1887.05.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 54

τῆς 9ης Μαΐου 1887

(Σάββατον)

Ὥρα 3 μ. μ.

(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς ἐπεξεργασίας τῶν στρατιωτικῶν νομοσχεδίων ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ στρατιωτικοῦ νόμου, καὶ ἔχει τροποποιήσεις τινὰς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 220).

§2ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐπειδὴ ὁ Προϋπολογισμὸς ἐβράδυνε νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ψηφισθῇ, φυσικὴ συνέπεια εἶναι, ὅτι ἐπῆλθον μεταβολαὶ αὐξήσεως καὶ ἐλαττώσεως, ἐν τῷ μεταξύ. Ταύτας περιελάβομεν ἐν δηλώσει, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλομεν εἰς τὴν Βουλὴν, παρακαλοῦντες, ὅπως παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἵνα ἡ ἔκθεσις αὐτῆς ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ὑπὸ τῆς Βουλῆς, συνάμα μετὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 221). Ὑποβάλλω νομοσχέδιον περὶ συστάσεως ἀποταμιευτικῶν καταστημάτων διὰ τὸ οἰνόπνευμα καὶ ἕτερον περὶ χορηγήσεως ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχ. 172,915 ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως τοῦ 1886 τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 222–223).

§3ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κατάδικοι ἐν ταῖς φυλακαῖς Ῥίου, καὶ ὅτε ἤμην ἐν Πάτραις, μοὶ ὑπέβαλον ἐπανειλημμένως παράπονα, ὅτι πρὸ μηνῶν τοῖς καθυστερεῖται ἡ πρὸς τροφὴν χορηγουμένη μισθοδοσία, καὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἔλαβον καὶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην, τὴν ὁποίαν, καταθέτων εἰς τὸ Προεδρεῖον, συνιστῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ἐνόμισα καλὸν ν’ ἀνακοινώσω καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν, διότι κατ’ αὐτὴν, φέρουσαν τὰς ὑπογραφὰς ὅλων τῶν καταδίκων, τοῖς καθυστερεῖται ἡ μισθοδοσία ἀπὸ 1 Σεπτεμβρίου 1886 μέχρι σήμερον. Δὲν εἶναι ἄγνωστος ἡ κατάχρησις αὕτη, διότι πολλάκις δυστυχῶς γίνεται παρὰ πολλῶν ἐπιστατῶν, ἐν τούτοις εἶναι ἡ αἰσχροτέρα τῶν αἰσχροκερδειῶν, καὶ φρονῶ, ὅτι ἔχει καθῆκον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν ἀντελήφθη τῆς ὑποθέσεως καὶ ἐὰν τὰ σπουδαιότερα ἔργα, εἰς ἃ νῦν καταγίνεται, τῷ δώσωσι καιρὸν, νὰ λάβῃ πρόνοιαν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ δώσῃ ἀκρόασιν καὶ νὰ λάβῃ σύντονον μέριμναν.

§4ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Τί λέγει ὁ κ. Ὑπουργός;

§5ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μὰ δὲν εἶναι κατάστασις αὐτὴ, κ. Πρόεδρε! Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν οὐδὲ ἀκρόασιν δίδει πλέον εἰς τὰς δικαιοτάτας παραστάσεις τῶν Βουλευτῶν.

§6ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὅστις θέλει νὰ ὁμιλήσῃ πρὸς ἐμὲ, παρεκάλεσα πολλάκις νὰ ὁμιλήσῃ ἀπὸ τοῦ βήματος, διότι ἀπὸ τῆς θέσεώς του δὲν τὸν ἀκούω.

§7ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω λοιπόν.

§8ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἀπὸ τοῦ βήματος.

§9ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἄλλης ὑποθέσεως, ἥτις θὰ σᾶς ἐνδιέφερε, θὰ τὴν ἠκούετε, ἀλλὰ προκειμένου περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀποθνήσκουσι τῆς πείνης, ἕνεκεν ἁπλῆς αἰσχροκερδείας τῶν ἐπιστατῶν, δὲν θέλετε ν’ ἀκούσητε.

§10ΤΖΑΝΕΣ. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος, κ. Ὑπουργὲ, παρακαλεῖ ὑμᾶς νὰ λάβητε πρόνοιαν περὶ τῶν ἐν Ῥίῳ καταδίκων, διότι τοῖς καθυστερεῖται τὸ μικρὸν ἐπίδομα 15 ἢ 20 λεπτῶν, καὶ ἕνεκα τούτου κατατρύχονται ὑπὸ τῆς πείνης. Τοῦτο γνωρίζω πρὸς ὑμᾶς, διότι καὶ ἐγὼ ἔχω τοιαῦτα παράπονα ἐκ Καλαμῶν, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ λάβητε πρόνοιαν καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ δι’ ὅλους ἐν γένει τοὺς καταδίκους.

§11ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ, αἱ ἐπερωτήσεις νὰ γίνωνται ἔγγραφοι· αὐτὸς εἶναι ὁ κανών.

§12ΡΑΛΛΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὅταν τὴν ἁβρότητα ἐπεκτείνωμεν μέχρι τοῦ σημείου νὰ καθήμεθα ὥρας ἐνταῦθα χωρὶς νὰ προφέρωμεν λέξιν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν ὅλων ἐκείνων τῶν μακροσκελῶν νομοσχεδίων, νομίζω, ὅτι ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν, ἐάν τις τῶν συναδέλφων ὑποβάλῃ μίαν αἴτησιν, ἡ αἴτησις αὕτη νὰ τυγχάνῃ κἆπως ἀκροάσεως. Ἐδῶ δὲν ἐπρόκειτο περὶ ὑποθέσεως, εἴτε διορισμοῦ, εἴτε ἄλλης τινὸς πράξεως κυβερνητικῆς, ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ βλάψῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἢ τὸ κόμμα· ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς συστάσεως δικαιοτάτης, ἡ ὁποία ἔπρεπεν, ἀνεξαρτήτως πάσης ἀγορεύσεως, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει παρὰ τῆς Κεντρικῆς Ἐξουσίας. Ἔπρεπεν αὐτὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ γνωρίζῃ τί λαμβάνει χώραν εἰς τὰς φυλακὰς, νὰ γνωρίζῃ, ὅτι βεβαίως σήμερον δὲν ὑπάρχει σύστημα φυλακῶν, ὅτι σήμερον ἔχομεν ἐκεῖ καταδίκους, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ τοὺς ἐξαχρειώσωμεν, ὅτι ἔχομεν καταδίκους, τοὺς ὁποίους τυραννοῦμεν ἐπίτηδες, ὑστεροῦντες τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος χορηγεῖ πρὸς συντήρησιν αὐτῶν. Αὕτη εἶναι ἡ σύστασις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος, δὲν ὑπῆρχε δὲ κἀνεὶς λόγος, μήτε ἐκ τοῦ Συντάγματος, μήτε ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπεχρέου τὸν συνάδελφον νὰ ὑποβάλῃ ἐγγράφως τὴν ἐπερώτησιν. Δὲν ἦτο δὲ οὔτε κἂν ἐπερώτησις, ἦτο σύστασις παραπόνων τῶν καταδίκων, τὸ δὲ παράπονον αὐτὸ ἠδύνατο καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζῃ, διότι ἡ εἰκὼν, τὴν ὁποίαν παριστᾷ ἡ αἴτησις τῶν καταδίκων τοῦ Ῥίου, εἶναι μία καὶ ἡ αὐτή, ὅλων τῶν φυλακῶν τοῦ Κράτους. Σκεπτόμεθα μόνον, τίνας ἐπιστάτας νὰ διορίσωμεν, καὶ τίνας ἀπαιτήσεις φατριαστικὰς διὰ τοῦ διορισμοῦ αὐτῶν νὰ ἱκανοποιήσωμεν, καθιστῶμεν ἐργολάβους τοὺς ἐπιστάτας διὰ νὰ τυραννῶσι τοὺς καταδίκους, ὅταν δὲ τὰ παράπονα φθάνωσι καὶ μέχρι τῶν Βουλευτῶν καὶ ὑποβάλλωνται εἰς τὴν Βουλὴν, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐξοργίζωνται οἱ κκ. Ὑπουργοί.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Πρώτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου ΑΣΛϚʹ. περὶ προβιβασμοῦ ὑπαξιωματικῶν εἰς τοὺς βαθμοὺς τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ, ἀνθυπολοχαγοῦ καὶ ὑπολοχαγοῦ.

§14ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσηνίας ὑπέβαλε κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν παρατήρησιν ὀρθὴν, ὅτι ἐν πᾶσι τοῖς νόμοις, ὁπόταν γίνηται μνεία ἄλλων νόμων, πρέπει ἡ μνεία νὰ γίνηται ὁμοιομόρφως, νὰ μὴ περιοριζώμεθα εἰς τὴν μνείαν τῶν στοιχείων τοῦ νόμου, ἢ τῆς ἡμερομηνίας τοῦ νόμου, ἀλλὰ νὰ προστίθηται εἰς τὰ στοιχεῖα καὶ εἰς τὴν χρονολογίαν καὶ ἡ περίληψις, ἐφ’ ὅσον ἀναγράφεται τις ἐν τῇ Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ ταῦτα συνεπλήρωσα τὰ νομοσχέδια, τὰ ὑποβληθέντα εἰς τὴν Βουλὴν, ὑποβάλλω δὲ καὶ ὡς πρὸς τοῦτο τοιαύτην συμπλήρωσιν. (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ νομοσχέδιον, μὲ τὴν συμπλήρωσιν).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου ΡΟΗʹ. τοῦ 1857 περὶ καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν. (Ψηφίζεται ἡ ἀρχή). (Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 1).

§16ΡΙΚΑΚΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν, ἀφοῦ οἱ ἀπόστρατοι δὲν εἶναι πλέον στρατιῶται, ἀλλ’ εἶναι πολῖται, νὰ δικάζωνται ἀπὸ τὰ Στρατοδικεῖα;

§17ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἰδικῶς ὡς πρὸς τοῦτο οὗτοι εἶναι ἐλεύθεροι νὰ θεωρῶνται ὡς πολῖται· θὰ θεωρῶνται δὲ ὡς πολῖται, ἐνόσῳ φέρουσι καὶ τὰ ἐξωτερικὰ γνωρίσματα τοῦ πολίτου, ὅταν ὅμως θελήσωσι νὰ φέρωσι τὴν στολὴν, ὡς ἐπιτρέπεται εἰς αὐτοὺς κατὰ τοὺς στρατιωτικοὺς νόμους, ἐννοεῖται, ὅτι διὰ τούτου ὑποβάλλουσιν ἑαυτοὺς εἰς πάσας τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ στρατιωτικοῦ νόμου.

