1904.05.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 17

τῆς 27 Μαΐου 1904.

(Πέμπτη).

(Προεδρεύοντος τοῦ Προέδρου κ. Ν. Χατζίσκου).

(Γενομένης ἀπαρτίας ὥρᾳ 6 καὶ 40′ μ. μ. ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν;

§2Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἐν σελίδι τρίτῃ, ἀναφορικῶς πρὸς τὰ ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντα περὶ τοῦ ζητήματος τοῦ «Νεολόγου» Πατρῶν, τοῦ ἀνακινηθέντος ἐκ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ Εὐρυτανίας, ὑπάρχει μία ἀνακρίβεια· λέγεται δηλαδή, ὅτι ἐγὼ εἶπον, ὅτι «ἐκ τῶν τεθέντων ὑπ’ ὄψει τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς φύλλων τῆς ἐφημερίδος ἐκείνης ἀποδεικνύεται, ὅτι οὐδέποτε τοιοῦτον ἄρθρον ἐδημοσιεύθη ἐν αὐτῇ», ἐνῷ ἐγὼ εἶπον, ὅτι κατατεθέντων τῶν φύλλων τοῦ «Νεολόγου» Πατρῶν εἰς τὸ Προεδρεῖον δύναται ὁ κ. Βουλευτὴς Εὐρυτανίας νὰ λάβῃ γνῶσιν τούτων καὶ ἀνομολογήσῃ τὸ σφάλμα του· δὲν εἶπον ὅτι ἀποδεικνύεται, διότι δὲν ἀνέγνωσα οὔτε ἐγὼ τὰ ἄρθρα, συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ βεβαιώσω, ὅτι ἀποδεικνύεται. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ διορθωθῇ τὸ μέρος τοῦτο τῶν πρακτικῶν. Ἐν σελίδι 6 τῶν πρακτικῶν ἀναγράφεται ἐπίσης, ὅτι «ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ἔλαβε τὸν λόγον ὁ κ. Σπηλιάδης, ὑποβαλὼν τροπολογίαν ἐπ’ αὐτοῦ». Δὲν ἀναγράφεται ὅμως, ὅτι κατόπιν ἐζήτησα ἐγὼ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω, ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπανέλαβον ἐγὼ ὀλίγας λέξεις, καὶ κατόπιν ἤρξατο ἡ συζήτησις. Ἑπομένως, ὡς ἔχουσι τὰ πρακτικὰ, δὲν ἀποδεικνύεται ἐπὶ τίνος ἀντικειμένου διεξήχθη ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ τίνος ἐζητήθη ἡ ὀνομαστικὴ κλῆσις, ἐνῷ πρόκειται περὶ τῆς τροπολογίας τῆς ἐμῆς, ἡ ὁποία περιελάμβανε τὸν καταμερισμὸν τῶν ποιοτήτων τῆς σταφίδος κατὰ περιφερείας.

§3Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Περὶ αὐτοῦ ὡμιλήσαμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Θὰ διορθωθῶσι τὰ πρακτικὰ συμφώνως πρὸς τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Βουλευτοῦ Πατρῶν. Τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Λ. Πετιμεζᾶς ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ διαθέσεως ἐκ τῶν κεφαλαίων τῆς δημοτικῆς ὁδοποιΐας τοῦ δήμου Λευκασίων δραχμῶν 3,000 πρὸς κατασκευὴν ὑδραγωγείου τοῦ χωρίου Τσορωτᾶ, καὶ ἐκ τῶν τῆς δημοτικῆς ὁδοποιΐας τοῦ δήμου Κλειτορίας δραχμῶν 4,000 πρὸς διευθέτησιν τοῦ χειμάρρου τοῦ χωρίου Πλανητέρου. Ἡ πρότασις νόμου αὕτη θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 36). Ὁ κατάδικος Νικόλαος Τσατσάμης δι’ ἀναφορᾶς του πρὸς τὴν Βουλὴν παρακαλεῖ νὰ τῷ ἀπονεμηθῇ βασιλικὴ χάρις. Ὡσαύτως ὁ κατάδικος Στέργιος Δελαπάσκουας δι’ ἀναφορᾶς του ζητεῖ νὰ τῷ ἀπονεμηθῇ ὁμοία χάρις. Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Τσιτσάρας.

§5Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Παραιτοῦμαι.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γεωργόπουλος.

§7ΣΠ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον, κύριε Πρόεδρε, νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἀναφορὰν τοῦ καταδίκου Στεργίου Δελαπάσκουα, καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην. Ὁ ἀναφερόμενος κατηγγέλθη ἕνεκα τοπικῶν ἀντιζηλιῶν, ὅτι ἐν τῇ Μακεδονίᾳ, ἐξ ἧς κατάγεται, ὑπέθαλπε ληστάς· ἐπὶ τῇ καταγγελίᾳ δὲ ταύτῃ ἤχθη ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου τῶν ἐνόρκων, τὸ ὁποῖον εἰς μόνην τὴν μαρτυρίαν τοῦ μηνυτοῦ στηριχθὲν κατεδίκασε τὸν εἰρημένον Δελαπάσκουαν εἰς δεσμά. Ὁ ἀναφερόμενος ἔχει οἰκογένειαν καὶ ἀνήλικα τέκνα, τὰ ὁποῖα ἐγκατέλιπεν εἰς τὸ χωρίον του λιμώττοντα καὶ ἄνευ προστασίας, ἔχει γραῖαν μητέρα ἑκατοντούτιδα, ἡ ὁποία περιφέρεται εἰς τὰς ὁδοὺς ἐπαιτοῦσα, τὸ ποίμνιόν του ἔμεινε, μετὰ τὴν σύλληψιν καὶ φυλάκισιν τοῦ ἀτυχοῦς αὐτοῦ ἀνθρώπου, ἕρμαιον τοῦ τυχόντος καὶ διηρπάγη. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ παράπονα τοῦ ἀναφερομένου, τὰ ὁποῖα εἶναι δίκαια.

§8Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν παρατηρεῖται ἐν Κεφαλληνίᾳ μία τάσις πρὸς καταστροφὴν τῶν δασῶν. Πρὸς τοῦτο δυστυχῶς οὐκ ὀλίγον συνετέλεσε καὶ ἡ ἀβελτερία τῶν κατὰ καιροὺς νομαρχῶν, διότι καὶ οὗτοι συνήργησαν, ὅπως τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα δάση, τὰ ὁποῖα καταλαμβάνουσι μικρὰν ἔκτασιν ἐν Κεφαλληνίᾳ, ἀποκοπῶσι καὶ καταστραφῶσιν. Ὑπῆρχον μικρὰ δάση, τὰ ὁποῖα ἀνῆκον εἰς τὰς Μονὰς, καὶ τὰ δάση ταῦτα, τῇ ἐγκρίσει τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἡγουμενικῶν Συμβουλίων ὑπὸ τῆς Νομαρχίας, ἀπεκόπησαν, καὶ σήμερον δὲν ὑφίστανται. Ὑπάρχει σήμερον ἓν καὶ μόνον δάσος, τὸ ὁποῖον κατέχει ἔκτασιν ὑπερδιακοσίων στρεμμάτων, ἄνωθεν τῆς κωμοπόλεως Δειληνατῶν τοῦ ὁμωνύμου δήμου, καὶ τοῦ δάσους τούτου ἡ τύχη, ἐὰν δὲν προλάβωμεν, θὰ ἦναι ἡ αὐτὴ, διότι ἄνθρωποι, οὐδὲν δικαίωμα ἔχοντες ἐπ’ αὐτοῦ, κατώρθωσαν, ὥστε νὰ δώσωσι δικαίωμα εἴς τινα ἔμπορον νὰ ἀποκόψῃ τὰ ὑπάρχοντα ἐν τῷ δάσει ἐκείνῳ δένδρα. Οἱ κάτοικοι τῆς κωμοπόλεως Δειληνατῶν ὑπέβαλον αἴτησιν πρὸς τὸν νομάρχην Κεφαλληνίας, ὅστις διακρίνεται διὰ τὴν δραστηριότητά του καὶ τὰ φιλοδασικά του αἰσθήματα, οὗτος δὲ, λαβὼν ὑπ’ ὄψιν τὴν ὠφέλειαν, τὴν ὁποίαν δίδουσι τὰ δάση εἰς τοὺς κατοίκους, καὶ μάλιστα εἰς τοὺς κατοίκους τῶν κωμοπόλεων, διεβίβασε τὴν ἀναφορὰν ταύτην πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον ἀμέσως ἀπέστειλε τὸν δασάρχην Νικόλαον Λαμπίρην, ὅπως ἐπιθεωρήσῃ τὸ δάσος καὶ ἐκφέρῃ τὴν ἐπὶ τούτου γνώμην του...

§9Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Τὸν δασάρχην Ἀχαΐας;

§10Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Μάλιστα. Ὁ δασάρχης οὗτος πράγματι μετέβη καὶ εὑρίσκεται νῦν ἐν Κεφαλληνίᾳ· ἀλλ’ οἱ κάτοικοι τῆς κωμοπόλεως Δειληνατῶν εὑρίσκονται ἐν μεγίστῃ ἀνησυχίᾳ, διότι διαδίδεται ὅτι θὰ χορηγηθῇ ἡ ἄδεια εἰς τὸν εἰρημένον ἔμπορον, ὅπως ἀποκόψῃ καὶ τὸ δάσος ἐκεῖνο πρὸς κατασκευὴν ξυλανθράκων. Θὰ συστήσω θερμῶς πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως τοιαύτην ἄδειαν μὴ χορηγήσῃ πρὸς τὸν ἔμπορον ἐκεῖνον, διότι τὸ δάσος δὲν ἀνήκει εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐχορήγησαν τὸ δικαίωμα πρὸς αὐτόν, ἵνα ἀποκόψῃ τὰ δένδρα, ἀλλ’ ἀνήκει εἰς τὴν κοινότητα μόνον. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῇ ὑποθέσει, ὅτι δυνατὸν νὰ ἀνήκῃ εἰς ἰδιώτην τινά, νομίζω ὅτι καὶ πάλιν τὸ Ὑπουργεῖον ὀφείλει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν αἴτησιν τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Δειληνατῶν καὶ μὴ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀποκοπὴν τῶν δένδρων αὐτῶν, διότι εἶναι τὸ μόνον δάσος, τὸ ὁποῖον ὑπέρκειται τῆς κωμοπόλεως Δειληνατῶν, ἄνωθι τῆς ὁποίας ὑπάρχουσι μεγάλαι ἐκτάσεις βουνῶν ἀπεψιλωμένων ἐντελῶς. Ἐὰν δ’ ἐπιτραπῇ ν’ ἀποκοπῶσι τὰ δένδρα τῆς μόνης ταύτης ἐκτάσεως, ποία θὰ ἦναι ἡ τύχη τοῦ μέρους ἐκείνου; ποία θὰ ἦναι ἡ τύχη τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Δειληνατῶν; ποία ἡ τύχη τῶν κτηνῶν, τὰ ὁποῖα διατηροῦνται εἰς ὅλας ἐκείνας τὰς ἐκτάσεις; Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα, λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὴν αἴτησιν τῶν κατοίκων καὶ τὰς συστάσεις, τὰς ὁποίας ἐποιησάμην πρὸς αὐτόν, μὴ ἐπιτρέψῃ κατ’ οὐδένα λόγον τὴν ἀποκοπὴν τῶν δένδρων τοῦ δάσους ἐκείνου πρὸς κατασκευὴν ξυλανθράκων ὑπὸ συμπολιτῶν τῶν ἀξιοτίμων ἐκ Κυνουρίας συναδέλφων.

§11Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος νὰ τῷ εἴπω, ὅτι δὲν ἔχει νὰ ἐλπίζῃ τι ἐκ τῆς συστάσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι, καὶ ἂν ὁ δασάρχης Ἀχαΐας κ. Λαμπίρης, ὁ ὁποῖος μετέβη ἐκεῖ καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι ἄνθρωπος τοῦ καθήκοντος, ἤθελε γνωμοδοτήσει, ὅτι ἡ ὑλοτομία ἐν τῷ δάσει ἐκείνῳ πρὸς ἀνθρακοποιΐαν εἶναι ἐπιβλαβής, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν θέλει σπεύσει νὰ χορηγήσῃ τὴν ζητηθεῖσαν ἄδειαν πρὸς ὑλοτομίαν, πιεζόμενος βεβαίως πρὸς τοῦτο. Τὴν πληροφορίαν ταύτην δίδω καὶ τὴν σύστασιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ποιοῦμαι, ἔχων ὑπ’ ὄψει ἄλλας ὑποθέσεις παρομοίας φύσεως, καὶ ἄλλην περίστασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, παρὰ τὰς συστάσεις τοῦ δασάρχου Ἀχαΐας κ. Λαμπίρη, ἐπέτρεψεν, ὅπως ἐν τῷ δήμῳ Ἐρινεῶν γείνῃ ὑλοτομία πρὸς ἀνθρακοποιΐαν δάσους ὄντως πολυτίμου.

§12Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὅλα πολύτιμα τὰ παριστάνετε σεῖς τὰ δάση!

§13Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Βεβαίως σεῖς δὲν τὰ θεωρεῖτε πολύτιμα, οὐδὲ σᾶς συμφέρει νὰ θεωρῶνται πολύτιμα τὰ δάση. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦτο μόνον. Ἐγὼ ἤθελον ἐπιστήσει γενικώτερον τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου· διότι, ἐὰν ἤθελον ἐξακολουθήσει αἱ πρὸς ἐξαγωγὴν ξυλανθράκων ὑλοτομίαι τῶν δασῶν, ἃς ἦναι βέβαιος ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι μετὰ δεκαετίαν δὲν θὰ ὑπάρχῃ δάσος ἐν Ἑλλάδι.

§14ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχουσιν ἤδη.

§15Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Μετὰ δεκαετίαν δὲν θὰ ὑπάρχωσι δάση ἐν Ἑλλάδι. Ἐν τῷ δήμῳ Φαρῶν ὑπῆρχε δάσος ἀπέραντον. Πρὸ δεκαετίας ἐπετράπη ἡ ὑλοτομία πρὸς ἐξαγωγὴν ξυλανθράκων, καὶ σήμερον δὲν ὑπάρχει δάσος. Οἱ Κυνουριεῖς αὐτοὶ ἀνθρακεῖς δύνανται νὰ ἐξομοιωθῶσι πρὸς Βανδάλους, διότι, ὅταν περάσωσιν ἀπὸ ἓν δάσος, δὲν ἀφίνουσι τίποτε!

§16Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Κυνουριεῖς εἶναι καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι τὴν ἄδειαν πρὸς ξύλευσιν ἐν τῷ δάσει τῷ ἄνωθι τῆς κωμοπόλεως Δειληνατῶν κειμένῳ.

§17Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Σᾶς βεβαιῶ λοιπὸν, κύριε Ὑπουργὲ, ὅτι, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ ὑλοτομία αὕτη τῶν δασῶν, ἐντὸς δεκαετίας οὐδὲν δάσος θὰ ὑπάρχῃ. Οἱ Κυνουριεῖς ἀνθρακεῖς, ἀφοῦ κατέστρεψαν τὰ τῆς ἰδιαιτέρας αὐτῶν πατρίδος δάση, καταγίνονται νὰ καταστρέψωσι καὶ τὰ λοιπὰ δάση τῆς Ἑλλάδος.

§18Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι φαίνεται ὅτι δὲν ἔχουσι μελετήσει τὸ ζήτημα τῶν δασῶν, διότι τὰ δάση, κύριε Πρόεδρε, οὐδέποτε καταστρέφονται διὰ τῆς ξυλεύσεως, τὰ δάση καταστρέφονται μόνον διὰ τῆς ἐκριζώσεως αὐτῶν καὶ τῆς καλλιεργείας τῶν ἐκτάσεων ἐκείνων. Ἐὰν λοιπὸν κατεστράφησαν τὰ δάση, τὰ ὁποῖα ἀνέφεραν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἡ καταστροφὴ ἐπῆλθε, διότι οἱ κάτοικοι τῶν πέριξ μερῶν, θέλοντες νὰ καλλιεργήσωσι τὴν ἔκτασιν τοῦ δάσους, ἔκαμον ἐκριζώσεις τῶν δένδρων καὶ καλλιεργοῦσι τὴν γῆν. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι, ὅπου ὑπάρχει δάσος τι περί τινα κοινότητα, ἡ κοινότης αὕτη, καίτοι τὸ δάσος εἶναι ἰδιωτικὸν, ἢ ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον ἢ μᾶλλον εἰς πρόσωπα νομικὰ ἢ Μονὰς, ἐννοεῖ ἡ κοινότης νὰ τὸ οἰκειοποιῆται, διότι θέλει νὰ ξυλεύηται ἐξ αὐτοῦ, καὶ διὰ τοῦτο βλέπομεν πάντοτε ἐξεγειρομένας τὰς κοινότητας κατὰ τῶν δυστυχῶν ἀνθρακέων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται, διὰ νὰ δώσωσιν ἄρτον εἰς τὰς οἰκογενείας των, καὶ τοὺς ὁποίους ἐκδιώκουσι πὺξ καὶ λὰξ τῶν δασῶν καὶ τοὺς ἀναγκάζουσι διὰ προσωρινῶν μέτρων καὶ μεγάλων δαπανῶν νὰ ἐπανέρχωνται καὶ ὑλοτομῶσιν· ἢ μετέρχονται τὰ μέσα ταῦτα αἱ κοινότητες, ὅταν δὲν θέλωσιν οἱ ἀνθρακεῖς νὰ δίδωσιν εἰς αὐτὰς κἄτι τι, ὅπως τοῖς ἐπιτραπῇ ἡ ἀνθρακοποιΐα. Εἶναι κακὸν, λέγουσιν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, νὰ ξυλεύωνται τὰ δάση. Ἀλλ’ ὅταν εὑρισκώμεθα πρὸ ἀναγκῶν φοβερῶν, τί δέον γενέσθαι; Εἰς τὴν Τρίπολιν ἀγοράζομεν τὰ κάρβουνα πρὸς 30 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν ἕνεκα τῆς ἐλλείψεως αὐτῶν.

§19Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Νὰ μεταχειρισθῆτε κώκ.

§20Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Γκότσης λέγει νὰ μεταχειριζώμεθα κώκ· ἀλλὰ τὸ κὼκ δὲν εἶναι κάρβουνα, καὶ δὲν ἠξεύρει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ποίαν καταστροφὴν φέρει εἰς τὰ ἀγγεῖα ἡ χρῆσις τοῦ κὼκ, διότι τὸ κὼκ ἀναπτύσσει τοιαύτην θερμότητα, ὥστε καταστρέφονται ὅλα τὰ ἀγγεῖα καὶ αἱ χύτραι. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὰ δάση δὲν καταστρέφονται ἐκ τῆς ἀνθρακοποιΐας, καὶ πρέπει νὰ ἐπιτρέπηται αὕτη.

§21Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ἀκριβῶς αὐτὸ εἶπον, κύριε Πρόεδρε· δάσος, ὅπερ δύο ἢ καὶ περισσότεραι κοινότητες, ἐν καταχρήσει ξυλευόμεναι, δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ καταστρέψωσιν οὔτε μετὰ διακόσια ἔτη, τὸ δάσος τοῦτο δύνανται νὰ καταστρέψωσιν ἐντὸς δέκα ἡμερῶν οἱ ἀνθρακεῖς συμπολῖται τοῦ συναδέλφου κ. Καλούτση. Εἶναι δὲ βέβαιον, ὅτι, ὁπόθεν καὶ ἂν διέλθωσιν οἱ συμπολῖται τοῦ κ. συναδέλφου καὶ κάμωσιν ὑλοτομίαν, δὲν μένει οὔτε χόρτον, ὄχι δάσος. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ἐν τῷ τόπῳ μου ὑπῆρχε δάσος ἀπέραντον, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξυλεύετο ὁλόκληρος δῆμος· τί ὅμως συνέβη; Κἄποιος δασάρχης ἐπέτρεψε νὰ ὑλοτομήσωσι πρὸς ἐξαγωγὴν ξυλανθράκων, καὶ οἱ συμπολῖται τοῦ κ. συναδέλφου τὸ ὑλοτόμησαν ὁλόκληρον ἐν διαστήματι ἑνὸς μηνὸς, καὶ ἀναγκάζονται οἱ κάτοικοι νὰ μεταχειρίζωνται κὼκ ἢ ἄλλας καυσίμους ὕλας, τὰς ὁποίας μεταφέρουσιν ἄλλοθεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ προστασία τῶν δασῶν, τὴν ὁποίαν κάμνουσιν οἱ συμπολῖται τοῦ κυρίου Καλούτση καὶ τῶν λοιπῶν ἐκ Κυνουρίας συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι συνιστῶσι νὰ γίνηται ἡ ὑλοτομία τῶν δασῶν πρὸς ἀνθρακοποιΐαν, πρὸς βελτίωσιν ἴσως αὐτῶν! Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ ὑλοτομία τῶν δασῶν πρὸς ἀνθρακοποιΐαν καὶ ν’ ἀπαγορευθῇ διὰ νόμου μάλιστα, διότι, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν θὰ σώσητε τίποτε ἐκ τῶν δασῶν τῆς Ἑλλάδος.

§22ΧΑΡΑΛ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐξεπλάγην, κύριε Πρόεδρε, μὲ τὰς παρατηρήσεις καὶ τὰς παραστάσεις τῶν ἀξιοτίμων προαγορευσάντων συναδέλφων· ἡ ἔκπληξίς μου δὲ δὲν ἤθελεν εἶσθαι τόση, ἐὰν δὲν κατέληγεν εἰς ὃ κατέληξε συμπέρασμα ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος. Ὅσα εἶπον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι περὶ δασῶν, τόσον ἀμελέτητα, δὲν ἦσαν ἱκανὰ νὰ δώσωσιν ἀφορμήν, ἵνα σχηματίσῃ τις γνώμην ὑπὲρ ἢ κατὰ τῆς ἀνθρακοποιΐας. Ἐννοοῦσιν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, οἱ προαγορεύσαντες, ν’ ἀπαγορευθῇ ἐν Ἑλλάδι ἡ ὑλοτομία πρὸς ἀνθρακοποιΐαν; Τοῦτο εἶναι ζήτημα ἄξιον συζητήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν δύνανται ν’ ἀναπτυχθῶσιν αἱ σχετικαὶ γνῶμαι, ἐξ ὧν δύναται νὰ προέλθῃ τὸ πόρισμα, ἂν πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέπηται ἡ τοιαύτη ὑλοτομία εἰς τὰ δάση. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἡ ὑλοτομία πρὸς ἀνθρακοποιΐαν δὲν εἶναι ἀπηγορευμένη, τὸ ζήτημα εἶναι ζήτημα διακρίσεως τῶν δασῶν. Εἰς ποῖα δὲ δάση πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ὑλοτομία πρὸς ἀνθρακοποιΐαν, καὶ εἰς ποῖα δὲν πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ, τοῦτο εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν δύνανται νὰ λύσωσιν αἱ συζητήσεις ἐν τῇ Βουλῇ, ἀλλὰ λύουσιν οἱ εἰδικοὶ δασολόγοι, οἵτινες κρίνουσι περὶ τῶν δασῶν, καὶ ποῖα καὶ κατὰ τίνα τρόπον πρέπει νὰ ξυλευθῶσιν. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, βλέποντες ὅτι δάση τινὰ ὑλοτομήθησαν καὶ ἐξέλιπον, νομίζουσιν ὅτι ἐπέρχεται καταστροφὴ τῶν δασῶν ἐκ τῆς ἀνθρακοποιΐας. Καὶ ἐν τούτοις ἡ τοιαύτη ὑλοτομία δὲν εἶναι καταστροφὴ τοῦ δάσους. Αὐτὸς εἶναι ὁ προορισμὸς τοῦ δάσους· εἶναι δὲ πολὺ πιθανὸν, διὰ τῆς ξυλεύσεως τοῦ δάσους πρὸς ἀνθρακοποιΐαν οἱ ἄνθρωποι νὰ ἐξυπηρετῶσι τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ δάσους.

§23Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Διὰ τῆς ἐπιστημονικῆς ξυλεύσεως. Ἀλλ’ οἱ κύριοι συνάδελφοι παραπονοῦνται, ὅτι ἡ καταστροφὴ τῶν δασῶν ἐκ τῆς ἀνθρακοποιΐας προέρχεται, διότι ἡ ξύλευσις δὲν γίνεται ἐπιστημονικῶς.

§24Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐὰν ἔχωσι τοιαῦτα παράπονα, βεβαίως πρέπει νὰ τὰ ἐκθέσωσιν· ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τοιαῦτα παράπονα δὲν ὑποβάλλονται καὶ δὲν ἀποδεικνύονται βάσιμα, δὲν ἐννοῶ διατὶ νὰ ἀνακινηθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§25Π. ΣΠΥΡΑΚΗΣ. Καίτοι δὲν ἤμην ἐνταῦθα ἐξ ἀρχῆς εἰς τὴν διεξαγομένην συζήτησιν, ἐν τούτοις δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ὁ ἐπίλογος τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Πατρῶν συναδέλφου, τοῦ προαγορεύσαντος, δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς εὐτράπελος καὶ ἀστεῖος, καὶ οὐδέποτε σοβαρός, καίπερ ἀπὸ συνάδελφον ἀρκετὰ σοβαρὸν προερχόμενος. Τὰ κακὰ, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐν τῷ δήμῳ ἐκείνῳ, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, καὶ τὸν ὁποῖον ἐγὼ γνωρίζω καλλίτερον ἀπὸ αὐτὸν, διότι πολλάκις τὸν διῆλθον ὡς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας μου ἐν τῷ στρατῷ, τὰ κακὰ ἐκεῖνα δημιουργοῦνται ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς κατοίκους τοῦ δήμου ἐκείνου. Αὐτοὶ οἱ ἴδιοι κάτοικοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διαπράττουσι τὰ κακὰ καὶ τὴν καταστροφὴν τῶν δασῶν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος, οἱ δὲ ἀνθρακοποιοί, ἄνθρωποι ἐργατικοὶ, πτωχοὶ οἰκογενειάρχαι, ἄνθρωποι, τοὺς ὁποίους ἐκμυζῶσιν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ συμπολῖται τοῦ ἀξιοτίμου προαγορεύσαντος συναδέλφου, οὐδὲν κακὸν διέπραξαν κατὰ τῶν δασῶν, διότι αὐτοὶ εἶναι ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τὴν ἄμεσον τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἐὰν δὲ ὑπάρχωσιν ὑπεύθυνοι διὰ πᾶσαν βλάβην δασῶν, ὑπεύθυνοι δὲν εἶναι βεβαίως οἱ ἀνθρακοποιοὶ οὗτοι, ὑπεύθυνοι εἶναι ἐκεῖνοι, εἰς οὓς ἔχει ἀνατεθῆ ἡ ἐποπτεία τῶν δασῶν καὶ ἡ πρόληψις τῆς καταστροφῆς αὐτῶν. Ἐὰν ὑπάρχῃ εὐθύνη, ἡ εὐθύνη αὕτη ἐκείνους πρέπει νὰ βαρύνῃ, καὶ οὐχὶ τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἐργάτας, εἰς οὓς ἔρριψε τὸ βάρος ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ ὁποῖος μάλιστα εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ γείνῃ καὶ νόμος ἀπαγορεύων τὴν ἀνθρακοποιΐαν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ, ὅτι οἱ πτωχοὶ οὗτοι ἄνθρωποι, οἱ ἀνθρακοποιοί, ὑφίστανται πολλὰ βάσανα καὶ πολλὰ δεινά, ἰδίως ἐν τῷ δήμῳ ἐκείνῳ, τὸν ὁποῖον ὑπαινίσσεται ὁ κ. συνάδελφος. Διὰ τοῦτο ἤθελον παρακαλέσει νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ καταφορὰ κατ’ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν ἀφορμὴν δίδουσιν, ἀλλὰ προσπαθοῦσι μόνον διὰ τοῦ ἱδρῶτός των νὰ δώσωσιν ἄρτον εἰς τὰς οἰκογενείας των.

§26ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἔχω πληροφορίας, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἷς σύμβουλος τῆς Μονῆς Πεντέλης κατεδικάσθη ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου εἰς τριετῆ ἐξορίαν. Δὲν γνωρίζω, ἂν ἡ πληροφορία μου εἶναι ἀσφαλής, καίτοι ἔχω λόγους νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ δοὺς ταύτην δὲν ἀπέκρυψε τὴν ἀλήθειαν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἂν πράγματι εἶναι ἀληθὴς ἡ πληροφορία μου, ἤτοι ἂν ὄντως ἐτιμωρήθη ὁ σύμβουλος Μάξιμος Ζαφειρίου εἰς τριετῆ ἐξορίαν, καὶ ἂν ἐξετελέσθη ἡ ἀπόφασις αὕτη. Τοσοῦτο δὲ μᾶλλον θέλω νὰ λάβω γνῶσιν τοῦ γεγονότος τούτου, καθόσον ἔχω πληροφορίας, ὅτι ἡ Μονὴ Πεντέλης ἀπὸ πολλοῦ εὑρίσκεται ἄνευ συμβούλων. Μονὴ δέ, οἵα ἡ τῆς Πεντέλης, ἔχουσα διαχείρισιν τηλικαύτην, πῶς εὑρίσκεται ἄνευ συμβούλων; καὶ τίς πλέον ἔχει ἀναλάβει τὰ τῆς διαχειρίσεως τῆς Μονῆς, ἀφοῦ κατὰ τοὺς κειμένους νόμους αἱ περιουσίαι τῶν Μονῶν διαχειρίζονται ὑπὸ συμβούλων;

§27ΣΠ. Ε. ΣΤΑΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν). Ἀληθῶς πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν διεβιβάσθη ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ἀπόφασις αὐτῆς, διὰ τῆς ὁποίας καταδικάζεται ὁ μοναχὸς Μάξιμος Ζαφειρίου εἰς τριετῆ ὑπερορίαν. Τὴν ἀπόφασιν ταύτην τὸ Ὑπουργεῖον εἰσέτι δὲν ἐμελέτησε, καὶ ἑπομένως δὲν ἐξέδωκε τὴν γνώμην αὐτοῦ, προκειμένου περὶ ἐπικυρώσεως αὐτῆς, διότι ἀπαιτεῖται Β. Διάταγμα πρὸς κύρωσιν τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως. Ὅτι δὲν ὑφίσταται Συμβούλιον ἐν τῇ Μονῇ Πεντέλης, δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἀκριβῶς ὁ τιμωρούμενος αὐτὸς εἶναι ὁ εἷς ἐκ τῶν δύο συμβούλων, τῶν ἀποτελούντων τὸ Συμβούλιον, καὶ ἐπιτελεῖ τὰ καθήκοντά του μέχρι τῆς κυρώσεως τῆς ἀποφάσεως τῆς Συνόδου. Μέχρις οὗ λοιπὸν κυρωθῇ ἡ ἀπόφασις αὕτη, ὑφίσταται τὸ Συμβούλιον τῆς Μονῆς καὶ ἐκ τῶν δύο αὐτοῦ μελῶν.

