1909.12.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 72

Τῆς 26 Δεκεμβρίου 1909

(Σάββατον, ὥρᾳ 11 π. μ.)

Προεδρία κ. Ἀλ. Σ. Κ. Ῥώμα.

(Ἀναγνωσθέντος τοῦ καταλόγου ὥρᾳ 11 π. μ. ἡ Βουλὴ εὑρέθη ἐν ἀπαρτίᾳ παρόντων Βουλευτῶν 94).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ Πρακτικὰ θ’ ἀναγνωσθῶσι μετὰ μεσημβρίαν, διότι δὲν ἐτυπώθησαν ἔτι. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν· Ἐπιτροπὴ τοῦ λαοῦ Μεσσηνίας παρακαλεῖ, ἵνα κατὰ προτίμησιν ἐπιψηφισθῇ ἡ μετὰ τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας σύμβασις· Ἰατροὶ Τυρνάβου παρακαλοῦσι νὰ ἐπιψηφισθῇ τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον περὶ ἰατρῶν· Φαρμακοποιοὶ Κεφαλληνίας παρακαλοῦσι ν’ ἀπορριφθῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Καβαλλιεράτου ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ φαρμακείων κλπ. Κάτοικοι Πλατάνου καὶ Ὀλυμπίων παρακαλοῦσι νὰ ἐπιψηφισθῇ ἡ μετὰ τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας σύμβασις κατόπιν τῶν ὑπ’ αὐτῆς ἐπενεχθεισῶν τροπολογιῶν· Ὁ ἀπόστρατος λοχαγὸς τῆς οἰκονομίας κ. Σ. Γουλάκος παρακαλεῖ, ὅπως τῷ ἀπονεμηθῇ προνόμιον εὑρεσιτεχνίας διὰ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ ἐφευρεθὲν ἐπαναληπτικὸν αὐτογεμὲς ὅπλον· Φαρμακέμποροι Βόλου παρακαλοῦσιν, ὅπως ψηφισθῇ τὸ φαρμακευτικὸν νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τοὺς πρακτικοὺς φαρμακεμπόρους· Ὁ δήμαρχος Γλώσσης ὑποβάλλει ψήφισμα τοῦ παρ’ αὐτῷ δημοτικοῦ συμβουλίου, ὅπως μὴ καταργηθῇ ὁ δῆμος Γλώσσης· Οἱ κάτοικοι Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Ἠλείας παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐπιψηφισθῇ ἡ μετὰ τῆς Προνομιούχου σύμβασις περὶ ἐκριζώσεως· Ὁ δήμαρχος Κορινθίας τῇ ἐντολῇ καὶ τοῦ παρ’ αὐτῷ δημοτικοῦ συμβουλίου παρακαλεῖ, ὅπως μὴ ἐπιψηφισθῇ ἡ μετὰ τῆς Προνομιούχου σύμβασις· Φαρμακέμποροι Τυρνάβου παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐν τῷ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίῳ περὶ φαρμακείων κλπ. ληφθῇ πρόνοια καὶ περὶ αὐτῶν· Ὁ κ. Θ. Μαυρομαρᾶς ὑποβάλλει πρότασιν νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ ἱεροῦ ἱδρύματος τῆς Εὐαγγελιστρίας Τήνου· Οἱ κ. Χ. Βοζίκης καὶ Π. Πετρίδης ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου περὶ κανονισμοῦ τοῦ μισθοῦ τῶν γυμνασιαρχῶν. (Ὄρα Παράρτημα, ἀριθ. 772). Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀντικειμένου πρὸς συζήτησιν, ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἐξακολούθησις τῆς Γʹ συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος». Ὁ κ. Ἀλεξανδρῆς εἶχε τὸν λόγον, ὅτε διεκόπη προχθὲς ἡ συζήτησις· παρακαλεῖται νὰ συνεχίσῃ.

§2Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Διέκοψα προχθές, κ. Πρόεδρε, παράκλησίν μού τινα ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νομοσχεδίου, σκοπὸν ἔχουσαν νὰ καθορίσωμεν ἓν σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἦτο σύμφωνος μετὰ τῆς Βουλῆς καὶ μόνον ἡ διατύπωσις τοῦ σημείου τούτου παρεῖχε δυσκολίαν τινά. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀναπτύσσων τὰς γνώμας αὑτοῦ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ οἰνοπνεύματος, εἶπε πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι πρόθυμος ν’ ἀποχωρίσῃ ἀπὸ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος τὸ οἰνόπνευμα τὸ μετουσιωμένον, τὸ χρησιμοποιούμενον εἰς βιομηχανικὰς ἐργασίας, ἀρκεῖ μόνον νὰ εὑρεθῇ τρόπος διαχωρίσεως τοῦ οἰνοπνεύματος τούτου. Καὶ βεβαίως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἦτο ἄλλη ἡ γνώμη τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, προκειμένου περὶ προϊόντος τὸ ὁποῖον τόσας ὠφελείας παρέχει εἰς τὸν τόπον. Ὡμίλησαν διάφοροι τῶν κ. συναδέλφων καὶ παρέστησαν πρὸς τὴν Βουλὴν τὰς ζημίας αἵτινες πρόκειται νὰ προέλθωσιν εἰς τὴν ἑταιρείαν τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, ἑταιρείαν ἡ ὁποία διὰ τῆς βιομηχανίας αὐτῆς ἐξασφαλίζει σήμερον εἰς τὸν τόπον τὴν διάδοσιν τοῦ προϊόντος, προϊόντος ἐκ πρώτης ὕλης, ἥτις μέχρι τῆς χθὲς ἦτο διὰ τὸν τόπον ἐντελῶς ἄχρηστος. Ὡμίλησα ἀκριβῶς περὶ τῆς ζημίας ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι τὴν πρώτην ὕλην παρέχουσιν εἰς τὴν ἑταιρείαν. Ὡμίλησα ἀκόμη περὶ τῆς ζημίας ἥτις θέλει ἐπέλθει εἰς τοὺς φορολογουμένους εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ἐπιπέσῃ ἡ φορολογία τῆς καταναλώσεως. Ἀλλ’ ἡ μεγαλειτέρα των ζημία εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θέλει ἐπέλθει εἰς τὴν γεωργίαν ἐν γένει, ἂν φορολογηθῇ τὸ μετουσιωμένον οἰνόπνευμα, τὸ χρησιμοποιούμενον εἰς τὰς γεωργικὰς ἐργασίας. Διότι ἐκ τῶν γεωργικῶν συγγραμμάτων εἶναι σήμερον γνωστὸν καὶ παραδεδεγμένον καθ’ ἅπαντα τὸν κόσμον, ὅτι αἱ μηχαναὶ αἱ κινούμεναι δι’ οἰνοπνεύματος καὶ χρησιμοποιούμεναι εἰς τὰς γεωργικὰς ἐν γένει βιομηχανίας, ὅπως ἡ ξυλουργία, ἡ φανοποιΐα, ἡ λεπτουργία, ὅλαι αὐταὶ αἱ βιομηχανίαι, ὅταν ἔχωσιν ὡς κινητήριον δύναμιν τῶν μηχανῶν των τὸ οἰνόπνευμα, δαπανῶσιν ὀλιγώτερα καὶ συνεπῶς ἡ κατασκευὴ τῶν ἐργαλείων τῶν χρησιμοποιουμένων εἰς τὴν γεωργίαν εἶναι ὀλιγοδαπανωτέρα· ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου ὑπῆρξαν Κράτη τὰ ὁποῖα μὴ ἔχοντα ὡς πρώτην ὕλην τὸ οἰνόπνευμα ἀπεφάσισαν, ἵνα εἰσαγάγωσιν αὐτὸ ἔξωθεν, ἵνα δημιουργήσωσιν ἐκεῖ βιομηχανίαν οἰνοπνεύματος. Ὅταν δὲ ἡμεῖς ἔχωμεν τὰς γεωργικὰς τάξεις ἐπιβαρυνομένας μὲ τὸν νέον φόρον, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν χθές, εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι ἐπιβαρύνομεν τὴν γεωργίαν ἀκόμη περισσότερον, ὅταν πρόκειται διὰ τῆς φορολογίας ταύτης νὰ συντρίψωμεν καὶ μίαν ἄλλην βιομηχανίαν, ἡ ὁποία τόσον χρήσιμος εἶναι εἰς τὴν πρόοδον τῆς γεωργίας; Γερμανὸς διπλωμάτης, κ. Πρόεδρε, ὁμιλῶν προχθὲς ἐξέφρασε τὴν ἀπορίαν αὐτοῦ πῶς μεταξὺ τῶν νομοθετημάτων τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα ἅπαντα εἶχε μελετήσει, εὑρέθη νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον φορολογεῖ προιὸν ἐγχώριον ἐκ πρώτης ὕλης καὶ ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι τὸ Κράτος φορολογεῖ τὴν βιομηχανίαν ταύτην, διότι ἔχει πεποίθησιν ὅτι ἔχει καθαρὰν πρόσοδον. Καὶ ἐλέγετο τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ἐνῷ δὲν ὑπάρχει δυστυχῶς τι ὅπερ ν’ ἀποδεικνύῃ ὅτι πράγματι πρόκειται νὰ φορολογηθῇ πρόσοδος καθαρὰ τῆς βιομηχανίας ταύτης. Ἐλέγετο τοῦτο ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶναι ἐντεταλμένος νὰ γνωρίζῃ τὴν οἰκονομικὴν δύναμιν τοῦ τόπου δὲν ἠδύνατο νὰ φέρῃ νομοθέτημα τὸ ὁποῖον νὰ φονεύῃ τὴν κατανάλωσιν τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἐν τοσούτῳ ἐπὶ τῇ βάσει τοιαύτης σκέψεως φαίνεται ὅτι φορολογεῖται τὸ οἰνόπνευμα τὸ φωτιστικὸν διὰ τριάκοντα λεπτῶν. Διότι μετὰ λεπτά τινα τῆς ὥρας μόνον ἀπὸ τῆς ἀποφάσεως ταύτης πρὸς τὴν βαρεῖαν φορολογίαν, ἀποφάσεως ἡ ὁποία ἐλήφθη μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι τὸ Κράτος ἔχει ἀνάγκην διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῶν προσόδων αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ τῶν 600.000, ὅπερ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν τόπον, ὅτι ἐπὶ πλέον μόνον διὰ τοῦ βάρους τούτου θέλει ἐπέλθει ἡ ἐξίσωσις μεταξὺ τῶν ἀνταγωνιζομένων δύο φωτιστικῶν προϊόντων, ἑνὸς ξένου καὶ ἑνὸς ἐντοπίου, καὶ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς δικαιολογίας ταύτης τῆς Κυβερνήσεως ἐδέχθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν φορολογίαν ταύτην· μετὰ τινα λεπτά, λέγω, ἀπὸ τῆς θέσεως ἐκείνης ἠκούομεν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν λέγοντα πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι αὔριον θὰ ὑποβάλῃ νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐλαττώσῃ τὴν φορολογίαν τοῦ πετρελαίου κατὰ 30 λεπτά. Ἐρωτῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ ὑμᾶς, Κύριοι· ἡ φορολογικὴ ἐξίσωσις τῶν ἀνταγωνιζομένων ἡ ὁποία θὰ ἐπήρχετο διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καταρρέει, εἰς βάρος ἀποκλειστικὸν τοῦ οἰνοπνεύματος; Καὶ ἀφοῦ αἴρεται ἡ φορολογικὴ αὕτη ἐξίσωσις, ἡ ὁποία παρουσιάσθη πρὸς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὡς βάσις τοῦ νομοσχεδίου, αἴρεται δι’ αὐτοῦ ἡ δικαιολογία ἥτις μέχρι τοῦδε ἔκαμε τὴν Βουλὴν νὰ νομοθετήσῃ φορολογίαν ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος. Καὶ ἀφοῦ αἴρεται τοῦτο, ποία εἶναι ἡ βάσις ἐκείνη ἡ ὁποία θέλει πείσει τὴν Βουλήν, ὅτι πραγματικῶς ἡ φορολογία αὕτη διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν δὲν εἶναι ἄδικος; Μέχρι τῆς στιγμῆς ἓν μόνον παρουσιάζεται ἐπιχείρημα, ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν δύο προϊόντων, ὅστις εἶναι μέγας, ὥστε νὰ μὴ δώσῃ 600 χιλιάδας δραχμῶν ἐκ τῆς καταναλώσεως· διὸ ἡμεῖς εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος ηὐξήσαμεν τὴν φορολογίαν, ἵνα δυνηθῇ τὸ ξένον προϊὸν ν’ ἀνταγωνισθῇ πρὸς τὸ ἐθνικὸν τοιοῦτον εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς. Τοῦτο ἐκλείπει, ἂν σὺν τῇ φορολογίᾳ τοῦ οἰνοπνεύματος, ἐλαττώσωμεν τὴν φορολογίαν τοῦ πετρελαίου. Καθ’ ὅσον ὁ ἀνταγωνισμὸς εἶναι ἀδύνατος, τοῦτο ἐπιτυγχάνεται διὰ μόνης τῆς ἐλαττώσεως τῆς φορολογίας τοῦ πετρελαίου. Διὰ τοῦτο ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ γνωρίσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν τοὺς λόγους δι’ οὕς, ἀφοῦ ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη ἤδη τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ φωτιστικοῦ τῶν 30 λεπτῶν, ἐλαττώνει τὴν φορολογίαν τοῦ πετρελαίου, διὰ τῆς ὁποίας ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν δύο τούτων προϊόντων στρέφεται ἐναντίον τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος, τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι μόνον ἐπὶ τῇ γνώσει τῶν λόγων τούτων δύναται νὰ συζητήσῃ ἡ Βουλὴ καὶ δύναται ἡ Βουλὴ νὰ θεωρήσῃ ὅτι πράττει ἔργον ὄχι αὐθαίρετον, ἀλλ’ ἔντιμον ἔργον διὰ τὸν τόπον πλήττουσα ἐθνικὸν προϊόν. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει φρονῶ ὅτι διὰ τὸ οἰνόπνευμα τὸ μετουσιωμένον, τὸ χρησιμοποιούμενον διὰ βιομηχανικὰς ἐργασίας, μία δύναται νὰ ὑπάρξῃ λύσις, ἡ ὁποία εἶναι σύμφωνος καὶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μὲ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, νὰ μὴ φορολογήσωμεν τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο, ἐφ’ ὅσον δύναται νὰ διακριθῇ ἀπὸ τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα. Ὅτε δὲ ὑπάρχει γνώμη ἀνδρῶν εἰδικῶν, ὡς ἡ τοῦ κ. Νέγρη, ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη διάκρισις, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ παχύτερον τὸ οἰνόπνευμα τὸ διὰ βιομηχανικὰς ἐργασίας, ὑποθέτω ὅτι δυνάμεθα νὰ θέσωμεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τὴν ἑξῆς τροποποίησιν: «Ἐκτὸς τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ χρησιμοποιουμένου διὰ βιομηχανικὰς ἀνάγκας, ἐφ’ ὅσον τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο δύναται νὰ διακριθῇ». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἴμεθα πάντες σύμφωνοι καὶ πράττομεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ πράξωμεν ὑπὲρ τοῦ τόπου, ὅπως ἀπαλλάξωμεν τῆς τοιαύτης φορολογίας μίαν βιομηχανίαν ἡ ὁποία τόσον ἐπωφελῶς ἐργάζεται ὑπὲρ τῆς γεωργίας καὶ τῆς ἀναπτύξεως ἐν γένει τοῦ τόπου.

§3Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Κύριοι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὸ οἰνόπνευμα τὸ φωτιστικόν, δύο λόγοι ὑπάρχουσι, τοὺς ὁποίους ὑποστηρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ τοὺς ὁποίους εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ παραδεχθῶμεν. Ὁ εἷς εἶναι ὅτι τὸ οἰνόπνευμα τὸ φωτιστικὸν θέλει ἀνταγωνισθῆ μὲ τὸ πετρέλαιον, καὶ ὡς ἐκ τούτου θέλουσιν ἐλαττωθῆ τὰ εἰσοδήματα τοῦ Δημοσίου. Ὁ λόγος οὗτος εἶναι ὄντως σπουδαιότατος καὶ πάντες παραδεχόμεθα αὐτόν. Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει δώσει ὑποσχέσεις πρὸς τὸν Διεθνῆ Ἔλεγχον, καὶ εἴμεθα ἠναγκασμένοι καὶ τὸν λόγον τοῦτον νὰ παραδεχθῶμεν. Ἀλλὰ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ οἰνόπνευμα τὸ πρὸς οἰκιακὴν χρῆσιν εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ φέρω ἀντιρρήσεις, καὶ ἀντιρρήσεις σπουδαιοτάτας. Πρῶτον καὶ κύριον μὴ λησμονῶμεν ὅτι ἐν Ἑλλάδι ἐλλείπει ἐντελῶς ἡ καύσιμος ὕλη. Μίαν εἴχομεν ἐλπίδα, ὅτι, εὐθὺς ὡς κατορθωθῇ, ἵνα τὸ οἰνόπνευμα ἀναπληρώσῃ ἐντελῶς τοὺς γαιάνθρακας, θὰ δυνάμεθα καὶ ἡμεῖς ν’ ἀνταγωνιζώμεθα πρὸς τὴν Εὐρώπην μεταχειριζόμενοι τὸ οἰνόπνευμα ἀντὶ καυσίμου ὕλης. Αὐτὸς λοιπὸν πρέπει νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ Κράτους, νὰ βοηθήσῃ, ὅπως τὸ ταχύτερον φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Εὐθύς, κύριε Πρόεδρε, ὡς θὰ παραδεχθῶμεν ὅτι τὸ Δημόσιον παρεμβάλλει ἔστω καὶ τὴν μικροτέραν δυσκολίαν ὅπως φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι τὸ Δημόσιον κάμνει τι ἐναντίον τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους, ἐναντίον τῶν συμφερόντων τοῦ μέλλοντος τοῦ ἔθνους. Ἀλλὰ λέγει ὁ κ. Ὑπουργός· πῶς ἠθέλετε νὰ διακρίνω τὸ οἰνόπνευμα πρὸς βιομηχανίαν ἀπὸ τοῦ οἰνοπνεύματος πρὸς φωτισμόν; Καὶ ἤδη δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπάρχουσι τρόποι, ὅπως τὸ οἰνόπνευμα μετουσιωθῇ τοιουτοτρόπως, ὅπως ἅπαντες οἱ λεπτοὶ μηχανισμοί, οἱ χρησιμοποιούμενοι ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιῶσι τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἰς τοὺς μηχανισμοὺς τοὺς μεγάλους, τοὺς ὁποίους χρησιμοποιοῦσι τὰ μεγάλα καταστήματα, δὲν κατωρθώθη τοῦτο. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν· ποία δυσκολία εἶναι ὅπως καὶ τὰ μεγάλα ταῦτα καταστήματα δύναται νὰ ἐπιτηρῇ, ἵνα τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο ᾖ ἐξ ἐκείνου τὸ ὁποῖον πωλεῖται πρὸς βιομηχανίαν καὶ ὄχι πρὸς φωτισμόν; Διότι ἀναμφισβητήτως θὰ ἔχῃ ἄλλον χρωματισμὸν τὸ ἓν καὶ ἄλλον τὸ ἕτερον. Ἐὰν εἶναι λοιπὸν ἀδύνατον εἰς τὰ μεγάλα καταστήματα νὰ χρησιμοποιῶσι τοῦτο, διατί δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτηρῇ αὐστηρῶς, ἵνα οὕτως ὁ κ. Ὑπουργὸς παραδεχθῇ, ὅπως τὸ πρὸς βιομηχανίαν οἰνόπνευμα μείνῃ ἐντελῶς ἀφορολόγητον; Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλει πεισθῇ εἰς τοὺς λόγους μου καὶ θέλει ἐννοήσει ὅτι πρόκειται περὶ ζητήματος τοῦ μέλλοντος τοῦ Κράτους, καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι τὰ Κράτη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔφθασαν εἰς τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασαν, ἔφθασαν ἕνεκα τῆς καυσίμου ὕλης, καὶ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐζητήσαμεν νὰ φορολογήσωμεν τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν εἶναι ὡσὰν νὰ εἴπωμεν εἰς τὸ ἔθνος· νὰ μείνῃς εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον εἶσαι, ἄνευ τινὸς ἐλπίδος.

§4Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλαχίστας ἐλπίδας δύναταί τις νὰ ἔχῃ περὶ τῆς μετανοίας τὴν ὁποίαν θὰ μᾶς ἐπιδείξῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἐν τούτοις, ὡς προερχόμενοι ἐκ σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, νὰ διαμαρτυρηθῶμεν τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας ἥτις δύναται ν’ ἀγάγῃ εἰς τὴν καταστροφὴν δύο ὀργανισμῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων σήμερον στηρίζεται ἡ ἡσυχία τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παρὰ πάντα ἄλλον γνωρίζει ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε κατὰ τοῦ οἰνοπνεύματος, κυρίως δὲ ὁ φόρος τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐπιβάλῃ ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, πλήττουσι καιρίως τήν τε ἑταιρείαν τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων καὶ τὴν συναφῆ πρὸς ταύτην Προνομιοῦχον ἑταιρείαν. Καὶ γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, γνωρίζομεν δὲ καὶ πάντες, ποῖα θὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα, ἐὰν ὁ εἷς ἢ καὶ ἀμφότεροι τῶν ὀργανισμῶν τούτων ἤθελον ἐκλίπει. Περὶ τῆς ἑταιρείας τῆς Προνομιούχου καὶ ἡμεῖς γνωρίζομεν, Κύριοι, εἰς τίνα κατάστασιν εὑρίσκεται. Κεῖται ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ἡ σύμβασις μετ’ αὐτοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ συνδρομὴ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, ἵνα δυνηθῇ ἡ ἑταιρεία αὕτη νὰ σταθῇ εἰς τοὺς πόδας της. Καὶ ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν γνωρίζει τὴν κατάστασιν τῆς ἑταιρείας, ἐνῷ γνωρίζει ὅτι ἡ θέσις αὐτῆς δὲν εἶναι διόλου καλή, ἐν τούτοις λαμβάνει μέτρα τὰ ὁποῖα θ’ ἀγάγωσιν ἀσφαλῶς εἰς τὴν καταστροφὴν τῆς ἑταιρείας ταύτης. Διὰ τοῦτο, Κύριοι, εἶπον ὅτι, μολονότι οὐδεμίαν ἔχω ἐλπίδα ὅτι θέλω μεταπείσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν φορολογίαν ταύτην, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω τὸν λόγον, τοὐλάχιστον ὅπως διαμαρτυρηθῶ καὶ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ τῆς διαμαρτυρίας ταύτης ἐκεῖ ὅπου εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ λογοδοτῇ ἕκαστος. Καὶ ἐπὶ τῆς φορολογίας ταύτης τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ καὶ ἐν γένει ἐπὶ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, ὡς ἐπεβλήθη, δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι εἶναι φορολογία προϊόντος — διότι μὴ λησμονῶμεν, Κύριοι, ὅτι τὸ μέγα μέρος τοῦ οἰνοπνεύματος παράγεται ἐκ σταφίδος — εἶναι φορολογία, λέγω, προϊόντος, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται ἤδη καὶ ἄλλην τοιαύτην φορολογίαν, διότι ὁ φόρος τὸν ὁποῖον εἰσπράττομεν εἰς τὰ τελωνεῖα τοῦ Κράτους ἀπὸ τὴν σταφίδα τὴν ἐξαγομένην εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν εἶναι φόρος ἔγγειος. Εἶναι γνωστόν, Κύριοι, ὅτι ὁ φόρος οὗτος εἶναι βαρύτατος, πλέον τῶν 35%. Ἀφοῦ ὁ φόρος οὗτος ἐτέθη ἐφ’ ὅλου τοῦ παραγομένου προϊόντος, ἀφοῦ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχομεν μίαν φορολογίαν βαρυτάτην, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλομεν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ τοῦ προϊόντος αὐτῆς, ἤδη ἄλλη φορολογία ἐπιβάλλεται, αὕτη δὲ εἶναι ὄντως ἐξοντωτική. Πρόκειται ἑπομένως περὶ νέας φορολογίας προϊόντος τὸ ὁποῖον ἤδη ἔχει φορολογήσει τὸ Κράτος. Περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη. Ἀλλά, Κύριοι, εἶναι ἐξεταστέα καὶ ἡ ἄλλη ἄποψις, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Καρδίτσης ἐξήτασε πρὸ ὀλίγου καὶ τὴν ὁποίαν ἄποψιν δι’ ἀπορίας ἐξέφρασεν εἷς ξένος διπλωμάτης, τῆς φορολογίας δηλονότι προϊόντος ἐθνικοῦ, τῆς φορολογίας προϊόντος τῆς παραγωγῆς τοῦ τόπου. Ἕπεται ἡ ἄλλη ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἐξήτασεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος καὶ τελευταῖον ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφος, ἡ ὁποία εἶναι ἐπίσης σπουδαία ὡς αὐτή. Δὲν πρέπει, Κύριοι, ν’ ἀγνοῆτε ὅτι φόρος ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος ὑπῆρχε καὶ ἄλλοτε καὶ ὑπῆρχε βαρύς, βαρύτερος ὅμως τοῦ σημερινοῦ δὲν ἦτο· ὅτι ἡ νομοθεσία ἡ ἀφορῶσα τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος ἐφηρμόσθη ἐπί τινα ἔτη καὶ ὅτι ἡ φορολογία τοῦ οἰνοπνεύματος, ἡ ὁποία ἐπεβάλλετο τότε, κατηργήθη. Διατί κατηργήθη; Ἀκριβῶς διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸ προϊόν περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν. Ὅτε εἰσήχθη τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, διὰ τοῦ ὁποίου κατηργεῖτο ἡ φορολογία, ὡς δικαιολογητικὴν βάσιν εἶχε τοῦτο, ὅτι εἶναι καιρὸς ἕνεκα τῆς κρίσεως τὴν ὁποίαν διέρχεται τὸ προϊόν ὅπως δοθῇ διέξοδος εἰς προϊόν τὸ ὁποῖον ὑπερπλεονάζει. Καὶ ἐνῷ ταῦτα ἐσκέπτοντο, ὅτε ἐπρόκειτο νὰ προστατεύσωσι τὸ προϊόν των κατὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἦτο ἀνάγκη τῆς προστασίας αὐτοῦ, ἐμφανίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ σπεύδων νὰ συμπληρώσῃ τὸ ἔργον τῆς καταστροφῆς ἐπιβάλλει φορολογίαν διὰ τῆς ὁποίας τὰ προϊόντα τῆς πασχούσης ἤδη τάξεως θέλει ἱκανῶς νὰ τὰ ἐπιβαρύνῃ. Δὲν ὑπάρχει, Κύριοι, ἀμφιβολία, ὅτι ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ φωτιστικοῦ θέλει ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴν τῆς ἑταιρείας τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, αὕτη δὲ θέλει συμπαρασύρει καὶ τὴν καταστροφὴν καὶ τὴν ἄλλην, διότι ἡ φορολογία τοῦ οἰνοπνεύματος θέλει ἔχει ὡς ἄμεσον ἀποτέλεσμα τὴν παρεμπόδισιν τῆς καταναλώσεως ἑνὸς προϊόντος μεγάλου ποσοῦ σταφιδοκάρπου, εἰς τὴν ἐξόδευσιν τοῦ ὁποίου στηρίζεται πᾶσα πρόβλεψις τῆς ὑπάρξεως τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας. Τοῦτο εἶναι σπουδαιότατον, καὶ θὰ εἶναι προτιμότερον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης νὰ φορολογήσῃ τις τὰ κέρδη τῆς ἑταιρείας παρὰ τὰ προϊόντα καὶ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἐξόδευσιν αὐτῶν στενοχωρῶν οὕτω τὴν κατανάλωσιν τῶν προϊόντων, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ ὕπαρξις αὐτῶν τῶν ἑταιρειῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία ἄποψις. Σπουδαιοτάτη ἐπίσης ἄποψις εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἐξήτασαν ἀμφότεροι οἱ συνάδελφοι, τῆς προστασίας τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν εἰς τὴν γεωργίαν...

§5Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Εἰς τὴν ἐργασίαν.

§6Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Εἰς τὴν ἐργασίαν καὶ εἰς τὴν ἐν γένει βιομηχανίαν διὰ τῆς παροχῆς τοῦ οἰνοπνεύματος ὡς κινητηρίου δυνάμεως. Δὲν δύναται ν’ ἀρνηθῇ τις, ὅτι ὀφείλομεν νὰ παράσχωμεν τὴν συνδρομήν μας, ἐφ’ ὅσον δυνάμεθα. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸ ἡμερῶν καὶ πάντοτε κατὰ πᾶσαν στιγμὴν ἐπαναλαμβάνει, ὅτι οὐδὲν ἄλλο πράττει παρὰ νὰ φροντίζῃ περὶ προστασίας τῆς γεωργίας, τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς ἐργασίας. Ὅτι ὀφείλομεν, Κύριοι, νὰ μεριμνῶμεν περὶ ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα συντελοῦσιν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας, οὐδεὶς δύναται νὰ διαμφισβητήσῃ τοῦτο, διότι θὰ ἔλθῃ στιγμή, καθ’ ἣν θὰ ζητήσωμεν τὴν συνδρομὴν αὐτῶν καὶ δὲν θὰ μᾶς τὴν παρέχωσι· διότι ποῦ θὰ εὕρωσι τὰ χρήματα νὰ πληρώσωσι τὰ ἑκατομμύρια αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν; Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξέθηκε χθὲς καὶ μίαν ἄλλην ἀπειλήν, ὅτι, ἐὰν δὲν ἐπιμένωσιν οἱ ζητοῦντες νὰ ὑποβιβασθῇ ὁ φόρος αὐτός, δὲν θὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐλαττωθῇ ὁ φόρος τοῦ πετρελαίου, ἀλλὰ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ θέλῃ τὴν τελείαν ἐξόντωσιν τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Διότι δύο πληγὰς καταφέρει· ἡ μὲν μία εἶναι ἡ ἐπιβολὴ φορολογίας ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, ἡ δὲ ἑτέρα εἶναι ὅτι ἐλαττώνει τὴν τιμὴν τοῦ πετρελαίου τοῦ ἀνταγωνιζομένου μὲ τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα. Ἀλλὰ διὰ τῆς ἀπειλῆς αὐτῆς, ἐὰν πραγματοποιήσῃ αὐτήν, θέλει ἀφ’ ἑνὸς μὲν καταστρέψει τὴν φόρον τοῦτον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θέλει ἐπιβάλει νέαν φορολογίαν εἰς τὸ οἰνόπνευμα εἰς βάρος τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει συνηθίσει μὲ τὸν φωτισμὸν αὐτὸν καὶ ἔχει προμηθευθῆ πάντα τὰ ἀναγκαῖα διὰ τὸν φωτισμὸν καὶ πάντα τὰ χρήσιμα, τὰ ὁποῖα εἶναι πολυδάπανα, καὶ τὴν ὁποίαν ζημίαν θέλουσιν ὑποστῆ πάντες. Δὲν εἶναι δυνατόν, Κύριοι, νὰ μὴ διαμαρτυρηθῶμεν, καὶ νὰ μὴ διαμαρτυρηθῶμεν μεθ’ ὅλης ἡμῶν τῆς δυνάμεως διὰ τὴν ἀπειλουμένην καταστροφὴν δύο ἑταιρειῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ ἰσχὺς τοῦ τόπου, ἡ εὐδαιμονία τοῦ τόπου, καὶ ν’ ἀφήσωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὁλόκληρον τὴν εὐθύνην τῆς καταστροφῆς, τὴν ὁποίαν πάντως θέλει φέρει διὰ τῆς φορολογίας, διὰ τῆς ὁποίας ἀπειλεῖ ἡμᾶς.

§7Θ. ΛΕΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως ἔπρεπε νὰ παραιτηθῶ τῆς αἰτήσεως τοῦ νὰ λάβω μέρος εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, ἀφοῦ οὔτε ἡ αἴτησις ἡ φέρουσα δέκα καὶ ἕξ χιλιάδας ὑπογραφῶν, οὔτε ἡ αἴτησις τῶν βιομηχάνων οὔτε αἱ συστάσεις καὶ παρακλήσεις πολλῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ πείσωσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μεταβάλῃ γνώμην. Βεβαίως ἀπέναντι τῆς καταστάσεως ταύτης ἔπρεπε ν’ ἀποσύρω τὴν αἴτησίν μου, ἀλλ’ ἐνόμισα, ὅτι μοὶ ἐπιβάλλεται νὰ μὴ σιωπήσω χάριν τῶν συμφερόντων τῶν συμπολιτῶν μου καὶ χάριν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν πρόκειται νὰ ζητήσω ἐξηγήσεις παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα μὲ πείσῃ περὶ τοῦ δικαίου τῆς φορολογίας ταύτης. Μὲ ἔπεισε πρὸ πέντε ἡμερῶν, ὅτε ἐκλήθημεν πολλοὶ τῶν κυρίων συναδέλφων, ἵνα συνεργασθῶμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐγένοντο πρὸς αὐτὸν συστάσεις καὶ παρακλήσεις, ὅπως μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔλεγεν, ὅτι εἶναι περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας πρέπει πάντες νὰ προσφέρωμεν θυσίας, πολὺ δὲ περισσότερον ἡ ἑταιρεία αὕτη, ἡ ὁποία ἔχει ἀμύθητα τὰ κέρδη. Ἐπιθυμῶ βεβαίως καὶ ἐγὼ νὰ μάθω καὶ ν’ ἀκούσω ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πόσα εἶναι τὰ ἀμύθητα ἐκεῖνα κέρδη, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ ἑταιρεία. Καὶ πρὸ πέντε ἡμερῶν καὶ ὅτε, πρὸ μηνὸς καὶ πλέον, εἶχεν ὑποβληθῆ τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοὶ ἔκαμε προϋπολογισμὸν καὶ μὲ ὅλας τὰς προσπαθείας, ἵνα μὲ πείσῃ περὶ τῆς δικαιολογίας τοῦ φόρου τούτου, ἀπέδειξεν ὅτι οὐδ’ ἐλάχιστον κέρδος ἔχει ἡ ἑταιρεία. Αὐτὴ εἶναι ἡ δικαιολογία τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Ὅτε δὲ κατόπιν ἐγένοντο αἱ παρατηρήσεις, ὅτι πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπὶ πλέον ἡ ἑταιρεία νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν βιομηχανίαν ταύτην, ἠρκέσθη ἁπλοϊκώτατα νὰ μᾶς εἴπῃ «ἂς φορολογήσωμεν ἐπὶ πλέον τὸ οἰνόπνευμα». Ἐκτὸς τούτου δὲ ἐδήλωσεν, ὅτι τὸ Κράτος ἔχει καὶ ὑποχρέωσιν πρὸς τὸν Ἔλεγχον. Ἀλλ’ ὅτε λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν «ἂς φορολογήσωμεν ἐπὶ πλέον τὸ οἰνόπνευμα», ἐννοεῖ πολὺ καλῶς ὅτι λέγει «ἂς καταστραφῇ ἡ βιομηχανία»· ἀρκεῖ, ὅτι θὰ φέρῃ εὐχαρίστησιν εἰς τοὺς ξένους πρὸς τοὺς ὁποίους οὐδέποτε τὸ ἀτυχὲς αὐτὸ Κράτος θὰ παύσῃ νὰ ἔχῃ ὑποχρέωσιν. Οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἄδικος ἡ φορολογία αὐτὴ καὶ ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατόπιν τόσων διαμαρτυριῶν νὰ πεισθῇ, ὅτι πρέπει νὰ μὴ ἐπιμείνῃ νὰ θέσῃ τοιαύτην φορολογίαν, ἔστω καὶ δοκιμαστικῶς. Ἐὰν τὸ Κράτος ἔχῃ τὴν ὑποχρέωσιν, ἔχει καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι νὰ εἴπωσι πρὸς τὴν ἑταιρείαν, ὅτι ὀφείλει νὰ δίδῃ ὕλας φωτιστικὰς καὶ οὐχὶ φωτοσβεστικάς, διότι, ἂν ἡ κατανάλωσις ἐμειώθη, ἐμειώθη ἀπὸ τὸ πετρέλαιον αὐτό, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ κληθῇ δικαίως πετρόλαιον καὶ οὐχὶ πετρέλαιον. Ἀλλά, διότι δὲν ἔπραξε τοῦτο σήμερον, λέγει εἰς τὸν λαόν: Θέλεις νὰ ἔχῃς φῶς; Θὰ πληρώνῃς. Φῶς ὅμως δὲν θὰ ἔχῃ ὁ λαός. Θέλει νὰ εὐχαριστήσῃ τὸν Ἔλεγχον καὶ διὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσῃ λέγει εἰς τὴν βιομηχανίαν του: «πρέπει νὰ σὲ καταστρέψω». Ἀλλ’ ἐπὶ τέλους, ἐὰν μένῃ ἄτεγκτος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπιμένῃ εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι τοιαύτας ἔδωκεν ὑποσχέσεις, δεχόμεθα τοῦτο, ἀλλὰ διὰ τὸ οἰνόπνευμα τὸ χρησιμεῦον διὰ τὴν βιομηχανίαν, διατί δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ εἴπῃ πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι, ἐὰν ἡ βιομηχανία καταστήσῃ αὐτὸ ἄχρηστον, νὰ τὸ ἀφήσῃ ἀφορολόγητον; Οὐδὲν ἄλλο ἔχω νὰ προσθέσω παρὰ θὰ συστήσω ἁπλῶς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα δεχθῇ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ φωτιστικοῦ καὶ ν’ ἀφαιρέσῃ τὴν φορολογίαν ἀπὸ τὸ πρὸς βιομηχανίαν οἰνόπνευμα, ἐὰν τοῦτο καταστῇ ἄχρηστον.

§8ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐλπίζω ὅτι πάντες οἱ ἀντιφρονοῦντες εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ εἶναι σύμφωνοι πρὸς τὴν πρότασιν μὲ τὴν ὁποίαν κατέληξεν ὁ ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφος κ. Λέκας. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἐγὼ τὸ ἀποδέχομαι.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖον;

§10ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ διακρίνωμεν μεταξὺ φωτιστικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ οἰνοπνεύματος. Καὶ καθ’ ὅσον θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ πρὸς βιομηχανίαν χρησιμοποιούμενον οἰνόπνευμα νὰ μετουσιωθῇ ὥστε νὰ καταστῇ ἄχρηστον τόσον πρὸς πόσιν, ὅσον καὶ πρὸς φωτισμόν, ν’ ἀπαλλάττηται τῆς φορολογίας. Αὐτὸ δέχομαι.

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πῶς τὸ διετυπώσατε;

§12ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ διατυπώνω ὡς ἑξῆς· «Ὡσαύτως ἐπιστρέφεται ἡ καταβολὴ ἐγγυήσεως, προκειμένου περὶ οἰνοπνεύματος μετουσιωμένου κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ καθίσταται ἀδύνατος ἡ χρησιμοποίησις αὐτοῦ τόσον πρὸς πόσιν, ὅσον καὶ πρὸς φωτισμόν, νὰ χρησιμοποιῆται δὲ αὐτὸ μόνον πρὸς βιομηχανίαν, ἤτοι ὡς καύσιμος ὕλη διὰ κινητηρίου μηχανῆς. Τὰ καθέκαστα τῆς διατάξεως ταύτης κανονισθήσονται διὰ Β. Διατάγματος».

§13Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Αὐτὸ γίνεται σήμερον δι’ ἐρυθροῦ χρώματος.

§14ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποδέχηται τοῦτο, τότε εἶμαι σύμφωνος καὶ ἂς παύσῃ πᾶσα περαιτέρω συζήτησις.

§15Λ. Θ. ΡΟΥΦΟΣ ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ νὰ μείνῃ ἀφορολόγητον τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον μεταχειρίζεται ἡ βιομηχανία, τὸ πρῶτον μέρος τῆς ὁμιλίας μου εἶναι ἐντελῶς περιττόν. Ἐκεῖνο ὅμως ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν δύναμαι παρὰ νὰ ἐπιμείνω, εἶναι διὰ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ φωτιστικοῦ. Καὶ ὑποβάλλω ἐρώτημα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος καὶ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν γνωρίζει ὁπόσον ἡ βιομηχανία αὐτὴ εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ἐν γένει οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας, καὶ ὑποβάλλω, λέγω, ἐρώτημα πρὸς τὸν κ. Εὐταξίαν ὡς πολίτην συνδεόμενον στενώτατα μὲ τὴν κατ’ ἐξοχὴν σταφιδικὴν ἐπαρχίαν τῶν Πατρῶν διὰ πολλῶν συμφερόντων, ὑποβάλλω πρὸς αὐτὸν τὸ ἐρώτημα, διὰ τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, μετὰ τὴν δήλωσιν αὐτοῦ προχθές, ὅτι θέλει ὑποβιβάσει τὴν τιμὴν τοῦ πετρελαίου, ἐννοεῖ νὰ λείψῃ ἡ βιομηχανία ἡ καταναλίσκουσα εἴκοσιν ἑκατομμύρια ὀκάδων σταφίδος σήμερον καὶ ὁσημέραι προαγομένη; Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ὑποβάλλω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καί, ἂν λάβω ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ, τότε δυνάμεθα νὰ ἐξακολουθήσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ.

§16Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὁμολογουμένως βλέπομεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἀναγνωρίζοντα ὅτι διὰ τὴν βιομηχανίαν τὸ οἰνόπνευμα πρέπει νὰ μένῃ ἀτελές.

§17ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἀπ’ ἀρχῆς ἐδήλωσα αὐτό.

§18Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τοῦτο οὐδεμίαν ἔχει σημασίαν.

§19Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἐὰν τὴν ἀνάγκην ταύτην ἀναγνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πρέπει νὰ καταστήσῃ καὶ τὸ πρᾶγμα ἐφικτόν. Κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἐμὴν ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν, ἕνα καὶ μόνον σκοπὸν ἔχει, πῶς νὰ κατορθώσῃ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, καὶ νὰ μὴ γίνῃ ἄλλο παρὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐδήλωσα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι διὰ τὴν ἰδιωτικὴν χρῆσιν τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα εἶναι εὐκολώτατον. Ἐδήλωσα ὅμως ἐπίσης ὅτι διὰ τοὺς μεγάλους λαμπτῆρας τοῦτο δὲν κατωρθώθη, ἴσως ὅμως κατορθωθῇ. Ἀλλ’ οἱ μεγάλοι λαμπτῆρες εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες χρησιμοποιοῦνται εἰς τὰ μεγάλα καταστήματα, τὰ δημόσια, τὰ καφενεῖα κλπ. Ποῖος ἐμποδίζει τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἔχῃ ἐπιτήρησιν καὶ νὰ ἐπιβάλῃ πρόστιμα αὐστηρότατα εἰς τοὺς μεταχειριζομένους ἕτερον οἰνόπνευμα ἢ τὸ οἰνόπνευμα πρὸς φωτισμόν; Θὰ εἶναι εὐκολώτατον εἰς τὸν πρῶτον ἀστυφύλακα νὰ βεβαιωθῇ ἂν ὁ καταστηματάρχης κάμνῃ κατάχρησιν. Ἂν λοιπὸν τοῦτο εἶναι εὔκολον, ἐρωτῶ: διατί νὰ ἐμποδίσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος θεωρεῖ ὡς ἀναγκαῖον; Τῷ ὑπενθυμίζω ἓν καὶ μόνον πρᾶγμα, ὅτι εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς, πρὸ τοῦ πολέμου τοῦ χωρισμοῦ, τοιαύτη φορολογία οἰνοπνεύματος δὲν ὑπῆρχε καὶ ὑπῆρχε κατανάλωσις 500.000.000 λιτρῶν οἰνοπνεύματος. Εὐθὺς ὅμως ὡς ἐτέθη ἡ φορολογία ἡ κατανάλωσις κατέπεσεν εἰς τὸ ἥμισυ καὶ κατόπιν εἰς τὸ τρίτον, καὶ τοῦτο ποῦ; Εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅπου ἡ καύσιμος ὕλη εἶναι εὐκολωτάτη. Τοῦτο σᾶς ἀποδεικνύει τί θέλομεν νὰ κάμωμεν μὲ τὸ οἰνόπνευμα ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχομεν τὴν καύσιμον ὕλην εὔκολον. Ἡ μόνη καύσιμος ὕλη τὴν ὁποίαν ἔχομεν εἶναι τὸ οἰνόπνευμα, διὰ τῆς φορολογίας δ’ αὐτοῦ μᾶς κλείει ὁ Ὑπουργὸς τὴν θύραν τοῦ μεγαλείου τοῦ ἔθνους.

§20Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἡ ὑποχώρησις εἰς τὴν ὁποίαν ἐφάνη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι προέβη σήμερον δὲν εἶναι ὑποχώρησις σοβαρά. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ πρὸς βιομηχανίαν οἰνόπνευμα ἐλάχιστα καταναλίσκεται ἐν τῷ τόπῳ. Δυστυχῶς μέχρι τοῦδε δὲν κατωρθώθησαν νὰ εὑρεθῶσι τὰ κατάλληλα μηχανήματα τὰ ὁποῖα ἤθελον χορηγήσει τὴν προσήκουσαν δύναμιν ἐν τῇ κινήσει, ἀμφιβάλλω δὲ ἂν 100,000 ὀκάδων κατ’ ἔτος καταναλίσκονται εἰς τοιαύτην χρῆσιν βιομηχανικήν, χρησιμεύουσαν εἰς κινητήριον δύναμιν. Τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα διεδόθη εἰς ὅλους τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς, εἶναι δὲ φωτισμὸς ὁ ὁποῖος ἀντικαθιστᾷ πάντα ἄλλον φωτισμὸν λόγῳ τῆς καλῆς ποιότητος τοῦ φωτός, πρὸ παντὸς δὲ λόγῳ τῆς εὐθηνίας αὐτοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἦτο συνεπής, ἂν τὴν φορολογίαν ταύτην ἐπεξέτεινε καὶ εἰς τὰς φωτιστικὰς ὕλας αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦνται εἰς μεγάλας πόλεις. Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν, ἄλλοτε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰσηγήσατο μὲν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, δὲν παρέλειψεν ὅμως νὰ εἰσηγηθῇ καὶ φορολογίαν ἐπὶ τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτὸς καὶ τοῦ ἀεριόφωτος. Τοιαύτην μὴ μεροληπτικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τὴν ἐννοῶ, διότι οὕτως ἐπεκτείνεται ἡ φορολογία εἰς ὅλας τὰς τάξεις τῆς κοινωνίας. Διὰ τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος φορολογοῦνται μόνον αἱ ἀγροτικαὶ καὶ γεωργικαὶ τάξεις, δι’ ὅπερ ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ νὰ ἀξιώσω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπιλαμβάνηται μετὰ περισσοτέρας προσοχῆς τῶν ζητημάτων τούτων, διὰ νὰ μὴ ἐξεγείρωνται αἱ ἀγροτικαὶ τάξεις καὶ διαμαρτύρωνται κατὰ τῶν τάξεων τῶν βιούντων ἐν ταῖς μεγάλαις πόλεσιν, οἱ ὁποῖοι καταναλίσκουσιν ἠλεκτρικὸν φῶς καὶ ἀεριόφως. Ἀλλὰ δὲν ἔχετε τὸ θάρρος νὰ πράξητε τοῦτο, διότι αἱ ὁμάδες αὗται εἶναι ἐγγὺς ὑμῶν καὶ ἔχουσι τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβληθῶσιν εἰς ὑμᾶς, οὐχὶ δὲ καὶ οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοί, διὰ τοῦτο τὴν φορολογίαν ἐπεκτείνετε μόνον ἐπ’ αὐτῶν, οὐχὶ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Πειραιεῖ οἰκούντων. Ἐὰν ἐπεξετείνετο ἡ φορολογία καὶ ἐπ’ αὐτῶν, τότε εἴχετε δικαίωμα ν’ ἀξιώσητε καὶ ἀπὸ τὰς πτωχὰς ἀγροτικὰς οἰκογενείας τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῆς φωτιστικῆς των ὕλης, ἡ ὁποία εἶναι στοιχειώδης οἰκιακὴ οἰκονομία δι’ αὐτούς. Ἐὰν δὲ ἦτο μικρὰ ἡ φορολογία, πέντε ἢ δέκα λεπτῶν, θὰ ἦτο ἀνεκτὴ σήμερον, καὶ ἐν τῷ μέλλοντι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς μεγαλειτέραν κλίμακα, ἀλλ’ ἡ ἀπότομος αὕτη φορολογία θ’ ἀποστερήσῃ τοὺς γεωργικοὺς πληθυσμοὺς τοῦ φωτισμοῦ των, θέλει καταρρίψει δὲ καὶ τὸ κατάστημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρέχει μεγάλας εὐεργεσίας εἰς τὸν τόπον, διότι καταναλίσκει 20 ἕως 25 ἑκατομμύρια σταφίδος, ὑπὲρ ἧς ὅλοι ἡμεῖς πρέπει νὰ ἐνδιαφερώμεθα. Ἄν ἡ Βουλὴ παρέλειπε τὸ καθῆκον νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, τώρα, ὅτε ὅλα τὰ ζητήματα ἀνεκινήθησαν, τὸ μεγαλείτερον σφάλμα αὐτῆς θὰ ἦτο αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται νῦν, διότι ὄχι μόνον δὲν ἐλήφθη πρόνοια περὶ τῆς σταφίδος, ἀλλὰ καὶ ἐπιβάλλεται φόρος ἐπὶ τῆς σταφίδος, διότι φορολογίαν ἐπὶ τῆς σταφίδος θεωρῶ ἐγὼ ταύτην, ὅταν τὰ προϊόντα τὰ ἐκ τῆς σταφίδος τὰ φορολογῶμεν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς τοὺς οἰκονομολογικοὺς φρονῶ ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ δὲν ἔχει βάσιν ὀρθὴν καὶ δικαίαν. Ἐγὼ ἐκπροσωπῶν σταφιδικοὺς πληθυσμοὺς ἔχω τὴν ἀξίωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος καθορίζων αὐτὴν 15 ἢ 20 τέλος πάντων λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν.