§18ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἡ ἁρμοδιότης εἶναι ζήτημα δημοσίας τάξεως, οὔτε τὸ ἄτομον δύναται νὰ κανονίσῃ τὴν ἁρμοδιότητά του, οὔτε ἡ ἐξουσία. Ἔχομεν νόμον, ὁ ὁποῖος λέγει, ἐὰν πολίτης φέρῃ στρατιωτικὴν στολήν, καταδιώκεται ἀπὸ τὰ πολιτικὰ δικαστήρια καὶ τιμωρεῖται. Οἱ ἀπόστρατοι εἶναι πολῖται, καὶ νομίζω ὀρθότερον νὰ παραπέμπωνται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουσιν.

§19ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὁ ποινικὸς νόμος ἐπιβάλλει ποινὴν εἰς τὸν πολίτην, ὅστις φέρει ἄνευ δικαιώματος στολήν· ἐνταῦθα ὅμως δὲν πρόκειται περὶ τούτου, ἐνταῦθα πρόκειται περὶ στολῆς, τῆς ὁποίας ἐπιτρέπει τὴν χρῆσιν ὁ νόμος· ἀλλ’ ὅταν εἰδικῶς ἐπιβληθῇ εἴς τινα ἡ ὑποχρέωσις νὰ μὴ φέρῃ τὴν στολὴν ταύτην, οὗτος δὲ εἰς ταύτην τὴν ἀπαγόρευσιν ἀντιταχθῇ, ἐννοεῖται, ὅτι καὶ ἡ διαταγὴ ἐκ τοῦ στρατιωτικοῦ νόμου ἀποῤῥέει, καὶ ἡ παραβίασις τῆς διαταγῆς διὰ τοῦ στρατιωτικοῦ νόμου πρέπει νὰ κυρωθῇ. Ἐὰν ὁ ἀπόστρατος ἐθεωρεῖτο ἀποκλειστικῶς ὡς πολίτης, δὲν θὰ εἶχε δικαίωμα νὰ φέρῃ τὴν στρατιωτικὴν στολήν, εὐθὺς δὲ ὡς ὁ νόμος ἐπιτρέπει εἰς αὐτὸν νὰ φέρῃ στολήν, κατὰ τοσοῦτον τὸν θεωρεῖ ὡς στρατιώτην· ἑπομένως, ἢ πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ὁ ἀπόστρατος δὲν δύναται νὰ φέρῃ στολήν, καὶ ὑπάγεται ἀποκλειστικῶς εἰς τοὺς πολιτικοὺς νόμους, ἤ, παραδεχόμενοι, ὅτι δύναται νὰ φέρῃ στολήν, ὀφείλομεν ν’ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι ὑπάγεται ὡς πρὸς ταύτην εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν στρατιωτικῶν ποινικῶν δικαστηρίων.

§20ΡΙΚΑΚΗΣ. Λυποῦμαι, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ θὰ τὸν παρακαλέσω μάλιστα, ἐπειδὴ εἶναι πρώτη ἀνάγνωσις, νὰ ἐξετάσῃ περισσότερον τὸ ζήτημα, καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν γνώμην μου. Ὁ λόγος, ἐὰν ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ φέρῃ τὴν στολήν, δὲν μεταβάλλει τὴν κατάστασιν. Ἡ κατάστασίς του εἶναι διαγεγραμμένη, καὶ δὲν δυνάμεθα, δι’ ὁποῖον δήποτε λόγον, νὰ τὴν μεταβάλωμεν. Παρακαλῶ λοιπόν, νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα καλλίτερον, καὶ εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν ἐλπίζω νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ γνώμη μου.

§21ΡΑΛΛΗΣ. Ὀρθῶς διὰ τοῦ νομοσχεδίου δίδεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν τὸ δικαίωμα, ν’ ἀπαγορεύῃ εἰς τὸν ἀπόστρατον ἀξιωματικὸν νὰ φέρῃ τὴν στολήν· ἀλλὰ τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν ἀπαγορεύσῃ αὐτῷ, ὁ ἀπόστρατος τίθεται εἰς τὴν θέσιν τοῦ πολίτου, ὁ ὁποῖος ἀντιποιεῖται ξένα παράσημα, ἐὰν φέρῃ τὴν στολήν. Δὲν εἶναι δὲ δυνατὸν νὰ εἴπῃ τις, ὡς εἶπεν ὁ κ. Πρωθυπουργός, ὅτι, ἐκ τοῦ, ὅτι ἐνδύεται τὴν στολὴν τοῦ στρατιώτου, καθίσταται στρατιωτικὸς καὶ ὑποβάλλεται ἐντεῦθεν εἰς τὴν στρατιωτικὴν δικαιοδοσίαν.

§22ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἐν τῇ στρατιωτικῇ νομοθεσίᾳ, ἡ ὁποία εἶναι ὑπὸ συζήτησιν, οὐδεμία τοιαύτη περίπτωσις ὑπάρχει. Δύνανται νὰ διαπράξωσιν οἱ ἀπόστρατοι ἐγκλήματα κατ’ ἀξιωματικῶν, καὶ νὰ καταδιωχθῶσιν ὡς ἁπλοῖ πολῖται. Εἶναι πρωτοφανὲς λοιπὸν νὰ τοὺς ὑπαγάγωμεν εἰς τὰ στρατιωτικὰ Δικαστήρια, διότι ἠθέλησαν ἄνευ διαταγῆς τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐνδυθῶσι τὴν στρατιωτικὴν στολήν. (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρώτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἰσχύος τοῦ νόμου ΑΣΛϚʹ διὰ τὴν διλοχίαν τῶν νοσοκόμων, τὸν πυροσβεστικὸν λόχον καὶ τὸν λόχον τῶν τηλεγραφητῶν.

§24ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. (Πρωθυπουργός). Καὶ ἐνταῦθα περιελάβομεν τὴν συμπλήρωσιν, περὶ ἧς ἔκαμα λόγον. (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν συμπλήρωσιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ἄνευ ἀντιῤῥήσεως). (Ὁμοίως εἰς αʹ. συζήτησιν, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποδοχῶν τῶν ὁπλιτῶν τοῦ λόχου τῶν τηλεγραφητῶν).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρώτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ μεταθέσεως ἐπιτίμων ἀξιωματικῶν εἰς τὴν ἐνεργὸν φάλαγγα. (Ψηφίζεται ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου).

§26ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἐὰν ὑπάρχῃ κατάλογος τῶν ἐπιτίμων ἀξιωματικῶν, νὰ τὸν προσαγάγῃ.

§27ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὑπάρχει, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρομεν πόσοι ἐξ αὐτῶν ζῶσι, διότι οὗτοι οὐδὲν λαμβάνουσιν ἀπὸ τοῦ Δημοσίου, ὥστε τὸ Δημόσιον νὰ βεβαιῶται περὶ τῆς ὑπάρξεως αὐτῶν. Προσεπαθήσαμεν πολλάκις νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὸν κατάλογον, καὶ εὑρέθημεν ἐν ἀμηχανίᾳ, διότι φαίνεται ἀριθμὸς μέγας, ἐνῷ ἐκ τῶν πραγμάτων γνωρίζομεν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἐλάχιστος. Ἀλλὰ, διὰ νὰ μὴ διατρέξωμεν κίνδυνον ἐφαρμογῆς τυχὸν τοῦ νόμου εἰς ἀριθμὸν μέγαν, περιελάβομεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διάταξιν, καθ’ ἣν μετάθεσις ἐκ τῆς ἐπιτίμου φάλαγγος εἰς τὴν ἐνεργὸν γίνεται ἑκάστοτε μετὰ τέσσαρας μεταθέσεις ἐκ τῆς προικοδοτημένης.

§28ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχωσι τέσσαρες;

§29ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Τότε δὲν θὰ γίνῃ μετάθεσις. Διὰ τοῦ μέσου τούτου θέλομεν δυνηθῆ νὰ πληροφορηθῶμεν, πόσοι ὑπάρχωσι ζῶντες φαλαγγῖται τῆς κατηγορίας ταύτης, καὶ κατόπιν νὰ νομοθετήσωμεν ἐν ἀνάγκῃ ἐκ νέου.

§30ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πόσοι εἶναι ἐν ὅλῳ οἱ ἐπίτιμοι;

§31ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κατὰ τὸν κατάλογον, εἶναι μέγας ἀριθμὸς, ἡ ἀτομική μου ὅμως γνώμη εἶναι, ὅτι ὑπολείπονται μόλις 3 ἢ 4 ἐν τῇ ζωῇ.

§32ΡΙΚΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιφύλαξις εἶναι ὀρθὴ, ἀλλ’ ἐὰν συμβῇ νὰ μὴ ὑπάρχωσι 4 ἐκ τῆς προικοδοτουμένης φάλαγγος, καὶ οὕτω νὰ μὴ δύνηται νὰ μετατεθῇ ὁ ἐπίτιμος, τοῦτο δὲν τὸ εὑρίσκω δίκαιον. Ὁ νόμος οὗτος εἶναι εὐεργετικὸς, λοιπὸν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐν ἰσότητι καὶ ἐν εὐρύτητι ἐπιεικείας, τὴν ὁποίαν σκοπεῖ. Λοιπὸν, ἀφοῦ ὁ νομοθέτης σκοπεῖ νὰ ἔλθῃ εἰς βοήθειαν αὐτῶν εἰς τὸ τέλος τῆς ζωῆς των, πρέπει ἐὰν μὴ εὑρεθῶσι προικοδοτημένοι, νὰ ἔλθωσιν οἱ ἐπίτιμοι.

§33ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δυνάμεθα νὰ τὸ κάμωμεν ἐν ἄλλῃ Συνόδῳ, ὅταν, ἐφαρμοζομένου τοῦ νόμου τούτου, πληροφορηθῶμεν πόσοι εἶναι.

§34ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μεταξὺ τῶν ἐπιτίμων εἶναι τῷ ὄντι καὶ ἀγωνισταὶ, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ὅλοι οἱ ἐπίτιμοι καὶ ἀγωνισταὶ, διότι ἔγιναν νέοι ἄνθρωποι μὴ ἀγωνισταὶ, καὶ διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι εἶναι καλὸν νὰ ἐκκαθαρισθῇ ὁ κατάλογος.