§28ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν πληροφορεῖ τὴν Βουλήν, ὅτι ὑφίσταται Συμβούλιον ἐν τῇ Μονῇ Πεντέλης, διότι ὁ εἷς τῶν δύο συμβούλων ὑπάρχει, κατὰ δὲ τοῦ ἑτέρου δὲν ἔλαβεν εἰσέτι κῦρος ἡ ἀπόφασις, διὰ τῆς ὁποίας αὐτὸς καταδικάζεται εἰς ὑπερορίαν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχει ἀκριβεῖς πληροφορίας, διότι εἷς καὶ μόνος ὑπάρχει ἐκεῖ σύμβουλος, ὁ τιμωρηθείς. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, ἀφοῦ ἀπὸ τῆς 1 Μαΐου ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις ἡ τιμωροῦσα αὐτόν, καὶ ἀπὸ τῆς 5 Μαΐου ὑπεβλήθη ἡ ἀπόφασις αὕτη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, καὶ ὄχι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐρωτῶ καὶ ἐπιθυμῶ νὰ μάθω, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστεύηταί τις διαχείρισιν πλέον εἰς σύμβουλον ὅστις, ἐπὶ τῆς ῥάχεώς του φέρει τοιαύτην ἀπόφασιν; Καὶ δὲν ἐνόμιζεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι εἶναι ἐπείγουσα ἡ ὑπόθεσις, καὶ ὅτι μόλις διεβιβάσθη εἰς αὐτὸν ὤφειλε, λαμβάνων γνῶσιν αὐτῆς, νὰ πράξῃ τὸ καθῆκόν του, καὶ ἂν μὲν εὕρισκε τὴν ἀπόφασιν παράνομον, νὰ ἀκυρώσῃ αὐτὴν, ἄλλως νὰ προκαλέσῃ Β. Διάταγμα, ἐπικυροῦν τὴν ἀπόφασιν; Καὶ τίς δύναται πλέον νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην εἰς σύμβουλον τοιοῦτον, διαχειριζόμενον ὄχι μικρὰ ποσὰ, ἀλλὰ πολὺ μεγάλα; Δὲν νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι πρέπει νὰ σπεύσῃ νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν, τὴν ὄντως λυπηράν;

§29Α. ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Τὰ τῆς Μονῆς Πεντέλης δυστυχῶς ἀπό τινος χρόνου δὲν ἔχουσιν ὁμαλῶς. Ἐπειδὴ ἐγένετο ἡ ἐπερώτησις αὕτη, καὶ οὕτω θὰ ἐπιληφθῇ ἡ Βουλὴ τοῦ ζητήματος, — ὅπερ θὰ ἀπευχόμην, — παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν νὰ ὑποβάλῃ πᾶσαν τὴν σχετικὴν ἀλληλογραφίαν, τὴν διαμειφθεῖσαν μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὅσον ἀφορᾷ τὰ τοῦ Ἡγουμενοσυμβουλίου τῆς Μονῆς Πεντέλης, καὶ ὅσον ἀφορᾷ ἕτερον προγενέστερον Ἡγούμενον, καὶ ὅσον ἀφορᾷ ἐν γένει τὰ τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Ὅταν κατατεθῇ πλήρης ὁ φάκελος, τότε θὰ δυνηθῇ ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφήνηται γνώμην περὶ τοῦ ὀρθοῦ καὶ τοῦ δικαίου.

§30Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Καταθέτω ἀπάντησιν εἰς ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς κ. Ἀγγελοπούλου περὶ ὑποβολῆς τοῦ ἀπολογισμοῦ τῆς διαχειρίσεως τοῦ δήμου Ἀθηναίων τῆς τελευταίας τετραετίας. Ἐπίσης ἀπάντησιν εἰς ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Αἰγιαλείας κ. Ἀσημακοπούλου περὶ τῆς ἀπολύσεως τῶν προσωρινῶν ἀγροφυλάκων Αἰγιαλείας. Διετάχθη ἀμέσως ἡ ἀπόλυσις αὐτῶν, σήμερον δὲ ἀπήντησεν ὁ νομάρχης, ὅτι ἡ διαταγὴ ἐξετελέσθη. Ἐπίσης καταθέτω ἀπάντησιν εἰς ἐπερώτησιν τοῦ κ. Ἀλεξάκη περὶ τινος ζητήματος ταχυδρομικοῦ, καὶ ἀπάντησιν εἰς ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ναυπακτίας κ. Καναβοῦ. Καταθέτω τὴν ἀλληλογραφίαν. Ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς προσθέτων εἰδικῶν δασμῶν καὶ φόρων ἐν τῷ δήμῳ Κορινθίας διὰ τὴν διοχέτευσιν ποσίμου ὕδατος». Ὑποβάλλω σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Λονδίνῳ ἀναθεωρηθέντος Διεθνοῦς Τηλεγραφικοῦ Κανονισμοῦ». Ἐπίσης σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπὸ στοιχ. ᾼΧΚΑʹ νόμου περὶ ἀναδιοργανισμοῦ τοῦ σώματος τῶν ἐργοδηγῶν». Ἐπίσης νομοσχέδιον «περὶ καταργήσεως τῆς τρίτης τάξεως τῶν ἐπιστατῶν δημοσίων ἔργων.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑποβληθέντα νομοσχέδια θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 37–39).

§32Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ γενομένης προτάσεως περὶ προτάξεως τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου περὶ ὑποχρεωτικῆς συμμετοχῆς τῶν δημοσίων λειτουργῶν εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων» ὑπεσχέθην ὅτι θὰ ὑποβάλω σήμερον νομοσχέδιον, τροποποιοῦν τὸν νόμον ἐκεῖνον. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν μετὰ τῆς εἰσηγητικῆς αὐτοῦ ἐκθέσεως. Προσέτι δὲ ὑποβάλλω καὶ ἀπαντήσεις ἐπὶ τριῶν ἐπερωτήσεων τῶν κ. κ. Μισυρλῆ, Φικιώρη καὶ Ἀλεξάκη, ἀφορωσῶν τὸ Μετοχικὸν τοῦτο Ταμεῖον. Λαμβάνω τὴν τιμὴν ἐπίσης νὰ ὑποβάλω νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τῆς Θηραϊκῆς γῆς. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν ὑποβάλλεται τὸ πρῶτον· καὶ ἄλλοτε εἶχεν ὑποβληθῆ, ἀλλὰ δὲν ἔτυχε τότε νὰ συζητηθῇ. Ὑποβάλλω τοῦτο ἐκ νέου.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑποβληθέντα νομοσχέδια θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 40 καὶ 41).

§34Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πρὸ ἡμερῶν παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἂν ἔληξαν αἱ μετὰ τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς διαπραγματεύσεις ἐν σχέσει πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ ὑποβιβασμοῦ τῆς τιμῆς τῆς Ναξίας σμύριδος· ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν εἶχον λήξει τότε, ἀλλ’ ὅτι θὰ ἔληγον ταχέως. Ἐζήτησα δὲ νὰ καταθέσῃ καὶ τὰ ἔγγραφα τὰ διαμειφθέντα, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο, ἂν δὲν λήξουν αἱ διαπραγματεύσεις. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν Βουλήν, ἂν ἔληξαν αἱ διαπραγματεύσεις αὗται, καὶ εἰς ποῖον συμπέρασμα κατέληξαν.

§35Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Αἱ διαπραγματεύσεις κατέληξαν εἰς ἀρνητικὸν συμπέρασμα, καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ κατατεθῶσι τὰ ἔγγραφα.

§36Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σπεύδω κατὰ καθῆκον νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι πρόθυμος πάντοτε εἶναι νὰ παρέχῃ πληροφορίας, καὶ ἐν τῇ προθυμίᾳ του ταύτῃ κατέθηκε τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐζήτησα, περὶ τῶν ἀπολογισμῶν τοῦ δήμου Ἀθηναίων κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν. Ἐκ τῶν πληροφοριῶν τούτων μανθάνομεν, ὅτι τὰ τέσσαρα ἔτη τῆς διαχειρίσεως ταύτης οὐδένα ἀπολύτως παρουσιάζουν ἀπολογισμόν, ὅτι ἡ διαχείρισις 14 περίπου ἑκατομμυρίων εἶναι ἄνευ ἀπολογισμοῦ! Κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν ἐκυκλοφόρησεν ἓν φυλλάδιον, τὸ ὁποῖον ἐτιτλοφορεῖτο «Ἀπολογισμὸς τοῦ δημάρχου Ἀθηναίων». Τὸ φυλλάδιον ἐκεῖνο ἦτο συνονθύλευμα πανηγυρικῶν καὶ ἄλλων φράσεων, ἀναξίων λόγου, καὶ περιεῖχεν ἀριθμοὺς ἐσφαλμένους, καὶ δι’ αὐτὸ παρεκάλεσα τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ φωτίσῃ τὴν Βουλὴν διὰ τῶν αἰτηθεισῶν πληροφοριῶν. Θὰ παρατηρήσω ἐν τούτοις εἰς αὐτόν, ὅτι πρέπει βεβαίως νὰ λάβῃ ἓν μέτρον, ἵνα ζητηθῇ ἀπολογισμὸς δημάρχου, ὁ ὁποῖος, ἐπὶ πενταετίαν διευθύνων τὸν δῆμον Ἀθηναίων, δὲν ηὐδόκησε νὰ δώσῃ ἀπολογισμὸν εἰς τὴν προϊσταμένην του ἀρχήν. Εἶναι τάχα ἀνεκτόν, ἐντὸς τοῦ δήμου Ἀθηναίων νὰ συμβαίνωσι τοιαῦτα παρατράγωδα; Δὲν θὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸν νομάρχην, ἵνα οὗτος φανῇ ὀλίγον αὐστηρότερος;

§37Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Παρατηρῶ, ὅτι ἐκ τοῦ ἐγγράφου τοῦ νομάρχου ἐξάγεται ἀκριβῶς, ὅτι ὁ νομάρχης ἔδωκε διαταγὰς εἰς τὸν δήμαρχον, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν ὑποβολὴν τῶν ἀπολογισμῶν. Ὁ νομάρχης λέγει, ὅτι τοῦτο δυστυχῶς εἶναι συνήθεια τοῦ δήμου Ἀθηναίων, διότι λέγει, ὅτι καὶ προκάτοχοι δήμαρχοι δὲν ὑπέβαλλον ἀπολογισμούς, ὅτι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν δὲν ὑποβάλλονται ἀπολογισμοί. Ἐννοεῖται, ὅτι ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τοῦ νομάρχου, ὅπως κατορθωθῇ ἡ ὑποβολὴ τῶν ἀπολογισμῶν, διότι δὲν εἶναι βεβαίως δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ κατάστασις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸν νόμον.

§38ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἔλαβον ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ πρώτου μέρους τῆς ἐπερωτήσεώς μου περὶ τοῦ διορισθέντος ταχυδρομικοῦ ἐπιστάτου Βλαχορράφτι, ἀλλὰ περὶ τοῦ σπουδαιοτέρου μέρους αὐτῆς δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν, ἤτοι περὶ τοῦ ἀστυνόμου Καρυταίνης καὶ περὶ τῶν ἀγροφυλάκων, διότι ἀπελύθησαν μόνον ἐκεῖνοι, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀσημακόπουλος. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔλαθον καὶ τὴν ὁποίαν δίδει ἡ Διεύθυνσις τῶν ταχυδρομείων, δὲν εἶναι ἡ πρέπουσα, διότι ἡ Διεύθυνσις αὕτη ἀπήλλαξε τὸν συμβολαιογράφον τῶν καθηκόντων τοῦ ταχυδρομικοῦ ἐπιστάτου, καὶ διώρισεν ἕνα ὑπογραμματέα Εἰρηνοδικείου· ἀλλ’ ἔλεγον προχθές, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ὑπογραμματεὺς Εἰρηνοδικείου εἰς ἀπόστασιν τριῶν ὡρῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ὑπογραμματεύς! Κατὰ δὲ τὸν νόμον ἀπολύεται ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν μένει ἐν τῇ θέσει του. Καὶ εἶπον προχθές, πῶς ἐπενοήθη ἡ μέθοδος αὕτη ὑπό τινος μακαρίτου, ἡ μέθοδος τῶν ὑπογραμματέων, καὶ ἐξακολουθεῖ ἀκόμη. Ἀλλ’ αἱ πληροφορίαι, ἃς ἔχω, εἶναι, ὅτι καὶ ὁ ὑπογραμματεὺς αὐτὸς ἀπελύθη πρὸ πολλοῦ, διότι ἐγκατέλιπε τὴν θέσιν του. Ἐρωτᾷ δὲ ἡ Διεύθυνσις τῶν ταχυδρομείων, ἂν ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι ἐκεῖ, ὡς νὰ μὴ ἦναι ὑπάλληλος καὶ ὁ συμβολαιογράφος! Ἀλλὰ διευκολύνων τὴν ὑπηρεσίαν πληροφορῶ τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ὅτι εἶναι καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι ἐκεῖ, εἶναι ὁ δημοδιδάσκαλος, εἶναι δὲ ἄτοπον, εἰς μέρος, εἰς ὃ ὑπάρχει καὶ συμβολαιογράφος καὶ δημοδιδάσκαλος, νὰ ἀνατίθηται ἡ ἀλληλογραφία εἰς ἰδιώτας. Ἔχομεν δὲ παραδείγματα λυπηρὰ τῆς ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας, ἀφ’ ἧς ἐποχῆς μάλιστα οἱ κάτοικοι ἀποδημοῦσιν εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἔχομεν, λέγω, λυπηρὰ παραδείγματα, καὶ δὲν πρέπει διὰ τῆς ὑπηρεσίας νὰ ἐνισχύωμεν τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν χώραν, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὰ περιστέλλωμεν, ἀναθέτοντες τὴν ταχυδρομικὴν ὑπηρεσίαν εἰς δημοσίους ὑπαλλήλους, καὶ οὐχὶ εἰς ἰδιώτας. Ὁ ἰδιώτης τὸ πολὺ θὰ καταδιωχθῇ, ἀλλὰ πρὶν καταδιωχθῇ φεύγει.

§39Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Καὶ ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀνατίθηται εἰς ἰδιώτας ἡ διανομὴ τῆς ἀλληλογραφίας, ὅταν ὑπάρχωσι δημόσιοι ὑπάλληλοι. Ἀλλ’ ὁ εἰρηνοδίκης παρέστησεν, ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχει ὑπογραμματεύς. Ὁ εἰρηνοδίκης πταίει, ἐὰν παρέστησε πράγματα μὴ ἀκριβῆ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν ἀγροφυλάκων, δηλῶ ὅτι, ὁσάκις περιῆλθεν εἰς γνῶσίν μου γεγονὸς τοιοῦτον, πάντοτε διέταξα τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῇ τις, ὅτι εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους ἀκριβῶς, ὅτε πρόκειται νὰ γείνῃ ἡ συγκομιδὴ τῶν καρπῶν, δύνανται οἱ ἀστυνόμοι νὰ προβαίνωσιν εἰς τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἀγροφυλάκων. Θ’ ἀποστείλω δὲ ἐγκύκλιον εἰς ὅλους τοὺς ἀστυνόμους, ἀπαγορεύουσαν ῥητῶς τὸ τοιοῦτον, διότι δὲν τὸ εὑρίσκω ὀρθόν.

§40Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν ἀγροφυλάκων, βεβαιῶ καὶ ἐγώ, ὅτι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς πάντοτε διέταξε τὴν θεραπείαν τῶν ἀτόπων, ἀλλ’ οἱ ἀστυνόμοι ἢ οἱ ἀστυνομεύοντες δὲν ἐξετέλεσαν τὰς διαταγάς του.

§41Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἂν ὑπάρχῃ τοιοῦτος ἀστυνόμος, θ’ ἀπολυθῇ ἀμέσως.

§42Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀστυνόμος Τεγέας, διαταχθεὶς νὰ ἀπολύσῃ τοὺς προσωρινῶς διορισθέντας ἀγροφύλακας, δὲν τοὺς ἀπολύει, ὑπακούων εἰς χυδαίας καὶ φαύλας εἰσηγήσεις.

§43Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ τιμωρηθῇ.

§44Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ ταχυδρομικὸν ζήτημα, κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ προσαγάγω διορισμόν, διὰ τοῦ ὁποίου ἀνατίθεται εἰς ὑπογραμματέα Εἰρηνοδικείου ἡ διεύθυνσις τοῦ ταχυδρομείου ἔν τινι χωρίῳ τοῦ ἐμοῦ δήμου, ἐν τῷ ὁποίῳ ὑπηρετοῦσι τρεῖς δημοδιδάσκαλοι καὶ ὑπάρχει καὶ σταθμάρχης τοῦ σιδηροδρόμου, χωρίῳ, τὸ ὁποῖον ἀπέχει τρεῖς ὥρας ἀπὸ τῆς ἕδρας τοῦ Εἰρηνοδικείου, καὶ ἐν τούτοις ἀνατίθεται ἡ διεύθυνσις τοῦ ταχυδρομείου εἰς τὸν ὑπογραμματέα τοῦ Εἰρηνοδικείου ἰατρόν. Ἐρωτᾶται, οἱ ὑπογραμματεῖς τοῦ Εἰρηνοδικείου εἶναι ὑπάλληλοι τοῦ Δημοσίου, ὥστε νὰ ἐφαρμόζηται ἐπ’ αὐτῶν ὁ νόμος περὶ ταχυδρομείων, ὁ ὁποῖος ἀξιοῖ ν’ ἀνατίθηται ἡ διεύθυνσις τοῦ ταχυδρομείου εἰς ὑπάλληλον τοῦ Δημοσίου; Ὄχι. Προσάγω λοιπὸν τὸν διορισμὸν τοῦτον πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ παρακαλῶ νὰ ἐρωτήσῃ, ἂν ὑπάρχουσιν εἰς τὸ χωρίον ἐκεῖνο τρεῖς δημοδιδάσκαλοι καὶ σταθμάρχης τοῦ σιδηροδρόμου, καὶ ἐν τούτοις ἀνατίθεται ἡ διεύθυνσις τοῦ ταχυδρομείου εἰς ὑπογραμματέα τοῦ Εἰρηνοδικείου ἰατρόν, διότι τὸ θέλει εἷς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἦτο καὶ ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ φορολογεῖ τὸν κόσμον.

§45Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἰατρὸς ὑπογραμματεύς;

§46ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Εἶναι καταδολίευσις προφανής.

§47Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Παρόμοιον ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ ὑποβάλω παράπονον, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων τινὲς ἀστυνόμοι προέβησαν εἰς τὴν ἀπόλυσιν ἀγροφυλάκων. Ἡ διαταγὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὸς τὸν νομάρχην Ἀχαΐας δὲν ἐκτελεῖται. Ἤθελον λοιπὸν παρακαλέσει καὶ ἐγὼ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, ἵνα ἀπευθύνῃ διαταγὴν εἰς τοὺς ἀστυνόμους, ὅπως ἐκτελῶσιν ἀμέσως τὰς διὰ τοῦ νομάρχου διαβιβαζομένας διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου.

§48Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Καὶ ἐγὼ ὀφείλω νὰ βεβαιώσω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εὐθὺς ὡς τῷ ἐγένοντο παραστάσεις σχετικαὶ μὲ τὸ ζήτημα τῶν ἀγροφυλάκων, ἔσπευσε νὰ διατάξῃ ὅ,τι ὁ νόμος κελεύει. Ἀλλ’ ὁ ἀστυνόμος Κραννῶνος δὲν ἐσκέφθη νὰ μὴ ἐκτελέσῃ ἀπ’ εὐθείας τὴν διαταγὴν, ἀλλ’ ἐσκέφθη νὰ εὕρῃ τρόπον δικαιολογοῦντα τὴν μὴ ἐκτέλεσιν τῆς διαταγῆς τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ. Τί δὲ ἐσοφίσθη σχετικῶς πρὸς τὸν ἀγροφύλακα τοῦ δήμου Κραννῶνος; Ἀφοῦ ἐκράτησεν ἀρκετὰς ἡμέρας τὴν διαταγὴν καὶ δὲν ἐξετέλει αὐτήν, μὴ κοινοποιήσας τὸν διορισμόν, ἐχαρακτήρισε τὸν ἀγροφύλακα τοῦτον ὡς ὑποθάλποντα ἕνα φυγόδικον Γκάρτσον, καὶ ἕνεκα τούτου τὸν συνέλαβε καὶ τὸν ἀπέστειλεν εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν, ὅπου ἐκρατήθη, ἕως ὅτου βεβαιωθῇ, ὅτι ὁ ἀγροφύλαξ δὲν ὑπέθαλπε τὸν Γκάρτσον. Σημειώσατε δὲ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰς χεῖράς της ἔκθεσιν τοῦ μοιράρχου Χονδροδήμου, διὰ τῆς ὁποίας βεβαιοῦται, ὅτι ὁ λῃστὴς Γκάρτσος εὑρίσκεται εἰς τὰ ὅρια τὰ μεταξὺ Καλαμπάκας καὶ Ἠπείρου.

§49Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς διαψεύσω εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ, διότι δὲν εἶναι ἀκριβεῖς αἱ πληροφορίαι σας. Ὁ λῃστὴς Γκάρτσος εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐπαρχίαν Λαρίσης.

§50Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Ὄχι.

§51Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Σᾶς βεβαιῶ θετικώτατα· ἔχω ἀσφαλεῖς πληροφορίας.

§52Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Ὁ κύριος Χονδροδῆμος...

§53Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Ὁ κύριος Χονδροδῆμος δὲν ἠξεύρει τίποτε. Περισσότερα ἠξεύρουν οἱ πολιτευόμενοι.

§54Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω, ἂν πλανᾶται ἢ ὄχι ὁ κ. Χονδροδῆμος. Βεβαιῶ ὅμως, ὅτι ὁ δημόσιος αὐτὸς ὑπάλληλος, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀπέστειλεν εἰς τὴν Θεσσαλίαν διὰ τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, ἐκθέτει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁ Γκάρτσος δὲν διαμένει ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Λαρίσης, ἀλλὰ διαμένει εἰς τὰ δάση τῆς ἐπαρχίας Καλαμπάκας.

§55Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν; Ἐστάλη πρὸ 8 ἡμερῶν ἐπιστολὴ εἰς τὴν σύζυγον τοῦ βουλευτοῦ κ. Καρακίτου ἐκ μέρους τοῦ Γκάρτσου, διὰ τῆς ὁποίας οὗτος ζητεῖ 1000 δραχμάς, ἄλλως ἀπειλεῖ νὰ φονεύσῃ ὅλα τὰ ζῷα τοῦ κ. Καρακίτου. Ἐκ τῆς ἐπιστολῆς ταύτης ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ Γκάρτσος εἶναι εἰς τὴν Λάρισαν.

§56Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Ἐγὼ, στηριζόμενος ἐπὶ δημοσίων ἐγγράφων καὶ ἐκθέσεων, σᾶς λέγω, ὅτι ὁ Γκάρτσος δὲν εἶναι εἰς Λάρισαν· ἀλλὰ 4 ἢ 5 ἄλλοι, μεταχειριζόμενοι τὴν σφραγῖδα τοῦ Γκάρτσου, ἧς ὁμοίαν κατεσκεύασαν, στέλλουσιν ἀπειλητικὰς ἐπιστολὰς πρὸς διαφόρους.

§57Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Δυστυχῶς ὁ Γκάρτσος εἶναι συμπολίτης μου, καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὴν περιφέρειαν Λαρίσης.

§58Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Πλανᾶσθε. Δὲν εἶναι εἰς τὴν Λάρισαν· εἶναι εἰς τὰ Τρίκκαλα· ἐκεῖ τὸν ἔχετε. Ὁ Γκάρτσος δὲν εἶναι εἰς τὴν Λάρισαν· ἡ σφραγίς του μόνον εἶναι ἐκεῖ.

§59Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Προκειμένου περὶ ἐγκαταστάσεως νέας τηλεφωνικῆς γραμμῆς μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Πατρῶν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπηρώτησε προχθὲς ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Πατρῶν, ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ λάβῃ πρόνοιαν καὶ περὶ τοῦ Αἰγίου. Μοὶ γράφουσιν ἐξ Αἰγίου, ὅτι περὶ τούτου ἐστάλησαν καὶ ψηφίσματα Συλλόγων, καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἶναι πολὺ εὔκολον, νὰ προστεθῇ ἓν διπλοῦν σύρμα, ὅπως συνδεθῇ τηλεφωνικῶς καὶ τὸ Αἴγιον, ἀφοῦ πρόκειται νὰ διέλθῃ διὰ τοῦ Αἰγίου ἡ γραμμὴ αὕτη. Εἶναι δικαία καὶ εὔλογος ἡ ἀξίωσις.

§60Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐζήτησα πληροφορίας σχετικῶς πρὸς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ Πατρῶν διὰ τὴν τηλεφωνικὴν γραμμὴν Ἀθηνῶν – Πατρῶν. Ἐπὶ τῆς γραμμῆς ταύτης ἐργάζονται, — διότι εἶπον, ὅτι εἶχε γείνῃ χρῆσις τοῦ τηλεγραφικοῦ σύρματος· — τώρα τοποθετεῖται ἴδιον σύρμα, ἐργάζονται δὲ εἰς τρία διάφορα σημεῖα. Μετὰ 15 ἡμέρας, ὡς ἀναφέρει ἡ ὑπηρεσία, θὰ ἦναι ἡ γραμμὴ κατεσκευασμένη, καὶ θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ ἡ συγκοινωνία ἡ τηλεφωνική. Θὰ λάβω ὑπὸ σημείωσιν τὴν σύστασιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ Αἰγιαλείας, ὅπως, ἐὰν ἦναι δυνατόν, συνδεθῇ καὶ τὸ Αἴγιον τηλεφωνικῶς.

§61Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠρώτησα περὶ ἐγκαταστάσεως τηλεφωνείου ἐν τῇ πόλει τῶν Πατρῶν.

§62Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐν τῇ πόλει τῶν Πατρῶν μία δυσκολία παρουσιάζεται. Ἐπειδὴ δὲν ἀπεφασίσθησαν ὁριστικῶς τὰ τοῦ οἰκήματος τοῦ ταχυδρομείου καὶ τηλεγραφείου, δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἰς ἐγκατάστασιν πρὶν ἢ τὸ ζήτημα τοῦτο λυθῇ, διότι εἶναι λίαν δαπανηρὰ ἡ ἐγκατάστασις, ἐννοεῖται δὲ, ὅτι ἀλλαγὴ κτιρίου θὰ φέρῃ καὶ ἀλλαγὴν ἐγκαταστάσεως, ὡς συνέβη ἐδῶ, ἐν Ἀθήναις, ὅπου ἐδαπανήθησαν πολλὰ ποσὰ διὰ τὴν νέαν ἐγκατάστασιν. Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα θὰ λυθῇ ταχέως, εὐθὺς ὡς λυθῇ τὸ ζήτημα, θὰ ἐκτελεσθῇ καὶ ἡ ἐγκατάστασις τοῦ τηλεφωνείου ἐν Πάτραις.

§63Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρωθυπουργὸν καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως εὐαρεστούμενος διατάξῃ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἀστυνομίας Πατρῶν, διότι ἡ δημοσία ἀσφάλεια ἐν τῇ πόλει τῶν Πατρῶν περιῆλθεν εἰς λυπηρὸν σημεῖον. Καθ’ ἑκάστην ἔχομεν κλοπὰς, ῥήξεις κλπ., διότι ἡ δύναμις ἡ ἀστυνομικὴ εἶναι ἐντελῶς ἀνεπαρκής.

§64Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Διέταξα ἤδη τὴν ἐνίσχυσιν, ἐζήτησα δὲ καὶ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ὅπως, εἰ δυνατόν, ἀποσταλῶσι 12 ἱππεῖς διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀστυνομίαν Πατρῶν.

§65Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν μόνον; Καὶ ἡ ἐντὸς τῆς πόλεως ἀσφάλεια χωλαίνει.

§66Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶπον, ὅτι διέταξα τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἀστυνομίας. Συνεπείᾳ τῆς διαταγῆς ταύτης δέκα ἀστυφύλακες θὰ μεταβῶσιν ἀμέσως εἰς Πάτρας πρὸς ἐνίσχυσιν.

§67Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν παρακαλῶ, εἰ δυνατόν, νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν σύμβασιν τὴν συνομολογηθεῖσαν μεταξὺ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῆς Οἰνοποιητικῆς καὶ Γεωργικῆς Ἑταιρείας Χαριλάου καὶ Ἀνδρέου Καμπᾶ καὶ τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν τὴν 9 Ἰουνίου 1903· διότι χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀπαντῶν εἰς ἐρώτησιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ Αἰγιαλείας, εἶπεν, ὅτι ἡ Τράπεζα ἡ Σταφιδικὴ δεσμεύεται ὑπὸ τῆς συμβάσεως ταύτης, ὅπως μὴ πωλήσῃ εἰς οὐδένα σταφιδόκαρπον τῆς παρακρατήσεως, οὐχὶ δὲ καὶ τὸ Δημόσιον. Ἐπεθύμουν νὰ εἶχον τὴν σύμβασιν, διὰ νὰ ἴδω, πῶς ἔχει ἡ διάταξις ἡ ἐμποδίζουσα εἰς τὴν Τράπεζαν τὴν πώλησιν τῆς σταφίδος. Ἡ παρεμπόδισις δὲ αὕτη δὲν ἠξεύρω εἰς ποίας στενοχωρίας δύναται νὰ καταλήξῃ. Παρακαλῶ νὰ καταθέσητε ἀντίγραφον τῆς συμβάσεως ταύτης.

§68Ν. Δ. ΛΕΒΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν θέσεων τῶν ἑρμηνέων τῆς Τουρκικῆς γλώσσης παρὰ τοῖς Πρωτοδικείοις Λαρίσης καὶ Τρικκάλων καὶ παρὰ τῷ Ἐφετείῳ Λαρίσης». Ὑπάρχει καὶ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀναγνωρίσεως καὶ κανονισμοῦ τοῦ πρὸς τὰς ναυτικὰς νήσους Ὕδραν, Σπέτσας καὶ Ψαρὰ χρέους τοῦ Δημοσίου διὰ τὰς ἐν τῷ ἱερῷ ἀγῶνι χρηματικὰς αὐτῶν θυσίας». (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1–6). Ἄρθρον 7 (ἀναγινώσκεται).

§70Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐν στίχῳ ὀγδόῳ, μετὰ τὴν λέξιν «ἐκποιηθέντων», παρακαλῶ νὰ προστεθῇ «καὶ ἐκποιηθησομένων». (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7 μετὰ τῆς τροποποιήσεως ταύτης. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ λοιπὰ ἄρθρα, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς τρίτην συζήτησιν).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρώτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐπιστροφῆς εἰσπραχθέντος φόρου τῶν ἀμπέλων τῆς χρήσεως τοῦ 1901 καὶ φόρου ἀροτριώντων κτηνῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1902, καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ φορολογίας τῶν ἀμπέλων νόμων». (Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ γίνεται δεκτὸν, κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον, εἰς πρώτην συζήτησιν). Ἐξακολούθησις τῆς δευτέρας συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ ἐξαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ φορολογίας τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ περὶ συστάσεως τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης νόμων». Χθὲς μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 5 εἶχε ζητηθῆ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ρούφου. Ἐπειδὴ δὲ ἠμφισβητεῖτο ὁ ἀριθμὸς τῶν ζητησάντων τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἐγένετο ἔνστασις περὶ μὴ ἀπαρτίας, καὶ ἀναγνωσθέντος τοῦ καταλόγου ἡ Βουλὴ δὲν εὑρέθη ἐν ἀπαρτίᾳ. Νῦν καλεῖται ἡ Βουλὴ ν’ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ρούφου. Ἐὰν ὑπάρχωσι 15 ζητοῦντες ὀνομαστικὴν κλῆσιν, θὰ γείνῃ ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἄλλως θὰ γείνῃ δι’ ἀναστάσεως.

