι ἀκατάλληλοι διὰ πᾶσαν ἄλλην καλλιέργειαν πλὴν τῆς δενδροφυτεύσεως. Ἐκεῖνο ἄρα, τὸ ὁποῖον δὲν κάμνουσιν οἱ τοκογλύφοι, δυστυχῶς τὸ κάμνει τὸ Δημόσιον, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ ἐκριζωθεῖσαι σταφιδάμπελοι ἐνεφυτεύθησαν ἀμέσως δι’ ἄλλου εἴδους καρποφόρων δένδρων. Ὑπάρχει καὶ ἄλλο παράπονον· ὁ σταφιδοκτήμων ἔχει ἐνυπόθηκα πέντε, ἕξ κτήματα, τὸ δὲ Δημόσιον ἐπικαλούμενον καὶ ἐνταῦθα τὸ ἀδιαίρετον τῆς ὑποθήκης, ζητεῖ ἀπὸ τῆς ἐκριζώσεως τοῦ ἑνὸς κτήματος νὰ λάβῃ ὁλόκληρον τὸ τίμημα καὶ οὕτω παρακωλύεται ἡ ἐκρίζωσις καὶ τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν πολλῶν κτημάτων. Ἀλλ’ ἐπὶ τέλους, ἂν τὸ Δημόσιον οὐδεμίαν θέλῃ νὰ κάμῃ παραχώρησιν, ἐπικαλούμενον τὸ ἀδιαίρετον, παρακαλῶ νὰ σταλῇ εἰς ἕκαστον ταμεῖον ἀνὰ εἷς ὑπάλληλος, διὰ νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὰς ὀφειλάς, διότι αἱ ὀφειλαὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ἔχουσιν ἐξοφληθῆ, ἀλλ’ οἱ ταμίαι λέγουσι: φέρε μας τὰ διπλότυπα, ἀλλ’ οἱ πλεῖστοι πρῶτον δὲν ἔχουσι διπλότυπα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φυλάττωνται διπλότυπα ἐκδοθέντα πρὸς τοὺς πατέρας καὶ τοὺς πάππους αὐτῶν. Ποῖος τηρεῖ ἐπὶ τόσον χρόνον διπλότυπα; Ἀλλ’ ὅπου ὑπάρχουσι καὶ διπλότυπα, τὰ ὁποῖα λέγουσι «διὰ δόσεις γαιῶν καὶ φυτειῶν ἐπλήρωσε δραχμὰς 60», ὁ ταμίας ἀπαντᾷ ὅτι δὲν προκύπτει ἐκ τοῦ διπλοτύπου ὅτι ἡ πληρωμὴ ἀναφέρεται εἰς τὸ κτῆμα, τοῦ ὁποίου ἤδη ζητεῖ τις νὰ λάβῃ ὁλόκληρον τὸ τίμημα. Ἐπομένως καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι διπλότυπα, οὐδὲν κατορθώνουσι νὰ κάμωσι. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ σύμβασις τῆς ἐκριζώσεως ἐματαιώθη ἐντελῶς. Εἰς αὐτὸ δὲ κυρίως ὀφείλεται τὸ γεγονὸς ὅτι παρὰ πᾶσαν προσδοκίαν τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ἐκριζώσεως δὲν κατωρθώθη νὰ ἐκριζωθῶσιν οὔτε 15 χιλ. στρέμματα, διότι συνήντησαν τὸ Δημόσιον τόσον ἀμείλικτον, ὅσον οὐδὲ τοὺς τοκογλύφους. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, κύριοι Βουλευταί, καὶ ἰδιαιτέρως ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν σημειῶ τὸ ἑξῆς. Ἡ ἑταιρεία ὑπεχρεώθη νὰ ἐκριζώνῃ σταφιδαμπέλους, αἱ ὁποῖαι ἐκαλλιεργήθησαν τὴν τελευταίαν πενταετίαν συνεχῶς. Ἡ ἑταιρεία λοιπὸν παρέβη αὐτὸν τὸν ὅρον καὶ προέβη εἰς ἐκρίζωσιν σταφιδαμπέλων, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἐγκαταλειφθῆ πρὸ μιᾶς δεκαετίας, ὁ δὲ λόγος τῆς τοιαύτης παραβάσεως εἶναι ὁ ἑξῆς: Κατὰ τὴν σύμβασιν τότε μόνον δικαιοῦται νὰ εἰσπράξῃ ἡ ἑταιρεία μίαν δραχμὴν ἐξ ἑκάστης χιλιάδος σταφιδοκάρπου, δηλ. 350 χιλ. κατ’ ἔτος, ὅταν ἐκριζώσῃ 50,000 στρέμματα. Ἡ ἑταιρεία λοιπὸν ἐσκέφθη, τὰς ἐγκαταλελειμμένας πρὸ δεκαετίας ἀμπέλους νὰ ἐξαγοράσῃ ἀπὸ τοὺς σταφιδοκτηματίας, καὶ τοῖς εἶπεν: ἐκριζώσατε σεῖς τὰς ἀμπέλους σας ἀντὶ ἰδιαιτέρας συμφωνίας 30 ἢ 40 δραχμῶν τὸ στρέμμα. Καὶ τοιουτοτρόπως τὰ πλεῖστα τῶν 15 χιλ. στρεμμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξερριζώθησαν, ἦταν ἐγκαταλελειμμένα ὑπὸ τῶν σταφιδοκτημόνων. Διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὸν φόρον τῆς δραχμῆς κατὰ χιλιάδα, ἔκαμεν αὐτὴν τὴν σκέψιν ἡ ἑταιρεία, ὅτι, ἂν δαπανήσῃ διὰ τῆς τοιαύτης ἐκριζώσεως ἓν ἑκατομμύριον, τὸ ἑκατομμύριον θὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸ ποσὸν τῶν 350,000 δρ., τὰς ὁποίας θὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸν φόρον τῆς δραχμῆς. Τοιουτοτρόπως θὰ ματαιωθῇ καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως ὁ σκοπὸς τῆς ἐκριζώσεως, διότι ὁ σκοπὸς τῆς ἐκριζώσεως δὲν εἶναι νὰ ἐκριζώνῃ τὰς ἐγκαταλελειμμένας σταφιδαμπέλους. Διὰ τοῦτο θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐνεργήσῃ μίαν διοικητικὴν ἀνάκρισιν, ἐκ τῆς ὁποίας θ’ ἀποδειχθῇ ὅτι παρεβιάσθη ἡ σύμβασις τῆς ἐκριζώσεως ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ἰδέας τῆς ἐκριζώσεως. Καὶ ἐκ μέρους τῆς ἑταιρείας ὑπάρχει παραβίασις, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους τοῦ γεωμέτρου, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τὴν ἐργασίαν καὶ βεβαιώνει τὴν ἐκρίζωσιν· ἐνεργεῖται δηλ. καταφώρως μία ἀπάτη, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἡ ποινικὴ δικαιοσύνη ἠδύνατο νὰ ἐπεμβῇ, ἀλλὰ πρὸ τούτου καλὸν εἶναι νὰ γίνῃ διοικητικὴ ἔρευνα καὶ ἀνάκρισις καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῆς συμβάσεως.

§4Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Μέχρι τοῦδε δὲν ἐξερριζώθη μέγας ἀριθμὸς ἀμπέλων, διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἀπέδιδον καὶ 300 λίτρας, ἄλλαι δὲ 75 ἕως 100. Βεβαίως ὅπως καὶ εἰς τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἀφορῶσι τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως, χρειάζεται μία ἐπιτήρησις, καὶ πρέπει νὰ γίνῃ αὕτη ἐντονώτερον ἀπὸ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐγίνετο μέχρι τοῦδε. Εἶναι βέβαιον ἀκόμη ὅτι τὸ προσωπικὸν δὲν ἐπήρκει. Ἀλλὰ θὰ ληφθῇ πρόνοια. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν χρεῶν εἶναι δυσκολώτατον ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄλυτον, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ εὑρεθῶσι καὶ τὰ κτήματα καὶ οἱ κάτοχοι.

§5ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν πληρώνουσι τότε.

§6Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἐκ 3,500,000 κατ’ ἔτος βεβαιουμένων εἰσπράττονται 500,000 καὶ 3,000,000 καθυστεροῦνται ἀπὸ τριακονταετίας, δηλ. καθυστεροῦνται 90,000,000. Τὸ Δημόσιον ἔδιδε τὰ παραχωρητήρια αὐτὰ ἐφ’ ἁπλῶν δηλώσεων, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἠξεύρῃ ποῦ εὑρίσκονται τὰ κτήματα αὐτά. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ περιφήμου νόμου «περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς». Λέγεται ὅτι κατὰ τὸν νόμον τὸν τελευταῖον ἀπεφασίσθη ὅπως τὸ ἥμισυ τοῦ τιμήματος κρατῆται, διὰ νὰ ἐξοφλῶνται τὰ χρέη τὰ πρὸς τὸ Δημόσιον· λέγεται ὅτι ὑπάρχουσι μεταξὺ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἐπλήρωνον, οἱ ὁποῖοι τὰ ἐξεκαθάρισαν, οἱ ὁποῖοι δὲν ὀφείλουσι τίποτε, καὶ ἀπὸ αὐτοὺς κρατεῖταί τι, διὰ νὰ πληρώνηται χρέος ὑφιστάμενον.

§7Π. ΚΑΣΙΜΗΣ. Δὲν λέγω ὅτι ἐπλήρωσαν πάντες, διότι δὲν ἠδυνάμην νὰ εἴπω αὐτό. Ἀλλ’ ὑπάρχουσι καὶ μὴ πληρώσαντες, οἱ ὁποῖοι λέγουσι τὰ ἑξῆς: ἐφ’ ὅσον ἡ ὑποθήκη διατηρεῖται ἐπὶ τῶν γαιῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀρχῆθεν παρεχωρήθη, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐγγύησις δηλαδή, ἡ ὁποία παρεσχέθη εἰς τὸ Δημόσιον ἀρχικῶς, δὲν ἐμειώθη, δὲν ὑπάρχει λόγος τὸ Δημόσιον νὰ ζητῇ νὰ εἰσπράξῃ διὰ μιᾶς πάσας τὰς ὀφειλὰς μὲ τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα, ὅτι οἱ σταφιδοκτήμονες ἀρνοῦνται ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ ἐκριζώσωσι, καὶ πάλιν τὸ Δημόσιον δὲν θὰ εἰσπράξῃ τίποτε. Δὲν γνωρίζω ἂν μὲ ἐνοήσατε.

§8Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐννοῶ πολὺ καλά, κύριε Βουλευτά· λέγετε ὅτι, ἀφοῦ ἡ γῆ μένει, διατί ἐγὼ νὰ εἰσπράξω τὸ ἥμισυ, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει ἀξίαν ἀνωτέραν ἀπὸ τὴν πραγματικήν; Ὅτε ἐξεδόθη ὁ νόμος, ὑποθέτω, εἶπον ὅτι τὰ χρέη ἑνὸς ἑκάστου κτήματος ἦσαν πολὺ ἀνώτερα ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ὠφείλετο.

§9Π. ΚΑΣΙΜΗΣ. Πρόκειται περὶ τῶν εἰδικῶν γραμματίων. Τὸ Δημόσιον ἔχει παραχωρήσει τὰς γαίας μὲ τριάκοντα δραχμὰς τὸ στρέμμα. Ποτὲ δὲν ἐζήτησε περισσότερα, διότι κατὰ περιόδους εἴχομεν πλείστας παραχωρήσεις εἰς τοὺς ὀφειλέτας· ἔχομεν τὰ 20%, τοὺς τόκους, καὶ ηὐχαριστημένος θὰ ἦτο πᾶς τις, ἐὰν ἔδιδε καὶ τὰς 15 δραχμὰς ἀκόμη. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις· ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουσιν αἱ γαῖαι, ἐπὶ τῶν ὁποίων τὸ Δημόσιον ἐζήτησεν ἐγγυήσεις ἀρχικῶς, δύναται τοῦτο νὰ μὴ ζητήσῃ νὰ λάβῃ ἐκ τῶν στρεμμάτων τίμημα, διότι ἡ ἀπαίτησις αὐτοῦ αὕτη θὰ εἶχε τὸ ἀποτελέσματα οὔτε ἡ ἐκρίζωσις νὰ γίνῃ οὔτε ἡ εἴσπραξις· τὸ πολὺ πολὺ ἠδύνατο τὸ Δημόσιον νὰ εἴπῃ: ἀντὶ νὰ εἰσπράξω τὸ ἥμισυ, νὰ λάβω τόσον τοῖς ἑκατόν, οὕτως ὥστε τὸ Δημόσιον νὰ εἰσπράξῃ, χωρὶς οὐδὲν ν’ ἀπολέσῃ καὶ οἱ κάτοικοι νὰ μὴ πιέζωνται. Διότι, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀπολέσῃ τὸ Δημόσιον, δὲν θ’ ἀνηρχόμην τὸ βῆμα, διὰ νὰ συνηγορήσω κατὰ τοῦ Δημοσίου· πρόκειται περὶ αὐτῆς τῆς διευκολύνσεως καὶ χάριν τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου καὶ χάριν τῆς ἰδέας τῆς ἐκριζώσεως, ματαιουμένης ἀσφαλῶς ἐφ’ ὅσον τὸ Δημόσιον ζητεῖ νὰ λάβῃ τὸ ἥμισυ τῶν ἀπαιτήσεων, διὰ τὰς ὁποίας ἔχει ἐγγεγραμμένην ὑποθήκην.

§10Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Πολὺ καλά. Ἀλλὰ τὸ Δημόσιον ἀξιοῖ νὰ πληρωθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τῷ ὀφείλεται. Ἐὰν εἶναι ἠσφαλισμένον, αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτε, διότι ἀπὸ τριακονταετίας εἶναι ἠσφαλισμένον καὶ ὅμως πρόκειται νὰ λάβῃ ὀφειλὰς ἀνερχομένας εἰς 90 ἑκατομμύρια.

§11Π. ΚΑΣΙΜΗΣ. Εἰμὶ βέβαιος ὅτι, ἐὰν ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ Δημόσιον θὰ εἶναι ἐνυπόθηκον, οὐδέποτε θὰ ἐψηφίζετο ἡ σύμβασις· ἢ θὰ ἐγκατελείπετο ἡ σύμβασις ἐκείνη ἢ θὰ περιελαμβάνετο εἰδικὴ διάταξις, καθ’ ἣν τὸ Δημόσιον διὰ τὰς ἐνυποθήκους ἀπαιτήσεις του θ’ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν ὑποθήκην ἐπὶ τῶν γαιῶν. Ποῖος θὰ ἐψήφιζε τοιαύτην σύμβασιν, ἀφοῦ ἔβλεπεν ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ματαιωθῇ; Ὁ νόμος δὲν ἀναγράφει εἰδικὴν διάταξιν τῶν εἰσπράξεων τοῦ Δημοσίου, εἶχε δ’ ὑπ’ ὄψει ἐνυπόθηκα δάνεια καὶ εἶχεν ἐπὶ τέλους κολοβώσει τὰς ἀπαιτήσεις μέχρι τοῦ ἡμίσεος. Φαντάζεσθε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ νομοθέτης, ν’ ἀφαιρέσῃ τὴν περιουσίαν τῶν ἰδιωτῶν χάριν τῆς ἐκριζώσεως, ἐκεῖνο νὰ ἐνδεικνύῃ σκόπιμον νὰ πράξῃ τὸ Δημόσιον ἄνευ οὐδεμιᾶς ὠφελείας;

§12Α. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διάταξις αὕτη ἐψηφίσθη ἀκριβῶς, διότι αὐτὸ ἐλέχθη — καὶ ἐλέχθη σοβαρῶς ἐν τῇ Βουλῇ —, ὅτι, ἐὰν τὸ ἥμισυ τοῦ τιμήματος τῆς ἐκριζώσεως δὲν ἀπεδίδετο εἰς τὸν ἰδιοκτήτην, οὐδεὶς θ’ ἀπεφάσιζε τὴν ἐκρίζωσιν. Ἐπειδὴ λοιπὸν πᾶσαι αἱ σταφιδοφόροι ἐπαρχίαι εἶχον χρέη, ἐτέθη ἐν τῷ νόμῳ ἡ ῥήτρα, καθ’ ἣν τὸ ἥμισυ μὲν τῆς ἀποζημιώσεως θ’ ἀποδίδηται εἰς τὸν ἰδιοκτήτην, τὸ δὲ λοιπὸν εἰς τοὺς ἐνυποθήκους δανειστάς· δὲν γίνεται ἰδιαιτέρα μνεία περὶ τοῦ Δημοσίου—δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι οὔτε κἂν σκέψις ἐγένετο—, ἀλλὰ περὶ τῶν ἰδιοκτητῶν, τῶν ὁποίων ἐπρόκειτο νὰ κολοβώσῃ δικαιώματα κεκτημένα· εἶναι τὸ δικαίωμα κεκτημένον τοῦ ἐνυποθήκου δανειστοῦ νὰ ζητήσῃ τὸ ὅλον· ἐν τούτοις ἐκολοβώθη κατὰ τὸ ἥμισυ τὸ δικαίωμα τοῦτο καὶ ἐχορηγήθη εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τὸ δικαίωμα νὰ λάβῃ τὸ ἥμισυ, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἰδέα τῆς ἐκριζώσεως.

§13Α. ΠΕΤΡΟΜΑΝΙΑΤΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, ἀφοῦ τὸ Δημόσιον εἶναι ἠσφαλισμένον ἐκ τῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐνυπόθηκα.

§14Ε. ΜΠΑΡΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἄλλως, συνιστῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἐξευρεθῇ εἷς τρόπος, καθ’ ὃν τὸ Δημόσιον νὰ δυνηθῇ νὰ εἰσπράξῃ τὰ ὀφειλόμενα καὶ οἱ κάτοχοι τῶν γαιῶν νὰ λάβωσιν ἓν μέρος ἐκ τοῦ τιμήματος τῆς ἐκριζώσεως.