§35ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει εἰς τὸν συνοικισμὸν τῆς Νέας Πέλλης εἷς ἀγωνιστὴς, Τόλιας Λάζος ὀνομαζόμενος, ἐπίτιμος ἀξιωματικὸς τῆς φάλαγγος, γόνος ἐνδοξοτάτης οἰκογενείας τῶν Λαζαίων. Αὐτὸς ὁ ἴδιος σήμερον ἄγει τὸ 75 ἢ 80 ἔτος τῆς ἡλικίας του, εἶναι ἀγωνιστὴς ἐκ τῶν ὁπλαρχηγῶν τοῦ Ὀλύμπου, τὸν ὁποῖον ὁ κ. Δραγούμης γνωρίζει, διότι τὸ 1878 ἀπέστειλεν εἰς τὸν Ὄλυμπον, ἵνα πολεμήσῃ. Αὐτὸς εἶναι δίκαιον νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸν κατάλογον.

§36ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐπειδὴ εἶναι βέβαιον, ὅτι τῆς προικοδοτημένης φάλαγγος ὑπάρχουσιν ὀλίγοι σήμερον, ἀντὶ τοῦ ἀριθμοῦ 4, ἂς θέσωμεν τὸν ἀριθμὸν 2. (Γίνεται δεκτὸν, οὕτω τροποποιηθὲν, τὸ ἄρθρον, ὡς καὶ τὸ σύνολον).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπιβολῆς δικαιώματος καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ ζύθου καὶ τῶν οἰνοπνευματούχων ὑγρῶν. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ, καὶ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.)

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2. (Ἀναγινώσκεται).

§39ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ προστεθῇ πρὸ τῆς λέξεως «ὀκᾶς» ἡ λέξις «μετρικῆς». (Γίνεται οὕτω δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3. (Ἀναγινώσκεται).

§41ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ προστεθῇ ἐπίσης πρὸ τῆς λέξεως «ὀκᾶς» ἡ λέξις «μετρικῆς», καὶ νὰ διαγραφῇ ἡ ἐν τῷ ἐδαφίῳ αʹ λέξις «ὡσαύτως». (Γίνεται οὕτω δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4. (Ἀναγινώσκεται).

§43ΝΕΓΡΗΣ. Ἐν τῷ ἄρθρῳ 4, ὡς βλέπετε, ἐμποδίζεται ἡ χρῆσις τῶν ἀμυλωδῶν οὐσιῶν μετὰ τῶν σακχαρωδῶν, καὶ ἐὰν οἱ ἐργοστασιάρχαι ἀναμίξωσι ταύτας πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, θὰ πληρώσωσιν 1,50 ἐπὶ ὅλου τοῦ παραχθησομένου οἰνοπνεύματος. Νομίζω δὲ, ὅτι ὑπάρχουσι περιστάσεις, καθ’ ἃς καὶ τὸ Δημόσιον καὶ ὁ τόπος ἔχει συμφέρον, ὅπως ἀναμιχθῶσιν αἱ σακχαρώδεις οὐσίαι μετὰ τῶν ἀμυλωδῶν· καὶ ἀναφέρω δύο τοιαύτας. Ἐν περιπτώσει π.χ. συγκομιδῆς τῶν ἀμπέλων, οἱ ἐργοστασιάρχαι θὰ δυνηθῶσι νὰ μεταχειρισθῶσι μεγάλην ποσότητα σταφυλῶν μετ’ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ἰδίως ἐν περιπτώσει μεγάλης εὐφορίας. Ἐπίσης ὅταν συμβῇ νὰ βραχῇ ἡ σταφὶς καὶ δὲν δύνηται νὰ χρησιμεύσῃ, εἰμὴ διὰ κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, θὰ δυνηθῶσιν οἱ σταφιδοκτήμονες νὰ πωλήσωσι μεγάλας ποσότητας σταφίδος εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα, τὰ ὁποῖα, ἀναμιγνύοντα τὴν σταφίδα μὲ μικρὰν ποσότητα ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, δύνανται εὐκόλως νὰ ἐπεξεργασθῶσι μεγάλην ποσότητα σταφίδων. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐκτιμῶσαν τὰς περιστάσεις ταύτας, νὰ δίδῃ τὴν ἄδειαν εἰς τοὺς ἐργοστασιάρχας νὰ μεταχειρίζωνται καὶ ἀμυλώδεις οὐσίας, χωρὶς νὰ ἐπιβάλληται εἰς αὐτοὺς ἡ φορολογία τῆς 1 δρ. καὶ 50)00 δι’ ὅλον τὸ οἰνόπνευμα, τὸ παραγόμενον διὰ τῆς ἀναμίξεως. Διὰ τοῦτο προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, ὡς δεύτερον ἐδάφιον. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 224).

§44ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Νὰ συμπεριληφθῶσι καὶ τὰ σῦκα, διότι συμβαίνει καὶ ταῦτα, ὅταν βραχῶσι, νὰ μὴν χρησιμεύωσι, παρὰ πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος.

§45ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ χρόνος, τὸν ὁποῖον ὁρίζετε, τῆς συγκομιδῆς μόνον, εἶναι ὀλίγος, καὶ δὲν θὰ δυνηθῶσι τὰ ἐργοστάσια κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο νὰ κατεργασθῶσι τὴν συγκομιδήν.

§46ΝΕΓΡΗΣ. Ἡ τροπολογία μου εἶναι γενικὴ, ἡ Κυβέρνησις θὰ ὁρίσῃ τὰς ἰδιαιτέρας περιστάσεις.

§47ΣΑΚΚΗΣ. Ἐγὼ ἤθελον παρακαλέσει, ὅπως τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα χρησιμεύουσι διὰ τὸ οἰνόπνευμα, φορολογῶνται ὀλίγον, διότι δὲν δύνανται νὰ συναγωνισθῶσι πρὸς τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ θὰ ἐπέλθῃ μεγάλη καταστροφὴ εἰς τὰς τρεῖς ἐπαρχίας τῆς Μεσσηνίας.

