1904.03.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39

τῆς 16 Μαρτίου 1904.

(Τρίτη).

(Προεδρεύοντος τοῦ Προέδρου κ. Ν. Χατζίσκου).

(Γενομένης ἀπαρτίας ὥρᾳ 10 καὶ 40′ π. μ. παρόντων 135 Βουλευτῶν, ἀναγινώσκονται καὶ ἐγκριθέντα ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἀδελφαὶ τοῦ θανόντος ἀντεισαγγελέως Ι. Ὀρεινοῦ Ἄννα καὶ Σοφία Γ. Ὀρεινοῦ δι’ ἀναφορᾶς των πρὸς τὴν Βουλὴν ζητοῦσι τὴν ἀπονομὴν συντάξεως.

§2Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἰωάννης Μαρίνης πρώην στρατιώτης, παθὼν τύφλωσιν κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1897, ζητεῖ νὰ τῷ ἀπονεμηθῇ μικρὰ σύνταξις. Πολῖται Καλαμῶν διὰ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς των παραπονοῦνται καὶ διαμαρτύρονται διὰ τὴν εἰς Βόλον μετάθεσιν τοῦ ἐν Καλάμαις Εἰσαγγελέως κ. Μίληση. Ὁ Ἀριστείδης Ἐρβοῦζος, ἐκ Λίμνης τῆς ἐπαρχίας Χαλκίδος, ἐθεώρησε κατάλληλον νὰ καταγγείλῃ εἰς τὴν Βουλὴν δι’ ἀναφορᾶς του τὸν δήμαρχον Αἰγαίων ὡς μὴ ἐκπληρώσαντα τὴν στρατιωτικὴν αὑτοῦ ὑποχρέωσιν. Ὁ ἐν Λαμίᾳ «Σύλλογος τῶν τεχνοεργατῶν» διὰ ψηφίσματός του παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 50|42,601 ἐγκύκλιον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζεται τὸ τέλος τοῦ διὰ τὰ πακέττα τῶν καπνοπωλῶν χρησίμου χάρτου εἰς λεπτὰ 80 κατὰ ὀκᾶν. Τὸ ψήφισμα τοῦτο θὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Ὁ ἐν Πύργῳ «Κτηματικὸς Σύλλογος Ἠλείων» παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ ταχέως τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Πύργου παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν νὰ προταχθῇ τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον.

§4ΔΙΟΝ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν ἀδελφῶν Ὀρεινοῦ ἔχει τὸν λόγον ὁ κύριος Κουντουριώτης.

§6Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν ἀδελφῶν Ὀρεινοῦ λαμβάνω τὸν λόγον, ἵνα συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον περὶ ἀπονομῆς συντάξεως, ἔστω καὶ ἑκατονταδράχμου, διότι εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι αἱ ἀδελφαὶ τοῦ Ὀρεινοῦ στεροῦνται καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου. Δίκαιον εἶναι, ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ λαμβάνωσι μέριμναν περὶ ἀπροστατεύτων ἀδελφῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἐντίμως ὑπηρέτησαν τὴν Πολιτείαν ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§8Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑνῶ καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου, κύριε Πρόεδρε.

§9Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δικαιοτέρα πρᾶξις, δικαιοτέρα σύστασις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ ἀπὸ τοῦ νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς τὰς ἀδελφὰς τοῦ ἀποθανόντος ἀντεισαγγελέως Ὀρεινοῦ. Εἶναι δύο νεάνιδες, αἱ ὁποῖαι μένουσιν ἐγκαταλελειμμέναι, μὴ ἔχουσαι οὐδὲ στέγην οὐδὲ πόρον τινὰ ζωῆς. Δὲν ἔχουσιν ἢ 30 μόνον δραχμῶν σύνταξιν, διότι ὁ ἀποθανὼν πατὴρ αὐτῶν ἦτο στρατιωτικὸς.

§10Α. ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης.

§11Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ, κύριε Πρόεδρε.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παραπεμφθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ κύριος Μοσχούλας ἔχει τὸν λόγον.

§13Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Εἶναι ἐκκρεμὲς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν τοῦ Θάνου Κανακάρη. Ἐπειδὴ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας θὰ λήξωσιν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν μετὰ τὸ Πάσχα, νομίζω ὅτι καλὸν θὰ ἦτο, ἂν ὁ σεβαστὸς κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἤθελε συναινέσει νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν τοῦ Θάνου Κανακάρη, ὁ ὁποῖος τόσας ὑπηρεσίας καὶ αὐτὸς προσωπικῶς καὶ οἱ πρόγονοί του προσέφεραν ὑπὲρ τοῦ τόπου τούτου. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου νομίζω ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Βουλὴ νὰ δώσῃ μικρὰν σύνταξιν εἰς τὴν πενομένην κόρην τοῦ ἀειμνήστου Ἀναστασίου Πολυζωΐδου. Ποῖος ἦτο ὁ Ἀναστάσιος Πολυζωΐδης, εἶναι γνωστόν, ὥστε εἶναι περιττὸν νὰ κάμω λόγον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ δώσῃ μικρὰν σύνταξιν καὶ εἰς τὰς ἀδελφὰς τοῦ ἀποθανόντος ἀντεισαγγελέως Ὀρεινοῦ, ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν.

§14Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Ἐπὶ τῆς συστάσεως τοῦ κυρίου βουλευτοῦ Ὀλυμπίας, ὅπως χορηγηθῇ σύνταξις εἰς τὴν χήραν Θάνου Κανακάρη, βεβαίως ἐγώ, συνδεόμενος δι’ οἰκογενειακῶν δεσμῶν μετὰ τοῦ Θάνου Κανακάρη, δὲν δύναμαι νὰ ἔλθω νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ προβῇ εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἡ φωνὴ τοῦ καθήκοντος πρὸς τὴν οἰκογένειαν τοῦ μακαρίτου πρῴην συναδέλφου ἐπιβάλλει. Μόνον ἔχω νὰ εὐχαριστήσω τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν Ὀλυμπίας, ὅστις ἔσχε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ φέρῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος, ὡς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπέβαλεν ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἕνεκα τῶν ἀνωμάλων περιστάσεων δὲν ἐστάθη δυνατὸν νὰ γείνῃ τοῦτο νόμος τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἔλθῃ τὸ Κράτος ἀρωγὸν εἰς τὴν πενομένην οἰκογένειαν τοῦ Θάνου Κανακάρη.

§15ΕΛΕΥΘ. ΜΥΚΩΝΙΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐγνωρίσατε ὅλοι τὸν μακαρίτην βουλευτὴν Νάξου Μιλτιάδην Βαρότσην. Ἀποβιώσας οὗτος ἀφῆκε τὴν οἰκογένειάν του ἄνευ λεπτοῦ, στερουμένην καὶ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου. Εἶχε μίαν θυγατέρα διδασκάλισσαν, ἡ ὁποία δυστυχῶς ἀπεβίωσε καὶ αὐτή, καὶ ἔμεινεν ἡ χήρα Βαρότση μὲ δύο τέκνα θήλεα, ἄνευ λεπτοῦ, κατοικοῦσα εἰς μίαν τρώγλην ἐν Νάξῳ. Ὁ κύριος Πρωτοπαπαδάκης καὶ ὁ κ. Κρίσπης γνωρίζουσι τὴν ἐλεεινὴν κατάστασιν αὐτῆς τῆς χήρας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐκ τῶν βοηθημάτων τοῦ Ὑπουργείου νὰ στέλλῃ κατὰ μῆνα ἓν μικρὸν ποσόν, διὰ νὰ συντηρηθῇ ἡ δυστυχὴς αὕτη χήρα μὲ τὰ δύο ὀρφανὰ αὐτῆς τέκνα.

§16Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ λάβωμεν μίαν ἀπάντησιν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ θὰ λάβωσιν ὑπ’ ὄψιν ὅλας τὰς συστάσεις τῆς Βουλῆς, καὶ βεβαίως θὰ πράξωσιν ὅ,τι εἶναι δυνατόν.

§18ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΑΒΕΡΩΦ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον ἐπιστολὴν ὑπογεγραμμένην ἀπὸ τοὺς τὰ πρῶτα φέροντας ἐν Λίμνῃ τῆς Εὐβοίας, οἱ ὁποῖοι μὲ παρακαλοῦσι νὰ συστήσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀναφοράν των. Ἠναγκάσθησαν ν’ ἀποταθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν, διότι πρὸ καιροῦ ὑπεβλήθησαν τοιαῦται ἀναφοραὶ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡς λέγουσιν, ἀλλ’ οὐδεμίαν ἔλαβον ἀπάντησιν, ἂν ἐνηργήθη τι ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν των. Ἰσχυρίζονται, ὅτι ὁ νῦν δήμαρχος Αἰγαίων τῆς ἐπαρχίας Χαλκίδος εἶναι κληρωτὸς τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1877, ἀλλὰ δὲν προσῆλθε νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, καὶ δὲν προσῆλθε νὰ ὑπηρετήσῃ οὐδὲ τότε οὐδὲ εἰς τὴν κατόπιν ἐπιστρατείαν τοῦ 1880 καὶ 1881. Διὰ τοῦτο ἠναγκάσθησαν νὰ καταφύγωσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ παρακαλέσωσιν ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀνακοινώσητε τὴν ἀναφοράν των, καὶ νὰ ληφθῇ αὕτη ὑπ’ ὄψιν.

§19Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Πρώτην ἤδη φορὰν λαμβάνω γνῶσιν τῆς ὑποθέσεως ταύτης.

§20ΑΥΓ. ΑΒΕΡΩΦ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐρωτήσητε τὴν ὑπηρεσίαν, διότι λέγουσιν, ὅτι ὑπέβαλον πρὸ καιροῦ ἀναφορὰν ὁμοίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν Βουλὴν σήμερον τὸ πρῶτον ὑπεβλήθη ἀναφορὰ, καὶ θὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον.

§22Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Ἡ σύστασις, τὴν ὁποίαν ὁ σεβαστὸς ἐκ Νάξου συνάδελφος ἔκαμε διὰ τὴν δυστυχῆ οἰκογένειαν τοῦ ἀποθανόντος πρώην συναδέλφου Μιλτιάδου Βαρότση, εἶναι πρακτικωτάτη. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν βεβαίως νὰ συγκρατήσῃ ἐν τῇ μνήμῃ αὑτοῦ ὁ σεβαστὸς Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πάσας ταύτας τὰς παρακλήσεις ἡμῶν, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ χορηγήσεως μικροῦ ποσοῦ ἐκ τοῦ κεφαλαίου, τὸ ὁποῖον εἶναι προωρισμένον διὰ βοηθήματα, ὅπως εὐαρεστούμενος ἀποστείλῃ σημείωμα εἰς τὸν σεβαστὸν Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μετὰ συστάσεως, ὅπως ἐκ τῶν διὰ τοὺς πτωχοὺς βοηθημάτων ὁρίσῃ ποσόν τι ἐλάχιστον μηνιαίως διὰ τὴν οἰκογένειαν τοῦ μακαρίτου Βαρότση...

§23ΚΥΡ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Πολὺ δίκαιον.

§24Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. .. ἂν ὄχι πλέον χάριν τῆς οἰκογενείας, ἂν ὄχι χάριν τοῦ ἀποθανόντος, τοὐλάχιστον χάριν τῆς πατριωτικῆς ἐκείνης ἀγορεύσεως, τὴν ὁποίαν ὁ μακαρίτης Βαρότσης ἔκαμε, καὶ τῆς ὁποίας ἡ ἐντύπωσις, πιστεύω, μένει ἐγκεχαραγμένη εἰς τὴν μνήμην πάντων ὑμῶν.

§25Α. ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Ὁ μακαρίτης Βαρότσης ἐχρημάτισε καὶ ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Παυλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§27ΔΙΟΝ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ τηλεγράφημα τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πύργου, τὸ πρὸ μικροῦ παρ’ ὑμῶν ἀνακοινωθὲν εἰς τὴν Βουλὴν, ἐστάλη καὶ πρὸς ἡμᾶς τοὺς Βουλευτὰς Ἠλείας. Τὸ τηλεγράφημα ἔχει οὕτως (ἀναγινώσκει): «Ἐμπορικὸς Σύλλογος, συνελθὼν εἰς ἔκτακτον συνεδρίασιν, ἐνετείλατό μοι νὰ διαβιβάσω εὐχήν του, ὅπως πάσῃ θυσίᾳ ἐργασθῆτε πλησίον Κυβερνήσεως καὶ Βουλῆς, ἵνα προταχθῇ τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον καὶ ἐπιψηφισθῇ, αἰρομένης τῆς διατάξεως περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς οἰνοποιήσεως ἐκ χλωρᾶς σταφίδος. Ὁ Πρόεδρος Ρουσόπουλος.» Τὴν εὔλογον ἀξίωσιν τῶν συμπολιτῶν μου εἶναι περιττὸν νὰ συστήσω εἰς τὴν Βουλὴν, καθόσον τοιαύτη σύστασις πρὸ πολλοῦ χρόνου ἐγένετο. Ἐπειδὴ ὅμως ἐλάχισται συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ὑπολείπονται μέχρι τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα, ἄγνωστον δὲ τυγχάνει, ἂν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς θὰ ἐπαναληφθῶσι μετὰ τὸ Πάσχα, καὶ ἐπειδὴ τὸ ζήτημα τὸ σταφιδικὸν εἶναι λίαν σοβαρὸν, καὶ ὄχι μόνον σοβαρὸν, ἀλλά κάτι τι ὑπέρτερον, θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ ἐμμείνῃ εἰς τὴν γνώμην του περὶ μὴ βολῆς τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἀλλὰ ν’ ἀποδεχθῇ τὴν ἐμὴν πρότασιν καὶ τὴν τῶν συμπολιτῶν μου, ὅπως τεθῇ πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον.

§28Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις, ὑποβαλοῦσα εἰς τὴν Βουλὴν τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον, δὲν τὸ ὑπέβαλε διὰ νὰ δημοκοπήσῃ· ὑπέβαλε τοῦτο σοβαρῶς καὶ ἐν ἐπιγνώσει ὅτι δέον νὰ γείνῃ νόμος τοῦ Κράτους. Δὲν ὑποθέτω δὲ, ὅτι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἠλείας νομίζει, ὅτι ἡμεῖς, οἱ ἀντιπροσωπεύοντες ἐνταῦθα τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμοὺς, εἶναι δυνατόν ποτε νὰ ὑποληφθῶμεν, ὅτι θὰ γείνωμεν ἀντικείμενον φενάκης ἢ ἐμπαιγμοῦ ἐκ μέρους οἱασδήποτε Κυβερνήσεως, προκειμένου περὶ τῶν τιμαλφεστέρων συμφερόντων τῶν πληθυσμῶν, τοὺς ὁποίους ἀντιπροσωπεύομεν. Πολὺ ὀρθῶς ὅμως ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ μεταβληθῇ ἡ ἡμερησία διάταξις, διότι τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, πρέπει νὰ μελετηθῇ πρὸ πάντων ἀπὸ τοὺς δυναμένους νὰ εἰσφέρωσι τὰς γνώσεις αὐτῶν, ὅπως καταρτισθῇ τοῦτο ἀρτιώτερον. Βεβαίως ἡ βάσις τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν πρὸ πολλοῦ ὑπεδείξαμεν ἡμεῖς εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν, καὶ ἂν τότε ἐγίνοντο ἀποδεκτὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προετείνομεν διὰ τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατήρτισεν ἡ ἐπιτροπὴ, δὲν θὰ εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ σκεπτώμεθα πάλιν, πῶς νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα, διότι τοῦτο θὰ ἦτο πρὸ πολλοῦ λελυμένον. Νομίζω κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ σπεύδωμεν· διότι ὑπομιμνήσκω πάλιν εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, τοὺς ἀντιπροσωπεύοντας τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμοὺς, ὅτι ἡ σπουδὴ ἐν τῷ ζητήματι τούτῳ δὲν ὠφελεῖ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μελετήσωμεν τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον, κατ’ ἐμὴν γνώμην, ὁριστικῶς λύει τὴν κρίσιν τὴν σταφιδικὴν, καὶ πρέπει νὰ τὸ μελετήσωμεν ὄχι μόνον ἡμεῖς, ἀλλὰ νὰ τὸ μελετήσωσι καὶ ἐκεῖνοι, περὶ τῆς τύχης τῶν ὁποίων θ’ ἀποφασίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν ἤθελε μεταβληθῇ εἰς νόμον τοῦ Κράτους. Διὰ τοῦτο, ἐπειδὴ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους δὲν θὰ ψηφισθῇ, εἰμὴ μετά τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς...

§29Ν. ΓΟΥΝΑΡΑΚΗΣ. Τὸ βεβαιοῖ ἡ Κυβέρνησις;

§30Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Αὐτὴν τὴν γνώμην ἔχω. Ἐγὼ ἐνταῦθα δὲν ἐκφράζω, κύριε Πρόεδρε, ἢ μόνον τὴν ἐμὴν γνώμην. Δὲν ἔχω βεβαίως τὴν τιμὴν νὰ διερμηνεύω καὶ τὰς γνώμας τῶν ἄλλων. Ἐκφράζων δὲ τὴν ἐμὴν γνώμην, ἴσως γείνω ἀφορμὴ, ἵνα εἴπῃ τὴν γνώμην αὐτῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι, ὅταν ἐπαναληφθῶσιν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς μετὰ τὰς διακοπὰς, τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἔλθῃ πρῶτον καὶ πρὸ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Αὐτὴν τὴν γνώμην ἔχω ἐγὼ, γνώμην ἀτομικὴν, τὴν ὁποίαν λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλήν· δὲν φρονῶ δὲ, ὅτι πρέπει ν’ ἀφήσωμεν ἡμᾶς αὐτοὺς νὰ παρασυρώμεθα ἀπὸ τὰς ἀξιώσεις ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἀντιπροσωπεύομεν, καὶ δὲν φρονῶ τοῦτο, διότι τὸ νομοσχέδιον τὸ σταφιδικὸν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διονυχισθῇ καὶ συζητηθῇ προσηκόντως, δὲν ἔχομεν δὲ τὸν χρόνον τὸν ἀπαιτούμενον, ἵνα καταστήσωμεν τοῦτο νόμον τοῦ Κράτους μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ λήξωσιν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς πρὸ τῶν ἑορτῶν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους, — ἀφοῦ προκαταβολικῶς δηλώσω, ὅτι καὶ ἐγὼ ἀξιῶ, ἵνα τὸ νομοσχέδιον τοῦτο μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἔλθῃ καὶ συζητηθῇ ἐνταῦθα πρὸ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, — παρακαλῶ, λέγω, τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνωσι σήμερον εἰς τὴν πρόταξιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, διότι τοιουτοτρόπως δὲν ἐξυπηρετοῦσι τὰ συμφέροντα ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἀντιπροσωπεύουσιν ἐνταῦθα.

§31ΔΙΟΝ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐζήτησα τὴν πρόταξιν τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου, τὴν ἐζήτησα ἀκριβῶς διότι ἔχω τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπαναληφθῶσι αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς μετὰ τὸ Πάσχα. Ἂν ἡ Κυβέρνησις δηλώσῃ, ὅτι αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς θὰ ἐπαναληφθῶσι μετὰ τὸ Πάσχα, καὶ ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς δὲν θὰ ψηφισθῇ πρὸ τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου, οὐδεμίαν ἡμεῖς ἔχομεν ἀντίρρησιν. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις σιγᾷ, ἡμεῖς ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ ἀφήσωμεν ἐκθέτους τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς, ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀξιώσωμεν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὴν πρόταξιν αὐτοῦ, διότι, μεθ’ ὅλην τὴν ἀγαθὴν προαίρεσιν, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν, δὲν ἐξαρτᾶται τοῦτο μόνον ἐξ αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ἀνάγκης ἢ τῆς θελήσεως τῶν ἄλλων Βουλευτῶν. Τίς μὲ πείθει, ὅτι θὰ ἦναι δυνατὸν οἱ Βουλευταί, μὴ ἔχοντες ἄλλην νομοθετικὴν ἐργασίαν σοβαρὰν, ὅτι οἱ ἐκ τῶν μὴ σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν Βουλευταὶ θὰ ἔλθωσι διὰ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα; Αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος λόγος, ὁ ὁποῖος μὲ ἠνάγκασε νὰ συστήσω τὴν πρόταξιν τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου.

§32Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὴν ἰδέαν τῆς μὴ προτάξεως τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου. Ἐπιμένει δὲ εἰς τὴν ἰδέαν ταύτην, οὐχὶ διότι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ ν’ ἀναβληθῇ ἐπί τινας ἡμέρας ἡ συζήτησις τῶν ἄλλων νομοσχεδίων, ἀλλὰ διότι φρονεῖ, ὅτι δὲν εἶναι εἰσέτι ὁ κατάλληλος χρόνος, ὅπως τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο συζητηθῇ. Διότι, ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ Κυβέρνησις φρονεῖ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο πρέπει νὰ μελετηθῇ ὑπὸ τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν, νὰ γνωσθῇ δὲ ποία εἶναι ἡ γνώμη τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ὑπάρχουσιν ἴσως καὶ ἄλλαι τινὲς δυσκολίαι, αἵτινες πρέπει νὰ ὑπερνικηθῶσι, καὶ θὰ ἦτο πολὺ ἐπικίνδυνον νὰ ζητήσωμεν τὴν ἄμεσον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Οὐδεὶς ὅμως ὑπάρχει κίνδυνος ἐκ τῆς ἀναβολῆς ταύτης, διότι, ὡς βλέπετε, καὶ ὡς ἐδηλώσαμεν, δὲν πρόκειται πρὸ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα νὰ συζητηθῇ ὁ Προϋπολογισμός. Εἶναι δὲ ἀδύνατον νὰ ὑποθέσῃ τις, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θέλει συνεδριάσει πρὸς συζήτησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ τις, ὅτι Κυβέρνησις κοινοβουλευτικὴ δύναται νὰ μείνῃ ἐν τῇ ἐξουσίᾳ χωρὶς νὰ ἔχῃ Προϋπολογισμὸν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ψηφισθέντα καὶ ἐπιτρέποντα εἰς αὐτὴν νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ κυβερνητικὸν αὐτῆς ἔργον. Ἑπομένως οὐδεὶς ἐκ τούτου κίνδυνος ὑπάρχει. Ἄλλως τε ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Βουλευτὴς ἔκαμεν, ὅτι ὑπάρχει πιθανότης, ὅτι τινὲς τῶν Βουλευτῶν, μὴ ἐνδιαφερόμενοι ἰδιαιτέρως διὰ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, δὲν θέλουσι προσέλθει εἰς τὰς συνεδριάσεις, διότι δὲν θὰ ὑπάρχωσιν ἄλλα σπουδαῖα ἀντικείμενα πρὸς συζήτησιν, δὲν μοὶ φαίνεται ὀρθή. Δὲν μοὶ φαίνεται ὀρθή, διότι πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω, περὶ τῆς συζητήσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ· δεύτερον πιστεύω, ὅτι οὐδεὶς ὑπάρχει Βουλευτὴς, εἴτε ἀνήκων εἰς σταφιδοφόρον ἐπαρχίαν, εἴτε ἀνήκων εἰς ἐπαρχίαν μὴ σταφιδοφόρον, ὁ ὁποῖος δὲν κατανοεῖ τὴν σπουδαιότητα τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Δὲν εἶναι δὲ ἀνάγκη, κύριε Βουλευτὰ ἐξ Ἠλείας, ν’ ἀντιπροσωπεύῃ τις σταφιδοφόρον ἐπαρχίαν, ὅπως κατανοήσῃ τὴν σπουδαιότητα ταύτην, καὶ ἑπομένως νὰ προσέλθῃ, ἵνα ἐκτελέσῃ τὸ ὑπὸ τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους, τῶν στενῶς συνδεομένων μετὰ τῶν συμφερόντων τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, ἐπιβαλλόμενον καθῆκον.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν δήλωσιν ταύτην τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ εἶναι περιττὴ πλέον πᾶσα συζήτησις.

§34Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Ἐγώ, κύριοι Βουλευταί, οὐδεμίαν δυσπιστίαν ἔχω, ὅτι θὰ ἐπαναληφθῶσιν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς μετὰ τὸ Πάσχα, καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ μὴ ψηφισθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς χωρὶς αὐτοῦ· ἔχω μάλιστα πλήρη πεποίθησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ εἰσαγαγοῦσα τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἔχει καὶ τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐμμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν αὐτοῦ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀμφιβολίας τοιαύτης, περὶ δυσπιστίας τοιαύτης, οὔτε οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ ἐξ Ἠλείας συνάδελφος, καὶ τοὺς ὁποίους ἐπολέμησεν ὁ ἐξ Ὀλυμπίας συνάδελφος, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀναγκάζουν νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ προτάξῃ τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον. Οἱ λόγοι εἶναι ἐντελῶς διάφοροι· ὁ λόγος, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν συνεζητήθη ἀρκούντως καὶ δὲν εἶναι γνωστὸν εἰς τὸν κόσμον, δὲν πιστεύω νὰ ἦναι ἀρκετὸς νὰ παρεμποδίσῃ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἡ βάσις αὐτοῦ εἶναι γνωστὴ εἰς τὸν σταφιδικὸν κόσμον ἀπὸ χρόνου μακροῦ, αἱ δὲ συζητήσεις, αἱ μέλλουσαι νὰ γείνωσι μεταξὺ τοῦ σταφιδικοῦ κόσμου, μᾶλλον θὰ σκοτίσουν τὴν μέλλουσαν συζήτησιν ἐν τῇ Βουλῇ παρὰ θὰ διαφωτίσωσιν αὐτήν, διότι διάφοροι γνῶμαι θὰ προταθῶσι, καὶ θὰ γείνῃ, οὕτως εἰπεῖν, μία Βαβυλωνία, ὡς συνήθως γίνεται εἰς τοιαῦτα μεγάλα ζητήματα. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Πρωθυπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ εἰς τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις μου, τὰς ὁποίας ἂν εὕρῃ ὀρθάς, βεβαίως θὰ πεισθῇ νὰ προτάξῃ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον δὲν εἶναι ἐκ τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἀδρανοῦσιν, ὅταν εἰσάγωνται, εἶναι νομοσχέδιον δρῶν, ἡ δρᾶσίς του δὲ αὕτη εἶναι κρισιμωτάτη. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ νομοσχεδίου θὰ γεννήσῃ βλέψεις κερδοσκοπίας, ἀμφιβολίας καὶ δισταγμοὺς εἰς τὸν κόσμον, καὶ τὸν ἐμπορικὸν καὶ τὸν σταφιδικόν, θὰ σταματήσῃ ἡ ἐργασία ἐκ τῆς προσδοκίας αὐτῆς, δὲν θὰ γνωρίζῃ τὸ ἐμπόριον, ποῦ νὰ βαδίσῃ, καὶ ἴσως προβῇ εἰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ φέρωσι μεγάλας ζημίας καὶ εἰς τοὺς κτηματίας καὶ εἰς τοὺς ἐμπόρους, ἂν ἡ τύχη τοῦ νομοσχεδίου μετὰ τὴν συζήτησιν ἦναι διάφορος ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ὅλοι περιμένομεν. Εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ πολύ, καὶ πιστεύω, ὅτι ἐμελετήθη, πρὶν εἰσαχθῇ εἰς τὴν Βουλήν· ἀφοῦ δὲ εἰσήχθη, πρέπει νὰ σπεύσῃ ἡ Βουλὴ νὰ καταστήσῃ αὐτὸ νόμον τοῦ Κράτους, ἢ νὰ τὸ ἀπορρίψῃ, διότι οὕτως ἐν ἐκκρεμότητι εὑρισκόμενον δύναται νὰ ἔχῃ σπουδαῖα ἀποτελέσματα ἐπὶ τῆς κινήσεως τοῦ ἐμπορίου καὶ σπουδαίας ζημίας. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰσαχθὲν ἔχει ἐπιρροὴν καὶ ἐπὶ τῆς τρεχούσης ἐσοδείας, εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι 70 ἑκατομμύρια σταφιδοκάρπου ἀπομένουσιν ἐκ τῆς τρεχούσης ἐσοδείας. Γνωρίζετε, τί θὰ γείνῃ ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἑκατομμυρίων; ποῖαι κερδοσκοπίαι θὰ λάβωσι χώραν, καὶ ποία ἀποχὴ πρὸς πώλησιν, καὶ ποῖαι κατόπιν, ματαιουμένου τυχὸν τοῦ νομοσχεδίου, — διότι δύναται καὶ νὰ μὴ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν, — ποῖαι ἀνωμαλίαι καὶ ποῖαι φοβεραὶ ζημίαι θὰ ἐπέλθουν; Ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ λόγου τούτου εἶναι καὶ ἄλλος λόγος σπουδαῖος, εἰς τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις, Ἂν δὲν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἐντὸς τοῦ Μαρτίου, θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν Ἀπρίλιον· ὁ Ἀπρίλιος θὰ παρέλθῃ ὁλόκληρος, διότι μετὰ τὸ Πάσχα, ἕως ὅτου συνέλθῃ ἡ Βουλή, θὰ παρέλθῃ ὁ Ἀπρίλιος, ὁ δὲ Ἀπρίλιος εἶναι ὁ μὴν τῶν ἐμφυτεύσεων· ποιοῦμαι δὲ γνωστὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου θὰ κάμῃ τὸν κόσμον τὸν σταφιδικὸν νὰ προβῇ εἰς τόσον πολλὰς ἐμφυτεύσεις, ὥστε νὰ ματαιωθῶσι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ νομοσχεδίου.

§35Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Ἀφοῦ εἶναι ἀνόητοι, ἂς κάμουν ὅ,τι θέλουν.

§36Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Ἀτυχῶς ὁ λαὸς εἶναι νήπιον εἰσέτι· θὰ νομίσῃ ἐξασφαλιζομένην τὴν τύχην του ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, καὶ ἑπομένως θὰ σπεύσῃ νὰ κάμῃ ἐμφυτεύσεις.

§37Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Χρήματα ἔχει;

§38Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Γνωρίζετε, πῶς γίνεται ἡ ἐμφύτευσις;

§39Ν. ΓΟΥΝΑΡΑΚΗΣ. Κύριε Σπηλιάδη, συγγνώμην. Παρηκολουθήσατε ὅλον τὸ μέρος τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ ἰδίως ἓν μικρὸν μέρος; Νομίζω, ὅτι μετ’ ἐκεῖνο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ τοιαύτη συζήτησις καὶ νομίζω πρὸς τὸ συμφέρον σας.

§40Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Εἶπεν, ὅτι ὑπάρχουν δυσκολίαι τινές.

§41Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Τότε παύω τὸν λόγον ἀμέσως.

§42Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νομίζω ὅτι καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ὑπαινίσσηται ἁπλῶς.

§43Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. ἐκ Τυρνάβου Βουλευτοῦ, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐπαναληπτικὰ πιστόλια.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πλειονοψηφία τῆς ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους ἐπιτροπῆς ὑπέβαλεν ἀπὸ τῆς χθὲς τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως τοῦ 1904. Σεβαστὸν πρόσωπον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μοὶ ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ μειονοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς θέλει συντάξει ἔκθεσιν ἰδίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλῃ διὰ τοῦ εἰσηγητοῦ αὐτῆς μετὰ δύο ἡμέρας.

§45Ν. Δ. ΛΕΒΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἀπάντησιν εἰς ἐπερώτησιν τοῦ κ. Πετρίδου, βουλευτοῦ Κορινθίας. Ἐπίσης ἀπάντησιν εἰς ἐπερώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Βάλτου κ. Σταΐκου.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Βελλιανίτης ἔχει τὸν λόγον.

§47Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ἀπὸ πολλῶν ἡμερῶν ἐν τῇ ἐφημερίδι «Ἀθῆναι» δημοσιεύονται ἀνταποκρίσεις ἐκ Βουλγαρίας, διὰ τῶν ὁποίων καταδεικνύεται, ὅτι ἡ Βουλγαρικὴ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς μέτρα σοβαρώτατα, προκειμένου περὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, τοῦ οἰκοῦντος ἐν τῇ Ἡγεμονίᾳ ἐκείνῃ. Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἡ εἰρημένη ἐφημερὶς δημοσιεύει, καὶ αἱ πληροφορίαι, ἃς ἐκεῖθεν ἔχω καὶ ἐγὼ ἐξ ἰδιαιτέρας ἀλληλογραφίας, δεικνύουσιν, ὅτι ἡ Βουλγαρικὴ Κυβέρνησις προέβη εἰς μέτρα σοβαρώτατα, ἀποβαλοῦσα ἀπὸ τῆς δημοσίας αὐτῆς ὑπηρεσίας πάντας τοὺς Ἕλληνας τοὺς ὑπηρετοῦντας ἐν αὐτῇ. Οὕτως ἀπεβλήθησαν ἀπὸ τοῦ δικαστικοῦ σώματος Ἕλληνες δικαστικοὶ λειτουργοί, ἀπὸ εἰκοσαετίας ὑπηρετοῦντες ἐν τῇ χώρᾳ ἐκείνῃ, ἀπὸ τίνος δὲ ἤρξατο ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἀποβάλλουσα ἀπὸ τοῦ Βουλγαρικοῦ στρατοῦ καὶ ἀξιωματικοὺς ἀπὸ πολλοῦ ὑπηρετοῦντας ἐν τῷ Βουλγαρικῷ στρατῷ· καὶ ἀποβάλλονται οὗτοι, ὄχι διότι δὲν ἐκπληροῦσι τὸ καθῆκον αὑτῶν, ὄχι διότι ἔδειξαν διαγωγὴν ἀνάρμοστον εἰς τὸ ἀξίωμα, τὸ ὁποῖον ἔφερον, ἀποβάλλονται διότι διατελοῦσιν ἐν πλήρει δεσμῷ μὲ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ἀποβάλλονται διότι διατηροῦσιν ἀκμαῖον τὸ Ἑλληνικόν αὐτῶν φρόνημα. Ἐπεθύμουν νὰ γνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, ἂν τοιαύτας πληροφορίας ἔλαβε καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, καὶ ἂν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἔλαβε μέτρα, ὅπως ὑπερασπίσῃ τὰ θύματα ταῦτα τῆς Βουλγαρικῆς καταδιώξεως. Διότι μετὰ τὰ θύματα τῶν Βουλγαρικῶν κομιτάτων ἔχομεν ἤδη τὴν ἐπίσημον Βουλγαρικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία προβαίνει εἰς καταδίωξιν παντὸς Ἕλληνος, ὑπηρετοῦντος εἴτε ἐν τῷ στρατῷ εἴτε ἐν τῇ δημοσίᾳ ὑπηρεσίᾳ αὐτῆς. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐπιδιώκεται ὁ σκοπός, ὅπως καταπνίξῃ ἡ Βουλγαρικὴ Κυβέρνησις πᾶν αἴσθημα Ἑλληνικόν, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐν τῇ Ἡγεμονίᾳ ἐκείνῃ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐθνικὸν συμφέρον ἤθελεν εἶσθαι, ἂν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἂν ἡ Βουλὴ προέβαινεν εἰς μέτρον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιδείξῃ, ὅτι, ἂν τὰ θύματα ταῦτα καταδιώκωνται ὑπὸ τῆς Βουλγαρικῆς Κυβερνήσεως λόγῳ τῆς ἐθνικῆς ἰδέας, ὑπάρχει ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ γῇ τῆς Ἑλλάδος στέγη, ὅπως στεγασθῶσι, καὶ ἀγκάλη, ἥτις νὰ περιβάλῃ τὰ καταδιωκόμενα τέκνα.

§48Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡμεῖς δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Βουλγαρικὴν Κυβέρνησιν, ἂν ἀπολύει ἢ μὴ ἀξιωματικοὺς Ἕλληνας, ὅπως ἡ Βουλγαρία ἢ ἄλλο Κράτος δὲν θὰ εἶχε δικαίωμα νὰ πράξῃ τοῦτο δι’ ἡμᾶς, ἂν ἡμεῖς εἴχομεν ξένους ἀξιωματικοὺς εἰς τὸν στρατόν μας καὶ τοὺς ἀπελύομεν καὶ ἡμεῖς θὰ εἴχομεν ἀπόλυτον δικαίωμα νὰ τοὺς ἀπολύσωμεν, ἐὰν δὲν ἤμεθα εἰς ὁμαλὰς σχέσεις μὲ τὰ Κράτη ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα θ’ ἀνῆκον οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι.

§49Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ἐγὼ ἠρώτησα, ἂν ἡ Κυβέρνησις ἔχει τοιαύτας πληροφορίας, οὐχὶ ὅπως ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν, ἢ ὅπως ἐξωθήσω αὐτὴν νὰ πράξῃ τι ἄτοπον. Ἐζήτησα τὰς πληροφορίας ταύτας, διὰ νὰ ἴδω, ἂν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θέλει λάβει μέτρα πρὸς ὑποστήριξιν καὶ προστασίαν τῶν τέκνων τούτων τῆς πατρίδος, τὰ ὁποῖα καταδιώκονται ἐν Βουλγαρίᾳ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν, —οὐδένα δὲ λανθάνει, ποίαν τοῦτο σημασίαν ἔχει, —ἂν τοὺς ἀξιωματικοὺς τούτους, τοὺς ὁποίους ἀπέβαλεν ἡ Βουλγαρικὴ Κυβέρνησις διότι ἀκμαῖον ἔχουσι τὸ φρόνημα, περιλάβῃ ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ οὕτω πως ἐνισχύσῃ καὶ ἐμψυχώσῃ τὸν καταδιωκόμενον Ἑλληνισμὸν ἐν Βουλγαρίᾳ καὶ Μακεδονίᾳ. Ἰδοὺ διατὶ ἐζήτησα τὰς πληροφορίας.

§50ΛΟΥΚΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ. Ἀπὸ πολλοῦ εἶναι γνωστὴ ἡ διαγωγὴ τῆς Βουλγαρικῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἐξόντωσιν οὐ μόνον τοῦ ἐν Βουλγαρίᾳ Ἑλληνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Ῥωμυλίᾳ καὶ ἐν Μακεδονίᾳ οἰκούντων Ἑλλήνων, ἓν δὲ τῶν μέσων τῶν σοφῶν, τὰ ὁποῖα ἡ Βουλγαρικὴ Κυβέρνησις μεταχειρίζεται πρὸς τοῦτο, εἶναι, ὅτι ἔχει ἀφήσει τὰς πύλας αὐτῆς ἀνοικτὰς πρὸς τὰ ἀξιώματα καὶ τὰς θέσεις πρὸς τοὺς ἀπὸ Μακεδονίας καὶ Ἀνατολικῆς Ῥωμυλίας καὶ Θράκης θέλοντας νὰ ὑπηρετήσωσι καὶ εἰς αὐτὰ τὰ Ὑπουργεῖα τῆς Βουλγαρίας. Ἡ θέσις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐν Βουλγαρίᾳ κατέχεται ἀπὸ διδάκτορα τοῦ ἐθνικοῦ ἡμῶν Πανεπιστημίου, ἐκ Βιτωλίων δὲ καταγόμενον. Ἐγὼ δὲν λυποῦμαι διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν Ἑλλήνων ἀπό τε τῶν πολιτικῶν θέσεων καὶ ἀπὸ τῶν στρατιωτικῶν ἐν Βουλγαρίᾳ ἀξιωμάτων. Ἡ διαγωγὴ τῆς Βουλγαρικῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς κατέχοντας θέσεις ἐν Βουλγαρίᾳ Ἕλληνας, εἴτε πολιτικὰς εἴτε στρατιωτικὰς, εὑρίσκω ὅτι εἶναι πολὺ φρόνιμος ἐκ μέρους αὐτῆς, καὶ ἂν θέλητε, καὶ δικαία. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Παξῶν Βουλευτοῦ εἶναι ἀξία προσοχῆς ἀπὸ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι καιρός, ἡ Ἑλλὰς νὰ δείξῃ, ὅτι αὐτὴ δὲν ἀποκρούει τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ μάλιστα ὅταν τυγχάνωσιν ἐν καταδιωγμῷ, καὶ ἐγὼ ἤθελον προτείνει, ἂν οἱ στρατιωτικοὶ ἡμῶν νόμοι ἐπιτρέπωσιν, ὅπως οἱ ἐν ξένοις στρατοῖς ὑπηρετοῦντες Ἕλληνες γείνωσι δεκτοὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν στρατὸν, νομίζω δὲ, ὅτι ἔργον φρονήσεως πολιτικῆς καὶ καθῆκον ἐθνικὸν εἶναι νὰ προσληφθῶσιν οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι, ἐὰν ἔχωσι καὶ τὰ ἄλλα προσόντα, διότι βεβαίως αὐτοὶ δὲν ἀποβάλλονται ἐκ τοῦ Βουλγαρικοῦ στρατοῦ διὰ κακὴν διαγωγὴν, ἢ ὡς ἀνάξιοι στρατιῶται, ἀλλ’ ἀποβάλλονται διότι ἔχουσι τὸ εὐτύχημα νὰ ἦναι Ἕλληνες. Διὰ τὸν ἡμέτερον στρατὸν νομίζω, ὅτι θὰ ἦναι εὐτύχημα ἡ πρόσληψις τῶν εὐγενῶν τούτων τέκνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

§51Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι διαδεδομένη πλάνη, ὅτι διὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ αὐξάνουσιν αἱ θέσεις. Οὐ μόνον δὲν αὐξάνουσιν αἱ θέσεις, ἀλλὰ καὶ θάπτονται σώματα ὁλόκληρα, ὡς τὰ τοῦ μηχανικοῦ, οἰκονομικοῦ καὶ ἱππικοῦ. Καθ’ ἣν στιγμὴν λοιπὸν ταῦτα γίνονται, καθ’ ἣν στιγμὴν ταῦτα συζητοῦνται, ποία πρότασις ὑποβάλλεται εἰς τὴν Βουλήν; Νὰ προσλάβωμεν ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦσιν εἰς τὸν Βουλγαρικὸν στρατὸν καὶ τοὺς ὁποίους ἀπομακρύνει ἡ Βουλγαρικὴ Κυβέρνησις.

§52Λ. ΜΠΕΛΛΟΣ. Ἕλληνας ἀξιωματικούς.

§53Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Ἕλληνας ἀξιωματικούς. Κατὰ τοὺς νόμους τῆς πατρίδος ἡμῶν δὲν ἐπιτρέπεται ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἡ εἴσοδος εἰς τὸ στράτευμα ἀξιωματικοῦ ξένου στρατοῦ· διότι τί θὰ γείνωσιν οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦσιν ἐν τῷ Ἑλληνικῷ στρατῷ ἐπὶ 17 ἔτη ὡς ἀνθυπολοχαγοί;

§54Λ. ΜΠΕΛΛΟΣ. Ἂς ὑπάγουν εἰς τὸ ἀριστερὸν οἱ ἐκ Βουλγαρίας μέλλοντες νὰ ἔλθωσιν.

§55Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ κάμῃ ὁ κ. ἐκ Παξῶν συνάδελφος, εἶναι τὸ ἑξῆς· ἰδιαιτέρως ν’ ἀποταθῇ πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπως οὗτος διὰ τῆς ἐν Σόφιᾳ Πρεσβείας ζητήσῃ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ Βουλγαρικοῦ ἐδάφους τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἀξιωματικῶν, ἐν ᾗ περιπτώσει καταδιώκονται. Διότι τὰ στρατεύματα δὲν χρησιμεύουσιν ὡς βιοποριστικὰ ἐπαγγέλματα.

§56Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅπως εἰς προσεχῆ συνεδρίασιν εὐαρεστούμενος πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν ἑξῆς: 1) Ποῖοι καὶ πόσοι ἰδιῶται ὑπάλληλοι ἢ ἐργάται ἐμισθοδοτήθησαν εἰς τὸ στρατιωτικὸν ἀρτοποιεῖον Ἀθηνῶν μέχρι 1 Μαρτίου 1904. 2) Ἀπὸ ποίας χρονολογίας καὶ μὲ ποῖον μισθὸν ἡμερομίσθιον, καὶ 3) Πόσοι τοιοῦτοι ὑπηρέτησαν κατὰ τὴν αὐτὴν ἐποχὴν πέρυσιν. Ὑποβάλλω ἐπίσης ἀναφορὰν τοῦ συμπολίτου μου Ἀνδρέου Καρβέλα, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ἐκκλησία τις εἰς τὰ πρόθυρα τῶν Ἀθηνῶν, διατελοῦσα ὑπὸ τὴν κυριότητα τοῦ Κράτους, κατέχεται παρανόμως ὑπό τινων ἐπιτρόπων, οἵτινες λυμαίνονται τὰ εἰσοδήματα αὐτῆς. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐξετάσῃ περὶ τῶν διὰ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης καταγγελλομένων, διὰ νὰ ἴδῃ τί συμβαίνει.

§57Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κτῆμα τοῦ Κράτους;

§58Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα· ὁ ναὸς τῆς Ἁγίας Βαρβάρας. Ὁ ναὸς οὗτος ἀνήκει κατὰ κυριότητα εἰς τὸ Δημόσιον, δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19779 συμβολαίου τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Ρουσοπούλου.

§59Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ὁ νομάρχης Λαρίσης ἐξέδωκεν ἀποφάσεις, διὰ τῶν ὁποίων ἠκύρωσεν ἀποφάσεις νομαρχιακὰς ἐπὶ προϋπολογισμῶν τῶν δήμων τῆς ἐπαρχίας Λαρίσης. Τότε παρεκλήθη ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ περὶ τούτου ἔγγραφα. Ἀλλὰ χθὲς ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατέθηκε τοὺς πίνακας τῶν δημοτικῶν προϋπολογισμῶν, οἵτινες ἀνεθεωρήθησαν καὶ ἀνεμορφώθησαν ἐπὶ ἄλλων βάσεων. Ἀλλὰ ταῦτα τὰ ἔγγραφα δὲν ἐζητήσαμεν ἡμεῖς, διότι ἡμεῖς δὲν καλούμεθα νὰ ἐξετάσωμεν, ἂν καλῶς ἢ κακῶς ἀφῃρέθη πίστωσις ὡρισμένη ἢ προσετέθη πίστωσις ὡρισμένη ἐν τῷ προϋπολογισμῷ, ἀλλ’ ἐξετάζομεν τὰς πράξεις τοῦ νομάρχου, μὴ σεβασθέντος τὴν ὁριστικότητα τῶν ἐπὶ τῶν δημοτικῶν προϋπολογισμῶν νομαρχιακῶν ἀποφάσεων, ἀφοῦ δὲν ἐγένετο κατ’ αὐτῶν ἔφεσις, ἀλλὰ μεταβαλόντος αὐτάς. Διὰ τοῦτο ἔχομεν ἀνάγκην νὰ κατατεθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν αἱ πράξεις τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων, δι’ ὧν ἐξηλέγχθησαν οἱ προϋπολογισμοὶ, δεύτερον αἱ ἀποφάσεις τοῦ νομάρχου, διὰ τῶν ὁποίων αἱ περὶ ἐξετάσεως τῶν προϋπολογισμῶν πράξεις τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων ἐνεκρίνοντο, τρίτον τὰ ἔγγραφα τοῦ νομάρχου, διὰ τῶν ὁποίων ἐκοινοποιήθησαν αἱ ἀποφάσεις αὗται εἰς τοὺς δήμους.

§60Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ καταθέσω τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐζήτησεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτὴς, ἀλλὰ πρὸ τούτου ὀφείλω νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν, ὅτι εἰς τὸ ἀρτοποιεῖον τὸ στρατιωτικὸν ὑπηρέτουν πάντοτε πολιτικοὶ ἐργάται, ἐπειδὴ δὲ ἐκρίθη, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι οἰκονομικὸν, ἐλήφθη τὸ μέτρον ν’ ἀντικατασταθῶσιν αὐτοὶ, ὅσοι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀντικατασταθῶσι, διὰ στρατιωτῶν, καὶ ἐσχάτως ἀντικατεστάθησαν ὀκτὼ ἐξ αὐτῶν διὰ στρατιωτῶν.

