1909.12.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 69

τῆς 22ας Δεκεμβρίου 1909.

(Σάββατον)

Προεδρία κ. Ἀλ. Σ. Κ. Ῥώμα.

(Περὶ ὥραν 10 καὶ 40′ π. μ. ἀναγνωσθέντος τοῦ καταλόγου ἡ Βουλὴ εὑρέθη ἐν ἀπαρτίᾳ παρόντων 97 Βουλευτῶν).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ Πρακτικὰ θ’ ἀναγνωσθῶσι τὸ ἀπόγευμα, διότι δὲν εἶναι ἀκόμη ἕτοιμα. Ἀνακοινῶ ἤδη πρὸς τὴν Βουλήν· Ὁ Σύνδεσμος τῶν ἱεροψαλτῶν παρακαλεῖ, ὅπως ἐν τῷ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίῳ περὶ ἐνοριῶν ληφθῶσι προστατευτικὰ μέτρα καὶ ὑπὲρ τῶν ἱεροψαλτῶν· Σταφιδέμποροι καὶ σταφιδοκτηματίαι Μεσσήνης παρακαλοῦσιν, ὅπως ψηφισθῇ ἡ μετὰ τῆς Προνομιούχου σύμβασις· Ὁ δήμαρχος Ψωφῖδος τῶν Καλαβρύτων ὑποβάλλει ψήφισμα τοῦ παρ’ αὐτῷ δημοτικοῦ συμβουλίου, δι’ οὗ ἐκφράζεται ἡ εὐαρέσκεια τοῦ Σώματος εἰς τὸν ἀπελθόντα ἐκεῖθεν ἀστυνομικὸν ὑποδιευθυντήν· Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἰσραηλιτικῆς κοινότητος Ζακύνθου παρακαλεῖ, ὅπως ἐπιψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ Ἰσραηλιτικῶν κοινοτήτων ἀναγραφομένης καὶ τῆς σχετικῆς πιστώσεως ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ· Ὁ Ἐμποροκτηματικὸς Σύλλογος Πύλου παρακαλεῖ, ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ ἐπιψήφισις τῆς μετὰ τῆς Προνομιούχου συμβάσεως περὶ ἐκριζώσεως· Κάτοικοι Ἀγουλινίτσης παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐπιψηφισθῇ ἡ μετὰ τῆς Προνομιούχου σύμβασις τροποποιουμένη καταλλήλως· Πολλοὶ κρεοπῶλαι παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐπιψηφισθῇ ἡ πρότασις νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ κυριακῆς ἀργίας καὶ ἑορτῶν· Ἡ ἐφορία τῆς ἐμπορικῆς σχολῆς τοῦ ἐμπορικοῦ συλλόγου Βόλου ὑποβάλλει αἴτησιν τῶν μαθητῶν τῆς σχολῆς ταύτης παρακαλούντων ὅπως οἱ ἀπόφοιτοι τῆς εἰρημένης σχολῆς εἰσάγωνται εἰς τὸ σχολεῖον τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν· Οἱ ὑποδιδάσκαλοι Τολοφῶνος–Εὐπαλίου παρακαλοῦσιν, ὅπως καὶ ὁ κλάδος των ὑπαχθῇ εἰς τὸν νόμον περὶ συντάξεων· Ὁ ἐμπορικὸς σύλλογος Βόλου ὑποβάλλει ὑπόμνημα περὶ τοῦ ἐν τῇ ἀγορᾷ κυκλοφοροῦντος χαλκοῦ νομίσματος καὶ τοῦ τρόπου τῆς ἄρσεως αὐτοῦ· Ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας τῶν μεταλλείων Σερίφου καὶ Σπηλιαλέζης ἐν Λαυρείῳ κ. Γ. Γκρῶμαν ὑποβάλλει ἀναφορὰν σχετικὴν πρὸς τὸ μεταλλεῖον τῆς ἐρημονήσου Σεριφοπούλας· Κάτοικοι Μελιγαλᾶ παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐπιψηφισθῇ ἡ μετὰ τῆς Προνομιούχου σύμβασις περὶ ἐκριζώσεως· Οἱ ἐν Ἑλλάδι πρακτικοὶ φαρμακέμποροι ὑποβάλλουσιν ὑπόμνημα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φαρμακείων καὶ φαρμακεμπορείων· Αἱ ἐν Θήρᾳ ὁμώνυμοι καὶ ὁμόρρυθμοι οἰνοποιητικαὶ ἑταιρεῖαι παρακαλοῦσιν, ὅπως ὑποχρεωθῇ ἡ ἐγχώριος οἰνοπνευματοποιία ἐπὶ λογικῇ τιμῇ νὰ παραχωρῇ οἰνόπνευμα πρὸς αὐτάς· Οἱ ἐν Ἑλλάδι ἰατροὶ ὑποβάλλουσιν ὑπόμνημα περὶ διαιρέσεως νομοθετικῶς τῶν πελατῶν αὐτῶν εἰς δύο κατηγορίας, εἰς τὴν τῶν ἐργατῶν καὶ ἐν γένει ἐμμίσθων προσώπων καὶ τὴν τῶν ἐμπόρων, ὁριζομένης τῆς ἰατρικῆς ἐπισκέψεως εἰς δύο δραχμὰς διὰ τοὺς πρώτους καὶ πέντε διὰ τοὺς δευτέρους κλπ. Ὁ κ. Στέφ. Παξιμάδης ὑποβάλλει ὅρους διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἀνάληψιν τῆς ἐξορύξεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐν Σερίφῳ μεταλλείου «Χαλάρων». Ὁ πρόεδρος τῆς ἐν Ἄρτῃ ἰσραηλιτικῆς κοινότητος παρακαλεῖ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ παροχῆς συνδρομῆς εἰς τὰς ἰσραηλιτικὰς κοινότητας. Ὁ κ. Θ. Λέκας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ Δημοσίων ἔργων. Ὁ κ. Γ. Παπαβασιλείου ὑποβάλλει πρότασιν νόμου περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου περὶ συστάσεως παραρτήματος τοῦ χημικοῦ ἐργαστηρίου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Πολλοὶ Βουλευταὶ ὑποβάλλουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Ὁ κ. Α. Πλατῆς καὶ Δ. Κρεμεζῆς ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀσυμβιβάστου ἀξιωμάτων τινῶν πρὸς τὸ ἀξίωμα τοῦ Βουλευτοῦ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 731–733). Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Ὁ κ. Ἄγγ. Ἀναστασίου ἔχει τὸν λόγον περὶ μεταναστεύσεως, ἀλλ’ ἀναβάλλει, διότι ἔχει σκοπὸν νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Ν. Στράτος. Εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Ὁ κ. Κ. Αἰγειαλίδης.

§2ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπών· εἶναι εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ῥάγκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἀνακοινωθέντος ψηφίσματος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου τοῦ δήμου Ἀνακτορίων.

§4Σ. ΡΑΓΚΟΣ. Ἀνεκοινώθη παρ’ ὑμῶν, κύριε Πρόεδρε, ψήφισμα τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται, ὅπως ἐκ τοῦ ἀποσπωμένου τάγματος ἐκ Λευκάδος ἀποσπασθῇ καὶ εἷς λόχος εἰς Βόνιτσαν. Τὸ τοιοῦτον οὐδεμίαν θὰ ἐπιφέρῃ δαπάνην, καθόσον ὑπάρχει φρούριον ἐν Βονίτσῃ καὶ στρατῶνες οἱ ὁποῖοι πέρυσιν ἐπεσκευάσθησαν καὶ εὑρίσκονται ἐν καλῇ καταστάσει. Μὴ λησμονεῖτε δὲ ὅτι ἡ Βόνιτσα εἶναι παραμεθόριος γραμμὴ καὶ ἀνέκαθεν ὑπῆρχεν ἐν αὐτῇ λόχος· ἄλλως τε εἶναι ἀνάγκη τῆς ὑπάρξεως λόχου διὰ νὰ μὴ διευκολύνηται τὸ λαθρεμπόριον, τὸ ὁποῖον—καίτοι τοῦτο δὲν εἶναι κολακευτικὸν διὰ τοὺς συμπολίτας μου—ἐνεργεῖται ἐκεῖ ἐν εὐρυτάτῃ κλίμακι. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα ἀποσπάσῃ ἕνα λόχον εἴτε ἐκ τοῦ συντάγματος Μεσολογγίου εἴτε ἐκ τοῦ ἀποσπασθησομένου τάγματος ἐν Λευκάδι.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κατσίνας ἔχει τὸν λόγον περὶ συμπληρώσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν Θήβαις Γυμνασίου.

§6Δ. ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν καθηγητῶν τοῦ Γυμνασίου Θηβῶν. Ὡς ἤδη διενεργεῖται ἡ ἐκπαίδευσις ὀγδοήκοντα μαθητῶν δι’ ἑνὸς καθηγητοῦ, πᾶν ἄλλο ἢ συντελεστικὴ εἶναι διὰ τὴν μόρφωσιν αὐτῶν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον ν’ ἀδικῶμεν τὰ τέκνα ὁλοκλήρου τοῦ νομοῦ Βοιωτίας καὶ νὰ δεικνύωμεν τοιαύτην ἀστοργίαν καὶ ἀδιαφορίαν δι’ αὐτά. Εἰς τὰς Ἀθήνας ἔχει συγκεντρωθῇ τὸ ἥμισυ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν καθηγητῶν τοῦ Κράτους, εἰς ἕκαστον δὲ Γυμνάσιον, ὡς πληροφοροῦμαι, εἶναι προσκεκολλημένον πλῆθος τοιούτων ὑπεραρίθμων καθηγητῶν. Νομίζω λοιπὸν ὅτι δὲν θὰ παραβλαφθῇ ἡ ἐκπαίδευσις τῶν ἐν Ἀθήναις μαθητῶν, ἐὰν μετατεθῇ εἷς ἐξ αὐτῶν εἰς Θήβας, διὰ νὰ δυνηθῇ οὕτω νὰ γίνηται ἡ ἐκπαίδευσις τῶν ἐκεῖ μαθητῶν ὅσον τὸ δυνατὸν καλλιτέρα καὶ συντελεστικωτέρα εἰς τὴν μόρφωσιν αὐτῶν.

§7Π. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ Κράτους δὲν ὑπάρχει πίστωσις πρὸς αὔξησιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Γυμνασίων. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν ἐγὼ νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Βουλευτήν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξοικονόμησιν τοῦ πράγματος διὰ μεταθέσεως. Αὐτὸ δὲν εἶναι δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ τοῦ ἐποπτικοῦ συμβουλίου. Τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Βουλευτοῦ θ’ ἀναπτύξω ἐν ἐκτάσει εἰς τὸ ἐποπτικὸν συμβούλιον, τὸ ὁποῖον προσεχῶς θὰ συνέλθῃ, εἰς αὐτὸ δ’ ἐναπόκειται νὰ πληρώσῃ τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐν Θήβαις Γυμνασίου.

§8Δ. ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐζήτησα τὸν διορισμὸν νέου καθηγητοῦ.

§9Π. ΖΑΪΜΗΣ. Διὰ τὸ ἄλλο δὲν εἶμαι ἁρμόδιος ἐγώ.

§10Δ. ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μοὶ εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι ἁρμόδιος διὰ μετάθεσιν ἑνὸς καθηγητοῦ ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Θήβας. Τὸν νόμον περὶ ἐποπτικοῦ συμβουλίου γνωρίζομεν, ὡς ἐπίσης, ὅτι εἰσηγητὴς ὅλων τῶν ὑποθέσεων αὐτοῦ τυγχάνει ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, ὅστις ὤφειλε νὰ καταστήσῃ γνωστὸν εἰς τὸ ἐποπτικὸν συμβούλιον τὴν ἀνάγκην τοῦ Γυμνασίου. Καθ’ ἑκάστην μεταβαίνω πρὸς τὸν κ. Γενικὸν Γραμματέα καὶ τοὺς ἁρμοδίους τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας ὑποβάλλων εἰς αὐτοὺς τὰ παράπονα τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν ἐν εἴδει συλλαλητηρίου ὑπὸ τῶν γονέων τῆς πόλεως τῶν Θηβῶν, ἀλλὰ μοὶ ἀπαντῶσι πρὸς μεγίστην ἔκπληξίν μου, ὅτι οὐδεὶς καθηγητὴς εἶναι δυνατὸν νὰ μετατεθῇ ἐκ τῶν Ἀθηνῶν, διότι ἔχουσι τὰ μέσα καὶ θὰ κατορθώσωσι νὰ μείνωσιν ἐν Ἀθήναις. Ἡ κατάστασις αὕτη πρέπει νὰ λήξῃ· πρέπει ὅλοι νὰ γνωρίζωσι τὸ καθῆκόν των. Προχθὲς ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Βάλτου κ. Στράτος ὁμιλῶν περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δημοσίων ἔργων μᾶς εἶπεν ὅτι περισσότεροι μηχανικοὶ εὑρίσκονται ἐν Ἀθήναις ἄνευ λόγου. Τοῦτ’ αὐτὸ συμβαίνει δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους. Δὲν εὑρίσκεται λοιπὸν ἐκεῖνος ὅστις θὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ τοὺς στείλῃ ἐκεῖ ὅπου τὸ καθῆκον τοὺς καλεῖ; Ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεύς, ἀντὶ νὰ ὑποβάλῃ δι’ εἰσηγήσεως τὰ παράπονα εἰς τὸ ἐποπτικὸν συμβούλιον, ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους ματαιώνει τὸ ζήτημα. Δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθην, παρὰ τὰς ἀρχάς μου, ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν διὰ ζήτημα ἐπαρχιακὸν καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ τὸ ζήτημα ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν.

§11Π. ΖΑΪΜΗΣ. Νομίζω ὅτι ἐξεφράσθην, κ. συνάδελφε, καλῶς· εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μετάθεσιν καθηγητοῦ εἰς Θήβας, λαμβανομένου τούτου ἐξ ἄλλου Γυμνασίου τοῦ Κράτους, δὲν ἔχω ἐγὼ δικαίωμα νὰ ἐνεργήσω. Τοῦτο εἶναι δικαίωμα τοῦ ἐποπτικοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον προσεχῶς θὰ συνέλθῃ καὶ πρὸς τὸ ὁποῖον θὰ κάμω ὅλας τὰς δεούσας παρατηρήσεις.

§12Δ. ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς θέλω νὰ κάμητε. Ἐγὼ μέμφομαι τὴν ὑπηρεσίαν, δὲν μέμφομαι ὑμᾶς. Οὔτε δύναμαι νὰ κατηγορήσω τὰ μέλη τοῦ ἐποπτικοῦ συμβουλίου, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ διατελῶσιν ἐν γνώσει τῶν ἀναγκῶν ἑκάστου Γυμνασίου. Μόνον ἡ ὑπηρεσία εἶναι εἰς τοιαύτην θέσιν.

§13Π. ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποδείξωμεν εἰς τὸ ἐποπτικὸν συμβούλιον ἀπὸ ποῖον Γυμνάσιον θὰ λάβῃ τὸν καθηγητήν, τὸν ὁποῖον θὰ μεταθέσῃ· οὔτε πάλιν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκαλῶμεν καθ’ ἑκάστην τὸ ἐποπτικὸν συμβούλιον. Τοῦτο κατὰ νόμον συνέρχεται δὶς τοῦ μηνός, ὁσάκις παρασταθῇ ἀνάγκη, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα ἐκτάκτως νὰ συγκαλῶμεν τὸ συμβούλιον, διότι τοῦτο ἀπαιτεῖ καὶ δαπάνην ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Γεωργόπουλος ἔχει τὸν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ τηλεγραφήματος τῶν φαρμακοποιῶν Τρικκάλων. Ἀπόντος τούτου τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Θ. Παπαϊωάννου περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Πρωτοδικείου Παρνασσίδος.

§15Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Φαίνεται, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ Πρωτοδικεῖον Παρνασσίδος ἔχει παραμεληθῆ καθ’ ὁλοκληρίαν, διότι ἀπὸ δύο ἤδη μηνῶν λειτουργεῖ ἔχον δύο μόνον δικαστάς. Πρόεδρον ἔχει τὸν κ. Ζηλήμονα, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται τοποθετημένος ἀλλαχοῦ. Τοιουτοτρόπως, ἐνῷ τὸ Πρωτοδικεῖον τοῦτο ἔχει ἐργασίαν ἀρκετὰ μεγάλην, διότι καὶ ποινικὰς ἀποφάσεις πλέον τῶν διακοσίων κατ’ ἔτος ἐκδίδει καὶ πολιτικῶν ἀποφάσεων μέγαν ἀριθμόν, καὶ πρὸ παντὸς ἔχει καὶ Κακουργιοδικεῖον, δὲν ἔχει ἐπαρκεῖς δικαστάς. Παρακαλῶ νὰ συμπληρωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαστῶν τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος Πρωτοδικείου, πρὸ παντὸς δὲ νὰ τοποθετηθῇ πρόεδρος, διότι τῇ 3 Ἰανουαρίου θὰ ἐπαναληφθῶσιν αἱ ἐργασίαι τοῦ Πρωτοδικείου ἄνευ τοῦ ἀναγκαίου προσωπικοῦ. Πρὸ παντὸς νὰ ληφθῇ πρόνοια περὶ τοποθετήσεως ἑτέρου προέδρου, διότι, ὅπως φαίνεται, ὁ κ. Ζηλήμων δὲν θὰ μεταβῇ ἐκεῖ ἐγκαίρως, ὅπως ἀναλάβῃ τὴν προεδρίαν τοῦ Δικαστηρίου.

§16Π. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Θέλω ἐξετάσει τὰ τῆς ὑποθέσεως, περὶ ἧς ὡμίλησεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Δωρίδος, καὶ θέλω μεριμνήσει, ὅπως ἐπέλθῃ ἡ δέουσα διόρθωσις.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Πρωτοδικείου Παρνασσίδος ἐζητήθη ὑπὸ δέκα Βουλευτῶν νὰ γενικευθῇ, ἔχει δὲ τὸν λόγον ἐπ’ αὐτῆς ὁ κ. Κρεμεζῆς.

§18Δ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Ἕν ἐκ τῶν παλαιῶν Πρωτοδικείων τοῦ Κράτους εἶναι καὶ τὸ Πρωτοδικεῖον Παρνασσίδος, τὸ ὁποῖον σχετικῶς ἔχει πολλὰς ἐργασίας, καὶ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνέλαβον νὰ διορθώσωσι τὰ πάντα, ἡμεῖς εὑρισκόμεθα ἐν Ἀμφίσσῃ εἰς γενικὸν ξεχαρβάλωμα! Ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου μετετέθη πρόεδρος εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Παρνασσίδος ὁ κ. Ζηλήμων, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχει ἀναλάβει ὑπηρεσίαν ἐν Κρήτῃ δυνάμει νόμου, τοιαύτην δὲ ἔχων ὑπηρεσίαν ἐν Κρήτῃ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Παρνασσίδος καὶ πῶς ἡ τοιαύτη διπλῆ τοποθέτησις εἶναι σύμφωνος πρὸς τοὺς φυσικοὺς κανόνας καὶ σύμφωνος πρὸς τὸν νόμον τὸν ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἐψηφίσαμεν καὶ κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ πρόεδρος ὀφείλει νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἕδραν του; Ἕνεκα δὲ τῆς ἀταξίας ταύτης, ἂν γίνωσιν αἰτήσεις ἀναιρέσεως, πρὸ πάντων κατὰ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Κακουργιοδικείου, βεβαίως αὗται θὰ γίνωσι δεκταὶ καὶ τὸ Δημόσιον θὰ ὑποβληθῇ εἰς μεγάλας δαπάνας, διότι ἀσφαλῶς ὁ Ἄρειος Πάγος θὰ δεχθῇ ὅτι ὁ κ. Ζηλήμων δὲν δύναται νὰ διορίζηται πρόεδρος τοῦ Δικαστηρίου τῶν Συνέδρων ἐν Ἀμφίσσῃ, ἀφοῦ διὰ νόμου εὑρίσκεται τοποθετημένος ἐν Κρήτῃ. Καὶ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Ἔμειναν πλὴν αὐτοῦ τρεῖς δικασταί, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς εἶναι σχεδὸν γέρων, ὁ κ. Λύσιππος, ἐκ δὲ τῶν δύο ἑτέρων ὁ κ. Γούπης, ὅστις ὄντως εἶναι ἄριστος δικαστής, πρὸ δύο μηνῶν μετετέθη, καὶ οὕτως ἔμεινε τὸ Πρωτοδικεῖον Παρνασσίδος μὲ τὸν κ. Λύσιππον, ὅστις ἔχει τριάκοντα καὶ πλέον ἔτη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, καὶ ἕνα νέον δικαστήν, ὁ ὁποῖος καὶ ἀνακριτὴς εἶναι καὶ εἰς τὰς ποινικὰς ὑποθέσεις λαμβάνει μέρος καὶ εἰς τὰς πολιτικάς. Εἶναι δυνατόν ποτε μὲ τοιαῦτα ἀτελῆ Δικαστήρια νὰ ἐπέλθῃ διόρθωσις τῶν κακῶς κειμένων; Βεβαίως ὄχι. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι, ἂν πράγματι ἡ Κυβέρνησις σκέπτηται νὰ διορθώσῃ τὰ κακῶς ἔχοντα, πρέπει νὰ φροντίσῃ πρὸ παντὸς διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν Δικαστηρίων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἡ βάσις μιᾶς καλῶς κειμένης Πολιτείας.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαϊωάννου ἔχει τὸν λόγον περὶ τῆς ὁδοῦ Βιτρινίτσης–Λιδωρικίου.

§20Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Πρέπει, κ. Πρόεδρε, νὰ μὴ παρίδῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἀπὸ δεκαετίας εἰς τὴν Δωρίδα οὔτε δέκα δραχμαὶ ἐδόθησαν διὰ τὴν κατασκευὴν δημοσίου ἔργου. Πρὸ δώδεκα ἐτῶν ἤρχισεν ἡ κατασκευὴ μιᾶς ὁδοῦ καὶ ὅμως καὶ αὐτὴ ἐσταμάτησεν. Ἤδη παρακαλοῦσιν οἱ κάτοικοι νὰ περατωθῇ ἡ ὁδὸς αὕτη προκειμένου περὶ δαπάνης δέκα χιλιάδων μόνον δραχμῶν. Εἶναι ἀνάγκη ἡ ὑπηρεσία τῶν Δημοσίων ἔργων καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὴν αἴτησιν ταύτην τῶν κατοίκων Δωρίδος, οἱ ὁποῖοι πνίγονται εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ εἰς τὰ ῥεύματα.

§21ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γινώσκω καὶ ἐγὼ ὅτι, ἐὰν ὑπάρχῃ λαὸς ὁ ὁποῖος ὑποφέρει ἐκ τῆς ἐλλείψεως συγκοινωνίας εἶναι ὁ λαὸς τῆς Δωρίδος, διὸ θεωρῶ δίκαιον νὰ συντελεσθῇ ἡ μόνη ἁμαξιτὸς τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης, ἥτις μέλλει νὰ διασχίσῃ αὐτὴν κατὰ μῆκος καὶ ἥτις ἀρξαμένη πρὸ δεκαετηρίδων ἤδη δὲν ἔχει ἀκόμη ἀχθῇ εἰς πέρας. Μετὰ τὴν ψήφισιν ὅμως τοῦ νέου περὶ ὁδοποιίας νόμου δὲν δυνάμεθα ἄλλο τι νὰ πράξωμεν εἰμὴ νὰ διατάξωμεν νὰ γίνῃ ἡ μελέτη τῆς προεκτάσεως, ἐπὶ τῇ βάσει δ’ αὐτῆς καὶ συμφώνως πρὸς τὸν νέον νόμον νὰ ἐπιληφθῇ ἡ ὑπηρεσία τῆς κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Σ. Κροκιδᾶς ἔχει τὸν λόγον περὶ τοῦ Βορείου Ὑποθηκοφυλακείου Ἀθηνῶν.

§23ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εὑρίσκεται εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς ἐπιτροπῆς.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σάκκης ἔχει τὸν λόγον περὶ τοῦ ἀποσταλέντος εἰς τὴν Βουλὴν τηλεγραφήματος τῶν κατοίκων Ἀρμενῶν τοῦ δήμου Κολωνίδων.

§25Π. ΣΑΚΚΗΣ. Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἐπερωτήσεών μου, περὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔλαβον τὸν λόγον, διότι εἶχον τὴν ἰδέαν, ὅτι καὶ οἱ ἄλλοι δὲν θὰ ὡμίλουν. Καὶ πρῶτον περὶ τῆς καταστραφείσης γεφύρας Λογκᾶς θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μεριμνήσῃ περὶ τῆς κατασκευῆς αὐτῆς, διότι αὕτη παρασυρθεῖσα ὑπὸ τῶν βροχῶν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος κατέστησεν ἀδύνατον τὴν συγκοινωνίαν μεταξὺ τῶν δήμων Αἰπείας καὶ Κολωνίδων, οἱ δὲ κάτοικοι τοῦ δήμου Αἰπείας, ἔχοντες τὰ κτήματά των εἰς τὸ ἀπέναντι μέρος, δὲν δύνανται νὰ προβῶσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν αὐτῶν καὶ πρόκειται περὶ περιουσίας ἑκατομμυρίων ὁλοκλήρων. Πλὴν τούτου συνιστῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀθηνῶν περὶ μὴ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος. Φέρει αὕτη 18.000 ὑπογραφῶν καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Ἑτέραν σύστασιν ἔχω νὰ κάμω περὶ τῆς αἰτήσεως τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου Καλαμῶν, ἀπευθυνθείσης τηλεγραφικῶς πρὸς ἐμέ, διὰ τῆς ὁποίας παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τῶν προϊόντων κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, ὅπως ὑφίσταται τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν νήσων, διότι, ὡς ἔχει σήμερον ἡ φορολογία τῶν εἰδῶν τούτων, δὲν ἀνακουφίζονται ταῦτα. Παρακαλῶ προσέτι, ὅπως ἀναγραφῇ ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑποβληθὲν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος περὶ παροχῆς ἐπιχορηγήσεως εἰς τὴν Μονὴν τῶν Καλογραιῶν Καλαμῶν, διότι ἡ Μονὴ αὕτη χρησιμεύει ὡς σχολὴ μεταξοϋφαντική, εἶναι δὲ σπουδαιοτάτη διὰ τὴν πόλιν τῶν Καλαμῶν. Τελευταῖον παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἀπηυθύνθη, νομίζω, καὶ πρὸς αὐτόν, νὰ συστήσῃ εἴτε εἰς τὸν νομάρχην εἴτε εἰς τὸν Ἐπίσκοπον νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον ἔχει ἀναφυῆ ἐκεῖ μεταξὺ τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ἀρμενῶν τοῦ δήμου Κολωνίδων, ἀξιούντων νὰ ἔχωσιν ἰδιαιτέραν ἐνορίαν, καθόσον δὲν ὑπάρχει ἱερεὺς δι’ αὐτούς. Ἔχουσι δὲ τοσοῦτον ἐξεγερθῆ, ὥστε ἐπαπειλοῦνται αἱματηραὶ σκηναὶ μεταξὺ τῶν κατοίκων τῶν δύο χωρίων.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον περὶ μὴ δημοσιεύσεως διορισμῶν δημοδιδασκάλων προταθεισῶν νομίμως.

§27Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐκπαιδεύσεως νὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς τὰς παρατηρήσεις μου, τὰς ὁποίας λαμβάνω ἀφορμὴν ν’ ἀπευθύνω, καθόσον μοὶ διεβιβάσθησαν παράπονα, ὅτι ὁ νομάρχης Ἀργολίδος, ἐναντίον τῆς διατάξεως τοῦ νόμου, ἐνῷ ὑπάρχει πρότασις διορισμοῦ δημοδιδασκάλου ἐν Ὕδρᾳ ὑπὸ τοῦ ἐκεῖ δημοτικοῦ συμβουλίου, ὁ νομάρχης ἀπὸ σκοποῦ ἀρνεῖται νὰ στείλῃ πρὸς δημοσίευσιν τὸ Διάταγμα κατὰ τὸν νόμον, μολονότι καὶ ὁ Ἐπιθεωρητὴς τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως προέτεινεν, ὅπως διορισθῇ αὐτὸς ὁ ἐν τῇ ἀναφορᾷ ἀναγεγραμμένος. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν νὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς τὴν περίστασιν ταύτην, διότι αἱ παραβάσεις τῶν νόμων εἶναί τι τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προκαλῇ τὴν προσοχὴν τῶν κ. Ὑπουργῶν. Ὁ κ. νομάρχης Ἀργολίδος πρέπει νὰ ἐννοήσῃ ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου πρέπει νὰ ἐκτελῇ τὴν ὑπηρεσίαν του. Ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ τὸ ἐννοήσῃ, νομίζω ὅτι ὑπάρχει προϊσταμένη Ἀρχή, ἡ ὁποία δύναται νὰ τῷ τὸ ἐπιβάλῃ. Τὰς αἰτήσεις μου ταύτας συνοδεύω μετ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, συναισθανόμενος ὅτι αἱ παραβάσεις τοῦ νόμου ἔχουσι μεγάλην σημασίαν, θὰ θελήσῃ μετὰ σπουδῆς νὰ ἐνεργήσῃ καὶ συστήσῃ εἰς τὸν νομάρχην, ὅπως προβῇ ταχέως εἰς τὴν δημοσίευσιν τοῦ ψηφίσματος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Ὕδρας, καί, ἐπειδὴ ἔχω τὸν λόγον, ἤθελον παρακαλέσει ὡσαύτως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς τελευταίας προτάσεις τοῦ Ἐποπτικοῦ συμβουλίου Ἀχαΐας, διὰ τῶν ὁποίων προτείνονται μεταβολαί τινες δημοδιδασκάλων. Τῶν μεταβολῶν τούτων ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐνόμισε πρέπον τινὰς μὲν νὰ δημοσιεύσῃ, ἄλλας δὲ νὰ μὴ δημοσιεύσῃ, ἀλλὰ νὰ κρατήσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀνεκτελέστους. Καὶ ἄλλοτε ἠγέρθη τὸ ζήτημα ἐν τῇ Βουλῇ, ἔκτοτε δὲ ὁμόφωνος ἡ Βουλὴ εἶχεν ἀποφανθῆ ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν Ἐποπτικῶν Συμβουλίων εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν Ὑπουργόν. Φρονῶ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐμφορούμενος ἀπὸ τοιαύτας ἰδέας νομιμοφροσύνης, θὰ θελήσῃ νὰ δημοσιεύσῃ τὰς ὑπολοίπους προτάσεις, ὅπως μὴ στερήσῃ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος ἐχορήγησεν εἰς τὰ Ἐποπτικὰ Συμβούλια. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ λόγους ἄλλους νὰ μὴ θέλῃ νὰ δημοσιεύσῃ ὁλόκληρον τὸ ψήφισμα τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου, νὰ τοὺς ἀναφέρῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸν παρακαλῶ νὰ καταθέσῃ εἰς προσεχῆ συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τὰς προτάσεις ταύτας τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου, ὅπως κρίνῃ ἡ Βουλὴ ἂν ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας εἶναι νόμιμος.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως ὑπέβαλε τὴν ἔκθεσίν της. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀντικειμένου ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τὴν νομοθετικήν. Ὁ κ. Ἀθ. Μιαούλης ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «συμπληρωτικοῦ τοῦ περὶ μεταλλείων νόμου».

§29ΑΘ. ΜΙΑΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ἀρκετῶν ἡμερῶν ἐζητήσαμεν, ὅπως ὑποβληθῇ τὸ νέον συμπληρωτικὸν νομοσχέδιον τοῦ περὶ μεταλλείων νόμου, καὶ ἐζητήσαμεν τοῦτο ἀκριβῶς ἵνα παραχωρηθῇ καὶ ἐκμεταλλευθῇ πρὸς ὄφελος τοῦ Κράτους τὸ ἐξαιρετικῆς ἀξίας μεταλλεῖον τῆς Σερίφου, τοῦ ἀκρωτηρίου Χαλάρων. Καὶ ἐν ᾧ τότε ἐζητήσαμεν νὰ ὑποβληθῇ καὶ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο εἴδομεν ἓν νομοσχέδιον πολλὰ ἄλλα περιλαμβάνον, περιλαμβάνον τὰ μεταλλεῖα τῆς Σερίφου, τὰ ἰαματικὰ ὕδατα, ἀλλ’ οὐδὲν ἀναφέρον περὶ τοῦ μεταλλείου Χαλάρων. Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ἐψηφίσθη κατόπιν αἰτήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ὑπεσχέθη ὅτι θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅλας τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι τροπολογίαι τείνουσιν εἰς τὸ νὰ διαρρυθμίσωσι τὸ νομοσχέδιον καὶ δυνηθῶσι νὰ ἀποδώσωσι τὸ μεταλλεῖον Χαλάρων εἰς τὸ Κράτος. Σήμερον βλέπομεν πάλιν τὸ νέον νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει ἐκτὸς τῆς Σερίφου καὶ τόσα ἄλλα. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν ὡρισμένως καὶ σαφῶς τὸ μεταλλεῖον Χαλάρων· ἐζητήσαμεν νομοσχέδιον ἢ διάταξιν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἵνα παραχωρηθῇ τὸ μεταλλεῖον αὐτὸ εἰς τὸ Κράτος. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, καί, διὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, φρονῶ ὅτι πρέπει ν’ ἀπαλειφθῶσιν ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αἱ λέξεις «Σεριφοπούλα κλπ.»

§30ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Διὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἐντὸς αὐτῶν συμπεριλαμβάνεται καὶ τὸ μεταλλεῖον Χαλάρων.

§31Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἂν ἐλέγετε δι’ ὅλα τὰ μεταλλεῖα τῆς Ἑλλάδος, θὰ συμπεριελαμβάνοντο πάλιν.

§32ΑΘ. ΜΙΑΟΥΛΗΣ. Βεβαίως. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὸ ἑξῆς. Θὰ γίνῃ δημοπρασία δι’ ὁλόκληρον τὴν Σέριφον; Ἂν πρέπῃ νὰ γίνῃ δημοπρασία δι’ ὁλόκληρον τὴν Σέριφον, ἐκτὸς ἐκείνων τῶν μεταλλείων τὰ ὁποῖα ἔχουσι παραχωρηθῆ, θὰ συμπεριλαμβάνηται καὶ τὸ μεταλλεῖον Χαλάρων ἢ πρέπει νὰ γίνῃ ἰδιαιτέρα δημοπρασία διὰ τὸ μεταλλεῖον Χαλάρων;

§33ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὅσοι ἔχουσι λάβει παραχωρήσεις ἔχουσι κεκτημένα δικαιώματα. Πρόκειται περὶ τῶν μὴ παραχωρηθέντων μεταλλείων τῆς Σερίφου, περὶ τῶν ὁποίων ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἔχει πληροφορίας ὅτι πάντα ταῦτα περιλαμβάνουσι τὸ αὐτὸ μετάλλευμα. Διὰ τοῦτο ἐπιφυλάσσεται τὸ Κράτος δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου νὰ προβῇ ἀμέσως εἰς μελέτην καὶ νὰ κάμῃ τὰ σχεδιογράμματα. Τώρα, ἐὰν νομίζητε ὅτι διατρέχουσι κίνδυνον τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους διὰ τῆς ἐπεκτάσεως καὶ πέρα τῶν Χαλάρων, δηλῶ ἀπὸ τοῦδε ὅτι δέχομαι τὸν περιορισμὸν εἰς τὰ Χάλαρα μόνον.

§34ΑΘ. ΜΙΑΟΥΛΗΣ. Θέλετε νὰ δεχθῆτε νὰ ἐκτεθῇ εἰς δημοπρασίαν πλειοδοτικὴν καὶ φανερὰν ὅλη ἡ Σέριφος;

§35ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὄχι· τὰ Χάλαρα μόνον.

§36ΑΘ. ΜΙΑΟΥΛΗΣ. Τότε νὰ διαρρυθμισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§37ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ δεύτερον μόνον ἄρθρον νὰ διαρρυθμισθῇ ὡς ἑξῆς: Ἐξαιρεῖται τὸ ἀκρωτήριον Χαλάρων τῆς νήσου Σερίφου.

§38ΑΘ. ΜΙΑΟΥΛΗΣ. Εἶναι καὶ τὸ τρίτον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἑνὸς μεταλλείου, λέγει: «συνταχθήσονται τὰ κατὰ τὸν περὶ μεταλλείων νόμον σχεδιογράμματα καὶ ἐκθέσεις».

§39ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἡμεῖς ἐνομίσαμεν, Κύριοι, ὅτι, ἀφοῦ εἰς πάντα ἰδιώτην ἐπιτρέπεται νὰ κάμῃ ἐρεύνας, ἔπρεπε νὰ ἐπιφυλάξωμεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ καὶ εἰς τὸ Κράτος, ὅπως ἔγινε καὶ εἰς τὴν Πρωσσίαν. Ἐὰν νομίζητε λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ διαφυλάξωμεν τὸ δικαίωμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει ἕκαστος ἰδιώτης, τότε θὰ μείνῃ οὕτω τὸ ἄρθρον.

§40ΑΘ. ΜΙΑΟΥΛΗΣ. Περὶ ὅλων τῶν ἄλλων μεταλλείων φρονῶ ὅτι δύνασθε νὰ κάμητε ὅπως νομίζετε, διότι ἀκόμη δὲν γνωρίζετε τίς εἶναι ἡ ἀξία τῶν μεταλλείων αὐτῶν. Περὶ τοῦ μεταλλείου ὅμως Χαλάρων δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ὅτι εἶναι μεταλλεῖον πλουσιώτατον. Ἀκριβῶς λοιπὸν διὰ τὸ μεταλλεῖον Χαλάρων νὰ γίνῃ ἐξαιρετικὴ διάταξις. Πρέπει νὰ τεθῇ ῥητῶς εἰς τὸν νόμον, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰ σχεδιογράμματα τῶν αἰτήσεων ὅσαι ὑπάρχουσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ἀκρωτήριον Χαλάρων θ’ ἀποτελέσῃ ἓν μεταλλεῖον διὰ τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ ἰδιαιτέρα δημοπρασία. Ἐὰν δὲ εἰς τὰς αἰτήσεις ὑπάρχωσι διάφοροι ἐκτάσεις, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἔκτασις ἡ ἔχουσα τὰ εὐρύτερα ὅρια.

§41ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ δέχομαι.

§42Ι. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Πῶς θὰ εὑρεθῶσι τὰ ὅρια;

§43ΑΘ. ΜΙΑΟΥΛΗΣ. Εἶναι ὡρισμένα. Δέχεσθε ὅτι θὰ γίνῃ καὶ ἰδιαιτέρα δημοπρασία;

§44ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Βεβαίως. Ἡ μόνη διατύπωσις ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 2, ὅτι ἐξαιρεῖται ἐκ τῆς κατὰ τὸν παρόντα νόμον παραχωρήσεως τὸ ἀκρωτήριον Χαλάρων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν εὐρυτέρων ὁρίων. Τώρα πῶς θὰ γίνῃ τὸ σχεδιόγραμμα, ἡ ἐξακρίβωσις καὶ ἡ δημοπρασία κανονίζουσι τὰ ἑπόμενα ἄρθρα. Ἐὰν ἔχητε νὰ προσθέσητε καὶ ἐκεῖ τίποτε, διατυπώσατέ το εἰς τροπολογίαν.

§45Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. (Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ποιεῖται παρατηρήσεις).

§46Φ. ΝΕΓΡΗΣ. (Ὡσαύτως).

