1889.11.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20

Τῆς 17 Νοεμβρίου 1889

(Παρασκευὴ)

Ὥρᾳ 4 καὶ 45′ μ. μ.

(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ συνεδρίασις σήμερον ἀρχίζει εἰς τὰς 5 παρὰ 10 λεπτά.

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατασκευασταὶ λουκουμίων ἐν Σύρῳ παρακαλοῦσι τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ν’ ἀπαλλάξῃ τῆς φορολογίας τὴν ζάχαριν, ἥτις χρησιμεύει εἰς κατασκευὴν λουκουμίων πρὸς ἐξαγωγήν.

§3ΚΟΡΠΑΣ. Οἱ ζαχαροπλάσται Σύρου ὑποβάλλουσιν ἀναφορὰν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὴν, ἰδίᾳ τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτῶν, νὰ ἐφαρμόσῃ τουτέστιν ἐπὶ τῶν εἰδῶν, δι’ ὧν κατασκευάζονται τὰ λουκούμια, ὅ,τι ἐφηρμόσθη ὀλίγῳ πρότερον εἰς τὰ εἴδη, ἐξ ὧν κατασκευάζονται τὰ καλεμκεριά. Κατὰ τὴν τελευταίαν Σύνοδον ἐψηφίσαμεν εἰδικὸν νόμον, μεταῤῥυθμίζοντα τὸ ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς τελωνιακὸν δασμολόγιον, δι’ οὗ ἀπαλλάσσονται εἰσαγωγικῶν τελῶν καὶ παντὸς οἱουδήποτε δασμοῦ ἢ ἐγχωρίου φόρου τὰ εἴδη τὰ λαμβανόμενα ἐκ τῆς διαμετακομίσεως καὶ χρησιμεύοντα πρὸς κατασκευὴν καλεμκερίων, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως, τὰ καλεμκεριὰ ταῦτα ν’ ἀποστέλλωνται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἤ, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ἐντὸς τριῶν μηνῶν τὰ εἴδη, δι’ ὧν κατασκευάζονται ταῦτα, νὰ ἐπανέρχωνται εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Δημοσίου. Οἱ ζαχαροπλάσται ζητοῦσι καὶ οὗτοι νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἡ εὐεργετικὴ αὕτη διάταξις, ἤτοι ἐπὶ τῆς ζαχάρεως, ἥτις ἀναλογεῖ 94% ἐπὶ ἑκατὸν ὀκάδων λουκουμίων, τὰ λοιπὰ δ’ 6% ἀποτελεῖ ἡ κόλλα. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι ἡ αἴτησις τῶν ζαχαροπλαστῶν δὲν εἶναι ἄδικος, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ἀσύμφορος εἰς τὸ Δημόσιον, οὐδὲ δύναται νὰ γίνῃ πρόξενος λαθρεμπορίου ἢ ἑτέρων καταχρήσεων, διότι τὰ μέτρα, ἅτινα ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὡς πρὸς τὴν ἀτέλειαν τῶν εἰδῶν, τῶν χρησιμευόντων διὰ τὰ καλεμκεριὰ, δύνανται νὰ ληφθῶσι καὶ διὰ τὴν ζάχαριν. Ἐὰν ἐξ 100 ὀκάδων ζαχάρεως, τὰς ὁποίας θὰ λάβῃ ὁ ζαχαροπλάστης ἐκ τῆς διαμετακομίσεως, δὲν ἀποστείλῃ ἐντὸς τριῶν μηνῶν 94 ὀκάδας λουκουμίων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, τότε ὑποβάλλεται εἰς τὸ νενομισμένον τέλος. Δὲν ἀγνοεῖτε ὅτι τὰ λουκούμια τῆς Σύρου ἁμιλλῶνται πρὸς τὰ τῆς Κωνσταντινουπόλεως· δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι θὰ συνηγωνίζοντο πρὸς ἐκεῖνα, ἐὰν ἐπήρχετο ἡ Κυβέρνησις ἀρωγὸς εἰς τὰ εἴδη, διὰ τῶν ὁποίων τὰ λουκούμια ταῦτα κατασκευάζονται. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θ’ ἀποστέλλωνται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μεγάλαι ποσότητες, θὰ εἰσέρχηται εἰς τὸ Κράτος χρῆμα εἰς χρυσὸν, θὰ καταναλίσηται χαρτόσημον δι’ ὅλας τὰς τελωνιακὰς πράξεις, αἵτινες ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἀποστολὴν ταύτην, καὶ πλῆθος οἰκογενειῶν θὰ διατρέφηται, διότι θὰ συστηθῶσι καὶ ἕτερα καταστήματα· ἄλλως τε ἡ ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης πρέπει νὰ ἦναι ἴση· ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ τὰ καλεμκεριὰ, δίκαιον εἶναι νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν λουκουμίων. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, δὲν ἀγνοεῖτε, ὅτι τὸ ἐμπόριον τῆς Σύρου δὲν εἶναι εἰς τὴν ἀκμὴν ἐκείνην, εἰς ἣν ἄλλοτε εὑρίσκετο· ἐὰν δὲ ἡ Κυβέρνησις προκαλέσῃ νόμον τοιοῦτον, οἷος ζητεῖται, θὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τὴν πρωτεύουσαν ὡς πρὸς τὸ ἐμπόριον τοῦ Κράτους ἡμῶν.

§4ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἀναφορὰν ὁμοίαν τῆς ὑποβληθείσης εἰς τὴν Βουλὴν περὶ ἀτελείας τῆς χάριν ἐξαγωγῆς εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν κατειργασμένης ζαχάρεως δὲν ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον· ἐὰν τοιαύτη ἀναφορὰ ἀπηυθύνετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἤθελε τοῦτο προβῆ εἰς ἐξέτασιν, ὅπως κρίνῃ, ἐὰν δύναται πρακτικῶς νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ αἴτησις, διότι κατ’ ἀρχὴν εἶναι γνωστὸν, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχονται τὴν τοιαύτην ἀτέλειαν· τοῦτο, λέγω, εἶναι γνωστὸν, διότι ἡ ἀρχὴ ὑπῆρχεν ἀναγεγραμμένη καὶ ἐν νόμῳ, οὗτινος ἡ σχετικὴ διάταξις κατηργήθη βραδύτερον. Διὰ ταύτης παρείχετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἐξουσία, ὅπως ἐπιτρέπῃ ἐν εἰδικαῖς περιστάσεσι προσωρινὴν ἐπὶ ἀτελείᾳ εἰσαγωγήν. Αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε πρέπον νὰ προκαλέσῃ διὰ νομοσχεδίου τὴν ἀφαίρεσιν ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἐξουσίας ταύτης· ἡ κατάργησις ὅμως τῆς παρεχούσης τὴν ἐξουσίαν διατάξεως δὲν προεκλήθη ἕνεκα ἀποδοκιμασίας τῆς ἀρχῆς τῆς προσωρινῆς ἐπὶ ἀτελείᾳ εἰσαγωγῆς, ἀλλ’ ἵνα ὁρίζωνται ἑκάστοτε διὰ νόμου αἱ περιπτώσεις τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῆς. Ὁσάκις ἄρα ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐγχώριος βιομηχανία, κατεργαζομένη εἴδη, ὑποβαλλόμενα εἰς δασμὸν κατὰ τὴν εἰς τὸ Κράτος εἰσαγωγὴν, θὰ ἠδύνατο ν’ ἀναπτύξῃ ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων αὐτῆς, ἂν τὰ ξενικὰ εἴδη, ἅτινα κατεργάζεται, τῇ παρείχοντο ἀτελῆ, δέον νὰ παρέχηται εἰς αὐτὴν διὰ νόμου ἡ ἀτέλεια τῶν εἰδῶν τούτων, ἐφ’ ὅσον μετὰ τὴν κατεργασίαν ἐξάγονται ἐκ τοῦ Κράτους. Ἑπομένως καὶ ἐπὶ τῆς προκειμένης αἰτήσεως, ἧς ἤδη πρῶτον λαμβάνομεν γνῶσιν, θέλομεν ἐξετάσει, ἂν δύναται πρακτικῶς νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ προσωρινὴ ἐπὶ ἀτελείᾳ εἰσαγωγὴ, εἴτε ὑφ’ οὓς περιλαμβάνει ἡ ἀναφορὰ ὅρους, εἴτε ὑπὸ ὅρους ἄλλους, καὶ ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἐξετάσεως θέλομεν ὁδηγηθῆ περὶ τὴν ὑποβολὴν ἢ μὴ νομοσχεδίου. Ἐπίσης θέλομεν μελετήσει τὰ περὶ τούτου καὶ ὡς πρὸς τὰ προϊόντα τῆς ἐν Κεφαλληνίᾳ βιομηχανίας. Αὕτη τὴν ζάχαριν κατεργάζεται πρὸς παραγωγὴν οὐχὶ λουκουμίων, ἀλλὰ ῥοσολίων, ἐξεταστέον δὲ καὶ ὡς πρὸς ταῦτα, ἂν καὶ πῶς δύναται νὰ ἐξακριβωθῇ τὸ ποσὸν τῆς ἐν αὐτοῖς ζαχάρεως. Ἐν γένει λοιπὸν λέγω, ὅτι τοιαῦται αἰτήσεις, ὑποβαλλόμεναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐξετάζονται πάντοτε, καὶ ἂν ἀποδεικνύηται, ὅτι ἡ προσωρινὴ ἐπὶ ἀτελείᾳ εἰσαγωγὴ εἴδους τινὸς δύναται νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κατεργασίας αὐτοῦ πρὸς ἐξαγωγὴν καὶ ὅτι τὸ μέτρον εἶναι δεκτικὸν ἐφαρμογῆς, ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ἑαυτὴν ἠθικῶς ὑπόχρεων, ἵνα προκαλέσῃ τὴν διὰ νόμου παροχὴν τοῦ ἀτελοῦς τῆς εἰσαγωγῆς ἐπὶ ἐγγυήσει, ὅτι κατεργασθησόμενον ἐν τῇ χώρᾳ τὸ οὕτω εἰσαχθὲν, θέλει πάλιν ἀποσταλῆ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ὑπὸ τὴν ἀποκτηθεῖσαν διὰ τῆς κατεργασίας νέαν μορφήν. Ὑποβάλλω κατάστασιν, ζητηθεῖσαν παρὰ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας καὶ ἐμφαίνουσαν τοὺς ἐν τῷ Στρατιωτικῷ Νοσοκομείῳ Ἀθηνῶν εἰσαχθέντας ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου μέχρι σήμερον δι’ ἐγκεφαλονωτιαίαν μηνιγγίτιδα ὁπλίτας.

§5ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κατὰ τάγματα, κύριε Ὑπουργέ;

§6ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 63).

§8ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κατέθηκα πρὸ τριῶν ἡμερῶν πίνακα τῶν ἐκδοθέντων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν χρηματικῶν ἐνταλμάτων πρὸς περίθαλψιν τῶν προσφύγων Κρητῶν, ὑπεσχέθην δὲ, ὅτι ἤθελον ἀπαντήσει καὶ εἰς τὸ λοιπὸν μέρος τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀρκαδίας. Ἡ ἐπερώτησις εἶχεν οὕτω (ἀναγινώσκει): «Ἡ διάθεσις τῶν δαπανηθέντων ποσῶν ἐγένετο διὰ τῆς συσταθείσης Ἐπιτροπῆς ἢ καὶ δι’ ἄλλου τινὸς τρόπου καὶ τίνος; «Πόσα ἐδαπανήθησαν διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς, πόσα δὲ διὰ τοῦ ἄλλου τρόπου; «Κατὰ τίνας γενικοὺς κανόνας διέθηκεν ἡ Ἐπιτροπὴ τὰ δαπανηθέντα, ἢ ἂν διένειμεν αὐτὰ κατὰ βούλησιν;» Κατὰ τὸν συνημμένον πίνακα, πρὸς περίθαλψιν τῶν ἐκ Κρήτης προσφύγων ἐξεδόθησαν ἐντάλματα ἐπ’ ὀνόματι αʹ) τῆς ἐνταῦθα Ἐπιτροπῆς ἐκ δραχ. 200,000 ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ, βʹ) τῆς ἐν Σύρῳ Ἐπιτροπῆς ἐκ δραχ. 5,000 ἐπίσης ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ, γʹ) προσφύγων Κρητῶν ἐκ δραχ. 2,225, δʹ) δι’ ὑπηρεσίαν ἐργοδηγοῦ δραχ. 11,50. Ἡ σημείωσις αὕτη ἀπαντᾷ καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἐρώτησιν, ἥτις εἶχεν οὕτω (ἀναγινώσκει): «Πόσα ἐδαπανήθησαν διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς, πόσα δὲ διὰ τοῦ ἄλλου τρόπου;» Τρίτη ἐρώτησις ἦτο ἡ ἑπομένη (ἀναγινώσκει): «Κατὰ τίνους γενικοὺς κανόνας διέθηκεν ἡ Ἐπιτροπὴ τὰ δαπανηθέντα, ἢ ἂν διένειμεν αὐτὰ κατὰ βούλησιν;» Ἡ Ἐπιτροπὴ ὥρισε τὸ ποσὸν περιθάλψεως ἑκάστου πρόσφυγος καθ’ ἑκάστην, ἀπὸ μὲν ἡλικίας ἀνωτέρας τῶν 12 ἐτῶν εἰς 80 λεπτὰ, ἀπὸ δὲ ἡλικίας κατωτέρας τῶν 12 ἐτῶν εἰς 40· ἡ δὲ κατὰ κεφαλὴν περίθαλψις αὕτη περιορίζεται ἐπὶ οἰκογενειῶν, αἵτινες σύγκεινται ἐκ πλειόνων τῶν τεσσάρων προσώπων, διὰ μὲν τοὺς ἔχοντας ἡλικίαν ἀνωτέραν τῶν 12 ἐτῶν εἰς 60 λεπτά, διὰ δὲ τοὺς ἔχοντας κατωτέραν εἰς 40. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὅτι λόγῳ τῆς κατεπειγούσης ἀνάγκης, ὅπως ἐξακολουθῶμεν περιθάλποντες τοὺς Κρῆτας, εἶναι ἀπαραίτητον τὸ ταχύτερον νὰ κατατεθῇ ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ψηφισθῇ ἡ ἀναπληρωματικὴ πίστωσις ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§9ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τοῦτο εἶναι ἀποφασισμένον, καὶ ἀπορῶ πῶς δὲν ἐγένετο ἀκόμη.

§10ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Δὲν διενεμήθη φαίνεται ἡ ἔκθεσις. Ἐγένετο ἐπανειλημμένως λόγος, ἐπὶ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ ἐξ Ἀρκαδίας κ. Σακελλαροπούλου, περὶ τῆς προόδου τῶν ἐργασιῶν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Μύλων–Καλαμῶν. Καὶ ἀπήντησα μὲν δὶς ἤδη περὶ τοῦ θέματος, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐζητήθησαν λεπτομερέστεραι πληροφορίαι, ἰδίως δὲ ἔγγραφος ἔκθεσις τῶν ἁρμοδίων μηχανικῶν, ἐπανελθόντος χθὲς ἐνταῦθα τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ τμήματος τῶν σιδηροδρόμων, τοῦ ἀλλοδαποῦ, ἐζήτησα καὶ ἔλαβον ἔγγραφον ἔκθεσιν περὶ τοῦ θέματος. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν ταύτην, ἐπικυροῦσαν τελείως τὰ λεχθέντα ἤδη, ἔχομεν ἐν πλήρει ἐνεργείᾳ 100 χιλιόμετρα, ἀρχόμενα ἀπὸ Μύλων καὶ λήγοντα εἰς Ἀχλαδόκαμπον. Τὰ διαγράμματα τοῦ ὑπολοίπου μέρους ἀπὸ Τριπόλεως εἰς Μελιγαλᾶ, 80 χιλιομέτρων ἐκτάσεως, συνετελέσθησαν καὶ ἤδη ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ ἡμετέρου τμήματος, ἐζητήθησαν δὲ ἐπ’ αὐτῶν τροποποιήσεις εἰς μέρη τινὰ, ἀφορῶντα εἰς τὴν χάραξιν τῆς γραμμῆς καὶ τὴν κατὰ μῆκος τομήν. Ἡ Ἑταιρία καταγίνεται ἤδη εἰς τὴν πασσάλωσιν τῶν τροποποιήσεων καὶ εἰς τὴν σύνταξιν τῶν κτηματολογικῶν διαγραμμάτων, ἐντὸς δὲ μηνὸς θὰ ἦναι εἰς θέσιν νὰ προβῇ καὶ εἰς τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τούτων ἐπὶ τῶν 80 χιλιομέτρων (ἀναγινώσκει). «Δυνάμεθα νὰ βεβαιώσωμεν», λέγει ὁ προϊστάμενος τοῦ τμήματος, «ὅτι, ἐν ᾗ περιπτώσει αἱ ἐργασίαι ἐξακολουθήσωσι μετὰ τῆς αὐτῆς δραστηριότητος, ὡς σήμερον, τὰ τμήματα ἀπὸ Καλαμῶν εἰς Μελιγαλᾶ καὶ ἀπὸ Μύλων εἰς Ἀχλαδόκαμπον θὰ παραδοθῶσιν εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ κοινοῦ τὴν 1 Μαρτίου, ἡ δὲ γραμὴ ἀπὸ Μύλων εἰς Τρίπολιν τὴν 1 Ἰουλίου προσεχοῦς ἔτους». Ἔχω δ’ ἐνταῦθα καὶ κατάστασιν τῆς προόδου τῶν ἐργασιῶν, ἐκ τῆς ὁποίας φαίνεται ὅ,τι μέχρι τοῦδε ἐγένετο (ἀναγινώσκει): «Προμήθεια ὑλικῶν, σιδηρῶν ῥάβδων κλπ. 8/10 τῆς ἀξίας αὐτῶν φρ. 1,445,000. Ἐργασίαι μέχρις 25 8βρίου: ἐκβραχισμὸς 282,000 κυβικὰ μέτρα, ἐκχωματισμὸς κοινῶν γαιῶν καὶ συμφυρμάτων 256,000 κυβικὰ μέτρα. Τεχνικὰ ἔργα: λιθοδομὴ ὀχετῶν καὶ γεφυρῶν 33,000 κυβικὰ μέτρα, τοῖχοι ὑποστηρίξεως κλπ. 4,300 κυβικὰ μέτρα. Στρῶσις σιδηρᾶς ὁδοῦ ἐπὶ 7 χιλιόμετρα. Ἕξ κτίρια σταθμῶν κατασκευαζόμενα. Ὁ τηλέγραφος λειτουργεῖ ἐφ’ ὅλης τῆς γραμμῆς. Προσωπικὸν τὴν 11 Νοεμβρίου: Μηχανικοὶ κλπ. 96, βοηθοὶ, φύλακες κλπ. 106, ἐργάται 2,397, κτίσται 188». Ἔχω ἐνταῦθα, καὶ ἂν ζητηθῇ δύναμαι νὰ παρουσιάσω τὰ ἔγγραφα, διατομὰς τῆς προόδου τῶν ἐργασιῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων δύναταί τις νὰ ἴδῃ τὴν πρόοδον, ὡς εἰ μετέβαινεν ἐπὶ τόπου. Εἶναι σημειωμένη ἡ κατὰ μῆνα ἐργασία διὰ διαφόρων χρωμάτων ἐπὶ τῆς διατομῆς τῆς γραμμῆς, καὶ δύναται πᾶς, ὅστις θέλει νὰ ἐξελέγξῃ τὴν πρόοδον τῶν γενομένων ἐργασιῶν, ἐκ τῶν πινάκων τούτων νὰ σχηματίσῃ πεποίθησιν περὶ τῆς ἀκριβείας τῶν ἐνταῦθα κατατιθεμένων.