§61Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ μέτρον τοῦτο ἀνέκαθεν ἐλαμβάνετο ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, δηλαδὴ, μόλις συνεπλήρουν στρατιῶται τὸ τρίμηνον τῆς ὑπηρεσίας αὐτῶν, τὸ Ὑπουργεῖον ἐτοποθέτει εἰς τὸ ἀρτοποιεῖον καὶ στρατιώτας. Ἐφέτος ὅμως, ὡς μανθάνω, κατ’ ἐξαίρεσιν οἱ ἰδιῶται ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἐργάται διετηρήθησαν καὶ διατηροῦνται μέχρι τῆς σήμερον, ἐνῷ πέρυσιν ἀπελύθησαν κατὰ τὴν 20 Ἰανουαρίου, νομίζω. Ὥστε θέλω νὰ μάθω, ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν νὰ διατηρήσῃ ἰδιώτας ὑπαλλήλους καὶ ἐργάτας.

§62Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Μάλιστα.

§63Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Ὀρθότατα εἶπεν ὁ ἀρχηγὸς τῆς μερίδος ἐκείνης (δεικνύει τὴν ἀριστερὰν), ὅτι δὲν κατετέθησαν τὰ σχετικὰ ψηφίσματα τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων, αἱ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἐθεώρησαν τὰς ἀποφάσεις τοῦ νομάρχου ὡς καλῶς ἐχούσας, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ δυνηθῇ ἡ Βουλὴ νὰ σχηματίσῃ γνώμην, κατὰ πόσον ὁ νομάρχης Λαρίσης ἔπραξε τὸ καθῆκόν του. Θὰ παρακαλέσω ὅμως τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, μετὰ τῶν ἐγγράφων τούτων, τὰ ὁποῖα ἐζήτησεν ὁ σεβαστὸς ἀρχηγὸς τῆς μερίδος ἐκείνης, νὰ προσκομίσῃ καὶ τὸ ψήφισμα τοῦ Συμβουλίου τοῦ δήμου Κραννῶνος, διὰ τοῦ ὁποίου, ὡς καὶ χθὲς εἶπον, ἀπεφασίσθη ἡ παῦσις τοῦ δημοτικοῦ εἰσπράκτορος, καὶ προετάθη ὁ διορισμὸς ἑτέρου, καθὼς καὶ ὅλα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐζήτησα.

§64Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχον παρακαλέσει νὰ καταθέσῃ πληροφορίας τινὰς περὶ τοῦ ταμείου τῆς ὁδοποιΐας, καὶ τί ποσὸν ἐκ τούτου ἀναλογεῖ εἰς ἑκάστην ἐπαρχίαν. Ἀλλ’ ἀφοῦ δὲν προσεκομίσθησαν μέχρι τοῦδε τὰ ἔγγραφα, δὲν ἐπιμένω νὰ προσκομισθῶσι, διότι ἴσως δὲν μὲ ὠφελοῦσι πλέον. Θὰ ὑποβάλω ὅμως μίαν ἄλλην παράκλησιν, τὴν ὁποίαν πιστεύω ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν. Ἐν τῷ δήμῳ Αἰγιέων κατεσκευάσθησαν ἔργα πολλῶν χιλιάδων δραχμῶν, διὰ τὰ ὁποῖα εἶχεν ἐνεργηθῆ δημοπρασία. Ἤδη 20,000 μόνον δραχμαὶ ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν τεχνικῶν ἔργων· δὲν ὑπάρχει ὅμως πίστωσις, διότι δὲν ἀνεγράφη τοιαύτη ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ φροντίσῃ νὰ ἀναγραφῇ ἀνάλογος πίστωσις, διότι εἶναι ἄδικον νὰ καταστραφῶσιν ἔργα ἀξίας 100 χιλιάδων δραχμῶν, διὰ τὰ ὁποῖα αὐτὸς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐφρόντισε.

§65Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ φίλος μου κ. ἐξ Αἰγιαλείας Βουλευτὴς παρῃτήθη τῆς ἀξιώσεως, ἵνα κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ λογαριασμὸς τοῦ ταμείου τῆς δημοτικῆς ὁδοποιΐας. Τὴν αἴτησιν ταύτην ἀναλαμβάνω ἐγώ, διότι νομίζω, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ μάθῃ ἡ Βουλή, πόσα χρήματα ὑπάρχουσιν ἔτι ἐν τῷ δημοσίῳ ταμείῳ, ἀνήκοντα εἰς τὸ ταμεῖον τῆς δημοτικῆς ὁδοποιΐας. Τὸ δημόσιον ταμεῖον εἶναι θεματοφύλαξ ξένων χρημάτων, ἀνηκόντων εἰς τὴν δημοτικὴν ὁδοποιΐαν. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουσι χρήματα ἐν τῷ δημοσίῳ ταμείῳ ἀνήκοντα εἰς τὴν δημοτικὴν ὁδοποιΐαν, τὰ χρήματα ταῦτα πρέπει νὰ διατίθενται εἰς κατασκευὴν ἔργων δημοτικῆς ὁδοποιΐας. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ διατάξῃ νὰ καταρτισθῇ τοιοῦτος πίναξ, ἐμφαίνων πόσα χρήματα διετέθησαν μέχρι τοῦδε ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου εἰς ἔργα δημοτικῆς ὁδοποιΐας, πόσα δὲ ὑπάρχουσιν ἔτι κατατεθειμένα ἐν τῷ δημοσίῳ ταμείῳ, διότι περὶ τούτου θέλομεν ἀσχοληθῆ καὶ ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ, ἀπὸ τοῦ ὁποίου διεγράφη πίστωσις δραχμῶν 100,000, ἥτις εἶχε προορισθῆ ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ 1903 δι’ ἔργα ὁδοποιΐας δημοτικῆς.

§66Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Δηλαδὴ ἐπιθυμεῖτε νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πίναξ τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα οἱ διάφοροι δῆμοι ἔχουσι λαμβάνειν ἐκ τοῦ ταμείου.

§67Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα.

§68Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διότι, ἐὰν καλῶς ἐνόησα, ἐζητήθη, πόσα ἐδαπανήθησαν μέχρι τοῦδε. Ἐὰν πρόκηται νὰ ὑποβάλω πίνακα, πόσα ἐδαπανήθησαν μέχρι τοῦδε, παρακαλῶ τότε νὰ ὁρίσητε τὸ χρονικὸν διάστημα.

§69Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶπον, πόσα ἐδαπανήθησαν, διότι εἶναι γνωστόν, πόσα ὑπῆρχον ἐν τῷ δημοσίῳ ταμείῳ, ὅτε κατηργήθη τὸ ταμεῖον τῆς ὁδοποιΐας.

§70Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀφ’ ἧς λοιπὸν κατηργήθη τὸ ταμεῖον τῆς ὁδοποιΐας μέχρι σήμερον πόσα ἐδαπανήθησαν;

§71Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπετε ὑμεῖς, εἶναι ἁπλούστερον. Λοιπὸν ἂς περιλάβῃ ὁ πίναξ, πόσα ὑπάρχουσιν ἐν τῷ δημοσίῳ ταμείῳ χρήματα τῆς δημοτικῆς ὁδοποιΐας.

§72Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα.

§73Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Λαβὼν ἀφορμὴν ἐσχάτως νὰ ἐξετάσω τὰ τοῦ ταμείου τῆς ὁδοποιΐας, παρετήρησα, ὅτι ὑπάρχουσι τακτικοὶ ἀπολογισμοὶ τοῦ ταμείου τούτου μέχρι τοῦ 1890. Τῶν τελευταίων δύο ἐτῶν ἔγειναν οἱ ἀπολογισμοί, ἀλλ’ ὁ τελευταῖος, ὅστις εἶναι ὁ τῆς ἐκκαθαρίσεως κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς καταργήσεως τοῦ εἰρημένου ταμείου, ἐξηντλήθη. Οὔτε ἡ Βιβλιοθήκη τῆς Βουλῆς ἔχει, ἔστω καὶ ἓν ἀντίτυπον. Ἓν καὶ μόνον ἀντίτυπον κατώρθωσα νὰ εὕρω εἰς τὸ Λογιστήριον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν, τὸ τελευταῖον τεῦχος τοὐλάχιστον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐμφαίνονται καὶ κατ’ ἐπαρχίαν καὶ κατὰ δῆμον καὶ κατὰ νομόν αἱ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι ἔγειναν, τῆς δημοτικῆς ὁδοποιΐας, νὰ ἀνατυπωθῇ, καὶ τότε αὐτὸ δύναται νὰ συμπληρωθῇ διὰ τοῦ πίνακος, τὸν ὁποῖον θὰ προσαγάγῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς καταργήσεως τοῦ ταμείου ὁδοποιΐας μέχρι σήμερον.

§74Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γουλιμῆς ἔχει τὸν λόγον.

§76Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνέκαθεν καὶ ἐν τῇ Βουλῇ, ὁσάκις ἐγίνετο λόγος, ἤμην ὑπὲρ τῆς συστάσεως μεταβατικῶν ἀποσπασμάτων διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως καὶ ἀσφαλείας καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας, καὶ ἰδίως εἰς τὴν ἐπαρχίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω, ἀλλ’ ἑνόουν τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἀποσπασμάτων τούτων γιγνομένην ἐντὸς τῶν ὁρίων, τὰ ὁποῖα διαγράφει ὁ νόμος. Ἤδη καταγγέλλονται πράξεις, γενόμεναι τὰς ἡμέρας ταύτας ὑπό τινος ἀξιωματικοῦ, διοικοῦντος ἕν τῶν ἀποσπασμάτων τούτων, διὰ τὰς ὁποίας εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν. Χωρὶς δὲ νὰ θέλω νὰ χρωματίσω αὐτὰς διὰ τραγικῆς περιγραφῆς, νομίζω ὅτι ἡ Βουλή, ἀκούουσα ἁπλῶς, θέλει ἀποτροπιασθῆ. Τὴν 25 Δεκεμβρίου εἷς κάτοικος τοῦ χωρίου Μπαμπίνης, ἔχων ἀφορμὰς κατά τινος ἄλλου ἕνεκα φόνου συμβάντος πρὸ ἐτῶν, ἦλθεν εἰς διένεξιν πρὸς αὐτὸν, καὶ ἐπυροβολήθη ὑπ’ αὐτοῦ καί τινος ἄλλου διὰ περιστρόφου τρὶς, οὗτος δὲ ἀμυνόμενος ἐφόνευσε τὸν πυροβολήσαντα κατ’ αὐτοῦ. Ἔκτοτε οὗτος φυγοδικεῖ, χωρὶς, ἐννοεῖται, οὐδόλως νὰ διαταράσσῃ τὴν τάξιν, χωρὶς νὰ ἐπιφέρῃ οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον, εἴτε εἰς ἄτομα εἴτε εἰς περιουσίαν, οἱανδήποτε φθορὰν ἢ ζημίαν. Δὲν προσῆλθε δὲ εἰς τὰς ἀρχὰς, διότι ἐπικρατεῖ ἡ ἰδέα, ὅτι οἱ φυγοδικοῦντες πρέπει νὰ ἀναβάλλωσι τὴν προσέλευσίν των, μέχρις οὗ περατωθῇ ἡ ἀνάκρισις, διὰ ν’ ἀποφεύγωσι μακρὰν φυλάκισιν. Πρὸ πέντε ἡμερῶν, δηλαδὴ τὴν 11 τρέχοντος, ὁ ἀνθυπολοχαγὸς τοῦ πεζικοῦ κ. Μουρκογιάννης, διοικῶν τὸ ἀπόσπασμα τοῦ δήμου Ἐχίνου, μετέβη εἰς Μπαμπίναν καὶ συνέλαβε τοὺς Θεόδωρον, Σπῦρον, Περικλῆ καὶ Γεώργιον Πεπερίγγον, Ν. Τόντον, Δ. Τόντον, καὶ Δημ. Τόντον, Γεώργιον Σταμουλακᾶτον, Σωτήριον Σταμουλακᾶτον, Ἀλέξ. Κουτσούναν καὶ ἄλλους, 13 ἐν ὅλῳ, τοὺς ὁποίους, δέσας διὰ σχοινίου ἀνὰ τρεῖς, μετέφερεν εἰς τὸ χωρίον Μαχαιρᾶν, ἀπέχον ἡμίσειαν περίπου ὥραν τοῦ χωρίου Μπαμπίνης. Ἐκεῖ ἐνέκλεισεν αὐτοὺς πρὸς τὸ ἑσπέρας εἰς τὸν ἀστυνομικὸν σταθμὸν, καὶ τὴν πρωΐαν, τάξας τοὺς στρατιώτας πρὸ τῆς θύρας, ἔλαβε μίαν ἀγκλίτσαν, τὴν ὁποίαν αὐτὸς εἶχε, καὶ ἰδίᾳ χειρὶ ἤρχισε δέρων τοὺς Γεώργιον Σταμουλακᾶτον, Σπῦρον Πεπερίγγον, μειράκιον ἡλικίας 16 ἐτῶν, Περικλῆ Πεπερίγκον, Ἀλέξ. Κουτσούναν καὶ Δημήτριον Τόντον· ἀφοῦ δὲ ἔδειρεν αὐτοὺς, ἀπῄτει παρ’ αὐτῶν νὰ τῷ παρουσιάσουν τὸν ἐν λόγῳ φυγόδικον. — Ἀνέφερα τὴν πρᾶξιν, δι’ ἣν ὁ φυγόδικος οὗτος κατηγορεῖται καὶ δὲν προσῆλθε, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ πράξεως, ἥτις ἔχει χαρακτῆρα διαταράξεως τῆς τάξεως· εἶναι ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐντελῶς ἀτομικὸν χαρακτῆρα. — Ἐπὶ τέλους οἱ ἀδίκως καὶ παρανόμως συλληφθέντες καὶ δαρέντες πολῖται, διὰ νὰ ἀφεθῶσιν ἐλεύθεροι, ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως ἐντὸς 24 ὡρῶν — ὡς ὁ εἰρημένος ἀξιωματικὸς ἀπῄτει — τῷ παραδώσωσι τὸν φυγόδικον. Ἐζήτησε μάλιστα καὶ ἐγγυητὰς, οἱ ὁποῖοι καὶ προσῆλθον ἐξ ἐκείνου τοῦ χωρίου, εὐϋπόληπτοι πολῖται, καὶ ὑπέγραψαν ἔγγραφον ἐγγυητικὸν, ὅτι θὰ παραδοθῇ εἰς αὐτόν ὁ φυγόδικος. Οὗτοι δὲ, ἐννοεῖται, δὲν ἔκαμον τίποτε ἄλλο ἤ, εὐθὺς ὡς ἀφέθησαν ἐλεύθεροι, παραλαβόντες τὰς οἰκογενείας των, κατέφυγον ἄλλοι μὲν εἰς Μεσολόγγιον, ἄλλοι εἰς Βάλτον, καὶ ἄλλοι εἰς τὰ ὄρη, μεταξὺ δὲ τῶν τελευταίων ἦσαν καὶ γυναῖκες μὲ θηλαζόμενα βρέφη. Εἷς δ’ ἐξ αὐτῶν, ἐλθὼν χθὲς εἰς Ἀθήνας διὰ τοῦ σιδηροδρόμου, μὲ ἐπεσκέφθη καὶ μοὶ ἐξιστόρησε τὰς ἐκθέσμους πράξεις, τὰς ὁποίας διέπραξεν ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ἀξιωματικός. Ἀλλ’ ἡ ὑπόθεσις δὲν ἔμεινεν ἕως ἐδῶ. Τὴν πρωίαν τῆς Κυριακῆς ὁ ἀξιωματικὸς μετέβη εἰς τὸ χωρίον, ἵνα ζητήσῃ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποσχέσεως καὶ τὴν παράδοσιν τοῦ φυγοδίκου· ἀλλ’ εὗρεν ἀπούσας ὅλας ἐκείνας τὰς οἰκογενείας, 83 ἄτομα ἐν ὅλῳ, οἱ ὁποῖοι εἶχον κλείσει τὰς οἰκίας των καὶ ἀνεχώρησαν, ὡς προεῖπον, ἐκεῖθεν, ἀποφεύγοντες πλέον τὴν ἐξουσίαν. Ὁ ἀξιωματικὸς ἔθραυσεν ἀμέσως τὴν θύραν καὶ τὰ παράθυρα τοῦ μαγαζείου τοῦ Δημητρίου Τόντου, ὁ ὁποῖος διετήρει μικρὸν παντοπωλεῖον, καὶ διέταξε τοὺς στρατιώτας νὰ καταστρέψωσι πάντα τὰ ἐν αὐτῷ, ὅπερ καὶ ἐγένετο, τῶν στρατιωτῶν ἐπιδοθέντων εἰς πᾶσαν χρῆσιν τῶν ποτῶν καὶ τῶν ἐδωδίμων, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον εἰς τὸ κατάστημα· ἔθραυσεν ἐπίσης τὰς θύρας τῶν οἰκιῶν τῶν Δημ. Τόντου, Θεοδώρου, Δημητρίου καὶ Περικλέους Πεπερίγγου, Ἀλεξίου καὶ Κ. Κουτσούνα καὶ Γ. Σταμουλακάτου. Δὲν γνωρίζω, ἂν ἔκαμε ζημίαν καὶ εἰς τὰς οἰκίας, διότι αὐταὶ μόνον αἱ πληροφορίαι μοὶ ἐδόθησαν. Εἰς τὴν οἰκίαν δὲ τοῦ Δ. Μασαλῆ συνέλαβε τὴν σύζυγον καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Πανωραίαν, 14 ἐτῶν, ἔδεσεν αὐτὰς πρὸς ἀλλήλας ἀπὸ τὴν κόμην, τὴν ὁποίαν ἔχουσι κατὰ συνήθειαν αἱ γυναῖκες ἐκεῖ εἰς κοτσίδας, καὶ τότε διέταξεν ἕνα στρατιώτην νὰ σύρῃ αὐτὸς τὴν κόρην, ὁ δὲ ἀξιωματικὸς ἔσυρε τὴν μητέρα. Φαντασθῆτε, ὑπὸ ποίας γοερὰς κραυγὰς ἐτίλλοντο αἱ κόμαι αὐτῶν! Ἀλλὰ δὲν ἠρκέσθη εἰς ταῦτα. Τὴν ἑσπέραν συνέλαβε τὸ ποίμνιον τοῦ Δημ. Μασαλῆ, ἐκ 300 προβάτων, πρὸ δύο δὲ ἡμερῶν συνέλαβε πάντας τοὺς ἀροτῆρας βόας ὅλων τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, καὶ κατακρατεῖ καὶ τοὺς βόας καὶ τὸ ποίμνιον μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης. Ἦλθε πρὸς ἐμὲ χθές, ὡς σᾶς προεῖπον, εἰς τῶν παθόντων, ἀξιότιμος συμπολίτης μου, ὁ Θεόδωρος Πεπερίγγος, καὶ ὑπέγραψε καταγγελίαν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης – τὴν ὁποίαν θὰ τῷ ἐγχειρίσω τώρα – καὶ πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀλλ’ ἀναγκάζομαι, Κύριοι, νὰ φέρω ταῦτα εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, διότι δὲν ἐννοῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ τάξις καὶ ἡ ἀσφάλεια νὰ ἐμπεδωθῇ ἐν χώρᾳ, ὅπου τὰ ὄργανα τῆς ἐξουσίας, τὰ ὁποῖα ἔχουσι τὴν ἀποστολὴν νὰ ἐπιφέρωσι τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν, δίδουσι πρῶτα τὸ παράδειγμα τῆς τοιαύτης παρανομίας, τῆς τοιαύτης καταστρατηγήσεως τῶν νόμων. Διότι, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ληστάρχου....

§77Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Περὶ οἱουδήποτε καὶ ἂν ἐπρόκειτο.

§78Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. ... ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἐποχῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλυμαίνοντο λησταὶ τὰ μέρη τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος, ἠδύνατό τις νὰ συγχωρήσῃ τὰ τοιαῦτα πράγματα, διὰ νὰ σώσῃ ὁλόκληρον τὴν κοινωνίαν.

§79ΦΩΝΑΙ (ἑκατέρωθεν). Ποτέ! ποτέ!

§80Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. Παρακαλῶ. Ἀφήσατε νὰ τελειώσω... Ἀλλὰ προκειμένου περὶ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος εὑρισκόμενος ἐν ἀμύνῃ ἐφόνευσεν ἕνα ἄλλον, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ δίκην τῆς πράξεώς του εἰς τὸ ἁρμόδιον Δικαστήριον, δὲν βλέπω, πῶς ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος δύναται νὰ δικαιολογηθῇ, τοιαῦτά τινα ἐνεργῶν, διὰ νὰ ἀναγκάσῃ τοὺς πολίτας ἐκείνους νὰ τῷ παραδώσωσι τὸν φυγόδικον. Καὶ μήπως ὁ φυγόδικος εἶναι εἰς τὴν τσέπην αὐτῶν τῶν 83 συγγενῶν του, διὰ νὰ ἀναγκάσῃ αὐτοὺς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ τοῦ τὸν παραδώσουν; Ἡ ἐξουσία, ἐὰν πρόκηται νὰ βιάζῃ τὰ ἄτομα, τοὺς συγγενεῖς, νὰ παραδίδωσιν αὐτοὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τραπῆ ἐπὶ τὰ ὄρη, εἶναι περιττὸν τότε νὰ ὑπάρχῃ χωροφυλακὴ καὶ ἄλλαι ἀρχαί, ἐντεταλμέναι τὴν καταδίωξιν τῶν ἐγκληματιῶν καὶ τῶν κακοποιῶν στοιχείων· ἡ καταδίωξις αὕτη πρέπει νὰ ἀνατίθηται εἰς τοὺς συγγενεῖς τῶν ἐγκληματιῶν, οἵτινες νὰ ὦσιν ὑπεύθυνοι νὰ καταδιώκωσιν αὐτούς. Ἀλλὰ τοιοῦτος νόμος δὲν ὑπάρχει. Ἡ ἐξουσία ἔχει τὸ καθῆκον καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀνευρίσκῃ καὶ συλλαμβάνῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι νὰ δώσωσι δίκην εἰς τὴν Δικαιοσύνην, καὶ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαναγκάζῃ τοὺς πολίτας νὰ ἐκτελῶσιν αὐτοὶ τὸ ἔργον τῆς ἐξουσίας. Περὶ ὅλων τούτων ὑποβάλλω ἔγγραφον ἐπερώτησιν. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν νὰ διατάξῃ τηλεγραφικῶς ν’ ἀνακληθῇ ὁ εἰρημένος ἀξιωματικὸς ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρου ἐπόπτου, εἰς τοῦ ὁποίου τὰς διαταγὰς ὑπάγεται, καὶ ὁ ὁποῖος ὁμολογουμένως ἔδειξε πολὺ λαμπρὰν διαγωγήν, διότι δὲν ἔχω παράπονον κατὰ τῆς ἐνεργείας αὐτοῦ μέχρι τοῦδε, ὑπὸ ἔποψιν νομιμότητος. Διὰ τῆς ἀνακλήσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ θὰ σωθῶσιν ὁλόκληροι οἰκογένειαι, καὶ θὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὰς οἰκίας των γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι ἐτράπησαν ἐπὶ τὰ ὄρη μὲ τὰ θηλαζόμενα τέκνα αὐτῶν. Συγχρόνως ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ διατάξῃ νὰ ἐνεργηθῶσι δικαστικαὶ ἀνακρίσεις, ἐξ ὧν θὰ βεβαιωθῶσι τὰ γεγονότα ταῦτα, καὶ ἐλπίζω, ὅτι βαρεῖα θὰ ἐπέλθῃ ἡ τιμωρία κατ’ ἐκείνων, οἵτινες νομίζουσιν, ὅτι ἐκτελοῦσι τὸ καθῆκόν των προβαίνοντες εἰς παρανομίας καὶ ἀδικήματα.

§81Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Τὸ παράπονον τοῦ κ. Βουλευτοῦ θὰ ἦτο δικαιότερον, ἐὰν ἐπληροφορεῖτο, ὅτι περιῆλθον εἰς γνῶσιν τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα καταγγέλλει, καὶ δὲν ἐγένετο ὅ,τι ὁ νόμος κελεύει. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι θὰ τιμωρηθῶσιν οἱ ὑπαίτιοι, διότι αἱ πράξεις, ἃς ἀνέφερεν ὁ κ. Βουλευτής, εἶναι ἐγκληματικαί.

§82Α. ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Πρέπει νὰ τιμωρηθῶσιν αὐστηρότατα, διότι αἱ πράξεις αὗται εἶναι τερατώδεις.

§83Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Εὐθὺς ὡς γείνῃ μήνυσις κατὰ τοῦ ἀξιωματικοῦ καὶ περιέλθῃ αὕτη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, θέλουσιν ἐκτελεσθῆ τὰ δέοντα.

§84Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνακοίνωσις εἶναι ἀρκετή.

§85Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Βεβαίως καὶ θὰ διατάξω τὰ δέοντα.

§86Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. Δὲν ἔχω παράπονον ἐναντίον τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Ἐγὼ σᾶς κατέστησα μόνον τὰ πράγματα γνωστά.

§87Ν. Δ. ΛΕΒΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Ἀμέσως, κύριε Βουλευτά, διαβιβάζω ἔγγραφον πρὸς τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα.

§88Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Θὰ ὑπομνήσω πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν μίαν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν μοὶ ἔδωκε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, ὅτε ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ληξουρίου τῆς ἐπαρχίας Πάλλης, δι’ ἧς ἐζήτουν τὴν ἀναστήλωσιν τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Ἔλαβον τότε ὑπόσχεσιν παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μετὰ πάροδον δύο ἡμερῶν ἤθελεν ὑποβάλει νομοσχέδιον περὶ ἀγροφυλακῆς. Ἐπειδὴ ἔκτοτε παρῆλθε περίπου μία ἑβδομάς, αἱ δὲ ὑπολειπόμεναι συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς εἶναι ὀλίγαι, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του.

§89Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Μάλιστα.

§90Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν πρέπει νὰ λάβῃ γενικῶς πρόνοιαν περὶ προλήψεως ἐγκλημάτων ὁμοίων ἢ παραπλησίων πρὸς τὰ ὑπὸ τοῦ κ. ἐκ Βονίτσης Βουλευτοῦ καταγγελθέντα, διότι δὲν πρέπει πρῶτον νὰ γίνηται τὸ ἔγκλημα, καὶ κατόπιν νὰ ἐφιστᾷ τὴν προσοχὴν τῶν ἀποσπασμάτων, ὅπως ἐνεργῶσι τὴν ὑπηρεσίαν των νομίμως καὶ ἀφατριάστως.

§91Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Τὸ ἔχω ἤδη πράξει.

§92Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψωσιν οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ μέχρι τοῦδε ἀγορεύσαντες καὶ παραστήσαντες διὰ τῶν μελανωτέρων χρωμάτων τὰ λαβόντα χώραν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Βονίτσης, νὰ μὴ συμφωνήσω μετ’ αὐτῶν, διότι ὁ εἷς ζητεῖ αὐστηρὰν τιμωρίαν, καὶ ὁ ἄλλος τὴν κεφαλὴν τοῦ καταγγελλομένου ἀξιωματικοῦ ἐπὶ πίνακι. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει βεβαίως νὰ τιμωρηθῇ ὁ καταγγελλόμενος, ἀλλὰ πρὸ παντὸς νὰ ἐξετασθῇ, ἂν ἔχεται ἀληθείας ἡ ὑπόθεσις.

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς.

§94Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀπαντῶν εἰς ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Μεσολογγίου κ. Δεληγεώργη, γενομένην κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 25 παρελθόντος Φεβρουαρίου, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω πίνακα τῆς καταβληθείσης δαπάνης διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν στρατώνων Λαρίσης.

§95Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συμπολίτης μου ἀποκατεστημένος ἐν Πάτραις, ἔμπορος, διὰ τηλεγραφήματός του παραπονεῖται κατὰ τοῦ ἐκεῖ τελώνου. Ἰσχυρίζεται, ὅτι τὴν 18 Φεβρουαρίου ἐνεστῶτος ἔτους παρέδωκεν εἰς τὸν τελώνην θειϊκὸν χαλκὸν πρὸς ἀνάλυσιν, καίτοι δὲ ὁλόκληρος μὴν ἔκτοτε παρῆλθεν, οὐδεμίαν ἔχει εἴδησιν περὶ τοῦ ἀποτελέσματος. Ἐπίσης ὅμοιον χαλκὸν παρέδωκε καὶ εἰς τὰς 7 τρέχοντος Μαρτίου, καὶ τὸ αὐτὸ ἐπανελήφθη. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ τηλεγράφημα τοῦτο, καὶ διατάξῃ τὸν τελώνην Πατρῶν, τάχιστα νὰ διεξαγάγῃ τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην, διότι ὁ ἔμπορος ζημιοῦται, μὴ δυνάμενος ἐπὶ τόσον χρόνον νὰ διαθέσῃ τὸ ἐμπόρευμά του.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Καλούτσης ἔχει τὸν λόγον.

§97Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐὰν πρόκηται νὰ διακόψωμεν, ὁμιλῶ μετὰ τὴν διακοπήν.

§98ΧΑΡΙΛ. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Νὰ διακόψωμεν.

§99Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν πιστεύω νὰ ὑποθέτῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρόκειται περὶ κωλυσιεργίας, διότι, νομίζω, ἀπὸ χθὲς ἐπείσθη, ὅτι ἄλλο πνεῦμα ἐπικρατεῖ. Ἐγὼ δύναμαι νὰ ὁμιλήσω καὶ τώρα· ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἐπερώτησίς μου θὰ διαρκέσῃ ἴσως ὑπὲρ τὰ 15 λεπτά, καλλίτερον νὰ ὁμιλήσω μετὰ τὴν διακοπήν.

§100Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἀναβάλλετε τὴν ἐπερώτησίν σας δι’ αὔριον;

§101Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Πρόκειται νὰ διακόψωμεν;

§102Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐννοῶ, ποῖον πρακτικὸν ἀποτέλεσμα ἔχει τὸ νὰ παρατείνωνται αἱ συνεδριάσεις πέραν τῆς μεσημβρίας. Ὅσον ταχύτερον διακόψωμεν, τόσον ταχύτερον θὰ ἐπανέλθωμεν. Τίς ἡ ἀνάγκη λοιπὸν τῆς ταλαιπωρίας, εἰς ἣν ἐννοεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποβάλλῃ τὴν Βουλήν;

§103Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει δίκαιον. Πρέπει νὰ ἐργαζώμεθα μέχρι τῆς μιᾶς μετὰ μεσημβρίαν, καὶ νὰ ἐπανερχώμεθα τὴν τρίτην ὥραν.

§104Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἐναντίοι τῆς ἀρχῆς τῶν νομοσχεδίων τῆς Κυβερνήσεως. Ἑπομένως δυνάμεθα νὰ ἐξακολουθήσωμεν τὰς ἐπερωτήσεις καὶ μετὰ τὴν διακοπήν.

§105Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Δὲν τελειώνουν ποτέ.

§106Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Καὶ ἐν τούτοις βλέπετε, ὅτι ψηφίζονται τὰ νομοσχέδια.

§107Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Παράδειγμα εἶναι ἡ χθεσινὴ συνεδρίασις.

§108Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἀναγκάζομαι νὰ ὑπομνήσω ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν περὶ τῶν ὑπαξιωματικῶν, προκειμένου περὶ τῆς προαγωγῆς αὐτῶν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ καὶ ἀνθυπολοχαγοῦ. Ἐν τῷ νόμῳ σαφῶς ἀναφέρεται, ὅτι ἐκ τοῦ πίνακος, ὁ ὁποῖος καταρτίζεται κατὰ τὰς ἐξετάσεις τῶν ὑπαξιωματικῶν πρὸς προαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ καὶ ἀνθυπολοχαγοῦ, προβιβάζονται εἰς ἀνθυπασπιστὰς καὶ ἀνθυπολοχαγοὺς κατὰ σειρὰν ἀρχαιότητος.

§109Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Διὰ τοὺς ἀνθυπασπιστὰς εἶναι γεγραμμένον κατὰ λάθος. Οἱ ὑπαξιωματικοὶ δίδουσιν ἐξετάσεις διὰ νὰ γείνωσιν ἀνθυπασπισταί, γίγονται δ’ ἀνθυπασπισταὶ ἐπὶ τῇ βάσει πίνακος, ὁ ὁποῖος συντάσσεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἱκανότητος, δηλαδὴ μετὰ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐξετάσεων, καὶ ὅταν γείνωσιν ἀνθυπασπισταί, προβιβάζονται κατόπιν εἰς ἀνθυπολοχαγούς· ἀλλὰ τότε ἰσχύει πλέον ὄχι ἡ ἱκανότης, ἀλλ’ ἡ ἀρχαιότης.

§110Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Διατί κάμνετε αὐτὴν τὴν διάκρισιν, τὴν ὁποίαν ὁ νομοθέτης δὲν ἔκαμε; Διατί, προκειμένου περὶ προαγωγῆς τῶν ὑπαξιωματικῶν εἰς ἀνθυπασπιστάς, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἱκανότης, προκειμένου δὲ περὶ τῆς προαγωγῆς τῶν ἀνθυπασπιστῶν εἰς ἀνθυπολοχαγούς, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀρχαιότης;

§111Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Αὐτὸ λέγει ὁ νόμος.

§112Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὁ νόμος λέγει σαφῶς, ὅτι προβιβάζονται εἰς ἀνθυπασπιστὰς καὶ ἀνθυπολοχαγοὺς ἐκ τοῦ κεκυρωμένου πίνακος κατὰ σειρὰν ἀρχαιότητος. Ἑπομένως προδήλως τὸ κατὰ σειρὰν ἀρχαιότητος ἀποδίδεται καὶ εἰς τοὺς ἀνθυπασπιστὰς καὶ εἰς τοὺς ἀνθυπολοχαγούς. Σοφιστικὴ δὲ εἶναι ἡ ἐναντία ἑρμηνεία. Ἀφοῦ δὲ ἐκ τῆς ἀτελείας τοῦ νόμου προκύπτει ἀδικία, διατὶ νὰ μὴ δεχθῆτε τὴν ἐπιεικεστέραν γνώμην;

§113Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Αὐτὸ λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν ὁ νόμος περὶ προβιβασμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν, ἀλλ’ ἀκόμη δὲν ἦλθεν οὗτος πρὸς συζήτησιν.

§114Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐὰν ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ εἰργάσθητε καὶ τοῦτο θεωρῆτε δίκαιον, βεβαίως καὶ νῦν, προκειμένου περὶ προβιβασμοῦ ἀνθυπασπιστῶν, πρέπει ν’ ἀκολουθήσητε τὴν γνώμην ταύτην.

§115Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Σήμερον ἰσχύει ἄλλος νόμος.

§116Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἐν ἰσχύϊ νόμος ἔχει τὴν διάταξιν ταύτην.

§117Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Λοχίας τις, ὁ Περικλῆς Γεωργακόπουλος, ὑποστὰς ἐξετάσεις διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ τοῦ ὑλικοῦ πυροβολικοῦ, δὲν ἐκρίθη προβιβάσιμος, διότι προηγοῦντο αὐτοῦ ἄλλοι προβιβάσιμοι, καθόσον τὴν εὐαρέσκειαν, ἣν ὑπὲρ ἑαυτοῦ εἶχεν, ὡς συλλαβὼν ἐπικεκηρυγμένον ληστὴν μὲ προφανῆ καὶ ἐπικείμενον κίνδυνον τῆς ζωῆς του, τὴν εὐαρέσκειαν ταύτην, συνεπείᾳ ὁδηγιῶν, τὰς ὁποίας ἐδώκατε ὑμεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν τὴν ἐνεργήσασαν τὰς ἐξετάσεις, ἡ ἐπιτροπὴ ἐβαθμολόγησε μὲ συντελεστὴν 4.

§118Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Μοὶ φαίνεται, ὅτι εἶναι ὁ αὐτὸς συντελεστής, ὁ ἰσχύων διὰ τοὺς μαθητὰς τῆς Σχολῆς τῶν ὑπαξιωματικῶν.

§119Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Μάλιστα. Περὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὁ ἐκ Δωρίδος συνάδελφος κ. Μαστραπᾶς ὑπέβαλεν ἐπερώτησιν πρὸς ὑμᾶς, ἀπηντήσατε δέ, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ὑπελόγισε τὴν εὐαρέσκειαν μὲ συντελεστὴν 10, διότι ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν τὸ Β. Διάταγμα, τὸ ἀφορῶν τὰς ἀπολυτηρίους ἐξετάσεις τῆς Σχολῆς τῶν ὑπαξιωματικῶν. Τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθὸν, διότι ὑπάρχει διάταξις, ἄρθρον εἰδικὸν τοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος...

§120Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Πρὶν προχωρήσητε, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς δώσω ἐξηγήσεις τινάς. Τὰς ὁδηγίας δίδει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, οὗτος δὲ ὥρισεν, ὅπως διὰ τοὺς ὑπαξιωματικοὺς τοῦ ὑλικοῦ πυροβολικοῦ ἰσχύσῃ τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἰσχύει διὰ τοὺς μαθητὰς τῆς Σχολῆς τῶν ὑπαξιωματικῶν.

§121Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχετε δίκαιον.

§122Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται· ὁ Ὑπουργὸς δίδει ὁδηγίας ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Διατάγματος.

§123Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Τὸ Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει διὰ τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν, ὁρίζει συντελεστὴν τὸν ἀριθμὸν 4, τὸ Διάταγμα δὲ, τὸ ὁποῖον κανονίζει τὰς ἐξετάσεις τῶν λεγομένων εὐεργετικῶν, ὁρίζει συντελεστὴν 10. Λοιπόν, ἐπειδὴ οἱ εὐεργετικοὶ φθάνουσι μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ὑπολοχαγοῦ, καὶ δὲν προχωροῦσι περισσότερον, οἱ δὲ ἄλλοι, οἱ ἐξερχόμενοι τῆς Σχολῆς τῶν ὑπαξιωματικῶν διὰ τὸ πεζικὸν καὶ ἱππικὸν, ἐπίσης δὲ καὶ οἱ ὑπαξιωματικοὶ τοῦ ὑλικοῦ πυροβολικοῦ προχωροῦσι μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ συνταγματάρχου, — μάλιστα δὲ εἷς τοιοῦτος ἔφθασε νὰ γείνῃ καὶ ὑποστράτηγος, — δι’ αὐτὸ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, δίδων τὰς ὁδηγίας του, συνεταύτισε τοὺς ὑπαξιωματικοὺς τοῦ ὑλικοῦ πυροβολικοῦ πρὸς τοὺς ὑπαξιωματικοὺς τῆς Σχολῆς τῶν ὑπαξιωματικῶν· διότι δι’ αὐτοὺς, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ φθάσωσι μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ὑποστρατήγου, ἀπαιτεῖται μάθησις μεγαλειτέρα. Διὰ τοῦτο οἱ ἀριθμοὶ, οἱ ὁποῖοι θ’ ἀποτελέσωσι τὴν ἱκανότητα, δὲν ἔπρεπε νὰ προέρχωνται ἐκ τῆς βαθμολογίας τῶν διακεκριμένων πράξεων ἢ τῆς διαγωγῆς, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ προέρχωνται ἀπὸ τῶν ἐξετάσεων τῶν μαθημάτων. Δι’ αὐτὸ παρεδέχθην μικρότερον συντελεστὴν τοῦ ἀπαιτουμένου διὰ τοὺς εὐεργετικοὺς, οἱ ὁποῖοι φθάνουσι μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ὑπολοχαγοῦ διὰ τὴν πολυχρόνιον ὑπηρεσίαν των, ἡ ὁποία καὶ μόνη φέρει αὐτοὺς μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ὑπολοχαγοῦ, καὶ οὐχὶ ἡ μάθησις, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τοὺς ἄλλους ἀξιωματικούς.

§124Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ. Αἱ σκέψεις, τὰς ὁποίας ἐξήνεγκεν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸς, εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον ὀρθαί· ἡ μόνη διαφορὰ, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, εἶναι, ὅτι τὸ ὀρθὸν δὲν εἶναι καὶ νόμιμον· ἑπομένως ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἠδύνατο νὰ προκαλέσῃ Διάταγμα σύμφωνον μὲ τὰς γνώμας του.

§125Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, πιθανὸν νὰ ἦναι ὀρθὸν, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ δίκαιον.

§126Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι νόμιμον.

§127Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Μάλιστα, δὲν εἶναι νόμιμον, ἀλλ’ οὔτε καὶ δίκαιον, διότι τὸ ἄρθρον 4, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖται ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὡρισμένως λέγει, ὅτι αἱ διαταγαὶ, τὰς ὁποίας θὰ ἐκδώσῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, πρέπει νὰ ἦναι «ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ παρόντος νόμου.» Τὸ «παρὸν Διάταγμα», ἐπέχον θέσιν νόμου, ὁρίζει ὡρισμένως, ὅτι πρέπει ὁ συντελεστής, προκειμένου περὶ ὑπαξιωματικῶν ὑποβαλλομένων εἰς ἐξετάσεις διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ τοῦ ὑλικοῦ πυροβολικοῦ, νὰ ἦναι 10. Ἐν ᾗ περιπτώσει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν προεκάλει ἔκδοσιν Βασιλικοῦ Διατάγματος ἄλλου, βεβαίως ἔπρεπε νὰ ἐκδώσῃ ἄλλας διαταγάς· ἀλλ’ ἐδῶ αἱ διαταγαὶ εἶναι ὡρισμέναι· καὶ ἀπόδειξις, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὰς διαταγάς σας ἐλάβετε ὑπ’ ὄψιν τὸ «παρὸν Διάταγμα», ὅπερ ἐπέχει θέσιν νόμου, εἶναι, ὅτι εἰς τὴν δημοσίευσιν τοῦ Διατάγματος, ἐκάμετε χρῆσιν τοῦ ἄρθρου 4, ἀνομολογεῖτε δὲ, ὅτι διετάξατε ὅσα διετάξατε ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Διατάγματος τοῦ ἐπέχοντος θέσιν νόμου. Ἑπομένως, ἐπειδὴ τὸ Διάταγμα διατάσσει, ὅτι ὁ συντελεστής, προκειμένου περὶ ἐξετάσεων διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ τοῦ ὑλικοῦ πυροβολικοῦ, πρέπει νὰ ἦναι 4, φρονῶ, ὅτι ἠδικήσατε ἕνα ὑπαξιωματικόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄξιος προστασίας, διότι, ἐὰν ἀναγνώσητε τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν, θὰ ἴδητε, ὅτι αὐτὸς προφανῶς ἐκινδύνευσε τὴν ζωήν του, συλλαβὼν ἐπικεκηρυγμένον ληστήν...

§128Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Διατὶ δὲν παραπονοῦνται οἱ ἄλλοι;

§129Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Πιθανὸν αἱ πράξεις των νὰ μὴ ἦσαν τόσον πολὺ μεγάλαι, καὶ αἱ εὐαρέσκειαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν γείνῃ δι’ αὐτοὺς, νὰ μὴ ἦναι τόσον δικαιολογημέναι, ὅσον ἡ τοῦ εἰρημένου ὑπαξιωματικοῦ. Θὰ παρακαλέσω ἑπομένως ὑμᾶς, κύριε Ὑπουργέ, νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὰ δίκαια παράπονα τοῦ λοχίου, περὶ οὗ πρόκειται.

§130Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Τὸ ζήτημα θὰ τὸ ἐξετάσω, ἀλλὰ πάλιν σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι, ὅ,τι ἔπραξα, τὸ ἔπραξα στηριζόμενος εἰς τὸ Διάταγμα. (Ἀναγινώσκει τὸ σχετικὸν ἄρθρον).

§131Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. «Τοῦ παρόντος.»

§132Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Βεβαίως. Ἀλλὰ, σᾶς παρακαλῶ, ἐὰν αἱ διατάξεις τοῦ Διατάγματος ἦσαν σαφέσταται, εἶχεν ἀνάγκην ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἐκδώσῃ ὁδηγίας; Ἐν τούτοις τὸ ζήτημα θὰ τὸ μελετήσω, διότι δυνατὸν ὡς ἄνθρωπος νὰ ἔσφαλα.

§133Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Τότε ἐγὼ παραιτοῦμαι τοῦ λόγου, κύριε Ὑπουργέ.

§134Γ. ΠΟΛΥΓΕΝΗΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τῆς γενομένης χθές, καθ’ ἥν θὰ διακόπτωμεν τὴν συνεδρίασιν τὴν μεσημβρίαν, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένωμεν νὰ μείνωμεν ἀκόμη.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπούμπουλης ἔχει τὸν λόγον.

§136Γ. ΠΟΛΥΓΕΝΗΣ. Ὁ κύριος Μπούμπουλης μετέβη νὰ προγευματίσῃ.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Βιτάλης ἔχει τὸν λόγον.

§138ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Αὔριον.

§139ΕΤΕΡΟΙ (ἐκ τῆς δεξιᾶς). Νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ νὰ διακόψωμεν.

§140Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Πολὺ καλά. Τότε ἀναβάλλω δι’ αὔριον.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Λαπαθιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§142Γ. ΠΟΛΥΓΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφοῦ θέλετε νὰ μᾶς πιέσητε, θ’ ἀναγκασθῶμεν νὰ προβῶμεν εἰς ἐνστάσεις (θόρυβος ἐν τῇ δεξιᾷ). Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, κύριε Πρόεδρε.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θ’ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος. (Ἀναγινώσκεται ὁ ὀνομαστικὸς τῶν Βουλευτῶν κατάλογος, ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν, ὡς ψηφολεκτῶν, τῶν βουλευτῶν Περ. Ἀλεξάκη καὶ Κ. Γεράκη. Μεθ’ ὃ γίνεται ἡ διαλογή). Ἡ Βουλὴ εἶναι ἐν ἀπαρτίᾳ· παρόντες 125. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις. (Γίνεται διακοπὴ ὥρᾳ 12 καὶ 30′. Ἐπαναλαμβάνεται δὲ ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 3 καὶ 10′ μ. μ.)

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ συνεδρίασις. Ὁ κύριος Βιτάλης ἔχει τὸν λόγον.

§145Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Ἐνθαρρυνθεὶς, κύριοι Βουλευταὶ, ἐκ τῆς προθυμίας, τὴν ὁποίαν ἔδειξεν ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις, υἱοθετήσασα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὑπέδειξα κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Περίοδον τῆς Βουλῆς πρὸς διόρθωσιν διαφόρων ἀναγκῶν τοῦ Κράτους καθὼς καὶ τῆς ἐπαρχίας μου, ἐξ ὧν μέτρων πολλὰ ἐγένοντο νόμοι τοῦ Κράτους, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν ἑτέραν πρότασιν νόμου, δι’ ἧς μέγισται οἰκονομίαι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους προσγίγνονται. Πιθανὸν ὡς ἐκ τοῦ εἴδους τῆς προτάσεως νόμου ταύτης τινὲς ἐξ ὑμῶν νὰ ὑποθέσωσιν, ὅτι αὕτη δὲν παρεσκευάσθη ὑπ’ ἐμοῦ, καὶ διὰ τοῦτο εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δηλώσω, ὅτι εἰδικῶς περὶ τούτου ἠσχολήθην ἄλλοτε εἰς τὴν Σχολὴν τοῦ Μηχανικοῦ, τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ὕδρας Βουλευτὴς, ὡς Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, — πρὸς ὃν ὀφείλω χάριτας, — κατήρτισε, καὶ συγγράμματα εἰδικὰ συνεβουλεύθην. Ἐνθυμεῖσθε, κύριοι Βουλευταὶ, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν, καθ’ ἣν ἐγένοντο τὰ δάνεια τῶν 100 καὶ 170 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν συγκοινωνίαν, καὶ ἐξετελέσθη μάλιστα τὸ δίκτυον τῶν στρατιωτικῶν ὁδῶν τῆς μεθορίου, καὶ διὰ τὴν μεγάλην διεθνῆ σιδηροδρομικὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν – Συνόρων, εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς ὁποίας ηὐτύχησε νὰ παρασταθῇ καὶ ὁ κύριος Πρωθυπουργὸς, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην τὸ Κράτος καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ αὐξήσῃ τὸ προσωπικὸν τῶν μηχανικῶν καὶ ἐν γένει τὸ τοῦ κλάδου τῶν δημοσίων ἔργων. Ἡ ἐποχὴ ἐκείνη παρῆλθε· τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα γίνονται σήμερον, εἶναι ἀσυγκρίτως δυσανάλογα, ἑπομένως τὸ προσωπικὸν τῶν πολιτικῶν μηχανικῶν πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ. Τοῦτο εἶναι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον κανονίζει ἡ πρότασις νόμου, ἣν λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν. Ἐὰν συγκρίνωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιθεωρητῶν, τῶν νομομηχανικῶν, τῶν μηχανικῶν καὶ τῶν ἐργοδηγῶν οὐχὶ πρὸς τὸν τῆς Γερμανίας, διότι ἐκεῖ πολὺ ὀλίγα ποσὰ δαπανῶνται εἰς τὰς μισθοδοσίας αὐτῶν, καθόσον τὴν ὑπηρεσίαν ἐκτελοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀξιωματικοί, ἀλλὰ πρὸς τὸν τῆς Γαλλίας, ἡ ὁποία πολυτελέστατα ἔχει διαρρυθμίσει τὰ τῆς ὑπηρεσίας ταύτης, ἐὰν συγκρίνωμεν τὸν πληθυσμὸν τῆς Γαλλίας, ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται εἰς 40,000,000, πρὸς τὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος, ἂς παραδεχθῶμεν, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν ἀπογραφὴν εἶναι 3,000,000...