§21Π. ΣΑΚΚΗΣ. Μετὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων περὶ τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος ὀλίγα δύναμαι νὰ εἴπω, ἵνα διαμαρτυρηθῶ καὶ ἐγὼ ὡς ἀντιπρόσωπος σταφιδοφόρου νομοῦ παράγοντος περὶ τὰ 150 ἑκατομμύρια λιτρῶν σταφιδοκάρπου, οὗ ἡ κατανάλωσις ἐν τῷ μέλλοντι καθίσταται ἔτι μᾶλλον προβληματική, καθόσον εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ἑταιρεία οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων καταναλίσκει περὶ τὰ 17 ἑκατομμύρια ἤδη καὶ λίαν ταχέως θὰ καταναλώσῃ 20 καὶ πλέον ἑκατομμύρια σταφιδοκάρπου μεταβαλλομένου εἰς φωτιστικὸν οἰνόπνευμα. Τὸ ποσὸν τοῦτο, ἂν σήμερον ἀφαιρεθῇ ἐκ τῆς ἑταιρείας ταύτης, τοῦθ’ ὅπερ θέλει συμβῆ, ἂν ἐπιβαρυνθῇ μὲ τοιαύτην φορολογίαν, θέλει χρησιμοποιηθῆ ἁπλῶς μεταβαλλόμενον εἰς πολτὸν ἢ μιστέλιον, καὶ θὰ ἐπιβαρύνῃ τὴν παραγωγὴν ἐμμέσως, καθόσον εἶναι γνωστὸν ὅτι χρησιμοποιεῖται ἐν ταῖς ξέναις ἀγοραῖς εἰς εἴδη εἰς ἃ χρησιμοποιεῖται καὶ αὐτὴ ἡ σταφίς. Θέλει ἑπομένως ἐπιφέρει αὔξησιν τοῦ καταναλισκομένου ποσοῦ Κορινθιακῆς σταφίδος ἐκεῖ καὶ κατὰ συνέπειαν ἐξευτελισμὸν μεγαλείτερον τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος, ἥτις δὲν θὰ δυνηθῇ ν’ ἀνθέξῃ πλέον καλλιεργουμένη. Τὸ τοιοῦτο θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν τελείαν καταστροφὴν τῆς σταφίδος, ἡ ὁποία ὅμως θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν ἀπώλειαν καὶ μεγάλου μέρους τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους, διότι δὲν θὰ δυνηθῇ τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εἰσπράξῃ τὰ 4 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα εἰσπράττει σήμερον ἐκ τοῦ φόρου τῆς σταφίδος. Ἀντὶ λοιπὸν 200 ἕως 300 χιλιάδων, τὰς ὁποίας ἐπιδιώκει νὰ εἰσπράξῃ ἐκ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, θέλει ἀπολέσει τὸ Δημόσιον ποσὸν δεκαπλάσιον καὶ πλέον. Διαμαρτυρόμενος λοιπὸν καὶ πάλιν κατὰ τῆς τοιαύτης φορολογίας παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἂν δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀφήσῃ ἀτελὲς τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα, νὰ ἐπιβαρύνῃ τοὐλάχιστον αὐτὸ μὲ 10 λεπτὰ κατὰ σταθμικὴν ὀκᾶν, ἵνα δυνηθῇ ν’ ἀνθέξῃ ἡ βιομηχανία αὕτη.

§22Ν. ΓΑΤΣΟΣ. (Λέγει ὅτι εἶναι ἄδικος ἡ φορολογία τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος καὶ συνιστᾷ ὑποβολὴν νομοσχεδίου περὶ ἐλαττώσεως τοῦ φόρου τοῦ πετρελαίου). (Ὅρα ἀγόρευσιν ἐν Παραρτήματι).

§23Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν γνωρίζω εἰς βάρος τίνος ἐκ τῶν Βουλευτῶν Ἀττικῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠθέλησε νὰ ῥίψῃ τὴν πρότασιν περὶ ἀπαλλαγῆς πάσης φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ μετουσιωμένου τοῦ χρησιμεύοντος διὰ βιομηχανικὴν χρῆσιν.

§24ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τοῦ κ. Λέκα.

§25Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι ὅτι πάντες οἱ μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης λαλήσαντες Βουλευταὶ ἐπὶ τῆς σχετικῆς φορολογίας ἐπεκαλέσθησαν τὸ πρόσθετον ἐπιχείρημα ὅτι διὰ τῆς φορολογίας ταύτης πλήσσεται καὶ ἡ ἀρτισύστατος βιομηχανία, ἡ χρησιμοποιουμένη καὶ ὑπὲρ τῆς γεωργίας καὶ ὑπὲρ τῆς μικρᾶς βιομηχανίας. Ὑποθέτω ὅτι περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη, ἀφοῦ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προσεποιήθη ὅτι εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἐξήνεγκον πάντες οἱ λαλήσαντες Βουλευταί. Ἀλλὰ τὴν συμφωνίαν ταύτην δεόντως καὶ κατὰ τρόπον πειστικὸν ἐχαρακτήρισεν ὁ συμπολίτης μου ἀξιότιμος κ. Νέγρης. Ἐπρόκειτο ἀληθῶς περὶ ὑποχωρήσεως, ἡ ὁποία εἶχε καὶ ἔχει ὡς μόνον σκοπὸν τοῦ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς ζητουμένης φορολογίας, ἀδιάφορον ἂν δι’ αὐτῆς πλήσσονται εἰς τὰ καίρια οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοί, ἀδιάφορον ἂν δι’ αὐτῆς συντρίβεται βιομηχανία ἀρρήκτως συνδεδεμένη πρὸς τὴν κατανάλωσιν τῆς σταφίδος, ἀδιάφορον ἂν δι’ αὐτῆς τὰ σχέδια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἀποδεικνύονται ἀντιφατικὰ τὸ ἓν πρὸς τὸ ἕτερον, ἀδιάφορον ἂν δι’ αὐτῆς πρόκειται νὰ στερηθῇ ὁ πτωχὸς τοῦ φωτὸς διὰ τοῦ ὁποίου ἦτο δυνατὸν νὰ ἐργασθῇ καὶ νὰ καταστήσῃ τὴν ἑστίαν αὑτοῦ μᾶλλον εὐπρεπῆ καὶ μᾶλλον ἄνετον. Κύριοι, περὶ αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολάβωμεν ὅτι εἶναι ἀντάλλαγμα, τὸ ὁποῖον χορηγεῖται εἰς τὰς δικαίας διαμαρτυρίας τὰς διατυπωθείσας κατὰ τῆς ἀπηνοῦς ταύτης φορολογίας. Θὰ ἦτο δύσκολον ἐξετάζων ἓν πρὸς ἓν τὰ μέτρα τὰ φορολογικὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀνεύρῃ τις ἐν αὐτοῖς μίαν λογικὴν βάσιν. Μάτην ἤθελεν ἀναζητήσει εἰς τὰ μέτρα ταῦτα τὴν στοιχειώδη ἐκείνην ἀρετήν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ περιβάλῃ πᾶσαν φορολογικὴν νομοθεσίαν, τὴν προαγωγὴν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ τὴν ἀνάπτυξιν ἐντεῦθεν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς χώρας. Διὰ τῆς χθὲς ἢ προχθὲς γενομένης ὑποχωρήσεως ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἐστραγγαλίσθησαν οἱ ἄμβυκες, ὁ στραγγαλισμὸς δὲ τῶν ἀμβύκων συνεπάγεται ζημίαν πραγματικήν, θετικὴν 2.500.000 δρχμ. διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀλλὰ μὴ εἶναι ὁ πρῶτος στραγγαλισμός, ὁ ὁποῖος γίνεται κατὰ τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς διὰ τῶν ἀτυχῶς ψηφισθέντων μέτρων ὑπὸ τῆς Βουλῆς; Δὲν ἔχομεν τὸν στραγγαλισμὸν κατὰ τῆς ἑλληνικῆς γεωργικῆς βιομηχανίας τῆς συνδεομένης μὲ τὴν ὕπαρξιν, μὲ τὸν ἄρτον ὁλοκλήρου ἐπαρχίας, τὸν στραγγαλισμὸν τῆς σακχαροποιίας; Ἤδη οἱ πληθυσμοὶ τῆς ἐπαρχίας Καρδίτσης δύνανται εἰς μάτην νὰ κρούωσι τὰς θύρας τοῦ σακχαροποιείου, ἐν τῷ ὁποίῳ εὕρισκον τὸ ἡμερομίσθιον ἐκεῖνο διὰ τοῦ ὁποίου ἠδύναντο ν’ ἀποκτῶσι τὰ ἔξοδά των. Ἐκλείσθησαν ὁρμητικῶς καὶ ἑρμητικῶς αἱ πύλαι ἐκεῖναι καὶ ἄνευ σκοποῦ καὶ ἄνευ λόγου, διότι αὔξησιν τῆς προσόδου ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς σακχάρεως οὐδεμίαν προσδοκᾷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ δὲ ἐπαγγελθεῖσα ἀνακούφισις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τοῦ πτωχοῦ πρὸς ὃν ἐπηγγέλθη ὅτι πρόκειται τὴν σάκχαριν νὰ τρώγῃ πρὸς 1.40, ἡ ἀνακούφισις αὐτὴ ἀπεδείχθη ἐμπαιγμός, διότι, ὡς ἐψηφίσθη τὸ μονοπώλιον ἐκεῖνο, ἀφέθη πλέον εἰς τὴν προσφορὰν καὶ τὴν ζήτησιν ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς τῆς σακχάρεως. Προχθὲς ἐψηφίσατε ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ νομοσχέδιον περὶ δασμολογικῶν τροποποιήσεων, καὶ ἐκεῖ εἴδομεν προσβαλλομένην εἰς τὰ καίρια τὴν βιομηχανίαν τὴν μεταλλευτικήν, εἴδομεν φορολογικὰς διατάξεις καὶ νέους δασμοὺς παραλύοντας τὴν μεταλλουργίαν, ἀλλὰ συνεπαγομένους καὶ κινδύνους κατὰ τῆς μεταλλουργίας καὶ τῶν ἐργατῶν, διότι ἡ πρόθεσις, ὅπως καταστῇ ἓν περιπλέον μονοπώλιον ἐν τῷ Κράτει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσῃ οὔτε πρὸ τοῦ κινδύνου τῶν ἐργατῶν, τὸν ὁποῖον συνεπάγεται ἡ ἀφλογιστία τῶν καψυλίων, τῶν ὁποίων ἡ φορολογία ἀπὸ δρχμ. 4 ἀνῆλθεν εἰς 8 καὶ ἀπὸ δρχμ. 8 εἰς 16. Ἦλθον ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἄλλα νομοσχέδια εὑρισκόμενα καὶ ἐκεῖνα εἰς τρίτην ἀνάγνωσιν, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐκρηκτικῶν ὑλῶν, ἄλλη κατακεφαλιὰ κατὰ τῆς μεταλλουργίας. Ἤδη μετ’ αὐτῆς ἀπόλλυνται οἱ ἐργάται οἱ ἀσχολούμενοι ἐν ταῖς μεταλλουργικαῖς ἐργασίαις καὶ οἱ προσποριζόμενοι τὰ πρὸς τὸ ζῆν ἐκεῖθεν. Τοιαύτη εἶναι ἡ λογική, Κύριοι, τὴν ὁποίαν θέλετε ἀνεύρει εἰς ὅλα τὰ μέτρα τὰ φορολογικὰ τὰ ὑποβληθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν· ἀντὶ τῆς ἀναπτύξεως καὶ τῆς προόδου τῆς ἐργασίας, τὴν καταστολὴν αὐτῆς, ἀντὶ τῆς ὑποστηρίξεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, τὸν ἀποπνιγμὸν αὐτῆς, διότι οἱ Κύριοι σκέπτονται ὡς σκέπτονται ἄλλοι, σκέπτονται περὶ τοῦ «δὸς ἡμῖν σήμερον, ἀλλὰ μὴ ἀφήσῃς ἡμῖν». Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀφεθῶσι τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν διὰ τὸ μέλλον, δὲν σκέπτονται τί θὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ ἀτυχὴς τόπος, ὅταν ἀποστραγγισθῇ πᾶσα βιομηχανία, ὅταν στειρεύσῃ πᾶσα πηγὴ ὄχι πλούτου, ἀλλὰ τοῦ ἄρτου. Τὰς πλημμελείας τῶν φορολογικῶν μέτρων, τὰς ὁποίας πάντες οἱ λαλήσαντες ἐπ’ αὐτῶν κατέδειξαν καὶ τὰς ὁποίας δὲν ἔρχομαι ἢ νὰ συνοψίσω, εὑρίσκετε πάσας ἐν τῇ σχετικῇ διατάξει τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Τίνες οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸ μέτρον τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος; Οἱ λόγοι οὗτοι ἀναφέρονται εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ φωτιστικοῦ πρὸς τὸ πετρέλαιον καὶ τὴν ἐντεῦθεν μείωσιν τῶν ἐκ τοῦ πετρελαίου ἐσόδων τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἀθέτησιν τῶν ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ Ἐλέγχου. Ἐθαύμασα δὲ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου τόσον σαφῶς καὶ τόσον καθαρῶς ἀπήγγειλε τὴν μεγάλην ταύτην κατηγορίαν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἠγέρθη ὄχι πλέον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλ’ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ διαμαρτυρηθῇ κατὰ τῆς τοιαύτης κατηγορίας, διότι ἦτο φανερὰ καταγγελία. Ἔχομεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ καταγγελία αὕτη, ἡ ὁποία διαδίδεται ἀπὸ ἡμερῶν ἀπὸ στόματος εἰς στόμα, προβαίνοντα εἰς συνομολόγησιν ὅρων καὶ συμβάσεων, διὰ τῶν ὁποίων ἐπήρχετο νέα ἀπαλλοτρίωσις τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τοῦ Κράτους. Μετὰ τὸ πέρας ἀτυχοῦς πολέμου τὸ ἀτυχὲς Κράτος ἠναγκάσθη νὰ ὑποκύψῃ εἰς τὰς ἀξιώσεις τῶν δανειστῶν αὐτοῦ, οἵτινες εἶχον καθ’ ἡμῶν τὸ δίκαιον παράπονον ὅτι ἐπολιτεύθημεν οὐχὶ ὡς ὑπηγόρευεν ἡ καλὴ πίστις πρὸς αὐτούς, καὶ καθωρίσθησαν αἱ ὑποχρεώσεις ἡμῶν ἀπέναντι τῶν ξένων διὰ τοῦ νόμου περὶ Ἐλέγχου καὶ ἔχομεν καθῆκον εὐλαβῶς ν’ ἀποβλέπωμεν εἰς τὸν νόμον ἐκεῖνον. Ἀλλ’ ὅ,τι κάμνομεν πέρα τῶν διατάξεων τοῦ νόμου ἐκείνου, ὅ,τι συνομολογοῦμεν πέρα τῶν ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας ἀνέγραψεν ὁ νόμος ἐκεῖνος, ἀποτελεῖ νέαν ἀπεμπόλησιν τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τοῦ Κράτους, ἀπεμπόλησιν ἐθελουσίαν, διότι οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ ζητήσῃ αὐτήν. Ποῦ ἠδύνατο νὰ στηριχθῇ ἡ ἀπεμπόλησις αὕτη; Τίς ἠδύνατο νὰ διατυπώσῃ καὶ νὰ προβάλῃ τὴν ἀξίωσιν ὅπως ἡ Βουλὴ ἀποβάλῃ καὶ τὸ ὑπολειφθὲν αὐτῇ κυριαρχικὸν δικαίωμα ἵνα σκέπτηται περὶ τῆς προαγωγῆς καὶ περὶ τῆς ἐνισχύσεως τῆς παραγωγῆς τῆς χώρας; Τίς ἠδύνατο νὰ ἐπιβάλῃ ἡμῖν καὶ ἐπὶ τίνι λόγῳ τὴν φορολογίαν τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, συνεδεομένου, ὡς εἶπον, ἀδιαρρήκτως καὶ ὡς ἀνέπτυξαν πολλοὶ τῶν κ. Βουλευτῶν μὲ αὐτὴν τὴν σταφιδοπαραγωγήν; Ὁ νόμος ὁ περὶ Ἐλέγχου ὁρίζει τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ Κράτους, ὁρίζει δὲ καὶ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἔχει ἐντολὴν ἡ οἰκονομικὴ ἐπιτροπὴ νὰ προστατεύσῃ. Εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐπιτροπὴν ἀνετέθη ἡ εἴσπραξις καὶ ἡ ἐπίβλεψις ὡρισμένων προσόδων, τῶν ὁποίων τὸ σύνολον, κατὰ τὸν νόμον περὶ Ἐλέγχου, ἀνέρχεται εἰς 39,600,000. Ἀλλ’ ἐπιπροσθέτως ὁ νόμος ἐκεῖνος, ὅπως χορηγήσῃ ἔτι μεγαλειτέραν ἀσφάλειαν πρὸς τοὺς δανειστὰς τοῦ Κράτους, καθώρισε καὶ ἑτέρας προσόδους βοηθητικὰς ὡς ἐγγύησιν, τὰ τελωνεῖα Λαυρείου, Πατρῶν, Βόλου καὶ Κερκύρας, καί, ἀφοῦ καθώρισε τὰς ἐπιπροσθέτους ταύτας ἐγγυήσεις, ἀνέγραψεν ἐν ἄρθρῳ 13 (ἀναγινώσκει)· «Ἐὰν ἐκ τῶν εἰσπράξεων...κτλ.». Ἡ μόνη περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἠδύνατο ἡ Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ προβῇ εἰς ὑποδείξεις πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, εἶναι ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ὁρίζει τὸ ἄρθρον 13. Μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου ἐξικνεῖται τὸ δικαίωμα τῆς οἰκονομικῆς ἐπιτροπῆς. Κατ’ αὐτὴν τὴν διάταξιν καθορίζεται ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, ἀλλὰ βεβαίως ἡ διάταξις αὕτη οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον θίγει τὸ κυριαρχικὸν δικαίωμα τοῦ Κράτους, ὅπως μεριμνήσῃ περὶ τῆς παραγωγῆς, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ καταγγείλωμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦσι τοὺς δανειστὰς ἐν τῇ Οἰκονομικῇ Ἐπιτροπῇ, ὅτι παραφέρονται, ὅπως δυστυχῶς παραφερόμεθα ἡμεῖς. Ἀλλ’ ὑπῆρχε περίπτωσις αἰτήσεως ἐπιπροσθέτου ἐγγυήσεως, καὶ ἂν δὲν εἶχεν αὐτὴ ὁρισθῆ ὡρισμένως ἐν τῷ νόμῳ; Ἁπλῆ ἐπισκόπησις τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ μᾶς ἀποδείξῃ ὅτι ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις, ἀλλ’ οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῶσιν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦσι τοὺς δανειστάς, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ τὰς Μ. Δυνάμεις, νὰ φαντασθῶσι νὰ ζητήσωσιν ἐπιπροσθέτους ἐγγυήσεις διὰ νέας φορολογίας, διότι διὰ τοῦ ἄρθρ. 11 τοῦ νόμου αὐτοῦ (ἀναγινώσκει)· «προορίζονται διὰ τὴν ὑπηρεσίαν..... 12,300,000». Ἀλλ’ ἐκ τῶν μονοπωλίων, ἀφαιρουμένης τῆς προσόδου τῆς σακχάρεως, ἔχομεν ἀναγεγραμμένην πρόσοδον 13,260,000, ἔχομεν δηλ. πρόσοδον ὑπερτέραν κατὰ 1,000,000 ἐκείνης ἡ ὁποία ὑπολογίζεται ἐν τῷ ἄρθρῳ 11 ὡς ὀφειλομένη ἐκ τῶν μονοπωλίων ἅλατος, πετρελαίου κλπ. Ἀλλ’ ἔχομεν καὶ πρόσοδον ἀναγεγραμμένην 11,700,000 ἐκ τοῦ μονοπωλίου τῆς σακχάρεως, αὕτη δὲ ἡ πρόσοδος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλογισθῇ εἰς τὰ μονοπώλια, διότι καθ’ ἣν ἐποχὴν συνωμολογήθη ὁ νόμος περὶ Ἐλέγχου δὲν ὑπῆρχε τὸ μονοπώλιον αὐτό, ἑπομένως ἡ πρόσοδος τὴν ὁποίαν προσδοκᾷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καταλογίζεται ἐκ τῆς προσόδου τοῦ τελωνείου Πειραιῶς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπίσης ὑπέγγυον. Λοιπὸν ὁπωσδήποτε ἐκ τοῦ μονοπωλίου τοῦ ἅλατος, πετρελαίου κλπ. ἔχομεν πρόσοδον ὑπερβαίνουσαν ἐκείνην ἡ ὁποία καθωρίσθη ἐν τῷ νόμῳ περὶ Ἐλέγχου. Ἐκ δικαιωμάτων ἐκ τοῦ καπνοῦ ἔχομεν ὑπέγγυον πρόσοδον 6,600,000, ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπολογίζει ἔσοδα ἐκ τοῦ προσθέτου φόρου ἐκ τοῦ δικαιώματος καταναλώσεως τοῦ καπνοῦ 10,000,000, δηλ. ἔχομεν μίαν πρόσοδον ὑπὲρ τὴν καθορισθεῖσαν ἐν τῷ νόμῳ περὶ Ἐλέγχου 3,400,000. Ἐκτελῶν χαρτοσήμου ὁ νόμος περὶ Ἐλέγχου ὑπολογίζει πρόσοδον 10,000,000, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπολογίζει πρόσοδον 11,000,000. Ἐκ τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν ἐν τῷ λιμένι Πειραιῶς ὑπολογίζει ἔσοδα 10,000,000. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ εἰσαγωγικὰ τέλη Πειραιῶς ἀνέρχονται εἰς 23,000,000. Ἐξ αὐτῶν τῶν 23,000,000 πρέπει ν’ ἀφαιρέσωμεν τὰ 6,800,000, τὰ εἰσπραττόμενα μέχρι τοῦδε ἐκ τοῦ δασμοῦ τῆς σακχάρεως. Ἀλλ’ ἐὰν τὰ ἀφαιρέσητε ἐντεῦθεν, θὰ τὰ προσθέσητε εἰς τὰ μονοπώλια, ἂν δὲ δὲν τὰ προσθέσητε εἰς τὰ μονοπώλια, θὰ τὰ ἀφήσητε εἰς τὰ τέλη εἰσαγωγῆς τοῦ τελωνείου Πειραιῶς, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπέγγυα ἐπίσης εἰς τὸ δημόσιον χρέος. Ἐντεῦθεν τί ἀποδεικνύεται; Ἀποδεικνύεται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πάντες γνωρίζετε, ὅτι αἱ ὑπέγγυοι πρόσοδοι, αἱ πρῶται πρόσοδοι ἄνευ τῶν ἐπιβοηθητικῶν ἀποδίδουσι πολὺ πλείονα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀναγράφει τὸ ἄρθρον 11 τοῦ νόμου περὶ Ἐλέγχου καὶ πάντες γνωρίζετε τί εἶναι τὰ πλεονάσματα, τοὐλάχιστον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δὲν ὑπολαμβάνουσιν ὅτι τὰ πλεονάσματα εἶναι πλεονάσματα Προϋπολογισμῶν, πλεονάσματα πραγματικῶν εἰσπράξεων ὑπερτέρων τῶν δαπανῶν. Πάντες γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουσι πλεονάσματα ἐκ τῶν ὑπεγγύων προσόδων καὶ τὰ πλεονάσματα αὐτὰ κατὰ μέσον ὅρον ἀνέρχονται εἰς 15 ἢ 16 μέχρις 24,000,000. Ὑπαρχόντων τοιούτων πλεονασμάτων πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ἐλέγχου νὰ σκεφθῇ νὰ ζητήσῃ νέας προσόδους πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν δανείων τῶν εἰς χρυσόν, τῶν ἐξωτερικῶν δανείων τοῦ Κράτους; Ἀναμφισβητήτως ὄχι, καὶ διὰ τοῦτο ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου νὰ χαρακτηρίσω τὸ λεχθὲν ὡς προκῦψαν ἐκ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Ἐλέγχου ὡς ἐντελῶς ἀνυπόστατον καὶ μὴ ἀληθές. Θὰ ἦτο ἀληθῶς προσβλητικὸν καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν ὑπὸ τοιούτους ὅρους νὰ δεχθῇ νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ, ἐπὶ τοῦ μελετωμένου φόρου ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος ἢ οἱουδήποτε ἄλλου φόρου. Ἀναμφισβητήτως ἤθελεν ἐπαγάγει ἀπεμπόλησιν τῶν κυριαρχικῶν καὶ ἀναμφισβητήτων δικαιωμάτων τοῦ Κράτους. Νομίζω ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ προκαλέσωμεν τοὺς ἐν τῇ Οἰκονομικῇ Ἐπιτροπῇ τοῦ Ἐλέγχου ἀντιπροσώπους τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, ὅπως ἔλθωσι νὰ διαψεύσωσιν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θ’ ἀπετέλει καταγγελίαν, καταγγελίαν ὑβριστικὴν καὶ ἐξευτελιστικὴν διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν διετυποῦτο αὕτη ἐντεῦθεν. Ὁ πρῶτος λόγος ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλουσι νὰ στηρίξωσι τὴν φορολογίαν αὐτὴν ἐκλείπει· οἱ ξένοι γνωρίζουσι μέχρι τίνος σημείου ἐξικνοῦνται τὰ δικαιώματα αὐτῶν, γνωρίζουσι μέχρι τίνος σημείου ἐξικνοῦνται αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ Κράτους, πάντοτε δὲ διεμαρτυρήθησαν κατὰ τῆς κατηγορίας ὅτι θέλουσι νὰ ὑπερβῶσι τὰ ὅρια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέγραψαν ὑπὲρ αὐτῶν εἰς τὸν νόμον περὶ Ἐλέγχου. Παρεπονέθησαν διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον διεξάγεται τὸ λαθρεμπόριον, τὸ ὁποῖον ζημιοῖ καὶ τὴν χώραν, ζημιοῖ καὶ τοὺς δανειστάς, καὶ συνεβούλευσαν, ὅπως ληφθῶσι μέτρα, ἀλλὰ μεθ’ ὅλης τῆς διπλωματικότητος πρὸς καταστολὴν τοῦ λαθρεμπορίου, οὐδέποτε ὅμως ἐσκέφθησαν νὰ ἐπεκτείνωσι τὴν δρᾶσιν αὐτῶν πέρα τῶν ὁρίων, τὰ ὁποῖα καθώρισεν ὁ νόμος περὶ Ἐλέγχου. Καὶ ἐκλειπούσης τῆς δευτέρας δικαιολογίας ὑπολείπεται ἡ πρώτη, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου, τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος πρὸς τὸ πετρέλαιον. Παρετηρήθη ὅτι μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν γενομένην κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, καὶ τὴν ὁποίαν θαυμάζω ὅτι δὲν εὐηρεστήθη νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ σχετικοῦ σχεδίου νόμου, μετὰ τὴν δήλωσιν αὐτοῦ τὴν ἐπισήμως πλέον διατυπωθεῖσαν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ἐλέγχου συνήνεσεν εἰς τὸν ὑποβιβασμὸν τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6 περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πλέον καὶ ὁ πρῶτος λόγος τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς τοῦ οἰνοπνεύματος πρὸς τὸ πετρέλαιον. Ἐὰν πρόκειται νὰ ὑποβιβασθῇ ἡ τιμὴ τοῦ πετρελαίου, ἀσφαλῶς ὅπου ὁ φωτισμὸς δι’ οἰνοπνεύματος δὲν εἶναι ἀναγκαῖος ἐκεῖ καὶ θὰ περιορισθῇ ἡ κατανάλωσις τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι ἀναμφισβητήτως ὑπὸ τοὺς σημερινοὺς ὅρους ὁ φωτισμὸς δι’ οἰνοπνεύματος εἶναι κατά τι ἀκριβότερος τοῦ φωτισμοῦ διὰ πετρελαίου, ἀλλ’ ἔχει ἄλλα προσόντα, ἄλλας ἀρετάς· ἀποδίδει πλέον εὐάρεστον φῶς, δὲν ἔχει τὴν δυσοσμίαν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔχει δυστυχῶς τὸ πετρέλαιον τοῦ Δημοσίου, ὅπως τὸ προμηθευόμεθα, ἀλλ’ ὅλα αὐτὰ δὲν καθιστῶσι πραγματικὸν ἀνταγωνιστὴν τοῦ πετρελαίου τὸ οἰνόπνευμα, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι τὸ οἰνόπνευμα, διὰ νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς φωτιστικὴ ὕλη, ἔχει ἀνάγκην λεπτοτάτων ὀργάνων, τὰ ὁποῖα μόνον εἰς τὰ μεγάλα κέντρα εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνεύρῃ τις καὶ νὰ χρησιμοποιήσῃ, ἐνῷ τοὐναντίον τὸ πετρέλαιον εὑρίσκεται ὑπὸ ὅλως διαφόρους ὅρους. Μία λυχνία εἶναι ἐπαρκὴς διὰ τὸν φωτισμὸν τοῦ πετρελαίου καὶ ἑπομένως ὁ ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ πετρελαίου καὶ οἰνοπνεύματος καθίσταται ἀδύνατος. Τὸ οἰνόπνευμα ἐξυπηρετεῖ ἄλλους πληθυσμοὺς παρὰ ἐκείνους τοὺς ὁποίους δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ πετρέλαιον. Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπῆρχεν ἡ ὑπόνοια, καὶ ἡ ἀμυδρὰ ὑπόνοια, ὅτι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνταγωνισθῇ τὸ οἰνόπνευμα πρὸς τὸ πετρέλαιον, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ λογικὴ καὶ τὸ συμφέρον τῆς χώρας ἐπιβάλλει, ὅπως ἐνισχύσωμεν τὴν παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ὑποστῶμεν τὴν ζημίαν, ἡ ὁποία θέλει ἐπέλθει ἐκ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ πετρελαίου, διότι ἡ μὲν παραγωγὴ τοῦ οἰνοπνεύματος συνδέεται, ὡς ἐπανειλημμένως εἶπον καὶ ἄλλοι καὶ ἐγώ, ἀρρήκτως πρὸς τὴν σταφιδοπαραγωγήν, εἶναι ἐγχώριος παραγωγή, εἶναι πλοῦτος τῆς χώρας τὸν ὁποῖον ἔχομεν καθῆκον νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ νὰ ὑποστηρίξωμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν δὲ νὰ καταδικάσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐπ’ ἄπειρον εἰς τὸν φωτισμὸν διὰ πετρελαίου. Ἤδη, Κύριοι, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν καὶ νὰ βεβαιώσωμεν, ὅτι πράγματι ἡ παραγωγὴ αὕτη τοῦ οἰνοπνεύματος συνδέεται ἀρρήκτως πρὸς τὴν κατανάλωσιν τῆς σταφίδος, συνδέεται ἀρρήκτως πρὸς τὴν εὐημερίαν καὶ τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν. Καὶ ἐδῶ θὰ εὕρητε μίαν χονδροειδεστάτην ἀντίφασιν μεταξὺ σχεδίου τῆς Κυβερνήσεως συνδεδεμένου καὶ αὐτοῦ ἀρρήκτως πρὸς τὴν σταφιδοπαραγωγήν, θὰ ἴδητε ἀντίφασιν μεταξὺ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6 καὶ τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὑπεβλήθη πρὸς κύρωσιν παρὰ τῆς Βουλῆς μετὰ τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, μετὰ τῆς συμβάσεως τῆς ἐκριζώσεως. Διὰ τῆς συμβάσεως ἐκείνης ζητοῦνται νέαι θυσίαι παρὰ τῶν πασχόντων σταφιδικῶν πληθυσμῶν, ζητεῖται μία ἐπὶ πλέον δραχμὴ κατὰ χιλιάδα ἑνετικῶν λιτρῶν ἐκ μέρους τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν πρὸς ταῖς 7, τὰς ὁποίας καθορίζει ἡ σύμβασις, ἵνα σὺν τῇ συνδρομῇ τῇ αὐτοβούλῳ τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας κατορθωθῇ ἡ ἐκρίζωσις ὡρισμένων ἐκτάσεων τὰς ὁποίας, νομίζω, ἡ σύμβασις ὁρίζει εἰς 20.000.000 κατὰ τὴν παραγωγήν. Πρόκειται λοιπὸν περὶ νέων θυσιῶν, πρόκειται νὰ ἐκριζώσωμεν ἐπὶ ἀποζημιώσει ὡρισμένας ἐκτάσεις σταφίδος, ὅπως περιορίσωμεν τὴν παραγωγήν, ἀλλὰ τοῦτο πράττοντες λησμονοῦμεν ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ ἄρθρου 6 τὰ 20.000.000 τῆς σταφίδος, κατὰ τὰ ὁποῖα θὰ περιορισθῇ διὰ τῆς ἐκριζώσεως ἡ παραγωγή, τὰ ῥίπτομεν ἐκ νέου εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς καταναλώσεως, διότι, εὐθὺς ὡς ἠθέλομεν προσβάλει τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα, ἀναμφισβητήτως κατὰ τοσοῦτον θὰ περιορισθῇ ἡ κατανάλωσις τῆς σταφίδος. Ἡ ἀντίφασις μεταξὺ τῶν δύο σχεδίων τῆς Κυβερνήσεως τῶν παραλλήλως βαινόντων εἶναι τόσον κατάφωρος, ὥστε εἶναι περιττὸν νὰ κατατρίβω τὸν χρόνον ἡμῶν εἰς ἐπιπλέον ἀνάπτυξιν τοῦ ζητήματος· θέλομεν νὰ περιορίσωμεν τὴν παραγωγὴν δανειζόμενοι εἰς βάρος τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν 20.000.000, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ῥίπτομεν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐκεῖνον τὸν σταφιδόκαρπον, ὁ ὁποῖος χρησιμεύει πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Ἡ ἀντίφασις εἶναι πλήρης, οὐδεὶς δὲ δύναται νὰ τὴν ἀρνηθῇ καὶ νὰ τὴν ἀμφισβητήσῃ. Μετριοφρόνως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐδήλωσεν ἡμῖν, ὅτι τὰ ἔσοδα κατὰ τὴν νέαν φορολογίαν, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται εἰς 18.000.000 καὶ ἡ ὁποία δύναται νὰ καθορισθῇ ἀκριβέστερον εἰς 16.000.000, ἀνέγραψεν ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ ἠλαττωμένα. Τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἂν ὄχι ὡς πρὸς τὰ ἄλλα φορολογικὰ μέτρα, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸ οἰνόπνευμα, διότι, ἂν ὑπολογίζῃ 2.000.000 ὀκάδων κατανάλωσιν διὰ τὴν ποτοποιίαν, ἡ ὁποία πραγματικῶς εἶναι μέχρι τοῦδε, δὲν γνωρίζω ἂν θὰ εἶναι αὔριον· ἂν ὑπολογίζῃ 2.000.000 κατανάλωσιν οἰνοπνεύματος πρὸς πόσιν πρὸς 1.50 δραχμ., θὰ ἔχωμεν ἀναμφισβητήτως 3.000.000 πρόσοδον. Τὴν πρόσοδον τὴν ἐκ τοῦ πρὸς πόσιν οἰνοπνεύματος ὑπολογίζει ὁ Προϋπολογισμὸς εἰς 2.500.000, ὑπολογίζει πρόσθετον πρόσοδον ἐκ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος δραχ. 600.000 καὶ οὕτως ἐζήτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἐν ὅλῳ 3.100.000· ἀλλ’ ἐν ᾧ ἔχομεν ἀσφαλῆ τὴν πρόσοδον τῶν 3.000.000 ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ πρὸς πόσιν οἰνοπνεύματος, τότε πολεμοῦντες ἡμεῖς τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν φορολογίαν τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, ἡ ὁποία τόσην δύναμιν δύναται νὰ συνεπαγάγῃ, ἀναμφισβητήτως στεροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν μιᾶς προσόδου 100.000 δραχμῶν, καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν φορολογίαν τῶν 30 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν σταθμικὴν φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος δὲν δικαιολογεῖται. Θὰ ἦτο ἴσως δυνατὸν νὰ μὴ στερηθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν 100.000 δραχμῶν, ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν καθωρίζετο τοιαύτη φορολογία ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, ὥστε νὰ μὴ συνεπαγάγῃ τὴν καταστροφὴν τῆς ἀρτισυστάτου βιομηχανίας, νὰ μὴ παρεμποδίσῃ τὴν προαγωγὴν τῆς παραγωγῆς τῆς χώρας, θὰ ἠδύνατο, λέγω, διὰ μιᾶς τοιαύτης μετρίας φορολογίας νὰ δώσωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὸ διπλάσιον ἐκείνου τὸ ὁποῖον ζητεῖ διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Καὶ διὰ τοῦτο κατὰ τοσοῦτο μᾶλλον τὴν ἐπιμονὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως φορολογήσῃ τὸ οἰνόπνευμα τὸ φωτιστικὸν πρὸς λεπτὰ 30 κατὰ μετρικὴν ὀκᾶν, ἤτοι πρὸς λεπτὰ 24 κατὰ σταθμικὴν ὀκᾶν, θεωρῶ ἐντελῶς ἀδικαιολόγητον.

§26ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ φορολογία πρὸς 30 λεπτὰ τῆς μετρικῆς ὀκᾶς ἀναλογεῖ πρὸς 37½ λεπτὰ κατὰ σταθμικὴν ὀκᾶν· ἐνόμισα λοιπόν, ὅτι ὑποχωρῶ κατὰ τοῦτο καὶ ἀποδεχόμενος ἀντὶ τῆς μετρικῆς τὴν σταθμικὴν ὀκᾶν ἐλαττώνω κατὰ 7½ λεπτὰ τὸν φόρον τοῦ οἰνοπνεύματος.

§27Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐλάττωσις πραγματικὴ αὐτή· εἶναι διαφορὰ μεταξὺ τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν, εἶναι ἓν λογοπαίγνιον. Καὶ ἂν νομίζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διὰ τοιούτων λογοπαιγνίων ἱκανοποιεῖ τὴν παραγωγὴν τῆς χώρας, δύναται νὰ ἐπιμείνῃ, ἀλλ’ ἡμεῖς ἔχομεν ἀντίθετον γνώμην καὶ διὰ τοῦτο παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, ἀφοῦ οὐδεὶς ὑπάρχει λόγος ἐπιβάλλων φορολογίαν τοιαύτην, συνεπαγομένην ζημίας εἰς τὴν παραγωγήν...

§28ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν νομίζετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο, δηλαδὴ τῆς μετρικῆς καὶ τῆς σταθμικῆς ὀκᾶς, δέχομαι νὰ ὁρίσωμεν πρὸς 25 λεπτὰ κατὰ μετρικὴν ὀκᾶν.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§30Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς συνεδριάσεως θὰ δώσῃ τὸν χρόνον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἀσφαλέστερον ἐκτιμήσῃ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων καὶ ἐμοῦ καὶ ὅτι θὰ φθάσωμεν εἰς μίαν λύσιν εὐάρεστον καὶ διὰ τὸν Προϋπολογισμόν, ἀλλ’ εὐάρεστον πρὸ πάντων καὶ διὰ τὴν παραγωγὴν τῆς χώρας, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ ζημιώσωμεν.

§31ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑποβάλλω, κ. Πρόεδρε, μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου μου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως νομοσχέδιον περὶ τοῦ νομομηχανικοῦ τοῦ ἀπεσπασμένου εἰς τὴν ἀρχαιολογικὴν ὑπηρεσίαν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐξ Ὀλυμπίας βουλευτὴς κ. Μοσχούλας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φαρμακείων. Ὁ βουλευτὴς κ. Εὐθ. Βελλιανίτης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ νόμου· Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Καβαλλιεράτος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐνοριῶν· Οἱ κ. Δ. Γ. Ῥάλλης καὶ Ἰ. Κουντουριώτης ἀπευθύνουσι τὴν κάτωθι ἐπερώτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν· «Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποῦ στηριζόμενος ἐχορήγησεν ἄδειαν ὑλοτομίας ἐπιπροσθέτου 55 κυβικῶν μέτρων πρὸς κατασκευὴν ξυλανθράκων ἐκ τοῦ δάσους Παρδαπούλι τοῦ χωρίου Προσκλίων τοῦ δήμου Θέρμου.

§33ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑποβάλλω μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου μου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως νομοσχέδιον περὶ τεχνικῆς ὑπηρεσίας ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις (ὥρᾳ 1 μ. μ.) διὰ τὴν 5 μ. μ. Μετὰ τὴν διακοπὴν (Ὥρᾳ 5 40′ μ.μ.).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ Πρακτικὰ τῆς 23 Δεκεμβρίου.

§36Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἀναγνωσθῶσι· θέλω ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἀντελήφθην ὅτι ὑπάρχει ἐντελὴς ἔλλειψις παραβολῆς μεταξὺ τοῦ κειμένου τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ καὶ τοῦ ἐν τοῖς Πρακτικοῖς διατετυπωμένου. Ἠρώτησα δὲ διὰ τοῦτο, καὶ μοὶ εἶπον ὅτι τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου περὶ Δημοσίων ἔργων τὸ τῆς ἐπιτροπῆς εἶχε στοιχειοθετηθῆ εἰς ἕτερον τυπογραφεῖον, μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν δὲ τούτου κατόπιν διορθώσεών τινων ἐδέησε τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον νὰ στοιχειοθετήσῃ ἐκ νέου τὸ κείμενον. Ἄρα δὲν ἐγένετο διόλου παραβολή, καὶ κινδυνεύομεν νὰ ἐπικυρώσωμεν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον δὲν ἔτυχε τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς. Σᾶς ἀναφέρω ἐπὶ παραδείγματι ὅτι ὡς πρὸς τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῶν μηχανικῶν, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς κατὰ τὰς προτάσεις τῆς ἐπιτροπῆς εἰς 63 ἐτῶν, τὰ Πρακτικὰ ἀναγράφουσι 53.

§37ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἴμεθα συμφωνότατοι ν’ ἀναβληθῇ ἡ ἐπικύρωσις τῶν Πρακτικῶν· ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξηγήσω τί συνέβη ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§38Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν κατακρίνω κανένα.

§39ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εὑρίσκω δικαίαν τὴν παρατήρησίν σας, καὶ παρακαλῶ, ὅπως ἀναβληθῇ ἡ ἐπικύρωσις τῶν Πρακτικῶν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται λοιπὸν ἡ ἀνάγνωσις καὶ ἡ ἐπικύρωσις τῶν Πρακτικῶν. Ἤδη προβαίνομεν εἰς ἐξακολούθησιν τῆς Γʹ συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἔχομεν μείνει εἰς τὸ ἄρθρον 6. Ἐπὶ τούτου τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Γούναρης.