§11ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Νὰ τυπωθῶσι, κύριε Ὑπουργέ.

§12ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἡ ἔκθεσις εἶναι γαλλιστὶ καὶ ὁ πίναξ, ἀλλ’ ἐγένετο καὶ πρόχειρος μετάφρασις, ἥτις νομίζω ὅτι δύναται νὰ τυπωθῇ μετὰ τοῦ γαλλικοῦ κειμένου. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 64).

§13ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρτι εἰσαχθὲν νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ γεωργικῶν σχολείων, καὶ ἰδίως αἱ ζητηθεῖσαι σχετικαὶ πρὸς αὐτὸ πληροφορίαι, ἔδωκαν ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ γνωσθῇ γεγονός τι, τὸ ὁποῖον δὲν κρίνω ἀνάξιον προσοχῆς. Γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἐν Ἀθήναις Γεωργικῆς Σχολῆς ἐδόθη ὁ ἐθνικὸς βοτανικὸς κῆπος, ὁ γνωστὸς ὑπὸ τὸ ὄνομα Χασεκῆ. Ἀλλ’ ἐντὸς τοῦ κήπου αὐτοῦ καὶ ἀκριβῶς ἐν τῷ μέσῳ ἀπεχωρίσθη ἔκτασις 20 στεμμάτων, ἥτις κατέχεται καὶ εἶναι ἀντικείμενον νομῆς ὑπὸ τῆς Αὐλῆς. Καὶ ἐφ’ ὅσον μένει ἡ Γεωργικὴ Σχολὴ δὲν εἶχεν ἱδρυθῆ καὶ ἑπομένως δὲν ὑπῆρχεν ἀπαραίτητος ἀνάγκη τῆς χρήσεως αὐτοῦ τοῦ μέρους, τὸ πρᾶγμα παρήρχετο ἀπαρατήρητον. Ἀφοῦ ὅμως ἡ Γεωργικὴ Σχολὴ ἱδρύθη καὶ ἐξέτεινε τὰς ἐργασίας της, εἶδεν ὅτι ἔχει ἀνάγκην τοῦ μέρους αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν τῷ μέσῳ τοῦ κτήματος, πρὸ πάντων δὲ ἐπείσθη, ὅτι τῇ ἦτο χρήσιμον ἓν φρέαρ, ὅπερ ὑπάρχει ἐντὸς τοῦ μέρους αὐτοῦ, ὅπως ἀντλῇ ὕδωρ πρὸς ἄρδευσιν τοῦ κήπου. Ἀλλ’ ὅτε ἐγνώσθη, ὅτι ἐγένετο χρῆσις τοῦ ὕδατος, ἐξεστράτευσαν οἱ αὐλικοὶ καὶ ἐπετέθησαν κατὰ τῶν μηθητῶν τῆς Σχολῆς. Τοὺς ἐξέβαλον ἐκεῖθεν καὶ δὲν τοὺς ἄφινον ἐπὶ τέλους νὰ λάβουν οὐδὲ τὸ μηχάνημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠγοράσθη δαπάναις τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς. Τοῦτο ἔδωκεν ἀφορμὴν νὰ διαμειφθῇ μακρὰ ἀλληλογραφία μεταξὺ τῆς Διευθύνσεως τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον, βλέπον ἐπὶ τέλους τὴν ἀκατανόητον ἐπιμονὴν τῶν περὶ τὴν Αὐλήν, ἐπιμενόντων εἰς τὴν ἀνενόχλητον κατοχὴν τοῦ μέρους ἐκείνου, ἔδωκε διαταγὴν εἰς τὴν Διεύθυνσιν τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς νὰ λάβῃ τὸ μηχάνημά της καὶ ν’ ἀποχωρήσῃ, ὅπερ καὶ ἐγένετο. Μετὰ ταῦτα ἐπρομηθεύθησαν κιγκλίδας καὶ περιέφραξαν ὅλον τὸ μέρος αὐτό, τὸ ἀνέκαθεν κατεχόμενον, ἀλλὰ καὶ ἄλλο ἐκτὸς αὐτοῦ, κατὰ προέκτασιν. Ὅλα αὐτὰ ἐγένοντο γνωστὰ μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἔδωκαν χώραν εἰς σκανδαλώδεις συζητήσεις. Εἰ μὲν ὁ Βασιλεὺς ἀπέκτησε δικαίωμα κατοχῆς ἢ κυριότητος ἐπὶ τοῦ μέρους ἐκείνου κατὰ νόμιμον τρόπον, καλῶς ἔπραξε, δοὺς ἐντολὴν εἰς τοὺς ὑπασπιστάς του, ὧν εἷς αὐτοπροσώπως μετέβη ἐκεῖ, νὰ ἐκδιώξουν τοὺς μαθητάς. Ἐὰν ὅμως δὲν εἶχε τοιοῦτον δικαίωμα, τότε σᾶς ἐρωτῶ, ὑπὸ τὸ κράτος τίνος καταστάσεως ζῶμεν; Ποῦ στηριζόμενοι οἱ θεράποντες τῆς Αὐλῆς, ἀποβάλλουν τὸ Δημόσιον αὐτὸ διὰ τῆς βίας ἐκ τῶν κτημάτων του; Ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἔχω τι περισσότερον νὰ εἴπω, θὰ παρακαλέσω δὲ μόνον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν ποτὲ καὶ κατὰ τίνα νόμιμον τρόπον ὁ Βασιλεὺς ἀπέκτησε τὴν κυριότητα τοῦ κτήματος ἐκείνου, περιπλέον δὲ θὰ παρακαλέσω αὐτὸν νὰ προσαγάγῃ καὶ τὴν ἀλληλογραφίαν, ἥτις διημείφθη μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῆς Διευθύνσεως τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς. Μετὰ τοῦτο ἐπιφυλάσσομαι νὰ προέλθω εἰς συζήτησιν, ὁπότε ἴσως γίνῃ λόγος καὶ περὶ ἄλλων περιέργων λεπτομερειῶν. Τοῦτο μόνον προσθέτω, ὅτι ἡ Γεωργικὴ Σχολὴ δαπανᾷ 7 ἢ 8 χιλιάδας δραχμῶν διὰ ν’ ἀνορύξῃ ἄλλο φρέαρ πρὸς χρῆσίν της. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τούτου. Ἔχω δὲ ν’ ἀπευθύνω καὶ ἑτέραν ἐρώτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Τὴν παρελθοῦσαν Κυριακὴν εἴς τι καφφενεῖον, τὸ λεγόμενον τοῦ Ὀρφανίδου, σπουδασταί τινες, ὧν εἷς ἦτο μαθητὴς τοῦ Πολυτεχνείου, συνεζήτουν περὶ τῆς ἐκλογῆς, ἥτις ἐνηργεῖτο κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐν τῷ νομῷ Κερκύρας. Εἷς τῶν σπουδαστῶν, ἐκφράζων τὴν γνώμην του περὶ τῆς ἐνδεχομένης ἐκβάσεως τῆς ἐκλογῆς, εἶπεν ὅτι δὲν εἶναι ζήτημα, ὅτι θὰ κερδήσῃ ὁ Σέρβος, διότι ὁ Θεοτόκης ἤδη εἶναι πτῶμα. Κατὰ κακὴν τύχην τοῦ σπουδαστοῦ ἐκείνου διέβαινεν εἷς τῶν ἀστυνόμων, ὁ ὁποῖος εἶχε μαζῆ του καὶ κλητῆρας, διατάσσει δὲ ἀμέσως καὶ συλλαμβάνουν τὸν δυστυχῆ σπουδαστήν, ὃν ἀπάγουν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν. Εὑρέθη, ἐννοεῖται, ἔκπληκτος ὁ σπουδαστὴς καὶ ἠρώτησε διατὶ τὸν συνέλαβον, ἀλλ’ ἡ ἀπάντησις ἦσαν ῥαβδισμοὶ καὶ ὕβρεις. Εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τὸν κατεκράτησαν ἀπὸ τῆς Κυριακῆς μέχρι τῆς Τρίτης μ. μ. Δὲν ἤρκεσεν ὅμως ἡ παράνομος αὕτη κατακράτησις, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῶσιν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔχει θέσει εἰς ἐνέργειαν ἡ ἐν Ἀθήναις Ἀστυνομία, δηλαδὴ τὸ βούνευρον κλπ. Παρεκτὸς ὅμως τούτου ὁ συλληφθεὶς ὑπεβλήθη εἰς ἓν εἶδος ἀτιμωτικῆς ποινῆς, ἡ ὁποία ἦτο ἄγνωστος ἴσως εἰς ὅλα ἐκεῖνα τὰ Δικαστήρια, τὰ ὁποῖα μετεχειρίσθησαν τὰς ἀπανθρωποτέρας τῶν ποινῶν. Διετάχθη εἷς κλητὴρ καὶ τοῦ ἔκειρε τὴν κόμην ἀκανονίστως, διὰ νὰ τὸν χλευάσουν (γέλωτες καὶ θαυμασμοὶ ἐν τῇ ἀριστερᾷ). Βλέπω, Κύριοι, ὅτι αἱ τελευταῖαι αὗται λέξεις προὐκάλεσαν τὴν ἱλαρότητά τινων.

§14ΠΟΛΛΟΙ (ἀριστερόθεν). Τὴν ἀγανάκτησιν, ὄχι τὴν ἱλαρότητα.

§15ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι πᾶν ἄλλο αἴσθημα δύναται νὰ ἐγείρῃ ἡ ἀφήγησις αὕτη. Ἁρμόζει μᾶλλον αἴσθημα φρίκης.

§16ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οὔτε ὁ Σουλτάνος δὲν τὰ ἔκαμεν αὐτά.

§17ΕΤΕΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθῆ.

§18ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκούω ψιθυρίζοντα ἕνα τῶν κυρίων Βουλευτῶν, ὁ ὁποῖος ἔμαθε νὰ δέχηται ὡς ἀληθὲς πᾶν ὅ,τι προέρχεται ἐντεῦθεν (δεικνύει τὴν δεξιὰν), νὰ μὴ δέχηται δὲ ὡς ἀληθὲς πᾶν ὅ,τι προέρχεται ἐκεῖθεν (δεικνύει τὴν ἀριστεράν). Εἶναι ἀληθῆ, καὶ θ’ ἀποδειχθῇ τοῦτο. Ἀρκεῖ δὲ μάλιστα νὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ὄνομα τοῦ ἀστυνόμου, ὁ ὁποῖος τοιαῦτα ὄργια συνήθως διαπράττει, διὰ νὰ πεισθῆτε περὶ τῆς ἀληθείας. Εἶναι ὁ ἀστυνόμος Ἀλεξανδρόπουλος. Ἴσως ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ μᾶς φέρῃ ἔγγραφον τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ λάβῃ τὴν ἀπολογίαν τοῦ κατηγορουμένου ἀστυνόμου, θὰ τὴν διαβιβάσῃ εἰς τὸν Ὑπουργὸν, οὗτος δὲ θὰ μᾶς εἴπῃ πιθανῶς, ὅτι εἶχε δίκαιον ὁ ἀστυνόμος, διότι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος πρῶτος ἐπετέθη ἢ ἐξύβρισε τοὺς κλητῆρας κλπ. Ἀλλὰ τότε θὰ σᾶς ἐρωτήσω, εἰς τί χρησιμεύουν αἱ ἐπερωτήσεις; Ἂν τοὐλάχιστον χρησιμεύουν πρὸς ἀνακούφισιν τῶν πασχόντων καθ’ ἑκάστην, καὶ αὐτὸ νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετόν. Εἰς τοῦτο μόνον ἀποβλέπω ὁσάκις ἀπευθύνω ἐπερώτησιν εἴς τινα τῶν Ὑπουργῶν, διότι δὲν ἀναμένω οὐδέποτε ἀκριβεῖς πληροφορίας καὶ τιμωρίαν τῶν ἀδικούντων ὑπαλλήλων.

§19ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριοι, ταύτην τὴν στιγμὴν μανθάνω ἀπὸ τοῦ βήματος τὴν καταγγελθεῖσαν πρᾶξιν. Ἔσπευσα ἀμέσως νὰ εἰδοποιήσω τὸν Διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας, ἵνα μὲ πληροφορήσῃ περὶ αὐτῆς. Καὶ ἐγὼ μὲν ὡς Ὑπουργὸς θέλω ἐξετάσει τὰ κατ’ αὐτὴν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι, προκειμένου περὶ τοιαύτης πράξεως, ἂν ἔχῃ ὡς περιέγραψεν αὐτὴν ὁ προαγορεύσας, δὲν ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ νὰ παρηγορήσῃ διὰ τῆς ἐπερωτήσεως τὸν παθόντα, ἀλλ’ ἀφοῦ ὥρισε τὸ εἶδος τῆς πράξεως καὶ ἠκριβολόγησεν ἐπὶ τῶν κατὰ μέρος ἐνεργειῶν τοῦ ἀστυνόμου ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς πράξεως, ἠδύνατο νὰ συμβουλεύσῃ τὸν παθόντα νὰ ὑποβάλῃ τὴν νόμιμον καταγγελίαν ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, ὅτε ὤφειλε νὰ ᾖναι βέβαιος, ὅτι ἤθελεν ἐκπληρωθῇ τὸ ὑπὸ τοῦ νόμου ἐπιβαλλόμενον. (Γέλωτες ἐν τῇ ἀριστερᾷ).

§20ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον τοῦτο εἰς αὐτὸν καὶ ἠξεύρετε τί μοῦ ἀπήντησεν; «Εἰς ποῖα Δικαστήρια νὰ καταφύγω;» Ὀνομάζεται δὲ ὁ παθὼν Ἀναστάσιος Χατζηαδάμ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ οἰνοπνευματοποιείων πρώτης καὶ δευτέρας κατηγορίας.

§22ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρετήρησα, ὅτι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εἰς τὰς δύο πρώτας κατηγορίας τοῦ τροποποιουμένου νόμου, καὶ τὸ ὁποῖον ἐν ὑποδιαστολαῖς ὑποχρεοῖ τοὺς δευτέρας κατηγορίας οἰνοπνευματοποιοὺς νὰ πληρόνουν φόρον δεκαπλάσιον, εἰκοσαπλάσιον καὶ τεσσαρακονταπλάσιον, παρατηρῶ, λέγω, ὅτι μεταξὺ τῆς πρώτης κατηγορίας καὶ τῆς δευτέρας δὲν γίνεται ἡ διάκρισις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν μεγάλην διαφορὰν μεταξὺ τῆς φορολογίας τῶν δύο κατηγοριῶν. Δὲν γίνεται δὲ ἡ διάκρισις, διότι ἐπιτρέπει εἰς τοὺς τῆς αʹ κατηγορίας νὰ κάμουν καὶ δευτέραν ἀπόσταξιν.

§23ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Βεβαίως.

§24ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπὸν τότε δὲν ὑπάρχει διαφορά.

§25ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Οὐδεμία διαφορὰ φορολογικοῦ ὅρου ὑπάρχει, ἡ δὲ φαινομένη διαφορὰ προέρχεται ἐκ τῆς διαφορᾶς τῶν μηχανημάτων, ὧν καὶ ἡ παραγωγὴ εἶναι διάφορος. Ἡ σχέσις τῆς παραγωγῆς πρὸς τὴν χωρητικότητα εἶναι διάφορος κατὰ τὸ εἶδος τοῦ μηχανήματος, ἑπομένως, ἵνα ὑπάρξῃ ἰσότης φορολογικοῦ ὅρου, διάφορος πρέπει νὰ ᾖναι ἡ κατ’ ὀκᾶν χωρητικότητος φορολογία. Συνεβουλεύθημεν ἄνδρας τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τέχνης ὡς πρὸς ταῦτα. Ἂν φρονῆτε, ὅτι κακῶς καθωρίσθη ἡ ἀναλογία, δὲν χωρεῖ περὶ τούτου συζήτησις κοινοβουλευτική, τὸ ζήτημα εἶναι ἐπιστημονικὸν καὶ τεχνικὸν, θ’ ἀπῃτεῖτο ἄρα γνώμη ἐπιστημόνων καὶ τεχνιτῶν· ἀλλ’ αἱ τοῦ νομοσχεδίου ἀναλογίαι ἐκανονίσθησαν κατόπιν ἐκθέσεως τῶν ἁρμοδίων, παραστησάντων, ὅτι αἱ ἀναγεγραμμέναι φορολογικαὶ διαβαθμίσεις ἐν τῇ χωρητικότητι τῶν διαφόρων μηχανημάτων ἀνταποκρίνονται πρὸς τὸ ἑνιαῖον τοῦ φορολογικοῦ ὅρου ἐπὶ τοῦ προϊόντος.