§72Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν χθές, μετὰ τὴν ἀγόρευσίν μου σχετικῶς πρὸς τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν, ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ἦτο εἰς θέσιν τὴν στιγμὴν ἐκείνην νὰ ἐκφέρῃ γνώμην, ἂν ἡ πρότασις ἡ ὑπὸ συζήτησιν εἶναι ἀποδεκτὴ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἢ ὄχι. Δὲν γνωρίζω, ἂν σήμερον εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ πληροφορίας.

§73Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν πρόκειται τώρα νὰ γείνῃ συζήτησις.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ὑπάρχωσι 15, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὑπὲρ τοὺς 15). Λοιπὸν θὰ γείνῃ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἡ ψηφοφορία.

§75Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία, κύριε Πρόεδρε.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. (Ἀναγινώσκεται).

§77Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφόν μου. Συνεζητήθη τὸ ζήτημα χθές, ἂν πρέπει ἡ ἐπιτροπὴ ν’ ἀποφασίζῃ ἐκ τῶν προτέρων περὶ ἀγορᾶς σταφιδοκάρπου παρὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ἢ ἂν πρέπει νὰ ἀφεθῇ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα ὑπὸ ὅρους ἐλευθέρα. Εἶναι πρότασις τοῦ κ. Βουλευτοῦ Ἠλείας. Τὴν πρότασιν ταύτην ὑπεστήριξα καὶ ἐγὼ μετὰ διαφόρους ἀναπτύξεις καὶ ἐξηγήσεις καὶ ὅρους τινάς. Ἐὰν ἑπομένως πρόκηται νὰ ψηφισθῇ ὁλόκληρος ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ρούφου, ὅπως ὑποβάλλεται σήμερον, εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀρνηθῶ ψῆφον. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις μετὰ τὴν γενομένην συζήτησιν ἦτο ἡ κατ’ ἀρχὴν παραδοχὴ τῆς διακρίσεως τιμῶν κατὰ περιφερείας, χωρὶς νὰ προδικάζηται ἐκ τῶν προτέρων, ποῖαι θὰ ὦσιν αἱ τιμαὶ αὗται. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν βουλευτὴς κ. Ροῦφος ἤθελε συγκατατεθῆ νὰ τροποποιήσῃ τὴν πρότασίν του εἰς πρότασιν παραδοχῆς κατ’ ἀρχὴν προσδιορισμοῦ διαφόρου τιμῆς κατὰ διαφόρους περιφερείας σταφιδοκάρπου, θὰ ἦτο εὐκολωτέρα ἡ ψήφισις αὐτῆς. Διότι ἡ τροπολογία πρῶτον ὁρίζει, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἀποφασίζει, ἂν θὰ ἀγοράζῃ ἡ Τράπεζα ἢ ὄχι, δεύτερον ὁρίζει ἀπὸ τοῦδε τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ πληρωθῶσι παρὰ τῆς Τραπέζης, ἐνῷ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ γείνῃ μεταβολὴ ἐπὶ τῶν τιμῶν.

§78Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τροπολογήσατε τὴν πρότασιν.

§79Α. ΜΟΝΟΚΡΟΥΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος Ροῦφος ἐδήλωσε χθές, ὅτι εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν, ἐκ παραδρομῆς δὲν συμπεριελήφθη καὶ ὁ ἐν Ἑπτανήσῳ σταφιδόκαρπος. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ Ἑπτάνησος.

§80Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς τῆς Κεφαλληνίας.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Ρούφου λέγουσι Ναὶ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν Ὄχι.

§82Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Μονοκρούσου.

§83Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπεκρούσθη χθὲς ἡ προσθήκη αὕτη ὑπὸ τοῦ κυρίου Ρούφου.

§84Α. ΜΟΝΟΚΡΟΥΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδήλωσε χθὲς ὁ κ. Ροῦφος, ὅτι δέχεται νὰ προστεθῇ εἰς τὴν τροπολογίαν του καὶ ὁ σταφιδόκαρπος τῆς Ἑπτανήσου, ὡς ἐγὼ εἶχον προτείνει;

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§86Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ γείνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Μονοκρούσου.

§87Ε. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Νὰ προστεθῇ δι’ ὅλην τὴν Ἑπτάνησον.

§88Ν. ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἄλλως ἐν Ἑπτανήσῳ δικαιοῦνται νὰ ἀγοράζωσι τὸ παρακράτημα ὅπως θέλουσι.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Μονοκρούσου λέγουσι Ναὶ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν Ὄχι.

§90Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔτυχον νὰ ἦμαι παρὼν χθὲς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 5 καὶ ἑπομένως καὶ τῆς τροπολογίας. Διὰ τοῦτο εἶμαι ἐν πλήρει ἀνικανότητι νὰ δώσω ψῆφον.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία.

§92Ν. ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, περιελήφθη καὶ ὁ σταφιδόκαρπος τῆς Ἑπτανήσου;

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περιελήφθη.

§94Ν. ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ποίαν τιμήν;

§95Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Εἰς 175 δραχμάς.

§96Α. ΜΟΝΟΚΡΟΥΣΟΣ. Εἰς τὴν τιμὴν τοῦ σταφιδοκάρπου Αἰγιαλείας.

§97Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν τοῦ τῆς Ἠλείας.

§98Α. ΜΟΝΟΚΡΟΥΣΟΣ. Ὥστε εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν.

§99Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Θὰ εἴπω δύο λέξεις, διὰ νὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφόν μου...

§100Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε τώρα.

§101Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, εὑρίσκω δικαιοτάτην τὴν τροπολογίαν, διότι πραγματικῶς ὁ προσδιορισμὸς μιᾶς τιμῆς δι’ ὅλας τὰς περιφερείας καταστρέφει τὰς περιφερείας τῶν Πατρῶν... (θόρυβος).

§102Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀρχομένης τῆς ψηφοφορίας ἀπαγορεύεται ἡ ἀγόρευσις (θόρυβος).

§103Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς μοὶ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφόν μου.

§104Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφαρμόσατε τὸν Κανονισμόν.

§105Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Μάλιστα. Ἐφαρμόσατε, κύριε Πρόεδρε, τὸν Κανονισμόν.

§106Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Πρὸ τῆς ψηφοφορίας, κύριε Πρόεδρε, λέγει.

§107Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπει ὁ Κανονισμὸς αὐτό;

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς ψηφοφορίας, κύριε Κωσταντόπουλε, ἐπιτρέπεται· τὸ λέγει ὁ Κανονισμός.

§109Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Λοιπὸν εὑρίσκω δικαιοτάτην τὴν τροπολογίαν, διότι πραγματικῶς ὁ προσδιορισμὸς μιᾶς τιμῆς δι’ ὅλας τὰς περιφερείας καταστρέφει τὴν ἐπαρχίαν τῶν Πατρῶν. Ἀλλ’ ἀπαιτεῖται κανονισμὸς ἐμποδίζων τὴν κατάχρησιν. Διὰ τοῦτο θὰ καταψηφίσω τὴν πρότασιν. Ἐγὼ ἔχω ἐν τῇ προτάσει, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον, ὀργανισμὸν ὁλόκληρον, πέποιθα δὲ, ὅτι Βουλὴ θὰ παραδεχθῇ αὐτόν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ρούφου. (Γίνεται ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν, ὡς ψηφολεκτῶν, τῶν βουλευτῶν Κ. Ἀσημακοπούλου καὶ Ἠλία Μπασδέκη, καὶ εἶτα ἡ διαλογὴ, κατὰ τὸ ἑπόμενον πρωτόκολλον ψηφοφορίας).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 139. Ἐκ τούτων 91 ἐψήφισαν κατὰ τῆς τροπολογίας, 29 ὑπὲρ αὐτῆς, καὶ 19 ἠρνήθησαν ψῆφον. Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ὑπάρχει καὶ ἑτέρα τροπολογία τῶν κ. κ. Πετρίδου, Ἀσημακοπούλου, Χοϊδᾶ, Γουλιμῆ κλπ. ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, ἔχουσα οὕτω: «Πλὴν τοῦ σταφιδοκάρπου τῶν ἐπαρχιῶν Αἰγιαλείας, Κορινθίας, Πατρῶν, Ἑπτανήσου καὶ Βονίτσης, δι’ ἃς ἡ τιμὴ ὁρίζεται διὰ μὲν Αἰγιάλειαν καὶ Κορινθίαν πρὸς δραχ. 180 τὸ χιλιόλιτρον, διὰ δὲ τὰς λοιπὰς ὡς ἄνω ἐπαρχίας πρὸς δραχ. 160 τὸ χιλιόλιτρον, ὑποχρεουμένης τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης νὰ ἀγοράζῃ ποσὸν σταφίδος κατ’ ἀναλογίαν τοῦ παραδεχθέντος ποσοῦ ἑκάστης τῶν ἄνω περιφερειῶν.» «Ἐπὶ τῆς βʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 5 προστίθεται ἐν τέλει: «Ἐν Κορινθίᾳ, Αἰγιαλείᾳ καὶ Ἑπτανήσῳ, ἱδρύεται ἀνὰ μία ἀποθήκη πρὸς ἀγορὰν πλεονάσματος, λειτουργοῦσα συγχρόνως μετὰ τῶν ἐν ἄλλαις ἐπαρχίαις ἀποθηκῶν.»

§112Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι.

§114Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, κ. Πρόεδρε.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ζητοῦντες νὰ γείνῃ ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Δὲν εἶσθε 15.

§116Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ζητοῦμεν τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε νὰ ὁμιλήσητε.

§118Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη.

§120ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Εἴμεθα 15.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ζητοῦντες ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Δὲν εἶσθε 15.

§122Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπὸν φέρω ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θ’ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος. (Ἀναγινώσκεται ὁ ὀνομαστικὸς κατάλογος τῶν Βουλευτῶν, ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν, ὡς ψηφολεκτῶν, τῶν βουλευτῶν Κ. Ἀσημακοπούλου καὶ Γ. Καρπετοπούλου, μεθ’ ὃ γίνεται ἡ διαλογή). Ἡ Βουλὴ εἶναι ἐν ἀπαρτίᾳ, παρόντων Βουλευτῶν 133. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 5 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 6 (ἀναγινώσκεται).

§124Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§125Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Κορινθίας, ὅτε ἤρξατο συζητῶν ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6, ἐφάνη ὡς προτιθέμενος νὰ ὑποβάλῃ τροπολογίαν. Καὶ πράγματι ἐξεδεχόμην καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλοι ἀκούοντες αὐτοῦ, ὅτι χαρακτηρίσας τὴν διάταξιν ταύτην ὡς φανταστικὴν, ἤθελε καταλήξῃ εἰς μίαν τροπολογίαν, εἰς μίαν πρότασιν περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου τούτου δι’ ἑτέρου ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐνδείξει τὴν γνώμην αὐτοῦ περὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὅν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Πολιτεία περισσότερον ἀρωγὸς εἰς τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς· ἀλλ’ οὐδὲν τοιοῦτον ἠκούσαμεν. Ὁ κ. Βουλευτὴς Κορινθίας προεκάλεσε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δηλώσῃ, ἂν ἔχει ἐξησφαλισμένον τὸ δάνειον, περὶ τοῦ ὁποίου γίνεται μνεία ἐν τῷ ἄρθρῳ τούτῳ· ἀλλ’ ὡς δὲν ἀγνοεῖ καὶ αὐτὸς καὶ ἡ Βουλὴ, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν οὐδέποτε δύναται νὰ διαπραγματευθῇ δάνειον, χωρὶς νὰ ἔχῃ πρὸς τοῦτο ἄδειαν ἐκ τοῦ νόμου. Σήμερον χορηγεῖται διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ἡ ἄδεια νὰ προβῇ εἰς συνομολόγησιν τοῦ δανείου τούτου πρὸς ὃν σκοπὸν πρόκειται νὰ συνομολογηθῇ, ὁ δὲ κ. Βουλευτὴς Κορινθίας ζητεῖ ἐκ τῶν προτέρων νὰ τῷ δηλωθῇ, ἂν εἶναι ἐξησφαλισμένον τὸ δάνειον, πρὸς διαπραγμάτευσιν τοῦ ὁποίου δὲν ὑπάρχει ἄδεια!

§126Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἦτο εὔστοχος, κατὰ τὴν γνώμην μου. Εὑρισκόμεθα ἐν μηνὶ Ἰουνίῳ· θὰ ψηφισθῇ, ὡς δὲν ἀμφιβάλλω, τὸ τραγελαφικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον, ὡς καὶ τὰ ἄλλα, θὰ διακόψῃ ἡ Βουλὴ τὰς ἐργασίας της, καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ πλέον δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις ἄλλου τρόπου. Ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ δάνειον, ποίαν ἀνακούφισιν θὰ παράσχωμεν εἰς τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς, ἀφοῦ ἡ Βουλὴ δὲν θὰ ἦναι παροῦσα; Ἐπεθύμουν νὰ ὑπῆρχε τοὐλάχιστον διαβεβαίωσις, ὅτι πράγματι θὰ συναφθῇ τὸ δάνειον, καὶ κατόπιν νὰ ψηφίσωμεν τὴν διάταξιν ταύτην. Θὰ εὑρεθῶσιν εἰς ἀμηχανίαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἤλπιζον εἰς τὴν σύναψιν τοῦ δανείου, εἰς τὸ ὁποῖον μετὰ πολλῆς γλυκύτητος προσβλέπουσιν οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοί· οἱ συνάδελφοι δὲ, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουσι ταῦτα, τοῖς ὑπόσχονται, ὅτι «θὰ ἔλθῃ ὁ Αὔγουστος, καὶ θὰ σᾶς ἀγοράσωμεν τὸ πρᾶγμα μὲ 140 δραχμάς· ἡσυχεῖτε!» Ἂν δὲν συμβῇ τοῦτο, τί θὰ συμβῇ; θὰ ἔχωμεν κλονισμὸν κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, ὁ δὲ κύριος Ὑπουργὸς θὰ ἀπαντᾷ, ὅτι δὲν ἔγεινε τὸ δάνειον, διότι οἱ ὅροι αὐτοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γείνουν ἀποδεκτοί!

§127Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Βεβαίως οἱ ὅροι τοῦ ἄρθρου 6 δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ δανείου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ὤφειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐργασθῇ πρὸς ἐξεύρεσιν τοῦ δανείου, θὰ ἦτο ἄστοχον, ἀφοῦ δὲν εἶχε τὴν ἄδειαν νὰ διαπραγματευθῇ τὸ δάνειον. Ἀλλὰ καλὸν θὰ ἦτο νὰ τεθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διάταξις ἐπιτρέπουσα τοῦτο.

§128Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐδηλώσαμεν ὅτι κατὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ προβάλωμεν τοιαύτην διάταξιν.

§129Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἴσως ἡ ἐπιθυμία, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν ὁ κ. Βουλευτὴς Κορινθίας, ὅπως ἀπὸ τοῦδε δηλωθῇ εἰς τὴν Βουλὴν, ἂν ἔχει ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐξεύρεσις δανείου, ἴσως, λέγω, ἡ ἐπιθυμία αὕτη εἶναι ὑπερβολική· οὐχ ἧττον εὐλόγως δύναταί τις νὰ διστάσῃ, ἂν ἡ διάταξις, περὶ ἧς συζητοῦμεν, θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ, ψηφιζομένου τοῦ νομοσχεδίου, ἂν τουτέστι θὰ ἦναι δυνατὸν ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα νὰ ἐξεύρῃ τὸ ποσὸν τῶν τεσσάρων ἑκατομμυρίων δραχμῶν, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προέλθῃ εἰς ἀγορὰν τοῦ πλεονάζοντος σταφιδοκάρπου. Εἶναι γνωστοὶ οἱ ὅροι, διὰ τῶν ὁποίων δανείζεταί τις, καὶ μάλιστα ὅταν ὁ δανειζόμενος ἦναι πιστωτικὸν κατάστημα, οἷον εἶναι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα· οἱ ὅροι οὗτοι εἶναι οἱ ὅροι, τοὺς ὁποίους δημιουργεῖ ἡ φερεγγυότης τοῦ δανειζομένου. Ὁποία δὲ εἶναι ἡ φερεγγυότης τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης διὰ τὰ 4 ἑκατομμύρια; Ἡ φερεγγυότης τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης παρίσταται εἰς τὴν εἰκόνα, τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσε προχθὲς ἀκόμη ἡ Ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχομεν ἀνὰ χεῖρας τὴν κατάστασιν τὴν συνοπτικὴν τῆς 31 Μαρτίου, καὶ ἐκ ταύτης φαίνεται ὁποία εἶναι ἡ φερεγγυότης τῆς Τραπέζης· καὶ εὐλόγως ἤθελε διστάσει τις ἐντεῦθεν νὰ παραδεχθῇ, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα θὰ ἔχῃ τὴν ἱκανότητα νὰ συνομολογήσῃ δάνειον, ὅταν βλέπωμεν ἐκ τῆς καταστάσεως ταύτης, ὅτι, ἀφ’ ὅτου ἤρχισε νὰ λειτουργῇ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, καὶ ἤρχισεν ἐκπληροῦσα τὸν πρῶτον τῶν προορισμῶν αὐτῆς, τοῦ δανείζειν δηλαδὴ τοὺς σταφιδοκτήμονας, πάντα τὰ δάνεια ἐκεῖνα μένουσιν εἰς χεῖρας τῶν ὀφειλετῶν αὐτῆς. Καὶ ἀφοῦ δὲν ἠδυνήθη νὰ εἰσπράξῃ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐδάνεισεν ἀπὸ τῆς πρώτης ἀκόμη δανειακῆς περιόδου αὐτῆς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πεισθῶμεν, ὅτι ἔχει τὴν φερεγγυότητα ἡ Τράπεζα, ὅπως δυνηθῇ νὰ συνάψῃ τὸ δάνειον τῶν τεσσάρων ἑκατομμυρίων; Βλέπω ἐκ τῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἔχω ἀνὰ χεῖρας, ὅτι ἐκ τῶν περιόδων τῶν δανειακῶν, τῆς πρώτης, τῆς δευτέρας καὶ τῆς τρίτης, τὰ καθυστερούμενα ἤδη εἰς τὴν Τράπεζαν ποσὰ ἀνέρχονται εἰς δρ. 4,431,429, τὰ δὲ καθυστερούμενα ἐκ τῆς τελευταίας δανειακῆς περιόδου ἀνέρχονται εἰς 2,886,120, ἤτοι τὸ ὅλον τῶν ὀφειλομένων εἰς τὴν Τράπεζαν ἀνέρχεται εἰς τὸ σεβαστότατον ποσὸν, τὸ δυνάμενον αὐτὸ καὶ μόνον νὰ κλονίσῃ τὴν ὕπαρξιν τῆς Τραπέζης, τῶν δραχ. 7,317,549.

§130ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί μένει λοιπὸν διαθέσιμον κεφάλαιον εἰς τὴν Τράπεζαν;

§131Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τίποτε. Λοιπὸν ἐντεῦθεν γεννᾶται εὐλόγως ὁ δισταγμὸς, ὅτι δὲν θὰ δυνηθῇ ἡ Τράπεζα, εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν εὑρισκομένη, νὰ συνομολογήσῃ τὸ δάνειον, περὶ οὗ πρόκειται. Καὶ προκειμένου νὰ ψηφισθῇ διάταξις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, διὰ τῆς ὁποίας δίδομεν τὴν ἄδειαν εἰς τὴν Τράπεζαν, ἵνα προέλθῃ εἰς συνομολόγησιν δανείου τεσσάρων ἑκατομμυρίων, παρέχομεν οὕτω τὴν ἐλπίδα εἰς τοὺς πάσχοντας πληθυσμοὺς τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, ὅτι θὰ γείνῃ δυνατὸν μίαν ἡμέραν κατὰ τὴν μέλλουσαν ἐσοδείαν νὰ προσέλθῃ βοηθὸς εἰς τὰς ἀνάγκας αὐτῶν ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, ἀγοράζουσα τὸ πλεονάζον ποσὸν ἐκ τῆς παραγωγῆς· εὐλόγως ὅμως διστάζομεν, ἂν ἡ ἐλπὶς, ἣν παρέχομεν εἰς τοὺς πάσχοντας σταφιδικοὺς πληθυσμοὺς, θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ μίαν ἡμέραν. Καὶ ἄν ἔχωμεν δισταγμὸν τοιοῦτον, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ τελεσφορήσῃ ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, τότε, ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν, διατὶ ἄρα ἠθέλομεν ἀποτολμήσει τὴν ψήφισιν αὐτῆς; — διότι τόλμη ἀληθῶς θὰ ἦτο ἡ ψήφισις τοιαύτης διατάξεως. — Πρόκειται νὰ ματαιοπονήσωμεν; εἴτε νὰ ψηφίσωμέν τι, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ βεβαίως καὶ ἀσφαλῶς; Ὄχι βεβαίως, διότι ἡ Βουλὴ δὲν παίζει. Ἂν δὲ δὲν ἔχωμεν τὴν βεβαιότητα, ἢ τοὐλάχιστον πάντα τὰ ἐχέγγυα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχωμεν, ὅτι θὰ δυνηθῇ ἡ διάταξις αὕτη νὰ ἐκτελεσθῇ, βεβαίως ὀφείλομεν νὰ καταψηφίσωμεν τὴν διάταξιν· ὄχι διότι δὲν ἐγκρίνομεν κατ’ ἀρχὴν τὸ μέτρον, ὅπως ἡ Τράπεζα, δανειζομένη, προσέλθῃ ἀρωγὸς εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς διὰ τῆς ἀγορᾶς τοῦ πλεονάσματος, ἀλλὰ διότι ἡ ψήφισις μέτρου, ὅπερ ἐκ τῶν προτέρων μὲν εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ, δημιουργεῖ ὅμως τὴν φρούδην ἐλπίδα ὅτι θέλει ἀνακουφίσει τὴν πάσχουσαν σταφιδοπαραγωγὴν, ἀποτελεῖ δημοκοπίαν τοῦ χειρίστου εἴδους καὶ διὰ τοὺς ψηφίζοντας αὐτὸ, ἀλλὰ κυρίως διὰ τοὺς εἰσηγητὰς τοῦ νομοσχεδίου.

§132Δ. Π. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§133Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§134Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετ’ ἀπορίας μου, εἰσελθὼν ἐν τῇ αἰθούσῃ, εὗρον πάλιν τὴν συζήτησιν διεξαγομένην ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5· καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλ’ ἤκουσα μετ’ ἐκπλήξεως καὶ κατηγορίαν ἐκτοξευομένην, κατὰ τρόπον, τοῦ ὁποίου τὸν χαρακτηρισμὸν δὲν θεωρῶ πρέπον νὰ δώσω, ἐναντίον ἐκείνων, οἵτινες ἐνόμισαν καθῆκον ἑαυτῶν νὰ ὑπερασπίσωσι τὰ συμφέροντα τῶν ἐπαρχιῶν ἐκείνων, ὧν τὰ συμφέροντα προφανῶς σφαγιάζονται...

§135Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντοτε αἱ Πάτραι ὠφελοῦνται ἀπὸ τὸν κόσμον ὅλον περισσότερον. Ὁλόκληρον τὸ ἐμπόριον τῆς σταφίδος ἀσκεῖται ἐν Πάτραις.

§136Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Ἐὰν, κύριε Πρόεδρε, νομίζωσιν ὅτι τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον εἶναι πεδίον κατάλληλον κερδοσκοπίας, διαβολῶν, ῥᾳδιουργιῶν, ἀντεγκλήσεων, ἂς προβῶσιν. Ἡμεῖς δὲν θὰ τοὺς ἀκολουθήσωμεν. Ὁ κόσμος γνωρίζει καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι νὰ ῥᾳδιουργήσωσι, καὶ ἡμᾶς. Δὲν εἴμεθα σημερινοὶ ἄνθρωποι, δὲν εἴμεθα χθεσινοί. Μᾶς γνωρίζει ὁ τόπος· γνωρίζει ὅτι τὸ κόμμα, τὸ ὁποῖον ἐκπροσωποῦμεν ἐν τῇ Βουλῇ, τοῦ ὁποίου εἴμεθα ἀντιπρόσωποι συνεχῶς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, ἐξυπηρέτησε μετ’ εὐλαβείας τὰ συμφέροντα καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἰδιαιτέρας ἡμῶν πατρίδος. Δὲν εἴμεθα ἐξ ἐκείνων, οἵτινες θὰ καταδεχθῶσι διὰ μιᾶς τροπολογίας νὰ ἐπιζητήσωσι δημοτικότητα. Εἶναι περιττὸν νὰ μᾶς ὑβρίζωσι· δὲν θὰ ἐπικαλεσθῶμεν ὡς τίτλον, δόξης μίαν τροπολογίαν. Πράττομεν ἁπλῶς τὸ καθῆκόν μας, πράττομεν ὅ,τι ἡ συνείδησις ἡμῶν ὑπαγορεύει. Προστατεύομεν συμφέροντα δυστυχῶν ἀνθρώπων, συμφέροντα ἀνθρώπων ἀναξιοπαθούντων, ἀνθρώπων, τῶν ὁποίων τὴν κατάστασιν τὴν δεινὴν οὐδεὶς ἀρνεῖται. Δὲν ζητοῦμεν ἡμεῖς νὰ χωρίσωμεν τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς εἰς εὐνοουμένους καὶ μὴ, ὡς θέλουσιν ἄλλοι. Δὲν εἶναι δίκαιον νὰ χαριζώμεθα εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας, αἵτινες ἐπέφεραν τὴν σταφιδικὴν κρίσιν, καὶ νὰ δίδωμεν εἰς αὐτὰς πᾶσαν προστασίαν, ἐπὶ βλάβῃ ἀνυπολογίστῳ τῶν ποιοτήτων ἐκείνων, αἵτινες ἀποτελοῦσι τὴν βάσιν τῆς καταναλώσεως τῆς σταφίδος. Διότι, ἐὰν δεχθῶμεν πρὸς στιγμὴν, ὅτι αἱ ἐπαρχίαι Πατρῶν, Αἰγιαλείας, Κορινθίας καὶ Ἑπτανήσου παύουσι νὰ παράγωσι σταφιδόκαρπον, βεβαίως ἡ κατανάλωσις τοῦ σταφιδοκάρπου θὰ ἐκλείψῃ, καὶ δὲν ὑφίσταται ἐλπὶς, ὅτι αἱ ἐπαρχίαι τῆς Μεσσηνίας, Ὀλυμπίας καὶ λοιπαὶ, αἱ ὁποῖαι παράγουσιν αἰσχρὰς ποιότητας, θὰ δυνηθῶσι νὰ διαδώσωσι τὴν σταφίδα εἰς τὴν ἀλλοδαπήν.

§137Π. ΣΑΚΚΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§138Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὸν λόγον.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι προσωπικὰ τὰ ζητήματα, καὶ θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κύριος Σάκκης.

§140Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι διόλου προσωπικά· τοπικὰ εἶναι.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε.

§142Π. ΣΑΚΚΗΣ. Εἶναι προσωπικὸν τὸ ζήτημα. Ἀντιπροσωπεύω νομὸν παράγοντα σταφιδόκαρπον.

§143Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι ἀντιπροσωπεύομεν νομοὺς σταφιδοπαραγωγούς.

§144Π. ΣΑΚΚΗΣ. Ὅσα ὁ κ. ἐκ Πατρῶν Βουλευτὴς ἀνέφερε περὶ τοῦ σταφιδοκάρπου τοῦ ἐν Μεσσηνίᾳ καὶ εἰς ἑτέρας τινὰς ἐπαρχίας παραγομένου δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον, ἐὰν τὸ προϊὸν τῆς σταφίδος κατέπεσε, κατέπεσε κυρίως ἐκ τῆς κακῆς πίστεως τοῦ ἐμπορίου τῶν Πατρῶν...

§145Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Καὶ τίς ἀρνεῖται τοῦτο;

§146Π. ΣΑΚΚΗΣ. .. Διότι οἱ ἔμποροι τῶν Πατρῶν, ἐπὶ σκοπῷ νὰ ἐκμεταλλευθῶσι τὸ προϊὸν τῶν ἐπαρχιῶν πρὸς περισσότερον ἑαυτῶν ὄφελος, μετεχειρίσθησαν μέσα, τὰ ὁποῖα δὲν τιμῶσι τὸ ἐμπόριον τὸ σταφιδικὸν τῶν Πατρῶν. Καὶ πρῶτον ἀπετέλεσεν, οὕτως εἰπεῖν, ἓν συνδικάτον μετὰ τῶν πρακτόρων διαφόρων ἀτμοπλοϊκῶν ἑταιρειῶν, ξένων ἰδίᾳ, καὶ κατώρθωσαν διὰ τοῦ μέσου τούτου νὰ συγκεντρώσωσι τὸ ἐμπόριον τῶν πλείστων τῆς Πελοποννήσου ἰδίᾳ ἐπαρχιῶν ἐν Πάτραις, καὶ διὰ τοῦ μέσου τούτου συνεννοούμενοι μεταξὺ των κανονίζουσι τὰς τιμὰς τοῦ σταφιδοκάρπου, ὡς αὐτοὶ βούλονται, ἀποκλείοντες παντὸς ἀνταγωνισμοῦ τοὺς ἐμπόρους τῶν ἐπαρχιῶν· πλὴν δὲ τούτου ζημιοῦσι καὶ τοὺς παραγωγοὺς σταφίδος, ἐπιβαρύνοντες αὐτοὺς μὲ ἔξοδα μεταφορᾶς τοῦ προϊόντος αὐτῶν εἰς Πάτρας πέντε λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν.

§147Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Ἀληθέστατον.