§41Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Συζητοῦμεν ἤδη, κύριοι Βουλευταί, περὶ τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, ἀφοῦ ἀπεφασίσαμεν τὴν φορολογίαν τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος. Κατὰ τῆς φορολογίας δὲ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος ἠγέρθησαν ἀμφισβητήσεις διάφοροι ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἠγέρθησαν κατὰ τὴν φορολογίαν τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος, δύναταί τις δὲ νὰ εἴπῃ ὅτι αἱ ἀμφισβητήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ ἐνδεδειγμένον τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος παρουσιάζονται πολὺ μεγαλείτεραι καὶ πολὺ ἰσχυρότεραι παρὰ αἱ ἀμφισβητήσεις αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἐναντίον τῆς φορολογίας τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος. Κύριοι, ἔσχον πολλάκις ἀφορμὴν νὰ μελετήσω τὰ τῆς φορολογίας ἀμφοτέρων τῶν εἰδῶν τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ δὲ πόρισμα εἰς τὸ ὁποῖον προῆλθον εἶναι ἐντελῶς διάφορον ἐκείνου τὸ ὁποῖον φαίνεται ὅτι παρουσιάζεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὑπ’ ἄλλων ἐκ τῶν προλαλησάντων κυρίων Βουλευτῶν· διότι, ἐνῷ, ὡς εἶπον πρὸ ὀλίγου, πολλοὶ ἐκ τῶν προλαλησάντων παρέστησαν ὅτι ἡ φορολογία τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι κάτι τι πολὺ μᾶλλον ἀποκρουστέον παρὰ ἡ φορολογία τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος, ἐγὼ προῆλθον εἰς τὸ ἀντίθετον συμπέρασμα, νομίζω δ’ ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ ἐκθέσω τοὺς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων τοιαύτην πρεσβεύω γνώμην. Ὑπολαμβάνω ὅτι οἱ λόγοι αὐτοὶ εἶναι ἀρκούντως σοβαροί, ὅτι στηρίζονται ἐπὶ τῶν πραγμάτων, δὲν καταρρίπτονται δὲ ποσῶς ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης ἤκουσα ἀπευθυνόμενα κατὰ τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Ἀληθὲς εἶναι, Κύριοι, ὅτι ἡ φορολογία τῶν δύο εἰδῶν τοῦ οἰνοπνεύματος εὕρηται ἐντελῶς ἐν διαφόρῳ θέσει· ἀληθὲς εἶναι ὅτι ὑπάρχουσιν ἐπιχειρήματα ὑπὲρ καὶ κατὰ τῆς μιᾶς, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ ἰσχύωσιν ὑπὲρ τῆς ἑτέρας. Ἀμφότεραι αὗται αἱ φορολογίαι ἔχουσι βεβαίως κάτι τι τὸ κοινόν· τὸ κοινὸν τὸ ὁποῖον ἔχουσιν εἶναι ὅτι ἀμφότεραι εἶναι φορολογίαι ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, καί, ὅτε λέγω φορολογίαν ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω δύο λέξεις μόνον, ἵνα ἐπεξηγήσω τὸ πρᾶγμα. Τὸ Κράτος, ἔχον ἀνάγκην χρημάτων, δύναται ν’ ἀπευθυνθῇ κατὰ διαφόρους τρόπους εἰς τὰ εἰσοδήματα τὰ ἐτήσια τῶν πολιτῶν, παρὰ τῶν ὁποίων μόνον δύναται ν’ ἀρυσθῇ τὰ ποσὰ τῶν ὁποίων καθ’ ἕκαστον ἔτος ἔχει ἀνάγκην· δύναται ν’ ἀπευθυνθῇ διὰ τῆς ἀμέσου φορολογίας λαμβάνον ποσοστὰ τοῦ εἰσοδήματος τῶν πολιτῶν κατὰ τὴν παραγωγὴν αὐτοῦ· δύναται ὅμως ν’ ἀπευθυνθῇ πρὸς τὰ εἰσοδήματα τῶν πολιτῶν καὶ διὰ τῶν ἐμμέσων ἐπὶ τῆς καταναλώσεως φόρων ζητοῦν ποσοστὸν τῆς ἀξίας ἣν καταβάλλουσι κατ’ ἔτος οἱ πολῖται ἀγοράζοντες ἐκεῖνα τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα καταναλίσκουσιν. Ἡ φορολογία τῆς καταναλώσεως οὐδὲν ἕτερον εἶναι, οὐδὲν ἕτερον πρέπει νὰ εἶναι παρὰ φορολογία τοῦ εἰσοδήματος, λαμβανομένη καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ εἰσόδημα ἀναλίσκεται ὑπὸ τοῦ πολίτου. Λέγω ὅτι πρέπει νὰ εἶναι τοιοῦτόν τι ἡ φορολογία ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, διότι δυστυχῶς δὲν εἶναι πάντοτε. Ἡμεῖς ἐδῶ ἐψηφίσαμεν ἀπό τινος χρόνου σωρείαν φορολογιῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι φορολογίαι ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι φορολογίαι ἐπιβαλλόμεναι εἰς τὸν πολίτην, ὅταν καταναλίσκῃ τὰ εἰσοδήματα αὐτοῦ διὰ τὰς ἀνάγκας αὐτοῦ, ἀλλ’ εἶναι φορολογίαι ἐπιβαλλόμεναι ὅταν συντελῆται μετατροπὴ τοῦ κεφαλαίου ἀπὸ μιᾶς μορφῆς εἰς ἄλλην, ὅταν φορολογῶμεν π. χ. μηχανάς, ἐργαλεῖα κ.τ.λ. Ὅταν λοιπὸν ἀπευθύνηται τὸ Κράτος καὶ ἐπιβάλλῃ φόρον εἰς τὸ οἰνόπνευμα τὸ πόσιμον, τί πράττει; Λέγει εἰς τὸν πολίτην: «Καθ’ ἣν στιγμὴν ἀγοράζεις οἰνόπνευμα καταναλίσκεις ἓν μέρος τοῦ εἰσοδήματός σου, ἐγὼ δὲ ἀξιῶ ἓν μέρος ἀκόμη τοῦ εἰσοδήματός σου νὰ λάβω ὡς φόρον». Τὸ αὐτὸ πράττει καὶ μὲ τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα δι’ ἐκεῖνον ὅστις ἀγοράζει οἰνόπνευμα ἵνα φωτισθῇ. Προκειμένου νὰ καταναλώσῃς μέρος τοῦ εἰσοδήματός σου διὰ νὰ φωτισθῇς, ἀξιῶ ἐγὼ νὰ λάβω συγχρόνως ἕν ποσὸν ὡς φόρον. Ὑπὸ ταύτην λοιπὸν τὴν ἔννοιαν οἱ δύο φόροι, ὁ φόρος τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ὁ φόρος τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος, ὡς φόροι καταναλώσεως, εἶναι ἓν καὶ τὸ αὐτό. Ὑπάρχει ὅμως μεταξὺ ἀλλήλων σπουδαιοτάτη διαφορὰ ἐν ἄλλοις σημείοις, διαφορὰ ἡ ὁποία ἄγει εἰς τὸ συμπέρασμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐκθέσω μετ’ ὀλίγον. Τὸ οἰνόπνευμα τὸ πόσιμον φορολογεῖ τὸ Κράτος, διότι ἔχει ἀνάγκην χρημάτων, δύναται δὲ νὰ μὴ τὸ φορολογήσῃ, φορολογοῦν μίαν ἄλλην κατανάλωσιν. Ὑπάρχουσι βεβαίως μερικοὶ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους προκειμένου νὰ ἐπιβάλῃ φόρον τὸ Κράτος εἰς κατανάλωσίν τινα πρέπει ν’ ἄρξηται ἐκ τοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλ’ ὁπωσδήποτε ἠδύνατο νὰ φορολογήσῃ μίαν ἄλλην κατανάλωσιν ἀντ’ αὐτῆς, ὅπως, ἐὰν δὲν εἶχεν ἀνάγκην χρημάτων, ἠδύνατο νὰ μὴ τὸ φορολογήσῃ ποσῶς. Τὸ φωτιστικὸν ὅμως οἰνόπνευμα ὑπὸ τὰς συνθήκας ὑφ’ ἃς εὑρισκόμεθα σήμερον, κατὰ τὴν κρίσιν τὴν ἐμήν, εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Κράτος νὰ τὸ φορολογήσῃ, καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ μὴ ἔχῃ ἀνάγκην χρημάτων, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ τὸ φορολογήσῃ ἐλαφρύνον τοὺς φόρους ἄλλων καταναλώσεων. Τοῦτο ὀφείλω ν’ ἀποδείξω. Δύο εἶναι οἱ λόγοι, Κύριοι, διὰ τοὺς ὁποίους ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ φορολογήσῃ τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα. Ὁ πρῶτος λόγος εἶναι λόγος φορολογικῆς δικαιοσύνης. Ὁ λόγος οὗτος ἀφορᾷ τὸν ἐφ’ οὗ ἐπιβάλλεται ὁ φόρος, τὸν καταναλωτήν. Ὑπάρχει δὲ καὶ ἕτερος λόγος ὡς πρὸς τὸν καταναλωτήν, λόγος οἰκονομίας χρήματος ἐκ μέρους αὐτοῦ. Ἐκτὸς αὐτῶν τῶν δύο λόγων οἱ ὁποῖοι ἀφορῶσι τὸν καταναλωτήν, ὑπάρχει καὶ τρίτος λόγος, ἀφορῶν ὅμως ἐκεῖνον ὅστις σήμερον παρέχει τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα. Εἶπον ὅτι ὁ πρῶτος λόγος εἶναι λόγος φορολογικῆς δικαιοσύνης καὶ παρακαλῶ ὑμᾶς νὰ ἐνθυμηθῆτε τὰς ὀλίγας λέξεις τὰς ὁποίας πρὸ ὀλίγου ἐξήνεγκον, ὅτε ἀπεπειράθην νὰ περιγράψω τὴν ἔννοιαν τοῦ φόρου ἐν γένει τῆς καταναλώσεως, ἐνθυμούμενοι δὲ τὰς λέξεις ἐκείνας νὰ τὰς ἐφαρμόσητε ἐπὶ τῆς ἰσχυούσης φορολογίας ἐπὶ τοῦ πετρελαίου. Τί εἶναι ἡ φορολογία τοῦ πετρελαίου; Φορολογία καταναλώσεως. Ἐπὶ τίνος πράγματος ἐπεβλήθη; Ἐπὶ τῆς χρησιμότητος ἣν ἔχει τὸ πετρέλαιον, ἐπὶ τοῦ φωτισμοῦ. Τὸ Κράτος εἶχεν ἀνάγκην χρημάτων· ἓν πρᾶγμα τοῦ ὁποίου πάντες οἱ πολῖται καθ’ ἑκάστην λαμβάνουσιν ἀνάγκην εἶναι καὶ ἡ φωτιστικὴ ὕλη, ἀδιάφορον ποία. Τοιαύτη φωτιστικὴ ὕλη εἶναι καὶ τὸ πετρέλαιον. Τὸ Κράτος ἐπέβαλεν ἐπὶ τῆς φωτιστικῆς ταύτης ὕλης φόρον καταναλώσεως, δηλαδὴ εἶπεν εἰς τὸν πολίτην· ἕν μέρος τοῦ εἰσοδήματός σου καταναλίσκεις κατ’ ἔτος διὰ νὰ φωτίζησαι. Ἐπὶ τῆς ὕλης τὴν ὁποίαν πρὸς τοῦτο καταναλίσκεις ἐπιβάλλω ἕνα φόρον. Ὅταν δὲ ὁ πολίτης ἀγοράζῃ πετρέλαιον, τί πράττει; Πληρώνει τὴν ἀξίαν τοῦ πετρελαίου, πληρώνει δὲ καὶ εἰς τὸ Κράτος τὸν φόρον ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον τὸ Κράτος ἔκρινεν ὀρθὸν νὰ ἐπιβάλῃ, ἵνα τοῦτον εἰσπράττῃ καὶ πληροῖ τὰς ἀνάγκας τοῦ Δημοσίου. Ἀλλά, ὅτε ἐπεβλήθη ἡ φορολογία τοῦ πετρελαίου, ἀφεώρα πάντας τοὺς πολίτας Ἕλληνας, διότι πάντες οἱ πολῖται Ἕλληνες ἐφωτίζοντο διὰ πετρελαίου. Καὶ ὅτε ἐτέθη τότε τὸ πρόβλημα ἐνώπιον τοῦ νομοθέτου ὅτι τὸ Κράτος ἔχει ἀνάγκην χρημάτων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθῶσιν ἀπὸ τοὺς πολίτας Ἕλληνας καὶ νὰ κατανεμηθῶσιν ἐξ ἴσου εἰς πάντας, εἶπεν ὁ νομοθέτης ὁ τότε ὅτι τὸ εἶδος διὰ τοῦ ὁποίου δύνανται νὰ κατανεμηθῶσι τὰ χρήματα ταῦτα εἰς πάντας τοὺς Ἕλληνας πολίτας εἶναι ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον καταναλίσκουσι πάντες μέρος τοῦ εἰσοδήματός των καὶ τοῦτο ἦτο ἡ ὕλη τοῦ φωτισμοῦ αὐτῶν. Καὶ παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε μίαν διασάφησιν ἐνταῦθα. Δύνανται νὰ ὑπάρχωσι φόροι καταναλώσεως μὴ βαρύνοντες πάντας τοὺς πολίτας, ἀλλὰ μόνον τινὰς ὡρισμένων τάξεων· αὐτοὶ εἶναι συμπληρωματικοί. Καὶ τότε θὰ ὑπάρχωσι, πρέπει νὰ ὑπάρχωσι καὶ ἕτεροι φόροι καταναλώσεως, βαρύνοντες τοὺς ἄλλους πολίτας. Ὁ φόρος τοῦ πετρελαίου, ὅτε ἐτέθη, ἦτο γενικός, ἦτο φόρος ὁ ὁποῖος ἐβάρυνε πάντας τοὺς πολίτας Ἕλληνας, διότι πάντες ἐφωτίζοντο τότε δι’ αὐτοῦ. Ἂν τώρα αἱ νεώτεραι ἐφευρέσεις καὶ ἀνακαλύψεις προυχώρησαν καὶ φωτίζονται οἱ ἄνθρωποι ὄχι μόνον διὰ πετρελαίου πλέον, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλων φωτιστικῶν ὑλῶν, ὅταν δὲν καταναλίσκῃ τις πλέον πετρέλαιον, τί πράττει ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπὶ τοῦ φωτισμοῦ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν; Ἀπαλλάττεται τῆς φορολογίας αὐτῆς. Εἶναι φανερὸν ὅτι τὴν φορολογίαν τὴν ὁποίαν ἐνόησεν ὁ νομοθέτης νὰ ἐπιβάλῃ εἰς πάντας τοὺς πολίτας, τὴν φορολογίαν ἐκείνην ἀποσείω ἐγὼ φωτιζόμενος δι’ ἠλεκτρικοῦ φωτός, δι’ ἀεριόφωτος, δι’ οἰνοπνεύματος. Τί ἀπαιτεῖ ἡ φορολογικὴ δικαιοσύνη; Ἐκείνην τὴν φορολογίαν, τὴν ὁποίαν κατώρθωσε ν’ ἀποσείσῃ, νὰ ἔλθῃ ὁ νομοθέτης νὰ τὴν ἐπιβάλῃ, διότι τότε μόνον θὰ ἐπέλθῃ ἡ δικαιοσύνη ἐν τῇ φορολογίᾳ, διότι δικαιοσύνη ἐν τῇ φορολογίᾳ εἶναι ἰσότης, ὅπως καὶ πανταχοῦ δικαιοσύνη εἶναι ἰσότης. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς σκέψεως ταύτης ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου καὶ τὴν λύπην μου, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἐπέβαλε φόρον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων φωτιστικῶν ὑλῶν, διότι, ἂν ἐνεπνέετο, ὡς ὤφειλεν, ἐκ τῆς ἀρχῆς τῆς ἐν τῇ φορολογίᾳ ἰσότητος, ἦτο ἐπιβεβλημένον εἰς αὐτὸν νὰ ἐπιβάλῃ φόρον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων φωτιστικῶν ὑλῶν, καὶ ἐπὶ τοῦ ἀεριόφωτος καὶ ἐπὶ τοῦ ἠλεκτρικοῦ, ἦτο δὲ ὑποχρεωμένος καὶ διὰ τινα ἐπὶ πλέον λόγον. Κύριοι, ἐπιτρέπεται ἡ φορολογικὴ ἰσότης ἐνίοτε νὰ μὴ τηρῆται μετὰ πάσης ἀκριβείας, ὅταν τοῦτο συμβαίνῃ ὑπὲρ τῶν ἀσθενῶν, διότι τότε ἡ παράβασις τῶν ἀρχῶν τῆς δικαιοσύνης ὀνομάζεται ἐπιείκεια. Δὲν ἐπιτρέπεται ὅμως ποτὲ νὰ παραβιάζηται ἡ ἀρχὴ τῆς δικαιοσύνης ὑπὲρ τῶν ἰσχυρῶν, διότι τότε ἡ παράβασις ὀνομάζεται ἀδικία. Διὰ τοῦτο, εἶπον, ὤφειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φέρῃ νομοσχέδιον οὐχὶ μόνον περὶ φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ καὶ πασῶν τῶν ἄλλων φωτιστικῶν ὑλῶν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ ἐκ τῆς ἐν τῇ φορολογίᾳ δικαιοσύνης ἀπορρέοντος ἐπιχειρήματος ὑπὲρ τοῦ ἐπιβεβλημένου τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος ὑπάρχει καὶ ἕτερον ἐπιχείρημα ἀφορῶν τὸν καταναλωτήν. Τὸ ἕτερον τοῦτο ἐπιχείρημα ἀπορρέει ἐκ τῆς σπατάλης εἰς τὴν ὁποίαν τρέπομεν αὐτὸν ἀφήνοντες ἀφορολόγητον τὸ οἰνόπνευμα. Καὶ θὰ εἴπητε· πῶς τρέπομεν αὐτὸν ἐπὶ σπατάλῃ; Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλούστατον. Ὁ Ἕλλην ἔχει ἀνάγκην νὰ φωτισθῇ, δύναται νὰ καταναλώσῃ τὴν μίαν ὕλην ἢ τὴν ἄλλην. Ἐὰν τὸ πετρέλαιον ἦτο ἀφορολόγητον, θὰ ἐτιμᾶτο 5 δρχμ. ἕκαστον κιβώτιον, ἀπέναντι δὲ τοῦ πετρελαίου τιμωμένου 5 δρχμ. κατὰ κιβώτιον, ἤτοι 20 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, θὰ εἴχομεν τὸ οἰνόπνευμα τιμώμενον 80 λεπτῶν ἑκάστην ὀκᾶν. Δέχομαι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πωλοῦσι τὸ οἰνόπνευμα μὲ τὴν τιμὴν τῶν 80 λεπτῶν ἔχουσιν ἀντάλλαγμα ἐξ ἴσου πρὸς τὴν ἀξίαν τοῦ ἐμπορεύματός των, δὲν ὠφελοῦνται τίποτε ἀθέμιτον, πωλοῦντες εἰς τοιαύτην τιμήν· δέχομαι τοῦτο πρὸς στιγμὴν, διὰ τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον πραγματεύομαι. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς ἤδη· τί ἤθελε καταναλώσει ὁ Ἕλλην ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει; Ἤθελεν ἀσφαλῶς καὶ ἀναμφισβητήτως καταναλώσει πετρέλαιον. Τί ἤθελε δαπανήσει ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς διὰ τὸ πετρέλαιον τοῦτο; Εἴκοσι λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν πετρελαίου. Ἤδη, ὅτε δὲν τιμᾶται τὸ πετρέλαιον 5 δραχμὰς κατὰ κιβώτιον, ἀλλὰ τιμᾶται 30 δραχμὰς κατὰ κιβώτιον, διότι τὸ Κράτος ἠθέλησε νὰ λάβῃ τὰς 25, ἀπέναντι ποίας καταστάσεως πραγμάτων εὑρίσκεται ὁ θέλων νὰ φωτισθῇ Ἕλλην; Ἀπέναντι τοῦ πετρελαίου τιμωμένου 30 δραχμὰς κατὰ κιβώτιον καὶ τοῦ οἰνοπνεύματος τιμωμένου 80 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν. Ὑποθέσατε ὅτι τὸ οἰνόπνευμα παρέχει εἰς αὐτὸν φωτισμὸν κατά τι εὐθηνότερον ἀπὸ τὸ πετρέλαιον, καὶ ὑποθέσατε ὅτι ἀντικαθιστᾷ, ὡς εἶναι φυσικόν, τὸν φωτισμὸν τοῦ πετρελαίου διὰ τοῦ οἰνοπνεύματος. Πόσον θὰ καταναλώσῃ ὁ Ἕλλην, διὰ νὰ φωτισθῇ μὲ τὸ σύστημα τοῦτο; Τὸ ἑξαπλάσιον· διότι, ἐὰν φωτιζόμενος μὲ πετρέλαιον τιμώμενον 5 δρχμ. κατὰ κιβώτιον θέλει δαπανήσει λ.χ. 2 ἑκατομμύρια δραχμῶν, θὰ δαπανήσῃ μὲ οἰνόπνευμα ἀξίας 80 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ εἰς πετρέλαιον τιμώμενον 1,40 τὴν ὀκᾶν, περὶ τὰ 10–12 ἑκατομμύρια. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς· τίς θὰ εἶναι αἴτιος αὐτοῦ τοῦ πράγματος, αὐτῆς τῆς ἀνάγκης, εἰς τὴν ὁποίαν περιηγάγομεν τὸν καταναλωτήν, νὰ μεταβάλῃ εἰς φωτισμὸν καὶ αἰθάλην ἀντὶ δύο ἑκατομμυρίων δέκα ἢ δώδεκα ἑκατομμύρια δραχμῶν; Τίς θὰ εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ἀναγκάσει αὐτὸν εἰς τοῦτο; Δύναται νὰ εἶναι ἡ ἐπιθυμία νὰ ἔχῃ καλλίτερον φωτισμόν; Ὄχι, ὄχι, διότι δὲν θὰ πιστεύσω ἐγὼ ποτέ, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἕκαστον κιβώτιον πετρελαίου 5 δραχμὰς θὰ δαπανήσῃ ὁ Ἕλλην διὰ φωτισμὸν ἀντὶ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν ἕξ ἑκατομμύρια δραχμῶν. Διότι, Κύριοι, πρὸ τῆς ἀποφάσεως τῆς δαπάνης τοῦ χρήματος αὐτοῦ διὰ βελτίονα φωτισμὸν θὰ ὑπῆρχον ἀνάγκαι ἄλλαι, τὰς ὁποίας οἱ λογικῶς ἔχοντες θὰ προετίμων νὰ ἱκανοποιήσωσιν. Εἶναι λοιπὸν κάποιον ἄλλο τὸ αἴτιον τὸ ὁποῖον τὸν ἄγει εἰς τὸ νὰ δαπανήσῃ τόσα χρήματα, τὰ ἑξαπλάσια, διὰ τὸν φωτισμόν. Τὸ αἴτιον εἶναι ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος τοιαύτην ἐπιβάλλει φορολογίαν ἐπὶ τοῦ πετρελαίου ἀφήνων ἀφορολόγητον τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα. Καὶ νομίζετε ὑμεῖς, ὅτι ἔχετε δικαίωμα νὰ κατασκευάζητε διὰ τοῦ νόμου φορολογικὸν μηχάνημα διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιβάλητε εἰς τοὺς Ἕλληνας νὰ καταναλίσκωσιν ἀντὶ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν ἕξ ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ τὸν φωτισμόν των; Μεταβαίνω, Κύριοι, ἤδη εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ἄλλου λόγου, διὰ τὸν ὁποῖον εἶπον ὅτι θεωρῶ ἐπιβεβλημένην τὴν φορολογίαν τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, τοῦ λόγου τοῦ μὴ ἀφορῶντος πλέον τὸν καταναλωτὴν ἀλλὰ τὸν παραγωγόν. Ὁ παραγωγὸς τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ φωτιστικοῦ εὑρίσκει ἀπέναντί του τὸ πετρέλαιον—τὴν ἄλλην φωτιστικὴν ὕλην—φορολογούμενον διὰ φόρου πεντακοσίων ἐπὶ τοῖς ἑκατόν. Ἐν τῷ ἀνταγωνισμῷ πρὸς τὸ πετρέλαιον κανονίζει τὴν τιμὴν τοῦ οἰνοπνεύματός του ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τιμῆς τοῦ φορολογουμένου πετρελαίου. Ἂν δίδων τὸ οἰνόπνευμά του εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν τὸ δίδῃ ἐν τῇ ἀξίᾳ τὴν ὁποίαν πράγματι τοῦτο ἔχει, σᾶς ἐξέθηκα πρὸ ὀλίγου ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα. Καίεται τὸ χρῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀσκόπως. Ἐὰν δίδων τὸ οἰνόπνευμά του εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν λαμβάνῃ ἀντίτιμον μεῖζον τῆς ἀξίας αὐτοῦ, ἤτοι κέρδος ὑπερβολικόν, ἐπωφελούμενος τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, τότε τί πράττει; Διοχετεύει τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα διὰ σκοποὺς φορολογικοὺς ἐπιβάλλει τὸ Δημόσιον νὰ πληρώνωσιν οἱ πολῖται, ἵνα εἰσέρχωνται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, εἰς τὰ χρηματοκιβώτια τὰ ἰδικά του. Καὶ πρόκειται περὶ ἑκατομμυρίων δραχμῶν πολλῶν. Δὲν ἔχετε δικαίωμα, Κύριοι, νὰ διευκολύνητε ἢ ἀνεχθῆτε αὐτὸν τοῦτο πράττοντα.

§42Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν ἐνόησα αὐτό.

§43Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Θὰ τὸ ἐννοήσητε. Ἀλλ’ ἀνακύπτει εἰς τὸ μέσον ἡ προστασία τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Εἶναι αὕτη μία λέξις ὑπὸ τὸ κάλυμμα τῆς ὁποίας πολλὰ διεπράχθησαν. Ὅτε δὲ ἡ προστασία αὐτὴ τίθεται ἀφαιροῦσα οὐχὶ ἁπλῆν τινα παραγωγὴν ἀλλὰ τὴν παραγωγὴν τῆς σταφίδος, τότε πλέον οὔτε σκέψις ἐπιτρέπεται ν’ ἀντείπῃ τις. Καὶ ὅμως ἐγὼ ἀντιλέγω καὶ αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν ν’ ἀντείπω, ἀκριβῶς διότι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς προστασίας τῆς σταφίδος ἐμπνέεται τρόμος ὑπὸ τῶν ἐπιτηδείων εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἤθελε τολμήσει νὰ σκεφθῇ κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ὁ τρόμος αὐτὸς κατέληξεν εἰς τὸ νὰ ἐμποδίζῃ πᾶσαν σχετικὴν συζήτησιν. Καὶ νομίζω ὅτι διὰ τοῦτο ἀκριβῶς ἔχουσι μεγαλείτερον καθῆκον οἱ οὕτω πως σκεπτόμενοι νὰ εἴπωσι πλήρη τὴν ἀλήθειαν, ὡς τὴν σκέπτονται. Ἡ σταφὶς κινδυνεύει. Παρακαλῶ, Κύριοι, νὰ θέτωμεν σαφῶς τὰς βάσεις τὰς πραγματικάς, ὅταν συζητῶμεν, διότι τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητον, ἵνα προέλθωμεν εἰς συμπεράσματα ἀληθῆ. Πόθεν παράγεται τὸ οἰνόπνευμα; Ἐκ τῆς σταφίδος, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἑταιρεία τῆς Ἑνιαίας. Ἐξ αὐτῆς τῆς σταφίδος παράγεται τὸ οἰνόπνευμα. Ἐὰν λοιπὸν πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ ζημία τις εἰς τὴν σταφίδα, ἡ ζημία θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὴν σταφίδα τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Ἑνιαία. Λοιπὸν δὲν κινδυνεύει ἡ σταφὶς διὰ τούτου; Ὄχι, ἀπαντῶ, ὄχι. Ἡ σταφὶς ἔτυχε μιᾶς ἀσφαλείας, ἡ ὁποία εἶναι ἐπαρκής, κρίνεται ὡς ἐπαρκής, ἣν παρέσχεν ἡ σύμβασις τῆς Ἑνιαίας.

§44Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Πρὶν γίνῃ ἡ Ἑνιαία δὲν ἐχρησιμοποιεῖτο ἡ σταφίς;

§45Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μὴ σπεύδετε· περιμείνατε. Ἐξακολουθῶ. Ἡ Ἑνιαία ἔχει μὲν τὴν σταφίδα ἐξ ἧς παράγεται τὸ οἰνόπνευμα, τί εἶναι ὅμως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ἐξασφαλίζον τὴν σταφίδα; Ἡ ὑπὸ τῆς Ἑνιαίας ἐκπλήρωσις τῶν ὑποχρεώσεων ἃς αὐτὴ ἔχει ἀναλάβει. Ἐξηγοῦμαι σαφῶς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀσφαλίζει τὴν σταφίδα εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἔχει ἀναλάβει ἡ Ἑνιαία καὶ ἡ ὑπ’ αὐτῆς τήρησις τῶν ὑποχρεώσεων τούτων. Τίνες εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις αὐτῆς; Νὰ παραλάβῃ εἰς εἶδος μέχρι τριάκοντα πέντε τοῖς ἑκατὸν καὶ ν’ ἀγοράζῃ πᾶσαν ἐπὶ πλέον τούτου σταφίδα, οἵαν ἤθελον προσφέρει οἱ παραγωγοί. Ἐὰν ταῦτα τηρῶνται, ἡ σταφὶς εἶναι ἐν ἀσφαλείᾳ. Αὐταὶ εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις τῆς Ἑνιαίας. Ἐὰν δὲ ἡ Ἑνιαία ἐτήρει τὰς ὑποχρεώσεις ταύτας, ἐὰν δὲ ἡ Ἑνιαία ἐκτελῇ τὰς ὑποχρεώσεις αὐτῆς, ἡ σταφὶς σήμερον εἶναι ἐν ἀσφαλείᾳ. Ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ κινδύνου τῆς σταφίδος, δὲν πρόκειται περὶ ζημίας τῆς σταφίδος, διότι ἡ σταφὶς δὲν κινδυνεύει, ὅτε ἡ Ἑνιαία ἔχει ἀναλάβει αὐτὰς τὰς ὑποχρεώσεις. Ἀλλὰ πρόκειται, μοὶ λέγουσι, περὶ ζημίας τῆς Ἑνιαίας, περὶ κινδύνου τῆς Ἑνιαίας. Ἄ, εἶναι διάφορον, εἶναι πολὺ διάφορον τὸ πρᾶγμα. Ἡ σταφὶς εἶναι ἐξησφαλισμένη, ἐὰν ἡ Ἑνιαία ἐκπληροῖ τὰς ὑποχρεώσεις ἃς ἀνέλαβε διὰ τῆς συμβάσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα σύμφωνοι. Τονίζω τοῦτο, διὰ νὰ μὴ τὸ λησμονήσητε. Ἀλλὰ λέγουσιν ὅτι ζημιοῦται ἡ Ἑνιαία. Ἐὰν ἡ ζημία τῆς Ἑνιαίας φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου τοῦ νὰ πέσῃ αὕτη, τότε βεβαίως πίπτουσα δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της, καὶ ἐκ τῆς πτώσεως τῆς Ἑνιαίας ἐνδέχεται νὰ ζημιωθῇ ἡ σταφίς. Λοιπὸν πρέπει νὰ θέσητε τὸ πρόβλημα ἐκεῖ ὅπου εἶναι καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι ἡ Ἑνιαία εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μὴ δυνηθῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις αὐτῆς. Ἀλλ’ ἡ Ἑνιαία, διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν, ἐζήτησε καὶ ἔλαβεν ἀνταλλάγματα, ἀνταλλάγματα τὰ ὁποῖα ἡ Ἑνιαία ἔκρινεν ἐπαρκῆ. Ὅτε δὲ ἔρχονται καὶ λέγουσι πρὸς ἡμᾶς. Ἐὰν δὲν ἀφήσητε καὶ τοῦτο, τὸ ἀφορολόγητον τοῦ οἰνοπνεύματος, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μὴ δυνηθῇ ἡ Ἑνιαία νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της, διότι θὰ πέσῃ, τότε ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν· Πῶς; Ὅτε θέτετε τὸ ζήτημα οὕτω, δὲν βλέπετε ὅτι ἰσχυρίζεσθε ὅτι τὰ ἀνταλλάγματα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Ἑνιαία δὲν εἶναι ἐπαρκῆ; Καί, ἐὰν τὰ ἀνταλλάγματα ταῦτα εἶναι ἀνεπαρκῆ, δὲν βλέπετε ὅτι δὲν δικαιοῦσθε νὰ κάμητε ἄλλο τι παρὰ ν’ ἀξιώσητε νὰ συζητήσωμεν ἐκ νέου τὴν σύμβασιν καὶ νὰ εἴπωμεν πρὸς τὴν ἑταιρείαν· ὀφείλεις σὺ ἡ ἑταιρεία νὰ εἴπῃς ὅτι δὲν ἐπαρκεῖς μὲ τὰ ληφθέντα ἀνταλλάγματα καὶ νὰ ὁρίσῃς ποῖα νέα ἀνταλλάγματα ζητεῖς διὰ νὰ εἶναι ἡ θέσις σου ἐξησφαλισμένη; Ἐλθὲ νὰ συζητήσωμεν περὶ ἀνταλλαγμάτων θετικῶν. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔλθῃ νὰ συζητήσωμεν θὰ ἐξετάσωμεν τίνα ἀξίαν ἔχουσι τὰ ἀνταλλάγματα, ἂν εἶναι ἐπαρκῆ καὶ κατὰ πόσον εἶναι ἐπαρκῆ καὶ τί ἐλλείπει διὰ νὰ γίνωσιν ἐπαρκῆ· θὰ ἐξετάσωμεν ὑπὸ ποῖον τύπον θὰ δώσωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλλείπει. Ὅλα αὐτὰ θὰ ἦσαν εὐνόητα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ λεχθῇ εἶναι τοῦτο τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ ἡ ἑταιρεία ν’ ἀξιώσῃ νὰ τὴν ἀφήσωμεν νὰ οἰκειοποιηθῇ τὸν φόρον τοῦ πετρελαίου. Πρόκειται περὶ πέντε ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἂν τοῦτο δεχθῶμεν, ἴσως αὔριον μᾶς εἴπῃ· ἀφήσατέ με νὰ οἰκειοποιηθῶ τὸν φόρον τῆς σακχάρεως. Πρόκειται περὶ ἓξ ἑκατομμυρίων δραχμῶν· ἀφήσατέ με, διότι πίπτω. Ἐὰν πίπτῃς, ἐλθὲ νὰ συνεννοηθῶμεν καὶ νὰ σοὶ δώσωμεν τὰ ἀνταλλάγματα ἐκεῖνα, τῶν ὁποίων ἔχεις ἀνάγκην, ἀνταλλάγματα σαφῆ, καθωρισμένα ἐκ τῶν προτέρων, μετρημένα ἀνταλλάγματα. Κύριοι, ἐπειδὴ ἐγένετο λόγος περὶ Ἑνιαίας, πρέπει νὰ ἐξέλθω τῆς ἀοριστίας. Εἶναι εἰς ὅλους γνωστὸς ὁ μηχανισμὸς τῆς Ἑνιαίας καὶ εἶναι εἰς ὅλους γνωστὸν πόσον εἶναι πλημμελής, πόσον εἶναι ἐλαττωματικός. Καὶ εἴδετε καὶ ἠκούσατε ὑμεῖς πολλάκις τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐλαττωματικότητος αὐτῆς. Ἐνθυμεῖσθε ἴσως ἐμὲ τὸν ἴδιον ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης λέγοντα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ὅτι ὑπὸ τῆς Ἑνιαίας ἐπραγματοποιήθησαν κέρδη ἀπίθανα ἐντελῶς ἐπὶ κεφαλαίου εἴκοσιν ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὅτι συγχρόνως ἐπραγματοποιήθησαν κέρδη πολλῶν ἑκατομμυρίων ἐπὶ κεφαλαίου ἐλαχίστου, ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ὀνομαστικοῦ, ὑπ’ ἄλλης ἑταιρείας, παραφυάδος ἐκείνης, ἥτις ἐν διαστήματι μηνῶν εἴκοσιν ἐπραγματοποίησε κέρδη δὲν γνωρίζω πόσων ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ ἦτο τοῦτο ἓν κακόν, τὸ ὁποῖον κατήγγειλα ἐφιστῶν ἐπ’ αὐτοῦ τὴν προσοχὴν ὑμῶν. Ἤδη ἐπῆλθε τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ καταγγέλλεται ἕτερον κακόν, καταγγέλλεται ζημία τῆς Ἑνιαίας, δηλαδὴ ὅτι, καὶ ἂν ἔλθῃ ἓν ἀκόμη ἔτος ἀντίξοον, θὰ ἔχωμεν πτῶσιν τῆς Ἑνιαίας. Τί σημαίνει τοῦτο; Σημαίνει ὅτι ὁ ὀργανισμὸς οὗτος εἶναι πλημμελής. Δὲν γνωρίζω ἂν θὰ γίνῃ λόγος περὶ τῆς συμβάσεως τῆς ἐκριζώσεως ἥτις ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλήν, ἂν θὰ γίνῃ συζήτησις. Ὅταν θὰ γίνῃ συζήτησις, θὰ ἐκθέσω ἐν λεπτομερείᾳ τὴν περὶ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Ἑνιαίας γνώμην μου. Ἐκεῖνο ὅπερ σᾶς ἀποδεικνύει τὸ πλημμελὲς αὐτοῦ εἶναι ὅτι ἡ Ἑνιαία ἱδρύθη τῷ 1905, καὶ ἀμέσως τῷ 1906 μᾶς φέρει συμπληρωτικὴν ἀξίωσιν πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεώς της, τῷ 1907 πάλιν σύμβασιν πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεώς της, τῷ 1909 πάλιν σύμβασιν πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεως της, μόνον τῷ 1908 δὲν εἴχομεν σύμβασιν περὶ βελτιώσεως, διότι ὑπῆρξαν ἐκεῖνα τὰ κέρδη. Καὶ σημειώσατε καὶ κάτι τι ἄλλο. Κατ’ οὐδὲν τῶν ἐτῶν αὐτῶν ἡ Ἑνιαία κατώρθωσε νὰ πραγματοποιήσῃ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον συνέστη. Δὲν συμμερίζομαι τὴν γνώμην τῶν φρονούντων ὅτι παρεβίασε τὰς ὑποχρεώσεις της, τὸν σκοπὸν ὅμως διὰ τὸν ὁποῖον συνέστη δὲν ἐπραγματοποίησε· διότι δὲν εἶχε μὲν ὑποχρέωσιν νομικὴν νὰ μὴ πράξῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπραξεν, ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον διὰ τούτου ἐματαιώθη ὁ σκοπὸς αὐτῆς. Ὁ σκοπὸς ποῖος ἦτο; Ἕκαστον ἔτος νὰ ἐκκαθαρίζηται ἡ παραγωγή· τὸ περίσσευμα τῆς σταφίδος τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται ἕκαστον ἔτος νὰ μεταβάλληται εἰς παρακράτημα ἢ ν’ ἀγοράζηται ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν καὶ νὰ δημιουργῆται οὕτως ἰσοζύγιον ἑκάστου ἔτους. Πρὸς τοῦτο ἐγένετο ἡ σύμβασις ἡ ὁποία ἐγέννησε τὰς ὑποχρεώσεις νὰ παρέχωμεν τὸ παρακράτημα καὶ νὰ πληρώνωμεν τὸ ἑπτάδραχμον, ἡ δὲ ἑταιρεία ν’ ἀγοράζῃ τὸ πλεόνασμα τὸ ὁποῖον ἤθελε τῇ προσφέρεσθαι. Ἀλλ’ οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν ἀποφυγὴν ζημιῶν ἐκ μέρους τῆς ἑταιρείας, ὄχι ἡ ἑταιρεία ὡς νομικὸν πρόσωπον, ἀλλ’ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὑπὲρ αὐτῆς τῷ κινδύνῳ καὶ τῇ θυσίᾳ ἄλλων κεφαλαίων προέβησαν κατ’ ἔτος, ὁσάκις ὑπῆρξε πλεόνασμα, εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτοῦ, ὡς ἐλευθέρου πράγματος, καὶ εἰς τὴν μεταφορὰν αὐτοῦ εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος. Καὶ τοιουτοτρόπως δὲν ἠγόρασεν ἡ ἑταιρεία παρὰ πέρυσι. Κατὰ τὰ ἄλλα ἔτη διὰ τῆς ἐκτεθείσης μεθόδου δὲν ἐπετεύχθη ἡ ἐκκαθάρισις ἑκάστου ἔτους σταφιδικοῦ χωριστά. Ἐνῷ δ’ οὕτως ἐματαιώθη ὁ σκοπὸς αὐτῆς, ἔρχεται καθ’ ἕκαστον ἔτος καὶ ζητεῖ βελτίωσιν τῶν ὑφ’ οὓς συνέστη ὅρων. Κύριοι, δὲν θὰ παρέλθῃ πολὺς χρόνος καὶ θὰ ἐπιληφθῇ ἐξ ἀνάγκης τῶν πραγμάτων ἡ Κυβέρνησις καὶ κατόπιν ἡ Βουλὴ γενικῆς ἀναθεωρήσεως τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Ἑνιαίας, ἂν δὲ τότε ἡ πεῖρα ἡ ὁποία ἐκτήθη κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο, τὸ ἀπὸ τῆς συστάσεως τῆς Ἑνιαίας μέχρι σήμερον, ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ διακανονισθῶσι τὰ πράγματα ὡς εἶναι πρέπον καὶ δίκαιον, ἔστε βέβαιοι ὅτι ἡ Ἑνιαία θέλει εἶσθαι τελείως ἀσφαλὴς καὶ θέλει γίνει δυνατὸν ὄχι μόνον τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ἀναγεγραμμένας ἐν ταῖς συμβάσεσι νὰ πραγματοποιῇ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν σκοπὸν δι’ ὃν συνέστη τελείως ν’ ἀνταποκριθῇ. Ἀλλ’ ἤδη δὲν πρόκειται περὶ τῆς συμβάσεως. Ἤδη πρόκειται περὶ ἑνὸς ἐπιχειρήματος τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται ἐνταῦθα καὶ τὸ ὁποῖον λέγει· Μὴ θίγετε τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ φωτιστικοῦ. Ἂν θίξητε αὐτήν, δύναται νὰ βλαφθῇ ἡ Ἑνιαία. Καὶ ἐγὼ λέγω ὅτι δὲν περιλαμβάνεται τοῦτο εἰς τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα παρεχωρήθησαν εἰς τὴν Ἑνιαίαν ὡς ἀντάλλαγμα τῶν ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν. Ἂν τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα τῇ παρεχωρήθησαν εἶναι ἀνεπαρκῆ διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της καὶ ζήσῃ, ἂς ἔλθῃ νὰ συζητήσωμεν τὰ περιπλέον ἀνταλλάγματα τὰ ὁποῖα θέλει νὰ λάβῃ, οὐδέποτε ὅμως θὰ τῇ δώσωμεν τοιαῦτα ἀορίστως καὶ ἄνευ προσδιορισμοῦ ἐκτάσεως τοῦ ποσοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐσήμαινεν ἀπώλειαν ἐν μέλλοντι διὰ τὸ δημόσιον ταμεῖον 5 ἢ 6 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὁλοκλήρου τοῦ φόρου τοῦ πετρελαίου. Διότι, ἂν τοῦτο πράξητε, εἶναι ἐνδεχόμενον, ἂν αὔριον ἡ ἐφεύρεσις τοῦ Τασοπούλου εἶναι πραγματική, κατὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν νὰ χάσωμεν τὸν φόρον τῆς σακχάρεως. Ἂν δέ, Κύριοι, ἦτο ἐπιτετραμμένον μετὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν ἀπόκρουσιν τοῦ ὑπὲρ τῆς Ἑνιαίας, τοῦ ἐκ τῆς θέσεως τῆς Ἑνιαίας ἀντλουμένου ἐπιχειρήματος, νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν ὑμῶν καὶ ἐπί τινων λεπτομερειῶν, θὰ ἔλεγον πρὸς ὑμᾶς, Κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ὁλόκληρον τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον θέλει προκύψει ἐκ τῆς ἐξατμίσεως τοῦ χρήματος τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖ τὸν φόρον τοῦ πετρελαίου περιέρχεται εἰς τὴν Ἑνιαίαν. Ἐὰν εἶχον ἀνάγκην τὴν κατ’ ἀρχὴν ἀπόκρουσιν τοῦ ἐκ τῆς Ἑνιαίας ἐπιχειρήματος νὰ τονίσω ἔτι μᾶλλον, θὰ ἠδυνάμην νὰ σᾶς εἴπω· Ζητεῖτε ὑπὲρ τῆς Ἑνιαίας ἐνίσχυσιν; Ἀλλὰ θὰ περιέλθῃ εἰς τὴν Ἑνιαίαν, θὰ περιέλθῃ εἰς τὰ ταμεῖα αὐτῆς, ἵνα χρησιμεύσῃ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν σταφιδικῶν ἀναγκῶν, τὸ χρῆμα τὸ ὁποῖον τοιουτοτρόπως θ’ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸ δημόσιον ταμεῖον, διὰ τῆς ἰδιοποιήσεως τοῦ φόρου τοῦ πετρελαίου; Ὅλοι γνωρίζετε ὅτι παραπλεύρως τῆς Ἑνιαίας ὑφίσταται ἄλλη ἑταιρεία εἰς τὴν ὁποίαν μετεβιβάσθη ὁλόκληρος σταφιδόκαρπος τῆς Ἑνιαίας πρὸς 30 δραχμὰς κατὰ χιλιόλιτρον, ὁλόκληρον δὲ τὸ κέρδος τὸ ἐκ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος ἀνήκει εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτήν. Συμμέτοχος αὐτῆς εἶναι ἡ Ἑνιαία, διότι ἔχει μετοχὰς αὐτῆς. Θὰ τὰς ἔχῃ καὶ αὔριον; Πρόκειται δὲ νὰ γίνῃ καὶ προσθήκη τις κεφαλαίων εἰς τὴν ἑταιρείαν ἐκείνην, καὶ αὔριον θὰ εἶναι πολὺ ὀλιγώτερον ἡ Ἑνιαία συμμέτοχος. Τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐκ τῆς ἰδιοποιήσεως τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ πετρελαίου δὲν περιέρχεται εἰς τὴν Ἑνιαίαν, ἀλλ’ εἰς τὴν ἑταιρείαν ἐκείνην ἡ ὁποία εἶναι συμμέτοχος σήμερον καὶ αὔριον ἴσως δὲν θὰ εἶναι. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι μία λεπτομέρεια. Ἐπιμένω εἰς τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἀρχῆς. Ἂν ἡ Ἑνιαία αἰσθάνηταί τινα κίνδυνον, ἂν δηλ. ἰσχυρισθῇ ὅτι τὰ ἀνταλλάγματα τὰ ὁποῖα ἔλαβε δὲν εἶναι ἐπαρκῆ, ἂς ἔλθῃ νὰ συζητήσῃ καὶ περὶ ἄλλων ἀνταλλαγμάτων καὶ ἴσως τῇ παραχωρηθῶσιν, οὐδέποτε ὅμως τῇ ἐπιτρέπεται ν’ ἀξιοῖ ὠφελήματα μὴ συνωμολογημένα. Φοβοῦμαι δ’ ὅτι ζητεῖ τὰ ἀνταλλάγματα ταῦτα ὑπὸ τοιοῦτον τύπον, διότι ἀντιπροσωπεύουσι ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ δικαιολογήσῃ ἐν οἱᾳδήποτε συζητήσει διὰ τὸ Κράτος τὸ σήμερον ἀξιούμενον· ἀντιπροσωπεύουσι ποσὸν πλέον τῶν 5 ἑκατομμυρίων. Πρέπει δὲ νὰ εἴμεθα ἰδιαιτέρως φειδωλοὶ εἰς τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα δίδονται ἐμμέσως, ὅπως τὸ ἤδη ἀξιούμενον, καὶ νὰ ὦμεν ἰδιαιτέρως προσεκτικοί, διότι ταῦτα ἐξέρχονται ἐκ τοῦ θυλακίου ἡμῶν χωρὶς νὰ τὸ ἀντιλαμβανώμεθα καὶ ἄνευ οὐδενὸς ἐλέγχου. Ἂν ἤμεθα, Κύριοι, ἐν ἐλευθερίᾳ νὰ μειώσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ πετρελαίου μειοῦντες τὸν φόρον τοῦ πετρελαίου, τὸ πρόβλημα ἠδύνατο νὰ λυθῇ καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἠδυνάμεθα νὰ ἐλαττώσωμεν ἢ νὰ καταργήσωμεν τὸν φόρον αὐτὸν καὶ τότε ἐν τῷ ἐλευθέρῳ ἀνταγωνισμῷ νὰ ἐξαφανισθῇ τὸ ἀθέμιτον κέρδος, ἂν καταναλίσηται τὸ οἰνόπνευμα. Δυστυχῶς ὅμως τοῦτο δὲν δύναται νὰ γίνῃ, διότι τὸ πετρέλαιον ἔχει περιληφθῆ εἰς τὰς ὑπεγγύους προσόδους. Πρέπει δὲ ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ πετρελαίου νὰ μὴ νομίζητε ὅτι ἡ Διεθνὴς Οἰκ. Ἐπιτροπὴ ἐμποδίζει τὴν ἐλάττωσιν τῆς φορολογίας. Ἡ Διεθνὴς Οἰκ. Ἐπιτροπὴ ζητεῖ αὐτήν, δὲν τὴν ἐμποδίζει, τὴν ἐζήτει πάντοτε καὶ σήμερον δὲν ἀμφιβάλλω, ἀλλ’ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι εὐχερὲς εἰς τὸ Κράτος νὰ συγκατατεθῇ εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῆς φορολογίας εἶναι ὅτι ὁ Ἔλεγχος ἐννοεῖ νὰ μὴ συμμετάσχῃ εἰς τὴν ζημίαν, εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῆς εἰσπράξεως ἥτις ἤθελεν ἐπέλθει ἐκ τῆς ἐλαττώσεως τοῦ φόρου, ἐννοεῖ νὰ λάβῃ κατὰ τὸ ποσοστὸν καθ’ ὃ συμμετέχει ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου τὸ ἐκ τῆς ἐλαττώσεως τοῦ φόρου μὴ εἰσπραττόμενον. Ἂν δὲν ἐζήτει τοῦτο ὁ Ἔλεγχος, τότε ἠδύνατο νὰ σκεφθῇ τὸ Κράτος περὶ ἐλαττώσεως τοῦ φόρου τοῦ πετρελαίου. Ἐφ’ ὅσον δὲ δὲν δύναται νὰ ἐλαττώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ πετρελαίου, εἶναι ἀνάγκη νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐξίσωσιν τῶν δύο αὐτῶν εἰδῶν διὰ τῆς ἐπιβολῆς φόρου εἰς τὸ οἰνόπνευμα. Μὴ λησμονῶμεν δέ, Κύριοι, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ τῶν ζημιῶν καὶ τῶν ὠφελημάτων τῆς Ἑνιαίας, ὅτι διὰ τῆς νομοθεσίας τὴν ὁποίαν ἤδη θέτομεν διὰ τῶν δύο πρώτων ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου τὰ ὁποῖα ἐψηφίσαμεν παρέσχομεν οὐσιῶδες ἀντάλλαγμα εἰς τὴν Ἑνιαίαν. Τὸ οἰνόπνευμα τὸ πόσιμον, τὸ ὁποῖον καταναλίσκεται ἐν Ἑλλάδι, παράγεται ἐκ διπλῆς πηγῆς, ἐκ τῆς σταφίδος, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλων ὑλῶν. Ὅταν τὸ δεύτερον καταστήσωμεν ἀδύνατον, ὁλόκληρος ἡ κατανάλωσις τοῦ οἰνοπνεύματος θέλει προέλθει ἐκ τῆς Ἑνιαίας, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν κατανάλωσιν ταύτην ἡ Ἑνιαία, δηλ. ἡ Ἑταιρεία τῶν οἴνων, ἡ ὁποία ἔχει καὶ τὸ παρακράτημα, προσεφέρετο νὰ δώσῃ ἀντάλλαγμα καὶ ἀναλάβῃ τὴν ἀγορὰν σταφυλῶν. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς δύναται νὰ βεβαιώσῃ τοῦτο. Προσεφέρετο ν’ ἀγοράσῃ 12.000.000 ὀκάδων οἴνου.

§46ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. 15.000.000 ἕως 20.000.000 ὀκάδων οἴνου.

§47ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. 150.000 ἑκατολλίτρων, δηλαδὴ 12 ἑκατομμύρια ὀκάδων οἴνου. Ἡ Ἑταιρεία τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων· πρέπει νὰ κάμητε διάκρισιν.

§48Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Βεβαίως αὕτη εἶναι ἡ ζημιουμένη, ἡ Ἑταιρεία τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, διότι, ὡς εἶπον, αὐτὴ ἔχει καὶ τὸ παρακράτημα καὶ αὐτὴ κατασκευάζει καὶ τὸ οἰνόπνευμα.

§49Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Καὶ ἡ Ἑνιαία.

§50Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὁμοῦ ἦσαν. Ἔλεγον λοιπόν· κλείσατε τοὺς ἄμβυκας καὶ τότε ἀναλαμβάνει ν’ ἀγοράσῃ 12.000.000 ὀκάδων οἴνου.

§51Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἐζήτει ἡ Ἑνιαία πρὸ παντὸς νὰ δύνηται νὰ ἔχῃ τὸ παρακράτημα εἰς χλωρὰν σταφίδα. Τοῦτο εἶναι τὸ κύριον· πάντα τ’ ἄλλα εἶναι λεπτομέρειαι.

§52Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὁ κ. Στεφανίδης μοὶ δίδει ἤδη τὰς προτάσεις της γεγραμμένας· «Ἡ ἑταιρεία ἀναλαμβάνει τὴν ἀγορὰν ἐτησίως 150.000 ἑκατολλίτρων σταφυλῶν κλπ.· ἐπίσης τὴν σύστασιν οἰνολογικῶν σταθμῶν...

§53Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τονίσατέ το.

§54Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μάλιστα. «...ἐν Κύμῃ, Χαλκίδι κλπ.» Βλέπετε ὅτι ἡ ἑταιρεία ἐξετίμα ὡς κέρδος τὴν κατάργησιν τῶν ἁμβύκων καὶ ἔδιδεν ἀνταλλάγματα.

§55Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Τότε;

§56Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Καὶ τώρα, διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι τὸ ἴδιον. Ἀλλ’ ἔλαβεν ἤδη τὴν κατάργησιν τῶν ἁμβύκων καί, ἐνῷ ἦτο πρόθυμος νὰ παράσχῃ κάτι εἰς τὸ Κράτος ἀντ’ αὐτοῦ, ἤδη διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζετε ὅτι ἡ ζημία τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος θὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἐκμηδενίσῃ τὴν ὠφέλειαν τὴν ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν ἁμβύκων· ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ὅλα αὐτὰ εἶναι περιττά. Διότι ἡ βάσις εἶναι ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν ἐμμέσως ἀνταλλάγματα ἀόριστα, διότι οὕτω κεκαλυμμένως κινδυνεύομεν νὰ φθάσωμεν μέχρι ποσοτήτων τὰς ὁποίας οὐδεὶς δύναται νὰ στέρξῃ. Ἂν ἡ ἑταιρεία δὲν δύναται νὰ ζήσῃ, πρέπει νὰ συνάψῃ νέαν μετὰ τῆς Κυβερνήσεως σύμβασιν καὶ νὰ συμφωνηθῇ τίνα ἀνταλλάγματα πρόσθετα πρέπει νὰ τῇ δοθῶσι. Δὲν ὑπάρχει δὲ φόβος ν’ ἀδικηθῇ ἡ ἑταιρεία τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἤθελε διαπραγματευθῆ μετὰ τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἀναθεωρήσεως τῆς συμβάσεως. Εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, καί, ἂν περί τινων ἐκ τῶν συζητηθησομένων εἶχον ἀμφιβολίας τινάς, θὰ ἦσαν προθυμόταται νὰ δώσωσιν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐκρίνετο ὁπωσδήποτε λογικὸν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς κοινῆς γνώμης. Διότι δὲν πρέπει νὰ παραβλέπωμεν ὅτι ἡ ἑταιρεία ἀνεπτύχθη εἰς δύναμιν ἡ ὁποία οὐσιωδέστατα ἐπηρεάζει τὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ οἱ θόρυβοι τοὺς ὁποίους ἀκούομεν ἐκ τῶν διαφόρων ἐπαρχιῶν ἐξικνουμένους μέχρι τῆς αἰθούσης ταύτης δὲν εἶναι ἀπαύγασμα τῆς σκέψεως καὶ πεποιθήσεως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θορυβοῦσιν, ἀλλὰ καὶ ἀποτέλεσμα τῆς ἐνεργείας τοῦ ὀργανισμοῦ τὸν ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἡ ἑταιρεία αὕτη εἰσδύσασα μέχρι τῶν ἀπωτάτων σημείων τῶν λαϊκῶν στρωμάτων, ὀργανισμοῦ ὁ ὁποῖος, σημειώσατέ το καλῶς εἰς τὴν διάνοιάν σας, δύναται ν’ ἀποβῇ ἐπικίνδυνος εἰς τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα τῆς χώρας. Καί, ὅτε λέγω ταῦτα, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς ἐξορκίσω νὰ μὴ τὰ ἀκούσητε μὲ τὴν τυχαίαν προσοχήν, τὴν ὁποίαν χαρίζετε εἰς ἕνα οἱονδήποτε ἰσχυρισμὸν τοῦ ὑποστηρίζοντος θέμα τι, ἀλλὰ μὲ τὸν πόνον τὸν ὁποῖον ὡς ἄνθρωποι φέροντες τὰς εὐθύνας τοῦ μέλλοντος πρέπει νὰ αἰσθάνησθε, ὅταν περὶ τοιούτων βουλεύησθε. Ἐπιτρέψατέ μοι δὲ νὰ σᾶς ἐκφέρω περὶ τῆς φυσικωτάτης ταύτης ἀνελίξεως τῆς ἐπιρροῆς τῆς ἑταιρείας καὶ ἓν παράδειγμα. Κατὰ τὸ 1886 κατέθεσεν ἐνώπιον τῆς Γερμανικῆς Βουλῆς ὁ πρίγκιψ Βίσμαρκ νομοσχέδιον περὶ μονοπωλίου τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ἐζήτει, ἵνα τὸ Κράτος δι’ ἰδίων ὀργάνων καθιερώσῃ τὸ μονοπώλιον τοῦ οἰνοπνεύματος. Γνωρίζετε τίνες ὑπῆρξαν αἱ οὐσιωδέσταται τῶν ἀντιρρήσεων αἵτινες ἀντετάχθησαν κατὰ τῆς ἀξιώσεως ταύτης τοῦ Κράτους, οὐχὶ ἑταιρείας τοῦ Κράτους, καὶ Κράτους ἔχοντος ἐπὶ κεφαλῆς ὁποῖον ἄνδρα; Ἦσαν ὅτι θὰ εἶναι ἐπικίνδυνον διὰ τὴν πολιτικὴν ἀνεξαρτησίαν τὸ μονοπώλιον τοῦτο διὰ τῆς μεγίστης δυνάμεως τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδεν εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν τῇ ἐκθέσει δ’ αὐτῆς ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς ἀντέταξεν εἰς τὸν Βίσμαρκ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ἤδη εἰς χεῖράς της τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ταχυδρομείων καὶ τηλεγράφων, ἐὰν λάβῃ εἰς τὴν διαχείρισιν της καὶ ἕν τῶν μᾶλλον ἐνεργῶν ἐμπορίων τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον θ’ ἀπαιτήσῃ χιλιάδας ὑπαλλήλων, θ’ αὐξήσῃ ὑπερβολικῶς τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐπιρροὴν αὐτῆς. Βλέπετε ὅτι ἐκεῖ ἐθεώρησαν ἐπιτετραμμένον νὰ ἐμπιστευθῶσιν εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους τὴν δύναμιν τὴν ἐκ τοῦ μονοπωλίου τοῦ οἰνοπνεύματος, καὶ ἐδῶ τὴν δύναμιν ταύτην ὁλόκληρον ἔλαβε λεληθότως ἡ ἑταιρεία καὶ τὴν ἔχει εἰς χεῖρας αὐτῆς. Τὴν δύναμιν δὲ ταύτην μεταχειρίζεται ἡ ἑταιρεία καὶ εἶχον δίκαιον εἰπὼν ὅτι αἱ φωναὶ καὶ αἱ κραυγαὶ τὰς ὁποίας ἀκούομεν μέχρις ἐνταῦθα ἐξικνουμένας εἶναι φωναὶ καὶ κραυγαὶ προερχόμεναι ἐκ τοῦ δυνατοῦ ὀργανισμοῦ ὅστις εἰσέδυσε μέχρι τῶν ἀπωτάτων σημείων τῆς χώρας. Καὶ εἶμαι ἕτοιμος νὰ τὸ ἀποδείξω.