§48ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγομεν, εἶναι εὐεργετικώτατον εἰς τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν, διότι, ὡς ἔχουσι σήμερον τὰ τῆς φορολογίας τῶν οἰνοπνευμάτων, ἐν ἴσῃ μοίρᾳ τίθεται ὡς πρώτη ὕλη ἀποστάξεως ἡ παραγωγὴ τῆς χώρας, καὶ ἡ παραγωγὴ πάσης ἄλλης χώρας, ἐν ἴσῃ μοίρᾳ τίθενται αἱ σακχαρώδεις ὀπῶραι, αἱ ὁποῖαι παράγονται ἐν τῇ χώρᾳ πρὸς τὰς ἀμυλώδεις ὀπώρας, αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται πρὸς ἀπόσταξιν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ· ἐθεωρήθη δὲ, ὅτι τοῦτο δὲν ἦτο δίκαιον, καὶ ὅτι, ἐὰν ἐπεβαρύνετο διὰ βαρέως δασμοῦ τὸ ἔξωθεν εἰσαγόμενον εἰς τὸ Κράτος οἰνόπνευμα, τοῦτο ἔπρεπε νὰ καταλήγῃ εἰς ὠφέλειαν, οὐ μόνον τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐγχωρίου πρώτης ὕλης οἰνοπνευματοποιΐας, καὶ οὐχὶ εἰς ὠφέλειαν πρώτης ὕλης, ἔξωθεν εἰσαγομένης. Διὰ τοῦτο, ἐνῷ, κατὰ τὸν ἰσχύοντα σήμερον νόμον, ὁ φόρος ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι ἑνιαῖος, ἤτοι δραχμῆς κατὰ μετρικὴν ὀκᾶν, εἴτε παραχθῇ ἐξ ἐγχωρίων προϊόντων σακχαρωδῶν, εἴτε ἐξ ἀμυλωδῶν, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἔξωθεν, διὰ τοῦ προτεινομένου ἤδη νομοσχεδίου ὁρίζεται, ὅπως, ἂν τὸ οἰνόπνευμα παράγηται ἐξ ἐγχωρίων προϊόντων, τουτέστι τῶν σακχαρωδῶν ὀπωρῶν, ὑποβάλληται εἰς φόρον καταναλώσεως δραχμῆς κατὰ μετρικὴν ὀκᾶν, ἐὰν δὲ παράγηται ἐξ ὀπωρῶν ἔξωθεν εἰσαγομένων, τουτέστι τῶν ἀμυλωδῶν, ὑποβάλληται εἰς φόρον μιᾶς δραχμῆς καὶ πεντήκοντα λεπτῶν· ἑπομένως δίδομεν βραβεῖον ὑπὲρ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς 33%, ἤτοι τὸ ⅓. Ἡ εὔνοια αὕτη πρὸς τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν θὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα αἴσια, διότι δι’ αὐτῆς θὰ δυνηθῇ ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ νὰ χρησιμοποιηθῇ ὑπὲρ τῆς οἰνοπνευματοποιΐας. Πολλάκις ἠγέρθησαν παράπονα κατὰ τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, ὅτι παρεκώλυε τὴν χρησιμοποίησιν τῆς ἐγχωρίου ὕλης εἰς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ τοῦτο ἦτο πλάνη· ὁ λόγος, δι’ ὃν ἡ ἐγχώριος πρώτη ὕλη δὲν ἐχρησιμοποιεῖτο ὁλόκληρος, ἐνίοτε δὲ καὶ διόλου, εἰς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, εἶναι, ὅτι παρ’ ἡμῖν δὲν ἐπιτυγχάνεται ἡ κατασκευὴ τοῦ οἰνοπνεύματος εὐώνως. Ὅταν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, παράγηται οἰνόπνευμα πρὸς ἡμίσειαν δραχ. κατ’ ὀκᾶν, παρ’ ἡμῖν δὲ μόλις κατορθοῦται νὰ παραχθῇ πρὸς μίαν καὶ τριάκοντα, ἐννοεῖται, ὅτι, ἂν οὐδεμία ἐπιβληθῇ φορολογία ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, εἴτε τοῦ ἐν τῇ χώρᾳ παραγομένου, εἴτε τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου, εἶναι ἀδύνατον νὰ παραχθῇ οἰνόπνευμα ἐν τῇ χώρᾳ ἄφθονον· καὶ ἂν ἐπιβληθῇ δὲ βαρὺς δασμὸς εἰς τὸ ἔξωθεν κομιζόμενον, δυσκόλως δύναται νὰ συναγωνισθῇ ἡ ἐγχώριος οἰνοπνευματοποιΐα, διότι, ὄντος τοῦ τιμήματος τοῦ ξενικοῦ οἰνοπνεύματος 50 λεπτῶν, ἢ 60, ἐὰν προσθέσωμεν καὶ τὸ ἔξοδον τῆς μεταφορᾶς, καὶ ἂν ἐπιβάλωμεν δασμὸν 100%, πάλιν φθάνομεν εἰς τιμὴν κατὰ 30 λεπτὰ κάτω τῆς ἀξίας τοῦ οἰνοπνεύματος, τοῦ παραγομένου ἐν Ἑλλάδι. Ἑπομένως ἡ φορολογία, ἡ ἐπὶ τῶν πνευματωδῶν ποτῶν, εἶναι ἡ δοῦσα εἰς τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν τὸ μέσον, ὅπως χρησιμεύσῃ εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν. Ἂν δὲν ἐλειτούργει ὁ νόμος, ὁ πρὸ τετραετίας ψηφισθείς, περὶ φόρου ἐπὶ τῶν οἰνοπνευμάτων, ἡ ἐγχώριος παραγωγή, ἥτις ἐχρησιμοποιήθη ὀλίγον εἰς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, δὲν θὰ ἐχρησιμοποιεῖτο διόλου, διότι τότε ἐπεβλήθη εἰς τὸ ἔξωθεν εἰσαγόμενον οἰνόπνευμα φόρος, ἱκανὸς ὅπως ἀντισταθμίσῃ τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τοῦ ἐγχωρίου οἰνοπνεύματος πρὸς τὸ ξενικόν· ἀλλ’ ὁ φόρος ἐκεῖνος, καίτοι ηὐνόησε τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, ηὐνόησεν αὐτὴν ἐπὶ θυσίᾳ τῆς ἐγχωρίου πρώτης ὕλης. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον, οὐ μόνον ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ οἰνοπνεύματος λαμβάνει ὑποστήριξιν ἀπέναντι τῆς ἔξωθεν εἰσαγομένης κατὰ τὰ τέως κείμενα, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐγχώριος πρώτη ὕλη εὐνοεῖται διὰ φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς ξενικῆς κατὰ 33% ἐπὶ πλέον, διότι φορολογεῖται λόγῳ καταναλώσεως, ἐκείνη μὲν μίαν δραχμὴν κατ’ ὀκᾶν, αὕτη δὲ 1 καὶ 50, ἐνῷ κατὰ τὰ τέως κείμενα οὐδεμία γίνεται διάκρισις. Ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσηνίας φοβεῖται, μὴ κατόπιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου δὲν εἰσάγωνται μὲν ἀμυλώδεις οὐσίαι πρὸς ἀπόσταξιν, διότι θὰ ὑποβάλλωνται, ὡς πρώτη ὕλη οἰνοπνευματοποιΐας, εἰς πληρωμὴν ἡμισείας ἐπὶ πλέον δραχμῆς κατ’ ὀκᾶν, ἀλλ’ εἰσάγωνται σακχαρώδεις καὶ κυρίως σῦκα. Κατὰ τὰς πληροφορίας ἡμῶν, ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν ἐγχωρίων δὲν προσδοκᾶται παραγωγὴ οἰνοπνεύματος ἐπὶ πλέον τοῦ τετάρτου τοῦ ποσοῦ, τοῦ καταναλισκομένου ἐν τῇ χώρᾳ, καὶ, ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι θὰ εἰσάγωνται πρὸς ἀπόσταξιν ὀπῶραί τινες ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ὑπάρχει κίνδυνος, μὴ λάβῃ ἡ εἰσαγωγὴ τοιαύτας διαστάσεις, ὥστε νὰ ἰσοφαρίσῃ πρὸς τὴν ὅλην κατανάλωσιν τῆς χώρας· ἐνόσῳ δὲ ἡ παραγωγὴ σακχαρωδῶν οὐσιῶν ἐν τῇ χώρᾳ εἶναι κατωτέρα τῆς καταναλώσεως ἐν τῇ χώρᾳ, οὐδεὶς ὑπάρχει κίνδυνος ὑπερμέτρου ὑποτιμήσεως αὐτῶν ἐν τῇ ἀγορᾷ. Ἀλλ’ ἤδη παρίσταται ἡ ἀπαίτησις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, ὅστις, συνηγορῶν καὶ αὐτὸς ὑπὲρ τῶν ἐγχωρίων παραγωγῶν, ζητεῖ, ὅπως ἐπιτραπῇ, ἵνα οἱ κατασκευάζοντες οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν μὴ ὑποβάλλωνται εἰς πληρωμὴν τῶν ἐπιπροσθέτων 50 λεπτῶν, ὅταν τὰς ἀμυλώδεις οὐσίας μεταχειρίζωνται, οὐχὶ κεχωρισμένως, ἀλλ’ ἐν μικρᾷ ἀναλογίᾳ ἀναμίκτους μετὰ τῆς σακχαρώδους πρώτης ὕλης. Οὕτω παρουσιαζομένου τοῦ ζητήματος, φαίνεται ἡ πρότασις, ἔχουσα σκοπὸν τὴν προστασίαν, οὐ μόνον τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς σακχαρωδῶν οὐσιῶν χάριν ἀποστάξεως. Ὁ κ. Βουλευτὴς παριστᾷ εὐλογοφανῶς, ὅτι ἡ ἀνάμιξις ἀμυλωδῶν οὐσιῶν μετὰ τῶν σακχαρωδῶν, περιοριζομένη εἰς τὸ δεκατημόριον, οὐ μόνον δὲν ἀποτελεῖ συναγωνισμὸν ἐπιζήμιον, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπάγεται οἰκονομίαν καὶ δαπάνης καὶ χρόνου περὶ τὴν κατεργασίαν, καθιστῶσα, ἐν ἔτει μεγάλης εὐφορίας τῶν σακχαρωδῶν ὀπωρῶν, ἐφικτὴν τὴν εἰς οἰνόπνευμα μεταποίησιν, πρὶν ἢ διὰ τὴν βραδύτητα τῆς κατεργασίας ἐπέλθῃ ἡ σῆψις. Ὑπὸ ταύτην τὴν ἔποψιν εἶναι ἀξία μελέτης ἡ πρότασις εἰς ἐξεύρεσιν ἐγγυήσεων περὶ τῆς μὴ ὑπερβάσεως τῆς ἀναλογίας καὶ εἰς ἀποσόβησιν τοῦ κινδύνου, μή, ἐπὶ προφάσει ἀποστάξεως ἐγχωρίων σακχαρωδῶν οὐσιῶν, ἐπιβοηθούσης μικρᾶς ἀναλογίας ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ἔχωμεν πράγματι ἀπόσταξιν ἀμυλικήν. Ἔχομεν ἤδη ὑπὸ διάσκεψιν τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐξελέγχοντες τὰ διάφορα συστήματα, δι’ ὧν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταφωραθῇ ἡ λαθραία ἀνάμιξις μεγαλειτέρας ποσότητος ἀμυλωδῶν οὐσιῶν τῆς ἐπιτραπησομένης. Κατὰ δὲ τὴν γʹ ἀνάγνωσιν θέλομεν ἀνακοινώσει εἰς τὴν Βουλὴν τὸ πόρισμα τῆς ἐξετάσεως, καὶ ἂν θεωρῶμεν δυνατὸν νὰ δοθῇ λύσις σύμφωνος πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ.

§49ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Εἶναι ἀναγκαία ἡ ἀνάμιξις;

§50ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ ἀνάμιξις διευκολύνει τὴν μεταποίησιν τῆς πρώτης ὕλης τῆς σακχαρώδους εἰς οἰνόπνευμα. Εἶναι δὲ ἀναντίῤῥητον, ὅτι καθ’ ὡρισμένας ἐποχὰς ἀφθόνου ἐν τῇ χώρᾳ παραγωγῆς σακχαρωδῶν οὐσιῶν, ἡ ἀνάμιξις, διευκολύνουσα τὴν ταχεῖαν ἀπόσταξιν, δύναται νὰ προλάβῃ τὴν ἐκ τῆς σήψεως καταστροφήν· ἀλλ’ ὑπάρχει κίνδυνος μή, ὅπως ἀποκτήσωμεν τοῦτο, παράσχωμεν τὰ μέσα εἰς λαθραίαν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ἥτις περισσότερον θὰ βλάψῃ τὴν παραγωγὴν τῶν σακχαρωδῶν οὐσιῶν, παρ’ ὅσον ἤθελεν ὠφελήσει αὐτὴν ἡ ἀνάμιξις.

§51ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μάθωμεν τί ποσὸν παράγεται ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, καὶ τί ἐκ σακχαρωδῶν;