§146Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. 2,500,000.

§147Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Ἂς παραδεχθῶμεν 3,000,000, χωρὶς νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς μεταναστεύσεις... Ἐὰν, λέγω, συγκρίνωμεν τὸν πληθυσμὸν τῆς Γαλλίας πρὸς τὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλλάδος, καὶ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ γεωγραφικὴ ἔκτασις τῆς χώρας ἡμῶν εἶναι 65,119 τετραγ. χιλιόμετρα, ἐνῷ τῆς Γαλλίας εἶναι 536,464, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς σχετικῶς ἔχει προσωπικὸν δημοσίων ἔργων ἀσυγκρίτως πολυαριθμότερον τοῦ τῆς Γαλλίας· διότι ἡ μὲν Γαλλία ἔχει 29 μόνον ἐπιθεωρητὰς δημοσίων ἔργων αʹ καὶ βʹ τάξεως, ἡμεῖς δὲ 9 ἀνωτέρους ἐπιθεωρητὰς, ὧν 8 εἰς τὸ Συμβουλευτικὸν τμῆμα καὶ ἕνα, γνωστὸν ἐπιθεωρητὴν, ἀπεσπασμένον εἰς τὸ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ναυτικῶν τμῆμα τῶν φάρων καὶ φανῶν. Τὸ νομοσχέδιον λοιπὸν, τὸ ὁποῖον λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν, ἀφορᾷ ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἐλάττωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπιθεωρητῶν, ἀναλόγως τῶν σημερινῶν ἀναγκῶν, καὶ κανονίζει τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας αὐτῶν, — διότι, ὡς γνωρίζετε, ὁ νόμος ὁ δημιουργήσας τὴν θέσιν τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ δὲν προέβλεψε καὶ περὶ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, σήμερον δὲ δύο γενικοὶ ἐπιθεωρηταὶ κατέχουσι τὴν θέσιν ταύτην, ὁ κύριος Βλάσης καὶ ὁ κύριος Σούλης, ὁ μὲν διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως, ὁ δὲ διὰ προαγωγῆς, — ἀφ’ ἑτέρου δὲ λαμβάνει πρόνοιαν περὶ ἑνὸς κλάδου, τοῦ κλάδου τῶν ἐργοδηγῶν, διὰ τοὺς ὁποίους οὐδεμία μέριμνα ἔχει ληφθῆ μέχρι τοῦδε, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 15 καὶ 20 ἔτη ὑπηρετοῦσιν ἐν τῇ αὐτῇ τάξει ὡς μαθητευόμενοι, διότι ἡ προαγωγὴ αὐτῶν γίνεται κατ’ ἐκλογήν· τί δὲ σημαίνει εἰς τοὺς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους προαγωγὴ κατ’ ἐκλογήν; σημαίνει, ὅτι ὁ ἔχων προστάτην ἰσχυρόν, ἐκεῖνος προάγεται. Ἐπίσης λαμβάνεται πρόνοια καὶ περὶ τῶν ἐπιστατῶν καὶ τῶν βοηθῶν τῶν δημοσίων ἔργων, οἵτινες δύνανται νὰ διορίζωνται εἰς τὰ λιμενικὰ ἔργα συνεπείᾳ γνωστοῦ ἐν ἐνεργείᾳ εὐεργετικοῦ νόμου. Πολλάκις ἡμῶν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν τὰς καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουσι χώραν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην. Διὰ τῆς προτάσεώς μου ταύτης καὶ περὶ ἄρσεως τῶν καταχρήσεων αὐτῶν λαμβάνεται πρόνοια. Θέλετε δὲ μάθει, ὅτι δαπανῶνται διὰ μίσθωμα ἁμάξης τοῦ Διευθυντοῦ τῶν δημοσίων ἔργων ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν — μολονότι εἴθισται μόνον ἡ Κυρία νὰ ποιῆται χρῆσιν τῆς ἁμάξης ταύτης — 2,400 δραχμαὶ κατ’ ἔτος, καθ’ ἣν στιγμὴν καταστρέφεται ὁ ἐμπορικὸς κόσμος καὶ ἡ βιομηχανία καὶ καταπιέζεται ὁ πτωχὸς λαὸς διὰ τῆς νέας φορολογίας τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς. Διὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ σχεδίου τῆς Πρωτευούσης δαπανᾶται κονδύλιον κατ’ ἔτος 2,000 δραχμῶν. Δι’ ἐργάτας, οἵτινες ἄεργοι περιφέρονται ἐνταῦθα καὶ χειροκροτοῦσιν, — οἱ ἐργάται δὲ οὗτοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠνάγκασαν τὸν σεβαστὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, πρὸς τήρησιν τῆς τάξεως ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ, ν’ ἀπασχολῇ λόχον ὁλόκληρον ἀνδρῶν, ὑπὸ τρεῖς ἀξιωματικούς, διότι αὐτοὶ οἱ ἐργάται ἐφοβήθησαν πρὸς στιγμήν, μήπως μεταβληθῶσι τὰ πράγματα, καὶ ἔκαμον τοιαύτας ταραχάς, ὥστε ν’ ἀναγκάσωσι τὸν κ. Πρόεδρον νὰ προβῇ εἰς τὸ μέτρον τοῦτο.

§148Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἔχομεν πλέον ἐργάτας· τοὺς διέγραψα.

§149Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Δὲν γνωρίζουν αὐτοί, ὅτι τοὺς διεγράψατε, καὶ ἐλπίζουν ἀκόμη (γέλωτες). Δι’ ἡμερομίσθια λοιπὸν ἐργατῶν, ἐν Ἀθήναις διαμενόντων, 10,000 δραχμαί, καὶ δι’ ὁδοιπορικὰ κλπ. ἔξοδα μηχανικῶν, ἐργοδηγῶν κλπ. 200,000 δραχμαί! Διὰ τῆς προτάσεως νόμου, ἣν ὑποβάλλω, καὶ τὴν ὁποίαν ἐλπίζω ὅτι θέλει παραδεχθῇ τόσον ἡ Βουλή, ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις, — ἐλπίζω δὲ τοῦτο, διότι καὶ ἄλλοτε, ὡς προεῖπον, μοὶ ἐγένετο ἡ τιμὴ νὰ γείνωσιν ἀποδεκταὶ προτάσεις μου νόμων εὐεργετικῶν, ἕνεκα τοῦ ὁποίου κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Περίοδον ἠναγκάσθην, λαμβάνων τὸν λόγον, νὰ ὁμιλῶ λακωνικώτερον καὶ αὐτῶν τῶν Λακώνων (γέλωτες), — γίνονται οἰκονομίαι 85,000 δραχμῶν· ἐὰν δὲ τὸ ποσὸν τοῦτο συνυπολογισθῇ μετὰ τῆς οἰκονομίας τῆς προερχομένης ἐκ τῆς ἄλλης προτάσεώς μου νόμου, περὶ τῆς ὁποίας ἄλλοτε ὡμίλησα, τῆς ἀφορώσης τὴν ἐλάττωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Βουλευτῶν, καὶ τὴν ὁποίαν, ὑπογεγραμμένην ὑπὸ 80 Βουλευτῶν, ὑπέβαλον πρὸ τριῶν ἐτῶν, καὶ λάβῃ τὰς προτάσεις ταύτας ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις, φέρῃ δὲ ὑπὸ συζήτησιν μετὰ τὸ Πάσχα, ἐπέρχονται οἰκονομίαι ἐν συνόλῳ 1,000,000 δραχμῶν. Ταῦτα ἐθεώρησα καθῆκον νὰ εἴπω. Ἐλπίζω δὲ, ὅτι, ὅταν ὁ ἀξιότιμος καὶ σεβαστός μοι Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μετὰ τὸ Πάσχα φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν πρότασιν ταύτην, θὰ μοὶ κάμῃ τὴν τιμὴν νὰ καταθέσῃ καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ λιμενικοῦ ταμείου Πειραιῶς, διότι ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τούτου θὰ παρατηρήσητε, ὅτι 200 δραχμαὶ κατὰ μῆνα δίδονται εἰς τὸν Διευθυντὴν διὰ τὴν ἅμαξαν· διατί; διότι ὑποβάλλει ἡ Λιμενικὴ Ἐπιτροπὴ προϋπολογισμὸν 800,000 δραχμῶν, καὶ ὁ κύριος οὗτος τὸν ἐνεργεῖ ἀκαριαίως, ὡς εἰσηγητής.

§150Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶδον αὐτὸ τὸ κονδύλιον.

§151Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ· ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀμφιβάλλετε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ καταθέσητε τοὺς ἀπολογισμοὺς τοῦ λιμενικοῦ ταμείου τῶν ἐτῶν 1901, 1902 καὶ 1903, καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ἔχει ἀπαλειφθῆ τὸ κονδύλιον αὐτὸ, ἀλλ’ ἔχει ἐγκριθῆ, οἱ δὲ ἀπολογισμοὶ δὲν ἐξηλέγχθησαν εἰσέτι. Δὲν ἀδικῶ ὑμᾶς. Αἱ παννυχίδες, αἱ πολλαὶ ἀσχολίαι, τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον, εὐτυχῶς ἢ ἀτυχῶς, ἐδημιούργησεν ὁ ἀείμνηστος πολιτικὸς ἀνὴρ, συγκεντρώσας διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου πᾶσαν τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Πρωθυπουργοῦ, κατώρθωσε νὰ ἐπιπλοποιήσῃ τοὺς Ὑπουργοὺς, καὶ νὰ μὴ δύνανται οὗτοι νὰ κάμωσι τίποτε, διότι καὶ αὐτὰ τὰ Διατάγματα τὰ ὑπογεγραμμένα ὑπὸ τοῦ Βασιλέως δὲν ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ τὰ δίδωσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως πρὸς δημοσίευσιν, ἂν δὲν ἐπεξεργασθῇ αὐτὰ προηγουμένως ὁ κ. Πρωθυπουργός· ἑπομένως αὐτὴ λέγεται ἐπιπλοποίησις (γέλωτες), καὶ σταματᾷ οὕτως ἡ κυκλοφορία τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

§152Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἐσταμάτησε ποτέ.

§153Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς εὐγενείας τοῦ ἑκάστοτε Πρωθυπουργοῦ (γέλωτες).

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Βιτάλη ὑποβληθεῖσα πρότασις νόμου θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 151).

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Μελισσηνός (ἀπών). Ὁ κύριος Μπούμπουλης (ἀπών). Ὁ κύριος Λαπαθιώτης (ἀπών). Ὁ κύριος Καλούτσης.

§156Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Χθὲς τὴν ἑσπέραν, κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον ἐπιστολὴν ὑπογεγραμμένην ἀπὸ εἴκοσι περίπου γραμματοδιδασκάλους, οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται, ὅτι δι’ αὐτοὺς δὲν ἐλήφθη ποτὲ πρόνοια, ἰδίως ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, καὶ ἂν φρονῇ, ὅτι ἡ τάξις αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὄντως κοπιάζουσι, — τοσοῦτο μᾶλλον, καθ’ ὅσον κατ’ αὐτὰ τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὑπέβαλε, τὸ πλεῖστον τῆς ἐκπαιδεύσεως ἀνατίθεται εἰς αὐτοὺς, — ἐὰν, λέγω, φρονῇ, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρέπει ν’ ἀφομοιωθῶσι πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἀπολαύουσι τοῦ δικαιώματος τῆς συντάξεως, νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τούτους εἰς αὐτό.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ χορηγίας πιστώσεως διὰ τὸν μῆνα Μάρτιον τοῦ 1904, ἴσης πρὸς τὸ ἓν δωδεκατημόριον τῶν διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1904 καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ταμείου τῶν Φάρων καὶ Φανῶν τῆς αὐτῆς χρήσεως ζητουμένων πιστώσεων, καὶ περὶ βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους, τοῦ Ταμείου τῶν Φάρων καὶ Φανῶν καὶ τοῦ Ταμείου τοῦ Ἐθνικοῦ Στόλου τῆς ἰδίας χρήσεως.» (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ἄνευ ἀντιρρήσεως). Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐπιβολῆς δικαιώματος καταναλώσεως ἐπὶ τῶν οἰνοπνευματούχων ὑγρῶν καὶ ποτῶν.»

§158Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτε ἐγένοντο παρατηρήσεις γενικαὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ὑπεσχέθη ὅτι θὰ λάβῃ ταύτας ὑπ’ ὄψιν, καὶ ὅτι κατὰ τὴν ἑπομένην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἐπιφέρῃ τροπολογίας.

§159Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Εἶσθε κατ’ ἀρχὴν ἐναντίος;

§160Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὄχι.

§161Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄταν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις τῶν ἄρθρων, θὰ ὑποβάλω τὰς ἀναγκαίας τροπολογίας.

§162Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἤθελεν εἶσθαι συντελεστικώτερον διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀφοῦ ὅλοι εἴμεθα κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, νὰ τυπωθῶσιν αἱ τροπολογίαι.

§163Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Βουλευτά. Πρῶτον κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν βεβαίως δὲν ἐγένοντο ὅλαι αἱ παρατηρήσεις.

§164Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Μᾶς ἠμποδίσατε ἀπὸ τοῦ νὰ κάμωμεν.

§165Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ... Διά τινας ἐξ αὐτῶν ἔλαβον σημείωσιν, καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἢ καί τινων, τὰς ὁποίας εἶχον κατὰ νοῦν, πρόκειται νὰ εἴπω σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἐμὴν γνώμην. Ἐν τῇ σημερινῇ συζητήσει, ἡ ὁποία εἶναι δευτέρα συζήτησις, θὰ γείνωσι βεβαίως καὶ ἄλλαι παρατηρήσεις. Ὄλαι αἱ παρατηρήσεις θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν, ὅσαι δ’ ἐξ αὐτῶν γείνωσι δεκταὶ θὰ περιληφθῶσιν εἰς τὸ νομοσχέδιον, καὶ τὸ νομοσχέδιον θ’ ἀνατυπωθῇ τροποποιημένον πρὸ τῆς τρίτης συζητήσεως.

§166Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἀκριβῶς, κύριε Ὑπουργέ, φρονῶ, ὅτι ἡ ἐργασία αὕτη, ἡ ὁποία θὰ γείνῃ εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν, εἶναι καλλίτερον νὰ γείνῃ τώρα.

§167Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι τόσον ὀλίγαι τώρα αἱ τροπολογίαι, ὥστε δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀλεξανδρόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 158).

§169Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄταν ἔλθῃ εἰς συζήτησιν τὸ ἄρθρον 2, θ’ ἀναγνωσθῇ. Ἄρθρον Ι (ἀναγινώσκει): «Τὸ ἐπὶ τῶν οἰνοπνευματούχων ὑγρῶν καὶ ποτῶν δικαίωμα καταναλώσεως ὁρίζεται δι’ ἑκάστην ἐκ δώδεκα μηνῶν ἐτησίαν περίοδον ἀπὸ 1 Μαΐου ἄχρι 30 Ἀπριλίου ἑκάστου ἔτους, βεβαιοῦται δὲ καὶ εἰσπράττεται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου. Ἐπὶ τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου οἰνοπνεύματος ἰσχύουσι τὰ ἄρθρα 1 καὶ 3 τοῦ νόμου ΑΦΙΒʹ τῆς 28 Μαΐου 1887.»

§171Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ὑποβάλλω τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν πολλοὶ τῶν ἀξιοτίμων Βουλευτῶν ὑπέδειξαν, ὅπως παραμείνῃ τὸ ἔτος, ὡς ἔχει ἐν τῷ ἰσχύοντι νόμῳ ͵ΒΧΚΖʹ τοῦ 1899, δηλαδὴ ἀπὸ πρώτης Αὐγούστου μέχρι 31 Ἰουλίου. Καίτοι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ προβλέπεται, ὅτι, ἄν τυχόν τις ἐπλήρωσε, θὰ ἐπιστραφῇ τῆς τριμηνίας αὐτῆς τὸ δικαίωμα, οὐχ ἧττον, ἐπειδὴ παραπονοῦνται οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ καὶ οἱ ποτοποιοὶ, ὅτι αἱ προμήθειαι, τὰς ὁποίας εἶχον πραγματοποιήσει, ἐγένοντο δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος, δὲν γινώσκουσι δὲ, ἂν θὰ ἐργασθῶσι τὸ ἑπόμενον ἔτος, νομίζουσιν, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ μὴ μεταβληθῇ τὸ ἔτος. Εὑρίσκω καὶ ἐγὼ τὴν παρατήρησίν των πολὺ ὀρθήν, καὶ διὰ τοῦτο προτείνω, ὅπως ἀντὶ «ἀπὸ πρώτης Μαΐου μέχρι 30 Ἀπριλίου» τεθῇ «ἀπὸ πρώτης Αὐγούστου μέχρι 31 Ἰουλίου,» ὡς ὑπάρχει ἐν τῷ ἰσχύοντι νόμῳ.

§172ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Φιλολογικάς τινας παρατηρήσεις θὰ κάμω. «Τὸ ἐπὶ τῶν οἰνοπνευματούχων ὑγρῶν καὶ ποτῶν δικαίωμα καταναλώσεως», λέγει τὸ ἄρθρον. Δι’ ἐμὲ ὁ ὁρισμὸς οὗτος τοῦ φόρου δὲν εἶναι πολὺ κατανοητός. Μοὶ φαίνεται, ὅτι καλλίτερον θὰ ἦτο, — ἐκτὸς ἐάν θέλωμεν ν’ ἀποφύγωμεν τὴν κακόηχον λέξιν «φόρον», — καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ ὀνομάσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ «φόρον καταναλώσεως». Δὲν ἠξεύρω πόθεν ἐλήφθη ὁ ὅρος «δικαίωμα καταναλώσεως».

§173Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Πρὸς διάκρισιν· διότι ὅπου ὑπάρχει φόρος σημαίνει ἔγγειος φόρος κλπ. Ἡ διάκρισις αὕτη ἐπικρατεῖ εἰς ὅλην τὴν νομοθεσίαν ἡμῶν. Διατὶ τώρα νὰ εἰσαγάγωμεν ἐπὶ φορολογίας λειτουργούσης καινόν τι, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ δώσῃ χώραν εἰς παρεξηγήσεις; Δὲν εὑρίσκω ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον. Ὅλη ἡ φορολογικὴ νομοθεσία ἡμῶν αὐτὸν τὸν ὅρον μεταχειρίζεται.

§174ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἔχω δικαίωμα νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν.

§175Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω δικαίωμα νὰ μὴ τὴν δεχθῶ.

§176ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἐξακολουθήσω τὰς παρατηρήσεις μου τὰς φιλολογικὰς ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§177Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν σᾶς ἀπηγόρευσα.

§178ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Διότι νομίζω, ὅτι νόμος ψηφιζόμενος ὑπὸ τῆς Βουλῆς πρέπει ἐκτὸς τῶν ἄλλων προσόντων νὰ ἔχῃ καὶ τὰ γραμματικὰ προσόντα.

§179Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πολὺ καλά.

§180ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν εἶναι δὲ μία μόνον παρατήρησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου· εἶναι καὶ ἄλλαι δύο, αἱ ὁποῖαι ἴσως ἐνοχλήσωσι τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν.

§181Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Διόλου.

§182ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἀλλὰ δὲν πταίω ἐγώ, πταίει ἡ σύνταξις τοῦ ἄρθρου. «Δι’ ἑκάστην ἐκ 12 μηνῶν ἐτησίαν περίοδον», λέγει τὸ ἄρθρον. Ἐδῶ νομίζω, ὅτι εἶναι πλεονασμὸς εἰς τὰς λέξεις. Δὲν ὑπάρχει ἐτησία περίοδος ὀλιγωτέρα τῶν 12 μηνῶν· πάντοτε οἱ 12 μῆνες ἀποτελοῦσι τὴν ἐτησίαν περίοδον. Ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ τὸ ἄρθρον: «ἐτησίαν περίοδον ἀπὸ 1 Μαΐου ἄχρι 30 Ἀπριλίου ἑκάστου ἔτους». Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἑκάστου ἔτους, διότι οἱ δύο μῆνες αὐτῆς δὲν ἀνήκουσιν εἰς τὸ αὐτὸ ἔτος, ἀνήκουσιν εἰς δύο διάφορα ἔτη, καὶ καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ τεθῇ, ὅπως ὁ παλαιὸς νόμος ἔχει: «ἀπὸ 1 Μαΐου μέχρι 30 Ἀπριλίου». Νὰ λείψῃ αὐτὸ τὸ «ἑκάστου ἔτους». Εἶναι ἀνάγκη διασκευῆς τινος φιλολογικῆς καλλιτέρας.

§183Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Νομίζω ὅτι ὁ ὅρος «δικαίωμα καταναλώσεως» ἔχει καλῶς.

§184Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἐκ τοῦ γαλλικοῦ μετάφρασις.

§185Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὅταν τις τίθηται εἰς τὴν θέσιν τοῦ φορολογουμένου, βεβαίως εἶναι φόρος· ὅταν ὅμως τίθηται τὴν θέσιν τοῦ ἀσκοῦντος δικαίωμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Πολιτεία, ἵνα τὸ ἐπιτρέψῃ, ἐπιβάλλει φόρον, τότε βεβαίως θὰ ληφθῇ ἡ ἔννοια τοῦ δικαιώματος. Π. χ. «δικαίωμα εἰσαγωγῆς» διὰ νὰ εἰσαγάγω, πρέπει νὰ πληρώσω ἕνα φόρον· δικαίωμα καταναλώσεως, ἢ δικαίωμα εἰσόδου, ὅπως εἶναι ἀλλαχοῦ διὰ τὸν οἶνον, εἰς τὰς πόλεις. Λοιπὸν ναὶ μὲν ξενίζει πως ὁ ὅρος, ἀλλ’ ὅταν τις τὸν λάβῃ ὑφ’ ἣν ἔποψιν εἶπον, εἶναι εὔλογος, διότι εἶναι ἓν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει τὸ Κράτος ἀντὶ πληρωμῆς. Ὡς πρὸς τὴν παρατήρησιν διὰ τοὺς 12 μῆνας, ὁ κ. Βοζίκης ἔχει δίκαιον.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 2 (ἀναγινώσκεται).

§187Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ἄρθρον 2 ἐν τῇ πρώτῃ παραγράφῳ λέγει: «Τὸ ἐπὶ τῶν οἰνοπνευματούχων ὑγρῶν καὶ ποτῶν δικαίωμα προσδιορίζεται: Αʹ. Διὰ τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς πρώτης κατηγορίας. αʹ) Εἰς δραχμὰς 15, ἐὰν οὗτοι ἐργάζωνται μόνον κατὰ τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον δι’ ἑνὸς ἁπλοῦ ἄμβυκος (καζανίου) χωρητικότητος κατωτέρας τῶν 150 ὀκάδων, κατασκευάζωσι δὲ σούμαν, ἢ καὶ ἐκ ταύτης ἀπ’ εὐθείας οὖζον.» Αὐτὸ τὸ ἐδάφιον αʹ προτείνω νὰ διαγραφῇ, καὶ νὰ ἀπομείνῃ μόνον τὸ ἐδάφιον βʹ, τὸ ὁποῖον τότε θὰ γείνῃ ἐδάφιον αʹ, ὡς ὑπάρχει καὶ ἐν τῷ ἰσχύοντι νόμῳ, ἀφαιρουμένων τῶν λέξεων «μὲν» ἐκ τοῦ πρώτου στίχου καὶ «ἐπὶ ὁλόκληρον ἔτος» ἐκ τοῦ δευτέρου. Εἰς τὸ τέλος δὲ τοῦ ἄρθρου νὰ προστεθῶσιν αἱ ἑξῆς δύο παράγραφοι: «Ἀπαλλάσσονται παντὸς δικαιώματος οἱ πρὸς χρῆσιν ἀτομικὴν ἢ τῶν οἰκογενειῶν αὑτῶν παράγοντες δι’ ἁπλῶν ἀμβύκων (καζανίων), χωρητικότητος ἐλάσσονος τῶν 150 ὀκάδων, οἰνόπνευμα (σούμαν), ἢ καὶ ἐκ τούτου ἀπ’ εὐθείας οὖζον, καὶ πρὸς τοῦτο ἐργαζόμενοι ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος 40 ἡμερῶν τὸ πολὺ καθ’ ἕκαστον ἔτος. Διὰ Βασ. Διατάγματος ὁρίζεται τὸ τεσσαρακονθήμερον τοῦτο χρονικὸν διάστημα κατὰ δήμους.»

§188Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δηλαδὴ ἐπιτρέπετε τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος δι’ ἁπλοῦ ἄμβυκος μόνον εἰς τοὺς ἐργαζομένους πρὸς ἰδίαν αὐτῶν χρῆσιν, χωρὶς νὰ δύνανται νὰ πωλῶσι; Τοῦτο ἐννοεῖτε;

§189Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀκριβῶς. Καὶ ὁρίζεται καὶ προθεσμία 40 ἡμερῶν, ἡ ὁποία παραλλάσσει κατὰ δήμους, ὁριζομένη διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος.

§190Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐννοεῖτε, ἐντὸς 40 ἡμερῶν ὅσοι κατασκευάζουσιν οἰνόπνευμα δι’ ἁπλοῦ ἄμβυκος πρὸς ἰδίαν αὑτῶν χρῆσιν, ἐκεῖνοι μόνον ἀπαλλάσσονται; ὅσοι δὲ κατασκευάζουσιν οἰνόπνευμα εἴτε πρὸς ἐμπορίαν εἴτε καὶ πρὸς χρῆσιν τοῦ γείτονός των.

§191Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ αὐτὸ ἐμπορία εἶναι.

§192Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. ... αὐτοὶ δὲν ἀπαλλάσσονται;

§193Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Τίνας ποινὰς ἀπαγγέλλει διὰ τὴν παράβασιν τῆς διατάξεως ταύτης;

§194Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἔχητε ὑπομονὴν, ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὰς ποινάς, θὰ ἴδωμεν.

§195Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Πρὸ τῶν ποινῶν εἶναι τὸ ζήτημα τοῦτο: ἐννοεῖτε ν’ ἀπαγορεύσητε ἀπολύτως τὴν ἀπόσταξιν;

§196Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὄχι. Εἰς τὸ κεφάλαιον Βʹ, διὰ τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς δευτέρας κατηγορίας, ἐδάφ. βʹ, ἔνθα λέγει: «εἰς δραχμὰς 15 ἐπὶ πλέον διὰ πᾶσαν πέραν τῶν 400 ὀκάδων κλπ.», εἶναι τυπογραφικὸν λάθος· πρόκειται περὶ 300 ὀκάδων. Τὸ αὐτὸ ἄρθρον λέγει: «Γʹ. Διὰ τοὺς ποτοποιούς. αʹ) Εἰς δραχμὰς 1500 διὰ τοὺς ἐνασκοῦντας τὴν βιομηχανίαν αὐτῶν ἐν πόλει ἢ ἐντὸς τοῦ δήμου, εἰς ὃν αὕτη ὑπάγεται, τῆς ὁποίας ὁ πληθυσμὸς ὑπερβαίνει τὰς 10,000 κατοίκων». Τοῦτο προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ μεταβληθῇ ἀπὸ 10,000 εἰς 40,000. Τὰ ἑπόμενα ἐδάφια μένουσιν ὅπως ἔχουσι.

§197Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Πρέπει νὰ τροποποιηθῇ καὶ τὸ δεύτερον ἐδάφιον.

§198Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη. Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου τούτου εἶπον νὰ γείνῃ μία προσθήκη, ὅτι «ἀπαλλάσσονται παντὸς δικαιώματος οἱ πρὸς χρῆσιν ἀτομικὴν ἢ τῶν οἰκογενειῶν αὑτῶν παράγοντες δι’ ἁπλοῦ ἄμβυκος (καζανίου), χωρητικότητος ἐλάσσονος τῶν 150 ὀκάδων, οἰνόπνευμα (σούμαν), ἢ καὶ ἐκ τούτου ἀπ’ εὐθείας οὖζον, καὶ πρὸς τοῦτο ἐργαζόμενοι ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος 40 τὸ πολὺ ἡμερῶν καθ’ ἕκαστον ἔτος», καὶ ὅτι «ὁρίζεται τὸ τεσσαρακονθήμερον τοῦτο διάστημα κατὰ δήμους διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος». Εἶναι ἀνάγκη νὰ προσθέσω, ὅτι ἑτέρᾳ ἐν συζητήσει προετάθη νὰ καθορίσω τὸ ποσὸν εἰς 80 ὀκάδας· ἀλλ’ ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὸν τοῦτο μετὰ τὴν γενομένην ὑπ’ ἐμοῦ διατύπωσιν.

§199Λ. ΜΕΛΑΣ. Ἐπὶ τῆς προσθήκης τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὲ τὴν σειράν.

§201Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Οὐδεμία ἄλλη μεταβολὴ ἐπέρχεται;

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰς τὰς τροποποιήσεις ὑποβάλλει ὁ κ. Ὑπουργός. Ὁ κύριος Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§203Κ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπαλλάσσομαι τῆς ἀνάγκης νὰ ὁμιλήσω. Μίαν μόνον διασάφησιν θέλω ζητήσει ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐὰν εἰς συνοικίαν χωρίου τινὸς ὑπάρχῃ εἷς, ὁ ὁποῖος ἔχει ἓν καζάνι μικρὸν καὶ κατασκευάζει τὸ ρακὶ τῆς οἰκογενείας του, ἀλλ’ εἰς αὐτὸ τὸ καζάνι κατασκευάζουν καὶ οἱ γείτονες τὸ ρακὶ τῶν οἰκογενειῶν των, αὐτὸς βεβαίως δὲν θεωρεῖται ἔμπορος, καὶ δὲν ὑπόκειται εἰς τὸν φόρον.

§204Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Βεβαίως θεωρεῖται ἔμπορος.

§205Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὄχι. Τὸ καζάνι σήμερον τὸ ἔχω ἐγὼ, αὔριον τὸ δίδω εἰς ὑμᾶς. Δὲν εἶμαι ἔμπορος.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Πετιμεζᾶς.

§207Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὑποβάλλω μίαν παράκλησιν, τὴν ἑξῆς: Οἱ χωρικοί μας, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, τὰ στέμφυλα δὲν τὰ μεταχειρίζονται εἰς οἱανδήποτε ἐποχὴν, τὰ ἀφίνουσιν ἐντὸς τοῦ κάδου τοῦ μούστου, καὶ ὅταν τελειώσῃ ὁ μοῦστος, τότε εὑρίσκουσι τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀποστάξωσιν αὐτά. Διὰ τοῦτο ὁ προσδιορισμὸς χρονικοῦ διαστήματος 40 ἡμερῶν κατὰ δήμους, ὁ ὁποῖος, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, θὰ γίνηται διὰ Β. Διατάγματος, δὲν θὰ ὠφελήσῃ ποσῶς. Λοιπὸν νομίζω, ὅτι καλλίτερον θὰ ἦτο, ἀντὶ τούτου, ἕκαστος, ὅταν ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀποστάζῃ τὰ στέμφυλα, νὰ ζητῇ ἄδειαν ἀπὸ τὸν ἔφορον, εἰς τὴν ὁποίαν ἄδειαν νὰ ὁρίζηται ἡ ἔναρξις καὶ τὸ τέλος τῶν 40 ἡμερῶν.

§208Π. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Αὐτὸ εἶναι χειρότερον.

§209Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν εἶναι χειρότερον. Διότι ἄλλως, ἐὰν ἤθελε προσδιορισθῆ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων π.χ. διὰ Β. Διατάγματος τεσσαρακονθήμερον διάστημα ὁποτεδήποτε τοῦ ἔτους, δὲν θὰ ἦναι ἕτοιμοι οἱ ἄνθρωποι νὰ ἀποστάζωσι τὸ οἰνόπνευμά των· εἶναι ὡς νὰ τοῖς ἀπαγορεύσωμεν τὴν ἀπόσταξιν καθ’ ὁλοκληρίαν. Ἄλλως τε δὲν ἔχουσι πάντες ἄμβυκας (καζάνια) διὰ νὰ κάμουν αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ διὰ τὸ αὐτὸ χωρίον ὑπάρχει ἓν μόνον καζάνι. Πῶς ἠμπορεῖ λοιπὸν ἐντὸς τεσσαράκοντα ἡμερῶν ὁλόκληρον τὸ χωρίον νὰ βγάλῃ τὰ στέμφυλά του; Διὰ τοῦτο καλλίτερον εἶναι νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς ἕκαστον χωρικὸν νὰ ζητῇ ἀπὸ τὸν ἔφορον τὴν ἄδειαν νὰ ἀποστάξῃ τὰ στέμφυλά του. Τοῦτο δύναται νὰ διευκολύνῃ· τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα δὲν θὰ κάμῃ τίποτε.

§210Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ προέτεινα τὴν διατύπωσιν, ἣν ἠκούσατε, νομίζων ὅτι ἡ ὑποχρέωσις τῶν ἀμπελοκτημόνων νὰ μεταβαίνωσιν εἰς τὸν ἔφορον καὶ νὰ λαμβάνωσιν ἄδειαν θὰ ἦτο βαρεῖα. Ἀλλ’ ἂν νομίζητε, ὅτι αὐτὴ ἡ ὑποχρέωσις τοῦ νὰ ζητῇ ἕκαστος ἄδειαν εἶναι προτιμοτέρα, δὲν ἀντιλέγω.

§211Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁ προσδιορισμὸς τοῦ τεσσαρακονθημέρου εἶναι ἀπαγόρευσις, διότι δὲν ἔχουν τὰ ἀπαιτούμενα μέσα οἱ ἄνθρωποι.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Βιτάλης ἔχει τὸν λόγον.

§213Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Ἔχει δίκαιον ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος νὰ ἀγανακτῇ, διότι πρόκειται περὶ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Γαλλικὴν Βουλὴν ἐπὶ 30 ἤδη ἔτη. Ἐγὼ δὲν ἤθελον ζητήσει τὸν λόγον, διότι οὐδεμίαν εἰδικότητα ἔχω εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ἔχω ὅμως τὴν ὑποχρέωσιν, ἕνεκα τῶν ἐργοστασίων τῆς ἐπαρχίας μου, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται οὐχὶ μικρὰν καταστροφήν, — διότι τὸ ἐμπόριον τῆς οἰνοποιήσεως κλπ. ἐν τῇ Ἀνατολῇ καὶ εἰς τὰς Κυκλάδας καὶ εἰς πολλὰ μέρη τῆς Πελοποννήσου διεξάγεται διὰ τῆς Σύρου, — ἔχω, λέγω, τὴν ὑποχρέωσιν καὶ θεωρῶ ἐπιβεβλημένον καθῆκον νὰ διαμαρτυρηθῶ. Ἀλλὰ δὲν διαμαρτύρεται μόνον ἡ Σῦρος διὰ τὴν καταστροφὴν τῆς βιομηχανίας ταύτης· καὶ ἐπιτροπὴ ἐλθοῦσα ἐκ Πειραιῶς μὲ παρεκάλεσε, καὶ διὰ τοῦτο προχθὲς ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠσπάσθη. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἐργοστασιάρχαι τῶν Ἀθηνῶν τὰς αὐτὰς παρακλήσεις, ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν μου, μὲ παρεκάλεσαν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐκ Πατρῶν ἐπίσης διαφόρους ἐπιστολὰς καὶ ὑπομνήματα δύο ἔλαβον περὶ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου. Δὲν θ’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος ἐπὶ πολύ, διότι ἡ φορολογικὴ μηχανή, ἡ ὁποία παρέσυρεν ὅλα τὰ εἴδη, πολὺ φυσικὸν ἦτο νὰ παρασύρῃ καὶ αὐτό· ἀλλὰ νομίζω, ὅτι καλλίτερον εἶναι νὰ φορολογήσωμεν τὴν κατανάλωσιν, καὶ οὐχὶ νὰ ἐπιφέρωμεν ζημίαν εἰς τὴν μικρὰν ἰδίως βιομηχανίαν, διότι διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἐὰν τοῦτο ψηφισθῇ ὡς ἔχει, θ’ ἀναγκάσωμεν τοὺς ἐργοστασιάρχας νὰ κλείσωσι τὰ ἐργοστάσιά των, καὶ θ’ αὐξήσωμεν οὕτω τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀέργων· θὰ γείνῃ δηλαδὴ αἰτία ὁ νόμος αὐτός, ὥστε ἡμεῖς οἱ Βουλευταὶ νὰ τιθέμεθα εἰς μεγαλειτέραν κίνησιν ἵνα ζητῶμεν θέσεις δι’ αὐτούς. Ἡ ἐπαρχία μου ἔχει πολλὰ μικρὰ μαγαζεῖα, τὰ ὁποῖα ἐξ ἀνάγκης θὰ κλείσουν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ πρόνοιαν καὶ ἐπειδὴ πιθανὸν, ὑποβάλλων ἐγὼ πρότασιν τοιαύτην, νὰ προσκρούσω πρὸς τὴν ἰδέαν ἄλλων συναδέλφων, παρακαλῶ νὰ πράξῃ τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργός.

§214Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον περιέχει ζητήματα ἄσχετα μεταξύ των. Περιέχει τὸ ζήτημα τῶν ἀμπελοκτημόνων, περιέχει τὸ ζήτημα τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς Βʹ κατηγορίας, περιέχει καὶ τὸ ζήτημα τῶν ποτοποιῶν. Εἶναι ζητήματα ὅλως ἀνεξάρτητα τὸ ἓν τοῦ ἄλλου. Θὰ ἦτο καλὸν, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς εὐηρεστεῖτο νὰ διακρίνῃ τὴν συζήτησιν ἑνὸς ἑκάστου, καὶ οἱ Βουλευταὶ, οἵτινες θέλουσι νὰ ὁμιλήσωσι, νὰ ὁμιλήσωσι διακεκριμένως περὶ ἑκάστου θέματος, περὶ ἀμπελοκτημόνων, περὶ οἰνοπνευματοποιῶν Βʹ κατηγορίας καὶ περὶ ποτοποιῶν. Οὕτω θὰ ἐγίνετο κανονικωτέρα ἡ συζήτησις.

§215Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις ἀποβαίνει εὐχερεστέρα, ὅταν ἕκαστος τῶν κυρίων Βουλευτῶν προβάλλῃ τὰς γνώμας καὶ παρατηρήσεις του ἐπὶ οἱουδήποτε θέλει τμήματος τοῦ ἄρθρου· ἐγὼ δὲ, ἀντιλαμβανόμενος τῆς γενομένης προτάσεως, θὰ εἴπω τὴν γνώμην μου ἐπ’ αὐτῆς. Ἄλλως τε αὐτὴν τὴν τάξιν ἔχει καὶ ὁ νόμος ὁ ἰσχύων, καὶ δι’ αὐτὸ τὸν ἠκολούθησα καὶ ἐγώ. Δὲν πρόκειται λοιπὸν νὰ πράξωμέν τι διάφορον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἐγένετο· πρόκειται μόνον νὰ διακρίνωμεν τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς ἀπὸ τοὺς πωλητάς.

§216Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἔχω ζητήσει παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ καταθέσῃ πίνακα, τὸν ὁποῖον δὲν κατέθεσεν. Ὁ πίναξ οὗτος ἤθελε χρησιμεύσει πολὺ κατὰ τὴν συζήτησιν. Ἐλπίζω ὅτι κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν θὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ τὸν καταθέσῃ. Εἶχον ζητήσει μίαν διασάφησιν παρὰ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς παραγράφου Δʹ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Διὰ τῆς παραγράφου ταύτης ἐπιβάλλεται εἰς τοὺς πωλητὰς πνευματωδῶν ποτῶν καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας, οἵτινες πωλοῦσι καὶ πνευματώδη ποτὰ, φόρος ἀναλόγως τοῦ πληθυσμοῦ τῶν κατοίκων. Οἱ ποτοποιοὶ, ἐκτὸς τοῦ φόρου τοῦ ποτοποιοῦ καὶ τοῦ φόρου τοῦ πωλητοῦ πνευματωδῶν ποτῶν, θὰ πληρώνωσι καὶ τρίτον φόρον; θὰ πληρώνωσι δηλαδὴ καὶ τὸν φόρον τοῦ ἐπαγγέλματος;

§217Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι φυσικὸν ὁ ἀσκῶν πολλὰ ἐπαγγέλματα θὰ πληρώσῃ καὶ ἀναλόγους φόρους.

§218Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὥστε θὰ πληρώνῃ τρεῖς φόρους!

§219Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ, ἂν θέλητε, ὑπὸ ἔποψιν ὑγιεινὴν, θεωρεῖται καὶ ὡς προληπτικὸν τοῦ ἀλκολισμοῦ· διότι, ὅσον ὀλιγώτερα ποτοπωλεῖα ὑπάρχουσι, τόσον ὀλιγώτερον ὁ ἀλκολισμὸς διαδίδεται.

§220Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὥστε ἔχομεν τρία ἐπιτηδεύματα. Ἀλλὰ, Κύριοι, τὸ σπουδαιότερον μέρος εἶναι τὸ ἀφορῶν τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς Βʹ κατηγορίας. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς τροπολογίας, ἣν ἐπὶ τοῦ σχετικοῦ ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου ἐπέφερε, στραγγαλίζει τοὺς μικροὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς Βʹ κατηγορίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι, ἂν ἀνεπτύχθη ἡ οἰνοπνευματοποιΐα, ἀνεπτύχθη δι’ αὐτῶν· αὐτοὶ διὰ κόπων καὶ μόχθων κατώρθωσαν νὰ ἀνέλθουν ἐκεῖ, ὅπου ἀνῆλθον ἐν Πειραιεῖ καὶ ἐν Ἀθήναις. Δὲν ὑποθέτω, ὅτι δύναται νὰ θεωρηθῇ δίκαιον καὶ ἴσον, ὅτι χάριν τῶν μεγάλων πνευματοποιῶν πρέπει νὰ καταστρέψωμεν τελείως τοὺς πνευματοποιοὺς τῆς δευτέρας κατηγορίας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται αὔξησις τοῦ φόρου μόνον εἰς τοὺς μικροὺς οἰνοπνευματοποιούς, τοὺς τῆς Βʹ κατηγορίας. Οὗτοι πρὶν ἐπλήρωναν δραχμὰς 3,000, ἐὰν εἶχον παραγωγὴν ἡμερησίαν κατωτέραν τῶν 500 ὀκάδων· τώρα αὐξάνετε τὸν φόρον εἰς δραχμὰς 4,500 καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλ’ ἐνῷ πρὶν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ παράγουν 500 ὀκάδας, τώρα τὸ δικαίωμα τοῦτο τὸ περιορίζετε εἰς 300 μόνον ὀκάδας. Δηλαδὴ ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος κατέβαλλεν ὅλα τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα εἶχε, — καὶ τοιοῦτοι εἶναι οἱ πλεῖστοι τῶν οἰνοπνευματοποιῶν Βʹ κατηγορίας, — καὶ κατήρτισεν ἓν ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ παράγῃ 500 ὀκάδας ἡμερησίως, τὸν ὑποχρεώνετε νὰ καταβάλλῃ 7,500 δραχμὰς, διότι δι’ ἑκάστην ὀκᾶν πέραν τῶν 500 ἐπιβάλλεται φόρος δραχμῶν 15, καὶ ἐπὶ τῶν 200 ἐπὶ πλέον ὀκάδων θὰ πληρώνῃ 3,000 δραχμάς. Νομίζω ὅτι ἡ τοιαύτη φορολογία εἶναι ἄδικος καὶ ἄνισος, καὶ δὲν εἶναι δίκαιον νὰ πετάξωμεν εἰς τοὺς δρόμους τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἠδύνατο, ὑποθέτω, νὰ οἰκονομηθῇ τὸ πρᾶγμα, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς κατεβίβαζε τὸ ποσὸν τοῦ φόρου εἰς δραχμὰς 3,500 ἐπὶ παραγωγῆς 450 ὀκάδων, διότι ὁ κύριος Ὑπουργὸς κάλλιον ἐμοῦ γνωρίζει, ὅτι οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ, οἱ ἔχοντες παραγωγὴν ἐλάσσονα τῶν 300 ὀκάδων κατ’ ἔτος, πάντοτε ἔχουσι τοιαῦτα μηχανήματα, ὥστε νὰ δύνανται νὰ παράγωσιν 150, 100, 80, 50 ὀκάδας καὶ οὕτω καθεξῆς, δὲν ἐργάζονται δὲ ἐτησίως, διότι αὐτοὶ εἶναι μικροκεφαλαιοῦχοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἔχουν σταθερῶς τοιαύτην πρώτην ὕλην, ὥστε νὰ ἐργάζωνται ἀδιαλείπτως, ἡμέραν καὶ νύκτα, παράγοντες 300 ὀκάδας· διότι, ἂν τοῦτο ἠδυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ἐξησφαλισμένον, ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ, ὅτι ὡς βάσις τίθεται ἡ φορολογία τῶν 15 δραχμῶν κατὰ παραγωγὴν μιᾶς ὀκάδος· ἂν θέλητε αὐτὸ ὡς βάσιν, τότε, διὰ νὰ ἦσθε συνεπὴς πρὸς τὸ νομοσχέδιον, πρέπει νὰ ὁρίσητε, ὅτι ἀναλόγως τῆς παραγωγῆς καταβάλλονται 15 δραχμαὶ δι’ ἑκάστην ὀκᾶν. Διὰ τίνα λόγον νὰ ὑποχρεώσητε ἕνα, ὁ ὁποῖος ἔχει μηχάνημα παράγον 150 μόνον ὀκάδας, νὰ πληρώνῃ 4,500 δραχμάς; Ἂν ἦτο ἐξησφαλισμένον, ὅτι οἱ οἰνοπαραγωγοὶ αὐτῆς τῆς κατηγορίας ἠδύναντο καθ’ ἑκάστην νὰ παράγωσι 300 ὀκάδας, ὅσας τοῖς ἐπιτρέπει τὸ νομοσχέδιον, βεβαίως δὲν θὰ ἐπήρχετο ζημία· ἀλλὰ δὲν δύνανται νὰ παράγουν τόσον ποσὸν, διότι εἶναι μικροεπιχειρηματίαι καὶ δὲν ἔχουσι τὰ μέσα τῆς πρώτης ὕλης, εἰς δὲ ὁ ὁποῖος θέλει νὰ κατεργασθῇ 300 ὀκάδας τὴν ἡμέραν, πρέπει νὰ παράγῃ τουλάχιστον 90,000 ὀκάδας τὸν χρόνον. Ποῦ νὰ εὕρῃ τὰ μέσα ὁ βιομήχανος τῆς Τριπόλεως ἢ τῶν Πατρῶν ἢ ἄλλης τινὸς μικρᾶς πόλεως; Εἰς τὰς ἐπαρχίας δὲν δύναται νὰ ζήσῃ πλέον ἡ τάξις αὕτη. Λοιπὸν διὰ τῆς διατάξεως ταύτης τοῦ νομοσχεδίου καταστρέφομεν ὅλους τοὺς μικροὺς οἰνοπνευματοποιοὺς, καὶ περιορίζομεν τὴν βιομηχανίαν ταύτην εἰς τρεῖς ἢ τέσσαρας μεγάλους.