§57Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀποδείξατέ το, διότι τοῦτο εἶναι ὕβρις κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας.

§58Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Θὰ τὸ ἀποδείξω. Πέρυσιν ὑπέβαλον νομοσχέδιον ἐγὼ περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ἀπέκαμον, ἐξηντλήθην ἀκούων καθ’ ἑκάστην σωρείαν τηλεγραφημάτων ἐρχομένων ἀπὸ τῶν περάτων τῆς Ἑλλάδος, ἵνα διαμαρτυρηθῶσι κατὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Εἶδον, Κύριοι, ὅτι, ὡς ἦσαν αἱ περιστάσεις αἱ τότε, ἦτο περιττὸς πᾶς ἀγὼν καὶ ὅτι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἠδυνάμην νὰ συνεισφέρω, ὡς ἐνόμιζον ὀρθῶς τότε, ἦτο ν’ ἀποχωρήσω τῆς Ἀρχῆς καὶ ἀπεχώρησα. Ἔκρινα ὅτι οὕτω θὰ παρεῖχον τὴν ἐναργεστέραν ἀπόδειξιν περὶ τῶν ἑδραίων καὶ ἀκλονήτων τῆς πεποιθήσεώς μου ὅτι ἐπεβάλλετο ἡ τοιαύτη φορολογία. Καὶ θὰ προυκάλουν τὴν προσοχὴν ἐπὶ τῆς ἰδέας ταύτης. Δὲν κατεδέχθην τότε οὔτε ν’ ἀμυνθῶ κατὰ τῶν κραυγῶν καὶ ν’ ἀποκαλύψω πόθεν προήρχοντο. Ἔχω εἰς χεῖρας τὴν ἐγκύκλιον, ἡ ὁποία ἐξεπέμφθη εἰς τὰ τέσσαρα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος καὶ διὰ τῆς ὁποίας παρήγγελλον οἱ διευθυνταὶ τῆς ἑταιρείας τοὺς πράκτορας αὐτῆς καὶ τοὺς ἁπανταχοῦ ἀπεσταλμένους ἵνα μετὰ τῶν συγγενῶν καὶ φίλων των—εἶναι ἡ φράσις τῆς ἐγκυκλίου— ἀντιδράσωσι κατὰ τῆς φορολογίας ταύτης καὶ διαμαρτυρηθῶσι. Καὶ περιεῖχε καί τινα τὰ φαιδρὰ ἡ ἐγκύκλιος αὕτη. Ἐποιοῦντο λ.χ. καὶ τὴν ψυχολογικὴν παρατήρησιν οἱ Κύριοι οἱ ὁποῖοι τὴν ἔγραψαν, ὅτι «ἡ Κυβέρνησις ἤρξατο συναισθανομένη τὸ λάθος της». Ὁμολογῶ, Κύριοι, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης μέχρι σήμερον δὲν συνησθάνθην ὅτι διέπραξα λάθος, καὶ ἡ πεποίθησίς μου οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν ἐκλονίσθη, καί, ἵνα ὑποστηρίξω ταύτην, εὑρίσκομαι πάλιν ἐπὶ τοῦ βήματος. Ἀλλ’ ἵνα πεισθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἐξακολουθεῖ ἡ ἐγκύκλιος, πρέπει νὰ προκληθῇ ἀντίδρασις. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον συνιστᾶτο, ἵνα ἕκαστος πράκτωρ μετὰ τῶν φίλων αὐτοῦ—μάλιστα — διαμαρτυρηθῇ πρὸς τὴν Βουλήν. Καὶ κατέκλυσαν τὴν Βουλὴν τὰ τηλεγραφήματα καὶ τὰ ἠκούσατε πάντες ὑμεῖς ὡς ἐκδήλωσιν τοῦ φρονήματος τῆς γνώμης καὶ τῆς πεποιθήσεως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὰ ἔλεγον. Ἐὰν ἦσαν ὑπαγόρευσις τῆς ἑταιρείας, δὲν θ’ ἀνέφερον ταῦτα, Κύριοι, διότι ἀνήκουσιν εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ τὰ ἀναφέρω μόνον, ἵνα σᾶς ἀποδείξω ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἐτόνισα, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἑταιρεία ἀπετέλεσε δύναμιν ἐπιδρῶσαν ἐπὶ τῶν δημοσίων, εἶναι ἀληθές. Καὶ τὴν δύναμιν ταύτην, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ φοβηθῆτε χάριν τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους, βλέπετε κατὰ τὴν περίστασιν αὐτὴν ἀγωνιζομένην καὶ ἐπικρατοῦσαν διὰ τῶν ἐνεργειῶν τὰς ὁποίας σᾶς ἔφερον ἐνώπιόν σας. Ἐπιτρέψατέ μοι, Κύριοι, μεθ’ ὅσα ἐξέθηκα, νὰ συμπεράνω ὅτι ἔχομεν καθῆκον νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν φορολογίαν τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Διὰ νὰ διευκολυνθῇ δὲ τὸ πρᾶγμα, δὲν θ’ ἀντέλεγον εἰς τὸ νὰ γίνῃ καὶ ἐλάττωσις κατά τι τῆς προτεινομένης διὰ τοῦ νομοσχεδίου φορολογίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προέτεινε 30 λεπτά. Δύναται νὰ ἐλαττώσῃ αὐτά. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος ἐπιμονῆς εἰς τὰ 30 ἀκριβῶς λεπτά, ἐγὼ δὲ ὁ μαχόμενος ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, καθ’ ὃν τρόπον εἴδετε, ὁ αἰσθανόμενος καὶ ἐκδηλῶν τὴν ἀκράδαντον πεποίθησιν ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ὁ φόρος αὐτός, αἰσθάνομαι καὶ τὸ δικαίωμα ἐν ταὐτῷ νὰ συστήσω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σκεφθῇ, πρὸς ἀποφυγὴν συγκρούσεων, αἱ ὁποῖαι ἐνδέχεται νὰ διακινδυνεύσωσι καὶ αὐτὴν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ σκεφθῇ ἂν δὲν θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένον νὰ ὑποχωρήσῃ καὶ μέχρι τῶν 20 ἀκόμη λεπτῶν.

§59ΙΩ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Ὑμεῖς πόσα εἴχετε ἐπιβάλει;

§60Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐγὼ εἶχον προτείνει περισσότερα, ἀλλ’ ἤμην ἕτοιμος νὰ ὑποχωρήσω ὡς πρὸς τὸ ποσόν. Συνιστῶ δὲ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σκεφθῇ τὴν ἐλάττωσιν τῆς φορολογίας, διότι ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον κυρίως θὰ ἀποβλέψωμεν δὲν εἶναι τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας, ἀλλ’ εἶναι τὸ νὰ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία αὕτη, διότι σᾶς διαβεβαιῶ, Κύριοι, μὲ τὸν θετικώτερον τρόπον, ὅτι, ἂν νῦν δὲν ἐπιβάλητε τὴν φορολογίαν ταύτην, οὐδέποτε θὰ ἔχητε τὴν δύναμιν νὰ τὴν ἐπιβάλητε, ὅσον καὶ ἂν εἶναι δικαία, ὅσον καὶ ἂν εἶναι, ὡς πιστεύω ὅτι ἀπέδειξα, ἀναγκαία. (Χειροκροτήματα ἐκ δεξιῶν).

§61Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἴσως, Κύριοι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐθεώρησαν, ὅτι ἦτο ἀναγκαῖον νὰ χειροκροτήσωσι τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν ἐκ Πατρῶν κατερχόμενον τοῦ βήματος τούτου αἰσθάνονται τύψιν συνειδήσεως, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ πῶς ἐκεῖνοι καθ’ ὧν τοιαύτην ἐξήνεγκε πρὸ ὀλίγου κατηγορίαν, ἐπιδοκιμάζουσι τὴν κατηγορίαν ταύτην. Ἀλλ’ ἡμεῖς οἵτινες οὐδεμίαν τύψιν συνειδήσεως ἔχομεν, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἔχομεν τὸ θάρρος, παρὰ τὴν ἐπιχειρηθεῖσαν ἐκβίασιν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ Πατρῶν νὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς γνώμας ἡμῶν καὶ ν’ ἀποδείξωμεν ὅτι ἔχομεν δίκαιον, ἡμεῖς, λέγω, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐκπλαγῶμεν διὰ τὰ ἀκουσθέντα πρὸ ὀλίγου εὐάριθμα χειροκροτήματα. Ὁ κ. Βουλευτὴς Πατρῶν «ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκε μῦν», διότι, ἐνῷ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου σχεδὸν μᾶς εἶχε προαναγγείλει, ὅτι ἤθελεν ἀποδείξει ὅτι ἡ Ἑνιαία εἶχε προβῆ εἰς δωροδοκίας Βουλευτῶν (διαμαρτυρίαι ἐκ δεξιῶν).

§62Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ν’ ἀπαντᾶτε εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον ἐγώ...

§63Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Διότι εἴπετε ὅτι ὁ ὀργανισμὸς τῆς ἑταιρείας εἶναι τοιοῦτος, ὥστε νὰ κατορθώσῃ ἡ ἑταιρεία νὰ εἰσέλθῃ καὶ μέχρι τῆς αἰθούσης ταύτης.

§64Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε· ἂν θέλητε νὰ εὕρητε εὔκολα τείχη ν’ ἁλώσητε, δύνασθε νὰ κατασκευάσητε τοιαῦτα ἐξ οἱωνδήποτε χαρτονίων θέλετε. Ἀλλά, ἂν θέλητε ν’ ἀποκρούσητε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον ἐγώ, ἔχετε καθῆκον ν’ ἀπαντήσητε εἰς ἐκεῖνα. Ἐγὼ εἶπον περὶ ὀργανισμοῦ εἰσαχθέντος εἰς τὴν χώραν ἡμῶν, ὀργανισμοῦ ὁ ὁποῖος ἐπιδρᾷ ἐπ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπέστειλαν τὰ τηλεγραφήματα, οὐδέποτε δ’ ἐπὶ τῶν Βουλευτῶν. Τοιοῦτό τι δὲν εἶπον ἐγώ, διότι αἱ γνῶμαι αἱ ἐμαὶ περὶ τῶν συναδέλφων μου εἶναι γνωσταί. Θεωρῶ ἐμαυτὸν τὸν τελευταῖον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, καί, ὅπως δὲν ἀναγνωρίζω εἰς κανένα τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ τι περὶ ἐμοῦ, δὲν ἀναγνωρίζω εἰς ἐμαυτὸν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω τι περὶ τῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εὑρισκομένων. Ἐγὼ ὡμίλησα διὰ τὸν ὀργανισμὸν τῆς Ἑνιαίας· ὡμίλησα περὶ τηλεγραφημάτων καὶ ἐξήγησα τὰ εἰς τὰ τηλεγραφήματα περιεχόμενα· ὡμίλησα καὶ περὶ ἄλλων. Περὶ οὐδενὸς ὅμως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὡμίλησα, οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁμιλήσω.

§65Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν εἶπεν αὐτολεξεὶ τὰ ἑξῆς· οὐδέποτε δὲ συνήθισα νὰ θέλω νὰ τροποποιῶ τοὺς λόγους τῶν ἄλλων, ἵνα στηρίξω διὰ τῆς τροποποιήσεως ταύτης ἐπιχειρήματα· ὁ κ. Βουλευτὴς Πατρῶν εἶπεν αὐτολεξεὶ τὰ ἑξῆς· ὅτι ὁ ὀργανισμὸς τῆς ἑταιρείας εἶναι τοιοῦτος, ὥστε κατώρθωσε ν’ ἀκουσθῇ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ...

§66Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Διὰ τῶν τηλεγραφημάτων κατωρθώθη τοῦτο.

§67Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Χαίρω, διότι ἡ παρατήρησίς μου ἠνάγκασε...

§68Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν μὲ ἠνάγκασε τίποτε· παρακαλῶ ν’ ἀπαντᾶτε εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγὼ εἶπον.

§69Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. .. ἠνάγκασε τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν Πατρῶν νὰ ὁμιλήσῃ καὶ νὰ δικαιολογήσῃ ὅσα εἶπεν...

§70Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Αὐτὰ εἶπον ἐξ ἀρχῆς.

§71Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. .. καὶ ν’ ἀποδείξῃ, ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπε δὲν ἦσαν ἀποτέλεσμα τῆς βουλήσεως αὐτοῦ.

§72Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν δικαιολογῶ τίποτε καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς.

§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (δεξιόθεν). Μάλιστα, μάλιστα,

§74Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἶπον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπίστευον καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ τώρα ἐπανέλαβον· οὐδὲν μετέβαλον οὔτε ἐδικαιολόγησα, διότι δὲν εἶπον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοὶ ἀπεδώσατε καὶ τὸ ὁποῖον βεβαίως δὲν θὰ μὲ ἀναγκάσητε νὰ εἴπω ὅτι τὸ εἶπον, καὶ δὲν τὸ εἶπον, διότι δὲν τὸ ἐπίστευον.

§75Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἴπετε αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ τὸ ὁποῖον εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἐπαναλάβω καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι γεγραμμένον εἰς τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικά. Εἴπετε αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶπον καὶ λογίζομαι εὐτυχής, ὅτι σᾶς ἐξηνάγκασα νὰ δικαιολογήσητε τοὺς λόγους σας.

§76Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μὲ ἠναγκάσατε ἄνευ οὐδενὸς λόγου νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχον εἴπει καὶ πρότερον.

§77Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Ἀλλ’ ὁ κ. Βουλευτὴς Πατρῶν, διὰ ν’ ἀποδείξῃ πόσον ἰσχυρὸς εἶναι ὁ ὀργανισμὸς τῆς Ἑνιαίας, δὲν ἠρκέσθη ν’ ἀναφέρῃ τὴν γνώμην τοῦ Βίσμαρκ, ἀλλ’ ἔφερεν ἐνταῦθα καὶ μίαν ἐγκύκλιον, ὅπως ἐχαρακτήρισεν αὐτήν, τῆς Ἑνιαίας, διὰ τῆς ὁποίας τί ἀποδεικνύεται; Ὅτι ἡ Ἑνιαία ἐζήτει ἀπὸ τοὺς βλαπτομένους σταφιδικοὺς πληθυσμοὺς ἐκ τῆς συμβάσεως αὐτῆς νὰ διαμαρτυρηθῶσι πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους αὐτῶν. Καὶ ἐρωτῶ· κατὰ τί τοῦτο εἶναι ἄξιον μομφῆς; Καὶ δὲν ἔχουσι τὸ δικαίωμα οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοὶ οἱ ἀδικούμενοι νὰ ζητήσωσι προστασίαν παρὰ τῶν ἀντιπροσώπων αὐτῶν; Καὶ εἶναι τοῦτο ἔγκλημα; Ἀλλ’ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν παρετήρησα ὅτι ἐτόνισε τὴν φράσιν «ἐννοήσασα ἡ Κυβέρνησις τὸ λάθος αὑτῆς», ἠθέλησε δὲ ν’ ἀποδείξῃ ὅτι οὐδὲν λάθος ἀνεγνώρισε. Καὶ ἐρωτῶ· διὰ τῆς ἀποχωρήσεως τοῦ κ. Βουλευτοῦ Πατρῶν, τοῦ τότε Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκ τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἀπεδείχθη περιτράνως ὅτι ἀνεγνώρισε τὸ λάθος τοῦτο; Διὰ ποίους λόγους ἀπεμακρύνθη τῆς Κυβερνήσεως ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν; Μὴ πάντες δὲν γνωρίζομεν ἐνταῦθα ὅτι ὁ λόγος ἦτο ἡ ἐπιβολὴ φόρου, ὁ ὁποῖος ἐξήγειρε τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς; Καὶ κατ’ οὐδὲν ἠδύνατο νὰ μεταβάλῃ τὴν γνώμην ἡμῶν τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν, ὅτι αὐτὸς δὲν ἀναγνωρίζει τὸ λάθος του. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἡμᾶς εἶναι ὅτι τὸ λάθος ἐκεῖνο κατεδείχθη ἀπὸ τοὺς πληθυσμοὺς τοὺς πράγματι μέλλοντας νὰ ζημιωθῶσιν ἐκ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, ἀπὸ τοὺς πληθυσμοὺς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ βλαβῶσιν ἐκ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. —Ὁ κ. ἐκ Πατρῶν Βουλευτὴς τρεῖς προέβαλε λόγους ὑπὲρ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, δύο λόγους, ὡς εἶπεν, ἀφορῶντας τοὺς καταναλωτὰς καὶ ἕνα λόγον, ἢ μᾶλλον ἓν ἀντεπιχείρημα, κατὰ τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα ἠκούσθησαν, τὰ ἀφορῶντα τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμοὺς καὶ ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ πρῶτος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν ἐθεώρησεν ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι, ὡς ὁ ἴδιος ὠνόμασε τὸν λόγον τοῦτον, λόγος φορολογικῆς δικαιοσύνης. Ἐπειδή, εἶπεν, ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ πετρελαίου ἐβάρυνεν ἅπαντας τοὺς πολίτας, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ φορολογῆται καὶ τὸ οἰνόπνευμα καὶ εἶναι ἄδικον σήμερον, ὁπότε ἡ κατανάλωσις ἐστράφη πρὸς τὸ οἰνόπνευμα, νὰ μένῃ ἀφορολόγητος μία φωτιστικὴ ὕλη, ἐνῷ ἡ βούλησις τοῦ νομοθέτου ὑπῆρξε νὰ φορολογῆται ἐν γένει ἡ φωτιστικὴ ὕλη ἐκείνη ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται. Καὶ ἴσως ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος λέγων τοῦτο εἶχεν ἐν μέρει ὡς πρὸς αὐτὸν δίκαιον, διότι τοὐλάχιστον ἐκεῖνος ὑπῆρξε συνεπὴς πρὸς τὰς γνώμας του ταύτας, διότι, ὅτε εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, εἰσήγαγε καὶ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας καὶ τῶν ἄλλων φωτιστικῶν ὑλῶν. Ἀλλὰ τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὠφέλιμον διὰ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Πατρῶν συναδέλφου, βεβαίως ὅμως δὲν εἶναι ὠφέλιμον διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι διὰ τῶν αὐτῶν ἐπιχειρημάτων διὰ τῶν ὁποίων συνώδευσε τὸ ἐπιχείρημά του ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος εἶναι δυνατὸν νὰ πολεμηθῇ τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο ὡς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος ἐτόνισε κυρίως ὅτι διὰ λόγους ἐπιεικείας εἶναι δυνατὸν αἱ τάξεις αἱ ἀδύνατοι νὰ μὴ φορολογηθῶσιν, ἀλλὰ διὰ λόγους δικαιοσύνης πρέπει κυρίως νὰ φορολογηθῶσιν αἱ τάξεις αἱ εὔποροι. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν· ἆρά γε αἱ τάξεις αἱ εὔποροι εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι μεταχειρίζονται ὡς φωτιστικὴν ὕλην τὸ οἰνόπνευμα; Ὄχι βεβαίως. Αἱ τάξεις αἱ εὔποροι εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι μεταχειρίζονται ὅλας τὰς ἄλλας φωτιστικὰς ὕλας, τὰς ὁποίας ἐπεχείρησε νὰ φορολογήσῃ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν Βουλευτής, ὅτε ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὰς ὁποίας ὅμως δὲν ἐτόλμησε νὰ φορολογήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅτε δὲ τοῦτο ἔχομεν δεδομένον, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης, τὸ προβλεφθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ Πατρῶν, εἶναι ἐπιχείρημα στρεφόμενον κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸν κ. Βουλευτὴν ἐκ Πατρῶν εἶναι δυνατὸν νὰ παρατηρήσω ὅτι τὸ ἐπιχείρημα ἐκεῖνο δὲν εἶναι ἐξαιρετικῶς σοβαρόν, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα, παρὰ τὴν ὀνομασίαν αὐτοῦ, δὲν χρησιμεύει μόνον πρὸς φωτισμόν, ἀλλὰ χρησιμεύει καὶ διὰ τὴν θέρμανσιν καὶ δι’ ὅλας τὰς ἄλλας γεωργικὰς βιομηχανίας, φορολογοῦντες δὲ τὸ οἰνόπνευμα δὲν φορολογεῖτε τὸν φωτισμόν, ἀλλ’ ἰδίως φορολογεῖτε τὰς γεωργικὰς βιομηχανίας. Καὶ ἤδη ἀνεκοινώθησαν εἰς τὴν Βουλὴν οἱ ἀριθμοὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι οὐδεμίαν μείωσιν ἐκ τῆς καταναλώσεως τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος ὑπέστη τὸ πετρέλαιον· ὅτι, ἐὰν ἡ κατανάλωσις τοῦ πετρελαίου πράγματι ἐμειώθη, τοῦτο ὀφείλεται εἰς ἐντελῶς ἄλλους λόγους πλὴν τοῦ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον ὡς ἐκ τῶν ἀριθμῶν τῶν δοθέντων ὑπὸ τῆς ἑταιρείας καὶ δυναμένων νὰ ἐξακριβωθῶσιν ἀποδεικνύεται ὅτι καταναλίσκεται οὐχὶ πρὸς φωτισμὸν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀλλὰ διὰ τὰς βιομηχανίας τὰς ὁποίας ἀνέφερον, διὰ τὴν θέρμανσιν καὶ δι’ ἄλλας οἰκιακὰς χρήσεις. Ἀλλὰ φορολογικὴν δικαιοσύνην λέγων ὁ κ. ἐκ Πατρῶν συνάδελφος ἐννοεῖ ὅτι, ἐπειδὴ ὁ νομοθέτης φορολογεῖ τὸ πετρέλαιον, ἀπέδειξεν ὅτι πρέπει νὰ φορολογήσωμεν τὰς φωτιστικὰς ὕλας, πρέπει κατ’ ἀναγκαίαν συνέπειαν νὰ φορολογήσωμεν ὅλας τὰς φωτιστικὰς ὕλας, αἱ ὁποῖαι ἀντικατέστησαν τὸ πετρέλαιον. Καὶ παραδέχομαι πρὸς στιγμὴν τὸ μὴ ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεικνυόμενον, ὅτι πράγματι ἡ μείωσις τῆς καταναλώσεως τοῦ πετρελαίου προῆλθεν ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος.

§78Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀνακριβέστατον.

§79Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ὑποθέτω ν’ ἀγνοῇ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν ὅτι τὸ πετρέλαιον εἰσέρχεται ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, ὅτι δὲ προκειμένου περὶ οἰνοπνεύματος τοῦτο εἶναι βιομηχανία ἐσωτερική, βιομηχανία ἑλληνική, ὅτι ἐκ τῆς βιομηχανίας ταύτης ἀποζῶσιν ὁλόκληροι πληθυσμοὶ καὶ ὅτι τὸν ἄρτον τῶν πληθυσμῶν τούτων ἔρχεται ν’ ἀφαιρέσῃ τὸ νομοθέτημα τοῦτο. Καὶ ἤδη ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, πῶς ἦτο δυνατὸν εἰρωνευόμενος νὰ λέγῃ: διατί κόπτεσθε ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Τί ἔχει νὰ ὑποστῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός; Διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀγνοεῖ τί ἐστὶ βιομηχανία, ἀγνοεῖ τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν· διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔλαβε τὸν κόπον νὰ διέλθῃ τὰ ἐργοστάσια εἰς τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦνται χιλιάδες πολιτῶν, χιλιάδες ἐργατῶν, διὰ νὰ ἴδῃ ὁπόσαι οἰκογένειαι ἑλληνικαί, ὁπόσος λαὸς ὁλόκληρος Ἑλληνικὸς ἀποσπᾶται ἐκ τῆς βιομηχανίας ταύτης.

§80Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ τὶς θὰ πληρώσῃ τὸν φόρον τοῦτον;

§81Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀνεξαρτήτως τούτου. Τὸ τὶς θὰ πληρώσῃ τὸν φόρον τοῦτον εἶναι ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον θὰ πραγματευθῶ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν, τὸ ἐπιχείρημα τῆς τροπῆς πρὸς τὴν σπατάλην, ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν καὶ δεύτερον ἐπιχείρημα προέβαλε, τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἀποτροπῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐκ τῆς σπατάλης.

§82Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἀντιστρόφως· διὰ τοῦ ὑπάρχοντος ζητήματος ἐξαναγκάζεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ δαπανᾷ πρὸς φωτισμὸν του παρὰ τὰς οἰκονομικὰς αὑτοῦ δυνάμεις καὶ ὑπὲρ τὰς οἰκονομικὰς αὑτοῦ δυνάμεις πολλαπλάσιον ἐκείνου τὸ ὁποῖον πρὸς πραγματοποίησιν τῆς ἀνάγκης αὑτοῦ θὰ ἠδύνατο νὰ πραγματοποιήσῃ διὰ τοῦ πετρελαίου.

§83Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ ἀντιθέτως· — ἄλλως οὐδεμίαν ἀξίαν θὰ ἔχῃ τὸ ἐπιχείρημά σας — διὰ τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος θέλει ἀποτραπῆ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐκ τῆς σπατάλης.

§84Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν πρόκειται ν’ ἀποτραπῇ.

§85Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐὰν ὑποθέσητε ὅτι ἡ φορολογία τοῦ πετρελαίου παύει σήμερον, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ τραπῇ πάλιν εἰς τὸ πετρέλαιον ἢ θὰ μείνῃ εἰς τὸ οἰνόπνευμα;

§86Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἀσφαλῶς εἰς τὸ πετρέλαιον.

§87Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὥστε τὸ ἐπιχείρημά σας δὲν ἔχει ἀξίαν, διότι δὲν πρόκειται περὶ σπατάλης, εἰς τὴν ὁποίαν συνήθισεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τοῦ ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος φύσει προτιμᾷ...

§88Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω μὴ ὁμιλεῖτε περὶ σπατάλης. Πρόκειται περὶ ἐξαναγκασμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ κάμῃ μίαν δουλειὰν μὲ πλείονα χρήματα, ἐνῷ δύναται νὰ τὴν κάμῃ μὲ ὀλιγώτερα.

§89Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Λοιπὸν — διὰ νὰ δεχθῶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θέλετε, διότι ἄλλως δὲν δύναμαι νὰ ὑποχωρήσω — ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ τῆς μὴ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος σπαταλᾷ τὸ χρῆμα αὑτοῦ ἀντὶ νὰ τὸ δίδῃ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Αὐτὸ λέγει ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν ὡς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπολαμβάνει ἀκριβῶς τὴν δαπάνην τὴν ἐκ τῆς μὴ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος. Διὰ τῆς ἐπιβολῆς δὲ προσθέτου φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος θὰ ὑποχρεώσητε τοὺς πτωχοὺς πληθυσμούς, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μεταχειρίζονται ὡς φωτιστικὴν ὕλην τὸ οἰνόπνευμα, ν’ ἀγοράζωσι τοῦτο ἀκριβότερον, ἢ θὰ τοὺς ὑποχρεώσητε ν’ ἀγοράζωσι τὸ πετρέλαιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀγοράζουσιν οὗτοι, διότι εἶναι ἀκριβότερον τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἀλλ’ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καταβάλλει τὸν φόρον, τὸν καταβάλλει διὰ τὸ πετρέλαιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καταβάλλει εἶναι κεκαυμένον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι δίδων διὰ τὸν φωτισμὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πληρώνει ἤδη διὰ τὸ πετρέλαιον ἀναμφισβητήτως τὸ πληρώνει ὅπως φωτισθῇ.

§90Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Διὰ τὴν ξένην παραγωγήν.

§91Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐνῷ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν πληρώνει διὰ τῆς μὴ ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, ἐκεῖνο εἶναι κέρδος ἴδιον, κέρδος ἰδικόν του. Ἀλλὰ διὰ τῆς ἐπιβολῆς φόρου τοιούτου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, ὥστε νὰ ἐξαναγκασθῇ νὰ προτιμήσῃ τὸ πετρέλαιον, ἀναγκαίως στραγγαλίζετε τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν αὐτήν, καὶ τρέπετε αὐτὸν πρὸς τὴν ἐξωτερικὴν βιομηχανίαν, οἵα εἶναι ἡ βιομηχανία τοῦ πετρελαίου. Δύνασθε ν’ ἀποδείξητε ὅτι ἡ φορολογία τῶν 30 λεπτῶν ἐπὶ τῆς ὀκᾶς τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι τοιαύτη, ὥστε ν’ ἀνθέξῃ ἡ βιομηχανία αὕτη κατὰ τοῦ πετρελαίου; Ὄχι βεβαίως, καὶ διὰ τοῦτο, ἐνῷ ὑμεῖς διὰ τοῦ νομοθετήματος ὑμῶν ἐζητεῖτε φόρον ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος 50 λεπτῶν, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν 30 λεπτῶν, σεῖς ὁ ἴδιος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐζητήσατε νὰ ὑποβιβασθῇ ὁ φόρος οὗτος. Καὶ ἐρωτῶ· ὅτε τοσοῦτον μεμελετημένα εἶναι τὰ νομοθετήματα τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἐνταῦθα, ὥστε καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐζήτησε νὰ ἐπιβληθῇ φόρος 50 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν θεωρεῖ ὡς ὑπέρμετρον τὸν φόρον τῶν 30 λεπτῶν καὶ ζητεῖ νὰ ὑποβιβασθῇ οὗτος, εἶναι δυνατὸν νὰ ζητῆτε παρὰ τῆς Βουλῆς νὰ ψηφίσῃ τοιαῦτα νομοθετήματα;

§92Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἶπον τὸν λόγον διατί.

§93Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἤκουσα κανένα λόγον. Τὸ τελευταῖον ἐπιχείρημα τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν, οὔτε ἐπιχείρημα μᾶλλον, εἶναι ὅτι κακῶς λέγεται ὅτι θέλουσιν ὑποστῆ ζημίαν οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοί, διότι ἡ σταφὶς ἐκ τῆς ὁποίας παράγεται τὸ οἰνόπνευμα δὲν εἶναι σταφὶς τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν, ἀλλ’ εἶναι σταφὶς τῆς Ἑνιαίας. Εἶναι ἀληθῶς παράδοξον τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοήσῃ τις πῶς ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν θεωρεῖ ὅτι ἡ μὴ κατανάλωσις τῆς σταφίδος διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ζημιώσῃ τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν ἠθέλησε τὸν σκόπελον τοῦτον, τὸν ὁποῖον βεβαίως διεῖδε, ν’ ἀποφύγῃ προβάλλων τὸν κακὸν ὀργανισμὸν τῆς Ἑνιαίας. Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ ὀργανισμὸς τῆς Ἑνιαίας εἶναι κακός. Τοῦτο δὲν δικαιολογεῖ τὸ νὰ ἐπιζητῶμεν διὰ παντὸς μέσου νὰ θέσωμεν ταύτην ἐκποδών, ἐφ’ ὅσον ὁμολογοῦμεν ὅτι ἡ Ἑνιαία ἀνεκούφισε τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς. Βεβαίως ἔχομεν καθῆκον καθημερινῶς νὰ ζητῶμεν βελτίωσιν τοῦ ὀργανισμοῦ, καί, ἐὰν πειθώμεθα περὶ τοῦ ὅτι ὁ ὀργανισμὸς αὐτῆς χρῄζει βελτιώσεως, νὰ ἐπιληφθῶμεν τῆς βελτιώσεως ταύτης. Ἀλλὰ βεβαίως ἠθέλομεν θεωρηθῆ ἀκαταλόγιστοι, ἐὰν ἠθέλομεν δεχθῆ ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὁ ὀργανισμὸς τῆς Ἑνιαίας εἶναι κακός, ἀναγκαίως πρέπει νὰ πέσῃ αὕτη, καὶ πίπτουσα νὰ συμπαρασύρῃ εἰς τὴν πτῶσιν αὐτῆς ὅλους ἐκείνους τοὺς δυστυχεῖς πληθυσμούς, τῶν ὁποίων ἀντιπρόσωπος εἶναι καὶ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν εἶπεν ὅτι ἐκεῖνα τὰ ἀνταλλάγματα δυνάμεθα νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Ἑνιαίαν τὰ ὁποῖα περιελήφθησαν ἐν τῇ συμβάσει εἴτε ῥητῶς εἴτε σιωπηλῶς. Ἀλλὰ μὴ δὲν περιελήφθη ἐν τῇ συμβάσει καὶ τὸ ἀφορολόγητον τοῦ ἐκ τῆς σταφίδος οἰνοπνεύματος; Μὴ δὲν ὑπῆρχεν ἡ παραγωγὴ τοῦ οἰνοπνεύματος ἐκ σταφίδος καὶ πρὸ τῆς Ἑνιαίας; Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἤθελε πέσει ἡ Ἑνιαία, διότι δὲν ἤθελε δυνηθῆ ν’ ἀνταποκριθῇ διὰ τῆς φορολογίας ταύτης, καταστρεφομένης μιᾶς βιομηχανίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπασχολεῖται ἓν μέρος τοῦ καρποῦ τὸν ὁποῖον ὀφείλει ν’ ἀγοράζῃ, ὑπάρχει τις ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ ὅτι ἡ πτῶσις αὐτῆς δὲν θὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἀπόγνωσιν τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν; Ἐὰν ὑπάρχῃ τις, οὗτος, ὑποθέτω σπουδαιολογῶν, θὰ εἶναι εἷς καὶ μόνος, ὁ ἀντιπρόσωπος τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν τῆς ἐπαρχίας Πατρῶν.

§94ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής, ὅστις, προκειμένου περὶ τόσων νομοσχεδίων ἡμῶν φορολογικῶν καὶ ὀργανικῶν καθόλου, μεταρρυθμιζόντων ῥιζικῶς τὴν ὑφισταμένην ἡμῶν νομοθεσίαν, ἐθεώρησε περιττὸν νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, προκειμένου ὅμως περὶ τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος παρῆλθεν ἐπὶ τὸ βῆμα τοῦτο καὶ ἀγορεύσας ἐπὶ μακρὸν μικροῦ δεῖν ἀνήγαγεν αὐτὸ εἰς περιωπὴν πολιτικοῦ ζητήματος. Ἐνόμισεν εὔκαιρον ἐξ ἀφορμῆς τοῦ φόρου τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος ν’ ἀνασκοπήσῃ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν ἡμῶν πολιτικὴν καὶ ν’ ἀποδείξῃ ὅτι πάντα τὰ ἡμέτερα μέτρα οὐδένα ἄλλον σκοπὸν εἶχον εἰμὴ μόνον ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ὑποβάλωσι τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς νέα φορολογικὰ βάρη, ἀνερχόμενα οὐχὶ εἰς 12½ ἑκατομμύρια, ὅσα ἐγὼ ὑπελόγισα αὐτά, εἰσηγούμενος τὸν Προϋπολογισμόν, οὐδὲ εἰς 18, ὡς ἄλλοι τὰ ὑπελόγισαν, ἀλλ’ εἰς 16 ὅλα ἑκατομμύρια, καὶ ταῦτα οὐχὶ ὅπως ἐπιφέρωμεν οἱανδήποτε ἀνακούφισιν εἴτε εἰς τὴν βιομηχανίαν εἴτε εἰς τὸ ἐμπόριον εἴτε εἰς τὴν γεωργίαν ἡμῶν, ἀλλὰ τοὐναντίον, ὅπως οἱ οἰκονομικοὶ οὗτοι παράγοντες τῆς χώρας ἡμῶν κατασυντριβῶσιν ὑπὸ τὰ νέα φορολογικὰ βάρη! Χαίρω, Κύριοι, διότι τοιαῦτα διακηρύττοντες οἱ ἐπικριταὶ ἡμῶν ὁμολογοῦσιν οὕτω πως, χωρὶς ἴσως νὰ τὸ θέλωσιν, ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς ἡμῶν, ὁ ὁποῖος στηρίζεται εἰς αὔξησιν ἐσόδων 16 καὶ 18 ἑκατομμυρίων, πλὴν τῶν οἰκονομιῶν ἃς ἐπηνέγκομεν ἡμεῖς εἰς τὰ ἔξοδα αὐτοῦ, δὲν ἔχει τοὐλάχιστον νὰ ἐπιδείξῃ τὰ μεγάλα ἐκεῖνα ἐλλείμματα τὰ ὁποῖα ἄλλοι διετυμπάνιζον μέχρι τοῦδε, οὐδὲ ἀπειλεῖ αὐτὸς νὰ καταβαραθρώσῃ τὰ δημόσια ἡμῶν οἰκονομικά, ὡς οἱ αὐτοὶ καλοθεληταί μας ἰσχυρίσθησαν. Ὁ Προϋπολογισμὸς ἡμῶν μετὰ τοιαύτην αὔξησιν ἐσόδων, ὡς ὡμολόγησε νῦν καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής, ὄχι μόνον ἐλλείμματα δὲν θὰ ἔχῃ νὰ ἐπιδείξῃ, ἀλλὰ τοὐναντίον καὶ περισσεύματα μεγάλα. Ἀρκεῖ ἡ ὁμολογία αὕτη ὑπὲρ τοῦ οἰκονομικοῦ ἡμῶν συστήματος. Ἀλλ’ εἶναι ἀληθές, Κύριοι, ὅτι οὐδεμίαν πρόνοιαν λαμβάνομεν ἡμεῖς ὑπὲρ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ὑπὲρ τῶν πλουτοπαραγωγικῶν δυνάμεων τῆς χώρας; Καὶ τί ἄλλο ἐπράξαμεν διὰ τοῦ προχθὲς μόλις εἰς γʹ ἀνάγνωσιν ψηφισθέντος δασμολογικοῦ νομοσχεδίου εἰμὴ νὰ προστατεύσωμεν κατὰ τὸ δυνατὸν διαφόρους κλάδους τῆς βιομηχανίας ἡμῶν, οἵτινες ἄνευ τῆς τοιαύτης προστασίας θὰ ἐκινδύνευον νὰ καταστραφῶσιν ὁλοσχερῶς; Καὶ τί ἄλλο πράττομεν διὰ τοῦ ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἀναγεγραμμένου σχεδίου νόμου περὶ ἐγχωρίου παραγωγῆς, διὰ τοῦ ὁποίου νομίζομεν ὅτι ἔπρεπε ν’ ἀποδειχθῇ ὅτι καὶ ἡ Ἑλλὰς ἔχει τόσην φιλοτιμίαν, ὅσην ἡ Τουρκία, ἡ Βουλγαρία καὶ ἡ Σερβία, ἵνα προστατεύσῃ τὴν ἐγχώριον παραγωγήν, προτιμωμένων ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τῶν δήμων πάντων τῶν εἰδῶν ἐκείνων τὰ ὁποῖα δύναται νὰ παραγάγῃ ὁ τόπος; Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι εὐεργετικώτερον νομοσχέδιον τούτου δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ. Καὶ ὅμως ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς, ὁ κοπτόμενος τώρα ὑπὲρ προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ διαμαρτυρόμενος ὅτι ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ τὴν καταστρέψωμεν, ἐξηγέρθη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἰσχυρισθεὶς ὅτι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ὑποκρύπτει καταχθονίους σκοπούς, διὸ καὶ ἠπείλησεν ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ν’ ἀντιτάξῃ ἀντίδρασιν κατ’ αὐτοῦ. Καὶ τί ἄλλο, Κύριοι, πράττομεν διὰ τῶν ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς εὑρισκομένων νομοσχεδίων περὶ συστάσεως ταμείου ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς, περὶ συστάσεως γεωργικοῦ ταμείου, διαθέτοντες ὑπὲρ ἀμφοτέρων αὐτῶν ἑκατομμύρια ὅλα ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου; Καὶ δὲν μᾶς λέγει τί ἔκαμεν αὐτὸς ὑπὲρ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἵνα ἔχῃ τὸ δικαίωμα τώρα νὰ ζητῇ λόγον παρ’ ἡμῶν; Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς ἀνῆλθε πολλάκις εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας ὡς Πρωθυπουργὸς καὶ δὴ ὄχι μόνον ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ παρούσης αὐτῆς καὶ ἀπολαύων τῆς ἐμπιστοσύνης της. Τὸν παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπῃ· ποῖα μέτρα ἔφερεν αὐτὸς πρὸς ὑποστήριξιν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ ἔρχεται τώρα νὰ καταγγείλῃ ἡμᾶς ὅτι δὲν προστατεύομεν αὐτήν;

§95Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔλυσε τὸ ζήτημα τῆς σταφίδος, τὸ ὁποῖον ἔσωσε τὴν Ἑλλάδα.

§96ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ ἀπαντόν του εἶναι ἡ σύστασις τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας πρὸς δῆθεν προστασίαν τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐμπορίου τῆς σταφίδος. Δι’ αὐτῆς ὅμως δὲν ἐσώθη ἡ σταφίς, ἀλλ’ ἡ Οἰνοποιητικὴ ἑταιρεία καὶ ἡ ὄπισθεν αὐτῆς ἱσταμένη Τράπεζα τῶν Ἀθηνῶν ἐπὶ θυσίᾳ τῶν καλῶς ἐννοουμένων συμφερόντων καὶ τῆς σταφιδοπαραγωγῆς. Λυποῦμαι, Κύριοι, διότι προκαλούμενος ἠναγκάσθην νὰ παρασυρθῶ εἰς ἀλλοτρίαν συζήτησιν τοῦ προκειμένου ζητήματος. Ἀλλ’ ἀφοῦ ὁ κ. Ῥάλλης ἐνόμισεν ὅτι τῷ ἐπετρέπετο, ἀφορμὴν λαμβάνων ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, νὰ ἐπιτεθῇ λάβρος κατὰ τῆς δημοσιονομικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἡμῶν πολιτικῆς, ὤφειλον, ἑκὼν ἄκων, ν’ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων πρὸς αὐτόν, ἵνα μὴ θεωρηθῇ ἡ σιωπὴ ὡς ἀδυναμία ἡμῶν πρὸς ἀναίρεσιν τῶν ἰδίων αὐτοῦ αἰτιάσεων. Καὶ νῦν ἐπανέρχομαι εἰς τὸ κύριον ζήτημα. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς δὲν ἐδίστασε νὰ ἐγείρῃ κατηγορίαν καθ’ ἡμῶν, ὅτι δῆθεν διεπράξαμεν ἔγκλημα μέγα διότι προήλθομεν εἰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Διεθνῆ Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν, ἵνα ἐπιβάλωμεν τὸν φόρον τοῦτον, ἐνῷ αὕτη οὐδὲν ἀπολύτως νόμιμον δικαίωμα εἶχεν ἵνα ἐπιβάλῃ εἰς ἡμᾶς τὴν γνώμην της περὶ τούτου. Ἀλλ’ ἤκουσέ τις ἐξ ὑμῶν νὰ εἴπω ἐγὼ ὅτι πρόκειται περὶ νομίμου δικαιώματος τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς; Ὄχι, ἐγὼ ἐδήλωσα καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐθεώρησα ὡς ἠθικὴν ὑποχρέωσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ λύσῃ ἅπαξ τὸ ζήτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον κατ’ ἔτος ἡ Διεθνὴς Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ ἀνακινεῖ ἀπέναντι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, διότι νομίζει ὅτι, ἀφοῦ ἅπαξ τὸ Κράτος ἐξεχώρησε πρὸς τοὺς ὁμολογιούχους ὡς ὑπέγγυον πρόσοδον τὴν ἐκ τῶν εἰσπράξεων τοῦ πετρελαίου, δὲν ἔπρεπε νὰ συντελέσῃ αὐτὸ ἔπειτα εἰς τὴν μείωσιν τούτων. Συνετέλεσε δ’ εἰς αὐτὴν κατὰ τὴν γνώμην τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι χάριν προστασίας τῆς σταφίδος ἐδέησε νὰ δημιουργήσῃ τὸν θεσμὸν τῆς παρακρατήσεως καὶ τὴν Προνομιοῦχον ἑταιρείαν, τῆς ὁποίας ἀπότοκος ὑπῆρξεν ἡ Ἑταιρεία τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, ἥτις παραλαμβάνουσα τὸ παρακράτημα εἰς τιμὴν ἐξευτελιστικὴν παράγει σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα, τόσον εὔωνον, ὥστε δυσκόλως ν’ ἀνταγωνίζηται πρὸς αὐτὸ τὸ πετρέλαιον. Ὡς ἐκ τούτου αἱ εἰσπράξεις ἐκ τοῦ πετρελαίου, αἵτινες εἶχον ἀνέλθει πρὶν εἰς 7.000.000 δραχμῶν περίπου, τώρα κατῆλθον εἰς 5.200.000 δραχμῶν. Ἡ Διεθνὴς Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν δύναται νὰ ἐννοήσῃ, διατί τὸ Κράτος ὕστερον ἀπὸ τόσα ἄλλα προνόμια, τὰ ὁποῖα παρεχώρησεν εἰς τὴν Προνομιοῦχον ἑταιρείαν, ἤτοι τὴν εἴσπραξιν εἰς εἶδος ἢ καὶ εἰς χρῆμα 20% διὰ παρακράτημα καὶ 15% διὰ φόρον τοῦ Δημοσίου, προσέτι δὲ ἑπτὰ δραχμὰς τοῖς μετρητοῖς καθ’ ἕκαστον χιλιόλιτρον, ἐπιμένει ν’ ἀφήνῃ ἀφορολόγητον τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα, ὅπερ κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς ἰσοφαρίζει πρὸς μίαν ἐπιχορήγησιν ἐξ 600 χιλ. δραχμῶν ἐτησίως πρὸς τὴν Ἑταιρείαν τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων. Οἱ ξένοι ὁμολογιοῦχοι δικαιοῦνται ν’ ἀξιώσωσιν, ἵνα ἐπιβληθῇ ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος φόρος, ἀφοῦ ἄνευ αὐτοῦ ἔχει ἐκπέσει μέχρι τοῦδε ἡ ὑπέγγυος πρόσοδος τοῦ πετρελαίου κατὰ 2,000,000 δραχμῶν, κίνδυνος δὲ εἶναι, ἂν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, νὰ μειωθῇ αὐτὴ ἔτι μᾶλλον πρὸς ζημίαν καὶ αὐτῶν καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ὅπερ μετέχει τῶν πλεονασμάτων ἐκ τῶν ὑπεγγύων προσόδων. Ὅσοι, Κύριοι, διηύθυναν ἀπὸ τοῦ 1906 καὶ ἐντεῦθεν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ πᾶς λαμβάνων γνῶσιν τῶν ἐτησίων ἐκθέσεων τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν θ’ ἀπορήσῃ ἂν ἐγὼ τώρα ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ θέσω ἕν τέρμα εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα αὐθορμήτως. Βεβαίως, Κύριοι, ὁ θεσμὸς τῆς ἐν Ἑλλάδι ἐγκαθιδρυθείσης Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν εἶναι εὐχάριστος εἰς ἡμᾶς· ἀλλ’ ἀφοῦ δυστυχῶς εἶναι αὐτὸς ἕν καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς ἡμᾶς, ἐνόσῳ ὑφίσταται ὁ θεσμὸς αὐτός, πᾶσα Κυβέρνησις πρέπει, εἰ δυνατόν, ν’ ἀποφεύγῃ ἐκ παντὸς τρόπου πᾶσαν προστριβὴν καὶ νὰ ἐπιλύῃ ὅσον οἷόν τε τάχιον πᾶσαν διαφοράν, ἀναφυομένην μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ αὐτῆς. Καὶ τὴν προκειμένην διαφορὰν ἔπρεπε πρὸ παντὸς ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις ν’ ἄρωμεν ἡμεῖς ἐκ τοῦ μέσου. Ἔχομεν, Κύριοι, ὑποβάλει ἤδη νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν περὶ συνομολογήσεως δανείου ἐξ 150.000.000 φρ. χρ. χάριν τῶν γνωστῶν οἰκονομικῶν ἀναγκῶν τοῦ Κράτους καὶ τῆς χώρας, προκειμένου δὲ νὰ συνομολογηθῇ τὸ δάνειον τοῦτο δὲν ἔπρεπε ν’ ἀφήσωμεν εἰς τὸν ξένον κόσμον τὴν ἐλαχίστην ἀφορμὴν νὰ νομίζῃ ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δὲν εὑρίσκεται πάντοτε ἐν καλῇ τῇ πίστει. Ὅπως δὲ ἐπὶ τοῦ προκειμένου διατρανώσωμεν τὴν καλὴν ἡμῶν πίστιν, ἐνόμισα ὅτι ἐπεβάλλετο εἰς ἐμὲ νὰ προέλθω εἰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Δ. Ο. Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ τύχω τῆς συγκαταθέσεώς της διὰ τὴν ἔκπτωσιν τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου ἐκ 30 εἰς 20 δρχ. τὸ κιβώτιον— ἡ συγκατάθεσίς της αὕτη ἦτο βεβαίως ἀπαραίτητος, ἀφοῦ αἱ εἰσπράξεις τοῦ πετρελαίου εἶναι ὑπέγγυοι—ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ ἐπιβληθῇ φόρος καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος ἐκ 30 λ. τὴν ὀκᾶν κατ’ ἐλάχιστον, ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι οὕτω πως θ’ ἀντηγωνίζετο μὲν πρὸς τοῦτο τὸ πετρέλαιον τελεσφόρως καὶ θὰ ηὔξανον αἱ ἐξ αὐτοῦ εἰσπράξεις, ὁ δὲ πολὺς λαός, ὁ καταναλίσκων μόνον πετρέλαιον, θὰ εἶχε τὸ ἀντικείμενον τοῦτο πρώτης ἀνάγκης δι’ αὐτὸν εὐωνότερον ἢ νῦν. Αὐτὴ εἶναι, Κύριοι, ἡ ἀλήθεια καὶ μόνη ἡ ἀλήθεια. Τώρα δὲ ἂς ἔλθῃ οἱουδήποτε θέλει νὰ κατηγορήσῃ ἡμᾶς, ὅτι οὕτω πως σκεπτόμενοι καὶ φροντίζοντες ν’ ἀποκαταστήσωμεν τὴν καλὴν πίστιν τοῦ Κράτους συνετελέσαμεν εἰς περιορισμὸν τῶν κυριαρχικῶν του δικαιωμάτων. Ἡμεῖς ὅμως ἔχομεν τὴν ἀγαθὴν συνείδησιν ὅτι ἐνεργήσαντες ἐπὶ τοῦ προκιμένου ὡς ἐνηργήσαμεν οὐ μόνον δὲν κατεβιβάσαμεν, ἀλλὰ τοὐναντίον καὶ ἀνυψώσαμεν τὴν τιμὴν καὶ ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κράτους. Ἀλλ’ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς ἐνόμισεν ὅτι ἀφήνει ἡμᾶς ἀναπολογήτους ἀπέναντι τοῦ ἑξῆς ἐπιχειρήματός του. Ἰσχυρίσθη ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν οἱ ξένοι ὁμολογιοῦχοι νὰ ἔχωσιν οἱονδήποτε παράπονον διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῶν εἰσπράξεων τοῦ πετρελαίου, ἀφοῦ αὐτοὶ οὐδὲν παράπονον ἤγειραν καὶ διὰ τὸ πρὸ μικροῦ ψηφισθὲν νομοσχέδιον περὶ μονοπωλίου τῆς σακχάρεως, εἰ καὶ ἐλαττοῦνται οὕτω πως αἱ ὑπέγγυοι πρόσοδοι τοῦ τελωνείου Πειραιῶς καθ’ ἑκατομμύρια ὅλα. Νὰ πιστεύσω τώρα ὅτι ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς, ὁ διευθύνας ἐπανειλημμένως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐξ ἀγνοίας μετεχειρίσθη τὸ ἐπιχείρημα αὐτό; Πῶς ὅμως νὰ φαντασθῶ ὅτι αὐτὸς ὁ τέως Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀγνοεῖ τι τὸ ὁποῖον γινώσκει καὶ πᾶς ἰδιώτης τὴν σήμερον, ὅτι δηλαδὴ αἱ εἰσπράξεις τοῦ τελωνείου Πειραιῶς εἶναι μὲν ὑπέγγυοι πρόσοδοι, ἀλλ’ οὐχὶ ἐξ ἐκείνων αἵτινες ὑπάγονται εἰς τὰ πλεονάσματα; Ἕκαστος ἐννοεῖ οὕτω πως, διατί ἡ Διεθνὴς Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν διεμαρτυρήθη διὰ τὸ μονοπώλιον τῆς σακχάρεως, ὁπόσον ἀσύστατον εἶναι τὸ ἐπιχείρημα ὅπερ ἠθέλησε ν’ ἀρνηθῇ ἐντεῦθεν ὁ κ. Βουλευτὴς Ἀττικῆς. Ἀλλ’ οὗτος, Κύριοι, ἰσχυρίσθη προσέτι: Καὶ δὲν ἐννοεῖτε ὅτι, φορολογοῦντες τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα πλήττετε μίαν ἐγχώριον βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ τόσας ἐργατικὰς χεῖρας, ἐμμέσως δὲ πλήττετε καὶ αὐτὴν τὴν σταφιδοπαραγωγήν; Παρῆλθε δ’ ἐπὶ τὸ βῆμα τοῦτο μετὰ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς ἕτερος συνάδελφος ἐκ Πατρῶν, ὅστις ἐπίσης ἐνόμισε πρέπον, ὡς ἀντιπρόσωπος σταφιδοφόρου ἐπαρχίας, νὰ διαμαρτυρηθῇ, διότι καὶ αὐτὸς διαβλέπει οὕτω πως διακινδυνεύοντα τὰ συμφέροντα τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, ἄν ἐπιβληθῇ ὁ μικρὸς αὐτὸς φόρος ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Ἐγώ, Κύριοι, ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀντιπροσωπεύω σταφιδοφόρον ἐπαρχίαν, ἀλλ’ ἐνδιαφέρομαι, δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Πατρῶν, πολὺ περισσότερον αὐτοῦ, ὑπὲρ τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, διότι, δυστυχῶς, αὐτὴ ἡ οἰκονομική μου ὕπαρξις ἐξαρτᾶται ἐξ αὐτῆς. Ἐρωτῶ ὅμως· εἶναι ἀληθὲς ὅτι παραβλάπτονται τὰ συμφέροντα τῆς σταφιδοπαραγωγῆς καὶ κινδυνεύει αὕτη νὰ καταστραφῇ, ἐὰν ἐπιβληθῇ ὁ μικρὸς οὗτος φόρος ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος; Ἐγὼ λέγω ὄχι. Ἰδού, Κύριοι, ὅτι μέχρι τοῦδε δὲν ὑπῆρχεν ὁ φόρος αὐτός, ἐσώθη ὅμως ἡ σταφιδοπαραγωγὴ ἢ ἐξῆλθε κἂν τῆς κρίσεως, πρὸς ἀποσόβησιν τῆς ὁποίας συνεστήθη ἡ Προνομιοῦχος ἑταιρεία; Δυστυχῶς ὄχι. Δὲν ἔχομεν φόρον ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ὅμως ἐφέτος ἀκριβῶς ἡ σταφὶς διανύει ἓν τῶν ὀξυτέρων σταδίων τῆς κρίσεώς της.