§52ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἡ ὑπηρεσία ἐκ τῶν εἰσπράξεων δὲν ἔχει ἀκριβῆ διδόμενα, οὔτε περὶ τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν, οὔτε περὶ τῆς παραγωγῆς ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν. Εἶναι τὸ εἰσπραττόμενον ποσὸν τοσοῦτον εὐτελές, ὥστε, ἐὰν ἐπ’ αὐτοῦ θελήσωμεν νὰ στηριχθῶμεν, ἵνα σύρωμεν συμπεράσματα περὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ παραγομένου, θέλομεν λανθασθῆ ὑπερμέτρως. Αἱ μόναι εἰσπράξεις, αἱ γενόμεναι κατά τινα ἀναλογίαν, αἰσθητὴν πρὸς τὴν παραγωγήν, καίπερ κατὰ πολὺ ὑπολειπομένην τῆς ἀληθοῦς, εἶναι αἱ τῶν μεγάλων καταστημάτων, διότι ταῦτα, ὡς ἐκ τῆς μεθόδου καὶ τῆς συγκεντρώσεως τῆς ἐργασίας, δύνανται νὰ ὑποβάλλωνται εἰς ἐπιτήρησιν, ἀλλὰ πᾶσα ἡ ἄλλη παραγωγὴ τῶν μικρῶν καταστημάτων διαφεύγει σχεδὸν ὁλοσχερῶς τὴν φορολογίαν. Εἰς τοιοῦτον δὲ βαθμὸν ἔχουσι ταῦτα οὕτω, ὥστε εἶναι βέβαιον, ὅτι, ἂν δὲν εἴχομεν φόρον ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τῶν πνευματωδῶν ποτῶν, καὶ τὴν παρεπομένην εἰς αὐτὸν αὔξησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ Δημόσιον ἤθελεν εἰσπράξει ἀσυγκρίτως περισσότερα ὅσων εἰσέπραξε, καὶ τοῦτο ἐκ μόνου τοῦ ἀρχικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ ξενικοῦ οἰνοπνεύματος· διότι, ἐὰν ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ ξενικοῦ οἰνοπνεύματος, οὐχὶ ἐν φορολογικῇ ἰσότητι πρὸς τὸ ἐγχώριον, ἀλλ’ ἐπιβαρυνομένου φορολογικῶς, ἔστω καὶ 100%, ἡ κατανάλωσις ἐν τῇ χώρᾳ θὰ προετίμα κατὰ τὸ πλεῖστον τὸ οὕτως ἐπιβαρυνόμενον ξενικὸν οἰνόπνευμα τοῦ ἀφορολογήτου ἐγχωρίου, καὶ θὰ εἰσέπραττε τὸ Δημόσιον ἐκ τοῦ δασμοῦ ποσόν, οὐχὶ εὐκαταφρόνητον. Ἐννοῶ, ὅτι αὕτη ἡ κατάστασις δὲν εἶναι ἀνεκτή, ἀλλ’ αὕτη ἀποδεικνύει ἔτι, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ἐπισήμους πληροφορίας. Πᾶσα σχεδὸν ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ οἰνοπνεύματος διαφεύγει λαθραίως τὸν φόρον ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, καὶ ὅμως ἡ παραγωγὴ οἰνοπνεύματος ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν δὲν ὑπῆρξεν ἀνάλογος πρὸς τὴν διαθέσιμον πρώτην ὕλην. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἔμειναν ἀπώλητα καὶ στέμφυλα, καὶ σῦκα, καὶ σταφὶς, καὶ οἶνος βεβλαμμένος, καὶ γλεῦκος, διότι, καίτοι ἐπεβάλλετο φορολογία ἐπὶ τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου οἰνοπνεύματος, καίτοι ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ διέφευγε λαθραίως τὴν φορολογίαν, δὲν ἀπέμενε κέρδος ὑπὲρ τοῦ ἐγχωρίου οἰνοπνεύματος ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν ἐν τῷ συναγωνισμῷ πρὸς τὸ ξενικὸν οἰνόπνευμα, καὶ πρὸς τὸ ἐγχώριον οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν. Ἐκ τῶν ἐγχωρίων σακχαρωδῶν οὐσιῶν δὲν δύναται νὰ παραχθῇ ποσὸν οἰνοπνεύματος, ἀνώτερον τοῦ τετάρτου τῆς καταναλώσεως τῆς χώρας, ἢ ἔστω καὶ τοῦ τρίτου ἐν ἔτει εὐτυχεῖ. Ὡς πρὸς τὴν παραγωγὴν τῶν καταστημάτων, τῶν μεταποιούντων ἀμυλώδεις οὐσίας, τὸ πρᾶγμα διαφέρει. Τὰ ἤδη ὑπάρχοντα καταστήματα, τὰ δύο ἐν Φαλήρῳ, καὶ τὸ τρίτον ἐν Χαλκίδι,—δὲν ἀναφέρω τὸ ἐν Κερκύρᾳ, τὸ ὁποῖον ἔκλεισε,— δύνανται νὰ παραγάγωσι, λειτουργοῦντα ἡμέρας καὶ νυκτὸς, πολλαπλάσιον ποσὸν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἡ χώρα δύναται νὰ καταναλώσῃ· περὶ ἐξαγωγῆς δὲ οἰνοπνεύματος, δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος.

§53ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐὰν πράγματι τὰ καταστήματα ταῦτα δύνανται νὰ παραγάγωσι δι’ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ἀναγκαιοῦν διὰ τὴν ἐντοπίαν κατανάλωσιν, δὲν θὰ εὑρεθῶσιν εἰς τὴν ἀνάγκην, ἐν περιπτώσει ἐνοικιάσεως παρ’ αὐτῶν τοῦ φόρου τούτου, ν’ ἀγοράσωσι τὴν ἐν τῷ τόπῳ παραγομένην σοῦμαν, ὁσηδήποτε καὶ ἂν ᾖ αὕτη. Νομίζω, ὅτι ματαιοπονοῦμεν, συζητοῦντες περὶ τοῦ ἄρθρου 4, καὶ περὶ τῆς προστασίας τῆς παραγωγῆς σούμας ἐκ τῶν σακχαρωδῶν εἰδῶν, τῶν παραγομένων ἐν Ἑλλάδι. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰ ἄρθρα 42 καὶ 43, δυνάμει τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἐνοικίασις τῆς εἰσπράξεως τοῦ φόρου, ἢ τῆς ἐκμεταλλεύσεως μονοπωλίου, οὐδεμία δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία, ὅτι οἱ κύριοι τῶν μεγάλων οἰνοπνευματοποιείων, πιεζόμενοι ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4, θὰ ἐνοικιάσωσι τὸν φόρον. Τὸ ζήτημα, ὅπερ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ κυρίως, εἶναι τὸ τῆς ἐνοικιάσεως, ἐὰν δηλ. συμφέρῃ ἢ οὔ, ἡ ἐνοικίασις. Ἐξ ὅσων ἤκουσα καὶ ἐκ τῆς ἐντυπώσεως, ἣν μοὶ προὐξένησεν ἡ ἀνάγνωσις τοῦ νομοσχεδίου, οὐδεμία μοὶ μένει ἀμφιβολία, ὅτι τὰ καταστήματα, τὰ παράγοντα οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ἐξ ἀνάγκης θὰ ἐνοικιάσωσι τὸν φόρον. Ἐὰν σήμερον παράγηται ἐκ σακχαρωδῶν εἰδῶν τὸ ⅓ μόνον τῆς ἐντοπίας καταναλώσεως, ἡ κατὰ 50 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν ἐλάττωσις τοῦ ἐπ’ αὐτοῦ φόρου θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐκ τῶν εἰδῶν τούτων παραγωγὴν τοῦ ὅλου ποσοῦ τῆς ἐν τῷ τόπῳ καταναλώσεως. Ἐὰν τὰ σῦκα, ἡ σταφὶς καὶ τὰ ἄλλα σακχαρώδη εἴδη, τὰ παραγόμενα ἐν Ἑλλάδι, δὲν ἀρκῶσι, θὰ εἰσαχθῶσι τοιαῦτα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀφοῦ καὶ ἡ εἰσαγωγὴ αὐτῶν εἶναι ἀτελής. Οἱ ἐκ τοιούτων εἰδῶν παράγοντες οἰνόπνευμα θὰ ἔχωσιν ὠφέλειαν 50 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν· ἡ ἀξία δὲ τοῦ οἰνοπνεύματος, τοῦ παραγομένου ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, εἶναι κατωτέρα τῶν 50 λεπτῶν· ἡ ὠφέλεια ἑπομένως αὕτη θὰ ἦναι ἀρκετὴ νὰ παρακινήσῃ πολλοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς ν’ αὐξήσωσι τὴν παραγωγήν των εἰς βαθμὸν, καταδικάσοντα εἰς ἀπεργίαν τὰ καταστήματα, τὰ κατεργαζόμενα ἀμυλώδεις οὐσίας. Τὰ τοιαῦτα καταστήματα θὰ εὑρεθῶσι, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου νόμου, εἰς τὸ δίλημμα, ἢ νὰ παύσωσι τὰς ἐργασίας αὑτῶν, ἢ νὰ ἐνοικιάσωσι τὴν εἴσπραξιν τοῦ φόρου, ἢ τὸ μονοπώλιον τοῦ οἰνοπνεύματος. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἐνοικιάσεως πρέπει νὰ συζητηθῇ, καὶ οὐχὶ τὸ τῆς προστασίας, ἥτις, κατ’ ἐμὲ, εἶναι ἰδανική.

§54ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. ἐξ Ἄρτης βουλευτὴς παρετήρησεν, ὅτι τὸ 43ον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, κανονίζον τὰ τῆς ἐνοικιάσεως τῶν μονοπωλίων, καθιστᾷ περιττὸν τὸ 4ον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, διότι τὸ 4ον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου πιέζει ἐπὶ τοσοῦτον τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν καταστημάτων, ὥστε θὰ προτιμήσωσιν οὗτοι νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 43. Ἀλλὰ διὰ νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 43, κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐξ Ἄρτης, πρέπει νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον, ἐὰν δὲ μὴ ψηφισθῇ, δὲν πιέζονται, καὶ τὸ ἄρθρον 43 καθίσταται ἀτελεσφόρητον. Εἰσέρχομαι εἰς τὴν σειρὰν τῶν σκέψεων τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐξ Ἄρτης. Ἡ ἀφετηρία τῶν συλλογισμῶν δὲν ἀνήκει εἰς ἐμέ. Ἐγὼ ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὸ ἄρθρον 43 θὰ ἐφαρμοσθῇ, οὐχὶ ἕνεκα τῆς πιέσεως, ἥτις θέλει ἐνασκηθῆ ἐπὶ τῶν καταστηματαρχῶν διὰ τοῦ ἄρθρου 4, ἀλλὰ διότι παρέχει πολλὰ τὰ ὀφέλη καὶ εἰς τὸν λαμβάνοντα διὰ μισθώσεως τὸ μονοπώλιον, καὶ εἰς τὸν παραγωγὸν σακχαρωδῶν οὐσιῶν, ὀφέλη ὡς πρὸς τοῦτον μεγαλείτερα ἔτι τῶν παρεχομένων ἐκ τῆς ἐπὶ ἔλαττον φορολογίας, περὶ ἧς ὡμιλήσαμεν. Ἀφοῦ δὲν κατωρθώσαμεν, πρὸ τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου, νὰ κλείσωμεν συμφωνίαν περὶ μισθώσεως τοῦ μονοπωλίου, ἔπρεπε, λαμβάνοντες νομοθετικὴν ἄδειαν, ἵνα κλείσωμεν τὴν συμφωνίαν, νὰ ἔχωμεν ταυτοχρόνως διατετυπωμένον ἐν τῷ νομοσχεδίῳ καὶ ὁλόκληρον σύστημα φορολογικὸν, ἐφαρμοστέον, ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ἤθελεν ἐπιτευχθῆ ἡ συνομολόγησις τῆς μισθώσεως. Σκοπὸς τῆς ἀναγραφῆς τοῦ συστήματος ἐν τῷ νομοσχεδίῳ δὲν εἶναι ἡ ἄσκησις πιέσεως ἐπὶ τοὺς καταστηματάρχας, ὅπως συναινέσωσιν εἰς τὴν μίσθωσιν τοῦ μονοπωλίου, καίτοι, ἄν εἰς τοῦτο συντελῇ τὸ ἀναγραφὲν σύστημα, ἔσται εὐεργετικὸν εἰς τοὺς καταστηματάρχας· αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὑποθέτουσαι τὴν ἄνευ τῆς μισθώσεως τοῦ μονοπωλίου λειτουργίαν τοῦ νόμου, ἀνεγράφησαν διὰ τὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν δὲν ἤθελεν ἐπιτευχθῆ ἡ συμφωνία πρὸς τοὺς ζητοῦντας παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὴν παραχώρησιν τῆς μισθώσεως. Ἕως οὗ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον 43, θέλουσιν ἐφαρμόζεσθαι αἱ ἄλλαι διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου· πρέπει ἄρα τὰς διατάξεις ταύτας νὰ ψηφίσωμεν, πρέπει δὲ νὰ παρέχωσιν αὗται εἰς τὴν παραγωγὴν τῆς σούμας προστασίαν, ὅσην παρέχει εἰς αὐτὴν καὶ τὸ ἄρθρον 43. Ὁ δὲ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἄρτης παρετήρησεν, ὅτι, ἐφαρμοζομένου τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἡ ἐν τῷ μέλλοντι παραγωγὴ ἐν τῇ χώρᾳ οἰνοπνεύματος, θὰ ἦναι πᾶσα ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν, διότι, καίτοι αἱ ἐν τῇ χώρᾳ παραγόμεναι σακχαρώδεις οὐσίαι δὲν ἀρκοῦσι πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, ὅσον ἐν τῇ χώρᾳ καταναλίσκεται, θ’ ἀναπληρῶται ὅμως τὸ ποσὸν, ἀποσταζομένων σακχαρωδῶν οὐσιῶν, εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀφοῦ εὐνοεῖται κατὰ 50 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν τὸ ἐξ αὐτῶν οἰνόπνευμα, κατ’ ἀντιδιαστολὴν πρὸς τὸ ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν. Ἐὰν τοῦτο ἐπιτύχωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἀξιόλογον, ὄχι ὑπὸ τὴν φορολογικὴν ἔποψιν, ἀλλ’ ὑπὸ τὴν ὑγιεινήν. Τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τῶν οἰνοπνευμάτων ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, εἶναι κυρίως ζήτημα κοινωνικὸν, ζήτημα ὑγιεινῆς, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον, ζήτημα φορολογικόν· ἐὰν δὲ διὰ τοῦ συστήματος τοῦ νομοσχεδίου κατορθώσωμεν, ὥστε πᾶσα ἡ κατανάλωσις οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν ἐν τῇ χώρᾳ νὰ γίνηται ἐξ οἰνοπνεύματος, παραχθέντος ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν, ἐλύσαμεν ζήτημα, τὸ ὁποῖον μέχρι τοῦδε εἶναι ἄλυτον παρ’ ἅπασι τοῖς ἄλλοις Κράτεσιν, ὡς ὄντος βεβαιωμένου, ὅτι τὸ ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν οἰνόπνευμα εἶναι ὑγιεινὸν, ἐνῷ τὸ ἐξ ἀμυλωδῶν, τότε μόνον εἶναι ὑγιεινὸν, ὅταν ἦναι καθαρότατον, διότι ἡ ἐλαχίστη ἀκαθαρσία, ἡ ἀπομένουσα ἐν τῷ οἰνοπνεύματι, τῷ ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν παραγομένῳ, εἶναι δηλητήριον.