§148Π. ΣΑΚΚΗΣ. Ἐκμεταλλεύονται καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον τὸ ἐμπόριον, διὰ τῆς λεγομένης περίτσιας· δηλ. μετὰ τὴν ἐκφόρτωσιν ἐκ τοῦ πλοίου ποσοῦ τινος προφασίζονται, ὅτι τοῦτο δὲν ὁμοιάζει πρὸς τὸ δεῖγμα, καὶ οὕτως ἀναγκάζουσι, κατόπιν διαμαρτυριῶν ψευδῶν, τὸν ἐπαρχιώτην ἔμπορον ἢ παραγωγὸν νὰ ἐκπίπτῃ τὴν συμφωνηθεῖσαν τιμὴν κατὰ 10 ἢ 20 δραχμὰς τὴν χιλιάδα, ἢ καὶ πλέον, καὶ οὕτω πείθεται δῆθεν ὁ ἀγοραστὴς Πατρῶν νὰ παραλάβῃ καὶ τὸ ὑπόλοιπον. Διὰ τῆς οὕτω δὲ κατορθουμένης συγκεντρώσεως τοῦ πλείστου σταφιδεμπορίου ἐν Πάτραις ἐπιτυγχάνουσι καὶ ἕτερον, τὴν σύγχρονον κατὰ τὸν μῆνα Αὔγουστον συγκέντρωσιν μεγάλου ποσοῦ σταφιδοκάρπου, ἐξ οὗ ἀφοῦ ἀγοράσωσι τὸ διὰ τὰ πριμαρόλια ποσὸν καὶ συμπληρώσωσιν οὕτω τὰς πρώτας ἀποστολάς των, συνεννοοῦνται κατόπιν, καὶ ἐκπίπτουσι τὰς τιμὰς καταπληκτικῶς. Ἑτέραν συνεννόησιν διαπράττουσι μετὰ τοῦ συνδικάτου, τοῦ ὑφισταμένου ἐν Ἀγγλίᾳ, καὶ ἀποτελουμένου ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ παραλήπτας ἢ ἀνταποκριτὰς ἢ μεσίτας, οἵτινες δὲν προσφέρουσι τὰς τιμὰς, ἃς εἶναι διατεθειμένον τὸ ἐκεῖ ἐμπόριον νὰ προσφέρῃ διὰ τὴν σταφίδα, ἀλλ’ ἐμβάλλουσιν εἰς αὐτὸ τὸν πανικὸν ἐκ τῆς δῆθεν μεγάλης ἐσοδείας, διότι καὶ ὅταν αὕτη δὲν τυγχάνῃ τοιαύτη, ἀπὸ σκοποῦ παριστᾶται καὶ μεταδίδεται ὡς τοιαύτη ὑπὸ τοῦ ἐμπορίου τῶν Πατρῶν ἢ καὶ ἄλλων μερῶν. Προσέτι ἐκμεταλλεύονται καὶ τὰς ἐξαιρετικὰς ποιότητας τῶν ἐπαρχιῶν, καὶ ἀποστέλλουσι ποιότητας τῶν ἐπαρχιῶν τούτων εἰς Ἀγγλίαν καὶ ἄλλα μέρη μὲ μάρκαν Αἰγίου, Κορίνθου, ἢ Πατρῶν, καὶ οὕτω πως, εἰς βάρος βεβαίως τῆς παραγωγῆς τῶν μερῶν τούτων, κερδίζουσι τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς, ἐκπίπτοντες καὶ τὴν ἀξίαν τῶν ἐξαιρετικῶν ποιοτήτων ἐκ τῆς εἰκονικῆς ὑπερπαραγωγῆς αὐτῶν. Ἀφαιροῦσι δὲ οὕτω καὶ τὴν ἰδέαν, ἥτις ἠδύνατο νὰ σχηματισθῇ, ὅτι καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας δύνανται νὰ παραχθῶσιν ἐκλεκταὶ ποιότητες. Διότι τίς δύναται ν’ ἀμφισβητήσῃ τὴν ἐξαιρετικὴν ποιότητα Μελιγαλᾶ τῆς Μεσσήνης; τίς ἀμφισβητεῖ τὰς ἐξαιρετικὰς ποιότητας τῆς Κορώνης, Μεθώνης καὶ Λογγᾶς τῆς Πυλίας; τίς ἀμφισβητεῖ τὴν ἐξαιρετικὴν ποιότητα Φιλιατρῶν, Γαργαλιάνων καὶ Κυπαρισσίας τῆς Τριφυλίας; Δὲν δύνανται βεβαίως νὰ ἐξισωθῶσιν αὗται πρὸς τὴν πρώτην ποιότητα τῶν Πατρῶν, τῆς Κορίνθου καὶ ἔτι περισσότερον τοῦ Αἰγίου, ἐξισοῦνται ὅμως πρὸς τὰς δευτέρας ποιότητας αὐτῶν. Ὑπάρχει λοιπὸν καὶ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἐκείναις πλέον τῶν 30 ἑκατομμυρίων λιτρῶν σταφιδόκαρπος ἐξαιρετικῶν ποιοτήτων, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ διαγωνισθῶσι πρὸς τὰς καλλιτέρας ποιότητας, ἢ τοὐλάχιστον πρὸς τὰς δευτερευούσας ἐκλεκτὰς ποιότητας Πατρῶν καὶ Κορίνθου, μόνον δὲ τὰς τοῦ Αἰγίου δὲν δύνανται νὰ φθάσωσιν. Ἕτερον μέγιστον κακὸν εἶναι καὶ τὸ σύστημα τῶν προπωλήσεων, τὸ ἐπικρατοῦν ἰδίως ἐν Πάτραις, ὅπερ σπουδαίως ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος. Ὥστε, ἂν ἡ κρίσις τῆς σταφίδος παρατείνηται, τοῦτο προέρχεται οὐ μόνον ἐκ τῆς ὑπερπαραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς κακῆς πίστεως τοῦ σταφιδικοῦ ἐμπορίου. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω εἰς ἀπάντησιν τοῦ προλαλήσαντος.

§149Δ. Π. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§150Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μερλόπουλος.

§152Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νομοσχεδίου.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὑρισκόμεθα ἤδη εἰς τὸ ἄρθρον 6.

§154Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπω ὅτι ἀκόμη ἐξακολουθεῖ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Θὰ ἦναι εἰς θέσιν καὶ αὔριον ἡ Βουλὴ νὰ συζητήσῃ, διότι ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι καὶ αὔριον τὰ αὐτὰ ἐπιχειρήματα θὰ παραταχθῶσιν, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸν κανονισμὸν τῶν τιμῶν. Καιρὸς ὅμως νὰ ἐπανέλθῃ ἡ συζήτησις ἐκεῖ, ὅθεν ἐξετράπη, εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νομοσχεδίου, καὶ νὰ ἐξετασθῇ, ἂν θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ διάταξις ἡ ἐπιτρέπουσα τὴν ἄδειαν εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν νὰ συνομολογήσῃ δάνειον 4,000,000 δραχμῶν. Ἐγὼ συμμερίζομαι πληρέστατα τοὺς φόβους τοῦ κ. ἐκ Κορινθίας συναδέλφου, οὓς διετύπωσε καὶ ὁ κ. ἐκ Πατρῶν συνάδελφος...

§155Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν, ὅτι...

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε.

§157Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀκούσωμεν, τί ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§158Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Ἐδήλωσεν, ὅτι κατὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν θέλει φέρει προσθήκην εἰς τὸ ἄρθρον, ἡ ὁποία θέλει διορθώσει τὸ πρᾶγμα.

§159Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε νὰ δηλώσῃ τι, δὲν θὰ τὸ ἐδήλου ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν κύριον Μισυρλῆν, ἐγὼ δὲ καὶ πάντες οἱ κύριοι συνάδελφοι δὲν ἀντελήφθημεν τοιαύτην δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ διὰ τοῦτο ἐξακολουθῶ νὰ συμμερίζωμαι τοὺς φόβους τοῦ κ. ἐκ Κορινθίας συναδέλφου, οὓς καὶ ὁ κ. ἐκ Πατρῶν συνάδελφος συνεμερίσθη. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ μείνῃ ὅλως ἀνεφάρμοστος ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νομοσχεδίου, ἥτις εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ δύναται ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων, ὡς ἔχουσι νῦν, νὰ πραγματοποιηθῇ. Πέρυσι — διότι εἶναι πρόσφατα τὰ πράγματα εἰς τὴν μνήμην ἡμῶν — ἐδόθη εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν τὸ δικαίωμα, νὰ προέλθῃ εἰς συνομολόγησιν δανείου δρ. 6,500,000, τὸ ὁποῖον καὶ συνωμολογήθη, ἀλλ’ ὑπὸ ποίους ὅρους; Πέρυσιν ἡ Τράπεζα ἦτο εἰς ἀνθηροτέραν κατάστασιν, ἤ, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἀκριβέστερον, οὐχὶ εἰς τόσον δυσάρεστον οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἰς οἵαν εὑρίσκεται σήμερον. Ἐπὶ πλέον δὲ παρεσχέθη πρὸς ἀσφάλειαν τοῦ δανείου καὶ ἡ ἐγγύησις τοῦ Κράτους, καὶ ὑπὸ τοὺς ὅρους τούτους ἠδυνήθη ἡ Τράπεζα νὰ εὕρῃ τὸ δάνειον αὐτό. Ἀλλὰ σήμερον ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, βεβαρημένη, καὶ μὴ ἔχουσα πίστιν τινά, οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην φερεγγυότητα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζητε, ὅτι θὰ δυνηθῇ νὰ συνομολογήσῃ δάνειον 4,000,000, ἵνα ἐκτελεσθῇ ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου;

§160Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰς καταστάσεις ἔχετε;

§161Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Καὶ αὗται μοί μαρτυροῦσι τὴν ἀφερεγγυότητα αὐτῆς. Τὰ κεφάλαιά της εἶναι διατεθειμένα εἰς τοὺς παραγωγούς, εἶναι κεφάλαια, τὰ ὁποῖα εἶναι δυστυχῶς προωρισμένα νὰ χαθοῦν ἢ μᾶλλον ἐχάθησαν, ἐκτὸς ἐὰν νομίζητε, ὅτι περιουσίαν τῆς Τραπέζης ἀποτελοῦσι τὰ ἔπιπλα αὐτῆς καὶ τὸ κτῆμα τοῦ Παπαγιάννη καὶ ὁ ὀλίγος θειϊκὸς χαλκὸς, ὁ εὑρισκόμενος εἰς τὰς ἀποθήκας της. Ἐγὼ προβαίνω ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ θεωρῶ ὡς ἀπολωλότα τὰ χρήματα, ἅτινα ἐδανείσθησαν εἰς τοὺς παραγωγούς, ἂν δὲν ληφθῇ ἄλλη τις πρόνοια περὶ αὐτῶν.

§162Δ. Π. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἀληθές.

§163Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθὲς δυστυχῶς, καὶ τὴν ἀλήθειαν τοῦ πράγματος μαρτυρεῖ ἡ ἀδυναμία τῆς Τραπέζης, ὅπως εἰσπράξῃ τὰ ὀφειλόμενα. Νομίζω δὲ, ὅτι πρέπει νὰ χωρήσῃ πλέον ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως τοῦ νόμου, καθ’ ἣν, ὅταν τὰ κεφάλαια τῆς Τραπέζης, δι’ ὧν ἤθελον ἀρχίσει αἱ ἐργασίαι αὐτῆς, καταδειχθῶσιν ὡς μειωθέντα κάτω τοῦ ἡμίσεος, ὑπάρχει περίπτωσις διαλύσεως τῆς Τραπέζης. Ὅταν δ’ εὑρισκώμεθα εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ὥστε νὰ θεωρῶμεν εὐλόγως ἐπιβαλλομένην τὴν διάλυσιν τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου, δι’ οὗ ἐδημιουργήθη αὕτη, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίσωμεν, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὸν εἰς τὴν Τράπεζαν ταύτην νὰ συνομολογήσῃ δάνειον τόσον μέγα, ὅσον τὸ προσβλεπόμενον ἐν τῷ ἄρθρῳ 6 τοῦ νομοσχεδίου; Ἐπειδὴ δὲ, ὡς καὶ πρὸ ὀλίγου εἶπον, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Βουλὴ νομοθετοῦσα δὲν πρέπει νὰ παίζῃ, οὔτε νὰ ἀστειεύηται, ἀλλὰ πρέπει σοβαρῶς νὰ μετέρχηται τὰ ἔργα αὐτῆς, καὶ σπουδάζουσα νὰ ἐκτελῇ αὐτά, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει ν’ ἀποφασίσωμεν τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως ταύτης προτοῦ παρασχεθῶσιν ἡμῖν, ἂν οὐχὶ πλήρη ἐχέγγυα καὶ βεβαιώσεις ὅτι θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου, ἀλλὰ τοὐλάχιστον πιθανότητες καὶ ἐλπίδες, ὅτι θὰ ἦναι δυνατὴ ἡ πραγματοποίησις αὐτοῦ. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι πρό τινων ἡμερῶν, — δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὴν συνεδρίασιν, — προκαλούμενος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλου εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν θεωρεῖ πάντη ἀδύνατον τὴν ἐξεύρεσιν δανείου ὑπὲρ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, καὶ ὅτι ἐδήλωσεν, ἂν ἐνθυμῶμαι καλῶς, ὅτι ἐγένοντο ἤδη καί τινες διαπραγματεύσεις, ἐκ τῶν ὁποίων τοῦτο ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν εἶχε καταστῆ δυνατὴ ἡ εὕρεσις τοῦ ποσοῦ 4,000,000. Ἀλλὰ ταῦτα πάντα δὲν παρέχουσιν οὐχὶ τὴν ἀσφάλειαν, ἀλλ’ οὐδὲ τὴν πιθανότητα κἄν, ὅτι θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν εὕρεσιν ποσοῦ τοσοῦτον μεγάλου, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν δι’ αὐτοῦ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ πλεονάσματος τοῦ σταφιδοκάρπου. Ἐμμένω λοιπὸν εἰς τὴν γνώμην, ὅτι ἐπιβάλλεται εἰς ἡμᾶς νὰ μὴ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νομοσχεδίου, ἐν ὅσῳ δὲν παρασχεθῇ ἡμῖν ἡ ἐλπίς, ὅτι θὰ ἦναι δυνατόν, τὸ ἄρθρον τοῦτο ψηφιζόμενον νὰ ἐκτελεσθῇ καὶ πραγματοποιηθῇ.

§164Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Μετὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. ἐκ Μεσσήνης συναδέλφου, μετὰ τοὺς ἐνδοιασμούς, οὓς πάντες οἱ λαβόντες τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 ἐξήνεγκον, μετὰ τὰς διαδόσεις τὰς κυκλοφορησάσας περὶ δηλώσεως ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἐπιτροπὴν ἐκ Βουλευτῶν περὶ ἐγγυήσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους πρὸς σύναψιν δανείου, θεωρῶ πρέπον, διὰ νὰ καθησυχάσωσιν ἐν γένει οἱ πληθυσμοί, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκωνται ἐν ἀμφιβολίᾳ, ἂν θὰ συνομολογηθῇ ἢ μὴ τὸ δάνειον, ὑπὸ τὸ κράτος, λέγω, τῶν τοιούτων διαδόσεων, θεωρῶ πρέπον καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ, ἂν σκέπτεται νὰ ἐγγυηθῇ τὸ δάνειον, ἢ οὔ.

§165Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Δι’ ὅσων ἐπανειλημμένως ἐδηλώσαμεν ἐξηγήσαμεν τοῦτο, ὅτι ἐλάβομεν ὑπὸ σπουδαιοτάτην σημείωσιν τὰς γνώμας καὶ παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἰδίᾳ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, ἐφ’ οὗ γίνεται ἡ συζήτησις, καὶ ἐπιφυλάσσεται ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν νὰ κάμῃ ὁριστικὴν δήλωσιν.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Παυλόπουλος.

§167ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Παραιτεῖται.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 6 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 7 (ἀναγινώσκεται).

§169Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω τροπολογίαν, ὅπως διαγραφῇ ἐντελῶς τὸ ἄρθρον, διότι ὁ καθορισμὸς 200 δραχμῶν ὡς ἀνωτάτου ὁρίου, θὰ ἔχῃ ἓν ἔτι κακὸν διὰ τὴν σταφίδα, θὰ ἔχῃ τὸν τέλειον ἐξευτελισμὸν τῶν τιμῶν αὐτῆς. Ὡς ἔχουσι τὰ πράγματα τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τὰ τοῦ ἐμπορίου, περὶ οὗ οὐχὶ ἀνακριβῶς ἐξεφράσθη ὁ ἔντιμος ἐκ Πυλίας συνάδελφος, εἶναί τι παρακεκινδυνευμένον νὰ χορηγήσωμεν τοιοῦτον δικαίωμα, διότι βεβαίως εἶναι δυνατὸν νὰ γένηται συνεννόησις μεταξὺ συμβούλων καὶ ἐμπόρων, καὶ εἶναι δυνατὸν διαρκῶς νὰ ἐκπίπτωσιν αἱ τιμαὶ, ὅταν θείᾳ συνάρσει ἀνέλθωσιν ἄνω τῶν 300 δραχμῶν. Ἐὰν τὸ ἄρθρον αὐτὸ ψηφισθῇ, αἱ δὲ τιμαὶ τῆς σταφίδος καταστῇ δυνατὸν νὰ ὦσιν ὑπέρτεραι τῶν 300 δραχμῶν, βεβαίως θὰ ἔλθωσιν οὗτοι εἰς συνεννόησιν, ἑκατομμύρια θὰ ἐξέλθωσιν ἐκ τῶν ἀποθηκῶν τῆς Τραπέζης, καὶ αἱ τιμαὶ θὰ κατρακυλήσουν. Ἐγὼ ἕνα καὶ μόνον διαβλέπω ἐν τούτῳ σκοπὸν, τὸ νὰ μὴ ὑψωθῶσιν αἱ τιμαὶ ἄνω τῶν 200 δραχμῶν, ὅστις σκοπὸς δὲν ἀνταποκρίνεται οὔτε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, οὔτε πρὸς τὰς θυσίας τοῦ Κράτους διὰ τὴν σταφιδοπαραγωγήν.

§170Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ἄρθρον αὐτὸ σκοπεῖ εἰς τὸ νὰ μὴ γίνωνται ὑπερτιμήσεις τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος, αἱ ὁποῖαι παραβλάπτουσι καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν σταφιδοπαραγωγήν. Ἐὰν αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος ἤθελον ὑπερβῆ τὰς 200 δραχμὰς, ἐὰν πρὸ πάντων τοῦ σταφιδοκάρπου, ὅστις εὑρίσκεται εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς ἀποταμιεύσεως καὶ εἶναι κατωτάτης ποιότητος, ἡ τιμὴ δύναται νὰ γένηται ἀνωτέρα τῶν 200 δραχμῶν, δίδεται διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν νὰ ἐκποιήσῃ αὐτὸν διὰ δημοσίου διαγωνισμοῦ. Ἑπομένως ἀποκλείεται πᾶσα κερδοσκοπία καὶ συναλλαγή. Οἱ κύριοι ἀντιπρόσωποι τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν γινώσκουσιν, ὅτι τὴν σταφιδοπαραγωγὴν παραβλάπτει οὐ μόνον ὁ ἐξευτελισμὸς τῶν τιμῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπερβολικὴ ὑπερτίμησις τῶν τιμῶν τοῦ προϊόντος. Διότι, ὅταν αἱ τιμαὶ ἐν ταῖς ἀγοραῖς τῆς καταναλώσεως ἔχωσιν ὑπερβῆ ὡρισμένον ὅριον, βεβαίως, ἐπειδὴ ἡ σταφὶς δὲν εἶναι τῆς πρώτης ἀνάγκης εἶδος, εἶναι δυνατὸν νὰ τραπῶσιν οἱ καταναλωταὶ πρὸς ἄλλο εἶδος. Τοῦτο παρετηρήθη κατὰ τὸ 1900, ὅτε ἡ παραγωγὴ ὑπέστη μείωσιν ἐκ τοῦ περονοσπόρου, διότι τότε πρὸς στιγμὴν ἀνῆλθεν ἡ τιμὴ μέχρι χιλίων δραχμῶν κατὰ χιλιάδα ἑνετικῶν λιτρῶν, ἀλλ’ οἱ καταναλωταὶ συνεννοήθησαν νὰ ἀποκλείσωσι τὴν σταφίδα, καὶ τότε ἡ τιμὴ αὐτῆς κατῆλθε μέχρι τῶν 200 δραχμῶν. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει τὸ ἄρθρον. Ποῦ εὑρίσκει ὁ κ. ἐκ Πατρῶν Βουλευτὴς τὴν κερδοσκοπίαν καὶ τὴν συναλλαγὴν μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῶν ἐμπόρων, ὅταν πρόκηται νὰ γένηται δημόσιος διαγωνισμός; Ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ἡ τιμή τῶν 200 δραχμῶν εἶναι κατωτέρα τῆς προσδοκωμένης ὑπερτιμήσεως τῆς σταφίδος, δύναται νὰ προβάλῃ ἀνωτέραν τιμήν, ἀλλὰ ζητῶν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 7 πράττει τι ἐναντίον τῶν συμφερόντων τῆς σταφιδοπαραγωγῆς.

§171Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Οὔτε τοὺς φόβους τῶν κ. ἐκ Πατρῶν Βουλευτῶν συμμερίζομαι, ἀλλ’ οὔτε τὴν αἰσιοδοξίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Φρονῶ ὅμως ἀναγκαίαν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7, διότι αὕτη θέλει χρησιμεύσει, οὕτως εἰπεῖν, ὡς τεκμήριον, ὅτι ἐν περιπτώσει, —πιθανῇ περιπτώσει, ἢ μᾶλλον ἀπιθάνῳ περιπτώσει, —καθ’ ἣν αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος ἤθελον ἀνέλθει ἄνω τῶν 200 δραχμῶν, δὲν θὰ περιορισθῇ ἡ κατανάλωσις, καὶ ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα θὰ ἔλθῃ ἐπίκουρος εἰς τὸ σταφιδεμπόριον. Φρονῶ δὲ, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀπίθανον, ὅτι εἶναι δυνατόν ποτε οἱ σύμβουλοι τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης νὰ ἔλθωσιν εἰς συναλλαγὴν μετὰ τῶν ἐμπόρων, ἵνα σφετερισθῶσι τὰ συμφέροντα εἴτε τοῦ ἐμπορίου εἴτε τῆς Τραπέζης. Διὰ τοῦτο παραδέχομαι ὡς ὀρθὴν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7, καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ γένηται ἐπ’ αὐτῆς παρατήρησις, διότι, ἐὰν δὲν ἦναι ἀναγκαία, εἶναι ὅμως ἐπιβεβλημένη.

§172Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ παντὸς, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοὶ προσκομισθῶσι τὰ ἔγγραφα, τὰ ἀφορῶντα εἰς ἀπάντησιν ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ρούφου περὶ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ὡς ἔχοντα σχέσιν πρὸς τὸ θέμα. Εἶναι ἀληθῶς εὐχάριστον νὰ παρέχηται ἡ ἐλπὶς, — καὶ παρέχεται ἀληθῶς ἡ ἐλπὶς διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου, — νὰ παρέχηται, λέγω, ἡ γλυκεῖα ἐλπὶς εἰς τοὺς σταφιδοκτήμονας, ὅτι θὰ ἦναι ἴσως δυνατὸν αἱ τιμαὶ τοῦ προϊόντος αὐτῶν νὰ ὑπερβῶσι τὰς 200 δραχμάς. Τὴν περίπτωσιν ταύτην, τὴν ἀπιθανωτάτην, ὡς εἶπεν ὁ κ. ἐξ Ὀλυμπίας Βουλευτής...

§173Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ἀπίθανον εἶπον.

§174Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. .. Τὴν περίπτωσιν ταύτην ἔχω ὑπ’ ὄψει μου. Οὐχ ἧττον διὰ τοῦ νομοσχεδίου παρέχεται ἡ ἐλπὶς νὰ φθάσωσιν ἴσως αἱ τιμαὶ εἰς τὰς 200 δραχμὰς, καὶ εἶναι εὐχάριστον ἀληθῶς νὰ δίδηται τοιαύτη ἐλπίς. Ἀλλ’ ἐκ τῶν πραγμάτων τῶν μέχρι τοῦδε ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ἐλπὶς αὕτη εἶναι φρούδη, καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θὰ ἴδωμεν ποτὲ τιμὰς τοιαύτας, τῶν πραγμάτων ἐχόντων ὡς ἔχουσι σήμερον. Ἐὰν λοιπὸν, ὡς ἔχουσι σήμερον τὰ πράγματα, ἦναι ἀποκεκλεισμένη κατ’ ἐμὲ, καὶ κατὰ πάντα γνωρίζοντα τὰ πράγματα καὶ ἀναμιγνυόμενον εἰς τὰ τοῦ ἐμπορίου τῆς σταφίδος, ἡ ἐλπὶς ὅτι θὰ ἴδωμεν ποτὲ τοιαύτας τιμὰς, φρονῶ ὅτι καὶ ἄλλο ἄτοπον δύναται νὰ προκύψῃ ἐκ τῆς ψηφίσεως τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν ἡ θεραπεία τῆς ἀνάγκης, εἰς ἣν ἀποβλέπει ἡ διάταξις αὕτη, ἦναι ὅλως ἀδύνατος, διότι οὐδέποτε θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν περίπτωσιν τιμῶν ἄνω τῶν 200 δραχμῶν, τὸ προκῦψον ἄτοπον θὰ ἦναι ἐπιζήμιον οὐ μόνον εἰς τὴν σταφιδοπαραγωγὴν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ συμφέροντα τῆς Τραπέζης. Ἵνα γείνῃ ἡ διάδοσις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ σταφιδοκάρπου τοῦ εἰσαγομένου εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Τραπέζης, θὰ χρειασθῇ ἐξάπαντος, ἵνα ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα χρησιμοποιήσῃ ὑπαλλήλους εἰς τὴν ἐργασίαν ταύτην. Διότι δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, πῶς ἄλλως θὰ ἦναι δυνατὸν, ὁ σταφιδόκαρπος, ὁ εἰσαγόμενος εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Τραπέζης, νὰ καταναλωθῇ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ἔστω καὶ ἐπὶ τιμῇ μικροτέρα τῶν 200 δραχμῶν, εἰμὴ δι’ ὑπαλλήλων καὶ πρακτόρων. Τί δὲ θὰ κάμῃ ἡ Τράπεζα ἅμα ὡς ὁ νόμος ψηφισθῆ; Θὰ προβῇ εἰς δημιουργίαν τόσων ὑπαλλήλων, ὅσων θὰ εἶχεν ἀνάγκην, ἂν μὴ καὶ πλειοτέρων, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς διατάξεως ταύτης, καὶ θὰ ἀποστείλῃ αὐτοὺς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἵνα δὲ πεισθῆτε, ὅτι ὁ φόβος οὗτος δὲν εἶναι ἰδανικὸς, ἀλλ’ εἶναι φόβος πραγματικὸς, μέλλων νὰ ζημιώσῃ τὰ συμφέροντα τῆς Τραπέζης, ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω γεγονὸς, ὅπερ ἀρτίως ἔτι ἔλαβε χώραν, καθ’ ἣν ἐποχὴν δὲν ὑπῆρχε νόμος ἐπιτρέπων εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν νὰ χρησιμοποιῇ τὸν σταφιδόκαρπον, τὸν εὑρισκόμενον ἐν ταῖς ἀποθήκαις αὐτῆς, εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καθ’ ὃν χρόνον, λέγω, δὲν ὑπῆρχε νόμος τοιοῦτος, διότι ἐν τῷ προηγουμένως ψηφισθέντι νομοσχεδίῳ δὲν ἐλαμβάνετο περὶ τοιαύτης διατάξεως πρόνοια, ἡ Τράπεζα ἐδημιούργησε θέσεις πρακτόρων χάριν διαδόσεως τῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, καὶ ἵδρυσε πρακτορεῖα εἰς τὸν Καναδᾶν, εἰς τὸ Βελιγράδιον, εἰς τὸ Βουκουρέστιον, εἰς τὴν Σόφιαν τῆς Βουλγαρίας, καὶ οὐ μόνον προέβη εἰς τὸν διορισμὸν τῶν πρακτόρων, ἀλλὰ καὶ εἶχεν ἤδη δώσει ἐντολὴν εἰς αὐτοὺς νὰ μεταβῶσιν εἰς τὰς θέσεις των, καὶ ἦτο ἑτοίμη νὰ καταβάλῃ καὶ ἀποζημιώσεις γενναίας εἰς τοὺς διορισθέντας πράκτορας, ἂν μὴ παρενέβαινεν ἐγκαίρως ἡ Κυβέρνησις, ἵνα δέσῃ τὰς χεῖρας τοῦ Συμβουλίου τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ εἴπῃ εἰς τοὺς κυρίους συμβούλους, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, τοῦτο μὲν διότι οὐδὲν δύναταί τις νὰ προσδοκᾷ ἐκ τῆς ἱδρύσεως πρακτορείων καὶ ἀποστολῆς πρακτόρων εἰς τοιαῦτα μέρη, τὰ ὁποῖα ἐξελέγησαν ὡς ἕδραι πρακτορείων, τοῦτο δὲ διότι δὲν ἔχομεν νόμον ἐπιτρέποντα εἰς αὐτοὺς νὰ ἐξάγωσιν ἐκ τῶν ἀποθηκῶν τῆς Τραπέζης σταφιδόκαρπον διὰ τὸ ἐξωτερικόν· καὶ μ’ ὅλα ταῦτα προέβη ἡ Τράπεζα εἰς τὸν διορισμὸν ὑπαλλήλων. Δύναμαι δὲ καὶ νὰ ὀνομάσω τοὺς διευθυντὰς τούτων τῶν ἀνυπάρκτων πρακτορείων, τῶν μὴ δυναμένων νὰ συντελέσωσι τὸ παράπαν εἰς διάδοσιν τοῦ σταφιδοκάρπου. Τοιαῦτα θὰ ἦσαν τ’ ἀποτελέσματα τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου τούτου, ἐνῷ πραγματικῶς οὐδεμία ὠφέλεια ἤθελε προκύψει ὑπὲρ τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, διότι, ὡς εἶπον πρὸ ὀλίγου καὶ ὡς γινώσκουσι πάντες οἱ συνάδελφοι οἱ ἐκ σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέλθῃ ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος εἰς 200 δραχμὰς καὶ νὰ ὑπερβῇ τὸ ὅριον τοῦτο, ὅτε καὶ μόνον θὰ εἴχομεν τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπεται κατὰ τὴν διάταξιν ταύτην ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ σταφιδοκάρπου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς δὲν ἔχομεν τὴν ἐλπίδα ταύτην, δίδομεν ἀφ’ ἑτέρου τὰ μέσα καὶ τὴν ἄδειαν εἰς τὴν Διοίκησιν τῆς Τραπέζης, ἵνα κάμνῃ εὐλογοφανῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔκαμε παρανόμως ἕως τώρα, ἵνα δηλαδὴ διορίζῃ ὑπαλλήλους ἀργομίσθους, οὐδένα ἔχοντας προορισμὸν, καὶ ἵνα σκορπίζῃ εἰς τοὺς ἀνέμους τὸ χρῆμα, τὸ ὁποῖον εἰσέπραξεν ἀπὸ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς. Διὰ τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον, καὶ τάσσομαι πρὸς τὴν γνώμην τοῦ ἐκ Πατρῶν κ. συναδέλφου, ὅστις διετύπωσε τροπολογίαν περὶ διαγραφῆς ἢ καταψηφίσεως τοῦ ἄρθρου, ἢ, ὅπερ ταὐτὸ, κηρύσσομαι κατὰ τοῦ ἄρθρου. Ἐὰν δὲ, κύριε Πρόεδρε, μοὶ ἐδίδοντο ἐγκαίρως τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐζήτησα, ἤθελον ἀποδείξει, ὅτι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον, εἶναι ἀκριβέστατα, ἤθελον καταδείξει, ὅτι ἡ Τράπεζα ἡ Σταφιδικὴ προέβη, καίτοι δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα, εἰς τὴν ἵδρυσιν πρακτορείων εἰς διάφορα μέρη, καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις μόλις ἠδυνήθη νὰ σταματήσῃ τὴν παράνομον ταύτην ἐνέργειαν τῶν κυρίων συμβούλων, τὴν οὐδένα ἄλλον σκοπὸν ἔχουσαν ἢ τὴν ἄστοργον καὶ ἀσυνείδητον διασπάθησιν τῶν κοινῶν χρημάτων εἰς ἀποζημιώσεις καὶ μισθολόγια ὑπαλλήλων κηφήνων, χάριν τῆς ἱκανοποιήσεως κομματικῶν ἀπαιτήσεων καὶ προσωπικῶν μόνον συμφερόντων.