§15ΣΠΗΛ. ΝΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ, Κύριοι, λαμβάνω τὸν λόγον, ὅπως παραστήσω τὸ μέγα ἀδίκημα τὸ προσγινόμενον εἰς τοὺς σταφιδοκτήμονας, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Ἐράνης λόγῳ τῆς ἐκεῖ πληθώρας τῆς ἐκριζώσεως. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν, διότι ἀρκετὰ σαφῶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Κασίμης τὸ ζήτημα· τὸ μόνον ὅμως, τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ τονίσω καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ ὡς πρὸς τοῦτο, εἶναι ὅτι οἱ ἰδιοκτῆται παραπονοῦνται κατὰ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν, αἵτινες μὴ ἔχουσαι τακτικὴν ἀναλογίαν ἀναγγέλλουσι τὸ Δημόσιον δι’ ὅλας τὰς δόσεις χωρὶς νὰ λαμβάνωσιν ὑπ’ ὄψιν τὰ εὔλογα παράπονα τῶν ἰδιοκτητῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἐκπληρώσει τὰς ὑποχρεώσεις των εἰς τὸ Δημόσιον, ἔχοντες ἀνὰ χεῖρας καὶ τὰ σχετικὰ παραχωρητήρια. Τὸ σημεῖον τοῦτο τονίζω ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ μὴ ἀπογοητευθῇ ὁ φιλήσυχος ἐκεῖνος κόσμος, ὁ ὁποῖος τόσας ἐλπίδας ἐναπέθηκεν εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Καὶ διὰ νὰ μὴ ὑποθέσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι κήδομαι μόνον τῶν συμφερόντων τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ οὐχὶ καὶ τοῦ Δημοσίου, νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ ὑποστηρίξω τὸ σχέδιον τοῦ κ. Γκλαβᾶ, τὸ τῆς ὑποβολῆς νομοσχεδίου ἀφορῶντος τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 6 τῆς συμβάσεως, τοῦ ἀφορῶντος τὴν παρακράτησιν τοῦ ἡμίσεος ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου τοῦ ἀντιτίμου τῶν ἐκριζουμένων κτημάτων. Οὕτω δὲ θὰ γίνῃ τρόπος, ὥστε οὐχὶ τὸ ἥμισυ, ἀλλὰ τὸ τέταρτον νὰ παρακρατῆται, διότι γνωρίζοντες οἱ ἰδιοκτῆται ὅτι θὰ πληρώσωσι τὸ τέταρτον καὶ οὐχὶ τὸ ἥμισυ θὰ προβαίνωσιν εἰς ἀθρόας ἐκριζώσεις, ἐνῷ νῦν εἰς οὐδεμίαν ἐκρίζωσιν θὰ προβαίνωσι γνωρίζοντες ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ πληρώσωσι τὸ ἥμισυ εἰς τὸ Δημόσιον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ ἕτερον ἥμισυ λόγῳ ἐξόδων ἐκριζώσεως.

§16Δ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἀληθεύῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Καφετζόπουλος, ὅτι μόνον οἱ ἐνυπόθηκοι δανεισταὶ πρέπει νὰ λαμβάνωσι τὸ ἥμισυ, τότε περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον τὸ ὅλον, ὅτε δύναται νὰ καθορισθῇ καὶ ἄνευ νόμου.

§17ΣΠ. ΝΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἴσως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὴν ἀντίρρησιν ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν συμφωνίαν καὶ τοῦ ἑτέρου μέρους τῶν συμβαλλομένων, δηλαδὴ τῆς Ἑνιαίας. Ἀλλ’ ὡς πρὸς τοῦτο οὐδεμίαν θὰ φέρῃ ἀντίρρησιν ἡ Ἑνιαία, διότι οὐδόλως θίγονται τὰ συμφέροντα αὐτῆς διὰ τὸν λόγον, ὃν εἶπε καὶ ὁ κ. Κασίμης, δηλαδὴ τῆς εἰσπράξεως τοῦ περιπλέον μονοδράχμου. Διὰ τοῦτο θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως προέβαινεν εἰς σχετικήν τινα δήλωσιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑποβολὴν νομοσχεδίου, διότι ἀνυπομόνως περιμένει ὁλόκληρος ὁ σταφιδικὸς κόσμος.

§18Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Ἐκτὸς τοῦ ἀτόπου αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐγὼ θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ ἐπὶ τῆς ἑξῆς παραβάσεως, ἡ ὁποία ἀποδεικνύει καὶ αὐτὴ τὴν κακὴν πίστιν τῆς ἑταιρείας. Κατὰ τὴν σύμβασιν ἐλήφθη πρόνοια ὅπως ἕκαστος ἰδιοκτήτης μὴ δύναται νὰ ἐκριζώνῃ πλέον τῶν 150 στρεμμάτων, τοῦτο δὲ ἵνα μὴ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία ἔχει ἄπειρα στρέμματα ἀκαλλιέργητα, τελείως εἰς ἀθλίαν κατάστασιν, ἐκριζώσῃ καὶ ὠφεληθῇ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, χωρὶς νὰ ὠφεληθῶσιν οἱ παραγωγοί. Ἡ ἑταιρεία λοιπὸν τί κάμνει; Πρῶτον δι’ ὡρισμένων ὑπαλλήλων της εὑρισκομένη ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς ἑταιρείας δὲν δέχεται ἐκριζώσεις, ὑπὸ διαφόρους προφάσεις, σταφιδαμπέλων εὑρισκομένων ἐν καλῇ καταστάσει καὶ σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν, καλλιεργουμένων δηλαδὴ κατὰ τὰ 4/8, ὡς λέγει τὸ ἄρθρον τῆς συμβάσεως, οὔτε ἀποζημιώνει τοὺς σταφιδοκτήμονας τούτους.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐντὸς τοῦ θέματος.

§20Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Εἶμαι. Δὲν ἀνεγνώσατε τὴν ἀναφοράν, φαίνεται.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπηυθύνετε παράπονα κατὰ τῆς Ἑνιαίας;

§22Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Κατὰ τῆς Προνομιούχου, διότι παραβιάζει τὴν σύμβασιν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνῷ τὸ ἀντικείμενον εἶναι νὰ συγκατατεθῇ τὸ Δημόσιον καὶ νὰ μὴ δυσχεραίνηται ἡ ἐκρίζωσις τῶν σταφιδαμπέλων.

§24Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Καὶ οἱ ἄλλοι προλαλήσαντες ἐπ’ αὐτοῦ ἐπέστησαν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀφοῦ πρόκειται περὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, περὶ παραβιάσεως τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου τῆς συμβάσεως. Ἑπομένως θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συστήσῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν νὰ εὑρίσκηται τέλος πάντων ἐν καλῇ πίστει ἀπέναντι τῶν παραγωγῶν, διότι μετὰ τὰς δυσκολίας αὐτάς, τὰς ὁποίας παρεμβάλλει ἐπὶ τῆς ἐκριζώσεως, δὲν θὰ κατορθωθῇ ἐντὸς τῆς τριετίας ἡ ἐκρίζωσις, τότε δὲ δὲν θὰ ἔχῃ δικαίωμα ὁ ἰδιοκτήτης — καὶ τοιοῦτος θὰ εἶναι ἡ Τράπεζα — νὰ προσφέρῃ χιλιάδας στρέμματα καὶ τοιουτοτρόπως μὲ τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν θ’ ἀποζημιωθῇ ἡ Τράπεζα, καὶ δι’ αὐτὸ παραπονοῦνται καθ’ ἡμέραν οἱ κάτοικοι.

§25Φ. ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον ἔχομεν ἀνάγκην ἐνισχύσεως ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας καὶ ὄχι καταπιέσεως.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀρχαίων Ὀλυμπίων σχετικῶς πρὸς τὸ σχεδιάγραμμα τοῦ μηχανικοῦ Χέλμη ὁ κ. Γκλαβᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§27Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Τὰ ἀρχαῖα Ὀλύμπια, Κύριοι, δὲν ζητοῦσιν οὔτε παροχὰς ὑλικὰς οὔτε παροχὴν ἀφέσεως φόρων. Ζητοῦσιν ἁπλῶς, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιτακτικῶς παραγγείλῃ τὸν δήμαρχον τοῦ δήμου Ὀλυμπίων νὰ καλέσῃ τὸ δημοτικὸν συμβούλιον καὶ ὑποβάλῃ εἰς τὴν σκέψιν αὑτοῦ τὸ σχεδιάγραμμα, τὸ ὁποῖον τελευταῖον ἐπεξειργάσθη ὁ μηχανικὸς κ. Χέλμης κατ’ ἐντολὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὸ σχεδιάγραμμα συνετάχθη, τὸ ὑπέβαλεν εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ Τμήματος τῶν δημοσίων ἔργων, τὸ μετερρύθμισε, τὸ ἀπέστειλεν εἰς τὸν δήμαρχον νὰ τὸ ὑποβάλῃ εἰς τὴν σκέψιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, δυστυχῶς ὅμως ἐξ ἰδιοτελείας ἀντιπροσώπου δὲν θέλει ὁ δήμαρχος νὰ τὸ ὑποβάλῃ. Βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον, περὶ τοῦ ὁποίου ἀνυπομονεῖ ὁ λαός. Ἀλλὰ πλὴν τούτου καὶ μέχρις οὗ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους τοῦτο, νὰ παραγγελθῇ τὸ Τμῆμα τῶν δημοσίων ἔργων, ἵνα ἐπιτακτικῶς παραγγελθῇ ὁ δήμαρχος, ἵνα εὐδοκήσῃ νὰ ἐγκρίνῃ τὸ σχεδιάγραμμα τοῦτο.

§28Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θεωρῶ περιττόν, Κύριοι, νὰ ἐξυμνήσω τὸν ἱερὸν ἐκεῖνον χῶρον τῆς Ὀλυμπίας, ὁ ὁποῖος κατέστη λόγῳ τῶν ποικίλων εὑρημάτων του προσκύνημα τῆς ἀνθρωπότητος καὶ διεθνὴς Ἀρχαιολογικὴ σχολή. Ἐν ᾧ ὤφειλεν ἡ Πολιτεία νὰ δείξῃ ἰδιαιτέραν τινὰ πρόνοιαν πρὸς καλλωπισμὸν τοῦ χώρου ἐκείνου καὶ χάριν αὐτῆς τῆς βιομηχανίας τῶν ξένων, ἀπεναντίας βλέπομεν παρεμβάλλονται προσκόμματα καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν τῶν κατοίκων, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ μόνον ὀφείλεται ὅ,τι ἐστὶ καὶ εὑρίσκεται ἐκεῖ. Ἀνεπτύχθη εἷς συνοικισμός, ὁ ὁποῖος παριστᾷ καὶ τὴν ζωτικότητα τοῦ ἐκεῖ πληθυσμοῦ. Οἱ κάτοικοι ἐπανειλημμένως ἐπεζήτησαν, ὅπως προστεθῇ ὁ ἀναδασμὸς ἐκεῖ τοῦ τόπου καὶ ἓν σχέδιον συνοικισμοῦ, ὅπως καταστήσῃ ἀνετὴν τὴν ἐκεῖ διαμονὴν τῶν ξένων. Περιττὸν θεωρῶ νὰ ἐπαναλάβω πρὸς ὑμᾶς τὰ μυρία παράπονα τῶν ξένων καὶ κατὰ τῆς ταχυδρομικῆς καὶ τηλεγραφικῆς καὶ κατὰ τῆς γένει συγκοινωνίας, διὰ τὴν ὁποίαν οὐδὲν ἐνδιαφέρον ἔδειξεν εἴτε ἡ Πολιτεία εἴτε ὁ δῆμος. Μόνον τὰ ξενοδοχεῖα ὁμιλοῦσι περὶ τῆς ἐλλείψεως πάσης προνοίας πολιτειακῆς. Ὑπεβλήθη σχέδιον, ἀλλὰ παρεμβάλλονται μυρία προσκόμματα παρά τε τῆς δημοτικῆς Ἀρχῆς καὶ παρὰ τοῦ Δημοσίου.

§29Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Παρά;

§30Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρὰ τοῦ Δημοσίου οὐχὶ τοῦ σήμερον, διότι, ὡς γνωρίζετε, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶναι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Ἐζήτησαν καὶ ἐπιζητοῦσιν ἐπανειλημμένως, ὅπως μελετηθῇ τὸ σχέδιον τοῦ μηχανικοῦ κ. Χέλμη, δι’ ἀναδάσωσιν καὶ πλατεῖαν καὶ χάριν γενικωτέρου σκοποῦ τοῦ συνοικισμοῦ ἐν Ἀρχαίοις Ὀλυμπίοις ἐκτελεσθῇ, ἀλλ’ ἀτυχῶς οὐδὲν μέχρι σήμερον ἐγένετο. Θὰ παρακαλέσω ἰδικιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀφοῦ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν ὅλην ἐν γένει κατάστασιν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν κατοίκων, οἱ ὁποῖοι δὲν ζητοῦσιν ἀπαλλαγὴν φόρου οὔτε ἄλλο τι, ἀλλὰ τοὐναντίον ζητοῦσι νὰ ἐγκριθῇ τὸ σχέδιον τοῦ μηχανικοῦ κ. Χέλμη, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων. Διὰ τὸν τόπον δέ, τὸν ὁποῖον προσφέρουσιν, ὅπως γίνωσιν ὁδοὶ καὶ πλατεῖα, δὲν θέλουσιν ἀποζημίωσιν.

§31Δ. ΧΗΝΙΑΔΗΣ. Θέλουσι νὰ ἐξωραϊσθῇ ὁ τόπος.

§32Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλουσι νὰ γίνῃ πλατεῖα καὶ ὁδοὶ συμφώνως μὲ τὸ σχέδιον τοῦ κ. Χέλμη. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως ἐγκρίνῃ τὸ σχεδιάγραμμα τοῦ μηχανικοῦ κ. Χέλμη καὶ νὰ μὴ ἀναμείνῃ τὴν σύστασιν τῶν νέων δήμων. Ἄς ἐπιβάλῃ τὴν ἰσχύν της αὐτὴ ἡ Πολιτεία, αὐτὸ τὸ Κράτος.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δογάνης. Ἀπών. Ὁ κ. Συριόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§34Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν αἴτησιν τῶν κατοίκων Ἀρχαίων Ὀλυμπίων καὶ νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸν δήμαρχον νὰ εἰσαγάγῃ τὸ σχεδιάγραμμα τοῦ μηχανικοῦ Χέλμη πρὸς ἔγκρισιν. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του πάντα ταῦτα.

§35Α. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν αἴτησιν τῶν κατοίκων Ἀρχαίων Ὀλυμπίων καὶ ν’ ἀσκήσῃ πίεσιν ἐπὶ τοῦ δημάρχου Ἀρχαίων Ὀλυμπίων, ὅπως εἰσαγάγῃ εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τὸ σχεδιάγραμμα τοῦ μηχανικοῦ Χέλμη. Ὁ δήμαρχος ἔχει καταρτίσει ἴδιον σχεδιάγραμμα κατὰ τὰς βλέψεις καὶ τὰς ὀρέξεις τῶν πολιτικῶν του φίλων. Ἕνεκα δὲ τοῦ λόγου τούτου παρεμβάλλει προσκόμματα εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ σχεδιαγράμματος τοῦ μηχανικοῦ Χέλμη. Ὑποθέτω ὅμως ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ὀφείλει νὰ διατάξῃ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σχεδιαγράμματος τοῦ μηχανικοῦ Χέλμη εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον· ὁ δήμαρχος ἤθελεν ὑπακούσει καὶ ἡ Ἀρχαία Ὀλυμπία θ’ ἀποκτήσῃ συγκοινωνίαν καὶ θὰ παρέχῃ πᾶσαν δυνατὴν εὐκολίαν εἰς τοὺς ἐπισκεπτομένους αὐτήν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Χριστίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν σχοινοποιῶν Ἀμφίσσης.

§37ΑΘ. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ἐν Ἀμφίσσῃ ὑπάρχει συντεχνία σχοινοποιῶν καὶ πρὸ τοῦ 1821, ἡ ἑστία δὲ τῶν σχοινοποιῶν ἦτο ἡ Ἄμφισσα, ἐκ τῆς Ἀμφίσσης μετεδόθη εἰς τὰ Ἀμπελάκια τῆς Θεσσαλίας, εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς τὴν Λευκάδα. Ὡς γνωρίζετε, κύριοι Βουλευταί, ἡ τέχνη ἔχει προοδεύσει εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε διὰ τὴν καθημερινὴν χρῆσιν εἰς τὰ χωρία καὶ εἰς πολλὰς ἐπαρχίας κάμνουσι χρῆσιν τῶν ταπήτων, τοὺς ὁποίους κατασκευάζουσιν οἱ σχοινοποιοί. Οἱ σχοινοποιοὶ κατασκευάζουσι σάγματα καὶ σάκκους διὰ τὰ κτήνη τοῦ στρατοῦ καὶ ἐν γένει διὰ τὰ ἄλλα κτήνη καὶ ἐν συνόλῳ χίλιαι καὶ πλέον οἰκογένειαι εἰς τὸ Κράτος ἀποζῶσιν ἐκ τῆς τέχνης αὐτῆς. Οἱ κύριοι Βουλευταὶ ἐκ Θεσσαλίας γνωρίζουσι διὰ τὰ Ἀμπελάκια, οἱ τῆς Λευκάδος διὰ τὴν Λευκάδα καὶ οἱ τῶν Ἀθηνῶν διὰ τὰς Ἀθήνας. Ἀλλ’ ἀπό τινος χρόνου οἱ Εὐρωπαῖοι ἐνόμισαν ὅτι καὶ ἐκεῖνοι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωσι παρεμφερεῖς τάπητας, καὶ ἀπόδειξις εἶναι εἷς τοιοῦτος, ὅστις εὑρίσκεται ἐδῶ. Ἀλλ’ οἱ τάπητες αὐτοὶ κατασκευάζονται ὄχι ἀπὸ μαλλίου ἐρέας, ἀλλ’ ἀπὸ τὰ ὑπολείμματα τῶν διαφόρων βιομηχανικῶν καταστημάτων.