§55ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δεινὸς περὶ τὸ λέγειν, εἶναι καὶ δεινὸς περὶ τὸ ἑρμηνεύειν. Βεβαίως τὸν παραλογισμὸν, ὃν ἐξέθηκε, δὲν εἶπον ἐγώ· δὲν εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 4 χάριν τοῦ ἄρθρου 43. Εἶπον μόνον, ὅτι ἡ συζήτησις περὶ προστασίας τῶν σακχαρωδῶν εἰδῶν, τῶν παραγομένων ἐν τῷ τόπῳ, εἶναι ματαία, ὅταν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰ ἄρθρα 42 καὶ 43. Οὐδὲν εἶπον περὶ τοῦ, ἂν πρέπῃ, ἢ οὔ, νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 4. Εἶπον, ὅτι πρὸ τοῦ ἄρθρου τούτου ὀφείλομεν νὰ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα τῆς ἐνοικιάσεως, ἐὰν δηλ. συμφέρῃ κατ’ ἀρχὴν ἡ ἐνοικίασις φόρου, κατὰ πρῶτον ἐπιβαλλομένου εἰς τὸν τόπον, καὶ ἂν πραγματοποιουμένη αὕτη, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 42 ἢ 43 καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἄλλων διατάξεων τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, δὲν θὰ ἦναι μέτρον καθ’ ὑπερβολὴν πιεστικόν.

§56ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ μᾶς ὁρίσητε, διὰ ποῖον θὰ ἦναι πιεστικόν.

§57ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Διὰ τὸν λαόν.

§58ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Διὰ τὴν παραγωγὴν θὰ ἦναι εὐεργετικὸν, ἀφοῦ ἐξασφαλίζεται τιμὴ ἀνωτέρα τῆς σημερινῆς.

§59ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὑπάρχουσι διατάξεις, ἀπαγορεύουσαι εἰς τοὺς πολίτας, καὶ ἰδίως εἰς τοὺς χωρικοὺς, τοὺς ἔχοντας ἄμβικας, καὶ παράγοντας ὀλίγας ὀκάδας οἰνοπνεύματος......

§60ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀπαγορεύει τὴν δευτέραν ἀπόσταξιν, ὄχι τὴν πρώτην.

§61ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὸ ἄρθρον 17, π. χ., ὅπερ ἀπαγορεύει πᾶσαν οἱανδήποτε μεταφορὰν σούμας ἄνευ διαβατηρίου τοῦ Ἐφόρου, ἀπαγορεύει εἰς τὸν χωρικὸν, τὸν παράγοντα σοῦμαν, τὴν μεταφορὰν ἀπὸ τῆς οἰκίας του εἰς τὸν ἀγρόν του καὶ μιᾶς ὀκᾶς σούμας.

§62ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ζητεῖ δήλωσιν. Τὴν ἄδειαν δὲν δύναται ν’ ἀρνηθῇ ὁ Ἔφορος.

§63ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀδιάφορον, ἂν ὁ Ἔφορος δὲν δύνηται ν’ ἀρνηθῇ τὴν ἄδειαν· ὁ χωρικὸς, ὅστις παράγει 50 ἢ 100 ὀκάδας σούμας, ἂν θελήσῃ νὰ ἐξαγάγῃ ἔξω τῆς θύρας τῆς καλύβης του διὰ νὰ μεταφέρῃ εἰς τὸν ἀγρόν του, ἢ εἰς τὴν καλύβην τοῦ γείτονός του, καὶ μίαν μόνην ὀκᾶν σούμας, ὁ χωρικὸς οὗτος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μεταβῇ εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Ἐφόρου καὶ λάβῃ ἄδειαν καὶ διαβατήριον παρ’ αὐτοῦ. Ἐὰν δὲ δὲν λάβῃ τοιαύτην, πᾶς ὑπάλληλος, στρατιωτικὸς, πολιτικὸς, ἢ δημοτικὸς, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸν συλλάβῃ καὶ τὸν καταγγείλῃ εἰς τὸν Ἔφορον, ὅστις δύναται νὰ τῷ ἐπιβάλῃ 2 χιλ. δραχμῶν πρόστιμον. Νομίζω, ὅτι δυσκόλως δύναται νὰ φαντασθῇ τις δρακοντειοτέραν διάταξιν. Τοιαῦται δὲ δρακόντειοι διατάξεις ὑπάρχουσι καὶ πολλαὶ ἄλλαι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ὅταν τοιοῦτος δρακόντειος νόμος, πρόκηται νὰ ψηφισθῇ καὶ ἐφαρμοσθῇ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σκεφθῶμεν σπουδαίως, ἐὰν ἐπιτρέπηται τὸν φόρον τοῦτον νὰ ἐνοικιάσωμεν ἀμέσως κατὰ τὴν πρώτην αὐτοῦ ἐφαρμογήν. Τὴν σκέψιν ταύτην ἁπλῶς ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν, ἐπιφυλαττόμενος ν’ ἀναπτύξω αὐτὴν ἀργότερον, ἢ κατὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν. Ἐφιστῶ δὲ τὴν προσοχὴν καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῶν ἀτοπημάτων, ἅτινα θὰ προκύψωσιν, ἐὰν ἐνοικιαστὴς ἰδιώτης ἔχῃ εἰς χεῖρας αὑτοῦ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, καὶ δὲν ὁδηγῆται κατ’ αὐτὴν, εἰμὴ ἐκ τοῦ πόθου νὰ κερδίσῃ ὅσον οἷόν τε πλειότερα χρήματα. Ψηφίζοντες δὲ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, δὲν ψηφίζομεν, κατ’ ἐμὲ, ἄλλο τι, εἰμὴ τὴν ἄδειαν, ἵνα ἡ Κυβέρνησις ἐνοικιάσῃ τὸν φόρον. Τὸ ἄρθρον 4, ὡς εἶπον ἤδη, θὰ πιέσῃ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν καταστημάτων, τῶν παραγόντων οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, καὶ θὰ θέσῃ αὐτοὺς εἰς τὸ δίλημμα, ἢ νὰ ἐνοικιάσωσι τὸν φόρον, ἢ νὰ κλείσωσι τὰ καταστήματά των. Ὑποθέτω δὲ, ὅτι θὰ προτιμήσωσι τὴν ἐνοικίασιν, ἀντὶ τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν καταστημάτων αὑτῶν.