§26ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἔχω πληροφορίας περὶ εἰδημόνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσουν τοιαύτας. Ἂν τηρήσητε αὐτὴν τὴν ἀναλογίαν, ἡ δευτέρα κατηγορία ἐξαφανίζεται, διότι οὐδεὶς θὰ προτιμήσῃ νὰ ἔχῃ, ἔστω καὶ ἁπλοῦν ἐργοστάσιον, ἵνα ἐργάζηται διηνεκῶς, ὅταν δίδετε δικαίωμα εἰς τοὺς τῆς αʹ κατηγορίας νὰ κάμουν καὶ ποτά. Οὐδεὶς θὰ δυνηθῇ πλέον νὰ ᾖναι ἐργοστασιάρχης δευτέρας κατηγορίας. Δὲν ἀρκεῖ δὲ τώρα νὰ εἴπωμεν, «ὅποιος θέλει ἂς ἐξακολουθήσῃ τὸ ἔργον του, καὶ ὅποιος θέλει ἂς παύσῃ», διότι ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ τροποποιουμένου νόμου πολλοὶ ἵδρυσαν ἐργοστάσια, δὲν εἶναι δὲ δίκαιον νὰ εἴπωμεν εἰς αὐτοὺς, ὅτι ὀφείλουν τώρα νὰ κλείσουν τὰ ἐργοστάσιά των. Διὰ τοῦτο λέγω: ἢ πρέπει νὰ ἀπαγορεύσητε εἰς τοὺς τῆς αʹ κατηγορίας νὰ κάμουν καὶ ποτὰ, ἢ τοὐλάχιστον νὰ καταβιβάσητε τὴν φορολογίαν τῆς μιᾶς δραχμῆς εἰς 50 λεπτά, τῶν δύο δραχμῶν εἰς μίαν καὶ τῶν τεσσάρων εἰς δύο.

§27ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1ον τοῦ νομοσχεδίου πραγματεύεται περὶ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς πρώτης κατηγορίας· αὐτοὺς τοὺς διαιρεῖ εἰς δύο τάξεις, εἰς τοὺς ἔχοντας λέβητας χωρητικότητος ἀνωτέρας τῶν 100 ὀκάδων, καὶ τοὺς ἔχοντας λέβητας χωρητικότητος κατωτέρας τῶν 100 ὀκάδων. Μεταξὺ δὲ τούτων τῶν δύο κατηγοριῶν πραγματεύεται ἰδιαιτέρως ἐν δευτέρῳ ἐδαφίῳ καὶ περὶ τῶν ποτοποιῶν, καὶ παρατηρῶ μάλιστα, ὅτι, ἐνῷ τὸ πρῶτον ἐδάφιον ὁμιλεῖ περὶ ἀμβύκων ἁπλῶν, ἐπίσης δὲ καὶ τὸ τρίτον ἐδάφιον πραγματεύεται περὶ ἁπλῶν ἀμβύκων, προκειμένου περὶ ποτοποιῶν τὸ ἐδάφιον βʹ ὁμιλεῖ περὶ «ἢ ἀμβύκων», χωρὶς νὰ ἔχῃ τὴν λέξιν «ἁπλῶν». Ἐρωτῶ λοιπὸν, αὐτοὶ οἱ ποτοποιοὶ, ἂν οἱ ἄμβυκες, τοὺς ὁποίους μεταχειρίζονται, ἔχωσι χωρητικότητα κατωτέραν τῶν 100 ὀκάδων, δὲν θὰ ὑπαχθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν ἐν τῷ τρίτῳ ἐδαφίῳ τάξιν, ἡ ὁποία ἀπαλλάσσεται πολλῶν ὑποχρεώσεων, ἐπιβαλλομένων εἰς τοὺς ἄλλους; Ἐγὼ τὸ θεωρῶ ἀναντίῤῥητον, διότι παρατηρῶ, ὅτι καὶ τὸ τρίτον ἐδάφιον πραγματεύεται περὶ κατασκευαζόντων οὐ μόνον οἰνοπνεύματα, ἀλλὰ καὶ ποτά. Διατί αὐτὴ ἡ ἐν τῷ μέσῳ κατάταξις τῶν ποτοποιῶν, ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ λείψῃ καθ’ ὁλοκληρίαν; Εἰς δύο καὶ μόνας τάξεις δύνανται νὰ διαιρεθῶσιν οἵ τε παράγοντες οἰνόπνευμα καὶ οἱ ποτοποιοὶ, εἰς τοὺς ἔχοντας ἄμβυκα ἀνωτέρας χωρητικότητος τῶν 100 ὀκάδων, καὶ εἰς τοὺς ἔχοντας μικρότερον ἄμβυκα. Ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον, δύναταί τις εἰπεῖν, ὅτι οἱ ποτοποιοὶ οὐδέποτε ἀπαλλάσσονται τῶν ἐν τῷ νόμῳ ὑποχρεώσεων, καὶ ἂν ἔχωσιν ἄμβυκα κατώτερον τῶν 100 ὀκάδων. Δύναταί τις νὰ ὑποθέσῃ, ὅτι τὸ τρίτον ἐδάφιον πραγματεύεται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουσι τὸ οἰνόπνευμα καὶ ἔπειτα τὸ μεταποιοῦσιν εἰς ποτὸν, ἐνῷ τὸ δεύτερον ἐδάφιον πραγματεύεται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουσι τὸ οἰνόπνευμα ἕτοιμον καὶ ἐξ αὐτοῦ κατασκευάζουσι ποτά.

§28ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐννοοῦμεν, ὅτι πᾶν τὸ κατασκευαζόμενον δι’ ἁπλῶν ἀμβύκων, διὰ τῶν κοινῶς λεγομένων καζανίων, εἴτε ποτὸν εἴτε οἰνόπνευμα, εἶναι ἀπηλλαγμένον τῆς φορολογίας, εὐθὺς ὡς ἡ χωρητικότης εἶναι κατωτέρα τῶν 100 ὀκάδων. Εἶπον, ὅτι τὸν καθορισμὸν εἰς 100 ὀκάδας δὲν θεωρῶ ὁριστικόν. Εἶναι δυνατὸν πρὸ τῆς τρίτης ἀναγνώσεως τὸν ὅρον τῶν 100 ὀκάδων νὰ αὐξήσωμεν.

§29ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὸ πρῶτον ἄρθρον δίδει ἀφορμὴν εἰς παρανόησιν, διότι, ἂν ἦναι ἀκριβὲς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, τότε τὸ ἄρθρον 3 ἐπιβάλλει εἰς τοὺς ποτοποιοὺς ἰδιαιτέρως τὴν ὑποχρέωσιν, εἴτε ἔχουσιν εἴτε δὲν ἔχουσιν ἄμβυκας χωρητικότητος ἀνωτέρας τῶν 100 ὀκάδων, νὰ κάμουν δήλωσιν. Συντάξατε τὸ ἄρθρον ἁπλούστερα, καὶ ὁρίσατε ποῖοι εἶναι οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ καὶ ποτοποιοὶ, οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, καὶ ἐξαιρέσατε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάγονται. Ἂν μείνῃ ὡς ἔχει, θὰ ἦναι σκοτεινὸν, καὶ οἱ θέλοντες νὰ ἑρμηνεύωσι τὸν νόμον ἰουδαϊκῶς δύνανται νὰ κάμουν ὅ,τι θέλουν.

§30ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. Παπαγιαννακοπούλου νομίζω ἀναγκαῖον νὰ προσθέσω, ὅτι, καθ’ ἃ ἐβεβαίωσεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, καὶ ἀπὸ τοὺς ἁπλοῦς ἄμβυκας ἠμποροῦμεν νὰ ἐξαγάγωμεν δευτέραν ἀπόσταξιν· πρέπει ἑπομένως νὰ ἐξετασθῇ, ποία εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν κοινῶν ἀμβύκων καὶ ἀνακαθαρτήρων ὡς πρὸς τὸ ἐξαγόμενον ποσὸν, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ταύτῃ νὰ κανονισθῇ ἡ φορολογία. Διὰ τοὺς ἄμβυκας τῆς βʹ κατηγορίας τότε δύναται νὰ θεωρηθῇ δικαία ἡ προτεινομένη φορολογία, ὅταν βεβαιωθῇ, ὅτι ἀπαιτεῖται δεκαπλασία δαπάνη, διὰ νὰ ἐξαχθῇ οἰνόπνευμα ἀπὸ ἁπλοῦν ἄμβυκα, ἀφ’ ὅ,τι ἀπαιτεῖται διὰ νὰ τὸ ἐξαγάγητε δι’ ἑνὸς ἀνακαθαρτῆρος, ἐργαζομένου διὰ πυρὸς, εἰκοσαπλασία δὲ, ἐὰν ὁ ἀνακαθαρτὴρ ἐργάζηται δι’ ἀτμοῦ καὶ τεσσαρακονταπλασία, ἂν ἦναι ἐκ τῶν διηνεκῶς ἐργαζομένων.

§31ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ταῦτα, κανονισθέντα ὑπὸ ἐπιστημόνων, ὑπεβλήθησαν καὶ εἰς ἄνδρας τῆς τέχνης· ἐτέθη ὡς βάσις ἡ φορολογία δέκα λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν χωρητικότητος τῶν ἁπλῶν ἀμβύκων καὶ ἐζητήθη ἡ ἀναλογία τοῦ φόρου τούτου ἐπὶ τῶν ἀνακαθαρτήρων. Τὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἄρα ἀναγεγραμμένα περὶ τῆς κατὰ τὴν χωρητικότητα φορολογίας τῶν διαφόρων κατηγοριῶν δεόντως ἐβασανίσθησαν καὶ ἐξηλέγχθησαν.

§32ΑΡ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τοῦδε συνιστῶ, ὅπως κατὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ ἑξῆς. Θεωρῶ καλὸν, εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων δι’ ἀμβύκων χωρητικότητος τοιαύτης, ὥστε νὰ μὴ ὑποβάλλωνται εἰς φορολογίαν, νὰ μὴ καταταχθῶσι ποτοποιοὶ καθ’ ὁλοκληρίαν· διότι ἀπὸ τοῦδε ὑποθέτω, ὅτι θὰ ἀναγκασθῇ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀποδειχθῇ λίαν φειδωλὸς εἰς τὸν προσδιορισμὸν τῆς χωρητικότητος τῶν καζανίων, καὶ διότι ἀκόμη οἱ ἐργαζόμενοι δι’ ἄμβυκος πρὸς πρώτην ἀπόσταξιν δὲν μετέρχονται ποτὲ τὸν ποτοποιόν. Διὰ νὰ ἔχωσι λοιπὸν τὴν ἀπαιτουμένην εὐκολίαν καὶ διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ὁρίσωμεν μεγαλείτερον ποσὸν, καὶ διὰ νὰ ἐκλείψωσιν αἱ καταχρήσεις, παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦτο καὶ νὰ τὸ τακτοποιήσητε, προτιμότερον δὲ νὰ λείψουν καθ’ ὁλοκληρίαν οἱ ἐργαζόμενοι δι’ ἄμβυκος πρὸς πρώτην ἀπόσταξιν, διότι αὐτοὶ δὲν κάμουν ποτά.

§33ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Καθόσον ἡμεῖς γινώσκομεν, κατασκευάζουσι καὶ ποτά. Γινώσκομεν, ὅτι ἐν τοῖς χωρίοις οἱ μεταποιοῦντες τὰς πρώτας ὕλας εἰς οἰνόπνευμα, καθίστων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον διὰ τῆς προσθήκης ἀρωμάτων τινῶν, καὶ ἰδίως μαστίχης, τὸ οἰνόπνευμα πόσιμον, ὅτε εἶχον τὴν ἄδειαν τῆς δευτέρας αὑτοῦ ἀποστάξεως· αὕτη ἡ ἄδεια δίδεται ἤδη. Ἄλλως δὲν πρόκειται ἤδη νὰ κανονίσωμεν τελικῶς τὸν ὅρον τῆς χωρητικότητος, τῶν ἀπολαυόντων ἀτελείας ἀμβύκων· τοῦ ὅρου τούτου θέλομεν προτείνει τὴν αὔξησιν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ἄνευ ἑτέρας ἀντιῤῥήσεως).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2. (Ἀναγινώσκεται).

§35ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, τὸ προκείμενον νομοσχέδιον δὲν ὁρίζει τοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι διακρίνουσι τὴν πρώτην κατηγορίαν τῶν οἰνοπνευματοποιῶν ἀπὸ τὴν δευτέραν.

§36ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Διακρίνει ὁ ἐν ἰσχύϊ νόμος.

§37ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως ὁ ἐν ἰσχύϊ σήμερον νόμος μένει ἐν ἰσχύϊ. Κατὰ τὸν νόμον τοῦτον, οἰνοπνευματοποιοὶ δευτέρας κατηγορίας λέγονται ὅσοι ἔχουσιν ἐντελέστερα μηχανήματα τῶν τῆς πρώτης. Ὁ νόμος μάλιστα ὁ ἰσχύων ὡς πρώτης τάξεως οἰνοπνευματοποιοὺς θεωρεῖ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ ἐν χρήσει ἐν Ἑλλάδι ἐργαλεῖα. Πᾶς ἄλλος λοιπὸν οἰνοπνευματοποιὸς, ἔχων ἕτερα ἐργαλεῖα εὐρωπαϊκὰ, θὰ θεωρηθῇ τῆς δευτέρας κατηγορίας. Ἐν τούτοις, προκειμένου περὶ φορολογίας τῶν οἰνοπνευμάτων τῆς δευτέρας κατηγορίας, τὸ δεύτερον ἐδάφιον οὐδόλως περιλαμβάνει τοὺς ἔχοντας ἁπλῶς ἐργαλεῖα ἐντελέστερα τῶν ἐντοπίων, ἀλλὰ πραγματεύεται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἀνακαθαρτῆρας καὶ καθαίρουν τὰ οἰνοπνεύματα· μόνον περὶ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν αὐτῶν ὁμιλεῖ. Περὶ ἐκείνων λοιπὸν τῶν οἰνοπνευματοποιῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν πρώτην τάξιν, ἀλλὰ περὶ τῶν ὁποίων δὲν πραγματεύεται τὸ ἐδάφιον, τί γενήσεται; εἰς ποίαν φορολογίαν θὰ ὑποβληθῶσιν; εἰς ἐκείνην, εἰς ἣν ὑποβάλλονται οἱ τῆς πρώτης κατηγορίας, ἢ εἰς ἑτέραν τινά; Βλέπετε, ὅτι τὸ δεύτερον ἄρθρον δὲν πραγματεύεται περὶ ὅλων τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς δευτέρας κατηγορίας, ἀλλὰ περὶ μέρους μόνον.

§38ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Κατὰ τὴν ἰδέαν τοῦ νομοθέτου, δὲν ὑπάρχουσιν ἄλλοι οἰνοπνευματοποιοὶ πρώτης κατηγορίας, εἰμὴ οἱ ἐργαζόμενοι δι’ ἐγχωρίων ἀμβύκων. Τοῦτο ἐκφράζει τὸ ἄρθρον 1ον. Οἰνοπνευματοποιοὶ δευτέρας κατηγορίας εἶναι οἱ ἐργαζόμενοι διὰ τελειοτέρων μηχανημάτων, τελειότερα δὲ μηχανήματα εἶναι οἱ ἀνακαθαρτῆρες.

§39ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἐν ἰσχύϊ νόμος διδάσκει, ὅτι ὑπάρχουν τελειότερα ἐργαλεῖα χωρὶς νὰ ἦναι ἀνακαθαρτῆρες, διότι προβλέπει. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ ἰσχύων νόμος. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου περίληψιν μόνον τοῦ νόμου, καθ’ ἣν δευτέρας κατηγορίας εἶναι πάντες οἱ ἔχοντες τελειότερα ἐργαλεῖα τῶν τῆς πρώτης.

§40ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν λέγει ὅτι ταῦτα δὲν εἶναι ἀνακαθαρτῆρες.

§41ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ προσαχθῇ ὁ νόμος τοῦ 1887, κύριε Πρόεδρε. Ὁ ἰσχύων λοιπὸν νομοθέτης διδάσκει σαφῶς, ὅτι, πλὴν τῶν ἐργαλείων, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν οἱ τῆς πρώτης κατηγορίας, καὶ πλὴν τῶν ἀνακαθαρτήρων, ὑπάρχουσι καὶ ἕτερα ἐργαλεῖα. Ἐπιφυλασσόμενος δὲ νὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα ἅμα προσαχθῇ ὁ νόμος, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει περὶ ὅλων τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς δευτέρας κατηγορίας, ἀλλὰ περί τινων μόνον. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ἄνευ ἑτέρας ἀντιῤῥήσεως).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3. (Ἀναγινώσκεται).

§43ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ ἐκλείψῃ πᾶσα ἀμφιβολία, νομίζω ὅτι μετὰ τὰς λέξεις «καὶ οἱ ποτοποιοὶ» πρέπει νὰ προστεθῇ «ἀμφοτέρων τῶν κατηγοριῶν τούτων», διότι, ὅπως ἔχει, φαίνεται ὅτι εἶναι ἀνεξάρτητον ἀπὸ τὰς κατηγορίας. Εἶναι οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ πρώτης κατηγορίας, οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ δευτέρας κατηγορίας καὶ οἱ ποτοποιοί· νὰ προστεθῇ λοιπόν: «τῶν κατηγοριῶν τούτων».