§97Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ οὐδὲν μέτρον ἐλάβετε.

§98ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὑπέβαλον εἰς τὴν Βουλὴν τὸ μέτρον τῆς ἐκριζώσεως, ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι ὅλα τὰ ἄλλα μέτρα εἶναι ἁπλᾶ ἐμβαλλώματα καὶ αὐτὸ ἔτι τὸ μέτρον τῆς Ἑνιαίας. Ὅσοι δέ, Κύριοι, παρεκάθησθε τῷ 1905 ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ θὰ ἐνθυμῆσθε ἴσως ὅτι ἐπὶ τρεῖς ὁλοκλήρους ὥρας ἠγόρευσα τότε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὑποδεικνύων τὸ ἄστοχον καὶ ἄτοπον τῆς συμβάσεως, διὰ τῆς ὁποίας ἔμελλε νὰ ἱδρυθῇ ἡ Προνομιοῦχος ἑταιρεία πρὸς σωτηρίαν δῆθεν τῆς σταφίδος. Τότε δὲ ὁ εἰσηγητὴς τῆς συμβάσεως ἐκείνης ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς, ἐστενοχωρήθη ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε δὲν ἐδίστασε νὰ δηλώσῃ, λαβὼν μετ’ ἐμὲ τὸν λόγον, ὅτι, ἄν μία τοιαύτη ἀγόρευσις ἐγίνετο ἀκόμη, θὰ ἠναγκάζετο ν’ ἀποσύρῃ τὴν σύμβασιν. Δυστυχῶς δέ, ὡς ἡ μέχρι τοῦδε πεῖρα μαρτυρεῖ, οὐδὲν ἄλλο κατωρθώθη διὰ τῆς συμβάσεως ἐκείνης εἰμὴ μόνον νὰ διαιωνισθῇ ἡ κρίσις. Κύριοι, ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων πρέπει νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς καὶ νὰ ὁμολογῶμεν τὴν ἀλήθειαν, ἡ δὲ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ Προνομιοῦχος ἑταιρεία δὲν συνεστάθη τόσον χάριν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, ὅσον χάριν τῆς τότε Οἰνοποιητικῆς ἑταιρείας, ἥτις ἐν ἔτει 1905 ἔπνεε τὰ λοίσθια, σὺν αὐτῇ δ’ ἐκινδύνευε νὰ ὑποστῇ ἀνυπολογίστους ζημίας καὶ ἡ Τράπεζα τῶν Ἀθηνῶν, ἥτις εἶχεν ἐγγυηθῆ δι’ αὐτήν. Διὰ τῆς συστάσεως λοιπὸν τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας κατωρθώθη τότε ν’ ἀπαλλαγῇ ἡ Οἰνοποιητικὴ ἑταιρεία, σὺν αὐτῇ δὲ καὶ ἡ Τράπεζα Ἀθηνῶν τῶν χρεῶν της πρὸς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ἀνερχομένων εἰς πολλὰ ἑκατομμύρια. Μετὰ τοῦτο ἀνασυσταθεῖσα ἡ Οἰνοποιητικὴ ὡς Ἑταιρεία τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων συνεβλήθη δι’ ἰδιαιτέρας συμφωνίας πρὸς τὴν Προνομιοῦχον, ἵν’ ἀναλάβῃ αὐτὴ πρὸς βιομηχανικὴν ἐπεξεργασίαν ὁλόκληρον τὸ παρακράτημα ἀντὶ τοῦ εὐτελοῦς τιμήματος τῶν 30 δρχμ. κατὰ χιλιόλιτρον. Τοιουτοτρόπως ἡ Ἑταιρεία τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων καὶ ἡ ὄπισθεν αὐτῆς ἱσταμένη Τράπεζα τῶν Ἀθηνῶν ἀπεκόμισαν πάντα τὰ βέβαια κέρδη τῆς Προνομιούχου, ἥτις ἐξακολουθεῖ νῦν φυτοζωοῦσα καὶ ἀνίκανος νὰ συντελέσῃ εἰς ἐπίλυσιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ὁ ἐκ Πατρῶν ἀξιότιμος συνάδελφος σᾶς ἐξήγησε τί συμβαίνει ἰδίως ὑπὸ τὴν ἔποψιν τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ πλεονάσματος ἐκ τῶν ἀγορῶν. Μέχρι τοῦδε τοὐλάχιστον οὐδέποτε ἀφῃρέθη αὐτό, ἀλλὰ διὰ διαφόρων μεθόδων μεταφέρεται ἀπὸ τῆς μιᾶς ἐσοδείας εἰς τὴν ἄλλην, ἕως οὗ ἐν καιρῷ κακῆς ἐσοδείας ἐκποιηθῇ ἐπὶ ὑποτιμήσει τῆς σταφίδος καὶ ζημίᾳ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν.

§99Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Διατί δὲν τὴν καταγγέλλετε;

§100ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Διότι ἡ σύμβασις εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν μᾶς παρέχει τὰ μέσα εἰς τοῦτο. Ἡ Προνομιοῦχος ἑταιρεία περιεβλήθη δι’ ὅλων τῶν προνομίων τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα πρίν, ἀκριβῶς διὰ ν’ ἀφαιρῇ τὸ πλεόνασμα ἑκάστης ἐσοδείας ἀπὸ τὰς ἀγορὰς ὄχι μόνον διὰ τὸ ἐνεστὼς ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μέλλον, χωρὶς νὰ ἐκτελῇ αὐτὴ τὴν ὑποχρέωσίν της. Τώρα ὑπάρχουσι καὶ διατάξεις τῆς σχετικῆς συμβάσεως διφορούμεναι, μία δ’ ἐξ αὐτῶν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐγέννησε τὸ μέγα ζήτημα ἐν ἔτει 1908, ὡς πρὸς τὸν προσδιορισμὸν τοῦ ποσοστοῦ τοῦ παρακρατητέου καὶ τοῦ φόρου τῆς σταφίδος εἰς χρῆμα καὶ εἶδος. Ἠξεύρετε δέ, Κύριοι, ὁποίαν ἀγωνίαν γεννᾷ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἰς τὸν σταφιδοπαραγωγόν; Ἔρχεται ὁ καιρὸς τῆς συγκομιδῆς καὶ ἔχει αὐτὸς τὸ καρδιοκτύπι ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, μήπως ἐπέλθῃ καμμία θύελλα καὶ καταστρέψῃ τὸν σταφιδόκαρπον ἐπὶ τῶν ἁλωνίων. Ἀλλὰ τώρα προσετέθη εἰς αὐτὴν καὶ ἄλλη ἀγωνία· τί θ’ ἀποφασίσῃ ἡ Ἑνιαία; Ποῖον ποσοστὸν θὰ καθορίσῃ αὐτή; Διότι ἐκ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς ἐξαρτᾶται νὰ ἔχῃ ἡ σταφὶς τιμὰς ἱκανοποιητικὰς ἢ ἐξευτελιστικάς. Ἀλλὰ τί θέλετε ὅλας τὰς ἄλλας ἀποδείξεις; Ἰδοὺ ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς κρατεῖ ἀπὸ τόσα ἔτη καί, ἀντὶ νὰ ἴδωμεν ἀποσοβουμένην τὴν κρίσιν τὴν σταφιδικήν, τὴν βλέπομεν διαιωνιζομένην καὶ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν προσλαμβάνουσαν ὀξύτερον χαρακτῆρα, ὡς ἐφέτος. Ἐγώ, Κύριοι, νομίζω ὅτι πάντα ταῦτα τὰ μέχρι τοῦδε ληφθέντα μέτρα εἶναι ἡμίμετρα, ἓν δὲ μόνον ῥιζικὸν μέτρον ὑπάρχει διὰ τὴν λύσιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, ἡ ἐκρίζωσις. Δυστυχῶς ὅμως τὸ μέτρον τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ὑφίσταται ὁ θεσμὸς τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν κατὰ τρόπον ἐξασφαλίζοντα τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Ἡ ἐκρίζωσις εἶναι ἡ μόνη λογικὴ καὶ φυσικὴ παρακράτησις, καθ’ ἣν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἰσορροπία τις μεταξὺ προσφορᾶς καὶ ζητήσεως, χωρὶς ὁ σταφιδοπαραγωγὸς νὰ ἐπιβαρύνηται μὲ ἔξοδα καλλιεργίας καὶ διὰ σταφιδόκαρπον ὁ ὁποῖος ὡς πλεονάζων νὰ παρακρατῆται καὶ διὰ τὴν χρησιμοποίησίν του μάλιστα νὰ προσεπιβαρύνῃ τὸν παραγωγόν του μὲ 7 δρχμ. κατὰ χιλιόλιτρον ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς του, ὡς γίνεται νῦν. Ἀντὶ λοιπὸν τοῦ παρόντος συστήματος, τὸ ὁποῖον ἕνα καὶ μόνον προορισμὸν ἔχει, νὰ πλουτίζῃ τοὺς περὶ τὴν Ἑταιρείαν τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, δὲν εἶναι προτιμότερον ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν τὸ σύστημα τῆς φυσικῆς παρακρατήσεως, ἤτοι τῆς ἐκριζώσεως τοῦ ἑνὸς τετάρτου καὶ ἐν ἀνάγκῃ τοῦ ἑνὸς τρίτου τῶν σταφιδαμπέλων; Ἀλλ’ ἐάν, Κύριοι, ἐτολμῶμεν νὰ προβῶμεν εἰς τοιοῦτον ῥιζικὸν μέτρον, θὰ εὑρισκόμεθα ἀντιμέτωποι οὐχὶ τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας, ἀλλὰ τῆς Ἑταιρείας τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, ἥτις ἄγει καὶ φέρει ἐκείνην καὶ δὲν θὰ ἠνείχετο βεβαίως νὰ μείνῃ οὕτω πως ἄνευ παρακρατήματος δι’ οἰνοποιίαν, δι’ οἰνοπνευματοποιίαν, ἄνευ δηλαδὴ τῶν νῦν μεγάλων κερδῶν της. Διὰ τοῦτο ἔπρεπε νὰ προέλθωμεν εἰς συνεννοήσεις καὶ εἰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Προνομιοῦχον, προκειμένου περὶ τῆς ἐκριζώσεως. Ἡ Προνομιοῦχος ὅμως νομίζει ὅτι ἡ ἐκρίζωσις ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐν περιωρισμένῳ μέτρῳ, ἐπὶ 20.000 ἕως 25.000 στρεμμάτων. Ἀφοῦ δὲ τὸ προνόμιόν της θὰ διαρκέσῃ ἐπὶ μίαν εἰκοσαετίαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἄλλη λύσις, ἔπρεπε νὰ δεχθῶμεν αὐτήν.

§101ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Ὥστε εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὀφείλεται ἡ τροπολογία τῆς προτάσεως;

§102ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἰς τὴν Ἑνιαίαν, ἥτις ἐνόμισε καλόν, ἀντὶ νὰ εὑρίσκηται εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀγοράζῃ τὸ πλεόνασμα τῆς παραγωγῆς, δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου νὰ τὸ θέσῃ ἐκποδὼν ἐφάπαξ. Πρὸς τοῦτο ζητεῖ τώρα τὴν ἄδειαν νὰ συνομολογήσῃ δάνειον ἐκ 10.000.000. Ἐπειδὴ δὲ διὰ τὸ τοκοχρεολύσιον αὐτοῦ δὲν θεωρεῖ ἐπαρκεῖς τὰς νῦν καταβαλλομένας ὑπὸ τῶν σταφιδοπραγωγῶν 7 δρχμ. κατὰ χιλιόλιτρον, ζητεῖ ἀκόμη μίαν δραχμή. Ἡμεῖς, ἐπαναλαμβάνω, εἴμεθα τῆς γνώμης ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῶμεν εἰς ἐκρίζωσιν, ἂν οὐχὶ τοῦ ⅓, πάντως ὅμως τοῦ ¼, ὅπως ἀποκατασταθῇ ποιά τις ἰσορροπία μεταξὺ προσφορᾶς καὶ ζητήσεως, ὅτε καὶ μόνον θὰ καθίστατο περιττὴ καὶ ἡ νῦν γενομένη παρακράτησις.

§103Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω, ἐπειδὴ ἐδόθη ἀφορμή, ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησεν ἀνταλλάγματα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καὶ ἂν μεταξὺ αὐτῶν περιελαμβάνετο καὶ ὁ ὅρος τοῦ κανονισμοῦ τοῦ ποσοστοῦ εἰς εἶδος ἢ εἰς χρῆμα.

§104ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δέχεται ἡ Προνομιοῦχος εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας. Οἱ κ. Βουλευταὶ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν συνελθόντες κατ’ ἰδίαν ἐμελέτησαν τὴν σύμβασιν καὶ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον καὶ κατέληξαν εἰς ἴδια συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἐγώ, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν Προνομιοῦχον ἑταιρείαν. Αὕτη δ’ ἀπήντησεν ὅτι προτιμότερον θὰ ἦτο οἱ κ. Βουλευταὶ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν ν’ ἀποκρούσωσι τὴν σύμβασιν ἢ ν’ ἀντιπροτείνωσιν αὐτοὺς τοὺς ὅρους. Ἐγὼ ἠθέλησα νὰ τονίσω αὐτὸ καὶ μόνον, ὅτι, ὑφ’ ἃς συνθήκας εὑρίσκεται τὴν σήμερον τὸ πολυτιμότερον ἡμῶν προϊὸν ὑπὸ τὸν θεσμὸν τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας, κατ’ ἐμὴν γνώμην εἶναι, ἂν ὄχι ἀδύνατον, δύσκολον ὅμως νὰ ἐξεύρωμεν ἄλλην τινὰ λύσιν. Βεβαίως, Κύριοι, ἐν τῷ μέσῳ τῆς δυστυχίας, ἥτις μαστίζει τὴν σήμερον τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς, ἐγείρονται οὗτοι καὶ ζητοῦσι βοήθειαν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ· τί δυνάμεθα νὰ πράξωμεν ὑπὲρ αὐτῶν ἐκτὸς ἐκείνου τὸ ὁποῖον προτείνει εἰς ἡμᾶς ἡ Προνομιοῦχος ἑταιρεία; Ἐάν, Κύριοι, δὲν παρενεβάλλετο αὕτη, εὔκολον θὰ ἦτο νὰ προσφύγωμεν εἰς τὸ ῥιζικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον σᾶς ὑπέδειξα πρίν. Τὴν σήμερον διαθέτομεν ὑπὲρ τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας 35% εἰς εἶδος καὶ 7 δραχμὰς τὸ χιλιόλιτρον. Ἄν, Κύριοι, ὑπολογίσωμεν τὴν ἀξίαν τοῦ χιλιολίτρου πρὸς 100 δραχμάς, τὰ 35% ἀποδίδουσι 35 δραχμὰς κατὰ χιλιόλιτρον καὶ 7 γίνονται 42. Ἂν ἀντὶ τούτων διεθέτομεν μόνον 15 δραχμὰς τὸ χιλιόλιτρον, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ συνομολογήσωμεν δάνειον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ προεβαίνομεν ἐν μέρει εἰς ἀναγκαστικήν, ἐν μέρει εἰς ἑκουσίαν ἐκρίζωσιν τόσων σταφιδαμπέλων, ὥστε ν’ ἀποκατασταθῇ πάραυτα ἡ ἰσορροπία μεταξὺ προσφορᾶς καὶ ζητήσεως τῆς σταφίδος. Ὅστις ἀγνοεῖ τὰς συνθήκας, ὑφ’ ἃς διατελεῖ τὸ προϊὸν τοῦτο, θὰ εὑρίσκῃ ἴσως παράδοξον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τοιοῦτον ἀποτέλεσμα ὑπὸ τοιούτους ὅρους. Ἀλλά, ὅπως σᾶς ἐξαγάγω τῆς τοιαύτης πλάνης, ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι πρόκειται περὶ προϊόντος τοῦ ὁποίου τὴν ἀποκλειστικὴν μονοπωλιακὴν παραγωγὴν ἔχει ἡ Ἑλλὰς καὶ οὐδεμία ἄλλη χώρα, τὴν δὲ ἀποκλειστικὴν πρὸς βρῶσιν κατανάλωσιν ἔχουσιν οἱ Ἀγγλοσάξωνες, κατ’ ἐξοχὴν δὲ ἡ Ἀγγλία. Δυστυχῶς, Κύριοι, μεθ’ ὅλας τὰς προσπαθείας τὰς ὁποίας κατέβαλον μέχρι τοῦδε καὶ ἰδιῶται καὶ ἡ ἑταιρεία, ἀπέβη ἀδύνατον νὰ αὐξήσῃ ἁλματικῶς ἡ κατανάλωσις. Κατ’ οὐδένα τρόπον θὰ κατορθώσωμέν ποτε νὰ πείσωμεν τοὺς Ἀγγλοσάξωνας νὰ καταναλώσωσι πρὸς βρῶσιν περισσότερον ποσὸν σταφίδος ἐκείνου τὸ ὁποῖον καταναλίσκουσι μέχρι τοῦδε. Δὲν εἶναι δὲ δυνατὸν καὶ ἄλλοι λαοὶ νὰ ἐξοικειωθῶσι μὲ τὴν κατανάλωσιν τῆς σταφίδος πρὸς βρῶσιν, ὁσονδήποτε εὔωνον καὶ ἂν τοῖς παράσχωμεν αὐτήν. Ἀφοῦ, Κύριοι, ἡμεῖς αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες καὶ δωρεὰν παρεχομένην τὴν σταφίδα δὲν δυνάμεθα νὰ καταναλίσκωμεν πρὸς βρῶσιν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικειώσωμεν πρὸς αὐτὴν ἄλλους λαούς; Διὰ τοὺς λόγους τούτους νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλο μέσον εἰμὴ γενναία ἐκρίζωσις πρὸς ἰσοζύγισιν μεταξὺ προσφορᾶς καὶ ζητήσεως. Κύριοι, ἐξ ὅσων σᾶς εἶπον νομίζω ὅτι ἀπέδειξα ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ζημιωθῇ ἡ σταφιδοπαραγωγὴ τὸ παράπαν διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος. Πρόκειται μόνον περὶ μιᾶς ἑταιρείας, τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὸν κατά τι νὰ ἐλαττωθῶσιν οὕτω πως τὰ μεγάλα κέρδη. Ἀλλά, Κύριοι, προκειμένου ν’ ἀποκαταστήσωμεν μίαν φορολογικὴν ἀναλογίαν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, ἐπιτρέπεται εἰς ἡμᾶς νὰ διστάσωμεν τὸ παράπαν, ἵνα ἐπιβάλωμεν τὴν τοιαύτην φορολογίαν; Προκειμένου ν’ ἀποδείξωμεν καὶ εἰς τὸν ξένον κόσμον ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐννοεῖ νὰ τηρῇ πάντοτε ἀκεραίας τὰς ὑποχρεώσεις της ὄχι μόνον τὰς διὰ συμβάσεως ἀνειλημμένας, ἀλλὰ καὶ τὰς ἐπιβαλλομένας εἰς αὐτὴν ὑπὸ τοῦ ἀγράφου νόμου τῆς ἠθικῆς, πρέπει νὰ ὑποχωρήσωμεν πρὸ τῆς σκέψεως ὅτι δυνατὸν οὕτω πως νὰ ἐλαττωθῶσι κατά τι τὰ κέρδη τῆς Ἑταιρείας τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων; Κύριοι, θεωρῶ καθῆκόν μου ἐν τέλει νὰ δηλώσω καὶ πάλιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡμεῖς ἐννοοῦμεν νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν προτεινομένην φορολογίαν τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Ἡ μόνη ὑποχώρησις εἰς τὴν ὁποίαν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἶναι, ἀντὶ τῶν 30 λεπτῶν κατὰ μετρικὴν ὀκᾶν, νὰ περιορισθῶμεν εἰς 30 λεπτὰ κατὰ σταθμικὴν ὀκᾶν. Τοῦτο τί σημαίνει; ἔκπτωσιν φόρου ἀπὸ 30 λεπτῶν εἰς 24 λεπτὰ κατὰ μετρικὴν ὀκᾶν. Πέρα τούτου ἀδύνατον νὰ ὑποχωρήσωμεν, διότι δὲν νομίζομεν ὅτι δύναται ν’ ἀποκατασταθῇ ποιά τις ἐξίσωσις μεταξὺ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος καὶ τοῦ πετρελαίου, τοῦ πετρελαίου, Κύριοι, τὸ ὁποῖον καὶ μόνον καταναλίσκουσιν αἱ ἄποροι ἡμῶν τάξεις καὶ τὸ ὁποῖον φορολογεῖται τώρα, ὡς σᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν Βουλευτής, 500%. Ἄν, Κύριοι, δὲν θέλητε νὰ ψηφίσητε τὸν φόρον τοῦτον, πρέπει νὰ γινώσκητε καλῶς ὅτι οὔτε ἡ σταφιδοπαραγωγὴ οὔτε ὁ λαὸς ἔχουσι νὰ ὠφεληθωσί τι, θὰ ὠφεληθῇ δὲ μόνη ἡ ἑταιρεία, ἥτις ἔχει ἀναστατώσει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καθ’ ὃν τρόπον σᾶς ὑπέδειξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν Βουλευτής, διὰ μιᾶς ἀναφορᾶς, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος ἑταιρεία, ὡς δῆθεν μίαν ἐκ τῶν πολλῶν τῶν προερχομένων αὐτοπροαιρέτως ἐκ τῶν διαφόρων πολιτῶν Ἑλλήνων καταναλωτῶν τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Ἄν δὲ λάβητε ἀνὰ χεῖρας τὸν ὀγκώδη ἐκεῖνον τόμον, τὸν περιέχοντα τὰς δῆθεν ἀναφορὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ ἴδητε ὅτι αἱ ἀναφοραὶ αὗται ὅλαι εἶναι πανομοιότυποι, ἔχουσι δὲ συνταχθῆ ἐνταῦθα καὶ ἐστάλησαν εἰς τοὺς διαφόρους πράκτορας τῆς ἑταιρείας, ὅπως συμπληρωθῶσι μὲ ὑπογραφὰς καὶ κατατεθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν, ὡς ἐκδήλωσις πάνδημος κατὰ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ὑπὲρ τῆς Ἑταιρείας τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων (γέλωτες). Ἀλλ’ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων σεβομένη ἑαυτὴν θ’ ἀπαξιώσῃ βεβαίως οἱασδήποτε προσοχῆς τὴν τοιαύτην ἐκδήλωσιν ὡς προερχομένην ἐξ ἐκείνων καὶ μόνον οἱ ὁποῖοι ἔχουσι συμφέρον. Ἡ Βουλὴ θ’ ἀποδείξῃ ὅτι εἶναι ἀνωτέρα τῶν τοιούτων τεχνασμάτων ἀδιαφοροῦσα πρὸς τὰς τοιαύτας ψευδεῖς ἐκδηλώσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ψηφίζουσα τὴν προκειμένην φορολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνάγκη ἐθνικὴ ἐπιβάλλει τὴν σήμερον.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀπ. Ἀλεξανδρῆς.

§106ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Θὰ προσπαθήσω, Κύριοι, νὰ ἐπαναθέσω τὸ ζήτημα τοῦτο ἐκεῖ ὅπου ὀφείλει νὰ εἶναι, διότι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξετροχίασεν αὐτὸ παντελῶς. Ἂν ἐπρόκειτο περὶ ἐκριζώσεως τῶν σταφιδαμπέλων, ἂν ἐπρόκειτο περὶ τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας, ἐγὼ οὐδεμίαν θὰ εἶχον θέσιν εἰς τὴν συζήτησιν ταύτην. Ἀλλὰ τὸ θέμα ἡμῶν σήμερον ἐνταῦθα εἶναι ἕτερον καί, διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα τοῦτο, θέλω ἐξετάσει μόνον τοὺς λόγους τοῦ συναδέλφου ἐκ Πατρῶν καὶ τοὺς λόγους τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐφ’ ὅσον εὑρίσκω τούτους καθ’ ὁδόν, διότι ἄλλως ἤθελον φανῆ κωλυσιεργός. Εἶναι γνωστή, Κύριοι, ἡ μεγάλη ἀγάπη καὶ ἡ βαθεῖα ἐκτίμησις τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὴν ὑπέροχον προσωπικότητα τοῦ ἀξιοτίμου πολιτευτοῦ ἐκ Πατρῶν, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναλάβω ἐντεῦθεν ὅτι οὐδεμία διάστασις γενικωτέρα πολιτικὴ μὲ φέρει ἐπὶ τὸ βῆμα, ἀλλ’ οἰκονομικὴ ἀντίθεσις γνωμῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Συνυψῶ μάλιστα τὴν φωνήν μου μετ’ αὐτοῦ καθ’ ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐτόλμησαν νὰ μετέλθωσι τὰ εὐτελῆ μέσα ἅτινα ἔθεσαν ἐν ἐφαρμογῇ, ὡς εἶπεν, διὰ ν’ ἀντιπολιτευθῶσι τὰς οἰκονομικὰς αὐτοῦ γνώμας. Ὁ Βουλευτὴς Πατρῶν ὑπέβαλε τὰς γνώμας αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ ἡ Βουλὴ ἠδύνατο νὰ κρίνῃ καὶ νὰ καταδικάσῃ ἢ νὰ βραβεύσῃ αὐτάς. Αἱ ἰδέαι τοῦ Βουλευτοῦ Πατρῶν αἱ πρὸ μικροῦ ἀκουσθεῖσαι προέρχονται ἐκ βαθείας πεποιθήσεως καὶ δὲν ἠδύναντο εἰμὴ βαθεῖαν τὴν ἑσπέραν ταύτην ἐντύπωσιν νὰ προξενήσωσιν. Ὁ Βουλευτὴς Πατρῶν εἶπε πρὸς ἡμᾶς ὅτι ὁ φόρος τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι φόρος καταναλώσεως, ὅτι ὁ φόρος τῆς καταναλώσεως εἶναι τὸ ποσοστὸν ὅπερ ζητεῖ τὸ Κράτος παρ’ ἐκείνου ὁ ὁποῖος κάμνει τὴν κατανάλωσιν. Δὲν ὀφείλει λοιπὸν ποτὲ τὸ Κράτος ν’ ἀφήσῃ κατηγορίαν τινὰ ἑνὸς προϊόντος ἀφορολόγητον, διότι οὕτω πως καθιστᾷ μὴ δικαίαν τὴν φορολογίαν αὐτήν, δι’ αὐτὸ λέγει ὅτι ὤφειλε νὰ φορολογήσῃ τοῦτο καὶ τὸ οἰνόπνευμα καὶ τὸ ἠλεκτρικὸν φῶς. Ὀφείλω νὰ διαφωνήσω ῥιζικῶς πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ταύτην ἰδέαν. Εἶναι τὸ λεχθὲν πρῶτον ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς καὶ μετὰ βάσεως δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ἀπὸ τοὺς προσφέροντας τὴν ἐργασίαν, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ εἴπωσιν εἰς τὸ Κράτος· «μεταξὺ ἡμῶν οἱ ὁποῖοι πάντες προσφέρομεν τὸ αὐτὸ προϊὸν εἰς τοὺς καταναλωτάς, διατί φορολογεῖτε μερικοὺς καὶ τοὺς ἄλλους ἀφήνετε ἀφορολογήτους;». Ἐὰν ὅθεν τὸ πετρέλαιον ἦτο ἐθνικὸν προϊόν, τὸ ἐπιχείρημα θὰ εἶχε τὴν θέσιν του. Ἀλλά, ὅταν ἔρχηται τὸ ἐπιχείρημα ἐκ μέρους τοῦ καταναλωτοῦ, τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο πίπτει, διότι τὸ Κράτος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ φορολογῇ εἰδικῶς ἓν προϊὸν διὰ λόγους τοὺς ὁποίους αὐτὸ γνωρίζει. Δύναται νὰ εὐνοῇ τὸ Κράτος μίαν τῶν παραγωγῶν, διότι ἴσως νὰ ἔχῃ μὲ αὐτὴν συμφέροντα μεγαλείτερα ἐθνικὰ καὶ δὲν θέλει νὰ τὴν θέσῃ εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν μετὰ τῶν ἄλλων, διότι ἐνδέχεται νὰ ἔχῃ συνδέσει μετ’ αὐτῆς συμφέροντα μεγάλα πλουτοπαραγωγικά, δι’ αὐτὸ τὴν προστατεύει ἢ διὰ φορολογικῆς ἀτελείας ἢ διὰ τελωνιακῆς δασμολογίας τοῦ ξένου ἀνταγωνιστοῦ. Δὲν δύναται νὰ εἴπῃ ὁ κ. Βουλευτὴς ὅτι οὕτω πως εὐνοοῦμεν ὡρισμένην τάξιν ἀνθρώπων. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκόμη εἰς πᾶσαν τάξιν φορολογικὴν ὑπάρχει καὶ ἡ τάξις τῶν ἀπαλλασσομένων. Ὁ συνάδελφος ὡμίλησε περὶ μιᾶς φορολογίας εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος δὲν δύναται νὰ κάμῃ ἀπαλλαγάς· καὶ ὅταν δὲν θέλωμεν δι’ αὐτῆς νὰ πλήξωμεν τὸν πτωχὸν καταναλωτήν, δέον ν’ ἀφήσωμεν ἀφορολόγητον τὸ προϊόν, ἂν ἐπιθυμῶμεν ὁ φόρος, κατὰ τὸν κ. συνάδελφον, νὰ εἶναι δίκαιος. Δυστυχῶς ἐδῶ κατ’ ἐμὲ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωσιν αἱ ἀπαλλαγαί, διότι καὶ ὁ πλούσιος καὶ ὁ πτωχὸς ἔχουσιν ἀνάγκην τοῦ αὐτοῦ ποσοῦ. Ἂν εὑρεθῇ ὑπὸ τοῦ συναδέλφου ἓν μέσον νὰ κάμωμεν ἀπαλλαγήν, θὰ ἦτο εὐτύχημα τοῦτο. Ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, εἶπεν εἰς ἡμᾶς, ὅτι ἡ φορολογία αὕτη εἶναι σπατάλη καὶ καθώρισεν ἐντελῶς τὴν σπατάλην ταύτην ὅτι, διότι εἶπεν ὅτι, ἐὰν δίδῃ τὸ Κράτος διὰ τῆς καταναλώσεως ἓξ ἑκατομμύρια δραχμῶν εἰς τοὺς ὀλίγους παραγωγοὺς διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον ἔχει τιμὴν ἓξ ἑκατομμυρίων δραχμῶν, καὶ ἐὰν τὸ Κράτος δίδῃ εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν διὰ τὴν ἀγορὰν πετρελαίου 1,200,000 δραχμῶν καὶ τὸ πωλῇ 6 ἑκατομμύρια, τὸ Κράτος ζημιοῦται, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐλάμβανεν ἐπὶ πλέον, ἤτοι τὰ τέσσαρα ἑκατομμύρια 800 χιλ. δραχ., ἀπὸ τὸ πετρέλαιον, δὲν τὰ λαμβάνει ἀπὸ τὸ οἰνόπνευμα καί, ἐπειδὴ ἐλλείπει τὸ ποσὸν τοῦτο ἀπὸ τὸν φίσκον, θὰ τὰ ζητήσῃ δι’ ἄλλης φορολογίας ἀπὸ τὸν λαόν. Ἰδοὺ ποῦ εἶναι ἡ σπατάλη: Ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ τοῦ οἰνοπνεύματος ἀπαιτεῖ δι’ ἀγορὰν ἓξ ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἡ δὲ τοῦ πετρελαίου ἓν ἑκατομμύριον διακοσίας χιλιάδας, τὸ ἐπὶ πλέον ποσὸν τὸ ζημιοῦται. Κύριοι, ἡ σκέψις αὐτὴ εἶναι κατ’ ἐμὲ ἀπολύτως ἀβάσιμος. Εἶναι δ’ ἀβάσιμος ἡ σκέψις αὐτή, διότι δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐκ τῆς μὴ ἀμέσου φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος οὐδεμίαν ἔχει ὠφέλειαν φορολογικὴν ἢ χρηματικὴν τὸ Κράτος. Ἐὰν ἀποδεχθῶμεν τὴν ἀντίθετον σκέψιν, εὑρισκόμεθα ἀπολύτως μακρὰν ὅλων τῶν βάσεων τῶν οἰκονομολογικῶν. Διότι ἀπεδείχθη σήμερον τρανῶς, ὅτι τὰ Κράτη περισσότερον ζῶσιν ἐκ τῶν ἀδήλων τῶν παραγωγῶν φόρων ἢ ἐκ τῶν φανερῶν· ἢ μᾶλλον ὅτι τὴν εὐρωστίαν τῶν φανερῶν, τῶν νομοθετημένων φόρων τονώνουσιν αἱ παραγωγαὶ ἐν αἷς ἡ φορολογικὴ ἀφαίμαξις τοῦ Κράτους δὲν εἶναι ἀπροκάλυπτος. Ἐὰν τὰ Κράτη ἐβασίζοντο μόνον ἐπὶ τῶν γνωστῶν φόρων, δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ κρατήσωσι τὸ οἰκοδόμημά των, ἀλλὰ τὰ Κράτη κατώρθωσαν ἐμμέσως φορολογοῦντα πᾶσαν παραγωγὴν νὰ ὠφελῶνται σπουδαίως· ἀρκεῖ ν’ ἀνθῇ παραγωγή τις, διότι τότε αἱ φορολογικαὶ εἰσφοραὶ τῶν συντελεστῶν αὐτῆς εἶναι κολοσσιαῖαι. Ὅταν λοιπὸν τοιαύτας ὠφελείας ἔχῃ τὸ Κράτος ἔκ τινος παραγωγῆς, ἥτις ἀνεπτύχθη ἐν τῷ τόπῳ, θὰ θεωρήσωμεν διὰ τὸ Δημόσιον μικροτέρας τὰς ὠφελείας ἐκ τοῦ προϊόντος τούτου ἀπὸ ἐκείνας ἃς λαμβάνει ἐκ προϊόντος ὅπερ ὅλην τὴν τιμὴν τῆς πωλήσεως μεταφέρει εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, διὰ νὰ τὴν καταναλώσῃ ἐκεῖ; Καὶ θὰ θεωρήσωμεν ὅτι τὸ Κράτος ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ζημιοῦται, διότι δὲν λαμβάνει τέσσαρα ἑκατομμύρια δραχμῶν ἀμέσως ἀπὸ τὸ ξένον προϊόν, ἐνῷ τὸ ἐντόπιον ὅ,τι εἰσπράττει τὸ καταναλίσκει ἐν τῷ τόπῳ δι’ ἀνάπτυξιν ἐργασίας ἐν αὐτῷ, ἥτις ἀποδίδει εἰς ἄλλας φορολογίας περισσότερα εἰς αὐτό; Εὐτύχημα θὰ ἦτο εἰς τὸ Κράτος νὰ κατορθώσῃ νὰ εὐτυχήσῃ τὸ οἰνόπνευμα. Διότι, ἐὰν τὸ οἰνόπνευμα ἔχῃ σήμερον κατανάλωσιν ἓξ ἑκατομμυρίων δραχμῶν, πόσους ἐργάτας ἀπασχολεῖ, πόσα κεφάλαια; Σήμερον ὑπάρχει ἐργασία διὰ κατανάλωσιν δύο ἑκατομμυρίων ὀκάδων. Ἐὰν αὔριον ἡ κατανάλωσις αὐτὴ διπλασιασθῇ, πόση ἐργασία θὰ ὑπάρχῃ, πόσα τὰ ἔμμεσα φορολογικὰ ὀφέλη τοῦ Κράτους καὶ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὸ προϊόν τοῦτο; Καὶ ἐρωτῶ τότε· εἶναι ὀρθὴ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν ἡ σκέψις, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἡ προστασία αὐτὴ ἡ ἐκ τῆς ἐσοδείας ἐνθυλακοῦται ἐκ τῶν ἰδίων κεφαλαιούχων, ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἑταιρείαν; Τοῦτο, Κύριοι, εἶναι τὸ ζήτημα, τοῦτο εἶναι τὸ ἐξεταστέον· τὰ ἐκ τῆς εὐημερίας μιᾶς βιομηχανίας ὀφέλη κερδίζονται μόνον ἀπὸ τὸν βιομήχανον, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ κ. Γούναρης, ἢ τοὐναντίον πλουτίζουσι τὴν παραγωγήν, ὅλους τοὺς συντελεστὰς αὐτῆς, ὅλα τὰ συναφῆ ἐπαγγέλματα εἰς ἃ ἡ παραγωγὴ αὐτὴ ζητεῖ τὰ ἐργαλεῖα καὶ τὰ ἐφόδια τῆς ἀναπτύξεώς της, τέλος τὰ ὀφέλη ταῦτα χρησιμεύουσι νὰ εὐοδώσωσι τὴν ἐργασίαν τοῦ τόπου, ἥτις μόνη εἶναι ἡ βάσις τῆς ζωῆς καὶ τῆς εὐημερίας αὐτοῦ; Ἰδοὺ ἡ διάστασις εἰς ἣν δέον νὰ προσέξῃ ἡ Βουλή. Τὰς ἀρχάς, Κύριοι, τὰς ἐμὰς γνωρίζετε πάντες, διότι τὰς ἀνέπτυξα προχθές· τὰς ἀνέπτυξα δὲ καὶ ἄλλοτε. Εἶναι ἀρχαὶ αἱ ὁποῖαι στηρίζονται εἰς τὸ ἀξίωμα· ἐφ’ ὅσον θέλετε νὰ ἔχητε αὔξησιν τοῦ ποσοῦ τῆς ἐργασίας ἐν τῷ τόπῳ προστατεύσατε τὰς ἐργασίας· δὲν δύνανται αἱ ἑλληνικαὶ ἐργασίαι ν’ ἀνταγωνίζωνται πρὸς τὰς ξένας, διότι αἱ ξέναι ἔχουσι τὰ μέσα νὰ ὑποσκελίζωσι τὰς ἑλληνικάς, ἔχουσι τὰ μέσα νὰ κατασκευάζωσι τὰ προϊόντα των εὐθηνότερα καὶ τότε, ἐὰν ἀφήσητε τὰς ἡμετέρας ἐκτεθειμένας εἰς τὸν ἀνταγωνισμόν, θὰ συντριβῶσι πᾶσαι. Ἰδοὺ διατί τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον πρὸς συντήρησιν τῆς ἐργασίας ἐν τῷ τόπῳ νὰ ἔχῃ προστατευτικὴν πολιτικήν· εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἔχῃ τοιαύτην πολιτικήν, διότι ἄνευ ἐργατῶν καὶ γεωργῶν δὲν δύναται νὰ ὑφίσταται. Αὐτοὶ εἶναι οἱ πόδες ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ὅλος ὁ ὀργανισμὸς αὐτοῦ. Ὅταν ἀφήσωμεν τὸν ἐργάτην καὶ τὸν γεωργὸν ἄνευ ἐργασίας εἰς τὸ Κράτος, θέλει οὗτος ἐντεῦθεν ἐκπατρισθῆ. Ποῖος δ’ ἐπαγγελματίας δύναται νὰ μείνῃ ἐν τῷ τόπῳ, δικηγόρος, ἰατρός, ἐπιστήμων, ὑπάλληλος, πόθεν θὰ λάβῃ τὰ μέσα διὰ νὰ ζήσῃ;