§64ΝΕΓΡΗΣ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν συμφωνῶ πρῶτον ὡς πρὸς τὴν ποσότητα οἰνοπνεύματος, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ παραγάγῃ ἡ Ἑλλὰς ἐκ τῶν σακχαρωδῶν οὐσιῶν. Κατὰ τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1881, τὸν ὁποῖον ἔχω ἀνὰ χεῖρας, βλέπω, ὅτι ὑπολογίζεται ἡ παραγωγὴ τοῦ οἴνου ἐν Ἑλλάδι εἰς 132 ἑκατομ. ὀκ. Ὅταν ὑπολογίζῃ τις τὸν οἶνον εἰς 132 ἑκατομ., πρέπει νὰ παραδεχθῇ, ὅτι αἱ σταφυλαὶ ἀνέρχονται ὡς ἔγγιστα εἰς 200 ἑκατομ. Τὰ στέμφυλα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ παραγάγωσι 200 ἑκατομ. ὀκ. σταφυλῶν, δὲν πρέπει νὰ ὑπολογισθῶσι κάτω τοῦ 15% κατ’ ἐλάχιστον ὅρον· ἀλλὰ 15% ἐπὶ 200 ἑκατομ. σταφυλῶν εἶναι 30 ἑκατομ. ὀκάδων σταφυλῶν. Ἐπειδὴ δὲ τὰ στέμφυλα δύνανται νὰ παραγάγωσι περὶ τὰ 4% οἰνόπνευμα, βλέπομεν, ὅτι τὸ ἐκ στεμφύλων οἰνόπνευμα θέλει ἀνέλθει εἰς 1,200,000 ὀκάδες. Προσθέτω, ὅτι πολλοὶ ἀμπελοκτήμονες—καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι πλεῖστοι τῶν κυρίων Βουλευτῶν θὰ τὸ ὁμολογήσωσι,—θὰ μεταχειρισθῶσι κατ’ εὐθεῖαν σταφυλὰς, διὰ νὰ κάμωσιν οἰνόπνευμα· προσθέτω ἐπίσης, ὅτι πολλάκις θὰ συμβῇ, ὥστε ἡ σταφὶς βρεχομένη νὰ μετατραπῇ εἰς οἰνόπνευμα, ὡς καὶ τὰ σῦκα. Λοιπὸν νομίζω, ὅτι ὑπολογίζων, ὅτι δύναται ἡ Ἑλλὰς νὰ παραγάγῃ ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν 1,500,000 ὀκάδων οἰνόπνευμα, εὑρίσκομαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ. Ἀλλὰ θὰ καταναλώσῃ ἡ Ἑλλὰς τὸ 1,500,000 ὀκ. οἰνόπνευμα; Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι ὄχι· διότι, καθὼς εἶπον προχθὲς, ἡ Ἰταλία δὲν κατώρθωσε κατὰ τὸ 1885 νὰ καταναλώσῃ οὐδὲ 15 ἑκατομ. ὀκάδων ἐπὶ πληθυσμοῦ 30 ἑκατομ., δηλ. ἡμίσειαν ὀκᾶν κατ’ ἄτομον· ἐὰν τηρήσωμεν τὴν ἀναλογίαν ταύτην διὰ τὴν Ἑλλάδα, φθάνομεν εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1 ἑκατομ. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ παραγόμενον δὲν θὰ καταναλωθῇ ἐν Ἑλλάδι. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ δεύτερον ζήτημα: ἂν, ὡς διατείνεται ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἄρτης βουλευτὴς, χάριν τοῦ συμφέροντος τοῦ τόπου, εἶναι δίκαιον νὰ πιέσωμεν τοὺς ἐργοστασιάρχας τοῦ Πειραιῶς, ὅπως δεχθῶσι τὸ μονοπώλιον. Μοὶ φαίνεται, ὅτι, τὸ νὰ θέσῃ τις τοιαύτην ἀρχὴν, δὲν ἁρμόζει εἰς ἀντιπρόσωπον πεπολιτισμένου ἔθνους, καὶ δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι τοὐναντίον ἡ Κυβέρνησις θὰ φροντίσῃ νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τοὺς ἐργοστασιάρχας, καὶ ὄχι νὰ τοὺς πιέσῃ, ὅπως δεχθῶσι τὸ μονοπώλιον.

§65ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ὁ κ. ἐξ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας βουλευτὴς περὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐξαχθῇ ἀπὸ τὰς ἐγχωρίους σακχαρώδεις οὐσίας, μὲ ἀναγκάζουσι νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, σχετικῶς μὲ τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἐκ Μεσσηνίας βουλευτὴς κ. Σάκκης. Ὁ κ. Σάκκης ἐπρότεινεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ παραδεχθῇ, ἐὰν ἦναι δυνατὸν, ὥστε τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον παράγεται ἀπὸ τὰ σῦκα τῆς Μεσσηνίας, νὰ ὑποβάλληται εἰς δασμὸν κατώτερον τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον παράγεται ἀπὸ τὰς ἄλλας σακχαρώδεις οὐσίας, ἰδίως δὲ ἀπὸ τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα ἔξωθεν ἔρχονται. Ἀντικρούων τὴν πρότασιν ταύτην ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ τοῦτο, καθόσον γνωρίζει, ὅτι ἔξωθεν σῦκα δὲν ἔρχονται πολλὰ, οὐδ’ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθωσι καὶ συναγωνισθῶσι πρὸς τὰ ἐγχώρια. Τὸν παρακαλῶ νὰ ἐξετάσῃ καλλίτερον τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, διότι καὶ ἐγὼ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, ὅτι οἱ καταστηματάρχαι τοῦ Πειραιῶς, οἱ κατασκευάζοντες οἰνόπνευμα, ἐρωτώμενοι, διατὶ προτιμῶσι τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἔξωθεν, ἀπὸ τὰ βεβλαμμένα σῦκα τῆς Μεσσηνίας, ἀπαντῶσιν, ὅτι τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴν, παράγουσι περισσότερον πνεῦμα, καὶ διὰ τοῦτο συμφέρει εἰς αὐτοὺς νὰ τὰ μεταχειρίζωνται κατὰ προτίμησιν. Διὰ τοῦτο, ἀφοῦ τὸ νομοσχέδιον τείνει εἰς τὸ νὰ προστατεύσῃ τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν τῶν πρώτων ὑλῶν, παρακαλῶ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του καὶ εἰς τὸ ἀντικείμενον τοῦτο, καὶ ἐὰν δὲν ἦναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῇ, ὥστε τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον παράγεται ἀπὸ ἐγχωρίων σύκων, νὰ ὑποβάλληται εἰς φόρον καταναλώσεως κατώτερον, νὰ συναινέσῃ τοὐλάχιστον, ὥστε νὰ μὴ ὑποβάλλωνται εἰς τὸν φόρον τὸν ἠλαττωμένον τῆς μιᾶς δραχμῆς, εἰμὴ μόνον τὰ οἰνοπνεύματα, τὰ ὁποῖα παράγονται ἀπὸ ἐγχωρίων σύκων, ἐὰν δὲ τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἔξωθεν, χρησιμεύωσι πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο νὰ ὑποβάλληται εἰς τὸν φόρον τῆς μιᾶς δραχμῆς καὶ ἡμισείας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἦναι ἠναγκασμένοι οἱ ἐργοστασιάρχαι νὰ προτιμῶσι τὰ ἐγχώρια σῦκα, τὰ ὁποῖα πολλάκις, ὡς γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, μένουσιν ἄχρηστα καὶ χρησιμεύουσι πρὸς τροφὴν τῶν χοίρων καὶ τῶν ἄλλων ζώων, ἐνῷ δύνανται νὰ χρησιμεύσωσι πρὸς ἀποστάλαξιν οἰνοπνεύματος.

§66ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐὰν, ἐφαρμοζομένου τοῦ νέου νόμου, ἀποδειχθῇ, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ ἔξωθεν σύκων εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ παραβλάπτῃ τὴν κατανάλωσιν πρὸς οἰνοπνευματοποιΐαν τῶν ἐγχωρίων σύκων, ὁ ἁπλούστερος τρόπος καὶ ὁ τελεσφορώτερος πρὸς ἀποκλεισμὸν τῶν σύκων ἐκείνων, θὰ ἦναι ἡ ἐπιβολὴ δασμοῦ βαρυτέρου. Τὸ δασμολόγιον ἤδη δὲν προενόησε περὶ ἐπιβαρύνσεως τῶν σύκων, οὐδὲ δεσμευόμεθα ὅμως ὑπὸ συμβάσεώς τινος, ὅπως μὴ ὑποβάλωμεν τὰ σῦκα εἰς ὁποιονδήποτε τέλος. Σήμερον εἰσαγωγὴ σύκων σπουδαία δὲν γίνεται, ἐὰν ὅμως τὰ πράγματα ἀποδείξωσιν, ὅτι κατόπιν τοῦ νόμου, τοῦ νέου, δυνατὸν νὰ καταστῇ ἐπικερδὴς ἡ εἰσαγωγὴ ξένων σύκων, καὶ ἐὰν συναγωνίζωνται ταῦτα εἰς βλάβην τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, τότε δυνάμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν ἀκριβῶς τὸν δασμὸν, ὁ ὁποῖος θὰ ἦναι ἐπαρκὴς, ἵνα προστατεύσῃ τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ ἐπικρατήσῃ ἐν τῷ συναγωνισμῷ κατὰ τῶν ἔξωθεν εἰσαγομένων. Δὲν εἶναι ἀποδεδειγμένον ἔτι, ποῖον εἶναι τὸ ποσὸν, κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπολείπεται τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως ἡ ἐγχώριος παραγωγή. Μόνον, ἀφοῦ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, θὰ μάθωμεν τὰ περὶ τούτου. Ἀλλ’ ὅπως δήποτε, οὐδεὶς ὑπάρχει λόγος, ἵνα τὰ σῦκα λάβωσι βραβεῖον ἀνώτερον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον θὰ λάβωσιν, εἴτε αἱ σταφυλαὶ, εἴτε ὁ οἶνος ὁ βεβλαμμένος, εἴτε ἡ κυρία πρώτη ὕλη τῆς ἐγχωρίου οἰνοπνευματοποιΐας, τὰ στέμφυλα. Εἰς πάντα ταῦτα ἐχορηγήθη βραβεῖον σπουδαιότατον. Ἐχορηγήθη ἐπὶ τοῦ φόρου τῆς 1 καὶ ½ δραχμῆς βραβεῖον 50 λεπτῶν· τοῦτο εἶναι ἐπαρκὲς καὶ διὰ τὰ σῦκα. Ἐὰν κατόπιν φανῇ, ὅτι τὸ βραβεῖον δὲν εἶναι ἐπαρκὲς, ἵνα συναγωνισθῇ ἐπιτυχῶς ἡ ἐγχώριος πρώτη ὕλη πρὸς τὴν ξένην πρώτην ὕλην, τὴν σακχαρώδη, τότε δυνάμεθα νὰ προτείνωμεν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅ,τι δέον, εἴτε δασμολογικῶς, εἴτε ἄλλως, εἰς προστασίαν αὐτῆς.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Σάκκη θέλει τυπωθῆ, καὶ θέλει ληφθῆ ὑπ’ ὄψει εἰς τὴν γʹ. συζήτησιν. Ἄρθρον 5. (Ἀναγινώσκεται). (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 5–14).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 15. (Ἀναγινώσκεται).

§69ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν γʹ παράγραφον τοῦ ἄρθρου τούτου, οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ τῆς πρώτης κατηγορίας ὀφείλουσι, 10 ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐργασίας των, νὰ ζητῶσι παρὰ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου ἄδειαν πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, καὶ νὰ ὁρίζωσι τὸν χρόνον τῆς ἐργασίας, ὅστις δὲν δύναται νὰ ὑπερβαίνῃ τοὺς δύο μῆνας. Ἐρωτῶ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, δύναται πάντοτε νὰ ζητήσῃ τις αὐτὴν τὴν ἄδειαν;

§70ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Δύναται νὰ τὴν ζητήσῃ.