§47Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Λέγει ὅτι, ἂν εἰσηκούετο ἡ πρότασίς του ὅπως παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς ἐπιτροπήν, δὲν θὰ κατηναλίσκετο ἐπὶ ματαίῳ ὁ χρόνος. Κατακρίνει τὸ νομοσχέδιον ὡς περιέχον ἀτελείας, ὑποβάλλει δὲ διαφόρους τροποποιήσεις). (Ὅρα παραλειπομένας ἀγορεύσεις ἐν Παραρτήματι).

§48ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Κύριοι, καὶ ἄλλοτε ἐξήγησα τοὺς λόγους δι’ οὓς εἶχε συνταχθῆ τὸ ὑποβληθὲν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον καὶ νῦν εἶμαι ἠναγκασμένος, μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής, νὰ ἐπαναλάβω τὸ αὐτό. Μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νέου νόμου περὶ μεταλλείων ἐνόμισα ὅτι ἐπεβάλλετο εἰς ἡμᾶς νὰ προβῶμεν εἰς συμπληρωτικὰς τινας διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐξησφαλίζοντο τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου ἔτι μᾶλλον. Ἀκριβῶς τὰ διαδοθέντα περὶ τοῦ μεταλλείου Χαλάρων ἔπεισαν ἡμᾶς, ὅτι ἔπρεπε νὰ σπεύσωμεν εἰς τὴν ὑποβολὴν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου οὐχὶ μόνον πρὸς περιφρούρησιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Κράτους ἐπὶ τοῦ μεταλλείου τούτου, ἀλλὰ διότι θὰ ὑπάρξωσι καὶ ἄλλα ὡσαύτως πλούσια μεταλλεῖα ἢ ὀρυκτά, τὰ ὁποῖα θὰ συνέφερε νὰ ἐκμεταλλευθῇ ἀπ’ εὐθείας τὸ Κράτος. Ἐνομίσαμεν ὅτι ἐπεβάλλετο εἰς ἡμᾶς νὰ γενικεύσωμεν τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, χωρὶς νὰ θέσωμεν οὕτως ἐν ἀμφιβόλῳ τὰ δικαιώματα τοῦ Κράτους ἐπὶ τοῦ μεταλλείου τῶν Χαλάρων. Τὰ δικαιώματα ταῦτα τοῦ Κράτους ἠθελήσαμεν νὰ ἐπεκτείνωμεν καὶ ἐπ’ ἄλλων μεταλλείων καὶ ἐπ’ ἄλλων ὀρυκτῶν καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἔτι τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων. Ἰδιαιτέρως, Κύριοι, ὡς πρὸς τὸ μεταλλεῖον Χαλάρων ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι πολλαὶ καὶ διάφοροι αἰτήσεις ἔχουσι γίνει μέχρι τοῦδε περὶ παραχωρήσεως αὐτοῦ μὲ διάφορα ὅρια. Ἔχομεν δὲ πληροφορίας ὅτι καὶ πέρα αὐτῶν τῶν ὁρίων, τὰ ὁποῖα εἶναι καθ’ ἑαυτὰ γενικὰ καὶ ἀόριστα, ὑπάρχει ἔκτασις μὴ δηλωθεῖσα ἀκόμη ὑπὸ ἰδιωτῶν, ἡ ὁποία κατὰ πᾶσαν πιθανότητα περικλείει τὸ αὐτὸ περίπου μετάλλευμα. Διὰ τοῦτο ἐθεωρήσαμεν προτιμότερον ν’ ἀναγράψωμεν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν πᾶσαι αἱ μεταλλειοῦχοι ἐκτάσεις τῆς νήσου Σερίφου καὶ τῶν παρακειμένων αὐτῇ νησίδων, αἱ μὴ παραχωρηθεῖσαι μέχρι τοῦδε εἰς ἰδιώτας, διαφυλάττονται ὑπὲρ τοῦ Κράτους ὡς καὶ πάντα τὰ μέρη τὰ ὁποῖα πράγματι περιέχουσι τὸ αὐτὸ μετάλλευμα σιδήρου μὲ τὸ τῶν Χαλάρων. Δὲν πιστεύω δέ, Κύριοι, ὅτι ἐπιτρέπεται εἴς τινα μετὰ τὰ λεχθέντα νὰ ὑποθέσῃ ὅτι ἡμεῖς ἠθελήσαμεν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὰ ὅρια τοῦ μεταλλείου Χαλάρων, διὰ νὰ καταπατήσωμεν κεκτημένα δικαιώματα ἄλλων. Ἐνόσῳ δὲν ὑπάρχει παραχώρησις εἰς ἰδιώτας οὐδεὶς δύναται νὰ γίνῃ λόγος περὶ καταπατήσεως δικαιωμάτων ἄλλων. Πλὴν τούτου, Κύριοι, ἡμεῖς ἐνομίσαμεν, ὅτι, πρὶν ἢ ψηφισθῇ ὁ νόμος, ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ ὑπὸ ἄλλην ἔποψιν, τὴν ἑξῆς. Μεταλλεῖα καὶ ὀρυκτὰ εἶναι τόσον συγγενῆ, ὥστε εἰς τὰς διαφόρους νομοθεσίας μόλις καὶ μετὰ βίας κατορθοῦται νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ αὐτῶν, ὁσάκις δὲ θελήσῃ τις νὰ νομοθετήσῃ περὶ μεταλλείων δὲν δύναται παρὰ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ ἰαματικὰ ὕδατα. Καὶ ἐν Ἑλλάδι, Κύριοι, ἔχομεν πολύτιμα ἰαματικὰ ὕδατα, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἐγκαταλειφθῆ εἰς τὴν τύχην των, διαχειριζόμενα ὑπὸ ἰδιωτῶν, μένουσι δ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀχρησιμοποίητα πρὸς μεγάλην ζημίαν τοῦ τόπου καὶ τοῦ Κράτους, διότι δὲν ὑπάρχει νομοθεσία περὶ αὐτῶν. Τὸ Δημόσιον ἔχει βεβαίως τὴν κυριότητα πολλῶν γνωστῶν ἰαματικῶν πηγῶν. Ἀλλ’ ἐλλείψει νομοθεσίας σχετικῆς τί συμβαίνει; Παρουσιάζονται ἰδιῶται, οἱ ὁποῖοι πλησίον τῶν τοιούτων πηγῶν ἀγοράζουσι γήπεδα, ἀνοίγουσι φρέατα καὶ ὑπονόμους, ἀνευρίσκοντες δὲ τὰς αὐτὰς πηγὰς τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων διεκδικοῦσι ταύτας ὑπὲρ αὑτῶν καὶ κατορθώνουσι ν’ ἀναγνωρισθῶσι κύριοι αὐτῶν. Τελευταῖον ἔτι, εἰς τὰ Μέθανα, πλησίον τῶν λουτρῶν τοῦ Δημοσίου, κατώρθωσεν εἷς ἰδιώτης ν’ ἀγοράσῃ γήπεδον καὶ δι’ ἀνασκαφῶν ἐκινδύνευσε νὰ σφετερισθῇ τὰς πηγὰς τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος λουτρῶν, διότι δὲν ὑπάρχει νομοθεσία περὶ ἰαματικῶν ὑδάτων. Δὲν νομίζετε, Κύριοι, ὅτι ἔπρεπε τέλος νὰ ληφθῇ καὶ παρ’ ἡμῖν νομοθετικὴ πρόνοια καὶ περὶ ἰαματικῶν ὑδάτων, ὄχι μόνον διὰ τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ καταστήσωμεν αὐτὰ πηγὴν ὑγείας καὶ πλούτου εἰς τὸν τόπον; Πρὸς τοῦτο ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς, ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ παράσχῃ τὰ ἰαματικὰ ὕδατα εἰς ἑταιρείας, δυναμένας νὰ διαθέσωσι κεφάλαια πρὸς ἐκμετάλλευσίν των, νὰ ἐπιβάλλῃ δὲ εἰς αὐτὰς τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπου ἔχουσι κεκτημένα δικαιώματα δῆμοι, κοινότητες ἢ ἰδιῶται, ν’ ἀποζημιώσῃ τούτους. Εὑρίσκετε, Κύριοι, τὶ τὸ ἄτοπον ἐν τῇ τοιαύτῃ νομοθετικῇ διαρρυθμίσει τῶν ἀφορώντων εἰς τὰ ἰαματικὰ ὕδατα; Νομίζετε ὅτι προσβάλλομεν δικαιώματα ἰδιωτῶν, δήμων ἢ κοινοτήτων οὕτω πως; Ὄχι βεβαίως. Ἡμεῖς φροντίζομεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰ δικαιώματα ταῦτα, συγχρόνως ὅμως νὰ καταστήσωμεν καὶ τὰ ἰαματικὰ ὕδατα, ἐπαναλαμβάνω, πηγὴν ὑγείας καὶ πλούτου εἰς τὸν τόπον ἡμῶν.

§49Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μόνον ἡ ἑταιρεία τοῦ σιδηροδρόμου Πελοποννήσου ἐδαπάνησε χιλιάδας δραχμῶν.

§50Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Ἀσκόπως ἐδαπάνησε τὰ χρήματά της, διότι ἀπέτυχεν.

§51ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Καὶ δι’ ἄλλους λόγους, Κύριοι, ἐπιβάλλεται εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐπιφυλάξῃ εἰς ἑαυτὸ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἀναγνωρίζονται εἰς αὐτὸ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἄλλοτε, Κύριοι, περιώδευσε τὴν Ἑλλάδα, χάριν γεωλογικῶν μελετῶν, ὁ διάσημος Γερμανὸς γεωλόγος Φιλιψών. Αὐτὸς εἰς τὸ σύγγραμμά του, τὸ ὁποῖον ἐδημοσίευσε περὶ Ἑλλάδος, ἀναφέρει, ὅτι πολλαχοῦ αὐτῆς ὑπάρχουσι κοιτάσματα γαιανθράκων, ὑπέδειξε μάλιστα, ὅτι ὑπάρχουσι τοιαῦτα παρὰ τὴν Καλαμπάκαν καὶ εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Σπερχειοῦ, ὡς καὶ εἰς ἄλλα μέρη. Ὁ Φιλιψὼν εἶναι τῆς γνώμης, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἠδύνατο νὰ προβῇ εἰς ἐρεύνας πρὸς ἀνακάλυψιν ἀνθρακωρυχείων. Ἐὰν ἀνέθετεν εἰς τὸ σῶμα τοῦ Μηχανικοῦ, διὰ τῶν ἀναγκαίων τρυπάνων ἐφοδιαζόμενον, νὰ προβῇ εἰς διατρήσεις τοῦ ἐδάφους εἰς τὰ ὑποδειχθέντα μέρη, θὰ κατωρθοῦντο οὕτω πως δύο τινά, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ ἠνοίγοντο ἀρτεσιανὰ φρέατα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θ’ ἀνεκαλύπτοντο τὰ κοιτάσματα τῶν γαιανθράκων. Τώρα, Κύριοι, ἂν δημοσιευθῇ ὁ περὶ μεταλλείων νόμος, ὡς ἐψηφίσθη, τὸ Κράτος οὐδὲν δικαίωμα θὰ ἔχῃ ἐπὶ τῶν δηλωθέντων καὶ δηλωθησομένων μεταλλείων κλπ., ἀφοῦ εἰς πάντα ἰδιώτην εὐθὺς ὡς ὑποβάλῃ μίαν δήλωσιν ἀναγνωρίζεται τὸ δικαίωμα νὰ διεκδικήσῃ τὴν κυριότητα τοῦ δηλωθέντος μεταλλείου. Ὡς γνωστὸν δὲ ἔχομεν πλουσιώτατα κοιτάσματα γαιανθράκων ἐν Καλαμπάκᾳ, τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος δὲν δύναται τώρα νὰ διεκδικήσῃ ὑπὲρ ἑαυτοῦ, ἐπὶ τῇ βάσει ἰδίως τοῦ πρὸ μικροῦ ψηφισθέντος νόμου, ἀφοῦ ἐπὶ τῇ βάσει τούτου, εὐθὺς ὡς παρουσιασθῇ τις καὶ δηλώσῃ ἓν μεταλλεῖον, ἀποκτᾷ δικαίωμα ἐπ’ αὐτοῦ. Εἰς τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν ἐξ Ἀττικῆς ἔκαμεν ἰδίως ἐντύπωσιν τοῦτο, πῶς εἶναι δυνατόν ποτε τὸ Κράτος νὰ παραχωρήσῃ εἰς ἑαυτὸ μεταλλεῖα. Κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν ἐθεώρησεν οὗτος τὰ μεταλλεῖα ὡς ἰδιοκτησίαν τοῦ Κράτους—οὕτω πως ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀντελήφθην—, ὡς φαίνεται δὲ θὰ ἐμμένῃ καὶ τώρα εἰς τὴν γνώμην ταύτην. Μεταξὺ τοῦ Γαλλικοῦ συστήματος περὶ μεταλλείων καὶ τοῦ Πρωσσικοῦ οὐδεμία διαφορὰ ὑπάρχει ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀλλὰ μόνον ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς παραχωρήσεως. Καὶ κατὰ τὸ ἓν καὶ κατὰ τὸ ἄλλο σύστημα κυρίως εἰπεῖν δὲν ὑπάρχει ἰδιοκτησία μεταλλείων. Ἡ ἰδιοκτησία τούτων δημιουργεῖται μόνον διὰ τῆς κυβερνητικῆς πράξεως τῆς παραχωρήσεως. Τοῦτο γίνεται κατάδηλον ἰδίως ἐν τῷ συστήματι τῆς Πρωσσίας, καθ’ ὃ τὸ Κράτος προβαίνει εἰς παραχωρήσεις μεταλλείων καὶ πρὸς ἑαυτὸ ὡς καὶ πρὸς ἰδιώτας. Αὐτὸ εἶναι τόσον γνωστόν, ὥστε ἀπορεῖ κανεὶς πῶς ὁ κ. Βουλευτὴς Ἀττικῆς ἠθέλησε νὰ εἴπῃ τὸ ἐναντίον. Ἐγὼ μάλιστα δύναμαι νὰ ἐπικαλεσθῶ ὄχι μόνον τὰ ἐν Πρωσσίᾳ, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν Γαλλίᾳ συμβαίνοντα. Κατὰ τὴν κρατοῦσαν καὶ ἐν αὐτῇ γνώμην ἡ Κυβέρνησις προβαίνουσα εἰς παραχωρήσεις μεταλλείων δὲν μεταβιβάζει, ἀλλὰ δημιουργεῖ τὴν κυριότητα ἐπ’ αὐτῶν. Ἡμεῖς ἐλάβομεν ὡς πρότυπον τὴν Πρωσσικὴν νομοθεσίαν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν μίαν καὶ κατὰ τὴν ἄλλην δημιουργεῖται ἰδιοκτησία διὰ τῆς κυβερνητικῆς πράξεως τῆς παραχωρήσεως προηγουμένως μὴ ὑπάρχουσα. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον καλῶς εἶναι διετετυπωμένον. Τώρα, ἐὰν νομίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι δὲν πρέπει νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ Κράτους καὶ ἐπὶ ἄλλων μεταλλείων καὶ ὀρυχείων ἐν γένει καὶ ἰαματικῶν ὑδάτων, δύναται νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν μόνον τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὸ μεταλλεῖον Χαλάρων, ἀλλὰ τοῦτο θὰ πράξῃ ἐπὶ ζημίᾳ ἀνυπολογίστῳ τοῦ Δημοσίου.

§52Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἀνέπτυξε παραδόξως κατὰ τὴν 12ην ὥραν τάσεις κωλυσιεργίας ἀκατανοήτου, καθόσον ὅσα εἶπεν οὐδεμίαν ἔχουσι σχέσιν καὶ συνάφειαν πρὸς τὴν ἀπασχολοῦσαν ἡμᾶς ὑπόθεσιν. Ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συνδέονται πρὸς γενικὴν συζήτησιν περὶ μεταλλείων, ἀλλὰ τοιαύτη συζήτησις ἐγένετο, νόμος γενικὸς περὶ τῶν μεταλλείων ἐψηφίσθη καὶ δὲν ἔχομεν πλέον ν’ ἀσχολώμεθα ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ἡμᾶς εἶναι τοῦτο, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη ἠξίωσεν, ὅπως τὸ μεταλλεῖον τῶν Χαλάρων λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς ποιότητός του ὑποβληθῇ εἰς ἐξαιρετικὸν νόμον καὶ ὄχι εἰς τὸν γενικὸν νόμον τὸν ἐψηφισμένον. Καὶ ἐπειδὴ ἐνδέχεται τὸ Κράτος ν’ ἀξιώσῃ ἐκ τοῦ μεταλλείου ὠφέλειάν τινα, ἐκάμαμεν μίαν ἐξαίρεσιν νὰ παραχωρήσωμεν αὐτὸ διὰ δημοπρασίας. Τοῦτο εἶναι τὸ ζήτημα καὶ τοιοῦτο νομοσχέδιον ἔπρεπε νὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιον ἡμῶν. Ἀλλ’ ἀντὶ τούτου βλέπομεν ἄλλας περὶ μεταλλείων ἰδέας, περὶ συστήματος Πρωσσικοῦ καὶ Γαλλικοῦ, περὶ ἰαματικῶν ὑδάτων, περὶ ἄλλων θεμάτων ἀσχέτων πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο. Δὲν γνωρίζω διατί ἡ χρονοτριβὴ καὶ ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ νὰ παρουσιάσῃ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον δὲν ἀντιπροσωπεύει τὴν ἀξίωσιν τῆς κοινῆς γνώμης· διότι αὕτη μόνον περὶ Χαλάρων ὡμίλησεν. Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἀπαράδεκτον. Προτιμότερον εἶναι τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Νέγρη. Ἐὰν λοιπὸν πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν νομοσχέδιον σχετικὸν πρὸς τὴν ἀξίωσιν τῆς κοινῆς γνώμης καὶ πρὸς τὸ μεταλλεῖον τῶν Χαλάρων, πᾶν ἄλλο θὰ ψηφίσωμεν ἢ τὸ ὑπουργικὸν νομοσχέδιον. Θὰ ψηφίσωμεν τὸ τοῦ κ. ἐξ Ἀττικῆς συναδέλφου.

§53Γ. ΛΑΝΑΡΑΣ. Ἀκριβῶς, κύριε Πρόεδρε, τὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας εἶπεν, εἶχον σκοπὸν νὰ εἴπω καὶ ἐγώ. Διότι τί ἐζήτησεν ἡ κοινὴ γνώμη; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐν ταῖς διατάξεσι τοῦ περὶ μεταλλείου τῶν Χαλάρων νόμου περιέλαβε καὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θίγουσι τὴν ἰδιοκτησίαν, τὰ κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ δημεύουσι τὴν περιουσίαν αὐτῶν. Ἀλλ’ εἶναι ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ νὰ δυνηθῇ ν’ ἀπασχολῆται εἰς τοιαύτην ὥραν διὰ τὴν συζήτησιν τοιούτων μέτρων; Ἐκτὸς ἂν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ παρεμβάλῃ πρόσκομμα διὰ τῶν διατάξεων αὐτοῦ εἰς τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς.

§54ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Προκληθεὶς καὶ χθὲς καὶ σήμερον ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ Ἀττικῆς ὅστις ἐγενίκευσε τὸ ζήτημα καὶ ὡμίλησε περὶ ἰδιοκτησίας μεταλλείων χαρακτηρίζων τὸ ἡμέτερον νομοσχέδιον ὡς σόλοικον καὶ παράλογον, ἤμην ἠναγκασμένος ν’ ἀπαντήτω ὡς ἀπήντησα πρὸς αὐτόν. Νῦν δηλῶ καὶ πάλιν ὅτι, ἂν ἡ Βουλὴ ἐπιθυμῇ ἐπὶ θυσίᾳ σπουδαιοτάτων συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, ὡς ἀπέδειξα ἐγὼ ἤδη ἤδη κατὰ τινα τῶν προηγουμένων συνεδριάσεων, νὰ περιορισθῶμεν εἰς μόνα τὰ μεταλλεῖα τῶν Χαλάρων, οὐδὲν ἔχω πλέον ν’ ἀντείπω. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ διαρρυθμισθῇ τὸ νομοσχέδιον οὕτως ὥστε νὰ μείνῃ μόνον τὸ 2ον ἄρθρον, ἐν ᾧ ὁ λόγος περὶ τῶν μεταλλείων τῶν Χαλάρων, διαγραφομένου τοῦ 1ου ἄρθρου. Θὰ ψηφισθῇ τὸ 2ον ἄρθρον μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ἐξ Ὕδρας Βουλευτοῦ.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή;

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν διαγράφεται τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ δὲ ἄρθρον 2 μεταβάλλεται εἰς 1, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς τροπολογίας τοῦ ἐξ Ὕδρας Βουλευτοῦ κ. Μιαούλη, συμφώνως πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπειδὴ ἡ ὥρα εἶναι δωδεκάτη, διακόπτομεν, διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ τῇ 5 μ.μ. Μετὰ τὴν διακοπήν. (ὥρα 5 καὶ 25′ μ. μ.)

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Ὑπάρχει ἀντίρρησίς τις κατὰ τῶν Πρακτικῶν; Τὰ Πρακτικὰ ἐπικυροῦνται. Ὁ κ. Ἀρ. Ἀντωνόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ Δημοσίων ἔργων. Ὁ κ. Π. Σισμάνης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀσυμβιβάστου κτλ. Οἱ κύριοι Ἰ. Κουντουριώτης καὶ Ν. Χατζίσκος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ Δημοσίων ἔργων. Ὁ κ. Σ. Κροκιδᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀνανεώσεως, ἐκκαθαρίσεως κτλ. Οἱ κύριοι Ἰ. Λάππας καὶ Π. Πετρίδης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φαρμακείων. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 734–738). Ἐπαναλαμβάνεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «συμπληρωτικοῦ τοῦ περὶ μεταλλείων νόμου». Ἄρθρον 2 μεταβληθὲν εἰς 1 (ἀναγινώσκεται). (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀναγινώσκεται εἶτα τὸ ἄρθρον 3 μεταβληθὲν εἰς 2).

§59Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐν τῇ τροπολογίᾳ τοῦ ἀξιοτίμου συμπολίτου μου λαμβάνεται πρόνοια διὰ τοὺς εὑρέτας τοῦ μεταλλείου Χαλάρων καὶ νομίζω ὅτι πρὸ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ τοῦ προσθέτου τοῦ ἀφορῶντος τὰ μεταλλεῖα αὐτὰ εἶναι καλὸν νὰ διατυπωθῇ ὡς ἴδιον ἄρθρον ἡ σχετικὴ τροπολογία.

§60ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Θέλετε νὰ εἴπητε εἰς τοὺς εὑρέτας ἢ τοὺς πρώτους δηλωτάς;

§61Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὴν τροπολογίαν ἔχει ὁ κ. Νέγρης.

§62Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἀναφέρεται εἰς τὸν νόμον· ἂν θέλητε νὰ θέσωμέν τι εἰς τὸν νόμον περὶ αὐτοῦ, μὴ ἀναφερόμενον εἰς τὸν νόμον.

§63Α. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὁ πρῶτος εὑρέτης.

§64Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ πρῶτος νόμιμος αἰτητής.

§65ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα. Ὡς τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 2 νὰ τεθῇ, ὅτι ὁ πρῶτος νόμιμος αἰτητὴς λαμβάνει 5% ἐπὶ τῆς προσόδου τοῦ μεταλλείου.

§66Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀντὶ νὰ ἀμείψωμεν τὸν εὑρετὴν θὰ ἀμείψωμεν τοὺς κερδοσκόπους. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει νὰ θέσωμεν τὸν εὑρέτην.

§67Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἠθικὰ δικαιώματα ἐπὶ τῆς παραχωρήσεως τοῦ μεταλλείου τούτου ἔχουσιν οἱ πρῶτοι δηλώσαντες νομίμως. Κατὰ τὸν νόμον ποία ἀνεγνωρίσθη ἠθικὴ ἀρχή; Ὅτι ἡ παραχώρησις πρέπει νὰ γίνεται εἰς τὸν πρῶτον δηλώσαντα· οὗτοι ἔχουσι δικαίωμα.

§68ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἂν οὗτος ἐξεχώρησε τὸ δικαίωμά του;

§69Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε οἱ τούτου δικαιοπάροχοι. Οὗτοι ἔχουσιν ἠθικὰ δικαιώματα καὶ ἂν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ νὰ δώσῃ ποσοστόν τι πρέπει νὰ δώσῃ αὐτὸ εἰς τοὺς πρώτους δηλωτάς, τοὺς τόσα παθόντας καὶ τόσα δαπανήσαντας χάριν τοῦ μεταλλείου τούτου.

§70ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι, ὅταν εἴπωμεν καὶ ὁ πρῶτος νόμιμος αἰτητής, συνυπονοεῖται ὅτι καὶ οἱ δικαιοῦχοι αὐτοῦ ἔχουσι τὰ αὐτὰ δικαιώματα, ὥστε νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ πρῶτος νόμιμος αἰτητὴς λαμβάνει 5% ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν προσθήκην τῆς τελευταίας παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 2 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 2 ὡς συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ).

§72Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ καταχωρισθῇ εἰς τὰ Πρακτικὰ τὰ Ἐπίσημα ἡ ἐξήγησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καθ’ ἣν εἰς τὸν νόμιμον δηλωτὴν περιλαμβάνονται καὶ οἱ δικαιοπάροχοι.

§73Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ νόμος ὁ ψηφισθεὶς ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἂν δημοσιευθῇ πρῶτος, καθορίζει ποῖος εἶναι ὁ πρῶτος αἰτητής, διότι τοιοῦτος ἐννοεῖται ὁ συμφώνως πρὸς τοὺς καταργηθέντας νόμους ὑποβαλὼν ἔννομον αἴτησιν καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἑρμηνείας. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα, νὰ προστατευθῇ ὁ πραγματικὸς εὑρετὴς ἀπὸ τοὺς κερδοσκόπους.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3 (ἀναγινώσκεται).

§75ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Παρακαλῶ νὰ διατυπωθῇ οὕτως (ἀναγινώσκει): «Ἐντὸς τριῶν μηνῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου ἐκδοθήσεται διακήρυξις περὶ πλειοδοτικῆς διεθνοῦς δημοπρασίας διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀργυρούχων μεταλλευμάτων Μήλου, Κιμώλου καὶ Πολυαίγου κατὰ τὰ διὰ Β. Δ. ἐκδοθησομένου προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κανονισθησόμενα». (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4 (ἀναγινώσκεται).

§77ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὸ ἄρθρον αὐτό, διότι παρελείφθη.

§78Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀπερρίφθη.

§79ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὡς πρὸς τὸ παρελθόν· δὲν πρόκειται διὰ τὸ μέλλον, διότι σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος ἀπέδειξεν ὅτι δὲν εἰσπράττει τίποτε τὸ Δημόσιον. Νὰ τεθῇ λοιπὸν ὅτι εὐθύνονται ἀλληλεγγύως.

§80Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ὑπάρχει δυσκολία τις, διότι αὐτοὶ καταρτίζουσι μίαν κοινωνίαν, μίαν ἑταιρείαν.

§81ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἡ βʹ παράγραφος ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τῶν λατομείων. Ἡ διατύπωσις ὁλόκληρος εἶναι ἡ ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Πλείονες λαβόντες παραχωρήσεις μεταλλείων εὐθύνονται ἀλληλεγγύως διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν κατὰ τὸν περὶ μεταλλείων νόμον φόρων, δικαιούμενοι εἰς ἀνταγωγὴν κατὰ τῶν συνυποχρέων ὡς πρὸς τὴν βαρύνουσαν ἕκαστον αὐτῶν ἀναλογίαν· ἡ διάταξις αὕτη δὲν ἐφαρμόζεται ἐπὶ τῶν μέχρι τοῦδε γενομένων παραχωρήσεων. Ἡ φορολογία τῶν λατομείων καθορίζεται ὑπὸ τῆς κατὰ τὸν περὶ μεταλλείων νόμον ἐπιτροπῆς προσδιορισμοῦ τῆς καθαρᾶς προσόδου τῶν μεταλλείων καὶ ἀνέρχεται εἰς 2% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου τῶν λατομείων, ἐξευρισκομένης ἐκ τῆς ἐπὶ τοῦ τόπου τῆς ἐξορύξεως τιμῆς τῶν προϊόντων αὐτῶν καὶ εἰς 1% ἐπὶ τῆς αὐτῆς προσόδου ὑπὲρ τοῦ κατὰ τὸν ͵ΒΩΜΑʹ νόμον ταμείου τῶν μεταλλευτῶν, καταργουμένου τοῦ 1% ἐπὶ τοῦ καθαροῦ εἰσοδήματος τοῦ ἐν ἄρθρῳ 15, ἐδ. αʹ, τοῦ αὐτοῦ νόμου ὁριζομένου».

§82Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ φρονῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶχεν ὀρθῶς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς ἀλληλεγγύης.

§83ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Διὰ τὸ παρελθόν.

§84Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Διὰ τὸ παρελθὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν καθιστᾶτε ἀλληλεγγύην μεταξὺ τῶν συνεταίρων δηλώσεως μεταλλείων, οἵτινες λαμβάνουσι τὴν παραχώρησιν, βεβαίως κινδυνεύει τὸ Δημόσιον, εἰσπρᾶττον κεχωρισμένως τὸν φόρον, νὰ χάσῃ τὰ χρήματά του. Ὀρθῶς εἶχεν ἡ διάταξις, ἀλλὰ δυστυχῶς κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ἀπερρίφθη.

§85ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ παρελθόν.

§86Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι τοῦτο, ἂν τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο εἶχεν ὡς ἔχει, καὶ τοῦτο δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ δεχθῶμεν, διότι συγκρουόμεθα πρὸς τὴν συνταγματικὴν διάταξιν, καθ’ ἣν δὲν εἶναι δυνατὸν πρότασις ἀπορριφθεῖσα νὰ ἐπανέλθῃ ἐν τῇ αὐτῇ Συνόδῳ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἂς λάβωμεν τὸ Σύνταγμα νὰ τὸ καταπατῶμεν.

§87ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τώρα Σύνταγμα!

§88Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἶναι περίεργον ὅτι ἐκφράζεσθε κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν περὶ τοῦ καταστατικοῦ ἡμῶν χάρτου. Ἂν εἶναι δυνατόν, πρέπει νὰ ἐξοικονομηθῇ τὸ πρᾶγμα, διότι κατ’ οὐσίαν βεβαίως ἔχετε δίκαιον.

§89ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δὲν προσκρούομεν εἰς συνταγματικὴν διάταξιν, διότι ἡ ἀπορριφθεῖσα πρότασις ἦτο γενική, ἀφορῶσα τὸ παρελθόν, ἐνῷ εἰς τὴν διάταξιν ἥτις φέρεται σήμερον γίνεται λόγος περὶ τοῦ μέλλοντος. Ὁμολογῶ ὅτι εὑρίσκεται τὸ Δημόσιον εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτήν, διότι δὲν δύναται νὰ εἰσπράξῃ· διὸ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 4 καὶ τὸ ἄρθρον 5).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σύνολον θὰ ψηφισθῇ μετὰ τὴν ἀνατύπωσίν του. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσσεών τινων καὶ ἄλλων διατάξεων τοῦ τελωνιακοῦ νομοσχεδίου». Ὁ κ. Ἀλεξανδρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§91Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Πρίν, κύριοι Βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ψηφισθῇ διὰ νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους θὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος συλλογισμούς τινας σχέσιν μὲν ἔχοντας στενωτάτην πρὸς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, ἀποσκοποῦντας ὅμως εὐρυτέραν ἔρευναν, ἐὰν ἡ οἰκονομικὴ τουτέστι βάσις αὐτοῦ εἶναι ἡ πρέπουσα διὰ τὸ Κράτος, ἢ εἶναι τὸ μέσον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἐξαγάγῃ ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν χάος ἢ θὰ μᾶς συγκρατήσῃ ἀπὸ τὴν πρὸς τὰ κάτω φοράν, εἰς τὴν ὁποίαν φερόμεθα ὡς καὶ τῷ 1893 ἢ τοὐναντίον θὰ ἐπηρεάσῃ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία παρατεινομένη ἐγκυμονεῖ πολλοὺς οἰκονομικοὺς καὶ ἐθνικοὺς κινδύνους». Ὅπως ἴδωμεν τίνες ἐκ τῶν σκέψεων τούτων, αἱ ὁποῖαι σκέψεις εἶναι ἀμφότεραι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰλημμέναι ἐκ τῆς εἰσηγήσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1910, ὅπως ἴδωμεν τίνες ἐκ τῶν σκέψεων τούτων θὰ ἐπαληθεύσωσι, πρέπει νὰ κάμωμεν εὐρεῖαν ἀνάπτυξιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου καὶ πρὸς τοῦτο ἐξαιτοῦμαι τὴν μικρὰν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Ποιοῦμαι τοῦτο κατὰ τὴν συνεδρίασιν ταύτην καὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ τῆς ἀγορεύσεως ταύτης θὰ δικαιολογήσωσι τὴν ἀπόφασίν μου. Δὲν θὰ ὁμιλήσω ἵνα πείσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἤδη μίαν οἰκονομικὴν βάσιν, ἡ ὁποία διήκει καὶ εἰς τὸ νομοθέτημα τοῦτο καὶ εἰς τὰ ἄλλα οἰκονομικὰ αὐτῆς μέτρα καὶ δὲν δύναταί τις νὰ ἀξιώσῃ κατὰ τὸ πέρας τῆς ἐργασίας μεταβολὴν τῆς βάσεως. Δὲν θὰ ὁμιλήσω ἵνα πείσω τὴν πλειονοψηφίαν ὅπως καταψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἡ πλειονοψηφία διὰ τοῦ ἀξιοτίμου ἡγέτου αὐτῆς πρὸ ὀλίγου ὡμίλησε καὶ εὗρεν ὅτι τὰ οἰκονομικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι ἐπαρκῆ καὶ δὲν ἀπεκδέχεται ἐξ αὐτῶν ὠφέλειάν τινα διὰ τὸν τόπον, ἀλλ’ ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ψηφίσῃ ταῦτα δι’ οὓς λόγους αὕτη νομίζει ὅτι πρέπει νὰ ψηφίσῃ αὐτὰ καὶ δι’ οὓς φρονεῖ ὅτι εἶναι ἀνεύθυνος διὰ τὴν οὕτω πως ἐκδηλουμένην ἐμπιστοσύνην αὐτῆς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν θὰ ὁμιλήσω διὰ νὰ πείσω τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι τὰ μέτρα ταῦτα θέλουσι φέρει εἰς αὐτὸν οἰκονομικὴν ζημίαν ἴσως ἀνεπανόρθωτον, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἤκουσεν ἐκ τοῦ στόματος ἐκείνου, εἰς τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἀποφάσεις τοῦ ὁποίου ἔχει πλήρη ἐμπιστοσύνην καὶ ἀπὸ τὴν ψῆφον τοῦ ὁποίου ἀπεκδέχεται τὴν παραφυλακὴν ὅλων τῶν δικαιωμάτων του ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἤκουσε παρὰ τοῦ ἐκ Κερκύρας κ. Βουλευτοῦ ὅτι θὰ φέρῃ εἰς αὐτὸν οἰκονομικὴν ζημίαν καὶ ἐν τούτοις ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἔσπευσε νὰ εἴπῃ πρὸς αὐτόν· «ὑπὲρ πᾶν ἄλλο ἱερώτερον τὸ ἐμὸν συμφέρον καὶ ὅταν λέγητε ὅτι ζημιοῦμαι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ψηφίσητε τὰ μέτρα ταῦτα, διότι οὐδεὶς λόγος δύναται νὰ ἀναγκάσῃ ὑμᾶς ὅπως παρίδητε τὸ συμφέρον τὸ ἐμόν». Θὰ ἠδυνάμην, Κύριοι, νὰ ὁμιλήσω καὶ διὰ πάντα ἄλλον ὁπουδήποτε ἱστάμενον, ἀρκεῖ μόνον οὗτος νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τῆς πολιτικῆς μηχανῆς· θὰ ὡμίλουν πρὸς αὐτὸν ἀδιαφορῶν ἂν ἡ δύναμίς του ἦτο ἔκθεσμος, ἀδιαφορῶν ἀκόμη καὶ ἂν ἦτο ἐπανάστασις, διότι ἡ ἐπανάστασις δὲν θεωρεῖται ποτέ τι ἀνήθικον οὔτε ἄσχετον μὲ τὴν πολιτικήν· ἡ ἐπανάστασις δὲν εἶναι εἰμὴ ἐξέγερσις τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας διὰ διττὸν σκοπόν, ἢ ν’ ἀναθεωρήσῃ τὸν καταστατικὸν χάρτην, ὁ ὁποῖος, καίτοι ἐφαρμόζεται καλῶς, ζημιοῖ, ἢ διὰ νὰ καταλύσῃ τοὺς νοθεύοντας καὶ δολιευομένους τὴν διαχείρισιν τοῦ καταστατικοῦ χάρτου, ὁ ὁποῖος τίποτε καθ’ ἑαυτὸν δὲν ἔχει τὸ κακόν. Τοιαύτη ἐπανάστασις δυστυχῶς δὲν ἐγένετο. Θὰ ὁμιλήσω, ὅμως, διὰ νὰ ἐπιτελέσω μίαν ὀφειλὴν πρός τι, τὸ ὁποῖον δι’ ὅλους ἡμᾶς τοὺς ἐνταῦθα συνελθόντας εἶναί τι ὑπέρτερον, σεβαστότερον καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ τὴν πλειονοψηφίαν, ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ τὴν ἐπανάστασιν· θὰ ὁμιλήσω, διὰ νὰ ἐπιτελέσω ὀφειλὴν πρὸς τὸ καθῆκον, διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ ὁποίου ὀφείλω νὰ δικαιολογήσω τὴν γνώμην τῆς ψήφου μου, ἀδιαφορῶν ἂν θὰ πείσω τινὰ ἢ ἂν θὰ μεταβάλω τι· ἀρκεῖ ὅτι ἐν τῇ γνώμῃ ταύτῃ ἔγκειται ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ καθήκοντος, ἐν τῷ ὁποίῳ ἐπαναπαύεται ἡ συνείδησις. Ἡ γνώμη μου αὕτη, Κύριοι, δὲν πρόκειται νὰ ἐκφρασθῇ διά τι ἐπουσιῶδες ἀντικείμενον τοῦ ἔργου. Ῥυθμίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἡ οἰκονομικὴ θέσις τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν ἐν αὐτῷ παραγωγῶν καὶ τῆς ἐργασίας καὶ δέον νὰ προσέξωμεν, ὥστε νὰ βαστάσῃ ἡ ἐργασία καὶ ἡ παραγωγὴ τὰ μεγάλα βάρη, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται εἰς αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ τοὺς συντρίψῃ, νὰ μὴ τοὺς ζημιώσῃ. Τὴν ἐξέτασιν ταύτην, Κύριοι, θέλω κάμει μὲ ὅλην τὴν εὐμένειαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι γνωρίζω καὶ τὴν ἐντιμότητα αὐτοῦ καὶ τὴν καλὴν θέλησιν καὶ τὴν ἄκραν φιλεργίαν. Ἀλλ’ ἡ εὐμένεια αὕτη δὲν μὲ ἐμποδίζει νὰ ἐπαναλάβω ὅ,τι, εὐμενῶς ἐξετάσας τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν ἐντεῦθεν ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς ἐκ Κερκύρας, ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἑρμιονίδος καὶ ἄλλοι, ὅτι δηλαδὴ ζημιοῦσιν οἰκονομικῶς τὸν τόπον, ἀλλὰ θὰ προσθέσω ἀκόμη, ὅτι ἡ ζημία προέρχεται ἐξ ἐσφαλμένων οἰκονομικῶν σκέψεων καὶ ὑπολογισμῶν. Ὅταν λέγω τοῦτο, δὲν ἐννοῶ βεβαίως ὅτι δὲν ὤφειλε νὰ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη, οὔτε ὅτι αὕτη ἠδύνατο νὰ εὑρεθῇ διὰ συνδυασμῶν. Βεβαίως ἡ φορολογία ὤφειλε νὰ ἐπιβληθῇ, διότι ἀφορᾷ ἐθνικὰς ἀνάγκας, ὁποῖαι εἶναι ἡ κάλυψις τῶν ἐλλειμμάτων καὶ ἡ στρατιωτικὴ παρασκευή· φορολογία δὲ 10.000.000, διότι περὶ 10.000.000 πρόκειται, δὲν δύναται νὰ εὑρεθῇ δι’ οἰκονομιῶν ἀπὸ Προϋπολογισμὸν 133.000.000, τῶν ὁποίων τὰ 60.000.000 εἶναι καταβολαὶ καὶ ὑποχρεώσεις τοῦ Κράτους, αἵτινες οὐδὲ κατὰ λεπτὸν δύνανται νὰ μειωθῶσι. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν δύναμαι, παρὰ νὰ ἐπικρίνω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἐβαυκάλισε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι δύναται τόσα ἑκατομμύρια νὰ εὑρεθῶσι δι’ οἰκονομιῶν.