§107Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§108ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ἕνεκα τῶν λόγων, Κύριοι, τούτων σήμερον πάντα τὰ Κράτη τὰ ὀρθῶς σκεπτόμενα, ἀφοῦ συνεζήτησαν ἐπὶ τριακονταετίαν, ἀφοῦ κατηναλώθησαν ἐγκέφαλοι πολιτικῶν ἀνδρῶν εἰς τὴν πρακτικὴν παρατήρησιν, κατέληξαν εἰς τὸ νὰ θεωρήσωσι τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ἐπιβεβλημένην διὰ τὴν αὔξησιν τῆς ἐργασίας ἐν τῷ τόπῳ. Δὲν παρέμειναν δὲ εἰμὴ μόνον οἱ θεωρητικοὶ οἰκονομολόγοι ὑπὲρ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου. Ἀλλὰ οἰκονομολόγος καὶ πολιτικὸς εἶναι δύο διάφορα πράγματα. Ὁ οἰκονομολόγος δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει του ἢ τὸ διεθνὲς συμφέρον, δὲν ἔχει πατρίδα, δὲν ἔχει Κράτος· ὁ πολιτικὸς ἔχει τὸ συμφέρον τοῦ τόπου του, ἔχει τὸ συμφέρον τῆς πατρίδος του, ὑπὲρ τὴν ὁλικὴν εὐημερίαν τῶν φιλανθρώπων βλέπει τὸ συμφέρον τοῦ μέρους του καὶ προσπαθεῖ νὰ δράσῃ πολιτειακῶς πάντοτε ἐπιδιώκων ν’ ἀνταγωνισθῇ πρὸς τὸ σύμπαν ὑπὲρ τοῦ στενοῦ συμφέροντος τῆς χώρας του. Διὰ τοῦτο, λέγω, αἱ θεωρίαι καὶ αἱ σκέψεις τῶν θεωρητικῶν οἰκονομολόγων δὲν ἐλήφθησαν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὡς βάσις τῆς προαγωγῆς τῆς οἰκονομολογικῆς τῶν Κρατῶν. Καὶ ἀφοῦ, Κύριοι, τὸ προστατευτικὸν σύστημα ἐγένετο δεκτὸν ἐκεῖ ὅπου σφυρηλατοῦνται τὰ συστήματα μὲ σκοπὸν τὴν αὔξησιν τῆς ἐργασίας, θὰ ἐπιτραπῇ εἰς ἡμᾶς τοὺς μὴ ἔχοντας ἐργασίαν, ὧν οἱ ἐλάχιστοι ἐργάται τρέπονται εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, ὄχι νὰ μὴ προστατεύσωμεν αὐτήν, ἀλλὰ ν’ ἀκολουθῶμεν διπλῆν ὁδόν, ποὺ μὲν προστασίας ἀσυνειδήτου, ποὺ δὲ ἐν συνειδήσει ἐγκαταλείψεως καὶ κατατρεγμοῦ; Ἂς λάβωμεν μίαν ἀρχὴν οἱανδήποτε· ἡ ἀρχὴ αὐτὴ προσχωρῶ νὰ πιστεύσω ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ, ἐὰν ἔχωμεν καὶ τὸ θάρρος νὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν, ἀλλὰ μὴ ἀνοηταίνωμεν στεγαζόμενοι ὑπὸ τὴν στέγην ὁτὲ μὲν τοῦ προστατευτικοῦ συστήματος, ὁτὲ δὲ τοῦ ἄλλου συστήματος, διότι οὕτως οὐδὲν ἄλλο κάμνομεν ἢ νὰ κλονίσωμεν ἡμεῖς αὐτοὶ τὰ βάθρα τοῦ οἰκονομικοῦ μας οἰκοδομήματος. Ἔχετε τὸ θάρρος νὰ ἐπιβάλλητε τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον; Ἐμπρός, νομοθετήσατε τὴν ἀρχήν. Εἶναι τοῦτο μία οἰκονομικὴ πολιτική. Ὅταν ὅμως νομοθετῆτε καθ’ ἑκάστην τὴν ἀρχὴν τοῦ προστατευτικοῦ, ἔπειτα μὴ προσπαθεῖτε διὰ κατὰ μέρος νόμων νὰ ἐκμηδενίσητε τὸ προστατευτικὸν σύστημα. Θὰ μοὶ εἴπητε· διατί προσπαθοῦμεν νὰ ἐκμηδενίσωμεν τὸ προστατευτικὸν σύστημα; Διότι τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν θέτομεν τὴν ἀρνούμεθα καθ’ ἑκάστην. Δύο ἀρχαὶ πάντοτε καὶ ἀπαρεγκλίτως πρέπει νὰ ὑπάρχωσι διὰ τὴν καλὴν ἐφαρμογὴν τῆς προστασίας δι’ ἓν Κράτος. Ἡ μὲν πρώτη εἶναι ὁ καθορισμὸς ὑπὸ τοῦ Κράτους τοῦ ποσοστοῦ μὲ τὸ ὁποῖον θέλει συμμετάσχει εἰς τὴν ἐργασίαν τὴν παραγομένην, ἡ δὲ δευτέρα εἶναι, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ φορολογῇ τὰς παραγωγικὰς ἐργασίας αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουσι καθαρὰ κέρδη. Αὗται εἶναι αἱ δύο ἀρχαί. Βλέπομεν ὅμως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἔχοντα μὲν τὴν καλὴν θέλησιν, τὴν ὁποίαν ἔχει πᾶς Ἕλλην Ὑπουργὸς διαχειριζόμενος τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, νὰ ἴδῃ τὰς ἐργασίας τοῦ τόπου εὐημερούσας, ἀλλ’ ἀποτυγχάνοντα εἰς τοῦτο καθ’ ὅλην τὴν γραμμήν, διότι τὴν μίαν ἡμέραν θέτει φορολογικὴν βάσιν ἣν τὴν ἑπομένην ἀναιρεῖ. Ἦλθεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἐγὼ εἰς τὰς προστατευομένας παραγωγὰς ἐννοῶ νὰ φορολογῶ τὴν καθαρὰν πρόσοδον. Ἔχει καλῶς. Μετὰ μίαν ἡμέραν ἔρχεται καὶ φορολογεῖ τὴν βιομηχανίαν τῆς σακχάρεως, καίτοι λέγει ὅτι δὲν ἔχει ἡ παραγωγὴ αὕτη καθαρὰν πρόσοδον. Κατόπιν ἔρχεται καὶ λέγει, ὅτι θὰ φορολογήσω τὸ εἰσόδημα, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι ἐξανέστη ἡ κοινὴ γνώμη πρὸς τοῦτο. Ἔ, Κύριοι, ὅταν ἐπὶ τοιούτων οἰκονομικῶν ζητημάτων φέρησθε οὕτως ἀτερμάτιστοι, δὲν δύνασθε νὰ στηρίξητε οἰκονομικὸν οἰκοδόμημα. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος ἄλλοτε ἔλαβε τὸν πῖλόν του καὶ ἔφυγεν ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης, διότι ἡ Βουλὴ δὲν ἀπεδέχθη τὰς οἰκονομικὰς γνώμας τούτου, ἃς ἐθεώρει ὀρθὰς διὰ τὸν τόπον. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ἤδη ἀκολουθεῖ τὸ σύστημα νὰ ἐγκαταλίπῃ αὐτάς, διότι ἡ κοινὴ γνώμη πρεσβεύει ἀντιθέτους. Ὅταν ὅμως βλέπωμεν τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν πρώτην πνοὴν τοῦ ἀνέμου τοῦ λαϊκοῦ νὰ ἐγκαταλείπῃ ὅλας τὰς ἀρχὰς αὐτοῦ, καταλαμβάνετε ποία εἶναι ἡ μοῖρα τοῦ τόπου τούτου! Ὅταν λοιπὸν θέτωμεν ὡς βάσιν τὴν προστασίαν τῆς ἐργασίας, ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν νομοθέτην· διατί δὲν τηρεῖτε καὶ ἐνταῦθα τὸ αὐτὸ μέτρον; Διατί διὰ τὴν βιομηχανίαν τοῦ οἰνοπνεύματος ἀρνεῖσθε τὴν προστασίαν; Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος, δεινὸς τοῦ λόγου μαχητής, μὴ ἐπιθυμῶν νὰ συστήσῃ τὴν προστασίαν, προσεπάθησε νὰ τρέψῃ τὸ ζήτημα ἐπὶ ἄλλης βάσεως καὶ εἶπε πρὸς ἡμᾶς· τὸ Κράτος συνεβλήθη μὲ τὴν ἑταιρείαν, ὅτε συνέστησα τὴν Προνομιοῦχον, καὶ ἔδωκε τὰ ἀνταλλάγματα, τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ δώσῃ ἀπέναντι τῆς ἐργασίας· πέρα τούτων τῶν ἀνταλλαγμάτων δὲν ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ τίποτε ἄλλο, δύναται ὅμως ἐν τῇ μακροθυμίᾳ του νὰ δώσῃ καὶ ἄλλα ἀνταλλάγματα, ἀρκεῖ νὰ τὰ ζητήσῃ, ἀρκεῖ νὰ τὰ ζητήσῃ ὄχι ὑπούλως. Κύριοι, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶμαι εἰδικὸς περὶ τὰ σταφιδικὰ πράγματα, ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι ἡ βάσις τὴν ὁποίαν ἔθηκεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος δύναται ἀπὸ πάντας τοὺς μὴ εἰδικοὺς περὶ τὰ σταφιδικὰ πράγματα νὰ ἐξετασθῇ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Προνομιοῦχος ἑταιρεία συνεβλήθη μὲ τὸ Κράτος, διὰ νὰ παρέχῃ εἰς αὐτὸ ὑπηρεσίαν τινά, ὑπηρεσίαν σημαντικήν, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος κατέστη ἀνίκανον νὰ ἐκτελέσῃ, δηλαδὴ νὰ τῷ κάμῃ τὸν εἰσπράκτορα διὰ τὴν εἴσπραξιν τεσσάρων ἑκατομμυρίων δραχμῶν φόρων, τοὺς ὁποίους δὲν δύναται μόνον του τὸ Κράτος νὰ εἰσπράττῃ. Καὶ εἶπεν εἰς τὴν ἑταιρείαν τὸ Κράτος· ἀπέναντι τῆς ἐργασίας ταύτης, ἀπέναντι τῆς ὑπηρεσίας ταύτης, θέλω σοὶ παρέχει 35% ἐκ τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ 7% ὡς ἀσφάλιστρα. Δὲν θὰ ζητήσῃς τίποτε πλέον διὰ τὴν ἐργασίαν ταύτην. Καὶ ἐν τοσούτῳ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Πατρῶν σήμερον λέγει, ὅτι ἡ ἑταιρεία ζητεῖ καὶ κάτι τι ἐπὶ πλέον. Κύριοι, ὁμολογῶ ὅτι, ἐὰν τοιαύτην τινὰ αἴτησιν ἔβλεπον ἐκ μέρους τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας, ἐγὼ δὲν θὰ ἤμην τόσον μακρόθυμος, ὅπως ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν Βουλευτής, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι θὰ ἔδιδεν εἰς τὴν Προνομιοῦχον ἑταιρείαν ὅ,τι θὰ ἐζήτει αὕτη. Διότι θὰ ἐνεδοίαζον ἂν ὀφείλω εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει ἐργασίαν τινὰ ἵνα τὴν ἐκτελέσῃ καὶ ὁ ὁποῖος λαμβάνει παρ’ ἐμοῦ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνεφωνήθη νὰ λαμβάνῃ, θὰ ἐνεδοίαζον, λέγω, ἂν ὀφείλω νὰ δώσω πλέον τι τοῦ ζητηθέντος ἀρχικῶς. Ἀλλὰ περὶ τούτου πρόκειται σήμερον ἐνταῦθα; Περὶ αὐξήσεως τῆς ἀποζημιώσεως, τὴν ὁποίαν ἐδίδομεν εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀπέναντι ὑπηρεσίας ἣν ἐκείνη παρεῖχε, τῆς εἰσπράξεως καὶ καταβολῆς τοῦ φόρου εἰς τὸ Δημόσιον; Τοῦτο δὲν συμβαίνει ἀπολύτως. Ἡ ἑταιρεία ἔλαβεν ὅ,τι ἔλαβεν. Ἡ ἑταιρεία ἐπίσης ἐκεῖνο ὅπερ ἐτησίως λαμβάνει τὸ διαθέτει εἰς βιομηχανίαν παραγωγικὴν οἰνοπνεύματος καὶ λέγει εἰς τὸ Κράτος· μοὶ ἔδωκες τὸν σταφιδόκαρπον τὸν ὁποῖον εἰσπράττω. Ἐννοεῖται ὅτι τὸ Κράτος ἔχει τὸ δικαίωμα τὴν ἐργασίαν ταύτην νὰ τῇ ἐπιτρέψῃ νὰ παραχθῇ κατὰ τοὺς ὅρους τῶν λοιπῶν παραγωγῶν, ἠδύνατο ν’ ἀρνηθῇ ὅμως εἰς τὴν ἑταιρείαν πᾶσαν προστασίαν ἐν τῷ τόπῳ. Ὅτε ἐν τούτοις τὸ Κράτος ἐπέτρεψε τὴν ἐργασίαν ταύτην εἰς τὴν ἑταιρείαν, ἠρώτησεν αὕτη ὑπὸ ποίους ὅρους ὀφείλω νὰ τὴν ἐκτελέσω ἐν τῷ τόπῳ; Ὑπὸ τοὺς ὅρους, ὑφ’ οὓς ἐκτελοῦνται πᾶσαι αἱ ἐργασίαι ἢ ἐξαιρετικούς; Καὶ τὸ Κράτος οὐδεμίαν ἐξαίρεσιν ἐφήρμοσε δι’ αὐτὴν καὶ τὴν ἀφῆκε νὰ ζήσῃ καὶ δράσῃ μὲ τὴν γνωστὴν προστασίαν καὶ ἄνευ φορολογίας ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει καθαρὰ κέρδη. Ἐὰν οἱ ὅροι οἱ ἴδιοι ἐξακολουθῶσι καὶ σήμερον, πρέπει νὰ τὴν φορολογήσητε μόνον ὅταν θὰ ἔχῃ καθαρὰ κέρδη. Ἐὰν νομίζητε ὅτι ἔχει τοιαῦτα, καλῶς· ἐὰν δὲν νομίζητε, τότε δὲν ὀφείλετε νὰ τὴν φορολογήσητε καὶ νὰ βαρύνητε παραλόγως μίαν ἐθνικὴν ἐργασίαν. Ναί, ἀλλὰ δύναται νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ τις εἰς τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο, μάλιστα, ἀλλ’ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ καθορίσω ἐγὼ τὸ ποσοστὸν τῆς προστασίας, τὴν ὁποίαν ζητεῖτε παρὰ τοῦ Κράτους, διότι, ὅτε ἐγὼ εἶχον τὸ πετρέλαιον μὲ 2.80 τελωνιακὸν δασμόν, δὲν ἦτο δὲ δασμὸς προστατευτικὸς οὗτος, ἀλλὰ ταμιευτικός, ὑμεῖς δὲν εἴχετε γεννηθῆ ποσῶς. Ὅτε ἔθηκα τὸν δασμὸν τοῦτον, τὸν ἔθηκα δι’ ἰδικήν μου ταμιευτικὴν ἀνάγκην. Ἤδη, ὅτε γεννᾶσθε σεῖς, θὰ καθορίσω ἐγὼ ὁποία ἡ προστασία τὴν ὁποίαν θὰ δώσω πρὸς ὑμᾶς. Τοιαύτη γλῶσσα τοῦ Κράτους θὰ ἦτο δικαία· ἡ τελωνιακὴ προστασία αὐτοῦ ἦτο 60 λεπτά· δύναμαι νὰ ὑποτιμήσω τὸν φόρον τοῦ πετρελαίου χωρὶς νὰ νομίσητε ὅτι ἀδικεῖσθε, διότι ὁ φόρος τοῦ πετρελαίου δὲν ἐτέθη δι’ ἰδικήν σας προστασίαν, ἀλλὰ ταμιευτικῶς. Ἡ ἐλάττωσις ἄρα θὰ ἦτο ὀρθὴ κατ’ ἀρχήν, ἀλλὰ νὰ λέγῃ τὸ Κράτος εἰς τὴν ἑταιρείαν· φορολογῶ ὑμᾶς, διότι θέλω νὰ σᾶς ἐξισώσω ἐν τῷ ἀνταγωνισμῷ μὲ τὸ πετρέλαιον, καὶ φορολογῶ ὑμᾶς χωρὶς νὰ δίδω εἰς τὴν Βουλὴν τὰς πληροφορίας ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι ἔχετε καθαρὰ εἰσοδήματα, ἀλλὰ διότι νομίζω ὅτι ἔχετε καθαρὰς εἰσπράξεις 600.000 δρ. καὶ διότι νομίζω ὅτι οὕτω πρέπει νὰ φέρω ἀνταγωνισμὸν μεταξὺ ὑμῶν καὶ τοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον εἶναι πηγὴ πλούτου, τοῦτο εἶναι καταδικαστέον εἰς τὴν οἰκονομολογικὴν ἐπιστήμην, διότι ἀνατρέπει ἄρδην τὴν βάσιν ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐν τῇ φορολογίᾳ ἑνὸς προϊόντος. Ἐὰν νομίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἡ ἐργασία αὕτη ἔχει καθαρὰ κέρδη, πρέπει νὰ πείσῃ τὴν Βουλὴν παρουσιάζων τὸν κατάλογον, ἐξ οὗ ν’ ἀποδεικνύηται ὅτι ἡ ἑταιρεία εἶναι ἀξία νὰ φορολογηθῇ, διότι ἔχει καθαρὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα ἔχω δικαίωμα νὰ φορολογήσω, ὡς φορολογῶ τὰ κέρδη πάσης βιομηχανικῆς, ἐμπορικῆς κ.λ.π. ἐπιχειρήσεως. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τοιαύτην πληροφορίαν δὲν φέρει, ἀλλ’ ἔρχονται τοὐναντίον οἱ ἴδιοι ἐνδιαφερόμενοι, οἵτινες εἶναι οἱ κύριοι ἐργάται τῆς ἐπιχειρήσεως ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, καὶ λέγουσιν ὅτι ζημιοῦνται σήμερον καί, ἂν δὲν φορολογηθῶσι μὲ τόσον ποσοστόν, καταστρέφονται. Καὶ ἀπέναντι τῶν διαμαρτυριῶν τούτων τί προβάλλετε εἰς ἀνταπόδειξιν ἐκ μέρους τοῦ ἐπισήμου Κράτους; Προβάλλετε ἁπλούστατα ὅτι τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους εἶναι νὰ φορολογήσωμεν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε τὸ οἰνόπνευμα μὲ 30 λεπτά, τὰ ὁποῖα ζητεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλ’ ἀπαντᾷ ὁ κ. Βουλευτὴς Πατρῶν· ὄχι, φορολογοῦμεν ὄχι μόνον διὰ ταμιευτικοὺς σκοπούς, ἀλλὰ διότι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον δίδεται πρὸς προστασίαν τῆς παραγωγῆς δὲν λαμβάνεται παρ’ αὐτῆς, ἀλλ’ εἰσέρχεται εἰς τὰ θυλάκια τῶν κεφαλαιούχων. Καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δώσητε εἰς τοὺς κεφαλαιούχους ποσὸν τὸ ὁποῖον λαμβάνετε ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν. Κύριοι, δὲν φρονῶ ὅτι, ὅσον καὶ ἂν ἔχῃ εὐλογοφανῆ τὴν ἐπιφάνειαν ἡ σκέψις αὕτη, δύναται νὰ θεωρηθῇ βάσιμος εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Δεδόσθω ὅτι πράγματι τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ποσὸν τὸ ὁποῖον τίθεται εἰς τὰ θυλάκια τοῦ κεφαλαιούχου, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο πλουτίζει τὰ θυλάκια ταῦτα, ἀλλά, ὅταν ταῦτα πλουτίζωνται, τί γίνεται; Τὸ Κράτος ἔχει τὴν χεῖρα ἐπὶ τῆς ἑταιρείας, ἐπὶ τῶν κερδῶν αὐτῆς, ὅπως συλλάβῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δικαιοῦται νὰ συλλάβῃ ἀπὸ πᾶσαν πλουτιζομένην βιομηχανίαν καὶ κερδίζουσαν ἐκ τῆς παραγωγῆς. Ὅταν δὲ τὸ Κράτος λαμβάνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ συλλάβῃ ἐκ τῶν κερδῶν τούτων, μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ ἐπὶ πλέον μένον ν’ ἀπομένῃ ὡς ἀποζημίωσις τῶν κεφαλαίων, ἐκείνων ἀπὸ τῶν ὁποίων τὸ ἀπολαμβάνει, διότι ἐκ τῶν κεφαλαίων ἐκείνων παράγεται ἡ ἐργασία καὶ τοποθετεῖται ὁ ἐργάτης εἰς τὸν τόπον, οὕτως ὥστε οὐδεμίαν νὰ παρέχῃ κοινωνικὴν καὶ πολιτικὴν μέριμναν καὶ στενοχωρίαν αὐτῷ. Διὰ τῶν κεφαλαίων τούτων παράγεται τὸ ἐμπόριον, τὸ ἐξαποστέλλον εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν τὴν παραγωγήν, ἵνα φέρῃ τὰ μέσα δι’ ὧν συντηροῦνται τὰ Κράτη. Διὰ τῶν κεφαλαίων τούτων παράγεται τὸ ἐσωτερικὸν ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ῥυθμίζον τὴν κοινωνικὴν εὐημερίαν καὶ κινοῦν τὰ μέσα τῆς καταναλώσεως τῶν διαφόρων προϊόντων. Ὅταν δὲ ὅλα ταῦτα ὠφελῶνται ἐκ τοῦ κεφαλαίου, ἐὰν ὠφελῆται καὶ ὁ κεφαλαιοῦχος ὁ καταβάλλων τὸν μοχλὸν τῆς παραγωγικῆς κινήσεως εἰς τὸν τόπον τοῦτον, εἶναι δι’ αὐτὸ ἀξιοκατάκριτος καὶ πρέπει ν’ ἀφαιρέσωμεν πάντα ὀβολόν, ὅστις τίθεται εἰς τὰ θυλάκιά του ἐκ κέρδους ἀπὸ τὰς ἐργασίας ταύτας; Ἀλλὰ πῶς θέλετε νὰ ὑπάρξωσιν ἐργασίαι, ὅταν ἐκ τῶν προτέρων ὑπάρχῃ βεβαιότης ὅτι δὲν κερδίζει τὸ κεφάλαιον; Ἡμεῖς τὸ Κράτος ὑπὲρ ἡμῶν ἔχομεν τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον συνελάβομεν ἀμέσως μόλις ὑπῆρξεν ἐργασία ἥτις ἔσχε προαγωγήν. Ὁ ἐργάτης εἶχε καὶ αὐτὸς τὸ ἡμερομίσθιον. Τὸ ἐμπόριον τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικὸν ἔλαβε καὶ αὐτὸ τὰ διακομιστικά. Ὁ κεφαλαιοῦχος νὰ μὴ λάβῃ τίποτε! Ὁ κεφαλαιοῦχος κατ’ ἀνάγκην θ’ ἀποσυρθῇ. Ἀλλά, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ κεφάλαιον πῶς θὰ δημιουργηθῶσιν ἐργασίαι; Ἐὰν τοῦτο δὲν σκεφθῶμεν, καταστρέφομεν τὴν ἐργασίαν τοῦ τόπου. Διότι τὸ Κράτος καθ’ ἑαυτὸ δὲν ἔχει ἐργασίαν νὰ δώσῃ. Τὸ Κράτος ἔχει μόνον τὰ δημόσια ἔργα, ἀλλὰ ταῦτα δὲν εἶναι τόσα, ὥστε νὰ κατορθώσωσι νὰ συγκεντρώσωσιν ἐν ἑαυτοῖς τὴν ἐργασίαν πᾶσαν, τὴν ὁποίαν διὰ τοὺς ἐργάτας ἀνοίγουσιν οἱ διάφοροι κεφαλαιοῦχοι. Καὶ ἐρωτῶ· πῶς θὰ ἀναπτύξητε ἐργασίας; Ποῦ θὰ τοποθετήσητε τὸν ἐργάτην, τοῦ ὁποίου ἡ ζωὴ καὶ ἡ συντήρησις ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος ἀποκλειστικῶς; Θὰ μοὶ εἴπητε ὅτι ἡ ἑταιρεία αὕτη δὲν συγκεντρώνει ἐν ἑαυτῇ μέγαν ἀριθμὸν ἐργατῶν. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἀδιάφορον. Τὸ Κράτος πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ προστατεύσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐργατῶν, ἔστω καὶ ὀλίγων, τοὺς ὁποίους ἡ ἑταιρεία εἶχεν ἐν ἑαυτῇ τοποθετήσει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν ἄποψιν ταύτην τὴν τόσον θεμελιώδη εἰς τὸν τόπον. Τὸ ζήτημα εἶναι τοῦτο· ἐὰν ἡ ἑταιρεία αὕτη παρεῖχεν ἐργασίαν ἐν τῷ τόπῳ, τὸ Κράτος πρέπει νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἑταιρείαν, ὑποστηρίζον οὕτω τὸν ἐργάτην. Ἐὰν ἡ ἐργασία τῆς ἑταιρείας εἶναι προσοδοφόρος καὶ ἔχῃ καθαρὰ κέρδη, τότε πρέπει νὰ φορολογήσωμεν αὐτὴν ἐπὶ τῶν κερδῶν. Ἐὰν τὸ ἐναντίον, ὄχι, διότι ἄλλως ζημιοῦμεν τὸν ἐργάτην. Κεφάλαιον καὶ ἐργάτης εἶναι στενῶς συνδεδεμένα. Ὅ,τι ἀφαιροῦμεν ἀπὸ τὰ θυλάκια τοῦ ἑνὸς τὸ ἀφαιροῦμεν καὶ ἀπὸ τὰ τοῦ ἑτέρου καὶ ἀντιστρόφως. Ἀλληλένδετος δὲ εἶναι ὁ βίος αὐτῶν. Ὡς Κράτος ἀπέναντι τῆς ἐργασίας ὅ,τι ταμιεύομεν ἀπὸ τῆς μιᾶς δίδομεν διὰ τῆς ἄλλης χειρός, καὶ πρέπει ἡ λῆψις καὶ ἡ δόσις νὰ εἶναι μεμετρημέναι, διότι ἄλλως ἀμφότεροι δὲν δύνανται νὰ ζήσωσι. Βεβαίως εἶναι εὐχάριστον νὰ ἔχωμεν εὐρεῖαν κατανάλωσιν, ὡς λέγει ὁ Βουλευτὴς Πατρῶν, ἀλλὰ τὰ κεφάλαια εἶναι τὰ δημιουργοῦντα τὴν εὐρεῖαν ἐργασίαν καὶ τὴν εὐρεῖαν κατανάλωσιν. Ὅταν τὰ κεφάλαια εἶναι ἀναποζημίωτα, ἡ ἐργασία καταστρέφεται, τότε δὲ πῶς θέλετε νὰ ἔχωμεν τὴν εὐρεῖαν κατανάλωσιν; Ἰδοὺ πῶς ἐσκέφθησαν τὰ Κράτη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καθιέρωσαν τὴν προστασίαν. Βεβαίως θὰ ἔχητε ἐκ πρώτης ὄψεως μειονεκτήματα φορολογικά, διότι θὰ καταβάλλητε διὰ τὴν παραγωγήν, ἀλλὰ θὰ ἔχητε ἐκ τούτων τὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία θὰ σᾶς δίδῃ μεγαλειτέραν ἀποζημίωσιν. Πᾶσα ἄλλη βάσις δὲν εἶναι οἰκονομολογική, δὲν εἶναι βάσις ἡ ὁποία ὕψωσε τὸν πλοῦτον τῶν Κρατῶν. Ἡ ἄποψις αὕτη συνεζητήθη ἐπὶ μακρὸν ἐκεῖ ὅπου τὰ πάντα διυλίζονται καὶ τὰ πάντα μέχρι τῶν λεπτομερειῶν ἐξετάζονται καὶ εὑρέθησαν πάντες σύμφωνοι καὶ Κράτη ἔχοντα πλοῦτον ἰδιωτικὸν καὶ δημόσιον μέγαν εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἢ νὰ κλείσωσι τὰς θύρας εἰς τὸν ξένον ἀνταγωνισμόν, ἐὰν θέλωσι νὰ παρέχωσιν ἐργασίαν. Βεβαίως οὕτω θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ βίος τῶν ἐργατῶν, ἀλλ’ ἐξ ἄλλου καὶ τὸ ἡμερομίσθιον θ’ αὐξήσῃ καὶ ἡ ἐργασία θὰ εὑρυνθῇ. Ὅταν δὲ τοιαύτην βάσιν θέλωμεν καὶ ἡμεῖς νὰ θέσωμεν, δὲν θὰ ἔλθωμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι θὰ φορολογήσωμεν τὴν ἑταιρείαν διότι ἔχει κέρδη. Ἔχει κέρδη, ἀλλὰ ταῦτα θὰ μείνωσιν ὑπὲρ τοῦ τόπου καὶ τοῦ ἐργάτου. Τοῦτο πρέπει νὰ γνωρίζωμεν.

§109Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι δυσχερὴς τυγχάνει ἡ θέσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν προσπαθοῦντος νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τῆς φορολογίας τοῦ πρὸς πόσιν οἰνοπνεύματος ἐν χώρᾳ μεσημβρινῇ, ἐν χώρᾳ ἔνθα ἀνθεῖ καὶ θάλλει ἡ πορτοκαλλέα, ἀφθόνως δὲ καλλιεργεῖται ἡ ἄμπελος. Εἶναι ἀκόμη δυσχερεστάτη ἡ θέσις Ὑπουργοῦ θέλοντος νὰ σκεφθῇ περὶ φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Ἐν τῇ φορολογίᾳ τοῦ πρὸς πόσιν οἰνοπνεύματος ἀναπηδῶσι καὶ συμπλέκονται ἀμέσως διάφοροι γεωργικαὶ καὶ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις, καθόσον ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα εἶναι τὰ συμφέροντα αὐτῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐν τῇ φορολογίᾳ τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος νὰ συμβιβασθῇ ἡ θέσις τοῦ κατόχου ἄμβυκος μὲ τὴν θέσιν τοῦ ποτοποιοῦ ἢ τὴν θέσιν τοῦ μεγάλου ἐργοστασιάρχου ἢ καὶ τὴν θέσιν τοῦ Κράτους, προσπαθοῦντος νὰ κερδίσῃ περισσότερα ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τὴν σοφίαν τοῦ Σολομῶντος ἐὰν εἶχε, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τοῦτο. Ἡ λύσις αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἄλλως ἢ διὰ στραγγαλισμοῦ τοῦ ἑνὸς ὑπὲρ τοῦ ἄλλου. Ἠκούσαμεν ὅτι διὰ στραγγαλισμοῦ 15.000 κατόχων ἀμβύκων ἐπετεύχθη φορολογία τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος.

§110Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Δὲν ἠκούσαμεν τὰς διαμαρτυρίας σας ταύτας, ὅτε ἡμεῖς διεμαρτυρόμεθα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ.

§111Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μὲ ἠκούσατε, ἐγὼ ὅμως διεμαρτυρήθην. Ἀλλ’ ἐν τῇ φορολογίᾳ τοῦ βιομηχανικοῦ οἰνοπνεύματος ἡ θέσις τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ θέλοντος νὰ σκεφθῇ περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι εὐχερεστάτη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔχει νὰ σκεφθῇ ἐν τῇ φορολογίᾳ ταύτῃ περὶ ἄλλου τινὸς ἢ περὶ αὐξήσεως τῶν ἐσόδων ἁπλῶς τοῦ Κράτους. Εἶναι λογικὸν νὰ ζητῇ αὔξησιν τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους διὰ τῆς φορολογίας τοῦ φωτισμοῦ δι’ οἰνοπνεύματος; Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ οἱονδήποτε ἄλλον· δύναται νὰ φέρῃ εἰς ἐμὲ παράδειγμα οἱασδήποτε χώρας ἄλλης πεπολιτισμένης ἢ ἀπολιτίστου, ἐν ᾗ νὰ φορολογῆται ὁ φωτισμὸς δι’ οἰνοπνεύματος; Μεγάλαι χῶραι, ὡς ἡ Ἰταλία, ἡ Γερμανία, ἡ Γαλλία, εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην, ἐσχάτως μάλιστα λόγῳ πολεμικῶν παρασκευῶν, νὰ φορολογήσωσι τὸ πᾶν. Δὲν ἀφῆκον τίποτε ἀφορολόγητον. Ἑκατομμύρια νέων φορολογιῶν προσετέθησαν εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τῶν Κρατῶν τούτων. Ἐν τούτοις εἰς οὐδεμίαν τῶν χωρῶν τούτων ἐζητήθη ἡ φορολογία τοῦ φωτιστικοῦ, τοῦ βιομηχανικοῦ οἰνοπνεύματος. Πῶς ζητοῦμεν ἡμεῖς τὴν φορολογίαν ταύτην; Ὁ κ. Βουλευτὴς Πατρῶν εἶπε παράδοξόν τι· εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία αὕτη λόγῳ δικαιοσύνης, καὶ ἐξήγησε τὸ πρᾶγμα· τὸ πετρέλαιον φορολογεῖται βαρύτερον τοῦ οἰνοπνεύματος· ἑπομένως τὸ πετρέλαιον δὲν δύναται νὰ καταναλωθῇ καὶ εἶναι δίκαιον πρᾶγμα καὶ ὀρθὸν νὰ φορολογηθῇ καὶ τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα. Καὶ μεθαύριον, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία αὕτη, ἡ πτωχὴ ῥάπτρια, ἡ ὁποία διέρχεται τὴν νύκτα ῥάπτουσα διὰ νὰ κερδήσῃ μίαν ἢ δύο δραχμὰς καὶ ἡ ὁποία θὰ ὑποβληθῇ εἰς φόρον ἐτήσιον 25 δρχμ., ἂν ἐρωτήσῃ· «πρὸς τί ἡ φορολογία αὕτη;», θ’ ἀκούσῃ ὅτι τοῦτο τὸ ζητεῖ τὸ σοφὸν ἡμῶν καὶ νοῆμον Κράτος, διότι ὁ γείτων της φωτίζεται μὲ πετρέλαιον. Καί, ἐπειδὴ ὁ γείτων αὐτῆς φωτίζεται μὲ πετρέλαιον ἀκριβότερον, ἔπρεπε χάριν δικαιοσύνης νὰ φορολογηθῇ καὶ αὐτὴ μὲ τὸν φόρον τοῦ οἰνοπνεύματος. Καὶ ἂν ἤθελεν αὕτη ἐν τῇ ἀγνοίᾳ αὑτῆς καὶ ἐν τῇ ἀφελείᾳ ἐρωτήσει· «διατί ὁ γείτων της δὲν φωτίζεται μὲ τὸν φωτισμὸν τὸν δι’ οἰνοπνεύματος, ὁ ὁποῖος εἶναι καλλίτερος καὶ ἐλαφρότερος;», τότε ἤθελεν ἀκούσει ἄλλας θεωρίας παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν· τότε ἤθελεν ἀκούσει τὴν θεωρίαν ὅτι ἡ ἀξιοπρέπεια καὶ ἡ τιμὴ τοῦ Κράτους ἐπιβάλλουσι νὰ φορολογηθῇ τὸ οἰνόπνευμα, διότι τὸ πετρέλαιον εἶναι ὑπέγγυον εἰς τὸν Διεθνῆ Ἔλεγχον καὶ ἡ φιλοτιμία τοῦ Κράτους ἐπιβάλλει τὴν φορολογίαν μήπως εὑρεθῇ ἀνταγωνιστής τις τοῦ πετρελαίου καὶ καταπίπτωσιν αἱ εἰσπράξεις ἐξ αὐτοῦ. Ἀλλὰ ποῖαι εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις ἡμῶν πρὸς τὸν Ἔλεγχον; Ἀληθῶς ἐδώκαμεν ὡς ἐγγύησιν τῶν τόκων τῶν δανείων ἡμῶν τὰς εἰσπράξεις τῶν μονοπωλίων, καὶ ἡ σύμβασις μὲ τὸν Ἔλεγχον ἡ συναφθεῖσα ἀναβιβάζει τὸ ὅριον αὐτὸ εἰς 12.300.000. Ἀλλ’ ἀπὸ ἐτῶν ἤδη, ἀντὶ τοῦ ὁρίου τούτου τῶν 12.300.000, τὸ Κράτος εἰσφέρει περισσότερα εἰς τὸν Ἔλεγχον· εἰσφέρει 13.000.000, 13.500.000 καὶ 14.000.000, ἐν δὲ τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ 1910 ἀναγράφεται ποσὸν 13.200.000. Ἐκ τοῦ ἐπὶ πλέον τούτου ποσοῦ ὁ Διεθνὴς Ἔλεγχος, οἱ ξένοι ὁμολογιοῦχοι λαμβάνουσι ποσοστὰ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ἐλέγχου, λαμβάνουσι κέρδη, ἀλλὰ μὲ ταῦτα τὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα καρποῦνται οἱ ξένοι ὁμολογιοῦχοι ἀπὸ ἐτῶν ἤδη, καρποῦνται ἐπίσης κέρδη ἐκ τοῦ καπνοῦ, κέρδη τὰ ὁποῖα εἶχον προσδιορισθῆ εἰς 6.600.000 καὶ τὰ ὁποῖα ἀνῆλθον εἰς 7.600.000. Λαμβάνουσιν ἐπίσης κέρδη ἐκ τοῦ χαρτοσήμου, τοῦ ὁποίου αἱ εἰσπράξεις ἀνῆλθον. Ἀλλ’ οἱ ὁμολογιοῦχοι ἐκέρδησαν ἀπὸ πενταετίας ἤδη σπουδαιότατον ποσὸν καὶ ἐκ τῆς συναλλαγματικῆς διαφορᾶς, καὶ ἔφθασαν τὰ ποσὰ ταῦτα εἰς ἑκατομμύρια. Ἐθεώρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἄξιον τοῦ κόπου ν’ ἀναμετρήσῃ τὰ ἑκατομμύρια ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἐδίδοντο πλεονάσματα ἀπὸ ἐτῶν ἤδη εἰς τοὺς ὁμολογιούχους; Ὑποθέτω ὅτι δὲν ηὐκαίρησε νὰ πράξῃ τοῦτο, διότι, ἂν ἔπραττε τοῦτο, θὰ ἔβλεπεν ὅτι οὐδένα λόγον ἔχομεν νὰ φροντίζωμεν περὶ φιλοτιμίας τοῦ Κράτους καὶ περὶ τῶν εἰσπράξεων τοῦ πετρελαίου καὶ τῆς αὐξήσεως αὐτῶν, ἀφοῦ ἐξ ὅλων τῶν ἄλλων ἀπεκόμισαν ἑκατομμύρια ὅλα οἱ ξένοι ὁμολογιοῦχοι. Ἀναγινώσκων χθὲς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη περὶ δανείου τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας εἶδον ἐν αὐτῷ εἰς ἄκραν τινὰ καὶ ἄρθρον τι προνοοῦν περὶ μετατροπῆς τοῦ δημοσίου ἡμῶν χρέους εἰς τρόπον ὥστε νὰ παγιοποιήτωμεν μὲ αὔξησίν τινα τόκων τὰ χρήματα ἡμῶν καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν οὕτω κανονισμὸν τῶν σχέσεων ἡμῶν πρὸς τοὺς ὁμολογιούχους. Φαντάζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι, ἐνῷ τοιοῦτόν τι σκέπτεται, πρέπει νὰ πράττωμεν ἡμεῖς ὅ,τι εἶναι δυνατόν, ὅπως αὐξήσωμεν τὰ κέρδη τῶν ὁμολογιούχων, ὅπως φορολογήσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διὰ νὰ δίδωμεν παρὰ τὰς ὑποχρεώσεις ἡμῶν ἐπὶ πλέον αὔξησιν τῶν προσόδων εἰς τοὺς ξένους ὁμολογιούχους; Καὶ ἐνῷ τοῦτο πράττομεν καὶ ἐνῷ ἤδη συνετελέσαμεν ἡμεῖς, ὥστε νὰ εἶναι μεγάλα τὰ ποσοστά, τὰ ὁποῖα λαμβάνουσιν οἱ ξένοι ὁμολογιοῦχοι, μεθαύριον, ὅταν θὰ πρόκειται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ συνάψῃ σύμβασιν, δὲν θὰ ζητήσωσιν οἱ ἄνθρωποι οὗτοι ἡ σύμβασις νὰ συναφθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀνωτέρων κερδῶν; Εἶναι λογικὸν ἡμεῖς μόνοι νὰ σπεύδωμεν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν προσόδων τούτων ἄνευ τινὸς ὑποχρεώσεως; Ἂν κατῆλθον αἱ εἰσπράξεις τοῦ πετρελαίου, ἀνῆλθον τόσαι ἄλλαι. Πρὸς τί ἡ ἀγωνία ἡμῶν; Ὑπάρχει τις λόγος νὰ ἐπιβάλωμεν αὔξησιν εἰς τὸν φωτισμὸν τῶν ἀπορωτέρων τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ φανῶμεν ὑπερήφανοι καὶ ἀξιοπρεπεῖς πρὸς τὸν Ἔλεγχον; Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο δὲν ἔχει καμμίαν ἔννοιαν· ἁπλῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐζήτησε ν’ αὐξήσῃ τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους διὰ φορολογίας 600.000 δραχμῶν. Πόθεν θὰ ληφθῇ ἡ φορολογία αὕτη; Θὰ ληφθῇ ἐκ τῶν ἀπορωτέρων τάξεων. Εἰς τί ἀναλογεῖ ἡ φορολογία αὐτή; Εἰς μὲν τὰς πτωχικὰς οἰκογενείας ἀπὸ 20 ἕως 25 δρχμ. ἐτησίως, εἰς δὲ μικρὸν βιομηχανικὸν κατάστημα ἢ ἐπιχείρησιν εἰς 80 μέχρις 130 δρχ. ἐτησίως. Φορολογία ἀγριωτάτη! Καὶ εἰς ἄλλα μέρη, ἐπαναλαμβάνω, φορολογεῖται τὸ εἰσαγόμενον πετρέλαιον, ὡς ἐν Αὐστρίᾳ, ἐν Ἰταλίᾳ, ἐν Γερμανίᾳ, ἀλλ’ οὐδεὶς πολιτικὸς καὶ οὐδεὶς οἰκονομολόγος ἔστερξεν ἐκεῖ νὰ εἴπῃ ὅτι, ἀφοῦ φορολογοῦμεν τὸ πετρέλαιον, πρέπει νὰ ἐπιβάλωμεν φόρον καὶ εἰς τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα. Ἐν Γερμανίᾳ μάλιστα εἰς τὸ φωτιστικὸν καὶ βιομηχανικὸν οἰνόπνευμα παρέχεται πᾶσα εὐκολία εἰς τὰς σιδηροδρομικὰς γραμμάς, παρέχεται ἔκπτωσις ναύλων πρὸς εὐκολωτέραν αὐτοῦ κυκλοφορίαν. Ἡμεῖς μόλις εἴδομεν ὅτι ἱδρύθη εἰς τὸν τόπον μία βιομηχανία, σπεύδομεν νὰ φορολογήσωμεν τοὺς δι’ αὐτῆς εὐεργετηθέντας καὶ νομίζομεν ὅτι τὸ βάρος αὐτὸ θὰ πέσῃ ἐπὶ τῆς ἑταιρείας. Ἀλλά, ὅταν ὁμιλῆτε, Κύριοι, περὶ φορολογίας, πρέπει νὰ ἐξετάσητε ποῦ θὰ πέσῃ τὸ φορολογικὸν βάρος. Ἂν ἡ φορολογία εἶναι τοιαύτη, οἵαν ζητεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ κλείσητε ἓν βιομηχανικὸν κατάστημα πολυτιμότατον εἰς τὸν τόπον. Ἀνεγίνωσκον πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, διὰ δευτέραν φοράν, τὸ ὡραῖον σύγγραμμα τοῦ Nitti, καθηγητοῦ τῆς Δημοσιονομίας ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ τῆς Νεαπόλεως, ἐν τῷ ὁποίῳ ἀναγράφει σοφὰς περὶ φορολογίας ἰδέας καὶ μεταξὺ τῶν κυριωτέρων ἀρετῶν τοῦ ἐπιστήμονος φορολόγου ἀναφέρει τὴν προσοχὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ καταβάλῃ οὗτος ὅπως μὴ διὰ τῆς φορολογίας ταύτης θίγῃ τὴν βιομηχανίαν τοῦ τόπου, διότι τοιαύτη φορολογία βιομηχανίας θὰ ἔχῃ πάντοτε ὀλεθριώτατα ἀποτελέσματα ὡς συνέπειαν. Φαντάζεσθε ὑμεῖς, ὅτι φορολογοῦντες τὸ φωτιστικὸν καὶ βιομηχανικὸν οἰνόπνευμα θέλετε καταστρέψει μίαν βιομηχανίαν καὶ δὴ τοιαύτην ἡ ὁποία εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μὲ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὴν εὐτυχίαν τῶν γεωργικῶν πληθυσμῶν τῆς Ἑλλάδος, τῶν πληθυσμῶν ἐκείνων τῶν πολυανθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀποζῶσιν ἐκ τῆς σταφίδος; Τὰ πράγματα εἶναι ἀλληλένδετα εἰς τὸν κόσμον τοῦτον· δὲν εἶναι μεμονωμένα. Ἡ Ἑνιαία συνδέεται πρὸς τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς· ἂν κλονίσωμεν τὸ ἓν οἰκοδόμημα, θέλει κλονισθῆ καὶ τὸ ἄλλο. Εἶναι οἱ Σιαμαῖοι ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο νὰ χωρισθῶσι δι’ οὐδεμιᾶς χειρουργικῆς ἐπεμβάσεως, διότι θ’ ἀπέθνησκον. Καὶ λέγομεν σήμερον εἰς τὴν Ἑνιαίαν· ἀρκοῦσι τὰ κέρδη. Ἐγὼ μελετῶν τοὺς ἀπολογισμοὺς εὑρίσκω ὅτι τὸ Κράτος εἰσέπραξεν ἀπὸ τοῦ 1905 ἔτους 22.000.000 δρχμ. χάρις εἰς τὴν ἑταιρείαν. Ἂν δὲν ἐλύετο τὸ σταφιδικὸν ζήτημα διὰ τῆς ἑταιρείας, φαντάζεσθε ποία θὰ ἦτο ἡ οἰκονομικὴ ἡμῶν θέσις; Θὰ ἔλειπον ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου 22.000.000 καὶ χάρις εἰς τὴν ἐπιτευχθεῖσαν λύσιν διὰ τῆς Ἑνιαίας ἐπῆλθεν αὐτὴ ἡ μεγάλη ὠφέλεια, ὅτι φόρος ὁ ὁποῖος δὲν εἰσήρχετο εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, διότι τὸ δημόσιον ταμεῖον εἰσέπραττε κιβώτια σταφίδος καὶ οὐχὶ χρήματα, ἤδη εἰσέρχεται εἰς χρήματα· ἐὰν λοιπὸν δὲν ἐπετυγχάνετο τοιοῦτον μέτρον, ἐπαναλαμβάνω ὅτι 22.000.000 θὰ ἐρρίπτοντο εἰς τὴν θάλασσαν. Τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα δὲν ἀρκεῖ νὰ πείσῃ τοὺς κ. Βουλευτὰς ὅτι πρέπει μετὰ μεγαλειτέρας προσοχῆς ν’ ἀποβλέπωσιν εἰς τὰ συμφέροντα αὐτῆς, διότι τὰ συμφέροντα αὐτῆς εἶναι καὶ συμφέροντα τοῦ Κράτους; Ἀπὸ τοιούτων σκέψεων ὁρμώμενος φρονῶ ὅτι ἡ φορολογία τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, ἡ μὴ εἰσηγμένη εἰς κανὲν μέρος πεπολιτισμένον, ἡ θίγουσα βιομηχανίαν ἐγχώριον, ἡ θίγουσα πολύτιμα συμφέροντα τοῦ Κράτους, ἡ βαρύνουσα τοὺς πτωχοτέρους πληθυσμοὺς τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, εἶναι φορολογία ἀνάρμοστος, εἶναι φορολογία ἀγρία καὶ τὴν φορολογίαν ταύτην ἐγὼ οὔτε κἂν περιωρισμένην θὰ ψηφίσω ποτέ. Ἐγὼ θ’ ἀποκρούσω καὶ τὴν πρότασιν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἐλάττωσις τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Εἶμαι καὶ θὰ εἶμαι ἐναντίος, ἀκολουθῶν ὡρισμένας δημοσιονομικὰς ἀρχάς, κατὰ τῆς φορολογίας τῶν πτωχῶν τάξεων, καὶ διὰ τοῦτο ἐγὼ τοὐλάχιστον θὰ ψηφίσω κατὰ τῆς φορολογίας ἐν γένει τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στράτος ἔχει τὸν λόγον.

§113Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Παραιτοῦμαι.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητεῖ τις τὸν λόγον;

§115Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ῥάλλης.

§117Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Λυποῦμαι, Κύριοι, διότι ἀναγκάζομαι νὰ λάβω ἐκ νέου τὸν λόγον τόσον ἐξώρας καὶ τῆς Βουλῆς οὔσης βεβαρημένης, τοσούτῳ δὲ μᾶλλον, καθ’ ὅσον θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρίστατο ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν, ὁ ὁποῖος ἐφάνη ἀνασκευάζων τὴν πρὸ μεσημβρίας ἀγόρευσίν μου. Ὀφείλω ν’ ἀπαντήσω εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν, ὀφείλω ν’ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Λυποῦμαι δ’ ὅτι ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν τοιαύτην ἔδωκε τροπὴν εἰς τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν ἐκτίμησιν κατὰ πόσον ἡ φορολογία τοῦ οἰνοπνεύματος ἀποτελεῖ φορολογίαν βαρεῖαν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καθιστῶσαν ὀλιγώτερον ἄνετον τὸν βίον. Ἡ τροπὴ τῆς συζητήσεως δὲν εἶναι κἂν ἀξία τῆς προσωπικότητος τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν οὔτε ἔπρεπε νὰ φανῇ μνησικακῶν διὰ τὸν κατὰ τῶν μέτρων αὐτοῦ, ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐγερθέντα θόρυβον. Ἐὰν ἤθελε νὰ ἐμβαθύνῃ εἰς τὴν ἀφορμὴν τοῦ θορύβου ἐκείνου καὶ τοῦ πολέμου κατὰ τῶν μέτρων αὐτοῦ, ἤθελε βεβαίως πεισθῆ, ὅτι μόνον διότι τὰ φορολογικὰ ἐκεῖνα μέτρα ἐθεωροῦντο ἐπαχθῆ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τοιοῦτον ἤγειραν θόρυβον καὶ τοιαύτην ἀντίδρασιν. Δὲν ὑπέθετον, ὅτι ἠδύνατο νὰ τῷ γεννηθῇ ἡ σκέψις ὅτι οἱ μικροπωληταὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι τοιούτους πράκτορας ἔχει ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἡ Ἑταιρεία οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, τόσην δύναμιν διέθετον, ὥστε Ὑπουργὸν ὑποστηριζόμενον ὑπὸ κραταιᾶς πλειονοψηφίας, οἵα ἦτο καὶ οἵα ἐξακολουθεῖ οὖσα ἡ μερὶς εἰς τὴν ὁποίαν ἀνῆκεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτής, θὰ ἠδύναντο νὰ τὸν ἐκριζώσωσιν. Ἐὰν ἤθελε ψυχολογήσει ἐπὶ τὰ μέτρα αὐτοῦ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν, βεβαίως δὲν ἤθελεν ἀποδώσει εἰς τὴν Ἑταιρείαν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων τὴν κατ’ αὐτοῦ ἀντίδρασιν, καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι ἀκριβῶς, ὅτι ἡ πλειονοψηφία, ἡ ὁποία τὸν ἔφερεν ἐπὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἠδυνήθη νὰ τὸν ὑποστηρίξῃ, δὲν ἠδυνήθη νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ μέτρα αὐτοῦ καὶ ἐθεώρησεν ὅτι ἦτο ζήτημα ζωῆς καὶ θανάτου διὰ τὴν πλειονοψηφίαν ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν, ἥτις ἀπομάκρυνσις οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον ἄλλως ἠδυνήθη νὰ μειώσῃ τὴν προσωπικότητα αὐτοῦ. Ἐὰν δὲ τὰ μέτρα οἷα εἰσηγεῖτο τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ οὕτω συνδεόμενος μετὰ τῆς κραταιᾶς πλειονοψηφίας, ἐθεωρήθησαν ἐπαχθῆ καὶ μὴ ἀνταποκρινόμενα πρὸς τὰς βλέψεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ μέτρα αὐτοῦ δὲν θὰ εἶναι συγκεχωρημένον εἰς τὴν πλειονοψηφίαν, ἡ ὁποία ὑπέκυψεν εἰς τὴν ἐξέγερσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μέχρι τοῦ σημείου ὥστε ἓν ἐπίλεκτον μέλος αὐτῆς νὰ τὸ ἐκτοπίσῃ, δὲν θὰ εἶναι συγκεχωρημένον ὅπως τὰ μέτρα αὐτὰ ψηφίσῃ ὑπὸ τὴν σημερινὴν πίεσιν. Αὐτὰ καὶ μόνα ἴσως θὰ ἦσαν ἐπαρκῆ ὅπως ἀποδείξωσιν, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα ἔφερεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν εἶναι ἐντελῶς ἄστοχα, καὶ εἶναι ἄστοχα, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ πείσῃ τινὰ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν, ὅτι ἐκ τῆς Ἑταιρείας τῶν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων καὶ τῶν μικροπωλητῶν τοῦ οἰνοπνεύματος τῶν ἐπαρχιῶν εἶναι δυνατὸν νὰ κλονισθῇ τὸ κράτος τῆς Πολιτείας καὶ νὰ ἴδωμεν ἐνώπιον ἡμῶν τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ἔβλεπεν ἐνώπιόν του ὁ Βίσμαρκ. Τὸ ἐπιχείρημα δὲν εἶναι νέον, δὲν εἶναι νέον, διότι ἤδη διετυπώθη τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο ἐπὶ τῆς συμβάσεως τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας. Καὶ τότε ἀξιότιμος συνάδελφος, συνδεδεμένος στενῶς μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Βουλευτὴν ἐκ Πατρῶν καὶ μετὰ τοῦ ὁποίου συνειργάσθη πολεμῶν τὴν σύμβασιν ἐκείνην, διετύπωσεν αὐτὸν τὸν φοβερὸν κίνδυνον, ὅτι ἡ Προνομιοῦχος δύναται νὰ καταστῇ δύναμις τοιαύτη ἐν τῷ Κράτει, ὥστε νὰ κλονίσῃ τὸ κῦρος τῆς Πολιτείας καὶ τὸ κῦρος τῆς Κυβερνήσεως. Εὐτυχῶς ὑφίσταται ἡ Προνομιοῦχος καὶ οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ὑποθέσῃ, ὅτι τρέχομεν τοιοῦτον κίνδυνον. Τρέχομεν μόνον τὸν κίνδυνον νὰ ἴδωμεν τὴν Προνομιοῦχον φθίνουσαν ὑπὸ τὸ βάρος τῶν ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν. Ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν, πρὶν ἢ φθάσῃ εἰς τὸν φοβερὸν ἐκεῖνον κίνδυνον καὶ παραστήσῃ ἡμῖν μὲ τόσον ζοφερὰ χρώματα τὸ φάσμα αὐτό, ἠθέλησε νὰ μᾶς πείσῃ πρῶτον περὶ φορολογικῆς δικαιοσύνης. Κατέγινε νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι πρόκειται διὰ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ φωτιστικοῦ ν’ ἀποτρέψωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ σπατάλην. Καὶ ποῦ ἔγκειται ἡ φορολογικὴ δικαιοσύνη; Ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ὁ ἀγοράζων πετρέλαιον πληρώνει φόρον βαρύτερον πρὸς τὸ Κράτος παρὰ τὸν ἀγοράζοντα οἰνόπνευμα! Ἀλλ’ οὐδεὶς δύναται νὰ ὑποχρεώσῃ τινὰ ἵν’ ἀγοράζῃ πετρέλαιον μᾶλλον ἢ οἰνόπνευμα, καθόσον ἤθελε κρίνει, ὅτι μᾶλλον χρήσιμος δι’ αὐτὸν εἶναι ἡ κατανάλωσις τοῦ οἰνοπνεύματος ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν τοῦ πετρελαίου. Αὐτὰ καὶ μόνον εἶναι ἱκανὰ ν’ ἀνατρέψωσιν ἄρδην τὸ ἐπιχείρημα τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης. Ἀλλ’ εἶναι ἀκριβὴς ἡ βάσις τοῦ ἐπιχειρήματος τούτου; Ἀληθῶς τὸ οἰνόπνευμα ἀνταγωνίζεται πρὸς τὸ πετρέλαιον; Καὶ δυνάμεθα νὰ προβλέψωμεν τὸν κίνδυνον τοῦ νὰ ἴδωμεν ὁλόκληρον τὴν πρόσοδον τὴν ἐκ τοῦ πετρελαίου ἐξαφανιζομένην; Τοῦτο δὲν εἶναι πραγματικόν, καὶ λυποῦμαι διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν, ὅστις κατέχει τὸ ζήτημα τοῦτο, κατελόγισε τὸν ὑποβιβασμὸν τῆς καταναλώσεως τοῦ πετρελαίου ἐκ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς τοῦ οἰνοπνεύματος. Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἐπαναλάβω τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἤδη ἀνεκοινώθησαν ἐντεῦθεν. Κατὰ τὸ 1904, ὅτε δὲν ὑπῆρχε τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα, ἔχομεν κατανάλωσιν πετρελαίου 6.919.000, κατὰ τὸ 1905 δὲν ὑπῆρχεν ἐπίσης τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα καὶ ἔχομεν ἐν τούτοις μείωσιν τοῦ πετρελαίου κατὰ 500.000 περίπου, διότι ἀπὸ 6.919.000 κατῆλθεν ἡ πρόσοδος εἰς 6.450.000, κατὰ τὸ 1906 ἐπίσης δὲν ὑπῆρχε τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα καὶ ἔχομεν πάλιν ὑποβιβασμὸν τοῦ ἐσόδου τοῦ πετρελαίου ἀπὸ 6.450.000 εἰς 6.200.000. Ὥστε ἔχομεν μίαν ἀπώλειαν προσόδου ἀπὸ τοῦ 1904 μέχρι τοῦ 1906, ἔχομεν μίαν ἐλάττωσιν προσόδου 800.000 δραχμῶν. Κατὰ τὸ 1907 ἔχομεν πρόσοδον 5.382.000 καὶ κατὰ τὸ 1908 ἔχομεν πρόσοδον 5.030.000. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο ἐτῶν εἶναι μόνον 360.000, ἐνῷ ἀπὸ τοῦ 1904 μέχρι τοῦ 1906 ἔχομεν διαφορὰν 800.000 δραχμῶν. Αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἀποδεικνύουσι, Κύριοι, ὅτι ἡ μείωσις τῆς προσόδου τῆς ἐκ τοῦ πετρελαίου δὲν ὀφείλεται εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν τοῦ οἰνοπνεύματος.

§118Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν ὑπεστήριξα ἐγὼ αὐτό.

§119ΔΗΜ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀναμφισβητήτως ὑπεστηρίξατε ὅτι ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ συνοδευθῇ ἀπὸ ἕτερον νομοσχέδιον φορολογικόν, τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτός. Ἀλλ’ ἀναμφισβητήτως ἐκρίνατε ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος ἐκ τῆς διαδόσεως τοῦ οἰνοπνεύματος νὰ ἴδωμεν ἐξαφανιζομένην ὁλόκληρον τὴν πρόσοδον τὴν ἐκ τοῦ πετρελαίου. Καὶ σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ, τὴν αἰτίαν τοῦ ὑποβιβασμοῦ τῆς προσόδου ἐπὶ τοῦ πετρελαίου, ἔχομεν καὶ γνώμην ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ βαρύνῃ εἰς τὴν κρίσιν ἡμῶν, ἔχομεν τὴν γνώμην τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ τῶν Μονοπωλίων.