§175Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ τοὺς ἀξιοτίμους κ. Βουλευτὰς, τοὺς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ σταφιδικοῦ συζητοῦντας, νὰ μὴ καταλείπωσι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον πρόκειται πρὸς συζήτησιν, καὶ μὴ ἐκτρέπωνται εἰς συζητήσεις, αἵτινες εἶναι ἐκτὸς τοῦ θέματος, διότι, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, σκοπὸς προφανὴς ἢ λανθάνων εἰς τὰς τοιαύτας ἀγορεύσεις εἶναι νὰ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν τοιοῦτος σκοπὸς ὑπάρχῃ, καὶ ἕνεκα τοιούτου σκοποῦ γίνωνται αἱ τοιαῦται ἐκ τοῦ θέματος παρεκτροπαὶ, δὲν εὑρίσκω διὰ τίνα λόγον ἐφ’ ἑκάστου ἄρθρου νὰ προβάλλωνται ἀντιρρήσεις μὴ προσήκουσαι εἰς τὸ ἄρθρον. Ἐὰν τοιαύτη πρόθεσις ὑπάρχῃ, δὲν πρέπει οἱ κύριοι νὰ νομίζωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ἀναγκάσῃ ἢ νομίζει ὅτι δύναται νὰ ἀναγκάσῃ τοὺς κ. Βουλευτὰς νὰ ψηφίσωσι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο· δύνανται νὰ δηλώσωσιν, ὅτι δὲν θέλουσι τὸ νομοσχέδιον. Πῶς λέγει ὁ κ. Βουλευτὴς, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 7 πρόκειται νὰ δοθῶσι θέσεις ἐν Καναδᾷ καὶ δὲν ἠξεύρω ποῦ ἀλλοῦ; Δὲν εὐχαριστεῖται ὁ κ. συνάδελφος καὶ πάντες οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ ἐξιχθῇ ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος εἰς τὰς 200 δραχμὰς, ὥστε νὰ ἐπιτραπῇ τῇ Σταφιδικῇ Τραπέζῃ νὰ ἐξάγῃ τὴν σταφίδα της εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἀνάγονται εἰς ἄρθρον ἓν προηγουμένῳ νομοσχεδίῳ ὑπάρχον, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπετρέπετο εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν ν’ ἀποστείλῃ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν, εἰς μέρη, εἰς ἃ δὲν εἶχεν ἐξαχθῆ σταφὶς, σταφιδόκαρπον πρὸς πώλησιν. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τοὺς ἀξιοτίμους κ. Βουλευτὰς, οἱ ὁποῖοι θέλουσι ν’ ἀγορεύσωσιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νὰ περιορισθῶσι συζητοῦντες ἐπὶ ἑκάστου τῶν ἄρθρων, ἐὰν θέλωσι νὰ φθάσωμεν εἰς πέρας, διότι ἄλλως ματαιοπονοῦμεν.

§176Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ βεβαιωθῇ, ὅτι ὁ σκοπὸς ἡμῶν εἶναι ἡ βελτίωσις τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ δυνηθῇ τὸ νομοσχέδιον ψηφιζόμενον νὰ λειτουργήσῃ ὡς νόμος, καὶ νὰ λειτουργήσῃ ἐπωφελῶς διὰ τὴν σταφιδοπαραγωγήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν φρονεῖ, ὅτι προβάλλομεν πράγματα καὶ ἐπικαλούμεθα ἐπιχειρήματα ὅλως ἄσχετα πρὸς τὰς συζητήσεις τῶν θεμάτων τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ τὰ λεγόμενα δὲν εἶναι ἄσχετα, ὅταν ἀναφέρωνται εἰς γεγονότα μεμαρτυρημένα ἐξ αὐτῶν τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ὑπουργὸς κατέθηκεν εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν φαίνεται ὅτι ἀγνοεῖ ἐντελῶς τὰ πράγματα, διότι πρὸ ὀλίγου, ἀπαντῶν εἰς τὰ ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντα, ἐφάνη ἐκ τῆς ὁμιλίας του ἀγνοῶν, ἂν συνεστάθησαν πρακτορεῖα, καὶ μάλιστα ὅτι συνεστάθησαν τοιαῦτα ἐν Καναδᾷ κλπ., ἐνῷ αὐτὸς ὁ ἴδιος ἦτο ὁ Ὑπουργὸς, ὁ ὁποῖος ἐσταμάτησεν εἰς τὴν κατωφέρειαν τῆς παρανομίας τὸ Συμβούλιον τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, καὶ εἶπεν αὐτῷ, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ διαθέτῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καρπὸν ἐναποταμιευμένον εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Τραπέζης, καὶ νὰ θυσιάζῃ οὕτως ἀσκόπως καὶ παρανόμως τὸ χρῆμα τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης. Ἐπανέρχομαι λοιπὸν εἰς τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν καὶ ἀρχικῶς ἐξήνεγκον. Ἐὰν πέρυσιν, ὅτε εἴχομεν ἐσοδείαν κατὰ πολὺ ὑπολειπομένην τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας, οἷα προσδοκᾶται αὕτη,—καὶ θὰ ἦναι μεγίστη ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία, — ἐὰν πέρυσι, λέγω, ὅτε εἴχομεν πολὺ μικροτέραν ἐσοδείαν, καὶ ὅτε ἐπετρέπετο εἰς τὴν Τράπεζαν νὰ συνομολογήσῃ δάνειον 6,500,000 δραχμῶν, διὰ τοῦ ὁποίου προέβη εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ πλεονάσματος, δὲν ἠδυνήθημεν μ’ ὅλα ταῦτα νὰ ἐπιτύχωμεν τιμὴν οὐχὶ 200 δραχμῶν, ἀλλὰ καὶ πολὺ ἐλάσσονα ταύτης, πῶς θὰ ἐλπίζωμεν ἐφέτος, ὅτι ἡ τιμὴ θὰ ὑπερβῇ τὰς 200 δραχμὰς, ὥστε νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν ἡ διάθεσις τοῦ σταφιδοκάρπου διὰ δημοσίου διαγωνισμοῦ εἴτε καὶ ἄνευ τοιούτου; Τὸ πρᾶγμα προφανῶς εἶναι ὅλως ἀδύνατον.

§177Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ἐὰν, κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ὁ προλαλήσας δὲν ἦναι διατεθειμένος νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι ὅσα εἶπε καὶ ἐπανέλαβεν οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουσι πρὸς αὐτὸ τὸ ἄρθρον, βεβαίως ὅμως ἡ Βουλὴ θ’ ἀναγνωρίσῃ τοῦτο, διότι ὄντως διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου οὐδεμία θέσις δημιουργεῖται, ἐπιτρέπεται ὅμως εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν νὰ διαθέτῃ ἐκ τῶν ἀποθηκῶν της σταφιδόκαρπον διὰ δημοσίου διαγωνισμοῦ καὶ ἐπὶ τιμῇ οὐχὶ ἐλάσσονι τῶν 200 δραχμῶν. Ἐνθυμεῖσθε πάντες τὸ ἔτος 1900, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐνέσκηψεν ὁ περονόσπορος· τότε ἡ παραγωγὴ ἐμειώθη καταπληκτικῶς, ἐγένοντο συσκέψεις, καὶ συλλαλητήρια ἔλαβον χώραν, πολλαχόθεν δ’ ἐπιέζετο ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἐπιτρέψῃ νὰ μὴ γείνῃ παρακράτησις, ἵνα ὁλόκληρον τὸ ποσὸν ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐκποιηθῇ, ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν τότε νὰ ἐκποιηθῇ ὁ σταφιδόκαρπος, μένων εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης. Αὐτὸς ὁ σταφιδόκαρπος, ὁ ὁποῖος ἠδύνατο τότε νὰ πωληθῇ πρὸς 400 δραχμὰς, ἐπωλήθη μόνον πρὸς 45–50 δραχμάς. Τοῦτο τὸ ἄτοπον θέλει νὰ προλάβῃ τὸ ἄρθρον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἄτοπον ἴσως εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ λάβῃ χώραν, καὶ διὰ τοῦτο καλῶς ἐτέθη ἡ διάταξις αὕτη. Κατὰ τί ἔχει νὰ βλαφθῇ ἡ Τράπεζα; κατὰ τί ἔχει νὰ βλαφθῇ τὸ ἐμπόριον; κατὰ τί ἔχει νὰ βλαφθῇ ἡ σταφίς; Βεβαίως κατ’ οὐδὲν, καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει, ὥστε νὰ ὑφίσταται ἀντίρρησις κατὰ τῆς διατάξεως ταύτης, ἡ ὁποία εἶναι δεδικαιολογημένη ἐξ ἱστορικῆς ἀφορμῆς.

§178Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§179Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι γνωστὸν, κατὰ ποῖον σύστημα ἀποταμιεύεται ὁ σταφιδόκαρπος εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης· εἶναι συστημέναι ἀποθῆκαι εἰς διάφορα κέντρα, καὶ ἐν ἑκάστῃ τῶν ἀποθηκῶν τούτων ἀποταμιεύεται ἡ σταφὶς, ἡ πώλησις δὲ αὐτῆς γίνεται ὡς αὕτη εὕρηται ἐν τῇ ἀποθήκῃ. Δὲν εἶναι δυνατόν ποτε νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Τράπεζαν διὰ διαλογῆς νὰ καταρτίσῃ ποσὸν σταφιδοκάρπου καὶ πωλήσῃ τοῦτο. Ἡ πώλησις θὰ γίνηται ὅπως γίνεται μέχρι τοῦδε· προκηρύσσεται ὅτι θὰ πωληθῇ ὁ σταφιδόκαρπος ὁ ἀποτεταμιευμένος π. χ. ἐν τῇ ἀποθήκῃ τῆς Ἀγουλινίτσης, καὶ ἐκεῖνος ὁ σταφιδόκαρπος πωλεῖται, ὡς εὕρηται ἐν τῇ ἀποθήκῃ τῇ ὡρισμένῃ· διαλογὴ δὲν ἐπιτρέπεται.

§180Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἡ Τράπεζα ἐνδέχεται νὰ περιέλθῃ εἰς τοιαύτην ἀνάγκην, ὥστε νὰ προβῇ εἰς τοιαύτην ἐνέργειαν, νὰ καταρτίσῃ δηλ. ποσόν τι διὰ διαλογῆς καὶ πωλήσῃ αὐτὸ πρὸς 200 δραχμάς.

§181Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§182Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Δέχομαι νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ εἰς 250 δραχμάς.

§183Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Λυποῦμαι ὅτι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ φανῶ ὑπουργικώτερος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν...

§184Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε εἶναι καιρὸς νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν (ἱλαρότης).

§185Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ σκέψις τις ἐν τῇ ψηφίσει τοῦ ἄρθρου τούτου, ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ, ἀλλὰ πρέπει καὶ νὰ κατέλθῃ.

§186Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μεταβάλῃ γνώμην, ἵνα ἔλθητε εἰς ὑποστήριξίν του.

§187Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δὲν θὰ μεταβάλῃ γνώμην. Διότι περὶ τίνος πρόκειται; Πρόκειται ν’ ἀποφύγωμεν ἀνύψωσιν τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος τοιαύτην, ἡ ὁποία θὰ ἐπιφέρῃ τὴν παρεμπόδισιν τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν σταφίδων τῶν ἑλληνικῶν πρὸς τὰς ἄλλας σταφίδας, αἱ ὁποῖαι τὰς καταπολεμοῦσι. Τὸ ὅριον τῶν 200 δραχμῶν βεβαίως, εἰς τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται αἱ ποιότητες τῆς σταφίδος τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ὑποθέτει ὅτι αἱ καλαὶ σταφίδες αἱ ἑλληνικαί, ἰδίως αἱ τῆς Κορινθίας καὶ Αἰγιαλείας, θὰ ἀνέλθωσιν εἰς 350 καὶ 400 δραχμάς. Τότε μόνον θὰ ἐπιτραπῇ ἡ πώλησις σταφίδος ποιότητος τοιαύτης, οἷα εἶναι ἡ τῶν ἀποθηκῶν τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ὅταν αἱ ἄλλαι σταφίδες, αἱ καλῆς ποιότητος, πωληθῶσι πρὸς 350 καὶ 400 δραχμάς. Διότι, ἐὰν πρόκηται νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι αἱ σταφίδες ἐκεῖναι, αἱ σταφίδες τῆς Κορινθίας καὶ τοῦ Αἰγίου ἔχουσι τιμὴν 250 δραχμῶν, τότε αἱ σταφίδες κατωτέρας ποιότητος, αἱ σταφίδες τοῦ Πύργου ἢ τῆς Μεσσηνίας, θὰ ἔχωσι βεβαίως τιμὴν 150 δραχμῶν, καὶ ἑπομένως δὲν θὰ ἔχῃ ἀνάγκην ὁ ἔμπορος διὰ πλειοδοσίας νὰ ἀγοράσῃ σταφίδα παρὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ ἀρχικὴ ἰδέα τῆς προσθήκης τοῦ ἄρθρου τούτου ἦτο νὰ θέσῃ δικλεῖδά τινα εἰς τ’ ἀποτελέσματα τῆς παραγωγῆς, ὅταν τὸ ποσὸν τῆς παραγομένης σταφίδος θὰ ὑπερβαίνῃ τὴν κατανάλωσιν, καὶ ὅταν κατὰ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ψηφίζομεν, καὶ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἰσχύει, ἐπιβάλλεται 10% παρακράτησις κατ’ ἐλάχιστον ὅριον. Ἐν τῇ τοιαύτῃ περιπτώσει βεβαίως πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν δικλεῖδά τινα, δι’ ἧς θὰ κατορθωθῇ, ἵνα τοὐλάχιστον τὸ ποσὸν τοῦτο, τὸ ὁποῖον ὑποχρεωτικῶς θὰ ἀφαιρέσῃ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα ἐκ τῆς παραγωγῆς, μὴ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν ἀγορὰν, καὶ οὕτω μὴ κατασταθῇ ἀδύνατος ὁ ἀνταγωνισμὸς τῆς σταφίδος ἡμῶν πρὸς ἄλλας σταφίδας. Διὰ τοῦτο ἐγὼ ἤθελον προτιμήσει ἐλάττωσιν μόνον, πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ σκοποῦ τούτου, ἀντὶ αὐξήσεως.

§188Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κίνδυνοι, τοὺς ὁποίους θέλει νὰ προλάβῃ τὸ νομοσχέδιον, ἄρχονται ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ κατανάλωσις ἀρνεῖται νὰ δεχθῇ τὴν σταφίδα εἰς τὰς προσφερομένας τιμάς· βεβαίως δὲ ἡ τιμὴ τῶν 250 δραχμῶν διὰ τὴν ἐμπορεύσιμον σταφίδα, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχωμεν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, δὲν εἶναι ὑπερβολική, νομίζω δ’ ὅτι καὶ 300 καὶ 350 δραχμῶν τιμὴ δὲν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ περιστείλῃ τὴν κατανάλωσιν εἰς τὴν λιανικὴν πώλησιν. Τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. ἐξ Ἄρτης Βουλευτοῦ καὶ τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῦ ὀρθὰ μὲν εἶναι ὑπὸ τὴν ἔποψιν τῆς μελέτης τῶν πραγμάτων, ἀλλ’ ὑπὸ τὴν ἔποψιν τῶν πραγματικῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐμπορίου δὲν εἶναι δεδικαιολογημένα, διότι ἡ κατανάλωσις ἐδέχθη τιμὰς 400 δραχμῶν, χωρὶς νὰ περισταλῇ, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ τιμὴ τῆς λιανικῆς πωλήσεως ἦτο 300 δραχμῶν. Ἀλλὰ εἶναι τὰ αἴτια, αἴτια καθαρῶς ἐμπορικὰ, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπουσιν εἰς τοὺς παραγωγοὺς Ἕλληνας νὰ ἔχωσιν ἀνταλλάγματα τῆς σταφίδος, ὅταν ὁ καταναλωτὴς πληρώνῃ μεγάλας τιμὰς διὰ τὴν σταφίδα· ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξε πράγματι ὑπὲρ τῆς σταφίδος κυβερνητικὴ πρόνοια, ἥτις νὰ μελετήσῃ οὐχὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὸ ζήτημα, ἀλλ’ εἰς ἑκάστην τῶν ἀγορῶν ἐν λεπτομερείαις· διότι κατὰ πόσον ἐμελετήθη τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀποδεικνύει ἡ τελεία ἔλλειψις πάσης στατιστικῆς πληροφορίας. Τὰ ζητήματα ταῦτα συζητοῦμεν μόνον, ὅταν πιεζώμεθα ἔξωθεν· οὐδέποτε ἐγένετο ἐξέτασις καὶ συζήτησις, ἵνα γνωρίζωμεν, ποῖα εἶναι τὰ αἴτια, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ καταναλωτὴς πληρώνει ἐν Ἀγγλίᾳ μεγάλας τιμὰς, οἱ δὲ Ἕλληνες παραγωγοὶ ἀπολαμβάνουσι μικρὰς τιμὰς. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ τούτου, δὲν εἶναι τοῦτο τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Τὸ ζήτημα εἶναι, ὅτι καὶ 300 δραχμῶν ὅριον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιάσῃ τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους φοβοῦνται οἱ κ. συνάδελφοι· δὲν πρέπει δὲ νὰ ὑποθέτωσιν, ὅτι δύναται, αὐξανομένων τῶν τιμῶν, νὰ περιορισθῇ ἡ κατανάλωσις, καὶ ὅτι ἡ σταφὶς ἡ Ἑλληνικὴ θὰ ἔχῃ νὰ διαγωνισθῇ πρὸς ἄλλας σταφίδας ξένας ἢ ἄλλα προϊόντα, καὶ ὅτι, ἐὰν εὑρεθῶμεν ὑπὸ τὰς περιστάσεις τοῦ 1900, θὰ τρέξωμεν κινδύνους περιορισμοῦ τῆς καταναλώσεως, διότι καὶ κατὰ τὴν περίστασιν ἐκείνην θὰ ὑπάρχωσι τοιαῦται ἀνάγκαι θὰ ὑπάρχῃ τόση ζήτησις εἰς τὰς ἀγορὰς, ὥστε δὲν θὰ ἔχωμεν φόβον νὰ διαγωνισθῶμεν πρὸς ξένας σταφίδας ἢ πρὸς ἄλλα προϊόντα. Ἐγὼ θεωρῶ, ὅτι καὶ τὸ ὅριον τῶν 250 δραχμῶν εἶναι μικρόν. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ συμφωνήσῃ εἰς τὴν περίστασιν ταύτην μὲ τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἄρτης συναδέλφου.

§189Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὀφείλω ἐκ καθήκοντος νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. ἐξ Ἄρτης Βουλευτήν, διότι εἶπεν, ὅτι εἰς τὴν περίστασιν ταύτην εἶναι ὑπουργικώτερος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλ’ ἀκριβῶς δι’ ὅσων εἶπεν ἀπέδειξεν ὅτι, διότι ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν προέβη εἰς παραχώρησιν, ἀποδεχθεὶς τὴν γνώμην τοῦ κ. ἐξ Αἰγιαλείας Βουλευτοῦ, διὰ τοῦτο συνετάχθη ὁ κ. ἐξ Ἄρτης Βουλευτὴς πρὸς τὴν γνώμην τῆς ἐλαττώσεως τοῦ ὁρίου· ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶχεν αὐτὴν τὴν γνώμην, βεβαίως ὁ κ. ἐξ Ἄρτης Βουλευτὴς ἤθελε προτείνει τὴν αὔξησιν καὶ οὐχὶ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ ὁρίου, διὰ νὰ μὴ ἦναι ποτὲ σύμφωνος μὲ τὸν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει τὸ ὅριον νὰ ἦναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐδήλωσα.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Δαμηλάτη. (Ἀναγινώσκεται). Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δαμηλάτη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι.

§191Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τί ἀφορᾷ ἡ τροπολογία αὕτη;

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεγνώσθη.

§193Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δὲν τὴν ἠκούσαμεν. Νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ πάλιν.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ τί λέγει (ἀναγινώσκει): «Μετὰ τὰς λέξεις «διὰ δημοσίου διαγωνισμοῦ» προστίθενται αἱ λέξεις «προκηρυσσομένου καὶ ἐνεργουμένου ἐντὸς τῆς αὐτῆς ἡμέρας κατὰ τὰ διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος κανονισθησόμενα». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν ταύτην τοῦ κ. Δαμηλάτη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 7 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν...

§195Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Μὲ τὴν τροποποίησιν τὴν προστεθεῖσαν ὑπ’ ἐμοῦ.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, «ἐπὶ τιμῇ οὐχὶ ἐλάσσονι τῶν 250 δραχμῶν κατὰ χιλιὰδα ἐνετικῶν λιτρῶν», παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν...

§197Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ τροπολογίαν, κύριε Πρόεδρε, νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον αὐτό. Παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας ταύτης.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ ἡ Βουλὴ παραδέχεται τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου καὶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, βεβαίως ἀπορρίπτει τὴν τροπολογίαν σας, διότι οὕτως ἀποφαίνεται, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη νὰ ἐρωτηθῇ ἰδιαιτέρως ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας σας, τὴν ὁποίαν ἀπορρίπτει, ἀποδεχομένη τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου.

§199Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Εἰς τὸ δεύτερον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 7 εὑρίσκω τι, τὸ ὁποῖον, ἂν ὄχι ἄλλο, εἶναι ἀνώμαλον, διότι τὸ ἐδάφιον τοῦτο λέγει, ὅτι «ὁ σταφιδόκαρπος οὗτος ὑπόκειται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸν κατὰ τὸν παρόντα νόμον φόρον εἰς εἶδος, ὡς καὶ εἰς τὴν εἰσφοράν». Ὁ καρπός, ὁ ὁποῖος πωλεῖται, εἶναι προϊὸν φόρου ἢ εἰσφορᾶς. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ὑπάρχει ἀνωμαλία τις.

§200Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὄχι· δὲν ὑπάρχει ἀνωμαλία.

§201Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὅταν ζητῆτε παρὰ τοῦ ἀγοραστοῦ πληρωμὴν καὶ νέου φόρου, δὲν ὑπάρχει ἀνωμαλία;

§202Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Δὲν ὑπάρχει. Θὰ πωληθῇ εἰς τὸ ἐμπόριον.

§203Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀλλὰ τί ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα; Βεβαίως τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῆς ἀγορᾶς. Ἑπομένως ὁ ἀγοραστὴς ἐκτὸς τῆς τιμῆς τῶν 250 δραχμῶν ἔχει νὰ κάμῃ καὶ ἄλλας πληρωμάς. Αὐτὸ ἤθελον νὰ παρατηρήσω.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 8 (ἀναγινώσκεται). Ὁ κύριος Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§205Α. ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου ἐννοεῖται ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ ἐμφύτευσις σουλτανίνας εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα;

§206Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ὁ ἐγκεντρισμός.

§207Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Πολὺ βραδέως, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα ἐπελήφθη τοῦ περιορισμοῦ τῶν νέων σταφιδοφυτειῶν. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, καθ’ ἣν ἡ Βουλὴ ἐπενόησεν, ὅτι τὴν σταφιδικὴν κρίσιν ἔδει διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς παρακρατήσεως νὰ ἀνακόψῃ, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὤφειλε νὰ ζητήσῃ τελεσφόρα καὶ σύντονα μέτρα πρὸς περιστολὴν τῆς διαδόσεως τῶν φυτειῶν. Ἡ ἔννοια καὶ ὁ σκοπὸς τῆς παρακρατήσεως εἶναι νὰ περιορίσῃ τὴν παραγωγήν, ἐξάγουσα πρὸς κατανάλωσιν τόσον προϊόν, ὅσον αἱ ἀγοραὶ τῆς καταναλώσεως ἐπιζητοῦσιν, εἰς τρόπον ὥστε τεχνικῶς ἡ παραγωγὴ νὰ ἐξισῶται πρὸς τὴν κατανάλωσιν, καὶ τεχνικῶς αἱ τιμαὶ νὰ ὑψῶνται. Ἡ Πολιτεία ὅμως, ἐφευροῦσα τὸ ἔκτροπον τοῦτο καὶ τερατῶδες μέτρον τῆς παρακρατήσεως, ἐπιβαλοῦσα τοῦτο ἐναντίον τοῦ Συντάγματος, ἐναντίον τῶν γενικῶν περὶ ἰδιοκτησίας διατάξεων, ἐναντίον τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης, ὤφειλε πρὸ παντὸς νὰ ἀπαγορεύσῃ τὰς νέας φυτείας σὺν τῇ παρακρατήσει, διότι παρακράτησις προϊόντος καὶ μὴ παρεμπόδισις περαιτέρω φυτειῶν εἶναί τι σόλοικον καὶ ἀκατανόητον οἰκονομολογικῶς· ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς ἀφαιροῦμεν μέρος τῆς παραγωγῆς, ὡς ἐπιζήμιον καὶ περιττόν, ἐλλείψει καταναλώσεως, ἀφ’ ἑτέρου ἐπιτρέπομεν αὔξησιν παραγωγῆς δι’ αὐξήσεως τῶν φυτειῶν. Ἡ Πολιτεία, εὐθὺς ὡς ἐσκέφθη, ἀτόπως, νὰ ἐπεμβῇ διὰ νόμου πρὸς διακανονισμὸν ἰδιωτικῶν συμφερόντων, θέτουσα ἐμπόδια εἰς τὴν φυσιολογικὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἐμπορίου τῆς σταφίδος, ἔπρεπε κατὰ στοιχειώδη πρόνοιαν ν’ ἀπαγορεύσῃ τὰς φυτείας ἀπολύτως καὶ αὐστηρῶς· διότι, ἂν τοῦτο ἔπραττε, βεβαίως ἡ σταφιδικὴ κρίσις θὰ ἐπήρχετο ὀλιγώτερον ὀξεῖα, καὶ εἰς ὀλιγώτερον χρόνον θὰ ἦτο θεραπεύσιμος. Νῦν διὰ τῆς ἀπρονοησίας τὸ νόσημα κατέστη ὀξύτερον, ἡ αἰτία δὲ τῆς κακοδαιμονίας τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν διὰ τῆς ὑπεραυξηθείσης παραγωγῆς δυσκολώτερον εἶναι νὰ ἐκλείψῃ, καὶ ἡ διαφορὰ τῆς παραγωγῆς πρὸς τὴν ἐπιζητουμένην κατανάλωσιν κατέστη ἔτι μᾶλλον μεγαλειτέρα, τὰ δὲ πρὸς κατάπαυσιν τῆς κρίσεως φάρμακα ἐνδεικνύονται ἔτι μᾶλλον ῥιζικὰ καὶ δραστήρια καὶ σύντονα· διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἐπὶ δεκαετίαν ἤδη, ἀφ’ ἧς ἰσχύει ἡ παρακράτησις, οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοὶ ἐνεπαίζοντο δυστυχῶς διὰ τῶν ἡμιμέτρων, ἅτινα οἱ διάφοροι ἐμπειρικοὶ προέβαλλον, κατορθοῦντες νὰ πείθωσιν αὐτοὺς, ὅτι ἡ κρίσις εἶναι παροδική, ὅτι τὰ πράγματα θ’ ἀποκατασταθῶσιν εἰς τὴν προτέραν ἀνθηρὰν κατάστασιν, ὅτι ὁ χρυσὸς ἄφθονος θὰ εἰσήρχετο εἰς τὴν χώραν· οὕτω δὲ οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοὶ, ἐν τῇ φαντασίᾳ των εὐχάριστον τὴν κατάστασιν διαβλέποντες, διότι εἶναι εὐχάριστον νὰ πλάττῃ τις ὄνειρα εὐτυχίας, ἔσπευδον νὰ καλύψωσι τὰς χέρσους γαίας διὰ νέων φυτειῶν, καὶ ἡ κρίσις οὕτως ἐπηύξανεν, ἐφ’ ὅσον νέα καρποφορία τῶν νέων φυτειῶν συνετελεῖτο. Τὸ νῦν προτεινόμενον μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως τῶν φυτειῶν, ὠφέλιμον ὁπωσδήποτε, δὲν εἶναι τὸ φάρμακον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀνακύψωσιν οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοὶ ἐκ τῆς συντελεσθείσης ἤδη μεγίστης ὑπερπαραγωγῆς. Ἡ κρίσις, κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρήρχετο ἀφ’ ἑαυτῆς, ἂν ἡ Πολιτεία σωφρονοῦσα δὲν παρεσύρετο νὰ ἀποδεχθῇ τὴν σαθρὰν καὶ πρωτότυπον ἰδέαν τῆς παρακρατήσεως, τὴν ὁποίαν τόσον πανηγυρικῶς ἐνεσάρκωσεν εἰς νόμον, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τότε τῶν ὀλιγαρίθμων ἀντιπαρακρατητικῶν, καὶ οὐ μόνον ἀπεδέχθη ὡς προσωρινὸν μέτρον κατὰ τὰ δύο πρῶτα ἔτη, ἀλλὰ καὶ ἐμονιμοποίησε ταύτην μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης κατὰ τὸ 1899, διακηρύττουσα εἰς τοὺς πάσχοντας πληθυσμούς, ὅτι ἐσώθησαν ἐκ τῆς κρίσεως, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα θὰ ἀνοίξῃ νέας ἀγορὰς καταναλώσεως πρὸς σωτηρίαν τοῦ προϊόντος! Ἡ κρίσις, κύριε Πρόεδρε, θὰ παρήρχετο, ἂν τὸ ἐμπόριον τῆς σταφίδος ἀφίνετο εἰς τὴν φυσικήν του ἐξέλιξιν. Ὁ κτηματίας, ὁ τοσαῦτα ὑφιστάμενος ἔξοδα καλλιεργείας, βλέπων ὅτι τὸ προϊόν του, ὑπὲρ οὗ τοσαῦτα θυσιάζει καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου κυρίως ἀναμένει τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας του, δὲν τῷ ἀποδίδει πρόσοδον ἱκανοποιητικήν, θὰ ἐπείθετο ἀφ’ ἑαυτοῦ καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι δὲν συμφέρει νὰ καλλιεργῇ μεγάλας ἐκτάσεις, καὶ θὰ περιώριζε ἑκουσίως καὶ βαθμιαίως ταύτας, διότι βεβαίως θὰ ἐσκέπτετο λογικῶς, ὅτι ἀντὶ νὰ καλλιεργῇ 10 στρέμματα σταφιδαμπέλου, ἐξ ὧν νὰ ἀπολαμβάνῃ 10 χιλιόλιτρα, ἀξίας δραχμῶν χιλίων, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ μὴ καλλιεργῇ τὸ τρίτον ἢ τὸ τέταρτον τοῦ κτήματός του, ἐκ δὲ τοῦ ἐναπομένοντος πρὸς καλλιέργειαν θὰ παρήγετο μὲν ὀλιγωτέρα κατὰ ποσὸν σταφὶς, θὰ ἐλάμβανεν ὅμως μείζονα τιμήν· διότι σήμερον τί ὠφελεῖται ὁ κτηματίας, ὅταν ἡ μὲν Σταφιδικὴ Τράπεζα τῷ ἀφαιρῇ διὰ τῆς παρακρατήσεως τὸ τέταρτον τῆς παραγωγῆς του, τὸ ὑπόλοιπον δὲ προϊόν του πρὸς ἐμπορίαν δὲν ἔχει τὴν ἐμπρέπουσαν ἀξίαν; Ὁ θεσμὸς ὅμως τῆς παρακρατήσεως ἐπελθὼν ἀνεχαίτισε τὴν φυσικὴν ταύτην λύσιν τῶν δυσχερειῶν. Οἱ ὀπαδοὶ τοῦ θεσμοῦ τούτου κατώρθωσαν νὰ πείσωσι τοὺς πληθυσμοὺς ἐκείνους, ὅτι ἡ παρακράτησις θὰ τοὺς σώσῃ ἐκ τοῦ κατακλυσμοῦ τῆς ὑπερπαραγωγῆς, καὶ ὅτι ταχέως θὰ ἀνοιχθῶσι νέοι χρυσοφόροι ὁρίζοντες καταναλώσεως. Ἡ μονιμοποίησις τῆς παρακρατήσεως ὑπῆρξεν ἄστοχον μέτρον, πλάνη οἰκτρά, τῆς ὁποίας τὰς πικρὰς συνεπείας βαθέως ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται ἡ σταφιδοπαραγωγή. Ἀλλὰ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ἡ κατανάλωσις; Καὶ εἰς τὰς προβλέψεις ταύτας οἰκτρῶς ἀπέτυχον οἱ ὑποστηρίξαντες, ὅτι διὰ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης θὰ ηὔξανεν ἡ κατανάλωσις. Αὐτὴ ἡ παρακράτησις, ἧς σκοπὸς ἦτο νὰ ἀφαιρῇ ἀνάλογον πρὸς ἐξαγωγὴν προϊόν, ἵνα ἐξισώνῃ τεχνικῶς προσφορὰν καὶ ζήτησιν, αὐτὴ ἀκριβῶς παρημπόδιζε τὴν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως, διότι διὰ τοῦ τερατώδους μέτρου ἐχορηγοῦμεν εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγορὰς τόσον ποσόν, ὅσον ἐπήρκει διὰ τὰς ἀνάγκας τούτων. Ἀλλὰ κατὰ τίνα τρόπον θὰ συνήθιζον οἱ μὴ γνωρίζοντες τὸ προϊόν, οὐδὲ τὰς ὑγιεινὰς καὶ πολυτίμους αὐτοῦ ἰδιότητας, ἂν δὲν ἐξήρχετο ἡ σταφὶς ἄφθονος καὶ εἰς μικρὰς κατ’ ἀρχὰς τιμὰς εἰς τὰ ἄγνωστα τῆς καταναλώσεως μέρη; Ἀναμφισβητήτως ἡ παρακράτησις ἀνέκοψεν ἀποτόμως τὴν φυσικὴν τοῦ προϊόντος καὶ βαθμιαίαν διάδοσιν, ἐξ ἧς καὶ μόνης θὰ ἐλύετο τὸ σταφιδικὸν ζήτημα. Ἀλλὰ μήπως ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, ἡ θυγάτηρ αὕτη τῆς παρακρατήσεως...