§92ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχετε δίκαιον δι’ αὐτό. Ἔλεγον πάντοτε ὅτι πρέπει νὰ διευθετηθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς κατὰ 20,000,000 ἐξ ὧν 10,000,000 ἐξ οἰκονομιῶν καὶ 10,000,000 διὰ νέων.

§93ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Πρέπει νὰ μάθῃ ἐντεῦθεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅτι, ἀφοῦ ἐγεννήθη μὲ τὴν εὐτυχίαν ἢ τὴν δυστυχίαν τοιαύτης ἱστορίας οἵα ἡ Ἑλληνική, τὰ βάρη τὰ φορολογικὰ καὶ αἱ δαπάναι διὰ τὴν πολιτικήν του ζωὴν θὰ εἶναι μὲν 133,000,000 τῷ 1909, θὰ ἀνέλθωσι δὲ εἰς 146 τῷ 1910 καὶ κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη εἰς μεγαλείτερον ποσόν. Καὶ θ’ ἀνέλθωσι πιέζοντα αὐτὸν ἀφορήτως, καθόσον ἡ Κυβέρνησις ἔσφαλεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν αὐτῆς κατανομήν, δὲν κατένειμε καλῶς τὴν φορολογίαν καὶ δὲν ἔφερεν ἐνταῦθα οὐδεμίαν οἰκονομικὴν νομοθεσίαν ἱκανὴν ἵνα βοηθήσῃ τὸν πλοῦτον τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐργασίας, ὥστε νὰ βαστάσωσι τὴν ἐπιβαλλομένην φορολογίαν καὶ μὴ συντριβῶσιν ὑπ’ αὐτῆς. Εἰς τοῦτο, κ. Ὑπουργέ, εἶσθε ὑπαίτιος καὶ ἡ ὑπαιτιότης ἡμῶν θὰ εἶναι ἔτι μεγαλειτέρα ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅταν τὸν ὄντως τοῦτον ἀνίκανον νὰ καταβάλῃ τὴν φορολογίαν ταύτην ἐτολμήσατε νὰ κηρύξητε διὰ τῶν νομοσχεδίων ὑμῶν ἄτιμον, διότι τὸν ἀποστερεῖτε τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι, τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐνάγειν καὶ ἐνάγεσθαι καὶ τοῦ λαμβάνειν διαβατήριον ἐξωτερικόν.

§94ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀπεσύρθη.

§95ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Τοῦτο εἶναι τὸ οἰκονομικὸν ὑμῶν ἔργον. Δυστυχῶς ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι περὶ τὴν δικαίαν ταύτην φορολογικὴν κατανομὴν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον οὐδέποτε κατέγινεν, οὐδέποτε ἐνδελεχῶς ἐμελέτησε τοῦτο, ὥστε νὰ ἐξαγάγῃ ἐξ αὐτοῦ συμπεράσματα, συμπεράσματα θετικά, βέβαια καὶ ὡρισμένα. Ἀλλὰ περισσότερον ὅλων δὲν ἐμελετήσατε τοῦτο ὑμεῖς, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, περισσότερον ὅλων ὑμεῖς εὑρίσκεσθε μακρὰν τοῦ ἀληθοῦς οἰκονομικοῦ σκοποῦ τῆς χώρας, διότι, ἐὰν δὲν εὑρίσκεσθε τόσον μακρὰν τοῦ σκοποῦ τούτου, δὲν ἠθέλετε οὐδὲ ἕνα φόρον ἐπιβάλει ἐκ τούτων, τοὺς ὁποίους διὰ διαφόρων ὀνομασιῶν ἐπερίψατε ἐπὶ τῶν ὤμων ἡμῶν, ἄνευ συστήματος ὁμογενείας καὶ μὲ πλήρη ἀντίθεσιν τάσεως καὶ σκοποῦ, ἀλλά, ὅπως εὐσυνειδήτως φορολογήσητε, ἔπρεπε νὰ ἔχητε μελετήσει τὰ αἴτια ἕνεκα τῶν ὁποίων σήμερον αἱ καθυστερήσεις τῶν ἀμέσων φόρων φθάνουσιν εἰς 35%, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐν γένει αἱ καθυστερήσεις τῶν περισσοτέρων φόρων δὲν κατέρχονται τῶν 25%. Τὰ ποσὰ τὰ καθυστερούμενα ἀναβιβάζετε ὑμεῖς εἰς 8 ἑκατομμύρια, ἐγὼ δ’ ἐκ μελέτης καὶ ὑπολογισμῶν εἰς 10½ ἑκατομμύρια. Ἐὰν εἴχετε τὰ ἑκατομμύρια ταῦτα, δὲν θὰ εὑρίσκεσθε εἰς τὴν ἀνάγκην ὅπως ἐπιβάλητε τόσον βαρεῖαν φορολογίαν. Ἀλλ’ ἐμελετήσατέ ποτε τίνα εἶναι τὰ αἴτια τῆς καθυστερήσεως τῶν εἰσπράξεων τούτων; Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ μὴ τὸ πιστεύσω, διότι εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἰδοὺ τί λέγετε ὑμεῖς, διατί καθυστεροῦνται αἱ εἰσπράξεις. (Ἀναγινώσκει) «Αἱ καθυστερήσεις ὀφείλονται ἀποκλειστικῶς κλπ.».

§96ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Λέγει καί τι ἄλλο.

§97ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Καὶ τοῦτο ἀνέγνωσα, ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ αἰτιολογία αὕτη εἶναι ἐσφαλμένη, διότι ἡ καθυστέρησις τῆς καταβολῆς τῶν ὀφειλομένων ὑπὸ τῶν φορολογουμένων δὲν προέρχεται ἐκ δυστροπίας τῶν ὀφειλετῶν, ἀλλ’ ἐκ καθαρᾶς ἀδυναμίας· εἶναι συνέπεια τῆς οἰκονομικῆς νόσου τοῦ Κράτους, καὶ ὄχι τῆς ἐλλείψεως αἰσθήματος τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις αὐτῶν πρὸς τὴν πατρίδα. Ἀλλὰ θὰ μοὶ εἴπητε· τίς εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἀδυναμίας ταύτης; Εἶναι ὁ ὄγκος τοῦ φορολογικοῦ ποσοστοῦ; Ὄχι, Κύριοι. Τὸ φορολογικὸν ποσοστὸν τοῦ Ἕλληνος φορολογουμένου δὲν εἶναι μέγα. Μὴ παραξενευθῆτε ἀπὸ τὴν φορολογικὴν ταύτην σκέψιν· δὲν εἶναι συλλογισμὸς τοῦτο, εἶναι στατιστικὴ πληροφορία, καὶ ὡς τοιαύτην, ὅσον παράξενος καὶ ἂν φαίνηται, πρέπει νὰ πιστεύσητε. Ὁ Ἕλλην κατὰ τὴν στατιστικὴν τοῦ ἀξιοτίμου ἐν Νάξου Βουλευτοῦ πληρώνει φόρον 45 δρχ. Εἰς ταύτας δύνανται νὰ προστεθῶσιν ἀκόμη 5 δρχ. διὰ τὸ οἰκονομικὸν βάρος ἀπὸ τοῦ 1907 μέχρι σήμερον. Ὁ Ἄγγλος πληρώνει 79 δρχ., ὁ Γερμανὸς 91, ὁ δὲ Γάλλος 107. Ὥστε κατὰ μέσον ὅρον ἡ φορολογία ἡμῶν δὲν εἶναι μεγάλη. Ἐν τοσούτῳ φορολογούμεθα ἀπηνῶς, ἀπηνέστερον καὶ τοῦ Ἄγγλου καὶ τοῦ Γερμανοῦ καὶ αὐτοῦ τοῦ Γάλλου ἐκ δύο αἰτιῶν. Ἡ πρώτη εἶναι ὅτι ἡ ἀπόδοσις τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς ἐργασίας παρ’ ἡμῖν εἶναι μικροτέρα ἴσου ποσοῦ ἐργασίας ἐν Εὐρώπῃ ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἡ φορολογία παρ’ ἡμῖν στενοχωρεῖ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν παραγωγικῶν δυνάμεων τοῦ τόπου καὶ συνεπῶς τὴν ἐπαύξησιν τοῦ ἰδιωτικοῦ πλούτου. Ἡ δευτέρα εἶναι ὅτι δὲν ἐγένετο κατανομὴ τῆς φορολογίας δικαίως, ὅτι δὲν ἐτηρήθη ἡ ἀναλογία τῶν προσόδων τοῦ πολίτου, καὶ τούτου ἕνεκεν εἰς ἄλλους μὲν ἡ φορολογία εἶναι μικρά, εἰς ἄλλους δὲ τεραστία. Πρὸ πάντων δὲ εἰς τὰς πτωχὰς τάξεις καταλαμβάνει αὕτη σημαντικὸν τμῆμα τοῦ ἀναγκαίου διὰ τὴν ζωὴν μέρους τῆς ἐργασίας. Ἕνεκα τῶν δύο τούτων λόγων ὅλη ἡ προθυμία περὶ τὴν καταβολὴν τῶν φόρων τοῦ Ἕλληνος φορολογουμένου καθίσταται ἀνέφικτος, καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου καθιστεροῦνται τὰ 10½ ἑκατομμύρια ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν θησαυρόν. Τοῦτο εἶναι τὸ πρόβλημα καὶ αὕτη ἡ οἰκονομική μας ἀδυναμία καὶ αὐτῆς ἡ βελτίωσις πρέπει νὰ μελετηθῇ. Δὲν ἔχετε δὲ πρὸς τοῦτο εἰμὴ νὰ συμβουλευθῆτε τὴν στοργὴν τῶν ξένων καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ πλούτου ἐκεῖ καὶ τὴν φορολογίαν τοῦ λαοῦ. Δὲν εἴμεθα μόνοι, Κύριοι, εἰς τοῦτο. Ὅλα τὰ Κράτη εὑρέθησαν ὡς ἡμεῖς μὲ ἐθνικὴν παραγωγὴν ἡ ὁποία δὲν ἠδύνατο νὰ βαστάσῃ βαρυτάτας φορολογίας, τὰς ὁποίας εἶχον τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσωσι τὰ Εὐρωπαϊκὰ Κράτη. Μάλιστα εὑρέθησαν ἀκόμη μὲ ὁμοίαν κακῶς διανενεμημένην φορολογίαν, ἀλλὰ τὰ Κράτη ἐκεῖνα ἐμελέτησαν βαθέως τὴν ἀνάγκην μεταβολῆς τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, καὶ τέλος πάντων εὗρον τὴν πραγματικὴν πλουτοπαραγωγὸν αὐτὴν ὁδὸν καὶ τὴν πραγματικὴν ὁδὸν τῆς φορολογικῆς ἀνακουφίσεως. Σήμερον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου τούτου δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ ἐξετάσωμεν μόνον ὁποία τις εἶναι ἡ οἰκονομολογικὴ ἀντίληψις τοῦ Κράτους ἡμῶν ἀπέναντι τῶν παραγωγῶν, θ’ ἀφήσωμεν δὲ τὴν ἐξέτασιν τῆς φορολογικῆς ἀντιλήψεως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἡ οἰκονομολογικὴ ἀντίληψις τῶν εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν ἔφθασε πλέον ν’ ἀποδεχθῇ τὴν τελωνειακὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν ὡς μέσον σημαντικὸν πρὸς αὔξησιν τοῦ ποσοῦ τῆς ἐργασίας ἐν τῷ τόπῳ, πρὸς καταπολέμησιν τοῦ ξένου ἀνταγωνισμοῦ, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ὡς μέσον πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεως τοῦ ἐργάτου ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τῶν ἐργατικῶν μισθῶν. Τὸ τελευταῖον τοῦτο ὑπῆρξε τὸ μέγιστον ἐπιχείρημα κατὰ τῆς μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἀντιθέτου γνώμης ὅτι ἡ προστατευτικὴ φορολογία ἐπιπίπτει ἐπὶ τοῦ καταναλωτοῦ. Ἀλλ’ ὅταν, Κύριοι, πρόκειται νὰ συζητήσωμεν διὰ τὴν προστατευτικὴν πολιτικὴν τῶν μικρῶν Κρατῶν, τὸ ἐπίπεδον, δὲν δύναται νὰ εἶναι ὅμοιον, διότι τὰ μικρὰ Κράτη, ὅτε ἐγεννήθησαν, ὡς ἡμεῖς, εὗρον ἐν Εὐρώπῃ γενομένην τὴν ἐργασίαν καὶ τὴν παραγωγὴν εἰς τεράστιον βαθμὸν ἕνεκα τῆς μεγάλης ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας, ἕνεκα τῶν μεγάλων ἐκτάσεων παρθένων γαιῶν τοῦ νέου κόσμου. Ἡ εὐθηνία τῶν προϊόντων τῶν ἐρχομένων ἐκεῖθεν ἦτο καταπληκτική, διότι κατώρθωσαν δι’ ἐπιστημονικῶν καλλιεργειῶν καὶ ἐργασιῶν καὶ τὰς ἀποδόσεις των ν’ αὐξήσωσι καταπληκτικῶς, ἀλλὰ καὶ τὰς δαπάνας τῆς παραγωγῆς αὐτῶν νὰ μειώσωσι. Τὰ μικρὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουσι τοιαύτην παραγωγήν, δὲν δύνανται νὰ συναγωνισθῶσιν οὔτε ν’ ἀνταγωνισθῶσι πρὸς τὴν παραγωγὴν τῶν ἄλλων Κρατῶν· δὲν ἠδύναντο ἄρα οὔτε ἡ γεωργία οὔτε ἡ βιομηχανία ν’ ἀναπτυχθῶσιν. Δὲν ὑπῆρχεν εἰμὴ μόνον ἓν μέσον πολεμικὸν κατὰ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν προϊόντων τῶν ξένων, καὶ τοῦτο ἦτο τὰ τελωνειακὰ προσκόμματα, ὁ τελωνειακὸς προστατευτικὸς δασμός. Ἰδοὺ ὁ λόγος ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἠναγκάσθησαν τὰ μικρὰ Κράτη νὰ προστατεύωσι τελωνειακῶς τὰς παραγωγὰς αὐτῶν. Ἀλλ’ ἡ προστασία αὕτη, Κύριοι, δὲν πρέπει νὰ εἶναί τι τυχαῖον, διότι δὲν εἶναι ἔργον τι φανταστικόν, ἀλλ’ εἶναι ἔργον ἐπιστημονικόν. Ἡ προστασία τῶν Κρατῶν, ὡς εἴπομεν, δὲν γίνεται εἰμὴ ὅπως παράσχῃ ἐργασίαν πρὸς τὸν ἐργάτην πρὸς συντήρησιν αὐτοῦ· ἀλλὰ τοιαύτην ἐργασίαν δὲν ἠδύναντο νὰ ἔχωσι τὰ Κράτη πρὸ πάντων τὰ μικρὰ ἕνεκα τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῆς βιομηχανίας τῆς ξένης, ἐὰν ἄφηνον ἐλευθέραν τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῶν. Ἠναγκάσθησαν ὅθεν νὰ συμβληθῶσι μετὰ διαφόρων βιομηχάνων, ὅπως οὗτοι ἀνοίξωσι τοιαύτην ἐργασίαν ἐν τῷ τόπῳ, τὴν ὁποίαν ἐργασίαν τὸ Κράτος νὰ προστατεύσῃ ἢ διὰ τῆς ὑψώσεως τῶν δασμολογικῶν τελῶν ἢ διά τινος ἐλαττώσεως τῆς ἐσωτερικῆς φορολογίας τοῦ προϊόντος· αὕτη δὲ εἶναι ἡ λεγομένη συνδρομὴ τοῦ Κράτους εἰς τὴν δημιουργουμένην βιομηχανίαν. Δὲν εἶναι ἡ συνδρομὴ αὕτη εἰμὴ τὸ ποσοστὸν τῆς ἀμοιβῆς τοῦ ἐργάτου, κατὰ τὸν τρόπον δὲ τοῦτον δὲν καταβάλλει τὸ Κράτος εἰμὴ τὴν ἀνταμοιβὴν τοῦ ἐργάτου. Τὸ ποσοστὸν τοῦτο δὲν δύναται νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς ἀνταμοιβῆς ὁλοκλήρου τῆς ἐργασίας, δὲν δύναται παρὰ νὰ εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν δαπανῶν τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐγχωρίου προϊόντος πρὸς τὴν παραγωγὴν παρομοίων προϊόντων ξένων Κρατῶν. Αὕτη εἶναι ἡ κυρία οἰκονομολογικὴ βάσις τῆς προστασίας, εἶναι τὸ ποσοστὸν τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῆς βιομηχανίας τοῦ τόπου καὶ τῆς βιομηχανίας τῆς ξένης, τῆς ἀνταγωνιζομένης πρὸς αὐτήν. Ὅταν δὲ καθορισθῇ μία τοιαύτη πολιτική, δὲν εἶναι μόνον αὕτη εἷς οἰκονομολογικὸς νόμος, ἀλλ’ εἶναι ἓν οἰκονομολογικὸν συμβόλαιον μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ αὐτῶν τούτων τῶν παραγωγῶν, τὸ ὁποῖον συμβόλαιον οὐδέποτε δύναται νὰ παραβῇ τὸ Κράτος, ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ ἴδῃ τοὺς παραγωγούς αὐτοῦ καταστρεφομένους καὶ συντριβομένους ἀπὸ τὴν διάσεισιν τῆς πίστεώς του ἀπέναντι τῆς ἐργασίας. Δὲν δύναται δὲ τὸ Κράτος, ἅπαξ ἀποδεχθὲν τὴν ἀρχὴν ταύτην, ν’ ἀρνηθῇ τὴν συνδρομὴν αὐτοῦ εἰς οἱανδήποτε παραγωγὴν νῦν δημιουργουμένην. Ἀλλὰ θὰ εἴπητε· δύναται νὰ παρατείνηται ἐπὶ μακρὸν ἡ προστασία αὕτη τοῦ Κράτους ἐπὶ τῆς παραγωγῆς; Καὶ δὲν ζημιοῖ ἡ παράτασις αὕτη τὸν τόπον; Ὅσον, Κύριοι, ὁ μηχανισμὸς τῆς προστασίας φαίνεται εἰς τὸν ἀγνοοῦντα αὐτὴν καταστρεπτικός, τόσον τοὐναντίον εἶναι κερδοφόρος καὶ ὁ μόνος ὁ ὁποῖος συντείνει ὑπὲρ πᾶν ἄλλο εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῶν Κρατῶν. Δὲν πρόκειται περὶ θεωριῶν· πρόκειται περὶ πρακτικῆς ἀρχῆς ἐφαρμοσθείσης καὶ ἐν Γαλλίᾳ καὶ ἐν Αὐστρίᾳ καὶ ἐν Γερμανίᾳ, τελευταῖον δὲ ἤρχισε νὰ κρούῃ τὴν θύραν καὶ αὐτῆς τῆς Ἀγγλίας, ἥτις σκέπτεται νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν πρώην προστατευτικὴν πολιτικήν, τῆς ὁποίας πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅτι πρώτη αὕτη ἤνοιξε τὴν ὁδόν. Ἀλλά, ὅπως μὴ ζημιοῖ ἡ προστασία, πρέπει ν’ ἀκολουθήσῃ δύο κανόνας· πρέπει πρῶτον τὸ ποσοστὸν νὰ εἶναι σαφῶς καθωρισμένον, ἴσον ἀκριβῶς πρὸς τὴν διαφορὰν τῶν δαπανῶν τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν ἐγχώριον παραγωγήν, πρὸς τὴν δαπάνην τὴν ἀπαιτουμένην διὰ τὴν παραγωγὴν τῆς αὐτῆς βιομηχανίας εἰς τὰ ξένα Κράτη, καὶ δεύτερον ὅπως τὸ Κράτος ἔχῃ τὴν ἐπιβαλλομένην αὐτῷ ὀξυδέρκειαν ἵνα προστατεύῃ τὴν βιομηχανίαν ἐκείνην ἡ ὁποία ἀναπτυσσομένη παράγει καθαρὰ κέρδη. Ὅταν τὸ Κράτος ἀκολουθῇ τὰς δύο ταύτας βάσεις, ὁ κανὼν τῆς προστασίας δὲν δύναται παρὰ ἐπωφελῶς νὰ ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῆς παραγωγῆς. Ἰδοὺ δὲ διατί· διότι οὐδεμία βιομηχανία δύναται ἐπὶ μακρὸν νὰ ζήσῃ, ἐὰν ᾖ πάντοτε ζημιουμένη, ἢ ἐὰν δὲν ἔχῃ κέρδη· μέχρις ὅμως τῆς ἐποχῆς ἢ τῆς ἀναπτύξεώς της ἢ τῆς καταστροφῆς αὐτῆς τὸ Κράτος ἔχει καθῆκον καὶ ὀφείλει νὰ παράσχῃ πρὸς τὸν ἐπιχειρηματίαν ὁ ὁποῖος θὰ φέρῃ τὴν βιομηχανίαν ταύτην ἐν τῷ τόπῳ τὴν συνδρομὴν αὐτοῦ. Διότι ἐπωφελεῖται τὸ χρῆμα τῆς ἐργασίας αὐτοῦ, τὸ κατανεμόμενον εἰς τὰς λοιπὰς ἐργασίας τοῦ τόπου, διευκολύνει γενναίως τὴν συντήρησίν του· δὲν δύναται δὲ νὰ λεχθῇ ὅτι τὸ ποσοστὸν τῆς προστασίας ταύτης κερδίζεται ὑπὸ τοῦ ἐπιχειρηματίου, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πραγματικῶς κερδίζει ὁ ἐπιχειρηματίας εἶναι ἡ μὴ πτῶσις τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ ἐκ τοῦ ξένου ἀνταγωνισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἀπαγορεύει ὁ προστατευτικὸς δασμός. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ποτὲ δὲν δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι τὸ ὅλον κερδίζει ὁ ἐπιχειρηματίας, διότι, ὅταν ὁ ἐπιχειρηματίας φθάσῃ εἰς τὴν θέσιν ὅπως ἔχῃ κέρδη, ἐκ μὲν τῶν κερδῶν τούτων μέρος θέλει καταβάλει κατὰ φορολογικὸν ποσοστὸν εἰς τὸ Κράτος, θὰ παρουσιασθῇ δὲ ὁ ἐγχώριος ἀνταγωνιστής, ὁ ἕτερος ἐπιχειρηματίας, ὁ ὁποῖος θὰ ζητήσῃ ἐκ μιᾶς βιομηχανίας οὕτω πως κερδοφόρου ὅπως κερδίσῃ καὶ αὐτός, ἕνεκα δὲ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ ἐκείνου θέλει ἐλαττωθῆ ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος καὶ οὕτω πως καὶ τὸ κέρδος τοῦ πρώτου βιομηχάνου. Καλῶς δ’ ἐλέχθη οἰκονομολογικῶς, ὅτι ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχει ἀνταγωνισμὸς δὲν ὑπάρχουσιν οὔτε κέρδη. Ἐκεῖνος ὅμως, ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς θέλει ὠφεληθῆ ἐκ τῆς προστασίας, εἶναι ὁ ἐργάτης, ὁ ὁποῖος θέλει εὕρει μεγαλείτερον μισθόν, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θέλει ὠφεληθῆ εἶναι ὁ ἔμπορος, τοῦ ὁποίου θέλει διευκολυνθῆ ἡ ἐργασία, ἕνεκα τῆς ὑπάρξεως βιομηχανίας καὶ ἐπιχειρήσεων ἐν τῷ τόπῳ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλει ὠφεληθῆ εἶναι τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον θέλει εὕρει ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν θὰ μεταβιβάσῃ εἰς ξένας χώρας πρὸς κατανάλωσιν. Ἀλλ’ ἐπιπλέον εἰς τὰ μικρὰ Κράτη δὲν ὑπάρχει ἡ ἐκ τῆς προστασίας ἀντίθεσις συμφερόντων μεταξὺ τοῦ ἐργάτου καὶ τοῦ καταναλωτοῦ. Παρὰ ταῦτα, ἐν τούτοις, ἐνταῦθα καὶ πάντοτε καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου φαίνεται ὅτι τὸ Κράτος τὴν τελευταίαν φορολογίαν βασίζει οὐχὶ ἐπὶ τῆς προστασίας, ἀλλ’ εἰς ταμιευτικοὺς σκοπούς. Ἡ τελωνειακὴ προστασία ἐπιβαλλομένη ὑπὸ τοῦ Κράτους δέον νὰ ἐπιβάλληται μετὰ μεθόδου, μετ’ ἀκριβοῦς ὑπολογισμοῦ, διότι ἄλλως δὲν πράττει τι ἄλλο τοῦτο παρὰ νὰ ζημιώνῃ τὴν κατανάλωσιν. Καὶ ὅτε τοιαύτη δέον ἀπαρεγκλίτως νὰ εἶναι ἡ ἀρχὴ αὐτῆς, εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς νομοσχεδίου αὐξάνοντος καταπληκτικῶς τὴν τελωνειακὴν προστασίαν παρ’ ἡμῖν εἰς διαφόρους παραγωγούς, νομοσχέδιον ὅμως τὸ ὁποῖον οὐδεμίαν παρουσιάζει μελέτην, οὐδεμίαν παρουσιάζει στατιστικὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας στηριζόμενοι ἡμεῖς νὰ νομοθετήσωμεν τὴν προστασίαν ὡς ἔργον πράγματι ἐπιστημονικὸν καὶ οὐχὶ ὡς ἔργον φαντασιῶδες καὶ αὐθαίρετον. Εἴπομεν πῶς πρέπει νὰ καθορίζηται τὸ ποσοστὸν τῆς προστασίας ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ὑπάρχει ἔκθεσίς τις, ἐν τῇ ὁποίᾳ καθορίζεται τοῦτο; Ὑπάρχουσι μόνον ἐνταῦθα συνηγμέναι ἐπὶ τὸ αὐτὸ διάφοροι παραγωγαὶ προστατευόμεναι, ὑπάρχει παραγωγὴ ὀνομαζομένη σιδηροβιομηχανία. Ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ εἶμαι ἀντίθετος τῆς προστασίας ταύτης, ὢν πάντοτε ὑπὲρ πάσης προστασίας τελωνειακῆς διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν παραγωγῶν εἰς τὰ μικρὰ Κράτη, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ θεωρήσω ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι πράττει ἡ Βουλὴ ἔργον εὐσυνείδητον, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ κἂν ἔκθεσις, ἐν τῇ ὁποίᾳ ν’ ἀναφέρηται ἡ δρᾶσις τῆς βιομηχανίας ταύτης καὶ τὰ ἔργα τὰ ἐκτελούμενα ὑπ’ αὐτῆς καὶ ἡ δαπάνη ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν καὶ τὰ μειονεκτήματα τῆς βιομηχανίας, ἕνεκα τῶν ὁποίων αἱ δαπάναι εἶναι μεγαλείτεραι τῶν δαπανῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν αὐτῶν ἔργων εἰς τὰ ξένα Κράτη. Ὅτε δὲ δὲν ἔχομεν μίαν τοιαύτην ἔκθεσιν, πῶς θέλετε νὰ καθορίσωμεν τὸ ποσοστὸν τοῦ ἐργάτου ἀκριβῶς μὲ τὴν διαφορὰν τῆς δαπάνης τῶν ἐγχωρίων προϊόντων πρὸς τὰ παρόμοια συγκομιζόμενα ἔξωθεν; Πῶς θέλετε νὰ εἴπωμεν, ὅτι πράττομεν ἔργον εὐσυνείδητον προστατεύοντες τὴν βιομηχανίαν τοῦ τόπου; Ἐννοῶ τὸ πρᾶγμα διὰ τὸ παρελθόν, ὅτε ἐνομοθετοῦμεν τελωνειακῶς ἀσκόπως καὶ ἄνευ οὐδενὸς κανόνος, ἐκ μόνον ταμιευτικῶν λόγων, ἀλλὰ δὲν ἐννοῶ τοῦτο σήμερον, ὅτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καταθέτει ἐνταῦθα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ βελτιώσωμεν τὰς ἀτελείας τοῦ δασμολογίου ἡμῶν καὶ τὰς παρουσιασθείσας ἀντινομίας τῆς ὑφισταμένης τελωνειακῆς νομοθεσίας οἵαν ἐρχόμεθα σήμερον ἐνταῦθα νὰ νομοθετήσωμεν ἄνευ οὐδενὸς κανόνος, ἄνευ οὐδεμιᾶς μελέτης, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐρεύνης, λέγοντες ψευδῶς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι προστατεύομεν τὴν βιομηχανίαν ταύτην εὐσυνειδήτως. Ἀλλὰ μὴ λησμονῶμεν ὅτι τοῦτο πράττοντες ἔχομεν ἀκόμη νὰ ζημιώσωμεν ἑτέραν ἐργασίαν, ἡ ὁποία ἔχει ἤδη δημιουργηθῆ ἐν τῷ τόπῳ καὶ εἶναι δημιουργημένη ἡ ἐργασία αὐτὴ ἕνεκα τῆς μέχρι τοῦδε ἀτελείας τὴν ὁποίαν ὑφίστανται ὅλα τὰ ἀντικείμενα τῆς σιδηροβιομηχανίας παρ’ ἡμῖν. Εἶναι ἡ ἐργασία ἐκείνη ἡ ὁποία παρήχθη ἐκ τῶν προϊόντων τῶν ξένων Κρατῶν ἅτινα ἔρχονται διὰ νὰ καταναλωθῶσιν ἐνταῦθα καὶ τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν ἐργασίαν πλούτου ἐν τῷ τόπῳ καὶ δὲν δυνάμεθα σήμερον τὴν ἐργασίαν ταύτην νὰ συντρίψωμεν. Βεβαίως ὀφείλομεν νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἰδικήν μας βιομηχανίαν, ἀλλὰ νὰ προστατεύσωμεν αὐτὴν κατὰ ποσοστὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ δύναται ν’ ἀνταγωνισθῇ μὲ τὴν ξένην. Ἀλλὰ τὸ σήμερον ποσοστὸν εἶναι αὐθαίρετον, εἶναι τερατῶδες, ἀνεπιστημονικόν, τὸ ὁποῖον θέλει καταβάλει ἐν τούτοις ἡ κατανάλωσις καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἐξ ἄλλου ὀλέθριον ἀποτέλεσμα, ὅτι θέλει συντρίψει ἑτέραν ἐργασίαν ὑπάρχουσαν ἐν τῷ τόπῳ. Μὴ νομίζωμεν δὲ ὅτι οὕτω πράττοντες τοὐλάχιστον προστατεύομεν τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Ὄχι βεβαίως· τὴν ζημιοῦμεν τοὐναντίον. Διότι τὸ Κράτος κατήρτισεν ἐπιτροπήν τινα, ἡ ὁποία αὔριον θέλει καταγίνει ὅπως ἀπαλείψῃ τὰς ἀτελείας αἱ ὁποῖαι μέχρι τοῦδε ὑπάρχουσιν ἐν τῇ νομοθεσίᾳ ἡμῶν τῇ τελωνειακῇ, καὶ θὰ ἔλθῃ αὔριον ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη καὶ θὰ εἴπῃ εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν· τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον ἐλάβετε ἀπὸ τὸ Κράτος εἶναι ἄδικον, αὐθαίρετον καὶ μέγα. Ἀλλ’ ἀξιοῦσα τοῦτο δικαίως ἡ ἐπιτροπὴ θὰ καταστρέψῃ τὴν ἐργασίαν ἐκείνην ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ δημιουργηθῆ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς προστασίας ταύτης, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς σήμερον τόσον ἐλαφρῶς νομοθετοῦμεν. Ὅταν ἐλαττωθῇ αὔριον τὸ ποσοστὸν εἰς τὸ δίκαιον καὶ ἀπὸ μελέτης μέτρον, θέλει συντριβῆ ἡ σιδηροβιομηχανία ἐκείνη, ἡ ὁποία θ’ ἀναπτυχθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀσυνειδήτων νομοθετημάτων τούτων, τὰ ὁποῖα σήμερον ἡμεῖς ἐνταῦθα ψηφίζομεν. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ σκέψις μόνη ἐπιβάλλει εἰς ἡμᾶς ὅπως ἐπὶ τῇ βάσει πραγματικῆς ἐρεύνης, ἐπὶ τῇ βάσει πραγματικῆς μελέτης ἐπιβάλωμεν τὴν προστασίαν ταύτην. Ἐπιβάλλει τοῦτο καὶ ἡ συντήρησις ἑτέρας ἐργασίας ἐν τῷ τόπῳ, τῆς ναυτιλίας, τῆς ἐργασίας ἐκείνης ἡ ὁποία μεταφέρει ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ὅλα τὰ προϊόντα τῆς βιομηχανίας ἡμῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἀνάγκην ξένων ἀγορῶν ἵνα καταναλωθῶσιν. Ἂν δὲ σήμερον ἐπιβάλωμεν τὴν φορολογίαν ταύτην τὴν προστατευτικὴν ἄνευ οὐδενὸς κανόνος καὶ μέτρου, βεβαιωθῆτε ὅτι συντρίβομεν τὴν ναυτιλίαν. Διότι τί τερατῶδες νομίζετε ὅτι δι’ αὐτὴν ψηφίζομεν; Φορολογοῦμεν ἕκαστον ἀτμόπλοιον χωρητικότητος κάτω τῶν 300 τόννων διὰ πόσου, φρονεῖτε, ποσοστοῦ; Δι’ 70 δρχ. κατὰ τόννον, πόσα δὲ στοιχίζει ἕκαστος τόννος; Κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω, 100 ἕως 120 δρχ. Καὶ ἐρχόμεθα ἡμεῖς σήμερον ἐπὶ ἀξίας 120 δρχ. νὰ ἐπιβάλωμεν φορολογίαν 70 δρχ. κατὰ τόννον, ἵνα πράξωμεν τί; Νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὴν ἐργασίαν ἐκείνην ἥτις ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην ἄνευ οὐδεμιᾶς προστασίας κατώρθωσε μόνη της νὰ φέρῃ εἰς τὸν τόπον πραγματικὸν πλοῦτον. Ἐρχόμεθα τί νὰ πράξωμεν ἀκόμη; Νὰ φορολογήσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν, τὸ Ἑλληνικὸν ἀτμόπλοιον, ὅπερ μὲ Ἑλληνικὴν σημαίαν ἔρχεται ἔξωθεν, ὅπως, ἐν ἀνταγωνισμῷ πρὸς τὰ ξένα, παραλάβῃ ἑλληνικὰ προϊόντα δι’ ἀλλοδαπὰς ἀγοράς. Μόλις θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν ἑλληνικὸν λιμένα θὰ εἴπωμεν εἰς αὐτό: κατάβαλε 70 δρχμ. κατὰ τόννον, διότι ἔχεις Ἑλληνικὴν σημαίαν. Τὰ ξένα ἀτμόπλοια, τὰ ἐρχόμενα ὑπὸ ξένην σημαίαν, δὲν θὰ καταβάλωσι τίποτε, ἀλλὰ μόνον τὸ ἰδικόν μας, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐνταῦθα νὰ παραλάβῃ ἑλληνικὰ προϊόντα, διὰ νὰ τὰ μεταφέρῃ εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Τὸ Ἑλληνικὸν ἀτμόπλοιον θὰ καταβάλῃ 70 δρχμ. κατὰ τόννον, διότι δὲν θὰ δύναται ἄλλως νὰ παραλάβῃ ἐργασίαν ἑλληνικὴν νὰ τὴν μεταφέρῃ ἀλλαχοῦ πρὸς πώλησιν. Ἀλλ’ οὕτω τὸ συντρίβομεν, καθιστῶντες αὐτὸ ἀνίκανον διὰ τῆς φορολογίας ν’ ἀνταγωνισθῇ πρὸς τὰ ξένα ἀτμόπλοια. Ἰδού, Κύριοι, τί κάμνομεν, ὅταν νομίζωμεν ὅτι προστατεύομεν τὴν βιομηχανίαν ταύτην. Καί, ὅτε τοιοῦτον κανόνα καὶ ῥυθμὸν ἔχετε διὰ τὴν προστασίαν, νομίζετε ὅτι πράττετέ τι τὸ ὁποῖον βοηθεῖ τὴν παραγωγήν, τὴν ἐργασίαν; Καὶ νομίζετε ὅτι οὕτω πως θὰ δυνηθῶσιν οἱ παραγωγοὶ ἡμῶν ν’ ἀνθέξωσιν εἰς τὰ βαρέα φορολογικὰ βάρη, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλομεν σήμερον εἰς αὐτούς; Ἀλλὰ θὰ μοὶ εἴπητε· πῶς ἄλλως θὰ προστατεύσωμεν τὰς παραγωγάς; Ἀλλὰ φρονεῖτε ὅτι ἡμεῖς, οὕτω πως ἀγορεύοντες, εἴμεθα κατὰ τῶν παραγωγῶν ἢ τῆς βιομηχανίας τοῦ τόπου; Ἐλησμονήσατε, ὅτι ἡμεῖς πάντοτε ὑπεστηρίζομεν ὅτι ἡ βιομηχανία τοῦ τόπου ὀφείλει πραγματικῶς νὰ προαχθῇ, διότι, ἐὰν ὑπάρχῃ Κράτος τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἔχῃ βιομηχανίαν, τὸ Κράτος τοῦτο εἶναι τὸ Ἑλληνικόν, ἐξ ἑνὸς σημαντικοῦ λόγου. Διότι ἔχει εἰς ὀλίγων βημάτων ἀπόστασιν καταναλωτὴν ὄχι μόνον μέγαν τὸν ἀριθμόν, ἀλλὰ καὶ ἕτοιμον ὅπως ἀποδεχθῇ οἱονδήποτε προϊὸν βιομηχανικόν, ἐρχόμενον ἐντεῦθεν. Ὁ καταναλωτὴς οὗτος, Κύριοι, εἶναι ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία δὲν δύναται ν’ ἀνυψώσῃ τὸ τελωνιακὸν δασμολόγιον αὐτῆς καὶ ἕνεκα τῆς ἀδυναμίας της αὐτῆς οὐδεμίαν βιομηχανίαν ἐντόπιον ἔχει. Ἀκόμη ἔχει καὶ ἕτερον μειονέκτημα, τὸ ὁποῖον πάντοτε ἀνέκοψε τὴν τόσον μεγάλην φοράν, τὴν ὁποίαν πάντα τὰ Κράτη ἔχουσι σήμερον πρὸς προστασίαν τῶν βιομηχανιῶν των. Τὰ μειονεκτήματα ταῦτα εἶναι ἡ ἀδυναμία τῆς τελωνειακῆς ἀντεκδικήσεως. Ἐὰν ὑψώνῃ Κράτος τι ἔχον βιομηχανίαν τοὺς τελωνιακοὺς αὑτοῦ δασμούς, θέλει εὕρει καὶ ἐκεῖνο ἐκ τοῦ ὁποίου εἰσέρχονται τὰ προϊόντα ταῦτα πρὸς κατανάλωσιν ἕτοιμον ν’ ἀνυψώσῃ καὶ αὐτὸ πρὸς ἀντεκδίκησιν. Ἀλλ’ ἡ Τουρκία εὐτυχῶς δὲν δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο ἕνεκα τῶν διεθνῶν συνθηκῶν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ἔχομεν ἐκεῖ ἕτοιμον ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος θὰ παραλάβῃ καὶ θὰ διαθέσῃ ἀνὰ πᾶσαν τὴν Αὐτοκρατορίαν τὰ προϊόντα ἡμῶν. Ὁ τοιοῦτος εἶναι ὁ Ἕλλην ἔμπορος. Καὶ τοιαῦτα πλεονεκτήματα ἔχοντες διὰ τὴν κατανάλωσιν τῶν προϊόντων ἡμῶν ἔχομεν βεβαίως τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταρτίσωμεν βιομηχανίαν. Ἀλλ’ ὅταν καθ’ ἑκάστην ὑψώνωμεν τοὺς τελωνιακοὺς ἡμῶν δασμοὺς ἕνεκα μόνον ταμιευτικῶν λόγων, ὅταν οὐδόλως φροντίζωμεν νὰ ἴδωμεν πότε ἡ βιομηχανία ἔχει καθαρὰ κέρδη, ὅταν δὲν καθαρίζωμεν τὸ ποσοστὸν ἐπακριβῶς τῆς συμμετοχῆς τοῦ Κράτους εἰς τὴν δαπάνην τῆς βιομηχανίας, οὐδεμία παραγωγὴ δύναται νὰ προαχθῇ πρὸς κατασκευὴν καλλιτέρων προϊόντων, ἐξ ἄλλου δὲ οὐδεὶς κεφαλαιοῦχος δύναται νὰ ἔλθῃ ἐνταῦθα, διὰ νὰ ῥίψῃ τὸ χρῆμα αὑτοῦ εἰς τὴν ἐργασίαν, ὅταν δὲν ἔχωμεν εὐσταθὲς τὸ δασμολόγιον. Καὶ ἐνῷ περιεμένομεν πρὸς δημιουργίαν ἀληθοῦς οἰκονομολογικῆς πολιτικῆς ὅπως ἴδωμεν πραγματικῶς τὸ Κράτος ἀκολουθοῦν ἀρχὴν τοιαύτην εὐσταθῆ καὶ σταθερὰν ἐπὶ τῆς τελωνιακῆς φορολογίας, εἴδομεν τοὐναντίον τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν προχθὲς κατὰ τὴν φορολογίαν σημαντικῆς τινος βιομηχανίας τοῦ Κράτους λέγοντα πρὸς ἡμᾶς· «ἐγὼ ἀποδέχομαι ὅτι τὰς βιομηχανίας ἐν τῷ τόπῳ ὀφείλει νὰ φορολογῇ τὸ Κράτος ἐφ’ ὅσον ἀποδίδουσι καθαρὰ εἰσοδήματα, τούτου δ’ ἕνεκα οὐδεμίαν βιομηχανίαν θέλω φορολογήσει ἡ ὁποία τοιοῦτον εἰσόδημα δὲν ἀποφέρει εἰς τὸ Κράτος», χθὲς δὲ καταθέτοντα νέον νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου φορολογεῖ τὴν βιομηχανίαν ταύτην πρὸς 55 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, ἡ δὲ δικαιολογία τοῦ περὶ τούτου ἦτο ὅτι ὑπῆρξεν ἐξέγερσις λαϊκή. Κύριοι, εἰς Κράτος εἰς τὸ ὁποῖον τοιαῦτα ὕψιστα οἰκονομολογικὰ ζητήματα δὲν ἔχουσιν ὡς προστάτην τὴν εὐστάθειαν τῶν Ὑπουργῶν, ἡ ὁποία συντρίβεται εἰς τὴν πρώτην λαϊκὴν ἐναντιοφωνίαν, τὸ Κράτος τοῦτο καταλαμβάνετε ποίαν μοῖραν ἔχει, καταλαμβάνετε δὲ ποία εἶναι ἡ οἰκονομολογικὴ πολιτικὴ ἡ ὁποία εἰς τὴν πρώτην ἀντίστασιν σπεύδει νὰ ἐγκαταλείψῃ τὰς ἀρχάς της, ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι θεμελιώδη ἐπίδρασιν ἔχουσιν εἰς τὴν πλουτοπαραγωγικὴν πολιτικὴν τοῦ τόπου. Ἔχομεν ἐπίσης τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐρχόμενον ἐπὶ ἄλλην βιομηχανίαν, βιομηχανίαν μόλις δημιουργηθεῖσαν, βιομηχανίαν ἡ ὁποία, ἐὰν ἀναπτυχθῇ, θέλει ἀποφέρει εἰς τὸν τόπον πλοῦτον ἀρκετόν, τὴν βιομηχανίαν τοῦ μετουσιωμένου οἰνοπνεύματος, καὶ λέγοντα εἰς αὐτήν· σὲ φορολογῶ κατὰ τὴν πρώτην σου ἀνάπτυξιν καὶ κατὰ ποσοστὸν τοιοῦτον τὸ ὁποῖον νὰ καθιστᾷ τὸν βίον σου ἀδύνατον νὰ παραταθῇ ἐπὶ πλέον. Ἠρώτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τί τὸ μετουσιωμένον τοῦτο οἰνόπνευμα καταναλίσκεται σήμερον; Ἂν ἠρώτα, ἤθελε μάθει ὅτι τοῦτο κατὰ τὸ πλεῖστον καταναλίσκεται εἰς τὰς γεωργικὰς ἐργασίας, εἰς τὰς γεωργικὰς μηχανάς, καὶ ὅτι ἄλλα Κράτη μὴ ἔχοντα τὴν παραγωγὴν ταύτην ἐν τῷ τόπῳ των ἐργάζονται ὅπως φέρωσι τὸ οἰνόπνευμα ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, διὰ νὰ καταστήσωσι τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς γεωργίας ὀλιγοδαπανώτερα. Τοιοῦτο Κράτος εἶναι ἡ Ἰταλία. Καί, ὅτε ἡμεῖς ἔχομεν τοιαύτην παραγωγὴν ἐν τῷ τόπῳ, σπεύδομεν νὰ τὴν φορολογήσωμεν ἅμα τῇ ἀναπτύξει της μὲ τὴν περίεργον δικαιολογίαν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εὗρεν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ του τὸ νομοθέτημα πρὸς τοῦτο συντεταγμένον ὑπὸ τοῦ προγενεστέρου Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ δὲν ἠρώτησε νὰ μάθῃ καὶ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον τότε ὑπεβάλλετο τὸ νομοθέτημα ἐκεῖνο. Ἂν ἠρώτα, ἤθελε μάθει ὅτι, καθ’ ἣν ἐποχὴν ὑπεβάλλετο, ἡ ἑταιρεία ἡ παράγουσα αὐτὸ εἶχε πραγματικὰ καθαρὰ κέρδη, διότι εἶχε καταναλωτὰς ἐν τῇ Ἰταλίᾳ, ἀλλ’ ἡ κατανάλωσις ἡ ἐκεῖ ἔκτοτε ἔπαυσε, διότι ἔπαυσεν ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ εἰς Ἰταλίαν καὶ ἐντεῦθεν ἔπαυσαν τὰ κέρδη. Καὶ ἐν τούτοις ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἄνευ οὐδεμιᾶς τοιαύτης ἐρεύνης καὶ μελέτης, ἄνευ οὐδεμιᾶς περὶ τοῦ ἐναντίου βεβαιώσεως ἐν τῇ Βουλῇ, ἔρχεται καὶ φορολογεῖ τὴν βιομηχανίαν ταύτην, καὶ φορολογῶν αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νομίζει ὅτι πράττει τι τὸ ὁποῖον θέλει ἀναπτύξει τὴν παραγωγικὴν δύναμιν τοῦ τόπου! Ἰδοὺ διατί ἔλεγον ἀρχόμενος τῆς ἀγορεύσεώς μου ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ὑμῶν ἀντίληψις εἶναι ἐσφαλμένη, διότι, ὅταν θέλητε νὰ ἔχητε ἐν τῷ τόπῳ παραγωγὰς αἱ ὁποῖαι ν’ ἀποδώσωσιν εἰς φόρους ὅλα ἐκεῖνα τὰ φορολογικὰ ποσὰ τῶν ὁποίων ἔχετε ἀνάγκην, δὲν ὀφείλετε ν’ ἀκολουθήσητε τὴν φορολογικὴν κατεύθυνσιν τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσατε, ἀλλ’ ὀφείλετε νὰ ἔχητε κανόνα, ὀφείλετε νὰ ἔχητε ὑπολογισμόν, καὶ ὑπολογισμὸν σύμφωνον μὲ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον πάντα τὰ Κράτη τὰ ὁποῖα εὐημέρησαν ἔθεσαν ὡς βάσιν τῆς προστασίας αὐτῶν. Ὀφείλετε τὸ ποσοστὸν τῆς προστασίας νὰ μὴ διαγραφῇ ἀνώτερον ἀπὸ τὴν διαφορὰν τῆς δαπάνης τῆς ἐγχωρίου κατασκευῆς πρὸς τὰς δαπάνας αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται πρὸς κατασκευὴν ἐν τοῖς ξένοις Κράτεσι. Μὴ πράττοντες δὲ τοῦτο δὲν δύνασθε νὰ λέγητε ὅτι ἔχετε οἰκονομολογικὴν πολιτικὴν διὰ τὸν τόπον. Καὶ ἔρχομαι νὰ ἐρωτήσω ὑμᾶς μετὰ ταῦτα ποία τῶν σκέψεων ὑμῶν ἃς ἀνεπτύξατε ἐν τῇ ἀγορεύσει σας ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ θέλει ἐπαληθεύσει, ἡ σκέψις ὅτι οὕτω πως θέλομεν ἐξέλθει ἐκ τοῦ οἰκονομικοῦ χάους ἢ τοὐναντίον ὅτι θέλει ἐξακολουθήσει ἡ οἰκονομικὴ ἐκείνη κατάστασις ἡ ὁποία τοσούτους κινδύνους ἐγκυμονεῖ διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος; (Ἐπευφημίαι).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεὶς ἕτερος ὑπάρχει ἐγγεγραμμένος. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τί θ’ ἀναγινώσκω κύριε Ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον τὸ τροποποιηθὲν ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς;