§120Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Διέψευσε κατόπιν διὰ τῆς ὑπογραφῆς του τὴν συνέντευξιν ἐκείνην.

§121ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὴν διέψευσε.

§122Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγει ἐν τῇ ἀνακοινώσει ἐκείνῃ καὶ τὰ ὁποῖα αὐτὸς διέψευσε καθ’ ὑμᾶς—καὶ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ τὸ ἀμφισβητήσω—ἀποδεικνύονται φῶς φανερὸν ὅτι εἶναι ἡ ἀλήθεια, διότι τὸ οἰνόπνευμα δὲν εἶναι δυνατόν, καὶ τὸ ἀνέφερον εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου τῆς πρωίας τῆς σήμερον, νὰ χρησιμοποιῆται καὶ παρὰ τοῖς πληθυσμοῖς ἐκείνοις παρὰ τῶν ὁποίων χρησιμοποιεῖται τὸ πετρέλαιον. Διότι ὁ φωτισμὸς διὰ τοῦ οἰνοπνεύματος ἔχει ἀνάγκην ὀργάνων λεπτῶν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαδοθῶσιν εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς. Εὑρίσκομεν ἀληθῶς τὴν διάδοσιν τοῦ οἰνοπνεύματος πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ φωτισμοῦ πόλεων καὶ κωμῶν, καὶ εἶναι πολυπληθεῖς αἱ πόλεις καὶ αἱ κῶμαι εἰς τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖται ὡς φωτιστικὴ ὕλη τὸ οἰνόπνευμα (ἀναγινώσκει). «Τὸ Μεσολόγγιον, τὸ Αἰτωλικόν, ἡ Ἀταλάντη καὶ πλεῖσται ἄλλαι πόλεις χρησιμοποιοῦσιν αὐτό». Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς· διὰ τῆς φορολογίας τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ ἐπιβάλητε σκοπεῖτε νὰ καταδικάσητε ὅλους αὐτοὺς τοὺς πληθυσμοὺς εἰς τὸν διὰ τοῦ πετρελαίου φωτισμόν; Νὰ ἐπανέλθωμεν δηλαδὴ εἰς τὸν μεσαίωνα; Ἐὰν τοιαύτη εἶναι ἡ πρόθεσις ὑμῶν, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι πρόθεσις κακόβουλος, πρόθεσις ὠθοῦσα ὄχι εἰς φορολογικὴν ἰσότητα, σκοποῦσα ὄχι τὴν ἀποτροπὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπὸ τῆς σπατάλης, ἀλλὰ πρόθεσις ἔχουσα ὡς μόνον σκοπὸν τὸ ν’ ἀποκλείσῃ πᾶσαν πρόοδον παρὰ τῷ Ἑλληνικῷ λαῷ. Ὑποθέτω ὅτι ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔτυχε νὰ ἐπισκεφθῶσι πόλεις φωτιζομένας διὰ τοῦ οἰνοπνεύματος. Νομίζετε ὅτι δύνασθε σεῖς νὰ καταδικάσητε σήμερον τὰς πόλεις ἐκείνας εἰς τὸ νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὸν διὰ τοῦ πετρελαίου φωτισμόν;

§123ΣΤ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Εἰς τὸ σκότος.

§124Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ θαυμάζετε ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται ὅπως ὅσον τὸ δυνατὸν εὐωνότερον ἔχωσι τὸν φωτισμόν, ὁ ὁποῖος τοὺς ἀπαλλάσσει καὶ ἀπὸ τὴν δυσοσμίαν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ σκότος τοῦ φωτισμοῦ διὰ πετρελαίου, οἷον προμηθεύεται τὸ Δημόσιον, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ πληθυσμοὶ θορυβοῦσι καὶ ἀντιδρῶσι, καὶ ἀποδίδετε τὰς ἀντιδράσεις αὐτὰς εἰς τοὺς πράκτορας καὶ μικροπωλητὰς τοῦ οἰνοπνεύματος τῆς Ἑταιρείας οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων; Ἀλλ’ ἐγώ, ἐὰν κατώκουν εἰς μίαν τοιαύτην πόλιν ἢ μίαν τοιαύτην κωμόπολιν, καὶ ὅλοι ἴσως ὑμεῖς, θὰ εἴχομεν ἓν αἴσθημα ἐκδικήσεως κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἤθελον τολμήσει νὰ μᾶς ἐπαναφέρωσιν εἰς τὸν διὰ πετρελαίου φωτισμόν. Ἀλλ’ ἐδῶ θίγομεν τὸ κεφαλαιῶδες ζήτημα, σχετικῶς μὲ τὴν φορολογίαν ταύτην, τὸ ὁποῖον παρέκαμψεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν, ὁ ὁποῖος διακρίνεται καὶ διὰ τὴν μνήμην, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν εὔροιαν τοῦ λόγου. Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν ἀνεχώρησεν ἐκ μιᾶς καὶ μόνης σκέψεως: Τὸ οἰνόπνευμα εἶναι φοβερὸς ἀνταγωνιστὴς τοῦ πετρελαίου· πρέπει διὰ παντὸς τρόπου νὰ ἐξοντωθῇ. Καὶ τοιοῦτον σκοπὸν εἶχεν ἡ φορολογία τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ Πατρῶν, οἷαν ὑπέβαλεν αὐτὸς πρὸς τὴν Βουλὴν ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι ἀναμφισβητήτως ἄρχεται καταδικάζων τὸ οἰνόπνευμα νὰ πληρώσῃ 50 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, ὥστε δὲν θὰ ἠδύνατο ν’ ἀντίσχῃ εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν τοῦ πετρελαίου, οὕτω δὲ ἤθελεν ἐξοντωθῆ ἡ φοβερὰ αὕτη Ἑταιρεία οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, τῆς ὁποίας τὸ φάσμα εἴδομεν ἤδη μὲ περικεφαλαίαν ἀπειλοῦν ἵνα καταστρέψῃ τὸ Κράτος. Τὸ κύριον καὶ καίριον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον παρέκαμψεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν, εἶναι τὸ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς· καὶ ἐν τούτοις ἐπ’ αὐτοῦ ἐπέμεινεν ἡ ἑταιρεία. Καὶ τὸ ζήτημα κατ’ ἐμὲ σχετίζεται ἀναποσπάστως μὲ τὴν πρόοδον καὶ εὐημερίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ἐξ αὐτῆς ἐξαρτᾶται ἂν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ δυνηθῇ ν’ ἀποβλέπῃ ὅπως εἰς προσεχὲς ἢ ἀπώτερον μέλλον καταστῇ αὐτάρκης ἢ ἂν πρέπει νὰ καταδικάσωμεν αὐτὸν νὰ εἶναι φόρου ὑποτελὴς εἰς τὴν ξένην παραγωγὴν καὶ εἰς τὴν ξένην βιομηχανίαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ κύριον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν μὲ τὴν εὔροιαν τοῦ λόγου του νὰ πραγματευθῇ, καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο τίθεται ἁπλούστατα μεταξὺ τῶν δύο ἀνταγωνιστῶν, τοῦ πετρελαίου καὶ τοῦ οἰνοπνεύματος. Ναὶ ἢ οὐ τὸ οἰνόπνευμα ἀποτελεῖ ἐγχώριον παραγωγήν; Ναὶ ἢ οὐ τὸ πετρέλαιον εἶναι ξένη παραγωγή; Καθ’ ὅσον ἠθέλομεν καταστείλει τὴν παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος, δὲν ἠθέλομεν καταστήσει ἐπὶ αἰῶνα τὸν ἅπαντα φόρου ὑποτελῆ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τὴν ξένην παραγωγήν; Δὲν ἠθέλομεν ἀφαιρέσει ἀπ’ αὐτοῦ τὴν ἐλπίδα τοῦ νὰ καταστῇ αὐτάρκης; Ἐὰν πρόκειται νὰ ζητήσητε, ἀξιότιμε Βουλευτὰ ἐκ Πατρῶν, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, θὰ ἐξέλθητε ἡττημένος, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω εἶναι ἐκ τῶν ἀληθειῶν ἐκείνων τὰς ὁποίας ἀντιλαμβάνεται καὶ ὁ κοινότερος τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁ ἀφελέστερος τῶν ἀστῶν. Ἐὰν θέσητε οὕτω τὸ ζήτημα, τῆς ἐλπίδος τῆς αὐταρκείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν ὁποίαν γεννᾷ καὶ ἐνισχύει ἡ ἐγχώριος παραγωγή, θὰ φθάσητε εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι θὰ ἦτο ἴσως προτιμητέον νὰ ἴδωμεν ἐξαφανιζομένην ὁλόκληρον τὴν πρόσοδον τοῦ δημοσίου ταμείου ἐκ τοῦ πετρελαίου παρὰ νὰ καταστείλωμεν τὴν παραγωγὴν τὴν ἐγχώριον. Ἐφαρμόσατε γενικώτερον τὸ σύστημα, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου συνηγορεῖτε, καὶ θέλετε ἐννοήσει τὰ ἄτοπα εἰς τὰ ὁποῖα τὸ σύστημα τοῦτο θέλει σᾶς ἀγάγει. Προτιμήσατε διὰ λόγους ταμιευτικοὺς τὴν προστασίαν τῆς ξένης παραγωγῆς, τὴν ἐπιβολὴν τῆς ξένης παραγωγῆς ἀπὸ τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ἀπὸ τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ θέλετε ἴδει τίνα ἔρημον θέλετε καταστήσει τὸν ἀτυχῆ ἡμῶν τόπον, ὁ ὁποῖος δὲν διακρίνεται ἐκ τοῦ πλούτου αὐτοῦ. Ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρίσκωμεν τὴν ἐθνικὴν παραγωγήν, ἡ ὁποία συνδέεται, ὡς εἶπον τὴν πρωίαν, οὐχὶ μὲ τὸν πλοῦτον, ἀλλὰ μὲ τὸν ἄρτον τὸν ἐπιούσιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὀφείλομεν νὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν. Μέτρα δὲ τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ὡς σκοπὸν νὰ καταστείλωσι τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν χάριν μόνον ἀμέσου εἰσπράξεως κερμάτων καὶ μέτρα ὑποστηρίζοντα τὴν ξένην παραγωγὴν ἄγουσιν ἀκριβῶς εἰς τὴν οἰκονομικὴν καταστροφὴν τοῦ τόπου. Ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν ἔλεγε διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ· διὰ τῆς ἀτελείας, τὴν ὁποίαν ζητεῖτε, τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος ὠθεῖτε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τὴν σπατάλην. Αὐτὸς ὁ νόμος εἶναι ὁ ὁποῖος ὠθεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τὴν σπατάλην, ἢ ὁ νόμος τοῦ μονοπωλίου τοῦ πετρελαίου; Καὶ δὲν ἐπιβάλλουσι σπατάλην ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι χαρίζουσιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὸ εἶδος τῶν 5 δραχμῶν ἀντὶ τιμῆς 30 δραχμῶν; Αὕτη εἶναι ἡ δημοσιονομία ὑμῶν. Σήμερον ζητεῖτε παρὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δραχ. 30, ὅτε αὐτὸς δύναται νὰ παραγάγῃ ἐκεῖνο τὸ εἶδος, τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνάγκην, νὰ τὸ ἀπολαύσῃ ἀντὶ 5 δραχμῶν. Αὐτὸ εἶναι σπατάλη, σπατάλη ὀφειλομένη εἰς κακόζηλον καὶ σόλοικον δημοσιονομίαν, καὶ φοβεῖσθε μήπως ἐλαττωθῇ τὸ σόλοικον τοῦτο τῆς δημοσιονομικῆς ὑμῶν πολιτικῆς διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς; Φοβεῖσθε μήπως ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ἐργάτης, ὁ κτηματίας, ὁ βιομήχανος ἔχῃ φῶς μᾶλλον ἄπλετον καὶ εὐθηνότερον; Καὶ τοῦτο χαρακτηρίζετε ὡς σπατάλην; Ἔ! τότε ἡ λογικὴ ἀνετράπη. Νομίζω ὅτι σπατάλη εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δαπανᾷ τις χωρὶς ν’ ἀπολαμβάνῃ τὴν ἀξίαν αὐτοῦ. Ἀλλὰ βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπητε ὅτι σπαταλᾷ ὁ δυστυχὴς ἐκεῖνος ὅστις ἐργαζόμενος ζητεῖ φῶς μὲ τὸ ὁποῖον νὰ δύναται νὰ ἐργάζηται, χωρὶς νὰ βγάζῃ τοὺς ὀφθαλμούς του. «Μήτε νὰ τὸ συλλογισθῇς. Πρέπει νὰ βγάλῃς τὰ μάτια σου μὲ τὸ πετρέλαιον, καίτοι πληρώνεις τετραπλασίαν τιμὴν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἤθελες καταβάλει, διὰ νὰ ἔχῃς ἁπλετώτερον φῶς». Αὕτη εἶναι ἡ θεωρία τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν. Νομίζω ὅτι δὲν ἔχω ἀνάγκην περισσότερον νὰ ἐπιμείνω, Κύριοι, πρὸς ἀνασκευὴν τῆς θεωρίας περὶ δικαιοσύνης φορολογικῆς καὶ τῆς ἑτέρας θεωρίας περὶ τῆς σπατάλης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ φάσμα ἐκεῖνο τὸ φοβερόν, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ εἰσβάλῃ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, τὸ εἴδομεν διαλυόμενον ἀφ’ ἑαυτοῦ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐσκέφθημεν ποῖα εἶναι τὰ ὅπλα διὰ τῶν ὁποίων θέλει ἐκστρατεύσει κατὰ τοῦ Κράτους ἡ Ἑταιρεία οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων. Τὸ μόνον δὲ ἀληθῶς θλιβερὸν συμπέρασμα εἶναι ὅτι καλεῖται σήμερον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ καταβάλῃ φόρον ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ὡς σκοπὸν νὰ ἐξαλείψῃ πᾶσαν ἐλπίδα εἰς τὸ μέλλον βελτιώσεως τῆς τύχης του, νὰ καταδικάσῃ δ’ αὐτὸν ν’ ἀγοράζῃ πολλαπλασίως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εὑρίσκει ἐν τῇ παραγωγῇ τοῦ τόπου πολὺ εὐθηνότερον. Φρονῶ ὅτι δὲν ἔχω τι νὰ προσθέσω εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ Πατρῶν καὶ εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ στραφῶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς βλέπει τὸ φάσμα τὸ φοβερὸν τῆς Ἑταιρείας οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων. Μετὰ μειδιάματος ἀρκετὰ πονηροῦ μὲ ἠρώτησε· διατί, ὅτε ἐψηφίζοντο τόσα νομοσχέδια, δὲν ἔλαβες τὸν λόγον, ἀλλ’ ἔλαβες τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ οἰνοπνεύματος; Τὰ μειδιάματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περιεφρόνησα πάντοτε καθὼς καὶ τὰς κολακείας αὐτοῦ, ἀλλ’ ὀφείλω πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν. Ὑπῆρξε μία περίοδος κατὰ τὴν Σύνοδον ταύτην κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκρίθη ὅτι ἔπρεπε νὰ περιορισθῶμεν μόνον εἰς τὸ καθῆκον τοῦ καταστιχογράφου καὶ τὴν γνώμην αὐτὴν ἠσπάσθην μετὰ τῶν φίλων μου καὶ ἐτηρήσαμεν τὴν στάσιν αὐτήν, διότι δὲν ἠδυνάμεθα νὰ πράξωμεν καὶ ἄλλως. Εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ Κράτη καὶ εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ πολιτεύματα ὁδηγοῦσιν αἱ πλειονοψηφίαι καί, ἐνόσῳ ἡ πλειονοψηφία εἶχε μίαν ὡρισμένην γνώμην, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡμεῖς νὰ πράξωμεν ἄλλως ἢ ν’ ἀκολουθήσωμεν τὴν πορείαν ἐκείνης ὑπὸ τὰς περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα. Ἀλλά, ὅτε ἔφθασαν τὰ πράγματα εἰς τὸ σημεῖον ὥστε νὰ σκεφθῶμεν ἂν ἔπρεπε ν’ ἀμυνθῶμεν ὑπὲρ τῆς οἰκονομικῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν ἐδιστάσαμεν ν’ ἀναλάβωμεν τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξάγομεν. Ἐὰν δὲν ἔλαβον τὸν λόγον ἐπὶ προηγουμένων νομοσχεδίων, ἐπίλεκτα μέλη τῆς μειονοψηφίας ἐπετέλεσαν οὐχ ἧττον εὐσυνειδήτως τὸ καθῆκον αὐτῶν πρὸς τοὺς συμπολίτας ἡμῶν. Καὶ ὅτε ἐπρόκειτο περὶ τοῦ μεταλλείου Χαλάρων, ἠναγκάσθην νὰ λάβω τὸν λόγον, καὶ ὅτε ἐπρόκειτο περὶ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστήριζε τὰς ἐλπίδας του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τὴν οἰκονομικὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν ἐδίστασα νὰ τὸ χαρακτηρίσω ὡς νομοσχέδιον ἀποτρόπαιον· εἶναι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐμνημόνευσα πρὸ ὀλίγου, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Τὸ νομοσχέδιον, διότι πρέπει νὰ τὸ ἀναγνώσω εἰς ἐπήκοον τῆς Βουλῆς, τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο διὰ τοῦ ὁποίου ἐπηγγέλλετο τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Ὁσάκις τὸ Κράτος καὶ οἱ δῆμοι κλπ.». Ἐὰν ἐπὶ ἄλλου τινὸς ὑπάρχῃ διχογνωμία μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Βουλευτοῦ Πατρῶν, ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα ἐντελῶς σύμφωνοι. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι τερατῶδες ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἐκείνῳ καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐπηγγέλλετο τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι ἡ ἑτέρα παράγραφος (ἀναγινώσκει)· «Ἐπιτρέπεται κατόπιν ἐγκρίσεως διὰ περίοδον μέχρι 10 ἐτῶν κτλ.». Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ μόνον αὐτό. (Ἀναγινώσκει). «Τοιαῦτα συμβόλαια πρὸς ἐνίσχυσιν αὐτῆς κτλ.».Καταργεῖ τὸ Ζωγράφειον σακχαροποιεῖον Καρδίτσης, προσπαθεῖ νὰ καταργήσῃ τὴν Ἑταιρείαν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, καταργεῖ τοὺς ἄμβυκας καὶ τὴν ἐντεῦθεν παραγωγὴν καὶ ἔχει τὴν πρόθεσιν διὰ συμβολαίων δεκαετοῦς διαρκείας νὰ δώσῃ ἐπιχορηγήσεις παρὰ τοῦ δημοσίου ταμείου διὰ τὴν ἐγκατάστασιν νέων βιομηχανιῶν, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἔχῃ αὐτὸ τὸ ὄφελος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ τὸ δημόσιον ταμεῖον, ὅτι θὰ πληρώνῃ τὸ ἀντίτιμον τῆς τοιαύτης παραγωγῆς πρὸς 10% περιπλέον, πλέον τὰ τελωνιακὰ τέλη. Καὶ ὁμιλεῖ περὶ ἐνισχύσεως τῆς παραγωγῆς τοῦ τόπου! Ἀλλ’ ἔχει καὶ ἄλλο ἆθλον νὰ ἐπιδείξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸ ἆθλον περὶ προνομίου ἀποκλειστικοῦ περὶ παραγωγῆς ξυλανθράκων ἐπὶ 25ετίαν, διότι θέλει νὰ σώσῃ τὰ δάση καὶ εὑρίσκει ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ δώσῃ ἀτέλειαν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς τῆς πίσσης διὰ τῆς ὁποίας θὰ παρασκευάζωνται οἱ ξυλάνθρακες, καὶ χάριν τοῦ σκοποῦ τῆς οἰκονομικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δημεύει ὅλους τοὺς ἐλαιοπυρῆνας, τοὺς ὁποίους ἐν τῇ ἐκθέσει τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου ἀναβιβάζει εἰς 50.000.000, τὰ ὁποῖα παράγουσιν ἐκεῖνοι πρὸς τοὺς ὁποίους ἐπρόκειτο νὰ δοθῇ τὸ ἀποκλειστικὸν προνόμιον ἐπὶ 25ετίαν. Πράττει δὲ καὶ τι ἕτερον· ἀλλοίμονον εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος θέλει τολμήσει δι’ οἱουδήποτε τρόπου ἐκ τῶν ἐλαιοπυρήνων νὰ παραγάγῃ τοὺς ξυλάνθρακας ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἐρωτεύθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν· διότι ἀμέσως εἶναι ἠναγκασμένος νὰ πληρώσῃ φόρον πρὸς τὸ Δημόσιον 1.50, νὰ πληρώσῃ δὲ καὶ 6 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν λόγῳ ἀποζημιώσεως εἰς ἐκείνους πρὸς τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ παραχωρηθῇ αὐτὸ τὸ προνόμιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπέλθῃ ἡ οἰκονομικὴ ἀποκατάστασις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ! Ἔχει ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς σιδηροβιομηχανίας Πειραιῶς, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ ἐκστρατεύσωσι 500 ἐργάται, ἵνα ἐξαναγκάσωσιν αὐτὸν νὰ ὑποβάλῃ τὴν σχετικὴν τροπολογίαν τοῦ δασμολογίου. Ἅμα μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ Βουλευτοῦ Πατρῶν ἀνῆλθον τὸ βῆμα, μοὶ ἀνηγγέλθη ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνερχόμενος αὐτὸ προυτίθετο νὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτὸς καὶ τοῦ ἀεριόφωτος. Ἀλλὰ τοιοῦτό τι δὲν ἐγένετο. Εἶναι δὲ παράδοξον ὅτι τηρεῖ σιγήν, ὅτε χάριν τοῦ δανείου τῶν 150 ἑκατομμυρίων ἐπικαλεῖται τὸν πατριωτισμὸν ὑμῶν, ὅπως, ἀφοῦ ἐστραγγαλίσατε τοὺς ἄμβυκας, στραγγαλίσητε καὶ τὴν βιομηχανίαν τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτὸς ἤθελεν ἀπόζει, ὡς ἀπόζει τὸ πετρέλαιον; Τὸ ἔσοδον τὸ ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ ἀεριόφωτος θὰ εἶχε δυσοσμίαν διὰ τὴν ῥῖνα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν; Καὶ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν ἐπεκαλεῖτο πρὸ ὀλίγου τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην. Κύριοι, ἂν ἔλαβον τὸν λόγον καὶ σήμερον, ἔπραξα τοῦτο μόνον διότι ἐθεώρουν ὅτι ἡ σιγὴ ἡμῶν, ἡ ἐπὶ πλέον σιγὴ ἡμῶν δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ φέρῃ εἰς καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα. Καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα ὡς πρὸς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἀλλὰ καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα ὡς πρὸς τὴν φορολογικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν θεραπείαν τῶν ἤδη ὑφισταμένων ἀναγκῶν. Ἀληθῶς αἱ ἀνάγκαι εἶναι πολλαὶ καὶ ποικίλαι, καὶ ὀφείλομεν ν’ ἀνεύρωμεν μέσα πρὸς θεραπείαν αὐτῶν, ἀλλὰ τὰ μέσα δὲν δυνάμεθα νὰ τὰ εὕρωμεν κατὰ τὸν τρόπον καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς ταύτης τὰ μέτρα ἀποβλέπουσιν εἰς τὴν στραγγάλισιν τῶν πόρων, ἀποβλέπουσιν εἰς τὴν καταστολὴν πάσης ἐργασίας, ἀποβλέπουσιν εἰς τὴν ἀπεμπόλησιν πάσης ἐλπίδος αἰσιωτέρου μέλλοντος. Δὲν εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς διδάξῃ τὴν ἀγαθοπιστίαν εἰς τὰς σχέσεις ἡμῶν πρὸς τοὺς δανειστάς μας, ἐγὼ δ’ αὐτὸς ἤλεγξα ἐπανειλημμένως τὴν πολιτικὴν ἐκείνην ἡ ὁποία μᾶς ἤγαγεν εἰς τὸν Ἔλεγχον. Ἀλλ’ ἂν νομίζητε ὅτι δύνασθε νὰ ἐξυπηρετήσητε τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους διὰ τῆς φορομανίας, διὰ τῆς ἐπιβολῆς φόρων καὶ βαρῶν, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ ὑποστῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, πλανᾶσθε! Τὰ βάρη τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἤδη ὑπέρτερα τῶν δυνάμεών του, ἀλλά, ἂν πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῶσιν ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ἔχει, ἡ ὑπόστασις ἡ οἰκονομικὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θέλει συντριβῆ διὰ παντός, ἀμυνόμενος δὲ ὑπὲρ τῆς οἰκονομικῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔλαβον τὸν λόγον καὶ θὰ τὸν λαμβάνω πάντοτε.

§125Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτὴς εἶπεν ὅτι δὲν ἔκαμα λόγον κατὰ τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου περὶ τῆς παραγωγῆς τοῦ οἰνοπνεύματος ὡς ἐγχωρίου καὶ περὶ τοῦ συμφέροντος τὸ ὁποῖον ὑφίσταται ἵνα καταναλίσκωμεν τὴν ἐγχώριον ταύτην παραγωγὴν ἀντὶ ἔξωθεν εἰσερχομένου προϊόντος, οἷον τὸ πετρέλαιον. Ἀληθῶς ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης δὲν ἐξήτασα τοῦτο, δὲν τὸ ἐξήτασα δὲ ὄχι ἐκ παραδρομῆς, ἀλλὰ διότι ἐνόμιζον ὅτι, ὡς ἔχουσι τὰ πράγματα, περὶ τούτου δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος. Δὲν ἔχομεν ἔναντι ἡμῶν κάτοχον παραγωγὸν τοῦ σταφιδοκάρπου ἢ παραγωγὸν τοῦ οἰνοπνεύματος δι’ ἐλευθέρας ἐργασίας δημιουργήσαντα τὴν πρώτην ὕλην ἐξ ἧς θὰ παραχθῇ τὸ οἰνόπνευμα· ἔχομεν ἔναντι ἡμῶν συμβόλαιον τοῦ Κράτους τὸ ὁποῖον δι’ αὐτοῦ μετεβίβασεν εἰς τὴν ἑταιρείαν τὴν σταφίδα, καὶ τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν μετεβίβασε διὰ συμβάσεως τὸ Κράτος εἰς τὴν ἑταιρείαν τὴν σταφίδα ὁ καθορισμὸς τῶν ὅρων ὑπὸ τοὺς ὁποίους πρεπόντως θέλει διατεθῆ ἡ σταφὶς εἶναι ἀπόρροια τῆς συμβάσεως, διότι ἡ σύμβασις περιλαμβάνει τοὺς ὅρους τούτους. Καὶ θὰ μοὶ εἴπητε· τίνα ἔχετε ἀπόδειξιν ὅτι περιλαμβάνει τοὺς ὅρους τούτους ἡ σύμβασις; Τὴν ἀπόδειξιν δίδει ἡ ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος αὐτῶν μέριμνα ἐκείνων οἵτινες συνηλλάχθησαν. Ἡ ἑταιρεία ἠγόρασε παρ’ ἡμῶν τὴν σταφίδα διὰ νὰ κάμῃ ταύτης χρῆσιν ἣν ὑπελόγισεν, ἐξησφάλισε δὲ τὴν χρῆσιν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐνόμιζεν ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμῃ διὰ ν’ ἀπολαύσῃ ὅ,τι ἀντιστοιχεῖ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀνέλαβε. Τούτων οὕτως ἐχόντων, ζήτησις περαιτέρω ὠφελημάτων καὶ παροχῶν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἀμέσων ἢ ἐμμέσων εἶναι πέρα τῶν ὁρίων τῆς συμβάσεως καὶ τείνουσιν ὄχι εἰς τὴν δημιουργίαν παραγωγικῆς ἐργασίας ἐν τῇ χώρᾳ, διότι αὕτη καὶ ἄνευ τούτου θὰ γίνῃ, ἀλλ’ εἰς τὸν πορισμὸν ὠφελημάτων μὴ συμφωνηθέντων. Διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὴν σύμβασιν ὑπελόγισαν τὰ ἐξ αὐτῆς ὠφελήματα οἷα συνωμολογήθησαν καὶ ἐζητήθησαν πρὸς τοῦτο ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐνόμισαν ὅτι ἔπρεπε νὰ ζητήσωσιν. Ἡ θεωρία τοῦ κ. Βουλευτοῦ Ἀττικῆς ἐπὶ τῆς συμβάσεως ταύτης δὲν γνωρίζω διατί δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἐφαρμοσθῇ, καὶ ἂν ἄλλη ἑταιρεία ἤθελεν ἀναλάβει λ.χ. τὴν κατασκευὴν σιδηροδρομικῆς γραμμῆς καὶ ἤθελεν εἴπει κατόπιν· ἀφήσατέ με νὰ κόψω ἀπὸ τὰ δάση ξυλείαν ἀτελῶς, διότι πρόκειται διὰ τούτου νὰ βοηθήσητε τὴν ἐγχώριον παραγωγήν. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει στάδιον πρὸς ἐνίσχυσιν παραγωγῆς ἐκεῖ ὅπου πρόκειται περὶ συμβατικῆς ὑποχρεώσεως. Ἰδοὺ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἔκαμα λόγον περὶ τοῦ ἐπιχειρήματος τὸ ὁποῖον ἠδύνατο ν’ ἀρυσθῇ τις ἐκ τῆς ἰδιότητος τοῦ οἰνοπνεύματος ὡς προϊόντος ἐγχωρίου παραγωγῆς. Νομίζω ὅτι ἐξέθεσα σαφῶς τὴν ἰδέαν μου ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ἐπίστευον ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐπὶ τούτου τοῦ σημείου νὰ ἐπεκταθῶ. Ἐν τούτοις ἴσως δὲν ἔπεισα πάντας ὑμᾶς καὶ πιθανὸν νὰ νομίζητε ὅτι εἶμαι ὑπόχρεος νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης. Ἐγὼ νομίζω ὅτι καὶ οὕτω ἐξεταζόμενον τὸ πρᾶγμα δὲν ἤθελε καταλήξει εἰς διάφορον συμπέρασμα ἀπὸ ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξα. Ἂς ἴδωμεν τὸ πρᾶγμα πῶς ἔχει. Ἡ σταφὶς ἠγοράσθη ὑπὸ τῆς ἑταιρείας μὲ τὸν περιορισμὸν νὰ μὴ δύναται νὰ τὴν ἐξαγάγῃ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ὑπὸ μορφὴν σταφίδος. Τί θὰ γίνῃ; Θὰ μεταβληθῇ εἰς οἰνόπνευμα. Εἴτε τὴν φορολογήσῃς εἴτε δὲν τὴν φορολογήσῃς, θὰ μεταβληθῇ εἰς οἰνόπνευμα. Ἑπομένως ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ θὰ ἐκτελεσθῇ, δὲν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ χαθῇ ἡ ἐργασία, νὰ χαθῇ ἡ ἐγχώριος παραγωγή. Ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτὴς λέγει ὅτι ἐνδιαφέρον ἔχομεν νὰ καταναλώσωμεν ἀντὶ τοῦ πετρελαίου ἀλλοδαπῆς παραγωγῆς τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι πρέπει νὰ εἴμεθα αὐτάρκεις. Ἄ, εἰς τοῦτο διαφωνῶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν ἐξ Ἀττικῆς, καὶ παρακαλῶ αὐτὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ ἑξῆς ἁπλούστατον ὑποθετικὸν παράδειγμα, διὰ νὰ ἴδῃ ἂν καταναλίσκοντες ἐγχώριον πολυτιμότερον προϊόν εἴμεθα αὐτάρκεις. Ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι παράγομεν ἓν ἑκατομμύριον ὀκάδων οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον τιμᾶται ἐξαγόμενον εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν τεσσαράκοντα ἕως πεντήκοντα λεπτὰ τὴν ὀκᾶν. Ἔχοντες ἓν ἑκατομμύριον ὀκάδων οἰνοπνεύματος καὶ ἐξάγοντες αὐτὸ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν θὰ λάβωμεν πεντακοσίας χιλιάδας δραχμῶν, δίδοντες ἐκεῖ τὰς πεντακοσίας χιλιάδας δραχμῶν θὰ προμηθευθῶμεν ἑκατὸν χιλιάδας κιβωτίων πετρελαίου. Ἐὰν καύσωμεν τὸ ἓν ἑκατομμύριον ὀκάδων οἰνοπνεύματος, ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι φωτιζόμεθα ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες ἐπὶ τρεῖς μῆνας· ἐὰν καύσωμεν τὰς ἑκατὸν χιλιάδας κιβωτίων πετρελαίου, ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι θὰ φωτισθῶμεν ἐπὶ ἓξ ἢ ἑπτὰ μῆνας. Ἐὰν ἀποστείλωμεν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν τὸ οἰνόπνευμα, θὰ ἔχωμεν τὴν φωτιστικὴν ὕλην ἐπὶ ἓξ ἢ ἑπτὰ μῆνας, ἐνῷ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠθέλομεν καύσει τὸ οἰνόπνευμα θὰ φωτιζώμεθα μόνον ἐπὶ τρεῖς μῆνας καὶ διὰ τοὺς ἄλλους τρεῖς ἢ τέσσαρας θὰ δαπανήσωμεν ἄλλα χρήματα τὰ ὁποῖα ἀνταλλάσσοντες τὸ οἰνόπνευμα διὰ πετρελαίου οἰκονομοῦμεν καὶ προμηθευόμεθα δι’ αὐτῶν ἄλλα εἴδη. Καὶ ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν ἐξ Ἀττικῆς· πότε εἶναι μᾶλλον αὐτάρκης ἡ Ἑλλάς, εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν ἢ εἰς τὴν δευτέραν;

§126Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐξηγήσατέ το καλλίτερον.

§127Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἶναι σαφέστατον. Ἐὰν ἔχωμεν ἓν ἑκατομμύριον ὀκάδων οἰνοπνεύματος ἐκ σταφίδος καὶ καταναλώσωμεν διὰ φωτισμόν, θὰ φωτισθῶμεν ἐπὶ τρεῖς μῆνας. Ἐὰν τὸ αὐτὸ οἰνόπνευμα ἐξαγάγωμεν ἔξω καὶ μὲ τὸ ἀντίτιμον αὐτοῦ προμηθευθῶμεν καὶ φέρωμεν πετρέλαιον ἐπαρκὲς διὰ νὰ φωτισθῶμεν ἴσον χρόνον, ἤτοι ἐπὶ τρεῖς μῆνας, ἐπειδὴ τὸ πετρέλαιον εἶναι εὐθηνότερον, θὰ ἔχωμεν καὶ τριακοσίας χιλιάδας ἢ καὶ περισσοτέρας δραχμὰς περίσσευμα μὲ τὰς ὁποίας θὰ φέρωμεν οἱαδήποτε ἄλλα χρήσιμα εἴδη. Ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν ἐξ Ἀττικῆς μετὰ τοὺς τρεῖς μῆνας, πότε θὰ εἶναι μᾶλλον αὐτάρκης ἡ Ἑλλάς, ὅταν καύσῃ τὸ οἰνόπνευμα καὶ δὲν μείνῃ τίποτε εἰς αὐτὴν ἢ ὅταν λάβῃ τὸ πετρέλαιον καὶ φωτισθῇ, μένῃ δὲ καὶ περιπλέον ἐκτὸς τοῦ φωτισμοῦ καὶ ποσὸν ἐκ τριακοσίων ἢ καὶ περισσοτέρων χιλιάδων φράγκων δι’ ἀγορὰν ἄλλων εἰδῶν; Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι μᾶλλον αὐτάρκης εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν. Τὸ θέμα εἶναι· τὸ οἰνόπνευμα τὸ ὁποῖον θέλετε σεῖς ν’ ἀναγκάσητε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ καύσῃ εἶναι ἀκριβότερον ἢ εὐθηνότερον ἀπὸ τὸ πετρέλαιον; Ἀναμφισβητήτως εἶναι ἀκριβότερον, ὄχι μόνον ἂν τὸ ὑπολογίζητε μὲ τὰ ὀγδοήκοντα λεπτὰ τὴν ὀκᾶν, ὅπως πωλεῖται ἐδῶ, ἀλλὰ μὲ τὴν τιμὴν μὲ τὴν ὁποίαν πωλεῖται εἰς τὴν Εὐρώπην. Ἀναμφισβητήτως τὸ οἰνόπνευμα εἶναι πολυτιμότερον ἀπὸ τὸ πετρέλαιον, διότι τὸ πετρέλαιον τιμᾶται πέντε δραχμὰς τὸ κιβώτιον καὶ περιέχει εἴκοσι πέντε ὀκάδας.

§128ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἴκοσιν ἓξ ὀκάδας.

§129Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν τὸ πρᾶγμα. Ὅταν ἀγοράζητε μὲ πέντε δραχμὰς ἓν κιβώτιον, τὸ ὁποῖον περιέχει ἔστω εἴκοσι πέντε ὀκάδας, στοιχίζει εἴκοσι λεπτὰ εἰς τὴν ὀκᾶν· ὅταν καίητε οἰνόπνευμα ὄχι πρὸς ὀγδοήκοντα λεπτά, ὡς πωλεῖται ἐδῶ, ἀλλὰ πρὸς πεντήκοντα λεπτά, ὅπως πωλεῖται εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ἐρωτῶ νὰ μοὶ εἴπητε· καίετε περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον; Λέγετε σεῖς ὅτι ἀγοράζομεν τὸ πετρέλαιον πρὸς μίαν καὶ τεσσαράκοντα τὴν ὀκᾶν, δὲν καίετε ὅμως μίαν καὶ τεσσαράκοντα, διότι δίδετε μίαν καὶ εἴκοσιν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, καὶ ὅταν δίδητε μίαν καὶ εἴκοσιν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον δὲν δύνασθε νὰ λέγητε ὅτι τὸ δαπανᾶτε ἢ τὸ ἐξοδεύετε, ἀλλ’ ὀφείλετε νὰ ἐννοήσητε ὅτι τὸ τοποθετεῖτε εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἰδικόν σας, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς σᾶς καὶ διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐργασθῆτε σεῖς καὶ θὰ ἐκτελεσθῶσιν αἱ ὑποχρεώσεις ἡμῶν.

§130Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὑπολογίζετε τὴν ἀξίαν τοῦ πετρελαίου τὴν ἐν τῷ τόπῳ τῆς ἀγορᾶς ἄνευ ὑπολογισμοῦ τοῦ φόρου;

§131Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μάλιστα.

§132Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Καὶ τὴν ἀξίαν τοῦ οἰνοπνεύματος ὡς ἀξίαν προϊόντος; Λησμονεῖτε ὅτι εἶναι κεκανονισμένη ἡ ἀξία τοῦ οἰνοπνεύματος· κατὰ συνέπειαν, διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ὀφείλετε νὰ ὑπολογίζητε τὴν τιμὴν τοῦ πετρελαίου μὲ τὴν τοῦ οἰνοπνεύματος σὺν τῷ φόρῳ, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς τιμῆς εἰς ἣν ἔχει κανονίσει τοῦτον ἡ ἑταιρεία. Ἡ ἑταιρεία ὅμως παραλαμβάνει τὸ οἰνόπνευμα ἀπὸ τὴν Προνομιοῦχον ἑταιρείαν πρὸς προστασίαν τῆς σταφίδος, αὐτὴ δὲ εἰσφέρει εἰς τὴν ἑταιρείαν τὴν σταφίδα ἐκ τοῦ παρακρατήματος, καταβάλλουσα τὸ ἀντίτιμον τοῦτο ὡς φόρον ἐκ δραχμῶν 4,000,000· ἑπομένως πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ καὶ ὁ φόρος τῆς σταφίδος.

§133Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐν τῇ παρατηρήσει, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Βάλτου ἔθιξε πολλὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διευκρινισθῶσι, διὰ νὰ πεισθῇ καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ μοὶ κάμῃ αὐτὴν τὴν παρατήρησιν. Φόρος τῆς σταφίδος δὲν ὑπάρχει, ἀξιότιμε συνάδελφε, ἐν τῷ παρακρατήματι.

§134Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τριάκοντα πέντε τοῖς ἑκατὸν δὲν εἶναι εἰσφορὰ διὰ φόρον;

§135Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὑπάρχει εἰς τὴν σταφίδα τὴν ἐξαγομένην· τὸ παρακράτημα εἶναι ὁ φόρος τῆς σταφίδος.

§136Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸ ὁποῖον καταβάλλεται εἰς χρῆμα.

§137Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἀφήσατε νὰ ἐξηγήσω τὸ πρᾶγμα. Τὸ παρακράτημα δὲν ἔχει πληρώσει φόρον· εἶναι ὁ φόρος τὸν ὁποῖον ἐπλήρωσεν ἡ ἄλλη σταφίς. Δὲν εἶναι λοιπὸν τὸ παρακράτημα φορολογούμενον. Δεύτερον τὸ παρακράτημα οὐδὲν ἐπλήρωσεν εἰς τὸ Κράτος· τὸ παρακράτημα ἐπωλήθη ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς τὴν Ἑνιαίαν. Εἶναι προϊόν τὸ ὁποῖον ἔχει δαπάνην παραγωγικὴν διὰ τὴν ἑταιρείαν, ὅσον τὸ ἠγόρασεν, ὅσον τὸ ἐπλήρωσε. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς· πόσον ἐπλήρωσεν ἡ ἑταιρεία τὴν σταφίδα πρὸς τὴν Ἑνιαίαν; Τριάκοντα δραχμὰς τὸ χιλιόλιτρον; Ἐὰν τὸ χιλιόλιτρον ἔχῃ τριάκοντα δραχμάς, τὸ οἰνόπνευμα τῇ στοιχίζει περὶ τὰ τεσσαράκοντα λεπτὰ τὴν ὀκᾶν.

§138ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τεσσαράκοντα λεπτὰ μὲ τὴν μετουσίωσιν.

§139Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μάλιστα. Ἐγὼ ὡμίλησα περὶ τῆς ἀξίας τοῦ οἰνοπνεύματος ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἑταιρείαν. Ἐὰν ὁ πολίτης Ἕλλην, τὸν ὁποῖον θέλομεν ἀναγκάσει νὰ καύσῃ τὸ οἰνόπνευμα, ἐὰν ἡ Ἑλλὰς ὁλόκληρος, ἂς εἴπω οὕτως, ἡ ὁποία ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα ἑκατομμυρίων λιτρῶν τῆς σταφίδος π. χ. δύναται νὰ παραγάγῃ ἑπτὰ ἑκατομμύρια ὀκάδων οἰνοπνεύματος, ἐὰν ἡ Ἑλλὰς αὐτὸ τὸ οἰνόπνευμα τὸ καύσῃ ἐντὸς τῆς χώρας, ὁ κ. ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτὴς λέγει ὅτι εἶναι εὐτύχημα νὰ καύσῃ αὐτὸ ἀντὶ τοῦ πετρελαίου, διότι καταναλίσκει ἐγχώριον προϊόν. Καὶ ἐπενέβη ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν κ. Ῥοῦφος καὶ λέγει «βεβαιότατα». Ἐγὼ λέγω ὅτι, ἐὰν ἡ Ἑλλὰς δύναται αὐτὰ τὰ ἑπτὰ ἑκατομμύρια ὀκάδων οἰνοπνεύματος νὰ πωλήσῃ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν πρὸς 50 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, διότι τόση εἶναι ἡ διεθνὴς τιμή, ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι δύναται νὰ τὰ πωλήσῃ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ νὰ εἰσπράξῃ 3½ ἑκατομμύρια δραχμῶν, δίδουσα δὲ 1,400,000 δραχμῶν διὰ τὸ πετρέλαιον νὰ κρατήσῃ 2,100,000 δραχμῶν, ἐρωτῶ· δαπανᾷ ὀλιγώτερον ἢ περισσότερον; Βεβαίως περισσότερον. Διότι, ἐὰν φωτισθῇ διὰ πετρελαίου ἐκ τῆς πωλήσεως τοῦ οἰνοπνεύματος ἔχει μὲν τὸ ἀντίτιμον τοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον τὴν ἐφώτισεν, ἀλλὰ καὶ δύο ἑκατομμύρια δραχμῶν καὶ πλέον. Ἐρωτῶ· πότε εἶναι μᾶλλον αὐτάρκης, εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν ἢ εἰς τὴν ἄλλην, καθ’ ἣν ἐφωτίσθη μὲ τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ἔκαυσε καὶ δὲν ἔμεινε τίποτε; Τὸ ζήτημα τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως δὲν εἶναι ζήτημα τόσον ἁπλοῦν. Λέγετε: Καῖε ἐγχώριον πρᾶγμα. Ἔτσι; Νομίζετε ὅτι εἶναι εὐτύχημα τοῦτο πάντοτε; Ὥστε, ἐὰν δὲν ἔχητε γαιάνθρακας...

§140Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστύχημα.

§141Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. ... ἐὰν δὲν ἔχητε γαιάνθρακας, μὴ κομίσητε τοιούτους ἔξωθεν, ἀλλὰ καύσατε ἄλλην πολυτιμοτέραν ὕλην, τὴν ὁποίαν ἔχετε ἐν τῇ χώρᾳ σας, καὶ τότε καίετε ἐγχώριον προϊόν! Καὶ ἐρωτῶ· τί διαφέρει τὸ παράδειγμα τῶν γαιανθράκων ἀπὸ τὸ παράδειγμα τοῦ πετρελαίου καὶ τοῦ οἰνοπνεύματος; Δὲν ἔχετε νὰ καύσητε πετρέλαιον· τί καίετε; Πολυτιμότερον προϊόν; Ἐρωτῶ· εἶναι πολυτιμότερον τὸ οἰνόπνευμα; Εἶναι. Δαπανᾶτε περισσότερον; Μάλιστα. Καὶ δὲν κάμνει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἑκουσίως τοῦτο. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὸ κάμνει, διότι ἐξηναγκάσθη νομοθετικῶ; νὰ τὸ κάμνῃ. Τὸν ἐξαναγκάζετε νὰ τὸ κάμνῃ νομοθετικῶς, ὅτε φορολογεῖτε τὸ πετρέλαιον πρὸς 500% καὶ καταντᾷ εἰς τὰ ὄμματα τοῦ ἀγοραστοῦ, τοῦ καταναλωτοῦ, νὰ παρίσταται τὸ οἰνόπνευμα εὐθηνότερον. Τοῦτο δ’ εἶναι τόσον βέβαιον, ὥστε καὶ αὐτὸς ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς πλανηθεὶς ἠθέλησε ν’ ἀποδείξῃ ὅτι εἶναι τὸ οἰνόπνευμα εὐθηνότερον. Διατί εἶναι εὐθηνότερον; Διότι ἀξίζει ὀλιγώτερον; Ὄχι. Διότι ἀτέχνως τὸ Κράτος μετὰ τοῦ τιμήματος αὑτοῦ συνεχώνευσε μίαν φορολογίαν 500%.

§142Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Εἴπετε ὅτι τὸ πετρέλαιον ἔχει εἴκοσι λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, καὶ τὸ οἰνόπνευμα πεντήκοντα λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν. Ἐὰν ὑπολογίσητε ὅμως ὅτι ἡ φωτιστικὴ δύναμις τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι τρεῖς καὶ ἡμίσειαν φορὰς μεγαλειτέρα τοῦ πετρελαίου, θὰ ἴδητε ὅτι δὲν εἶναι εὐθηνότερον.

§143ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τοῦτο θὰ εἴπῃ ὅτι ἔχει ἀντοχὴν μεγαλειτέραν.

§144Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Πρέπει νὰ καθαρίζωμεν τὰ πράγματα. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς μὲ διέκοψεν, ἵνα μοὶ εἴπῃ τὰ ἑξῆς· ἐγὼ ἔλεγον ὅτι τὸ οἰνόπνευμα ἀνταγωνίζεται μὲ τὸ πετρέλαιον, διότι εἶναι φορολογημένον, καὶ προσέθετον ὅτι, ἐὰν τὸ πετρέλαιον ἦτο ἀφορολόγητον καὶ ἐτιμᾶτο 20 λεπτά, δὲν θ’ ἀντηγωνίζετο μὲ τὸ οἰνόπνευμα. Ὁ δὲ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς μὲ διέκοψεν, ἵνα μοὶ εἴπῃ ὅτι, καὶ ἐὰν ἔμενεν ἀφορολόγητον τὸ πετρέλαιον, πάλιν θὰ ἦτο εὐθηνότερον τὸ οἰνόπνευμα. Τοῦτο εἶναι πλάνη, καὶ ἂν ὑπολογισθῇ ἡ φωτιστικὴ δύναμις. Ἀλλά, ἂν δεχθῇ τις τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ, τότε εἶναι ὀρθότατον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§145Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Τὸ πρῶτόν σας ἐπιχείρημα ἐξέλιπε δι’ αὐτοῦ.

§146Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Τὸ ἐλησμονήσατε σεῖς.

§147Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον θὰ σκεφθῶμεν καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσωμεν.