§38Τ. ΠΑΠΑΔΑΜ. Πόσον φορολογοῦνται;

§39ΑΘ. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Φορολογοῦνται μόνον ὡς ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενοι, καὶ ἐκεῖ θὰ καταλήξω. Ζητοῦσι λοιπὸν οἱ σχοινοποιοὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ληφθῇ μέτρον, ὅπως τεθῇ δασμὸς εἰς τὰ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα, διὰ νὰ προστατευθῶσι χιλιάδες οἰκογένειαι. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ αἴτησις τῶν ἐν Ἀμφίσσῃ μικρῶν σχοινοποιῶν, οἵτινες εἶναι ὑπογεγραμμένοι εἰς τὴν αἴτησιν περὶ τοὺς ἑκατὸν πεντήκοντα. Εὑρίσκω ὅτι εἶναι δίκαιον τοῦτο, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρέπει νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του καὶ νὰ ὁρίσῃ δασμόν τινα, διὰ νὰ προστατευθῶσιν οἱ σχοινοποιοί. Τοῦτο εἶναι ἓν ἐκ τῶν μέτρων τῶν ἀνορθωτικῶν, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἀπαιτεῖται μεγαλειτέρα ἀνάπτυξις οὔτε νὰ τονίσῃ τις περισσότερον τὴν σύστασίν του καὶ εἴπῃ πλείονα τῶν ὅσα αὐτοὶ οἱ ἴδιοι ἐξέφερον διὰ τῆς αἰτήσεώς των. Εἶναι τὸ πρᾶγμα πασιφανές, Κύριοι· τὸ ἐμπόριον δὲν ὠφελεῖται, ἀλλὰ μᾶλλον ζημιοῦται, διότι τόσοι ἄνθρωποι, καὶ ἐννοῶ τοὺς καταναλωτάς, ἀγοράζουσι τάπητας ξένους. Αὐτὴν τὴν σύστασιν ἤθελον νὰ κάμω καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι Κ. Λιδωρίκης καὶ Θ. Παπαϊωάννου εἶναι ἀπόντες καὶ κατὰ συνέπειαν διαγράφονται. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν ἐν Νάξῳ ἰδιοκτητῶν περιβολίων τὸν λόγον ἔχουσιν οἱ κύριοι Σ. Βαφειαδάκης, Γ. Ἐξαρχόπουλος καὶ Κ. Καλομενόπουλος, οἵτινες εἶναι ἀπόντες. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Παπαδάμ.

§41Τ. ΠΑΠΑΔΑΜ. Παραιτοῦμαι.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κυταριόλος.

§43Τ. ΠΑΠΑΔΑΜ. Ἐκανονίσθη τὸ ζήτημα.

§44ΕΜ. ΚΥΤΑΡΙΟΛΟΣ. Ἀφοῦ ἐκανονίσθη τὸ ζήτημα, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς διαγράφεται ἡ ἀναφορά. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν σιδηρουργῶν Ἀμφίσσης περὶ φορολογίας τῶν πεταλοκάρφων τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Χριστίδης.

§46Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ἐπίσης θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀκούσῃ καὶ τὰ παράπονα τῶν σιδηρουργῶν Ἀμφίσσης περὶ φορολογίας τῶν πεταλοκάρφων. Ἐπίσης ἐν Ἀμφίσσῃ ὑπάρχει συντεχνία ἐξ ἑκατὸν καὶ πλέον οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι καταγίνονται ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ νὰ κατασκευάζωσι πεταλόκαρφα, οἱ Εὐρωπαῖοι ὅμως καὶ εἰς τοῦτο ἔδωκαν τὴν προσοχήν των.

§47Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπάγεται εἰς τὴν σύμβασιν μετὰ τῆς Γερμανίας.

§48Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ὑπάρχει κάποιος λόγος, τὸν ὁποῖον θ’ ἀκούσητε καὶ ὅστις δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν. Δὲν γνωρίζω πῶς ἔχει ἡ σύμβασις, ἀλλ’ οἱ σιδηρουργοὶ μοὶ εἶπον νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Ἐν Ἑλλάδι καὶ ὅπου κατασκευάζονται χειροποίητα πεταλόκαρφα μεταχειρίζονται σίδηρον μαλακόν, καί, ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ τὸ καλλίγωμα, τὰ πεταλόκαρφα ἐφαρμόζουσι καλῶς. Μοὶ εἶπον ὅτι, ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ τὸ καλλίγωμα μὲ αὐτὰ τὰ πεταλόκαρφα, τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται ἐν Ἑλλάδι εἴτε ἀλλαχοῦ χειροποίητα, ἐφαρμόζουσιν εἰς τὸν πόδα τοῦ ζῴου τὸ πέταλον, μὲ τόσην δὲ εὐκολίαν στρέφεται τὸ πετολόκαρρον, ὥστε ἐφαρμόζει καλῶς ἐπὶ τοῦ ὄνυχος τοῦ ζῴου, ἐνῷ τὰ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἶναι ἀπὸ σίδηρον σκληρόν, μοὶ ἔδωκαν δὲ τοιαῦτα, ὅπως τὰ δώσω εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ δασμολογίου ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της. Δυνατὸν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ μὴ εἶναι σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν. Ὅταν ἔχητε λοιπὸν τὸ καρφίον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπομένει μετὰ τὸ καλλίγωμα, θὰ δυνηθῆτε νὰ κρίνητε ποῖα μέτρα θὰ λάβητε.

§49ΣΠ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὸ καρφίον τὸ πέταλον!

§50Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ὅταν θέλητε νὰ ἀστεΐζησθε, ἀλλαχοῦ εἶναι ὁ κατάλληλος τόπος. Ὅταν θέλῃ τις νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ θέματος διὰ κυριολεξίας, ἂς ἔλθῃ ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ εἴπῃ ὅτι ὁ ῥήτωρ δὲν ὁμιλεῖ διὰ κυριολεξίας δι’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελε νὰ εἴπῃ. Εἶναι, λέγω, στρογγύλα λοιπὸν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπομένουσιν ἔξω τοῦ πετάλου καὶ ὀλισθαίνουσι τὰ ζῷα, τὰ δὲ χειροποίητα ἔχουσι γωνίαν, καὶ οὐδόλως ὀλισθαίνουσι τὰ ζῷα, ἰδίᾳ δὲ ὅπου αἱ ὁδοὶ ἐστρώθησαν δι’ ἀσφάλτου δὲν εἶναι ποσῶς ἐπικίνδυνα τὰ χειροποίητα. Μοὶ εἶπον νὰ εἴπω δύο πράγματα, ὅπως ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν, τὸ μὲν ὅτι εἶναι 3.000 ἀδικούμενοι εἰς τὸ ὅλον Κράτος σιδηρουργοί, οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουσι πεταλόκαρφα, εἰς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ δοθῇ μία προστασία πραγματική, ὥστε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἀπὸ τὸ Ἐξωτερικόν, δὲν εἶναι κατάλληλα διὰ τὸν προορισμόν των, διότι, ὡς εἶπον, ὀλισθαίνουσι τὰ ζῷα καὶ κατὰ τὸ πετάλωμα δὲν ἐφαρμόζουσι καλῶς. Καὶ ἐπὶ τέλους, ὡς σᾶς εἶπον, ὁ σίδηρος δὲν εἶναι μαλακός, διότι δὲν εἶναι χειροποίητος, ἀλλὰ γίνεται εἰς τὰ ἐργοστάσια καὶ δὲν λυγίζει καλῶς, ὅταν γίνηται ἡ ἐφαρμογή, ἵνα ἐφάπτηται τὸ πέταλον τοῦ ὄνυχος τοῦ ζῴου, καὶ τὸ ζῷον ὑποφέρει, ξεκαλλιγώνεται ἐν πάσῃ στιγμῇ καὶ ὀλισθαίνει. Ἔχουσι λοιπὸν δίκαιον οἱ Ἀμφισσεῖς, ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ γράμμα τῆς συμβάσεως καί, ἐὰν κριθῇ ἀναγκαῖον, νὰ ἐπιβληθῇ δασμός, ἀφοῦ συγχρόνως λάβητε ὑπ’ ὄψιν πῶς ἔχει καὶ τὸ πέταλον τὸ χειροποίητον, τὸ ὁποῖον σχηματίζεται κοῖλον, καὶ τὸ ζῷον δὲν ὀλισθαίνει, ἐνῷ μὲ τὸ Εὐρωπαϊκὸν καὶ ὀλισθαίνει καὶ εὐκόλως ξεκαλλιγώνεται. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ παραπέμψῃ τὴν ἀναφορὰν καὶ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν συμπολιτῶν μου. Καὶ ἐγὼ ἀκόμη παρετήρησα ὅτι εἶναι ἀκατάλληλα τὰ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσαγόμενα πεταλόκαρφα.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαϊωάννου. Ἀπών. Ὁ κ. Λιδωρίκης. Ἀπών. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῆς κοινότητος Περτουλίου τοῦ δήμου Αἰθίκων ὁ κ. Σταμούλης. Ἀπών. Διαγράφεται. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ δημάρχου Οἰχαλίας ὁ κ. Μερλόπουλος.

§52Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Ν’ ἀναβληθῇ, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργός.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, ἐδῶ εἶναι. Ἡ παρουσία ἢ ἡ ἀπουσία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχει σημασίαν δι’ ἐμέ. Ἂν ἀπουσιάζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ γραφῇ εἰς τὸ δεξιόν, ἄλλως εἰς τὸ ἀριστερόν.

§54Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Ἀφοῦ εἶναι παρών, ἂς ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μερλόπουλος. Ἀπών. Ὁ κ. Κοκκέβης. Ἀπών. Ὁ κ. Δαζέας.

§56Μ. ΔΑΖΕΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐγκρίνῃ, ὅπως συναφθῇ τὸ δάνειον διὰ τὸν δῆμον Οἰχαλίας, ἀφοῦ ἀσφαλίζεται τὸ δάνειον διὰ τῶν προσόδων τῆς ἐτησίας πανηγύρεως κλπ.

§57Α. ΠΕΤΡΟΜΑΝΙΑΤΗΣ. Ἀληθῶς ἡ πόλις Μελιγαλᾶ ἔχει ἀνάγκην δανείου καὶ ζητεῖ, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ σύναψις αὐτοῦ, ἀφοῦ εἶναι ἠσφαλισμένον διὰ τῶν προσόδων τῆς πανηγύρεως, αἵτινες κατατίθενται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Καλαμῶν. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν σύναψιν τοῦ δανείου.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ντολιόπουλος. Ἀπών.

§59Φ. ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην, καθόσον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δι’ αὐτῆς ζητοῦσιν, εἶναι ἀναγκαῖον. Ζητοῦσι τὴν ὕδρευσιν τῆς πόλεως, στοιχεῖον ἀπαραίτητον διὰ τὴν πρόοδον μιᾶς πόλεως.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλέσσας. Ἀπών.

§61Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ἑνώνω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§62Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἔφθασε μέχρις ἐμοῦ ἀκόμη ἡ ὑπόθεσις. Ἐὰν τὰ πράγματα ἔχωσιν οὕτω, δὲν εἶναι δυνατὸν ἢ νὰ γίνωσιν αἱ ἐπιθυμίαι σας.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νέγρης. Ἀπών.

§64Α. ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ. Τὸ δάνειον ἐκτὸς τοῦ Μελιγαλᾶ πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ δύο ἀκόμη δήμους τῆς ἐπαρχίας Μεσσηνίας, πρὸς ἀσφάλειαν δὲ προσφέρονται 22.000 ἕως 24.000 δρ. αἱ ἐτήσιαι πρόσοδοι τῆς πανηγύρεως, Ἑπομένως οὐδὲν ἄλλο ζητοῦσιν ἢ τὴν διευκόλυνσιν μόνον πρὸς σύναψιν δανείου.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουρτάκης. Ἀπών.

§66Δ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Τοῦτο μόνον λέγω, ὅτι ἡ ἀναφορὰ εἶναι δικαιοτάτη.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μποῦτος. Ἀπών.

§68Ν. ΠΑΠΑΛΕΞΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κωμόπολις Μελιγαλᾶ εἶναι τὸ κέντρον τῆς ἄνω Μεσσηνίας καὶ τῆς ὀρεινῆς Τριφυλίας, καὶ πολὺ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Παπαχελᾶς ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν δύο δήμων καὶ τὰ συμφέροντα πολλῶν πολιτῶν προσερχομένων εἰς Μελιγαλᾶ, χάριν τῶν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν καὶ ὅπως διαμείνωσι προσωρινῶς καὶ ἐκτελέσωσι διαφόρους ἐργασίας. Αἱ ἐγγυήσεις αἱ παρεχόμεναι ὑπὸ τῆς κοινότητος πρὸς συνομολόγησιν δανείου εἶναι τοιαῦται, ὥστε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ μὴ συντρέξῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὥστε νὰ πραγματοποιηθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ ταχύτερον. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν συνομολόγησιν τοῦ δανείου.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπαρδόπουλος. Ἀπών.

§70Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα καὶ τὴν ἀναβολήν, ὅπως μελετήσῃ τὴν ἀναφορὰν καὶ ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα πρὸς σύναψιν τοῦ δανείου.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Πανίτσης περὶ παραχωρήσεως τοῦ λιβαδίου τοῦ χωρίου Βόριανης, ὁ κ. Γαρδικιώτης.

§72Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Οἱ ἀναφερόμενοι εἶχον μὲν κατὰ τὴν προσάρτησιν τῆς Θεσσαλίας εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν εὐτυχίαν ν’ ἀπολαύσωσι τῶν ἀγαθῶν τῆς ἐλευθερίας, ἀλλ’ εἶχον καὶ τὴν ἀτυχίαν ν’ ἀπολέσωσι πᾶσαν ἀκίνητον περιουσίαν, διότι πᾶσα ἡ ἐδαφικὴ ἔκτασις τοῦ χωρίου των ἔμεινε προσηρτημένη εἰς τὴν ὅμορον Ἐπικράτειαν. Ὑπὲρ πάντα ἄλλον τὰ πράγματα γνωρίζει ὁ ἄλλοτε ἀντιπρόσωπος τοῦ Βασιλέως ἡμῶν ἐν Μακεδονίᾳ καὶ ἤδη Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον ἀπησχόλησε τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι προὐκλήθη καὶ διπλωματικὸν ζήτημα μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας. Αἱ γαῖαι αἱ ἐναπομείνασαι εἰς τὴν Ὀθωμανικὴν Αὐτοκρατορίαν δὲν ἐπετράπη νὰ καλλιεργηθῶσι, καίτοι διεμαρτυρήθη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν Τουρκίαν. Ἄλλοτε ἐπί τινα χρόνον εἶχεν ἐπιτραπῆ τοῦτο, καὶ ἐκαλλιεργήθησαν, ἀλλ’ ἐπ’ ἐσχάτων ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις ἀρνεῖται νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν καλλιέργειαν. Ἐπανειλημμένως, ὡς σᾶς εἶπον, ἀπησχόλησε τὴν Κυβέρνησιν τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀλλ’ ἕνεκα τῶν ἐθνικῶν ἀτυχιῶν οὐδέποτε εὑρέθη εἰς τὴν εὐτυχῆ θέσιν ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία νὰ ἐπιβάλῃ τὰ δίκαια τῶν ὑπηκόων της. Ζητοῦσι σήμερον τὰ θύματα αὐτὰ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Πολιτείαν νὰ τοὺς ἐγκαταστήσῃ ἢ μᾶλλον νὰ τοῖς παραχωρήσῃ τὸ λιβάδιον τοῦ χωρίου Βόριανης τὸ εὑρισκόμενον πλησίον τῆς Πανίτσης καὶ ὄχι δωρεάν, ἀλλ’ ὡς παρεχωρήθησαν τὰ Στεφανοβίκεια εἰς τοὺς ἐγκατασταθέντας πρόσφυγας. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶχον τὴν ἀτυχίαν νὰ ἀπολέσωσι πᾶσαν τὴν περιουσίαν αὐτῶν, νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον, δι’ οὗ νὰ παραχωρῆται τὸ ἐθνικὸν λιβάδιον Βόριανης εἰς τοὺς ἀναφερομένους σήμερον κατὰ τὸ σύστημα τῆς παραχωρήσεως γαιῶν πρὸς ἐγκατάστασιν τῶν προσφύγων.

§73Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Δὲν τοῖς ἔδωκαν γαίας; Ἀνέγνωσα καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας σχετικόν τι.

§74Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Τὰ κτήματά των ἔχουσι καταλάβει στρατιῶται τῆς ὁμόρου Ἐπικρατείας, καὶ μάλιστα διεμαρτυρήθη διὰ τοῦτο ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σπεύσῃ νὰ ὑποβάλῃ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαποστόλου. Ἀπών. Ὁ κ. Σπυρόπουλος. Ἀπών. Ὁ κ. Βαβυλόπουλος.

§76Α. ΒΑΒΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Πανίτσης, ἀφοῦ δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ δωρεά, ἀλλὰ μόνον περὶ παραχωρήσεως τοῦ κτήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὴν Δημόσιον.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν καταδίκων τῶν φυλακῶν Λαμίας ὁ κ. Χριστίδης.

§78ΑΘ. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, καίτοι δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐν τούτοις, διὰ νὰ μὴ ἀναβληθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή, ἥτις ἔχει ἐγγραφῆ πρὸ μηνὸς καὶ πλέον, θὰ εἴπω δύο λέξεις. Οἱ φυλακισμένοι Λαμίας παραπονοῦνται ὅτι δὲν μένουσιν ὅσας ὥρας πρέπει νὰ μένωσιν ἐκτὸς τῶν δωματίων, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ μένωσιν ὄχι μόνον ὅσας ὥρας ἐκτὸς τῶν δωματίων μένουσιν οἱ φυλακισμένοι τῶν ἄλλων φυλακῶν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ περισσοτέρας, διότι αἱ φυλακαὶ ἔχουσι δωμάτια πολὺ μικρὰ καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατουμένων εἶναι μέγας καὶ ὑπάρχει συνωστισμὸς ἐν τοῖς δωματίοις. Τὸ δὲ κλῖμα τῆς Λαμίας δὲν εἶναι καλόν, ὡς γνωρίζομεν.