§221Β. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του ἐπὶ τοῦ ἑξῆς. Ἐν Θήρᾳ ἕκαστος ἰδιοκτήτης παράγων οἶνον, ἀποστάζει τὰ στέμφυλά του καὶ παράγει δι’ ἁπλοῦ ἄμβυκος σούμαν ἢ οὖζον εἴτε δι’ ἰδίαν του χρῆσιν, εἴτε καὶ δι’ ἐμπορίαν δὲν ἐργάζεται ὅμως ὅλον τὸ ἔτος, ἀλλὰ μόνον τὸν Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὥστε νὰ ἀπαλλάσσωνται παντὸς φόρου οἱ ἐργαζόμενοι ἐπὶ 60 ἡμέρας, διὰ Β. Διατάγματος ὁριζομένας, καὶ παράγοντες δι’ ἁπλοῦ ἄμβυκος χωρητικότητος κατωτέρας τῶν 100 ὀκάδων, σούμαν ἢ καὶ ἐκ ταύτης ἀπ’ εὐθείας οὖζον δι’ ἰδίαν αὐτῶν χρῆσιν, οἱ δὲ μεταχειριζόμενοι ταῦτα πρὸς ἐμπορίαν νὰ ὑποβάλλωνται εἰς πληρωμὴν δικαιώματος δραχμῶν 15. Νομίζω ὅτι εἶναι δικαιοτάτη ἡ πρότασίς μου.

§222Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κυνουρίας Βουλευτὴς παρετήρησεν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, πρόκειται νὰ καταστραφῇ ἡ κυρίως βιομηχανία τῆς οἰνοπνευματοποιΐας.

§223Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἡ μικρά.

§224Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ μικρὰ οἰνοπνευματοποιΐα. Καὶ ὑπέλαβεν, ὅτι εἰς τοῦτο θὰ φθάσωμεν, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Εἶχε δίκαιον νὰ παραπονεθῇ προηγουμένως, ὅτι δὲν κατετέθησαν ἀκόμη οἱ πίνακες, τοὺς ὁποίους εἶχε ζητήσει. Αἰτοῦμαι παρ’ αὐτοῦ συγγνώμην ἐπὶ τούτῳ, διότι τοὺς πίνακας τούτους παρεσκεύασα, ἀλλ’ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν κατέθηκα αὐτοὺς πρότερον, διότι ἤθελον νὰ κρατήσω ἀντίγραφον. Κατατίθημι τοὺς πίνακας τούτους, ὅπως λάβῃ γνῶσιν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος καὶ πᾶς ὁ βουλόμενος.

§225Α. ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Νὰ τυπωθῶσιν.

§226Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς τυπωθῶσι. Κατὰ τοὺς πίνακας τούτους, τὸ Δημόσιον εἰσέπραττε δικαίωμα ἐκ τοῦ φόρου τούτου δραχ. 133,000.

§227Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀπὸ ὅλους τοὺς οἰνοπνευματοποιούς.

§228Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τοὺς τῆς δευτέρας κατηγορίας, συμπεριλαμβανομένου εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο καὶ τοῦ πληρωνομένου προσθέτου δεκάτου, ἐὰν ἦναι καὶ ποτοποιός. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ἐὰν μεταβληθῇ εἰς νόμον, πρόκειται νὰ πληρώσωσιν οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ τῆς δευτέρας κατηγορίας ἐν ὅλῳ δραχ. 279,000, δηλαδὴ τὸ διπλάσιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ καταστροφή, ἣν ἐπάγεται τὸ νομοσχέδιον! Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ὦμεν εἰς πάντας τοὺς φορολογουμένους εὐάρεστοι, αὐτὴν τὴν ἐπιθυμίαν θὰ εἶχον καὶ ἐγώ· εὐχαρίστως ἤθελον προτείνει ἐλάττωσιν φόρων, ὅτε πάντες ἤθελον μοὶ ὀφείλει χάριτας. Ὅταν ὅμως τὸ Κράτος περιβάλληται ὑπὸ τοσούτων ἀναγκῶν, ὅταν εὑρισκώμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ αἰτήσωμεν αὐξήσεις ἢ ἐπιβαρύνσεις φορολογικάς, νομίζω ὅτι δικαιούμεθα νὰ ἀτενίσωμεν πρὸς ἐκείνας τὰς τάξεις τὰς παραγωγικάς, αἱ ὁποῖαι διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας δὲν πρόκειται νὰ καταστραφῶσιν, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος. Δὲν νομίζω δὲ, ὅτι μία πρόσθετος φορολογία εἰς ὅλην τὴν βιομηχανίαν τῆς οἰνοπνευματοποιΐας ἐκ δραχμῶν 146,000 θὰ καταστρέψῃ αὐτήν.

§229Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀλλὰ τότε πῶς ὑπελογίσατε δραχ. 700,000 ἐξ αὐτοῦ διὰ τὸ Ταμεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης;

§230Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ὅλον.

§231ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Περιλαμβάνονται καὶ οἱ ποτοποιοὶ καὶ λοιποί.

§232Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 133,000 ἐκπίπτεται τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον ἐπιστρέφεται διὰ τὰ ἐξαγόμενα κονιὰκ καὶ ἄνυδρα οἰνοπνεύματα;

§233Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι.

§234Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Εἰς τὸ ποσὸν τῶν 183,000 ἔχετε κατατάξει τοὺς τῆς δευτέρας κατηγορίας, ὅπως διαιροῦνται εἰς τὸν παλαιὸν νόμον;

§235Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§236Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐκ τῆς πρώτης κατηγορίας πόσαι εἶναι αἱ εἰσπράξεις;

§237Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πρώτη κατηγορία, δευτέρα κατηγορία. Δὲν τὰς διακρίνει, ἀλλ’ ἐκ τοῦ ποσοῦ θὰ ἐννοήσητε (ἀναγινώσκει ἐκ τοῦ πίνακος) «Περικλῆς Δουζίνας, ἀπὸ Χαλάνδρι 3,000.» Αὐτὸς θὰ πληρώσῃ δραχ. 4,500.

§238Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Μάλιστα. Τώρα ἐννοεῖται.

§239Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. «Ἑταιρεία Οἰνοποιΐας». Πληρώνει δραχ. 6,000. Θὰ πληρώσῃ τώρα 13,200. «Ἀνδρέας Καμπᾶς 6,000». Θὰ πληρώσῃ 15,500.

§240Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Πῶς τὸ συνάγετε, ὅτι θὰ πληρώσουν 13,200 καὶ 15,500;

§241Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἀφήσατε τώρα τὰς διακοπάς.

§242Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπολογίζω ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου. Λησμονεῖτε, ὅτι ἄλλοτε ὁ ἐλάχιστος ὅρος, ἀπὸ τοῦ ὁποίου ἐκανονίζοντο, ἦτο τὸ ποσὸν τῆς παραγωγῆς 500 ὀκάδων. Τοῦτο ἠλαττώθη εἰς 300 ὀκάδας. Αὐτὸ ἐγένετο βεβαίως πρὸς ὠφέλειαν τῆς μικρᾶς βιομηχανίας, ὄχι πρὸς βλάβην αὐτῆς.

§243Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τοὺς ἐλαττώνει τὴν παραγωγήν, καὶ τοὺς αὐξάνει τὸν φόρον!

§244Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν Πάτραις, 24,000 ἀπὸ 10,000. Περίπου διπλασιάζεται τὸ ποσόν. Τὸ συμπέρασμα εἶναι αὐτό, ὅτι διπλασιάζεται σχεδὸν τὸ ποσὸν δι’ ἅπαντας τοὺς οἰνοπνευματοποιούς. Δὲν ὑπάρχει δὲ ἡ δυσαναλογία, ὅτι οἱ μικρότεροι ἐπιβαρύνονται περισσότερον τῶν μεγάλων οἰνοπνευματοποιῶν, διότι εἶναι ἡ αὐτὴ ἀναλογία· διὰ παραγωγὴν ἄνω τῶν 300 ὀκάδων πληρώνουσι 15 δραχμὰς δι’ ἑκάστην ὀκᾶν. Τώρα τὸ παράπονον τῶν οἰνοπνευματοποιῶν δὲν εἶναι τοῦτο. Οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ παραπονοῦνται, ὅτι 15 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν εἶναι πολλαί. Αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονον, καὶ ἑπομένως ζητοῦσι νὰ ἐλαττωθῇ τὸ δικαίωμα εἰς 10 δραχμάς. Ὑποθέτω, ὅτι εἰς αὐτοὺς θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ μείνῃ ἡ αὐτὴ φορολογία· ἐγὼ ὅμως δηλῶ, ὅτι, ἐὰν μείνῃ ἡ αὐτὴ φορολογία, τότε ὁ σκοπὸς ματαιοῦται, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ μείνωμεν εἰς τὸ ὑπάρχον φορολογικὸν καθεστώς, χωρὶς νὰ ἀσχολώμεθα, δαπανῶντες πολύτιμον χρόνον, εἰς ψήφισιν νομοσχεδίων.

§245Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἡ συζήτησις θὰ ἀποβῇ Βαβυλωνία, ἐὰν δὲν διαιρεθῶσι τὰ θέματα· διότι, ἐὰν εἷς ὁμιλῇ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν οἰνοπαραγωγῶν, καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπαντᾷ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν οἰνοπνευματοποιῶν δευτέρας κατηγορίας, καὶ ἄλλος ὁμιλῇ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ποτοποιῶν, βεβαίως οὕτω δὲν δύναται νὰ γείνῃ συζήτησις. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν θέλῃ νὰ καταλήξωμεν εἰς συμπέρασμα λογικόν, νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν γνώμην τῆς διαιρέσεως τῶν ζητημάτων, διότι ἄλλο εἶναι τὸ ζήτημα τῶν ἀμπελουργῶν, ἄλλο τὸ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν, καὶ ἄλλο τὸ τῶν ποτοποιῶν. Ἐὰν δὲν γείνῃ διάκρισις, καὶ ἀπαντᾷ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν περὶ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν εἰς ὁμιλίαν περὶ τῶν ἀμπελουργῶν, εἰς ὁμιλίαν δὲ περὶ τῶν ποτοποιῶν ἀπαντᾷ περὶ τῶν ἀμπελουργῶν, βεβαίως δὲν θὰ καταλήξωμεν εἰς συμπέρασμα, καὶ ἂν συζητῶμεν ἐπὶ δέκα συνεδριάσεις, ἐνῷ, ἂν διακρίνωμεν τὴν συζήτησιν, θὰ γείνῃ εὐκολία.

§246Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Πιστεύω ὅτι εἶναι ὀρθὸν τὸ πρᾶγμα, ἀρκεῖ οἱ Κύριοι νὰ τὸ θέλωσι, διότι οὕτως ἡ συζήτησις γίνεται πλέον κανονικὴ καὶ πλέον σκόπιμος. Ἐπὶ παραδείγματι, ἔχομεν ὡς θέμα τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς δευτέρας κατηγορίας· ἂς παρακληθῶσιν οἱ κύριοι Βουλευταὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, τοῦ ἀφορῶντος εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς δευτέρας κατηγορίας, νὰ συζητήσωσι.

§247Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τῆς πρώτης κατηγορίας πρῶτον.

§248Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τῆς δευτέρας.

§249Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§250Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Δὲν δύναται νὰ γείνῃ συζήτησις, περιοριζομένου τοῦ ῥήτορος ἐπὶ ἑνὸς θέματος. Πῶς εἶναι δυνατὸν, κύριε Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσῃ τις περὶ ἀμπελοκτημόνων, χωρὶς νὰ ὁμιλήσῃ καὶ περὶ οἰνοπαραγωγῶν; Δὲν βλάπτει τοῦτο. Βλάπτει μόνον, ὅτι δὲν καλεῖτε ἕνα ἕκαστον ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοὺς καλῶ, ἀλλ’ ὁ κύριος Καραπάνος δὲν θέλει. Ὁ κ. Καραπάνος θέλει νὰ ὑποβάλῃ παρατηρήσεις;

§252Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Θέλει νὰ ὑποβάλῃ τις παρατηρήσεις ἐπὶ ποτοποιῶν· δύνασθε νὰ τὸν ἐμποδίσητε νὰ ὁμιλήσῃ καὶ περὶ οἰνοπαραγωγῆς;

§253ΛΕΩΝ ΜΕΛΑΣ. Ἐπὶ τίνος ἐδαφίου γίνεται ἡ συζήτησις;

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Καραπάνος αὐτὸ ζητεῖ· ἄλλοι Βουλευταὶ θέλουσι νὰ κάμωσι γενικὰς παρατηρήσεις. Νομίζω, ὅτι κανονικώτερον εἶναι νὰ γίνηται ἐπὶ ἑκάστης κατηγορίας ἡ συζήτησις. Ἐπὶ τῆς πρώτης κατηγορίας ἡ μὲν πρώτη παράγραφος, καθὼς διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀπηλείφθη.

§255Λ. ΜΕΛΑΣ. Ἀπηλείφθη, ἀλλ’ ἀντικατεστάθη δι’ ἄλλης.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀντικατεστάθη· διεγράφη ἐντελῶς. Ἐπὶ τῆς δευτέρας παραγράφου ὁ κ. Καραπάνος ἔχει τὸν λόγον.

§257Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ὅλου ἄρθρου γίνεται ἡ συζήτησις.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύναται νὰ γείνῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συζήτησις. Ἐζήτησαν οἱ περισσότεροι τῶν κυρίων Βουλευτῶν, ἐν οἷς καὶ ὁ κύριος Μελᾶς, νὰ γίνηται ἡ συζήτησις ἐπὶ ἑκάστης κατηγορίας. Τί θέλετε νὰ γείνῃ;

§259Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐὰν πρόκηται νὰ γείνῃ συζήτησις ἐπὶ ἑκάστου ἐδαφίου, πρέπει νὰ μεταβληθῇ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς.

§260Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐζητήσαμεν τὸ διαιρετὸν τοῦ ἄρθρου.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον τοῦτο περιέχει πολλὰ κεφάλαια, τινὲς δὲ τῶν κυρίων Βουλευτῶν δυνατὸν νὰ ἦναι ὑπέρ τινων τῶν κεφαλαίων, ἄλλοι δὲ κατὰ, καλὸν εἶναι νὰ γείνῃ τὸ διαιρετὸν τοῦ ἄρθρου.

§262Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Κατὰ κατηγορίας, ἐὰν ζητῆται ἡ διαίρεσις, δύνασθε νὰ διαιρέσητε, ἀλλὰ δὲν δύνασθε, προκειμένου περὶ συζητήσεως, ἀφοῦ ὁ Κανονισμὸς λέγει νὰ γίνηται συζήτησις γενικῶς ἐπὶ ἑκάστου ἄρθρου, νὰ μεταβάλητε, καὶ νὰ γίνηται συζήτησις ἐπὶ ἑκάστου ἐδαφίου. Δὲν φρονῶ, ὅτι εἶναι δυνατὸν τοῦτο.

§263Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἔχω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐδαφίου, κύριε Πρόεδρε;

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§265ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Μετὰ τὸν κύριον Καραπάνον τίς εἶναι ἐγγεγραμμένος;

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὸν κύριον Καραπάνον εἶναι ὁ κύριος Παπαδημητρίου, κατόπιν ὁ κύριος Μελᾶς, κατόπιν ὁ κύριος Βοζίκης καὶ ἔπειτα ὁ κύριος Δεληγεώργης. Αὐτὴ εἶναι ἡ σειρά.

§267Δ. Π. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Σημειώσατε καὶ ἐμέ, παρακαλῶ.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§269Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς πρώτης κατηγορίας νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἑλκύσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς περισσότερον ἀφ’ ὅ,τι ἐγένετο πρὸ ὀλίγου, ὅτε συνεζητήθη ἐν παρόδῳ. Τὸ ζήτημα τοῦτο σχετίζεται ἀμέσως, δὲν θέλω νὰ εἴπω μὲ τὴν ὕπαρξιν, ἀλλὰ βεβαίως μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀμπελοφυτείας, μὲ τὴν οἰνοποιΐαν, διότι οἱ τῆς τοιαύτης οἰνοποιΐας παραγωγοὶ εἶναι κυρίως οἱ ἀμπελοκτήμονες, οἱ ὁποῖοι διὰ μικροῦ ἄμβυκος χρησιμοποιοῦσι τὰ στέμφυλά των, καὶ τοιουτοτρόπως ἀπολαμβάνουσι μίαν πρόσοδον συντελοῦσαν εἰς τὴν συντήρησιν τῶν ἀμπέλων των. Διὰ τοῦτο ὁ νόμος ὁ ἰσχύων κατηγορηματικῶς ἀπαλλάττει αὐτοὺς ἄνευ περιορισμοῦ τινος, διότι λέγει (ἀναγινώσκει): «Ἀπαλλάσσονται τοῦ κατὰ τὸ αʹ ἐδάφιον τοῦ παρόντος ἄρθρου δικαιώματος... καὶ οἱ ἐργαζόμενοι μόνον κατὰ τοὺς μῆνας Αὔγουστον, Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον, Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον δι’ ἁπλῶν ἀμβύκων (καζανίων), ἐὰν τὸ σύνολον τῆς χωρητικότητος αὐτῶν δὲν ὑπερβαίνῃ τὰς 200 ὀκάδας, κατασκευάζωσι δὲ σούμαν, ἢ καὶ ἐκ ταύτης ἀπ’ εὐθείας οὖζον.» Καὶ τότε, ἐνθυμοῦμαι, ὅτε συνεζητεῖτο ὁ ἰσχύων νόμος, πολὺς ἐγένετο λόγος, καὶ τότε ὑπῆρχε πρόθεσις τῆς καταργήσεως τοῦ προνομίου τούτου τῶν ἀμπελοκτημόνων, ἀλλὰ σύμπασα ἡ Βουλὴ, ἀντιληφθεῖσα τῆς βλάβης, ἥτις ἔμελλε νὰ ἐπέλθῃ εἰς τὴν οἰνοποιΐαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶναι μία τῶν κυρίων παραγωγῶν αὐτῆς, ἀπέκρουσε τοῦτο, καὶ ἡ διάταξις ἐψηφίσθη ὅπως ἔχει. Τοῦτο δὲν εἶναι ἰδική μας ἀνακάλυψις, οὔτε ἰδική μας ἰδέα ἢ ἰδέα τῆς προστασίας τῶν ἀμπελοκτημόνων διὰ τῆς τοιαύτης διατάξεως. Πανταχοῦ σχεδὸν εἰς ὅλα τὰ Κράτη τὰ οἰνοπαραγωγὰ ὑπάρχει τοιοῦτόν τι· καὶ ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἀναφέρω τὴν Γαλλίαν. Ἐν Γαλλίᾳ τὸ οἰνόπνευμα ἐφορολογεῖτο 280 περίπου φράγκα κατὰ χιλιόλιτρον, σήμερον δὲ φορολογεῖται 350 περίπου.

§270Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. 150 καὶ 200.

§271Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. 300 περίπου.

§272Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὄχι.

§273Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Βεβαίως, μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου περὶ τῆς πληρωμῆς φόρου διαπυλίων τελῶν διὰ τοὺς οἴνους, ἄνω τῶν 300.

§274Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὄχι.

§275Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δηλαδὴ ἀναλογεῖ πρὸς 3½ περίπου φράγκα χρυσᾶ ἡ ὀκᾶ. Ἐνῷ λοιπὸν ἐκεῖ τὸ οἰνόπνευμα φορολογεῖται πρὸς 3½ περίπου φράγκα χρυσᾶ, παρ’ ἡμῖν δὲ, ἐὰν λάβητε τὰς ἀναλογίας, φορολογεῖται μόνον πρὸς 4 λεπτά, ἐκεῖ δὲν ἠθέλησαν νὰ θίξωσι τὸ προνόμιον τοῦτο τῶν ἀμπελοκτημόνων. Ἀφῆκαν τοὺς ἀμπελοκτήμονας ἐλευθέρους νὰ παράγωσιν αὐτοὶ τὸ οἰνόπνευμα ἐκ τῶν στεμφύλων των ἢ τῶν σταφυλῶν των.

§276Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Τὸ οἰνόπνευμα.

§277Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὸ οἰνόπνευμα... Διατί; διότι βεβαίως πάντες, ὡς εἶπον πρὸ ὀλίγου, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ παραγωγὴ οἰνοπνεύματος ἐκ στεμφύλων εἶναι μία πρόσοδος ἀξία λόγου εἰς τοὺς ἀμπελοκτήμονας. Ἀντὶ τούτου ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔρχεται καὶ λέγει: «Ἐγὼ θὰ δεσμεύσω τὸ προνόμιον αὐτὸ, καὶ ὁρίζω, ὅτι μόνον ἐντὸς 40 ἡμερῶν ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ παράγωσιν οἰνόπνευμα (σούμαν ἢ οὖζον), καὶ μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δι’ ἰδίαν των χρῆσιν θέλουσι χρησιμοποιήσει τὰ στέμφυλά των, διὰ νὰ παραγάγωσιν οἰνόπνευμα». Γνωρίζομεν πάντες, ὅτι εἰς τὰ πλεῖστα τῶν χωρίων, εἰς τὰ χωρία τὰ οἰνοπαραγωγὰ, εἷς ἢ δύο ὑπάρχουσιν ἔχοντες ἄμβυκα, καὶ αὐτὸς ὁ ἔχων τὸν μικρὸν ἄμβυκα χρησιμοποιεῖ αὐτὸν πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος δι’ ὅλον τὸ χωρίον. Ἔχουσι δύο ἢ τρεῖς, ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως. Ἐὰν σήμερον ἔλθωμεν νὰ παραδεχθῶμεν τὸν περιορισμὸν, βεβαίως θὰ δυσχεράνωμεν πολὺ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν στεμφύλων εἰς τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Διότι, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς πρὸ ὀλίγου, ὁ ἔχων τὸν ἄμβυκα, ἀφοῦ κάμῃ τὴν ἐργασίαν του, τὸν δανείζει εἰς τὸν γείτονα, καὶ ὁ γείτων εἰς τὸν παραγείτονα, καὶ οὕτω καθεξῆς. Ἀλλὰ μὲ τοὺς περιορισμοὺς, τοὺς ὁποίους θέλετε νὰ ἐπιβάλωμεν, θὰ καταντᾷ ἴσως, ὁ ἔχων ἄμβυκα νὰ δυσκολεύηται νὰ τὸν χρησιμοποιήσῃ καὶ διὰ τὰ ἰδιά του στέμφυλα πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, ἕνεκα τῆς ἐπιβλέψεως τῆς φορολογικῆς· διότι, ὅταν ἔχωμεν διατάξεις φορολογικὰς, πρέπει καὶ νὰ ἐπιβλέπωμεν. Ἐὰν τοιαύτη ἐπίβλεψις ἐπιβληθῇ, βεβαίως ἀφαιρεῖται τὸ μέσον τῆς χρησιμοποιήσεως ἑνὸς προϊόντος τῶν ἀμπελοκτημόνων, τὸ ὁποῖον σήμερον εἶναι ἀναγκαιότατον διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἀμπελῶν αὐτῶν. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν πρῶτον, πρὶν ἔλθωμεν νὰ τὸ ἀναμίξωμεν μὲ τὰ ἄλλα ζητήματα τῶν οἰνοπνευματοποιῶν, μὲ τὰ ὁποῖα συνδέονται καὶ τὸ ζήτημα τῆς σταφίδος καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς, καὶ τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ μελετηθῶσιν ἐν τῷ ἄρθρῳ τούτῳ. Πρὶν ἢ λοιπὸν συζητήσωμεν τὰ ζητήματα τὰ σχετιζόμενα πρὸς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς δευτέρας κατηγορίας, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα τοῦτο: θέλομεν νὰ δεσμεύσωμεν τοὺς ἀμπελοκτήμονας; θέλομεν νὰ τοὺς περιορίσωμεν ἡμεῖς, οἵτινες, ὡς προεῖπον, δὲν λαμβάνομεν περίπου ἢ ὀλιγώτερον τῶν τεσσάρων λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ ἀλλαχοῦ, ὅπου πληρώνονται 3 καὶ 4 καὶ 5 καὶ 6 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν, δὲν ἐνόησαν νὰ τοὺς δεσμεύσωσι; θέλομεν νὰ τοὺς δεσμεύσωμεν; ἂς τοὺς δεσμεύσωμεν ἐν γνώσει. Ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ τοὺς δεσμεύσωμεν, ἀλλὰ θέλωμεν ν’ ἀφήσωμεν αὐτὴν τὴν εὐκολίαν εἰς τοὺς ἀμπελοκτήμονας, πρέπει νὰ τὴν ἀφήσωμεν, καὶ νὰ μὴ παραδεχθῶμεν τὸν περιορισμὸν, τὸν ὁποῖον προτείνει τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τοῦτο, Κύριοι, φρονῶν, ὅτι τὰ συμφέροντα καὶ τῶν ἀμπελοκτημόνων καὶ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν καὶ τῶν ποτοποιῶν ἔχουσι σημασίαν αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ, ἄνευ συνδέσμου τινὸς τοῦ ἑνὸς πρὸς τὸ ἄλλο, εἶπον ὅτι πρέπει νὰ τὰ συζητήσωμεν ἰδιαιτέρως ἕκαστον, καὶ τοῦτο ἀκολουθῶ. Νομίζω ὅτι περιορίζομαι εἰς τὴν γνώμην μου, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς πρώτης κατηγορίας. Ἐὰν παραδεχθῇ τοῦτο, ἢ ὄχι, ἡ Βουλὴ, ἀδιάφορον. Ἀκολούθως θὰ ζητήσω νὰ μὲ ἐγγράψῃ ὁ κ. Πρόεδρος ἐπὶ τοῦ δευτέρου μέρους τοῦ ἄρθρου, καὶ οὕτω καθεξῆς.

§278Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ τέλος θὰ γείνῃ αὐτό. Ὅταν συμπληρωθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὅλου ἄρθρου.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§280Γ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω ἄλλο τι νὰ παρατηρήσω ἢ μόνον ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ προθεσμία εἰς τοὺς ἐν ταῖς ἐπαρχίαις νὰ βγάζωσι τὰ τσίπουρά των κατὰ τὸν Ἰανουάριον, Φεβρουάριον, Μάρτιον, Ἀπρίλιον, Μάϊον καὶ Ἰούνιον, νὰ δοθῇ δηλαδὴ προθεσμία ἑξάμηνος· προσέτι δὲ νὰ ἦναι ἐλεύθεροι παντὸς φόρου καὶ ἐλέγχου, διότι οὗτοι δὲν δύνανται νὰ παραγάγωσι πλέον τῶν 30 ἢ 40 ὀκάδων οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον μεταχειρίζονται πρὸς ἰδίαν χρῆσιν.

§281ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνετε δηλαδὴ, οἱ παράγοντες οἰνόπνευμα πρὸς ἰδίαν χρῆσιν ν’ ἀπαλλάσσωνται ἐντελῶς τοῦ φόρου, καὶ νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς καὶ προθεσμία 6 μηνῶν. Πολὺ καλά. Ὁ κύριος Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§282ΛΕΩΝ ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε σήμερον ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι πολὺ ὀρθὴ καὶ πολὺ δικαία. Ἐννοῶ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ἀπαλλασσομένους. Ἀλλ’ ἀκριβῶς αὐτὴ αὕτη ἡ τροπολογία φέρει ἡμᾶς εἰς δύο ἀπορίας. Πρῶτον, ὅτι τὸ χρονικὸν διάστημα τῶν 40 ἡμερῶν εἶναι πάρα πολὺ μικρὸν, διότι ὁ τρόπος τῆς ἀποστάξεως ὡρισμένων εἰδῶν ἀπαιτεῖ χρόνον πολὺ περισσότερον τῶν 40 ἡμερῶν. Καὶ τοῦτο μὲν δὲν θὰ εἶχε σημασίαν, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε καὶ δευτέρα παρατήρησίς μου, ὅσον ἀφορᾷ τὰ εἴδη, τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται ἡ ἀπόσταξις. Ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς τούτου, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ ἔντιμος ἐξ Ἄρτης συνάδελφος, ἐγὼ βεβαιῶ τὴν Βουλὴν, ὅτι εἰς τὸν δῆμον Εὐρυμενῶν τῆς Ἀγυιᾶς ὑπάρχουσιν οἰκογένειαι πλείονες τῶν 500 ἢ 600, αἱ ὁποῖαι κατασκευάζουσι τὸ οὖζόν των. Ἐν τούτοις περισσότερα τῶν τριῶν καζανίων δὲν ὑπάρχουσιν. Ἄρα ἀποδεικνύεται, ὅτι ὅλος ἐκεῖνος ὁ πληθυσμὸς κατασκευάζει τὸ οὖζόν του εἰς τὰ καζάνια τῶν φίλων του ἢ τῶν συγγενῶν του.

§283ΣΠ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πανταχοῦ τὸ αὐτὸ συμβαίνει.

§284Λ. ΜΕΛΑΣ. Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ τὸ χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον τάσσεται διὰ τῆς τροπολογίας τῶν 40 ἡμερῶν, εἰς ὁλόκληρον τὸν πληθυσμὸν ἐκεῖνον; Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀντίρρησίν τινα, νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν ταύτην μέχρι δύο ἢ τριῶν μηνῶν. Νομίζω δέ, ὅτι ἡ παρατήρησίς μου αὕτη ὑποστηρίζεται καὶ ὑπ’ ἄλλων συναδέλφων.

§285ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§286Λ. ΜΕΛΑΣ. Τοῦτο εἶναι τὸ πρῶτον. Ἀλλ’ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου ἀπαγορεύται ἡ κατασκευὴ οὔζου ἐξ ἄλλων εἰδῶν, ἐκτὸς τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν, Κύριοι, νὰ καταδικάσωμεν ὅλην τὴν Θεσσαλίαν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἀμπέλους οὐδὲ ἄλλα προϊόντα, ἐκτὸς τῶν κομάρων καὶ τῶν μούρων, ἐξ ὧν κατασκευάζεται τὸ οὖζον, ὅπερ εἶναι ἀναγκαιότατον εἰς τοὺς κατοίκους ἕνεκα τοῦ ψύχους;

§287Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. Νὰ φυτεύσουν ἀμπέλους.

§288Λ. ΜΕΛΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἔπρεπε νὰ γείνῃ δεκτὴ καὶ ἡ ἑξῆς τροπολογία. Εἰς τὸ τέλος τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, καθ’ ἣν ἀπαλλάσσονται παντὸς δικαιώματος καταναλώσεως οἱ πρὸς χρῆσιν ἀτομικὴν ἢ τῶν οἰκογενειῶν των παράγοντες οἰνόπνευμα διὰ καζανίων χωρητικότητος ἐλάσσονος τῶν 150 ὀκάδων, νὰ προστεθῇ: «ἐκ προϊόντων εἴτε τῆς ἀμπέλου εἴτε τῶν κομαρεῶν καὶ τῶν μορεῶν, καὶ πρὸς τοῦτο ἐργαζόμενοι ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος δύο ἢ τριῶν μηνῶν καθ’ ἕκαστον ἔτος.» Ἐὰν δὲ ἡ Κυβέρνησις φρονῇ, ὅτι εἶναι ἐπιζήμιον νὰ ἐπεκταθῇ ἐφ’ ὅλης τῆς Ἑλλάδος ἡ τροπολογία αὕτη, νὰ ἐφαρμοσθῇ δηλαδὴ καὶ εἰς μέρη, ὅπου παράγεται οἰνόπνευμα ἐκ τοῦ προϊόντος τῆς ἀμπέλου, τότε ἂς περιορίσῃ τὴν διάταξιν ταύτην.

§289Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Διὰ τὴν Ἁγυιάν;

§290Λ. ΜΕΛΑΣ. Διὰ τὴν Εὐρυτανίαν καὶ τὴν Θεσσαλίαν, διότι, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, καὶ ἐν Εὐρυτανίᾳ παράγεται οὖζον ἐκ κομάρων.

§291Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Εἰς τὴν Πελοπόννησον κατασκευάζουν καὶ ἐκ κερατίων, τῶν κοινῶς λεγομένων χαρουπίων.

§292ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν θὰ ὁμιλήσω πλέον φιλολογικῶς, ἀλλὰ μόνον περὶ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς δευτέρας κατηγορίας. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς φορολογίας τῶν οἰνοπνευμάτων, εἶμαι ὑπὲρ τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας τῶν οἰνοπνευμάτων, ὄχι μόνον λόγῳ τῶν ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸ ὀλίγου, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τοῦ εἴδους τοῦ φορολογητέου, καὶ διότι εὑρίσκω, ὅτι ἡ φορολογία, καίτοι ὑπερδιπλασιάζεται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἐν τούτοις εἶναι πολὺ μικρὰ καὶ οὐχὶ ἀνάλογος πρὸς τὸ εἶδος τὸ φορολογούμενον. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἐδήλωσε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δηλ. τὸν ἐλάχιστον ὅρον τῶν 500 ὀκάδων κατεβίβασεν εἰς 300 πρὸς οὐ σμικρὰν ὠφέλειαν τῶν μικρῶν οἰνοπνευματοποιῶν, δὲν εἶναι ἀκριβές. Ὁ οἰνοπνευματοποιὸς τῆς δευτέρας κατηγορίας, ὅστις ἐφορολογεῖτο μὲ 3000 δραχμὰς μέχρι τοῦδε διὰ παραγωγὴν οἰνοπνεύματος 500 ὀκάδων ἡμερησίως, φορολογεῖται κατὰ τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν αὐτὴν παραγωγὴν μὲ 7500. ἀντὶ τῶν 3000, τὰς ὁποίας ἐπλήρωνε διὰ τὰς 500 ὀκάδας, Πληρώνει 4500 δρ. διὰ 300 ὀκάδας, ἀλλὰ καὶ 15 δραχμὰς δι’ ἑκάστην ὀκᾶν πέραν τῶν 300, δηλαδὴ μέχρι τῶν 500 ὀκάδων. Προστίθενται λοιπὸν ἄλλαι 3000 δραχμαὶ, καὶ τὸ ὅλον γίνονται 7500. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὠφέλεια, τὴν ὁποίαν παρέχει εἰς τοὺς μικροὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τὸ νομοσχέδιον! Ἀλλ’ εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἐπανέλθω, ὡς καὶ ἄλλοτε, ὅτε συνεζητεῖτο ὁ νόμος τοῦ 1899, καὶ ὑποστηρίξω ἐνταῦθα, ὅτι πρόκειται περὶ στραγγαλισμοῦ, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, τῆς μικρᾶς οἰνοπνευματοποιίας διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου· καὶ εἶναι πράγματι στραγγαλισμὸς ὅ,τι ἐπιδιώκεται νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς μεταβολῆς τῆς φορολογικῆς κλίμακος, ἀφοῦ δὲν κατωρθώθη νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1899, διότι καὶ τότε ἡ καταστροφὴ τῆς μικρᾶς βιομηχανίας ἐπεδιώκετο. Ὑπὸ τὸν τύπον τῆς φορολογίας τῶν οἰνοπνευμάτων, ὑπὸ τὸν τύπον τῆς πληρώσεως ἀναγκῶν τοῦ Κράτους, δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ φορολογηθῇ ἐπαχθῶς ἡ μικρὰ βιομηχανία δι’ ἀνίσου μεταβολῆς τῆς κλίμακος καὶ δι’ ἀκανονίστου ὅλως προσμετρήσεως τῆς παραγωγῆς. Διότι καὶ κατὰ τὸν νόμον καὶ κατὰ τὸ νομοσχέδιον δὲν φορολογεῖται τὸ ποσὸν τοῦ παραγομένου οἰνοπνεύματος, ἀλλ’ ἡ παραγωγικὴ δύναμις τῶν μηχανημάτων, ἡ ἐντεῦθεν δὲ πηγάζουσα διαφορὰ ἐπὶ βλάβῃ τῆς μικρᾶς βιομηχανίας εἶναι μεγίστη. Τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ φορολογῆται τὸ παραγόμενον ποσὸν οἰνοπνεύματος, διότι τότε ἡ φορολογία εἶναι δικαία, ἐνῷ, ὅταν φορολογῆται ἡ παραγωγικὴ δύναμις τῶν μηχανημάτων, δὲν πρόκειται περὶ δικαίας φορολογίας, ἀλλὰ περὶ φορολογίας, ἥτις, ἐφ’ ὅσον αὐξάνει τὸ ποσόν, ἐπὶ τοσοῦτον καθιστᾷ μεγαλειτέραν τὴν ἀνισότητα μεταξὺ τῆς μικρᾶς τάξεως τῶν οἰνοπνευματοποιῶν καὶ τῆς μεγάλης, καὶ ἐπὶ τοσοῦτον συντελεῖ εἰς τὴν καταστροφὴν τῆς μικρᾶς βιομηχανίας. Οἱ μεγάλοι οἰνοπνευματοποιοί, οἱ ἔχοντες μηχανήματα μεγάλης παραγωγικῆς δυνάμεως, δὲν ἐνδιαφέρονται περὶ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιβληθῇ ὡς φόρος ἐπὶ τῆς παραγωγικῆς δυνάμεως τῶν μηχανημάτων αὐτῶν, διότι ἔχουσι τὴν πρώτην ὕλην πρόχειρον, διὰ τῆς ὁποίας ἐξαντλοῦσι πᾶσαν τὴν παραγωγικὴν δύναμιν τῶν μηχανημάτων. Καὶ ἂν ἔχωσι παραγωγικὴν δύναμιν 2000 ὀκάδων κατὰ εἰκοσιτετράωρον, ἔχουσι καὶ δι’ αὐτὴν τὴν πρώτην ὕλην, καὶ τότε τὰ οἰνοπνεύματα αὐτὰ ἐπιβαρύνονται μὲ φόρον τεσσάρων λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν. Ἀλλ’ ὁ μικρὸς οἰνοπνευματοποιός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἄφθονον τὴν πρώτην ὕλην, διότι δὲν ἔχει κατανάλωσιν μεγάλην, δὲν δύναται νὰ ἐξαντλήσῃ τὴν δύναμιν τῶν μηχανημάτων του, ἀλλὰ τὸ ἥμισυ ἢ τὸ τέταρτον τῆς δυνάμεως αὐτῆς, καὶ τότε ὁ οἰνοπνευματοποιὸς αὐτὸς ἐπιβαρύνεται οὐχὶ μὲ 4 λεπτά, ἀλλὰ μὲ 20 καὶ 30 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, καὶ ἑπομένως δὲν δύναται νὰ διαγωνισθῇ. Μάλιστα δὲ, ὡς διεσκευάσθη τὸ νομοσχέδιον, παρέχεται καὶ ἄλλη δυσχέρεια εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς δευτέρας κατηγορίας· ἀφαιροῦνται ἀπ’ αὐτοὺς πολλὰ εἴδη τῆς πρώτης ὕλης, καὶ καθίσταται οὕτω δυσχερὲς εἰς αὐτοὺς νὰ ἐξαντλήσωσι τὴν παραγωγικὴν δύναμιν τῶν μηχανημάτων αὐτῶν. Διότι, ὡς γνωρίζετε, ἡ σταφὶς δίδεται εἰς τοὺς μεγάλους οἰνοπνευματοποιούς, οἱ μικροὶ δὲ δὲν ἔχουσιν οὕτως ὑλικὰ ἐπαρκῆ, ἵνα καλύψωσι τὴν δύναμιν τῶν ἑαυτῶν μηχανημάτων. Διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ἀφαιρεῖται ἀπ’ αὐτοὺς τὸ δικαίωμα νὰ παράγωσιν οἰνόπνευμα ἀπὸ σῦκα καὶ ἀπὸ ἄλλους σακχαρώδεις καρπούς, εἰς οὓς περιλαμβάνονται καὶ οἱ καρποί, περὶ ὧν ὡμίλησεν ὁ κ. ἐξ Ἁγυιᾶς Βουλευτὴς, καὶ τὰ κεράτια τῆς Κυνουρίας, καὶ ἄλλα εἴδη τῆς Καρυστίας, τὸ μέλι καὶ ὅλοι οἱ σακχαρώδεις καρποί, δι’ ὧν δύνανται νὰ κάμνωσι χρῆσιν μεγαλειτέραν τῆς παραγωγικῆς δυνάμεως τῶν μηχανημάτων πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Διὰ τοῦτο ὀρθῶς ὁ κ. ἐκ Κυνουρίας συνάδελφος εἶπεν, ὅτι στραγγαλίζεται ἡ μικρὰ βιομηχανία. Τί ἐμποδίζει νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ καὶ ἄλλοτε ἐφαρμοσθὲν μέτρον;

§293Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τοὺς μηχανικοὺς μετρητάς;

§294ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἀτέλειά τις εἰς αὐτούς, ἔπρεπε νὰ τοὺς διορθώσωμεν.

§295Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁ ὀργανισμὸς ἦτο ἀτελὴς, καὶ ὁ τότε καὶ ὁ νῦν.

§296ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἔπρεπε νὰ φροντίσωμεν νὰ διορθώσωμεν τὸν ὀργανισμὸν, καὶ οὐχὶ νὰ περιπέσωμεν εἰς ἄλλο χειρότερον μέτρον· διότι ἐπιβάλλομεν ἄνισον φορολογίαν, φορολογοῦντες τὴν δύναμιν τῶν μηχανημάτων, καὶ οὐχὶ τὴν παραγωγὴν, καὶ καταστρέφοντες τὴν μικρὰν βιομηχανίαν, ἥτις μετὰ ἔτη δύναται νὰ γείνῃ μεγάλη. Ἀφίνω ὅτι ἐνισχύεται ἡ ἰδέα, ὅτι αἰσθάνεται ἡ Κυβέρνησις ἀποστροφὴν πρὸς τὴν μικρὰν βιομηχανίαν...

§297Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ποίαν ἔχετε ἀπόδειξιν;

§298ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Πρῶτον τοῦτο, ὅτι φορολογεῖτε τὴν παραγωγικὴν δύναμιν τῶν μηχανημάτων, καὶ οὐχὶ τὴν παραγωγήν· δεύτερον, ὅτι δίδετε εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τὸ δικαίωμα νὰ παράγωσι τὸ οἰνόπνευμα μόνον ἀπὸ τὰς ὕλας τὰς κατονομαζομένας ἐν τῷ νόμῳ, ἀπαγορεύετε δὲ τὴν ἀπόσταξιν ἀπὸ τὰς ἄλλας ὕλας, ἀπὸ τὰς ὁποίας καὶ μόνας δύνανται νὰ παράγωσιν οἰνόπνευμα οἱ μικροὶ οἰνοπνευματοποιοὶ, διότι εἰς αὐτοὺς εἶναι ἀδύνατον νὰ κάμωσι χρῆσιν τῆς σταφίδος, διότι ταύτην ἀγοράζουσιν ὁλόκληρον ὡρισμένοι οἰνοπνευματοποιοί.

§299Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦτο συνέβη τὸ 1903.

§300ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἡ σταφὶς πωλεῖται ἐπὶ πλειστηριασμῷ καὶ κατὰ ποσότητας μεγάλας, καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀγοράσωσιν οὗτοι, ἐκείνας δὲ τὰς ὕλας, τὰς ὁποίας οὗτοι μεταχειρίζονται, ἐκτὸς τῆς σταφίδος καὶ τῶν σταφυλῶν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὰς ἀπαγορεύετε. Καταστρέφετε δὲ οὕτω, ὄχι μόνον τοὺς μικροὺς οἰνοπνευματοποιοὺς, ἀλλὰ καὶ πολλοὺς γεωργοὺς καὶ ἄλλους κατοίκους τοῦ Κράτους, ζῶντας ἐκ τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος ἢ ἐκ τῆς μεταπωλήσεως καρπῶν σακχαρωδῶν, χρησίμων διὰ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Δύο δήμους τῆς ἐπαρχίας μου, εἰσπράττοντας 50,000 δραχμὰς κατ’ ἔτος ἐκ τῆς συναλλαγῆς καὶ μεταπωλήσεως τῶν κερατίων, τοὺς στερεῖτε τοῦ εἰσοδήματος, καὶ εἶναι τὸ μόνον εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον ἔχουσιν ἐκεῖνοι, τὸ ἐκ τῶν αὐτοφυῶν κερατίων, ἐξ οὗ οὔτε ἄλλα δένδρα ὀπωροφόρα ἔσχον ἀνάγκην νὰ φυτεύσωσι. Γνωρίζομεν δὲ, ὅτι καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας ὑπάρχουσι καρποὶ ἄλλοι σακχαρώδεις, διὰ τῆς ἐμπορίας τῶν ὁποίων ἀνακουφίζονται οἱ χωρικοί. Καὶ τούτων ὅλων τῶν εἰσοδημάτων στεροῦνται οἱ χωρικοί, διότι ἀπηγορεύθη ἡ ἀπόσταξις ἐκ τοιούτων καρπῶν. Δὲν ἠξεύρω, ἂν ὅλα αὐτὰ δὲν ἄγουσί τινα νὰ πιστεύσῃ ἢ νὰ ὑποθέσῃ, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου πιστοῦται ἡ ἀπόδειξις συμπαθείας πρὸς τοὺς μεγάλους οἰνοπνευματοποιοὺς ἐπὶ βλάβῃ τῶν μικρῶν.

§301Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐκτὸς τῶν λόγων, οὓς ἀνέφερεν ὁ ἔντιμος προλαλήσας, καὶ ἄλλοι δικαιώνουσιν ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκομεν εὔλογον μὲν τὴν ἀνάγκην τῆς φορολογίας τῶν οἰνοπνευμάτων, τῆς μεγαλειτέρας φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς δικαίας διανομῆς τῶν νέων βαρῶν, ἀλλ’ οἵτινες δὲν εὑρίσκομεν, ὅτι διανέμονται δικαίως τὰ βάρη διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς τοῦτο διεσκευάσθη καὶ ὑπεβλήθη. Σᾶς εἶπον, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς δευτέρας κατηγορίας οἰνοπνευματοποιούς, κατὰ τί χωλαίνουσιν αἱ διατάξεις καὶ ἀδικοῦσιν αὐτούς. Δὲν θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῶν αὐτῶν πραγμάτων, ἀλλὰ θέλω προσθέσει ἄλλα τινὰ ἐν τῇ εἰδικῇ περιπτώσει τῆς οἰνοπνευματικῆς βιομηχανίας, ὡς διεξάγεται ἐν Ἑλλάδι, δικαιοῦντα τὴν γνώμην, ὅτι φορολογοῦνται ἀδίκως οἱ διάφοροι παραγωγοὶ οἰνοπνευμάτων καὶ ἀνίσως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπεξηγῶν πρὸ μικροῦ τὴν φορολογικὴν κλίμακα, ἔλεγεν, ὅτι εἶναι εὐνοϊκὴ πρὸς τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς οἰνοπνευμάτων ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου, ἤ, ἂν οὐχὶ τοῦτο, εἶναι τοὐλάχιστον ἴση καὶ δικαία. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὅταν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς περιστάσεις, ὑφ’ ἃς ἐργάζονται οἱ διάφοροι οἰνοπνευματοποιοὶ ἐν Ἑλλάδι, θέλει πεισθῆ, ὅτι καταπιέζονται οἱ τῆς μικρᾶς βιομηχανίας, οἱ τῆς δευτέρας κατηγορίας οἰνοπνευματοποιοί, ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς μεγαλειτέρους. Ὡς γνωρίζετε, οἱ μεγάλοι οἰνοπνευματοποιοὶ ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ ἐξάγωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν οἰνόπνευμα, δι’ αὐτὸ δὲ καὶ ἀναλαμβάνουσι κατ’ ὀκᾶν 20 λεπτά, ἢ μέρος τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον κατέβαλον. Ἀλλ’ ὁ μικρὸς οἰνοπνευματοποιὸς δὲν δύναται νὰ ἐξαγάγῃ. Καὶ πῶς θέλετε νὰ ἐξαγάγῃ οὗτος, εὑρισκόμενος ἐν Μεσολογγίῳ ἢ ἐν Τριπόλει; Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ τοιοῦτοι δὲν ἐξάγουσιν οἰνόπνευμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἑπομένως θὰ ὑπάρξῃ ἡ ἀνισότης, ὅτι οἱ μεγάλοι θὰ ἀναλάβωσι μέρος, ἂν οὐχὶ τὸ ὅλον, τοῦ φόρου τοῦ πληρωθέντος ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον ἐξάγουσιν, ἐνῷ οἱ μικροὶ οἰνοπνευματοποιοὶ τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον παράγουσιν, ὄχι μόνον δὲν θὰ δύνανται νὰ τὸ ἐξαγάγωσι καὶ νὰ ἀναλάβωσι μέρος τοῦ φόρου, ἀλλ’ οὔτε καὶ νὰ τὸ καταναλώσωσιν. Ἑπομένως ὑπάρχει μεγάλη ἀνισότης μεταξὺ τῶν μεγάλων οἰνοπνευματοποιῶν καὶ ἰδίως τῶν ἐν Πειραιεῖ, οἵτινες ἔχουσι τὰ μέσα νὰ ἐξαγάγωσι τὸ οἰνόπνευμα καὶ νὰ ἀναλάβωσι μέγα μέρος τοῦ φόρου, καὶ τῶν μικρῶν. Ὑποθέσατε οἰνοπνευματοποιὸν τῆς πρώτης κατηγορίας. Τί ποσὸν πληρώνει αὐτός, κατὰ τὸν πίνακα, τὸν ὁποῖον ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἀνέγνωσεν;

§302Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον, τὸ μεγαλείτερον ποσόν, τὸ ὁποῖον ἐπλήρωσεν οἰνοπνευματοποιός, εἶναι 11,000 δραχμαί.