§208Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Νόθος ὅμως.

§209Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἔστω...Μήπως, λέγω, ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, ἥτις ἐνομοθετήθη ἔχουσα ὡς ἕνα τῶν κυρίων προορισμῶν αὑτῆς τὴν διάδοσιν τῆς σταφίδος, εἰργάσθη ἐπὶ τετραετίαν ἤδη εἰς τὴν συστηματικὴν διάδοσιν τοῦ προϊόντος; Οὐδεμία πρὸς τοῦτο σκόπιμος ἐνέργεια κατεβλήθη ὑπὸ τῶν διευθυνόντων τὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης· τοὐλάχιστον τοῦτο μαρτυρεῖ ἀσφαλὴς κριτὴς, ἡ Στατιστική. Εἴς τινα δὲ Κράτη ἐμειώθη ἡ κατανάλωσις σημαντικῶς, ἀντὶ νὰ αὐξηθῇ. Οἱ λόγοι δὲ δὲν εἶναι ἄσχετοι πρὸς τὸ ὀλέθριον σύστημα, τὸ ὁποῖον διέπει τὰ σταφιδικὰ πράγματα ἐπὶ δεκαετίαν. Ἤκουσα, καὶ βεβαιῶ ὅτι ἐξεπλάγην διὰ τὴν ἀναλγησίαν τῶν διευθυνόντων τὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, διότι φαίνεται ὅτι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐννοήσωσι τὸν προορισμὸν τοῦ ἱδρύματος, οὐδὲ ἀντελήφθησαν τὰς τόσας ἐλπίδας, τὰς ὁποίας οἱ μέτοχοι ἀνέθεσαν εἰς τὸ ἵδρυμα ἐκεῖνο, ἤκουσα, λέγω, ὅτι ἐδόθη αὐτοῖς ἀφορμὴ νὰ ἐργασθῶσι πρὸς διάδοσιν τοῦ πολυπαθοῦς προϊόντος, μετ’ ἀδιαφορίας ὅμως ἐνόχου ἐδέχθησαν τοιαύτας προτάσεις. Σᾶς ἀναφέρω, κύριε Πρόεδρε, παραδείγματα, διότι συνηθίζω, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγω, νὰ τὰ στηρίζω ἐπὶ γεγονότων. Τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον ἐζητήθη ἔκ τινος Ρουμανικῆς πόλεως ἀποστολὴ 100,000 λιτρῶν σταφιδοκάρπου, διότι φαίνεται ὅτι καὶ ἐν Ρουμανίᾳ τὸ προϊόν μας ἤρξατο ἀπολαμβάνον ἐκτιμήσεώς τινος· παρῆλθον τέσσαρες μῆνες ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου, καὶ μόλις κατὰ Ἰανουάριον ἐσκέφθησαν οἱ διευθύνοντες τὰ τῆς Τραπέζης νὰ ἀποστείλωσι τὸ παραγγελθὲν ποσὸν εἰς Ρουμανίαν· ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ οἱ παραγγείλαντες, μὴ λαβόντες οὔτε ἀπάντησιν οὔτε σταφίδα, ἠναγκάσθησαν νὰ προμηθευθῶσιν ἄλλους ξηροὺς καρποὺς, νὰ ἐπιστρέψωσι δὲ κατόπιν τὸ πολὺ ἀργὰ σταλὲν ἐμπόρευμα τῆς σταφίδος, τὸ ὁποῖον ἔμενεν ἐπὶ καιρὸν εἰς τὴν ἀποθήκην τοῦ ἐκεῖ σιδηροδρόμου ἀζήτητον! Ἀλλὰ μήπως ἐξέλεξεν ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα κατάλληλα πρόσωπα, ἵνα χρησιμοποιήσῃ αὐτὰ πρὸς διάδοσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ προϊόντος; Ἤκουσα ὅτι, προκειμένου νὰ ἀποσταλῶσι πράκτορές τινες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἐκεῖ, ὅπου ὑπάρχει πιθανότης διαδόσεως, ἐξεῦρε καὶ φαρμακοποιόν τινα, ὅστις, φαίνεται, ἀφοῦ δὲν κατώρθωσεν ἐνταῦθα νὰ ζήσῃ διὰ τοῦ ἰγδίου, ἀπεδέχθη νὰ γείνῃ σταφιδαπόστολος, ἐστάλη δὲ εἰς Κράτος, ὅπου οὔτε τὴν χώραν ἐγνώριζεν, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὴν γλῶσσαν, ἵνα συνεννοηθῇ! Αὗται εἶναι αἱ σωτήριοι καὶ σκόπιμοι ἐργασίαι τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης πρὸς σωτηρίαν τοῦ προϊόντος διὰ τῆς διαδόσεως εἰς ξένας ἀγορὰς, καὶ μὲ τοιαύτας ἐργασίας ἀνέμενον οἱ δυστυχεῖς κτηματίαι ν’ αὐξήσῃ ἡ κατανάλωσις, καὶ νὰ βελτιωθῶσιν αἱ τιμαί! Ὅτε ἐνομοθετεῖτο τὸ ἵδρυμα τοῦτο, βεβαίως ἤμην ἐκ τῶν καταψηφισάντων τὴν σύστασιν αὐτοῦ, ἀλλ’ ἐν τούτοις εἶχον ἐλπίδα τινὰ, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ εὐδοκιμήσῃ, καλῶς διαχειριζομένων τῶν πραγμάτων αὐτοῦ, καὶ ὅτι διὰ τῆς εὐδοκιμήσεως ταύτης ἴσως ὁ θεσμὸς τῆς παρακρατήσεως θὰ ἐλειτούργει ἐπωφελῶς κἄπως διὰ τὴν σταφιδοπαραγωγὴν, τὴν φθίνουσαν καθημερινῶς· ἀλλὰ σκληρὰ πεῖρα τὸ ἐναντίον κατέδειξεν· ἀμφιβάλλω δὲ, ἂν νῦν ὑπάρχουσι πολλοὶ οἱ σοβαρῶς πιστεύοντες, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα ἐξεπλήρωσε τὸν προορισμόν της. Εὔχομαι, ἵνα μετὰ τῆς παρακρατήσεως καταργηθῇ καὶ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, διότι τότε θὰ ἀναπνεύσωσι τὸν ἀέρα τῆς ἐλευθερίας οἱ σταφιδοκτήμονες, θὰ ἐλευθερωθῇ δὲ ἡ σταφιδοπαραγωγὴ τῶν δεσμῶν, ἅτινα τὴν κρατοῦσι φθίνουσαν καὶ ἐν ἀσφυκτικῇ καταστάσει. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐξετράπην ὀλίγον τοῦ κυρίου σκοποῦ τῆς ὁμιλίας μου. Ἔλεγον, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ μὴ ἔγκαιρος ἀπαγόρευσις τῶν φυτειῶν ηὔξησε καταπληκτικῶς τὴν παραγωγὴν, ἀνελθοῦσαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς 400 περίπου ἑκατομμύρια ἑνετικὰς λίτρας. Τώρα πῶς θὰ καταναλωθῇ τὸ προϊὸν τοῦτο τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, τὸ ὁποῖον θὰ μένῃ σταθερὸν, ἀντιπροσωπεύει δὲ ἐκτάσεις σταφιδοφυτειῶν 700,000 περίπου στρεμμάτων, κατὰ τὰς δοθείσας ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πληροφορίας; Ἡ κατανάλωσις δὲν χρειάζεται, κατὰ τὰς γνωστὰς στατιστικὰς, πλέον τῶν 300 ἑκατομμυρίων λιτρῶν διὰ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πρὸς βιομηχανικὴν χρῆσιν διὰ τὸ ἐσωτερικόν. Κατὰ τίνα τρόπον θὰ μειωθῇ ἡ παραγωγὴ, ὥστε νὰ ἐπέρχηται ἡ ποθητὴ ἐξίσωσις προσφορᾶς καὶ ζητήσεως; Ἰδοὺ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον σοβαρῶς πρέπει ν’ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν πρὸς λῆψιν μέτρων ῥιζικῶν καὶ ἀσφαλῶν πρὸς ἄρσιν τῆς κρατούσης δυσπραγίας, ἥτις κινδυνεύει νὰ λάβῃ ἐπικίνδυνον τροπὴν οὐ μόνον ὑπὸ οἰκονομικὴν ἔποψιν, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ κοινωνικήν. Τὴν κατάργησιν τῆς παρακρατήσεως, ἂν αὕτη ἤθελε θεωρηθῆ ἐπιβεβλημένη, ἐγὼ δὲν ἀποκρούω, διότι τὸ μέτρον τοῦτο ἐθεώρησα ὅτι ἐπεδείνωσε τὴν κατάστασιν, ἀντὶ νὰ τὴν βελτιώσῃ, εὐχῆς δ’ ἔργον θὰ ἦτο, νὰ ἀφίετο τὸ προϊὸν, ὡς καὶ τὸ ἐμπόριον, νὰ ἐκτυλιχθῇ, ὡς εἶπον, φυσιολογικῶς, καὶ σὺν τῷ χρόνῳ νὰ εὕρῃ μόνον του νέους καταναλωτάς. Ἀλλὰ δὲν βλέπω διάθεσιν πρὸς κατάργησιν τῆς παρακρατήσεως· τοὐναντίον οἱ ὀπαδοὶ ταύτης εἶναι ἕτοιμοι νὰ θεωρήσωσι τὸ μέτρον τῆς καταργήσεως ὡς καταστρεπτικὸν, καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶσιν. Ἴσως διὰ τῆς ἀποτόμου ἤδη καταργήσεως μέτρων καταδειχθέντων ἐπιζημίων ἐπέλθῃ κλονισμὸς τις ἐπί τινα ἔτη, ἰδίως εἰς τοὺς παράγοντας κατωτέραν ποιότητα, ἀλλ’ ὑπάρχει βεβαιότης, ὅτι μετὰ δύο ἢ τρία ἔτη θ’ ἀνατείλωσιν ἡμέραι εὐτυχίας. Ἐγὼ ἔχω τὴν συνείδησιν ἀναπεπαυμένην, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς ὑπῆρξα πολέμιος τοῦ θεσμοῦ τούτου, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ παρακράτησις ἐνομοθετήθη, ἵνα ἐπιφέρῃ καταστροφὰς εἰς τὰς καλὰς ποιότητας Κορινθίας, Αἰγιαλείας καὶ Πατρῶν, καὶ ἰσοπέδωσιν τιμῶν, ἥτις κατέστρεψε τὰς ἐπαρχίας ταύτας, ἐπὶ προφανεῖ ὠφελείᾳ τῆς παραγωγῆς ἄλλων ἐπαρχιῶν, αἵτινες δὲν ἔχουσιν ἐξωτερικὴν κατανάλωσιν, ἀφοῦ δὲ δὲν ἐξάγουσι τὸ προϊόν των, οὐδὲ εἰς παρακράτησιν εἶναι ὑποχρεωμέναι. Τὴν παραγωγήν των δὲ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἡμεῖς, οἱ ἔχοντες καλὰς ποιότητας πρὸς ἐξωτερικὴν κατανάλωσιν προωρισμένας, νὰ ἀγοράζωμεν, διὰ τῆς γνωστῆς μεθόδου τῶν δελτίων τῆς παρακρατήσεως, πρὸς 135 δραχμὰς τὸν σταφιδόκαρπον Ἠλείας καὶ Μεσσηνίας. Μὴ λησμονεῖτε δὲ, ὅτι ἡ τιμὴ αὕτη εἰς ἐπαρχίας, ὅπου τὸ στρέμμα παράγει χιλίας λίτρας, εἶναι λίαν ἱκανοποιητική. Τίς κυρίως ὑφίσταται τὰ κακὰ τῆς παρακρατήσεως; Διὰ τοῦτο κόπτονται οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν τούτων ἀξιότιμοι συνάδελφοι, διὰ τοῦτο ἐπενόησαν νὰ ἐπιζητήσωσι διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου αὔξησιν τῆς παρακρατήσεως ἀπὸ 20% εἰς 35%, διότι ἡ μετατροπὴ τῆς φορολογίας εἰς εἶδος τοῦτον τὸν σκοπὸν ἔχει, τὴν αὔξησιν τῆς παρακρατήσεως πρὸς ἐξαγωγὴν ποσότητος. Ἀλλ’ ἂν καταστρεπτικὸς ἀπέβη ὁ θεσμὸς τῆς παρακρατήσεως ἐπὶ δεκαετίαν ἤδη, καθορισθεὶς εἰς 20%, ἔτι καταστρεπτικώτερα ἀποτελέσματα διὰ τὸ μέλλον τῆς σταφίδος θὰ ἐπιφέρῃ τὸ μέτρον, ὅπερ πρόκειται νὰ νομοθετήσωμεν, καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι αὔξησις τοῦ παρακρατηθησομένου ποσοῦ μέχρι 35%. Ἡ Κορινθία καὶ ἡ Αἰγιάλεια ἀποτίνουσι βαρὺν φόρον ὑποτελείας εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, ὡς προανέφερα, ἄνευ ἐλπίδος ῥιζικῆς θεραπείας τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ τοὐναντίον καὶ ἐπιδεινώσεως τῆς κρίσεως διὰ τῶν λαμβανομένων προσωρινῶν μέτρων. Ἐξακολουθεῖτε δὲ δυστυχῶς νὰ ἐμμένητε εἰς τὴν γνώμην σας τὴν ἀρχικὴν, αὐταπατώμενοι καὶ ἀπατῶντες καὶ τοὺς πενομένους ἐκείνους πληθυσμοὺς, οἵτινες ζητοῦσι βοήθειαν, τὴν ὁποίαν δὲν εὑρίσκουσι διὰ τῶν ἀστόχων ἡμιμέτρων, τὰ ὁποῖα τοῖς προτείνετε. Εἴπατε εἰς αὐτοὺς τὴν ἀλήθειαν, καὶ οὐδὲν ἔχετε νὰ φοβηθῆτε. Ἐὰν κατὰ τὴν πρώτην ἐμφάνισιν τῆς κρίσεως ἦσθε εἰλικρινεῖς πρὸς τοὺς συμπολίτας σας, ἡ κρίσις θὰ εἶχεν ἤδη παρέλθει ὁριστικῶς. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ, ἤθελον προτείνει τολμηρόν τι μέτρον, ὅπερ ἴσως θὰ ταράξῃ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ἀλλὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι καὶ ἐγὼ καὶ οἱ συμπολῖταί μου, τοὺς ὁποίους ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω, πειθόμενοι ὅτι μόνον δι’ ἡρωϊκῶν καὶ ῥιζικῶν μέτρων δύναται ν’ ἀποκατασταθῇ ἡ οἰκονομικὴ εὐεξία των, καὶ ἐπέλθῃ ἡ λύσις τῆς σταφιδικῆς κρίσεως, ἥτις τοὺς μαστίζει, ἐφέτος μάλιστα λίαν ἐπικινδύνως, θὰ ἀποδεχθῶσι τὸ προταθησόμενον μέτρον, διότι εἰς τὰς σοβαρὰς καὶ χρονίας ἀσθενείας δραστήρια φάρμακα ἐπιβάλλονται. Ἔχω τὸ θάρρος νὰ τὸ προτείνω, μολονότι τὰ κτήματα τῆς ἐπαρχίας μου παράγουσι καλὴν ποιότητα, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν δὲ αὐτῶν ἁδραὶ κατεβλήθησαν δαπάναι, καὶ ποταμοὶ ἱδρώτων ἐχύθησαν, ἵνα τὰ ἀναπτύξωσι δι’ ἐπιμεμελημένης καλλιεργείας. Εἶπον τὴν ἀλήθειαν εἰς τοὺς συμπολίτας μου, διότι ταύτην συνήθισα πρὸς αὐτοὺς πάντοτε νὰ λέγω, ὅτι μόνον διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῆς παραγωγῆς καὶ διὰ τῆς ἐργασίας πρὸς αὔξησιν τῆς καταναλώσεως θὰ σωθῶσιν ἐκ τῆς κρίσεως, καὶ καλὰς τιμὰς θὰ ἀπολαμβάνωσιν...

§210Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Εἴπατε τὸ μέτρον.

§211Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἡ μερικὴ καὶ βαθμιαία ἐκρίζωσις τῶν φυτειῶν θὰ σώσῃ τὴν σταφιδοπαραγωγὴν, ἀφοῦ δὲν στέργετε νὰ καταργήσωμεν τὴν παρακράτησιν.

§212Π. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Νὰ ὑποβάλητε πρότασιν νόμου, καὶ θὰ εὕρητε πολλοὺς ὀπαδούς.

§213Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἀναγκάζομαι νὰ προτείνω τὸ μέτρον τοῦτο μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς παρακρατήσεως, ἥτις κατεδείχθη διὰ δεκαετοῦς ἐφαρμογῆς ἐπιζήμιος. Αἱ τιμαὶ, μεθ’ ὅλας τὰς ἑκάστοτε παρακρατήσεις, δὲν ἐβελτιώθησαν. Διατὶ, ἐνῷ αἱ ἐξαγόμεναι ποσότητες δὲν ὑπερβαίνουσι τὰ 250 ἑκατομμύρια λίτρας, διατὶ, ἐνῷ ἀποστέλλομεν τόσον ποσὸν, ὅσον χρειάζεται πρὸς κατανάλωσιν, διατὶ αἱ τιμαὶ δὲν κρατοῦνται σταθεραὶ καὶ λογικαί, ἀλλὰ τοὐναντίον κατ’ ἔτος καταπίπτουσιν ἐξευτελιστικῶς, ὥστε οὔτε τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας νὰ καλύπτωνται; Διατὶ πρὸ τοῦ 1892 αἱ τιμαὶ, μὲ τὸ αὐτὸ ποσὸν ἐξαγωγῆς, ἐκυμαίνοντο μεταξὺ 180 καὶ 350 δραχμῶν, κατὰ ποιότητα; Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι διὰ τῆς ἀστείας μεθόδου τῆς παρακρατήσεως δὲν ἐπιτυγχάνεται διαρκῶς ἡ τεχνικὴ αὔξησις τῶν τιμῶν. Παραλείπω τοὺς σοβαροὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους διατρέχομεν διὰ τῆς καταπονήσεως καὶ διὰ τῆς πιέσεως τῆς καταναλώσεως, κινδύνους τοὺς ὁποίους δὲν συμφέρει νὰ παρίδωμεν, διότι πρωΐαν τινὰ θὰ ἴδωμεν τὸ προϊόν μας ἐκτοπιζόμενον ἐκ τῶν ἀγορῶν τῆς καταναλώσεως ἀπολύτως, ἀντικαθιστάμενον δὲ δι’ ἄλλων ξηρῶν καρπῶν, οὐχὶ δυσευρέτων. Τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου τούτου πολλάκις ἔκρουσεν ἀπειλητικώτατα ἡ Ἀγγλία κυρίως, ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα Κράτη, ἐν οἷς ἡ σταφὶς εἶναι διαδεδομένη. Ἀνέφερα καὶ ἀνέπτυξα προηγουμένως τὴν τελείαν ἀποτυχίαν πρὸς διάδοσιν περαιτέρω τῆς καταναλώσεως τοῦ προϊόντος· καὶ ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι ἡ κατανάλωσις οὐ μόνον δὲν ἀνεπτύχθη, ἀλλὰ καὶ, μετὰ λύπης μου ἐπαναλαμβάνω, ἠλαττώθη ἕνεκα τῆς παρακρατήσεως, ἥτις ἀνέκοψε τὴν πρόοδον τοῦ προϊόντος. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἡ βαθμιαία καὶ ἀνάλογος ἐκρίζωσις μέρους τῶν φυτειῶν θὰ ἐπιφέρῃ τὴν ῥιζικὴν θεραπείαν τῆς κρίσεως τῆς σταφίδος, διότι μετὰ πάροδον ὀλίγων ἐτῶν θὰ ἦναι δυνατόν, τὸ πλεόνασμα τῆς παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον ἐπιφέρει τὸ κατρακύλημα τῶν τιμῶν, τὸ πλεόνασμα τοῦτο, ἀνερχόμενον ἤδη εἰς 400 ἑκατομμύρια λίτρας, θὰ ἦναι, λέγω, δυνατόν, νὰ μειωθῇ μέχρι τῶν 300 ἑκατομμυρίων, ὅσον δηλ. ποσὸν χρειάζεται ἡ ἐσωτερικὴ καὶ ἐξωτερικὴ κατανάλωσις. Ἡ ὑπερπαραγωγὴ τῶν 100 ἑκατομμυρίων θὰ ἐκλείψῃ, θὰ ἐπέλθῃ δὲ πραγματικὴ ἐξίσωσις προσφορᾶς καὶ ζητήσεως, ὁριστικὴ καὶ μόνιμος, ἥτις θὰ ἐξασφαλίσῃ τιμὰς οὐχὶ ὑπερβολικάς, ἀλλὰ λογικάς, ταύτας ὅμως σταθερὰς καὶ μονίμους. Ὁ κτηματίας, ἀπαλλασσόμενος περιττῶν δαπανῶν καλλιεργείας, θὰ δώσῃ ζωὴν καὶ ἀξίαν πραγματικὴν εἰς τὸ ὑπόλοιπον κτῆμά του, μεγαλειτέραν βεβαίως ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἔχει σήμερον. Διότι, ἂς ἐννοήσωμεν καλῶς, σήμερον ὁ δυστυχὴς κτηματίας ἐξοδεύει καὶ καλλιεργεῖ ἐκτάσεις, αἵτινες τῷ ἀποδίδουσιν ἄχρηστον καὶ εὐτελὲς προϊόν, καλλιεργεῖ ἵνα δώσῃ τὸ ἓν τρίτον διὰ παρακράτημα, ἡ ὑπερπαραγωγὴ δὲ τοῦ κτήματός του ἐπηρεάζει τὸ ὅλον ποσὸν τοῦ προϊόντος του. Μὴ διστάσωμεν νὰ συμβουλεύσωμεν τὴν ἀποκοπὴν τοῦ μέρους, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ περισώσωμεν τὸ ὅλον σῶμα τῆς παραγωγῆς, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀκόμη καιρός, διότι, καθ’ ὅσον τὰ ἔτη παρέρχονται, κατὰ τοσοῦτον ὁ πέλεκυς καὶ ἡ μάχαιρα θὰ ἐκριζώσωσι πλειοτέρας ἐκτάσεις, διότι αἱ ἐκ τῆς ὑπερπαραγωγῆς καταστροφαὶ τοῦ προϊόντος κατ’ ἔτος αὐξάνουσιν 80 ἢ καὶ 100 ἑκατομμύρια εὐτελοῦς καὶ ἀσήμου προϊόντος ἐπιφέρουσι τὴν καταστροφὴν τῆς ὅλης παραγωγῆς. Ἴσως τὸ μέτρον εἶναι τολμηρόν, δὲν εἶναι ὅμως καινοφανές, διότι καὶ ἄλλα Κράτη τοιοῦτον μέτρον, ὡς μέτρον ἀνάγκης, ἐπεχείρησαν. Καὶ ἂν δὲ ἡ Πολιτεία διὰ τοῦ νομοθετήματος τῆς παρακρατήσεως, ἀτόπως, δὲν ἐπενέβαινεν, οἱ κτηματίαι ἑκουσίως ἴσως θὰ προέβαινον εἰς τὴν μερικὴν ἐκρίζωσιν, ἢ ἂν δὲν προέβαινον εἰς ταύτην, βεβαίως ὅμως θὰ ἀνέστελλον τὰς πρὸς ἐμφύτευσιν νέων κτημάτων ὁρμάς των. Νῦν ὅμως, ὅτε τὸ κακὸν ἐπεδεινώθη, καὶ ἡ παραγωγὴ ἔφθασεν εἰς 400 ἑκατομμύρια, ἀνάγκη νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ἀνάλογος καὶ μερικὴ ἐκρίζωσις, πρὸς ἀσφαλῆ σωτηρίαν τῆς Πελοποννήσου· διότι, ἂν δὲν λάβωμεν ῥιζικὰ μέτρα, ἡ καταστροφὴ θὰ συντελεσθῇ τελεία. Νομίζω δὲ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐν καιρῷ σήμερον, ὅτε θὰ ψηφίσωμεν τὴν ἀπαγόρευσιν νέων φυτειῶν, νὰ συνδυάσωμεν τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως μὲ τὴν μερικὴν ἐκρίζωσιν τῶν φυτειῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ κατορθωθῇ μετὰ δύο ἢ τρία ἔτη νὰ ἐπέλθῃ ἐξίσωσις καταναλώσεως καὶ παραγωγῆς ἀσφαλὴς καὶ οὐχὶ τεχνική. Ἀλλ’ ἴσως μοὶ προβάλλῃ τις, ὅτι θὰ ἦναι ἀναγκαῖον ν’ ἀποζημιώσωμεν τὰς ἐκριζωτέας ἐκτάσεις, χορηγοῦντες ἀνάλογόν τινα ἀποζημίωσιν εἰς τοὺς κτηματίας, ὡς ἀντάλλαγμα τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα κατέβαλον διὰ τὴν καλλιέργειαν. Φρονῶ ὅτι ὡς κεφάλαια διὰ τὴν ἀποζημίωσιν δύνανται νὰ χρησιμοποιηθῶσι τὰ κεφάλαια τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ἀνερχόμενα εἰς 12, νομίζω, ἑκατομμύρια δραχμῶν. Οὐδὲ δύναται νὰ ἐγερθῇ ἀντίρρησίς τις, ἀφοῦ ταῦτα ἀνήκουσιν εἰς τοὺς μετόχους κτηματίας, πρὸς οὓς θὰ ἐπανέλθωσι πάλιν, ὡς ἀντάλλαγμα τῆς ἐκριζώσεως, θὰ διατεθῶσι δὲ ἐπωφελέστερον ταῦτα πρὸς ῥιζικὴν θεραπείαν τῆς δυσπραγίας των, θὰ δοθῇ δὲ καὶ εὐκαιρία εἰς τοὺς διασπαθήσαντας ἱερὰ χρήματα τῶν μετόχων, τὰ ὁποῖα διέθεσαν εἰς ἐπισφαλῆ δάνεια, νὰ εἰσπράξωσι τὰ ὀφειλόμενα, ἢ μᾶλλον νὰ συμψηφίσωσιν αὐτὰ εἰς τὴν καταβλητέαν ἀποζημίωσιν τῆς ἐκριζώσεως. Ἐγὼ ῥίπτω τὴν ἰδέαν, τὸν σπόρον, παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ θεωρήσῃ τὴν γνώμην μου ταύτην τυχαίαν· εἶναι γνώμη, ἥτις θὰ ἐπιφέρῃ μόνιμα καὶ ἀσφαλῆ ἀποτελέσματα. Βεβαίως ἡ γνώμη αὕτη χρῄζει μελέτης εἰς τὰ καθέκαστα καὶ τὰς λεπτομερείας τοῦ καταρτισθησομένου ὀργανισμοῦ τῆς μερικῆς ταύτης ἐκριζώσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει καλῶς τὰ σταφιδικά, γνωρίζει τὸν χειρισμὸν τούτων, ἀποδεχόμενος δὲ τὴν ἰδέαν κατ’ ἀρχήν, ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ ἐξεύρῃ τὸ προσῆκον σύστημα πρὸς δικαίαν καὶ ἀσφαλῆ ἐκρίζωσιν. Ἐκ τοῦ μέτρου δὲ τούτου προσδοκῶ οὐ μόνον ἀνατίμησιν ἀσφαλῆ καὶ τοῦ κτήματος καὶ τοῦ προϊόντος, ἐμπέδωσιν δὲ τῆς κτηματικῆς πίστεως, ἀλλὰ καὶ ἄλλο καλόν, ὅτι θὰ χορηγήσωμεν εἰς τὸν κτηματίαν γαίας χρησίμους πρὸς καλλιέργειαν ἄλλων προϊόντων, χρησίμων τῇ κοινωνίᾳ, κέρδος δὲ μεῖζον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον οὗτος ἀπολαμβάνει, καλλιεργῶν σταφιδόκαρπον ἀζήτητον, χρήσιμον δὲ μόνον διὰ τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης. Νομίζω ὅτι, ἂν 200 ἕως 300 δραχμὰς δι’ ἕκαστον στρέμμα ἐκριζωτέον χορηγήσωμεν εἰς τὸν σταφιδοκτήμονα, καὶ μάλιστα δι’ ἐκτάσεις οὐχὶ τόσον καρποφόρους, θὰ ἦναι προσφορὰ ἀνεκτή, μετ’ εὐχαριστήσεως δὲ θὰ τὴν ἀποδεχθῇ, διότι τὸ κτῆμα, τὸ ὁποῖον θὰ τῷ ἀπομείνῃ, θὰ τῷ ἀποδίδῃ καρπὸν ἐλάσσονα μὲν κατὰ ποσόν, ἔχοντα ὅμως διπλασίαν ἀξίαν. Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεγερθῇ κατὰ τοῦ μέτρου τούτου μερίς τις, ἀλλ’ ἡ μερὶς αὕτη θ’ ἀποτελῆται ἀπὸ συμπολίτας τοῦ φίλου βουλευτοῦ Πυλίας κ. Μισυρλῆ, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ διάστημα τῆς τελευταίας διετίας ἐφύτευσαν 2,000 στρέμματα, ἐνῷ ἐγνώριζον, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἔχει ἀνέλθει εἰς 400,000 ἑκατομμύρια, ἡ δὲ κατανάλωσις χρειάζεται μόνον 250–300 ἑκατομμύρια. Εἶναι εὐνόητον, διατὶ ὁ κύριος συνάδελφος ἐξεγείρεται, ὅταν ἀκούῃ κατάργησιν τῆς παρακρατήσεως· ἐπιθυμεῖ τὴν παράτασιν τῆς καταστάσεως, ἵνα εὑρίσκηται εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ τροφοδοτῆται ἀπὸ τὴν Κορινθίαν καὶ τὴν Αἰγιάλειαν.