§79Ν. ΞΗΡΟΣ. Εἶναι πολὺ καλόν.

§80Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Τουλάχιστον δὲν εἶναι καὶ ἐπιδεκτικὸν ὥστε τόσοι κρατούμενοι νὰ συζῶσι συνωστισμένοι κατὰ δεκάδας ἐν τοῖς αὐτοῖς δωματίοις. Ἀλλὰ δὲν ἐλήφθη καὶ ἑτέρα στοιχειώδης πρόνοια καὶ θ’ ἀναγκασθῶ νὰ τὸ εἴπω, ὅτι πάντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐν τοῖς δωματίοις, ταῦτα Κύριοι, κατὰ τὴν τελευταίαν τακτικὴν εἶναι κινητὰ καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δὲν δύνανται νὰ ἔχωσι καθαριότητα, ἀλλ’ εἰσὶ τοποθετημένα ἐν τοῖς δωματίοις.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ φυλακαὶ Λαμίας κατηγοροῦνται ὅτι δὲν εἶναι εἰς καλὴν κατάστασιν; Τότε διατί προτείνετε νὰ στείλωμεν ἐκεῖ τοὺς ἰσοβίους καταδίκους; Ἐγὼ οὐδέποτε ἐζήτησα τοιοῦτον.

§82Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ὁ χῶρος ἑκάστου δωματίου εἶναι πολὺ μικρός’ λοιπὸν δὲν δύνανται νὰ ὑποφέρωσι μένοντες πολλὰς ὥρας ἐν τοῖς δωματίοις, διότι, ὅπως εἶπον, ὅ,τι ἔπρεπε νὰ μὴ εἶναι ἐν τοῖς δωματίοις τὸ ἔχουσιν ἐντὸς αὐτῶν κινητόν. Φαντασθῆτε δὲ ποία ἀτμόσφαιρα ὑπάρχει ἐν ἑκάστῳ δωματίῳ, ὅταν εἶναι ἐπιτετραμμένον ἔστω ἅπαξ τῆς ἡμέρας νὰ γίνηται ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἡ ἀνάγκη ἐπιβάλλει. Μέχρις οὗ ληφθῇ πρόνοια νὰ γίνωσιν αἱ φυλακαί, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει κάμει τὰς μελέτας του, καλὸν θὰ ἦτο νὰ ληφθῇ πρόνοιά τις, οἱ δὲ Βουλευταὶ νὰ κάμωσι τὰς παραστάσεις πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἀτυχῶς δὲν εἶναι ἐδῶ, νὰ διατάξῃ, ὥστε οἱ κρατούμενοι ἐν Λαμίᾳ, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι ποινὴν νὰ ἐκτίσωσιν ἔλαττον τῶν 5 ἐτῶν καὶ δὲν εἶναι φόβος ν’ ἀποδράσωσι, νὰ μένωσιν, εἰ δυνατόν, πολλὰς ὥρας ἐν τῷ προαυλίῳ, διὰ νὰ ἀναπνέωσι καθαρὸν ἀέρα. Δὲν ὑπάρχει δὲ παράδειγμα ἐκ τῶν κρατουμένων ἐν Λαμίᾳ ν’ ἀποδράσῃ τις.

§83Ν. ΞΗΡΟΣ. Ὄχι δά! Ὁ Παπακυριτσόπουλος.

§84Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ Παπακυριτσοπούλου, διότι ἀπεύχομαι νὰ ὑπάρξῃ δεύτερος Παπακυριτσόπουλος. Αὐτοὶ εἶναι κατάδικοι τοῦ Πλημμελειοδικείου καί τινες τοῦ Κακουργιοδικείου. Ἐγὼ εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ διέλθω ἐκ Λαμίας καὶ νὰ ἐπισκεφθῶ συμπολίτας μου, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἶμαι ἐξ Ἀμφίσσης, ἀλλ’ ἡ Λαμία εἶναι ἡ πρωτεύουσα τοῦ νομοῦ, καὶ ἐγὼ εἶχον τὸ συμφέρον καὶ ὡς ἰδιώτης καὶ ὡς ἐκ τῆς ἰδιότητός μου, τὴν ὁποίαν ἔχω νῦν, ν’ ἀκούω τὰ παράπονα τῶν ἐκεῖ κρατουμένων. Ἐπιθυμῶ δὲ νὰ φθάσωσιν εἰς τὰ ὦτα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἐγένετο ἡ ἀνάπτυξις τῶν παραπόνων τῶν κρατουμένων δι’ ἐμοῦ, καὶ οἱ κ. Βουλευταὶ ἐκ Λαμίας νὰ λάβωσι τὴν καλωσύνην νὰ ὑποστηρίξωσι τὴν αἴτησιν ταύτην. Καὶ ἀπορῶ πῶς, ὅτε εἶδον ὅτι ἔχω ἐγὼ σημειωθῆ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν, δὲν εἶχον τὴν καλωσύνην, πλὴν τοῦ κ. Ξηροῦ, ὅστις δὲν ἦτο ἐδῶ καὶ εἶναι δεδικαιολογημένος, πῶς, λέγω, οἱ ἄλλοι δὲν ἐνεγράφησαν, διὰ νὰ ὁμιλήσωσι καὶ εἴπωσι πλείονα ἐμοῦ. Θὰ ἐπεθύμουν ὁ κ. Ξηρὸς νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν αἴτησιν ταύτην.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν φοιτητῶν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κλάδης.

§86Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Ἐνόμιζον ὅτι μετὰ τὴν σχετικὴν ἀγόρευσιν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως τοῦ συναδέλφου κ. Παρασκευοπούλου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θὰ ἐλάμβανε τὴν πρόνοιαν ν’ ἀναθεωρήσῃ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ ἐνοριῶν, διότι νομίζω ὅτι ὁ νόμος ἐκεῖνος εἶναι ὅπως μερικοὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἐφαρμοσθῶσιν εἰς τινα μέρη καὶ εἰς ἄλλα ὄχι. Καὶ σᾶς φέρω ἓν παράδειγμα, τὸν νόμον περὶ ὁδοποιίας. Εἶχον τὴν τιμὴν τότε νὰ ἐφαρμόσω ἐν μέρει τὸν νόμον αὐτὸν ὡς μέλος τῆς ἐπιτροπῆς εἰς τὸν δῆμον Φυλῆς καὶ τὸν δῆμον Ἀχαρνῶν, ἐν τούτοις ἦτο ἀδύνατον, ἐντελῶς ἀδύνατον, νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτὸς εἰς τὸν δῆμον Ἀθηναίων, ὅπως καὶ ἡ ὑπηρεσία τὸ παρεδέχθη, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ τὸν τροποποιήσῃ καὶ ὑποθέτω ὅτι θὰ ὑποβάλῃ ἢ ὑπέβαλε νομοσχέδιον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Κατ’ αὐτοῦ τοῦ νόμου περὶ ἐνοριῶν ἔχει παράπονα τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τοῦ δήμου Ἀθηναίων, ἴσως καὶ ἄλλα συμβούλια, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ. Θέλω παρακαλέσει νὰ εὑρεθῇ εἷς τρόπος συνεννοήσεως, ὥστε νὰ μελετηθῶσι τὰ παράπονα τῶν φοιτητῶν, νὰ μελετηθῶσι καὶ διατάξεις τοῦ νόμου. Καὶ ναὶ μὲν ἐπιμένει ἡ Κυβέρνησις ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ, ἀφοῦ ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει ὅτι ὑπάρχουσιν ἀτέλειαι ὅσον ἀφορᾷ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου θὰ ἦτο καλὸν νὰ γίνωσι μελέται ἐπὶ τῶν ἀτελειῶν αὐτῶν. Αὐτὴν τὴν εὐχὴν ἔχω νὰ ἐκφράσω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀναφορᾶς, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους τῶν παραπονουμένων διατί δὲν ἐφαρμόζεται ὁ νόμος αὐτός, διότι δὲν πιστεύω ποτὲ ὅτι τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τοῦ δήμου Ἀθηναίων, τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖ τὴν πρωτεύουσαν εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, ὑπὲρ τῆς ὁποίας ἐνδιαφέρεται τόσον πολύ, ὡς βλέπομεν ἐκ τῶν φροντίδων αὐτοῦ, δὲν πιστεύω νὰ μὴ θέλῃ μίαν πρόοδον τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ τῆς πρωτευούσης. Θὰ εἴπῃ ὅτι κάτι ὑπάρχει κατὰ τὴν ἀντίληψίν του τὸ ἀτελές.

§87ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θέλει νὰ διορίζῃ τοὺς ἐπιτρόπους.

§88Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Ἄλλο ζήτημα αὐτό· ἐγὼ δὲν ἀσχολοῦμαι περὶ τούτου. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὡς ἁρμόδιον καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν ἁρμοδίαν καὶ ταύτην.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ δήμου Παΐων τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων ὁ κ. Δογάνης. Ἀπών. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος.

§90Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ δὲν πρόκειται πλέον ἁπλῶς περὶ ἀναφορᾶς, ἀλλὰ περὶ παρανομίας.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε νὰ τὴν διαγράψωμεν ἀπ’ ἐδῶ καὶ νὰ τὴν ἐγγράψωμεν εἰς τὸν πίνακα τῶν ἐπερωτήσεων.

§92Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐτυχῶς εἶναι ἐδῶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, καὶ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὴν ἀναπτύξω (ἀναγινώσκει): «Ὁ ταμίας Καλαβρύτων ἐξέδωκε κατὰ διαφόρων ἐντάλματα καὶ εἰσέπραξεν ἐναντίον τοῦ ͵ΓΨΞΑʹ νόμου φόρον ἀμπέλων ἄνευ ἐκπτώσεως καὶ μὲ τόκον ὑπερημερίας κλπ.». Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐρχόμεθα νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀναστείλητε καταδιώξεις ὀφειλετῶν προσωρινῶς. Ὁ γεωργικὸς σύλλογος τῶν Παΐων παρεπονέθη ὅτι ὁ ἐκεῖ εἰσπράκτωρ ὅλως παρανόμως καὶ ἐναντίον ῥητοῦ νόμου τοῦ ᾼΨΞΑʹ εἰσέπραξε τὸν φόρον τῶν ἀμπέλων ἄνευ ἐκπτώσεως ἐπὶ πλέον καὶ τόκους ὑπερημερίας. Ἀνεφέρθησαν οἱ κάτοικοι εἰς τὸν ταμίαν, ἀλλ’ οὐδεμία ἐλήφθη πρόνοια. Ὁλόκληρος δὲ ὁ ἐκεῖ γεωργικὸς πληθυσμὸς — πρόκειται περὶ τοῦ δήμου Παΐων εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων— γνωρίζετε ὁποίας στερήσεις καὶ κακουχίας ὑφίσταται. Δὲν ἔρχονται σήμερον νὰ σᾶς ζητήσωσι ν’ ἀναστείλητε τὴν πληρωμὴν ὀφειλομένων φόρων, ἀλλ’ ἐπλήρωσαν ἐπὶ πλέον πιεζόμενοι ὑπὸ τὰς γνωστὰς πιέσεις, διότι καὶ ἐκεῖ ἀτυχῶς τὰ ὄργανα τῆς δημοσίας δυνάμεως παραμελοῦντες τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν εἰς τίποτε ἄλλο δὲν ἀσχολοῦνται παρὰ μόνον εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων. Κατέστη ἔρημον τὸ μέρος ἐκεῖνο· δὲν δύνανται οἱ ἄνθρωποι νὰ ὑπάγωσιν εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ διὰ μίαν πεντάραν, διὰ πέντε δραχμὰς βλέπομεν νὰ συλλαμβάνωνται ἄνθρωποι ἀπὸ 5 ὥρας δρόμον καὶ νὰ φέρωνται δέσμιοι.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδῶ ἡ ἀναφορὰ ἔχει ἀντικείμενον τὴν ἐπιστροφὴν χρημάτων. Μὴ ἐπεκτείνετε τὸν λόγον.

§94Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς, κ. Πρόεδρε.

§95Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ σᾶς εἴπω τί συμβαίνει, διὰ νὰ μὴ κοπιάζητε. Δι’ ἐγκυκλίου διαταγῆς μου διετάχθη ν’ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐκδεδομένων ἐνταλμάτων. Ἐὰν εἴς τινας δήμους ἐγένετό τι λάθος, αὐτὸ θὰ ἐπανορθωθῇ, καὶ ἐστάλη διαταγὴ νὰ ἐκδοθῶσι νέα ἐντάλματα καὶ νὰ ἐπιστραφῇ ὁ πρόσθετος φόρος.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φωτήλας παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διατάξῃ ἐντόνως τὸν ταμίαν Καλαβρύτων. Τὸ καλλίτερον, κ. Φωτήλα, θὰ ἦτο νὰ εὐχαριστήσητε τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἔλαβε μέριμναν προτοῦ ἀναπτύξητε τὴν ἀναφοράν σας. Ὁ κ. Φωτήλας εὐχαριστεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰνομικῶν. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ τέως καθηγητοῦ τῆς Ἀγγλικῆς γλώσσης ἐν τῇ Ἐμπορικῇ σχολῇ Πατρῶν Ε. Δεσύλλα ὁ κ. Γκλαβᾶς.

§97Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ὁ καθηγητὴς οὗτος ὑπηρέτησεν ἐπὶ 13 ὁλόκληρα ἔτη τὴν Πολιτείαν, δυστυχῶς δ’ ἔπαθεν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ προσβληθεὶς ἀπὸ συμφόρησιν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐδίδασκεν εἰς τὸ Γυμνάσιον Πατρῶν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ Πολιτεία, προκειμένου περὶ τοιούτων προσώπων, τὰ ὁποῖα ἔπαθον ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, πρέπει νὰ ἔρχηται πάντοτε ἀρωγός, διὰ νὰ φαίνηται χρήσιμος εἰς τὰς τελευταίας στιγμὰς τοῦ φυσικοῦ αὐτῶν βίου. Δὲν γνωρίζω ποῖαι αἱ σκέψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν· ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ συστήσω εἶναι ὅτι καὶ ἄλλοτε εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ὀλιγώτερον παρὰ ὁ διδάσκαλος τῆς Ἀγγλικῆς κ. Δεσύλας, ἡ Πολιτεία ἠθέλησε νὰ φανῇ ἐπίκουρος εἰς τὰς τελευταίας στιγμὰς τοῦ βίου τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τὴν δυστυχίαν αὐτοῦ. Μὲ τὴν ἐλπίδα αὐτὴν τελευτῶ τὸν λόγον.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Γιαννιτσοῦς τοῦ δήμου Μακρακώμης τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Χριστίδης.

§99Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κάτοικοι Γιαννιτσοῦς παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ πρόνοιαν ἤδη, ὅτε πρόκειται εἰς Φθιώτιδα νὰ γίνῃ δίκτυον τηλεφωνικῆς συγκοινωνίας, νὰ γίνῃ καὶ μέχρι Γιαννιτσοῦς. Οἱ κάτοικοι προσφέρουσιν ὅλην τὴν ἐργασίαν καὶ δὲν ζητοῦσι τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν παρὰ τὰ μηχανήματα, αὐτοὶ προθύμως προσφέρουσι τοὺς στύλους καὶ πᾶσαν ἄλλην ἐργασίαν. Ἐπιθυμοῦσι καὶ δι’ ἐμοῦ παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἀκούσῃ τὴν παράκλησίν των ταύτην. Δὲν πρόκειται παρὰ περὶ ἀποστάσεως ἡμισείας ὥρας, ἀλλ’ ἔχουσι τόσα συμφέροντα, ὥστε νὰ ἔχωσι τηλεφωνικὴν συγκοινωνίαν, καὶ εἶναι ἄξιοι αὐτῆς τῆς συνδρομῆς.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ξηρός.

§101Ν. ΞΗΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ Γιαννιτσοῦ, ἡ ὁποία κατοικεῖται ἀπὸ χιλίας ψυχάς, εἶναι τόπος καπνοπαραγωγικός, ἔχει δὲ καὶ ἐπιτόπιον ἐργασίαν καπνῶν. Ἡ τηλεφωνικὴ δὲ συγκοινωνία θὰ ἐξυπηρετήσῃ μεγάλως τὰ συμφέροντα καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν κατοίκων, καὶ πρόκειται περὶ ἐλαχίστης δαπάνης, ἀφοῦ οἱ χωρικοὶ ἀναλαμβάνουσι προσωπικῶς νὰ ἐργασθῶσι καὶ τὴν ξυλείαν νὰ προσφέρωσιν, ἡ δὲ κεντρικὴ γραμμὴ κεῖται ἐγγύτατα, δηλ. εἰς ἀπόστασιν ἡμισείας ὥρας, ὥστε νὰ μὴ ἀξίζῃ νὰ γίνῃ καὶ τόση συζήτησις, καὶ πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ σπεύσῃ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν παράκλησιν τοῦ χωρίου τούτου.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Πύλου τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ζησιμόπουλος.

§103Α. ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ διὰ τῆς ἀναφορᾶς ὑποβαλλόμενα παράπονα τῶν κατοίκων τῆς Πύλου εἶναι εὐλογώτατα. Ἐπὶ τῇ βάσει σφαλερῶν ὑπολογισμῶν ἐχορηγήθη οἰκοδομικὴ γραμμὴ πρὸς ἰδιώτην καὶ διὰ ταύτης ἀσχημίζεται τὸ ὡραιότερον σημεῖον τῆς πόλεως, ἡ παραλία τῆς Πύλου. Συνεπῶς ἡ ἐξέγερσις τῶν κατοίκων εἶναι δεδικαιολογημένη. Ἡ ὑπόθεσις εὑρίσκεται ἐκκρεμὴς εἰς τὸ ἁρμόδιον τμῆμα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον ἐζήτησε καὶ ἔλαβε νεώτερον σχεδιάγραμμα παρὰ τοῦ μηχανικοῦ Πυλίας, καὶ πρόκειται νὰ ἐκδώσῃ τὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἀπόφασιν. Ὑποθέτω ἢ μᾶλλον ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ ἀπόφασις αὕτη θὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τῶν κατοίκων τῆς πόλεως. Παρακαλῶ ἐν τέλει τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν λύσιν ταύτην, ἡ ὁποία κρατεῖ τοὺς κατοίκους ἐν δικαίᾳ ἐξεγέρσει.