§303Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Θὰ γείνῃ ὅμως τοῦτο καὶ κατὰ τὸν νέον νόμον. Διότι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν, πληρώνει 20 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, παράγει ὅμως μεταξὺ τῶν 500 καὶ 2,000 ὀκάδων. Ὑποθέσατε λοιπόν, ὅτι εἷς οἰνοπνευματοποιὸς παράγει 2,000 ὀκάδας καθ’ ἡμέραν, ἀλλ’ ἐκ τοῦ ὅλου ἐτησίου ποσοῦ τῶν 700,000 καὶ πλέον ὀκάδων, ὑποθέσατε ὅτι ἐξάγει 200,000 ὀκάδας οἰνοπνεύματος, ὅπερ ἐπὶ 20 λεπτὰ μᾶς δίδει 40,000 δραχμάς· ἐπειδὴ δὲ κατὰ τὸν νόμον ἀναλαμβάνει τὸ ἥμισυ, θὰ ἀναλάβῃ 20,000 δραχμάς, ἤτοι ἀκριβῶς τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον ἐπλήρωσε. Θέλω οὕτω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ τάξις τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς πρώτης κατηγορίας, ἡ ὁποία παράγει μεγάλα ποσά, καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξαγάγῃ αὐτά, ἀναλαμβάνει σχεδὸν πάντα τὸν φόρον, ἤ, ἂν ὄχι πάντα τὸν φόρον, τοὐλάχιστον τὸ μεγαλείτερον μέρος αὐτοῦ. Ἀλλὰ θὰ ἦναι καὶ ὑπεροχὴ λόγῳ τῆς τοποθεσίας τοῦ καταστήματος, διότι ἡ ἵδρυσις ἐν Πειραιεῖ καταστήματος οἰνοπνευματοποιΐας παρέχει τόσα πλεονεκτήματα ὑπὲρ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν οἱ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις, ὥστε ὁ διαγωνισμὸς δὲν εἶναι δυνατός. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸς διὰ τοὺς ἐν ταῖς ἐπαρχίαις οἰνοπνευματοποιοὺς ὁ διαγωνισμὸς καὶ λόγῳ τῆς σταφίδος, τῆς οὐσίας δηλαδή, ἡ ὁποία χρησιμεύει ὡς πρώτη ὕλη πρὸς παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος. Διότι ἡ σταφὶς τοῦ παρακρατήματος — διότι περὶ ταύτης πρόκειται — ἐκτίθεται ἀπό τινων ἐτῶν εἰς πλειστηριασμὸν ὑπὸ τοιούτους ὅρους, ὥστε περιωρίσθη εἰς ἐκείνους μόνον, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν, καὶ λόγῳ τῆς τοποθεσίας καὶ λόγῳ τῶν κεφαλαίων καὶ λόγῳ τῶν σχέσεων, τὰς ὁποίας ἔχουσιν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, νὰ ἐξαγάγωσιν οἰνόπνευμα εἰς τιμὴν εὐτελεστάτην, τὴν τιμὴν τῶν 40 δραχμῶν· διότι γίνονται τρεῖς κατηγορίαι σταφίδος, μία δ’ ἐξ αὐτῶν εἶναι ἡ προωρισμένη διὰ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, ὅπερ πρόκειται νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὴν ἀγοράζουσι πρὸς 40 δραχμάς. Λοιπόν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων λόγων, ἐκτὸς τῆς τοποθεσίας, τῶν κεφαλαίων καὶ τῶν σχέσεων, προστίθεται καὶ ὁ λόγος, ὅτι οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ τῆς κατηγορίας ταύτης δύνανται νὰ ἔχωσι τὸ ὑλικόν, τὸ ὁποῖον χρησιμεύει διὰ τὴν ἐξαγωγὴν οἰνοπνεύματος εἰς τιμὴν πολὺ εὐθηνοτέραν τῆς τιμῆς οἱουδήποτε ἄλλου ὑλικοῦ, ὅπερ θὰ μεταχειρισθῶσιν οἱ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις. Ὥστε εἶναι ἀναμφισβήτητος ἡ ὑπεροχὴ καὶ ἀνισότης μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν τάξεων, τῆς τάξεως τῶν μικρῶν οἰνοπνευματοποιῶν Βʹ κατηγορίας καὶ τῆς τάξεως τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς ἀνωτέρας κατηγορίας. Ἀλλὰ καὶ ἄλλο ἀκόμη μοὶ λέγουσιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γείνῃ· εἶναι δυνατὸν, τὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουσι πολλοὶ ἐκ τῶν μεγάλων οἰνοπνευματοποιῶν, νὰ τὰ περιορίσωσιν εἰς τὸ ποσὸν τῆς παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον ὑπολογίζουσιν, ὅτι δύνανται νὰ ἐξαγάγωσιν ἢ νὰ καταναλώσωσιν, ἐνῷ οἱ ἔχοντες τὰ μικρὰ δὲν δύνανται, ἀλλὰ θὰ ἐργάζωνται παράγοντες τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον εἶναι προωρισμένον ἐκ τῆς ἀρχικῆς κατασκευῆς νὰ παραγάγωσι, καὶ τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν δύνανται νὰ καταναλώσωσιν. Ὑποθέσατε οἰνοπνευματοποιὸν, ὁ ὁποῖος ὑπελόγισεν, ὅτι θὰ παράγῃ 100,000 ὀκάδας κατ’ ἔτος, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ τὰς καταναλώσῃ· αὐτὸς θὰ καταλογισθῇ μὲ φόρον, ὡς ὁ κύριος προλαλήσας ἀπέδειξεν, 7,500 δραχμῶν, ἐνῷ τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν συμφέρει νὰ τὸ παραγάγῃ, διότι, ἂν τὸ παραγάγῃ, δὲν δύναται νὰ τὸ καταναλώσῃ, καὶ ἐπειδὴ δὲν δύναται νὰ τὸ καταναλώσῃ, δὲν θὰ τὸ παραγάγῃ, δὲν δύναται ὅμως καὶ τὰ μηχανήματα αὐτοῦ νὰ περιορίσῃ, ἐνῷ ὁ ἄλλος δύναται νὰ περιορίσῃ τὰ μηχανήματα αὐτοῦ εἰς τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἐκεῖνο, τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ καταναλίσκῃ, νὰ ἐξακολουθῇ παράγων πραγματικῶς.

§304Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γείνῃ. Δύνανται νὰ μὴ ἐργάζωνται καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, ἐὰν δὲν ἔχωσι τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ παράγωσι, διότι, ὅταν ἔχωσιν ὡρισμένην παραγωγὴν, δὲν δύνανται νὰ ἐλαττώσωσι τὴν ἡμερησίαν παραγωγήν, ἀλλὰ δύνανται νὰ ἐλαττώσωσι τὸν χρόνον, νὰ μὴ ἐργάζωνται δηλ. καθ’ ὅλον τὸ ἔτος. Ὑπάρχει ἓν ἐργοστάσιον ἐν Καλάμαις, τὸ τῶν ἀδελφῶν Ζάννου· αὐτὸ δύναται νὰ μεταβάλῃ εἰς οἰνόπνευμα ὅλον τὸν σταφιδόκαρπον τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ δὲν ἐργάζεται. Τί δὲ παρετηρήθη μέχρι τοῦδε; Ἐὰν κατωρθώθη νὰ παρασταθῇ ἡ παραγωγὴ ἡ ἡμερησία ἐλάσσων τῆς πραγματικῆς, τοῦτο κατωρθώθη μόνον εἰς τὰ μικρὰ ἐργοστάσια. Τὸ πῶς κατωρθώθη, δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς, διότι εἶναι μία πρᾶξις οὐχὶ βεβαίως ἠθική· ἐν τούτοις τοῦτο ἐγένετο, καὶ ἐβεβαιώθη ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι αἱ κατὰ τόπους ἐπιτροπαὶ ἠπατήθησαν ὡς πρὸς τὴν ἡμερησίαν παραγωγήν.

§305Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Τοῦτο δὲν ὠφελεῖ· διότι τί ὠφελεῖ νὰ μὴ ἐργασθῇ τις καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους ἢ ὀλιγώτερον χρόνον; Ὁ νόμος ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καταμετρήσεως καὶ τοῦ ὑπολογισμοῦ τῆς παραγωγῆς τῶν οἰνοπνευματοποιείων φορολογεῖ, ἑπομένως σήμερον ὁ οἰνοπνευματοποιός αὐτὸς οὐδὲν κέρδος ἔχει, οὔτε κατὰ τὸν νόμον τὸν παλαιόν. Λοιπὸν δὲ ὑποστηρίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ γείνῃ, νὰ περιορίσωσι τὰ μηχανήματά των οἱ παραγωγοὶ, ὥστε νὰ ὑποχρεώσωσι καὶ τὴν διοικητικὴν ἀρχὴν, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ κέρδος, ὅταν ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ θὰ εὑρεθῇ ἐνώπιον ἑνὸς μηχανήματος καὶ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν δύναται νὰ παραγάγῃ αὐτὸ τὸ ποσὸν, διότι εἶναι ἀδύνατον ἡ βιομηχανία νὰ μὴ κατασκευάζῃ τοιαῦτα μηχανήματα, ὥστε νὰ δύναται δι’ αὐτῶν νὰ περιορισθῇ ἡ παραγωγή. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου οἱ μεγάλοι παραγωγοὶ ποιοῦνται καὶ ἄλλας εὐκολίας δυνάμει τῶν βοηθημάτων, τὰ ὁποῖα τοῖς παρέχονται ἐξ ἄλλων νόμων· μεταξὺ δ’ αὐτῶν τῶν νόμων εἶναι καὶ ὁ νόμος περὶ ἀτελείας τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου οἰνοπνεύματος. Εἰσάγεται οἰνόπνευμα ἀτελῶς, ἐπὶ τῇ προφάσει ὅτι θ’ ἀναμιχθῇ μετὰ οἴνου, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν· αὐτὸ τὸ οἰνόπνευμα ἀναλογεῖ εἰς αὐτοὺς πρὸς 60 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν· αὐτὸ τὸ οἰνόπνευμα τὸ καταλογίζουσι πολλάκις οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ εἰς τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον παράγουσι λόγῳ τοῦ ποσοῦ ἐκείνου τῆς σταφίδος, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανον πρὸς 40 δραχμὰς κατὰ χιλιόλιτρον. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου προσθέτουσιν ἐπίσης εἰς τὰ κέρδη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πραγματοποιοῦσιν ἐκ τῆς κατασκευῆς οἰνοπνεύματος ἐκ τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν. Ἐδημιουργήθη λοιπὸν, δυνάμει αὐτῶν τῶν συμπτώσεων, μεγάλη προνομιοῦχος θέσις μεγάλων παραγωγῶν, ὥστε, ἐὰν θελήσητε νὰ τοὺς θέσητε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἐπιπέδου καὶ ἐπιβάλητε φορολογίαν εἰς αὐτοὺς ἐξ ἴσου, νομίζω ὅτι ἀδικεῖτε τοὺς ἄλλους, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαγωνισθῶσι. Ζημιοῦνται δὲ καὶ ἐκ τοῦ ὅτι τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον παράγουσιν οἱ μεγάλοι οἰνοπνευματοποιοὶ, εἶναι εἰς θέσιν, ἕνεκα τῶν περιστάσεων, τὰς ὁποίας ἀνέφερα, νὰ τὸ καταναλώσωσιν εἰς εὐθηνοτάτην τιμὴν, καὶ δι’ αὐτὸ ὁ διαγωνισμὸς μεταξὺ αὐτῶν εἶναι ἀδύνατος. Ἑπομένως ἐγὼ θὰ ἤμην τῆς γνώμης, ὁ παλαιὸς νόμος, ὡς ἔχει, νὰ ἐπιβαρυνθῇ διὰ μιᾶς ἴσης φορολογίας ἐπὶ αὐτῇ τῇ βάσει. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι, ἐπειδὴ μὲ τὸ σύστημα, ὅπερ εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον, οἱ δευτέρας τάξεως οἰνοπνευματοποιοὶ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα θὰ παύσωσι παράγοντες, δὲν πρέπει ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἂν ἐπιδιώκῃ τὴν ἰδέαν, ὅτι εἰς τὸν φόρον τοῦ οἰνοπνεύματος πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγωτέρους παραγωγοὺς, τοὺς ὁποίους καὶ νὰ ἐνισχύσωμεν, ἐπὶ τῇ ἰδέᾳ ὅτι οὗτοι θὰ παράγωσι πολλὰ καὶ θὰ ἦναι ἰσχυροὶ, καὶ εὐκόλως τὸ Δημόσιον θὰ εἰσπράττῃ τοὺς φόρους ἀπὸ 5 καὶ 6 π. χ. παραγωγοὺς μεγάλους, παρὰ ἀπὸ 20 καὶ 30 μικροτέρους, θὰ ἦναι δὲ διὰ τὸ Δημόσιον, ὑπὸ ἔποψιν ταμιευτικὴν, τοῦτο ὁ καλλίτερος τρόπος τῆς φορολογίας, δὲν πρέπει, λέγω, ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου νὰ παρίδῃ τὴν ἀρχὴν, ἡ ὁποία ἐν τοῖς νόμοις τοῖς φορολογικοῖς ἐπικρατεῖ, ὅτι δικαίωμα ἔχουσι πάντες ἐπὶ τῆς ἐλευθέρας ἐξασκήσεως μιᾶς βιομηχανίας, προστατευομένης ἐπίσης ὑπὸ τῆς Πολιτείας, καὶ ὅτι καὶ αὐτοὶ, καίτοι δὲν παρέχουν τὰς εὐκολίας, τὰς ὁποίας παρέχουν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον οἱ 5 ἢ 6 μεγαλοβιομήχανοι, παρέχουν ὅμως καὶ αὐτοὶ ὁπωσδήποτε ἀνάλογον βοήθειαν εἰς τὸ Κράτος, ἱδρύοντες ἐν ταῖς ἐπαρχίαις τοιαῦτα καταστήματα διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ οἰνοπνεύματος, καὶ ἑπομένως γίνονται εἰς τὸ Δημόσιον χρήσιμοι καὶ ὠφέλιμοι. Ὥστε δὲν πρέπει νὰ τοὺς θυσιάσωμεν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου δ’ ἔχω καὶ τὴν ἰδέαν, ὅτι, ἐὰν τυχὸν θυσιασθῶσιν αὐτοὶ καὶ ἀναλάβωσι νὰ παράγωσι τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον οἱ διαλύσαντες τὰ καταστήματά των παρῆγον, θὰ πληρώνωσι τὴν αὐτὴν ποσότητα, ἡ ὁποία σήμερον πληρώνεται. Θὰ πληρώνωσιν ὀλιγώτερα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐλάμβανε τὸ Δημόσιον, ἂν διετήρουν τὰ καταστήματά των πάντες οἱ μικροὶ καθ’ ὅλον τὸ Κράτος.

§306Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐὰν ἔχῃ τὴν καλωσύνην ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ καταθέσῃ τοὺς πίνακας, τοὺς ὁποίους ἐζητήσαμεν, περὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ ἐξαγομένου κονιὰκ καὶ οἰνοπνεύματος, θὰ ἴδητε, ὅτι οἱ παραγωγοὶ οὗτοι δὲν θὰ πληρώνουν τίποτε.

§307Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι, ἐὰν οἱ ὑπάρχοντες ὅροι ἐν τῷ παλαιῷ νόμῳ αὐξηθῶσι χωρὶς μεταβολῆς τῆς κλίμακος, ἢ ἔστω καὶ αὐξανομένης τῆς κλίμακος, δύνανται οἱ τῆς πρώτης κατηγορίας ἀντὶ 3000 νὰ πληρώνωσι 4000, καὶ ἀναλόγως οἱ τῶν ἄλλων τάξεων, καὶ οὕτω θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ αὐξήσῃ τὸ εἰσόδημα τοῦ Κράτους, καθὼς ἐπίσης ἐὰν ἐφαρμοσθῶσι καὶ αἱ ἄλλαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ὁμολογουμένως ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὑπηρετοῦσι τὴν μεγαλειτέρου ποσοῦ εἴσπραξιν, ὡς πολὺ ὀρθῶς γίνεται διὰ τῆς ἐπιστροφῆς μέρους τοῦ φόρου, ὅπως διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἀναμίξεως τοῦ οἴνου τοῦ ἐξαγομένου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μετὰ οἰνοπνεύματος ξένου ὑποχρεώσωμεν νὰ γίνεται ἡ ἀνάμιξις μετ’ οἰνοπνεύματος ἐντοπίου. Δύνασθε νὰ ὁρίσητε, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐξάγηται οἶνος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐντόπιος, ὁ ὁποῖος ἀνεμίχθη μετ’ οἰνοπνεύματος ἄλλου παρὰ τὸ παραγόμενον ἐκ σταφυλῶν ἢ σταφίδων· κατ’ αὐτὸν δὲ τὸν τρόπον, χωρὶς νὰ τὸ λέγητε, ἀπαγορεύετε τὴν ἀνάμιξιν αὐτοῦ μετὰ ξένου οἰνοπνεύματος.

§308Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀκριβῶς κατὰ τὴν ὑφεστῶσαν συνθήκην ἐπιτρέπεται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τοῦ ξενικοῦ οἰνοπνεύματος πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀναμίξεως αὐτοῦ μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§309Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Συμφώνως μὲ τοὺς ἐν ἰσχύϊ νόμους καὶ κανονισμούς.

§310Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα... Ἀκριβῶς ἄλλοτε, ὡς Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὀφείλων νὰ προβῶ εἰς μέτρα ἀφορῶντα τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῆς τῆς διατάξεως, προὐκάλεσα Βασιλικὸν Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ὑπέλαβον, ὅτι ἠδυνάμην νὰ ὑπαγάγω εἰς τὰς διατάξεις τῆς διαμετακομίσεως τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο. Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἀνώτατος χρονικὸς ὅρος εἶναι ἡ διετία, εἶπον διὰ τοῦ Βασ. Διατάγματος ἐκείνου, ὅτι, ἐὰν τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον ἤθελεν εἰσαχθῆ ἀτελές, ἤθελεν ἐξαχθῆ ἐντὸς διετίας κατὰ πιστοποίησιν τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν, δὲν ὑποβάλλεται εἰς τέλος, ἄλλως πληρώνει δικαίωμα καταναλώσεως, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ἐν τῷ νόμῳ, καὶ περὶ τοῦ ὁποίου ποιεῖται μνείαν τὸ ἄρθρον 1. Εἰς ἐμὲ ἐγένοντο παραστάσεις, ἀλλ’ εὗρον, ὅτι αἱ παραστάσεις αὗται ἦσαν ἀβάσιμοι. Αὐταί, ἐννοεῖται, ἐγένοντο καὶ ἐπὶ τοῦ διαδόχου μου, ὅστις ὅμως τὰς εὗρεν ὀρθάς, καὶ ἀνεκάλεσε τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο. Οὕτω, τό γε νῦν ἔχον, τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο εἰσάγεται ἀτελές· ἡ ἀρχὴ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ παρακολουθῇ μέχρις οὗ ἀναμιχθῇ μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους· ἀλλ’ ἂν ὁ οἶνος οὗτος ἢ τὸ γλεῦκος ἐξαχθῇ ἢ μή, δὲν ὑπόκειται πλέον εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν ἀρχῶν. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἴχαμεν εἰσαγωγὴν τοιούτου οἰνοπνεύματος μέχρι 3,000,000 ὀκάδων, ἐνῷ κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη, τὰ πρὸ τοῦ 1902, εἰσήχθη ποσὸν ἔλασσον. Οὐδεμία ὑπάρχει ἀπόδειξις, ἂν τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο, τὸ εἰσαχθὲν κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη, ἐξήχθη ἀναμεμιγμένον μετ’ οἴνου. Ἡ δοθεῖσα ὑπὸ τῶν προκατόχων μου, ἐπὶ ταῖς παραστάσεσι τῶν ξένων Δυνάμεων, ἑρμηνεία αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶχεν, ὅτι μόνην ἡ ἀρχὴ ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον καὶ δικαίωμα ἔχει νὰ παρακολουθῇ τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο μέχρις οὗ ἀναμιχθῇ μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους. Ἐγὼ ἔχω τὴν ἐναντίαν γνώμην, τὴν εἶχον καὶ τότε, καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον, περὶ οὗ πρόκειται, τὴν ἀνέγραψα. Κατ’ αὐτὴν, ὁ εἰσάγων οἰνόπνευμα ξενικὸν ὑποχρεοῦται νὰ τὸ ἐξαγάγῃ ἀναμεμιγμένον μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους, διότι ἀρχικῶς αὐτὸς ἦτο ὁ σκοπὸς τῆς διατάξεως, νὰ ἐνισχυθῶσιν οἱ οἶνοι ἡμῶν, ὅπως ἐξάγωνται εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§311Α. ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Διὰ τοὺς Θηραϊκοὺς οἴνους ἐγένετο ἡ ἀρχή.

§312Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μόνον ἐν Πάτραις· διότι ὑπῆρχε τότε ἡ ἀνάγκη διὰ τοὺς οἴνους, τοὺς ὁποίους παρῆγεν ἡ γνωστὴ Γερμανικὴ Ἑταιρεία τοῦ κυρίου Κλάους, ἥτις ἀποστέλλει τοὺς οἴνους αὐτῆς εἰς Γερμανίαν. Ἀπὸ τότε, ἀφ’ ἧς δηλαδὴ οἱ οἶνοι οὗτοι ἤρχισαν ν’ ἀναμιγνύωνται μετ’ οἰνοπνεύματος, εὑρίσκουσι κατανάλωσιν. Ὑπῆρχε καὶ ἄλλος λόγος τότε, ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ δὲν παρήγομεν ἄνυδρον οἰνόπνευμα· ἡ βιομηχανία αὕτη, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη κατόπιν, ἦτο τότε εἰς τὰ σπάργανα· ἑπομένως ἐξ ἀνάγκης ὑπεχωρήσαμεν εἰς τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ οἰνοπνεύματος. Σήμερον παράγεται ἐνταῦθα οἰνόπνευμα ἄνυδρον, μετὰ μόνης τῆς διαφορᾶς, ὅτι τοῦτο τιμᾶται εἰς τιμὴν διπλασίαν ἐκείνης, εἰς τὴν ὁποίαν δύνανται οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ νὰ ἀγοράσωσι τὸ ξένον οἰνόπνευμα. Μέχρι τοῦδε ἐποιοῦντο χρῆσιν μόνον τοῦ ἀτελῶς εἰσαγομένου, οὐδὲ ἀνεκαλύφθη κατάχρησις διὰ τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο. Ἐὰν ἐγένετο κατάχρησις, ἐγένετο ἀκριβῶς ὑπὸ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῶν μικροτέρων.

§313Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι ἐν Ἀθήναις ἄλλοτε ἀνεκαλύφθη ὑπὸ τῆς ἀστυνομίας ἐπ’ αὐτοφώρῳ μία βιομηχανία καταναλώσεως ξένου οἰνοπνεύματος, εἰσαχθέντος δῆθεν χάριν ἐξαγωγῆς οἴνου, μεθ’ οὗ ἔδει ν’ ἀναμιχθῇ τὸ ξένον οἰνόπνευμα, διότι, ὡς εἶπον, τοῦτο στοιχίζει εὐθηνότερον, ἀφοῦ τὸ ἐδῶ παραγόμενον πωλεῖται πρὸς 1,30, ἐνῷ τὸ ξένον πωλεῖται πρὸς 60 λεπτά. Ὥστε βλέπετε, ὅτι ἡ διαφορὰ εἶναι μεγάλη, 70 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν. Εἶχε λοιπὸν ἡ κερδοσκοπία αὕτη 70 λεπτῶν κέρδος καθαρὸν ἐπὶ ἑκάστης ὀκᾶς μόνον ἐκ τούτου. Ἐν τούτοις τοιαύτη προστασία ἐγένετο εἰς αὐτοὺς τοὺς κυρίους δυστυχῶς ἀπὸ τὰς Ἀρχὰς ἄλλοτε, ὥστε οὐ μόνον ὁ ἀνακαλύψας τὴν τοιαύτην κατάχρησιν ἐνωμοτάρχης δὲν ἠδυνήθη νὰ πράξῃ τι, ἀλλὰ μετ’ ὀλίγον καὶ ἀπεμακρύνθη ἐντεῦθεν.

§314Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Πότε ἐγένετο;

§315Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ἐπετράπη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ εἰς ἐποχὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν καθαρὰ οἰνοπνεύματα δὲν παρήγομεν, οὐδ’ ἐντελῶς ἄοσμα, διότι ἦτο μὲν καλὸν τὸ οἰνόπνευμα, ἀφοῦ ἀφῃρέθη σχεδὸν πᾶν ὅ,τι δὲν ἦτο οἰνόπνευμα καὶ ἐλάχιστον ὕδωρ περιεῖχεν, ἀλλ’ ἀπεστερεῖτο καὶ πολλῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαιότατα ἐνίοτε, διὰ νὰ κατασκευασθῶσιν ἄλλα ποτά. Π. χ. δὲν δύνασθε νὰ ἐπιτύχητε καλὸν κονιὰκ ἐκ τοῦ διὰ τελείων μηχανημάτων ἀποσταζομένου ἐξ οἴνου οἰνοπνεύματος, διότι λόγῳ τῆς τελείας ἐργασίας τῶν μηχανημάτων παράγεται οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον ἔχει μὲν τὴν γεῦσιν τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ τὴν ὀσμὴν αὐτοῦ, ἀλλὰ δὲν ἔχει τινὰ ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα, ἵνα κατασκευασθῶσι καλὰ ποτὰ, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι τοιαῦτα, ἂν δὲν περιέχουν τὴν γεῦσιν καὶ τὴν ὀσμὴν, τὰς ὁποίας μόνον τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα δίδουσι, καὶ εἰς ἃ ὀφείλουσι κατὰ μέγα μέρος τὴν ἀνωτέραν ποιότητα αὐτῶν. Οὕτω τὸ καλῆς ποιότητος κονιὰκ δὲν δύνασθε νὰ τὸ παραγάγητε ἢ διὰ τῶν ἀτελῶν μηχανημάτων, τῶν ἀνέκαθεν ἐν χρήσει πρὸς ἀπόσταξιν οἰνοπνεύματος. Κονιὰκ ἐκ σχεδὸν ἀνύδρου οἰνοπνεύματος δὲν ἔχει φυσικὴν γεῦσιν καλήν. Τουναντίον ὅλα τὰ οἰνοπνεύματα, ὅταν ἐξιχθῶσιν εἰς 96 βαθμοὺς, δὲν διαφέρουσι τὴν γεῦσιν τὸ ἓν ἀπὸ τὸ ἄλλο. Τὸ καλὸν κονιὰκ, τὸ ὁποῖον παράγεται εἰς τὴν Γαλλίαν, ἀποστάζεται διὰ τῶν κοινῶν ἀμβύκων, οἵτινες ἀφίνουν εἰς τὸ ἀπόσταγμα πολλὰ αἰθέρια συστατικά. Τὰ καλὰ κονιὰκ προέρχονται ἐκ λευκῆς σταφυλῆς τῆς Charente, τῆς ὁποίας ὁ οἶνος κατεσκευάσθη ἐκ τῆς σαρκὸς ἄνευ τοῦ φλοιοῦ καὶ ἀποστάζεται διὰ τῶν κοινῶν ἀμβύκων. Διὰ τοῦτο τὸ ἀπόσταγμα αὐτὸ ποικίλλει μεταξὺ 49 καὶ 50 βαθμῶν μόνον, δὲν ὡριμάζει δὲ ἢ μετὰ παρέλευσιν τεσσάρων ἕως πέντε ἐτῶν ἐντὸς καταλλήλων βυτίων ἐκ δρυὸς νέων. Μεγάλοι οἶκοι, γνωστοὶ καθ’ ὅλον τὸν κόσμον διὰ τὰ γνήσια καὶ ἐκλεκτὰ κονιὰκ, παρασκευάζουν καὶ τελειοποιοῦν αὐτά. Ταῦτα πωλοῦνται 5 καὶ 10 φράγκα ἡ φιάλη, τὰ δὲ παλαιὰ 15 καὶ 30 φράγκα. Λοιπὸν εἰσήγομεν ἄλλοτε οἰνόπνευμα ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, διότι τὸ ἐν Ἑλλάδι παραγόμενον, ἀναμιγνυόμενον μετὰ τῶν οἴνων τῆς ἀλλοδαπῆς, ἔδιδεν, ὡς φαίνεται, ὀσμὴν καὶ γεῦσιν, ἡ ὁποία ἀπαρέσκει εἰς τοὺς ἀγοραστάς. Ἕνεκα τούτου πρὸ καιροῦ καὶ ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀειμνήστου Τρικούπη ἐπεβλήθησαν αὐτῷ οἰνοποιοί, καὶ μάλιστα οἱ τῶν Πατρῶν, οἱ ἐξάγοντες οἴνους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, καὶ ἐπέμειναν νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς οἰνοπνεύματος πρὸς ἀνάμιξιν μετὰ τῶν οἴνων τῶν ἐξαγομένων εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Τότε δὲν ὑπῆρχεν ἡ συνθήκη μετὰ τῆς Γερμανίας· ἦλθεν ἔπειτα ἡ συνθήκη, ἥτις τὸ καθιέρωσε. Νῦν δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀτελὴς αὐτὴ εἰσαγωγή, ἀφοῦ παράγομεν ἀποστάγματα οἴνων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄνευ κακῆς γεύσεως καὶ ὀσμῆς, ἑπομένως ἀπαράλλακτα πρὸς τὰ καθαρώτερα εὐρωπαϊκὰ, παράγομεν δὲ καὶ οἰνοπνεύματα ἐκ σταφίδος καὶ οἴνου σταφιδίτου, τὰ ὁποῖα, ἀναμιγνυόμενα μὲ τὸν οἶνον τὸν διὰ τὸ ἐξωτερικὸν προωρισμένον, δύνανται νὰ καταστήσωσιν αὐτὸν καλλίτερον παρὰ ὅτε ἀνεμιγνύετο μὲ οἰνόπνευμα παραγόμενον ἐκ γεωμήλων ἢ τεύτλων. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἀνάμιξις οἰνοπνεύματος βιομηχανικοῦ μετὰ τοῦ οἴνου τοῦ μέλλοντος νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ἀλλὰ μόνον μετὰ οἰνοπνεύματος ἐξ οἴνου ἀπεσταγμένου. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν προσκρούει εἰς τὴν συνθήκην μετὰ τῆς Γερμανίας, διότι ἡ συνθήκη λέγει ἀνάμιξιν συμφώνως πρὸς τοὺς ἐν ἰσχύϊ νόμους καὶ κανονισμούς. Τοιούτους ἐγὼ δὲν γνωρίζω. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν δύναται νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα, ἂν ἀπώλεσε τὸ Κράτος τὸ δικαίωμα ν’ ἀπαγορεύσῃ τὴν ἀνάμιξιν οἰνοπνεύματος ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ὁθενδήποτε προερχομένων, μετὰ οἴνων. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ἐπὶ τῆς δευτέρας κατηγορίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ προταθεῖσαν προσθήκην, καὶ ἐγὼ εὑρίσκω, ὅτι ἡ ἄδεια, ὅπως παράγῃ τις διὰ τὸν ἴδιον οἶκον οἰνόπνευμα, καὶ μάλιστα ἄνευ τινὸς περιορισμοῦ, — διότι δὲν θέτετε τοιοῦτον περιορισμόν, — εἶναι ἄτοπος. Λέγετε ὅτι οἱοσδήποτε δύναται νὰ ἀποστάξῃ ἐντὸς 40 ἡμερῶν τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον ἀναγκαιοῖ εἰς τὸν οἶκόν του. Ποῖος δὲν θ’ ἀποκτήσῃ λέβητα, ὥστε ἐντὸς 40 ἡμερῶν νὰ ἀποστάζῃ τὸ οἰνόπνευμα τὸ ὁποῖον ἀναγκαιοῖ εἰς τὸν οἶκόν του καὶ πλέον; Καὶ ἐν πρώτοις ὅλοι ἐν ταῖς ἐπαρχίαις, ἐν αἷς παράγεται οἶνος, θ’ ἀποστάζωσι τὸ οἰνόπνευμα διὰ τὰς οἰκίας των, ὅπερ θεωρῶ κακὸν, οὐ μόνον ὑπὸ ἔποψιν οἰκονομικὴν, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ ἔποψιν ὑγιεινὴν, εἶμαι δὲ ἀμείλικτος διώκτης τῆς διαδόσεως τοῦ οἰνοπνεύματος, ἰδίως ἐν τοῖς χωρίοις, διαδόσεως, ἥτις καθ’ ἡμέραν κατακτᾷ ἔδαφος; καὶ ὑποσκάπτει τὴν ὑγείαν τῶν κατοίκων, καὶ μάλιστα τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται ν’ ἀπασχολῶνται κατὰ τὰς ὥρας τῆς ἀναπαύσεως μὲ ποτὸν ἄλλο. Διότι ὁ ἐν ταῖς πόλεσι δύναται νὰ διέλθῃ τὸν καιρὸν τῆς ἀνέσεως πίνων καφέδες ἢ λεμονάδας ἢ ζῦθον. Οἱ χωρικοὶ ὅμως, ἢ κατ’ ἰδίαν ἢ εἰς τὸ οἰνοπωλεῖον, θ’ ἀσχοληθῶσι πίνοντες οἰνόπνευμα. Καὶ ἂν μὲν ἐγίνετο χρῆσις οἰνοπνευμάτων παραγομένων ἐξ οἴνου, τὸ κακὸν θὰ ἦτο μικρότερον, ἀλλὰ γίνεται χρῆσις οἰνοπνεύματος παραγομένου ἐκ τῶν στεμφύλων, καὶ τούτων ἠλλοιωμένων πολλάκις, διότι ἐπεκράτησεν ἡ ἐσφαλμένη ἰδέα, ὅτι τὸ ἐξ αὐτῶν ἀποσταζόμενον οὖζον εἶναι καὶ ὑγιεινόν. Εἰς τὴν κατάχρησιν αὐτοῦ πολὺ συντελεῖ καὶ ἡ ὑγιεινολογία τῶν οἰνοπνευματοπωλῶν, παριστώντων ὅτι τὸ οἰνόπνευμα εἶναι τὸ καλλίτερον ποτὸν διὰ τὸν ἐργάτην, ὅτι τὸν τρέφει καὶ τὸν ἐνδυναμώνει εἰς τὴν ἐργασίαν, ἐνῷ τὸ ἐναντίον φέρει ἀποτέλεσμα· ἐξάπτει πρὸς στιγμήν, ἀλλὰ παραλύει μετ’ ὀλίγον τὰ νεῦρα, καὶ ἐξαντλεῖ τὸ σῶμα. Δὲν παρετήρησαν, ὅτι ὅσον πίνουσιν οἱ ἐργατικοί, τόσον περισσότερον χαυνοῦνται καὶ βαρύνονται τὴν ἐργασίαν καὶ ζητοῦσι τὸν ὕπνον. Καὶ διὰ νὰ ἔχητε μᾶλλον αἰσθητὴν τὴν ἀντίληψιν τούτου, λάβετε ὡς παράδειγμα τὰς χωρικὰς καὶ τοὺς χωρικούς. Ἡ μὲν γυνὴ εἶναι πάντοτε ἐπὶ ποδός, ἀεικίνητος, δὲν κάθηται οὐδ’ ἀναπαύεται, ἐνῷ ὁ σύζυγος, ὁσάκις πίνῃ οἶνον ἢ οἰνοπνεύματα, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχῃ τὴν αὐτὴν, ὡς ἡ σύζυγός του, προθυμίαν πρὸς ἐργασίαν καὶ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκτελέσῃ ἀδιάκοπον ἐργασίαν. Θὰ θελήσῃ νὰ κοιμηθῇ εὐθὺς μετὰ τὰ γεύματα, ἰδίως τὸ θέρος, ἐνῷ ἡ γυνὴ μόλις ἐγερθῇ ἀπὸ τῆς τραπέζης θὰ ἐκτελέσῃ ἀκούραστος ὅλας τὰς ἐργασίας τῆς οἰκίας καὶ τοῦ ἀγροῦ. Ποῦ ἀλλοῦ ν’ ἀποδώσωμεν τοῦτο ἢ εἰς τὴν χρῆσιν τῶν οἰνοπνευμάτων; Δὲν εἶναι δ’ αὕτη ἡ μόνη βλάβη. Ἡ κατάχρησις τῶν τοιούτων ποτῶν κατέστησε τοὺς ὀργανισμοὺς πολλῶν χωρικῶν τοσοῦτον ἀσθενεῖς καὶ εὐθραύστους, ὥστε ὑποκύπτουσιν εἰς ἐλαφρὰς πολλάκις προσβολὰς, καὶ συχνὰ βλέπομεν ν’ ἀποθνήσκωσι περισσότεροι ἐν τοῖς χωρίοις καὶ εἰς ἡλικίαν πολὺ πρὸ τοῦ γήρατος, ἐνῷ εἰς τὰς ἐξοχὰς καὶ καθαρώτερον ἀέρα ἀναπνέουσι, καὶ ὀλιγωτέρας ἔχουσι φροντίδας, καὶ ἔπρεπε νὰ ἦναι ἀκμαιότεροι καὶ μακροβιώτεροι. Ἐν τούτοις κατήντησε νὰ ἦναι οἱ χωρικοὶ συγκριτικῶς ἀσθενέστεροι τὸ σῶμα ἀπὸ τοὺς διαμένοντας εἰς τὰς πόλεις. Ἡ κατάχρησις τοῦ οἰνοπνεύματος, ὅταν μάλιστα προστίθηται καὶ ἡ κατάχρησις τοῦ καπνοῦ καὶ ἡ ἔλλειψις καλῆς τροφῆς, ὡς συμβαίνει εἰς τοὺς ἐν Ἑλλάδι χωρικούς, κατεργάζεται σώματα ἀσθενικά, βρόγχους καὶ πνεύμονας εὐπαθεῖς, ὑποκύπτοντας εὐκόλως εἰς πρώτην προσβολὴν, καὶ φθείρει κατὰ μικρὸν τὴν φυλὴν ὁλόκληρον. — Δὲν λέγω ὅτι διὰ τοῦτο πρέπει ν’ ἀπαγορεύσωμεν ἐντελῶς τὴν ἀπόσταξιν ἐν τοῖς χωρίοις, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπικρατῇ καὶ ἐν τῷ νομοθετικῷ σώματι ἡ ἐσφαλμένη ἰδέα, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιτρέπηται ἡ ἀπόσταξις τῶν στεμφύλων ὡς μία οἰκιακὴ, βιωτικὴ τῶν χωρικῶν πληθυσμῶν ἀνάγκη. Ἡ παντελὴς ἐν τῷ λαῷ παῦσις τῆς χρήσεως τοῦ οἰνοπνεύματος θὰ ἦτο ἡ μεγαλειτέρα πρὸς αὐτὸν εὐεργεσία, καὶ ἐκ τῆς γνώμης αὐτῆς πρέπει νὰ ἐμπνεώμεθα νομοθετοῦντες. Τοῦτο δὲ θὰ ἦτο οὐ μόνον ὑγεία τῶν κατοίκων καλλιτέρα, ἀλλὰ καὶ πλοῦτος τῆς χώρας, διότι ἡ ἐξοβέλισις τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν εἶναι αὔξησις καὶ ἔντασις τῆς ἐργασίας καὶ τῆς παραγωγῆς. Δὲν ἀντιτείνω ν’ ἀπαλλαχθῇ, ἀλλὰ τοὐλάχιστον μετά τινος περιορισμοῦ, νὰ μὴ ἀφεθῇ πλήρης ἐλευθερία εἰς τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐν τοῖς χωρίοις, διότι ἐκεῖ ἰδίως βλάπτει περισσότερον. Καὶ ἐν ταῖς πόλεσι βλάπτει, ἀλλ’ ἐνταῦθα τοὐλάχιστον δύνανται δι’ ἄλλων μέσων, ἐξ ἄλλων ἀφορμῶν νὰ ἀποσπῶνται οἱ φιλοπόται ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἐλαττώματος, πρᾶγμα ὅπερ δὲν δύναται νὰ συμβῇ ἐν τοῖς χωρίοις. Πολλάκις μοὶ συνέβη νὰ ἐρωτήσω ἰατρὺς πλήρεις ὑγείας, νέοι ἔτι ἀπέθανον, καὶ ἤκουσα ἔκπληκτος, ὅτι ὑπέκυψαν εὐκόλως λόγῳ τοῦ ἀλκολισμοῦ. Οὐδὲν ὑπονομεύει περισσότερον τὸ σῶμα, ὅσον ἡ ὑπέρμετρος χρῆσις τῶν οἰνοπνευμάτων. Περὶ τῶν ἐν Ἑλλάδι οἰνοπνευμάτων ἔχομεν τὴν ἰδέαν, ὅτι εἶναι ἀβλαβῆ, διότι προέρχονται ἐκ σταφυλῶν. Ἀλλ’ εἶναι πλάνη. Καὶ τὸ ἡμέτερον οἰνόπνευμα, καὶ μάλιστα τὸ οὖζον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντελῶς ἀκάθαρτον, βλάπτει, ὅσον καὶ τὸ ἐξ ἀραβοσίτου καὶ τὸ ἐκ τεύτλων. Τὸ ἀβλαβέστερον εἶναι τὸ ἀποσταζόμενον ἐξ οἴνου, ἔν τισι περιστάσεσιν ὅμως καὶ τοῦτο ἀποβαίνει ἐπιβλαβὲς λόγῳ κατασκευῆς. Ὅπως δήποτε πάντα τὰ οἰνοπνεύματα εἶναι δηλητηριώδη ἐπὶ τέλους εἰς τὴν ὑγείαν. Καλῶς καθαριζόμενα σήμερον ἀποβαίνουν ἀβλαβέστερα, ἀλλ’ ἀντὶ ὅλων αὐτῶν τῶν καθαρισμένων οἰνοπνευμάτων προτιμότερος εἶναι ὁ οἶνος καὶ ὁ ζῦθος, θεωρούμενα ὑγιεινὰ ποτά. Τοῦτο πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν νομοθετοῦντες, καὶ αὐτὴ ἡ ἔποψις πρέπει νὰ ἐφελκύσῃ τὴν προσοχὴν ἡμῶν.

§316Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§317ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἔκλεισε μερικὰ ἐργοστάσια ὁ νόμος τοῦ 1899. Ὀλίγα ἀπ’ αὐτὰ θὰ κλείσουν ἀκόμη.

§318Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Τὸ ἐξεταστέον εἶναι, πόσα θὰ μείνουν, οὐχὶ πόσα θὰ κλείσουν.

§319Κ. ΓΕΡΑΚΗΣ. Μίαν μόνον παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου. Βεβαίως τὰ καταστήματα τῆς οἰνοπνευματοποιΐας τῶν ἐπαρχιῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαγωνισθῶσι πρὸς τὰ καταστήματα τῆς οἰνοπνευματοποιΐας τοῦ Πειραιῶς, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὅπως ἔχει νῦν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ὡς ἐκ τούτου θὰ ὑποβάλω μίαν παρατήρησιν ἔγγραφον ὑπὸ τὴν σκέψιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς κρίνῃ, ὅτι ἡ παρατήρησις αὕτη εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἰσότητα καὶ τὴν δικαιοσύνην μεταξὺ τῶν καταστημάτων τῶν λειτουργούντων ἐν Πειραιεῖ καὶ τῶν τοιούτων ἐν ταῖς ἐπαρχίαις, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ φέρῃ τὴν τροπολογίαν, ἣν ὑποδεικνύω εἰς τὴν παρατήρησίν μου ταύτην. Ἡ παρατήρησίς μου ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Φρονῶ ὅτι ὁ ἐπιβαλλόμενος ἐπὶ τῶν ἀνακαθαρτήτων φόρος, ἡ παραγωγὴ τοῦ ὁποίου ὁρίζεται εἰς 300 τοὐλάχιστον ὀκάδας ἀνύδρου οἰνοπνεύματος κατὰ 24 ὥρας, εἶναι μέγας. Διότι μία τοιαύτη δύναμις ἀνακαθαρτήριος δι’ ἐπαρχιακὰς πόλεις εἶναι μεγάλη. Χάριν ὅθεν ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης δέον νὰ φορολογῶνται οἱ ἀνακαθαρτῆρες εἰς τὰς ἐπαρχίας ἀναλόγως τῆς δυνάμεως τῆς παραγωγῆς των καὶ κάτω τῶν 300 ὀκάδων, ὅπως γίνεται καὶ διὰ τὰ μηχανήματα τῶν 300 ὀκάδων.» Αὐτή, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ παρατήρησις, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν.

§320Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, θέλω προσθέσει ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τῆς πρώτης κατηγορίας, διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ὑπεβάλομεν, ὅτι τὸ τεσσαρακονθήμερον διάστημα δὲν ἀρκεῖ, προσδιοριζόμενον εἰς πάσας τὰς ἐπαρχίας διὰ Βασ. Διατάγματος. Δὲν ὑπάρχει μόνον ὁ λόγος, ὅτι πάντες οἱ παραγωγοὶ τῶν στεμφύλων δὲν ἔχουσιν ἄμβυκας, ὥστε ἐντὸς τῶν 40 ἡμερῶν νὰ δύνανται πάντες νὰ ἀποστάξωσι τὰ στέμφυλά των, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἄλλοι λόγοι κλιματολογικοί, διότι εἰς πολλὰς ἐπαρχίας κατὰ διαφόρους δήμους δὲν γίνεται ὁ τρυγητὸς ταὐτοχρόνως. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν τῶν Καλαβρύτων, λόγου χάριν — καὶ πιστεύω καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας — ἔχομεν ὀρεινοὺς καὶ πεδινοὺς δήμους, ὥστε ἄλλοι μὲν τῶν δήμων τρυγῶσι τὸν Αὔγουστον, ἄλλοι τὸν Σεπτέμβριον, καὶ ἄλλοι τὸν Ὀκτώβριον· εἰς τοὺς ὀρεινοὺς δήμους ἰδίως ὁ τρυγητὸς γίνεται τὸν Ὀκτώβριον. Ἑπομένως, ἐὰν τὸ τεσσαρακονθήμερον αὐτὸ ὁρισθῇ διὰ Βασ. Διατάγματος κατ’ ἐπαρχίας, τότε ἄλλοι μὲν τῶν δήμων θὰ ἔχωσι στέμφυλα καὶ ἄλλοι δὲν θὰ ἔχωσιν, ἄλλοι θὰ ἔχωσιν ἄμβυκας καὶ ἄλλοι δὲν θὰ ἔχωσιν.

§321ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ἀγοράσωσιν ἄμβυκας.