§99ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει νομοσχέδιον ἐπιτροπῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ τροπολογίας προτείνει. Θ’ ἀναγνωσθῇ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον, θὰ προταχθῇ τὸ διαιρετὸν τῶν ἐδαφίων καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ διαιρετοῦ θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐδαφίων.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι σημειοῦνται ἐκεῖ, σημαίνουσιν ὅτι τὰς ἀποδέχεσθε;

§101ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Προτείνω ἐγώ.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται).

§103ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Θὰ ἀναγινώσκηται καὶ ψηφίζηται ἰδιαιτέρως ἑκάστη κλάσσις.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἀναγινώσκει): Τὰ ἐδάφια αʹ καὶ βʹ τῆς κλάσσεως 5 μεταρρυθμίζονται οὕτως· «Ἐδάφ. αʹ) Βούτυρον τετηγμένον ἢ κεκαθαρμένον μαγειρικῆς χρήσεως, ὑπὸ γενικὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν δρχ. 60 εἰς μεταλλικὸν κατὰ 100 ὀκάδας. Ἐδάφ. βʹ) Βούτυρον τραπέζης ἀνάλατον ἢ ἠλατισμένον καὶ μαργαρίνη ὑπὸ γενικὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν δρχ. 160 εἰς μεταλλικὸν κατὰ 100 ὀκάδας. Σημ. Δὲν ἐκπίπτει ἀπόβαρον διὰ τὰ ἐν τῷ ἐδαφίῳ βʹ ἐκ μετάλλου ἢ ξύλου δοχεῖα». (Γίνεται δεκτὴ ἡ τροποποίησις αὕτη τῶν ἄνω ἐδαφίων τῆς 5 κλάσσεως).

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἀναγινώσκει): «Ἡ ἐν τῇ κλάσσει 41 γʹ ἀναφερομένη κάνναβις ἐν γένει ἀκατέργαστος ὑπάγεται εἰς ἀτέλειαν». Ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§106Μ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἡ ἑνδεκάτη κλάσσις ἀναφέρεται εἰς τὰς ῥέγκας τὰς ἁλιπάστους καὶ τὰς καπνιστὰς καὶ ὑποβάλλονται εἰς 7 καὶ 75 κατὰ 100 ὀκάδας. Ἐπειδὴ ἔχει ἀναπτυχθῇ μία βιομηχανία τῶν καπνισμένων ῥεγκῶν, εἰσάγουσι δηλ. τὰς ἁλιπάστους ῥέγκας καὶ τὰς καπνίζουσιν ἐδῶ, παρακαλῶ, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ ἐλαττωθῇ ὁ δασμὸς ὁ ἐπὶ τῶν ἁλιπάστων ῥεγκῶν, διὰ νὰ ἐνισχυθῇ ἡ βιομηχανία αὐτή.

§107ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμένῃ, διότι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ὑπάρχει νομολογία, κατὰ τὴν ὁποίαν οὐδεμία τροποποίησις γίνεται δεκτὴ καθιεροῦσα νέαν κλάσσιν ἢ νέον ἐδάφιον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσθήκην ἢ ἔκπτωσιν τοῦ δασμοῦ. Διὰ τοῦτο δυστυχῶς δὲν ἐπιτρέπεται αὐξομείωσις.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν κλάσσιν 41 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τώρα ἔχομεν τὴν κλάσσιν τὴν περιλαμβάνουσαν τὴν ξυλείαν.

§109Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἔχω νὰ ὑποβάλω πρὸς ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, ἀναφορὰν ἐμπόρων τοῦ Πειραιῶς ναυπηγικῆς ξυλείας, διὰ τῆς ὁποίας ἐκθέτουσι τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀποκλείεται κλπ.». Ὡς ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἄρθρον ἡ ἀτέλεια δίδεται μόνον εἰς τοὺς ἔχοντας νὰ ἐργασθῶσι ξυλείαν ἐν ναυπηγείῳ καὶ ἀνεγνωρισμένους ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν κατασκευαστὰς ἢ μετασκευαστὰς πλοίων, διότι ἡ μετασκευὴ δὲν εἶναι ἐπιδιόρθωσις. Διὰ τὴν ξυλείαν λοιπὸν τὴν χρησιμεύουσαν δι’ ἐπιδιόρθωσιν πλοίων δὲν ἀναγράφεται ἀτέλεια. Τὴν ἐπιδιόρθωσιν δὲ τῶν πλοίων δὲν ἐνεργοῦσιν οἱ ναυπηγοὶ οὔτε οἱ ἀνεγνωρισμένοι κατασκευασταὶ ἢ μετασκευασταὶ πλοίων. Ἡ ἐπιδιόρθωσις αὐτὴ ἐνεργεῖται ὑπὸ μαραγκῶν, ὡς λέγει ἡ ἀναφορά. Τέλος πάντων εἶναι κατανάλωσις ξυλείας εἰς ἐπιδιόρθωσιν τῶν πλοίων, καὶ χάριν τῶν πλοίων λέγομεν ὅτι καθιστῶμεν τὴν ξυλείαν ἀτελῆ ὑπὲρ τῶν ναυπηγείων. Ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν φρονῇ, ὅπως φρονῶ καὶ ἐγώ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατευθῇ τὸ πλοῖον καὶ ὄχι τὸ ναυπηγεῖον, τότε εἶναι δυνατὸν νὰ διορθωθῇ οὕτως ἡ σημείωσις· «Οἱ ἔχοντες ναυπηγεῖα ἢ οἱ ἀνεγνωρισμένοι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν κατασκευασταὶ ἢ ἐπιδιορθωταὶ πλοίων».

§110Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἰδιοκτῆται.

§111Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Μάλιστα καὶ τότε θὰ ἔχωσι τὴν εὐθύνην αὐτοὶ οἱ ἰδιοκτῆται.

§112Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ συνέπειαι εἶναι ἀρκετὰ βαρεῖαι.

§113Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Μάλιστα.

§114ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πρόκειται, Κύριοι, οὐχὶ περὶ προστασίας τῶν πλοίων, ἀλλὰ περὶ προστασίας τῆς βιομηχανίας τῶν ναυπηγείων. Εἰς αὐτὴν δυνάμεθα νὰ χορηγήσωμεν τὴν ἀτέλειαν. Πρὸς τοῦτο ἐθεωρήσαμεν καλὸν ν’ ἀφήσωμεν ἀτελῆ τὴν ξυλείαν διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ ἐπισκευὴν τῶν πλοίων, ἡ ὁποία ξυλεία εἶναι πολύτιμος. Ὅπως ἐξασφαλισθῶμεν ὅμως κατὰ πάσης καταχρηστικῆς διαθέσεως τῆς τοιαύτης ξυλείας ὑπὲρ ἄλλων σκοπῶν, ἔπρεπε νὰ λάβωμεν μέτρα τινὰ περιοριστικὰ διὰ τὰ ναυπηγεῖα. Προκειμένου περὶ ὡρισμένων ναυπηγείων εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀσφάλειάν τινα, διότι αἱ συνέπειαι εἶναι βαρεῖαι. Ὅταν ὅμως παράσχωμεν τὸ δικαίωμα εἰς πάντα ξυλουργόν, ὅστις δύναται νὰ προβῇ εἰς ἐπισκευὴν πλοίου, νὰ εἰσάγῃ τοιαύτην ξυλείαν ἐλευθέρως, θὰ εἶναι δύσκολον νὰ ἐνασκήσωμεν ἔλεγχον καὶ νὰ ἔχωμεν βεβαιότητα περὶ τῆς χρησιμοποιήσεώς της ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ναυπηγίαν. Τοῦτο θὰ συμβῇ....

§115Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρετε περὶ ἀτμοπλοίων.

§116ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. ... Τοῦτο θὰ συμβῇ καὶ ὅταν ἐπιτραπῇ εἰς ἕκαστον ἰδιοκτήτην ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ξυλείας· διὸ πρέπει νὰ μείνῃ ἡ διάταξις ὡς ἔχει.

§117Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Νέγρη γενομένη παρατήρησις ἦτο ὅτι γράφετε ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ ἀτμοπλοίων καὶ ὄχι περὶ πλοίων.

§118ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα.

§119Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὥστε τὰ ναυπηγεῖα, τὰ κατασκευάζοντα ἱστιοφόρα καὶ ὄχι ἀτμόπλοια, δὲν προστατεύετε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια.

§120Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὴν ξυλείαν αὐτὴν ὑπάρχει ὁ νόμος διὰ τὰ ἱστιοφόρα, ὅστις λέγει ὅτι ἡ ξυλεία αὕτη εἶναι ἀτελής.

§121ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Βεβαίως.

§122Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὑπάρχει ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἀναγράφει τὴν ἀτέλειαν, ἐπέρχεται ὅμως ἄλλος νόμος ὁ ὁποῖος εἶναι σκοτεινός. Εἶναι παρατήρησις γενομένη ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς. Ἐγὼ παρατηρῶ ὅτι μὲ τὴν διάταξιν ταύτην, ὡς ἔχει, θὰ ὑποχρεώσωμεν τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἀτμοπλοίων, κ. Βοκοτόπουλε, καὶ τὰς ἑταιρείας νὰ μετασκευάζωσι, νὰ ἐπισκευάζωσι, νὰ ἐπιδιορθώνωσι τὰ ἀτμόπλοιά των οὐχὶ πλέον ὡς μέχρι τοῦδε, δι’ ἐργατῶν προσλαμβανομένων ὑπ’ αὐτῶν ἀπὸ τὸν κλάδον τῶν μαραγκῶν, ἀλλὰ καθ’ ὑποχρέωσιν θὰ ἐπισκευάζωνται τὰ πλοῖά των εἰς ναυπηγεῖα, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον θὰ πληρώσωσι τέλος διὰ τὴν ξυλείαν. Καθιστῶμεν μίαν πελατείαν ἀποκλειστικὴν εἰς τὰ ναυπηγεῖα ἀφαιροῦντες τὴν ἐργασίαν ἐκ τῶν διαφόρων ἐργατῶν καραβομαραγκῶν καὶ δίδοντες αὐτὴν εἰς τὰ ναυπηγεῖα ὡς προνόμιον. Ἐὰν εἶναι ἀνάγκη νὰ διορθωθῇ ἢ ὄχι τοῦτο, ἁρμόδιος εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν· ἐγὼ δὲν ὑποβάλλω πρότασιν.

§123ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Θέλομεν νὰ ἐξισώσωμεν τὴν ἡμετέραν ναυπηγικὴν βιομηχανίαν πρὸς τὴν ξένην, διὰ νὰ μὴ προτιμῶσιν οἱ ἰδιοκτῆται ἀτμοπλοίων δι’ ἐπισκευὴν αὐτῶν νὰ μεταβαίνωσιν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ἀλλὰ νὰ προτιμῶσι τὰ ἰδικά μας ναυπηγεῖα. Ἡ δὲ ἐξίσωσις ἔγκειται ἐν τούτῳ, ὅτι ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος ξυλεία, ὡς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, θὰ εἶναι καὶ παρ’ ἡμῖν ἀτελής.

§124Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Θὰ μεταβῇ ὁ ἰδιοκτήτης πλοίου νὰ τὸ ἐπισκευάσῃ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ ὄχι εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ χάσῃ δὲ τὴν ἐργασίαν του ὁ μαραγκὸς ἐδῶ.

§125ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δι’ αὐτὸ δίδομεν ἐργασίαν εἰς τὰ ναυπηγεῖα, ἐπιτρέποντες τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν τῆς ξυλείας, ὥστε νὰ προτιμᾷ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀτμοπλοίου νὰ ἐπισκευάζῃ τὸ ἀτμόπλοιόν του ἐνταῦθα ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους οἵτινες ἰσχύουσι καὶ ἀλλαχοῦ.

§126Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Εἶναι ἀτελὴς ἡ ξυλεία ἐδῶ, ἐφ’ ὅσον τὴν μετασκευὴν κάμνει τὸ ναυπηγεῖον;

§127ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα.

§128Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ Πρακτικὰ κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ δασμολογίου δὲν ἐπηρεάζει τὴν ναυπηγικὴν ξυλείαν τῆς ἱστιοφόρου ναυτιλίας. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παραβλέπει τὸν τρόπον τῆς ἐπισκευῆς τῶν ἀτμοπλοίων. Διότι δύνανται τὰ ἀτμόπλοια νὰ ἐπισκευάζωνται εἰς ναυπηγεῖα καὶ τότε καλῶς ἔχει ἡ διάταξις. Ὑπάρχουσιν ὅμως καὶ πολλαὶ ἐπισκευαὶ σοβαραί, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐντὸς τοῦ ἀτμοπλοίου ὑπὸ ναυπηγῶν χωρὶς τὰ πλοῖα νὰ εἰσέρχωνται εἰς νεωλκεῖα ἢ ἀλλαχοῦ δι’ ἐπισκευήν. Ἡ ἐπισκευὴ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἀναντιρρήτως προστασία ἥτις πρέπει νὰ γίνῃ ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου, εἶναι ὅμως προστασία τὴν ὁποίαν δὲν δύναται τὸ Δημόσιον νὰ παραχωρήσῃ μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, μὲ τὸ ὑπάρχον δασμολόγιον. Πρέπει νὰ γίνῃ ἡ προστασία αὕτη κατ’ ἄλλον τρόπον· νὰ γίνῃ δηλαδὴ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ προστατεύηται καὶ ἡ ἐπισκευὴ ἡ γινομένη ἐκτὸς τῶν ναυπηγείων καὶ νὰ γίνηται διὰ παραχωρήσεως τῆς ναυπηγικῆς ξυλείας εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας. Ὁ ἰδιοκτήτης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὄργανον καταχρήσεων καὶ μετατροπῆς τοῦ προορισμοῦ τῆς ναυπηγικῆς ξυλείας εἰς ἄλλην χρῆσιν, τὸ ὁποῖον φοβεῖται καὶ πρέπει νὰ φοβῆται, λόγῳ τῶν ποινῶν αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπισείωνται κατὰ τοῦ ἰδιοκτήτου, εἴτε ἄτομον εἶναι οὗτος εἴτε ἑταιρεία· ὥστε ὁπωσδήποτε ἐκ τῶν ποινῶν αὐτῶν ὑπάρχει πλήρης ἡ ἀσφάλεια ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ παραβίασις. Παρακαλῶ νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τεθῇ ἡ λέξις «ἰδιοκτήτης», διότι ἡ προστασία τὴν ὁποίαν θὰ παρέχῃ εἰς τὰ ναυπηγεῖα εἶναι προστασία μερική, ἐνῷ πρέπει νὰ εἶναι καὶ προστασία τῶν ναυπηγῶν τῶν μὴ ἐργαζομένων εἰς τὰ ναυπηγεῖα ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτῶν.

§129Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ πρᾶγμα πρέπει νὰ διευκρινισθῇ διὰ τὴν ἐπισκευὴν καὶ ναυπήγησιν τῶν ἱστιοφόρων πλοίων, διότι, μεθ’ ὅσα ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Σύρου εἶπεν, ἐξακολουθεῖ τοῦτο νὰ εἶναι σκοτεινόν. Λέγω τοῦτο, διότι καὶ ἡμεῖς ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν ἱστιοφόρον ναυτιλίαν. Ἐν τῇ Ὕδρᾳ, τῇ ἰδιαιτέρᾳ πατρίδι μου, τὰ ναυπηγεῖα τὰ ἐκεῖ εἶναι ἀρκετὰ προηγμένα, ἐὰν δὲ σήμερον χορηγηθῇ εἰς τὰ μεγάλα ναυπηγεῖα τοῦ Πειραιῶς ἡ ἀτέλεια, πράττετε ἀδίκημα εἰς τοὺς μικρούς, ὁ σκοπὸς δὲ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι νὰ προστατεύσῃ τοὺς μεγάλους, ἀλλὰ τοὺς μικρούς. Ὁ τρόπος τῆς ἐξασφαλίσεως ἐκ τῆς καταστρατηγήσεως τοῦ νόμου δὲν εἶναι δύσκολος· ἀρκεῖ νὰ τεθῇ ἡ σφραγὶς ἐν τῷ τελωνείῳ εἰς τὴν ξυλείαν αὐτήν, ὥστε νὰ μὴ γίνηται χρῆσις αὐτῆς δι’ ἄλλους σκοπούς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ τί θὰ γίνῃ διὰ τοὺς μικροὺς ναυπηγούς· αὐτοὶ θὰ πληρώνωσιν ἢ θὰ ἔχωσιν ἀτελῆ τὴν ξυλείαν;

§130ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐξ ὅσων εἶπον προηγουμένως ἐξάγεται, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. ἐξ Ὕδρας συνάδελφον. Ἡ ἱστιοφόρος ναυτιλία ἀπολαύει τῆς ἀτελοῦς ξυλείας, ἐπεκτείνομεν δὲ ἤδη τὸ μέτρον τοῦτο καὶ εἰς τὴν ξυλείαν τὴν διὰ τὰ ἀτμόπλοια προωρισμένην.

§131Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Σύρου ἐβεβαίωσαν, ὅτι τὰ ἱστιοφόρα πλοῖα δύνανται νὰ λαμβάνωσι ξυλείαν ἀτελῆ. Καὶ ἐρωτῶ· ὅταν ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἱστιοφόρου δύναται νὰ λαμβάνῃ τὴν ξυλείαν ἀτελῶς, δυνάμεθα ν’ ἀρνηθῶμεν τοῦτο εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ ἀτμοπλοίου; Μοὶ φαίνεται, ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ὀρθόν. Οὕτω τιθεμένου τοῦ ζητήματος φρονῶ ὅτι ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Σύρου, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «ἰδιοκτήτης», δὲν πρέπει νὰ τεθῇ, διότι δίδομεν μίαν προτίμησιν εἰς τὰ ἱστιοφόρα ἀπέναντι τῶν ἀτμοπλοίων, ἡ ὁποία προτίμησις δὲν πρέπει νὰ γίνῃ.

§132Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Τίς προτίμησις γίνεται;

§133Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Νὰ δύναται ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀτμοπλοίου νὰ λαμβάνῃ ἀτελῶς ξυλείαν.

§134Δ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Ὑπάρχουσι πολλὰ ἀτμόπλοια τὰ ὁποῖα ταξιδεύουσιν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν καὶ τὰ ὁποῖα προσεγγίζουσιν εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Ἄν θέσωμεν ὡς βάσιν, ὅτι, ὅταν ἓν τῶν ἀτμοπλοίων τούτων πάθῃ βλάβην τινά, ἡ ὁποία θ’ ἀπαιτήσῃ ἐργασίαν δύο, τριῶν καὶ τεσσάρων ἡμερῶν, καὶ προσεγγίσῃ εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ θελήσῃ νὰ διορθώσῃ τὴν βλάβην ταύτην ἐπὶ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας, νὰ εἶναι ὑποχρεωμένον, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ, νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ ναυπηγεῖον, διότι ἄλλως θ’ ἀναγκασθῇ τὴν ξυλείαν ν’ ἀγοράσῃ μὲ τὴν φορολογίαν. Ἀλλ’ ὅταν καταφεύγῃ ὁ πλοίαρχος εἰς τὰ ναυπηγεῖα εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ ζητήσωσι δι’ ἐργασίαν διὰ τὴν ὁποίαν ἀπαιτοῦνται 1.000 δραχμαὶ 3.000 δραχμάς.

§135ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Διὰ τῆς μεταβολῆς ταύτης τοῦ δασμολογίου οὐδὲν ἄλλο ἐπεδιώξαμεν ἢ νὰ προστατεύσωμεν τὴν ναυπηγικὴν βιομηχανίαν, ἐννοεῖται δ’ ὅτι ὁ ἀνταγωνισμὸς θὰ κανονίσῃ τὰς τιμάς.

§136Δ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Ἀλλὰ πλὴν τούτου εἰς τὸ Γαλαξείδιον ὑπάρχουσι ναυπηγοὶ ἱστιοφόρων πλοίων καὶ οὐχὶ ἀνεγνωρισμένα ναυπηγεῖα· οἱ ἐκ τοῦ Γαλαξειδίου λοιπὸν ἔχοντες ἀτμόπλοια πρὸς ἐπιδιόρθωσιν, οἵτινες μέχρι τοῦδε ἔκαμνον ἐκεῖ τὰς ἐπιδιορθώσεις των, ἤδη πρέπει νὰ ἔρχωνται εἰς τὸν Πειραιᾶ· ἀλλ’ εἶναι τοῦτο ὀρθόν, εἶναι συμφέρον καὶ δίκαιον; Βεβαίως ὄχι. Διορθώσατε, παρακαλῶ, τοῦτο.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν κλάσσιν 41, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Κλάσσις 63 (ἀναγινώσκεται).

§138ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Γενομένου λόγου περὶ σιδηροδρόμων, συμπεριλαμβάνονται εἰς αὐτὸν καὶ οἱ μικροὶ σιδηρόδρομοι, οἱ χρησιμεύοντες εἰς τὰ μεταλλεῖα;

§139ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Γενικῶς.

§140ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Τότε νὰ προστεθῇ «ἐν γένει». (Ψηφίζονται αἱ μεταβολαὶ τῶν κλάσσεων 63, 65, 66, 67 καὶ ἀναγινώσκονται αἱ μεταβολαὶ τῶν ἐδαφίων τῆς κλάσσεως 68).

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ ἐδάφιον 3ον τῆς κλάσσεως 68, μετὰ τὴν λέξιν «χιλιοστομέτρων», ὑπάρχει τροπολογία, δι’ ἧς προστίθενται αἱ λέξεις «καὶ ῥάβδοι». (Ψηφίζονται αἱ μεταβολαὶ τῆς κλάσσεως 68 μὲ τὴν ἄνω τροπολογίαν. Ἐπίσης ψηφίζονται αἱ μεταβολαὶ τῆς κλάσσεως 69 καὶ αἱ μεταβολαὶ τῆς κλάσσεως 86 καὶ ἀναγινώσκονται αἱ μεταβολαὶ τῆς κλάσσεως 87). Ἐπ’ αὐτῆς ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Νέγρη. «Χρώματα καὶ βερνίκια παρεσκευασμένα δι’ ἐλαίου, δασμὸς μεταλλικὸς 50, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ ἀποβάρου».

§142ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἔχει ἀναπτυχθῆ μικρὰ βιομηχανία βερνικίων ἐν Ἑλλάδι, χάριν τῆς ὁποίας ἐπιβάλλομεν σχετικὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ. Οἱ διάφοροι ἐνδιαφερόμενοι ἀξιοῦσιν ἔτι βαρύτερον δασμόν, ἵνα κατασταθῇ δύσκολος ἡ εἰσαγωγὴ ξένων βερνικίων. Οἱ Ἐμπορικοὶ ὅμως Σύλλογοι Πατρῶν καὶ Ἀθηνῶν ἐξανέστησαν κατὰ πάσης ὑπερμέτρου αὐξήσεως τοῦ σχετικοῦ δασμοῦ, ἰσχυριζόμενοι, δικαίως, ὅτι ἡ τοιαύτη αὔξησις θὰ καθίστα μονοπωλιακὰ τὰ ἐγχώρια βερνίκια, ὅπερ ἄτοπον.

§143Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι διπλοῦν καὶ θ’ ἀπαντήσω εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρῶτον ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐφορολόγησε τὸν κηρὸν κατὰ 250%, καὶ λέγει εἰς τοὺς ἐργοστασιάρχας, τοὺς χρησιμοποιροῦντας αὐτὸν πρὸς κατασκευὴν ἄλλων πραγμάτων· μοὶ εἶναι ἀδιάφορον ἂν σεῖς ζημιώνεσθε ἐκ τοῦ δασμοῦ, ἐνῷ τὸ προϊὸν τὸ ἰδικόν σας, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ καὶ περιέχει τὸν κηρόν, δὲν φορολογεῖται ἀναλόγως μὲ τὸν κηρὸν τὸν ὁποῖον μεταχειρίζεσθε· δηλαδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔρχεται καὶ εὐνοεῖ τοὺς ἐργαζομένους ἐν Εὐρώπῃ καὶ φορολογεῖ τοὺς ἐργαζομένους ἐν Ἑλλάδι. Ἀπορῶ λοιπὸν πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔφερε προχθὲς νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς λέγων ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπε πρὸ ὀλίγου, ἅτινα ἀντιβαίνουσιν ἄντικρυς πρὸς τὰς ὑποσχέσεις αὐτοῦ. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὑποθέτω ὅτι θὰ παραδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, καί, ἂν ἐκηρύχθη ἐναντίον τῶν ἐργατῶν, ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ κηρυχθῇ καὶ ἐναντίον τῆς λογικῆς. Τὰ στιλβώματα περιλαμβάνονται εἰς τὴν λέξιν τὴν γενικὴν βερνίκια, ἐν δὲ τῷ δασμολογίῳ τὰ βερνίκια εἶναι διαφόρων εἰδῶν· εἶναι διὰ χρώματα καὶ διὰ στιλβώματα. Προκειμένου περὶ τῶν στιλβωμάτων τὰ τοιαῦτα περιέχουσι κηρὸν καὶ ταῦτα πρόκειται νὰ εὐνοήσωμεν, τῶν δὲ ἄλλων τὰ ὁποῖα ἀφορῶσι τὰ χρώματα, οὐδεὶς ὑπάρχει λόγος ν’ αὐξήσωμεν τὴν τιμήν. Διὰ τοῦτο προέτεινα νὰ χωρίσωμεν τὸ ἐδάφιον εἰς δύο, ἵνα μὴ φορολογῆται πολὺ ὁ δυστυχὴς λαός. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὸν χωρισμὸν καὶ ν’ ἀφήσῃ τὸ πρῶτον ἐδάφιον ὡς ἔχω διατυπώσει αὐτό, «Χρώματα καὶ βερνίκια παρεσκευασμένα δι’ ἐλαίου, δασμὸς μεταλλικὸς 50», ὡς ἦτο καὶ πρίν, ν’ ἀφήσωμεν δὲ χωριστὰ τὰ στιλβώματα, διὰ τὰ ὁποῖα δύνασθε νὰ δεχθῆτε τὴν τιμὴν οὐχὶ τὴν ἐμήν, ἀλλὰ τὴν τῆς ἐπιτροπῆς, διότι αὕτη ὥρισε τὴν τιμὴν τῶν 140. Ἐὰν θέλητε, δύνασθε νὰ δεχθῆτε 100.

§144Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὠφελεῖ 100.

§145ΑΝ. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ προτείνασα ἐπὶ τῆς κλάσσεως ταύτης ἵνα αὐξηθῇ ὁ δασμὸς εἰς 140 ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τοὺς δασμοὺς τοὺς ὁποίους πληρώνουσι τὰ στιλβώματα διὰ τὰς πρώτας των ὕλας, ἐὰν κατασκευασθῶσιν ἐν τῷ τόπῳ. Κατόπιν τῆς φορολογίας τοῦ κηροῦ καὶ τῆς βενζίνης, τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν παροῦσαν Σύνοδον ἐψηφίσαμεν, ἐπιβάλλομεν διπλάσιον δασμὸν ἐπὶ τῆς φορολογίας τῶν πρώτων ὑλῶν τῆς βιομηχανίας ταύτης. Ἡ ἐπιτροπὴ ὑπελόγισε τί πληρώνει ἐπὶ τῶν πρώτων ὑλῶν ὁ κατασκευαστὴς τῶν στιλβωμάτων καὶ ἀνεῦρεν ὅτι πληρώνει 1,30 διὰ τὰς πρώτας ὕλας. Πῶς ἦτο δυνατὸν λοιπὸν ἐπὶ τῶν στιλβωμάτων τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ νὰ προσθέσωμεν μίαν δραχμὴν εἰσαγωγικὸν δασμόν; Διὰ τοῦτο ἡ ἐπιτροπὴ οὐχὶ ἀβασανίστως, ἀλλὰ λίαν ὀρθῶς ὑπολογίσασα προέβη εἰς τὴν αὔξησιν ταύτην καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ γίνῃ μεταβολὴ ταύτης, ἵνα μὴ καταστραφῶσιν ἄνθρωποι ἀποζῶντες ἐκ τοῦ σχετικοῦ ἐπαγγέλματος.

§146ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δέχομαι μόνον τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τίποτε περισσότερον.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ τροπολογία τοῦ κ. Θ. Λέκα ἔχουσα ὡς ἑξῆς....

§148ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἶναι ὁμοία μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ συνεπῶς μὴ τὴν ἀναγινώσκετε.