§44ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Καὶ ἂν ἦναι τῆς τρίτης;

§45ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῆς τρίτης.

§46ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὑπάρχουσι ποτοποιοὶ ἄνευ ἄμβυκος.

§47ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς;

§48ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ὁ ἄμβυξ πρὸς παρασκευὴν ποτῶν· παρασκευάζονται ταῦτα καὶ ἐντὸς λεκάνης, φιάλης ἢ δοχείου ἄλλου καταλλήλου. Ὁ ποτοποιὸς δὲ, ὁ δι’ ἄμβυκος ἐργαζόμενος, δὲν εἶναι ἀναγκαίως καὶ οἰνοπνευματοποιός· δύναται νὰ παρασκευάζῃ τὸ ποτὸν ἀποστάζων συνάμα καὶ οἰνόπνευμα, δύναται ὅμως νὰ παρασκευάζῃ αὐτὸ καὶ αὐτοτελῶς, διὰ τοῦτο οὐδὲν πρέπει νὰ προστεθῇ μετὰ τὴν λέξιν «ποτοποιοὶ», ὅπως ὑποβάλλωνται οὗτοι εἰς τὰς ὑποχρεώσεις αὐτοῦ, οὐ μόνον ἂν ὦσι συνάμα οἰνοπνευματοποιοί, ἀλλὰ καὶ ἂν ἐργάζωνται μὲν δι’ ἀμβύκων, ἀλλὰ μόνον πρὸς ποτοποιΐαν, οὐχὶ δὲ καὶ πρὸς οἰνοπνευματοποιΐαν.

§49ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τότε ποῖοι ἐξαιροῦνται;

§50ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Οἱ ἀγοράζοντες τὸ οἰνόπνευμα καὶ κατασκευάζοντες τὸ ποτὸν ἄνευ χρήσεως ἄμβυκος δι’ ἀναμίξεως τοῦ ἀγορασθέντος οἰνοπνεύματος μετὰ βακχαρικῶν.

§51ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅτι εἶναι ἀνάγκη αὐτῆς τῆς διακρίσεως, προκύπτει ἐκ τούτου. Κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, οἱ μὴ ἔχοντες ἄμβυκα ποτοποιοὶ ὑπόκεινται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου· ἀλλὰ τὸν ἐρωτῶ τότε, τὸ δικαίωμα ἐπὶ ποίας χωρητικότητος θὰ ὑπολογισθῇ;

§52ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει χωρητικότης, δὲν θὰ ὑπολογισθῇ.

§53ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ πληρώσουν τίποτε;

§54ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Βεβαίως. Ἀφοῦ ἡ φορολογία τίθεται ἐπὶ τῆς χωρητικότητος τοῦ ἄμβυκος, οὗτοι δὲ δὲν ποιοῦνται χρῆσιν ἄμβυκος, οὐδὲν θὰ πληρώσωσι, καὶ δικαίως, διότι ἠγόρασαν οἰνόπνευμα φορολογηθὲν καὶ ὅπερ δὲν ὑποβάλλεται παρ’ αὐτῶν εἰς νέαν ἀπόσταξιν. Τότε μόνον φορολογεῖται ὁ ποτοποιὸς, ὅταν αὐτὸς κατασκευάζῃ τὸ χρησιμεῦον εἰς τὴν παρασκευὴν τοῦ ποτοῦ οἰνόπνευμα ἢ ἀποστάζῃ αὐτὸ ἐκ νέου.

§55ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Δυστυχῶς εἶναι ἓν ἐκ τῶν κακῶν, τὰ ὁποῖα ἐπέφερεν ὁ ἰσχύων νόμος, διότι τὰ ποτοποιεῖα ἔπαυσαν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον νὰ ἐργάζωνται ὡς προηγουμένως· ἤδη προμηθεύονται οἰνόπνευμα ἐκ Γερμανίας, τὸ ὁποῖον εἶχεν εὐθηνότερον σχετικῶς πρὸς τὸ ἐν τῷ τόπῳ κατασκευαζόμενον· αὐτοὶ δὲν φορολογοῦνται σήμερον, πληρόνουσιν ὅμως τὸ οἰνόπνευμα ἀναλόγως τῆς ἀξίας, τὴν ὁποίαν ἔχει.

§56ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον προηγουμένως εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, πρὸς ἑρμηνείαν τοῦ πρώτου ἄρθρου, τίνες εἶναι οἱ ποτοποιοὶ, περὶ ὧν τὸ ἄρθρον πραγματεύεται. Δὲν εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παράγουσι τὸ οἰνόπνευμα καὶ ἐξ αὐτοῦ κατασκευάζουσι τὰ ποτὰ, διότι περὶ τῶν τοιούτων προβλέπει τὸ αʹ ἐδάφιον καὶ τὸ γʹ τοῦ ἄρθρου 1· τίνες εἶναι λοιπὸν ἐκεῖνοι; Εἶναι βεβαίως οἱ κατασκευάζοντες ποτὰ ἐξ οἰνοπνεύματος, ὅπερ προμηθεύονται ἕτοιμον. Ἀλλὰ πῶς θὰ φορολογηθῶσιν οἱ τοιοῦτοι, μὴ ἔχοντες ἄμβυκα; Πρὸς τί λοιπὸν πραγματεύεται περὶ αὐτῶν τὸ νομοσχέδιον; Ἂν αὐτοὶ δὲν φορολογῶνται, πρὸς τί ἀναμιγνύονται ἐν τῷ προκειμένῳ νομοσχεδίῳ; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ λείψῃ πᾶσα λέξις περὶ ποτοποιῶν. Ὅτι δὲ ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἰδιαιτέρα διάκρισις τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς δευτέρας κατηγορίας, προκύπτει ἀπὸ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἔχω ἤδη εἰς χεῖρας. Κατὰ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ ἰσχύοντος νόμου, τὰ καθ’ ὅλον τὸ Κράτος οἰνοπνευματοποιεῖα διαιροῦνται εἰς τρεῖς κατηγορίας, εἰς τὴν δευτέραν δὲ κατηγορίαν ἀνήκουσιν ἐκεῖνα, (ἀναγινώσκει) «ἐν οἷς παράγεται οἰνόπνευμα ἐκ τῶν ἀνωτέρω ὑλῶν διὰ μηχανημάτων τελειοτέρων τῶν ἐν χρήσει ἐν τοῖς οἰνοπνευματοποιείοις αʹ κατηγορίας. Τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα ταῦτα δύνανται νὰ ἀποστάζωσι καὶ σοῦμαν, ὅταν δύνηται νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς αὐτὰ μηχανικὸς μετρητὴς πρὸς βεβαίωσιν τοῦ παραγομένου ποσοῦ οἰνοπνεύματος.....» Ἐκ τῆς διατάξεως ταύτης σαφῶς προκύπτει, ὅτι οἱ τῆς βʹ κατηγορίας οἰνοπνευματοπαραγωγοὶ παράγουσιν οἰνόπνευμα ἐκ τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ δὲν δύνανται νὰ κάμωσι δευτέραν ἀπόσταξιν τῆς σούμας, ἐκτὸς ἐὰν ἔχωσι μετρητήν. Ἐν τούτοις τὸ προκείμενον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου πραγματεύεται περὶ ἐκείνων μόνον τῶν τῆς βʹ κατηγορίας παραγωγῶν, ὅσοι ἐνεργοῦσι δευτέραν ἀπόσταξιν, καὶ ὡς πρὸς τούτους μόνον προσδιορίζει τὸ τέλος, περὶ δὲ τῶν λοιπῶν, τῶν παραγόντων ἐκ τῶν πρώτων ὑλῶν, οὐδεμία γίνεται μνεία.

§57ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. Βουλευτὴς εἶχεν ἀναλάβει νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι κατὰ τὸν κείμενον νόμον τὰ οἰνοπνευματοπεῖα βʹ κατηγορίας δὲν εἶναι τὰ μόνα ἔχοντα ἀνακαθαρτῆρας. Ἔλαβεν ὅμως τὸν νόμον ἀνὰ χεῖρας καὶ ἀνεγνώρισεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀποδείξῃ τοῦτο, μετατρέπει ἄρα τὴν ἐπίκρισιν καὶ ἤδη ὁμιλεῖ περὶ τῆς διὰ τοῦ νομοσχεδίου καταργουμένης ὑποχρεώσεως τῶν οἰνοπνευματοποιῶν βʹ κατηγορίας, ὅπως τοποθετῶσι μηχανικοὺς μετρητάς. Ἡ ὑποχρέωσις αὕτη μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ προτεινομένου νόμου δὲν θὰ ὑφίσταται, διότι ὁ μηχανικὸς μετρητὴς ὑποθέτει τὴν φορολογίαν κατ’ ὀκᾶν, εἰς ἣν ὡς πρὸς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα βʹ κατηγορίας ἀντικαθίσταται κατὰ τὸ νομοσχέδιον φορολογία οἱονεὶ ἐπιτηδεύματος. Ἡ διάταξις, περὶ ἧς ἐποιήσατο λόγον ὁ κ. Βουλευτής, ἀφορᾷ εἰς τοὺς μηχανικοὺς μετρητάς· τούτων δὲ καταργουμένων ὡς πρὸς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα δευτέρας κατηγορίας, ἡ διάταξις δὲν ὑφίσταται, ἀλλὰ καὶ ἂν ὑφίστατο, οὐδόλως ὑποστηρίζει τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Βουλευτοῦ, ὅτι ὑπάρχουσιν οἰνοπνευματοποιεῖα βʹ κατηγορίας, ἐργαζόμενα ἄνευ διϋλιστηρίου· διότι ἡ διάταξις δὲν ὁμιλεῖ περὶ διϋλιστηρίων, ἀλλὰ περὶ μηχανικῶν μετρητῶν, μηχανικοὶ δὲ μετρηταὶ καὶ διϋλιστήρια εἶναι μηχανήματα ἄσχετα πρὸς ἄλληλα. Ὡς πρὸς δὲ τοὺς ποτοποιούς, ἐρωτᾷ ὁ κ. Βουλευτής, εἰς τίνας ποτοποιοὺς ἀφορᾷ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3, ἀφοῦ οἱ ποτοποιοὶ δύνανται νὰ ἐργασθῶσι καὶ ἄνευ μηχανημάτων, διὰ φορολογουμένου οἰνοπνεύματος; Ἀπαντῶ· ἀφορᾷ εἰς τοὺς ποτοποιούς, τοὺς ἐργαζομένους διὰ μηχανημάτων. Ὑπάρχουσι ποτοποιοί, ἐργαζόμενοι ἐν τῷ ψυχρῷ, τουτέστιν οἱ ἀγοράζοντες καθαρὸν οἰνόπνευμα καὶ ἀναμιγνύοντες αὐτὸ μετ’ ἀρωματικῶν οὐσιῶν καὶ ὕδατος, μετατρέποντες δ’ οὕτω αὐτὸ εἰς ποτὸν ἄνευ νέας ἐξατμίσεως· ἡ δὲ διάταξις τοῦ ἄρθρου εἶναι ἀναγκαία, διότι αὕτη ὑποβάλλει εἰς φορολογίαν τοὺς ποτοποιούς, τοὺς ἀποστάζοντας ἐκ νέου τὸ παρ’ αὐτῶν ἀγοραζόμενον οἰνόπνευμα χάριν μίξεως μετὰ τῶν οὐσιῶν, δι’ ὧν μετατρέπεται εἰς ποτόν. Ὑπάρχουσι λοιπὸν ποτοποιοὶ ὑποβαλλόμενοι εἰς τὴν φορολογίαν, καὶ ὑπάρχουσι ποτοποιοὶ μὴ ὑποβαλλόμενοι εἰς τὴν φορολογίαν, ἡ διάκρισις δὲ αὕτη προκύπτει καθαρῶς ἐκ τοῦ ἄρθρου τούτου· διότι τίνας ποτοποιοὺς τὸ ἄρθρον 3 ὑποβάλλει εἰς φορολογίαν; τοὺς ἔχοντας μηχανήματα. Ῥητῶς λέγει τὸ ἄρθρον, ὅτι οἰνοπνευματοποιοὶ αʹ καὶ βʹ κατηγορίας καὶ οἱ ποτοποιοὶ ὑποβάλλονται εἰς φορολογίαν κατὰ λόγον τῆς χωρητικότητος τῶν μηχανημάτων αὐτῶν. Μόνον ἄρα οἱ ἔχοντες μηχανήματα ποτοποιοί, οἱ ἀποστάζοντες συνάμα μετὰ τῆς ἀναμίξεως, ὑποβάλλονται εἰς τὴν φορολογίαν καὶ εἰς τὰς ἄλλας τοῦ νομοσχεδίου ὑποχρεώσεις.

§58ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς δὲν ἔλαβε τὸν κόπον ν’ ἀναγνώσῃ τὸν νόμον, τὸ ἄρθρον 14, ἐδάφιον βʹ, τοῦ ἰσχύοντος νόμου, καὶ ἐντεῦθεν δύναται νὰ ἐξηγηθῇ, πῶς τολμᾷ νὰ λέγῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ νόμου ἐκείνη, τὴν ὁποίαν λέγω ἐγώ, ἀλλ’ ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεται αὐτός. Τὸ ἄρθρον 14, ἐδάφιον βʹ, λέγει ῥητῶς, ὅτι τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα τῆς βʹ κατηγορίας τότε μόνον δύνανται ν’ ἀποστάζωσι σοῦμαν, ὅταν ἐφαρμοσθῇ εἰς αὐτὰ μηχανικὸς μετρητὴς πρὸς βεβαίωσιν τοῦ παραγομένου ποσοῦ οἰνοπνεύματος. Ἄρα καὶ ἄνευ τῶν μετρητῶν ἐργάζονται αὐτά, διὰ τελειοτέρων ἐργαλείων, παράγοντα ἐκ τῶν πρώτων ὑλῶν. Ὑπάρχουσι λοιπὸν πνευματοποιεῖα βʹ κατηγορίας, ἔχοντα ἐργαλεῖα τελειότερα τῶν τῆς αʹ κατηγορίας καὶ παράγοντα οἰνόπνευμα ἄνευ ἀποστάξεως δευτέρας. Περὶ τούτων τῶν οἰνοπνευματοποιῶν οὐδεμίαν ποιεῖται μνείαν τὸ νομοσχέδιον. Καθόσον δὲ ἀφορᾷ εἰς τοὺς ποτοποιούς, ἐπιμένω, ὅτι τὸ αʹ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 2 πραγματεύεται περὶ οἰνοπνευματοποιῶν ποιούντων οἰνόπνευμα καὶ ἐκ τούτου ποτόν. Τὸ 3ον ἄρθρον ἐπίσης πραγματεύεται περὶ οἰνοπνευματοποιῶν ποιούντων οἰνόπνευμα καὶ ἐκ τούτου ποτόν. Τὰ δύο λοιπὸν ἄρθρα πραγματεύονται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παράγουσιν οἰνόπνευμα καὶ ἐκ τούτου κατασκευάζουσι ποτά· τὸ 2ον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν τῷ μέσῳ, πραγματεύεται περὶ ἄλλων ποτοποιῶν, μὴ παραγόντων οἰνόπνευμα· ἀλλ’ ἀφοῦ αὐτοὶ δὲν φορολογοῦνται, πῶς περιλαμβάνονται ἐν τῷ νόμῳ;

§59ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βουλευτὴς συνηγοροῦσιν ὑπὲρ τῆς καλῆς του πίστεως, δὲν μαρτυροῦσιν ὅμως καὶ γνῶσιν τοῦ ζητήματος. Διότι ὁ κ. Βουλευτὴς νομίζει, ὅτι τὰ διϋλιστήρια χρησιμεύουσι μόνον πρὸς δευτέραν ἀπόσταξιν, νομίζει, ὅτι δὲν ἐπιτυγχάνει ἡ σημερινὴ τέχνη τὸν διϋλισμὸν ἄνευ δευτέρας ἀποστάξεως, ἐνῷ τὰ τελειότερα διϋλιστήρια εἶναι τὰ διεκπεραιοῦντα τὸν διϋλισμὸν διὰ ἑνιαίας ἀποστάξεως. Καὶ ἂν ἀνεγίνωσκε τὸ νομοσχέδιον μετὰ προσοχῆς, δὲν θ’ ἀπησχόλει τὴν Βουλὴν εἰς ζήτημα ὅλως ἄσχετον πρὸς τὸ προκείμενον, διότι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ βλέπει, ὅτι εἰς τὸ κατὰ τὸ ἐδάφιον βʹ τοῦ ἄρθρου 2 δικαίωμα ὑπόκεινται καὶ οἱ διηνεκῶς ἐργαζόμενοι ἀποστακτῆρες πρώτης ἀποστάξεως. Ποῖοι εἶναι οἱ διηνεκῶς ἐργαζόμενοι ἀποστακτῆρες πρώτης ἀποστάξεως; εἶναι οἱ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς γʹ κατηγορίας, δηλ. οἱ τελειότεροι· ἡ τελειοτέρα τέχνη ἐπιτυγχάνει διὰ μιᾶς ἐντεταμένης ἀποστάξεως ὅ,τι ἐν τοῖς ἁπλοῖς ἄμβυξιν ἐπιτυγχάνεται μόνον διὰ δευτέρας, τρίτης ἢ καὶ περαιτέρας ἀποστάξεως.

