1891.11.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 6

Τῆς 20 Νοεμβρίου 1891.

(Τετάρτη)

Ὥρᾳ 4 μ. μ.

(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ Χαλκίδος ἀπεστάλη εἰς τὸ Προεδρεῖον τηλεγράφημα διαφόρων πολιτῶν, παραπονουμένων, ὅτι ὁ σταθμὸς τῆς διακλαδώσεως τοῦ σιδηροδρόμου Πειραιῶς– Λαρίσσης ὡρίσθη νὰ ἱδρυθῇ ἐν θέσει «Μεγάλη Λάκα», ἀντὶ νὰ ἱδρυθῇ ἐγγὺς τοῦ χωρίου Σχισματάρι, ὡς εἶχεν ἀρχῆθεν ὁρισθῆ.

§2ΛΕΒΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ τηλεγράφημα τοῦτο ἐστάλη πρὸς τὸν κ. Ζυγομαλᾶν καὶ πρὸς ἐμὲ, ἑπομένως συνιστῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μελετήσῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ φέρῃ τὰς ἀναγκαίας πληροφορίας.

§3ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ θερμῶς συνιστῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μελετήσῃ τὴν ἐν λόγῳ ὑπόθεσιν καὶ νὰ μεριμνήσῃ ἐν γένει, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἱδρυομένους σταθμοὺς τοῦ σιδηροδρόμου Ἀθηνῶν–Λαρίσσης. Ἐγὼ ἐν τῷ χωρίῳ, ὁπόθεν προέρχεται ἡ πληροφορία, εἶδον ἰδίοις ὄμμασιν, ὅτι ἐγένετο ἐργασία πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ σταθμοῦ πλησίον τοῦ χωρίου. Ἤδη ἀναγγέλλεται μεταβολὴ τοῦ σχεδίου, καὶ δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ λόγος τις πρὸς μεταβολὴν, εἰς βλάβην τοῦ χωρίου. Παρακαλῶ τὸν Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ τὰς πληροφορίας καὶ νὰ διατάξῃ τὴν ἐπανόρθωσιν τοῦ ἀδικήματος, ἐὰν τοιοῦτο ἐγένετο.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Ἀργυρόπουλος.

§5ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ προηγηθῇ ἄλλος, διότι ἐγὼ θέλω νὰ ἦναι παρὼν ὁ κ. Πρωθυπουργός.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἄλλος ἐγγεγραμμένος.

§7ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ καλέσητε τὰ μέλη τῆς ἐκλεχθείσης ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς, ἵνα προβῶσι σήμερον εἰς τὰς ἀρχαιρεσίας, ὅπως ἄρξηται αὔριον τῶν ἐργασιῶν της ἡ ἐπιτροπή.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ καὶ τὰ μέλη τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς καὶ τὰ μέλη τῶν ἄλλων ἐπιτροπῶν τῆς Βουλῆς νὰ συνέλθωσιν ὅσον τάχιον, ἵνα προβῶσιν εἰς τὰς ἐργασίας των.