§214Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Αἱ πληροφορίαι σας εἶναι ἀνακριβέσταται, κύριε συνάδελφε.

§215Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Εἶνε γνωστὸν αὐτό, ὅτι ἐφυτεύσατε.

§216Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ λέγητε ὅ,τι θέλετε.

§217Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ἐπιτρέπετε;

§218Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μάλιστα.

§219Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ὑπεπέσατε εἰς μίαν ἀνακρίβειαν, διότι ἐφυτεύθησαν εἰς τὴν Πυλίαν 2,000 στρέμματα, καὶ ὁ κ. Μισυρλῆς ἐφύτευσεν 100 στρέμματα.

§220Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Οἱ συμπολῖται τοῦ κυρίου ἐκ Πυλίας συναδέλφου ἐφύτευσαν δύο χιλιάδας στρέμματα, ἐνῷ τὰ πράγματα ἐδείκνυον τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς, καὶ ὅλοι ἡμεῖς διεμαρτυρόμεθα, ὅτι ἡ παραγωγὴ πρέπει νὰ περιορισθῇ, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία τῆς κακοδαιμονίας μας. Φαίνεται ὅτι οἱ εἰσαγαγόντες καὶ ὑποστηρίξαντες τὴν ἰδέαν τῆς παρακρατήσεως δὲν ἐνόησαν, τί ζητοῦσιν. Ἐπὶ τῆς προτάσεώς μου ἐμμένω, διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα, καὶ φρονῶ, ὅτι μόνον διὰ τῆς μερικῆς καὶ βαθμιαίας ἐκριζώσεως θὰ σώσωμεν τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς, θὰ σώσωμεν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, ἅτινα μεγάλας μειώσεις θὰ ὑποστῶσιν, ἐφέτος μάλιστα, ψηφιζομένου τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ἴσως δυσχέρειά τις ἀναφανῇ, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐπὶ τῶν ἐκριζωθησομένων κτημάτων ὑποθήκας, ἀλλὰ καὶ ἡ δυσχέρεια αὕτη ἐφικτὸν εἶναι νὰ τακτοποιηθῇ, ἀφοῦ τὸ κτῆμα θὰ ἀνακτήσῃ διὰ τῆς μερικῆς ἐκριζώσεως μείζονα ἀξίαν, ἐξ ἧς ἔχουσι νὰ ὠφεληθῶσι καὶ οἱ δεύτεροι καὶ οἱ τρίτοι ἐνυπόθηκοι. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον τὸ θάρρος νὰ προτείνω ῥιζικὸν μέτρον, χωρὶς ὅμως νὰ προβάλω καὶ ὁλόκληρον τὸ σύστημα τῆς ἐφαρμογῆς τούτου, οὐδὲ νὰ ἀσχοληθῶ ἐπὶ τῶν καθέκαστα. Διὰ τῆς ὑποβολῆς τοιαύτης γνώμης ἐξεπλήρωσα πρὸς τοὺς συμπολίτας μου τὸ καθῆκόν μου, συμβουλεύων αὐτοὺς νὰ μὴ ἀπατῶνται διὰ τῶν ὑποβαλλομένων μέτρων, ὅτι θὰ ἀποκατασταθῶσιν εἰς τὴν προτέραν οἰκονομικὴν εὐημερίαν. Ὀφείλομεν τὴν ἀλήθειαν νὰ λέγωμεν, διότι ἡ ἀλήθεια πάντοτε σώζει. Ἀφοῦ διὰ τὴν διάδοσιν καὶ αὔξησιν τῆς καταναλώσεως οὐδὲν ἐλπίζομεν, ἀπετύχομεν δὲ εἰς ταύτην, διότι ἐξ ἀφροσύνης ἡ Πολιτεία δὲν περιώρισεν ἐγκαίρως τὰς φυτείας, οὕτως ὥστε ἡ παραγωγὴ ἤδη ἀνῆλθεν εἰς ὕψη δυσθεώρητα, εἰς μέτρα ῥιζικὰ καὶ μόνιμα ὀφείλομεν νὰ ἀναζητήσωμεν τὴν σωτηρίαν μας, ἂν θέλωμεν νὰ σπουδαιολογῶμεν, μέχρις ὅτου ἐπέλθῃ ἡ στιγμή, καθ’ ἣν διὰ τῶν πελέκεων θὰ φονεύσωμεν τὸ τέρας τῆς παρακρατήσεως, τὸ ὁποῖον παραπαίουσα ἡ Βουλὴ ἐγέννησε καὶ τὸ ὁποῖον ἐνσπείρει τὴν δυστυχίαν ἐπὶ δεκαετίαν ἤδη εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἐπαυξάνον καθημερινῶς τὰ δεινὰ αὐτῆς.

§221Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἐκ Κορινθίας ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ διέκρινε μία εὐχάριστος δήλωσις καὶ μία τολμηρὰ πρότασις. Ἡ εὐχάριστος δήλωσις ἦτο, ὅτι ἔχει ἐπαναπαυμένην τὴν ἑαυτοῦ συνείδησιν, διότι ἐπολέμησε τὴν παρακράτησιν· ἡ τολμηρὰ πρότασις ἦτο ἡ ἐκρίζωσις ἑνὸς ποσοστοῦ τῶν ὑπαρχουσῶν σταφιδαμπέλων. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ἄρθρον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν, ἀποκλείει τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου...

§222Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Εἶναι σχετικώτατον μάλιστα.

§223Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. .. Διότι ἴσως εἶναι ἀπαρχὴ ἡ ἀπαγόρευσις περαιτέρω φυτειῶν. Εἶναι δυνατὸν ἐν προσεχεῖ εὐκαιρίᾳ νὰ συζητηθῇ καὶ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον προέβαλεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Κορινθίας, τὸ ὁποῖον ὅμως πρὸ πολλοῦ προεβλήθη καὶ πρὸ πολλοῦ συνεζητήθη. Τὸ ἐπ’ ἐμοί, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι, ὅτε τὸ πρῶτον ἐνομοθετήθη ἡ παρακράτησις, εἶχον τὴν γνώμην, ὅτι ἔπρεπε συνάμα νὰ νομοθετηθῇ καὶ ἡ ἀπαγόρευσις τῶν περαιτέρω φυτειῶν· ἀλλ’ ὅτε τοιαύτην τινὰ δήλωσιν ἐποιησάμην πρὸς τὴν Βουλήν, ἀνάστατος ἡ Βουλὴ ἐγένετο, ἀποκρούουσα τὴν πρότασιν, οἱ δὲ πληθυσμοὶ οἱ σταφιδικοὶ εὗρον, ὅτι ἡ γνώμη αὕτη καὶ σοσιαλιστικὴ ἦτο καὶ ἐντελῶς ἀπαράδεκτος, διότι αὐτοὶ εἶχον τὴν γνώμην, ὅτι διὰ μόνης τῆς παρακρατήσεως ἤθελεν ἐπιτευχθῆ ἡ ἀφαίρεσις τοῦ πλεονάσματος καὶ ἡ ἐξίσωσις τῆς παραγωγῆς πρὸς τὴν κατανάλωσιν. Ἔδει νὰ μεσολαβήσωσι τόσα ἔτη, ἵνα ὡριμάσῃ ἡ ἰδέα, ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ περαιτέρω φυτεία, καὶ ταύτην ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον, περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν. Ἐάν, μὴ ὑπαρχούσης ἀπαγορεύσεως, ἐν τῷ μεταξὺ ἐγένοντο νέαι σταφιδοφυτεῖαι, τοῦτο οὐδὲ διὰ τοῦ νόμου παρεκωλύετο, οὐδὲ δύναταί τις νὰ κατακρίνῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ κινδύνῳ ἑαυτῶν προέβησαν εἰς νέας σταφιδοφυτείας. Δὲν νομίζω ὅτι ἐν Πυλίᾳ μόνον ἐγένοντο σταφιδοφυτεῖαι, ἀφ’ ἧς ἐπικρατεῖ παρ’ ἡμῖν ἡ παρακράτησις. Καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας ἐγένοντο...

§224Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἐφέτος ἐγένοντο ἐν Πυλίᾳ.

§225Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ ηὔξησε καὶ ἡ παραγωγὴ εἰς 400,000,000.

§226Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν μάλιστα ἐπρόκειτο καὶ περὶ τῆς ἐπαρχίας, τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύει ὁ κ. συνάδελφος, ἤθελεν εὕρει, ὅτι καὶ ἐν Κορινθίᾳ ἐφυτεύθησαν.

§227Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. 300 στρέμματα μόνον· καὶ ἐφυτεύθησαν εἰς μέρη, ὅπου παράγεται ἡ ἀρίστη ποιότης, εἰς τὸ Παναρίτι.

§228Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω ὅμως νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ πίναξ αὐτὸς κατηρτίσθη ἐπὶ τῇ βάσει πληροφοριῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀξιόπιστοι, διότι αἱ πληροφορίαι αὗται ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ τῶν οἰκονομικῶν ἐφοριῶν. Ἀκριβῶς τὸ ὅλον κατὰ τὰ ἔτη 1902 καὶ 1903 ἐφυτεύθησαν 5,900 στρέμματα.

§229Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Εἰς τὴν Πυλίαν;

§230Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. 1500 στρέμματα.

§231Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Τὰ 500 εἶναι τοῦ κυρίου Μισυρλῆ, ὁ ὁποῖος φωνάζει διὰ τὴν παρακράτησιν.

§232Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἐφύτευσα κανέν.

§233Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ τίνα σκοπὸν ἔχει ἡ συζήτησις περὶ τοῦ ποσοῦ τῶν γενομένων κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη φυτειῶν;

§234Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Διὰ μνημόσυνον.

§235Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔδει πράγματι σὺν τῇ παρακρατήσει νὰ ψηφισθῇ καὶ ἡ ἀπαγόρευσις τῶν περαιτέρω φυτειῶν. Ἀλλὰ δὲν ἐγένετο τοῦτο, διότι οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοί, τοὐλάχιστον ἡ πλειονοψηφία αὐτῶν τὸ ἀπέκρουεν. Οἱ ἐκπροσωποῦντες ἐπαρχίας, αἱ ὁποῖαι παράγουσι ποιότητας καλλιτέρας, ἀπέκρουσαν τὴν παρακράτησιν, καὶ κατὰ τοῦτο ἔχει ἐπαναπαυμένην ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Κορινθίας τὴν συνείδησιν αὐτοῦ, διότι ἀνήκει εἰς ἐπαρχίαν, τῆς ὁποίας ἡ παραγωγὴ εἶναι ἀνωτέρα κατὰ ποιότητα. Ἀλλ’ οἱ ἀποτελοῦντες τὴν πλειονοψηφίαν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν ἐψήφισαν τὴν παρακράτησιν, διότι δὲν ἤθελον νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὸν νόμον τὸν φυσικόν, ἵνα διὰ τῆς φυσικῆς ἐξελίξεως, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Κορινθίας, αἱ παράγουσαι κατωτέρας ποιότητας σταφιδάμπελοι ἐκριζωθῶσι καὶ τεθῶσιν ἐν ἀργίᾳ. Ἴσως ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Βουλευτοῦ ἐκ Κορινθίας ἐνέχει τι τὸ βασιζόμενον ἐπὶ τοῦ ὀρθοῦ καὶ τοῦ δικαίου, διότι προτείνει τὴν κατ’ ἴσην ἀναλογίαν ἐκρίζωσιν ὅλων τῶν σταφιδαμπέλων.

§236Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μάλιστα, ὅλων.

§237Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ κατὰ τοῦτο ὁμολογῶ ὅτι ἀποδίδει δικαιοσύνην. Ἡ πρότασις δεῖται μελέτης, καὶ ἂν τὰ τῆς σταφίδος πράγματα χρειασθῶσι καὶ περαιτέρω νομοθετικὴν πρόνοιαν, ἂς ἦναι βέβαιος, ὅτι, ἐὰν εὑρίσκωμαι εἰς τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκομαι τώρα, ἴσως λάβω τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀσχοληθῶ περὶ αὐτῆς. Ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Κορινθίας ἀκόμη προέτεινε καὶ τὴν κατάργησιν τῆς παρακρατήσεως. Θὰ ἐνόουν τοῦτο, ἐὰν ἔλεγεν, ὅτι ἀφ’ ἧς ὁ νόμος οὗτος ἴσχυσε μᾶς ἐπεβάλλετο ἡ ἐκρίζωσις μεγάλου μέρους τῶν σταφιδαμπέλων, διότι τούτου ἡ ἐκρίζωσις θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν νὰ ἐλαττωθῇ καὶ ἡ παραγωγή. Ἀλλὰ τοιαύτης προτάσεως μὴ γενομένης δὲν δύναται νὰ προταχθῇ σήμερον ἡ κατάργησις τῆς παρακρατήσεως· καὶ μάλιστα ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Κορινθίας, καίτοι κατέκρινε τὴν παρακράτησιν, καίτοι ὠνόμασεν αὐτὴν δὲν ἠξεύρω μὲ ποῖον ὄνομα, δὲν προέβαλε πρότασιν περὶ καταργήσεως ἀμέσου τοὐλάχιστον. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι αἱ παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐκ Κορινθίας Βουλευτοῦ, μὴ ἔχουσαί τι τὸ ἀντιτιθέμενον εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἄρθρου τούτου, ἔχουσι ταύτην τὴν ἀξίαν, ὅτι προβάλλουσι πρὸς μελέτην σχέδιον διὰ τὸ μέλλον.

§238Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§239Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἐὰν νομίζῃ ὁ κ. Βουλευτής, ὅτι ἡ πρότασίς του εἶναι σπουδαία, ἂς ὑποβάλῃ τοιαύτην πρότασιν, καὶ ἡ Βουλὴ θὰ τὴν συζητήσῃ.

§240Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον νὰ προστεθῇ καὶ διάταξις περὶ ἀποζημιώσεως, διὰ νὰ ἦναι σύμφωνον μὲ τὸ Σύνταγμα.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν συζητοῦμεν σήμερον περὶ ἐκριζώσεως ἀμπελοφυτειῶν.

§242Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐφελκύσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἕν συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον συνάγεται ἐκ τοῦ συνόλου τῶν συζητήσεων, αἵτινες ἐπὶ τρεῖς ἤδη συνεδριάσεις ἐγένοντο· ἡ πεποίθησις πρῶτον, ὅτι ἡ παρακράτησις, καθ’ ὃν τρόπον διεχειρίσθη, δὲν ἐξυπηρέτησε τὰ συμφέροντα τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ἀλλ’ ἀπ’ ἐναντίας ἔβλαψεν αὐτὰ ἐν πολλοῖς. Δεύτερον συμπέρασμα εἶναι, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ πλήρη πεποίθησιν εἰς τὴν ἀποτελεσματικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἔχει πεποίθησιν, ὅτι θέλει ἐξευρεθῆ τὸ χρῆμα πρὸς ἐφαρμογὴν μιᾶς τῶν οὐσιωδῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, τῆς ἀγορᾶς τοῦ πλεονάσματος, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἔχει πεποίθησιν, ὅτι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ συγκεντρωθῇ παρὰ τῇ Σταφιδικῇ Τραπέζῃ ἐκ τῶν τριῶν ὁδῶν, τὰς ὁποίας καθιεροῖ τὸ νομοσχέδιον, τῆς παρακρατήσεως, τῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ φόρου καὶ τῆς ἀγορᾶς τοῦ πλεονάσματος, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἔχει πεποίθησιν, οὐδὲ ἐλπίδα κἄν, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο θὰ δυνηθῇ νὰ πωληθῇ. Ἀποτέλεσμα δὲ τῆς τοιαύτης ἐλλείψεως ἐλπίδος εἶναι, ὅτι ὄχι μόνον ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα θὰ κινδυνεύσῃ, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ Δημόσιον θὰ κινδυνεύσῃ νὰ χάσῃ τὰ χρήματά του. Ἐρρίφθη μία πρότασις ῥιζικὴ εἰς τὴν Βουλήν, συνδεομένη στενῶς μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 8, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν· στενώτατα συνδέεται ἡ ἰδέα αὕτη, ἥτις ἐνέχει τι τὸ τολμηρόν, ἀλλ’ ἀναμφισβητήτως ἐνέχει τι τὸ ἀποτελεσματικώτερον ἀφ’ ὅ,τι ἔχει ἡ παρακράτησις, διαχειριζομένη ὡς διεχειρίσθη, καὶ τὰ ἄλλα μέτρα. Ἡ πρότασις αὕτη κατ’ οὐσίαν παρ’ οὐδενὸς ἐπολεμήθη. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρῶτος ἐδήλωσεν, ὅτι τὴν πρότασιν ταύτην θεωρεῖ ἀξίαν πάσης προσοχῆς, καὶ πολὺ ὀρθῶς ἐδήλωσε τοῦτο, διότι οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν ἔχω, ὅτι ἂν δὲν δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ βεβαιώσῃ ὅσα ἐγὼ εἶπον περὶ τοῦ ἀποτελέσματος τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ἀλλὰ βεβαίως αἰσθάνεται τοῦτο, καὶ ἀπέναντι τῆς προτάσεως ταύτης ὁ ἴδιος εἶπεν, ὅτι αὕτη ἔχει τι τὸ σπουδαῖον. Ἀλλὰ ποία εἶναι ἡ ἔνστασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν; ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ πρότασις αὕτη ψηφιζομένη νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀμέσως. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον τοῦτο· διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὅμως, ὅτε θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ, πρέπει νὰ νομοθετηθῇ ἐγκαίρως. Πρέπει ἐγκαίρως νὰ ἐξετασθῇ καὶ ἀποφασισθῇ, κατὰ τίνα τρόπον δύναται νὰ ἦναι ἀποτελεσματικόν, ποία θὰ ἦναι ἡ ὁδός, τὴν ὁποίαν θ’ ἀκολουθήσῃ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ μέτρου. Ἂν δὲ ὑποτεθῇ ἀναγκαῖον καὶ τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ Μεσολογγίου, τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως, καὶ τοῦτο νὰ μελετηθῇ, καὶ κατὰ πόσον πρέπει νὰ γείνῃ ἡ ἀποζημίωσις, καὶ κατὰ πόσον τὰ κεφάλαια τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης δύνανται νὰ χρησιμεύσωσιν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τούτου. Ἐγὼ δὲν ἤθελον λάβει τὸν λόγον, ἂν δὲν ἤκουον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν λέγοντος, ὅτι δύναται νὰ παραδεχθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον προέτεινεν ὁ κ. Βουλευτὴς Κορινθίας, δὲν ἤθελον λάβει τὸν λόγον, ἐπὶ τῇ πεποιθήσει ὅτι δὲν ἤθελεν ἐπέλθει ἀποτέλεσμά τι ἐκ τῆς ὑποστηρίξεως τῆς προτάσεως ταύτης· ἀλλὰ μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πείθομαι ὅτι δὲν εἶναι πρόωρος ἡ μελέτη τοῦ ζητήματος· πρέπει νὰ γείνῃ τώρα, διότι τώρα πρέπει ν’ ἀποφασίσωμεν, ἂν πρέπει νὰ λάβωμεν ὡς μέτρον τὴν ἐκρίζωσιν, διότι μὴ πλανώμεθα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τὸ ὁποῖον θὰ ψηφίσωμεν, θὰ σώσῃ τὴν σταφιδικὴν παραγωγήν, καὶ διὰ τοῦτο ἔρχομαι νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἄμεσον μελέτην τῆς προτάσεως, ὄχι τὴν ἄμεσον ψήφισιν αὐτῆς· ἁρμοδία δὲ εἶναι πρὸς μελέτην ἡ Κυβέρνησις, ἣν παρακαλῶ νὰ μελετήσῃ τὴν πρότασιν καὶ νὰ τὴν ὑποβάλῃ σὺν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ.

§243Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ὁ σκοπός σας εἶναι ἡ ματαίωσις τοῦ νομοσχεδίου. Ὄχι, δὲν ματαιοῦται τὸ νομοσχέδιον.

§244Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Μὴ ἀποδίδετε εἰς ἐμὲ σκοπούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἔχω.

§245Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Ὅσον τολμηρὰ καὶ ἀληθῶς ῥιζικῶς τὰ πράγματα θίγουσα εἶναι ἡ πρότασις τοῦ ἐντίμου Βουλευτοῦ Κορινθίας, τόσον νομίζω ὅτι δύναται ν’ ἀποβῇ βλαβερά, ἂν χρησιμεύσῃ εἰς τὸ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου μέχρις οὗ μελετηθῶσι τὰ κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τούτου καὶ προσαχθῶσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ σύστασις, ἡ γενομένη ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ Κορινθίας, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀπησχόλει καὶ τὸ ἰδικόν μου πνεῦμα, ἀλλὰ δὲν ἐτόλμων ποτὲ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νὰ φέρω τοιαύτην σύστασιν, ἵνα μὴ ἀκούσω παρὰ τῶν Βουλευτῶν τῶν ἐπαρχιῶν, αἵτινες ἔχουσι τὴν εὐτυχίαν νὰ ἔχωσι προνομιακὴν σταφίδα, ὅτι ἠθέλομεν πάλιν νὰ ὠφεληθῶμεν ἐπὶ βλάβῃ ἰδικῇ των. Ἀλλ’ ἀφοῦ τὴν πρότασιν ταύτην φέρει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς Βουλευτὴς ἐπαρχίας, ἥτις τὸν εὐγενέστερον καρπὸν παράγει, ἀποδέχομαι αὐτὴν εὐχαρίστως, καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ αὐτὴν πολὺ σοβαρῶς. Εἶναι ζήτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον βεβαίως δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μετὰ μελέτην μιᾶς, δύο, πέντε ἢ εἴκοσιν ἡμερῶν· εἶναι ζήτημα, τοῦ ὁποίου ἡ ἐφαρμογὴ μόνον θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν μελέτην πολλῶν μηνῶν, ἴσως καὶ ἔτους, διότι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τούτου εἶναι ἴσως τὸ δυσκολώτερον μέρος τῆς ἰδέας, ἡ ὁποία δύναται νὰ θεωρηθῇ τολμηρά, διότι ἡ μελέτη τοῦ ἔργου τούτου, ἄν ποτε γένηται δεκτόν, πρέπει νὰ γείνῃ τόσον ἐπισταμένως καὶ μετὰ τόσης προσοχῆς καὶ τελειότητος, ὥστε νὰ μὴ ἀκούσωμεν κατόπιν τὰς κατηγορίας, τὰς ὁποίας ἀκούει σήμερον ἡ παρακράτησις· διότι ἤκουσα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν λέγοντος, ἐν παρόδῳ βεβαίως, ὅτι, καὶ τὸ πεμπτημόριον τῶν σταφιδαμπέλων ἂν ἐκριζωθῇ, ἤθελεν ἴσως ἐπιτευχθῆ ἡ λύσις τοῦ ζητήματος. Ἡ μελέτη τούτου καὶ μόνον ἀπαιτεῖ πολὺν χρόνον· ἡ ἐξεύρεσις τοῦ ποσοστοῦ, ἡ ὁποία ἤθελε καταστήσει τὸ μέτρον ὠφέλιμον, εἶναι ἀντικείμενον πολλῆς προσοχῆς καὶ μελέτης. Ἀλλὰ καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐκτελέσεως καὶ τῆς πλήρους ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τούτου ἀπαιτεῖ ὁλόκληρον κώδικα καὶ ὁλόκληρον σύστημα. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, Κύριοι, θὰ ἐθεώρουν ἐμαυτὸν εὐτυχῆ, ἐὰν ἔβλεπον τὸ μέτρον τοῦτο ἐφαρμοζόμενον, καὶ θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, τοῦ τοσοῦτον σπουδαίου, ἐργασθέντα ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν, ν’ ἀποτελειώσῃ τὸ ἔργον τοῦτο, λαμβάνων ἀφορμὴν ἐκ τῆς προτάσεως τῆς σημερινῆς καὶ καταρτίζων ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἴσως πράγματι δύναται νὰ χρησιμεύσῃ ὡς λύσις τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, σώζουσα τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς, καὶ ἀπαλλάττουσα καὶ ἡμᾶς τῆς ἀνάγκης νὰ ἐνοχλῶμεν τὴν Βουλὴν κατ’ ἔτος.

§246Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§247Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφαρμόσατε τὸν Κανονισμόν. Ἔχει ἄλλος τὸν λόγον.

§248Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ὑποστηρίζοντες νὰ συμπεριληφθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διάταξις ἀφορῶσα τὴν ἐκρίζωσιν, διάταξις κρινομένη ὑπὸ τῆς Βουλῆς διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος λυσιτελής, βεβαίως δὲν ἠδύναντο νὰ προτείνωσι τοῦτο πρὸς παρέλκυσιν τοῦ ζητήματος. Ταῦτα ἀναγκάζομαι νὰ εἴπω εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἠλείας Βουλευτοῦ.

§249Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶπον, ὅτι προετάθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτῷ. Εἶπον, ὅτι θὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὸν λόγον αὐτόν.

§250Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὄχι.

§251Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Διὰ τοῦτο ψηφίζετε τοιαῦτα νομοσχέδια, καὶ κατεστρέψατε τὸν τόπον, διότι νομίζετε, ὅτι ἔχομεν ὑστεροβουλίαν. Ἔλθετε λοιπὸν νὰ καταργήσωμεν τὴν παρακράτησιν, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν κανὲν μέτρον.

§252Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἡμεῖς, κύριε Πρόεδρε, θεωροῦμεν τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον, ὡς τὸ σπουδαιότερον τοῦ νομοσχεδίου, ὡς τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ τὰ ἐπωφελέστερα ἐξ ὅλων τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου ἀποτελέσματα διὰ τὴν σταφιδοπαραγωγήν. Στηριζόμενοι ἐπὶ τούτου, ζητοῦμεν, εἰ δυνατόν, νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ διάταξις αὕτη.

§253Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι πολὺ αὐστηρὸν τὸ μέτρον τὸ προτεινόμενον· ἀλλὰ μήπως τὰ ἄλλα μέτρα δὲν εἶναι ἐπίσης μέτρα αὐστηρότατα; Ἀλλ’ ἔφεραν ἀποτελέσματα; Ἐσκέφθημέν ποτε περὶ μέτρου σοβαροῦ; Οὐδέποτε! Πάντοτε, ὡς ἔλεγον καὶ εἰς προηγουμένην συζήτησιν, τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐρχόμεθα νὰ συζητήσωμεν περὶ σπουδαίου ζητήματος, περὶ σπουδαίου ἀντικειμένου, τοῦ ζητήματος τοῦ σταφιδικοῦ. Τὸ μέτρον τὸ νῦν προτεινόμενον βεβαίως δὲν δύναται σήμερον νὰ τεθῇ ὑπὸ συζήτησιν. Ῥίπτεται μόνον μία ἰδέα, μία πρότασις τοιαύτη. Τὸ μέτρον τοῦτο ἴσως εἶναι πολὺ αὐστηρὸν, ἀλλ’ εἶναι τὸ μόνον, ὅπερ δύναται νὰ φέρῃ τὴν θεραπείαν. Καὶ βεβαίως ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κορινθίας συνάδελφος πολὺ ὀρθῶς εἶπεν, ὅτι αὐτὸ τὸ μέτρον εἶναι τὸ μόνον, ἀφοῦ ἡ παρακράτησις οὐδὲν ἀποτέλεσμα ἔφερεν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, καιρὸς σήμερον νὰ σκεφθῶμεν σοβαρῶς ἐπὶ τῆς προκειμένης προτάσεως, διότι σήμερον δὲν συζητοῦμεν περὶ μέτρων ῥιζικῶν, ἀλλὰ συζητοῦμεν περὶ μέτρων προσωρινῶν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐρρίφθη ἡ ἰδέα αὕτη, τὴν ὁποίαν ἠσπάσθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐγὼ ἤθελον προτρέψει τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ σοβαρῶς τὸ ζήτημα, νὰ ζητήσῃ δὲ δι’ ἐγκυκλίου καὶ τὴν γνώμην τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων καὶ τῶν διαφόρων συλλόγων τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, καὶ ἂν ἡ πλειονοψηφία αὐτῶν ἀποδέχηται τὸ μέτρον, νὰ φέρῃ ἐν καιρῷ τὴν προσήκουσαν πρότασιν εἰς τὴν Βουλήν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ἄλλος τις τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8;

§255Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 8 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 9 (ἀναγινώσκεται).

§257Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἐν τῇ δευτέρᾳ παραγράφῳ τὸ ποσὸν τῶν 25 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται λόγῳ ἐξόδων ἐξετάσεως τοῦ κτήματος ὑπὸ δημοσίου γεωμέτρου ἢ μηχανικοῦ ἢ ἐργοδηγοῦ, παρακαλῶ νὰ ἐλαττωθῇ εἰς δραχμὰς 5.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν τρίτην συζήτησιν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἔχει. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10–13). Ἄρθρον 14 (ἀναγινώσκεται).