§149Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Πρὸ ὀλίγου εἴπετε ὑμεῖς ὅτι ἦτο ἀδίκημα ν’ αὐξήσητε τὰ βάρη τοῦ λαοῦ.

§150ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δὲν εἶπον τοιοῦτό τι.

§151Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Πρὸ ὀλίγου εἴπετε τοῦτο.

§152ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἶπον ὅτι εἴχομεν παραστάσεις ἐκ μέρους τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πατρῶν καὶ Ἀθηνῶν. Ἡμεῖς ἐτροποποιήσαμεν τὴν διάταξιν ἀπὸ 50 δρχ. κατὰ 100 ὀκ. εἰς μεταλλικὸν εἰς 70 δρχ. κατὰ 100 ὀκ. εἰς μεταλλικόν. Ἀλλ’ ἡ Βουλὴ νομίζει ὅτι χάριν τῆς βιομηχανίας τῆς ἐγχωρίου ἔπρεπε ν’ αὐξήσῃ ὁ δασμὸς ἀπὸ 50 δρχ. οὐχὶ εἰς 70, ἀλλ’ εἰς 140. Ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν δύναμαι ἢ νὰ ἀποδεχθῶ τὴν γνώμην ταύτην τῆς Βουλῆς.

§153Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Παραδέχομαι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς ὅπως ὁ δασμὸς ἀνέλθῃ εἰς 140. Ἀλλ’ ὑμεῖς εἴπετε ὅτι τὴν φορολογίαν τὴν ἐκάματε 70. Διατί; Διότι εἴχετε παραστάσεις ἐκ Πατρῶν καὶ ἐξ Ἀθηνῶν. Λοιπὸν λέγω πρὸς ὑμᾶς ὅτι τὰς παραστάσεις ταύτας εἴχετε ἕνεκα τῶν χρωμάτων· ὥστε χωρίσατε τὰ χρώματα, καὶ αἱ παραστάσεις ἀμέσως θὰ παύσωσι καὶ θὰ εὐχαριστήσητε καὶ τοὺς μὲν καὶ τοὺς δὲ καὶ θὰ εἶσθε σύμφωνος καὶ μὲ τὴν γνώμην σας τὴν ἀρχικήν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν κλάσσιν 87, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐκ τοῦ ἐδαφίου αʹ τῆς κλάσσεως 103 ἀπαλείφεται ἡ ἐλαίνη καὶ ὁ θειοῦχος ἄνθραξ καὶ μεταφέρονται εἰς ἴδιον ἐδάφιον εʹ ὑπὸ γενικὸν εἰσαγ. δασμὸν δρχ. 7 εἰς μεταλλικὸν κατὰ 100 ὀκάδας. Εἰς τὴν κλάσσιν 103 προστίθεται καὶ ϛʹ ἐδάφιον ἔχον οὕτω: «ϛʹ) Ναφθαλίνη, μονοθειοῦχον νάτριον, θειικὸν νάτριον, ὑποθειῶδες νάτριον ὑπὸ γενικὸν εἰσαγ. δασμὸν δρχ. 1,50 κατὰ 100 ὀκάδας εἰς μεταλλικόν».

§155Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν ἔχω νὰ κάμω. Σχετικῶς μὲ τὴν κλάσσιν τὴν προκειμένην. Καὶ ἄλλοτε εἶχεν ὑποβληθῆ πρότασις ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Σιμοπούλου πρὸ τριετίας. Ἐγνώσθη τότε ὅτι πρόκειται περὶ προστασίας μιᾶς μικρᾶς βιομηχανίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία πράγματι πάσης προστασίας· ἀλλὰ νομίζω ὅτι δύναται τὸ Κράτος νὰ σκεφθῇ νὰ παράσχῃ ποιάν τινα προστασίαν πρὸς τὴν βιομηχανίαν ταύτην, οὐχὶ ὅμως νὰ καταπιέζῃ διὰ τῆς προστασίας ταύτης 20 ἄλλα ἐργοστάσια, εἰς βάρος τῶν ὁποίων θὰ ἐπιπέσῃ ἡ φορολογία αὕτη, κατόπιν δ’ ἐμμέσως εἰς ὁλόκληρον τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Πρόκειται, Κύριοι, περὶ τῆς φορολογίας τοῦ διθειούχου ἄνθρακος, ὁ ὁποῖος χρησιμεύει διὰ τὴν κατεργασίαν τοῦ πυρηνελαίου, ὑπάρχουσι δὲ 20 ἐργοστάσια τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα κατεργάζονται τοὺς ἐλαιοπυρῆνας, ἕνεκα τούτου δὲ καὶ ηὔξησεν ἡ τιμὴ τούτου. Ἤδη θέλετε νὰ φορολογήσητε τὰ ἐργοστάσια ταῦτα διὰ τοῦ διθειούχου ἄνθρακος, τοῦ ὁποίου ἔχουσιν ἀνάγκην πρὸς 80 φρ. κατὰ τόννον, ὅλη δὲ ἡ φορολογία αὐτὴ θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ πυρηνελαίου, τὸ ὁποῖον ἐξάγεται εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν καὶ τὸ ὁποῖον ἀνταγωνίζεται νῦν πρὸς τὸ Ἰταλικόν· φορολογεῖτε δηλαδὴ τοιουτοτρόπως τὴν παραγωγήν. Θέλετε νὰ τὸ κάμητε; Κάμετέ το. Ἐγὼ λέγω ὅτι εἶναι ἀξία συμπαθείας καὶ πάσης προστασίας ἡ βιομηχανία περὶ ἧς πρόκειται καὶ τὸ Κράτος δύναται ἄλλως πως καὶ οὐχὶ διὰ τοῦ τρόπου τούτου νὰ παράσχῃ τὴν τοιαύτην προστασίαν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν ἀπάλειψιν, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς τὴν ἐλάττωσιν, τοῦ ἐπιβαλλομένου φόρου, διότι δὲν εἶναι προστασία ὁ τρόπος οὗτος τῆς βιομηχανίας, ὅταν 20 ὁλόκληρα ἐργοστάσια πρόκειται νὰ κλείσωσιν, ἵνα προστατευθῇ ἕν καὶ μόνον.

§156ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Ἐγὼ νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι καλῶς ἐτέθη ἡ διάταξις αὕτη. Καὶ ναὶ μὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς καὶ μόνου ἐργοστασίου, ἀλλὰ τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο εἶναι ἄξιον πάσης συμπαθείας καὶ ὑποστηρίξεως. Νομίζω ὅτι τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ πρὸς τὸ συμφέρον ἀκριβῶς τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς πρέπει νὰ ζήσῃ. Καὶ ἐξηγοῦμαι· ἡ ἐλαιοπαραγωγὴ μεταχειρίζεται τὸν διθειοῦχον ἄνθρακα, ἵνα ἐξαγάγῃ τὸ ἔλαιον ἀπὸ τοὺς θλιβομένους ἐλαιοπυρῆνας. Λοιπὸν ἡ ποσότης τοῦ διθειούχου ἄνθρακος, ἡ ὁποία θὰ καταναλίσκεται, εἶναι ἐλαχίστη, εἶναι μηδαμινή, καθόσον ὁ αὐτὸς διθειοῦχος ἄνθραξ, ἀφοῦ ἀφαιρέσῃ τὸ ἔλαιον ἀπὸ τοὺς ἐλαιοπυρῆνας, ἐπειδὴ τὸ ἔλαιον ἀνέρχεται ἄνω, ὁ δὲ ἄνθραξ κατέρχεται, τὸ αὐτὸ ποσὸν τοῦ διθειούχου ἄνθρακος χρησιμεύει κατ’ ἐπανάληψιν, ἐλαχίστη δὲ εἶναι ἡ ποσότης ἡ ὁποία καταναλίσκεται.

§157Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τί λέγετε!

§158ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Λέγω τὴν γνώμην μου. Νομίζω δ’ ὅτι τὸ συμφέρον ἀκριβῶς τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς ἐπιβάλλει, ὅπως ὑπάρχῃ τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο, διότι μικρά τις ποσότης, καθὼς προεῖπον, χρησιμεύει δι’ ἕκαστον ἐργοστάσιον, ἡ μεταφορὰ δ’ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ τοῦ διθειούχου ἄνθρακος εἶναι δυσκολωτάτη.

§159Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Εἷς λόγος ἵνα μὴ αὐξήσωμεν τὸν δασμόν.

§160ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Διότι τὰ μεγάλα ἀτμόπλοια δὲν δέχονται συνήθως τὸν διθειοῦχον ἄνθρακα, ὁ ὁποῖος εἶναι λίαν εὔφλεκτος, τὸ συμφέρον δὲ τῶν βιομηχάνων τῶν ἐχόντων ἐργοστάσια εἶναι ἀκριβῶς νὰ ὑπάρχῃ ἓν τοιοῦτον ἐργοστάσιον, ἐκ τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν ν’ ἀγοράζωσι μικρὰς ποσότητας διθειούχου ἄνθρακος, καὶ μάλιστα ἐπὶ πιστώσει. Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τοὺς ἀριθμοὺς ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστήριξε τὴν πρότασιν ταύτην. Ἐγὼ δὲν τοὺς ἔχω. Ἀλλὰ τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ ποσότης αὕτη δὲν ἀνέρχεται παρὰ εἰς 50.000 δρχ. κατ’ ἔτος.

§161Κ. Α. ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἰς 80,000 δρχ. κατ’ ἔτος.

§162Α. ΣΛΗΜΑΝ. Ἐγὼ ἀντιπροσωπεύω ἐπαρχίαν ἡ ὁποία ἔχει ἐλαιοπαραγωγήν· μὲ τὸ ἐργοστάσιον ἑπομένως περὶ οὗ πρόκειται δὲν ἔχω καμμίαν σχέσιν καί, ἂν εἶχον τὴν γνώμην ὅτι τοῦτο ἔβλαπτε τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, βεβαίως δὲν θὰ τὸ ὑπεστήριζον.

§163Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καταστρέφει τὴν σαπωνοποιίαν.

§164ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Πρόκειται περὶ πρώτης ὕλης ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι· ἄνθραξ βεβαίως ὑπάρχει παντοῦ. Ἐπίσης χρησιμεύει καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐγχωρίου τούτου προϊόντος.

§165Ν. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοὶ φαίνεται πολὺ περίεργος ἡ πρότασις αὕτη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὡς καὶ ἡ γνώμη ἀξιοτίμων συναδέλφων ὑποστηριζόντων τὴν πρότασιν ταύτην προκειμένου περὶ ἑνὸς ἐργοστασίου τὸ ὁποῖον βεβαίως πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων γνωρίζουσιν εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται. Τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ ἀρχικῶς ἱδρύθη μὲ κεφάλαιον 600.000 δρχ., ἡ ἐγκατάστασις δὲ, ἡ ὁποία ἐγένετο, κατηνάλωσε τὸ μέγιστον μέρος τοῦ κεφαλαίου τούτου, σήμερον δὲ ἡ ἀξία τοῦ ἐργοστασίου τούτου δὲν εἶναι ἀνωτέρα τῶν 60,000 δρχ. Ἤδη πρόκειται διὰ τοῦ ἐδαφίου τούτου νὰ προστατεύσωμεν ἐργοστάσιον τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία δὲν εἶναι ἀνωτέρα τῶν 60,000 δρχ., νὰ καταστρέψωμεν δὲ ὁλόκληρον Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀποζῶσι τόσοι ἄνθρωποι. Ἀπορῶ πῶς ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔλαβε σοβαρὰ μέτρα ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας, κατώρθωσε νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὸ δασμολόγιον τοιαύτην κλάσσιν. Ταῦτα μόνον εἶχον νὰ εἴπω.

§166Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ ἐργοστάσιον περὶ οὗ πρόκειται ἐδαπανήθησαν ὑπὲρ τὰς 500,000 δρχ. Καὶ τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο καταναλίσκει προϊόντα τοῦ τόπου, τουτέστι γαιάνθρακας ἢ λιγνίτην καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐν τῷ τόπῳ.

§167Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σπουδαῖα πράγματα!

§168Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Σπουδαῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἔχει. Νομίζω ὅτι ὁ διθειοῦχος ἄνθραξ χρησιμεύει εἰς τὴν καλλιέργειαν τόσον τῆς δενδροφυτείας ὅσον καὶ διὰ τοὺς ἀρουραίους, ὁσάκις παρουσιασθῶσι. Καί, ἐπειδὴ ἔχομεν συχνὰ τοιαύτας εἰσβολὰς ἀρουραίων, ἔχομεν ἀνάγκην νὰ ἔχωμεν μεγάλην ποσότητα. Συνέπεσε νὰ ὑποφέρῃ ἡ γεωργία ἐν Θεσσαλίᾳ πολλάκις ἕνεκεν αὐτῶν. Ὁ κ. συνάδελφος, ὅστις μὲ διέκοψε, νομίζω ὅτι ἐνδιαφερόμενος ὑπὲρ τῆς σαπωνοποιίας ἔκαμε τὴν διακοπὴν ταύτην. Ἀλλ’ ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψει ὅτι οἱ σάπωνες προστατεύονται ἐν τῷ δασμολογίῳ ἀρκούντως, διότι οἱ σάπωνες οἱ κοινοὶ πρὸς πλύσιν προστατεύονται κατὰ 58 δρχ. τὰς 100 ὀκ., οἱ σάπωνες ἄνευ ἀρώματος πρὸς πλύσιν τῶν χειρῶν καὶ τοῦ σώματος μὲ 50 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν εἰς μεταλλικὸν ἢ 72.50 εἰς γραμμάτια, καὶ οἱ φαρμακευτικοὶ σάπωνες μὲ 75 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν εἰς μεταλλικὸν ἢ 1.08.75 εἰς γραμμάτια, καὶ οἱ σάπωνες γλυκερίνης κατ’ ὀκᾶν μὲ 1.50 εἰς μεταλλικὸν ἢ 2.17.50 εἰς γραμμάτια. Νομίζω ὅτι πολὺ μεγάλη προστασία ἐδόθη εἰς τὴν σαπωνοποιίαν, εἶναι δὲ δίκαιον νὰ δοθῇ μία προστασία καὶ εἰς τὴν βιομηχανίαν περὶ ἧς πρόκειται, ἡ ὁποία φυτοζωεῖ. Νομίζω δ’ ὅτι πρέπει ν’ αὐξηθῇ τὸ ὅριον τὸ φορολογικὸν ἀκόμη κατὰ 10 λεπτά, τὸ ὁποῖον ἄλλοτε εἶχεν ὁρίσει ὁ μακαρίτης Σιμόπουλος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ προστατευθῇ ἡ βιομηχανία αὕτη.

§169ΑΝ. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο ἔχει ἀνάγκην ὑποστηρίξεώς τινος ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ παράσχῃ εἰς αὐτό, ἀφ’ ἑτέρου ὅμως δὲν πρέπει διὰ τόσης φορολογίας νὰ ἐπιβαρυνθῶσι διάφορα ἄλλα ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα μεταχειρίζονται τὸν διθειοῦχον ἄνθρακα πρὸς ἐξαγωγὴν τοῦ πυρηνελαίου, τὸ ὁποῖον ἤρχισε νὰ ἐξάγηται εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Κυρίως δὲ ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν πυρενελαίου ἐπιπίπτει ὁ δασμὸς οὗτος. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σαπωνοποιούς, δὲν δέχομαι ὅτι οὗτοι θὰ ἐπιβαρυνθῶσι καὶ παρὰ πολύ, διότι ἡ σαπωνοποιία προστατεύεται ὑπὸ τοῦ Κράτους τοσοῦτον, ὥστε εἶναι δίκαιον, φρονῶ, νὰ προσφέρῃ τι καὶ αὕτη πρὸς ὑποστήριξιν ἄλλης βιομηχανίας, ἡ ὁποία ὀφείλει καὶ ἔχει δικαιώματα καὶ αὕτη νὰ ζήσῃ. Θὰ προτείνω διὰ τοῦτο εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν πρὸς συμβιβασμόν, ὅπως λάβῃ ἕνα μέσον ὅρον τοῦ δασμοῦ τούτου καὶ ὑποβιβάσῃ κατά τι αὐτόν. Ἂς ὑποβιβασθῇ οὗτος εἰς 4 δρχ. κατὰ 100 ὀκάδας. Αὐτὸ θὰ ἦτο μία δικαία λύσις, ἡ ὁποία καὶ τοὺς μὲν καὶ τοὺς δὲ θὰ ἱκανοποίει.

§170Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρατηρῶ, ὅτι ἀπό τινων ἐτῶν ἡ Βουλὴ ἔχει μεταβληθῆ εἰς φιλανθρωπικὸν κατάστημα. Ὁσάκις ἔμπορός τις ἢ βιομήχανος ἤθελε σκεφθῆ νὰ κάμῃ ἐπιχείρησιν καὶ ἐναυάγησεν ἐκ κακῶν ὑπολογισμῶν, ἔρχεται ἀμέσως εἰς τὸ Κράτος νὰ τοῦ διορθώσῃ τὴν κακήν του σκέψιν καὶ τὰς ζημίας του. Δὲν εἶδον δὲ κανὲν τῶν ἐργοστασίων τούτων νὰ συντρέξῃ τὸ Κράτος ἢ νὰ πωλήσῃ εὐθηνότερον εἰς τὴν κατανάλωσιν τὰ ὑπ’ αὐτοῦ παραγόμενα ἐμπορεύματα. Τοὐναντίον, εἶναι ταῦτα πολὺ ἀκριβότερα καὶ πολὺ χειρότερα. Νομίζω λοιπόν, ὅτι περισσότερον ἐνδιαφέρον πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπὲρ τοῦ Κεντρικοῦ ταμείου παρὰ ὑπὲρ τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα φροντίζουσι ν’ ἀπομυζήσωσι τὸ Κεντρικὸν ταμεῖον, καὶ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος κάμνει τὴν κατανάλωσιν καὶ φορολογεῖται ἀρκετὰ καὶ δὲν ἀντέχει πλέον εἰς τὴν μεγάλην φορολογίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ὑπερτίμησιν, ἡ ὁποία παρουσιάζεται δυστυχῶς εἰς ὅλα τὰ εἴδη τῆς πρώτης ἀνάγκης. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ δέον μετὰ περισσοτέρας φειδοῦς νὰ συζητῇ ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν.

§171Μ. ΑΝΝΙΝΟΣ ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐναντίον τῆς φορολογίας τοῦ διθειούχου ἄνθρακος, διότι δι’ αὐτῆς ἡ ἐγχώριος βιομηχανία τοῦ σάπωνος δὲν ἔχει νὰ πάθῃ τι σπουδαῖον, πράγματι, ἀφοῦ ἠλαττώθη εἰς ὀλιγώτερα λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν ἡ ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία θὰ ἐπιβληθῇ ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ὁ σάπων ἀρκούντως προστατεύεται, καθόσον αἱ πρῶται ὕλαι, οἱ ἐλαιοπυρῆνες καὶ ἡ σόδα, εἰσάγονται ἀτελῶς, ὑπὸ τὸ ὄνομα δὲ τῆς σόδας εἰσάγεται κατὰ παραχώρησιν καὶ ἡ νιτρικὴ σόδα, ὑπὸ τῆς ὁποίας νοθεύεται. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ὑπάρχει καὶ προστατευτικὸς δασμὸς κατὰ παντὸς σάπωνος εἰσαγομένου ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Ἐγὼ ἔλαβον τὸν λόγον, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροποποίησιν τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν ἡ ἐπιτροπὴ περὶ τοῦ διθειούχου ἄνθρακος ἐν Ἑπτανήσῳ. Ἐν Ἑπτανήσῳ ἐπιβαρύνονται δι’ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ, τὸ μὲν πυρηνέλαιον 1.50 κατὰ βαρέλαν καὶ ὁ σάπων 7 ἢ 8 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς σχετικὰς παρατηρήσεις τῆς ἐπιτροπῆς καὶ λόγῳ ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης νὰ ἐλαττώσῃ τὸν δασμὸν ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ πυρηνελαίου, καθὼς καὶ τὸν δασμὸν ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται εἰς τὸν σάπωνα καὶ τὸν μὲν δασμὸν τοῦ πυρηνελαίου νὰ ἐλαττώσῃ κατὰ 50 λεπτὰ κατὰ βαρέλαν, τὸν δὲ δασμὸν τοῦ σάπωνος κατὰ ἓν λεπτὸν κατ’ ὀκᾶν.

§172Ν. ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ἀντιθέτως πρὸς τὸν ἀξιότιμον συμπολίτην μου, φρονῶ ὅτι ἡ προστασία ἑνὸς μικροῦ βιομηχανικοῦ καταστήματος, καὶ ναυαγήσαντος μάλιστα, δὲν εἶναι ὀρθή, ἐπὶ βλάβῃ τόσων ἄλλων βιομηχανικῶν καταστημάτων πυρηνελαίου, διότι καταθλίβεται οὕτω καὶ ἡ βιομηχανία τοῦ πυρηνελαίου καὶ ἡ βιομηχανία τῆς σαπωνοποιίας. Ἀλλ’ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν Ἑπτάνησον ἤθελον νὰ συστήσω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέδειξεν ἡ ἐπιτροπή. Οἱ βιομήχανοι τῆς Ἑπτανήσου εὑρίσκονται ὄχι εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν μὲ τοὺς βιομηχάνους τῆς ἄλλης Ἑλλάδος, διότι αὐτοὶ ἐπιβαρύνονται δι’ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ 1.50 κατὰ βαρέλαν διὰ τὸ πυρηνέλαιον καὶ 7 ἕως 8 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν διὰ τὸν σάπωνα, αὐτοὶ δὲ προμηθεύονται τὸν διθειοῦχον ἄνθρακα ἐκ τῆς Σικελίας, καὶ τοῖς στοιχίζει πολὺ ἀκριβότερος ἀπὸ τὰ ἐδῶ ἐργοστάσια. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἐλαττώσῃ τὸν μὲν φόρον τοῦ πυρηνελαίου 50 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, τὸν δὲ σάπωνα ἓν λεπτὸν κατ’ ὀκᾶν.

§173Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐγίνετο τὸ ἐντευκτήριον ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους πρὸς εὐόδωσιν τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τὴν στερέωσιν αὐτῶν, εἶναι φανερὸν ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ ἠθέλομεν ἐξαντληθῆ πρὶν ἢ ἐπαρκέσωμεν εἰς τὴν βουλιμίαν ὅλων αὐτῶν. Τοιαῦται ἀξιώσεις δὲν συντελοῦσιν εἰς ἄλλο τι παρὰ νὰ καθιστῶσι μισητὴν τὴν Βουλὴν καὶ ὅταν δίδῃ καὶ ὅταν ἀρνῆται νὰ δώσῃ· ἀλλά, ἐὰν ἡμεῖς ὑποκύψωμεν εἰς τοιαύτας ἀξιώσεις, εἶναι φανερὸν ὅτι ἡ πραγματοποίησις αὐτῶν θὰ γίνηται διὰ καταθλίψεων καὶ ἀδικιῶν ἐναντίον ἄλλων. Ἐὰν ἀφήσωμεν τὴν φορολογίαν, καθ’ ὃν τρόπον προτείνει τὸ ὑπουργικὸν νομοσχέδιον, θὰ πράξωμεν τοῦτο ὄχι ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Κράτους, ἀλλ’ ὑπὲρ ἀτόμων, ἐπὶ βλάβῃ καὶ ζημίᾳ ἄλλων ἀτόμων. Ἔχομεν ἀνθοῦσαν βιομηχανίαν ἀπὸ πολλοῦ ἐργαζομένην εὐδοκίμως ἐν τῷ τόπῳ, τὴν σαπωνοποιίαν, πρόκειται δὲ νὰ ἐπιβάλωμεν φορολογίαν ἐπὶ τῆς βιομηχανίας αὐτῆς οὐχὶ πρὸς ὄφελος τοῦ Κράτους, ἀλλὰ πρὸς ὄφελος ἰδιωτῶν, οἱ ὁποῖοι κακῶς ὑπελόγισαν τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτῶν καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ζήσωσι τώρα ἄνευ τῆς ἐπικουρίας ταύτης τοῦ Κράτους; πρόκειται δηλαδὴ νὰ δώσωμεν ὠφέλειαν οὐχὶ διὰ τὸ Κράτος, ἀλλὰ δι’ ὡρισμένα τινὰ βιομηχανικὰ καταστήματα. Εἶναι τοῦτο ὀρθόν; Εἶπόν τινες ὅτι ἡ φορολογία ἡ ἐπιβαλλομένη εἰς τοὺς σαπωνοποιοὺς εἶναι ἐλαφροτάτη· οἱ δὲ ἐνδιαφερόμενοι εἶπον ὅτι εἶναι φορολογία ἀντιστοιχοῦσα πρὸς 10,000 ἢ 15,000 δραχμῶν ἐτησίως δι’ ἕκαστον κατάστημα. Νομίζετε ὅτι εἶναι εὐπρεπὲς νὰ ἐπιβάλωμεν φόρους τοιούτους εἰς βιομηχανικὰ καταστήματα ἁπλῶς καὶ μόνον ἵνα στερεώσωμεν ἓν κατάστημα; Ὑπὸ τοιούτους ὅρους ἐπιχειρήσεων ὁ Ἕλλην θὰ εἶναι πάντοτε εὔκολος εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις του καὶ ἡμεῖς θὰ πράξωμεν ἔργον πολὺ ὀλέθριον, ἐὰν δὲν ἀφήσωμεν τοὺς πολίτας ἐξ ἑαυτῶν νὰ φοβῶνται καὶ ἐξ ἑαυτῶν νὰ ἐλπίζωσιν, ἀλλ’ ἐνθαρρύνωμεν πάντας νὰ ζητῶσι καὶ νὰ περιμένωσι τὰ πάντα παρὰ τοῦ Κράτους, ὁπότε θὰ εἶναι ἄχρηστοι καὶ εἰς ἑαυτούς, βάρος δὲ καὶ εἰς τὸ Κράτος. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἀπησχόλησε καὶ ἄλλοτε τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Βουλὴ εὗρεν ὅτι ἡ ἀξίωσις νὰ ἐπιβάλωμεν τοιαύτην βαρεῖαν φορολογίαν εἶναι ἀξίωσις ἀπρεπὴς καὶ ἄδικος· ἀπορῶ πῶς ἐπανέρχεται καὶ πάλιν τοιοῦτο ζήτημα καὶ δὲν θέλω ν’ ἀδικήσω οὔτε τὴν δικαιοσύνην τῆς Βουλῆς οὔτε τὴν νοημοσύνην αὐτῆς ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε ἐπὶ στιγμὴν νὰ ὑποθέσω ὅτι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποδεχθῇ τὴν φορολογίαν ταύτην τὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ προτεινομένην. Διερχόμεθα ἀληθῶς, Κύριοι, καιροὺς πολὺ ἀνωμάλους καὶ χαλεποὺς καὶ εἰς τὴν ἀναστάτωσιν τὴν γενικὴν πάντες προσπαθοῦσι νὰ εὕρωσιν ὠφέλειάν τινα ὁθενδήποτε καὶ νομίζουσιν ὅτι ἀπωλέσθη πᾶσα ἰδέα δικαιοσύνης καὶ πᾶσα ἰδέα εὐπρεπείας, ὥστε καὶ αἱ μᾶλλον παράβολοι ἀξιώσεις νὰ τυγχάνωσιν ὑποδοχῆς. Εἶναι καιρὸς ν’ ἀποκτήσωμεν πᾶσαν ἡμῶν τὴν ψυχραιμίαν καὶ σκεπτόμενοι περὶ φορολογικῶν ζητημάτων νὰ μὴ ἀποβάλωμεν ἀπὸ τὸν νοῦν ἡμῶν ὅτι ἡ φορολογία ἑδράζεται ἐπὶ ἀρχῶν ἀπαραβάτων καὶ ὅτι ἡμεῖς ἐνταῦθα τὰς ἀρχὰς ταύτας παραβιάζοντες θὰ βλάψωμεν καὶ τοὺς ἰδιώτας, θὰ βλάψωμεν καὶ τὸ Κράτος.

§174Λ. Θ. ΡΟΥΦΟΣ ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐννοηθῇ προστασία οἱασδήποτε βιομηχανίας διὰ καταθλίψεως ἑτέρας βιομηχανίας, ἔχω δὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν ἐνταῦθα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ν’ ἀποδεχθῇ ὅτι ἡ τοιαύτη φορολογία ἡ τιθεμένη εἰς τὸν διθειοῦχον ἄνθρακα εἶναι ἄδικος καὶ θὰ σπεύσῃ νὰ τὴν ἀποσύρῃ.

§175ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἐνόμισα ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ προστατευθῇ μία βιομηχανία ὑπὲρ τῆς ὁποίας τόσα κεφάλαια ἔχουσι διατεθῆ ἐν Ἑλλάδι, χωρὶς ἡ προστασία αὐτὴ νὰ ἀποβῇ τόσον ἐπαχθὴς εἰς τὴν βιομηχανίαν τῆς σαπωνοποιίας καὶ τῆς παραγωγῆς τοῦ πυρηνελαίου. Εἰς τοῦτο μὲ ἐνεθάρρυνε καὶ ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐνόμισεν ὅτι ἠδύνατο νὰ ζητηθῇ ὑπὲρ τῆς σαπωνοποιίας ἓν ἀντάλλαγμα ἐν τῇ ἐκπτώσει τοῦ ἐξαγωγικοῦ δασμοῦ ἐκ τῆς Ἑπτανήσου. Ἀλλ’ ἀφοῦ, ὡς βλέπω, γεννᾶται ἐνταῦθα τοιαύτη ἀντίδρασις, ἡ ὁποία μάλιστα παρέσχεν ἀφορμὴν εἰς ταπεινήν τινα διάδοσιν, καθ’ ἣν δῆθεν κάτι τι συμβαίνει μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἐργοστασίου, περὶ οὗ ὁ λόγος, ἐνῷ ἐγὼ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι οὐδὲ κατ’ ὄψιν γινώσκω τινὰ τῶν ἰδιοκτητῶν του...

§176Μ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Οὐδεὶς σᾶς εἶπεν αὐτό.

§177Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ διαμαρτυρίαι σας εἶναι ἐντελῶς ταρταρινικαί· δὲν σᾶς εἶπε κανεὶς τοιοῦτό τι. Ἐγὼ εἶπον ὅτι εἰς παρῳχημένας ἐποχὰς ἦλθε τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀπεκρούσθη· ἑπομένως αἱ διαμαρτυρίαι ἡμῶν εἶναι ταρταρινικαί.

§178ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Διὰ τοῦτο, Κύριοι, ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν.

§179Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, διότι φαίνεται ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔχει πληροφορίας περὶ τίνος ἀκριβῶς πρόκειται. Δὲν ἠξεύρω περὶ τίνος ἐργοστασίου πρόκειται, γνωρίζω ὅμως ὅτι ὑπάρχουσιν ἐν Μήλῳ θειωρυχεῖα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἄλλοτε πλουσιώτατα καὶ ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος ἐκέρδιζεν ἀρκετὰ χρήματα. Τὰ θειωρυχεῖα αὐτὰ —καὶ ὁ κ. Νέγρης δύναται νὰ ἔλθῃ εἰς βεβαίωσιν τῶν ὅσα λέγω — ἐξηντλήθησαν καὶ δὲν ἔδιδον θεῖον ἐπαρκές, ὥστε νὰ ἐκμεταλλεύηται τὸ θεῖον ὡς πρὶν ὡς πρώτη ὕλη. Γνωρίζω ὅτι πρὸ 6 ἢ 7 μηνῶν μετέβησαν εἰδικοὶ ἄνθρωποι εἰς Σικελίαν καὶ δὴ ὁ κ. Σκυτζόπουλος Κεφαλλήν, ὁ ὁποῖος ἔτυχε νὰ διευθύνῃ καὶ τὸ ἐργοστάσιον περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο τόσος λόγος. Μετέβη ἐκεῖ, παρέμεινεν ἐπὶ 3 μῆνας καὶ ἐπανῆλθε καὶ ἤρχισεν ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν θειωρυχείων τῆς Μήλου ἀποκλειστικῶς διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ διθειούχου ἄνθρακος, διότι τὸ μετάλλευμα εἶναι πτωχὸν μὲ μικρὰν περιεκτικότητα θείου καὶ ἑπομένως μόνον ὡς διθειοῦχος ἄνθραξ δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ θεῖον τῶν μεταλλείων τούτων. Σημειώσατε, Κύριοι, ὅτι εἰς τὰ θειωρυχεῖα αὐτὰ εἰργάζοντο περὶ τοὺς 300 ἐργάτας, ὑπάρχει δ’ ἐλπὶς διὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεως ὅτι θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§180Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Εἰς τὰ σαπωνοποιεῖα πόσοι ἐργάζονται;

§181Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐργάζονται καὶ εἰς τὰ σαπωνοποιεῖα, ἐγὼ δ’ ἔχω συμπολίτην μου εἰς τὸν Πειραιᾶ, τὸν κ. Ζαβογιάννην, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ μεγαλείτερα σαπωνοποιεῖα ἐκεῖ. Αὐτὴ λοιπὸν εἶναι ἡ προστασία ἡ ὁποία ἐπιζητεῖται δι’ αὐτοῦ τοῦ μέσου, προστασία μεταλλευτικὴ μᾶλλον παρὰ βιομηχανική. Τώρα ὁμολογῶ ὅτι μοὶ φαίνεται περίεργον ὅτι εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἤμεθα σύμφωνοι εἰς τοῦτο καὶ ὅτι μέλη τινὰ τῆς ἐπιτροπῆς ἐδῶ ἔχουσιν ἀντίθετον γνώμην.

§182Κ. Α. ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐγὼ βεβαίως δὲν ἤμην σύμφωνος.

§183Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Οὔτε ἐγώ.

§184Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ποῖον εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβαρύνσεως, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὸ πυρηνέλαιον; Ἦλθον οἱ ἐργοστασιάρχαι καὶ μᾶς ἀνέπτυξαν τὸ θέμα καὶ μᾶς εἶπον ὅτι ἐπιβαρύνεται μὲ ἓν λεπτὸν τὴν ὀκᾶν τὸ πυρηνέλαιον, τὸ ὁποῖον πωλεῖται πρὸς 70 λεπτά. Ἂν δὲν ἀπατῶμαι, αὐτὸ μᾶς εἶπον ἐν τῇ ἐπιτροπῇ. Κατ’ ἀκριβῆ δὲ ὑπολογισμόν, τὸν ὁποῖον ἐκάμαμεν ἐν τῇ ἐπιτροπῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα μᾶς ἔδωκαν οἱ ἴδιοι ἐργοστασιάρχαι, ἐξάγεται ὅτι ἑκάστη ὀκᾶ πυρηνελαίου φορολογεῖται δι’ 7 ἢ 8 λεπτῶν. Ὥστε δὲν πρόκειται παρὰ περὶ αὐξήσεως ἑνὸς λεπτοῦ.

§185Κ. Α. ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχεται ἡ φορολογία;

§186Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω.

§187Κ. Α. ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἰς 80.000.

§188Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Προσθέσατε καὶ τοὺς φόρους τοὺς ὁποίους πληρώνουσι διὰ τοὺς σάπωνας καὶ θὰ ἴδητε εἰς πόσον ποσὸν ἀνέρχεται αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἰσπράττουσιν οἱ σαπωνοποιοί. Λοιπὸν ἡ ἐπιβάρυνσις αὕτη εἶναι ἐπιβάρυνσις οὐχὶ πλήρους ἑνὸς λεπτοῦ ἐπὶ προϊόντος, τὸ ὁποῖον πωλεῖται πρὸς 70 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν. Τοῦτο εἶναι τὸ θέμα. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀφήσῃ τὴν φορολογίαν αὐτὴν χάριν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀργυρωρυχείων τῆς Μήλου, διὰ τῶν ὁποίων ζῶσι 200– 300 ἐργάται, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐκεῖ.

§189Ν. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει συζήτησις, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι τὸ ἀπέσυρε.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν διεγράφη αὐτὴ ἡ παράγραφος. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν κλάσσιν 103, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐν τῇ κλάσσει 182 αʹ ἀντικαθίσταται ἡ λέξις «χνουδωτὰ» διὰ τῆς λέξεως «φελποειδῆ», προστίθεται δὲ καὶ γʹ ἐδάφιον ἔχον οὕτως: «Ἐδάφ. γʹ). Χνουδωτά, οἷον ἀστραχὰν κλπ., ἔχοντα τὸν στήμονα ἢ τὴν κρόκην ἢ καὶ ἀμφότερα ἐκ βάμβακος καὶ τὴν χνουδωτὴν ἐπιφάνειαν ἐκ μαλλίου, ὑπὸ γενικὸν εἰσαγ. δασμὸν δρχ. 3 εἰς μεταλλικὸν κατ’ ὀκᾶν». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν κλάσσιν 102 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ κλάσσις 108 ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «108. Θρυαλλίδες ἐν γένει ὑπονόμων, ὑπὸ γενικὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν δρχ. 250 εἰς μεταλλικὸν ἀνὰ 100 ὀκάδας».

§191ΑΘ. Τ. ΜΠΑΣΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον δυνάμει τοῦ δασμολογίου διὰ τὰς θρυαλλίδας πληρώνεται τέλος εἰσαγωγῆς 20 δρχ. ἐπὶ 100 ὀκάδ., ἤδη διὰ τοῦ νομοσχεδίου αἱ 20 δρχ. γίνονται 250. Ἐγὼ κατ’ ἀρχὰς ἐνόμισα ὅτι πρόκειται περὶ λάθους τυπογραφικοῦ, ἀλλ’ ἐν τῇ ἐπιτροπῇ παρέστη εἷς ἐργοστασιάρχης θρυαλλίδων, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐβεβαίωσεν ὅτι πράγματι 250 δρχ. εἶναι. Ἠρωτήσαμεν αὐτὸν καὶ μᾶς εἶπεν ὅτι πρόκειται διὰ τοῦ τέλους τούτου νὰ προστατευθῇ τὸ ἐργοστάσιόν του. Καὶ ἐδῶ ἐφαρμόζονται ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ἀγγελόπουλος. Μᾶς εἶπε δὲ ὅτι τὸ ἐργοστάσιόν του εἶναι ἀξίας 15,000 δρχ., κατὰ δὲ τὴν κρίσιν τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι ἀξίας 7,500. Λοιπὸν διὰ τὴν προστασίαν αὐτοῦ τοῦ ἐργοστασίου ζητεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅπως τὸ τέλος ἐπὶ τῶν θρυαλλίδων ἀναβιβασθῇ ἀπὸ 20 δρχ. εἰς 250. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐνόμισεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ τοῦτο δεκτόν.

§192ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠξεύρω τί εἶπεν ὁ ἐργοστασιάρχης αὐτὸς ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς. Ἐγὼ γινώσκω μόνον ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ θρυαλλίδων, πρέπει νὰ γινώσκητε ὅτι τὸ ἥμισυ αὐτῶν εἶναι πυρῖτις, ἡ ὁποία φορολογεῖται διὰ δασμοῦ 3 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐὰν λοιπὸν ἀφήσωμεν ἐντελῶς ἀτελεῖς τὰς θρυαλλίδας ἢ μὲ αὐτὸν τὸν ὀλίγον δασμὸν ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερον, θ’ ἀντλήσωμεν εἰς πίθον Δαναΐδων. Δὲν πρόκειται περὶ προστασίας ἐργοστασίου τινός, παράγοντος θρυαλλίδας. Πρόκειται περὶ προστασίας τῆς ἐν Ἑλλάδι ἀκμαζούσης βιομηχανίας τῶν ἐκρηκτικῶν ὑλῶν. Ἐπειδὴ δὲ τὸ ἥμισυ τῶν θρυαλλίδων εἶναι πυρῖτις, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ φορολογήσωμεν αὐτὰς κατ’ ἀναλογίαν πρὸς τὸν δασμὸν τῆς πυρίτιδος, ὄχι πρὸς 250 δρχ., ἀλλὰ πρὸς 130 τὰς 100 ὀκάδας.