§148Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξετόπισεν ἐκ τοῦ νοῦ του τὸ ἐπιχείρημα καὶ νομίζει ὅτι ἐξέλιπεν. Ἀλλά, καὶ ὅταν δὲν εἶναι ἐν τῷ νῷ σας, ὑπάρχει ἐν τῇ πραγματικότητι τὸ ἐπιχείρημα. Ἀκριβῶς δὲ παραμένει αὐτὸ ἀκεραιότατον, ὡς τὸ εἶπον. Κύριοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μοὶ ἐπιρρίπτηται ἡ μομφὴ ὅτι δὲν ἐνδιαφέρομαι καὶ ἐγώ, ὡς πᾶς Ἕλλην, ὑπὲρ τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς. Ἄλλοτε μοὶ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ ἐκφράσω τὰς ἰδέας μου περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἐννοῶ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς. Δὲν εἶναι ἡ στιγμὴ κατάλληλος ἵνα ἀναπτύξω τὰς ἰδέας τὰς ὁποίας ἐπὶ τούτου ἔχω. Δὲν δύναμαι ὅμως ν’ ἀποκρύψω ὅτι μετὰ λύπης πολλῆς προβλέπω τὸ μέλλον ὀδυνηρότατον ἀποβλέπων εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τοῦτο ἀκολουθοῦμεν. Τὸ ὁμιλεῖν ἐν Ἑλλάδι περὶ ἐλευθέρας ἐμπορίας καὶ προστατευτικῆς πολιτικῆς εἶναι μετατόπισις ἰδεῶν ἀνηκουσῶν ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουσιν οἱ δυνάμενοι νὰ ἐφαρμόσωσι συστήματα τοιᾶσδε ἢ τοιᾶσδε βάσεως. Ἡ Ἑλλὰς δὲν θ’ ἀνήκῃ ποτὲ οὔτε εἰς τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας οὔτε εἰς τὸ τῆς προστατευτικῆς πολιτικῆς. Ἡ Ἑλλὰς πρέπει ν’ ἀνήκῃ εἰς τὸ σύστημα τῆς λογικῆς παροχῆς συνδρομῆς εἰς τὰς ἐργασίας τὰς ἐν αὐτῇ ἀναπτυσσομένας, ἡ τοιαύτη δὲ συνδρομὴ προϋποτίθησι πρὸ παντὸς μελέτην καὶ γνῶσιν τῶν ἐργασιῶν τῶν γινομένων ἐν τῷ τόπῳ καὶ τῶν συνθηκῶν ὑφ’ ἃς αἱ ἐργασίαι αὗται δύνανται νὰ γίνωσι, μελέτην καὶ γνῶσιν τῆς συνδρομῆς τὴν ὁποίαν δύναται νὰ δώσῃ διὰ τῆς νομοθεσίας του τὸ Κράτος, συνδρομῆς τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ παραλείπῃ τὸ Κράτος νὰ παρέχῃ. Αὐταὶ εἶναι ἰδέαι γενικαί, αἵτινες προσπίπτουσιν εἰς πάντα εὑρεθέντα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ μελετήσῃ τὰ ζητήματα ταῦτα. Πολὺ πρὶν καταλάβω τὸ ἐδώλιον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὡς ἁπλοῦς Βουλευτὴς ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης ἀνέπτυξα τὰς ἰδέας μου ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ ἐζήτησα δι’ εἰδικῆς προτάσεως, ἣν ὑπέβαλον εἰς τὴν Βουλήν, τὸν σχηματισμὸν ἐπιτροπῆς ἐχούσης τὸν σκοπὸν νὰ μελετήσῃ τὴν παρ’ ἡμῖν παραγωγὴν καὶ ὑποδείξῃ τὰς χορηγητέας προστασίας. Ἀτυχῶς ἡ πρότασίς μου τότε δὲν ἐγένετο δεκτή. Ἐπανέλαβον ταύτην ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλ’ αἱ περιστάσεις ἐπέβαλον καὶ τότε νὰ μὴ ψηφισθῇ. Ἐψηφίσθη ὅμως πρότασις ὑποβληθεῖσα ὑπὸ τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Αὐτὴ ἡ ἐργασία πρέπει νὰ γίνῃ· καί, ὅταν γίνῃ ἡ ἐργασία αὕτη, τότε θέλετε ἴδει τί ἐπράξαμεν ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς προστασίας. Διότι μὴ λησμονεῖτε ὅτι οὐδέποτε ἐχορηγήθη προστασία σκόπιμος καὶ μεμελετημένη. Ἐκεῖνο δὲ τὸ ὁποῖον ἐνεφανίζετο ἐν μιᾷ περιστάσει ὡς προστασία οὐδὲν ἕτερον ἦτο ἢ ἰδιοποίησις τοῦ δημοσίου φόρου τοῦ τεθέντος ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῷ ταμιευτικῷ. Μὴ νομίζωμεν δὲ ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς προστασίας εἶναι τόσον ἁπλοῦν. Βεβαίως πρέπει νὰ παράσχωμεν πᾶσαν δυνατὴν συνδρομὴν εἰς ἀνάπτυξιν πάσης δυνατῆς ἐργασίας ἐν τῷ τόπῳ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει ὅτι τοῦτο ἀποπειρώμενοι ἐπιλαμβανόμεθα τοῦ σοβαρωτέρου προβλήματος ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔχει ἀντιμετωπίσει οἱαδήποτε χώρα. Τί ἐπράξαμεν χθὲς καὶ προχθὲς πιεσθέντες ὑπὸ τῆς ἀνάγκης; Ἐφορολογήσαμεν ἐπὶ σκοποῖς προστατευτικοῖς, ἀλλ’ ἐφορολογήσαμεν καὶ ἐπὶ σκοποῖς μὴ προστατευτικοῖς. Ἐφορολογήσαμεν τὰ ἐργαλεῖα, ἐφορολογήσαμεν τὰ ὑλικά, ἐφορολογήσαμεν ἀκόμη τὰ κεφάλαια ἐκεῖνα δι’ ὧν θέλουσι γίνει αἱ ἐργασίαι. Ἐφορολογήσαμεν αὐτὰ τὰ ἀτμόπλοια. Καὶ εἰς βάρος τίνος ἐγένοντο ταῦτα; Ἐγένοντο ὑπὲρ ἑνὸς κλάδου, ὑπὲρ μιᾶς βιομηχανίας. Ἀλλ’ ἐκ τῆς ἐπιβαλλομένης ταύτης φορολογίας πρὸς προστασίαν μιᾶς βιομηχανίας μήπως ἐβλάψαμεν ἑτέρας βιομηχανίας κατὰ τὴν πρώτην αὐτῶν ἀνάπτυξιν; Καὶ δὲν σᾶς κάμνει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι διὰ τοιαύτης μεθόδου προστατεύοντες εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε σήμερον τὴν μίαν καὶ αὔριον τὴν ἄλλην βιομηχανίαν θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν θέσιν, ὥστε εἰσάγοντες σήμερον μίαν προστασίαν εἰς βάρος βιομηχανίας προστατευθείσης ἤδη νὰ ἐπαναλάβωμεν νέαν προστασίαν ὑπὲρ ταύτης, διότι ἡ πρώτη προστασία ἐγένετο ἀνεπαρκὴς καὶ ἡ δευτέρα προστασία αὕτη, ἐὰν ἀποβῇ εἰς βάρος ἄλλης τινός, δὲν θὰ μᾶς κάμῃ νὰ προβῶμεν εἰς νέαν πάλιν προστασίαν; Ὅταν δὲ τοιουτοτρόπως ἐξακολουθήσωμεν παρέχοντες ἀλογίστως προστασίας, δὲν θὰ βαρύνωμεν ἐξακολουθητικῶς τὴν χώραν τὴν τοσοῦτον ἐξηντλημένην; Μὴ λησμονῶμεν, Κύριοι, ὅτι, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ προστασίας, δὲν πρέπει ν’ ἀκούωμεν τὰς κραυγὰς τῶν συμφερόντων τῶν δημιουργηθέντων ἕνεκα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐπὶ ταμιευτικῷ σκοπῷ τεθεισῶν δασμολογικῶν διατάξεων. Ὅταν δὲν παρέχωμεν προστασίαν εἰς τὰς ἐν τῷ τόπῳ ἐργασίας διὰ τῆς ἀτελείας τῆς πρώτης ὕλης, ἔχομεν πρόδηλον τὴν πρώτην ἔνδειξιν τῆς ἀτελείας τοῦ δασμολογικοῦ ἡμῶν συστήματος. Ἄλλη προστασία ἀναγκαιοτάτη διὰ τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν εἶναι ἡ εὐθηνία τοῦ ἡμερομισθίου. Ὅταν ἐπιβαρύνητε μὲ φόρους καταναλώσεως καὶ τὰς λανθανούσας προστασίας, αἵτινες ἐπιπίπτουσιν εἰς τὸν πτωχὸν τὸν μεταχειριζόμενον τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα προστατεύετε, αὐξάνετε τὸ ἡμερομίσθιον. Ἀλλ’ ὅταν φορολογῆτε τὴν πρώτην ὕλην καὶ ὑψοῦτε τὸ ἡμερομίσθιον, τί ὁμιλεῖτε περὶ προστασίας; Ἡ πολιτικὴ τῆς ἀλογίστου προστασίας, ἐνῷ ὁμιλεῖ περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ὑψοῖ τὸ ἡμερομίσθιον καὶ φορολογεῖ τὰς πρώτας ὕλας. Ἔφθασε νὰ φορολογῇ καί τι ἄλλο. Παρακαλῶ, τί; Καὶ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν κεφαλαίων πρὸς παραγωγὴν ἐργασίας. Ἀλλὰ σεῖς μεθ’ ὅλα αὐτὰ ὁμιλεῖτε περὶ προστασίας τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς ἐργασίας! Ὁ φαῦλος κύκλος συνετελέσθη. Προστατεύοντες τὸν Α ἀναιροῦμεν προστασίαν πρὸς τὸν Β, τὸν ὁποῖον ἐπροστατεύομεν χθὲς καὶ τοῦ ὁποίου θὰ ζητήσωμεν νὰ ἐπουλώσωμεν τὴν πληγὴν δι’ ἄλλης προστασίας προωρισμένης νὰ καταστήσῃ ἀναγκαίαν ἄλλην πάλιν καὶ οὕτω καθεξῆς. Ἄν θέλητε πραγματικὴν προστασίαν, πρὸς τρία πρὸ παντὸς πρέπει ν’ ἀποβλέψητε, διότι τρία εἶναι ἐκεῖνα ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ ἐργασία, πρώτη ὕλη ἀτελής, ἡμερομίσθιον εὐθηνόν, κεφάλαιον πρὸς παραγωγὴν ἐργασίας. Προσελκύσατε τὰ κεφάλαια εἰς τὴν χώραν καὶ χρησιμοποιήσατε πρὸς τοῦτο πᾶσαν τὴν πολιτικὴν ὑμῶν ἐμπειρίαν καί, ὅταν τοῦτο συντελεσθῇ, τότε θὰ δυνηθῆτε νὰ εἴπητε ὅτι παρέχετε εἰς τὴν χώραν τὴν συνδρομὴν ἐκείνην ἧς ἔχει ἀνάγκην, ἵνα δημιουργηθῇ ἐργασία ἐν τῷ τόπῳ. Ἀλλὰ ταῦτα πάντα δὲν συντελοῦνται διὰ νομοθετημάτων ἐπὶ τοῦ γόνατος συντασσομένων καὶ πρὸς τὸ θεαθῆναι ἐρχομένων ἐνταῦθα. Διότι νόμοι οἵτινες πρόκειται νὰ ἐξασκήσωσιν ἐπιρροὴν ἐπὶ τῶν κοινωνικῶν φαινομένων, νόμοι τοιοῦτοι δὲν δύνανται νὰ συνταχθῶσι πρεπόντως ἢ μετὰ πλήρη, ἀκριβῆ καὶ τελείαν μελέτην καὶ ἐκτίμησιν τῶν κοινωνικῶν πραγμάτων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ μεταβάλωσιν· ἄλλως παραμένουσι χαρτιά, τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν ἔχουσιν ἐπιρροὴν ἐπὶ τῶν κοινωνικῶν φαινομένων, πρὸς τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἔλθωσιν εἰς ἐπαφήν, χαρτιὰ τὰ ὁποῖα παρασύρονται ὑπὸ τοῦ ἀνέμου καὶ δὲν μένει τίποτε ἄλλο ἢ ἡ ἀπογοήτευσις τῆς ἀποτυχίας, ἥτις διασπείρεται ἀνὰ πᾶσαν τὴν χώραν καὶ κάμνει νὰ μειδιῶσιν οἱ πολῖται, ὅταν ἀκούωσι νὰ γίνηται λόγος περὶ τοιούτων πραγμάτων, καὶ νὰ καταστρέφωσι προκαταβολικῶς πᾶσαν σχετικὴν προσπάθειαν.

§149Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἐνθυμεῖται ἡ Βουλὴ ὅτι, ὅτε τὴν πρωίαν ὡμίλησα περὶ τοῦ ζητήματος τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, ἐδήλωσα ὅτι δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ φωτιστικοῦ, ἀλλὰ περὶ τοῦ βιομηχανικοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ἐνόμισεν ὅτι εὗρε τὸν καιρὸν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν νὰ εὕρῃ ἐπιχείρημα ἐναντίον μου, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπῆρχε, διότι δὲν ὡμίλησα ἀκριβῶς περὶ τῆς φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐτόνισα εἶναι ὅτι τὸ οἰνόπνευμα ἀκριβῶς δύναται ἐν τῷ μέλλοντι νὰ μᾶς χρησιμεύσῃ ὡς καύσιμος ὕλη, διὰ τῆς ὁποίας νὰ δυνάμεθα ν’ ἀνταγωνιζώμεθα μὲ τὴν εὐρωπαϊκὴν βιομηχανίαν. Ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Βουλευτὴς Πατρῶν δὲν ἠθέλησε νὰ κατανοήσῃ ποίαν σημασίαν ἔχει τοῦτο διὰ τὸ μέλλον τῆς πατρίδος.

§150ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐν πρώτοις, ὅπως καθησυχάσω τὸν κ. Βουλευτὴν Ἀττικῆς, ἐπιμένοντα ὅτι δὲν ἐσκεπτόμην νὰ ὑποβάλω νομοσχέδιον δι’ οὗ ἐπιβάλλεται φόρος ἐπὶ τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτὸς καὶ τοῦ φωταερίου, ἀποδεικνύων ὅτι τὸ εἶχον ἕτοιμον, καταθέτω τοῦτο ταύτην τὴν στιγμὴν διὰ τὸ κατεπεῖγον ὡς τροπολογίαν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου περὶ φόρου ἀσετυλίνης. Ἐγὼ ἐνόμισα ὅτι καθ’ ὃν χρόνον ἡ ἀγορὰ ἡμῶν διατελεῖ ὑπὸ κρίσιν καὶ οἰκονομικὴν καχεξίαν πᾶσα αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ φωταερίου καὶ τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτὸς θὰ ἐπέτεινε τὴν τοιαύτην κρίσιν. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλων τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐξαιρῶ τὰ δημόσια καταστήματα, ζυθοπωλεῖα καὶ πάντα τ’ ἄλλα ἐμπορικὰ ἀπὸ τῆς φορολογίας ταύτης, ἐπιβάλλω δὲ ταύτην διὰ τὴν οἰκιακὴν χρῆσιν.

§151Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τί ποσὸν ὑπολογίζετε;

§152ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μετὰ τοῦτο ὀφείλω νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν, ἐκφυγοῦσαν τῆς μνήμης μου. Ἐπανειλημμένως ἐλέχθη ὅτι, ἐνῷ ἡ Προνομιοῦχος ἑταιρεία, ἢ μᾶλλον ἡ Ἑταιρεία οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, διότι περὶ ταύτης κυρίως πρόκειται, προέτεινε κατὰ τὸ ἔαρ ἀνταλλάγματα σπουδαῖα καὶ μεγάλα διὰ τὴν κατάργησιν τῶν κοινῶν ἀμβύκων, τώρα κατηργήσαμεν ἡμεῖς τούτους, χωρὶς νὰ λάβωμεν κανὲν ἐκ τῶν ἀνταλλαγμάτων αὐτῆς ἐκείνων. Ἀλλά, Κύριοι, τί πράγματι παρεχώρει τότε ἡ ἑταιρεία καὶ τί ἐζήτει παρ’ ἡμῶν; Ἀνελάμβανεν αὐτὴ ν’ ἀγοράσῃ 150.000 ἑκατολλίτρων οἴνου, ἤτοι 12.000.000 ὀκάδων οἴνου πρὸς λεπτὰ 17 τὴν μπότσαν, ἤτοι τὰς δύο ὀκάδας. Ἐν ἄλλαις λέξεσι θὰ διέθετεν ἡ ἑταιρεία ἓν περίπου ἑκατομμύριον δραχμῶν. Ἀπέναντι δ’ αὐτῆς τῆς μεγάλης καὶ φοβερᾶς θυσίας, τίνα ἀνταλλάγματα ἐζήτει παρὰ τοῦ Κράτους; Ὄχι μόνον τὴν κατάργησιν τῶν κοινῶν ἀμβύκων, ὄχι μόνον τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ λαμβάνῃ τὸ παρακράτημα εἰς χλωρὰν σταφίδα χάριν τῆς οἰνοποιίας της, ἀλλ’ ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἐπεφύλαττεν ἡ ἑταιρεία εἰς ἑαυτὴν τὸ δικαίωμα νὰ λύσῃ τὴν σύμβασιν εὐθὺς ὡς τὸ Δημόσιον θὰ μετέβαλλε τὴν ἰσχύουσαν περὶ οἰνοπνεύματος φορολογίαν. Δηλαδὴ ὑπεχρέου αὐτὴ τὸ Δημόσιον οὕτω πως νὰ μὴ ἐπιβάλῃ τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς νῦν προτείνομεν καὶ τὸν ὁποῖον αὐτὸς οὗτος ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀττικῆς ὑπελόγισεν εἰς 3.000.000 δρχ. περίπου, δηλαδὴ ἐζήτει μίαν ἐπιχορήγησιν. Ἐν ἄλλαις λέξεσι, διὰ νὰ καταναλίσκῃ αὐτὴ εὐκολώτερον τὸ οἰνόπνευμα, ἠξίου ἐκ μέρους τοῦ Κράτους μίαν θυσίαν ἐκ 3.000.000 περίπου δρχ. ἐτησίως, εἰς ὅσον ποσὸν ἀνέρχεται ὁ φόρος τὸν ὁποῖον θὰ εἰσπράξωμεν. Εἰς ὅλας δ’ αὐτὰς τὰς θυσίας ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ τὸ Δημόσιον ἀπέναντι τοῦ 1.000.000 δρχ., τὸ ὁποῖον ἐνδεχόμενον ἦτο νὰ δαπανήσῃ ἢ νὰ μὴ δαπανήσῃ ἡ ἑταιρεία πρὸς ἀγορὰν γλεύκους καὶ οἴνου ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν δὲν θὰ ἦτο μεγάλη ἡ οἰνοπαραγωγή.

§153Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Καὶ νὰ ἱδρύσῃ οἰνολογικοὺς σταθμούς.

§154ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Οἱ οἰνολογικοὶ σταθμοὶ ἦσαν λόγια· ἡ οὐσία εἶναι αὐτή, ὡς σᾶς τὴν ἐξέθεσα ἐγώ. Ἡ ἑταιρεία θὰ ἔλεγεν ἴσως: Ἔχω οἰνολογικοὺς σταθμοὺς εἰς τὰς Καλάμας, εἰς τοὺς Μύλους ἢ εἰς τὴν Ἐλευσῖνα καὶ ὅστις θέλει ἂς ὑπάγῃ ἐκεῖ νὰ διδαχθῇ τὴν οἰνοποιίαν. Αὐταὶ ἦσαν, κύριοι Βουλευταί, αἱ προτάσεις τῆς ἑταιρείας.

§155Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Ἡμεῖς δὲν τὰς ἐδέχθημεν.

§156ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὀφείλω, Κύριοι, ν’ ἀπαντήσω εἰς μίαν ἄλλην παρατήρησιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς. Εἶπεν οὗτος ὅτι συνετάξαμεν καὶ ὑπεβάλομεν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον εἶναι πρωτάκουστον καὶ ἀνήκουστον, πρὸ αὐτοῦ δὲ εἰς ἄλλην συζήτησιν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεγαρίδος Βουλευτὴς μᾶς προεκάλεσε νὰ ὑποδείξωμεν, ἂν εἰς οἱανδήποτε ἄλλην χώραν εἰσήχθη ποτὲ καὶ ἐψηφίσθη τοιοῦτον νομοσχέδιον. Ἐγὼ καὶ τότε εἶπον ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλη χώρα, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει ψηφισθῆ παρόμοιον νομοσχέδιον, καὶ νῦν ἐπαναλαμβάνω τοῦτο. Μάλιστα, Κύριοι· ἐν Βουλγαρίᾳ ὑπάρχει τοιοῦτος νόμος, δυνάμει τοῦ ὁποίου τὸ Κράτος ἐκεῖνο ἐκ τοῦ μηδενὸς σχεδὸν ἐδημιούργησε βιομηχανίαν μεγάλην καὶ τὴν σήμερον οἰκονομικῶς εὑρίσκεται εἰς καλλιτέραν θέσιν πολλῶν ἄλλων γειτόνων Κρατῶν. Τὰς διατάξεις ταύτας παρελάβομεν ἐν τῷ ἡμετέρῳ νομοσχεδίῳ ἀκριβῶς ἐκ τοῦ βουλγαρικοῦ νόμου. Τὸ Βουλγαρικὸν Κράτος διεκήρυξε δι’ αὐτοῦ· Ἐννοῶ ν’ ἀγοράζω κατὰ προτίμησιν προϊόντα ἐγχώρια καὶ οὐχὶ ξένα, διὰ ν’ ἀναπτύξω τὴν βιομηχανίαν τοῦ τόπου μου. Ἀναλαμβάνω οὕτω πως τὴν ὑποχρέωσιν, ὁσάκις ἱδρύεται ἓν νέον ἐργοστάσιον, μία νέα βιομηχανία, νὰ προμηθεύωμαι ἐπὶ 5 καὶ 10 ἔτη ἐξ αὐτῶν.

§157Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ πρὶν γίνῃ τὸ ἐργοστάσιον.

§158ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα· διότι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀναλήψεως τοιαύτης ὑποχρεώσεως παρὰ τοῦ Δημοσίου ἀποφασίζουσιν οἱ δυνάμενοι ἐκεῖ νὰ διαθέσωσι τὰ κεφάλαιά των ὑπὲρ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Κύριοι, Κράτη μικρὰ καὶ ἀσθενῆ, ὡς τὸ ἡμέτερον, δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν σήμερον ν’ ἀναλάβωσι βιομηχανικῶς παρὰ μόνον διὰ τοιαύτης προστασίας. Ὁ κ. Βουλευτὴς Ἀττικῆς μᾶς κατέκρινεν ὅτι φορολογοῦμεν τὸν πτωχὸν λαὸν ἀπομυζῶντες πᾶσαν ἰκμάδα παρ’ αὐτοῦ. Καὶ ποία εἶναι αὐτὴ ἡ φορολογία ἡ ὁποία κινδυνεύει νὰ γονατίσῃ τὸν πτωχὸν λαόν; Εἶναι ἡ φορολογία τῶν ἐκρηκτικῶν ὑλῶν καὶ τῆς πυρίτιδος; Εἶναι ἡ φορολογία τοῦ οἰνοπνεύματος;

§159Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ φορολογία τοῦ φωτισμοῦ.

§160ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ φορολογίας τοῦ φωτισμοῦ· πρόκειται περὶ ἑταιρείας ἡ ὁποία ἔχει ἀρκετὰ κέρδη καὶ εἶναι καιρὸς μέρος ἐξ αὐτῶν τῶν κερδῶν νὰ καταβάλῃ εἰς τὸ Κράτος.

§161Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κόσμος θὰ πληρώσῃ.

§162ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ μία ἐξίσωσις μεταξὺ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου εἴδους φωτισμοῦ. Ἀλλ’ ἂν ὁ κ. ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτὴς θεωρεῖ τὴν ἰδικήν μας φορολογίαν ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, τὴν φορολογίαν τῶν ἐκρηκτικῶν ὑλῶν καὶ τῆς πυρίτιδος ὡς καταδυναστεύουσαν, ὡς ἐκμυζῶσαν πᾶσαν οἰκονομικὴν ἰκμάδα τοῦ πτωχοῦ λαοῦ, πῶς πρέπει νὰ θεωρήσωμεν ἡμεῖς τὴν μόνην φορολογίαν εἰς τὴν ὁποίαν κατέφυγεν ἐν ἔτει 1905 ὁ κ. ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής, τῆς αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου σίτου κατὰ 5 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν;

§163Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Θεσσαλία ὁλόκληρος εὐηργετήθη.

§164Π. ΣΑΚΚΗΣ. Σεῖς εἶσθε ὁ νεκροθάπτης τῆς σταφίδος.

§165Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὑποθέτω, κύριοι Βουλευταί, ὅτι, ἐὰν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν ἤκουσε τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπηλπίσθη περὶ τοῦ ὅτι αἱ θεωρίαι του εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωσι καταληπταί, διότι ὡς μόνον μέσον τῆς εὐημερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὡς μόνον μέσον τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως αὐτοῦ εὗρεν εἰς τὸ χαρτοφυλάκιόν του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸ περιλάλητον ἐκεῖνο νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ ἦλθε νὰ μᾶς ἀποδείξῃ ὅτι ἡ οἰκονομικὴ εὐημερία τῆς Βουλγαρίας ὀφείλεται εἰς τοιοῦτον νομοσχέδιον. Ἀληθῶς κατὰ τὸ 1902, ὅτε, χωρὶς νὰ εἴπω τι ὑπερβολικόν, ἡ Βουλγαρία εὑρίσκετο εἰς ἡμιβάρβαρον κατάστασιν, ἐψηφίσθη τοιοῦτον νομοσχέδιον· δὲν ἠξεύρω τίνας σκοποὺς ἐξυπηρέτει τὸ νομοσχέδιον τοῦτο....

§166Π. ΣΑΚΚΗΣ. Ἐξυπηρέτει τὸ νὰ κατασκευασθῶσι τὰ ἀνάκτορα, τὰ ὁποῖα οἱ Βούλγαροι Ὑπουργοὶ ἀμειφθέντες κατεσκεύασαν.

§167Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ· δὲν ἠξεύρω τίνας σκοποὺς ἐξυπηρέτει, ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι κανεὶς πολιτευόμενος σεβόμενος ἑαυτὸν δὲν ἤθελε ζηλώσει τὰ ἀποτελέσματα τοῦ νόμου τούτου. Εὐτυχῶς ὁ πλουτισμὸς τῆς χώρας καὶ ἡ ἀνάπτυξις αὐτῆς ἡ βιομηχανικὴ εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἀποβλέποντες εἰς ἐνίσχυσιν τῆς παραγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ δανεισθῶμεν τὰ νομοθετικὰ μέτρα τῆς Βουλγαρίας. Δικαίως εἶπεν εἰς ὑμᾶς ὁ κ. Βουλευτὴς Πατρῶν, ὅτι τὰ δασμολογικὰ ζητήματα, τὰ ζητήματα τῆς προστασίας τῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία συνδέεται ἀναποσπάστως μὲ τὴν προστασίαν τῆς ἐργασίας, εἶναι λεπτότατα, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῶσιν ὅπως ἠθέλησε νὰ τὰ λύσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἐκεῖ ἀπαιτεῖται πᾶσα προσοχὴ καὶ πᾶσα μέριμνα, διότι προστασία χορηγουμένη ἐλαφρῶς καὶ ἄνευ τῆς ἐκτιμήσεως ὅλων τῶν περιστάσεων ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκεται οἱαδήποτε παραγωγὴ φέρει εἰς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα ἐκείνου τὸ ὁποῖον δύναται νὰ προσδοκᾷ τις ἐκ τῆς τοιαύτης πολιτικῆς, διότι ἀναμφισβητήτως πᾶσα προστασία ἀφορῶσα εἰς ὑποστήριξιν μόνον ἀτόμων ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ καταστήσῃ ἓν μονοπώλιον εἰς βάρος τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει νὰ ὑποστῇ τὰς συνεπείας τῶν φορολογικῶν βαρῶν. Ἐὰν δὲ ὑπὸ τοιούτους ὅρους ἀσκήσωμεν τὴν προστασίαν ἡμῶν, δὲν ἔχομεν νὰ πράξωμεν ἕτερόν τι ἢ ν’ αὐξήσωμεν τὰ μονοπώλια ὑπὲρ τῶν ἀτόμων πλέον καὶ ὄχι ὑπὲρ τοῦ Κράτους. Καὶ μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου εἶμαι ἐντελῶς σύμφωνος μὲ τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν Πατρῶν, ἀλλὰ τὴν θεωρίαν αὐτοῦ ταύτην ὑποβάλλει ὡς δικαιολογίαν διὰ τὴν κατάκρισιν τὴν ὁποίαν ἐποιήσατο τῆς ἐμῆς θεωρίας περὶ προστασίας. Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν εἶπεν, ὅτι θέλετε νὰ προστατεύσητε τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν καὶ νομίζετε ὅτι προστατεύετε ταύτην καταπολεμοῦντες τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ δὲν σκέπτεσθε ὅτι δὲν εἶναι ἐγχώριος παραγωγὴ αὐτή. Αὐτὸ δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω.

§168Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§169Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν Βουλευτὴς ἤθελε χαρακτηρίσει ὡς ἐγχώριον παραγωγήν, ἐὰν οἱ κύριοι Χαρίλαος καὶ Κανελλόπουλος ἔσκαπτον τὴν γῆν, ἐφύτευον, ἐφρόντιζον νὰ τρυγήσωσι, νὰ πατήσωσι τὰς σταφυλάς.

§170Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἴσως δὲν ἔγινα ἀντιληπτός.

§171Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τοὐλάχιστον οὕτω πως ἀντελήφθην ἐγώ, ὅτι ἰσχυρίσθητε ὅτι δὲν εἶναι ἐγχώριος παραγωγή, διότι τὸν σταφιδόκαρπον εὑρίσκουσιν ἕτοιμον, μάλιστα τὸν προμηθεύονται εἰς τιμὰς χαμηλὰς καὶ ἐντεῦθεν ἀπολαμβάνουσι πλούτη καὶ ἔσοδα χωρὶς νὰ πρόκειται περὶ ἐγχωρίου παραγωγῆς.

§172Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό· βεβαίως περὶ ἐγχωρίου παραγωγῆς πρόκειται.

§173Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ θεωρῶ ὅτι εἶναι ἀπὸ τὰς ἐγχωρίους ἐκείνας παραγωγὰς εἰς τὰς ὁποίας πρέπει νὰ χορηγηθῇ πᾶσα προστασία καὶ ἐνταῦθα εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἔλθω εἰς τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Βουλευτὴς Πατρῶν, τὸ ζήτημα τῆς παρακρατήσεως, τὸ ζήτημα τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας. Μεταξὺ τῶν ἄλλων πλεονεκτημάτων τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθησαν πρὸς ὑποστήριξιν τῆς Προνομιούχου εἶναι καὶ ἡ πρὸς αὐτὴν παράδοσις τοῦ σταφιδοκάρπου τῆς παρακρατήσεως, ἀλλὰ βεβαίως ἐπὶ ὡρισμένῳ ἀντιτίμῳ. Ἀλλὰ λέγει ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν· εἰς ποίαν τιμὴν ἀγοράζει τὸ παρακράτημα ἡ Προνομιοῦχος; Εἰς τὴν εὐτελῆ τιμὴν τῶν 30 δραχμῶν κατὰ χιλιάδα. Ἀλλὰ μήπως γνωρίζει ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν ἄλλο πρόσωπον διατεθειμένον νὰ τὴν ἀγοράσῃ εἰς μεγαλειτέραν τιμήν; Ἐὰν δὲν γνωρίζητέ τινα πρόθυμον νὰ τὴν ἀγοράσῃ εἰς μεγαλειτέραν τιμήν, ἔπεται ὅτι ἡ τιμὴ ἡ ὁποία καταβάλλεται ὑπὸ τῆς ἑταιρείας τῆς Προνομιούχου εἶναι ὑπερτέρα πάσης ἄλλης τιμῆς. Δὲν δυνάμεθα δὲ νὰ στραφῶμεν κατὰ τῆς οἰνοπνευματοποιίας, διότι καταβάλλει τὴν τιμὴν τῶν 30 δραχμῶν. Τὸ ζήτημα τίθεται ὅλως διόλου διαφόρως. Τὸ ζήτημα πρέπει νὰ τεθῇ ὅπως ἐτίθετο κατὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδημιουργήθη ἡ Προνομιοῦχος· καὶ βεβαίως δὲν ἐλησμόνησεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν τὰς περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐδημιουργήθη ἡ Προνομιοῦχος. Κατ’ ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἤκουέ τις ὀλοφυρμοὺς καθ’ ὅλας τὰς σταφιδικὰς ἐπαρχίας. Ἡ τιμὴ τοῦ σταφιδοκάρπου εἶχε καταπέσει μέχρι δραχμῶν 58, τὸ Δημόσιον δ’ ἀπελάμβανεν, ἀντὶ τοῦ ἐσόδου τὸ ὁποῖον προσεδόκα ἐκ τῆς φορολογίας τῆς σταφίδος, ἑκατοντάδας χιλιάδων ἑνετικῶν λιτρῶν σταφιδοκάρπου, τὸν ὁποῖον ἦτο ἠναγκασμένον ν’ ἀποθηκεύῃ παραδίδον αὐτὸν εἰς τοὺς κλέπτοντας ἀποθηκαρίους. Καὶ ἐντὸς τῆς διετίας κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχε θεσπισθῆ τὸ μέτρον τῆς φορολογίας τῆς σταφίδος εἶχεν ἀνέλθει τὸ ἀπόθεμα μέχρις 197.000.000 σταφιδοκάρπου. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν εὗρεν ἡ Προνομιοῦχος. Δύνασθε νὰ ἐλέγχητε καὶ νὰ καταγγέλλητε τὰς ἀτελείας τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτῆς, ἀλλ’ ἡ ἀρετή της εἶναι ὅτι ἐντὸς τριετίας κατώρθωσε νὰ ἐξαντλήσῃ ὁλόκληρον τὸ ἀπόθεμα τῶν 197.000.000, ἀπέδωκε δὲ μέχρι τοῦδε εἰς τὸ Δημόσιον 22.500.000 δραχμῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρετὴ τῆς Προνομιούχου, εἶμαι δ’ εὐτυχής, διότι κατὰ τὸ ὀλιγοήμερον ἢ ὀλιγόμηνον διάστημα τῆς ὑπουργίας μου κατὰ τὸ 1904 συνετελέσθη τῇ συνδρομῇ μου τοιοῦτο θαῦμα. Δυνάμεθα ν’ ἀποβλέψωμεν εἰς τὸ νὰ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν τῆς ἑταιρείας, ἀλλὰ ποτὲ δὲν πρέπει νὰ σκεφθῶμεν ὅτι πρέπει νὰ τὴν ἐξοντώσωμεν, διότι θέλομεν καταστρέψει τὴν πίστιν τὴν οἰκονομικὴν ὅλων τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν.

§174Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἶμαι συμφωνότατος.

§175Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶμαι σύμφωνος εἰς τὰς θυσίας αἱ ὁποῖαι ζητοῦνται κατ’ ἔτος ὑπὲρ τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν, ἀλλ’ ἔχομεν καθῆκον νὰ συνηγορήσωμεν, ὅπως τὰ δικαιώματα αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθησαν αὐτοῖς παρὰ τοῦ Κράτους μείνωσιν ἄθικτα. Ἀληθῶς διὰ τῆς χειρός μου διέγραψα τὴν ῥήτραν ἐκείνην διὰ τῆς ὁποίας ἀπαγορεύεται εἰς τὸ Κράτος πᾶσα φορολογία ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ τὴν διέγραψα διὰ τοὺς δύο αὐτοὺς λόγους, διότι εἶχον τὴν πεποίθησιν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἤθελε καταστείλει τὴν πρόοδον παραγωγῆς ἡ ὁποία συνδέεται ἀρρήκτως πρὸς αὐτὴν τὴν εὐημερίαν, πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς χώρας. Δύνασθε νὰ λέγητε ὅτι δὲν συνδέεται ἀρρήκτως μὲ τὴν ὕπαρξιν τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, ἀλλ’ οὐδεὶς οὔτε σεῖς θέλετε πιστεύσει εἰς τὴν ἰδέαν ὑμῶν ταύτην, διότι τὸ ἀπόθεμα ἐκεῖνο, καθ’ ὅσον δὲν ἤθελε καταναλωθῆ, ἀναγκαίως ἤθελε βαρύνει ἐπὶ τὴν ἀγορὰν τὴν σταφιδικὴν καὶ ἐκεῖνο τὸ βάρος ἀναμφισβητήτως θὰ ἔφερε τὸ κατρακύλισμα τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος. Ἐὰν ἡ σκέψις ἡμῶν εἶναι ν’ ἀπαγορεύσωμεν τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ σταφιδοκάρπου ἐκ τῆς παρακρατήσεως, ἔπρεπε ν’ ἀπαλλάξωμεν τὴν ἑταιρείαν ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ παραλαμβάνῃ αὐτόν. Ἀλλὰ βεβαίως, ὅτε τῇ ἐδώκαμεν τὸ δικαίωμα νὰ συλλέγῃ τὴν σταφίδα τῆς παρακρατήσεως, ἐδώκαμεν εἰς αὐτὴν τὸ δικαίωμα καὶ νὰ χρησιμοποιῇ αὐτήν. Ἐγὼ ἐφρόνουν ὅτι ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ περιελαμβάνετο ἡ διάταξις ἐκείνη ἐν τῇ συμβάσει ἤθελεν ὑποτεθῆ ὅτι προσεβάλλοντο τὰ κυριαρχικὰ δικαιώματα τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμὴν δὲν θὰ ὑπῆρχέ τις ὅστις θὰ ἠδύνατο νὰ συλλάβῃ τὴν τερατώδη ἰδέαν, σχετικῶς μὲ τὰς περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ὑφίστατο ἡ σταφιδοπαραγωγή, νὰ φορολογήσῃ τὸ οἰνόπνευμα τὸ ἐκ τῆς παρακρατήσεως. Ἀλλ’ ὁ κ. Βουλετὴς ἐκ Πατρῶν εἶπε καὶ ἄλλο τι· ἠθέλησε ν’ ἀποδείξῃ ὅτι σπατάλη πραγματικὴ εἶναι, διότι ἐνέβαλεν εἰς αὐτὸν τὴν ἰδέαν σπατάλης πραγματικῆς τὸ νὰ καίῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς οἰνόπνευμα καὶ ὄχι πετρέλαιον καὶ ἔκαμε τὸν ἑξῆς συλλογισμόν· ἐὰν ἠδύνατο νὰ ἐξάγῃ τὸ οἰνόπνευμα ἐντεῦθεν, ἤθελεν ἀπολαμβάνει 50 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν καὶ διὰ τῶν 50 λεπτῶν θὰ ἠγόραζε 2 ὀκάδας πετρελαίου καὶ ἀντὶ νὰ καίῃ μίαν ὀκᾶν οἰνοπνεύματος θὰ ἔκαιε 2 ὀκάδας πετρελαίου. Ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου ἀπήντησεν εἰς αὐτὸ καὶ ἐθεώρησα ὅτι ἦτο περιττὸν νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῶν σκέψεων αὐτοῦ. Ἐγὼ τοῦτο μόνον λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι καὶ εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἐξαγόμενον τὸ οἰνόπνευμα θὰ εὕρῃ ἐκεῖ ἕτερον οἰνόπνευμα πολὺ εὐωνότερον τοῦ παραγομένου ἐκ σταφίδος· τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν. Τὸ ἐκ σταφίδος παραγόμενον οἰνόπνευμα στοιχίζει 64 δραχμὰς καὶ 68)00 τὰ 100· προσθέσατε εἰς αὐτὰ τὴν τιμὴν καὶ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς καὶ τὰ ἐξαγωγικὰ τέλη, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πληρώσῃ ὁ ἐξαγωγεύς, καὶ θέλετε ἴδει κατὰ πόσον αἱ σκέψεις αὗται τοῦ κ. Βουλευτοῦ δύνανται νὰ πραγματοποιηθῶσιν. Ἀναμφισβητήτως, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀγορὰν οἰνοπνεύματος εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, θὰ εἴχομεν ἀληθῶς πλουτήσει, καὶ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ θεοποιῶμεν τὴν Ἑταιρείαν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων· ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι παράφρονες οἱ διευθύνοντες τὴν Ἑταιρείαν οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, νὰ θέλωσι νὰ μεταφέρωσι καὶ πωλήσωσιν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν οἰνόπνευμα πρὸς 50 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ τοῖς στοιχίζει 64 λεπτά. Καὶ τοῖς στοιχίζει πραγματικῶς 64 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, διότι ἔχετε (ἀναγινώσκει): «δραχμὰς 31 καὶ 50)00 τὸ χιλιόλιτρον τῆς σταφίδος. Ἀλλ’ ὑποθέσωμεν ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἐκ σταφίδος οἰνοπνεύματος εἶναι ἀνωτέρα. Ὑποθέτω ὅτι εἶναι 50 λεπτὰ ἢ 55· προσθέσατε εἰς αὐτὰ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς, τέλη ἐξαγωγῆς κλπ., καὶ θὰ ἴδητε κατὰ πόσον ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς τὸν ὁποῖον κάμνετε εἶναι ἀκριβής. Εὔκολον εἶναι νὰ λέγῃ τις ὅτι πωλεῖ, ἀλλὰ χρειάζεται νὰ εὕρῃ καὶ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος θ’ ἀγοράσῃ. Εὔκολον εἶναι νὰ ὑπολογίσωμεν ὅτι μὲ 1 ὀκᾶν οἰνοπνεύματος θ’ ἀγοράσωμεν 2 ὀκάδας πετρελαίου, ἀλλ’ οὐδένα θὰ εὕρητε νὰ σᾶς ἀγοράσῃ τὸ οἰνόπνευμα ἄνω τῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν πωλεῖται τὸ οἰνόπνευμα εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Αὐτὰ εἶναι ἀναμφισβήτητα καὶ διὰ τοῦτο θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ εἶσθε σύμφωνοι καὶ περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ κατασκευάζωμεν τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ βαρύνωσι καὶ νὰ ἔχωσιν ἐπιρροὴν ἐπὶ τὴν παραγωγὴν τοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἐπιδράσωσιν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, τὴν ὁποίαν καὶ ὑμεῖς πιστεύετε καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον. Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ὑποβάλω μίαν πρότασιν καὶ ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς ἀναμένω τὴν ψῆφον τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν, διότι ἀκριβῶς ζητῶ νὰ ὁρισθῇ ἡ φορολογία εἰς τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον καθωρίσθη ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν. Ἡ τροπολογία μου αὕτη ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Ὁσάκις τὸ ἀποταμιευμένον οἰνόπνευμα εἶναι τοιοῦτον ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ χρησιμεύσῃ ὁπωσδήποτε πρὸς πόσιν οὐδὲ πρὸς μυρεψίαν, ἡ κατατεθεῖσα ἐγγύησις ἐπιστρέφεται, καθόσον δὲν συμψηφίζεται πρὸς τὸν ἐπὶ τοῦ μετουσιουμένου οἰνοπνεύματος τούτου ἐπιβαλλόμενον φόρον καταναλώσεως ὁριζόμενον εἰς λεπτὰ εἴκοσι κατὰ σταθμικὴν ὀκᾶν καθαροῦ οἰνοπνεύματος.» Αὐτὴ εἶναι ἡ αʹ παράγραφος τῆς τροπολογίας μου, ἀλλά, Κύριοι, ἔχω καὶ μίαν δευτέραν παράγραφον ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἤδη, διότι τὴν πρωίαν εὐηρεστήθη νὰ μοὶ ἀνακοινώσῃ μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχε παρασκευάσει (ἀναγινώσκει)· «Ἀπαλλάσσεται πάσης φορολογίας τὸ μετουσιούμενον οἰνόπνευμα, ἀλλοιούμενον κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ οὐδὲ πρὸς πόσιν οὐδὲ πρὸς μυρεψίαν, ἀλλὰ μόνον ὡς κινητήριος βιομηχανικὴ δύναμις».

§176Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Νὰ προστεθῇ, παρακαλῶ, «ἢ πρὸς θέρμανσιν».

§177Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Μάλιστα. Προσθέτω «ἢ πρὸς θέρμανσιν». Λέγω ὡς κινητήριος βιομηχανικὴ δύναμις, διότι πάντοτε, διὰ τὴν γεωργίαν χρειάζεται νὰ ὑπάρξῃ κινητήριος δύναμις. Ἔχω καὶ μίαν τρίτην παράγραφον, ἡ ὁποία ὑποθέτω ὅτι εἶναι σύμφωνος μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν· τοὐλάχιστον ὁμοίαν διάταξιν περιέλαβε κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τῆς ἀσετυλίνης. Ἐκεῖ ἀνέγραψεν ὅτι ἡ ἀσετυλίνη ἡ ὁποία καταναλίσκεται πρὸς φωτισμὸν δήμων οἱ ὁποῖοι ἔχουσι συνομολογήσει συμβάσεις διὰ τοιοῦτον φωτισμὸν ἀπαλλάσσονται τῆς φορολογίας. Ἐκεῖ εἴχομεν πολὺ ὀλίγους δήμους καὶ πολὺ ὀλίγας κωμοπόλεις. Ἐδῶ ἔχομεν πολλοὺς δήμους καὶ λιμένας καὶ κωμοπόλεις, φωτιζομένας δι’ οἰνοπνεύματος, τοὺς ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Μεσολόγιον, Αἰτωλικόν, Ἀταλάντη κλπ.»· καὶ ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν ἐπὶ τοῦ ἀποτελέσματος τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς πόλεις καὶ τοὺς δήμους ἡ νέα φορολογία, διότι εἰς ὅλα τὰ συμβόλαια φωτισμοῦ τῶν πόλεων δι’ οἰνοπνεύματος ἔχει συνομολογηθῆ ὅτι πᾶσα φορολογία ἡ ὁποία ἤθελεν ἐπιβληθῆ θέλει καταβάλλεσθαι ὑπὸ τῶν δήμων. Φυσικὴ συνέπεια τῆς τοιαύτης προσθέτου φορολογίας θὰ εἶναι τὸ νὰ καταστήσῃ μᾶλλον ἀνεπαρκεῖς τοὺς δήμους, τελικῶς δὲ τὸ Δημόσιον θὰ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ὑποστῇ τὴν ζημίαν ἐκ τῆς τοιαύτης ἐπιπροσθέτου ἀνεπαρκείας. Διὰ τοῦτο ἀνέγραψα μίαν τρίτην παράγραφον εἰς τὴν τροπολογίαν μου ἔχουσαν ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Ἀπαλλάσσεται ἐπίσης πάσης φορολογίας τὸ μετουσιωμένον οἰνόπνευμα τὸ χορηγούμενον πρὸς πόλεις καὶ κωμοπόλεις πρὸς φωτισμὸν δημοτικῶν καταστημάτων, δημοτικῶν ὁδῶν, πλατειῶν καὶ λιμένων δυνάμει συνομολογημένων συμβάσεων μέχρι τῆς ὑποβολῆς εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ σχεδίου νόμου περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος».

§178Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Καὶ λιμένων.

§179Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Μάλιστα· καὶ λιμένων. Καὶ τὸ τελευταῖον τοῦτο περιέλαβον ἐν τῇ τροπολογίᾳ μου, ἵνα μὴ θεωρηθῇ ὅτι πρόκειται νὰ προστεθῇ εἷς δόλος, διότι οὕτως ἡ ἀπαλλαγὴ ἀνάγεται εἰς τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον. Ὅλη ἡ τροπολογία αὕτη παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ὑποθέτω ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ πρώτου μέρους τῆς τροπολογίας δὲν ὑπάρχει λόγος ὅπως ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην ἡ Βουλή, διότι διὰ τῆς ἀναγραφῆς φορολογίας ἐκ τῆς μετρικῆς εἰς τὴν σταθμικὴν ὀκᾶν ἔχομεν μίαν φορολογίαν πλέον ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλομεν διὰ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κατὰ 4½ λεπτά.

§180Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μετρικήν.

§181Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Μετρικὴ ἦτο ἐν τῷ ἀρχικῷ νομοσχεδίῳ· κατὰ τὴν τροπολογίαν τὴν ὑποβληθεῖσαν κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ φορολογία τῶν 30 λεπτῶν ἐπιβάλλεται καὶ ἐπὶ τῆς σταθμικῆς ὀκᾶς, ἡ διαφορὰ δὲ εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι ἡ μὲν μετρικὴ ὀκὰ ἔχει 324 δράμια, ἡ δὲ σταθμικὴ 400.

§182Α. ΣΚΟΥΖΕΣ. Εἴκοσι καὶ ἥμισυ ἐπὶ τοῖς ἑκατόν.

§183Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Μάλιστα. Ἑπομένως ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἀρχικῶς θὰ κατεβάλλετο πρὸς τὸ Δημόσιον φόρος 30 λεπτῶν ἐπὶ τῆς σταθμικῆς ὀκᾶς, σήμερον θὰ καταβάληται 25½ λεπτά· εἶναι μία ἀπόστασις 4½ λεπτῶν ἀπὸ τοῦ πρώτου σχεδίου τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τῆς τροπολογίας.

§184Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Μετρικὴ εἶναι ἡ τροπολογία;

§185Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶναι σταθμική.

§186Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἶναι 10 λεπτά.

§187Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι διόλου 10 λεπτά, διότι ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἡ φορολογία τῶν 30 λεπτῶν βαρύνῃ ὄχι πλέον τὴν μετρικὴν ὀκᾶν, ἀλλὰ τὴν σταθμικήν. Λοιπὸν εἶναι ζήτημα διαφορᾶς 10 λεπτῶν, ἡ ὁποία ἀντιστοιχεῖ πρὸς 100.000 δραχμῶν.

§188Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. 200.000 δραχμῶν.

§189Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, διότι θὰ ἔχωμεν κατανάλωσιν 1.800.000 ὀκάδων. Αἱ 800.000 θὰ μείνωσιν ἀφορολόγητοι λόγῳ τῆς χρησιμοποιήσεως αὐτῶν διὰ τὴν κινητήριον δύναμιν, διὰ τὴν θέρμανσιν, διὰ βιομηχανικὰ καταστήματα, καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι θὰ μείνωσιν ἀφορολόγητοι οἱ δῆμοι, αἱ πόλεις, αἱ κωμοπόλεις καὶ οἱ λιμένες, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι σήμερον τὸν φωτισμὸν αὐτόν. Λοιπὸν μένει καθαρὸν φορολογητέον ποσὸν 1.000.000 ὀκάδων· πρὸς 10 λεπτὰ ἔχομεν 100.000 δραχμῶν. Θὰ ἠδύνατο νὰ ἐνίστατο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τοῦ ὑποβιβασμοῦ τῆς φορολογίας ταύτης ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἰσήκουε τῶν παρατηρήσεων ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Πατρῶν. Ἀλλ’ εὐτυχῶς εὐηρεστήθη νὰ εἰσακούσῃ τὰς παρατηρήσεις καὶ πρὸ ὀλίγου κατέθηκε τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φορολογίας τῆς ἀσετυλίνης, περὶ φορολογίας τῶν αὐτοκινήτων ὡς καὶ περὶ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτὸς καὶ τοῦ ἀεριόφωτος.

§190Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἰς ποῖον νομοσχέδιον;

§191ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φορολογίας τῆς ἀσετυλίνης ἠγέρθη παρατήρησις ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλωμεν φόρον καὶ ἐπὶ τοῦ ἠλεκτρικοῦ καὶ τοῦ ἀεριόφωτος. Ὑπέβαλον λοιπὸν τροπολογίαν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, ἵνα ψηφισθῇ τάχιστα. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ ν’ ἀποτελέσῃ ἴδιον νομοσχέδιον, τότε θὰ ψηφισθῇ εἰς τρεῖς ἀλλεπαλλήλους ἀναγνώσεις.

§192Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡμεῖς συνηγορήσαμεν ἀκριβῶς χάριν τῆς φορολογικῆς ἰσότητος νὰ ἐπιβληθῇ φόρος ἐπὶ τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτὸς καὶ τοῦ ἀεριόφωτος. Ἀναμφισβητήτως δὲν θ’ ἀνακαλέσωμεν τὴν σύστασιν ἡμῶν· ἐξ ἐναντίας θὰ ἐπιμείνωμεν, ὅπως ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ ταχύτερον ἐπιψηφισθῇ καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων φορολογικῶν νομοσχεδίων, διότι νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ χάριν φορολογικῆς ἰσότητος, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἀπέβλεπεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν, ἰσότητος ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν παροχῆς ὑπηρεσιῶν πρὸς τὰς εὐπορωτέρας τάξεις παρ’ ἐκείνας τὰς ὁποίας ἐξυπηρετεῖ τὸ οἰνόπνευμα· καὶ διὰ τοῦτο ἡ μείωσις ἐκ τοῦ ὑπολογισθέντος διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐσόδου ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον ταράσσει τοὺς κύκλους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὸ μέγα ἐκεῖνο δάνειον τῶν 150.000.000 δι’ ὅλας ἐκείνας τὰς ποικίλας ἀνάγκας τοῦ Κράτους, σὺν τῷ δανείῳ τῶν 60.000.000 διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας. Εὔχομαι αὐτῷ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιτύχῃ τοῦτο, καὶ τότε θέλει εὐτυχήσει, ἐὰν δὲν ἐπιτύχῃ ἡ πρόβλεψις ἐκείνη τὴν ὁποίαν εἶχον, ὅτι οὐδὲν ἐκ τούτων θέλει πραγματοποιηθῆ.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 11 μ. μ).