§104Σ. ΣΙΜΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν ταύτην.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Πύλου ὁ κ. Πετρομανιάτης.

§106Α. ΠΕΤΡΟΜΑΝΙΑΤΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν ταύτην ὡς καὶ τὴν κατωτέρω περὶ ἱδρύσεως μιᾶς γυμνασιακῆς τάξεως ἐν Πύλῳ, ἡ ὁποία εἶναι πόλις συνδεομένη μὲ τὴν ἱστορίαν τῆς παλαιᾶς καὶ νεωτέρας Ἑλλάδος, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις ἰδιάζουσαν προσοχὴν καὶ σημασίαν. Εἶναι πόλις καλὴ καὶ συγκοινωνίαν δὲν ἔχει ἀκόμη μετὰ τῆς πόλεως Καλαμῶν. Ἀμφότεραι αἱ ἀναφοραὶ εἶναι δεδικαιολογημέναι, καὶ συνιστῶ νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν.

§107ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὸ ζήτημα τῆς οἰκοδομικῆς γραμμῆς Πύλου, οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι, πάντως θ’ ἀδικήσῃ ἕνα ἐκ τῶν δύο, διότι καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἤδη οἰκοδομήσει, ᾠκοδόμησε κατόπιν ἀδείας τοῦ μηχανικοῦ, ὅτι ἐκεῖ εἶναι ἡ οἰκοδομικὴ γραμμή, καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀξιοῦσιν ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἄλλη ἡ οἰκοδομικὴ γραμμή, ἐπὶ ἀδείας τοῦ μηχανικοῦ στηρίζονται. Λυπούμενος διότι δυστυχῶς ὁ ὑπαίτιος ὅλης αὐτῆς τῆς ἀνωμαλίας δὲν εἶναι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ὅπως δώσῃ λόγον τῶν πράξεών του, δηλῶ ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου θὰ εἶναι ἡ μέλλουσα ὀλιγώτερον ν’ ἀδικήσῃ.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν χωρίων Δουνέϊκα, Κερτεζέϊκα κλπ., αἰτήσει τῶν δημοτῶν Λετρίνων καὶ Ἐλίσσης. ὁ κ. Ἠλιόπουλος.

§109Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅτε ἐγένετο συζήτησις πρὸς χορήγησιν τοῦ δανείου εἰς τὴν ἑταιρείαν τοῦ Σιδηροδρόμου Π.Α.Π., ἐνθυμεῖσθε ὅτι κατὰ πρῶτον παρεκάλεσα τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως συστήσῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν νὰ ἐκτελῇ τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας διὰ τῶν μετὰ τοῦ Κράτους συμβάσεως αὐτῆς ἔχει ἀναλάβει. Ἡ ἑταιρεία ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της πάντοτε εἰς τὸ χωρίον Δουνέϊκα, καὶ χάριν τῆς ἐκεῖ συγκοινωνίας καὶ τῆς κινήσεως τοῦ σταφιδικοῦ ἐμπορίου εἶχεν ἱδρύσει στάσιν. Ἀλλ’ ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, ἀθετοῦσα τὰς πρὸς τὸ Δημόσιον ὑποχρεώσεις της, χωρὶς νὰ ἐνεργήσῃ οὔτε τοὺς σταθμοὺς ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἀνέλαβεν, ἤρχισε βαθμηδὸν νὰ παραβαίνῃ γενικώτερον τὰς ὑποχρεώσεις της, καὶ οὕτω κατήργησε πρὸ μηνὸς καὶ πλέον τὴν εἰς τὸ χωρίον Δουνέϊκα στάσιν. Οἱ κάτοικοι παρεπονέθησαν ἀπευθυνθέντες εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ἑταιρείας. Ἀλλ’ ἀτυχῶς οὐδεμίαν προσοχὴν ἔδωκεν ἡ ἑταιρεία εἰς τὰς δικαίας καὶ εὐλόγους ἀξιώσεις αὐτῶν. Προσφεύγουσι λοιπὸν ἤδη εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν, καὶ ἰδίᾳ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως ἐπιβάλῃ τὸ κράτος τοῦ νόμου, ὅπως πάντοτε ἔχει ὑποσχεθῆ, καὶ ὑποχρεώσῃ τὴν ἑταιρείαν, ἵνα ἐκτελῇ τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἔχει ἀναλάβει, ἰδίᾳ δὲ διὰ τὴν στάσιν τοῦ χωρίου Δουνέϊκα, ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ συντελεστικὴ εἰς τὸ ἐμπόριον τῆς σταφίδος, διότι, ὡς εἶναι γνωστόν, τὸ χωρίον Δουνέϊκα ἐκ τῶν χωρίων τοῦ δήμου Ἐλίσσης εἶναι τὸ μόνον χωρίον, ἔνθα οἱ κάτοικοι ἀσχολοῦνται εἰς τὴν σταφιδοπαραγωγήν. Ἀναμένουσι τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν θὰ ἔχωσι τὸ εὐεργέτημα νὰ διέλθῃ ὁ σιδηρόδρομος πλησίον των ἢ ἄλλως νὰ προβῶσιν εἰς τὰ ἔσχατα.

§110Λ. ΦΛΑΜΗΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως δώσῃ τὴν δέουσαν προσοχὴν εἰς τὴν αἴτησιν ταύτην τῶν κατοίκων Δουνέϊκα, διότι καὶ ἄλλη ἀναφορὰ ὑπεβλήθη περὶ τούτου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπὸ τῶν κατοίκων τῆς Ἀνδραβίδας, οἱ ὁποῖοι παριστῶσι τὴν ἀνάγκην τῆς στάσεως, καὶ εἶναι πραγματικῶς ἐπάναγκες νὰ σταματῶσιν ἐκεῖ ὡρισμένα τραῖνα. Παρακαλῶ νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἀναφοραὶ αὗται ὡς λίαν δεδικαιολογημέναι.

§111Α. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ ἐξαναγκάσῃ τὴν ἑταιρείαν. Παρετηρήθη ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτή, μολονότι αἱ ἀνάγκαι τῆς συγκοινωνίας ηὐξήθησαν, ἐλαττώνει ἀντὶ ν’ αὐξάνῃ τοὺς σταθμούς. Ἤδη μὲ τὸ νέον δάνειον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ συνάψῃ, ὑποθέτω ὅτι θὰ ἐνδώσῃ εἰς μίαν σύστασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀρκεῖ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι τὸ μέρος ἐκεῖνο ἀφορᾷ πλέον τῶν δύο χιλιάδων κατοίκων, οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ σταθμοῦ αὐτοῦ μεταφέρουσι τὰ προϊόντα των καὶ ἰδίως τὸν σταφιδόκαρπον.

§112Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Μετέβην καὶ ἐγὼ εἰς τὸν διευθυντὴν τοῦ σιδηροδρόμου κ. Μάτσαν καὶ παρέστησα τὴν ὑπόθεσιν. Μοὶ εἶπεν ὅτι τὴν στιγμὴν ἐκείνην συνενοεῖτο μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ διευθετήσῃ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς εἴπῃ κατὰ πόσον αἱ διαπραγματεύσεις ἦλθον εἰς ἀγαθὸν ἀποτέλεσμα.

§113ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Αἱ στάσεις αὐταὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι προαιρετικαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβληθῶσι δι’ οἱουδήποτε κράτους νόμου. Δὲν ἀπομένει παρὰ τὸ μέσον τῶν συστάσεων καὶ τῶν παρακλήσεων. Τοιαύτας θὰ κάμω, ἔχω δὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ θελήσῃ ἡ ἑταιρεία νὰ στέρξῃ εἰς αὐτὴν τὴν στάσιν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς περὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν κοραλλιοφόρων παραλίων τῆς Ἑλλάδος καὶ ἱδρύσεως βιομηχανικοῦ καταστήματος κατεργασίας τῶν κοραλλίων ἐν Λευκάδι ὁ κ. Σκιαδαρέσης.

§115Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Κατὰ τὸ 1903 ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις ἠξίωσεν, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθέρα ἁλιεία καὶ ἐκμετάλλευσις τῶν κοραλλίων ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ τότε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἐδέχθη. Τούτου ἕνεκεν ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις κατήγγειλε τὴν μετὰ τῆς Ἑλλάδος σύμβασιν περὶ εἰσαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων εἰς Ἰταλίαν, μεθ’ ὃ ἐπέβαλεν οἱονεὶ ἀπαγορευτικὸν δασμὸν εἰς αὐτούς. Τόσην λοιπὸν μεγάλην σπουδαιότητα ἔδωκεν ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἁλιείαν τῶν κοραλλίων, ὥστε δὲν ἐδίστασε νὰ ἐπιμείνῃ καὶ νὰ προβῇ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τῶν οἴνων μας, ὅπερ κατέστρεψε τὴν ἐπαρχίαν Λευκάδος, διότι, ὡς γνωστόν, ἡ Ἰταλία εἶναι χώρα οἰνοφόρος, καὶ ἐξαιρετικῶς μόνον ὁ Λευκάδιος οἶνος εἰσήγετο ἐκεῖ πρὸς ἀνάμιξιν μετὰ τοῦ Ἰταλικοῦ. Κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς τὸν Γενικὸν αὐτῆς Πρόξενον ἐν Νεαπόλει νὰ συνάψῃ σύμβασιν μετὰ εἰδικοῦ, ὅστις νὰ κατέλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ προβῇ εἰς τὴν ἁλιείαν τῶν κοραλλίων καὶ κάμῃ καὶ μελέτην ἐπὶ τοῦ ζητήματος, τὴν ὁποίαν νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ὄντως εὑρέθη ὁ εἰδικὸς οὗτος Ἰταλός, Vizenzo Peppe ὀνομαζόμενος, ὅστις ἦλθε καὶ προέβη ἐπὶ τρία κατὰ συνέχειαν ἔτη εἰς τὴν ἁλιείαν τῶν κοραλλίων, παρακολουθούμενος ὑπὸ τοῦ κ. Δοσίου ἀξιωματικοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ ναυτικοῦ, ὅστις ἐπίσης μελέτας καὶ τότε καὶ εἰς τὰ ἀκόλουθα ἔτη ἐξετέλεσε, διότι μετὰ τὴν πρώτην τριετίαν διὰ νέου συμβολαίου ἐπὶ μίαν ἄλλην τριετίαν ἐξηκολούθησεν ὁ Peppe τὴν δοκιμαστικὴν ἁλιείαν καὶ τὰς μελέτας του, καὶ εἶτα πάλιν ἐπὶ ἓν ἔτος ἐπανελήφθησαν. Μετὰ πάροδον δὲ τῆς ἑπταετίας πᾶσαι αἱ σχετικαὶ μελέται κατετέθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπειδὴ ἐκ τῶν μελετῶν τούτων προκύπτει ὅτι ὑπάρχουσι κοράλλια εἰς τὰ παράλια τῆς Ἑλλάδος καὶ μάλιστα μεγάλης ἀξίας εἰς τὴν Λευκάδα καὶ ἰδίως εἰς τὴν νησῖδα Ταφίων, νομίζω ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις πρέπει νὰ φροντίσῃ τὸ ταχύτερον καὶ ἐκμεταλλευθῇ τὸν πλοῦτον αὐτόν, τοὐλάχιστον διὰ νὰ ἐπέλθῃ ποιά τις ἰσορροπία, κατόπιν τῆς ζημίας, ἥτις προσεγένετο εἰς ἡμᾶς λόγῳ τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἐπὶ τῶν οἴνων μας δασμοῦ ἐν Ἰταλίᾳ, καὶ ὄχι μόνον δέον ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν κοραλλίων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν βιομηχανίαν τῆς ἐπεξεργασίας αὐτῶν, ἱδρύουσα τὸ ἀπαιτούμενον βιομηχανικὸν κατάστημα, διότι καὶ εἰς τὸ συμβόλαιον, τὸ ὁποῖον συνῆψεν ὁ Γενικὸς Πρόξενος, ἐγένετο μνεία περὶ τούτου, καὶ μάλιστα ὑπεχρεοῦτο ὁ Ἰταλός, μεθ’ οὗ συνεβλήθη, νὰ φέρῃ καὶ τοὺς ἐργάτας ἐξ Ἰταλίας, διὰ νὰ διδάξωσι τὴν βιομηχανίαν τῶν κοραλλίων ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ποῖος πλοῦτος θὰ ἦτο διὰ τὴν Ἑλλάδα, διὰ τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους ἂν ὄντως, ὡς ἐκ τῶν μελετῶν αὐτῶν προκύπτει, ὑπάρχουσι καλὰ κοράλλια εἰς τὰ παράλιά μας! Ἀφοῦ εἰς τὴν Ἰταλίαν εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κοράλλια, διὰ νὰ ἐπεξεργασθῶσιν, ἡμεῖς, ἔχοντες δωρεὰν τὴν πρώτην ὕλην διατί νὰ μὴ ἐπωφεληθῶμεν; Φρονῶ λοιπὸν ὅτι θὰ λάβητε ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν τὸ πρᾶγμα, καὶ θὰ φροντίσητε τὸ ταχύτερον ἵνα γίνῃ ἡ ἁλιεία, ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ ἡ ἐπεξεργασία τῶν κοραλλίων, ἱδρυομένου μάλιστα τοῦ καταστήματος ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκεται τὸ καλλίτερον κοράλλιον, ἐν Λευκάδι, ἔνθα ἐπιβάλλεται τοῦτο ἀκόμη καὶ λόγῳ τῆς ἐπαυξήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τῶν οἴνων Λευκάδος ἐν Ἰταλίᾳ χάριν τῶν κοραλλίων, καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι, ἐνῷ εἶναι οἰνοφόρον μέρος, δεινὴν ὑφίσταται κρίσιν, ἧς ἕνεκεν, ὡς καὶ προχθὲς σᾶς ἐτόνισα, εἶναι τοιαύτη ἡ δυστυχία, ὥστε ἐπιβάλλεται ἡ ἵδρυσις ἐκεῖ τοῦ ἐργοστασίου, ἐξ οὗ θὰ ἐπήρχετο μία ἀνακούφισις εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ μέρους ἐκείνου.

§116Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁμιλεῖτε πάντοτε περὶ οἴνων ἐν ὥρᾳ, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ οἶνοι ἔχουσι μικρὰν ζήτησιν.

§117Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Ὄχι· οἱ οἶνοι τῆς Λευκάδος ζητοῦνται πάντοτε εἰς τὸ Ἐξωτερικόν.

§118Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀντάλλαγμα τῶν ζημιῶν τῆς οἰνοπαραγωγῆς πᾶσα προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῷ προκειμένῳ θέματι. Εἶπον καὶ πρὸς ἄλλους ἀξιοτίμους Βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι μοὶ ὡμίλησαν περὶ τοῦ ζητήματος, ὅτι εἶμαι πρόθυμος νὰ κάμω ὅ,τι εἶναι δυνατόν, ἵνα ἐγκαταστῇ ὄχι μόνον ἡ ἁλιεία, ἀλλὰ καὶ ἡ βιομηχανία τῆς κατεργασίας τῶν κοραλλίων. Δυστυχῶς ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται ν’ ἀναλάβῃ τὸ πρᾶγμα, δύναται μόνον εὐκολίας πρὸς τοῦτο νὰ παράσχῃ. Ἐξέφρασα τὴν γνώμην ὅτι, ἀφοῦ ὁ κ. Peppe γνωρίζει ποῦ κεῖνται τὰ κορκαλλιοφόρα κοιτάσματα, δύναται κάλλιστα νὰ ὑποβάλῃ προτάσεις εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ δώσῃ πᾶσαν εὐκολίαν πρὸς εὐόδωσιν τῆς ἁλιείας τῶν κοραλλίων, ἥτις δύναται νὰ δώσῃ ἀξιόλογον πρόσθετον πλοῦτον εἰς τινας ἐπαρχίας, ἀλλ’ ὄχι βεβαίως τὰ ἑκατομμύρια, περὶ ὧν ἀπό τινος γίνεται λόγος. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναλάβῃ αὐτὴ τοιαύτην ἐκμετάλλευσιν· πρέπει ἰδιῶται νὰ τὴν ἀναλάβωσιν.

§119ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρέπει νὰ προκηρύξητε μίαν δημοπρασίαν, καὶ τότε θὰ προσέλθωσιν ἑταιρεῖαι ἢ ἰδιῶται ν’ ἀναλάβωσι τὴν ἐκμετάλλευσιν.

§120Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Εἶναι βεβαίως καὶ τοῦτο ἐν ταῖς σκέψεσι τῆς Κυβερνήσεως.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν ἐκ Σύρου κατασκευαστῶν ὑφασμάτων ὁ κ. Ἀλαβάνος ἔχει τὸν λόγον.