§193ΑΝ. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἥμισυ πυρῖτις, ἀλλὰ τὸ ἓν τέταρτον.

§194ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Προσῆλθον σήμερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον οἱ διάφοροι ἐργοστασιάρχαι καὶ ἐδήλωσαν κατηγορηματικῶς· «ἂν δὲν θελήσητε νὰ παραδεχθῆτε αὐτὴν τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ, δὲν δυνάμεθα πλέον ν’ ἀνταγωνισθῶμεν πρὸς τὰ ἐξωτερικὰ ἐργοστάσια». Εἶναι ἀπαίτησις λοιπὸν ὄχι τῶν κατασκευαζόντων τὰς θρυαλλίδας, ἀλλὰ τῶν κατασκευαζόντων τὰς ἐκρηκτικὰς ὕλας. Διὰ τοῦτο προτείνω πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ ὁρισθῇ ὁ δασμὸς εἰς δραχ. 130, ἵνα ὑπάρχῃ ἀναλογία εἰς τὸν δασμὸν τὸν ἐπιβαλλόμενον ἐπὶ τῆς ἔξωθεν εἰσαγομένης πυρίτιδος.

§195Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὁμολογῶ ὅτι ταύτην τὴν στιγμὴν ἀντιλαμβάνομαι τοῦ ζητήματος, διότι δυστυχῶς δὲν εἶχον περιέλθει ὅλην τὴν οἰκονομικὴν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ. Καὶ ἀληθῶς μετ’ ἀπορίας ἀκούω ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν ἐφορολόγησε τὰ μεταλλεῖα ἕνεκεν, ἐλπίζω, τῶν ὅσα ἐξέθηκα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀλλὰ ποῦ νὰ ἠξεύρω ἐγὼ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὄπισθεν μᾶς ἡτοίμαζεν ἄλλο χειρότερον; Ταύτην τὴν στιγμὴν κατεπειγόντως ἐζήτησα τὸ δασμολόγιον καὶ τὴν στατιστικὴν τῆς εἰσαγωγῆς θρυαλλίδων· τί, νομίζετε, βλέπω; Ὅτι ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰσάγονται θρυαλλίδες ἀξίας 44,000 δρχ. Πρόκειται δὲ τώρα ν’ αὐξηθῇ ἡ φορολογία ἀπὸ 20 δρχ. εἰς 250, ν’ αὐξήσωμεν δηλαδὴ δωδεκάκις τὸν φόρον, ἤτοι νὰ εἰσπράξωμεν 500,000 δρχ.· φορολογοῦμεν τουτέστι διὰ μιᾶς τὰ μεταλλεῖα μὲ 450,000 δρχ. Ἐνθυμεῖσθε, Κύριοι, πόσον ἐκοπίασα ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅπως σώσω τὰ μεταλλεῖα ἀπὸ μίαν φορολογίαν ἡ ὁποία θὰ ἀνήρχετο εἰς 300,000 δρχ.· ἐδῶ πρόκειται περὶ 450,000 δρχ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται τωόντι ν’ ἀφαιρέσητε τὸν ἄρτον ἀπὸ τοὺς ἐργάτας; Νὰ τὸ ἠξεύρωμεν. Εἶναι περιττὸν νὰ εἴπω περισσότερα. Ἂν πράξητε τοιοῦτό τι, εἶναι φανερὸν ὅτι θὰ κλείσωσι τὰ μεταλλεῖα. Ἐὰν πρόκειται χάριν ἑνὸς ἢ δύο ἐργοστασίων νὰ ῥίψητε εἰς τοὺς δρόμους 10,000 ἐργάτας, 50,000 δηλ. ἄτομα, πρέπει νὰ μᾶς διώξητε ἀπ’ ἐδῶ. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§196ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις προέτεινε τὴν ἔκπτωσιν τῶν 250 δρχ., αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀναγεγραμμέναι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ἐπαναλαμβάνω δ’ ὅτι οὕτω πως δὲν ζητοῦμεν νὰ προστατεύσωμεν ἐγχωρίαν βιομηχανίαν ὡρισμένην, τῶν θρυαλλίδων. Πρόκειται περὶ τῆς πυρίτιδος τὴν ὁποίαν περιέχουσιν αἱ ἔξωθεν εἰσαγόμεναι θρυαλλίδες, ἀνερχομένην εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους αὐτῶν. Ἀφοῦ δὲ τὴν πυρίτιδα ὑπεβάλομεν εἰς τόσον βαρὺν δασμὸν πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου πυρίτιδος, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἄτοπον ν’ ἀφήσωμεν τὰς θρυαλλίδας σχετικῶς ἀδασμολογήτους. Αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας παρέσχε πρὸς ἐμὲ οὐ μόνον ἡ ὑπηρεσία, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐργοστασιάρχαι ἐκρηκτικῶν ὑλῶν, εἶναι ὅτι κατὰ τὸ ἥμισυ αἱ θρυαλλίδες περιέχουσι πυρίτιδα, ἡ ὁποία πρέπει νὰ φορολογηθῇ.

§197Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Τὸ ζήτημα περὶ τῶν θρυαλλίδων ἐγεννήθη ἐν τῇ ἐπιτροπῇ λόγῳ τῆς ὑπερόγκου αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ, καὶ ἐζήτησεν ἡ ἐπιτροπὴ ἀπὸ 20 δρχ. ν’ αὐξηθῇ ὁ φόρος εἰς 250. Τότε προσῆλθον οἱ ἐργοστασιάρχαι τῶν θρυαλλίδων, οἱ ὁποῖοι εἶπον ὅτι περιέχεται τὸ ἥμισυ τῆς πυρίτιδος. Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἠδύνατο νὰ ἐξακριβώσῃ τὸ ποσὸν τῆς περιεχομένης πυρίτιδος, διὰ τοῦτο ἀπεφάσισα νὰ ὑποβάλω τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τῶν ἐκρηκτικῶν ὑλῶν ἱκανοποιοῦσαν καὶ τοὺς ἐργοστασιάρχας καὶ τὸ Δημόσιον ἐκ τῆς ζημίας τῆς πυρίτιδος, οὕτως ὥστε αἱ θρυαλλίδες αἱ εἰσαγόμεναι ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ σὺν τῷ δασμῷ τῶν 20 δρχ., τὸν ὁποῖον ἀναγράφει τὸ δασμολόγιον, νὰ πληρώνωσι καὶ τὸν φόρον καταναλώσεως τῆς ἐμπεριεχομένης πυρίτιδος, τὸ ποσὸν δὲ τοῦτο θὰ ἐξακριβωθῇ ἐν τῷ χημικῷ ἐργαστηρίῳ. Ἡ πρότασίς μου ἔχει ὡς ἑξῆς· Ἡ κλάσσις 108 τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς· «Θρυαλλίδες ἐν γένει ὑπονόμων, πλὴν τῆς ἐμπεριεχομένης πυρίτιδος ἥτις πληρώνει τὸν κατὰ τὴν κλάσσιν 108 τελωνιακὸν δασμόν, 20 δρχ. εἰς μεταλλικὸν κατὰ 100 ὀκάδας».

§198ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἶμαι συμφωνότατος. Ν’ ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης. (Γίνεται δεκτὴ ἡ κλάσσις 108, ὡς ἐτροποποιήθη).

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κλάσσις 186 (ἀναγινώσκεται). Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ βουλευτοῦ κ. Λέκα ἔχουσα ὡς ἑξῆς· «Ὁ δασμὸς τοῦ αʹ ἐδαφ. τῆς κλάσσεως 186 ν’ αὐξηθῇ εἰς δρχ. 13 κατ’ ὀκᾶν εἰς μεταλλικὸν ἀντὶ τῶν 11 δρχ., ὁ δὲ τοῦ βʹ ἐδαφ. εἰς δρχ. 10 εἰς μεταλλικὸν κατ’ ὀκᾶν ἀντὶ τῶν 8, καὶ τὸ ἐκ 40% προτεινόμενον πρόσθετον εἰσαγωγικὸν τέλος διὰ τὰ μετὰ μεταξωτοῦ ὑπενδύματος ἐνδύματα ν’ αὐξηθῇ εἰς 60%». Ἀπορρίπτεται ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λέκα.

§200Λ. Ρ. ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Πῶς ἀπορρίπτεται; Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ προστασίας οἱουδήποτε· πρόκειται περὶ τοῦ νὰ τεθῶσιν εἰς ἴσην μοῖραν τὰ ἐνδύματα τὰ ἔξωθεν εἰσερχόμενα ἕτοιμα μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατεργάζονται εἰς τὸν τόπον μας, διότι σήμερον δὲν φορολογεῖται ἡ ἐργασία ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, ἐνῷ οἱ ἐργάται οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐνταῦθα καταβάλλουσι φόρους εἰς τὸ Δημόσιον. Ἄλλως τε εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνδύονται εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσωσιν ἀνώτερον δασμόν. Εἶναι λοιπὸν λογικωτάτη ἡ τροπολογία, ἔχω δὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν δύναται εἰμὴ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ταύτην. Τὸ λεγόμενον δ’ ὅτι δῆθεν θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ μικρὰ τάξις δὲν ἔχεται ἀληθείας, διότι ὑπάρχει τοιαύτη πληθὺς ἐργοστασίων ἐν Ἀθήναις καὶ τοιαύτη ὑπάρχει ἡ μεταξὺ των ἅμιλλα, ὥστε ἐνδύονται εὐθηνότατα. Οἱ δὲ Κύριοι οἱ ὁποῖοι θέλουσι νὰ ἐνδύωνται εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑποβάλλωνται εἰς τὸν δασμὸν τὸν ὁποῖον προτείνει ἡ τροπολογία.

§201Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος Πατρῶν ὡμολόγησεν ὅτι ἐν τῇ ὁδῷ Ἀθηνᾶς κατασκευάζονται ἕτοιμα ἐνδύματα διὰ τὸν πτωχὸν κόσμον, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἀποδεικνύει τίποτε. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της πάντα ὅσα ἠθέλησε ν’ ἀναπτύξῃ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν καὶ προέτεινε ν’ αὐξηθῇ ὁ δασμός. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰ ἕτοιμα ἐνδύματα διὰ τὸν πτωχὸν κόσμον εἶναι γνωστὸν ὅτι βαμβακερὰ φορέματα οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ ἐν Ἑλλάδι κάτω τῶν 50 ἢ 60 δρχ.

§202Λ. Ρ. ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε· καὶ μὲ 15 δρχ. δύναται νὰ ἔχῃ.

§203Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδείς, σᾶς βεβαιῶ.

§204Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Πρέπει νὰ ἐννοήσωμεν καλῶς τὸ ζήτημα.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λέκα ἀπερρίφθη.

§206Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὁ ῥάπτης παραλαμβάνει τὸ ὕφασμα καὶ κάμνει ἐνδύματα δι’ ἡμᾶς. Ἀλλὰ σεῖς τί κάμνετε; Μεταβαίνετε εἰς τὸν ἔμπορον καὶ εὑρίσκετε τὸ πρῶτον ὕφασμα, ἀλλὰ παραγγέλλετε εἰς τὴν Εὐρώπην, εἰς ἐργοστάσια εὐρωπαϊκά, ὅπου εὑρίσκετε τὰ ἐνδύματα εἰς τὴν ἡμίσειαν τιμήν. Διατί; Διότι ὁ ἐργάτης Ἕλλην τὸ προμηθεύεται βαρέως φορολογημένον. Εἶναι τοῦτο δίκαιον;

§207ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγὼ δι’ αὐτὸ προέτεινα τὴν αὔξησιν, εἶμαι πρόθυμος δὲ νὰ δεχθῶ καὶ ἑτέραν αὐτῆς. Ἀλλὰ νὰ ἐξηγηθῶμεν. Προκειμένου περὶ τῶν ὁλομαλλίνων δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ δευτέρα γνώμη ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθῶσι, διότι αὐτὰ εἶναι προωρισμένα διὰ τὰς πλουσίας τάξεις. Προκειμένου ὅμως περὶ τῶν μαλλοβαμβακερῶν δυνάμεθα νὰ εἴμεθα ἐπιεικέστεροι, διότι αὐτά, προερχόμενα ἐκ Βιέννης, εἶναι προωρισμένα διὰ τὰς ἀπορωτέρας τάξεις. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται μόνον περὶ ἐνδυμάτων τὰ ὁποῖα εἰσάγει ἔξωθεν τὸ ἐμπόριον. Πρόκειται καὶ περὶ ἐνδυμάτων τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ κατὰ παραγγελίαν ἰδιωτῶν καὶ δὴ καθ’ ἑκατοντάδας. Ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν βεβαίως νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἐγχωρίους ἐργάτας, ἀλλὰ συγχρόνως μεριμνῶμεν καὶ διὰ τὸ Δημόσιον, τὸ ὁποῖον τώρα εἰσπράττει ἐλάχιστα ποσὰ ἐκ τῶν ἐνδυμάτων τῶν ἑτοίμων ἐν σχέσει πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἰσπράττει αὐτὸ ἐκ τῶν ἐριούχων.

§208Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι βεβαίως ὀρθότατα ὅσα εἶπεν ὁ κ. Νέγρης, ὅτι διὰ τῆς φορολογίας ταύτης τοῦ νομοσχεδίου πρόκειται νὰ φορολογήσωμεν τὴν ἐργασίαν τὴν ἐν Ἑλλάδι. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει τάχα τρόπος ἄλλος νὰ σκεφθῶμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν λέγει, ὅτι πρέπει νὰ φορολογῶνται τὰ ἕτοιμα ἐνδύματα, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει οἱ Ἕλληνες ἐργάται εὑρίσκονται ἐν ὑποδεεστέρᾳ θέσει, καὶ ἀνέφερε τὰ μάλλινα ὑφάσματα. Ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ πράξωμεν τὸ αὐτὸ δι’ ἄλλης μεθόδου, νὰ ἐλαττώσωμεν τὸν φόρον τῶν μαλλίνων ὑφασμάτων χάριν τοῦ λαοῦ; Νὰ ἐλαττώσωμεν τὸν φόρον τῶν μαλλίνων ὑφασμάτων καὶ νὰ δώσωμεν μίαν εὐκολίαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ ἐνδυθῇ τοὐλάχιστον εὐθηνότερον, ἀφοῦ ἔχει τόσα ἄλλα βάρη; Διότι, μὲ τὴν μέθοδον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ ἐξακολουθήσωμεν τὸ πτωχὸν αὐτὸ πρόβατον νὰ ἐκδέρωμεν, αὐξάνοντες ἀενάως τοὺς φόρους. Ἁπλούστερον εἶναι νὰ ἐλαττώσωμεν αὐτούς.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπερρίφθη ἡ τροπολογία αὐτή.

§210ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὄχι· δὲν ἀπερρίφθη. Πρέπει νὰ ἐννοήσῃ ἡ Βουλή, καὶ τὸ ἐννοεῖ κάλλιστα, ὅτι, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ὁλομαλλίνων ὑφασμάτων, πρόκειται περὶ τῶν πλουσίων τάξεων.

§211Μ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Μάλιστα· δι’ αὐτὰ νὰ θέσητε περισσότερον φόρον.

§212Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ἀκριβῶς, ἀλλ’ ὁ κ. Πρόεδρος λέγει ὅτι ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπερρίφθη.

§214Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι· δὲν ἀπερρίφθη.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἦσθε ἐδῶ, κ. Βοκοτόπουλε· ἐγὼ ἀντελήφθην ὅτι ἀπερρίφθη.

§216Λ. Ρ. ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Πῶς ἀπερρίφθη, ἀφοῦ ἐγὼ εἶχον ζητήσει τὸν λόγον ἐπ’ αὐτῆς;

§217Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Πατρῶν εἶχε ζητήσει τὸν λόγον καὶ πρὶν ἢ ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ ὁ κ. συνάδελφος εἶχεν ἀρχίσει νὰ ὁμιλῇ. Ἑπομένως πῶς ἀπερρίφθη ἡ τροπολογία, ἐνῷ συνεζήτει ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἀπήντησε μάλιστα καὶ ὁ κ. Ὑπουργός;

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ τοῦ τελευταίου ἐδαφίου.

§219Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς τροπολογίας· ἄλλως τε εἶναι παρών.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἔχητε λόγους νὰ ὑπερασπισθῆτε τὸν κ. Παπαϊωάννου, νὰ τὸν ὑπερασπισθῆτε δι’ ἄλλου τρόπου καὶ οὐχὶ παίζοντες εἰς βάρος τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς. Λοιπὸν ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον. (Ἐπίσης γίνεται δεκτὴ ἡ κλάσσις 195 καὶ 201). Κλάσσις 203 (ἀναγινώσκεται).

§221Ι. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ τῶν σχοινίων διὰ τὴν ἱστιοφόρον ναυτιλίαν.

§222Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μείνῃ ἀτελὲς τὸ σχοινὶ καὶ τὸ σαποῦνι (Ἱλαρότης).

§223ΑΘ. Τ. ΜΠΑΣΙΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς γνώμης τοῦ κ. Μπούμπουλη, τὸ σχοινὶ νὰ μείνῃ ἀτελές. (Γίνεται δεκτὴ ἡ κλάσσις 203 ὡς καὶ ἡ κλάσσις 122).

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κλάσσις 222. Τὰ ἐδάφια αʹ καὶ βʹ τῆς κλάσσεως 222 μεταρρυθμίζονται οὕτως: «Ἐδάφ. αʹ) Σάρωθρα ἐκ σαρωθροχόρτου συνήθημε τὰ ἢ ἄνευ ξυλίνης λαβῆς ὑπὸ γεν. εἰσαγ. δασμὸν δραχ. 30 εἰς μεταλλικὸν κατὰ 100 ὀκάδας. Ἐδάφ. βʹ) Σάρωθρα ἐξ ἑτέρας φυτικῆς ὕλης μετὰ ἢ ἄνευ ξυλίνης λαβῆς ὑπὸ γεν. εἰσαγ. δασμὸν δρ. 50 εἰς μεταλλικὸν κατὰ 100 ὀκάδας». Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Γ. Καρπετοπούλου, ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «σάρωθρα ἐκ σαρωθροχόρτου συνήθη μετὰ ἢ ἄνευ ξυλίνης λαβῆς δραχ. 60 εἰς μεταλλικὸν κατὰ 100 ὀκάδας».

§225ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἡ τροπολογία αὕτη ἐγένετο δεκτὴ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν. (Ψηφίζονται αἱ τροποποιήσεις τῆς κλάσσεως 222, ὡς ἐτροπολογήθησαν, καὶ ἀναγινώσκονται αἱ τροποποιήσεις τῆς κλάσσεως 231).

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ βʹ ἐδαφ. ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Φ. Νέγρη, ἐπίσης καὶ τοῦ κ. Καλαμάρη ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ βʹ ἐδαφ. ἔχουσα ὡς ἑξῆς· «φιαλίδια παντὸς χρώματος μέχρι τῆς ἡμισείας ὀκᾶς εἰς λεπτὰ 30 κατ’ ὀκᾶν εἰς μεταλλικόν».

§227ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα· γίνεται δεκτή. (Ψηφίζεται ἡ κλάσσις 231, ὡς ἐτροπολογήθη, καὶ ἀναγινώσκονται αἱ τροποποιήσεις τῶν ἐδαφίων αʹ καὶ βʹ τῆς κλάσσεως 242).

§228Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Θὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς ν’ ἀπαλείψῃ ἐκ τοῦ βʹ ἐδαφίου τὴν περικοπὴν «καὶ ἐν γένει πᾶν χυτοσιδηροῦν ἢ σιδηροῦν εἶδος ἢ ἐξάρτημα τῶν ἀνωτέρω», διότι εἶναι πολὺ γενικὴ καὶ δύναται νὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς παρεξηγήσεις εἰς τὰ τελωνεῖα. Οἱ τελῶναι θὰ προβῶσι νὰ ὑποβάλωσιν εἰς τὸν δασμὸν αὐτὸν καὶ εἴδη τοιαῦτα ἢ τμήματα τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν σύμβασιν τὴν Γερμανικὴν εἶναι ἀτελῆ.

§229ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἡ φράσις αὕτη ἐτέθη οὕτως ἀκριβῶς, συμφώνως πρὸς τὰς συμβάσεις.

§230Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Αὐτὴ ἡ κλάσσις ἐτέθη πρὸς συμπλήρωσιν τῆς συμβάσεως· τὸ ἐν γένει πρέπει νὰ λείψῃ ὡς περιττεῦον.

§231ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Οὕτως εἶναι καθιερωμένον. (Ψηφίζονται αἱ τροποποιήσεις τῆς κλάσεως 242, ὡς ἔχουσιν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, καὶ ἀναγινώσκονται αἱ τροποποιήσεις τῆς κλάσεως 243).

§232Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Ἡ βιομηχανία, κ. Πρόεδρε, τῶν θηλυκωμάτων εἶναι μία ἁπλουστάτη βιομηχανία. Τὸ μηχάνημα τῆς κατασκευῆς αὐτῶν εἶναι ἁπλούστατον· ἑπομένως δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον παρέχεται μία τόσον μεγάλη προστασία εἰς τὸ εἶδος αὐτὸ καὶ ἐπιβάλλεται δασμὸς διακοσίων δραχμῶν εἰς μεταλλικόν.

§233ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅταν ἀκούῃ τις γενικὸν δασμὸν 200 ἢ 100 δραχμῶν οὕτως ἀορίστως, βεβαίως εἶναί τι σοβαρόν, ἀλλ’ ἐνταῦθα πρόκειται περὶ 100 δραχμῶν ἢ 200 κατὰ 100 ὀκάδας. Πρόκειται ὄντως περὶ μικρᾶς βιομηχανίας, ἡ ὁποία ὅμως ἀπασχολεῖ 80 ἐργάτας καὶ πλέον, ἀναλογεῖ δὲ δραχμὴ μία δι’ ἕκαστον μηχάνημα. (Ψηφίζονται αἱ τροποποιήσεις τῆς κλάσεως 243 καὶ ἀναγινώσκονται αἱ τροπολογίαι τῆς κλάσσεως 244).

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνταῦθα ὑπάρχει τροπολογία ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ ἐξ Ἀγυιᾶς κ. Σλῆμαν καὶ ἄλλων κ. Βουλευτῶν.

§235ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Μετὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ὑπεβάλομεν, κ. Πρόεδρε, τὴν ἑξῆς τροπολογίαν ὡς δευτέραν παράγραφον τῆς τροποποιήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ· «Οἱ ἄξονες κάρρων καὶ ἁμαξῶν (τιγκίλια), συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν περικοχλίων, ὡς καὶ τῶν ἐκ χυτοσιδήρου τετορνευμένων χωνίων, εἴτε κεχωρισμένως εἰσάγονται ταῦτα εἴτε ὁμοῦ, μὲ γενικὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 35 κατὰ 100 ὀκάδας εἰς μεταλλικὸν (ἐφ’ ὅσον δὲν ἀντιβαίνει εἰς ὑφισταμένην διεθνῆ ἐμπορικὴν σύμβασιν). Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἔλαβε πρόνοιαν νὰ προστατεύσῃ τὴν σιδηροβιομηχανίαν ἐν γένει καὶ θέλω ἀργότερον ὁμιλήσει περὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Μάλιστα κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν κλάσσιν 252 προχθὲς ἔθηκε χάριν τῆς προστασίας ταύτης δασμὸν εἰς εἴδη εἰς τὰ ὁποῖα, νομίζω, δὲν ἔπρεπε νὰ τεθῇ τοιοῦτος. Ἐν ᾧ ὅμως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν προσεπάθησε νὰ ἐνθαρρύνῃ τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν, νομίζω ὅτι παρέλειψεν ἓν εἶδος τὸ ὁποῖον κατασκευάζεται ἐν τῷ τόπῳ, ἓν εἶδος διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχουσιν ἐργοστάσια εἰς διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος, πρόκειται δὲ περὶ εὐκόλου βιομηχανίας, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ πολλοὺς ἐργάτας.

§236ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§237Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία τῆς ἐπιτροπῆς ὁμοφώνως γενομένη δεκτή, διὰ τοὺς ψεκαστῆρας.

§238ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Δι’ ὃν λόγον καὶ πρίν, προκειμένου περὶ ἀναγραφῆς τροπολογίας κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν, ἐδήλωσα ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ δεκτή, λέγω τοῦτο καὶ διὰ τὴν τροπολογίαν ταύτην. Δὲν λαμβάνω ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἀντίκειται τοῦτο εἰς τὴν Γερμανικὴν σύμβασιν, διότι πρόκειται περὶ γεωργικῶν ἐργαλείων.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Νέγρη περὶ μηχανῶν σιγαροποιίας;

§240ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δεκτή.

§241Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Παρατηρῶ ἐν γένει ἐπὶ τῶν μηχανῶν τῶν εἴτε δι’ οἰνοπνεύματος εἴτε διὰ πετρελαίου κινουμένων, αἵτινες εἶναι λίαν χρήσιμοι εἰς τὴν βιομηχανίαν, παρατηρῶ ὅτι ἐπιβαρύνονται πολὺ διὰ δασμοῦ 12 δραχμῶν εἰς μεταλλικὸν κατὰ 100 ὀκάδας. Ὡς γνωρίζετε, αὐταὶ αἱ μηχαναὶ ἔχουσι δέκα, εἴκοσι καὶ τριάκοντα τόννων βάρος. Προηγουμένως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδώρησε τὸ ποσὸν πέρα τῶν τριῶν χιλ. δραχμῶν. Αὐτὸ ἐννοεῖται προκειμένου περὶ τῶν μηχανῶν, αἵτινες ἔχουσι βάρος ἄνω τῶν 30 τόννων, ἀλλ’ αἱ μηχαναὶ τῶν 10 καὶ 20 τόννων εἶναι καλὸν νὰ φορολογῶνται τοσοῦτον, ἀφοῦ εἶναι βεβαιωμένον ὅτι αἱ μηχαναὶ αὗται, καὶ ἂν κατασκευασθῶσιν εἰς τὰ ἐδῶ ἐργοστάσια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβληθῶσι πρὸς τὰς ἔξωθεν ἐρχομένας; Ἄλλως τε κατὰ τὴν γνώμην εἰδικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατασκευασθῶσιν ἐδῶ αἱ μηχαναὶ αὗται. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐλαττώσῃ τὸν δασμὸν αὐτόν.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ ἑτέρα τροπολογία...

§243ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου εὗρον μίαν δικαίαν ἀξίωσιν. Πολλοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἤδη παραγγείλει μηχανὰς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ζητοῦσι νὰ μὴ ὑπαχθῶσιν εἰς τὸν δασμὸν τὸν νῦν ἐπιβαλλόμενον. Διὰ τοῦτο προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν· «Μετὰ τὸ ἐδάφιον ζʹ τῆς αὐτῆς 252 κλάσεως τίθενται τὰ ἑξῆς: «Αἱ ἀτμοκίνητοι μηχαναὶ καὶ ἀτμολέβητες οἱ πρὸ τῆς 1 Δεκεμβρίου 1909 παραγγελθέντες καὶ προωρισμένοι διὰ τὰ ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἐν ἀνεγέρσει ἐργοστάσια ἀπαλλάσσονται τοῦ ἄνω δασμοῦ, ἂν εἰσαχθῶσι τὸ βραδύτερον μέχρι τῆς 1 Ἀπριλίου 1910 κλπ.».

§244Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὁρίσατε τὴν προθεσμίαν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου ἀπὸ 31 Δεκεμβρίου νὰ γίνῃ αὐτὸ καὶ νὰ παραταθῇ μέχρι τῆς 1 Μαΐου.

§245ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐδέχθην ἤδη ἀντὶ «πρώτης Ἀπριλίου» νὰ τεθῇ «πρώτης Μαΐου».

§246Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συμπληρώσῃ τὴν τροπολογίαν του αὐτήν, προσθέτων ὅτι ὡσαύτως ἀπαλλάσσονται τοῦ δασμοῦ καὶ τὰ ἐξαρτήματα τῶν μηχανῶν αὐτῶν.

§247ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὡς προεῖπον, μόνον περὶ μηχανῶν δίδεται αὐτὴ ἡ προθεσμία, διότι ἡ κατασκευὴ αὐτῶν χρειάζεται μῆνας ὁλοκλήρους. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ βοηθητικῶν μηχανημάτων δὲν εἶναι ἀνάγκη τῆς προθεσμίας διὰ νὰ ἐκτελεσθῶσι.

§248Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἂν πρόκειται περὶ ἐγκαταστάσεως ἑνὸς ἀτμομύλου, ὁ ἀτμόμυλος δὲν ἀποτελεῖται μόνον ἀπὸ τὴν μηχανὴν καὶ τὸν ἀτμολέβητα. Διατί λοιπὸν ν’ ἀπαλλαχθῶσι μόνον αἱ μηχαναὶ καὶ ὁ λέβης, οὐχὶ δὲ τὰ λοιπὰ ἐξαρτήματα; Εἴπετε ὅτι ἠδύναντο νὰ ἔλθωσι ταχύτερον, ἀλλὰ διατί νὰ ἔλθωσι ταχύτερον, ἀφοῦ δὲν ἦλθον τὰ κύρια μηχανήματα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάγονται τὰ παραρτήματα αὐτά; Ἐγὼ ἀπορῶ πῶς δὲν δέχεται αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ὁ κ. Ὑπουργός· διότι, ὅταν πρόκειται ν’ ἀπαλλάξητε τὴν μηχανήν, τί θὰ εἴπῃ τοῦτο; Μηχανὴ εἶναι τὸ σύνολον τῶν ἐργαλείων ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποτελεῖται ἡ μηχανή, δηλ. τὰ ἐξαρτήματα.

§249ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἀπαλλάσσομεν τὰς μεγάλας μηχανάς, διότι αὐταὶ ὑπόκεινται εἰς βαρύτατον δασμόν.

§250Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς φαίνεται ὅτι δὲν συνενοήθη καλῶς μετ’ ἐκείνων μεθ’ ὧν ἦλθεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου εἰς συνεννοήσεις.

§251ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μετ’ οὐδενὸς ἄλλου συνενοήθην παρὰ μόνον μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι μοὶ εἶπον ὅτι, ἀφοῦ θὰ εἰσαχθῶσι τόσον ὀγκώδη μηχανήματα, τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσωσι χιλιάδας δραχμῶν, παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς δώσητε παράτασιν προθεσμίας. Προκειμένου λοιπὸν περὶ τῶν μηχανῶν αὐτῶν ἐζήτησαν αὐτὴν τὴν παράτασιν καὶ τοῖς τὴν παρεχώρησα, ἀλλὰ μόνον περὶ μηχανῶν αὐτοῦ τοῦ βάρους.

§252Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλ’ ἑρμηνεύομεν τὸ πρᾶγμα ἄλλως, διότι ἐνθυμήθητε μίαν στιγμὴν τὴν ἀτμομηχανὴν τοῦ σιδηροδρόμου Διακοφτοῦ–Καλαβρύτων. Αἱ ἅμαξαι αὐτοῦ ἔχουσι καὶ ὀδοντωτὸν τροχὸν καὶ ἄλλα ἐξαρτήματα. Θὰ ἔλθωσι λοιπὸν οἱ ὀδοντωτοὶ τροχοὶ χωριστὰ καὶ τὰ ἄλλα τεμάχια χωριστά; Οἱ Κύριοι παρακαλοῦσι νὰ τεθῇ διάταξις καθ’ ἣν καὶ τὰ τεμάχια αὐτὰ νὰ ὑποβάλῃ ὁ τελώνης εἰς φορολογίαν οὐχὶ βαρυτέραν.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία τοῦ κ. Ῥετσίνα, ἔχουσα οὕτως: Εἰς τὸ ἐδάφιον βʹ τῆς κλάσσεως 252 ἀπαλείφονται αἱ λέξεις «ἢ τεμάχια μονομερῶς εἰσαγόμενα». Εἰς δὲ τὰς ἐξαιρέσεις τῆς ἰδίας κλάσσεως 252 τοῦ ηʹ ἐδαφίου προστίθενται αἱ λέξεις «Ἐξαιροῦνται ὁμοίως παντὸς τελωνιακοῦ δασμοῦ πάντα τὰ μηχανήματα καὶ ἐξαρτήματα αὐτῶν, τὰ χρησιμεύοντα εἰς τὰ κλωστήρια καὶ ὑφαντήρια, ὡς καὶ τὰ διάφορα τεμάχια τῶν ἐν λόγῳ μηχανημάτων». Ἐπίσης ἑτέρα τροπολογία τῶν κυρίων Δ. Βοκοτοπούλου, Σ. Βαφειαδάκη καὶ Ἀντ. Καρτάλη ἔχουσα οὕτω· «Προσωρινὴ διάταξις Ἀπαλλάσσονται τοῦ τέλους αἱ ἐν τῷ ἐδαφ. βʹ τῆς κλάσσεως 352 ἀναφερόμεναι κινητήριοι δι’ ἀερίου μηχαναὶ (γκαζομηχαναὶ) καὶ τὰ μηχανικὰ ἐργαλεῖα τῆς λειτουργίας τῶν νηματουργείων (κλωστηρίων) καὶ ὑφαντουργείων, ὅταν πάντα ταῦτα παρηγγελμένα ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ εἰσαχθῶσιν ἐντὸς πέντε μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου. Ἡ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ παραγγελία καὶ κατασκευὴ τῶν ἀνωτέρω μηχανῶν καὶ ἐργαλείων δέον νὰ ἀποδεικνύηται δι’ ἐπισήμου πιστοποιητικοῦ τῆς ἁρμοδίας Ἑλληνικῆς προξενικῆς Ἀρχῆς τοῦ τόπου τῆς παραγγελίας».

§254Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία αὕτη ἀποσύρεται, κ. Πρόεδρε.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει καλῶς. Ὑπάρχει ἑτέρα τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλουσιν οἱ βουλευταὶ κ. Ἀ. Καρτάλης, Κ. Τοπάλης, Ν. Γάτσος, Ν. Χατζίσκος, Μιχ. Φωτιάδης, Ἀγ. Σλῆμαν, Γ. Λαναρᾶς, Σ. Γεωργόπουλος καὶ Ἀλέξ. Μ. Κανάρης, ἔχουσα ὡς ἑξῆς: 2) Εἰς τὸ βʹ ἐδάφιον τῆς κλάσσεως 252 τοῦ νομοσχεδίου θέλει προστεθῆ ἐν τέλει τὸ ἑξῆς: «Πλὴν τῶν νέων μηχανῶν πτωχοῦ ἀερίου καὶ τῶν τεμαχίων αὐτῶν μὴ ὑποκειμένων εἰς εἰσαγωγικὸν δασμόν». 3) Εἰς τὸ γʹ ἐδάφιον τῆς αὐτῆς κλάσσεως θὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «ἢ φορηταί», ἐν τέλει δὲ τοῦ ἐδαφίου τούτου θὰ προστεθῇ: «Πλὴν τῶν φορητῶν ἢ αὐτοκινήτων μηχανῶν (Locomobiles) τῶν χρησιμευουσῶν ὡς κινητηρίων τῶν ἁλωνιστικῶν μηχανῶν, ἕλξεως ἀρότρων καὶ ἀρδευτικῶν ἀντλιῶν, εἰσαγομένων ἀτελῶς, εἴτε εἰσάγονται αὗται μεθ’ ἁλωνιστικῶν εἴτε μεμονωμένως, καθὼς καὶ τὰ ἐξαρτήματα αὐτῶν». 4) Εἰς τὸ ἐδάφιον δʹ τῆς αὐτῆς κλάσεως, διαγραφομένων τῶν λέξεων στρόβιλοι (turbines), θὰ προστεθῶσιν ἐν τέλει τὰ ἑξῆς: «Πλὴν τῶν στροβίλων (turbines) εἰσαγομένων ἀτελῶς». 5) Εἰς τὸ ἐδάφιον ηʹ τῆς αὐτῆς κλάσσεως καὶ πρὸ τῆς λέξεως «ἀτελῆ» θὰ τεθῶσι τὰ ἑξῆς· «Οἱ κοχλίαι (βίδαι) μετὰ περικοχλίων πάσης φύσεως οἱ χρησιμεύοντες διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν γεωργικῶν ἀρότρων καὶ γεωργικῶν μηχανημάτων».