§259Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλει τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν παρεδέχθη. Τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης πάντες γνωρίζομεν, εὑρισκόμεθα δὲ ἐν ἐνδοιασμῷ πάντες, ἂν θὰ εὑρεθῇ εἰς θέσιν ἡ Τράπεζα νὰ ἀγοράσῃ πλεόνασμα, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ἀπαραίτητον καὶ μία ἀπὸ τὰς κυριωτέρας τοῦ νομοσχεδίου βάσεις. Ἐὰν ὑποχρεώσωμεν τὴν Τράπεζαν νὰ πληρώσῃ τοὺς δημοτικοὺς φόρους, τότε γεννᾶται ἡ ἀπορία, ποῦ θὰ εὕρῃ αὐτὰ τὰ χρήματα; Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου.

§260Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Γνωστὸν εἶναι, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς πληρωμῆς τοῦ δημοτικοῦ φόρου εἶναι ἐκκρεμές. Εἶναι δ’ ἐπίσης γνωστόν, ὅτι ὁ προκάτοχός μου ἔδωκεν ἑρμηνείαν εἰς τὸν νόμον, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ δημοτικὸς φόρος βαρύνει τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν. Βεβαίως οἱ εἰσάγοντες σταφιδόκαρπον εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Τραπέζης δὲν εἶναι εἰς κατάστασιν νὰ πληρώσωσι τὸν φόρον τοῦτον. Λοιπὸν πρόκειται νὰ κρίνωμεν μεταξὺ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῶν δήμων. Νὰ ζημιωθῶσιν οἱ δῆμοι; ἢ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα; Ἡ ἑρμηνεία τοῦ προκατόχου μου εἶναι, ὅτι μᾶλλον ἡ Τράπεζα, διότι αὐτὴ ὑποχρεοῦται νὰ πληρώσῃ πρὸς 130 δραχμὰς τὸν σταφιδόκαρπον ὅλου τοῦ πλεονάσματος. Δὲν νομίζω δὲ, ὅτι διὰ τῆς πληρωμῆς τοῦ φόρου τούτου πρόκειται νὰ καταστραφῇ ἡ Τράπεζα. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τόσον τὸ ποσὸν, ὥστε νὰ γένηται συζήτησις.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 14 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 15 (ἀναγινώσκεται).

§262Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἀναπτύξω τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν καταδεικνύουσι πανταχόθεν οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοὶ, ὅπως γένηται δεκτὴ παρὰ τῆς Βουλῆς ἡ διαγραφὴ τοῦ ἄρθρου 15, τοῦ ἀπαγορεύοντος τὴν οἰνοποίησιν τῆς χλωρᾶς σταφίδος...

§263Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Εἰς τὴν τρίτην συζήτησιν νὰ τὰ εἴπητε αὐτά.

§264Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἐγὼ φρονῶ, ἀξιότιμε κύριε Βουλευτὰ ἐκ Λεβαδείας, ὅτι τοιαῦτα μέτρα, τὰ ὁποῖα συνεπάγονται καὶ εὐθύνην μεγάλην διὰ τοὺς Βουλευτὰς, δὲν ἐπιτρέπεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ συζητῶνται, ἀναβαλλόμενα ἀπὸ συζητήσεως εἰς συζήτησιν.

§265Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἠξεύρετε διατὶ τὸ λέγω; Εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀπαλείψεως, ἀλλ’ ἡ συζήτησις τοῦ ζητήματος τούτου αὐτὴν τὴν ὥραν θὰ ματαιώσῃ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. (Διάλογοι).

§266Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοσοῦτον σοβαρῶν ζητημάτων δὲν ἐπιτρέπεται, νομίζω, νὰ ἀναβάλληται ἡ συζήτησις καὶ νὰ τὰ ἀφίνωμεν εἰς τὴν ἄλλην ἀνάγνωσιν, διότι αὐτὸ εἶναι εἷς τρόπος παρελκύσεως τοῦ ζητήματος καὶ βεβαίως ματαιώσεως αὐτοῦ...

§267ΣΠ. Ε. ΣΤΑΗΣ. Ἀντιπροσωπεύετε τὸν κ. Καραπάνον;

§268Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Εἰς τοὺς λόγους ἴσως, εἰς τὰ χρήματα ὅμως δυστυχῶς ὄχι. Ἀφίνομεν ἀπόψε νὰ παρέρχηται ἀσυζητητὶ τὸ ἄρθρον, μένει ὅμως ἡ διάταξις τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς οἰνοποιήσεως τῆς χλωρᾶς σταφίδος, καὶ λέγομεν, ὅτι αὔριον ἐπανερχόμεθα! Πρέπει, νομίζω, ἕκαστος νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος τῆς γνώμης του, νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην ἀπέναντι τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν, ὁποίαν γνώμην ἔχει ἐπὶ τοῦ ἄρθρου. Διὰ τοῦτο δὲν ἐπιτρέπεται, νομίζω, τὸ σοβαρώτερον τοῦ νομοσχεδίου ἄρθρον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ παρέλθῃ ἀπαρατήρητον, καὶ προτείνω νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως περὶ τῆς διαγραφῆς αὐτοῦ.

§269Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15 καταθέτω διὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 42). Ὁ κύριος Σισίνης ἔχει τὸν λόγον.

§271Ι. ΣΙΣΙΝΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου, ἐπιφυλασσόμενος νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν, ἐὰν πρόκηται νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν ἄνευ περαιτέρω συζητήσεως.

§272Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Θέλετε δηλαδὴ νὰ ψηφισθῇ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς οἰνοποιήσεως τῆς χλωρᾶς σταφίδος;

§273Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ὄχι, δὲν θέλει· εἶπεν ὅτι δὲν συζητεῖ ἀπόψε, διὰ νὰ μὴ παρελκύηται ἡ ὑπόθεσις. Θὰ συζητήσῃ κατὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Μοσχούλας.

§275Ι. ΣΙΣΙΝΗΣ. Ἐὰν πρόκηται κύριε Πρόεδρε, νὰ συζητήσωμεν, ἔχω ἐγὼ τὸν λόγον.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15 εἶχε ζητήσει τὸν λόγον ὁ κ. Μοσχούλας.

§277Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ἐὰν πρόκηται νὰ γείνῃ εὐρεῖα συζήτησις τὴν ἑσπέραν ταύτην, βεβαίως θὰ λάβω τὸν λόγον· ἐὰν ὅμως πρόκηται νὰ γείνῃ κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν, ἐπιφυλάσσομαι νὰ λάβω τὸν λόγον τότε.

§278ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι (θόρυβος).

§279Ν. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ. Ἐγὼ θὰ φέρω ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας, ἐὰν λάβητε τὸν λόγον.

§280Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Δικαίωμά σας εἶναι.

§281Δ. Π. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω. Νομίζω ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι ἡ ὥρα κατάλληλος, διὰ νὰ γείνῃ συζήτησις. Ἄλλως τε ἡ Βουλὴ κατεπονήθη ἐκ τῆς συζητήσεως τῶν διαφόρων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, καὶ δὲν θὰ δυνηθῇ μετὰ πολλῆς προσοχῆς νὰ παρακολουθήσῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἄρθρου 15. Ἑπομένως νομίζω ὅτι εὐχῆς ἔργον εἶναι νὰ ἐξαντλήσωμεν ἀπόψε ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα, τὰ ὁποῖα τὸ νομοσχέδιον παρουσιάζει, καὶ νὰ μείνῃ διὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν ἡ συζήτησις τοῦ ζητήματος τῆς οἰνοποιήσεως τῆς χλωρᾶς σταφίδος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἓν τῶν κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφερόντων.

§282Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἠδύνατο νὰ γείνῃ ἀπόψε ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15, διὰ νὰ μὴ μᾶς φέρῃ κατόπιν ἡ Κυβέρνησις ἀντιρρήσεις, ὅτι αἱ τροπολογίαι ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§283Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Περὶ διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου πρόκειται;

§284Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Περὶ διαγραφῆς.

§285Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Δὲν ἔχομεν καμμίαν τροπολογίαν.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει τροπολογία. Ἢ θὰ γείνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον, ἢ θὰ ἀπορριφθῇ.

§287Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ὁ ἴδιος θὰ φέρω τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου, διότι νομίζω ὅτι δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ μέρος τῆς παρακρατήσεως εἰς οἰνοποίησιν, δύνανται δὲ νὰ γείνωσι καὶ ἄλλαι τροπολογίαι. Ἀλλ’ ἐπειδὴ εἴμεθα ἐξηντλημένοι ἐκ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, παρακαλῶ ν’ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 15....

§289Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Προετάθη, κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ Αἰγιαλείας ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως, παρακαλῶ δὲ νὰ γείνῃ ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. (Διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους πλείστων Βουλευτῶν).

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε 15 οἱ ὑποστηρίζοντες ταύτην;

§291ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἴμεθα.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε.

§293Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μου τροπολογίας γίνεται ἡ συζήτησις;

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 16). Ἄρθρον 17 (ἀναγινώσκεται).

§295Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου ἔχω τροπολογίαν, ἥτις παρακαλῶ νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17 ὑπεβλήθη τροπολογία καὶ ὑπὸ τῶν κυρίων Πετιμεζᾶ καὶ Γεράκη, ἥτις θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ, ἵνα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 43). Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 17 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 18 (ἀναγινώσκεται).

§297Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ πρέπει νὰ διαρρυθμισθῇ οὕτως, ὥστε κατὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν νὰ μὴ προκαλέσῃ εὐρείας συζητήσεις. Τὸ ἐνδιαφέρον δὲ σημεῖον εἶναι, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου παρατείνεται μέχρι τοῦ 1907. Ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς ὅλης εἶναι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ληφθῇ τοιοῦτον μέτρον.

§298Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ. Πῶς εἶναι γνώμη τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου; (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 18).

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 19 (ἀναγινώσκεται).

§300Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία μου θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν;

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19). Ἄρθρον 20 (ἀναγινώσκεται).

§302Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἶχον παρατηρήσει, ὅτι δὲν ἦτο κανονικὸν, ἐν περιπτώσει τροποποιήσεως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὃν συντάσσει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Τραπέζης, ἡ αὔξησις τῶν δαπανῶν νὰ ἐξαρτᾶται ἐκ μόνης τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ. Ἐὰν πρόκηται ὁ Ὑπουργὸς νὰ κρίνῃ ἀναγκαίαν τὴν αὔξησιν τῶν δαπανῶν, βεβαίως πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ καὶ ἡ γνώμη τοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης, ἐνῷ, ἐὰν πρόκηται περὶ ἐλαττώσεως, δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν μόνον τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ.

§303Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ὀρθόν.

§304Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐὰν ζητηθῇ ἡ αὔξησις τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Τραπέζης, θὰ ζητηθῇ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου, ἑπομένως ἡ γνώμη αὐτοῦ ὑπάρχει. Ἐν τούτοις δέχομαι εὐχαρίστως τὴν πρότασίν σας. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 20. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 21).

§305ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 22 (ἀναγινώσκεται).

§306Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουσι διάφοροι τροπολογίαι ἐπὶ τῶν ἄρθρων, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀναγινώσκωνται συγχρόνως μὲ τὰ ἄρθρα.

§307Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Βεβαιότατα.

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συζητηθῶσιν εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν.

§309Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παραδείγματος χάριν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Σπηλιάδου.

§310Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Αὕτη ἀφορᾷ εἰς τὸ ἄρθρον 25.

§311Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τυπωθῇ καὶ νὰ διανεμηθῇ.

§312Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἁπλουστάτη. Ζητεῖται δι’ αὐτῆς νὰ ἐπιτραπῇ τοῖς ὀφειλέταις τῆς Τραπέζης νὰ πληρώνωσι τὴν πρὸς τὴν Τράπεζαν ὀφειλήν των εἰς εἶδος, διατιμωμένης τῆς σταφίδος πρὸς δραχμὰς 135 τὸ χιλιόλιτρον.

§313Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς προτελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 22, ἔνθα ὁρίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν μετόχων εἰς διακοσίους, οἵτινες θὰ λαμβάνωνται ἐκ πενταπλασίου ἀριθμοῦ σταφιδοκτημόνων, ἐκ τῶν ἐχόντων μείζονα παραγωγήν.

§314Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ τοῦ παλαιοῦ νόμου ὁρίζονται εἰς ἑκατόν. Ἐγένετο ὅμως παρατήρησις, ὑπὸ πολλῶν ἀναμιγνυομένων εὐδοκίμως εἰς τὸ θέμα τοῦτο, ὅτι ἑκατὸν ἦσαν ὀλίγοι, καὶ ἠδύναντο νὰ λαμβάνωσι χώραν τὰ αὐτὰ ἄτοπα, καὶ διὰ τοῦτο ἐδιπλασιάσαμεν τὸν ἀριθμόν.

§315Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀντιπροσωπείας δὲν εἶναι ὀρθή. Ἠδύνατο νὰ περιορισθῇ μόνον ὁ ἀριθμὸς τῶν ψήφων, ἃς ἕκαστος θ’ ἀντιπροσωπεύῃ, εἰς ἕνα ἢ δύο.

§316Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παρατήρησίς σας ὑπὸ θεωρητικὴν ἔποψιν εἶναι ὀρθοτάτη...

§317Α. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οὔτε ὑπὸ θεωρητικὴν ἔποψιν.

§318Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. .. ἀλλ’ ἐν τῇ πρακτικῇ ἐφαρμογῇ ἔσχομεν δυσάρεστα παραδείγματα, καὶ διὰ τοῦτο ἀπηγορεύσαμεν τὴν ἀντιπροσωπείαν, διότι ἐν τῷ παρελθόντι ἐκστρατεῖαι ἐγένοντο παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἵνα συλλέγωσιν ὑπογραφάς, ὅπως ἀντιπροσωπεύωσι πλειοτέρους ἐν τῇ συνελεύσει. Ἐπειδὴ ἐδόθη ἀφορμὴ εἰς πλείστας παρερμηνείας, ἐκρίθη προτιμότερον, ὅσοι τῶν ἐκλογέων θέλουσι νὰ ἐνασκήσωσι τὸ δικαίωμά των, νὰ μεταβαίνωσιν αὐτοπροσώπως, ἵνα τὸ ἐνασκήσωσι, καὶ οὐχὶ δι’ ἀντιπροσώπων.

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 22 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 23 (ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία τοῦ κυρίου Ρούφου: «Ἡ πρώτη καὶ ἡ δευτέρα παράγραφος διαγράφονται. «Ἡ τρίτη παράγραφος τροποποιεῖται οὕτως: «Ἐπιτρέπεται ὡσαύτως εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ἐπὶ προηγουμένῃ ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ χρησιμοποιῇ ἐκ τοῦ εἰς τὰς ἀποθήκας αὐτῆς ἀποτεταμιευμένου σταφιδοκάρπου ποσὸν ἑνετικῶν λιτρῶν μέχρι 500,000, ἐξάγουσα ἀπ’ εὐθείας αὕτη τοῦτο εἰς νέας ἀγορὰς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, ἔνθα δὲν εἶναι εἰσηγμένη ἡ σταφίς. Ἡ μὴ εἰσαγωγὴ σταφίδος εἴς τινα ἀγορὰν πρέπει νὰ βεβαιῶται δι’ ἐκθέσεως τοῦ ἐν τῇ πόλει προξένου τῆς Ἑλλάδος ἢ τοῦ Γεν. προξένου ἢ τοῦ πρεσβευτοῦ, τοῦ ἑδρεύοντος ἐν τῇ πρωτευούσῃ τοῦ Κράτους, εἰς ὃ πρόκειται νὰ σταλῇ σταφιδόκαρπος. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δὲν δύναται ἄνευ τοιαύτης ἐκθέσεως νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀποστολὴν σταφιδοκάρπου. Ἐπίσης ἀπαγορεύεται ἡ ἀποστολὴ σταφιδοκάρπου, ἂν μὴ προηγουμένως γνωμοδοτήσῃ ἐπιτροπή, διοριζομένη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, περὶ τῆς καταλληλότητος αὐτοῦ πρὸς διαφήμισιν. Ἡ ἐπιτροπὴ εἶναι πενταμελής, ἀποτελουμένη ἐκ δύο ἐμπόρων, δύο κτηματιῶν καὶ τοῦ ἀνωτέρου δικαστικοῦ προσώπου, τοῦ εὑρισκομένου ἐν τῇ πόλει, ἐκ τῆς ἀποθήκης τῆς ὁποίας πρόκειται νὰ ληφθῇ ὁ σταφιδόκαρπος. Ὁ σταφιδόκαρπος οὗτος δὲν ὑπόκειται εἰς τὸν κατὰ τὸν παρόντα νόμον φόρον εἰς εἶδος, οὐδ’ εἰς εἰσφοράν. Ἀπαγορεύεται τῇ Σταφιδικῇ Τραπέζῃ ἡ μετοχὴ εἰς ἐπιχειρήσεις ἐμπορικὰς ἢ βιομηχανικάς, ἐπίσης ἡ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ πώλησις σταφιδοκάρπου ἐπὶ προμηθείᾳ.»

§320Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἶχον ὑποβάλει παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου, τὸ ὁποῖον ἦτο συντεταγμένον εὐρύτερον, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον παρεῖχεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα νὰ πωλήσῃ ἐκ τῶν προτέρων τὴν σταφίδα, ἣν ἤθελεν εἰσπράξει ἐκ τῶν διαφόρων εἰδῶν, καὶ νὰ ποιήσηται σύμβασιν μετὰ τρίτων ἄνευ γνώσεως τῆς Βουλῆς. Κατόπιν τῶν παρατηρήσεών μου τούτων ἐγένετο ἡ τροποποίησις, ἣν ἔχω ἐνώπιόν μου. Ἀλλ’ ἡ τροποποίησις αὕτη κατ’ οὐδὲν μεταβάλλει τὴν ἔννοιαν τῆς πρώτης συντάξεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ σύνταξις τοῦ πρώτου νομοσχεδίου ἦτο καθαρωτέρα· ἔλεγε σαφῶς: «Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, τῇ προηγουμένῃ ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ χρησιμοποιῇ ἐκ τοῦ εἰς τὰς ἀποθήκας της ἀποτεταμιευμένου σταφιδοκάρπου ποσὸν ἑνετικῶν λιτρῶν μέχρι δύο ἑκατομμυρίων, ἐξάγουσα ἀπ’ εὐθείας αὕτη τοῦτο εἰς τὰς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἀγορὰς πρὸς μείζονα διάδοσιν.» Ἀντὶ τῆς σαφοῦς ταύτης συντάξεως ἔχομεν ἤδη τὴν ἑξῆς σύνταξιν: «Ὁ ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἀπὸ τῆς ἐσοδείας 1904 καὶ ἐφεξῆς εἰσαγόμενος σταφιδόκαρπος εἴτε λόγῳ εἰσφορᾶς εἴτε λόγῳ φόρου εἰς εἶδος εἴτε λόγῳ πλεονάσματος διατίθεται διὰ δημοσίου διαγωνισμοῦ. Ἐπιτρέπεται ὅμως εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἡ ἐξώδικος πώλησις τῶν ⅘ τοῦ σταφιδοκάρπου τούτου». Περὶ τίνος σταφιδοκάρπου πρόκειται; Περὶ τοῦ σταφιδοκάρπου τῶν ἐσοδειῶν τοῦ 1904 καὶ ἐφεξῆς. Αὕτη ἀκριβῶς εἶναι ἡ θεμελιώδης ἰδέα τῆς διατάξεως τοῦ πρώτου νομοσχεδίου καὶ τοῦ δευτέρου, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, ἔχουσα τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δύναται νὰ πωλήσῃ τὰ ⅘ τοῦ ἐν ταῖς ἀποθήκαις της σταφιδοκάρπου ἄνευ δημοσίου διαγωνισμοῦ καὶ ἐπὶ πολλὰ ἴσως ἔτη.

§321Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἔννοια εἶναι, ὅτι πρόκειται νὰ πωλῆται ὁ ἐν ταῖς ἀποθήκαις εἰσαγόμενος σταφιδόκαρπος. Ἐὰν θέλητε, δυνάμεθα νὰ θέσωμεν «εἰσαχθείς». Δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν ἰδέαν τοῦ συντάκτου τοῦ νόμου νὰ ἐπιτραπῇ ἡ πώλησις σταφιδοκάρπου μὴ εἰσαχθέντος ἐν ταῖς ἀποθήκαις.

§322Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἵνα μὴ ὑπάρχῃ ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία, νὰ λείψῃ ἡ φράσις «ἀπὸ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1904 καὶ ἐφεξῆς.»

§323Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τεθῇ «ὁ ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἀποτεταμιευμένος.»

§324Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Μάλιστα. Μίαν ἄλλην παρατήρησιν θέλω φέρει. Εἰς τὸ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ὑπάρχει μία διάταξις, ἡ ὁποία σχετίζεταί πως μὲ τὸ πρῶτον μέρος τῆς τροποποιήσεως, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς Πατρῶν, νὰ ἐπιτρέπηται δηλ. εἰς τὴν Τράπεζαν τὴν Σταφιδικὴν νὰ ἐξάγῃ αὐτὴ ποσόν τι σταφίδος, ὅπως τὸ χρησιμοποιῇ, πωλοῦσα αὐτὸ εἰς μέρη, ἔνθα δὲν καταναλίσκεται σταφίς, χάριν τῆς διαδόσεως τῆς χρήσεως καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως. Νομίζω, ὅτι ἡ ἰδέα τῆς διαγραφῆς τῆς διατάξεως ταύτης, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὸ προηγούμενον νομοσχέδιον, ἦτο ἰδέα ἀτυχής, καὶ νομίζω, ὅτι ἐξυπηρετοῦμεν τὴν σταφίδα, ἐπιτρέποντες τὴν ἀποστολὴν ποσοῦ σταφίδος πρὸς κατανάλωσιν τοιαύτην.

§325ΑΛΕΞ. ΦΩΤΗΛΑΣ. Τὸ κλέπτουσιν ὅλον.

§326Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐὰν τὸ κλέπτωσι, φέρετε πρότασιν, ὅπως καταργηθῇ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα.

§327Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπῆρχεν ἐν τῷ πρώτῳ νομοσχεδίῳ διάταξις ἐπιτρέπουσα ὅπως ποσὸν μέχρι 2,000,000 λιτρῶν ἀποστέλληται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς ἀγορὰς, ἔνθα δὲν ὑπάρχει κατανάλωσις σταφίδος. Ἀλλὰ δύο ἐγένοντο παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπὸς, πρὸς τὸν ὁποῖον ἡ τοιαύτη ἀποστολὴ ἀποβλέπει, διότι οἱ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι συνήθως ἐπιδιώκουσι τὸ κέρδος, θέλουσι κατωρθώσει, τὸ ἀποσταλὲν αὐτὸ εἰς τὴν νέαν ἀγορὰν ποσὸν νὰ τὸ παραλάβωσιν ἐκεῖθεν, ὑποτετιμημένον, ἐννοεῖται, καὶ νὰ τὸ μεταφέρωσιν εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς καταναλώσεως, καὶ οὕτω τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ χρησιμεύσῃ πρὸς βλάβην τοῦ ἐμπορίου. Ἡ δευτέρα παρατήρησις εἶναι, ὅτι πρὶν ἀποσταλῇ πρὸς τοιοῦτον σκοπὸν ποσόν τι, διωρίσθησαν ἐντεῦθεν πράκτορες, οἵτινες ἐπρόκειτο νὰ μεταβῶσιν ἐκεῖ, ἵνα διδάξωσι τὸν τρόπον. Διὰ τοῦτο ἐθεωρήθη, ὅτι ἔδει νὰ λείψῃ ἡ διάταξις αὕτη.

§328Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω ὅτι αἱ παρατηρήσεις αὗται, αἱ ὁποῖαι ἀμφισβητοῦνται, δὲν ἔχουσι βάσιν λογικὴν, ἐκτὸς μιᾶς, τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς ἐκ Καλαβρύτων, ὅτι ἔχομεν νὰ κάμωμεν μὲ κλέπτας. Ἐὰν τοιαύτην πεποίθησιν ἔχῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς, βεβαίως δὲν δυνάμεθα νὰ πράξωμεν τίποτε. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ τοιοῦτος λόγος, τότε αἱ ἀντιρρήσεις δὲν εἶναι βάσιμοι, διότι δὲν πρόκειται περὶ πρακτόρων ἐντεῦθεν στελλομένων, ἀλλὰ περὶ ἐμπόρων ἐγκατεστημένων εἰς τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ σταφὶς αὕτη θέλει ἀποσταλῆ. Ἀλλὰ καὶ ἄλλην παρατήρησιν θέλω φέρει. Διατὶ εἰς μίαν Τράπεζαν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἐμπιστεύεσθε τὴν διαχείρισιν 2,000,000 λιτρῶν σταφίδος, ὅπως ἐπιδιώξῃ τὸ θεμελιωδέστερον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔχει, διατὶ εἰς τὴν Τράπεζαν αὐτὴν ἐμπιστεύεσθε τὴν πώλησιν ἄνευ διαγωνισμοῦ τῶν ⅘, τὰ ὁποῖα ἐφέτος τοὐλάχιστον δύνανται νὰ φθάσωσιν εἰς 80 ἢ 90 ἑκατομμύρια; Νομίζω, ὅτι τὰ ⅘ δὲν πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ νὰ πωλῶνται ἄνευ δημοπρασίας.

§329Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ παρατήρησις, ἡ γενομένη ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἄρτης, δύναται νὰ ἔχῃ ποιάν τινα δικαιολογίαν· ἠπόρησα ὅμως, ὅτε ἤκουσα αὐτὸν εἰπόντα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν ἡ ἄνευ δημοπρασίας ἐκποίησις οὐδενὸς ποσοῦ· διότι γνωστὸν εἶναι, ὅτι διὰ δημοπρασίας εἶναι ἀδύνατον νὰ πωληθῇ ποτε ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῆς σταφίδος τῆς ἀποτεταμιευμένης εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης. Ἐπειδὴ δ’ ἐγένοντο καὶ παράπονα, ὅτι ὀλίγοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ μετάσχωσιν εἰς τὴν ἀγορὰν, διὰ τοῦτο ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιτραπῇ καὶ ἡ ἄνευ δημοπρασίας ἐκποίησις ποσοῦ τινος.

§330Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἡ διάταξις αὕτη ὑπῆρχε καὶ εἰς τὴν περυσινὴν σύμβασιν, καὶ εἶχε τὸν σκοπὸν, ὅπως διευκολύνῃ τὴν Τράπεζαν τὴν Σταφιδικὴν νὰ ἔρχηται εἰς συμφωνίας μετὰ τῶν βιομηχάνων.

§331Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐγὼ ἀποδέχομαι νὰ διατίθηνται τὰ ⅘ ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου· ἀλλὰ τί ἐννοοῦμεν νὰ ἐγκρίνῃ; Καὶ τὴν τιμὴν τῆς ἰδιαιτέρας συμφωνίας;

§332Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὰ δύο.

§333Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἐκ τῶν προτέρων τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ κανονίσῃ τὴν τιμήν.

§334Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκ τῶν προτέρων θὰ δώσῃ τὴν ἄδειαν, καὶ μετὰ τὴν δημοπρασίαν θὰ ἐγκρίνῃ τὴν τιμήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου.

§335Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἀνέπτυξα ἐπίσης τὴν γνώμην, ὅπως φανῶμεν ἐλευθεριώτεροι πρὸς τὴν μικρὰν βιομηχανίαν. Ἐὰν ἐξ ἀρχῆς εἶχεν ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα καταφύγει καὶ εἰς τὴν μικρὰν βιομηχανίαν, θὰ εἶχε σήμερον πελάτην πολὺ καλλίτερον ἀπὸ τοὺς μεγάλους οἰνοπνευματοποιούς. Πᾶσαι αἱ ἑταιρεῖαι, αἱ ἔχουσαι νὰ πωλήσωσι μέγα ποσὸν προϊόντων, καταφεύγουσι καὶ εἰς τοὺς μικρούς. Ἡ καταφυγὴ τῆς Τραπέζης ἔπρεπε νὰ γείνῃ διὰ τοῦ προσδιορισμοῦ ἐκ τῶν προτέρων τῆς τιμῆς τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ διὰ τοῦ ποσοῦ, τοῦ οὐχὶ μεγάλου, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέπηται εἰς πάντα βιομήχανον νὰ ἀγοράζῃ ἐκ τῶν ἀποθηκῶν της. Τοιουτοτρόπως πᾶς βιομήχανος θὰ ἐγνώριζεν ὅτι ἤθελεν εὑρίσκει εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης τὸ ποσὸν τοῦ σταφιδοκάρπου, τοῦ ὁποίου ἤθελεν ἔχει ἀνάγκην διὰ τὴν βιομηχανίαν του. Ἐὰν τοῦτο δὲν γένηται, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ μεταβάλωμεν τὸ σύστημα τὸ ἰσχῦον καὶ ἀφήσωμεν τὰ ⅘ νὰ διατεθῶσιν ἄνευ διαγωνισμοῦ εἰς τὴν μεγάλην βιομηχανίαν. Ἀπ’ ἐναντίας νομίζω, ὅτι τὸ σύστημα τῆς ἐκποιήσεως διὰ διαγωνισμοῦ τοῦ πλείστου μέρους τοῦ σταφιδοκάρπου εἶναι ὠφελιμώτερον.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Ρούφου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 23. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 24–26). Ἄρθρον 27 (ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπάρχει τροπολογία τῶν κυρίων Δαμηλάτη καὶ Μερλοπούλου.

§337ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὔριον, κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία.

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά, αὔριον. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 27. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ λοιπὰ ἄρθρα, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, εἰς δευτέραν συζήτησιν).

§339ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὔριον τί θὰ γείνῃ, κύριε Πρόεδρε;

§340Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Αὔριον θὰ ἦναι ἀναγεγραμμένα τὰ ναυτικὰ νομοσχέδια πρῶτα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§341Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ κύριος Μισυρλῆς δὲν εἶναι ἐδῶ, θὰ παρακαλέσω ἐγὼ νὰ ψηφισθῇ καὶ ἡ πρότασις νόμου περὶ κατασκευῆς ὑδραγωγείου ἐν Πύλῳ. Ἀλλ’ ὡς ἔμαθον, τὸ ὕδωρ, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ διοχετευθῇ εἰς τὴν πόλιν, κατεβυθίσθη καὶ ἐχάθη.

§342Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ὄχι· νὰ μὴ ψηφισθῇ, παρακαλῶ (θόρυβος).

§343ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀναγνωσθῇ κύριε Πρόεδρε.

§344Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Νὰ ψηφισθῇ, κύριε Πρόεδρε, διότι οὐδεμίαν θὰ προκαλέσῃ συζήτησιν.

§345ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τῆς προτάσεως νόμου «περὶ κατασκευῆς ὑδραγωγείου ἐν Πύλῳ διὰ χρημάτων τοῦ λιμενικοῦ ταμείου Πύλου». (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις νόμου αὕτη, κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον μόνον, εἰς τρίτην συζήτησιν, ἄνευ ἀντιρρήσεως).

§346ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα νομοσχέδια, κύριε Πρόεδρε, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ προκαλέσουν συζήτησιν, καὶ παρακαλοῦμεν νὰ προταχθῶσι καὶ ψηφισθῶσι (θόρυβος).

§347Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή, κύριε Πρόεδρε! Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§348ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§349ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε. Λύσατε τὴν συνεδρίασιν.

§350ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρᾳ 12 καὶ 40′ τῆς νυκτός).