§9ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Καὶ πρὸ ὀλίγου ἐγένετο λόγος περὶ τούτου καὶ προσεκλήθησαν τὰ μέλη νὰ συνέλθωσιν, ἀλλ’ ἀτυχῶς δὲν ἦσαν παρόντα. Ἐὰν τώρα ἦναι παρόντα τὰ μέλη πάντα τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς, βεβαίως ὀφείλομεν νὰ συνεννοηθῶμεν, ἵνα συνέλθωμεν τάχιστα. Ἤδη θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ἑξῆς σπουδαιοτάτου ἀντικειμένου. Διὰ τοῦ νόμου, Κύριοι, ᾼΧΝΖʹ τοῦ 1888 ἐφηρμόσθησαν τὰ διαφορικὰ τέλη, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σίτου, τῶν ὀσπρίων καὶ τῶν ἀλεύρων· καὶ ὡς πρὸς τὰ Κράτη μὲν, μετὰ τῶν ὁποίων τὸ ἡμέτερον Κράτος συνῆψε συμβάσεις, ὁ δασμὸς τῶν εἰσαγομένων συνίσταται διὰ μὲν τὸν σῖτον εἰς 1,20 κατὰ στατῆρα, διὰ τοὺς λοιποὺς δημητριακοὺς καρποὺς εἰς 88 λεπτὰ, διὰ τὰ ὄσπρια ἐν γένει εἰς 12 λεπτὰ ἡ ὀκᾶ, καὶ διὰ τὰ ἄλευρα εἰς 2,40, ἐὰν τὰ ἄλευρα ἦναι ἐκ σίτου, ἐὰν δὲ ἐξ ἄλλων δημητριακῶν καρπῶν, εἰς 1,76. Ὁ δὲ δασμὸς τῶν εἰσαγομένων ἐκ Κρατῶν, μετὰ τῶν ὁποίων δὲν εὑρισκόμεθα εἰς συμβάσεις, εἶναι διπλάσιος, ἤτοι διὰ τὸν σῖτον 2,40, διὰ τοὺς λοιποὺς δημητριακοὺς καρποὺς 1,76, διὰ τὰ ὄσπρια 24 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν, διὰ τὰ ἄλευρα ἐκ σίτου 4,80, διὰ τὰ ἄλευρα ἐκ τῶν ἄλλων δημητριακῶν καρπῶν 3,52. Γινώσκετε, ὅτι μετὰ τοῦ Βασιλείου τῆς Ρουμανίας δὲν εὑρισκόμεθα εἰς ἐμπορικὴν σύμβασιν καὶ κατὰ συνέπειαν ὡς πρὸς τὰ εἰσαγόμενα ἐκ Ρουμανίας τοιαῦτα εἴδη ἡ πληρωμὴ τοῦ δασμοῦ ὑπάγεται εἰς τὸ γενικὸν δασμολόγιον, καὶ οὐχὶ εἰς τὸ συμβατικόν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς μας εὑρίσκεται εἰς διαπραγματεύσεις, καὶ εἶναι βεβαίως ἐπιθυμητὸν νὰ ἔλθῃ εἰς συμπέρασμα, διότι πολλὰ εἶναι τὰ συμφέροντα, κατ’ ἐμὲ, τὰ ὁποῖα συνδέουσιν ἀμφότερα τὰ Κράτη· πολλὰ προϊόντα ἐκ Ρουμανίας δύνανται νὰ εἰσαχθῶσιν εἰς τὸ ἡμέτερον Κράτος καὶ τ’ ἀνάπαλιν, ἀλλ’ ἐκ τῆς διαφορᾶς τοῦ δασμοῦ προτιμῶνται τὰ αὐτὰ εἴδη, εἰσαγόμενα ἐξ ἄλλων Κρατῶν. Ἀπειλούμεθα, Κύριοι, ἐκ σιτοδείας! Ἡ ὑπερτίμησις τοῦ σίτου συνταράττει πάντας· ἐκ Ρουμανίας ἰδίως προμηθευόμεθα τὸν σῖτον, τὸν ὁποῖον καταναλίσκει ἡ ἐργατικὴ τάξις, καὶ εἰς τοιαύτας περιστάσεις τὰ Κράτη, ἔχοντα ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ, φροντίζουσι, καὶ ἰδίως κατὰ τὸ ἐνεστὸς ἔτος ἐφρόντισαν, ὄχι μόνον νὰ ἐξακριβώσωσιν εἰς πόσον ἡ ἔλλειψις τοῦ σίτου δύναται νὰ φθάσῃ, ἀλλὰ προσέτι νὰ λάβωσι καὶ τὰ κατάλληλα μέτρα, ἵνα προμηθευθῶσιν ἐγκαίρως τὸν ἀναγκαῖον σῖτον. Φρονῶ ὅτι εὑρισκόμεθα καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν ἀνάγκην ταύτην, νὰ λάβωμεν μέτρον τι, τοὐλάχιστον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέρος τοῦτο τοῦ δασμολογίου ἡμῶν, ἤτοι τὰ διαφορικὰ τέλη, ὡς πρὸς τοὺς εἰσαγομένους δημητριακοὺς καρπούς. Ἐπὶ τῷ σκοπῷ τούτῳ φρονῶ, ὅτι διερμηνεύω τὴν ἐπιθυμίαν ἰδίως τῶν ἐργατικῶν πληθυσμῶν τοῦ Κράτους ὑποβάλλων τὸ ἑξῆς νομοσχέδιον (ἀναγινώσκει): «Τὰ διὰ τοῦ νόμου ΑΧΝΖʹ τοῦ 1888 ὁριζόμενα διαφορικὰ τέλη ἐπὶ τοῦ σίτου, τῶν δημητριακῶν καρπῶν ἐν γένει καὶ τῶν ὀσπρίων καταργοῦνται, καὶ ἰσχύουσιν ὡς πρὸς ταῦτα ἀπὸ 1ης Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. μέχρι 31 Ἰουλίου 1892 οἱ ἐν τῷ ἰδίῳ νόμῳ ὁριζόμενοι συμβατικοὶ δασμοί.» Διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν προτείνω ἐν γένει τὴν κατάργησιν τῶν διαφορικῶν τελῶν, διότι σκοπός μου εἶναι, εἰ δυνατὸν, νὰ συντελέσωμεν κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐλλείψεως τῶν σιτηρῶν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τοιούτων, μὴ εἰσαγομένων νῦν. Δὲν συμπεριλαμβάνονται δὲ καὶ τὰ ἄλευρα, διότι ὡς πρὸς αὐτὰ δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίῤῥησίς τις, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐν τῷ τόπῳ βιομηχανίαν, καὶ βεβαίως, ἐὰν ἐκλείψῃ ἡ διαφορὰ αὕτη τῶν τελῶν, τὰ ἐκ τῆς Ρουμανίας εἰσαχθησόμενα ἄλευρα θὰ ἦναι τοσοῦτον ἄφθονα, ὥστε νὰ δύνανται νὰ ἐπιφέρωσι ζημίας εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀλευροποιΐαν. Ὑποβάλλων τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ διατάξῃ τὴν τύπωσιν καὶ τὴν διανομὴν, ὡς καὶ τὴν καταχώρησιν αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει· θέλω δὲ παρακαλέσει τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιληφθῇ τῆς συζητήσεως αὐτοῦ, διότι φρονῶ, ὅτι εἶναι ἀντικείμενον ἀνεγνωρισμένης ἀνάγκης.