§322Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πόσον νομίζετε ὅτι θὰ ἦναι τὸ προϊὸν τῆς ἀποστάξεως αὐτῆς; 15 ἢ 20 δραχμῶν οἰνόπνευμα· διότι οἱ χωρικοί μας, ὡς γνωρίζετε, ἔχουσιν ἄλλος μὲν ἓν στρέμμα, ἄλλος δὲ ἥμισυ στρέμμα ἀμπέλου· δὲν εἶναι εὔκολον λοιπὸν νὰ ἀγοράσωσιν ὅλοι ἄμβυκας. Γνωρίζω, Κύριοι, ὅτι εἰς χωρία τῆς ἐπαρχίας μου μὲ ἕνα ἢ δύο ἄμβυκας οἰκονομοῦνται ὅλοι οἱ χωρικοί. Ἀλλὰ, κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος, ὅτι οἱ χωρικοὶ συνηθίζουσι τὰ στέμφυλά των νὰ τὰ ἀφίνωσιν ἐντὸς τοῦ οἴνου, καὶ ὅταν τελειώσῃ ὁ οἶνος, τότε ἀποστάζουσι τὰ στέμφυλα. Ὥστε δὲν εἶναι γνωστὸν πότε θὰ ἔχῃ καιρὸν ἕκαστος νὰ ἀποστάξῃ τὰ στέμφυλα. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ ἀντίρρησις, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ὑπέβαλον, δὲν εἶναι δικαία. Πρέπει ἕκαστος νὰ ἔχῃ ἐλευθερίαν, ὅπως ἐντὸς τοῦ ἔτους ἀποστάζῃ τὰ στέμφυλα, ὅταν ἔχῃ τὰ στέμφυλα καὶ τὸν ἄμβυκα. Διὰ τοῦτο εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ ζητῇ ἄδειαν ἀπὸ τὸν ἔφορον. Ἀλλ’ ἐὰν τοῦτο νομίζητε ὅτι εἶναι βαρὺ, τὸ νὰ ζητῇ δηλαδὴ πάντοτε ἄδειαν ἀπὸ τὸν ἔφορον, ἂς κοινοποιῇ τοὐλάχιστον μίαν δήλωσιν εἰς τὸν ἔφορον διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος, ἢ εἰς τὸν εἰρηνοδίκην, ὅτι θὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον τῷ δίδει ὁ νόμος, νὰ ἀποστάξῃ τὰ στέμφυλα ἐντὸς 40 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς δεῖνα ἐποχῆς μέχρι τῆς δεῖνα, καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἔχῃ μίαν ἀπόδειξιν, ὅτι συνεμορφώθη πρὸς τὸν νόμον, καὶ νὰ μὴ καταδιώκηται. Ἐὰν δὲν γείνῃ οὕτω, κύριε Πρόεδρε, τότε τὸ εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ νόμου δίδεται εἰς τοὺς χωρικοὺς οἰνοπνευματοποιούς, θὰ ἦναι δῶρον ἄδωρον· τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἐπαρχίαν μου τοῦτο δύναμαι νὰ βεβαιώσω, διότι οὐδεὶς θὰ δύναται νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο νομίζω δίκαιον, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ταύτην, νὰ μὴ γίνηται διὰ Διατάγματος ὁ ὁρισμὸς τοῦ χρονικοῦ διαστήματος, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ δύνανται νὰ ἀποστάζωσι τὰ στέμφυλα, ἀλλ’ ἕκαστος νὰ ὁρίζῃ ὁ ἴδιος τὸν χρόνον διὰ δηλώσεως πρὸς τὸν ἔφορον ἢ τὸν εἰρηνοδίκην, κοινοποιουμένης διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος. Ἐπιμένω εἰς τὴν πρότασίν μου ταύτην, κύριε Πρόεδρε.

§323Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δὲν νομίζω ἀναγκαῖον νὰ ἐπανέλθω πάλιν εἰς τὸ ζήτημα τὸ πρῶτον, εἰς τὸ ζήτημα τὸ σχετιζόμενον μὲ τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς Αʹ κατηγορίας. Ἐὰν ἡ προταθεῖσα τροποποίησις ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μεταρρυθμισθῇ κατὰ τρόπον μὴ παρακωλύοντα τὴν χρησιμοποίησιν τῶν στεμφύλων ὑπὸ τῶν οἰνοπαραγωγῶν, ἡ ἰδέα, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα προηγουμένως, πραγματοποιεῖται. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κ. Βουλευτὴς Μεσολογγίου, δύναται νὰ λυθῇ παρ’ ἡμῶν, διότι δυστυχῶς παρατηροῦμεν, ὅτι πανταχοῦ, ὅπου ἡ ὑγιεινὴ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν ταμιευτικὴν ἰδέαν, κύπτει πάντοτε ἡ ἰδέα τῆς ὑγιεινῆς. Διὰ τοῦτο βλέπομεν, ὅτι τὰ εἴδη τὰ ἐπιβλαβῆ εἰς τὴν ὑγείαν, τὸ οἰνόπνευμα καὶ ὁ καπνὸς, ὅσον αὐξάνει ἡ ἀξία των, δυστυχῶς, ἐπὶ τοσοῦτον αὐξάνει ἡ κατανάλωσίς των.

§324Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Πρὸ μικροῦ εἴπετε, ὅτι ἡ Γαλλία ἀφῆκε σχεδὸν ἀτελῆ τὰ ὑγιεινὰ ποτὰ, καὶ ἐπέβαλε φόρον εἰς τὸ οἰνόπνευμα. Εἴπετε μάλιστα, ὅτι ἐπέβαλε 380 φράγκα.

§325Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. 320.

Βεβαίως ἡ οὕτως ἐπερχομένη ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ φόρου αὔξησις τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου ἀφορᾷ καὶ εἰς τοῦτο, τὸ τῆς ὑγιεινῆς· ἀλλὰ παρατηροῦμεν, ὅτι καὶ μετὰ τὸν φόρον τοῦτον ἐπανῆλθεν ἡ κατανάλωσις εἰς τὸ αὐτὸ περίπου ποσόν. Λοιπὸν τὸ ζήτημα τῆς ὑγιεινῆς βεβαίως εἶναι ἄξιον τῆς προσοχῆς μας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τῶν ἀμπελοκτημόνων εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐφελκύσῃ τὴν προσοχὴν ἡμῶν ἐπὶ νόμου καθαρῶς φορολογικοῦ. Ὡς δὲ προεῖπον, ἡ τροποποίησις, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, πρέπει νὰ μεταρρυθμισθῇ κατὰ τρόπον ἄλλον, — εἴτε ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Καλαβρύτων, εἴτε ἄλλον, — ὅστις νὰ μὴ καθιστᾷ δυσχερῆ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν στεμφύλων. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν οἰνοπνευματοποιείων τῆς δευτέρας κατηγορίας, ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει ἐν τῇ κατατάξει τῶν διαφόρων οἰνοπνευματοποιείων δυσαναλογία τις, ὑπάρχει ἀναλογία ἀριθμητικὴ, διότι βάσις τοῦ φόρου, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται, εἶναι 15 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν, καὶ ἐπὶ τοῦ φόρου, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται ἐν συνόλῳ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς δυνάμεως τῆς παραγωγικῆς τῶν ὀργάνων τῆς παραγωγῆς, ἤτοι τοῦ φόρου τῶν 4,500 δραχμῶν κλπ., λαμβάνεται ὡς βάσις ὁ ἀνώτερος ὅρος τῆς παραγωγῆς τῶν ὀργάνων τούτων, καὶ προστίθενται 15 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν παραγωγῆς ἡμερησίας. Διὰ τοῦτο ἡ ἀναλογία ἡ ἀριθμητικὴ ὑπάρχει, ἀλλ’ ἡ ἀναλογία ἡ ἀριθμητικὴ ἐπὶ τοῦ φόρου τούτου δὲν βασίζεται ἐπὶ τῆς ἀληθοῦς παραγωγῆς, ἔχει καὶ αὕτη τὸ ἐλάττωμα, τὸ ὁποῖον ἔχουσι πάντες οἱ φόροι, οἱ ὁποῖοι βασίζονται ἐπὶ τεκμηρίων καὶ οὐχὶ ἐπὶ πραγματικῆς παραγωγῆς, ὅπως ἔχομεν καὶ ἄλλους φόρους βασιζομένους ἐπὶ τεκμηρίων, ὡς τὸν φόρον ἐπὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Τί παρατηροῦμεν ἐκεῖ; ὅτι ὑπάρχει δυσαναλογία κολοσσιαία· ὑπάρχουσιν ἀροτριῶντα κτήνη πληρώνοντα 60 ἢ 70 δραχμὰς, καὶ ἄλλα ἀροτριῶντα κτήνη πληρώνοντα 10 ἢ 15 δραχμὰς, καὶ τὰ τελευταῖα ἴσως εἶναι παραγωγικώτερα τῶν πρώτων. Λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἐλάττωμα τοῦτο τῆς ἐπὶ τεκμηρίων στηρίξεως τῆς νομοθεσίας, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ σταματήσωμεν εἰς τὴν ἀριθμητικὴν ἀναλογίαν τοῦ φόρου, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὰς πραγματικὰς περιστάσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκονται αἱ διάφοροι κατηγορίαι τῆς φορολογησίμου ὕλης· ἐνταῦθα δὲ φορολογήσιμος ὕλη εἶναι τὸ τεκμήριον ἐκεῖνο τῆς δυνάμεως τῆς παραγωγικῆς ἑκάστου ἐργοστασίου, καὶ τὰ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα ὑποτίθεται ὅτι θὰ παράγωσι 300 ὀκάδας, βαρύνονται μὲ ὡρισμένον φόρον, ὡς καὶ τὰ ὑποτιθέμενα ὅτι θὰ παράγωσιν ὀλιγώτερον. Ἀλλ’ ὡς ἀνεπτύχθη ἤδη, τὰ καταστήματα, τὰ ὁποῖα ὑποτίθεται ὅτι θὰ παράγωσιν ὀλιγώτερον οἰνόπνευμα, βεβαίως δὲν εὑρίσκονται εἰς τὰς αὐτὰς περιστάσεις, εἰς τὰς ὁποίας εὑρίσκονται τὰ καταστήματα, τὰ ὁποῖα ὑπολογίζεται ὅτι θὰ παράγωσι πλειότερον οἰνόπνευμα· διότι τὰ καταστήματα τὰ μεγάλα, ἀνεξαρτήτως τῶν χρηματικῶν μέσων, τὰ ὁποῖα διαθέτουσι καὶ τὰ ὁποῖα διευκολύνουσιν εἰς αὐτὰ τὴν πλήρη χρησιμοποίησιν τῶν ἑαυτῶν μηχανημάτων, εὑρίσκονται παρ’ ἡμῖν καὶ εἰς ἄλλην περίστασιν εὐνοίας, δηλαδὴ εἰς τὴν εὔνοιαν, τὴν ὁποίαν παρέχει αὐτοῖς ἡ πώλησις τῆς σταφίδος τῆς παρακρατήσεως. Ἑπομένως τὰ μὲν μεγάλα καταστήματα πληρώνουσι τὸν πραγματικὸν φόρον, τὸν ἀναλογοῦντα ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, τὰ δὲ μικρὰ καταστήματα πληρώνουσι πολὺ ἀνώτερον φόρον ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἀναλογεῖ ἐπὶ τῆς παραγωγῆς τῶν μηχανημάτων. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου τὰ μεγάλα καταστήματα εὑρίσκονται καὶ ὑπὸ ἄλλην εὐνοϊκὴν περίστασιν, τῆς ὁποίας τὰς λεπτομερείας θὰ συζητήσωμεν εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον, ἀλλὰ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐνταῦθα. Εἶναι ἡ περίστασις τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ φόρου, ὁσάκις ἐξάγῃ τις οἰνόπνευμα, εἴτε ἁπλοῦν εἴτε μεταβεβλημένον εἰς κονιάκ. Ἡ ἐπιστροφὴ αὕτη τοῦ φόρου, ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὴν πραγματικὴν παραγωγὴν τῶν μεγάλων τούτων ἐργοστασίων, δὲν εἶναι πλέον ἐπιστροφὴ τοῦ φόρου, εἶναι χορήγημα, τὸ ὁποῖον τὸ Δημόσιον παρέχει εἰς αὐτὰ, πολὺ ἀνώτερον τοῦ φόρου ἐκείνου, τὸν ὁποῖον πληρώνουσι· διότι, ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὴν ἀναλογίαν τοῦ πληρωνομένου φόρου, εὑρίσκομεν, ὅτι ὁ φόρος, τὸν ὁποῖον, ἐπὶ τοῦ τεκμηρίου βασιζόμενον, τὸ Δημόσιον εἰσπράττει ἐκ τῶν καταστημάτων τούτων, ἀνέρχεται εἰς 4 λεπτὰ περίπου κατ’ ὀκᾶν· ἐν τῇ ἐξαγωγῇ ὅμως τί ἐπιστρέφομεν; ἐπεστρέφομεν μέχρι τοῦδε 10 λεπτά, προτείνετε δὲ διὰ τοῦ νομοσχεδίου 20 λεπτά. Ἐπιστρέφομεν λοιπὸν πενταπλάσια. Νῦν δὲ τὰ καταστήματα ταῦτα, ἕνεκα τῶν σχέσεων αὐτῶν, ἐξάγουσι σχετικῶς πολὺ πλειότερα οἰνοπνευματώδη ποτά, καὶ ἰδίως κονιάκ, ἀφ’ ὅ,τι δύνανται νὰ ἐξαγάγωσι τὰ μικρὰ καταστήματα. Δυνάμεθα π. χ. νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἕν κατάστημα, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ παράγῃ ἓν ἑκατομμύριον ὀκάδων οἰνοπνεύματος ἐτησίως, ἂν ἐξαγάγῃ τὸ ὅλον, θέλει λάβει ὡς ἀμοιβὴν τῆς ἐξαγωγῆς ταύτης ποσὸν ἀρκετὰ σημαντικόν, τετραπλάσιον τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον θὰ πληρώσῃ ἂν δὲ ἐξαγάγῃ τὸ ἥμισυ ποσόν, πάλιν θὰ λάβῃ πλειότερον τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον πληρώνει. Καὶ ἡ ἐξαιρετικὴ αὕτη περίστασις, προστιθεμένη εἰς ὅσα εἶπον περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν μηχανημάτων, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν εἰς τὴν διαβάθμισιν τῆς φορολογίας, καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν μικροτέραν ἀναλογίαν εἰς τὰ μικρὰ καταστήματα, μεγαλειτέραν δὲ εἰς τὰ μεγάλα καταστήματα. Τοῦτο ἐπιβάλλει καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα τῆς χώρας. Δὲν νομίζω, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὴν οἰνοπαραγωγὸν καὶ σταφιδοπαραγωγόν, ἐπιτρέπεται νὰ τείνωμεν εἰς τὴν ἵδρυσιν μονοπωλίου τῶν οἰνοπνευμάτων. Εἰς ἄλλα Κράτη συνεστήθη τοῦτο, καὶ ἀλλοῦ μὲν ἐπέτυχεν, ἀλλοῦ δ’ ἀπέτυχε. Δὲν πρόκειται νὰ ἐξετάσωμεν τοῦτο. Παρ’ ἡμῖν ἡ ἰδέα τῆς τάσεως πρὸς σύστασιν μονοπωλίου δὲν εἶναι σύμφωνος πρὸς τὰ οἰκονομικὰ τῆς χώρας συμφέροντα· ἂν δὲ παραδεχθῶμεν τὴν ἐλαφρὰν σχετικῶς φορολογίαν τῶν μεγάλων καταστημάτων καὶ τὴν βαρεῖαν τῶν μικρῶν, θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ νὰ ἐξαλείψωμεν καὶ τὰ ὀλίγα ἀπομένοντα μικρὰ οἰνοπνευματοποιεῖα μετὰ τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἰσχύει σήμερον. Δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο πρέπει νὰ γείνῃ. Διὰ τοῦτο καὶ κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου ὑπέδειξα, ὅτι ὑπάρχει πραγματικὴ καὶ θετικὴ δυσαναλογία εἰς τὴν κλίμακα τῆς φορολογικὴν τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς δευτέρας κατηγορίας, δὲν ἔκαμα δὲ περαιτέρω ἀνάπτυξιν, διότι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑπάρχουσαν ταύτην δυσαναλογίαν, καὶ θὰ τροποποιήσῃ, ἐφ’ ὅσον τοῦτο εἶναι δυνατόν, τὴν σχετικὴν διάταξιν. Τώρα ἐπεθύμουν νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς τὸ ζήτημα τῶν ποτοποιῶν, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἡ κατ’ ἐμὲ λογικὴ καὶ κανονικὴ ἀρχὴ τοῦ περιορισμοῦ τῆς συζητήσεως εἰς τὰ διάφορα ταῦτα τμήματα, θέλω εἴπει ὀλίγας λέξεις καὶ ἐπὶ τούτου. Οἱ ποτοποιοί, εἴτε παράγουσιν οἱ ἴδιοι οἰνόπνευμα, πό ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ σπανιώτερον, εἴτε ἀγοράζουσι τὸ οἰνόπνευμα παρὰ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν καὶ τὸ μεταποιοῦσιν εἰς ποτὰ, ἔρχονται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον νὰ πληρώσωσιν ἕνα νέον φόρον, ἐπιπρόσθετον εἰς τὸν πληρωθέντα ἤδη ὑπὸ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν. Δίκαιος ὁ φόρος, διότι μεταβάλλουσι καὶ οὗτοι μίαν ὕλην εἰς ἄλλην φορολογήσιμον ὕλην, τὰ ποτά. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι αἱ ἀναλογίαι καὶ ἐνταῦθα, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν φόρον τὸν πληρωνόμενον ὑπὸ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῶν κατασκευαζόντων καὶ ποτὰ, εἶναι πρὸς βάρος τῶν καθαρῶς ποτοποιῶν. Διότι εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς, τοὺς κατασκευάζοντας καὶ ποτὰ, ἐπιπροστίθεται καὶ 1½ δραχμή. Ἡ μία καὶ ἡμίσεια αὕτη δραχμὴ ἀναλογεῖ ἐπὶ παραγωγῆς 365 ὀκάδων· ἂν κατασκευάζῃ καὶ οἰνοπνευματώδη ποτὰ, θὰ πληρώσῃ διὰ 365 ὀκάδας μίαν καὶ ἡμίσειαν δραχμήν. Πρέπει ὁ ποτοποιὸς, ὁ πληρώνων δραχ. 1500, νὰ παράγῃ 300,000 ὀκάδας ποτῶν. Δὲν νομίζω, ὅτι παράγει καὶ καταναλίσκει τόσα. Διὰ τοῦτο, αἱ ἀναλογίαι, τὰς ὁποίας τὸ νομοσχέδιον ζητεῖ παρὰ τῶν ποτοποιῶν, μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι βαρύτεραι, σχετικῶς πρὸς τὸν ἐπιπρόσθετον φόρον ἐπὶ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῶν παραγόντων καὶ ποτά. Εἶναι δὲ τοσοῦτο μᾶλλον βαρύτεραι, καθόσον εἰς μὲν τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς, κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 14, ἐπιτρέπεται νὰ ἐξάγωσι καὶ οἰνόπνευμα, μεταβαλλόμενον εἰς κονιὰκ, ὅπερ εἶναι ποτὸν, νὰ ἐξάγωσι τοῦτο, καὶ νὰ λαμβάνωσιν 20 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν ὡς ἐπιστροφὴν φόρου, εἰς δὲ τοὺς ποτοποιοὺς, οἱ ὁποῖοι ἤθελον κατασκευάσει κονιὰκ, δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ μετὰ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν 20 λεπτῶν.

§326ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. 10 λεπτῶν.

§327Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Μάλιστα, 10 λεπτῶν. Ἀλλὰ διατὶ ἡ ἐπιστροφὴ αὐτὴ τῶν 10 λεπτῶν ἐπὶ τοῦ κονιὰκ περιορίζεται μόνον εἰς τοὺς μεγάλους οἰνοπνευματοποιούς;

§328Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Συζητεῖτε χωρὶς νὰ γνωρίζητε ποίας ἰδέας ἔχομεν.

§329Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δὲν γνωρίζω τὰς ἰδέας σας περὶ τούτου· βλέπω, κατὰ τὸ ἄρθρον, τί διατάσσεται, καὶ λέγω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν ἐξαιρετικὴν ταύτην εὔνοιαν εἰς τοὺς μεγάλους οἰνοπνευματοποιοὺς, διότι, ὡς προεῖπον, αἱ περιστάσεις, εἰς ἃς εὑρίσκεται ἡ χώρα, δὲν ἐπιτρέπουσι νὰ τείνωμεν εἰς τὴν καταστροφὴν τῶν μικρῶν παραγωγῶν πρὸς ὄφελος τῶν μεγάλων παραγωγῶν, φερόμενοι οὕτω πρὸς τὸ μονοπώλιον, εἴτε ἀμέσως εἴτε ἐμμέσως.

§330Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐνῷ συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, πολλοὶ τῶν προαγορευσάντων προεχώρησαν μέχρι τοῦ ἄρθρου 14, διὰ νὰ ἀνεύρωσι πλεονεκτήματα ὑπὲρ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς δευτέρας κατηγορίας. Ὀφείλω νὰ δηλώσω εἰς τὸν κ. Βουλευτὴν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14 προετιθέμην νὰ ὑποβάλω τροποποίησιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὄχι μόνον εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς δευτέρας κατηγορίας, ἀλλὰ εἰς πάντας, καὶ τοὺς τῆς πρώτης κατηγορίας καὶ τοὺς τῆς δευτέρας κατηγορίας, εἴτε ποτοποιοὺς εἴτε οἰνοπνευματοποιοὺς, ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ ἀνύδρου οἰνοπνεύματος ἢ κονιὰκ ἐπὶ ἐπιστροφῇ λεπτῶν 10 κατ’ ὀκᾶν. Μέχρι τοῦδε ἄνυδρον οἰνόπνευμα ἐξ Ἑλλάδος δὲν κατωρθώθη νὰ ἐξαχθῇ, διότι τὸ ἄνυδρον οἰνόπνευμα εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν εἶναι ἀσυγκρίτως εὐθηνότερον. Εἶχε σκοπὸν ἡ διάταξις αὕτη νὰ παράσχῃ μίαν ἰδιαιτέραν ἀμοιβὴν εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς, ὅπως ἐπιτύχωμεν δι’ αὐτῆς τὴν κατασκευὴν καὶ ἐξαγωγὴν ἀνύδρου οἰνοπνεύματος. Ἐγένοντο πολλαὶ παρατηρήσεις ὡς πρὸς τὴν διάκρισιν μεταξὺ μικρῶν καὶ μεγάλων οἰνοπνευματοποιῶν. Εἶναι λίαν σύνηθες παρ’ ἡμῖν νὰ παρουσιαζώμεθα ὡς συνηγοροῦντες ὑπὲρ τῶν μικρῶν. Οἱ προλαλήσαντες εἶπον, ὅτι ἀδικοῦνται οἱ μικρότεροι οἰνοπνευματοποιοί. Περιέμενον νὰ ἀκούσω παρά τινος τῶν προλαλησάντων πρότασίν τινα, δυναμένην νὰ συμβιβάσῃ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου πρὸς τὴν τοιαύτην προστασίαν τῶν μικρῶν οἰνοπνευματοποιῶν, ἀλλ’ ἀπὸ οὐδένα τῶν προλαλησάντων ὑπεβλήθη τοιαύτη πρότασις.

§331Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Πῶς! ἡ ἰδέα μου ἦτο καθαρά.

§332Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ ἔχομεν τὴν ἐτησίαν παραγωγὴν τοῦ καταστήματος, καὶ ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει κατάστημα ἔχον μηχάνημα πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἡμερησίας παραγωγῆς κατωτέρας τῶν 300 ὀκάδων, ἔλαβον ταύτας ὡς βάσιν, καὶ ἐπὶ τῇ αὐτῇ ἀναλογίᾳ ἐπεβάλομεν φορολογίαν 15 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Τώρα προτείνεται νὰ παραδεχθῶμεν ἄλλην κλίμακα κατὰ τὴν διαβάθμισιν τῶν μικρῶν μηχανημάτων. Ἂν δεχθῶμεν ἑτέραν, ἤτοι ἐπιεικεστέραν κλίμακα, ποῦ θέλομεν καταλήξει; Οἱ ἔχοντες σήμερον μηχανήματα ἀνωτέρας ἐτησίας παραγωγικῆς δυνάμεως θὰ καταστήσωσι πάντα μικρότερα, τὸ ὁποῖον εἶναι εὔκολον, ὅπως ἀποφύγωσι τὸν φορολογικὸν ὅρον τῶν 15 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, καὶ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸν διὰ τοὺς μικροτέρους φορολογικὸν ὅρον τῶν 10 δραχμῶν...

§333Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Πῶς τὸ ἠξεύρετε;

§334Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ γνωρίζω, διότι τοιαύτην τινὰ βάσιμον πληροφορίαν ἔχω, ἵνα μὴ δεχθῶ ἄλλην ἀναλογίαν. Νομίζω δὲ, ὅτι ἡ ἀριθμητικὴ ἀναλογία εἶναι ἡ αὐτὴ καὶ διὰ τοὺς μεγάλους καὶ διὰ τοὺς μικρούς. Δὲν ἀδικοῦνται οἱ μικρότεροι οἰνοπνευματοποιοὶ, διότι, ὅπως εἰς τοὺς μεγαλειτέρους, οὕτω καὶ εἰς τοὺς μικροτέρους παρέχεται ἡ εὐκολία, ἂν καὶ ἐφ’ ὅσον θέλωσι νὰ ἐργάζωνται καθ’ ὅλον τὸ ἔτος. Οὐδεὶς κατ’ ἀκολουθίαν ὑπάρχει λόγος νὰ μεταβληθῶσιν αἱ ἀναλογίαι. Ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ οἱ ποτοποιοὶ καὶ οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ καὶ τῆς πρώτης καὶ τῆς δευτέρας κατηγορίας ἔχουσι τὸ δικαίωμα, ἐξάγοντες κονιὰκ ἢ οἰνόπνευμα ἄνυδρον, νὰ λαμβάνωσι τὴν αὐτὴν ἀμοιβὴν παρὰ τοῦ Δημοσίου, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀδικία τις. Ἔλεγον πρό τινος, ἔχων ὑπ’ ὄψει τὸν πίνακα, ὅτι τὸ ἐπιδιωκόμενον φορολογικὸν ἀποτέλεσμα ἀπὸ τὴν φορολογίαν τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῶν δύο κατηγοριῶν εἶναι ἡ αὔξησις τῆς δημοσίας προσόδου κατὰ δραχμὰς 145,000. Νομίζετε, ὅτι τοῦτο εἶναι μέγα ποσὸν διὰ πᾶσαν τὴν παρ’ ἡμῖν οἰνοπνευματοποιΐαν; Ἂν δὲ θελήσῃ τις ἐξ ὑμῶν νὰ ἐξετάσῃ, ὁποῖοι φόροι ἐπιβάλλονται εἰς ἄλλα ἔθνη, πλὴν ἐκείνων, ἅτινα ἔχουσι τὸ μονοπώλιον, θέλει εὕρει, ὅτι παρ’ ἡμῖν ἡ βιομηχανία τῆς οἰνοπνευματοποιΐας δὲν φορολογεῖται βαρέως. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν προθεσμίαν διὰ τοὺς παράγοντας οἰνόπνευμα δι’ ἁπλοῦ ἄμβυκος, χωρητικότητος ἐλάσσονος τῶν 150 ὀκάδων, πρὸς χρῆσιν ἀτομικὴν ἢ τῶν οἰκογενειῶν των, δέχομαι νὰ αὐξηθῇ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς πρὸς τοῦτο ἐργασίας ἀπὸ 40 ἡμερῶν εἰς 60.

§335ΑΛΕΞ. Γ. ΣΚΟΥΖΕΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁμιλῶν πρὸ ὀλίγου περὶ τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου ἀτελῶς οἰνοπνεύματος, εἶπεν, ὅτι ἡ ἐπιτήρησις τῆς Πολιτείας ἐξικνεῖται μέχρι τοῦ σημείου, καθ’ ὃ τὸ οἰνόπνευμα αὐτὸ ἀναμιγνύεται μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους, καὶ ὅτι ἐπὶ δύο ἔτη ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἦτο τῆς γνώμης αὐτῆς, εὗρεν ὅμως παρὰ τὴν γνώμην του τελεσθὲν, καὶ ἑπομένως εὗρε τὸ καθεστώς. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, πῶς ἀπὸ τῆς συνθήκης τοῦ 1884 μετὰ τῆς Γερμανίας, καθ’ ἣν συνθήκην «τὸ οἰνόπνευμα τὸ χρησιμεῦον εἰς τὴν οἰνοποιΐαν, συμφώνως μὲ τοὺς ἐν ἰσχύϊ νόμους καὶ κανονισμούς, ἀπαλλάσσεται παντὸς εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ καὶ ἄλλου οἱουδήποτε τέλους», πῶς περιήλθομεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ δύναται νὰ ἐξικνῆται ἡ ἐπιτήρησις τῆς Πολιτείας παρὰ μόνον μέχρι τοῦ σημείου, καθ’ ὃ τὸ εἰσαγόμενον οἰνόπνευμα ἀναμιγνύεται μετὰ γλεύκους, ἀλλὰ καὶ παραμένει καὶ διατηρεῖται ἐντὸς αὐτοῦ ἐπὶ δύο ἔτη. Διότι, καθὼς ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι, ἐν ἀρχῇ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς συνθήκης, ἐπὶ τοῦ ἀειμνήστου Τρικούπη, ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἐφηρμόσθη οὕτω πως. Ὅτε περὶ τὰ 1886, νομίζω, ἐξήγοντο ἰδίως οἱ ἐκ Κύμης, Λευκάδος καὶ Κερκύρας μέλανες οἶνοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὴν λεγομένην ἀνάμιξιν, εἰς τὰς ἀρχὰς, λέγω, ἦσαν ὑποχρεωμένοι οἱ οἰνέμποροι νὰ εἰσάγουν οἰνοπνεύματα διὰ τῶν αὐτῶν ἀτμοπλοίων ἢ πλοίων, διὰ τῶν ὁποίων ἐξήγετο οἶνος· ἡ ἀνάμιξις τότε ἐγίνετο ἐπὶ τῶν ἀτμοπλοίων, καὶ ἐδέησεν αὐτὸς ὁ ἀείμνηστος Τρικούπης νὰ παρεμβῇ, ὅπως δοθῇ σχετικὴ εὐκολία, δηλαδὴ ἡ ἀνάμιξις νὰ γίνεται οὐχὶ ἐπὶ τῶν πλοίων, ἕνεκα τῆς θαλασσοταραχῆς, ἀλλ’ ἐν τῷ τελωνειακῷ καταστήματι, καὶ μόνον ἐν τῷ τελωνειακῷ καταστήματι, διὰ νὰ ἐξάγηται ὁ οἶνος ὁ μετ’ αὐτοῦ ἀναμιχθείς. Καὶ μοὶ φαίνεται, ὅτι συνέβαινε καί τις παρερμηνεία τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συνθήκης, διότι ἡ συνθήκη εἰς μὲν τὸ Ἑλληνικὸν κείμενον λέγει «οἰνόπνευμα χρησιμεῦον εἰς οἰνοποιΐαν», ἑπομένως προφανῶς ἡ λέξις «οἰνοποιΐα» εἶναι κακὴ μετάφρασις, διότι τὸ κείμενον τῆς συνθήκης, τὸ ὁποῖον ἐκυρώθη εἰς τὸ Γαλλικόν, λέγει «alcool, employè à la préparation du vin», καὶ πᾶς, ὅστις γνωρίζει, ἔστω καὶ στοιχειωδῶς, τὴν Γαλλικὴν, ἐννοεῖ, ὅτι ἡ λέξις «οἰνοποιΐα» εἶναι πολὺ διάφορος τῆς «préparation du vin», δηλαδὴ τῆς παρασκευῆς τοῦ οἴνου. Ὥστε πρόκειται περὶ παρασκευῆς οἴνου, καὶ μὲ τοῦτο ἐννοοῦμεν νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ μεταφορὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑπὸ κλιματολογικὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπουν τὴν μεταφορὰν οἴνων μὴ ἐχόντων δύναμιν ὑπὲρ τοὺς δέκα ἢ δώδεκα βαθμοὺς οἰνοπνεύματος. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι ἴσως ἐκ τῆς παρερμηνείας αὐτῆς τῆς λέξεως ἐδόθη ἀφορμὴ εἰς τοιαύτην ἑρμηνείαν, ὥστε, ἐνῷ πρότερον, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συνθήκης, μόλις ἐπετρέπετο τὸ οἰνόπνευμα νὰ ἐπιβιβασθῇ ἐπὶ τοῦ ἰδίου πλοίου ἢ ἀτμοπλοίου, τοῦ μέλλοντος νὰ μεταφέρῃ τὸν οἶνον, καὶ ἐξαιρετικῶς νὰ εἰσάγηται εἰς τὴν ἀποθήκην, ἤτοι εἰς τὸ τελωνεῖον, διὰ νὰ γίνηται ἡ ἀνάμιξις, ἐφθάσαμεν σήμερον εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἐπιτρέπηται ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ἡ διαμονὴ αὐτοῦ ἐν τῷ τόπῳ ἐπὶ διετίαν, καὶ ἡ ἐπιτήρησις νὰ μὴ ἐξικνῆται πέραν τοῦ σημείου τῆς ἀναμίξεως· διότι, ἐννοεῖται, ἐδῶ εἶναι ἡ μεγάλη κατάχρησις, ἡ ὁποία συμβαίνει, διότι, ἐπὶ διετίαν μένον τὸ οἰνόπνευμα ἀναμεμιγμένον μὲ τὸν οἶνον, δύναται νὰ ὑποστῇ καὶ ἀπόσταξιν καὶ μυρίας ἄλλας καταχρήσεις. Ἐπειδὴ δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι αὐτὸς δὲν εἶχεν αὐτὴν τὴν γνώμην, θέλω τὸν ἐρωτήσει, ἂν δὲν εἶχεν αὐτὴν τὴν γνώμην, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἢ διατὶ δὲν ἔλαβε μέτρα τοιαῦτα, ὥστε νὰ ἐφαρμόζηται ὁ νόμος συμφώνως πρὸς τὸ πρότερον γινόμενον καὶ πρὸς τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν αὐτὸς ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς εἶχεν;

§336Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἴσως δὲν ἐγενόμην καταληπτὸς, διότι δὲν ὑπῆρξα ἐπαρκῶς σαφής. Ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι δυνάμεθα τὰ τοῦ θέματος τούτου, τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν σύμβασιν τῆς οἰνοπνευματοποιίας, νὰ τὰ ἐξετάσωμεν ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἑρμηνείαν τῆς συνθήκης. Ἴσως εἶναι θέμα πολὺ λεπτὸν, διὰ νὰ μὴ ἐξετασθῇ οὕτως, ὡς εἶναι κεκαλυμμένον, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Θέλω παρακαλέσει λοιπὸν νὰ μὴ ἐπιμείνωσιν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὅπως συζητηθῇ τὸ θέμα τοῦτο ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἑρμηνείαν τῆς συνθήκης. Ὅτε ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἀκριβῶς εὗρον, ὅτι οὕτως εἶχον τὰ πράγματα, ὅτι οὐδεμία ἠσκεῖτο ἐπιτήρησις ἐκ μέρους τῆς ἀρχῆς, ὅπως τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ἀτελῶς εἰσαγόμενον, ἐξάγηται ἐντὸς τοῦ ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος, μετὰ οἴνου ἀναμεμιγμένου. Προῆλθον λοιπὸν εἰς τὴν ἔκδοσιν Β. Διατάγματος, ἐπιβάλλοντος τὴν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέλαβον, ὅτι ἠδυνάμην νὰ ἐπιβάλω, ἔχων ὑπ’ ὄψει τὰς παρ’ ἡμῖν κρατούσας προθεσμίας τῆς διαμετακομίσεως, καθ’ ἃς ὁ εἰσάγων τοιοῦτον οἶνον ὑποβάλλεται εἰς ἐγγύησιν, ὅπως ἐντὸς δύο ἐτῶν ἐξαγάγῃ τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο, ἀναμεμιγμένον μετὰ γλεύκους ἢ οἴνου. Ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ἤθελεν ἐκπληρώσει τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην, ὑπεβάλλετο εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ διὰ τὸ οἰνόπνευμα νομίμου εἰσαγωγικοῦ τέλους καὶ δικαιώματος καταναλώσεως. Οὕτως ἐφηρμόσθη περίπου καθ’ ὅσον χρόνον ἐγὼ πρὶν διηύθυνον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπαναλαμβάνω, καὶ ὅτε ἔλαβον τὸ μέτρον τοῦτο, ἐπανειλημμένως μοὶ ἐγένοντο παραστάσεις καὶ ἀπ’ εὐθείας καὶ διὰ τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν συναδέλφου μου, ὅπως ἀνακαλέσω τὸ Διάταγμα αὐτό. Ἐγὼ δὲν ἠθέλησα νὰ τὸ ἀνακαλέσω. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει τώρα νὰ ἐξετάσωμεν ὅ,τι ἔπραξεν ὁ διάδοχός μου καὶ διατὶ τὸ ἔπραξεν. Ἴσως τὸ ἔπραξε, διότι ὑπῆρχεν ἀνώτερόν τι ἐθνικὸν συμφέρον. Διότι πρέπει νὰ γινώσκωμεν, ὅτι ἡ σύμβασις ἡ ἐμπορικὴ μετὰ τῆς Γερμανίας ἤδη εἶναι λελῃγμένη, καὶ εἰς πᾶσαν στιγμὴν δυνάμεθα νὰ τὴν καταγγείλωμεν. Δὲν νομίζω δὲ ἀναγκαῖον νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰς συνεπείας τῆς καταγγελίας ὡς πρὸς τὴν σταφίδα — διότι περὶ τούτου πρόκειται.

§337ΑΛΕΞ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος.

§338Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει λοιπὸν, ὅ,τι καὶ ἂν πράττωμεν πρὸς περιστολὴν τῶν καταχρήσεων ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ οἰνοπνεύματος, νὰ τὸ πράττωμεν τηροῦντες καὶ τὰς ἐκ διεθνῶν συμβάσεων ὑποχρεώσεις ἡμῶν· ὀφείλομεν ὅμως νὰ φροντίζωμεν, ὅπως ἡ κατάχρησις ἦναι ὡς οἷόν τε ὀλιγωτέρα.

§339Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφώνως πρὸς τὰς ἰδέας, τὰς ὁποίας πρὸ μικροῦ ἐξέθηκεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω, ὅτι τὸ παράδειγμα αὐτοῦ περὶ Γερμανίας, προκειμένου περὶ τῆς ἐμπορικῆς ἡμῶν συνθήκης μετὰ τῆς Γερμανίας, ἐνισχύει τὰς ἰδέας αὐτοῦ, καὶ τὰς ἐνισχύει πέραν τοῦ μέτρου, εἰς ὃ αὐτὸς προέβη. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἠξίωσεν, ἐντὸς δύο ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ οἰνοπνεύματος ἀναμίξεως νὰ ὑποχρεῶται ὁ ἀναμίξας νὰ ἐξάγῃ τὸν οἶνον αὐτὸν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐν Γερμανίᾳ, σχετικῶς μὲ τοὺς οἴνους τοὺς ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγομένους, ἐπιτρέπεται νὰ εἰσάγωνται οὗτοι ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἀναμίξεως αὐτῶν μετὰ ἐντοπίων οἴνων, γερμανικῶν. Ποῦ δὲ ἀξιοῖ νὰ γίνεται τοῦτο; ἀξιοῖ νὰ γίνεται ἡ ἀνάμιξις ἐν τῇ διαμετακομίσει, ἐν τοῖς τελωνείοις. Ἐν τοῖς τελωνείοις λοιπὸν ὁ οἶνος ὁ ἐξαγόμενος ἐκ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Γερμανίαν, εἰς τὸ Ἀμβοῦργον συνήθως, ὑφίσταται τὴν ἀνάμιξιν, ὁ μὲν λευκὸς γερμανικὸς οἶνος μεθ’ ὡρισμένης ποσότητος οἴνου ἑλληνικοῦ, ὁ δὲ ἐρυθρὸς μεθ’ ὡρισμένης πάλιν ποσότητος οἴνου ἑλληνικοῦ. Λοιπὸν δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Γερμανία νὰ δυσαρεστηθῇ, ἐὰν, διατηροῦντες τὴν διάταξιν, ἥτις ἀναγράφεται ἐν τῷ δασμολογίῳ τῷ προσηρτημένῳ εἰς τὴν Γερμανικὴν συνθήκην, ἀξιώσωμεν μόνον, ὅπως ἡ πρᾶξις αὕτη τῆς ἀναμίξεως γίνηται ἐν τῇ διαμετακομίσει ἡμῶν, μὴ ἐπιτρέπηται δὲ νὰ εἰσάγηται τὸ οἰνόπνευμα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ Κράτους, ὅπως ἀναμιχθῇ μετὰ τοῦ οἴνου πρὸς ἐξαγωγὴν ἐκτὸς τοῦ Κράτους· καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλ’ ἀκόμη νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἡ Διοίκησις νὰ ἐξετάζῃ καὶ βεβαιῶται, ἂν ὁ οἶνος αὐτὸς ἐξήχθη πραγματικῶς, ἢ ἂν τὸ οἰνόπνευμα, τὸ εἰσαχθὲν ἐντὸς τοῦ οἴνου, ἀπεστάχθη ἔπειτα, καὶ ἐκυκλοφόρησε τὸ παραχθὲν οἰνόπνευμα ἐπὶ ὅροις, οἱ ὁποῖοι καταστρέφουσι τὴν παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ ἐντοπίου, διότι κυκλοφορεῖ ξένον οἰνόπνευμα, ἐντελῶς ἀφορολόγητον. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι ἀξιοῦντες ἀπὸ τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐφαρμόζωμεν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ ἐκ Γερμανίας εἰσαγομένου αὐτὸ, τὸ ὁποῖον αὐτὴ ἐφαρμόζει ἐν Γερμανίᾳ κατὰ τὴν ἀνάμιξιν οὐ μόνον εἰς τοὺς ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγομένους οἴνους καὶ ἀναμιγνυομένους μὲ τοὺς γερμανικοὺς, ἀλλὰ καὶ εἰς πάντας τοὺς ἀλλοδαποὺς οἴνους, ἀξιοῦμέν τι ἴσον καὶ δίκαιον, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δυσαρεστηθῇ καὶ θεωρήσῃ τοῦτο ὡς δυσμενῆ ἐφαρμογὴν, πρόσκομμα παρεμβάλλουσαν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συνθήκης αὐτῆς μετὰ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ θ’ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἔχομεν δίκαιον, ἀξιοῦντες, ὅπως τὸ οἰνόπνευμα τὸ γερμανικὸν, ὅπερ εἰσάγομεν διὰ νὰ ἀναμίξωμεν μὲ τὸν οἶνον, ὃν ἐξάγομεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἀναμιγνύηται ἐν τῇ διαμετακομίσει καὶ μὴ εἰσάγηται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ὑποβάλληται τυχὸν μετὰ τὴν ἀνάμιξιν εἰς ἀπόσταξιν ἐπὶ σκοπῷ ἀτελοῦς κυκλοφορίας. Νομίζω ὅτι ἐπ’ αὐτῇ τῇ βάσει δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν παῦσιν τῆς καταχρήσεως. Ἂς γίνεται ἡ ἀνάμιξις ἡ πραγματικὴ καὶ ἀληθὴς μὲ οἶνον, ὅστις θὰ ἐξαχθῇ, ἀλλ’ ἂς μὴ γίνεται ἡ κατάχρησις τοῦ νὰ ἀποστάζηται μετὰ τὴν ἀνάμιξιν τὸ οἰνόπνευμα. Τοῦτο εἶναι ἐπιζήμιον οὐ μόνον εἰς τὴν ἰθαγενῆ οἰνοπνευματοποιΐαν, καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἀπόσταξιν τῆς σταφίδος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Δημόσιον, λόγῳ τῆς καταναλώσεως ξένου οἰνοπνεύματος ἀτελοῦς. Μέχρι τοῦδε ἐγένοντο πολλαὶ καταχρήσεις διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ξένου οἰνοπνεύματος, καὶ πρέπει νὰ παύσουν, ἐπειδὴ δὲ δὲν δύναται ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ αὐτοῦ, πρέπει νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ αὐστηρὰ ἐκτέλεσις τῆς συνθήκης, καὶ νὰ γίνεται ἀληθὴς ἀνάμιξις μετὰ τοῦ οἴνου καὶ ἐξαγωγὴ, καὶ οὐχὶ ψευδὴς, φαινομενική.

§340Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἤθελε ληφθῆ ὡς βάσις τοῦ νομοσχεδίου ἡ γνώμη τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Μεσολογγίου Βουλευτοῦ, τοῦ νὰ περισταλῶσι τὰ κακὰ ἀποτελέσματα τοῦ ἀλκολισμοῦ, οὐδένα βεβαίως θὰ εἶχον λόγον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅπως εὐθὺς ἀμέσως θὰ πράξω διὰ ζήτημα σχετικόν. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ἔφερεν, ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν τῶν 40 ἡμερῶν, δι’ ἣν ἐδέχθη νὰ παραταθῇ εἰς δύο μῆνας καὶ νὰ ὁρίζηται διὰ Β. Διατάγματος, θὰ παρακαλέσω, λέγω, αὐτὸν νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν ταύτην ἐπὶ 20 ἢ 15 ἔτι ἡμέρας, καὶ ἡ προθεσμία αὕτη νὰ ἄρχηται ἀπὸ τῆς 1 Ὀκτωβρίου μέχρι τέλους Δεκεμβρίου, ὅπως οὕτως ἀποφύγωμεν καὶ τὴν ἔκδοσιν Β. Διαταγμάτων καὶ τὴν σύγχυσιν, εἰς ἣν θὰ περιέλθῃ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὸν ὁρισμὸν τῆς ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῆς προθεσμίας, διότι ἄλλο χρονικὸν διάστημα θὰ ζητῇ ὁ εἷς δήμαρχος, ἄλλο ὁ ἄλλος, καὶ οὕτω καθεξῆς. Ἐκτὸς τῆς παρακλήσεως ταύτης ἔχω νὰ ὑποβάλω καὶ μίαν ἄλλην. Εἰς τὸν παλαιὸν νόμον ὑπῆρχε διάταξις, ἐπιτρέπουσα τὴν ἀτελῆ παραγωγὴν οἰνοπνεύματος καὶ ἐκ μούρων. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἡ διάταξις, ἣν ὁ κ. Ὑπουργὸς φέρει σήμερον, εἶναι εὐεργετικὴ διά τινας ἐπαρχίας, διατὶ νὰ μὴ ἐπεκταθῇ ἡ διάταξις αὕτη ἡ εὐεργετικὴ καὶ εἰς ἐκείνας τὰς ἐπαρχίας, ὅπου τὸ προϊόν τῆς ἀμπέλου δὲν ὑπάρχει, καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀντικατέστησαν αὐτὸ δι’ ἄλλου φυσικοῦ προϊόντος; Δὲν βλέπω δὲ, ποία ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου, ἐὰν ἐπιτραπῇ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον νὰ παράγωσιν οἱ ἄνθρωποι οἰνόπνευμα δι’ οἰκιακὴν χρῆσιν ἀπὸ μοῦρα, ἀντὶ ἀπὸ σταφυλάς. Ἐὰν λοιπὸν ὁ κύριος Ὑπουργὸς φρονῇ, ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν βλάβην τὸ Δημόσιον, παρακαλῶ αὐτὸν νὰ δεχθῇ νὰ ἀναγραφῇ καὶ ἡ διάταξις αὕτη ἐν τῷ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίῳ.