§122Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Οἱ ἐκ Σύρου κατασκευασταὶ ὑφασμάτων δριλλίων καὶ ἀλατζάδων ζητοῦσι, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προστατευτικοῦ ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας ἐδαφίου βʹ τῆς κλάσεως 159 τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς φαίνεται τὸ δίκαιον τῶν βιομηχάνων τούτων, διότι δὲν ἐπιζητοῦσι τίποτε ἄλλο ἢ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ δασμολογίου, τὸ ὁποῖον καταφανὲς εἶναι ὅτι καταστρατηγεῖται καὶ ὡς ἐκ τῆς καταστρατηγήσεως καὶ μόνης ταύτης παραβλάπτονται τὰ συμφέροντά των. Ἡ ὑπόθεσις ἔχει ὡς ἑξῆς. Κατὰ τὸ 1894, ὅτε ἤρθη ἡ ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία, ἐπῆλθε τοιαύτη κρίσις εἰς τὴν βιομηχανίαν τὴν βαμβακουργικήν, ὥστε μικροῦ δεῖν ἡ βιομηχανία αὕτη ἀπέθνησκεν ὑπὸ τὸ βάρος τῆς κρίσεως ταύτης. Ἡ τότε Κυβέρνησις ἀναγνωρίσασα ὅτι ἐκινδύνευε μία βιομηχανία τοσοῦτον ἐπωφελὴς ἐν τῇ χώρᾳ ἐπροστάτευσε ταύτην προσθέσασα καὶ βʹ ἐδάφιον εἰς τὴν κλάσιν 159, δι’ οὗ προστατεύονται τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας τὰ εἴδη. Οἱ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ ὅμως βιομήχανοι ἀντιληφθέντες ὅτι ζημιοῦνται τὰ συμφέροντά των διὰ τῆς προσθήκης τοῦ ἐδαφίου τούτου διεμαρτυρήθησαν καὶ καταλλήλως ἐργασθέντες διὰ τῶν ἰσχυρῶν τότε πολιτικῶν κατώρθωσαν, ὅπως ἀποσταλῇ ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὰς τελωνιακὰς Ἀρχάς, ἥτις ὑπεδείκνυεν ὅτι πρέπει νὰ καταστρατηγηθῇ τὸ ἐδάφιον βʹ τῆς κλάσεως 159 τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου καὶ νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ τῆς κλάσεως ταύτης καὶ τὰ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Καὶ τοῦτο δὲν θὰ ἦτο ποσῶς καταστρεπτικόν, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν ἡ ὕψωσις τοῦ χρυσοῦ, ὅτε ὅμως ἐπῆλθεν ἡ ὑποτίμησις τοῦ χρυσοῦ, ἐπηκολούθησε νέα κρίσις καὶ πολλὰ καταστήματα βιομηχανικὰ ὑπέστησαν τοιοῦτον κλονισμόν, ὥστε δὲν ἠδυνήθησαν ν’ ἀνθέξωσιν ἐπὶ πλέον. Ἀνεζήτησαν λοιπὸν οἱ βιομήχανοι τὸ αἴτιον καὶ εὗρον ὅτι τοῦτο ἦτο ἡ καταστρατήγησις τοῦ νόμου ἡ γινομένη εἰς αὐτὰ τὰ Τελωνεῖα τοῦ Κράτους, ὅπου ἐκτελωνίζονται οἱ ἀλατζάδες καὶ τὰ δρίλλια εἰς τὴν αὐτὴν κλάσσιν, εἰς ἣν καὶ τὰ τετυπωμένα ὑφάσματα. Αὐτὸ τοῦτο ἐξακολουθεῖ μέχρι σήμερον εἰς βάρος τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας. Θὰ παρακαλέσω ὅθεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην, διότι ὄχι μόνον μία μεγάλη βιομηχανία τοῦ τόπου, ἐξ ἧς πολλαὶ ἑκατοντάδες οἰκογενειῶν ἀποζῶσι, καταστρέφεται, ἀλλὰ καὶ τὸ Δημόσιον ζημιοῦται 600,000 δραχμῶν ἐτησίως κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺ ὁποίους εἰδικοὶ ἔκαμαν ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Ἐλπίζω ὅτι θὰ εἰσακουσθῇ ἡ φωνὴ ἡμῶν, ἀφοῦ ἄλλως τε δὲν πρόκειται νὰ ὑποστηρίξωμεν μόνον τὴν ἐν λόγῳ βιομηχανίαν, ἀλλὰ καὶ νὰ προστατεύσωμεν τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου πλούτου.

§123Θ. ΣΚΑΣΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως δώσῃ μεγάλην σημασίαν εἰς τὴν ἀναφοράν, τῆς ὁποίας τὸ ἱστορικὸν καὶ τὸ νόμιμον ἀρκούντως ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας συνάδελφός μου. Ἐγὼ ἰδίως θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ τῶν συμφερόντων ἐν γένει μὲν τῶν βιομηχάνων τούτων, ἰδίως ὅμως τῶν ἐν Σύρῳ, καθόσον, ὡς γνωστόν, ἐν Σύρῳ λειτουργοῦσι περὶ τὰ 10 ἐργοστάσια, εἰς τὰ ὁποῖα εὑρίσκουσιν ἐργασίαν περὶ τοὺς 1500 ἐργάτας. Εἶναι γνωστὸν κατὰ πόσον ἡ Σῦρος εὑρίσκεται ὑπὸ τὰς παρούσας περιστάσεις ἐν κρισίμῳ οἰκονομικῇ θέσει. Ἑπομένως, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἤθελε συμφωνήσει, ὅπως προστατεύσῃ ἀμέσως τὰ συμφέροντα τῶν βιομηχάνων τούτων ἤθελε συντελέσει, ἵνα παραγκωνισθῇ μεγάλη βιομηχανία καὶ ἐπιδεινωθῇ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ τόπου.

§124Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐν σχέσει πρὸς τὰς συστάσεις τοῦ κυρίου Βουλευτοῦ ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι πᾶν ὅ,τι ἐζήτησαν οἱ κύριοι Βουλευταί, ἐφαρμόζεται ἤδη ἀφ’ ὅτου ἠγέρθησαν ἀμφισβητήσεις συμφώνως πρὸς τὴν αἴτησιν τῶν ἀναφερομένων.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ὑπομνήματος τῶν πατέρων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Μεγάρου Σπηλαίου τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀγαπητός.

§126Σ. ΑΓΑΠΗΤΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ ὑπόμνημα τῶν μοναχῶν τῆς Μονῆς τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου ἀφορᾷ τὸν πρὸ διετίας ψηφισθέντα νόμον περὶ Ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου. Οἱ μοναχοὶ νομίζουσι, καὶ ἐγὼ συμμερίζομαι τὴν γνώμην αὐτῶν, ὅτι εἰς μερικὰ σημεῖα ὁ εἰρημένος νόμος ἐν τῇ μερίμνῃ του ὅπως προστατεύσῃ τὸν κλῆρον καὶ τὴν θρησκείαν, ὑπερέβη τὸ δίκαιον, τὸ ἀκριβῶς ἐξεταζόμενον.

§127Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Εἶχον παραπεμφθῆ αἱ διάφοροι ἀναφοραί, αἵτινες εἶχον ἀποσταλῆ περὶ τοῦ θέματος τούτου, εἰς τὴν ἐπιτροπὴν περὶ τῶν ἀναφορῶν.

§128Σ. ΑΓΑΠΗΤΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ οὐδεμίαν ἔλαβε.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἀναφοραὶ πᾶσαι παρεπέμφθησαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ συλλήβδην διεβιβάσθησαν πᾶσαι εἰς αὐτήν. Ἡ ἐπιτροπὴ ὅμως τῶν ἀναφορῶν ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν ἔχει τὰ ἔγγραφα εἰς χεῖράς της. Φαίνεται ὅτι μέλος τι τῶν ἀποτελούντων αὐτὴν τὰ ἔχει λησμονήσει εἰς τὸ ξενοδοχεῖόν του.

§130Σ. ΑΓΑΠΗΤΟΣ. Τὸ ζήτημα ὅμως εἶναι σπουδαῖον· κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ φαίνεται ὅτι δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν στοιχειώδη δικαιώματα τοῦ πολίτου. Δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν θρησκευτικὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος, διότι καὶ θρησκευτικῶς εἶναι ἀντικανονικὸς ὁ νόμος· περιορίζει οὗτος τὸν ἀριθμὸν τῶν μοναχῶν, ἐνῷ ἡ θρησκεία θεωρεῖ σωτηρίαν τὴν προσέλευσιν εἰς τὸν μοναχικὸν βίον, ἐξ ἄλλου δὲ ὑπεχρέωσε τοὺς δοκίμους νὰ μένωσιν ὡς τοιοῦτοι ἐπ’ ἀόριστον, ἤτοι μέχρις οὗ κενωθῇ θέσις μοναχοῦ, ἐνῷ οἱ θρησκευτικοὶ κανόνες τρία ἔτη μόνον ὁρίζουσι διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῆς θρησκευτικῆς ἀπόψεως, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ Μονὴ οὐδὲν ἄλλο εἶναι ἢ σωματεῖον ὅπως ὅλα τὰ σωματεῖα, ἤτοι ἄθροισμα πολιτῶν ἐχόντων σκοπὸν ὡρισμένον, ὅστις εἰς τὴν προκειμένην περίστασιν τυγχάνει νὰ εἶναι θρησκευτικός, σωματεῖον ἔχον μίαν περιουσίαν, τὴν ὁποίαν διαχειρίζεται, ἐὰν λάβωμεν, λέγω, τοῦτο ὑπ’ ὄψιν, δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὴν Πολιτείαν ἐντελῶς αὐθαιρέτως νὰ κανονίζῃ τὰ τῆς περιουσίας τῶν Μονῶν. Ὁ νόμος δ’ αὐτὸς διὰ τῶν διατάξεων αὐτοῦ ὄχι μόνον τῶν Μονῶν τὴν περιουσίαν κατέλαβεν, ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν μοναχῶν· ἐὰν μοναχός τις ἔχῃ ἰδίαν περιουσίαν ἐκ κληρονομίας π. χ., δὲν δύναται νὰ διαθέσῃ ταύτην οὔτε ζῶν οὔτε διὰ διαθήκης μετὰ θάνατον. Τὸ τοιοῦτον εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Καὶ ἄλλας τοιαύτας καταφώρους ἀδικίας περιέχει ὁ νόμος οὗτος, αἵτινες θὰ καταστρέψωσι τελείως τὰς Μονάς. Δὲν εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι τὸ Ἐκκλησιαστικὸν ταμεῖον πρέπει νὰ καταργηθῇ. Πᾶν ἄλλο. Δεδομένου ὅμως ὅτι εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι οὔτε αἱ Μοναὶ πρέπει νὰ καταργηθῶσιν, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀδικήματα ταῦτα τοῦ νόμου καὶ νὰ σημειώσῃ ὅτι αἱ ὑπερβολαὶ εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι καταστρέφουσι τὸ κῦρος καὶ τὴν ὠφελιμότητα παντὸς νόμου. Αἱ ὑπερβολαὶ αὗται δέον νὰ ἰσοπεδωθῶσι, διὰ τῆς ὑποβολῆς νέου νόμου τροποποιοῦντος τὸν ὑπάρχοντα περὶ Ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου τοιοῦτον.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἡ Βουλὴ νὰ παραπεμφθῇ καὶ τὸ νέον ὑπόμνημα τοῦτο πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν;

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ ὑπόμνημα τοῦτο τῶν πατέρων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου καὶ προσαγάγῃ τὴν ἔκθεσίν της, ἵνα συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Ἐπὶ αἰτήσεως τῶν σωματείων τῶν ἐργατῶν ἀρτοποιῶν τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Φωτήλας.

§134Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Οἱ Ἕλληνες ἐργάται φαίνεται, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει ν’ ἀγωνίζωνται ὄχι μόνον ὅπως ἐπιτυγχάνωσι τὴν νομοθετικὴν πρόνοιαν τῆς Πολιτείας, ἀλλὰ καὶ ἵνα ἐκτελῆται τῶν ψηφιζομένων νόμων ἡ ἐφαρμογή. Πρόκειται περὶ τοῦ νόμου περὶ κυριακῆς ἀργίας, τοῦ ὁποίου ἡ ἐφαρμογὴ γίνεται πλημμελεστάτη, διὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως λάβῃ τὴν πρόνοιαν καὶ διατάξῃ τὰς ἁρμοδίας Ἀρχάς, ἵνα ἐφορεύωσι τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ κυριακῆς ἀργίας, ἰδίως διὰ τοὺς ἐργάτας τῶν ἀρτοποιῶν, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν ἀπαλλαγὴν τῶν δεινῶν αὑτῶν ἐκ τοῦ νόμου τούτου ᾐσθάνθησαν, διότι δι’ αὐτοὺς δὲν ἐφαρμόζεται.

§135Α. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως εἰς τὴν πρόνοιαν, τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας καὶ τοῦ Ἐμπορίου εἰς διαρρύθμισιν καλλιτέραν τοῦ νόμου περὶ κυριακῆς ἀργίας, θὰ εὕρωσιν ἠχὼ καὶ τὰ δίκαια παράπονα τῶν ἐργατῶν ἀρτοποιῶν, διότι πάντως ὁ νόμος περὶ κυριακῆς ἀργίας θ’ ἀποτελέσῃ ἓν μέρος τῆς μερίμνης τῆς Κυβερνήσεως.

§136Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ τῶν ἐργατῶν ἀρτοποιῶν πρέπει σοβαρῶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Εἰς στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ νομοθεσία τείνει πανταχοῦ εἰς τὸ νὰ καταργήσῃ τὴν νυκτερινὴν ἐργασίαν, ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ τηρήσωμεν ἕνα νόμον ἁπλούστατον τῆς κυριακῆς ἀργίας, διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται ἀνάπαυσις μιᾶς ἡμέρας καθ’ ἑβδομάδα εἰς τοὺς ἀτυχεῖς ἐργάτας. Ἐκ τοῦ ὑπομνήματος φαίνεται ὅτι οἱ ἐργάται αὐτοὶ ἐργάζονται ἐπὶ δεκαοκτὼ ὥρας τὸ ἡμερονύκτιον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῆς ἁρμοδίας Ἀρχῆς εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου καὶ νὰ μὴ παρορᾶται ἡ ἐφαρμογή του ἐπὶ τῷ λόγῳ δῆθεν ὅτι πρόκειται νὰ μεταβληθῇ.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν ὁ κ. Φωτήλας ἔχει τὸν λόγον.

§138Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν ὑπέβαλεν ἓν ὑπόμνημα, καὶ ἐπειδὴ ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ ῥιφθῇ καὶ αὐτὸ εἰς τὸ χρονοντούλαπον, διὰ τοῦτο ἔλαβον τὸν λόγον, ἵνα ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἁρμοδίου κυρίου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τούτου. Ἔχει συνταχθῆ τὸ ὑπόμνημα τοῦτο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπομνημάτων πάντων τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων πασῶν τῶν πόλεων τῆς Ἑλλάδος καὶ περιέχει πάντα τὰ στοιχεῖα τὰ σχετικὰ πρὸς τοιαύτην μελέτην.

§139Α. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν ἐπίσημον ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἐπιτροπὴν Βουλευτῶν ὅτι ἐντὸς τῆς ἑπομένης ἑβδομάδος θὰ ὑποβληθῶσι πάντα τὰ ἐργατικὰ νομοσχέδια, φρονῶ ὅτι περιττεύει πᾶς λόγος.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πετμεζᾶς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Ἀπών. Ἐπ’ ἀναφορᾶς «περὶ συγχωνεύσεως τῶν δήμων Ληξουρίου, Ἀνωγητῶν καὶ Κατωγητῶν εἰς δῆμον αʹ τάξεως» ὁ κ. Φορέστης ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών. Ὁ κ. Ἰγγλέσης ἔχει τὸν λόγον.

§141Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, κατ’ αὐτὰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τοῦ δήμου Ἀνωγητῶν τῆς ἐπαρχίας Πάλης τῆς Κεφαλληνίας συνελθὸν ἐξέφερε διὰ ψηφίσματος τὴν εὐχήν, ὅπως ὁ δῆμος Ἀνωγητῶν συνενωθῇ μετὰ τοῦ δήμου Κατωγητῶν καὶ μετὰ τοῦ δήμου Ληξουρίου, ἵνα ἀποτελέσωσιν ἕνα μεγάλον δῆμον, τὸν δῆμον Παλέων. Νομίζω καθῆκόν μου, ὅπως συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς πραγματοποιήσεως τῆς εὐχῆς ταύτης, τοσοῦτο μᾶλλον, καθόσον ὑπῆρχον καὶ ἄλλοτε ἡνωμένοι· θ’ ἀποτελεσθῇ ἄλλως τε οὕτως εἷς δῆμος εὔρωστος οἰκονομικῶς. Εἶναι δὲ καὶ δίκαιον τοῦτο, διότι ἡ ἐπαρχία Πάλης εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἐπαρχία ἐκείνη τῆς Κεφαλληνίας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ πλέον εὔφορος καὶ παράγει τὴν μεγαλειτέραν ποσότητα σταφιδοκάρπου. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως, εἰ δυνατόν, εἰσακούσῃ τὴν εὐχὴν ταύτην τοῦ δήμου Ἀνωγητῶν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ Γ. Οἰκονομοπούλου περὶ συστάσεως πρώτης Γυμνασιακῆς τάξεως ἐν Πύλῳ ὁ κ. Γκλαβᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§143Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ἡ αἴτησις, κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑποβληθεῖσα ἐκ μέρους τοῦ κ. Γ. Οἰκονομοπούλου δημοσιογράφου εἶναι δικαιοτάτη, διότι θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ τῆς Πυλίας. Ἡ Πύλος ἀπέχει ἀπὸ τῶν Καλαμῶν ὀκτὼ ὁλοκλήρους ὥρας, καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ μεταβαίνωσιν ἐκεῖ οἱ νέοι, ἵνα σπουδάζωσιν, ἐκτὸς δὲ τούτου θὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὰ συμφέροντα καὶ τῶν πέριξ τῆς Πυλίας οἰκούντων πληθυσμῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος πάντοτε ἐμερίμνησεν ὑπὲρ τῶν τοιούτων ζητημάτων, ὑπὲρ τῆς διαμορφώσεως καὶ διαπλάσεως τῶν νέων, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν αἴτησιν τοῦ κ. Οἰκονομοπούλου. Ἀπὸ τοιαύτης σκέψεως κινούμενος τρέφω τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν αἴτησιν ταύτην καὶ τρόπον τινὰ θ’ ἀναμετρήσῃ τὰ πράγματα, καὶ θὰ προβῇ εἰς τὴν ἵδρυσιν πρώτης τάξεως Γυμνασιακῆς ἐν Πύλῳ.