§10ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ παρατηρήσω τι ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς προτάσεως· νομίζω ὅμως, ὅτι πρόκειται περὶ μεταῤῥυθμίσεως τοῦ δασμολογίου, κατὰ δὲ τὴν ὑπάρχουσαν νομοθεσίαν, δὲν δύναται νὰ προταθῇ τοιαύτη μεταῤῥύθμισις, διότι δύναται νὰ διακυβεύωνται ἐμπορικὰ συμφέροντα ἐκ τῶν συζητήσεων. Ὥστε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δύναται μόνον νὰ χρησιμεύσῃ ὡς παρόρμησις εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πεισθῇ νὰ προβῇ εἰς τὴν μεταῤῥύθμισιν τοῦ δασμολογίου, καθ’ ὃν τρόπον εἶναι ὑποχρεωμένος ἐκ τῆς νομοθεσίας.

§11ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἐν τῷ Συντάγματι καὶ τῷ Κανονισμῷ τῆς Βουλῆς ὁρίζονται τὰ ἀντικείμενα, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ εἰσαχθῶσιν, εἰμὴ τῇ προτάσει τῆς Κυβερνήσεως· μεταξὺ δὲ τῶν τοιούτων δὲν καταλογίζονται βεβαίως καὶ τὰ περὶ δασμολογίου· οὐχ ἧττον ὅμως, καὶ ἂν τοῦτο ἤθελεν εἶναι ὀρθὸν, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, ἀναλαμβάνουσα αὐτὴ τὴν πρωτοβουλίαν.

§12ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον, ὅτι ἐν τῷ Κανονισμῷ ὑπάρχει τοιαύτη διάταξις, ἀλλ’ ἐν τῷ νόμῳ περὶ δασμολογίου ὑπάρχει.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναπληρωματικῶν ἐκλογῶν Σπετσῶν καὶ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος. Τὰ σχετικὰ τμήματα, ὡς γνωστὸν, ὑπέβαλον ἐκθέσεις ὑπὲρ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν ἐκλογῶν τούτων. (Ἀναγινώσκεται ἡ ἔκθεσις τοῦ Αʹ τμήματος ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Σπετσῶν).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Σπετσῶν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Σπετσῶν καὶ νόμιμον βουλευτὴν Σπετσῶν τὸν κ. Γ. Ν. Μπούμπουλην, ἔχοντα πάντα τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα. (Ἀναγινώσκεται ἡ ἔκθεσις τοῦ Γʹ τμήματος ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§18ΠΟΛΛΟΙ. Ὂχι.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος καὶ νόμιμον βουλευτὴν Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος τὸν κ. Λουκᾶν Καραλίβανον, ἔχοντα πάντα τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα. Νὰ ὁρκισθῇ ὁ κ. Μπούμπουλης, ὁ ὁποῖος εἶναι παρών. (Ἐνταῦθα προσελθὼν ὀμνύει ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ εὐαγγελίου τὸν νενομισμένον ὅρκον ὁ βουλευτὴς Σπετσῶν κ. Γ. Ν. Μπούμπουλης).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον δὲν ἔχομεν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 5 10′ μ. μ.