§256ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης κ. Πρόεδρε, πρόκειται νὰ ἐξαιρεθῶσι τοῦ δασμοῦ αἱ ἀτμάμαξαι καὶ αἱ ἀτμομηχαναί, αἱ ὁποῖαι ἔχουσι σχέσιν πρὸς τὴν γεωργίαν. Δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω ἐπ’ τοῦ ζητήματος τῆς προσβολῆς τῆς συμβάσεως, ζήτημα τὸ ὁποῖον συνεζητήθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν· δὲν θέλω νὰ συζητήσω ἐπ’ αὐτῶν, διότι δὲν θέλω ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν. Φρονῶ ὅμως, ὅτι καταπατεῖται ἡ σύμβασις διὰ τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τῶν μηχανῶν τούτων, διότι, ὅταν πρόκειται νὰ ἐξαιρεθῶσι διὰ τῆς Γερμανικῆς συμβάσεως τὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα, βεβαίως ἐξαιροῦνται ἐπίσης ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναπόσπαστα τεμάχια τοῦ γεωργικοῦ ἐργαλείου. Δὲν θέλω, ἐπαναλαμβάνω, ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο· ἤθελον μόνον ἐπιστήσει τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως μήπως τυχὸν ἡ διαμαρτυρία τῆς Δυνάμεως ἡ ὁποία ἐνδιαφέρεται, μήπως αὕτη ἔλθῃ καὶ μᾶς πνίξῃ εἰς στιγμὴν ἡ ὁποία θὰ εἶναι πολὺ ἀργά, ὁπότε θὰ πρόκειται περὶ ὑψίστων συμφερόντων τοῦ ἔθνους, ἡ εὐθύνη δὲ θὰ καταλογισθῇ ὁλόκληρος εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία δὲν ἤθελε νὰ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπὸ γενικωτέρας ἀπόψεως. Ἀπὸ ἀπόψεως εἰδικωτέρας, προκειμένου περὶ γεωργίας, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνωσιν αἱ μικραὶ ἐξαιρέσεις αἱ ὁποῖαι περιέχονται ἐν τῇ τροπολογίᾳ ταύτῃ. Διότι, ὡς καὶ κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην, προκειμένου περὶ τοῦ ζητήματος τῆς μὴ ὑποστηρίξεως τοῦ διθειούχου ἄνθρακος, ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀρχὴ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑποστηρίζηται μία βιομηχανία εἰς βάρος τῆς ἄλλης, ἀλλὰ πρὸ πάντων δὲν πρέπει νὰ ὑποστηρίζηται ἡ πρώτη εἰς βάρος τῆς δευτέρας, ὅταν ἡ δευτέρα ἀπασχολῇ χιλιάδας ἐργατῶν. Καὶ ὑπάρχει τι ἐπὶ πλέον ἀκόμη, διότι ὄχι μόνον οἱ βιομήχανοι τοῦ Πειραιῶς εἶναι ἐλάχιστοι ἀπέναντι τῶν ὅλων γεωργικῶν πληθυσμῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ προπάντων τοῦ θεσσαλικοῦ πεδίου, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν εἶναι εἰς θέσιν τὰ ἐργοστάσια τοῦ Πειραιῶς νὰ κατασκευάσωσι τοιαύτας μηχανάς, οὐδ’ εἶναι δυνατὸν οὔτε ἔχουσι κατασκευάσει ποτέ, ἀφοῦ ἡ ἐπικαταλλαγὴ ἦτο μία δραχμὴ καὶ ὀγδοήκοντα, ἡ δὲ προστασία τὴν ὁποίαν δίδομεν εἰς αὐτοὺς δὲν εἶναι ἀνωτέρα ἀπὸ τὴν φυσικὴν προστασίαν τὴν ὁποίαν εἶχον, ὅτε τὸ συνάλλαγμα ἦτο μία καὶ ἑξήκοντα καὶ μία καὶ ὀγδοήκοντα. Ἑπομένως δὲν πράττομεν τίποτε παρὰ νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὴν γεωργίαν, χωρὶς οὐδὲν νὰ ὠφελῆται τὸ δημόσιον ταμεῖον. Ἀλλὰ τίθεται τότε τὸ ἐρώτημα· πρέπει τὸ δημόσιον ταμεῖον νὰ δοκιμάσῃ ἂν θὰ ὠφεληθῇ εἰς βάρος τῆς γεωργίας, τῆς φθινούσης γεωργίας, ἡ ὁποία τώρα ἀρχίζει νὰ γίνηται ἐπιστήμη ἐν Ἑλλάδι; Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τοὺς ὀλίγους τούτους λόγους, εἰς τοὺς ὁποίους περιορίζομαι, διὰ νὰ μὴ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, ἂν καὶ τὸ θέμα εἶναι ὑψίστης σπουδαιότητος, καὶ ὑπὸ ἄλλας περιστάσεις ἡ συζήτησις ἤθελεν ἐπεκταθῆ ἐπὶ ὁλοκλήρους συνεδριάσεις ἐν τῇ Βουλῇ, διότι δὲν θὰ ἐδέχετο αὕτη ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προτείνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§257ΑΝ. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Πλὴν τῆς συστάσεως τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω περὶ ἐξαιρέσεως τῶν μηχανῶν ἀπὸ τὴν ὅλην παράγραφον, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ἀναγκαιοτέραν, θὰ κάμω λόγον καὶ περὶ τῆς γεωργίας, διότι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν γεωργίαν, ἡ ὑποστήριξις αὐτῆς πρέπει νὰ ἐπισπάσῃ τὴν προσοχὴν ἡμῶν, διότι εἶναι ἡ πρώτη πλουτοπαραγωγικὴ δύναμις τῆς χώρας, ἐξαρτᾶται ὅμως τοῦτο καὶ ἐκ τῶν ἀτμομηχανῶν, αἱ ὁποῖαι χρησιμεύουσιν εἰς τὰ ἐργοστάσια. Ἤθελον νὰ συστήσω θερμότατα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀφοῦ ἅπαξ δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἐπιτύχωμεν ν’ ἀπαλειφθῶσι τὰ βλάπτοντα καὶ τὰς συμβάσεις καὶ τὰς βιομηχανικὰς δυνάμεις τῆς χώρας, νὰ συστήσω ν’ ἀποδεχθῇ ποιάν τινα ὑποτίμησιν τῶν δασμῶν τούτων, διότι εἶναι πολὺ μεγάλοι οἱ δασμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν. Νὰ λάβητε δ’ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἶναι εἰς μεταλλικόν. Πρέπει νὰ ὑπολογίσῃ τις πόσον στοιχίζει πρὸς 16 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν μία μηχανὴ καὶ μάλιστα μηχανὴ ἢ μηχανήματα τὰ ὁποῖα ζυγίζουσι χιλίας ὀκάδας. Ἐπίσης τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ διὰ τὰς ἀτμαμάξας καὶ διὰ τοὺς ἀτμολέβητας, τοὺς δὲ τροχοὺς καὶ στροβίλους νὰ ἐξαιρέσῃ ἐκ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν δύνανται ἐνταῦθα αὐτὰ νὰ γίνωσι· διὰ τὴν κατασκευὴν αὐτῶν ὑπάρχουσιν εἰδικὰ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα τὰ κατασκευάζουσι. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ὑποβιβάσῃ κατά τι τοὺς δασμούς, διότι καὶ εἰς τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑποβάλει, εἶχεν ὑποβιβάσει τὸν δασμόν. Δὲν ἠξεύρω τῇ εἰσηγήσει τίνων ἀνεβιβάσθη ὁ δασμὸς αὐτὸς εἰς τὸ μέγα αὐτὸ ποσόν. Ἐὰν μείνῃ ὁ δασμὸς αὐτὸς ὅπως ἔχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, αὐτὸ θὰ καταφέρῃ καίριον πλῆγμα κατὰ τῆς βιομηχανίας καὶ δὲν θὰ γίνῃ τίποτε πρὸς ὑποστήριξιν τῆς σιδηροβιομηχανίας.

§258Γ. ΛΑΝΑΡΑΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι μετὰ τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα μετὰ τόσης πειστικότητος ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀγυιᾶς Βουλευτὴς προέβαλε ἤθελε σπεύσει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον διακρίνει ὁμολογουμένως ὀξυδέρκεια καὶ ἀντίληψις...

§259Α. ΣΛΗΜΑΝ. Καὶ καλὴ θέλησις.

§260Γ. ΛΑΝΑΡΑΣ. Καὶ καλὴ θέλησις, βεβαίως. ...Ἤθελε σπεύσει, λέγω, ὅπως δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ταύτην, διότι δὲν πρόκειται περὶ παρωνυχίδος. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρόν· ἐὰν θέσωμεν φορολογίαν τοιαύτην ἐπὶ τῶν μηχανῶν τῶν εἰσερχομένων ἐκ τῆς Γερμανίας καὶ αἵτινες ἔχουσι προορισμὸν νὰ ἐξυπηρετήσωσι τὴν γεωργίαν, τότε οὐδὲν ἄλλο θὰ κάμωμεν παρὰ νὰ καταστρέψωμεν ἐκ βάθρων τὴν γεωργίαν· διότι, καὶ τονίζω τοῦτο, καὶ ὀφείλει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προσέξῃ αὐτό, εἶναι φύσει ἀδύνατον νὰ κατασκευασθῶσιν ἐνταῦθα ἢ ἐν Πειραιεῖ μηχαναὶ τοιαῦται, ἔχουσαι αὐτὸν τὸν προορισμὸν τὸν ὁποῖον ἔχουσιν αἱ μηχαναὶ αἱ ἐρχόμεναι ἀπὸ τὴν Γερμανίαν. Τί θὰ συμβῇ τότε; Θὰ συμβῇ, ὡς λίαν ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος προαγορεύσας ἐξ Ἀγυιᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ γεωργία, ἡ ὁποία μόλις ἔχει ἀρχίσει νὰ γίνηται καὶ νὰ σπαργανοῦται, νὰ καταστραφῇ ἐντελῶς. Ἐκτὸς ὅμως τούτου εἶναι καὶ τὸ ἄλλο ζήτημα, ὅτι τὰ παραρτήματα τῶν μηχανῶν, τὰ ὁποῖα εἰσέρχονται ἐνταῦθα καὶ τὰ ὁποῖα χρειάζονται ἐπισκευῆς, ἀπασχολοῦσι χιλιάδας ἐργατῶν ἐνταῦθα, διὰ τῆς ἐντελοῦς καταργήσεως τῆς εἰσαγωγῆς, διότι κατάργησις θεωρεῖται ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ ἐπὶ τῶν μηχανῶν, θὰ στερηθῶσιν αἱ ἐργατικαὶ χεῖρες καὶ αὐτῆς τῆς ἐργασίας τῆς συναρμολογήσεως τῶν παραρτημάτων. Νομίζω ὅτι θὰ εὐδοκήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν προσοχήν. Καὶ ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπιδιώκῃ διὰ παντὸς τρόπου τὴν τοιαύτην καταστροφὴν τῆς γεωργίας, νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θ’ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου μετὰ μεγαλειτέρας εὐθυδικίας καὶ θέλει ἀποδώσει τὸ δίκαιον ἐκεῖ ὅπου πρέπει.

§261Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Κύριοι, μοὶ φαίνεται ἀκόμη ἀνεξήγητος ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μὴ θέλοντος ν’ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ὅτε ἐπεβλήθη τέλος ἐπὶ τῶν μηχανῶν, διεμαρτυρήθησαν διάφοροι ἐργοστασιάρχαι, οἱ ὁποῖοι εἶχον παραγγείλει εἰς ἐξωτερικὰ ἐργοστάσια μηχανὰς καὶ περιέμενον νὰ παραλάβωσι ταύτας. Δὲν εἶναι δίκαιον, εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μᾶς φορολογήσητε διὰ τὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν παραγγείλει, διότι, ὅτε ἡμεῖς παρηγγέλλομεν, εἴχομεν ὑπολογίσει τὸ τέλος τὸ ὑφιστάμενον κατὰ τὸν ὑπάρχοντα νόμον. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνεγνώρισε τὸ δίκαιόν των, ἀπόδειξις δ’ ὅτι ἐνέγραψε τροπολογίαν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαλλάσσει τὰς μηχανὰς ταύτας τοῦ τέλους τοῦ ἐπιβληθέντος. Ἀλλά, ἀφοῦ ἀπήλλαξε τὰς μηχανὰς ταύτας τοῦ τέλους, δὲν θέλει νὰ τὰς ἀπαλλάξῃ πλήρως, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δέχεται ὁ κ. Ὑπουργός, ν’ ἀπαλλάξῃ τὰς μηχανὰς μόνον καὶ ὄχι πάντα τὰ ἐργαλεῖα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσι τὰς μηχανάς, εἶναι κάτι τι ἀκατανόητον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπιβαρύνῃ τὰς μηχανὰς μὲ τὸ τέλος τὸ ὁποῖον ἀναγράφει τὸ δασμολόγιον, διότι τὸ νὰ φορολογῶνται τὰ ἐργαλεῖα τῶν μηχανῶν καὶ ὄχι αἱ μηχαναί, τοῦτο εἶναι ἀκατανόητον. Αἱ μηχαναὶ δὲν εἶναι μόνον τὸ κουφάρι, ἀλλ’ εἶναι ὅλα τὰ ἐξαρτήματα. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὁλόκληρος ἡ μηχανὴ ἔρχεται ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ μετὰ τῶν μηχανημάτων της, θὰ τὴν φορολογήσητε; Βεβαίως ὄχι. Ὅταν ἔλθῃ ἡ μηχανὴ ὁλόκληρος, δὲν θὰ ἐπιβάλλῃτε τέλος, ἀλλὰ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ὁλόκληρος ἡ μηχανή; Θὰ ἔλθωσι τὰ ἐξαρτήματά της καὶ κατόπιν θ’ ἀποτελεσθῇ ἡ μηχανή. Ἐπωφελούμενος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς ἀδυναμίας αὐτῆς δὲν θέλει νὰ ἐπιβάλῃ τέλος εἰς αὐτὰς καὶ ἐπιβάλλει εἰς τὰ ἐξαρτήματα αὐτῶν. Ἐὰν ἐπρόκειτο ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ γεννήσῃ καταχρήσεις, βεβαίως δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτή· ἀλλ’ ἡ τροπολογία εἶναι σαφεστάτη. Πρόκειται νὰ ἐξαιρεθῶσι τὰ ἐργαλεῖα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσι μέρος ὁλοκλήρου τῆς μηχανῆς, ἡ ὁποία ἔρχεται ὁλόκληρος ἀπὸ τὴν Εὐρώπην καὶ μετ’ αὐτῆς καὶ τὰ ἐργαλεῖα. Καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι μηχανὴ δὲν εἶναι ἕν πρᾶγμα ἐκ τοῦ συνόλου, ἀλλ’ εἶναι τὸ σύνολον τῶν ἐργαλείων, τῶν τμημάτων τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσι τὴν μηχανήν. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, διότι δὲν εἶναί τι νέον ἡ τροπολογία αὕτη. Ἡ τροπολογία συμπληροῖ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐν τῇ τροπολογίᾳ τὴν ὁποίαν διετύπωσεν.

§262ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριοι, πρόκειται περὶ προστασίας τὴν ὁποίαν σχεδὸν πρώτην ταύτην φορὰν καλούμεθα νὰ παράσχωμεν εἰς μίαν μεγάλην βιομηχανίαν τῆς Ἑλλάδος. Ἡ βιομηχανία αὐτὴ δὲν ἔτυχε μέχρι τοῦδε προστατευτικοῦ θεσμοῦ, ὡς τόσαι ἄλλαι βιομηχανίαι ἐν Ἑλλάδι. Ἡ σιδηροβιομηχανία ἐγεννήθη, ἀνεπτύχθη, ἔλαβε διαστάσεις μεγάλας ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας, ὑπὸ τὸ κράτος τῆς μεγάλης νομισματικῆς διαφορᾶς, ἥτις ἀνήρχετο πολλάκις εἰς 70 καὶ 80%. Ἅμα ἐκλιπούσης τῆς νομισματικῆς ταύτης διαφορᾶς, αἱ λοιπαὶ ἐν Ἑλλάδι βιομηχανίαι εὑρέθησαν ὑπὸ τὴν σκέπην καὶ προστασίαν δασμῶν, μόνη δὲ ἡ σιδηροβιομηχανία μας μένει ἐντελῶς ἀπροστάτευτος. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ βιομηχανίας φυτοζωούσης, δὲν ἔπρεπε νὰ λάβωμεν μέτρα. Ἀλλά, Κύριοι, πρόκειται περὶ βιομηχανίας ἥτις ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ἐργοστάσια ἀξίας πολλῶν ἑκατομμυρίων καὶ ἀπασχολεῖ χιλιάδας ὅλας ἐργατῶν. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἐπιτετραμμένον νὰ τὴν ἀφήσωμεν τώρα ἐγκαταλελειμμένην εἰς τὴν τύχην της. Δὲν πρόκειται δ’ οὕτω πως νὰ ὑποστῶσι κανὲν βάρος δυσβάστακτον αἱ ἄλλαι ἡμῶν βιομηχανίαι. Πῶς ἄλλοτε ἠδυνήθησαν αὐταὶ ν’ ἀναπτυχθῶσι καὶ προχθῶσι καταβάλλουσαι διὰ τὴν προμήθειαν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος μηχανῶν νομισματικὴν διαφορὰν 70 καὶ 80%; Ἂν τότε ἀντέσχον, πῶς δὲν θὰ ἀντέχωσι τώρα, ὅτε ἐπλησιάσαμεν εἰς τὴν ἰσοτιμίαν τραπεζικοῦ γραμματίου καὶ συναλλάγματος, εἰς τὴν προτεινομένην μικρὰν ἐπιβάρυνσιν; Ἤκουσα, Κύριοι, ὅτι ἡ γεωργία θὰ ζημιωθῇ μεγάλως ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ δασμοῦ τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλομεν τώρα εἰς τὰς κινητὰς ἀτμομηχανάς, τὰς χρησιμοποιουμένας ὡς ἁλωνιστικάς. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὁ δασμὸς οὗτος δὲν θὰ εἶναι τόσον αἰσθητὸς εἰς τοὺς γεωργούς, ὅσον εἰς τοὺς ἐπιχειρηματίας ἐκείνους οἵτινες προμηθεύονται τὰς μηχανὰς καὶ τὰς χρησιμοποιοῦσι κατὰ τὸ θέρος διὰ τὸν ἁλωνισμόν, ἐνῷ τὸν χειμῶνα τὰς χρησιμοποιοῦσιν εἰς ἄλλας ἐργασίας. Ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ μου τουλάχιστον τοιαῦται μηχαναὶ κατὰ τὸν χειμῶνα χρησιμεύουσι πρὸς κίνησιν μύλων. Λοιπὸν δὲν πρόκειται αὐτὸς ὁ δασμὸς νὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν γεωργῶν. Ἡ γεωργία ἄλλως τε ἀρκούντως προστατεύεται. Ὅταν ἀναλογισθῶμεν ὁποῖον εἰσαγωγικὸν δασμὸν ἐπεβάλομεν χάριν αὐτῆς, ἐπιβαρύναντες οὕτω πως τὸν ἐπιούσιον ἄρτον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν προστατεύομεν τὴν γεωργίαν ἐπαρκῶς. Ὅταν δὲ λάβητε ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλπίζω ἐντὸς τῆς αὔριον νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν πρὸς προστασίαν τῆς γεωργίας, θὰ ἴδητε ὅτι εἶναι ἀσήμαντος ἡ μικρὰ ἐπιβάρυνσις ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σκεπτώμεθα μόνον περὶ τῆς γεωργίας. Ἀνάγκη νὰ μεριμνήσωμεν καὶ περὶ ἄλλων παραγωγικῶν κλάδων, εἷς τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ σιδηροβιομηχανία. Ἀφοῦ ἐπεβάλομεν εἰσαγωγικὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου σίτου βαρύτατον καὶ ἐννοοῦμεν νὰ προστατεύσωμεν τώρα τὴν γεωργίαν καὶ ἄλλως διαθέτοντες ὑπὲρ αὐτῆς ἑκατομμύρια...

§263Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ποῦ θὰ τὰ εὕρητε;

§264ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. .. πρέπει νὰ φροντίσωμεν καὶ περὶ τῆς τύχης τῆς σιδηροβιομηχανίας ἡμῶν, ἑνὸς κλάδου παραγωγικοῦ, ὅστις ἔχει μέγα μέλλον ἐν Ἑλλάδι. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ ὡς ἔχει τὴν προτεινομένην ὑπ’ ἐμοῦ μεταρρύθμισιν τοῦ δασμολογίου ἐν σχέσει πρὸς τὴν σιδηροβιομηχανίαν, βεβαία οὖσα ὅτι οὕτω πως οὐ μόνον θὰ ἐνισχύσῃ ἕνα μέγαν παραγωγικὸν κλάδον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν ἄρτον εἰς χιλιάδας οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι κινδυνεύουσι τὴν σήμερον νὰ λιμοκτονήσωσιν.

§265ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Ἐὰν πρόκειται περὶ μηχανῶν αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ κατασκευασθῶσιν ἐν Ἑλλάδι, εἴμεθα πάντες σύμφωνοι νὰ προστατεύσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ πείσματος ἵνα ὑποχρεωθῶμεν εἰς ὀλίγους φωνασκοῦντας εἰς τὸν Πειραιᾶ, τοὺς ὁποίους ἀκούει ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν ἀκούει τὰς κραυγὰς ὁλοκλήρου τοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, τοῦ πληθυσμοῦ ἐκείνου ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ δύναμις καὶ ἡ ἐλπὶς ὁλοκλήρου τοῦ ἔθνους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὤφειλε ν’ ἀποδείξῃ ἐνταῦθα ὅτι εἶναι δυνατὸν τὰ ἐργοστάσια ταῦτα νὰ κατασκευάσωσι τοιαῦτα μηχανήματα. Ἡμεῖς εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐκαλέσαμεν τοὺς βιομηχάνους Πειραιῶς καὶ ὡμιλήσαμεν μετ’ αὐτῶν, πάντες δὲ καὶ ἰδίᾳ οἱ ὁπωσδήποτε γνωρίζοντες περὶ μηχανῶν ἐπείσθημεν ὅτι εἶναι ἀδύνατον αἱ μηχαναὶ αὗται νὰ κατασκευασθῶσιν ἐν Πειραιεῖ. Πρόκειται λοιπὸν μόνον περὶ ὑπακοῆς εἰς φωνασκίας ὀλίγων εἰς τὸν Πειραιᾶ, οἵτινες καὶ αὐτοὺς τοὺς δυσμοίρους ἐργάτας ἐξαπατῶσι, διότι δὲν πρόκειται νὰ δοθῇ ἐργασία εἰς αὐτούς, καθόσον τὰ μηχανήματα ταῦτα δὲν δύνανται νὰ κατασκευασθῶσιν ἐν Ἑλλάδι.

§266Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ταμιευτικόν.

§267Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Μοὶ φαίνεται ὅτι τὸ ζήτημα ἔλαβε διαστάσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἔπρεπε νὰ λάβῃ, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μετετόπισεν αὐτὸ ἀκριβῶς ἵνα ἀποφύγῃ τὴν λογικότητα τῶν ἐπιχειρημάτων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριζον τὴν ἐμὴν τροπολογίαν. Οὐδεὶς εἶπεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐργασίαν ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ προκειμένου περὶ ἐξαιρετικῆς περιπτώσεως, τὴν ὁποίαν ἀφορᾷ ἡ ἐμὴ τροπολογία, ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εὗρεν ἔδαφος μομφῆς καὶ ἀπέρριψε τὴν τροπολογίαν. Ἀλλὰ περὶ τίνος πρόκειται; Ἡμεῖς εἴπομεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀνεγνώρισεν ὁ κ. Ὑπουργός· διότι τί εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός; Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἀναγνωρίζει ὅτι αἱ μηχαναὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸ τέλος εἰς τὸ ὁποῖον ὑποβάλλει αὐτάς. Ἀλλ’ ἐρωτῶ· τίνες εἶναι αἱ μηχαναὶ αὗται; Δὲν εἶναι αἱ ἀποτελούμεναι ὑπὸ τῶν διαφόρων μηχανημάτων; Δὲν εἶναι μηχανὴ ὁ ἀτμολέβης; Καὶ ὅτε ἐδέχθητε ὅτι αἱ μηχαναὶ πρέπει νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τέλος, πῶς δέχεσθε ὅτι θὰ ἐξαιρεθῶσιν ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχω ἐν τῇ τροπολογίᾳ μου; Διότι ἰδοὺ τί ὑποστηρίζω ἐν τῇ τροπολογίᾳ μου. Ἀφοῦ δέχεσθε ὅτι αἱ μηχαναὶ πρέπει νὰ πληρώσωσι τὸ τέλος τὸ ὁποῖον ὑφίσταται, πρέπει νὰ δεχθῆτε ἀπαραιτήτως, ὅπως αἱ μηχαναὶ ἔλθωσι μὴ συνηρμολογημέναι, ἀλλ’ ἀποτελούμεναι ἀπὸ τὰ διάφορα τεμάχια τὰ ὁποῖα θ’ ἀποτελέσωσι τὴν μηχανήν, ὅταν συναρμολογηθῶσιν ἐν τῷ ἐργοστασίῳ. Ἐὰν ἤθελεν ὑποτεθῇ ὅτι μηχανή τις ἔρχεται μέχρι Βρενδησίου κεχωρισμένη καὶ ἐκεῖ συνηρμολογεῖτο καὶ ἐτοποθετεῖτο εἰς τὸ ἀτμόπλοιον καὶ ἐφέρετο ἐδῶ, θὰ ἐπλήρωνεν ἢ οὔ; Ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο, ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ ἡ μηχανὴ εἰς διάφορα τεμάχια, ζητεῖτε νὰ πληρώσῃ τὸ τέλος; Δηλαδὴ τί κάμνει ὁ κ. Ὑπουργός; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς δίδει διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς σᾶς τὸ ἀφαιρεῖ διὰ τῆς ἄλλης· λέγει ὅτι δὲν δύνασθε νὰ φέρητε ὁλόκληρον τὴν μηχανὴν καὶ ἑπομένως σᾶς δίδει τι τὸ ὁποῖον δὲν δύνασθε ν’ ἀποκτήσητε. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ θελήσῃ νὰ φανῇ συνεπὴς καὶ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἑρμηνείαν τῆς τροπολογίας ἣν ὑπέβαλεν αὐτὸς εἰς ἀναγνώρισιν ἀξιώσεως ἣν διετύπωσαν πρὸς αὐτὸν διάφοροι ἐργοστασιάρχαι. Ἐὰν πρόκειται νὰ σωθῇ ὁλόκληρος ἡ σιδηροβιομηχανία, τότε σᾶς παρακαλῶ ν’ ἀπαλείψητε ὁλόκληρον τὸ σχετικὸν μέρος.

§268ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἀπήντησα πρὶν πρὸς ὅσα ἐπανέλαβε νῦν ὁ ἐκ Πατρῶν συνάδελφος, διότι εἶχον πράξει τοῦτο προηγουμένως προκληθεὶς ὑπὸ τῶν ἑτέρων ἐκ Πατρῶν συναδέλφων. Τώρα ἀπήντησα πρὸς τὰς παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ὑπὸ τῶν ἐκ Θεσσαλίας Βουλευτῶν, οἵτινες ἐνόμισαν ὅτι διὰ τῆς προστασίας τὴν ὁποίαν παρέχομεν νῦν εἰς τὴν σιδηροβιομηχανίαν μας μέλλομεν νὰ καταπιέσωμεν καὶ ἴσως νὰ καταστρέψωμεν τοὺς γεωργοὺς τῆς Θεσσαλίας. Πρὸς αὐτοὺς ἀπήντησα. Πρὸς δὲ τὸν ἐκ Πατρῶν συνάδελφον παρατηρῶ τοῦτο μόνον. Ὡς μὲ διεβεβαίωσαν οἱ ἐργοστασιάρχαι Πειραιῶς, καὶ ἀναφέρω τὰ ὀνόματα αὐτῶν· οἱ κύριοι Βασιλειάδης, Μὰκ Δουὰλλ καὶ Μαστραντώνης, τὰ ἐργοστάσιά των εἶναι εἰς θέσιν νὰ κατασκευάσωσι τὰς περὶ ὧν πρόκειται μηχανάς, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῆς διαβεβαιώσεώς των ταύτης ἀπεφασίσαμεν νὰ προτείνωμεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸν προκείμενον δασμόν. Νομίζω δ’ ὅτι οὐδεὶς εἶναι ἁρμοδιώτερος τῶν ἐν Πειραιεῖ ἐργοστασιαρχῶν νὰ παράσχῃ τοιαύτην πληροφορίαν.

§269Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχουσιν ἄλλοι ἁρμόδιοι νὰ σᾶς διαφωτίσωσι;

§270Κ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως οἱ βιομήχανοι Πειραιῶς σᾶς ἐπληροφόρησαν ὅτι δύνανται νὰ κατασκευάσωσι μηχανήματα κινούμενα διὰ βενζίνης ἢ δι’ ἠλεκτρισμοῦ;

§271Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Εἶναι περίεργον ὅτι τὴν θεωρίαν ταύτην μόνον ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐργοστασιάρχαι ὑποστηρίζουσι καὶ οὐδεὶς ἄλλος οὔτε ἐντὸς οὔτε ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. Αὐτοὶ ὑποστηρίζουσιν ὅτι ὅλα τὰ μηχανήματα δύνανται νὰ κατασκευασθῶσιν εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν γίνονται πολλὰ πράγματα εἰς τὸν Πειραιᾶ, καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ οἱ κ. συνάδελφοι δύνανται νὰ δηλώσωσι τίνα ἔχουσι πεποίθησιν περὶ τοῦ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ κατασκευασθῶσι πάντα τὰ μηχανήματα εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ψηφίζομεν τὰ νομοσχέδια καὶ θὰ ψηφίσωμεν διάφορα τοιαῦτα, ἀλλ’ ἐπικαλοῦμαι τὴν φιλοτιμίαν τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ ὑποβιβάσῃ τοὺς δασμούς, τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλει παρὰ τὰς συμβάσεις καὶ παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§272Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγὼ περιέλαβον ἐν τῇ τροπολογίᾳ μου κατασκευάζονται ἐδῶ, καθόσον δὲ πρόκειται περὶ ἀξόνων γίνεται πρόνοια διὰ τὸ μέλλον. Ἀλλὰ ταῦτα πρέπει νὰ ἐξαιρεθῶσιν, ἀκριβῶς διότι ἠθέλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐξαιρεθῶσι. Δὲν εἶναι δίκαιον ν’ ἀξιώσωμεν, ὅπως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουσι τὰς ἀτμομηχανάς, λάβωσι καὶ τὰ ἐξαρτήματα ἐνταῦθα καὶ προσαρμόσωσιν αὐτὰ εἰς τὰς μηχανὰς τὰς ὁποίας δὲν ἠξεύρουσι. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ μὴ δεχόμενος τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§273ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἵνα τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἀτελεύτητον αὐτὴν συζήτησιν, δηλῶ ὅτι δέχομαι καὶ τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§274ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εὖγε!

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν κλάσσιν 252, ὡς διερρυθμίσθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Κλάσσις 260.

§276ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὁ δασμὸς τῶν ἐν τῇ κλάσσει 260, ἐδαφίῳ βʹ, ἀναφερομένων ῥινῶν ἐλαττοῦται ἀπὸ 20 εἰς μεταλλικὸν κατὰ 100 ὀκάδας εἰς 10 δρ. ἐπίσης κατὰ 100 ὀκάδας. (Γίνεται δεκτή, ὡς ἐτροποποιήθη, ἡ κλάσσις 260 ὡς καὶ ἡ κλάσσις 263).

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κλάσσις 268 (ἀναγινώσκεται). (Τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου καταλαμβάνει ὁ Ἀντιπρόεδρος κ. Λεώπουλος).

§278Λ. ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δώσῃ προσοχὴν ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐδάφιον τὸ ἀφορῶν εἰς τοὺς φωνογράφους, διότι φρονῶ, ὅτι ὁ ἐπιβαλλόμενος δασμὸς εἶναι βαρύτερος τοῦ δέοντος, καθόσον ἐπιβάλλεται φόρος τεσσάρων μεταλλικῶν δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐφ’ ἑκάστου φωνογράφου. Γνωρίζετε ὅτι ὅλοι οἱ φωνογράφου ἔχουσι πολὺ βάρος, διότι εἶναι ἐκ μετάλλου, ἀλλ’ ἔχουσι καὶ πλάκας καὶ ἐξαρτήματα καὶ ἡ κατ’ ὀκᾶν φορολογία φέρει, ὥστε ὁ δασμὸς νὰ εἶναι μεγαλείτερος ἀπὸ τὴν ἀξίαν τοῦ φωνογράφου. Φωνογράφοι εἶναι διαφόρων εἰδῶν, ὧν ἡ τιμὴ ἀρχίζει ἀπὸ 60 μέχρις 120 δραχμῶν, ἀλλ’ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους συνήθως μεταχειρίζεται ὁ ἰδικός μας κόσμος εἶναι τοιοῦτοι, ὥστε ἡ φορολογία νὰ ὑπερβαίνῃ τὴν ἀξίαν των. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει οἱ μετερχόμενοι τὸ ἐμπόριον δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συντριβῶσι, διότι ὁ φωνογράφος δὲν εἶναι διασκέδασις τῶν εὐπόρων, ἀλλ’ εἶναι διασκέδασις τοῦ λαοῦ, τὴν ὁποίαν θὰ τοῦ στερήσητε χωρὶς ἐξ ἄλλου νὰ προσδοκᾶτε μέγα κέρδος ὑπὲρ τοῦ δημοσίου ταμείου. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐλαττώσῃ τὴν φορολογίαν εἰς τὸ ἥμισυ.

§279Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ προτείνω νὰ τεθῇ φόρος 16 φράγκων κατ’ ὀκᾶν, διότι ἡ διασκέδασις τοῦ φωνογράφου εἶναι βάρβαρος ἐκνευρίζουσα τὸν λαὸν καὶ ἐνοχλοῦσα ὅλον τὸν κόσμον.

§280ΑΝ. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν προστιθεμένην σημείωσιν παρακαλῶ μετὰ τὰς λέξεις «οἱ ἀνεγνωρισμένοι κατασκευασταὶ ἀτμομηχανῶν ἢ ἀτμολεβήτων» νὰ τεθῶσιν αἱ λέξεις «ἢ ἐπισκευασταί», διότι ὑπάρχουσι καὶ μηχανουργεῖα τὰ ὁποῖα ἐπισκευάζουσιν ἀτμομηχανὰς καὶ ἔχουσιν ἀνάγκην νὰ φέρωσιν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ μερικὰ τεμάχια τῶν ἀτμομηχανῶν. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατί νὰ μὴ περιληφθῶσι καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν ἀτέλειαν ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι. Τοῦτο προέτεινε καὶ ἡ ἐπιτροπὴ καὶ σεῖς τὸ διεγράψατε· σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸ δεχθῆτε.

§281Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως αὐτοὶ εἶναι ἄξιοι προστασίας, διὰ νὰ καταστήσωμεν προνόμιον ὑπὲρ τῶν μεγάλων βιομηχάνων!

§282ΑΓΓ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἀφοῦ τὰ μέρη αὐτὰ τῶν μηχανῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατασκευασθῶσιν ἐν Ἑλλάδι, ἀφήνετε δὲ τοὺς ἐργοστασιάρχας νὰ τὰ φέρωσιν ἀτελῶς, νομίζω ὅτι πρέπει ν’ ἀφήσητε καὶ πάντα, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ διορθώσῃ τὴν μηχανήν του, νὰ εἰσάγῃ ταῦτα ἀτελῶς. Δὲν βλέπω διατί ὁ ἰδιώτης νὰ πληρώνῃ φόρον καὶ ὁ ἐργοστασιάρχης νὰ μὴ πληρώνῃ.

§283Γ. ΛΑΝΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπέναντι τῶν σπουδαιοτάτων ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα προηγουμένως ἀντετάξαμεν, ὅπως γίνωσι δεκταὶ αἱ ἡμέτεραι τροπολογίαι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδείχθη ἄτεγκτος καὶ ἄκαμπτος. Ἀφοῦ λοιπὸν τὰς τροπολογίας ἐκείνας, περὶ ὧν ἐνδιεφέροντο ὁλόκληροι γεωργικοὶ πληθυσμοί, τὰς ἀπέρριψεν ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζω ὅτι δὲν τῷ εἶναι ἐπιτετραμμένον πλέον νὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν.

§284ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Προτείνω τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἔχει ἐκτυπωθῆ παραπλεύρως. Ν’ ἀπαλειφθῶσιν αἱ τελευταῖαι λέξεις τῆς σημειώσεως «ὡς καὶ ῥάβδοι ὀρειχάλκινοι διαμέτρου 15 χιλιοστῶν καὶ ἄνω».

§285Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Τὴν τροπολογίαν περὶ τῶν ἐπισκευαστῶν δέχεσθε;

§286ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὄχι.

§287Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Αὐτὴ εἶναι μία ἀδικία, τὴν ὁποίαν διαπράττετε. Ἐγὼ θὰ ὑποβάλω ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας.

§288ΑΓ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, ἑπτὰ ἐργοστάσια τοιαῦτα.

§289ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μετὰ τὴν τοιαύτην βεβαίωσιν τοῦ κ. Ἀναστασίου δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν κλάσσιν 268, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Κλάσσις 278. (Γίνεται δεκτὴ ἡ κλάσσις 278, 289, 300, 304). Κλάσσις 313.

§291Κ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν παράγραφον τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει δασμὸν εἰς τὰ ἐξ Εὐρώπης ἐρχόμενα δεδεμένα βιβλία, ἐπιστημονικά, ἱστορικά, μυθιστορήματα, διότι ἕνεκα τῆς προόδου τῆς καλλιτεχνίας καὶ τῆς φιλοκαλίας, ἥτις ἀπαιτεῖ ὅπως ὁ κόσμος ἔχῃ τὸ βιβλίον ἀνὰ χεῖρας δεδεμένον, θὰ στερήσητε τὸν κόσμον τοῦ ἀγαθοῦ τούτου. Διὰ τῆς φορολογίας ταύτης θὰ κλείσητε τὴν θύραν, δι’ ἧς εἰσέρχεται εἰς τὸν τόπον ἡ φιλολογικὴ καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ κίνησις καὶ πᾶσα ἀκτὶς φωτὸς ἐπιστημονικοῦ ἐξ Εὐρώπης. Διατί ἂν εἶναι ἄδετα τὰ βιβλία νὰ εἰσάγωνται ἀτελῶς, δεδεμένα δὲ νὰ μὴ εἰσάγωνται;

§292Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Βεβαιότατα.

§293ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἡ σύμβασις, κύριε Πρόεδρε, κάμνει διάκρισιν μεταξὺ βιβλίων brochets καὶ réliés.

§294Ν. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γίνεται λόγος περὶ βιβλίων réliés· λέγει ἡ σύμβασις brochets on non, διότι ὑπάρχουσι καὶ βιβλία τὰ ὁποῖα εἶναι τετυπωμένα εἰς φύλλα.

§295ΑΘ. ΤΥΠΑΛΔ. ΜΠΑΣΙΑΣ. Τὸ λέγει καθαρώτατα, κύριε Ὑπουργέ.

§296ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἄλλο τὸ ζήτημα ἂν πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ὁ δασμὸς αὐτός. Τὸ ζήτημα τῆς συμβάσεως εἶναι αὐτό, ὅτι δὲν ἀπαγορεύεται ἐπὶ τῶν δεδεμένων (réliés) ὁ δασμός. Ἐπιμένω εἰς τοῦτο καὶ μόνον· ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιμένῃ ν’ ἀπαλλάξῃ αὐτὰ ἀπὸ τοῦ δασμοῦ, θὰ δεχθῶ.

§297ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ναί, ναί.

§298ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ δέχομαι.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν τὸ ἐδάφιον βʹ ἀπαλείφεται. (Ψηφίζονται εἶτα αἱ τροποποιήσεις τῆς κλάσσεως 313, ὡς ἐτροπολογήθησαν, καὶ ἀναγινώσκονται αἱ τροποποιήσεις τῆς κλάσσεως 314).

§300ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τεθῇ μεγαλείτερος δασμὸς εἰς τὰ αὐτοκίνητα.

§301ΕΤΕΡΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§302ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὁμολογῶ ὅτι ἡ διατίμησις ἡ γενομένη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι τεχνικὴ καὶ ἐπιστημονικὴ καθ’ ὅλα καὶ διὰ τοῦτο ἔσπευσα καὶ ἐγὼ νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως ὁ δασμὸς ν’ αὐξήσῃ εἰς τὸ διπλάσιον.

§303ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§304Ν. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ λαμβάνῃ τις ὑπ’ ὄψιν μόνον τὰ αὐτοκίνητα ὡς ἔχουσιν ἐν Ἑλλάδι, ἔνθα ὑποτίθεται ὅτι ταῦτα εἶναι κτῆμα τῶν πλουσιωτέρων. Ἐὰν πρόκειται νὰ διπλασιασθῇ ὁ εἰσαγωγικὸς δασμὸς διὰ τὰ αὐτοκίνητα ταῦτα, τὰ ὁποῖα εἶναι εἴδη πολυτελείας, οὐδεμίαν ἔχω ἀντίρρησιν, ἀλλὰ δὲν πρέπει διὰ τοῦ δασμοῦ τούτου ν’ ἀποκλείσωμεν εἰς τὸν ἁμαξηλάτην τῆς σήμερον νὰ λάβῃ αὔριον ἓν αὐτοκίνητον καὶ νὰ ζήσῃ δι’ αὐτοῦ. Αὐτὰ λοιπὸν τὰ αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα θὰ θελήσωσι νὰ χρησιμοποιήσωσι μετ’ οὐ πολὺ οἱ ἁμαξηλάται τῆς σήμερον ὡς ἀγοραίας ἁμάξας, νὰ μὴ ὑποβάλητε εἰς αὐτὸν τὸν βαρὺν δασμόν, ἐὰν θελήσητε νὰ δεχθῆτε τὴν γνώμην μου.

§305ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἡμεῖς ἐννοοῦμεν νὰ φορολογήσωμεν τὰς αὐτοκινήτους ἁμάξας, αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται ὑπὸ τῶν πλουσίων.

§306ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§307Ν. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ αὐτὰς δὲν ἔχω καὶ ἐγὼ ἀντίρρησιν.