§60ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν, Κύριοι, ὅσα εἶπον ἐγὼ ἀποδεικνύουσι τὴν καλήν μου πίστιν, ὅσα λέγει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀποδεικνύουσι τὴν κακὴν αὑτοῦ πίστιν, διότι τὸ ἄρθρον εἶναι ῥητὸν καὶ πραγματεύεται περὶ ἐκείνων μόνον τῶν οἰνοπνευματοποιῶ τῆς βʹ κατηγορίας, ὅσοι τὰ προϊόντα τῆς ά κατηγορίας ὑποβάλλουσιν εἰς νέαν ἀνακάθαρσιν, διότι λέγει· «ἀνακαθαίροντες οἰνοπνευματοῦχα ὑγρὰ, προερχόμενα ἐκ τῶν ἐν τῷ προηγουμένῳ ἄρθρῳ ἀναφερομένων ὑλῶν....» Δὲν προβλέπει λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον περὶ τῆς ἐκ τῶν πρώτων ὑλῶν ἀμέσου ἀποστάξεως καὶ διὰ τοῦτο ἠρώτησα τὸν κ. Πρωθυπουργὸν ἐπανειλημμένως, πῶς θὰ τοὺς φορολογήσητε αὐτούς. Προφανῶς λοιπὸν εἶναι ἀτελὲς τὸ νομοσχέδιόν του, καὶ ματαιοπονεῖ προσπαθῶν νὰ τὸ ἀποδείξῃ πλῆρες. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ἄνευ ἑτέρας ἀντιῤῥήσεως).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4. (Ἀναγινώσκεται).

§62ΝΕΓΡΗΣ. Ἐνταῦθα ἔχω μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἡ Ἐπιτροπὴ εἶχε προτείνει εἰς τὴν Βουλὴν· τὸ λεκτικὸν ἔχει ἀλλάξει, ἡ ἰδέα μένει ἡ αὐτή.

§63ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ νὰ τυπωθῇ.

§64ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἀλλ’ ἐὰν ἐντὸς μιᾶς ὁλοκλήρου τριμηνίας ἐκ τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 7 ὁριζομένων ὑπεβλήθη ὁ οἰνοπνευματοποιὸς εἰς τὴν κατ’ ὀκὰν φορολογίαν δι’ ὅλον τὸ παρ’ αὐτοῦ παραχθὲν κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο οἰνόπνευμα, ἡ δόσις τῆς τριμηνίας ταύτης, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν ἀρχικὴν δήλωσιν, θέλει ἐκπίπτεσθαι ἐκ τῆς κατ’ ὀκὰν φορολογίας τοῦ ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν οἰνοπνεύματος.»

§65ΤΙΝΕΣ. Εἶναι ἡ ἐν τῇ ἐκθέσει τροπολογία;

§66ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Διαφέρει κατά τι· νὰ τυπωθῇ, καὶ αὔριον τὴν ἀναπτύσσομεν.

§67ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τί συνίσταται ἡ διαφορά;

§68ΝΕΓΡΗΣ. Ἡ διαφορὰ εἶναι ἀσήμαντος. Κατὰ τὴν πρώτην ἰδέαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁσάκις ἐπρόκειτο νὰ ἐργασθῇ ὁ οἰνοπνευματοποιὸς βʹ κατηγορίας ἀμυλώδεις ὕλας, ὤφειλε νὰ πράξῃ τοῦτο καθ’ ὅλον τὸ ὑπόλοιπον διάστημα τῆς ἀρχικῆς του δηλώσεως. Ἐνομίσαμεν ὅτι ἦτο συμφέρον νὰ εὐκολυνθῇ ἔτι περισσότερον ἡ κατεργασία οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν, πρὸς αὐτὸ τὸ συμφέρον τῆς κατεργασίας τῶν ζαχαρωδῶν ὑλῶν· καὶ ἰδού πως. Ἡ σταφὶς κατὰ τὸν Ἰανουάριον ἐνδεχόμενον νὰ ᾖναι ἀκριβὴ καὶ νὰ μὴ δύναται ὁ οἰνοπνευματοποιὸς ν’ ἀγοράσῃ ἐξ αὐτῆς· κατὰ τὴν περίστασιν λοιπὸν ταύτην ὀφείλει νὰ ἐργασθῇ μὲ ἀμυλώδεις ὕλας. Πιθανὸν ὅμως μετὰ ταῦτα ἡ σταφὶς νὰ ἐκπέσῃ, μετὰ τρεῖς π. χ. μῆνας, τότε συμφέρον εἶναι, ὁ οἰνοπνευματοποιὸς νὰ δύναται νὰ ἐργασθῇ πάλιν μὲ ζαχαρώδεις ὕλας. Ἐνῷ λοιπὸν εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐπροτείναμεν ἀρχικῶς, ὁ συμψηφισμὸς τοῦ ὀφειλομένου φόρου παρὰ τοῦ οἰνοπνευματοποιοῦ βʹ κατηγορίας μὲ τὴν κατ’ ὀκᾶν φορολογίαν δὲν ἐπετρέπετο σαφῶς κατὰ τριμηνίαν, διὰ τῆς νέας τροπολογίας τοῦτο ἐπιτρέπεται.

§69Γ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Τετράκις τοῦ ἔτους δύναται νὰ κάμῃ χρῆσιν;

§70ΝΕΓΡΗΣ. Μάλιστα.

§71ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Διὰ νὰ ἐργασθῇ ὁ οἰνοπνευματοποιὸς ἀμυλώδεις ὕλας, ἔχει ἀνάγκην μετρητῶν;

§72ΝΕΓΡΗΣ. Μάλιστα.

§73ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἐνῷ, διὰ νὰ ἐργασθῇ διὰ ζαχαρωδῶν ὑλῶν, δὲν ἔχει ἀνάγκην.

§74ΝΕΓΡΗΣ. Ὄχι.

§75ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Τὸ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον ἐργάζεται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἦναι κατεσκευασμένον διὰ τὰ δύο εἴδη, πρέπει νὰ ἔχῃ ἰδιαίτερα ἐργαλεῖα τὸ ἐργοστάσιον ὥστε δὲν ἠξεύρω κατὰ πόσον εἶναι ἀναγκαία ἡ τροπολογία.

§76ΝΕΓΡΗΣ. Ἐὰν ἐνόησα καλῶς, ἡ ἀπορία τοῦ κ. Βαλσαμάκη εἶναι ἡ ἑξῆς· ὅτι δύναται ἐργοστάσιον αʹ καὶ βʹ κατηγορίας νὰ ἔχῃ μηχανήματα τρίτης τάξεως.

§77ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Μοὶ ἐφάνη, ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι περιττή· διότι, διὰ νὰ ἐργασθῇ ζαχαρώδεις ὕλας τὸ ἐργοστάσιον, θὰ ἔχῃ ἄλλα μηχανήματα, δυνάμει τῶν ὁποίων θὰ πληρώσῃ τὸν ἀνάλογον φόρον.

§78ΤΙΝΕΣ. Αὔριον.

§79ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἰσχύων νόμος ὁρίζει, πῶς δύνανται τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ τῆς τρίτης κατηγορίας νὰ ἐργασθῶσι ζαχαρώδεις ὕλας.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον, εἰς τὴν τρίτην συζήτησιν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ἄνευ ἑτέρας ἀντιῤῥήσεως. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6ον. (Ἀναγινώσκεται). Ἐνταῦθα ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Ῥικάκη, ἡ ἑξῆς.

§82ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἄρθρον 6, § 4, μεταβαλλομένη εἰς § 3. «Τὸ συνταχθὲν πρωτόκολλον δύναται νὰ προσβάλῃ δι’ ἀνακοπῆς ὁ οἰνοπνευματοποιὸς ἢ ποτοποιὸς ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Εἰρηνοδίκου, ὅστις μεθ’ ἑνὸς γεωμέτρου ἢ εἰδήμονος, ὑπ’ αὐτοῦ διοριζομένου, ἐξελέγχει διὰ νέας καταμετρήσεως τὴν ἀκρίβειαν τοῦ πρωτοκόλλου ἐκείνου, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου, ἐπικυρουμένου ἢ μεταῤῥυθμιζομένου ὑπὸ τοῦ Εἰρηνοδίκου, ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος ἐνεργεῖ συμπληρωτικὴν βεβαίωσιν τοῦ ἀναλογοῦντος ἁπλοῦ δικαιώματος ἐπὶ τῶν ἀνακαλυφθέντων μηχανημάτων ἢ τῆς ἐπὶ ἔλαττον δηλωθείσης χωρητικότητος αὐτῶν».

§83ΡΙΚΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις τῆς τροπολογίας εἶναι τοσοῦτον σαφὴς, ὥστε εἶναι περιττή ἴσως ἡ περαιτέρω ἀνάπτυξις. Ἀφοῦ ὁ νόμος ἐπιτρέπει τὴν ἐπαλήθευσιν τῆς δηλώσεως, ὁ δὲ ἀναγνωρισθησόμενος ὡς πλημμελῆ δηλώσας ὑποβάλλεται εἰς τὰς ποινὰς τοῦ νόμου, δίκαιον εἶναι νὰ ἐπιτραπῇ τὸ ἔνδικον μέσον, καθόσον μάλιστα τὴν ἐπαλήθευσιν θὰ ἐνεργήσῃ ὁ Δήμαρχος μεθ’ ἑνὸς εἰδήμονος. Ὁ Εἰρηνοδίκης εἶναι ὁ ἁρμόδιος, νομίζω, νὰ ἐνεργήσῃ τὴν ἀναθεώρησιν καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ἀνακριβὲς τοῦ πρωτοκόλλου. Ἀφοῦ τὸ πρωτόκολλον κυρωθῇ ὑπ’ αὐτοῦ ἢ μεταῤῥυθμισθῇ, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ ὁ Ἔφορος θὰ εἰσπράττῃ τὸ τέλος κατὰ τὸν νόμον.

§84ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποστηρίζω τὴν γνώμην τοῦ προλαλήσαντος, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον καὶ ὁ ἰσχύων νόμος ἐπιτρέπει ἔφεσιν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον καὶ χρειάζεται κἄποια ἐγγύησις.

§85ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω, ἐὰν αὐτοὶ οἱ εἰδήμονες θὰ ἦναι διαρκεῖς· διότι, ἐὰν ἡ τροπολογία ἐξασφαλίζῃ τοὺς ἰδιώτας, δὲν ἐξασφαλίζει ὅμως καὶ τὸ Δημόσιον. Πρέπει νὰ ὁρισθῇ προθεσμία, ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ διεξαχθῇ αὐτὴ ἡ ἐργασία, διότι ἄλλως θὰ ἔχητε εἰδήμονας, οἱ ὁποῖοι θὰ λαμβάνωσι 4 δραχμὰς τὴν ἡμέραν ἐπὶ 365 ἡμέρας. Πρόκειται νὰ ἐξακριβωθῇ, ἐὰν ὁ λέβης, ὁ ὁποῖος ἐδηλώθη ὡς κατωτέρας χωρητικότητος τῶν 100 ὀκάδων, ἦναι πράγματι κατωτέρας ἢ ἀνωτέρας.

§86ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δηλοῦνται οἱ κατωτέρας χωρητικότητος.

§87ΡΑΛΛΗΣ. Πῶς λοιπὸν γίνεται ἡ ἐξακρίβωσις, ἐὰν οἱ ὑπόχρεοι παρέλειψαν τὴν δήλωσιν;

§88ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν νόμον, ὁ μὴ δηλώσας, ἐνῷ ὤφειλε νὰ δηλώσῃ, τιμωρεῖται.

§89ΡΑΛΛΗΣ. Τότε θὰ ἔχωμεν αὐτοὺς τοὺς εἰδήμονας καὶ τὰς Ἐπιτροπὰς διαρκεῖς.

§90ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Εἶναι περίεργος ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ ἄρθρον βον δὲν ἐφαρμόζεται εἰμὴ μόνον εἰς τοὺς δηλώσαντας· διότι, ἐὰν ὑποθέσωμεν τοῦτο, δίδομεν τὴν ἄδειαν εἰς ὅσους ἔχουν ἄμβυκας, νὰ μὴ δηλώσουν, καὶ τότε οὐδεμίαν ἔχει νὰ κάμῃ ἐξακρίβωσιν ὁ Ἔφορος. Ἀλλὰ δὲν ἔχει οὕτω, διότι τὸ ἄρθρον 8ον ἐπιβάλλει ποινὰς εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἄνευ ἀδείας, ἑπομένως ὁ Ἔφορος θὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ ἐξετάζῃ πάντα ἄμβυκα ἐργαζόμενον, οἱασδήποτε καὶ ἂν ᾖ χωρητικότητος.

§91ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ κύριος Βουλευτὴς ποιεῖται σύγχυσιν τῶν ποινικῶν διατάξεων καὶ τῶν διοικητικῶν. Τὸ ἄρθρον 6, περὶ οὗ ἤδη πραγματευόμεθα, ἀφορᾷ εἰς διοικητικὰς διατάξεις, δὲν ἀφορᾷ εἰς διατάξεις ποινικάς. Ἐνταῦθα πρόκειται περὶ τῆς ἐπαληθεύσεως τῆς δηλώσεως, περὶ πράξεως καθαρῶς διοικητικῆς, ἡ δὲ πρᾶξις αὕτη διεξάγεται καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἄρθρον ὁρίζει. Τὸ ἄρθρον ὁρίζει, ὅτι τὸ Δημόσιον δύναται ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ διατάξῃ τὴν ἐπαλήθευσιν τῆς δηλώσεως. Εὐθὺς, ὡς δὲν ἐγένετο δήλωσις, ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 6 δὲν χωρεῖ. Ἐὰν διεπράχθη παράβασις, αὕτη δὲν θέλει βεβαιωθῇ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6, ἀλλὰ καθ’ ὃν τρόπον βεβαιοῦνται αἱ παραβάσεις τῶν νόμων. Οὐδεμίαν τὸ νομοσχέδιον εἰδικὴν διάταξιν περιέλαβε περὶ τῶν κατὰ τὴν ποινικὴν διαδικασίαν, ὥρισεν ἁπλῶς, ὅτι ὁ παραβαίνων τὰ τοῦ νόμου τιμωρεῖται κατὰ τὰ ἐν ἄρθρῳ 29 τοῦ κειμένου νόμου περὶ φορολογίας τῶν οἰνοπνευμάτων· ἡ ἀπόδειξις ἄρα τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου ἐκτελεῖται κατὰ τὰ ἰσχύοντα περὶ τῆς τιμωρίας ἐκείνης.

§92ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Λησμονεῖ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ὅτι ἡ παραβίασις, ἥτις θὰ συμβῇ εἰς τὸν παρόντα νόμον, εἶναι παράβασις βασιζομένη ἐπὶ τῆς χωρητικότητος τοῦ ἄμβυκος. Τοιαύτην παραβίασιν οὐδεὶς ἐκ τῶν μέχρι σήμερον ἰσχυόντων νόμων ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει. Ἑπομένως, διὰ νὰ ἐπιβληθῇ ποινὴ, πρέπει νὰ βεβαιωθῇ ἡ παραβίασις, καὶ πρὸς τοῦτο πρέπει νὰ βεβαιωθῇ ἡ χωρητικότης τοῦ ἄμβυκος.

§93ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ ἐννοηθῇ εἰς ποῖα ἀτοπήματα θὰ μᾶς περιαγάγῃ ἡ θεωρία, τὴν ὁποίαν μᾶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, φαντασθῆτε διὰ μίαν στιγμὴν, ὅτι ἡ θεωρία αὕτη ἐφαρμόζεται εἰς ἄλλο τι εἶδος φορολογίας, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἰσχύει τὸ σύστημα τῶν δηλώσεων, π. χ. ἐπὶ τοῦ φόρου τῶν ζώων. Κατὰ τὸν νόμον περὶ φόρου τῶν ζώων, πάντες οἱ κτηνοτρόφοι ὀφείλουν νὰ ὑποβάλλωσι δηλώσεις, ἀλλὰ μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχουσί τινες, οἱ ὁποῖοι δὲν δηλόνουν καθόλου, καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δηλόνουν ἐλλιπῶς. Ἐρωτῶ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, ἐὰν οἱ ἀπαριθμηταὶ, οἱ ὁποῖοι διορίζονται, ἔχουν μόνον καθῆκον νὰ περιορισθῶσιν εἰς τὴν ἀπαρίθμησιν τῶν γενομένων δηλώσεων, διὰ νὰ ἐξακριβώσουν τὰ ἐλλιπῶς δηλωθέντα ζῶα, καὶ δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ μεταβῶσιν εἰς τὰ ποιμνιοστάσια καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔκαμον οὐδεμίαν δήλωσιν. Τὸ αὐτὸ θέλει συμβῆ καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ὑποθέσατε, ὅτι εἰς μίαν περιφέρειαν τινὲς δὲν ἐδήλωσαν διόλου καὶ ἄλλοι ἐδήλωσαν ἐλλιπῶς. Ἡ Κυβέρνησις θέλει βεβαίως διορίσει εἰδήμονα, ὁ ὁποῖος θέλει ἐξακριβώσει τὴν χωρητικότητα τοῦ ἄμβυκος, θὰ ἦναι δὲ πολὺ ἄτοπον νὰ μετρήσῃ μόνον τοὺς ἄμβυκας τῶν δηλωσάντων ἐλλιπῶς καὶ νὰ μὴ ἐρευνήσῃ τοὺς ἄμβυκας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδήλωσαν. Ὥστε βλέπω εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἓν νέον σύστημα, τὸ ὁποῖον προέρχεται, διότι εὑρισκόμεθα εἰς πολλὴν σύγχυσιν, μολονότι οὐδεμία χρῆσις ἐγένετο τῶν ποτῶν, διὰ τὰ ὁποῖα νομοθετοῦμεν.

§94ΑΡ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἡ φράσις «ἐργαζομένους ἄνευ ἀδείας» τοῦ ἄρθρου 9ου ἐννοῇ τοὺς ἀνακαλυπτομένους ὡς ἔχοντας ἄμβυκας χωρητικότητος ἄνω τῆς δηλουμένης, ἢ μὴ ἔχοντας παντελῶς δηλώσει, τότε δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦτο προβλέπει καὶ περὶ τῆς τιμωρίας αὐτῶν, καὶ τότε εἶναι περιττὴ πᾶσα ἄλλη διάταξις καὶ πᾶσα τροπολογία.