§144Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν αἴτησιν ταύτην.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γαρδικιώτης ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Ἀπών. Ὁ κ. Φωτήλας.

§146Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν αἴτησιν ταύτην.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βέρροιος Ἀπών. Ὁ κ. Ζησιμόπουλος.

§148Α. ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τῆς ὑποβληθείσης αἰτήσεως τοῦ κ. Γεωρ. Οἰκονομοπούλου διερμηνεύεται ὁ διαπρεπέστερος πόθος συμπάσης τῆς Πυλίας. Ἡ σύστασις μιᾶς Γυμνασιακῆς τάξεως ἐν τῇ ἱστορικῇ Πύλῳ, ἐν ᾗ ἐπεσφραγίσθη, ὡς γνωστόν, ἡ ἀνεξαρτησία τῆς Ἑλλάδος, μέλλει νὰ ἐξυπηρετήσῃ συμφέρον τῶν κατοίκων ἐξ ὁλοκλήρων δήμων τῆς ἐπαρχίας, οἵτινες, ἐνῷ εἰσφέρουσι πολλὰ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ἀναγκάζονται νὰ στέλλωσι μακρὰν τὰ τέκνα των ὅπως τὰ μορφώσωσι καὶ δὲν δύνανται οὕτω νὰ ἐποπτεύωσιν ἐπ’ αὐτῶν, τοῦθ’ ὅπερ εἶναι ἥκιστα ἐποικοδομητικὸν διὰ τὴν μόρφωσίν των. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι θέλει ἐκτελέσει κοινωφελέστατον ἔργον.

§149Σ. ΝΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ θερμῶς τὴν ἀναφορὰν ταύτην, διότι ὁμολογῶ ὅτι εἶναι καλὴ ἡ ἰδέα τοῦ ὑποβαλόντος τὴν τοιαύτην αἴτησιν, τοσοῦτο μᾶλλον, καθόσον ἡ μία Γυμνασιακὴ τάξις θ’ ἀπαιτήσῃ ἐλαχίστην δαπάνην.

§150Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν αἴτησιν ταύτην.

§151Φ. ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν αἴτησιν ταύτην.

§152Ν. ΠΑΠΑΛΕΞΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ ἐκκαθαρισθέντος τελωνοσταθμάρχου Ἠ. Πατριαρχέα ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν πέραν τῶν σταθμῶν τοῦ σιδηροδρόμου Λαρίσης καὶ Πελοποννήσου κατοικούντων ὁ κ. Ἀναστασιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§154Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ συμπολῖταί μου οἱ οἰκοῦντες πέραν τῶν σταθμῶν τοῦ σιδηροδρόμου Λαρίσης καὶ Πελοποννήσου παραπονοῦνται ὅτι στεροῦνται τελείως συγκοινωνίας, ἕνεκα τῶν χανδάκων, διὰ τῶν ὁποίων διέρχονται αἱ σιδηροδρομικαὶ γραμμαί. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἕλη σχηματίζονται ὡς ἐκ τῆς μὴ συρροῆς τῶν ὑδάτων, ἐπικίνδυνα εἰς τὴν ὑγείαν τῶν κατοίκων, διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἵνα μεριμνήσῃ περὶ ἀποκαταστάσεως τῆς συγκοινωνίας.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ ἐκ Βερβίτσης Θ. Καπούτσου ὁ κ. Χηνιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§156Δ. ΧΗΝΙΑΔΗΣ. Εἰς τὸν δῆμον Τροπαίων, κύριοι Βουλευταί, ὑπάρχει ἑταιρεία, ἥτις ἐκμεταλλεύεται τὴν εὐπιστίαν τοῦ Δημοσίου καὶ ἐγείρει τοῦτο ἀγωγὰς κατὰ ἰδιωτῶν, ὅτι δῆθεν τὸ κτῆμα τοῦ Α ἢ Β εἶναι ἐθνικόν. Συνεπείᾳ, λέγω, τῶν ἐπιτηδείων τούτων καταγγελιῶν ἐγείρονται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀγωγαί, πρὸ δεκαετίας δὲ περίπου ἐνεπλέχθη τὸ Δημόσιον μετά τινος Τοπιτζῆ εἰς δικαστικὸν ἀγῶνα, καὶ ἀφοῦ ἐξεδόθησαν ἀλλεπάλληλοι ἀποφάσεις τοῦ Πρωτοδικείου καὶ Ἐφετείου, ἡττήθη τὸ Δημόσιον καὶ κατεδικάσθη νὰ πληρώσῃ χιλιάδας δραχμῶν. Τοῦτο ἔχοντες ὑπ’ ὄψει οἱ αὐτοὶ ἐκμεταλλευταὶ κατήγγειλαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ὅτι ὁ Τάσιος Γ. Στασινόπουλος— καθ’ οὗ θέλουσι νὰ ἐξυπηρετήσωσιν ἀνομολόγητα μίση— κατέχει, ἢ μᾶλλον θέλει νὰ κατακτήσῃ, δάση ἐθνικά, ἐνῷ οὐ μόνον δὲν εἶναι τοιαῦτα, καθόσον ἡ καταγγελθεῖσα ὡς δῆθεν ἐθνικὴ δασώδης ἔκτασις ἀπὸ ἀμνημονεύτων ἐτῶν ἐσπείρετο, οὖσα ἐπὶ Τουρκοκρατίας ἰδιόκτητος, ἀλλ’ ἐκ τῆς ὅλης ἐκτάσεως, συγκειμένης ἐξ ἑκατὸν ὡς ἔγγιστα στρεμμάτων, περὶ τὰ εἴκοσι στρέμματα πρὸ δεκάδων ἐτῶν ἀνεδάσωσεν ὁ ἰδιοκτήτης ἀπὸ πρίνους, ἐγκεντρίσας ἐν τῇ ὑπεροχῇ ταύτῃ καὶ ἀγριελαίας καὶ ἀπιδέας, ἐνεφύτευσε διάφορα ὀπωροφόρα δένδρα καὶ ἀπηγόρευσεν ἐν αὐτῇ τὴν βοσκὴν τῶν ζώων. Ὁ τηλεγραφῶν λοιπὸν Θ. Καποῦτσος ἔσπειρε μέρος ἐκ τοῦ κτήματος τοῦ Ἰ. Γ. Στασινοπούλου σεμπρικῶς, ἀλλ’ οἱ ἐκμεταλλευταί, διὰ νὰ ἐκβιάσωσι τὸν ἰδιοκτήτην πρὸς ἐπιτέλεσιν ἰδίων ἥκιστα τιμητικῶν τελῶν, ἀπέστειλαν θεράποντάς των καὶ ἀφῄρεσαν τὸν ὑπὸ τοῦ Καπούτσου θερισθέντα σανόν, διότι συνεταιρίσθησαν μετὰ τοῦ εἰρηνοδίκου Τροπαίων, ὁ ὁποῖος εἰρηνοδίκης, καίπερ ὢν δικηγόρος, καίπερ ἐκ καλῆς οἰκογενείας ὁρμώμενος, καίπερ ἐκ τῆς ἱπποτικωτάτης Σπάρτης καταγόμενος, ἐν τούτοις εἶναι αἶσχος διὰ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀνθρωπότητα νὰ διατηρῆται ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ. Λοιπὸν ὁ εἰρηνοδίκης αὐτὸς δὲν πρέπει ν’ ἀφεθῇ νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἐπιτηδείους αὐτοὺς ἐκμεταλλευτάς, καὶ πρὸς τοῦτο παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους καὶ ἰδίως τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀφ’ ἑτέρου νὰ εὐαρεστηθῶσι καὶ μεριμνήσωσι περὶ τῆς ἄρσεως τῶν τοιούτων σκανδάλων, ἵνα μὴ ῥίπτωσιν οἱ ἐπιτήδειοι ἐκμεταλλευταὶ τοὺς διαφόρους φορολογουμένους πολίτας εἰς τὰ Δικαστήρια εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ σχολάρχου Σουλιμᾶ τῆς Μεσσηνίας Ἡ. Πετρούνια ὁ κ. Πετρομανιάτης ἔχει τὸν λόγον.

§158Α. ΠΕΤΡΟΜΑΝΙΑΤΗΣ. Παραιτοῦμαι.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης. Ἀπών. Ὁ κ. Κουτούπης. Ἀπών. Ὁ κ. Στασινόπουλος. Ἀπών. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ Σ. Περεσιάδου ζητοῦντος σύνταξιν ὁ κ. Γκλαβᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§160Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Εἶναι ἀληθές, Κύριοι, ὅτι ὁ ποιητὴς Περεσιάδης εἶναι συμπολίτης μου, ἀλλὰ δὲν ἔρχομαι νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ αὐτοῦ ἐκ λόγων τοπικοῦ αἰσθήματος καὶ πατριωτισμοῦ, ἀλλ’ ἐκ γενικωτέρας ἀπόψεως τοῦ ζητήματος. Ὀφείλομεν πράγματι νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἀληθῶς ὁ Περεσιάδης ὁ ποιητὴς εἶναι ὁ τελευταῖος ἐθνικὸς ποιητὴς Ἕλλην, διότι ἔχει γράψει πολλὰ ἔργα ἀναγόμενα εἰς τὰς ἐθνικὰς παραδόσεις, ὡς τὸν «Χορὸν τοῦ Ζαλόγγου», τὴν «Ἐσμέ», τὴν «Σκλάβαν», τὴν «Γκόλφω». Περὶ αὐτοῦ διάφοροι ἄνθρωποι καταγινόμενοι εἰς τὰ τοιαῦτα ἔχουσιν ἐκφέρει ἀρίστας γνώμας καὶ κρίσεις, καὶ δὲν διστάζω νὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει ἐκφέρει ἰδίαν κρίσιν ἐνυπόγραφον περὶ αὐτοῦ διὰ τῆς «Ἑστίας». Καθ’ ἣν στιγμὴν σκεπτόμεθα ν’ ἀμείψωμεν ἠθικῶς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἠσχολήθησαν παρὰ εἰς τὴν συγγραφὴν τοῦ Κοντορρεβιθούλη καὶ ὁμοίων τοιούτων, θὰ ἦτο βεβαίως παράλειψις ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας νὰ μὴ προβῇ εἰς μίαν ἐπιχορήγησιν χρηματικὴν εἰς τὸν ἀτυχῆ καὶ πτωχόν, ἀλλ’ ὑπηρέτην τῆς Μούσης καὶ τυφλὸν ποιητὴν Περεσιάδην. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε λάτρης τῆς Μούσης καὶ ἀπὸ μελέτης, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ οἴστρου ποιητικοῦ, νὰ λάβῃ μέριμναν ὑπὲρ τοῦ ἀτυχοῦς αὐτοῦ πολίτου μὲ τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν συνείδησίν του ἥσυχον καὶ ἐπαναπεπαυμένην ὅτι ἔπραξε πᾶν ὅ,τι ἡ τιμὴ καὶ τὸ πρὸς τὴν πατρίδα καθῆκον ὑπαγορεύει, διότι ὁ Περεσιάδης δὲν ὑπῆρξε ποιητὴς τῶν θρύλων, ἀλλὰ τῶν ἐθνικῶν παραδόσεων. (Χειροκροτήματα).

§161Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω πολλὰ περὶ τοῦ Περεσιάδου, διότι τὸν ἀνέδειξαν μέγαν τὰ πολλά του καὶ μεγάλα ἔργα. Ἐγὼ ἀρκοῦμαι συνιστῶν τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ ὑποδεικνύω ὅτι ὀφείλει νὰ λάβῃ μέριμναν δι’ αὐτὸν ἡ Πολιτεία, τὸν τιμήσαντα τὴν πατρίδα.

§162ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ ἐπειδὴ προυκλήθην ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Γκλαβᾶ, δηλῶ ὅτι θὰ διαβιβάσω τὰς συστάσεις τὰς γενομένας ὑπὲρ τοῦ κυρίου Περεσιάδου, προσθέτων καὶ τὴν ἐμὴν εἰλικρινῆ ἐκτίμησιν πρὸς τὸ ἀληθῶς ἐθνικώτατον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἐτῶν διεξάγει ὁ πράγματι πατριωτικὸς αὐτὸς ποιητής, τὸν ὁποῖον διακρίνει καὶ τοῦτο ἀκόμη ὅτι, καίτοι εἶδεν ἄλλα εἴδη φιλολογίας ὀλιγώτερον ἐθνικά, ἅτινα ἦσαν μᾶλλον εὐπρόσδεκτα ὑπὸ τοῦ κοινοῦ καὶ μᾶλλον ἄρα προσοδοφόρα, δὲν παρεσύρθη οὔτε κατὰ κεραίαν τοῦ ἔργου του εἰς τὴν ποιητικήν του σταδιοδρομίαν (χειροκροτήματα).

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ὑπομνήματος τοῦ συνδέσμου τῶν ἐν Ἑλλάδι φαρμακευτικῶν ὑπαλλήλων ὁ κ. Λαζαρῆς ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών. Ὁ κ. Στρατούλης. Ἀπών. Ὁ κ. Σκάσης.

§164Θ. ΣΚΑΣΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην τῶν φαρμακευτικῶν ὑπαλλήλων καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως λάβῃ μέριμναν καὶ ἐξασφαλίσῃ εἰς αὐτοὺς τὸ ὑπὸ τοῦ νόμου χορηγούμενον δεκαπενθήμερον, καθόσον ἐπληροφορήθησαν ὅτι γίνονται ἐνέργειαι, ἵνα καταργηθῇ τοῦτο. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ μάλιστα ἀφοῦ ζητοῦσι μίαν ἡμέραν ἄδειαν ἀνὰ δεκαπενθήμερον. Ἀλλὰ δὲν εἶμαι σύμφωνος ὅτι ἡ ἐξασφάλισις τῆς δεκαπενθημέρου ταύτης ἀργίας πρέπει νὰ γίνῃ, ὡς ἐν τῷ νόμῳ ἔχει, καὶ πρὸς τοῦτο ἴσως διαφωνῶ καὶ πρὸς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν αἴτησιν ταύτην, διότι ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι προκειμένου περὶ φαρμακείων πρέπει νὰ ληφθῇ εἰδικὸν μέτρον, ἴσως ἴσως ἀντίθετον πρὸς τὸ νῦν ὑπάρχον, δι’ ὑποχρεώσεως τῶν καταστηματαρχῶν ὅπως χορηγῶσιν ἀδείας εἰς τοὺς ὑπαλλήλους. Ὅταν ἐπιστῇ ἡ ὥρα, θέλω ἀποδείξει διὰ γεγονότων ὅτι καὶ θάνατοι συνέβησαν καὶ κάκιστα ἀποτελέσματα εἶχεν ὁ νόμος αὐτὸς ἐπὶ τῆς ὑγείας τῶν πολιτῶν.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀστακοῦ κατὰ τοῦ ἀστυνομικοῦ ὑποδιευθυντοῦ Βονίτσης ὁ κ. Λαμπρακάκης.

§166Ε. ΛΑΜΠΡΑΚΑΚΗΣ. Παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔλαβεν ἐγκαίρως πρόνοιαν καὶ διέταξε τὰ δέοντα. (Διαγράφεται).

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Συκιᾶς τῆς Κορίνθου ὁ κ. Σακελλαρίου.

§168Ν. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Συκιᾶς πρὸ ἔτους σχεδὸν ἔπαθον καταστροφὴν ἔκ τινος ἐκεῖ συμβάσης πλημμύρας, καὶ ἡ διορισθεῖσα ὑπὸ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως ἐπιτροπὴ ἀπεφήνατο ὅτι πρέπει δι’ ἐκθέσεώς της νὰ χορηγηθῇ μικρὸν βοήθημα ἀπέναντι τῆς ἀμέτρου ζημίας, τὴν ὁποίαν ἔπαθον. Λοιπὸν παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ ἐγκρίνῃ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 17 χιλιάδων δραχμῶν.

§169ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχει ὑπόθεσις ἐκκρεμὴς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, πιστεύω δ’ ὅτι θὰ ἀναγραφῇ καὶ ἡ πίστωσις ἡ ἀναγκαία πρὸς ἀρωγήν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Θεσπιέων ὁ κ. Καφετζόπουλος.

§171Α. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγκάζομαι καὶ πάλιν ἀφορμὴν λαμβάνων ἐκ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὴ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀναστείλῃ τὴν ἀπηνῆ καταδίωξιν τῶν ὀφειλετῶν, διότι ἡ ἐποχὴ αὕτη εἶναι ἐντελῶς ἀκατάλληλος δι’ εἰσπράξεις καὶ ν’ ἀφήσωσι κατὰ Σεπτέμβριον, ὅτε οἱ φορολογούμενοι θὰ ἔχωσιν εἰσπράξει τὴν συγκομιδὴν τῶν προϊόντων των, ἵνα κατορθωθῇ καὶ ἡ εἴσπραξις τῶν καθυστερουμένων.

§172Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Καὶ ἄλλοτε συνέστησα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον μάλιστα, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος μοὶ ὑπεσχέθη νὰ ζητήσῃ τὴν πρόταξιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀναστολῆς τοῦ φόρου σταφιδαμπέλων τοῦ 1909–1910.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόλις τελειώσῃ τὸ Σύνταγμα, αὔριον τὴν ἑσπέραν θὰ ἔλθῃ τὸ ζήτημα τοῦτο πρὸς συζήτησιν. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ἐγκαρὲς τοῦ δήμου Βίβλου «περὶ στρεμματικῆς φορολογίας τῶν ὀπωροφόρων δένδρων» ὁ κ. Ἀλαβᾶνος.

§174Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην, διότι εἶναι δικαία.

§175Ε. ΚΥΤΑΡΙΟΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ἐγκαρὲς τοῦ δήμου Βίβλου καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν κατοίκων περὶ στρεμματικῆς φορολογίας τῶν ὀπωροφόρων δένδρων, διότι, ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς εὐκολύνονται οἱ κάτοικοι διὰ τοῦ τοιούτου εἴδους φορολογίας, ἀφ’ ἑτέρου καὶ εἰς τὸ Κράτος συμφέρει ἡ τοιαύτη λύσις καὶ ἁπλοποιεῖται τὸ φορολογικὸν σύστημα, τοῦθ’ ὅπερ τὰ μάλιστα συμβάλλει εἰς τὴν εὐκολίαν τῶν εἰσπράξεων τοῦ Δημοσίου. Ἐλπίζω ὅτι ἡ παράκλησίς μου αὕτη θὰ τύχῃ εὐμενοῦς ἀποδοχῆς ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. (Διαγράφεται ἡ ἀναφορὰ τῶν κατοίκων Νέας Ἀγχιάλου, ζητούντων δάνειον).

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ ἐξ Ἀμφίσσης Ν. Ζωγράφου ὁ κ. Χριστίδης.

§177Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ. Ὑποστηρίζω τὴν ἀναφορὰν ταύτην, διότι ὁ ἐπιθεωρητὴς Σταματέλος ὕβρισε καὶ ἐκακοποίησε μαθητρίας τινάς.

§178Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Ἀπεστάλη ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον. (Διαγράφεται ἡ ἀναφορὰ τοῦ συνδέσμου τῶν ποτοποιῶν Καλαμῶν).

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν ἐν Ἀθήναις διαμενόντων Θηραίων περὶ ἀποπερατώσεως τοῦ ἐν Μονολίθῳ τῆς Θήρας λιμένος ὁ κ. Ἐ. Κυταριόλος.

§180Ε. ΚΥΤΑΡΙΟΛΟΣ. Εἶναι ὄντως δίκαια καὶ εὔλογα τὰ αἰτήματα καὶ ἡ παράκλησις, ἣν ἀπευθύνουσι πρὸς ὑμᾶς, κ. Ὑπουργέ, οἱ ἐν Ἀθήνας διαμένοντες Θηραῖοι περὶ ἀποπερατώσεως τοῦ ἐν Μονολίθῳ τῆς Θήρας λιμένος. Ἀλλ’ οὐ μόνον τοῦτο εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη διὰ τοὺς ναυτιλλομένους, τοὺς ταξιδιώτας καὶ τὸ ἐμπόριον, ἀλλ’ εἶναι αὐτόχρημα ζήτημα ὑψίστης φιλανθρωπίας διὰ τοὺς ἐπιβιβαζομένους καὶ ἀποβιβαζομένους εἰς τὸν ἀπύθμενον ἐκεῖνον λιμένα ὑπὸ τὰς πνοὰς τῶν σφοδροτάτων ἀνέμων τῶν πνεόντων διαρκῶς, ἐνῷ τὸ ἀτμόπλοιον ὑπὸ ἀτμὸν μόνον σταματᾷ ἐλάχιστον χρόνον. Πολλάκις δυστυχήματα συνέβησαν, ἅτινα θρηνοῦμεν καὶ τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει ἐφεξῆς νὰ ἐπαναληφθῶσιν. Εἶναι δὲ δυνατὸν τοῦτο, ἐὰν ληφθῇ πρόνοια, ἵνα ἀποπερατωθῇ ὁ λιμὴν ὡς τάχιστα καὶ δὴ κατὰ τὴν καλὴν ταύτην ἐποχὴν τοῦ ἔτους. (Διαγράφονται εἶτα αἱ κάτωθι ἀναφοραί: 1) τῶν ἐν Ἀθήναις καπνεμπόρων αἰτούντων νὰ τεθῇ φόρος δύο δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν εἰς τὰ μηχανοποίητα σιγαρέττα· 2) τῶν κατοίκων Ἀριστομένους διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παράνομον ἀπόλυσιν τῶν ἀγροφυλάκων· 3) τῶν κατοίκων Γουρίτσης τοῦ δήμου Παμφίας ζητούντων ὅπως κηρυχθῶσιν ἔκπτωτοι οἱ ἐνοικιασταὶ τῶν γαιῶν τῆς Μονῆς Μυρτιᾶς· 4) τοῦ κατωτέρου προσωπικοῦ τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων Ἄρτης ζητούντων αὔξησιν μισθοῦ· 5) τῆς Ἠλέκτρας Ζαλούχου διευθυντρίας τῆς βʹ δημοτικῆς σχολῆς Πειραιῶς ζητούσης ἄδειαν πρὸς ἐπέκτασιν τῶν σπουδῶν της καὶ λαμβανούσης τὸν μισθόν της· 6) τοῦ συλλόγου τῶν διδασκάλων Ἀττικῆς περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὸν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ παθόντα Ν. Ψωμᾶν).

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ ἀποστράτου ἀνθυπολοχαγοῦ Δρακολάκου ὁ κ. Κουρτάκης.

§182Ι. ΚΟΥΡΤΑΚΗΣ. Ἐσχάτως εἶχε ψηφισθῆ νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπρόκειτο νὰ ληφθῇ μέριμνα περὶ τῶν ὑπαξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἠνδραγάθησαν ἐν Μακεδονίᾳ, περὶ ἀμοιβῆς τῶν ὑπαξιωματικῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον συμπεριληφθῆ εἰς πρώτην τοιαύτην. Ὑποβάλλεται ἤδη ἀναφορά, δι’ ἧς παραπονοῦνται οἱ ἀναφερόμενοι ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἡ καθορισθεῖσα διὰ τοῦ ψηφισθέντος νόμου πρὸς ἐξέλεγξιν τῶν πιστοποιητικῶν καὶ λοιπῶν ἐγγράφων ἔκρινεν αὐστηρῶς αὐτούς, οὕτω δὲ οὐδεὶς ἠμείφθη. Τοῦτο δὲ προέρχεται, κύριε Πρόεδρε, διότι ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη δὲν ἔκρινε καὶ αὐτοὺς μὲ τὸ αὐτὸ μέτρον, μὲ τὸ ὁποῖον ἡ ἄλλη ἔκρινε τοὺς εἰσαχθέντας εἰς τὴν σχολήν· δὲν λέγω δὲ ταῦτα, διότι γνωρίζω πῶς ἔκρινε τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι εἰσήχθησαν εἰς τὴν σχολήν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ παράπονα αὐτῶν καὶ νὰ πράξῃ πᾶν ὅ,τι θεωρεῖ δίκαιον.

§183Α. ΠΕΤΡΟΜΑΝΙΑΤΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν ταύτην. (Διαγράφεται ἡ ἀναφορὰ τοῦ κτηματικοῦ συνδέσμου Κυμαίων).

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Αἰγίου, ὅπως παύσῃ ἡ καταδίωξις τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου, ὁ κ. Πολυχρονιάδης.

§185Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ. Ἐκ τρίτου οἱ κάτοικοι τοῦ Αἰγίου ἀνεφέρθησαν διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων καὶ ἤδη ὁ κτηματικὸς Σύλλογος Αἰγίου παραπονεῖται ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ταύτην ἡ εἴσπραξις τῶν φόρων ἀποβαίνει καταστρεπτική, διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ταύτην οἱ κτηματίαι ἔχουσιν ἀπασχοληθῆ εἰς τὸν ψεκασμὸν τῶν κτημάτων των καὶ τὴν καταδίωξιν τῆς ἀκρίδος καὶ ἕνεκα τῆς καταδιώξεως τοῦ Δημοσίου ἀναγκάζονται οἱ ἄνθρωποι νὰ καταφεύγωσιν εἰς τὰ ὄρη. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ τὸ Δημόσιον ζημιοῦται καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, καθ’ ὅσον καταστρέφεται τὸ μόνον προϊόν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον περιμένουσι νὰ εἰσπράξωσι, διὰ νὰ πληρώσωσι. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι εἰδικὴ πρόνοια πρέπει νὰ ληφθῇ διὰ τὸ Αἴγιον διὰ τὸν ἑξῆς λόγον· διότι τὸ Αἴγιον κυριολεκτικῶς κατεστράφη λόγῳ θεομηνίας κατὰ τὸ 1910, τοῦτο δὲ βεβαιοῦται ἐξ ἐπισήμων στατιστικῶν. Τὸ τελωνεῖον βεβαιοῖ ὅτι, ἀντὶ 29,000,000 ἑνετικῶν λιτρῶν σταφιδοκάρπου παραχθέντων καὶ ἐξαχθέντων κατὰ τὸ ἔτος 1909, ἐφέτος παρήχθησαν καὶ ἐξήχθησαν 8,000,000 μόνον. Ὁ φόρος τοῦ ἐλαιοκάρπου ἀντὶ 55,000 δραχ., εἰς τὰς ὁποίας ἀνῆλθε καὶ εἰσέπραξε τὸ Δημόσιον κατὰ τὸ 1909, κατὰ τὸ 1910 ἀπέδωκε μόνον 1900 δραχμάς. Ἐπίσης ἐξ ἐπισήμων ἐκθέσεων τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν ἀρχῶν ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων προτείνεται νὰ ἐκπέσῃ κατὰ 75%, δηλ. οἱ κάτοικοι αὐτοὶ δὲν παρήγαγον τίποτε. Νὰ ζητῶνται λοιπὸν φόροι τὴν ἐποχὴν ταύτην εἶναι ἔγκλημα, τόσον μᾶλλον, καθόσον κατορθοῦται κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ ἡ μὴ καλλιέργεια πρὸς εἴσπραξιν τοῦ εἰσοδήματος ἐκείνου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον καὶ μόνον περιέμενον νὰ πληρώσωσι τὸν φόρον. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν νὰ ληφθῇ μέριμνα εἰδικῶς διὰ τὸ Αἴγιον καί, εἰ δυνατόν, ν’ ἀνασταλῇ ἡ καταδίωξις μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου, ὁπότε νὰ ἐφαρμοσθῶσιν ἅπαντα τὰ μέτρα πρὸς εἴσπραξιν κατὰ τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου, καὶ ὑποθέτω εὐελπιστῶν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀναγνωρίζων τὸ δίκαιον θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν παράκλησίν μου ταύτην καὶ θὰ ἐκδώσῃ τάχιστα τὰς δεούσας διαταγὰς πρὸς ἀναβολὴν τῆς καταδιώξεως.

§186Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην. Τόσον ἀγρία δὲ εἶναι ἡ κατάστασις ἐκεῖ κάτω, ὥστε πρὸ ἡμερῶν ἐπυροβόλησαν τὰ ὄργανα τοῦ Δημοσίου καὶ ἐτραυμάτισαν ἕνα τῶν ὀφειλετῶν διὰ 126 δραχμάς.

§187Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ δώσῃ τέλος πάντων προσοχὴν εἰς τὴν δικαίαν φωνὴν τῶν συμπολιτῶν μας.

§188Α. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς στατιστικάς, τὰς ὁποίας ἀνέγνωσεν ὁ κ. Πολυχρονιάδης, καθ’ ἃς τὰ εἰσοδήματα ἐν γένει τῆς ἐπαρχίας Αἰγιαλείας κατὰ τὸ ἐνεστὼς ἔτος ὑπελείφθησαν κατὰ πολὺ τῶν περυσινῶν, ὥστε ν’ ἀνασταλῇ προσωρινῶς ἡ καταδίωξις τῶν ὀφειλετῶν μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου, ὅτε θὰ δυνηθῶσιν ἐκ τῆς συγκομιδῆς τοῦ σταφιδοκάρπου νὰ πληρώσωσι. Συντρέχει δὲ εἰδικὸς λόγος διὰ τὸ Αἴγιον, καὶ θὰ λάβῃ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. Ὑπουργός, ὥστε καὶ εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν δὲν ἤθελεν ἐπεκτείνει τὸ μέτρον τῆς ἀναστολῆς καθ’ ὅλον τὸ Κράτος, τοὐλάχιστον διὰ τὸ Αἴγιον πρέπει νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις, διότι συντρέχουσιν αἱ εἰδικαὶ ἐκεῖναι περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφεραν οἱ προλαλήσαντες, καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προβῇ εἰς σχετικὴν δήλωσιν.

§189Λ. ΦΛΑΜΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐκτὸς τῆς ἀναστολῆς καταδιώξεως νὰ λάβῃ πρόνοιαν καὶ διὰ τὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη διὰ τοῦ τρόπου τῶν κατασχέσεων τῶν ὀφειλῶν τοῦ Δημοσίου. Ἡ ὑπηρεσία τῶν ταμείων ἐφεῦρε τρόπον πολὺ αἰσχρὸν διὰ τὴν εἴσπραξιν, ἐφ’ ὅσον ἡ εἴσπραξις 50 δραχμῶν δημιουργεῖ δαπάνας 100. Ἐτέθη εἰς ἐνέργειαν αὐτὸ τὸ μέτρον τῶν φορολογουμένων.

§190Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἂς ὁδηγηθῶσιν εἰς τὰς φυλακάς.

§191Λ. ΦΛΑΜΗΣ. Προτιμότερον, προκειμένου νὰ ζητηθῶσι διὰ τοιούτων κατασχέσεων καὶ διὰ προηγουμένας δόσεις. Νομίζω ὅτι ἔχει καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπὸ σοβαρὰν ὄψιν τὸ ζήτημα αὐτό. Οὐδέποτε παρετηρήθη ἀπὸ τοῦ 1883 ἀγριωτέρα καταδίωξις καὶ τρόπος συστηματικώτερος πρὸς χρηματισμὸν ἀφ’ ὅ,τι γίνεται ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ἀνορθώσεως. Ὁμιλῶ κατ’ αὐτὸν τρόπον, διότι παρατηρῶ τὸ ἑξῆς· αὐτὰ δὲν γίνονται ἐκ μέρους τῆς ὑπηρεσίας τῆς κεντρικῆς· αὐτὰ δὲν τὰ διατάττει ἡ κεντρικὴ ὑπηρεσία.

§192ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Τὸ νὰ προηγηθῇ ἡ κατάσχεσις τῆς προσωπικῆς κρατήσεως τὸ διέταξεν ἡ κεντρικὴ ὑπηρεσία σεβομένη τὸν νόμον, διότι ὁ νόμος ὑπαγορεύει εἰς τὰ ὄργανα τὰ καταδιωκτικὰ νὰ καταφεύγωσιν εἰς τὴν προσωπικὴν κράτησιν μεθ’ ὅλα τὰ ἄλλα. Ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ πιστεύουσα ὅτι τὸ πολυτιμότερον εἶναι ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία, καὶ δὲν πρέπει νὰ θιχθῇ αὕτη ἐφ’ ὅσον κατ’ ἄλλον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ πληρωθῇ τὸ Δημόσιον. Ὥστε δὲν πρέπει νὰ γίνηται κατηγορία καὶ διὰ τοῦτο.

§193Λ. ΦΛΑΜΗΣ. Δὲν λέγω αὐτό, κύριε Πρόεδρε. Λέγω τὸ ἑξῆς· δικαιολογῶ τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν, ἀφ’ ἑνὸς διότι ἔλαβε μέτρα κατὰ τῆς προσωπικῆς κρατήσεως, ἀφ’ ἑτέρου διότι ὅσα συμβαίνουσι διὰ τῶν κατασχέσεων δὲν συμβαίνουσι διαταγῇ τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας, ἀλλ’ εἶναι ἔργα τῶν ὀργάνων τῶν ταμιακῶν.

§194Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Δὲν ἔχουσι διαταγήν.

§195Λ. ΦΛΑΜΗΣ. Τὸ κατέστησαν βιομηχανίαν, καὶ κυρίως ὅταν πρόκειται περὶ ὀφειλῆς παγίων δόσεων. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον περὶ διακανονισμοῦ τῶν χρεῶν αὐτῶν τῶν ὀφειλετῶν μετὰ τοῦ Δημοσίου εἶναι ἕτοιμον πρὸς ὑποβολήν, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς παραμονὰς τῆς ὑποβολῆς τοιούτου νομοσχεδίου νὰ γίνηται τοιαύτη κατάχρησις τῆς ἐξουσίας. Σᾶς παρακαλῶ νὰ κανονισθῇ τὸ ζήτημα.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Καρδίτσης περὶ μετριασμοῦ ποινῆς διάφοροι. Διαγράφεται. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Πορταριᾶς περὶ ἀποστάξεως στεμφύλων διάφοροι. Διαγράφεται. Ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀμαλιάδος περὶ ἐπιστροφῆς φόρου ὁ κ. Γόντικας. Ἀπών. Ὁ κ. Συριόπουλος. Ὅστις εἶναι ἐγγεγραμμένος θὰ ὁμιλήσῃ. Εἰς ἄλλους δὲν δίδω τὸν λόγον.

§197Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μελετήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ νὰ ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα.

§198Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Τὰ αὐτὰ συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε.

§199Δ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγώ.

§200Α. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφονται αἱ ἑξῆς ἀναφοραί: 1) Τῶν βιβλιοπωλῶν Βόλου· τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Μαλευρίου περὶ καταργήσεως φόρου οἰκοδομῶν καὶ ἐπιτηδευμάτων· τῶν κατοίκων Περαχωρίου αἰτούντων κοινοτικὰ λιβάδια Ἁγ. Γεωργίου ἢ Φωτισμοῦ· τοῦ ἐκ Βόλου Ν. Ντόβα· καὶ τῶν κατοίκων τοῦ δήμου Σκιλλοῦντος «περὶ ἑρμηνευτικοῦ ψηφίσματος ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὴν νομοθετικήν. Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐγκρίσεως προσθέτου συμβάσεως μετὰ τῶν Τραπεζῶν καὶ τραπεζιτῶν, οἵτινες ὑπέγραψαν τὴν ἀπὸ 3/16 Ἰουλίου 1910 σύμβασιν περὶ προκαταβολῆς 40 ἑκατομμυρίων δραχμῶν χρυσῶν καὶ δανείου 150 ἑκατομμυρίων». Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ νομοσχέδιον). Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀναγραφῆς ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1911 πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 8,000». Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτόν). Ἄρθρον 2 (ὡσαύτως). Σύνολον (ὡσαύτως). Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ συναινέσῃ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§202Σ. ΣΙΜΟΣ. Δι’ αὔριον.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον τὴν πέμπτην μετὰ μεσημβρίαν. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρα 1 τῆς νυκτός).