§308Ν. ΓΑΤΣΟΣ. Τὰ αὐτοκίνητα τῶν ὁποίων ποιοῦνται χρῆσιν οἱ πλούσιοι πρέπει νὰ φορολογῶνται βαρύτατα. Ἀλλ’ ἕτερα εἶναι τὰ αὐτοκίνητα τῶν ὁποίων θὰ κάμωσι χρῆσιν ὅλοι οἱ ἄλλοι· διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν ν’ ἀποκλεισθῇ ἡ Ἑλλὰς τοῦ μέσου τούτου τῆς συγκοινωνίας διὰ τοιαύτης βαρυτάτης φορολογίας.

§309Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ τῶν αὐτοκινήτων πολυτελείας καὶ τῶν ἄλλων αὐτοκινήτων κοινῆς χρήσεως.

§310ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ ἀπεδέχθην τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς ὡς ἑξῆς· ΙΑʹ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι μονοκύλινδροι, δυνάμεως 6 μέχρι 12 ἵππων μὲ 2 θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δρχ. 500 εἰς μεταλλ. ἑκάστη. Μὲ 4 πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δρ. 700 εἰς μεταλλικὸν ἑκάστη. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι μονοκύλινδροι, κεκλεισμέναι μὲ 4 θέσεις ἢ πλείονας, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν ἑκάστη δρχ. 1000 εἰς μεταλλικόν. ΙΒʹ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι δικύλινδροι, δυνάμεως 6 μέχρι 12 ἵππων μὲ 2 θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν ἑκάστη δραχ. 700. Μὲ 4 πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν ἑκάστη δραχ. 900. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι δικύλινδροι, κεκλεισμέναι μὲ 4 θέσεις ἢ πλείονας, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν ἑκάστη δραχ. 1200. ΙΓʹ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι τετρακύλινδροι, δυνάμεως 10 μέχρι 16 ἵππων μὲ δύο θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 800 ἑκάστη. Μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν 1000 δραχ. ἑκάστη. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι τετρακύλινδροι, κεκλεισμέναι μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν ἑκάστη δρχ. 1200. ΙΔʹ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι τετρακύλινδροι, δυνάμεως 17 μέχρις 25 ἵππων μὲ δύο θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 900 ἑκάστη. Μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1100 ἑκάστη. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι τετρακύλινδροι, κεκλεισμέναι μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1300 ἑκάστη. ΙΕʹ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι τετρακύλινδροι, δυνάμεως 26 μέχρι 40 ἵππων μὲ δύο θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1200 ἑκάστη. Μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1400 ἑκάστη. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι κεκλεισμέναι τετρακύλινδροι μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1500 ἑκάστη. ΙΣΤʹ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι τετρακύλινδροι, δυνάμεως 41 ἵππων καὶ ἄνω μὲ δύο θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1700 ἑκάστη. Μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 2000 ἑκάστη. Ἅμαξαι κεκλεισμέναι αὐτοκίνητοι τετρακύλινδροι μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 2900 ἑκάστη. ΙΖʹ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι ἑξακύλινδροι, δυνάμεως 10 μέχρις εἴκοσιν ἵππων μὲ δύο θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1000 ἑκάστη. Μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1200 ἑκάστη. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι ἑξακύλινδροι, κεκλεισμέναι μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1500 ἑκάστη. ΙΗʹ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι ἑξακύλινδροι, δυνάμεως 21 μέχρι 35 ἵππων μὲ δύο θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1300 ἑκάστη. Μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1600 ἑκάστη. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι ἑξακύλινδροι, κεκλεισμέναι μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1800 ἑκάστη. ΙΘʹ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι ἑξακύλινδροι, δυνάμεως 36 ἵππων καὶ ἄνω μὲ δύο θέσεις, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 1800 ἑκάστη. Μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν δραχ. 2200 ἑκάστη. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι ἑξακύλινδροι κεκλεισμέναι μὲ 4 ἢ πλείονας θέσεις ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δραχ. 3300 ἑκάστη. Κʹ. Αὐτοκίνητα μεταγωγικὰ ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν κατ’ ἐκτίμησιν εἰς 12%. ΚΑʹ. Ποδήλατα αὐτοκίνητα καὶ τεμάχια ἢ μέρη αὐτῶν ὡς καὶ τεμάχια ἢ μέρη αὐτοκινήτων ἁμαξῶν, ὑπὸ γεν. εἰσαγωγικὸν δασμὸν κατ’ ἐκτίμησιν εἰς 10%». Δηλαδὴ διπλασιάζω τὸν δασμὸν καὶ ἐπιμένω εἰς τοῦτο.

§311Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δύναται νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποία εἶναι ἡ ἀρχικὴ ἀξία τῶν ἁμαξῶν τούτων ἡ ἀγοραία; Διότι ὁμολογῶ ὅτι δὲν εἶμαι εἰδικὸς εἰς αὐτό.

§312Ν. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἅμαξαι αὐτοκίνητοι δυνάμεως ἓξ ἕως δώδεκα ἵππων τιμῶνται ἀπὸ 2850 φράγκων μέχρι 3850 μὲ δύο θέσεις καὶ αὐτοκίνητος ἅμαξα μὲ τέσσαρας θέσεις δὲν τιμᾶται πλέον τῶν 4500 φράγκων χρυσῶν. Ἡ δὲ κεκλεισμένη ἅμαξα, ἡ ὁποία ἐζήτησα ν’ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸν δασμόν, ἔχει ἀξίαν 5000 φράγκων. Λοιπὸν ἡ φορολογία τῆς τοιαύτης ἁμάξης ἐκ δραχμῶν 1000 εἰς μεταλλικὸν θὰ εἶναι πολὺ μεγάλη δι’ ἕνα ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος θὰ διαθέτῃ ὁλόκληρον τὴν μικρὰν αὑτοῦ περιουσίαν ὅπως ἀποκτήσῃ μίαν τοιαύτην ἅμαξαν, ἵνα τὴν ἔχῃ ὡς βιοποριστικὸν ἐπάγγελμα. (Ψηφίζονται εἶτα αἱ τροποποιήσεις τῆς κλάσεως 319 ὡς ἐτροπολογήθησαν, καὶ ἀναγινώσκονται αἱ τροποποιήσεις τῆς κλάσεως 336).

§313Μ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἡ κλάσσις 336, ἡ ὁποία ῥυθμίζεται, ἀφήνει μὲ τὸ παλαιὸν δασμολόγιον τὰ ἀτμόπλοια ὅλα τὰ προερχόμενα ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, τὰ ἔχοντα χωρητικότητα ἄνω τῶν 300 τόννων, τὰ δὲ ἔχοντα χωρητικότητα κάτω τῶν 300 τόννων, ἐὰν εἶναι μεταχειρισμένα, τὰ φορολογεῖ πρὸς 50 φράγκα τὸν τόννον, ἐὰν δὲ καινουργῆ, πρὸς 100. Τουτέστι διπλασιάζει τὸν φόρον τῶν μεταχειρισμένων καὶ ὑπερδιπλασιάζει τὸν τῶν καινουργῶν. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι τοῦτο μὲν προστατευτικὸς χάριν τῶν ναυπηγείων τοῦ Πειραιῶς, τοῦτο δὲ ταμιευτικός. Ἀλλ’ οὐδέτερος τῶν σκοπῶν τούτων θὰ ἐπιτευχθῇ, διότι ὑπὸ τὴν ἔποψιν τῆς προστασίας τῶν ναυπηγείων Πειραιῶς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ φέρῃ ἀτμόπλοιον διὰ τὴν ἀκτοπλοΐαν τῆς Ἑλλάδος δὲν θὰ ἔχῃ τὴν ὄρεξιν νὰ τὸ παραγγείλῃ εἰς τὸν Πειραιᾶ, διότι καὶ ἀκριβότερον θὰ στοιχίσῃ καὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κατασκευασθῇ ὡς κατασκευάζεται ἐν Εὐρώπῃ. Ἄλλως τε εἶναι ζήτημα ἂν δύνανται τὰ ναυπηγεῖα Πειραιῶς νὰ κατασκευάσωσιν ἀτμόπλοια 300 τόννων.

§314Ι. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ προτιμήσωσι νὰ τὸ κάμωσιν ὀλίγον μεγαλείτερον καὶ νὰ μὴ πληρώσωσι τίποτε.

§315Μ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Πρόκειται περὶ μεταχειρισμένων. Τὰ ναυπηγεῖα Πειραιῶς εἶναι δύο, τοῦ Τζὼν καὶ τοῦ Βασιλειάδου, εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι δὲν δύνανται νὰ κατασκευάσωσι πλείονα πλοῖα τῶν δύο τοιαύτης χωρητικότητος κατ’ ἔτος. Πῶς εἶναι δυνατὸν λοιπὸν ν’ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ναυτιλίας· ἐν ᾗ περιπτώσει ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ κατασκευασθῶσι περισσότερα τῶν δύο θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ φέρωσιν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ; Δὲν θὰ φέρωσι, διότι θὰ φορολογηθῶσιν, ἀλλ’ ἀναγκαίως θὰ ἐπωφεληθῶσι τῆς σημειώσεως τὴν ὁποίαν ἔχετε θέσει εἰς τὸ νομοσχέδιον ὅτι τὰ πλοῖα τὰ μὴ νηολογούμενα ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν, ταῦτα ἐξαιροῦνται, καὶ δὲν δύνασθε νὰ μεταβάλητε τὴν διάταξιν αὐτήν· θὰ ἀναγκασθῶσι λοιπὸν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουσι μεταχειρισμένα ἀτμόπλοια ἐξ Εὐρώπης διὰ νὰ ἐκτελῶσι τὴν ἀκτοπλοΐαν, θὰ ἀναγκασθῶσι νὰ τὰ φέρωσιν ἢ μὲ σημαίαν Ἰταλικὴν ἢ μὲ Τουρκικὴν ἢ μὲ Γαλλικὴν καὶ τοιουτοτρόπως οὔτε τὰ ναυπηγεῖα Πειραιῶς θὰ ὠφεληθῶσιν οὔτε τὸ ταμεῖον θὰ εἰσπράξῃ. Ἕνεκεν ὅλων αὐτῶν τῶν λόγων ν’ ἀπαλείψητε ὅλην αὐτὴν τὴν μεταρρύθμισιν καὶ ν’ ἀφήσητε ἀτελῆ ὅλα τὰ ἀτμόπλοια, διότι οὔτε τὸ Δημόσιον θὰ ὠφεληθῇ τίποτε οὔτε τὰ ναυπηγεῖα Πειραιῶς. Ἄλλως τε ἔχει τὴν εὐτυχίαν ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ εἰς τοὺς κόλπους της ναυπηγόν, τὸν κ. Ἀναστασίου, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ μᾶς φωτίσῃ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§316Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ναυπηγηθῶσιν εἰς τὸν Πειραιᾶ ἀτμόπλοια, οὔτε ὑπάρχουσι δεξαμεναί. Πρῶτος ὁ Τζὼν ἠθέλησε νὰ κατασκευάσῃ ἓν πλοῖον, τὴν «Ἀθηνᾶν», καὶ μετέβη εἰς τὴν Σῦρον καὶ ἐκεῖ ἔκαμε τὸ πρῶτον σιδηροῦν ἀτμόπλοιον καὶ ἐκεῖ ἐπέτυχε τοῦτο διὰ μυρίων μέσων. Ἐὰν αὐτοὶ τώρα θεωρῶσι τὸν νόμον προστατευτικὸν καὶ θέλωσι νὰ κάμωσι τοιαύτας δεξαμενὰς ὥστε νὰ κατασκευάζωνται σιδηρᾶ ἀτμόπλοια, εἶναι ἄλλος λόγος, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἐγκαταστάσεως μέχρι τῆς κατασκευῆς ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις. Ἐὰν τοῖς εἴπητε ὅτι ὁ φόρος αὐτὸς τίθεται ἀφ’ ἧς στιγμῆς θὰ εἶναι τὰ ἐργοστάσιά σας εἰς θέσιν νὰ κατασκευάζωσι τοιαῦτα ἀτμόπλοια, τότε νὰ τὸν θέσητε.

§317ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγὼ ἔλαβον τὴν διαβεβαίωσιν ὑπὸ τῶν ἐργοστασιαρχῶν ὅτι εὐθὺς ὡς ἴδωσιν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωσι τοιαύτην ἐργασίαν θὰ σπεύσωσι νὰ συστήσωσι τοιαῦτα ναυπηγεῖα.

§318Μ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἡ ἔναρξις τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου νὰ γίνῃ διὰ Β. Διατάγματος, ἀφοῦ βεβαιωθῇ ὅτι ἐγκατεστάθησαν ναυπηγεῖα δυνάμενα νὰ ναυπηγήσωσιν ἀτμόπλοια σιδηρᾶ.

§319ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πολὺ καλά. Νὰ προστεθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον ὅτι ἄρχεται ἐφαρμοζομένη ἡ σχετικὴ διάταξις, ἀφ’ ἧς στιγμῆς κατασκευασθῇ τὸ πρῶτον ναυπηγεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ναυπηγήσῃ τοιαῦτα πλοῖα σιδηρᾶ.

§320Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἐκτιμήσῃ ἐπιτροπὴ διοριζομένη ἀπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν. (Γίνεται δεκτὴ ἡ κλάσσις 336, ὡς ἐτροποποιήθη).

§321ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κλάσσις 340 (ἀναγινώσκεται).

§322Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν· δέχεται τὸ ὅριον τῆς ἐπιτροπῆς; Τότε οὐδεμίαν ἔχω νὰ κάμω παρατήρησιν.

§323ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δέχομαι τὸ 14.

§324ΑΝ. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὸ 12.

§325Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν μὲ βλέπητε ν’ ἀναβαίνω εἰς τὸ βῆμα, δὲν ἀναβαίνω διὰ ψύλλου πήδημα. Καὶ ἀπορῶ μὲ τοὺς κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι φωνάζουσι 14 καὶ ἀπορῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶχε θέσει 16. Κύριοι, πάλιν ἔχομεν τὴν στατιστικήν, ἡ ὁποία ὁρίζει ὅτι εἰσήχθησαν κατὰ τὸ 1907 καψύλια 160.000 δραχμῶν. Πρόκειται λοιπὸν πάλιν νὰ τὰ φορολογήσωμεν δι’ ἄλλων 160.000. Οὔτε ὀλίγα οὔτε πολλά. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει σκοπὸν νὰ κλείσῃ τὰ μεταλλεῖα.

§326ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δέχομαι 12. (Γίνεται δεκτὴ ἡ κλάσσις 340, ὡς ἐτροποποιήθη).

§327Δ. ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐδέχθη, ὅπως προστατεύσῃ δύο ἐργοστάσια ἄξια λόγου, ἓν ἐν Ἀθήναις καὶ ἓν ἐν Πειραιεῖ, ἐργοστάσια ψηκτροποιίας, καὶ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ δύνανται ν’ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Εἶναι ἡ κλάσσις 341, ἐκ τῶν εἰδῶν δ’ αὐτῶν κυρίως προμηθεύεται ὁ στρατὸς ποσότητα πολλοῦ λόγου ἀξίαν. Τὰ ἐργοστάσια ὅμως ταῦτα σχετικῶς μὲ τὰ ἀναγραφόμενα εἰς τὸ 4ον ἐδάφιον εὑρίσκονται ἐν μειονεκτικῇ θέσει ἀπέναντι ξένων, καθόσον αὐτὰ προμηθεύονται ὕλην ἐξ Εὐρώπης βεβαρημένην.

§328ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κλάσσις 343 (ἀναγινώσκεται). Τὸ ἐδάφιον 3 τῆς κλάσσεως 343 ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «Ἐδάφιον γʹ. Ὅμοιον μετὰ δέματος ἐκ χρυσοῦ ἢ ἐκ πλατίνης δρχ. 200 εἰς μεταλλικὸν ἡ ὀκᾶ». (Γίνεται δεκτόν). Ἡ κλάσσις 364 μεταρρυθμίζεται ὡς ἑξῆς· «Ἐδάφ. αʹ.) Ἐνδύματα ἢ ἕτερα εἴδη ἐκ βαμβακερῶν ὑφασμάτων, φέροντα εἴτε ἔσωθεν εἴτε ἔξωθεν μηλωτὴν (γουναρικά), ὑπὸ γενικὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν δρχ. 15 εἰς μεταλλικὸν κατ’ ὀκᾶν. Ἐδάφ. βʹ.) Ὅμοια τοῖς ἀνωτέρω ἐκ μαλλίνων ἢ μαλλινοβαμβάκων ὑφασμάτων, φέροντα εἴτε ἔσωθεν εἴτε ἔξωθεν μηλωτήν, ὑπὸ γενικὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν δρχ. 25 εἰς μεταλλικὸν κατ’ ὀκᾶν. γʹ.) Ὅμοια τοῖς ἀνωτέρω ἐξ ὑφασμάτων μεταξωτῶν, χνουδωτῶν ἢ συμμίκτων μὲ ἄλλας κλωστικὰς ὕλας, φέροντα εἴτε ἔσωθεν εἴτε ἔξωθεν μηλωτήν, ὑπὸ γενικὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν δρχ. 40 εἰς μεταλλικὸν κατ’ ὀκᾶν. δʹ.) Μηλωταὶ (γουναρικὰ) ἁπλαῖ, οὐχὶ ἐρραμμέναι ἐπὶ ὑφασμάτων, ὑπὸ γενικὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν δρχ. 20 εἰς μεταλλικὸν κατ’ ὀκᾶν». Ἐνταῦθα ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Μαρκεζίνη ἔχουσα οὕτως· Ἐν τέλει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου τούτου προστίθεται ἰδίᾳ παράγραφος, ἢ ἴδιον 2 ἄρθρον (τοῦ 2ου γενομένου 3ου καὶ οὕτω καθεξῆς), ἔχουσα ὡς ἑξῆς· «Εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου ͵ΓΤϞΕʹ (ὑπ’ ἀριθ. 3395) τῆς 24 Ὀκτωβρίου 1909 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσσεών τινων τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου» καὶ μετὰ τὰς λέξεις «καθὼς καὶ λίπους» προστίθενται αἱ λέξεις «ἔτι δὲ καὶ στεατίνης μὴ τελείως κατειργασμένης, ἤτοι κάτω τῶν 51/53 βαθμῶν τήξεως». (Ἀπορρίπτεται ἡ τροπολογία αὕτη, γίνεται δὲ δεκτὸν ὁλόκληρον τὸ πρῶτον ἄρθρον). Ἄρθρον 2 (ἀναγινώσκεται). Εἰς τὸ ἐδάφιον εʹ τοῦ νόμου ͵ΒΩΙʹ τῆς 11 Φεβρουαρίου 1901 προστίθενται τὰ ἑξῆς· «ὡς καὶ τύπων συναλλαγμάτων, μετοχῶν, τίτλων δανείων, διαφημίσεων παντὸς εἴδους, ἡμερολογίων, καὶ πάντων τῶν ἀναγομένων εἰς τὴν λιθογραφικὴν καὶ ἐκτυπωτικὴν τέχνην».

§329Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐδῶ νομίζω ὅτι δὲν δύνανται νὰ κατασκευασθῶσιν οὔτε μετοχαὶ οὔτε τίτλοι. Ἑπομένως νομίζω ὅτι θὰ φέρωμεν δυσκολίαν ἐπιβάλλοντες βαρὺν δασμόν.

§330ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Καὶ ὅμως ὑπάρχουσι λιθογραφεῖα τὰ ὁποῖα παρασκευάζουσι ταῦτα κάλλιστα.

§331Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τοὺς λιθογράφους τώρα προστατεύετε; Τοὺς μουντζουρογράφους; Ἔχουσι τόσην ἄλλην ἐργασίαν!

§332ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Λοιπὸν νὰ διαγραφῇ κατ’ ἀπαίτησιν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Στράτου.

§333Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Αἱ λέξεις «μετοχῶν, τίτλων δανείων» νὰ διαγραφῶσιν, αἱ δ’ ἄλλαι λέξεις νὰ μείνωσι. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη).

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3 (ἀναγινώσκεται).

§335ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἐδαφίου βʹ τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς· «ὁ δασμὸς τῆς βύνης βεβαιοῦται καὶ εἰσπράττεται κατὰ τὰς διατυπώσεις τοῦ ἀπὸ 10 Αὐγούστου 1908 Διατάγματος.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει τροπολογία ἰδική σας, ἡ ὁποία λέγει ὅτι αὐξάνει εἰς λεπτὰ 90.

§337ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη).

§338Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν τὸ ἄρθρον 3 νὰ διατυπωθῇ κατὰ τρόπον ὁριστικώτερον, διότι θὰ ἔχωμεν πάλιν ἐπανάληψιν τῆς αὐτῆς συζητήσεως ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ τοῦ μονοπωλίου τῆς σακχάρεως (ἀναγινώσκει)· «Τὸ ἐκ τῆς κατὰ τὸν παρόντα νόμον αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ ζύθου προκῦπτον νέον ἔσοδον δὲν συμπεριλαμβάνεται εἰς τὰς πρὸς τὸ ταμεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀποδόσεις. Διὰ Β. Διατάγματος κανονισθήσονται τὰ τῆς εἰς τὸ ταμεῖον τοῦτο ἀποδόσεως τοῦ ὡς εἰσαγωγικοῦ τέλους εἰσπραττομένου ἐσόδου τούτου, ἀντὶ τοῦ καταργουμένου φόρου καταναλώσεως». Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ἐκ τοῦ φόρου τοῦ ζύθου πρόσοδος κατὰ τὸν μέχρι τοῦδε νόμον ἀποτελεῖ μέρος τῶν προσόδων τοῦ ταμείου Ἀμύνης. Εἶναι ὀρθὸν λοιπόν, ἀφοῦ ἤδη φορολογεῖται κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ μετατίθεται εἰς τὰ δασμολογούμενα, νὰ ὁρίσητε ὅτι ἡ πρόσοδος τοῦ φόρου ἐκ βύνης εἰσάγεται εἰς τὸ ταμεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§339ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Προκειμένου περὶ τοῦ διεθνοῦς ἐλέγχου ἔχομεν προηγούμενον· ἔχομεν τὴν αὔξησιν τοῦ φόρου τοῦ καπνοῦ. Ὁ διεθνὴς ἔλεγχος δὲν ἠξίωσεν ὥστε ἡ αὔξησις νὰ εἰσάγηται εἰς τὸ ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀλλὰ τὴν ἀφῆκεν ἐλευθέραν νὰ εἰσάγηται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον.

§340Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου καταργεῖται τὸ δικαίωμα καταναλώσεως ἐπὶ τῆς βύνης καὶ ἀντικαθίσταται διὰ τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους. Ἑπομένως πρόκειται περὶ καταργήσεως. Ὅταν λοιπὸν καταργῆτε ἤδη τὸ ὑφιστάμενον δικαίωμα καταναλώσεως, δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλήσητε περὶ προσθέτου τέλους, ἀλλὰ περὶ νέου εἴδους φορολογίας τῆς βύνης, καταργοῦντες δὲ τὸ ὑφιστάμενον μειοῦτε τὸ εἰσόδημα τοῦ ταμείου Ἀμύνης· ὀφείλετε συνεπῶς νὰ ὁρίσητε ὅτι ὑπάγεται ἡ ἐκ τοῦ δασμοῦ τῆς βύνης πρόσοδος εἰς τὸ ταμεῖον Ἀμύνης. Ἄν δὲν κάμητε τοῦτο, θὰ κάμητε δευτέραν ἀπόπειραν παραβάσεως τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα, δηλ. δὲν θὰ σᾶς ἀφήσωμεν νὰ προχωρήσητε.

§341ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετὰ σαφὲς τὸ γράμμα τοῦ νομοσχεδίου ὅτι πρόκειται περὶ αὐξήσεως τοῦ τέλους τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῆς βύνης.

§342Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν διαφωνεῖτε κατ’ οὐσίαν.

§343Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐξηγώμεθα.

§344ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πολὺ καλά· διατυπώσατε ὅπως θέλετε, διὰ νὰ ξεμπερδεύωμεν.

§345Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δόξα τῷ Θεῷ ὅτι παρεδέχθητε μίαν φορὰν τὸ ὀρθόν! Ἰδού· «Τὸ ἐκ τῆς κατὰ τὸν παρόντα νόμον αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ ζύθου προκῦπτον νέον ἔσοδον συμπεριλαμβάνεται εἰς τὰς πρὸς τὸ ταμεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀποδόσεις». Νὰ λείψῃ τὸ «δέν».

§346ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πολὺ καλά. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 οὕτω τροποποιηθέν).

§347ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, δώσατε, παρακαλῶ, μίαν διασάφησιν.

§348Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι αὕτη· «Τὸ ἐκ τῆς κατὰ τὸν παρόντα νόμον αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ ζύθου προκῦπτον νέον ἔσοδον συμπεριλαμβάνεται εἰς τὰς πρὸς τὸ ταμεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀποδόσεις». Ἐγὼ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ἀνέγνωσα ἀπὸ τοῦ βήματος.

§349ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πρόκειται περὶ νέου ἐσόδου, διὰ νὰ παύσῃ δὲ πᾶσα συζήτησις, δέχομαι ν’ ἀπαλειφθῇ τὸ «δέν».

§350Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Αὐτὸ εἶπον καὶ ἐγώ.

§351Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Ἐπρόκειτο περὶ τοῦ ἑξῆς· ἐπρόκειτο νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ πρόσοδος τὴν ὁποίαν ἐλάμβανε μέχρι τοῦδε τὸ ταμεῖον τῆς Ἀμύνης.

§352Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ὑπάρχει πλέον συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου.

§353Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας θὰ ὁμιλήσω.

§354ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον 5.

§355Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Δὲν γνωρίζομεν τί ἐψηφίσθη· ἡ Βουλὴ δὲν ἤκουσε τίποτε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπε νὰ καθορισθῇ, ὅτι ἡ πρόσοδος τὴν ὁποίαν ἐλάμβανε μέχρι τοῦδε τὸ ταμεῖον τῆς Ἀμύνης νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ τὴν λαμβάνῃ. Ἐὰν ἐκεῖθεν προκύψῃ ἐπὶ πλέον πρόσοδος, δὲν θὰ εἰσέρχηται εἰς τὸ ταμεῖον ὡς ἔσοδον τοῦ Κράτους. Αὐτὸ ἤθελεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ αὐτὸ ἀντελήφθη ἡ Βουλὴ.

§356ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθόν, ἀλλ’ ἐδέχθη νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ «δέν».

§357Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν βλέπω τὴν διαφορὰν μεταξὺ Δημοσίου ταμείου καὶ ταμείου Ἀμύνης· ὁ σκοπὸς εἶναι ὁ αὐτός.

§358ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 6 (ἀναγινώσκεται). Ἐν τέλει τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ νόμου ͵ΒΡΚΔʹ τοῦ 1892 περὶ τελωνιακοῦ δασμολογίου προστίθενται τὰ ἑξῆς: «Ἐὰν κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν βιομηχανικῶν προϊόντων, παραχθέντων ἐκ μεταποιήσεως πρώτων ὑλῶν, παραληφθεισῶν ἐπὶ προσωρινῇ ἀτελείᾳ, δυνάμει εἰδικῶν νόμων, βεβαιωθῇ ἐκ τῆς ἐξελέγξεως ὅτι ἐπὶ τῶν προϊόντων τούτων ἐτέθησαν ὀλιγώτεραι ὗλαι τῶν ἐν τοῖς τελωνειακοῖς ἐγγράφοις σημειουμένων ἢ ὅτι δὲν ἐτέθησαν αὐταὶ αὗται αἱ παραληφθεῖσαι ἐπὶ προσωρινῇ ἀτελείᾳ, ὁ ἀποστολεύς, πλὴν τῆς πληρωμῆς τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους τῶν μὴ εὑρεθεισῶν ὑλῶν, ὑποβάλλεται εἰς τὴν πληρωμὴν προσθέτου τέλους ἴσου πρὸς τὸ διπλοῦν εἰσαγωγικὸν τέλος αὐτῶν. Ἐὰν ἡ βεβαίωσις αὕτη ἐγένετο κατόπιν ἐγγράφου μηνύσεως, τὸ ἥμισυ τοῦ προσθέτου τέλους ἀποδίδοται εἰς τὸν μηνυτήν. Προσφυγὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἐπὶ τοιούτων διαφορῶν δὲν ἐπιτρέπεται, ἡ χρέωσις δὲ τοῦ προσθέτου τέλους ἐνεργεῖται ὑπὸ τῆς τελωνειακῆς Ἀρχῆς ἐπὶ τῶν σχετικῶν αἰτήσεων ἀποστολῆς. Ἡ ἰσχὺς τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος ἄρθρου ἄρχεται ἀπὸ πρώτης Μαΐου 1910».

§359ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Παρακαλῶ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς· «Ἐπιτρέπεται, ἵνα διὰ Β. Διατάγματος ὁρισθῇ ἐξαίρεσις τῆς ἀνωτέρω περὶ ταυτότητος τῶν παραληφθεισῶν ἐπὶ προσωρινῇ ἀτελείᾳ ὑλῶν, δι’ ὅσας τοιαύτας ἡ ἐξακρίβωσις τῆς ταυτότητος ἀποβαίνει δυσχερής».

§360ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι τροπολογημένον.

§361ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πολὺ καλά.

§362ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Δὲν ἔχω νὰ εἴπω πολλὰ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου, καθόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔκαμε τελευταίως μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἀρίστη. Νομίζω, ὅτι δύναται νὰ τεθῇ καὶ μία ἄλλη μικρὰ τροπολογία ἡ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἢ δὲν ἐτέθησαν ὗλαι τῆς αὐτῆς δασμολογικῆς κλάσσεως κλπ.», διότι οἱ βιομήχανοι ἡμῶν συχνὰ μεταχειρίζονται πολλὰ εἴδη τῆς αὐτῆς δασμολογικῆς κλάσεως καὶ ἀναμιγνύουσι τὰ εἴδη ταῦτα. Τοῦτο συμβαίνει εἰς τὰ μεγάλα ἐργοστάσια ἐν Ἑλλάδι, τὰ ὁποῖα δίδουσι πλείστην ἐργασίαν εἰς ἐργατικὰς χεῖρας, εἰς ἐργοστάσια γυναικείων εἰδῶν, εἰς ὀμβρελλοποιεῖα, εἰς πιλοποιεῖα καὶ τὰ τοιαῦτα. Ἑπομένως εἶναι δύσκολον τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ εἰς ἑκάστην ἐξαγωγὴν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν νὰ παρουσιάζωσιν ὅλας τὰς ἀποδείξεις των πρὸς διασάφησιν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ δεχθῇ τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι σύμφωνον πρὸς τὸν Αὐστριακὸν νόμον, τὸν ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν πρὸ ὀλίγου νὰ ἐπιδείξω. Οὐδεμία ὑπάρχει ζημία διὰ τὸ δημόσιον ταμεῖον.

§363ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 7 (ἀναγινώσκεται). «Τὰ διὰ τοῦ παρόντος νόμου προτεινόμενα νέα ἢ ηὐξημένα τέλη εἰσπράττονται ἀπὸ τῆς 24ης Νοεμβρίου 1909, ἡμέρας εἰσαγωγῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἰς τὴν Βουλήν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ νόμου ͵ΒΡΚΑʹ περὶ τελωνιακοῦ δασμολογίου. Ὁ παρὼν νόμος, ἐκτὸς τῶν περὶ νέων ἢ ηὐξημένων τελῶν διατάξεων αὐτοῦ, εἰς ἃς ἀφορᾷ ἡ προηγουμένη παράγραφος, ἰσχύει ἀπὸ τῆς διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως δημοσιεύσεώς του. Ἐπιστρέφονται τὰ κατὰ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νόμου τούτου καταργούμενα δικαιώματα καταναλώσεως ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων βύνης καὶ ζύθου, ἐφ’ ὅσον εἰσπραχθῶσιν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἐφ’ ἑκατέρου τῶν εἰδῶν τούτων, ἀκέραια τὰ δικαιώματα καταναλώσεως ταῦτα καὶ συνάμα τὰ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τούτου ἐπιβαλλόμενα νέα ἢ ηὐξημένα τέλη. Ἐὰν ὅμως εἰσεπράχθη μέρος μόνον τῶν διὰ τοῦ παρόντος νόμου ἐπιβαλλομένων τελῶν, ὥστε τὸ σύνολον τοῦ εἰσπραχθέντος τέλους μετὰ τοῦ δικαιώματος καταναλώσεως νὰ μὴ ὑπερβαίνῃ τὸ ποσὸν ἀκεραίου τοῦ διὰ τοῦ παρόντος νόμου ἐπιβαλλομένου τέλους, οὐδεμία ἐπιστροφὴ γίνεται. Ἡ ἀναπλήρωσις τῶν ἐκ τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς τῶν τελωνειακῶν ἀμφισβητήσεων Νομομηχανικοῦ καὶ Ὀρυκτολόγου γίνεται διὰ τοῦ Τμηματάρχου τῶν μονοπωλίων καὶ τοῦ χημικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν». Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχει ὡς ἑξῆς: Μετὰ τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 7 προστίθενται τὰ ἑξῆς: «Ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἡ πληρωμὴ μέχρι ποσοῦ δραχ. πέντε χιλιάδων ἐτησίως, δι’ ἀποζημίωσιν εἴτε προσωπικὴν ἀμοιβὴν ἰδιωτῶν εἴτε δημοσίων ὑπηρετῶν ἢ ὑπαλλήλων διὰ τὰς ὑπ’ αὐτῶν παρεχομένας κατ’ ἐντολὴν αὐτοῦ ὑπηρεσίας πρὸς καταδίωξιν τοῦ λαθρεμπορίου». Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 8 (ἀναγινώσκει)· «Καταργοῦνται: αʹ) Ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου ΓΘʹ ὡς πρὸς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου ταύτης, τὴν ἀναφερομένην εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Οἰκονομικοῦ ἐφόρου βεβαίωσιν τοῦ δικαιώματος· βʹ) Ἡ δευτέρα καὶ τρίτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ αὐτοῦ νόμου, καὶ γʹ) Πᾶσα διάταξις ἀντικειμένη εἰς τὸν παρόντα νόμον».

§364ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Νὰ διαγραφῶσι τὰ δύο πρῶτα ἐδάφια καὶ νὰ μείνῃ τὸ τελευταῖον, τὸ ὁποῖον λέγει· «Πᾶσα διάταξις ἀντικειμένη εἰς τὸν παρόντα νόμον καταργεῖται».

§365ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 8, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν...

§366Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ σύνολον ν’ ἀνατυπωθῇ.

§367ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται μέχρις οὗ ἀνατυπωθῇ. Βʹ συζήτησις τῆς προτάσεως νόμου «περὶ πληρωμῆς τῶν μισθῶν τῶν δημοδιδασκάλων τῆς νέας Ἀγχιάλου». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν). Βʹ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως περὶ κατασκευῆς καὶ ἐκμεταλλεύσεως σιδηροδρομικῶν διακλαδώσεων 1ον) ἀπὸ τῆς ἐν τῇ πόλει Μεσολογγίου πλατείας Βότσαρη μέχρι τοῦ ἐν τῇ αὐτῇ πόλει σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ καὶ 2ον) ἀπὸ τοῦ σταθμοῦ τοῦ Αἰτωλικοῦ, διὰ μέσου τῆς πόλεως Αἰτωλικοῦ, διὰ τῆς κωμοπόλεως Νεοχωρίου μέχρι τῆς ἔναντι τῆς κωμοπόλεως Κατοχῆς ὄχθης τοῦ Ἀχελῴου ποταμοῦ».

§368Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐζητήθη ἡ κύρωσις τῆς συμβάσεως περὶ κατασκευῆς καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν σιδηροδρομικῶν διακλαδώσεων μετὰ τοῦ σιδηροδρόμου τῆς Βορειοδυτικῆς Ἑλλάδος. Προτείνω, ὅπως γίνῃ μία διακλάδωσις ἐν τῇ πόλει Μεσολογγίου. Ἡ σιδηροδρομικὴ γραμμὴ σταματᾷ μέχρι τῆς πλατείας Βότσαρη. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς εὐκολίας τῆς πόλεως, νὰ δεχθῇ, ὅπως ἡ ἐπέκτασις τῆς γραμμῆς τῆς σιδηροδρομικῆς γίνῃ μέχρι τῆς Τουρλίδος, διότι τοιουτοτρόπως ὁ λιμὴν Μεσολογγίου ἐξυπηρετεῖται, ὁ ὁποῖος εἶναι πρὸς κατασκευήν.

§369Κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Πόση ἀπόστασις εἶναι;

§370Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἑξακοσίων μέτρων· ὥστε πρόκειται μόνον περὶ δαπάνης εἴκοσι χιλιάδων δραχμῶν.

§371ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν). Βʹ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως περὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 4 Ἰουλίου 1895 συμβάσεως, κυρωθείσης διὰ τοῦ νόμου ͵ΒΤΜΑʹ τῆς 7 Αὐγούστου 1895, περὶ τῆς χρήσεως τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς πλάτους 0μ, 75 ἐκ Καλαβρύτων εἰς Διακοφτὸν καὶ περὶ παραχωρήσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς κατασκευασθησομένης σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Τριπόλεως–Σπάρτης ἢ Τριπόλεως–Σπάρτης–Γυθείου». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου). Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν...

§372Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ σύνολον. Χθὲς ὑπέβαλον τροπολογίαν, θὰ παρακαλέσω δὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἐπειδὴ ἡ τροπολογία μου ἀπαιτεῖ συνεννόησιν μετὰ τῆς ἑταιρείας τοῦ σιδηροδρόμου Πελοποννήσου, ν’ ἀναβάλῃ τὴν ψήφισιν τοῦ συνόλου δι’ αὔριον, διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον θὰ γίνωσι δεκταὶ αἱ ἀπαιτήσεις μας.

§373ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν.

§374ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Βʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κατασκευῆς καὶ ἐκμεταλλεύσεως διαφόρων σιδηροδρομικῶν γραμμῶν τοῦ Κράτους». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τηλεγραφικῆς καὶ ταχυδρομικῆς συγκοινωνίας τῆς νήσου Κεφαλληνίας μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἐξωτερικοῦ». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν). Ὁ κ. Ἰάσων Μπούμπουλης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φαρμακείων καὶ φαρμακεμπορείων Οἱ κ. Ἰ. Βογιατζῆς, Ἄγγ. Ἀναστασίου καὶ Β. Μαρκεζίνης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Ὁ κ. Στέφ. Ν. Σακελλαριάδης ὑποβάλλει πρότασιν νόμου περὶ καθορισμοῦ τοῦ ποσοστοῦ τοῦ συμβατικοῦ τόκου. Ὁ κ. Γ. Φερεντῖνος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ὀργανισμοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῶν Δημοσίων ἔργων. Ὁ κ. Π. Καραπᾶνος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ φαρμακείων καὶ φαρμακεμπορείων διατάξεων. Οἱ κ. Δ. Τσιτσάρας καὶ Φ. Μοσχούλας ὑποβάλλουσιν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φαρμακείων. Ὁ κ. Γ. Πετροπουλάκης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ κυρώσεως συμβάσεως περὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 4 Ἰουλίου 1895 συμβάσεως, κυρωθείσης διὰ τοῦ νόμου ͵ΒΤΜΑʹ τῆς 1ης Αὐγούστου 1895 περὶ χρήσεως τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς πλάτους 0.75 ἐκ Καλαβρύτων εἰς Διακοφτόν. Ὁ κ. Ἀθ. Μιαούλης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ μεταλλείων κλπ. (Ὅρα Παράρτημα ἀριθ. 740–767.) Συναινέσει τῆς Βουλῆς λύεται ἡ συνεδρίασις. (Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 10 καὶ ¼ μ. μ.).