§95ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀκριβῶς τοῦτο ἐννοεῖ.

§96ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε εἶναι περιττὴ πᾶσα τροπολογία. Ὁ ἀνακαλυπτόμενος ὡς ἐργαζόμενος μὲ χωρητικότητα ἄμβυκος ἄνω τῆς δηλουμένης, αὐτὸς τιμωρεῖται.

§97ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἀπέβλεψα εἰς τὸ νὰ καταδείξω τὰ ἄτοπα, τὰ ὁποῖα ἤθελε φέρει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6ου, ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν ἄνευ προσδιορισμοῦ χρόνου ἤθελον ἑκάστοτε μεταβαίνει Ἐπιτροπαὶ μετὰ εἰδημόνων πρὸς βεβαίωσιν τῆς δηλώσεως. Ἀλλὰ ἡ παρατήρησίς μου αὕτη ἔφερεν ἀναγκαίως εἰς τὸ νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐλλιπὲς, διότι τὸ ἄρθρον 9 ἀφορᾷ εἰς τοὺς ἄνευ ἀδείας ἐργαζομένους, δὲν ἀφορᾷ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, καίτοι ὑπόχρεοι εἰς δήλωσιν, δὲν ἔκαμον τοιαύτην. Αὕτη εἶναι ἡ παράλειψις ἐν τῷ νόμῳ. Τὸ ἄρθρον 9 δὲν ἐπιβάλλει κἀμμίαν κύρωσιν εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς δηλώσεως. Τὸ ἄρθρον 6 ἀληθῶς μνημονεύει περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπόχρεοι εἰς δήλωσιν, καὶ τὸ ἄρθρον 9 πραγματεύεται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐλλιπῶς ἤθελον δηλώσει, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωσις, καθ’ ἣν ὁ ὑποκείμενος εἰς δήλωσιν ἤθελε παραλείψει αὐτὴν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος τόσον εὐκόλους ἔχει τὰς νομικὰς θεωρίας, νὰ μᾶς εἴπῃ, εἰς ποίαν ἐκ τῶν κατηγοριῶν τοῦ ἄρθρου 9 ἤθελεν ὑποβάλει αὐτόν; Αὕτη εἶναι ἡ ἀτέλεια τοῦ νόμου, ἡ ὁποία ἀπεκαλύφθη κατόπιν τῆς παρατηρήσεώς μου. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ὁ μὴ δηλόνων δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ ἄρθρου 9. Ἐν τῷ νόμῳ αὐτῷ πρόκειται νὰ δημιουργήσωμεν ἴδια ἀδικήματα· ποῦ εἶναι δὲ ἡ ἄλλη θεωρία, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ὅτι ταῦτα θὰ βεβαιῶνται ὡς βεβαιοῦνται ἐν γένει τὰ ἀδικήματα; Διὰ τίνος τρόπου; Δὲν εἶναι δυνατὸν, ἢ διὰ νόμου. Λοιπὸν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος τῆς κατασπαταλήσεως τοῦ δημοσίου πλούτου διὰ τῆς ἐπ’ ἄπειρον ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, ὑπάρχει δὲ καὶ ἡ παράλειψις τῆς κυρώσεως ὡς πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, καίτοι ὑπόχρεοι εἰς δήλωσιν, δὲν ἐδήλωσαν.

§98ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ μὴ δηλώσας δὲν ἔχει ἄδειαν καὶ ὁ ἄνευ ἀδείας ἐργαζόμενος παραβιάζει τὸν νόμον. Τὸ ἄρθρον 9 ὁρίζει τοῦτο ῥητῶς· ὁρίζει ὅτι ὁ ἄνευ ἀδείας ἐργαζόμενος οἰνοπνευματοποιὸς καὶ ποτοποιὸς τιμωρεῖται διὰ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 29 τοῦ νόμου ΑΦΙΒʹ ποινῆς. Ἐρωτᾷ ὁ κύριος Βουλευτὴς, πῶς βεβαιοῦται ἡ περίπτωσις, ἡ ἐπαγομένη τὴν τιμωρίαν; Ἐπιβάλλεται ἡ τιμωρία εἰς τὸν ἐργαζόμενον ἄνευ ἀδείας, ἀπόδειξις δὲ, ὅτι ἐργάζεταί τις ἄνευ ἀδείας, εἶναι ἡ ἔλλειψις δηλώσεως τοῦ ἐργαζομένου, διότι, ἵνα λάβῃ τις ἄδειαν, πρέπει νὰ δηλώσῃ. Διὰ τοῦτο τὸ ἄρθρον 6 πραγματεύεται μόνον περὶ τῶν ἀτελῶς δηλούντων, οὐχὶ δὲ καὶ περὶ τῶν μηδόλως δηλούντων. Οἱ μηδόλως δηλοῦντες δὲν ἔχουσιν ἄδειαν, οἱ δὲ ἄνευ ἀδείας ἐργαζόμενοι καταδιώκονται ποινικῶς, βεβαιουμένης τῆς παραβάσεως κατὰ τὰ κεκανονισμένα ὡς ἐκ τῆς ἐπιβαλλομένης τιμωρίας. Ἤρχισεν ἡ συζήτησις αὕτη ἐκ τοῦ ἰσχυρισμοῦ, ὅτι ὑποβάλλομεν εἰς τὰς περὶ ἐπαληθεύσεως διατυπώσεις τοῦ ἄρθρου 6 καὶ τοὺς ἐργαζομένους δι’ ἀμβύκων χωρητικότητος κάτω τῶν 100 ὀκάδων, ὅπερ, ἐὰν ἦτο ἀκριβὲς, θὰ ἐδικαιολόγει τὴν ἐπίκρισιν· ἤδη ὅμως ζητεῖται ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐκ τοῦ ἄρθρου ὑποχρεώσεων καὶ ἐπὶ τοὺς μηδόλως δηλώσαντας, ἐνῷ τὰ περὶ τούτων ἐπαρκῶς κανονίζονται διὰ τοῦ ἄρθρου 9, ὁρίζοντος ὅτι ὁ μὴ ἔχων ἄδειαν οἰνοπνευματοποιὸς ἢ ποτοποιὸς τιμωρεῖται. Βεβαίωσις ἄλλη, ἐξακρίβωσις τοῦ ἐργαζομένου ἄνευ ἀδείας δὲν χωρεῖ, ἀφοῦ κατὰ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει ἄδειαν ὁ μὴ δηλώσας· ἑπομένως τὴν μὴ δήλωσιν βεβαιοῖ ἡ ἔλλειψις ἀδείας, ἐπαγομένη τὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 9 τιμωρίαν.

§99ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐλησμόνησε ποῖαι εἶναι αἱ κατηγορίαι καὶ πῶς κατατάσσεται ἡ πρώτη κατηγορία καὶ πῶς ἡ δευτέρα, καὶ νομίζει ὅτι πρώτη κατηγορία καὶ δευτέρα κατηγορία εἶναι ἀναλόγως τῆς χωρητικότητος. Δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ ὅρος, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁρίζονται αἱ διάφοροι κατηγορίαι. Ἐνταῦθα ἔχομεν μόνον μίαν περίπτωσιν ὑπὲρ ἐκείνων, οἵτινες ἔχουσι λέβητας κάτω τῶν 100 ὀκάδων, δὲν πρόκειται περὶ οἰνοπνευματοποιῶν τῆς αʹ κατηγορίας, οὔτε περὶ οἰνοπνευματοποιῶν τῆς βʹ κατηγορίας, ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ οἰνοπνευματοποιῶν ὑποχρέων νὰ λάβωσιν ἄδειαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ ἀναμνησθῇ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου τοῦ 1887, ὁ ὁποῖος καθορίζει ποία εἶναι ἡ πρώτη κατηγορία, ποία εἶναι ἡ δευτέρα κατηγορία, καὶ ποία ἡ τρίτη· τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα κατατάσσονται εἰς κατηγορίας οὐχὶ ἀναλόγως τῆς χωρητικότητος τοῦ ἄμβυκος, ἀλλ’ ἀναλόγως τῆς ἐργασίας, τὴν ὁποίαν ἐκτελοῦσι, σήμερον δ’ ἔχομεν ἐνταῦθα μίαν διάταξιν ὅλως διάφορον πρὸς τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἰδέας τοῦ νομοθετήματος τοῦ 1887, καθ’ ἣν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἄμβυκα χωρητικότητος κάτω τῶν 100 ὀκάδων, δὲν ἀνήκουσιν οὔτε εἰς τὴν πρώτην οὔτε εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν καὶ ἑπομένως ἀπαλλάσσονται πάσης ὑποχρεώσεως. Ἀλλ’ ἐκ τοῦ ὅτι ἔχει τις ἄμβυκα ἄνω τῶν 100 ὀκάδων, δὲν γίνεται οἰνοπνευματοποιὸς πρώτης κατηγορίας, μήτε δευτέρας, διότι δὲν περιλαμβάνει τὸ ἐργοστάσιόν του ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀναγράφει ὁ νόμος τοῦ 1887, ὅπως γίνῃ οἰνοπνευματοποιὸς πρώτης ἢ δευτέρας κατηγορίας. Λοιπὸν, ἐὰν δὲν ἔχῃ τὰ λοιπὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατατάσσουσιν αὐτὸν εἰς κατηγορίαν, δὲν ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ ἄδειαν.

§100ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς παρέστησεν, ὅτι ὑπάρχουσι καὶ ἄλλαι περιπτώσεις, πλὴν τῶν κανονιζομένων ὑπὸ τῶν ἄρθρων 6 καὶ 9. Οὐδεὶς τῶν ὑπαγομένων εἰς φορολογίαν διαφεύγει τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων τούτων. Ὁ ἐργαζόμενος δι’ ἁπλοῦ ἄμβυκος χωρητικότητος ἄνω τῶν 100 ὀκάδων εἶναι οἰνοπνευματοποιὸς πρώτης κατηγορίας, ἐὰν ἔχῃ τελειότερα μηχανήματα, εἶναι οἰνοπνευματοποιὸς δευτέρας κατηγορίας, καὶ ἐὰν κατεργάζηται ἀμυλώδεις ὕλας, εἶναι οἰνοπνευματοποιὸς τρίτης κατηγορίας. Ὁ ἐργαζόμενος δι’ ἁπλοῦ ἄμβυκος χωρητικότητος κάτω τῶν 100 ὀκάδων οὔτε εἰς ὑποχρέωσιν ἀποκτήσεως ἀδείας οὔτε εἰς φορολογίαν ὑποβάλλεται, οὐδ’ ὑπάρχει περίπτωσις τιμωρίας σχετικὴ πρὸς τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ. Ὁ δὲ δι’ ἄμβυκος χωρητικότητος ἀνωτέρας τῶν 100 ὀκάδων ἐργαζόμενος ὡς καὶ ὁ οἰνοπνευματοποιὸς βʹ κατηγορίας καὶ ὁ διὰ μηχανήματος ἐργαζόμενος ποτοποιός, ἐὰν μὴ φέρωσιν ἄδειαν, εἶναι τιμωρητέοι. Οὐδεὶς παρελείφθη καὶ οὐδὲν παρελείφθη. Τὸ ἄρθρον 9 θὰ ἐφαρμοσθῇ ὡς πρὸς τοὺς τῆς αʹ κατηγορίας οἰνοπνευματοποιοὺς μόνον εἰς τοὺς ἔχοντας ἁπλοῦς ἄμβυκας χωρητικότητος ἀνωτέρας τῶν 100 ὀκάδων. Οἱ ἔχοντες ἁπλοῦς ἄμβυκας κατωτέρας χωρητικότητος διαφεύγουσι πᾶσαν ὑποχρέωσιν. Οἱ ἔχοντες ἄμβυκας χωρητικότητος ἀνωτέρας τῶν 100 ὀκάδων ὀφείλουσι νὰ λάβωσιν ἄδειαν, δὲν δύνανται δὲ νὰ λάβωσιν ἄδειαν, ἐὰν μὴ δηλώσωσιν, ἐὰν δὲ δηλώσωσιν ἐλλιπῶς, ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6.

§101ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς θὰ ἐξακριβωθῇ, ὅτι δὲν ἐδήλωσεν ὁ ἔχων ἄμβυκα χωρητικότητος ἀνωτέρας τῶν 100 ὀκάδων;

§102ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐξακριβώσεως, ἀφοῦ ἡ ἔλλειψις ἀδείας καταδεικνύει τὴν ἔλλειψιν δηλώσεως.

§103ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς θὰ ἐξακριβώσητε, ὅτι δὲν ἔχει ἄδειαν;

§104ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὁ ὀφείλων κατὰ νόμον νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τιμωρίαν διὰ τὴν παράβασιν θὰ ἐξακριβώσῃ τὰ περὶ τῆς ἐκδόσεως ἀδείας κατὰ τὰς διατάξεις, τὰς ἰσχυούσας ὡς πρὸς τὴν ἀπόδειξιν.

§105ΜΙΛΗΣΗΣ. Λοιπὸν αὐτοὶ παραπέμπονται εἰς τὴν κοινὴν διαδικασίαν.

§106ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὄχι· παραπέμπονται οὗτοι εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 33 τοῦ ΑΦΙΒʹ νόμου.

§107ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Λησμονεῖτε, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου σχηματίζεται πολυπληθεστάτη τάξις κατεχόντων ἄμβυκας καὶ μὴ φορολογουμένων, μεταξὺ τῶν ὁποίων θὰ ὑπάρχωσι πολλοί, κατέχοντες ἄμβυκας φορολογουμένους καὶ μὴ δηλώσαντες. Θὰ ἔχητε λοιπὸν νέον παράπτωμα, τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε νόμων ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει καὶ τὸ ὁποῖον βάσιν ἔχει τὸν τρόπον τῆς βεβαιώσεως, τὸν ἀναγραφόμενον ἐν τῷ νόμῳ. Κατόπιν δὲ τούτου ἔρχεσθε εἰς ὅλα τὰ ἄτοπα, τὰ ὁποῖα ἐπάγεται ἡ διαρκὴς ἐποπτεία, τὴν ὁποίαν θὰ ἐξασκῇ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκ τοῦ ἄρθρου 6 ἐπὶ ὅλων τῶν κατόχων ἀμβύκων.

§108ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὁ κύριος Βουλευτὴς ζητεῖ νὰ καθορίσωμεν εἰδικὰς διατάξεις περὶ ἀποδείξεως τῆς παραβάσεως· τοῦτο ἐντελῶς ἀποκρούω. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ὡρίσαμεν εἰδικὰς διατάξεις, ἀλλ’ ἀφήσαμεν ἐφαρμοζομένας τὰς γενικῶς κρατούσας, λέγει ὁ κ. Βουλευτής, ὅτι καθωρίσαμεν ὡς διατάξεις ποινικῆς διαδικασίας τὰς ἐν τῷ ἄρθρῳ 6. Ἀλλ’ αὗται οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουσι πρὸς τὴν παράβασιν· ἡ παράβασις, τιμωρουμένη διὰ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 29 τοῦ νόμου ΑΦΙΒʹ ποινῆς, θέλει βεβαιωθῆ κατὰ τὸν τρόπον, τὸν ἰσχύοντα ὡς πρὸς τὴν ποινὴν ἐκείνην, ἤτοι τὸν καθοριζόμενον διὰ τοῦ ἄρθρου 33 τοῦ αὐτοῦ νόμου. Ἐὰν νομίζητε, ὅτι εἰδικοὶ λόγοι ὑπαγορεύουσιν, ὅπως διὰ τὴν ἀπόδειξιν τῶν παραβάσεων τούτων ὁρισθῶσιν εἰδικαὶ διατάξεις, δέον νὰ ὑποδείξητε αὐτούς, ἡμεῖς ὅμως φρονοῦμεν, ὅτι τοιοῦτοι εἰδικοὶ λόγοι δὲν ὑφίστανται. Τί ζητεῖτε διὰ τοῦ ὁρισμοῦ εἰδικῶν διατάξεων; ζητεῖτε μεγαλειτέραν αὐστηρότητα, ἢ τοὐναντίον ζητεῖτε χαλάρωσιν τῆς ἐξουσίας τῶν ἐπιβαλλόντων τὰς ποινάς; Ἐὰν ζητῆτε περιορισμούς, πρέπει ν’ ἀποδείξητε, ὅτι ἡ ἐξουσία τῶν ἐπιβαλλόντων τὰς ποινὰς εἶναι ὑπερβολική, ἐὰν δὲ τοὐναντίον ζητῆτε ἔντασιν αὐστηρότητος, πρέπει ν’ ἀποδείξητε, ὅτι οἱ ἐπιβάλλοντες τὰς ποινὰς δὲν περιβάλλονται δι’ ἀποχρώσης ἐξουσίας ἐκ τοῦ κειμένου νόμου.

§109ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν τῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν αἱ διοικητικαὶ ἀρχαὶ ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ἰδιωτῶν, τῶν ἀπαλλαττομένων τοῦ φόρου. Ὅτε ἐψηφίζετο ὁ νόμος τοῦ 1887 καὶ ἐψηφίζοντο ἐν τῷ νόμῳ ἐκείνῳ διατάξεις ἀντίθετοι πρὸς τὰς ἰδέας καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ πολιτεύματος ἡμῶν, καὶ ὑπεβάλλοντο πληθυσμοὶ ὁλόκληροι εἰς τὴν ἐξουσίαν τῶν διοικητικῶν ἀρχῶν, τότε ἡ μόνη δικαιολογία, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐπαρουσίασεν ὑπὲρ τῶν διατάξεων ἐκείνων, ἦτο τὸ ταμειακὸν συμφέρον τοῦ δημοσίου καὶ ἡ ὑπεκφυγὴ τῆς πληρωμῆς φόρου. Σήμερον δὲν πρόκειται πλέον περὶ φόρου, ἀλλὰ περὶ ὁλοκλήρου τάξεως ἀνθρώπων, ἀπαλλασσομένων τοῦ φόρου, μὴ ὑποχρέων νὰ πληρώσωσι τίποτε εἰς τὸ Δημόσιον καὶ μ’ ὅλα ταῦτα ὑποτασσομένων εἰς τὴν ἐξουσίαν τῶν διοικητικῶν ἀρχῶν τοῦ νόμου τοῦ 1887, εἰς τὰς ἐνοχλήσεις τῶν ἀνακρίσεων καὶ τῶν ἐξετάσεων τῶν Ἐφόρων καὶ τῶν εἰδημόνων, ὧν γνωρίζομεν τὸ ποιόν.