§341ΕΥΑΓΓ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸ ἑξῆς. Ὁ περιορισμὸς, τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς, ν’ ἀποσταλάζωσι τὰ στέμφυλά των κατὰ τοὺς δύο μῆνας, εἶναι μία πίεσις καὶ ζημία εἰς τὸν λαόν. Τὴν ἀποστάλαξιν τὴν κάμνουσιν οἱ ἰδιοκτῆται, ὅταν ἑτοιμάσωσι τοὺς οἴνους των, ὅταν κάμωσι τὰ λάγγερά των, διότι ἐντὸς αὐτῶν τῶν στεμφύλων ῥίπτουσιν ὕδωρ καὶ κατασκευάζουσιν ἓν μῖγμα οἴνου μετὰ ὕδατος, τὸ ὁποῖον μεταχειρίζονται πρὸς ἰδίαν χρῆσιν. Ἐὰν ὁρίσωμεν ὡς χρόνον τὸν Ὀκτώβριον, Νοέμβριον ἢ Δεκέμβριον, ἵνα ἀποσταλάζωσι, δὲν τοὺς ἀφίνομεν ἐλευθέρους νὰ κάμνωσιν αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, ὅταν ἔχωσι τὸν καιρὸν, διότι ἡ ἐργασία αὕτη δὲν εἶναι προσοδοφόρος ἐργασία· δι’ αὐτῆς θεραπεύουσι μόνον μίαν ἀνάγκην τῆς οἰκογενείας των· διότι αὐτὸ τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον παράγουσιν, εἶναι ἐλάχιστον, χρησιμεύει δὲ μόνον πρὸς ἰδίαν των χρῆσιν· διότι ὁ χρόνος ὁ καταναλισκόμενος διὰ τὴν ἀποστάλαξιν καὶ αἱ συμπληρωματικαὶ ἄλλαι δαπάναι πρὸς παραγωγὴν τοιούτου οἰνοπνεύματος εἶναι δυσανάλογοι πρὸς τὸ εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον προσπορίζονται ἐκ τοῦ παραγομένου οἰνοπνεύματος, καὶ ὅπερ δὲν θὰ κατεσκεύαζον παντάπασιν, ἂν μὴ ὁ οἶνος ἐπωλεῖτο εἰς τιμὴν τοσοῦτον ἐξηυτελισμένην, ὥστε οὐδὲ κἄν τοὺς κόπους των καὶ τὰ ἔξοδά των νὰ καλύπτωσι. Τὸν Ὀκτώβριον ἔχουσι τὰς σποράς των, ἔχουσι νὰ καλλιεργήσωσι τὰς ἀμπέλους των, καὶ νὰ κάμωσι καὶ ἄλλας ἐργασίας. Αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοὺς ἀφήσητε ἐλευθέρους, ὅπως εἶναι σήμερον, διότι αὐτὴν τὴν ἐργασίαν τὴν κάμνουσιν ὅταν ἦναι βροχεραὶ ἡμέραι, ὅταν δὲν ἔχωσιν ἄλλην ἐργασίαν οἰκιακὴν, ἵνα ἀπασχολῶνται· ἑπομένως εἶναι μία μεγάλη ζημία, ἡ ὁποία διὰ τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ χρόνου θὰ γείνῃ εἰς τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς οἰνοπαραγωγούς. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ν’ ἀφήσῃ ἐλευθέραν τὴν ἀποστάλαξιν, νὰ γίνεται αὕτη ὁπόταν θέλωσιν οἱ παραγωγοί, ἐντὸς τοῦ ἔτους· καὶ πάντοτε ἐντὸς τοῦ ἔτους θὰ γίνεται, διότι ἔχουσιν ἀνάγκην νὰ κενώσωσι τὰ βυτία των, διὰ νὰ ἀποθηκεύσωσι τὸν νέον οἶνον. Τοῦτο ἄλλως τε οὐδεμίαν ζημίαν φέρει εἰς τὸ Δημόσιον.

§342ΑΛΕΞ. ΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς πρώτης παραγράφου τῆς πρώτης κατηγορίας, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θέλει παρασχεθῇ ἑξηκονθήμερος προθεσμία εἰς τοὺς παραγωγοὺς, ἵνα ἀποστάζωσι πρὸς ἰδίαν των χρῆσιν τὰ στέμφυλα καὶ ἄλλα προϊόντα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον τοῦτο συζητεῖται ἀδιαιρέτως, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβάλω παρατηρήσεις τινὰς ἐπὶ τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τοὺς ποτοποιοὺς, τοὺς πωλητὰς πνευματωδῶν ποτῶν καὶ ἄλλους ἐπαγγελματίας, ἐν τοῖς καταστήμασι τῶν ὁποίων πωλοῦνται τοιαῦτα οἰνοπνευματώδη ποτά. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς ποτοποιοὺς ἡ ἀτελὴς ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων τῆς βιομηχανίας των διὰ τοῦ ἄρθρου 14, φρονῶ, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ὁ ἐξ Ἄρτης κ. Βουλευτὴς προέβαλεν, ὅτι εὑρίσκονται ἐν ἀνισότητι πρὸς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς, αἴρεται. Ἀλλ’ ἡ ἀνισότης τῆς φορολογίας τῶν ποτοποιῶν, καὶ μετὰ τὴν ἄρσιν τοῦ λόγου τούτου, νομίζω ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ. Τὸ κείμενον τοῦ ἰσχύοντος νόμου ἔχει δεχθῆ ὡς βάσιν τῆς διαβαθμίσεως τῆς φορολογίας τῶν ποτοποιῶν τὴν δρᾶσιν τοῦ ἐργοστασίου ἑκάστου αὐτῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκτιμήσεως, τὴν ὁποίαν ἡ ἐπιτροπὴ, ἡ κατὰ νόμον συγκεκροτημένη, ἤθελε δεχθῆ. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως, μεταβάλλον τὴν βάσιν, διαβαθμίζει τὰς τρεῖς τάξεις τῶν ποτοποιῶν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πληθυσμοῦ τῶν κατοίκων τῆς πόλεως, ἐν τῇ ὁποίᾳ τὰ ἐργοστάσια ταῦτα εἶναι ἱδρυμένα καὶ λειτουργοῦσιν. Ἀλλὰ δὲν ἀγνοοῦμεν, Κύριοι, ὅτι ἐν μιᾷ καὶ τῇ αὐτῇ πόλει εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχωσι ποτοποιεῖα διαφόρου παραγωγικῆς δυνάμεως, καὶ ὑπὸ ἔποψιν ποσότητος καὶ ὑπὸ ἔποψιν ποιότητος. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν ὡς βάσιν ἀμετάβλητον τὸν πληθυσμὸν, ὡς τὸ νομοσχέδιον ἔχει, βεβαίως θὰ ὑπάρξωσιν ἀνισότητες, καὶ θὰ ἐμφιλοχωρήσωσι πλεῖσται ἀδικίαι. Διὰ τοῦτο θὰ ἦτο εὐκταῖον, νομίζω, νὰ συμβαδίζῃ ὁ πληθυσμὸς πρὸς τὴν τάξιν τὴν στηριζομένην ἐπὶ τῆς παραγωγῆς...

§343ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τότε αἱ ἐπιτροπαὶ θὰ τοὺς κατατάξωσιν ὅλους εἰς τὴν τελευταίαν τάξιν.

§344ΑΛΕΞ. ΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ ἀρχαὶ αἱ ἁρμόδιαι νὰ ἀποφανθῶσιν, ὅτι εἰς τὸν Πειραιᾶ, φέρ’ εἰπεῖν, δὲν ὑπάρχουσι ποτοποιοὶ πρώτης τάξεως, δὲν ὑπάρχουσι δευτέρας, ἀλλ’ ὑπάρχουσι τρίτης μόνον τάξεως. Παράδειγμα ἔχομεν τὸν ἰσχύοντα νόμον περὶ ἐπιτηδευμάτων. Ἔχομεν ἐν αὐτῷ τρεῖς, τέσσαρας καὶ πέντε πολλάκις τάξεις ἐπιτηδευματιῶν ἑνὸς εἴδους, καὶ διαβαθμίζεται ἡ φορολογία αὐτῶν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πληθυσμοῦ καὶ τῆς ἐργασίας ἑκάστου καὶ ἐν τούτοις αἱ ἐπιτροπαὶ δὲν τοὺς κατατάσσουν ὅλους εἰς τὴν τελευταίαν τάξιν, ἀλλὰ τοὺς κατατάσσουν ἀναλόγως τῆς ἐργασίας ἑκάστου, καὶ εἰς τὴν πρώτην καὶ εἰς τὴν δευτέραν καὶ εἰς τὴν τρίτην καὶ εἰς τὴν τετάρτην. Τοῦτο δύναται νὰ γείνῃ καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν ποτε, ὡς ὁ διακόψας με κ. συνάδελφος εἶπε, νὰ γένηται κατάταξις εἰς μίαν μόνην τάξιν. Ὡς πρὸς δὲ τοὺς πωλητὰς πνευματωδῶν ποτῶν, καὶ ἰδίᾳ τοὺς ἐπαγγελματίας, οἵτινες πωλοῦσιν ἐν τοῖς καταστήμασιν αὐτῶν καὶ πνευματώδη ποτὰ, ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ κατηγορία τῶν ἐπαγγελματιῶν ἄλλων ἐπαγγελμάτων καὶ ἐν ταὐτῷ πωλητῶν καὶ οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν.

§345Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅλων;

§346ΑΛΕΞ. ΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι ὅλων. Διότι, ὡς γνωστὸν, ἔχομεν τοὺς ἐξ ἐπαγγέλματος πωλητὰς πνευματωδῶν ποτῶν ἀφ’ ἑνός, καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας ἄλλων ἐπαγγελμάτων, ἐν τοῖς καταστήμασι τῶν ὁποίων πωλοῦνται τοιαῦτα ποτὰ, ἀφ’ ἑτέρου, — τοιοῦτοι δ’ εἶναι οἱ ἐδωδιμοπῶλαι, οἱ καφεπῶλαι καὶ ἄλλοι ἐπιτηδευματίαι. — Ὡς γνωστὸν, οἱ τῆς τελευταίας κατηγορίας, ἤτοι οἱ καφεπῶλαι καὶ ἐδωδιμοπῶλαι, συμπίπτει νὰ ἔχωσι καὶ φιάλας κονιὰκ ἢ μαστίχης ἢ ἄλλων ποτῶν. Οὗτοι κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον περὶ φορολογίας τῶν ἐπιτηδευμάτων, φορολογοῦνται διὰ τοῦ φόρου τοῦ κυρίου ἐπιτηδεύματος καὶ διὰ τοῦ ἡμίσεος τοῦ φόρου τοῦ ἐπιβαλλομένου εἰς τὸν πωλητὴν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν. Τώρα τοῖς προστίθεται καὶ ἄλλη φορολογία, ἡ τῆς καταναλώσεως τῶν ποτῶν τούτων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον θεωρῶ δίκαιον νὰ περιορισθῇ ἡ φορολογία αὕτη εἰς τοὺς ἐξ ἐπαγγέλματος πωλητὰς πνευματωδῶν ποτῶν, εἰς τοὺς ἔχοντας εἰδικὰ οἰνοπνευματοπωλεῖα τοὐλάχιστον, οὐχὶ δὲ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς, οἵτινες εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἔχωσι χάριν τῆς πελατείας των καί τινας φιάλας οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν. Δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν θέλει κρίνει τὴν παρατήρησίν μου ταύτην ὀρθὴν καὶ δικαίαν, καὶ ὡς τοιαύτην θέλει τὴν ἀποδεχθῆ.

§347Κ. Δ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἔρχομαι νὰ ὑποβάλω τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς βʹ κατηγορίας, συμβιβάζουσαν τὰ πράγματα εἰς τρόπον, ὥστε καὶ τὸ Δημόσιον νὰ λαμβάνῃ ἐπὶ πλέον τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον ἐλάμβανε μέχρι τοῦδε, καὶ οἱ μικροβιομήχανοι οὗτοι νὰ μὴ καταστραφῶσιν. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «Διὰ τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς Βʹ κατηγορίας. αʹ) Εἰς δραχ. 4500, ἐὰν ἡ ἡμερησία παραγωγὴ ἐξ 24 ὡρῶν ἦναι κατωτέρα τῶν πεντακοσίων ὀκάδων ἀνύδρου οἰνοπνεύματος. βʹ) Εἰς δραχ. δέκα ἐπὶ πλέον διὰ πᾶσαν πέραν τῶν πεντακοσίων ὀκάδων, παραγομένων ἐντὸς τοῦ ἀνωτέρω χρονικοῦ διαστήματος κλπ.» Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν τροπολογίαν μου, ἡ ὁποία συμβιβάζει τὰ πράγματα.

§348ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καταθέσατε ταύτην ἐγγράφως.

§349Κ. Δ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§350Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι δὲν εὑρίσκει τρόπον, δι’ οὗ δύναται νὰ ἐξισωθῇ ἡ φορολογία, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον, ἐὰν ἤθελε γείνῃ εἰς κλίμακα μικροτέραν, οἱ μεγάλοι οἰνοπνευματοποιοὶ νὰ κάμωσι μικρὰ ἐργοστάσια, ἵνα κερδίζωσι τὴν διαφοράν, ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: αʹ) Εἰς δραχμὰς 1500, ἐὰν ἡ ἡμερησία παραγωγὴ ἐξ 24 ὡρῶν τῶν μηχανημάτων τοῦ οἰνοπνευματοποιείου ἦναι κατωτέρα τῶν 100 ὀκάδων ἀνύδρου οἰνοπνεύματος. βʹ) Εἰς δραχμὰς 15 ἐπὶ πλέον διὰ πᾶσαν πέραν τῶν 100 ὀκάδων, παραγομένων ἐντὸς τοῦ ἀνωτέρου χρονικοῦ διαστήματος καὶ διὰ τῶν μηχανημάτων τοῦ αὐτοῦ οἰνοπνευματοποιείου, ὀκᾶν ἀνύδρου οἰνοπνεύματος.» Διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης λύονται τὰ ζητήματα, καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ταύτην ὑπ’ ὄψιν.

§351Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Τὸ ἴδιον καταντᾷ καὶ δι’ αὐτῆς.

§352Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Οἱ μικροὶ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἐξαντλήσουν ὅλην τὴν παραγωγικότητα τῶν μηχανῶν των καθ’ ἑκάστην, ὥστε νὰ παράγωσι 300 ὀκάδας π. χ., ἀλλὰ παράγουσι 200, αὐτοὶ θὰ πληρώνωσι φόρον ἀντιστοιχοῦντα πρὸς 300 ὀκάδας, δηλαδὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς παραγωγικότητος καὶ οὐχὶ τῆς παραγωγῆς. Δι’ αὐτὸ ὑποβάλλω τὴν τροπολογίαν.

§353Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐγκαθιδρύθησαν τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ παλαιοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν, ὅτι κάτω τῶν 500 ὀκάδων πληρώνουσι 3,000 δραχμάς. Ἀλλὰ διὰ νὰ παραγάγωσιν, ὡς λέγετε, 100 ὀκάδας, πρέπει ν’ ἀντικαταστήσωσι τὰ μηχανήματα.

§354Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Θὰ γείνωσι καὶ ἄλλα.

§355ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 ὑπεβλήθησαν διάφοροι τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ, ἵνα ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. (Ὄρα Παράρτημα, ἀριθ. 152–158).

§356Κ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κυρίου Πετιμεζᾶ, ὡς πρὸς τὰς δηλώσεις τῶν χωρικῶν, δὲν πρέπει νὰ γείνῃ δεκτή, διότι οἱ χωρικοὶ θὰ προτιμήσωσι νὰ πετάξωσι τὰ στέμφυλα καὶ νὰ στερηθῶσι τῆς προσόδου αὐτῶν ταύτης, παρὰ νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὰς διατυπώσεις καὶ τὰς δαπάνας τῶν δηλώσεων. Ὀρθὸν εἶναι νὰ ὁρισθῇ χρόνος διὰ τὴν ἐργασίαν τῆς ἀποστάξεως, διὰ μὲν τοὺς πεδινοὺς δήμους ὁ Σεπτέμβριος καὶ Ὀκτώβριος, διὰ δὲ τοὺς ὀρεινοὺς ὁ Ὀκτώβριος καὶ ὁ Νοέμβριος, καὶ διὰ τοὺς ὀρεινοτέρους ὁ Νοέμβριος καὶ Δεκέμβριος, ἢ ἁπλούστερον νὰ ὁρισθῇ, ὅπως ἡ ἀπόσταξις ἐν ἑκάστῳ δήμῳ γίνηται ἐντὸς 50 ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ τρυγητοῦ. Περιμένω δὲ νὰ ἀκούσω, ἂν ὁ κύριος Ὑπουργὸς θὰ ἐμμείνῃ εἰς τὴν ἐν τῷ τρίτῳ ἄρθρῳ ἀπαγόρευσιν τῆς κατασκευῆς ῥακῆς ἐκ μούρων· διότι, ἐὰν ἐμμείνῃ εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν, θέλω ὁμιλήσει, καθόσον ἐξ αὐτῆς προσγίγνεται μεγάλη βλάβη καὶ ἀδικία εἰς τοὺς χωρικοὺς τῆς ἐπαρχίας Ἄνδρου καὶ ἄλλων, πιστεύω, ἐπαρχιῶν, εἰς τὰς ὁποίας πολὺ ὀλίγος παράγεται οἶνος, τὴν ἔλλειψιν δὲ τοῦ οἴνου ἐν Ἄνδρῳ ἀναπληροῦσιν οἱ χωρικοὶ διὰ τῆς ἐκ μούρων ῥακῆς. Διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως ταύτης τοῦ ἄρθρου 3, ἐὰν γείνῃ δεκτή, οἱ χωρικοὶ θὰ στερηθῶσι τοῦ κυρίου ἢ μᾶλλον τοῦ μόνου αὐτῶν ποτοῦ.

§357Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Εἰς τὴν προτελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 2 παρατηρῶ, ὅτι «μεταξὺ τῶν πωλητῶν πνευματωδῶν ποτῶν κατατάσσονται καὶ οἱ πωληταὶ ζύθου», καὶ ὅτι «τὸ εἰς τοὺς πωλητὰς ζύθου ἐπιβαλλόμενον δικαίωμα καταναλώσεως ὁρίζεται εἰς δραχμὰς 75, ἐκτὸς τῶν ἀσκούντων τὸ ἐπιτήδευμα τοῦτο ἐν πόλει πληθυσμοῦ ἄνω τῶν 40,000 κατοίκων, ὧν (πωλητῶν ζύθου) τὸ δικαίωμα καταναλώσεως ὁρίζεται εἰς δραχμὰς 125.» Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ τροπολογίαν, καθ’ ἣν ἡ φορολογία αὕτη νὰ αὐξάνηται καθ’ ὅσον αὐξάνει καὶ ὁ πληθυσμός. Διότι δὲν εἶναι μικρὰ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἐν τῇ πρωτευούσῃ ζυθοπώλου, τοῦ πωλοῦντος καὶ οἰνοπνεύματα, καὶ τοῦ πωλοῦντος ἐν ἐπαρχιακῇ πόλει, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ ἀπὸ 125 εἰς 75 δραχμάς.

§358Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Καταθέσατε τὴν τροπολογίαν σας.

§359ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ἀτόπου, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2. Κατ’ αὐτὴν, βάσις διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ δικαιώματος καταναλώσεως οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν, ὡς ὀνομάζεται διὰ τοῦ νόμου ὁ τρίτος οὗτος φόρος ἐπιτηδεύματος, ὁ ἐπιβαλλόμενος εἰς τοὺς πωλητὰς τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν, λαμβάνεται ὁ πληθυσμός. Οὕτω εἰς πόλιν πληθυσμοῦ 30,000 ἕως 40,000 κατοίκων ὁ πωλῶν οἰνοπνευματώδη ποτὰ θὰ πληρώνῃ δραχ. 45 ἐπὶ πλέον τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος, τὸν ὁποῖον πληρώνει σήμερον, ἀδιαφόρως ἂν ἔχει μικρὸν ἢ μέγα κατάστημα, εἰς κεντρικὸν ἢ εἰς ἀπόκεντρον μέρος τῆς πόλεως. Καὶ δύναται μὲν νὰ εἴπῃ τις, ὅτι, προκειμένου περὶ οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ δισταγμὸς εἰς τὴν αὔξησιν τῆς φορολογίας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει πάντοτε νὰ ὑπάρχῃ ἀναλογία, ἡ ὁποία ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν τηρεῖται. Ἐπειδὴ δὲ ὡμίλησα περὶ πόλεως πληθυσμοῦ 40,000 κατοίκων, ἀκούσατε, τί θὰ πληρώνῃ ὁ κύριος τοῦ μικροτέρου ἐν Πάτραις καφενείου. Πρῶτον 20 δραχμὰς διὰ φόρον ἐπιτηδεύματος· δεύτερον δρ. 36, τὸ ἥμισυ τοῦ δικαιώματος πωλήσεως οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν, κατὰ τὸν ΒΦϞΔʹ νόμον τοῦ 1899, καὶ δραχ. 45 διὰ τοῦ νῦν ψηφιζομένου νόμου δικαίωμα καταναλώσεως, ὡς ὠνομάσθη ὁ τρίτος οὗτος φόρος ἐπιτηδεύματος. Διότι, Κύριοι, ὅλοι οἱ ἀνωτέρω φόροι εἶναι φόροι ἐπιτηδεύματος· μόνον τὰ ὀνόματα ἀλλάζουν. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπραχθῇ ὁ φόρος καταναλώσεως ἀπὸ τὸν καταναλωτὴν τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν καταναλίσκει τὸ φορολογούμενον οἰνόπνευμα, ὁ φόρος οὗτος εἶναι φόρος ἐπιτηδεύματος. Θὰ πληρώνῃ λοιπὸν ὁ κύριος τοῦ μικροτέρου καφενείου ἐν Πάτραις ἐν ὅλῳ δραχμὰς 101· ἀλλὰ 45 δραχμάς, ὡς δικαίωμα καταναλώσεως, θὰ πληρώνῃ καὶ ὁ κύριος καφενείου εἰς τὸ κεντρικώτερον μέρος τῶν Πατρῶν, διότι δὲν ἐλήφθη ὡς βάσις ἡ ἔκτασις τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἐπιτηδευματίου, —ὡς πάντοτε γίνεται κατὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος, —ἀλλ’ ὁ πληθυσμὸς τῆς πόλεως, εἰς ἣν ἀσκεῖ τὸ ἐπιτήδευμα ὁ ἐπιτηδευματίας, ὅπερ ἄδικον, διότι οὐδεμία ἀναλογία ὑπάρχει εἰς τὴν φορολογίαν.

§360Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπόμνησίς τις εἶναι πολὺ ἀναγκαία, προκειμένου νὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου, δι’ οὗ κανονίζεται ὁ φόρος ὁ πληρωτέος παρ’ ἑκάστου οἰνοπνευματοποιοῦ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν. Ἡ ὑπόμνησις ἀφορᾷ τὸν νόμον τοῦ Ταμείου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Κατὰ τὸν νόμον ἐκεῖνον, τὸ ἔσοδον τὸ ἐκ τοῦ νῦν ψηφιζομένου φόρου ὑπάγεται εἰς τὰς προσόδους τοῦ Ταμείου Ἀμύνης. Ἀλλὰ διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα πλέον νὰ ζητήσωμεν ἐλάττωσιν τοῦ φόρου τούτου, διότι τὸ ἔσοδον τοῦ Ταμείου Ἀμύνης θὰ ἐκχωρηθῇ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ἐπὶ μίαν πενταετίαν. Θὰ συμβῇ ὅμως, ἐν ᾗ περιπτώσει ὁ φόρος ἐπὶ κατηγορίας τινὸς θεωρηθῇ βαρὺς καὶ δυσβάστακτος, ἡ Βουλὴ νὰ μὴ ᾖναι εἰς θέσιν νὰ ἀνακουφίσῃ τὴν κατηγορίαν ταύτην. Ἐὰν λοιπὸν σήμερον νομοθετήσωμεν τέλη ἐλαφρότερα, ἔχομεν τὸ δικαίωμα, ἐὰν τὸ μέλλον ἀπαιτήσῃ τοῦτο, νὰ νομοθετήσωμεν ἀνωτέρους φόρους. Εἰς τοῦτο πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Βουλή.

§361Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Οὐδαμῶς ὑπάρχει ἐκ τῶν προτέρων βέβαιον, ἂν ἡ πρόσοδος τοῦ πόρου ἐκ τοῦ δικαιώματος καταναλώσεως τῶν οἰνοπνευματωδῶν ὑγρῶν καὶ ποτῶν πρόκειται νὰ ἐκχωρηθῇ. Ἐὰν ὅμως ἐκχωρηθῇ ἐπὶ μακρὸν χρόνον, τότε βεβαίως θὰ γένηται σύμβασις, περὶ ἧς θ’ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν, καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις πρόκηται νὰ κυρώσῃ τὸν νόμον περὶ συστάσεως Ταμείου Ἀμύνης, νὰ μὴ ἀναγράψῃ τὸν ὅρον, ὅτι διατηροῦνται τὰ ἐπιβαλλόμενα διὰ τοῦ νόμου τούτου τέλη. Ὥστε δὲν θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν δυσκολίαν, περὶ ἧς ὡμίλησεν ὁ κ. ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής.

§362Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις αὕτη δεικνύει πόσον κακῶς ἐπράξαμεν, ὅτε, ψηφίζοντες τὸν νόμον περὶ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐνεδώκαμεν νὰ δεχθῶμεν μίαν πενταετίαν, ἥτις δὲν εἶναι μικρὸς χρόνος. Διότι, ἐὰν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ ἀποδειχθῶσιν ἐλαττώματα, θὰ ᾖναι κακόν, ἂν ἐπὶ μίαν πενταετίαν ἀνεχώμεθα ταῦτα καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ φέρωμεν ἀνακούφισιν. Διὰ τοῦτο ἤθελον συστήσει εἰς πᾶσαν Κυβέρνησιν, μολονότι ἐπετράπη ἐκ τοῦ νόμου, νὰ μὴ ἐνδώσῃ εἰς τὴν πενταετῆ ἀνοχὴν τοῦ ἀμεταβλήτου τοῦ νόμου. Οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει, ὅπως ὑπάρξῃ συσχέτισις, προκειμένου περὶ δανείου, πρὸς τὴν περίπτωσιν τῆς συνομολογήσεως ἐκχωρήσεως. Καὶ διὰ τὸ δάνειον λέγεται, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβληθῇ σύμβασις εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν δὲ πρόκηται περὶ ἐκχωρήσεως, —ὡσανεὶ αὕτη νὰ ᾖναι διαφορετικόν τι τοῦ δανείου, —οὐχί. Ἐξ ἐναντίας ἐν τῇ ἐκχωρήσει εἶναι μᾶλλον δυνατὴ ἡ κατάχρησις, παρὰ ἐν τῷ δανείῳ. Ἤθελον διὰ τοῦτο ἐκφράσει τὴν εὐχήν, οὔτε ἡ διάταξις αὕτη νὰ ἐξομοιωθῇ, ἀλλὰ νὰ ἐξευρεθῶσι τὰ μέσα δι’ ἄλλου τρόπου διὰ τὸ Ταμεῖον τῆς Ἀμύνης.

§363Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐπειδὴ ἐγὼ εἶμαι ὁ ἐπιμείνας εἰς τοῦτο, πρέπει νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν ἐν τῷ νόμῳ δὲν περιείχετο ἡ διάταξις αὕτη, νὰ συμβληθῇ τὸ Δημόσιον μετὰ ἐργοστασιάρχου τινός, ὅστις νὰ χορηγήσῃ εἰς τὸ Δημόσιον τὰ εἴδη, τῶν ὁποίων ἔχομεν ἀνάγκην, διότι ἤθελε νομίσει οὗτος, ὅτι δὲν ἤθελε πληρωθῆ εἰς αὐτὸν τὸ ποσὸν τὸ ὀφειλόμενον, ἂν μὴ οἱ πόροι τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἦσαν ἐξησφαλισμένοι διὰ νόμου, μὴ δυναμένου μονομερῶς νὰ τροποποιηθῇ. Ἐν τούτοις πᾶσα Κυβέρνησις πρέπει νὰ προσπαθήσῃ ν’ ἀποφύγῃ πᾶσαν δέσμευσιν περιττήν.

§364Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι, ὅπως ἐπὶ δανείου ἀπαιτεῖται ἡ ἔγκρισις τῆς Βουλῆς, οὕτως ἔδει νὰ ἀπαιτῆται καὶ ἐπὶ ἐκχωρήσεως.

§365Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Αὐτὸ εἶναι δύσκολον νὰ γείνῃ.

§366Γ. ΦΙΚΙΩΡΗΣ. Ἐνῷ πρόκειται περὶ δικαιώματος καταναλώσεως οἰνοπνευματούχων ὑγρῶν καὶ ποτῶν, παρατηρῶ, ὅτι ἐν τῷ προτελευταίῳ ἐδαφίῳ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου 2 παρεμβάλλεται δικαίωμα καταναλώσεως τῶν μικροπωλητῶν ζύθου· ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ τεθῇ, διότι ὑπάρχουσι μικραὶ πόλεις, εἰς ἃς ὀλίγος ζῦθος καταναλίσκεται, καὶ οὗτος πωλεῖται οὐχὶ εἰς ζυθοπωλεῖα συστηματικά, ἀλλ’ εἰς παντοπωλεῖα ἢ μικρὰ καφενεῖα, καὶ εἰς ὡρισμένην ἐποχὴν, ἐν καιρῷ χειμῶνος, ὅτε δύναται νὰ διατηρῆται. Προκειμένου λοιπὸν περὶ καταναλώσεως ὀλίγων βαρελίων ζύθου, δὲν νομίζω δίκαιον νὰ ἐπιβληθῇ φόρος.

§367Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διορθωθῇ μία δυσαναλογία, ἥτις ὑπάρχει εἰς τοὺς ποτοποιούς. Ἐὰν πληρώνῃ 1500 δραχμὰς ὁ ἐργαζόμενος ἐν πόλει ὑπερβαινούσῃ τὰς 40,000 κατοίκων, εἶναι παράλογον νὰ πληρώνῃ 1000 ὁ ἐργαζόμενος ἐν πόλει κάτω τῶν 10,000, διότι βεβαίως ἡ κατανάλωσις ὑπὸ ποτοποιοῦ ἐν πόλει 40,000 κατοίκων θὰ ἦναι κατὰ 50% ἀνωτέρα τῆς τοῦ ἄλλου. Ἐγὼ θεωρῶ τὴν κλίμακα μὴ βάσιμον καὶ μὴ ὀρθήν. Ἐὰν ἐλήφθη ὡς τεκμήριον ὁ πληθυσμὸς τῶν πόλεων, τότε πρέπει νὰ αὐξηθῇ ἀναλόγως ὁ φόρος τοῦ ποτοποιοῦ τῶν 40,000 κατοίκων εἰς 5,000 δραχμάς.

§368ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἅρθρον 3 (ἀναγινώσκεται).

§369ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ διαφέρει τοῦ ἄρθρου τοῦ νόμου τοῦ ἰσχύοντος κατὰ τοῦτο μόνον, ὅτι ἐν τῷ ἄρθρῳ τοῦ νομοσχεδίου παραλείπονται αἱ λέξεις «σῦκα ἢ καὶ ἄλλοι σακχαρώδεις καρποί». Δηλαδὴ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀπαγορεύεται ἡ ἀπόσταξις ἀπὸ πάσης ἄλλης σακχαρώδους ὕλης, πλὴν τῶν ἀναγραφομένων ἐν τῷ ἄρθρῳ 3 τοῦ νομοσχεδίου, ἤτοι σταφίδος, σταφυλῶν, στεμφύλων, οἴνου κλπ. Τὸ πρᾶγμα εἶναι καθαρόν· ἀπαγορεύεται ἡ ἀπόσταξις ἀπὸ κεράτια, ἀπὸ μοῦρα, ἀπὸ κόμαρα, ἀπὸ σῦκα, ἀπὸ μῆλα κλπ. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν ὑπάρχει Βουλευτής, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ ἰδιαίτερον εἶδος εἰς τὴν ἐπαρχίαν του, ἀπὸ τὸ ὁποῖον νὰ παράγηται οἰνόπνευμα. Ἀλλὰ ποία εἶναι ἡ δικαιολογία τῆς διαγραφῆς τῆς διατάξεως ταύτης τοῦ ἰσχύοντος νόμου; Κατὰ τὸ 1899, ὅτε ἐψηφίζετο ὁ ἰσχύων νόμος, ὁ νῦν τροποποιούμενος, ἔλεγον, ὅτι πρέπει νὰ γείνῃ διάκρισις τῶν διαφόρων ὑλῶν, ἐκ τῶν ὁποίων παράγεται τὸ οἰνόπνευμα, διότι τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον ἀπὸ ἀμυλώδεις οὐσίας εἶναι βλαπτικόν· καὶ ἀφῃρέθησαν μὲν ἀπὸ τὰς ὕλας, ἐξ ὧν ἐπιτρέπεται ἡ παραγωγὴ τοῦ οἰνοπνεύματος, διάφοροι ὗλαι, ἀλλ’ ἀπέμειναν τὰ ἄλλα εἴδη· σήμερον ὅμως διὰ τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον ἐκ τῶν σακχαρωδῶν καρπῶν δὲν ὑπάρχει ὁ λόγος αὐτὸς τῆς κακῆς ποιότητος. Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ὁ λόγος, δι’ ὃν ἀπαγορεύεται ἡ ἀπόσταξις; Φαίνεται, ὅτι εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος ἐκ σταφίδος, ἐπὶ βλάβῃ τῆς παραγωγῆς ἐξ ἄλλων εἰδῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ἴσως περισσότερος κόσμος ζῇ.

§370Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκοναμικῶν). Καὶ ἐκ τῆς σταφυλῆς.

§371ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Μάλιστα, καὶ ἐκ τῆς σταφυλῆς· ἀλλ’ ἐσταμάτησαν εἰς τὴν σταφίδα, διότι τοῦτο εἶναι τὸ μεγαλείτερον προϊόν.

§372Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ ἄμπελοι ἐν Ἑλλάδι ἀποτελοῦσι τὸ διπλάσιον τῆς σταφίδος.

§373ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἀλλ’ ἡ σταφὶς δίδει εἰς τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος πολλὰ ἑκατομμύρια ὀκάδων καρπῶν, ἐνῷ ἡ ἄμπελος δίδει ὀλιγωτέραν ὕλην. Ἐσταμάτησα εἰς τὸ πρῶτον, ἀλλὰ βεβαίως τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει καὶ τὴν σταφυλὴν, ἡ ὁποία παράγει μέγα ἐπίσης ποσόν, ἀλλὰ δὲν τὸ δίδει ὁλόκληρον εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν. Θέλω νὰ εἴπω διὰ τούτου, ὅτι ὅλαι αἱ ἄλλαι σακχαρώδεις ὗλαι, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπαγορεύεται ἡ ἀπόσταξις, ἀποτελοῦσι μέγα ποσὸν ἐν τῷ συνόλῳ αὐτῶν, ἴσον ἴσως πρὸς τὸ ποσὸν τῆς σταφίδος, καὶ τρέφουσι πολὺν κόσμον, ἴσον ἴσως πρὸς τὸν κόσμον, τὸν ὁποῖον τρέφει ἡ σταφίς. Δὲν πρόκειται περὶ πράγματος ἐλαχίστης ἀξίας· ἴσως κατ’ εἶδος παρουσιάζει ἐλαχίστην ἀξίαν, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς ἑκάστου δήμου, ὁ ὁποῖος παρουσιάζει ἰδιαίτερον εἶδος παραγωγῆς, ἀλλ’ ἐν τῷ συνόλῳ ὑπάρχουσι πολλὰ εἴδη, καὶ τὸ ποσὸν εἶναι μέγα· δὲν βλέπω δὲ τὸν λόγον, δι’ ὃν πρέπει ν’ ἀπαγορεύσωμεν τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐξ ἄλλων οὐσιῶν, ἀφοῦ ἀφ’ ἑτέρου ἔχομεν τρία ἑκατομμύρια οἰνοπνεύματος εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀτελοῦς πρὸς ἀνάμιξιν μετὰ τοῦ οἴνου, ἔχομεν δ’ οὕτω καὶ οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν χρησιμοποιούμενον εἰς τὴν οἰνοποιΐαν καὶ καταναλισκόμενον ἐν Ἑλλάδι, διότι, ὡς γνωρίζετε, δὲν ἐξάγεται ὅσον εἰσάγεται οἰνόπνευμα, ἀλλ’ ἐξάγεται πολὺ ἐλάχιστον διὰ τοῦ ἐξαγομένου οἴνου...

§374Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ ζητοῦμεν νὰ ἐπιτύχωμεν δι’ ἄλλης διατάξεως.

§375ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δι’ ἄλλης διατάξεως, ἡ ὁποία εἶναι ὀρθοτάτη... Ἐνῷ δ’ εἰσάγεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ οἰνόπνευμα τριῶν ἑκατομμυρίων ὀκάδων ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ἡμεῖς ἀπαγορεύομεν τὴν ἀπόσταξιν οὐχὶ μόνον ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ἀλλὰ καὶ ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν, ἐκ τῶν ὁποίων παράγεται οἰνόπνευμα ἐπίσης καλῆς ποιότητος, ὡς τὸ ἐκ σταφίδος· δὲν βλέπω δὲ τὸν λόγον, διατὶ νὰ καταστρέψωμεν αὐτὴν τὴν παραγωγήν, δὲν βλέπω δ’ ἀφ’ ἑτέρου καὶ τὴν ζημίαν, τὴν ὁποίαν θέλει προξενήσει εἰς τὴν μεγάλην οἰνοπνευματοπαραγωγὴν ἡ παραγωγὴ ἐκ τῶν μικρῶν ὑλῶν. Ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος ζῇ ἐκ τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος ἀπὸ τὰς μικρὰς αὐτὰς ὕλας, εἶναι πενέστερος τῶν ἀποζώντων ἐκ τῆς σταφίδος, εἶναι δὲ ἄξιος μεγαλειτέρας προστασίας ἐκείνης, τὴν ὁποίαν παρέχομεν εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, διότι τὸ εἰσόδημα ἐκεῖνο εἶναι τὸ μόνον εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον ἔχουσιν, ἐξ αὐτοῦ ἀποζῶντες. Ἐγὼ κρίνω ἐκ τοῦ δήμου Μαρίου τῆς Κυνουρίας· ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν γείτονα ἐπαρχίαν, τὴν Ἐπίδαυρον Λιμηράν, εὑρίσκω, ὅτι τὸ μόνον εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον ἔχουσιν οἱ κάτοικοι, εἶναι τὸ ἐκ τῶν κερατίων εἰσόδημα· ἐκεῖ δὲν ἔχουσι φυτευθῆ ἐλαιόδενδρα, οὔτε παρέχει ὁ τόπος ἕτερον εἰσόδημα, πλὴν τοῦ ἐκ τῶν κερατίων. Ὁ δῆμος Μαρίου παράγει 10 ἕως 15 χιλιάδας στατῆρας κερατίων, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ἐπωλοῦντο πρὸς δέκα καὶ πλέον δραχμὰς τὸν στατῆρα, ἀλλ’ ἀφ’ ὅτου ἤρχισε ν’ ἀπαγορεύηται ἡ ἀπόσταξις ἐξ αὐτῶν δυνάμει τοῦ νόμου τοῦ 1892, ὑπετιμήθη ἡ ἀξία των, ὅτε δὲ διὰ τοῦ νεωτέρου νόμου τοῦ 1896 ἐπετράπη ἐκ νέου ἡ ἀπόσταξις, ἀνετιμήθησαν πάλιν. Ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, ἀφ’ ἧς παρεδόθη ἀθρόα ἡ σταφὶς εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν, κατέπεσεν ἡ ἀξία των. Ὡς νὰ μὴ ἤρκει δὲ ἡ κατάπτωσις αὕτη τῶν τιμῶν, ἐπέρχεται νῦν καὶ ἡ ἀπαγόρευσις, διὰ τῆς ὁποίας χάνεται ὅλον αὐτὸ τὸ προϊόν, διότι πλέον τὰ κεράτια δὲν θὰ χρησιμεύωσιν ἢ μόνον πρὸς τροφὴν τῶν χοίρων. Δὲν νομίζω, ὅτι μᾶς εἶναι ἐπιτετραμμένον, χάριν μιᾶς τάξεως, οἱαδήποτε καὶ ἂν ἦναι, ὁσουσδήποτε καὶ ἂν ἀριθμῇ ἐν ἑαυτῇ πολίτας, νὰ καταστρέψωμεν μίαν ἄλλην τάξιν. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη, τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ἰσχύοντος νόμου νὰ ἐπαναληφθῇ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ὡς ἔχει ἐν τῷ νόμῳ, χωρὶς νὰ λείψωσιν αἱ λέξεις, τὰς ὁποίας ἀφαιρεῖ τὸ νομοσχέδιον.

§376Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Αἱ παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ Κυνουρίας εἶναι ἄξιαι νὰ ἑλκύσωσι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Βουλῆς. Θὰ ἦτο ἄδικον, ἕνεκα τῆς σταφιδοπαραγωγῆς ἢ καὶ τῆς ἀμπελουργίας, ν’ ἀπαγορεύσωμεν τὴν βιομηχανίαν τῆς οἰνοπνευματοποιΐας ἐκ τῶν σακχαρωδῶν ὑλῶν, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. Βουλευτὴς Κυνουρίας, τοσοῦτο μᾶλλον, καθόσον τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον ἐκ τῶν ὑλῶν τούτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποτεθῇ ὅτι θὰ φέρῃ ἀνταγωνισμὸν, ὅτι θὰ βλάψῃ τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον ἐκ σταφίδος ἢ καθαρᾶς σταφυλῆς. Φρονῶ λοιπὸν, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ ἀρθῇ ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη, καὶ νὰ μείνῃ μόνον ἡ ἀπαγόρευσις, ἡ ὑπάρχουσα εἰς τοὺς ἄλλους νόμους, τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν ἢ ἄλλων βλαβερῶν οὐσιῶν.

§377Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐννοῶ τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον κρατεῖ παρὰ τῷ νομοθέτῃ πρὸς ὑποστήριξιν τοῦ σταφιδοκάρπου, ἐπειδὴ δὲ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἔρριψα τὴν ἰδέαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο, — διότι ἐκ τῆς μελέτης θὰ ἐπείθετο καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἐζήτει πληροφορίας, ὅτι πρόκειται περὶ ποσοῦ οἰνοπνεύματος ἐκ σαχαρωνδῶν οὐσιῶν λίαν εὐτελοῦς, — θὰ παρακαλέσω καὶ αὖθις τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ζητήσῃ τὰς πληροφορίας ταύτας καὶ τὰς φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ ἐκ σακχαρωδῶν ὑλῶν παραγόμενον οἰνόπνευμα, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἐλαχίστης ποσότητος, καὶ οὐδεμίαν θὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν εἰς τὸ ἐκ σταφίδος κατασκευαζόμενον οἰνόπνευμα, ἐνῷ τοὐναντίον ἡ ἀπαγόρευσις τῆς κατασκευῆς οἰνοπνεύματος ἐκ τῶν τοιούτων σακχαρωδῶν ὑλῶν θέλει καταστρέψει πολλοὺς πληθυσμούς.

§378Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§379Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι σπουδαῖον, καὶ ὅτι μεγαλειτέρα εἶναι ἡ ζημία ἐκ τῆς σπατάλης τοῦ χρόνου καὶ τῶν λόγων. Τὸ προϊὸν, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου συνηγόρησαν οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες, εἶναι, ὡς πρώτη ὕλη, ἄνευ ἀξίας, ὡς ἄνευ ἀξίας εἶναι καὶ ὅλα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέφεραν. Ἵνα τὸ προϊόν τοῦτο λάβῃ ἀξίαν τινὰ, πρέπει νὰ καταβληθῇ ἐργασία, πρέπει ὁ παραγωγὸς νὰ δαπανήσῃ καὶ χρῆμα καὶ ὑλικὰ καὶ καύσιμον ὕλην κλπ. Ὡς πρώτη ὕλη δὲν ἔχει οὔτε 4 λεπτὰ ἡ ὀκᾶ, ἀφοῦ, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κυνουρίας συνάδελφος, ἕν καντάρι ἐπωλεῖτο ἀντὶ 10 δραχμῶν. Τὸ μοῦρον ποίαν ἀξίαν ἔχει; Δίδει εἰσόδημα ἡ μουργιά; Οἰνόπνευμα δύνασθε δι’ ἑνὸς φορτίου στεμφύλων νὰ κάμητε περισσότερον. Λοιπὸν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν παραβλάπτονται σπουδαῖα συμφέροντα τῆς χώρας ἐκ τῆς ἀπαγορεύσεως ταύτης. Ὥστε εἰς μάτην κοπιάζετε.

§380Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Μετὰ προσοχῆς ἤκουσα τὰς γενομένας παρατηρήσεις ὡς πρὸς τὴν διάφορον τοῦ ἄρθρου διατύπωσιν. Παρακαλῶ μόνον νὰ μὴ ἐπιμείνητε νὰ τὸ ἀναγράψω σήμερον, ἀλλὰ ν’ ἀφήσητε νὰ συζητήσωμεν τὰ περὶ τούτου εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν.

§381ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 ὑπεβλήθη τροπολογία τῶν βουλευτῶν κ. κ. Βοζίκη, Στελλάκη, Τσούχλου, Μπαλάφα, Σταματιάδου κλπ. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ, ἵνα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν εἰς τὴν τρίτην συζήτησιν. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 159). Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἔχει, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 4 (ἀναγινώσκεται).

§382Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Διατὶ προσέθηκαν «καὶ ἐξ οἰνοπνεύματος προερχομένου ἐξ ἀλλοδαπῆς;»

§383Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὸ ἀφήρεσαν ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον.

§384Ι. Γ. ΛΑΠΠΑΣ. Δὲν ὑπάρχει, κύριε Δεληγεώργη.

§385Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Εἰς τὸ ἔντυπον, τὸ ὁποῖον ἔχω, περιέχεται ἡ προσθήκη αὕτη.

§386Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγένετο νέα ἐκτύπωσις τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὴν ὁποίαν διωρθώθησαν τὰ τυπογραφικὰ λάθη.

§387Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀφῃρέθη καὶ τὸ τῆς τρίτης κατηγορίας. Ποία εἶναι ἡ τρίτη κατηγορία, παρὰ τῆς ὁποίας δὲν δύνανται οἱ ποτοποιοὶ νὰ λαμβάνωσιν οἰνόπνευμα πρὸς κατασκευὴν ποτῶν; Ὑπῆρχεν εἰς τὸν ἰσχύοντα νόμον;

§388Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν ὑπῆρχον ποτοποιοὶ τρίτης κατηγορίας.

§389Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γινώσκω, εἶναι, ὅτι ἀφῃρέθη σκοπίμως τὸ «προερχόμενον ἐξ ἀλλοδαπῆς». Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὸ ἄλλο, δὲν δύναμαι ταύτην τὴν στιγμὴν νὰ ἀπαντήσω· εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν θὰ σᾶς εἴπω. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἔχει).

§390ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5 (ἀναγινώσκεται).

§391Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τῇ πέμπτῃ σειρᾷ τοῦ ἄρθρου 5, ἀντὶ «ἀπὸ 1 Μαΐου 1904», νὰ τεθῇ «ἀπὸ 1 Αὐγούστου 1904».

§392Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Καὶ εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου, κύριε Ὑπουργέ, νὰ διορθωθῇ.

§393Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, καὶ ἐκεῖ νὰ τεθῇ «ἀπὸ 1 Αὐγούστου μέχρι 31 Ἰουλίου.» (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροποποιήθη).

§394ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6 (ἀναγινώσκεται).

§395Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, ποῖος ποτοποιὸς θὰ μεταβάλῃ κατηγορίαν· διότι λέγει τὸ νομοσχέδιον: «... ἢ ποτοποιός, ὅστις διαρκούσης τῆς ἐτησίας περιόδου προτίθεται νὰ μεταβάλῃ κατηγορίαν». Οἱ ποτοποιοὶ δὲν διαιροῦνται εἰς κατηγορίας.

§396Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει ἐδῶ «ποτοποιός».

§397Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δύναται νὰ μεταβάλῃ κατηγορίαν λόγῳ κατοικίας.

§398Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Τότε δὲν εἶναι κατηγορία πλέον. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἔχει).

§399ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7 (ἀναγινώσκεται).

§400Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τὸ «30 Ἀπριλίου» νὰ γείνῃ «31 Ἰουλίου», εἰς δὲ τὸ τέλος τῆς δευτέρας παραγράφου ν’ ἀφαιρεθῇ ἡ τελευταία λέξις «προϋφισταμένου». Ὥστε τὸ τελευταῖον μέρος τῆς παραγράφου ταύτης θὰ ἔχῃ οὕτως (ἀναγινώσκει): «... ἴσον πρὸς τὸ ἥμισυ τοῦ κατὰ τὸν παρόντα νόμον ἐπιβαλλομένου δικαιώματος.» (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν).

§401ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8 (ἀναγινώσκεται).

§402Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Χωρὶς νὰ ἐκλάβῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι λέγω τι προσωπικὸν κατ’ αὐτοῦ,—τοὐναντίον εὔχομαι, εἰ δυνατόν, νὰ ἦναι μόνιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, — παρατηρῶ, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 8 ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ συστήσῃ τὴν ἐπιτροπὴν ἀπὸ ἐπιστήμονας καὶ εἰδικούς. Εἰδικοὺς εἰς τί; Εἰς τὸ πίνειν; (ἱλαρότης). Παρακαλῶ νὰ διευκρινηθῇ.

§403Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8, ὡς ἔχει).

§404ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 9 (ἀναγινώσκεται).