§110ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Πρωτοφανὲς ὑποθέτω θὰ ἦναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ἐφαρμοζόμενον, προκειμένου περὶ τοιούτου γεγονότος, διὰ τὸ ὁποῖον χρειάζεται εἰδικὴ ἐξακρίβωσις, ἵνα νομοθετῇ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ἐξακρίβωσις διὰ τῶν συνήθων μέσων. Φαντασθῆτε ὅτι ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ θὰ καταγγέλλῃ ἁπλῶς τὸν ἔχοντα λέβητα συνήθους χωρητικότητος, θὰ προτείνῃ μάρτυρας, θὰ προσάγῃ αὐτοὺς εἰς τὸ Δικαστήριον καὶ θὰ ἐρωτῶνται οἱ μάρτυρες περὶ τῆς χωρητικότητος.

§111ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν πρόκειται περὶ Δικαστηρίου.

§112ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκόμη χειρότερα· τότε πῶς θὰ ὑπάρχῃ ἀσφάλεια; Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν ἑτέραν παρατήρησιν, περὶ τῆς ὁποίας ὁ κ. Πρωθυπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἐκ τῆς ἐλλείψεως τῆς ἀδείας δὲν ἀποδεικνύεται ἡ μὴ ὕπαρξις τῆς δηλώσεως, ὁ κ. Πρωθυπουργὸς μετεχειρίσθη τὸ σχῆμα, τὸ ὁποῖον ἐν τῇ λογικῇ καλοῦμεν σχῆμα διάλληλον.

§113ΛΕΒΙΔΗΣ. Δυστυχῶς καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία ἔχουσι γνῶσιν καὶ τῶν εἰδημόνων καὶ τῶν πρωτοκόλλων τῶν εἰδημόνων· διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι δίκαιον ἔχουσιν οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐπιμένοντες ὅπως τεθῶσιν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ τοὐλάχιστον αἱ ἀναγκαῖαι ἐγγυήσεις. Ἐνθυμεῖσθε πόσος λόγος ἐγένετο παρ’ ἐμοῦ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν τακτικὴν Σύνοδον περὶ τῶν πρωτοκόλλων τῶν οἴνων, ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἡ Εἰσαγγελία Ἀθηνῶν ἔφερον ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου Ἀθηνῶν ἑκατοντάδας καὶ χιλιάδας οἰνοπωλῶν, ἐπὶ τῷ ὅτι ἐδήλωσαν δῆθεν ἐλλιπῶς τὸν οἶνον αὐτῶν. Καὶ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ ἐγὼ ἐλάβομεν τὸν λόγον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, καὶ ἀπεδείχθη διὰ δημοσίων ἐγγράφων, ὅτι διὰ τὴν ἔλλειψιν δῆθεν τεσσάρων ὀκάδων, ἢ δύο, ἢ καὶ μιᾶς, καὶ τὴν ζημίαν ἑπομένως ὀκτὼ ἢ τεσσάρων ἢ καὶ δύο λεπτῶν, ἤχθησαν χιλιάδες ἐπαγγελματιῶν ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου, καὶ μάλιστα ἄνευ νόμου. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι εὑρίσκονται ἐν πλήρει δικαίῳ οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ζητοῦντες τὰς ἐγγυήσεις ταύτας. Τὸ ἄρθρον 6 εἶναι τῷ ὄντι σαφέστατον. Ὁμιλεῖ κατ’ ἀρχὰς περὶ τοῦ ἐπαγωγοῦ τίτλου τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπή, ὅταν ἀναγνώσητε τὸ ἄρθρον, θέλετε ἴδει, ὅτι ἀποτελεῖται ἐκ δύο προσώπων μόνον· καὶ εὐθὺς, ὡς ὁ Δήμαρχος οὐχὶ ἀρνηθῇ, ἀλλὰ ζητήσῃ ἀναβολήν τινα τριῶν ἢ ἓξ ὡρῶν, ἢ δύο ἡμερῶν, πρὸς ἐνέργειαν αὐτῆς τῆς αὐτοψίας, αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται τότε ἐξ ἑνὸς μόνου προσώπου. Καὶ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ, καθ’ ἣν ἐν νομοθεσίᾳ βλέπομεν Ἐπιτροπὴν ἐξ ἑνὸς προσώπου! Ἐὰν δὲ προχωρήσητε εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, θέλετε ἴδει, ὅτι οἱ παραβάται τοῦ νόμου τιμωροῦνται κατὰ τὰς διατάξεις, τὰς ἀναφερομένας ἐν τῷ ἄρθρῳ 9, ὅπερ, κατὰ τὸ σύνηθες νομοθετικὸν σύστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, παραπέμπει εἰς τὸ ἄρθρον 29 ἄλλου νόμου προϋπάρχοντος, ἤτοι τοῦ νόμου ΑΦΙΒʹ τοῦ 1887 ἔτους, ὅπερ λέγει: «Οἱ κατασκευασταὶ ποτῶν, οἱ ἐργαζόμενοι ἄνευ ἀδείας, ἢ κλπ. τιμωροῦνται διὰ προστίμου μέχρι 5000 δραχμῶν, ἡ δὲ σοῦμα καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς παραχθέντα ποτὰ κατάσχονται καὶ ἐκποιοῦνται ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου.» Ἐνῷ λοιπὸν ἀπειλεῖται ποινὴ μέχρι 5000 δραχμῶν, καὶ ἄλλη πρόσθετος ποινή, ἡ τῆς δημεύσεως, ταῦτα πάντα νομίζουσιν, ὅτι ἐξασφαλίζονται δι’ Ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐν ἀρχῇ ἀποτελεῖται ἐκ δύο προσώπων, καὶ ἀμέσως κατόπιν ἐξ ἑνὸς προσώπου. Αὐτὸ δὲ τὸ πρόσωπον ποῖος γνωρίζει τίς ἄθλιος κομματαρχίσκος τοῦ χωρίου θὰ ἦναι, ὅστις, ἵνα λάβῃ τὰς τέσσαρας ἐκείνας δραχμὰς, ἢ ἵνα λάβῃ κάτι τι περισσότερον, συντάσσει πρωτόκολλον, ἢ ἐπὶ τέλους ἀπαλλάσσει τὸν μὴ δηλώσαντα τοῦ πρωτοκόλλου. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἥτις ἔχει συμφέρον νὰ νομοθετῇ πράγματα συνδεόμενα πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ, καθῆκον ἔχει νὰ φέρῃ εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου τούτου. Νομίζω, ὅτι δὲν θέλει εἶσθαι ἐντελῶς ἀσύμφορον νὰ ἀποτελεσθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἐκ τριῶν προσώπων, οὐχὶ ὅμως ἐκ προσώπων λαμβανόντων ἀποζημίωσιν. Ἔχομεν τὸν φόρον τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, καὶ ἐκεῖ βλέπομεν συμπράττοντα ἕνα ἱερέα, τὸν Πρόεδρον ἢ μέλος τι τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν τάχα αὐταὶ αἱ ἐγγυήσεις νὰ προστεθῶσιν εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν τὴν ἀμφιβολίαν ἢ τὴν βεβαιότητα, ὅτι αὐτὰ τὰ μέλη τῶν Ἐπιτροπῶν θέλουσι χρησιμεύσει καὶ θέλουσιν ἐργασθῆ ὡς ἀπειλαὶ, χάριν ἐκλογικῶν σκοπῶν, ἢ διὰ τὰ ἴδια αὐτῶν ὀφέλη;

§114ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ ἐπιμένω, ὅτι ὑπάρχει ἀτέλεια ἐν τῷ νομοσχεδίῳ πρὸς βλάβην τῶν συμπολιτῶν μας. Ὑποθέσωμεν ὅτι λειτουργεῖ τὸ νομοσχέδιον, ὑπάρχουσι δέ τινες ὑπόχρεοι πρὸς δήλωσιν καὶ μὴ δηλώσαντες, ἄλλοι δὲ, ἔχοντες ἄμβυκας κάτω τῶν ἑκατὸν ὀκάδων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἀνάγκην νὰ δηλώσωσι. Τί θὰ συμβῇ; Θὰ ὑπάρξωσί τινες, οἱ ὁποῖοι θὰ καταγγείλωσι τὸ ἀδίκημα τὸ γενόμενον, καὶ τὸ ἀδίκημα τὸ μὴ γενόμενον. Ἂς ἀκολουθήσωμεν τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν διαγράφει ὁ οἰκεῖος νόμος τοῦ 1887. Ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας θὰ παράσχῃ ὁ καταγγέλλων, θὰ ἐπιβάλῃ ποινήν, καθ’ ἧς θὰ γίνῃ ἔφεσις ἐνώπιον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου· ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ποία ἀσφάλεια θὰ ὑπάρξῃ διὰ τὸν πολίτην; πῶς θὰ ἐξετασθῶσι τὰ παράπονά του; Ἐὰν ὑπῆρχε μία διαδικασία ἐν τῷ νόμῳ, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ βεβαιωθῇ ἀσφαλῶς ἡ παράβασις ἢ μὴ παράβασις, θὰ ἐνόουν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 9, ἀλλὰ μὴ ὑπαρχούσης διαδικασίας, βεβαίως ὁ πολίτης μένει ἐκτεθειμένος εἰς τὰς φατριαστικὰς προαιρέσεις τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου. Δύναται ὁ πολίτης ν’ ἀποδείξῃ, ὅτι ὁ λέβης αὐτοῦ δὲν ἔχει χωρητικότητα ἄνω τῶν ἑκατὸν ὀκάδων; Βεβαίως ὄχι. Αὕτη εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν δίδω εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, ἐρωτήσαντα τί ζητοῦμεν διὰ τοῦ καθορισμοῦ εἰδικῶν διατάξεων ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἄτοπον καὶ τοῦ ἄρθρου 6 καὶ τοῦ ἄρθρου 9, ὅτι δὲν χορηγοῦνται εἰς τὸν πολίτην τὰ μέσα, ὅπως ἀμυνθῇ κατὰ τῆς αὐθαιρεσίας τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου καὶ κατὰ τῶν ψευδῶν καὶ ἀδίκων καταγγελιῶν.

§115ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς προηγουμένας συνεδριάσεις, πρὸ δύο περίπου ἐτῶν λαβούσας χώραν, καὶ ἄλλοι κύριοι Βουλευταὶ καὶ ἐγὼ ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι αἱ παραβάσεις τῶν νόμων περὶ ἐμμέσων φόρων ἔπρεπεν ὅλαι νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὴν διαδικασίαν τῶν κοινῶν δικαστηρίων, καὶ ὅτι ὁ τρόπος τῆς διεκδικήσεως, ὁ ἤδη ὑπάρχων εἰς τὴν νομοθεσίαν, διὰ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, οὐ μόνον δὲν εἶναι ὁ κατάλληλος πρὸς ἀπονομὴν πλήρους δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ ἀντίκειται εἰς τὰς βάσεις τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον κατήρτισε τὰς βάσεις τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἐπέτρεψε δὲ μόνον τὴν σύστασιν διοικητικῶν δικαστηρίων πρὸς ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων τοῦ ἀμφισβητουμένου διοικητικοῦ, οὐχὶ δὲ καὶ τὴν σύστασιν ποινικῶν διοικητικῶν δικαστηρίων. Μάλιστα ὁ ἰσχύων νόμος περὶ οἰνοπνευμάτων παρέχει εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τὸ δικαίωμα καὶ ἄνευ ἐφέσεως καὶ τὰς ἀθωωτικὰς ἀποφάσεις νὰ ἐκκαλῇ ἐνώπιόν του καὶ νὰ καταδικάζῃ τὸν ἀθωωθέντα. Πρόκειται σήμερον νὰ ἀποφανθῶμεν, ὅτι ἡ νομοθεσία αὕτη δὲν εἶναι ἐπαρκὲς πρὸς ἀπονομὴν δικαιοσύνης; Φρονῶ ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τούτου, οὐδὲ εἶναι ὁ κατάλληλος χρόνος νὰ τροποποιήσωμεν αὐτήν· ἀλλ’ οἱ κύριοι συνάδελφοι ἀπέδειξαν, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη ἐγγυήσεων πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν πολιτῶν, σχετικῶς πρὸς τὴν βεβαίωσιν τῆς χωρητικότητος τοῦ λέβητος. Διατὶ ὅμως ζητοῦμεν ἐξαιρετικῶς ἐγγυήσεις περὶ μόνης τῆς χωρητικότητος τοῦ λέβητος, καὶ δὲν ζητοῦμεν ἐγγυήσεις καὶ διὰ τὴν βεβαίωσιν τῶν λοιπῶν παραβάσεων, δι’ ἃς ἐπιβάλλονται ποιναί; Ὁ τρόπος τῆς βεβαιώσεως τῶν παραβάσεων ἰσχύει οὐχὶ μόνον διὰ τὰς παραβάσεις τοῦ περὶ οἰνοπνευμάτων νόμου, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς τοῦ νόμου περὶ καπνοῦ, σιγαροχάρτου κτλ. κτλ. Ὅθεν αἱ παρατηρήσεις, αἵτινες ὑπεβλήθησαν, ἀδίκως παρεμβάλλονται, κατ’ ἐμὲ, εἰς τὴν συζήτησιν ταύτην, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ γενικώτερον μέτρον.

§116ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς παρετήρησεν, ὅτι τὸ ἄτοπον προέρχεται ἐκ τοῦ γενικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, νὰ ὑποβάλῃ εἰς τοιαύτην διαδικασίαν τ’ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦσιν οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι. Ἀλλὰ παρατηρῶ, ὅτι δὲν θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἤθελον παραβῆ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 ἢ τοῦ 9 τοῦ ἤδη ψηφιζομένου νόμου, πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι παραβῆ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ νόμου τοῦ 1887. Ὁ λόγος δὲ εἶναι ἁπλούστατος. Ἀληθῶς διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1887 ὑποβάλλονται εἰς δηλώσεις πάντες, καὶ οἱ τῆς πρώτης καὶ οἱ τῆς δευτέρας καὶ οἱ τῆς τρίτης κατηγορίας, καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει μία διαδικασία διαγεγραμμένη, ἡ ὁποία διεξάγεται ἔστω καὶ ἀτελῶς, ἀλλὰ κατ’ ἀντιμωλίαν. Ἀλλ’ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἐξακριβώσῃ τὴν ἀλήθειαν τῆς δηλώσεως, προσετέθη καὶ τὸ στοιχεῖον τοῦ Δημάρχου, ἔστω· ἐνταῦθα ὅμως, εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, ὁ πολίτης εἶναι ἐντελῶς ξένος, ὁ Δήμαρχος ὑπάρχει ὡς πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπόχρεοι πρὸς δήλωσιν· διὰ τοῦτο ἀγωνίζομαι νὰ σᾶς πείσω, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ ἐλάττωμα τοῦ νομοσχεδίου· ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ὑπόχρεος εἰς δήλωσιν, δὲν ἔχει ὅπλον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀμυνθῇ κατὰ τῆς αὐθαιρέτου διαδικασίας, δὲν ὑπάρχει διαδικασία κατ’ ἀντιμωλίαν διεξαγομένη, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει καταγγελίας, ἐπὶ τῇ βάσει ἐξωδίκου πληροφορίας ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος θὰ ἐπιβάλῃ μίαν ποινήν. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι τὸ ἐλάττωμα τοῦ νόμου, τὸ ὁποῖον ἐπιπροστίθεται εἰς τὸ ἐλάττωμα ὅλων τῶν ἄλλων νόμων, τῶν ἤδη ψηφισθέντων, εἰς τὸ ἐλάττωμα τοῦ ἄρθρου 23 τοῦ νόμου τοῦ 1887, ὁ ὁποῖος παρεδέχθη μίαν σκιὰν ὅπλου ἀμύνης εἰς τὸν πολίτην· ταύτην τὴν ἀφαιροῦμεν διὰ τῆς διατάξεως 6ης καὶ 9ης, διότι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία κατ’ ἀντιμωλίαν διαδικασία, διὰ τῆς ὁποίας θὰ δυνηθῇ ν’ ἀποδείξῃ, ὅτι, μὴ ὢν ὑπόχρεως εἰς δήλωσιν, δὲν ἐδήλωσε.

§117Ι. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Τὸ εʹ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 6ου λέγει ὅτι «ἐξακριβωθεῖσα τυχὸν μείωσις οὐδόλως λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν». Δὲν ἐννοῶ διατί, ἐὰν μετὰ τὴν ἐξέτασιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἐξακριβωθῇ ἡ μείωσις, νὰ μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§118ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἀφοῦ αὐτὸς ὑποβάλλει τὴν δήλωσιν, πῶς θὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ἀνακριβὲς τῆς ἰδίας αὑτοῦ δηλώσεως;

§119Ι. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Ἐὰν ἐκ λάθους ἤθελε δηλωθῆ χωριτικότης ἀνωτέρα, διατὶ ν’ ἀδικηθῇ ὁ φορολογούμενος; (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6 ἄνευ ἑτέρας ἀντιῤῥήσεως).

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7. (Ἀναγινώσκεται).