§405Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Εἰς τὴν βʹ περίπτωσιν τῆς δευτέρας παραγράφου λέγεται: «καὶ βʹ) ἐπὶ τῶν ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως ἐπιδιδομένων τῷ Ὑπουργῷ τῶν Οἰκονομικῶν ἢ τῷ οἰκονομικῷ ἐφόρῳ ἀντιρρήσεων κατὰ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γενομένης ἐν τῷ φορολογικῷ καταλόγῳ κατατάξεως τῶν ποτοποιῶν καὶ τῶν πωλητῶν πνευματωδῶν ποτῶν». Ἀλλὰ κατὰ τὸ ἄρθρον 2 οἱ ποτοποιοὶ κλπ. κατατάσσονται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πληθυσμοῦ.

§406Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν γείνῃ λάθος περὶ τὸν πληθυσμόν.

§407Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Εἰς τὸν φορολογικὸν κατάλογον, τὸν ὁποῖον θὰ συντάξῃ ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος, θὰ γείνῃ λάθος περὶ τὸν πληθυσμόν; Δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἐννοήσω· αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἔχει. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10).

§408ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 11 (ἀναγινώσκεται).

§409Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Τὸ ἄρθρον 11 λέγει, ὅτι «δι’ ἑκάστην ἡμέραν ἐργασίας χορηγεῖται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς ἕκαστον τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς ἀποζημίωσις ἐκ δραχμῶν 5, εἰς δὲ τὸν εἰδικὸν ἐπιστήμονα δραχ. 10.» Νομίζω, κύριοι Βουλευταί, ἐὰν ἐγκρίνητε, ὅτι καλὸν εἶναι νὰ ὁρίσωμεν καὶ τὰς ἡμέρας τῆς ἐργασίας· διότι πιθανὸν, ἐπειδὴ αὐτοὶ λαμβάνουν ἀποζημίωσιν ἑκάστην ἡμέραν 5 καὶ 10 δραχμὰς, νὰ μὴ ἔχωσι προθυμίαν νὰ ἐπισπεύσωσι τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία θὰ τοῖς ἀνατεθῇ. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθῇ κατὰ μέσον ὅρον ἢ μᾶλλον κατ’ ἀνώτατον ὅρον ὁ ἀριθμὸς τῶν ἡμερῶν τῆς ἐργασίας ταύτης.

§410Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Πολὺ καλά. Εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11, ὡς ἔχει. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12).

§411ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 13 (ἀναγινώσκεται).

§412Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ἄρθρον 13 διαιρεῖται εἰς δύο παραγράφους. Ἡ πρώτη παράγραφος νὰ διαγραφῇ ὁλοσχερῶς, καὶ οὕτως ἀπομένει τὸ ἄρθρον 13 μὲ μόνην τὴν τελευταίαν παράγραφον (ἀναγινώσκει): «Πάντα τὰ κατὰ τὸν παρόντα νόμον συντασσόμενα ἔγγραφα γράφονται ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου.» (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν).

§413ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 14 (ἀναγινώσκεται).

§414Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δύο παρατηρήσεις ἔχω νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14. Πρῶτον θεωρῶ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν 20 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν ὑπερβολικήν.

§415Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εἶπον καὶ πρίν.

§416Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Καὶ τὰ 10 δὲ λεπτὰ δι’ ἑκάστην ὀκᾶν κονιὰκ θεωρῶ ὑπερβολικὰ, διότι τὸ οἰνόπνευμα κατὰ τὰς ἀναλογίας τοῦ ἄρθρου 2 πληρώνει εἰς τὸ Δημόσιον φόρον τεσσάρων περίπου λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν· ἐὰν ἐπιστρέψωμεν 10 ἢ 20 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, ἐπιστρέφωμεν ὑπερδιπλάσιον ποσὸν τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον εἰσπράττομεν. Νομίζω λοιπόν, ὅτι εἶναι ὑπερβολικόν. Τὴν παρατήρησιν ταύτην εἶχον κάμει καὶ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσῃ θετικὰς πληροφορίας ἐπὶ τῶν λογιστικῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ φόρου τοῦ εἰσπραχθέντος καὶ ἐπιστραφέντος δι’ ἐξαγωγὴν κονιὰκ ἢ ἀνύδρου οἰνοπνεύματος. Δευτέραν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον, μόνον εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς Βʹ κατηγορίας νὰ ἐπιστρέφηται ὁ καταβληθεὶς φόρος· πρέπει καὶ οἱ ποτοποιοὶ, οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουσι κονιὰκ ἐξ οἰνοπνεύματος φορολογουμένου, νὰ ἔχωσι καὶ αὐτοὶ τὸ δικαίωμα ἐξαγωγῆς. Ἔχομεν δὲ πλὴν τοῦ λόγου τῆς δικαιοσύνης καὶ τὸ συμφέρον νὰ διευκολύνωμεν εἰς πάντα δυνάμενον νὰ ἐξαγάγῃ κονιὰκ τὴν ἐξαγωγὴν τούτου.

§417Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἄρτης Βουλευτὴς δὲν ἐλησμόνει ὅ,τι εἶπον πρίν, δὲν θὰ ἐλάμβανε τὸν κόπον νὰ κάμῃ τὰς παρατηρήσεις, ἃς ἔκαμε· διότι ἐγὼ ῥητῶς ἐδήλωσα, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 14 ἤθελον προτείνει τὴν ἑξῆς μεταβολήν. Εἰς τὴν πρώτην παράγραφον, ἀντὶ «20 λεπτὰ δι’ ἑκάστην ὀκᾶν ἐξαχθέντος εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἀνύδρου οἰνοπνεύματος» νὰ τεθῇ «10 λεπτὰ», ὑφ’ οἱουδήποτε καὶ ἂν ἐξάγηται εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἄνυδρον οἰνόπνευμα ἢ κονιὰκ παραγόμενον ἐξ ἀποστάγματος.

§418Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τότε πρέπει νὰ λείψῃ τὸ αʹ ἐδάφιον.

§419Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως εἴτε οἰνοπνευματοποιοὶ εἴτε ποτοποιοὶ ἐξάγουσι κονιὰκ παραγόμενον ἐξ ἀποστάξεως οἰνοπνεύματος, θὰ λαμβάνωσι 10 λεπτὰ δι’ ἑκάστην ὀκᾶν. Ἀλλὰ τὰ περὶ τοῦ οὕτως ἐξαγομένου οἰνοπνεύματος θὰ κανονισθῶσι διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος.

§420Γ. ΦΙΚΙΩΡΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 14 τρίτον ἐδάφιον, τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἐπιστρέφεται ἐπίσης τὸ δικαίωμα καταναλώσεως διὰ τὸ οἰνόπνευμα τὸ χρησιμοποιούμενον ἀποκλειστικῶς πρὸς κινητήριον δύναμιν ἢ διὰ βιομηχανικὴν χρῆσιν, ὁριζομένην διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος, ἀφοῦ τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο μετουσιωθῇ ἐνώπιον ἐπιτροπῆς δημοσίων ὑπαλλήλων, προμηθευομένων αὐτοπροσώπως τὰς ὕλας τῆς μετουσιώσεως. Δὲν ἐπιτρέπεται δὲ μετουσίωσις οἰνοπνεύματος εἰς ποσὸν ἔλαττον τῶν 200 ὀκάδων.» Καταθέτω τὴν τροπολογίαν μου.

§421ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 160).

§422Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀνέπτυξα εἰς τὴν Βουλὴν τὴν πρότασίν μου ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐδαφίου, ἀλλ’ ὀφείλω καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐδαφίου νὰ ποιήσωμαι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι νομίζω ὅτι πρέπει καὶ εἰς τὸ βʹ ἐδάφιον νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἑξῆς μεταβολή. Τὸ ἐδάφιον τοῦτο διαιρεῖται εἰς δύο μέρη, ἐξ ὧν τὸ δεύτερον ἔχει οὕτως (ἀναγινώσκει): «Τοῦ πλεονεκτήματος τούτου στεροῦνται οἱ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου ΑΡϞΒʹ τῆς 28 Μαρτίου 1884 εἰσαγαγόντες ἀτελῶς πρὸς ἀνάμιξιν μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους οἰνόπνευμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ διατηροῦντες ἐν τῷ ἐργοστασίῳ αὐτῶν ἢ ταῖς ἀποθήκαις αὐτοῦ τὸ οὕτως ἀναμιχθὲν οἰνόπνευμα, καθ’ ὃν χρόνον ἐνεργεῖται ἡ ἀνάμιξις τοῦ ὑπ’ αὐτῶν παραχθέντος οἰνοπνεύματος.» Τοῦτο μοὶ παρεστάθη ὅτι θὰ γείνῃ πρόσκομμα εἰς τὴν ἐν γένει διεξαγωγὴν τῆς ἐργασίας τῶν οἰνοπνευματοποιῶν. Διὰ τοῦτο προτείνω, τὸ βʹ μέρος ν’ ἀντικατασταθῇ ὡς ἑξῆς: «Ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ δὲν γίνεται ἐπιστροφὴ τοῦ δικαιώματος, ἐφ’ ὅσον ὁ οἰνοπνευματοποιὸς δὲν ἐξήγαγεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἅπαν τὸ ὑπ’ αὐτοῦ πρὸς ἀνάμιξιν μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους εἰσαχθὲν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ οἰνόπνευμα.»

§423Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα νομίζω ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιστραφῇ εἰς τὸν οἰνοπνευματοποιὸν, ὅστις ἐξάγει τὸ οἰνόπνευμα τὸ ἀναμιχθὲν μετ’ οἴνου, γλεύκους ἢ σταφυλῶν, διότι δὲν εἶναι μόνον ὁ οἰνοπνευματοποιὸς, ὁ ὁποῖος ποιεῖται τὴν ἀνάμιξιν ταύτην, εἶναι καὶ ἄλλοι. Ὥστε τοῦτο πρέπει νὰ ἐπιστραφῇ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ποιοῦνται τὴν ἀνάμιξιν τοῦ οἰνοπνεύματος μετ’ οἴνου, γλεύκους ἢ σταφυλῶν. Ποῦ νὰ εὕρωσι τὸν οἰνοπνευματοποιὸν οὗτοι, διὰ νὰ ζητήσωσι τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ φόρου; Βεβαίως ὁ ἀναμίξας τὸ οἰνόπνευμα μετ’ οἴνου, γλεύκους ἢ σταφυλῶν, ἐκεῖνος πρέπει νὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ φόρου, ἀλλὰ πάντοτε μὲ τὰς διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ κανονισθῶσι διὰ Β. Διατάγματος, ἀποδεικνύων ὅτι δὲν εἶναι οἰνόπνευμα εἰσαχθὲν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§424Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἦναι πολὺ ἐπικίνδυνον νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς ἄλλους. Ἐν τούτοις θὰ τὸ μελετήσω.

§425ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τὸ δεύτερον ἐδάφιον τῆς πρώτης παραγράφου, ἐφ’ ὅσον δὲν τροποποιηθῇ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐφ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ ποσὸν τοῦ δικαιώματος, νομίζω ὅτι ἔχει καλῶς. Νομίζω μάλιστα, ὅτι καλλίτερον θὰ εἶχεν, ἂν τὸ ποσὸν τὸ ἐπιστρεπτέον δι’ ἑκάστην ὀκᾶν ἐξαχθέντος οἰνοπνεύματος ὡρίζετο μεγαλείτερον τῶν 20 λεπτῶν.

§426Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δέκα λεπτὰ ἐν γένει τὸ ἔκαμα.

§427ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ 20, καὶ εἰ δυνατὸν, νὰ αὐξήσῃ.

§428Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξήγησα τοὺς λόγους.

§429ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἰδοὺ οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἐγὼ νομίζω, ὅτι, ἐὰν δὲν αὐξηθῇ, πρέπει νὰ μείνῃ τοὐλάχιστον τὸ ποσὸν τῶν 20 λεπτῶν, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης θέλομεν κατορθώσει νὰ ἔχωμεν εἰσαγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅσον τὸ δυνατὸν μικροτέραν, τὴν ἀνάμιξιν δὲ μετὰ τοῦ οἴνου ἢ τοῦ γλεύκους οἰνοπνεύματος ποιότητος ἀρίστης καὶ οὐχὶ οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ὡς εἶναι τὸ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενον. Ἐὰν κατορθώσωμεν, Κύριοι, ἀφοῦ δὲν δυνάμεθα κατ’ ἄλλον τρόπον ν’ ἀπαγορεύσωμεν τὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴν οἰνοπνεύματος, ἐὰν κατορθώσωμεν νὰ μὴ εἰσάγηται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ οἰνόπνευμα πρὸς ἀνάμιξιν μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους, ἐπειδὴ, ὡς ἔχουσι σήμερον τὰ πράγματα, χρησιμοποιεῖται οἰνόπνευμα τριῶν ἑκατομμυρίων ὀκάδων διὰ τὴν ἀνάμιξιν, πρὸς παραγωγὴν δὲ οἰνοπνεύματος τριῶν ἑκατομμυρίων ὀκάδων δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ σταφὶς 30 ἑκατομμυρίων λιτρῶν, —κάμνω τὴν ἀναλογίαν, ὅτι ἑκάστη χιλιὰς λιτρῶν παράγει 100 ὀκάδας οἰνοπνεύματος, —θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀνοίξωμεν μίαν ἀγορὰν καταναλώσεως τῆς σταφίδος, ἔστω καὶ τῆς παρακρατουμένης. Διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν τριῶν ἑκατομμυρίων ὀκάδων οἰνοπνεύματος, τοῦ εἰσαγομένου σήμερον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐπαναλαμβάνω, θὰ χρησιμοποιηθῶσι 30 ἑκατομμύρια λίτραι σταφίδος, διότι ἄλλως δὲν δυνάμεθα νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ οἰνοπνεύματος, εἰσάγεται δὲ οἰνόπνευμα οὐχὶ καθαρὸν ἐκ σταφυλῆς ἢ σταφίδος, ἀλλ’ ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, καὶ τὸ εἰσαγόμενον δὲν ἐξάγεται πάλιν, ἀλλὰ καταναλίσκεται ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἐπὶ βλάβῃ τῆς ὑγείας τῶν πινόντων. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις, ὡς ἔχει, θέτει τινὰ φραγμόν, ἐνισχύει δὲ κἄπως καὶ τὴν οἰνοπνευματοπαραγωγὴν τοῦ τόπου. Καὶ νομίζω ἐγὼ, καίτοι δὲν τὸ δηλοῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, — ἴσως διότι καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ δηλώσῃ, — νομίζω ἐγώ, ὅτι πρὸς τοιοῦτον σκοπὸν ἔχει τεθῆ, πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς οἰνοπνευματοπαραγωγῆς τοῦ τόπου καὶ πρὸς μείωσιν τῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγῆς οἰνοπνεύματος.

§430Ν. ΓΟΥΝΑΡΑΚΗΣ. Πῶς θὰ γείνῃ αὐτό; Τὸ ἐσωτερικὸν οἰνόπνευμα ἔχει διπλασίαν ἀξίαν τῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ· πῶς λοιπὸν διὰ τῶν 10 λεπτῶν θὰ μειωθῇ ἡ εἰσαγωγή;

§431ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τὸ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενον οἰνόπνευμα στοιχίζει 60 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, τὸ ἐκ τῆς σταφίδος παραγόμενον στοιχίζει 1,10. Συμφέρει εἰς τοὺς ἀναμιγνύοντας οἰνόπνευμα μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους νὰ φέρωσιν οἰνόπνευμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὸ οἰνόπνευμα τὸ ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν. Καὶ διὰ τοῦτο δὲν καταναλίσκουσι τὸ οἰνόπνευμα τὸ ἐκ σταφίδος, καὶ διὰ τοῦτο δὲν καταναλίσκομεν 30 ἑκατομμύρια σταφίδος διὰ παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος αὐτοῦ, καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἔχει τιμὴν ἡ σταφὶς, ὅσην ἠδύνατο νὰ ἔχῃ. Τί θὰ κατορθώσωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Ἐφ’ ὅσον πληρώνομεν εἰς τοὺς ἀναμιγνύοντας ἐσωτερικὸν οἰνόπνευμα, οἰνόπνευμα ἐκ σταφίδος, μετὰ γλεύκους καὶ οἴνου, 20 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, πόθεν θὰ ἐνθαρρυνθῶσιν οὗτοι νὰ μὴ ἀναμιγνύωσι μετὰ τοῦ οἴνου καὶ γλεύκους ἐξωτερικὸν οἰνόπνευμα; Διὰ τοῦτο εἶπον, ἐὰν ἦναι δυνατόν, νὰ αὐξήσωμεν ἀκόμη τὸ ποσὸν τῶν 20 λεπτῶν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, ζητῶ νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὸ ποσὸν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ οὐχὶ νὰ τὸ ἐλαττώσωμεν εἰς τὸ ἥμισυ, ὅπως ζητεῖται τώρα νὰ ἐλαττωθῇ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασίς μου. Ἀλλ’ ἀκόμη προτείνω καὶ τοῦτο. Ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον, ἐπιστρέφεται τὸ δικαίωμα μόνον εἰς τὸν οἰνοπνευματοποιόν, τὸν ἀναμιγνύοντα μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους τὸ ὑπὸ τοῦ ἰδίου παραγόμενον οἰνόπνευμα, τοῦ δικαιώματος δὲ τούτου στερεῖται πᾶς ἄλλος, ὁ ὁποῖος ἀναμιγνύει οἰνόπνευμα μετὰ τοῦ οἴνου του ἢ τοῦ γλεύκους του καὶ τὸ ἐξάγει, ἐνῷ καὶ αὐτὸς, ἐὰν ἀναμιγνύῃ εἰς τὸν οἶνόν του οἰνόπνευμα ἐσωτερικόν, πληρώνει τὸ δικαίωμα, διότι τὸ ἀγοράζει παρὰ τοῦ οἰνοπνευματοποιοῦ ὑπερτετιμημένον, εἶναι δὲ δίκαιον, καὶ εἰς αὐτὸν νὰ ἐπιστρέφηται, ἀλλ’ εἶναι καὶ συμφέρον καὶ σύμφωνον πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς ὅλης διατάξεως νὰ ἐνισχυθῇ ἡ οἰνοποιΐα, καὶ ἰδίως νὰ ἐνισχυθῇ ἡ κατανάλωσις εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ προτείνω νὰ ἐπιστρέφηται τὸ δικαίωμα, ὅσον τὸ ὁρίσῃ ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ὑπουργός, ὄχι μόνον εἰς τὸν οἰνοπνευματοποιόν, τὸν ἀναμιγνύοντα τὸ ἐκ τοῦ ἰδίου καταστήματος παραγόμενον οἰνόπνευμα, ἀλλὰ καὶ εἰς πάντα ἄλλον, ὁ ὁποῖος ἀναμιγνύει μετὰ τοῦ οἴνου του ἐσωτερικὸν οἰνόπνευμα. Κατὰ τίνα δὲ τρόπον θὰ διασκευασθῇ ἡ διάταξις, ὥστε νὰ ἀποκλείσῃ τὰς καταχρήσεις, αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἄλλο. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς τροπολογίας ἐπιφυλάσσομαι νὰ λάβω τὸν λόγον.

§432Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν.

§433ΕΜΜ. ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ προτελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου τούτου δεῖται σαφηνείας· διότι, ἐὰν μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἄρθρου τούτου κατέχῃ τις οἰνόπνευμα ἀναμεμιγμένον, μετά τινα δὲ χρόνον ἀναμίξῃ οἶνον ἢ γλεῦκος μετὰ οἰνοπνεύματος τῆς ἰδίας αὐτοῦ παραγωγῆς καὶ θελήσῃ νὰ ἐξαγάγῃ ἀμφότερα, αὐτὸς στερεῖται τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπιστροφῆς τῶν 20 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν. Οὕτως ἔχει τὸ ἄρθρον. Δέον ἑπομένως, ἐάν τις εὑρίσκηται εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην, ἐὰν κατέχῃ δηλαδὴ οἰνόπνευμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀναμεμιγμένον, ἀφοῦ δικαιολογήσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος, ἢ τὴν κατανάλωσιν αὐτοῦ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ὡς λίαν εὐφυῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον συνετάχθη τὸ ἄρθρον 16 τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἀπολαύῃ τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἐπιστροφῆς τῶν 20 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, διότι ὁ ἐξαγόμενος οἶνος κατὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην περιέχει οἰνόπνευμα τῆς ἰδίας παραγωγῆς τοῦ κατασκευαστοῦ. Νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα διορθοῦται, ἐὰν εἰς τὸ ἐδάφιον τοῦτο ἀντικατασταθῇ ἡ λέξις «ἀνάμιξις» διὰ τῆς λέξεως «ἐξαγωγή». Ταῦτα ἐπὶ τοῦ προτελευταίου ἐδαφίου. Ἤδη ἐπὶ τοῦ τελευταίου.

§434Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον θὰ μεταβληθῇ οὕτω: «Ἡ ἀπαίτησις περὶ ἐπιστροφῆς τοῦ δικαιώματος, ἐὰν μὴ ἐνασκηθῇ ἐντὸς διετίας ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἀναμίξεως, παραγράφεται.»

§435ΕΜΜ. ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ ἐδάφιον, νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἀντίκειται εἰς τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου, διότι, ἐάν τις κατέχῃ οἶνον ἀσθενῆ, 10 βαθμῶν π. χ., ἐνισχύσῃ δὲ αὐτὸν δι’ οἰνοπνεύματος μέχρι 15 βαθμῶν, δύναται νὰ τὸν καταναλώσῃ καὶ ἐν τῷ τόπῳ, μετὰ πάροδον δὲ διετίας ἢ τριετίας δύναται νὰ κατέχῃ οἶνον ἔχοντα φυσικῶς 15 βαθμοὺς, λόγῳ εὐνοϊκῶν κλιματολογικῶν περιστάσεων· ἐὰν δ’ ἐξαγάγῃ τοῦτον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, δύναται τότε νὰ ἀπολαύῃ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπιστροφῆς τῶν 20 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ ὁ ἐξερχόμενος οἶνος οὐδεμίαν ἔχει ὑποστῆ ἀνάμιξιν. Ἑπομένως φρονῶ, ὅτι τὸ τελευταῖον ἐδάφιον δέον νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς: «Ἡ ἀπαίτησις περὶ ἐπιστροφῆς τοῦ δικαιώματος, ἐὰν μὴ ἐνασκηθῇ ἐντὸς διετίας ἀπὸ τῆς χρονολογίας τῆς ἀναμίξεως», —καὶ οὐχὶ «τῆς διασαφήσεως ἐξαγωγῆς», ὡς λέγει τὸ ἄρθρον, —«παραγράφεται.»

§436Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶπον.

§437Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Κυνουρίας ἐξέφρασε τὴν γνώμην, νὰ ἐπιστρέφηται τὸ δικαίωμα καὶ εἰς τοὺς ἀναμίξαντας τὸ οἰνόπνευμα, ὄχι μόνον εἰς τοὺς παραγωγούς. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν ἄλλην πρότασιν, νὰ αὐξηθῇ δηλαδὴ, ἀντὶ νὰ ἐλαττωθῇ, τὸ ποσὸν τὸ ἐπιστρεπτέον, βεβαίως θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ἂν τὸ Δημόσιον ἐπέτρεπε νὰ δώσωμεν τοιαύτην ἀμοιβήν. Ἀλλὰ διὰ νὰ κατορθώσωμεν τοῦτο, ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν διάθεσίν μας, ὄχι μόνον τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον θ’ ἀποφέρῃ ὁ φόρος, ἀλλὰ καὶ ἓν ἑκατομμύριον ἢ δύο ἑκατομμύρια δραχμῶν πλέον. Δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον τοῦτο. Ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ φόρου εἶναι δικαία, ἀλλὰ πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ φόρου, οὐχὶ δὲ νὰ προβῶμεν καὶ εἰς ἀμοιβήν. Εἰς ἐμὲ δὲ κάμνει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι καὶ τὰ 10 λεπτὰ περιέχουσιν ἀμοιβὴν, καὶ δὲν περιορίζονται εἰς τὸ ποσὸν τοῦ φόρου. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς ἐκτεταμένην συζήτησιν τούτου, διὰ νὰ ἐκθέσω τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἔφερε τὸ σύστημα τῶν ἀμοιβῶν ἐπὶ τῆς σακχάρεως εἰς τὴν Εὐρώπην. Νομίζω, ὅτι ἡμεῖς τοὐλάχιστον δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν μέχρι τούτου, καὶ νομίζω, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καὶ τὰ δέκα λεπτὰ περιέχουσιν ἀμοιβὴν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, ὅτι δηλ. καὶ τὰ 10 λεπτὰ ὑπερβαίνουσι τὸ ποσὸν τοῦ φόρου, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει τὸ Δημόσιον, καὶ ἀποτελοῦσιν ἀμοιβὴν, τὴν ὁποίαν δὲν ἠξεύρω, ἂν τὸ Δημόσιον εἶναι εἰς θέσιν νὰ χορηγήσῃ.

§438Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Οὕτως εἶχεν ἕως τώρα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν).

§439ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 15 (ἀναγινώσκεται).

§440Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον αὐτό.

§441Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί;

§442Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲ εἰς τὸν παλαιὸν νόμον. Δὲν βλέπω, διατὶ νὰ τεθῇ τὸ ἄρθρον τοῦτο. Ἄλλως τε, ἐὰν ἐπιμένῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μείνῃ τὸ ἄρθρον αὐτό, τίς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ κανονίζῃ τὰ ἔξοδα; Ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἐντελῶς, διότι Κύριος οἶδε, πόσων εἰδῶν καταχρήσεις, πόσων εἰδῶν πιέσεις δύνανται νὰ γείνωσιν ἐκ μέρους τῶν δικαιουμένων νὰ λάβωσιν ὁδοιπορικὰ ἔξοδα καὶ ἀποζημιώσεις. Δὲν εἶναι ἄρθρον αὐτό, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ τεθῇ ἐν νόμῳ· νομίζω δέ, ὅτι εἶναι καὶ πρωτοφανὴς ἡ διάταξις (ἀναγινώσκει): «Βαρύνουσι τοὺς ἐνδιαφερομένους τὰ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα καὶ αἱ νόμιμοι ἀποζημιώσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τῶν ἐντεταλμένων τὴν ἐποπτείαν κατὰ τὴν ἀνάμιξιν ἢ μετουσίωσιν τοῦ οἰνοπνεύματος κλπ.» Αὐτὰ πρέπει νὰ βαρύνωσι τὸ Κράτος, ὅτε δύναται νὰ γείνῃ καὶ ἐξέλεγξις. Πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 15, κύριε Πρόεδρε.

§443Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν ἔχει δικαιολογίαν τὸ ἄρθρον 15. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἔργα τῆς Διοικήσεως. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξελέγχωμεν τοὺς φορολογουμένους καὶ εἰς βάρος αὐτῶν νὰ ῥίπτωμεν τὰ ἔξοδα;

§444ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιφυλάσσεται εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν νὰ φέρῃ τὴν ἀναγκαίαν διόρθωσιν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15, ὡς ἔχει. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 16). Ἄρθρον 17 (ἀναγινώσκεται).

§445Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Πολὺ εὐλόγως, κύριοι Βουλευταί, προέβλεψεν ὁ συντάξας τὸ νομοσχέδιον νὰ συσταθῇ χημικὸν ἐργαστήριον ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι αἱ καθ’ ἑκάστην παρουσιαζόμεναι δυσκολίαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῶσιν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας, εἰμὴ δι’ εἰδικῶν. Ἀλλὰ καίτοι ἐν τῷ ἄρθρῳ τούτῳ ἐλήφθη πρόνοια, ὅπως εἰδικοὶ ὑποβοηθῶσι τὴν ὑπηρεσίαν «πρὸς ἐπίλυσιν τῶν τεχνικῶν ζητημάτων, τῶν ἀναφυομένων κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν φορολογικῶν νόμων», δὲν ὑπάρχει πλειονοψηφία δύο ἐπιστημόνων. Διότι κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦτο εἶναι πρῶτον ὁ εἰδικὸς ἐπιθεωρητής· δεύτερον ποῖος εἶναι; Εἶναι εἷς, ὁ ὁποῖος διορίζεται ἐπιμελητὴς τοῦ χημικοῦ ἐργαστηρίου, εἴτε ἔχει εἴτε δὲν ἔχει δίπλωμα τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν τοῦ Πανεπιστημίου. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθῇ, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ δίπλωμα ξένης Σχολῆς, π.χ. τῆς Γενεύης ἢ τῆς Φλωρεντίας, ἢ μιᾶς τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν τοῦ Πανεπιστημίου, ἢ μιᾶς τῶν πολλῶν ἐν Γαλλίᾳ Σχολῶν, ὅπου τόσοι νέοι ἀπέρχονται καὶ σπουδάζουσιν εἰδικῶς.

§446ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ ἔχει.

§447Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Ἔχει ἓν «ἐάν». «Ἥξεις ἀφίξῃ οὐ θνήξεις ἐν πολέμῳ!»

§448Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ρητῶς τὸ λέγει.

§449Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Τὸ Διάταγμα ἀφίνεται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Ὑπουργοῦ.

§450Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Γίνεται διαγωνισμός. Ὑποθέσατε, ὅτι διηγωνίσθησαν δύο ἢ τρεῖς ἔχοντες δίπλωμα, καὶ ἀπεδείχθη εἷς ἔχων περισσοτέρας γνώσεις καὶ μόρφωσιν καλλιτέραν. Ἐκεῖνος θὰ προτιμηθῇ.

§451Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Δὲν νομίζετε δίκαιον νὰ περιληφθῶσι καὶ οἱ ἐκ ξένων Σχολῶν προερχόμενοι;

§452Ν. ΓΟΥΝΑΡΑΚΗΣ. Ἐννοεῖται.

§453Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Εἶναι εἰδικαὶ Σχολαὶ χημικαί, εἶναι κλάδοι τῶν Πανεπιστημίων, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξέρχονται οἱ φαρμακοποιοὶ καὶ οἱ χημικοὶ εἰς τὸν στρατόν. Ἐκ τῶν Σχολῶν αὐτῶν ἐξελθόντες δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι εὑρίσκονταί τινες καὶ ἐν Ἑλλάδι. Δυνάμεθα λοιπὸν διὰ μιᾶς προσθήκης νὰ περιλάβωμεν καὶ αὐτούς. Ἄλλως τε τοιουτοτρόπως θὰ δώσωμεν ἀφορμὴν νὰ σπουδάζωσι καὶ εἰδικοί. Νὰ προσθέσωμεν λοιπόν: «ἢ εἰδικῆς χημικῆς Σχολῆς.»

§454Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὸ ἄρθρον τοῦτο παρουσιάζει εἰς ἐμὲ τὴν ἑξῆς ἀπορίαν. Συζητοῦμεν ἐπὶ εἰδικοῦ θέματος, τῆς φορολογίας τῶν οἰνοπνευμάτων, καὶ ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, εἰσάγομεν διάταξιν ἔχουσαν γενικὸν χαρακτῆρα, δηλαδὴ ἱδρύομεν ἓν τμῆμα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τὸ τμῆμα τοῦτο συνίσταται ἐξ ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὑπάρχοντος κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον, καὶ ὅστις εἶναι ὁ εἰδικὸς ἐπιθεωρητής, ἀλλὰ προστίθεται καὶ ἕτερος, ὡς ἐπιμελητής. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι κανονικὸν καὶ δὲν εἶναι καὶ τακτικόν, εἰς εἰδικὸν νόμον νὰ εἰσάγωμεν καὶ νὰ ψηφίζωμεν γενικὴν διάταξιν· διότι γενικὴ διάταξις εἶναι ἡ τοῦ ἄρθρου τούτου, ἀφοῦ τὸ τμῆμα τὸ συνιστώμενον πρόκειται νὰ ἀσχοληθῇ εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν τεχνικῶν ζητημάτων, τῶν ἀναφυομένων ὄχι μόνον κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος νόμου, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν φορολογικῶν νόμων. Τοιουτοτρόπως ἡ νομοθεσία ἡμῶν καταντᾷ νομοθεσία λίαν ἀνώμαλος, καὶ εἶναι ἤδη τοιαύτη. Νομίζω ὅτι δι’ ἰδιαιτέρου νομοσχεδίου θὰ ἦτο κανονικώτερον καὶ νομικώτερον νὰ ἐγίνετο τοῦτο, ὅτε θὰ συνεζητεῖτο καὶ θὰ ἐγίνετο σκέψις πληρεστέρα, ἂν πρέπει νὰ συστήσωμεν τμῆμα, τὸ ὁποῖον νὰ ἀσχολῆται περὶ ὅλων ἐν γένει τῶν φορολογικῶν νόμων, καὶ οὐχὶ μόνον περὶ τοῦ φορολογικοῦ τούτου νόμου. Διὰ τοῦτο ἤθελον προτείνει νὰ μὴ περιληφθῇ τοιαύτη διάταξις ἐν τῷ εἰδικῷ νόμῳ τῷ ψηφιζομένῳ, ἀλλὰ νὰ ὑποβληθῇ ἴδιον νομοσχέδιον περὶ συστάσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος τμήματος ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Οἰκονομικῶν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 18, ὡς ἔχει, ἄνευ ἑτέρας ἀντιρρήσεως).

§455ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 19 (ἀναγινώσκεται).

§456Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐπιτροπὴ εὑρίσκει, ὅτι ἐκ τῆς ἀδείας τοῦ νὰ ἐπιτρέπηται νὰ πωλῆται ὑπὸ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν ποσὸν 20 ὀκάδων οἰνοπνεύματος οὐ μόνον εἰς ποτοποιούς, ἀλλὰ καὶ εἰς φαρμακοποιούς, δυνατὸν νὰ παραβλάπτωνται τὰ συμφέροντα τῶν ποτοποιῶν, καὶ ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 20 ὀκάδων εἶναι ἀδικαιολογήτως μέγα· προτείνει δέ, ὅπως τὸ ποσὸν τοῦτο περιορισθῇ εἰς δύο ὀκάδας. Ἐγὼ εὑρίσκω, ὅτι καὶ αἱ δύο ὀκάδες εἶναι πολὺ ὀλίγαι, καὶ αἱ εἴκοσιν ὀκάδες εἶναι πολλαὶ, καὶ προτείνω, ἀντὶ τῶν 20 ὀκάδων, νὰ ὁρισθῶσι 5 ὀκάδες. Ὡσαύτως προτείνω, ὅπως μετὰ τὰς λέξεις «ἀρωματοποιοὺς καὶ χημικούς», ἐν τῷ δευτέρῳ ἐδαφίῳ, προστεθῶσιν αἱ λέξεις: «τοὺς λαμβάνοντας ἑκάστοτε εἰδικὴν ἄδειαν παρὰ τοῦ ἁρμοδίου οἰκονομικοῦ ἐφόρου, ὑποχρεουμένους δὲ νὰ ἀποδεικνύωσιν, ἐπὶ τῇ αἰτήσει αὐτοῦ, τὴν γενομένην φαρμακευτικὴν ἢ ἀρωματικὴν χρῆσιν τοῦ οἰνοπνεύματος.»

§457Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἶχον ὑποβάλει μίαν γνώμην εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἥν, μοὶ ἐφάνη τότε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤθελε δεχθῆ, ὡς προλαμβάνουσαν τὰς καταχρήσεις, διὰ τὰς ὁποίας παραπονοῦνται οἱ ποτοποιοί. Οἱ ποτοποιοὶ παραπονοῦνται, καὶ εὐλόγως, ὅτι οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ δευτέρας κατηγορίας πωλοῦσι καὶ ποσότητα 10 ὀκάδων οἰνοπνεύματος, διὰ τῶν ὁποίων διάφοροι ἄνθρωποι, καὶ μὴ φαρμακοποιοὶ, παρασκευάζουσι ποτὰ, ἐπὶ βλάβῃ τῶν συμφερόντων τῶν ποτοποιῶν. Νομίζω ὅτι τὴν κατάχρησιν ταύτην δυνάμεθα νὰ προλάβωμεν καὶ θεραπεύσωμεν, ἂν ἀπαγορεύσωμεν εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς νὰ πωλῶσιν οἰνόπνευμα εἰς ἄλλον τινὰ, ἐκτὸς τῶν ποτοποιῶν, οἱ δὲ ποτοποιοὶ νὰ πωλῶσιν εἰς τοὺς φαρμακοποιούς, ἢ εἰς ὅντινα ἄλλον θέλουσιν. Οὕτως οἱ ποτοποιοὶ θὰ εἶχον συμφέρον νὰ ἐπιβλέπωσιν ἐκείνους, οἵτινες ἀγοράζουν τὰς 10 ὀκάδας, νὰ μὴ κατασκευάζουν ποτά. Ἐλπίζω ὅτι θέλει δεχθῇ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τὴν γνώμην ταύτην.

§458Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ δεύτερον ἐδάφιον εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἰδέα αὕτη ὑπὲρ τῶν ποτοποιῶν, διότι «εἰς τοὺς φαρμακοποιούς, ἀρωματοποιοὺς καὶ χημικούς, τοὺς λαμβάνοντας ἑκάστοτε εἰδικὴν ἄδειαν παρὰ τοῦ ἁρμοδίου οἰκονομικοῦ ἐφόρου, ὑποχρεουμένους δὲ νὰ ἀποδείξωσι διὰ τῶν βιβλίων των τὴν γενομένην φαρμακευτικὴν ἢ ἀρωματικὴν χρῆσιν τοῦ οἰνοπνεύματος», εἰς αὐτοὺς μόνον ἐπιτρέπεται ἡ πώλησις οἰνοπνεύματος ὑπὸ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν.

§459Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Διατὶ οἱ φαρμακοποιοὶ καὶ οἱ χημικοὶ νὰ μὴ ἀγοράζωσι τὸ οἰνόπνευμα ἀπὸ τοὺς ποτοποιούς;

§460Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ νὰ τὸ ἀγοράζωσιν ὑπερτετιμημένον;

§461Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ. Ὑμεῖς διὰ τῆς διατάξεως ταύτης θέλετε νὰ προλάβητε τὴν κατάχρησιν, μὴ τυχὸν τὸ οἰνόπνευμα, τὸ πωλούμενον ὑπὸ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν, μεταβληθῇ εἰς ποτὸν ὑπ’ ἄλλων ἢ τῶν ποτοποιῶν. Διατὶ λοιπὸν, ἀφοῦ θέλετε νὰ προστατεύσητε τοὺς ποτοποιούς, διατὶ δὲν ἀπαγορεύετε τὴν πώλησιν, ὑπὸ παντὸς ἄλλου ἐνεργουμένην, πλὴν τῶν ποτοποιῶν; Διατὶ νὰ μὴ ἐξασφαλισθῶσιν οἱ ποτοποιοί; Μελετήσατε τὴν πρότασίν μου, καὶ ἂν τὴν εὕρητε ὀρθὴν, δεχθῆτε αὐτήν.

§462ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν ἀντελήφθην καλῶς τὴν ἔννοιαν τῆς τροπολογίας, ἣν ὑπέβαλεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Κατὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον 19 ἐπιτρέπεται ἡ πώλησις οἰνοπνεύματος ἐν ποσότητι ὑπερβαινούσῃ τὰς 20 ὀκάδας εἰς τὰς τρεῖς μόνον κατηγορίας, τὰς κατονομαζομένας ἐν τῷ ἄρθρῳ· ἄρα δὲν ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις οἰνοπνεύματος ἐν ποσότητι κατωτέρᾳ τῶν 20 ὀκάδων εἰς πάντα.

§463Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπρότεινα νὰ ὁρισθῇ τὸ ποσὸν εἰς πέντε μόνον ὀκάδας.

§464ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Εἰς τὸ ἑξῆς λοιπὸν δὲν δύνανται νὰ ἀγοράζουν πλέον τῶν 5 ὀκάδων οἰνοπνεύματος οἱ μὴ ὑπαγόμενοι εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην, διότι μέχρι τοῦδε ἐγίνετο ἡ κατάχρησις αὕτη, διότι ἠγόραζον ἀνὰ 20 ὀκάδας πολλάκις καὶ συνεκέντρουν ποσὸν μέγα, τὸ ὁποῖον μετέβαλλον εἰς ποτά. Ἀλλὰ καὶ πάλιν εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀορίστως ἀναγράφεται.

§465Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ αὐτὸ ἐπρόσθεσα, ὅταν πρόκηται νὰ ἀγοράσουν ἄλλας 5 ὀκάδας, νὰ λαμβάνουν ἄδειαν ἀπὸ τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον, ἡ ἄδεια δὲ αὕτη τότε μόνον θὰ ἐκδίδηται, ὅταν ἀποδεικνύηται ἐκ τῶν βιβλίων αὐτῶν, ὅτι τὰς 5 πρώτας ὀκάδας τὰς κατηνάλωσαν διὰ φαρμακευτικὴν ἢ ἀρωματικὴν χρῆσιν.

§466ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει προλαμβάνονται τὰ ἄτοπα, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ καταδείξω. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ συστήσω εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἰδιαιτέρως, εἶναι τοῦτο, ὅτι γίνεται κατάχρησις διὰ τῆς πωλήσεως οἰνοπνεύματος εἰς τοὺς ποτοποιοὺς ὑπὸ τὸν τύπον ποτῶν. Τὰ πλεῖστα τῶν ποτῶν δὲν κατασκευάζονται δι’ ἄμβυκος ἢ ἄλλου μηχανήματος, κατασκευάζονται δι’ ἁπλῆς ἀναμίξεως οἰνοπνεύματος μετὰ ὕδατος καὶ ζακχάρεως, δύναται δὲ πᾶς τις, ἀγοράζων οἰνόπνευμα καὶ ἀναμιγνύων αὐτὸ μετὰ σιροπίου, ὕδατος καὶ ζακχάρεως, νὰ κάμῃ ὅ,τι ποτὸν θέλει. Λοιπὸν καθιερώθη ὁ ἑξῆς τρόπος καταδολιεύσεως τοῦ νόμου· ἀνεκαλύφθη δὲ ὁ τρόπος οὗτος καὶ ἔχει ἐκδοθῆ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τιμωρήσασα καὶ τὸν πωλητὴν καὶ τὸν ἀγοραστὴν τῶν ποτῶν. Οἱ ποτοποιοὶ τῶν ἐπαρχιῶν, διὰ νὰ μὴ πληρώσωσι τὸ δικαίωμα τῶν ποτοποιῶν, δὲν κάμνουν τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖ ὁ νόμος, ἀλλ’ ὅταν ἔχωσιν ἀνάγκην νὰ κάμωσι ποτὰ, συνεννοοῦνται μετὰ οἰνοπνευματοποιῶν τῆς δευτέρας κατηγορίας, καὶ ἀγοράζουν ἀπὸ αὐτοὺς τὸ οἰνόπνευμα ὑπὸ τύπον ποτοῦ, δηλαδὴ ἀγοράζουν οἰνόπνευμα, ῥίπτουν εἰς αὐτὸ ὀλίγον ὕδωρ καὶ καταβιβάζουν κατά τι τοὺς βαθμοὺς, ῥίπτουν καὶ ποσὸν ζακχάρεως, ὄχι τὸ ἀνάλογον, τὸ ἑτοιμάζουν εἰς βαρέλια καὶ τὸ στέλλουν ὡς ποτόν· ἀλλὰ διὰ νὰ ἦναι τοῦτο ποτὸν, πρέπει νὰ ἦναι ὡρισμένων βαθμῶν, καὶ διὰ τοῦτο, ὅταν τὸ μεταφέρουν εἰς τὸ κατάστημά των, τὸ μετασκευάζουν εἰς ποτὸν διὰ προσθήκης ὕδατος καὶ συμπληρώσεως τῶν ἄλλων ὑλῶν, καὶ κερδίζουν καὶ ἐκ τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς οἱ τῶν ἐπαρχιῶν, οἱ ἀγοράζοντες ἐκ Πειραιῶς. Τοιουτοτρόπως δὲ, ἐνῷ πληρώνουν εἰς τὸ κατάστημα μόνον τὸ οἰνόπνευμα, αὐτοὶ ἔχουν ποτὰ, καὶ δὲν πληρώνουν τὸ δικαίωμα τῆς ποτοποιίας, παριστάμενοι μόνον ὡς ποτοπῶλαι. Τοιαύτη κατάχρησις κατηγγέλθη, καὶ ἐξεδόθη ἀπόφασις, διὰ τῆς ὁποίας κατεδικάσθη καὶ ὁ ἀγοραστὴς καὶ ὁ πωλητής. Ἀλλ’ ἐδέησε νὰ γείνῃ μεγάλη συζήτησις, διὰ νὰ πεισθῇ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δεχθῇ, ὅτι πρόκειται περὶ καταδολιεύσεως τοῦ νόμου. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ μέτρον τι, κανονίζον καὶ τοὺς βαθμοὺς τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ τοὺς βαθμοὺς τῶν ποτῶν, καὶ νὰ θεωρῆται ὡς οἰνόπνευμα, ὅταν ἔχῃ τόσους βαθμούς, ὡς ποτὸν δὲ, ὅταν ἔχῃ ὡρισμένην τινὰ δύναμιν. Καὶ τοιουτοτρόπως θ’ ἀναγκασθοῦν νὰ πληρώνουν οἱ διάφοροι ποτοποιοὶ τὸ δικαίωμα, καὶ δὲν θὰ ζημιῶται τὸ Δημόσιον.

§467Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 20).

§468ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 21 (ἀναγινώσκεται).

§469Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Αἱ πρῶται δύο σειραὶ τοῦ ἄρθρου 21 καὶ τὰ αʹ καὶ βʹ ἐδάφια αὐτοῦ νὰ τροποποιηθῶσιν ὡς ἑξῆς: «Τιμωροῦνται διὰ φυλακίσεως μέχρις ἑνὸς ἔτους καὶ διὰ προστίμου μέχρι δραχμῶν χιλίων: αʹ) Οἱ κατὰ τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ παρόντος νόμου ἐργαζόμενοι πέραν τῆς διὰ Β. Διατάγματος ὁριζομένης ἑξηκονθημέρου προθεσμίας, ἢ δι’ ἄμβυκος χωρητικότητος ἀνωτέρας τῶν 150 ὀκάδων, ἢ πωλοῦντες τὸ παρ’ αὐτῶν κατασκευασθὲν οἰνόπνευμα καὶ οὖζον, ἢ διατιθέμενοι αὐτὸ ἄλλως καὶ οὐχὶ πρὸς χρῆσιν ἀτομικὴν ἢ τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν. βʹ) Οἱ κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 19 πωλοῦντες οἰνόπνευμα, καθὼς καὶ οἱ φαρμακοποιοὶ, ἀρωματοποιοὶ καὶ χημικοὶ, οἱ ἀγοράζοντες ποσότητα οἰνοπνεύματος ὑπερβαίνουσαν τὰς 5 ὀκάδας ἄνευ τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 19 προβλεπομένης ἀδείας, ἢ οἱ μὴ ἀποδεικνύοντες διὰ τῶν βιβλίων των τὴν γενομένην φαρμακευτικὴν ἢ ἀρωματικὴν χρῆσιν τοῦ ὑπ’ αὐτῶν ἀγορασθέντος εἰς τὴν αὐτὴν ποσότητα οἰνοπνεύματος.» Εἰς δὲ τὸ ἐδάφιον γʹ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ἡ λέξις «εἴκοσι» ἀντικαθίσταται διὰ τῆς λέξεως «πέντε».

§470ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 21, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 22 (ἀναγινώσκεται).

§471Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ἄρθρον λέγει: «Πάντα τὰ κατὰ τὸν παρόντα νόμον ὑποκείμενα εἰς δήλωσιν μηχανήματα κλπ.». Αἱ λέξεις «ὑποκείμενα κατὰ τὸν παρόντα νόμον εἰς δήλωσιν» νὰ διαγραφῶσι. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 22, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 23 καὶ 24).

§472ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 25 (ἀναγινώσκεται).

§473Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὸ ἐδάφιον εʹ, καθ’ ὃ εἰς τὰ κανονισθησόμενα διὰ Β. Διατάγματος περιλαμβάνονται καὶ «ὁ κανονισμὸς τῆς ὑπηρεσίας τοῦ χημικοῦ ἐργαστηρίου καὶ τὰ καθήκοντα τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ», πρέπει νὰ διαγραφῇ, ἀφοῦ πρόκειται, ἀντὶ τοῦ ἄρθρου 17, νὰ ὑποβληθῇ εἰδικὸν νομοσχέδιον.

§474Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 25, ὡς ἐτροποποιήθη. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 26 καὶ 27).

§475ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς δευτέραν συζήτησιν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρᾳ 8 μ. μ.)