§121ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χάριν ἀκριβολογίας κάμνω μίαν παρατήρησιν. Ἐν τέλει τὸ ἄρθρον λέγει: «Ἡ δὲ πληρωμὴ τοῦ δικαιώματος γίνεται εἰς τέσσαρας ἴσας τριμηνιαίας δόσεις, πληρωτέας ἑκάστης δόσεως ἕνα μῆνα μετὰ τὴν ἔκδοσιν ἀδείας.»

§122ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀντὶ «ἑκάστης δόσεως» νὰ τεθῇ «τῆς πρώτης δόσεως». (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7 μετὰ τῆς τροπολογίας ταύτης τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8ον. (Ἀναγινώσκεται).

§124ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου ἐπιζητεῖται νὰ κατασταθῇ εὐχερεστέρα ὅσον ἔνεστι καὶ ἧττον καταθλιπτικὴ ἡ θέσις τῶν παραγόντων οἰνόπνευμα, ἀπαλλασσομένων ὅσον δυνατὸν ὀχληρῶν διατυπώσεων. Ἐν τούτοις νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου τούτου ματαιώνει τὸν κύριον σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, τὸν σκοπὸν τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν οἰνοπνευματοπαραγωγῶν ἀπὸ τῶν καταθλίψεων. Ὁ ἰσχύων νόμος ὁρίζει τίνες εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις αὐτῶν καὶ ποῖα τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα ὀφείλουσι νὰ ἐκπληρώσωσιν. Ἀλλὰ τὸ προκείμενον ἄρθρον ἀναθέτει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κανονίσῃ αὐτὴ καὶ ἑτέρας ὑποχρεώσεις, πρὸς ἃς ὀφείλουσι νὰ συμμορφωθῶσιν οἱ οἰνοπνευματοπαραγωγοὶ τῆς δευτέρας κατηγορίας· ἀλλ’ οὕτω πως ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ λάβῃ τοιαῦτα μέτρα, τὰ ὁποῖα νὰ καταστήσωσι τὴν θέσιν των χειροτέραν ἐκείνης, εἰς ἣν ἤδη εὑρίσκονται. Δὲν νομίζετε, ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ ὁρίσῃ ἀπὸ τοῦδε ἡ Κυβέρνησις εἰς τίνας ὑποχρεώσεις πρέπει νὰ ὑποβληθῶσι πρὸς βεβαίωσιν τοῦ ὑλικοῦ, τοῦ εἰσαγομένου ἐντὸς τῶν καταστημάτων των; Καὶ τόσῳ μᾶλλον νομίζω, ὅτι ματαιοῦται ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου, καθ’ ὅσον παρακατιὸν ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία τιμωρεῖ τοὺς οἰνοπνευματοπαραγωγοὺς αὐστηρότατα, ἐὰν δὲν συμμορφωθῶσι πρὸς τὸ Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις θέλει ἐκδόσει. Μὲ ἄλλους λόγους ἀνατίθεται διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίσῃ αὐτὴ δι’ ἁπλοῦ Διατάγματος ἀξιοποίνους πράξεις, ἐπαγομένας τὴν τιμωρίαν τῶν διαπραττόντων αὐτάς. Φρονῶ, ὅτι ὀρθότερον εἶναι τὸ ἀντίθετον σύστημα, ἤγουν νὰ ὁρίσωμεν ἡμεῖς τίνες δύνανται νὰ ὦσιν αἱ πράξεις αὗται.

§125ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Τὸ Διάταγμα, περὶ οὗ ἐν τῷ ἄρθρῳ, μόνον ἔχει σκοπὸν τὴν ἐξασφάλισιν κατὰ τῆς χρήσεως ἀμυλωδῶν ὑλῶν πέραν τοῦ ἐξαιρετικῶς ἐπιτετραμμένου ὅρου. Τὸ νομοσχέδιον παρέχει προνόμια εἰς τὴν κατεργασίαν τῶν ζαχαρωδῶν ὑλῶν, τούτων δὲ τὸ προνομιοῦχον ἐπιβάλλει πρόνοιαν περὶ περιορισμοῦ τῆς κατεργασίας τῶν ἀμυλωδῶν ὑλῶν εἰς μόνην τὴν ἐπιτρεπομένην ὑπὸ τοῦ νόμου. Ἐπιτρέπεται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως γίνηται συνάμα μετὰ τῶν ζαχαρωδῶν ὑλῶν καὶ κατεργασία ὡρισμένης ἀμυλώδους ὕλης ἐν τῇ ἀναγκαίᾳ ἀναλογίᾳ πρὸς τὴν ταχυτέραν ἀπόσταξιν τῶν ζαχαρωδῶν ὑλῶν. Ἡ ἀνοχὴ αὕτη ἐπάγεται τὴν παροχὴν ἐξουσίας εἰς τὴν Κυβέρνησιν πρὸς λῆψιν μέτρων, ὅπως ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα ἀμυλωδῶν ὑλῶν χάριν τῆς τοιαύτης ἀναμίξεως μὴ χρησιμεύῃ εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἀποσταζομένων ζαχαρωδῶν ὑλῶν διὰ τῆς ἀμυλώδους πέραν τοῦ ἐπιτρεπομένου ποσοῦ.

§126ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἤθελον προτιμήσει, ὡρισμένως ἐν τῷ νόμῳ νὰ καταχωρισθῶσιν αἱ ὑποχρεώσεις τῶν πολιτῶν νὰ τὰς περιστέλλῃ, ἢ νὰ τὰς ἐκτείνῃ. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8ον ἄνευ ἑτέρας ἀντιῤῥήσεως).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 9ον. (Ἀναγινώσκεται).

§128ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χθὲς ἐγένετο παρατήρησις ὑπὸ τοῦ κυρίου Σωτηροπούλου, ὅτι εἶναι καλὸν νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ τῶν παραλειπόντων νὰ δηλώσωσι καὶ τῶν ἐλλιπῶς δηλούντων· ὥστε οἱ τελευταῖοι οὗτοι νὰ τιμωρηθῶσι μὲ τὸ διπλοῦν ἢ τριπλοῦν.

§129ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Εἴπομεν ὅτι εἰς τοὺς ἀτελῶς δηλοῦντας ἐπιβάλλεται τὸ ὀκταπλοῦν τοῦ ἀποκρυπτομένου φόρου.

§130ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δύναται νὰ πλανηθῇ ὁ πολίτης καὶ εἰς μεγαλείτερον ποσόν.

§131ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Εἴπομεν ὅτι θὰ θέσωμεν τιμωρίαν ἀνάλογον πρὸς τὸ λάθος. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9ον ἄνευ ἑτέρας ἀντιῤῥήσεως).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 10ον. (Ἀναγινώσκεται).

§133ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κατόπιν τῶν ὅσων ἀνέπτυξα προηγουμένως, προτείνω ὅπως ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 10 τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς: «Ὡς πρὸς τὴν ἐπιβολὴν τῶν ποινῶν ἰσχύουσιν αἱ διατάξεις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας.»

§134ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω νὰ ὑποβάλω παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου. Κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ὑπεστήριζον, ὅτι πάντες οἱ εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν ὑπαγόμενοι οἰνοπνευματοπαραγωγοὶ τιμωροῦνται κατὰ τὸ ἄρθρον 10, ἐὰν ἔχωσιν ἐν ταῖς ἀποθήκαις των ἀμυλώδεις ὕλας. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεστήριξεν, ὅτι οἱ ἔχοντες λέβητας χωρητικότητος κατωτέρας τῶν 100 ὀκάδων, αὐτοὶ δὲν τιμωροῦνται, δυνάμει τοῦ ἄρθρου τούτου. Παρατηρῶ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ γνώμη του, διότι ἅπαντες ἀνεξαιρέτως οἱ οἰνοπνευματοπαραγωγοί, καὶ αὐτοὶ οἱ ἀπαλλασσόμενοι παντὸς φόρου, τιμωροῦνται κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦτο, ἐὰν ἔχωσιν εἰς τὰς οἰκίας των ἀμυλώδεις ὕλας. Τοῦτο ἐξάγεται ἀριδήλως, ἐὰν παραβάλητε ἅπαντα τὰ προηγούμενα ἄρθρα πρὸς τὸ ἄρθρον 10. Τὸ ἄρθρον 3 λέγει: «οἱ κατὰ τὸ ἐδάφιον αʹ τοῦ ἄρθρου 1 οἰνοπνευματοποιοὶ πρώτης κατηγορίας», ἤγουν οὐχὶ καὶ οἱ τοῦ ἐδαφίου γʹ. Τὸ ἄρθρον 9 λέγει ἐπίσης, ὅτι τιμωροῦνται μόνοι οἱ εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ τοῦ ἄρθρου 1. Τοὐναντίον τὸ προκείμενον ἄρθρον 10 ὁμιλεῖ περὶ πάντων τῶν οἰνοπνευματοποιῶν πρώτης καὶ δευτέρας κατηγορίας ἄνευ διακρίσεως, ἑπομένως πάντες οὗτοι τιμωροῦνται. Καὶ ἂν ἐπρόκειτο περὶ κατηγορίας παραγούσης οἰνόπνευμα ἀπὸ ἀμυλώδεις οὐσίας, ἠδυνάμην νὰ ἐννοήσω τὴν τιμωρίαν, ἀλλ’ ὅταν αὕτη ἐπιβάλληται εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς πρώτης κατηγορίας διὰ μόνην τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ εἰς τὰ ἐργοστάσια ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, θέλει ἀποτελέσει πλήρη ἀπαγόρευσιν παραγωγῆς οἰνοπνεύματος, διότι εἶναι ἀδύνατον ὁ χωρικός, ὁ ἔχων ἄμβυκα εἰς τὴν καλύβην του, νὰ μὴ ἔχῃ ἐντὸς αὐτῆς καὶ ὀλίγον ἄλευρον ἢ ὀλίγην κριθήν· ἑπομένως οἱ τοιοῦτοι, καὶ ἰδίως οἱ τῆς πρώτης κατηγορίας, θέλουσιν ἐγκαταλείψει πᾶσαν ἀπόσταξιν, ἵνα μὴ δώσωσιν ἀφορμὴν πρὸς καταδίωξίν των. Μίαν ἄλλην παρατήρησιν, κύριε Πρόεδρε. Εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τῆς ποινῆς λαμβάνεται τὸ διπλάσιον τοῦ ἀναλογοῦντος δικαιώματος εἰς τὰς ἀμυλώδεις ὕλας κατὰ τὸν νόμον ΑΦΙΒʹ τοῦ 1887 καὶ τοὺς ἀναλογικοὺς πίνακας· δὲν γνωρίζομεν, ἂν μετὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἦναι ἐν ἰσχύϊ αἱ διατάξεις ἐκεῖναι, αἱ ἀναγόμεναι εἰς τὸν προσδιορισμὸν τοῦ οἰνοπνεύματος, τοῦ παραγομένου ἐκ τῆς ἀμυλώδους ὕλης. Ἀντὶ τοιαύτης παραπομπῆς, νομίζω ὅτι δυνάμεθα νὰ ὁρίσωμεν ποσὸν ἄλλο, τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς ἀπαλλάσσῃ ἀπὸ τὰς ἀναλογίας.

§135ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἦτο ἀνάγκη ἐν τῷ ἄρθρῳ 10 ὡς πρὸς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς αʹ κατηγορίας ν’ ἀναγραφῇ ὁ περιορισμὸς εἰς τοὺς ἐν ἐδαφίῳ αʹ τοῦ ἄρθρου 1, διότι τὸ ἄρθρον ἐκφράζει τὸν περιορισμὸν διὰ διατάξεως γενικωτέρας, ὁρίζον ὅτι ἐφαρμόζεται τὸ ἄρθρον μόνον εἰς τοὺς ἔχοντας ἀποθήκας ἐργοστασίων, ἐνῷ οἱ κατεργαζόμενοι ἐν ἄμβυξι κατωτέρας χωρητικότητος τῶν 100 ὀκάδων δὲν ἔχουσιν ἀποθήκας ἐργοστασίων. Ἀλλὰ προβαίνω καὶ περαιτέρω ὡς πρὸς τοῦτο· δὲν θεωρῶ κἄν ἀναγκαίαν τὴν διάταξιν, ὅπως ἔχει· δυνάμεθα νὰ ἐκφρασθῶμεν γενικώτερον ἔτι καὶ νὰ ἐκλείψῃ πᾶσα ἀμφιβολία, δυνάμεθα ἐν ἀρχῇ τοῦ ἄρθρου νὰ ὑποκαταστήσωμεν τὰ ἑξῆς: «Οἰνοπνευματοποιοί, ἔχοντες μηχανήματα δυνάμενα νὰ κατεργασθῶσιν ἀμυλώδεις ὕλας καὶ εἰσάγοντες εἰς τὰ ἐργοστάσια αὐτῶν κτλ.» Οὕτως ἄνευ διακρίσεως τῶν τῆς αʹ καὶ βʹ κατηγορίας θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις μόνον εἰς τοὺς ἔχοντας μηχανήματα, δυνάμενα νὰ κατεργασθῶσιν ἀμυλώδεις ὕλας. Περὶ δὲ τῆς παρατηρήσεως, τῆς ἀφορώσης εἰς τοὺς ἀναλογικοὺς πίνακας, λέγω ὅτι δὲν συντάττομεν ἤδη τοιούτους πίνακας, ἔχομεν τοὺς συνταχθέντας, οὗτοι δὲ θὰ χρησιμεύωσιν ὡς μέτρον τῆς ποινῆς.

§136ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἔχῃ πλήρη πεποίθησιν, ὅτι διὰ τῶν κοινῶν ἀμβύκων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ παραγωγὴ οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν, ἐκ κριθῆς, ἐκ γεωμήλων, ἐξ ἀραβοσίτου, ἐάν, λέγω, τοῦτο ἦναι βέβαιον, τότε ἀποδέχομαι τὴν γνώμην του, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω ἐγὼ αὐτὰ τὰ πράγματα ἀκριβῶς· καλὸν εἶναι νὰ ἐξετασθῶσιν.

§137ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἔχομεν πρότασιν, τὴν ὁποίαν δὲν ἠθέλησα νὰ ἀναπτύξω· δηλαδὴ τὴν τροποποίησιν τῆς τελευταίας παραγράφου, ὅτι ὡς πρὸς τὴν ἐπιβολὴν τῶν ποινῶν ἰσχύουσιν αἱ διατάξεις τῆς κοινῆς ποινικῆς νομοθεσίας.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι τροπολογία ὁλόκληρος καὶ θέλει τυπωθῆ.

§139ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὸ ἄρθρον 29 τοῦ νόμου ΑΦΙΒʹ τοῦ 1887 ὁρίζει τὴν ποινήν, τὸν τρόπον δὲ τῆς ἐπιβολῆς τῆς ποινῆς τὸν ὁρίζει τὸ ἄρθρον 23, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ὀλέθριον διὰ τὴν κλάσιν τῶν ἀμπελοκτημόνων, οἵτινες θὰ ἔχωσιν ἄμβυκας χωρητικότητος ἔστω καὶ 100 ὀκάδων· τοῦτο εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ βαρύτερον ὅλης τῆς νομοθεσίας, τὴν ὁποίαν καταργοῦμεν σήμερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι τροπολογία ὁλόκληρος, κύριε Βουλευτὰ, ἡ πρότασίς σας.

§141ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐπὶ τοῦ παρόντος προτείνω τὴν ἀπάλειψιν τῆς τελευταίας παραγράφου.

§142ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἐὰν ἡ πρότασις τοῦ κ. Καραπάνου δὲν γίνῃ δεκτὴ, περὶ ἀπαλείψεως τοῦ ἄρθρου καὶ ἐφαρμογῆς τῶν κοινῶν διατάξεων, ἐγὼ ἐπιμένω εἰς ὅ,τι εἶπον χθές· ὅτι τοὐλάχιστον ἡ βʹ παράγραφος τοῦ ἄρθρου 33 ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ· δηλαδὴ ἡ διάταξις, ὅτι, καὶ ἂν ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος δεχθῇ, ὅτι εἶναι ἀθῶος ἐκεῖνος, καθ’ οὗ ἐγένετο τὸ πρωτόκολλον ἐκ μέρους τοῦ εἰδήμονος, ὅτι τὴν ἀπόφασιν ταύτην, τὴν ἀθωωτικὴν ἐκ μέρους τοῦ Ἐφόρου, τὸ Νομικὸν Συμβούλιον δύναται νὰ ἀκυρώσῃ, καταδικάζον τὸν οἰνοπνευματοποιὸν, τὸν ἔχοντα ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοιαύτην ἀπόφασιν. Τοὺς λόγους ἀνέπτυξα χθὲς διὰ μακρῶν, ὥστε νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὸν σήμερον νὰ ἐπαναλάβω. Εἶναι ὅμως, νομίζω, πρωτοφανὲς, νὰ μὴ ἐμπιστευώμεθα εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον, ὅστις ἦναι ἐγγὺς τῶν πραγμάτων, καὶ νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς τοὺς Νομικοὺς Συμβούλους, οἵτινές εἰσι μακρὰν τῶν πραγμάτων πολλὰς ἡμέρας ἴσως.

§143ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λάβετε παρακαλῶ σημείωσιν τῆς τροποποιήσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὴν καταθέσητε, κύριε Βουλευτά.

§145ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Εἶναι ἡ ἀπάλειψις τῆς τελευταίας παραγράφου.

§146ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τί θὰ γίνῃ κατόπιν;

§147ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Θὰ ἰσχύῃ ἡ κοινὴ νομοθεσία.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐσημειώθη ἡ τροποποίησίς σας, κύριε Καραπάνε, διὰ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν αὔριον. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10 ὡς ἔχει. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως τὰ ἄρθρα 11 καὶ 12· εἶτα δὲ γίνεται δεκτὸν καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου). Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 7 καὶ 40′ μ. μ.