§71ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸς τί;

§72ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Διὰ νὰ πληροφορηθῶμεν, τίνος δυνάμεως μηχάνημα ἔχει, καὶ τί δύναται νὰ παραγάγῃ, καὶ νὰ γνωρίσῃ ἡ ὑπηρεσία ἐπὶ πόσον χρόνον ὀφείλει νὰ τὸν ἐπιτηρήσῃ.

§73ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν τελειώσῃ ὁ χρόνος;

§74ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δύναται νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν αἴτησιν περὶ ἄλλης ἀδείας.

§75ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε κατὰ πᾶσαν ἐποχὴν ἔχει δικαίωμα νὰ κάμῃ ἄλλην αἴτησιν. (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 15 καὶ 16).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 17. (Ἀναγινώσκεται).

§77ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ μεγαλείτερον παράπονον κατὰ τοῦ ἰσχύοντος νόμου περὶ φορολογίας τῶν πνευματωδῶν ποτῶν εἶναι, ὅτι ὁ νόμος οὗτος κατέστρεψε τὴν μικρὰν βιομηχανίαν τῆς κατασκευῆς οἰνοπνευμάτων. Εἰς ὅλους τοὺς δήμους, διὰ νὰ μὴ εἴπω εἰς ὅλα τὰ χωρία, ὑπάρχουσιν ἄμβυκες, τὰ λεγόμενα λαμπίκα, διὰ τῶν ὁποίων οἱ παραγωγοὶ ἀποστάζουσιν οἰνοπνεύματα ἀπὸ τὰ στέμφυλα, ἀπὸ τὰ λεγόμενα κόρτσαλα καὶ τὴν φίναν τῶν σταφίδων, ἀπὸ τὸν οἶνον, ὁ ὁποῖος ξυνίζει, ἀπὸ τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄχρηστα διὰ τὸ ἐμπόριον, καὶ ἀπὸ διαφόρους ἄλλας οὐσίας· τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον ἐξάγουσιν ἐκ τῆς πρώτης ἀποστάξεως, εἶναι τὸ καλούμενον σοῦμα, τὸ ὁποῖον μεταχειρίζονται συνήθως πρὸς ἰδίαν των χρῆσιν, διότι, ἂν καὶ διατείνεται ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ ποτοῦ τούτου εἶναι ἐπιβλαβὴς εἰς τὴν ὑγείαν, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει πάντοτε οἶνον, μεταχειρίζεται σοῦμαν, καὶ μάλιστα ἐν ὥρᾳ θέρους, οὐδέποτε δὲ παρεπονέθη τις, ὅτι ἔπαθεν ἡ ὑγεία του ἐκ τούτου. Κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον, ἡ ἐξαγωγὴ τοιούτων οἰνοπνευμάτων εἶναι ἐλευθέρα, δὲν ὑπεχρεοῦντο μάλιστα οἱ κατασκευάζοντες τοιοῦτον οἰνόπνευμα εἰς οὐδεμίαν δήλωσιν, διότι, κατὰ τὸν νόμον, μόνον οἱ ἐπὶ ἐμπορίᾳ διατηροῦντες λέβητας, ἢ καὶ ἄλλας μηχανὰς, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ συμμορφῶνται μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, καὶ νὰ ὑποβάλλωνται εἰς τὰς διατυπώσεις αὐτοῦ. Σήμερον ὁ νόμος οὗτος ὑποβάλλει καὶ αὐτοὺς εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν δηλώσεων, ἐνῷ δὲ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀνέγραψεν εἰς τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἐπανειλημμένως εἶπεν εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ σήμερον καὶ χθὲς, ὅτι τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο τῆς πρώτης ἀποστάξεως εἶναι ἐντελῶς ἀφορολόγητον, παρατηροῦμεν, ὅτι, ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἀφορολόγητον, ἀλλ’ ὅτι περιέχονται ἐν τῷ νόμῳ τοιαῦται διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπουσιν οὔτε μίαν ὀκᾶν ἐκ τοῦ οἰνοπνεύματος τούτου νὰ μεταχειρίζηται ὁ παραγωγὸς, καὶ ἑπομένως, ἀντὶ νὰ βελτιώσωμεν τὴν κατάστασιν, ἕνεκα τῆς ὁποίας ἐγεννήθησαν παράπονα, θέλομεν τὴν χειροτερεύσει κατὰ πολὺ, διότι, ψηφίζοντες τὰς νέας διατάξεις, εἶναι τὸ αὐτὸ, ὡς νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀπαγορεύομεν τὴν ὕπαρξιν τῆς μικρᾶς βιομηχανίας καὶ τῆς τοιαύτης παραγωγῆς, καὶ καταδικάζομεν ὅλους τοὺς παραγωγοὺς, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὰς περιττὰς αὐτὰς οὐσίας ἐξάγουσι τὸ οἰνόπνευμα, νὰ τὰς ῥίπτωσιν εἰς τὰς ὁδοὺς, διότι ἄρθρον τι τοῦ νομοσχεδίου ὑποχρεώνει τὸν παράγοντα τοιοῦτον οἰνόπνευμα νὰ ἔχῃ ἐργοστάσια καὶ ἀποθήκας, εἰς τὰς ὁποίας νὰ ἐναποταμιεύῃ τὸ προϊόν τῆς παραγωγῆς του, ὅταν δὲ πρόκηται νὰ τὸ μεταφέρῃ ἀλλαχοῦ, πρέπει νὰ ζητήσῃ τὴν ἄδειαν τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, ἡ δὲ ἄδεια αὕτη δὲν ἔχει ἄλλον σκοπὸν, εἰμὴ τὸ νὰ παρέχῃ εἰς τὸ Δημόσιον τὴν εὐκολίαν νὰ παρακολουθῇ τὴν μεταφορὰν, διὰ νὰ φορολογήσῃ. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ἀφορολόγητον, θὰ φορολογῆται βεβαίως, ἀφοῦ δὲν δύναται ὁ παραγωγὸς νὰ τὸ μεταχειρισθῇ καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς ἄλλον ἐργοστασιάρχην, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξαγάγῃ ἐξ αὐτοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ οἰνόπνευμα. Θὰ ἦτο ἀφορολόγητον, ἐὰν ὁ πολίτης εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ μεταχειρισθῇ, μόνον δὲ ὅταν ἤθελε νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ πρὸς παραγωγὴν καλλιτέρου οἰνοπνεύματος, νὰ ὑποβάλληται εἰς τὸν φόρον τῆς καταναλώσεως. Ἐπιθυμῶ νὰ ἴδω, κατὰ ποῖον τρόπον συμβιβάζονται ταῦτα, διότι ἐγὼ βλέπω, ὅτι ἡ σοῦμα θὰ φορολογῆται, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ θὰ ἦναι ἐντελῶς ἀπηγορευμένη καὶ ἡ κατασκευὴ αὐτῆς, ἕνεκα τῶν πολλῶν διατυπώσεων.

§78ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Μεσσηνίας φρονεῖ, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, οὐ μόνον δὲν παραχωροῦνται εὐκολίαι εἰς τοὺς παράγοντας σοῦμαν καὶ ἐλαττώσεις βαρῶν, ἀλλ’ ἀπ’ ἐναντίας, ὅτι αὐξάνουσιν αἱ τέως ἐπιβαλλόμεναι ὑποχρεώσεις. Ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς πρὸ ὀλίγου ὡμίλησε περὶ τῆς σούμας, τῆς παραγομένης ἐκ σύκων, καὶ ἀπορῶ πῶς δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι, κατὰ τὸν κείμενον νόμον, ἡ σοῦμα, ἡ παραγομένη ἐκ σύκων, οὐδεμιᾶς ἀπολαμβάνει τῶν προνομιῶν, αἵτινες παρέχονται εἰς τὴν σοῦμαν μόνην τὴν παραγομένην ἐκ στεμφύλων. Ὁ κείμενος νόμος θεωρεῖ σοῦμαν ἀφορολόγητον μόνον τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ἐκ πρώτης ἀποστάξεως, τὸ ἐκ στεμφύλων, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προβάλλομεν, θεωρεῖ σοῦμαν, ἀπαλλαττομένην ἀπὸ τῆς ἀμέσου φορολογίας ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, πᾶν οἰνόπνευμα, παραχθὲν ἐκ σακχαρώδους καρποῦ. Ἑπομένως εὐνοεῖ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο τὴν παραγωγὴν πλειότερον τοῦ κειμένου νόμου, καὶ τὴν εὐνοεῖ ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ εἴδους ἐκείνου, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Βουλευτὴς, θεωρήσας, ὅτι ἔπρεπε νὰ εὐνοηθῇ πλειότερον τῶν ἄλλων, πλειότερον καὶ αὐτῶν τῶν στεμφύλων. Ἀλλ’ ὁ κ. Βουλευτὴς, παρατρέχων τὰς οὕτω εὐνοηθείσας ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου κατηγορίας σούμας, ἰσχυρίζεται, ὅτι κατὰ τὸν κείμενον νόμον πᾶσα σοῦμα δὲν ὑποβάλλεται εἰς φόρον, ἐφ’ ὅσον καταναλίσκεται ὑπὸ τοῦ παράγοντος, ἐνῷ κατὰ τὸ νομοσχέδιον ὑποβάλλεται. Ἡ σοῦμα ὑποβάλλεται εἰς φόρον καὶ κατὰ τὸ νομοσχέδιον καὶ κατὰ τὸν κείμενον νόμον, οὐχὶ ὅμως ἀμέσως, ἀλλ’ ἐμμέσως. Ὁ νόμος ὁ κείμενος δὲν ἀπαλλάττει τὴν σοῦμαν ἀπὸ τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ἀλλ’ ἀπαλλάττει τὸν παραγωγὸν τῆς ἐκ στεμφύλων σούμας ἀπὸ τῆς ὑποχρεώσεως, ἵνα πληρώσῃ αὐτὸς τὸν φόρον τῆς πρώτης ὕλης, τὸν δὲ φόρον ἐπὶ τῆς σούμας ἐπιβάλλει εἰς τὸν εἰσάγοντα τὴν σοῦμαν εἰς οἰνοπνευματοποιεῖον. Αὕτη εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ νόμου, τοῦ σήμερον ἰσχύοντος. Οὐδεμία διάταξις τοῦ σήμερον ἰσχύοντος νόμου παρέχει λόγον, ἵνα ὑποθέτωμεν, ὅτι ἀπαλλάσσεται τῆς φορολογίας ἡ σοῦμα καθ’ ἑαυτήν· ὁ κ. Βουλευτὴς παραδέχεται ἴσως τοῦτο, ἀλλὰ λέγει, ὅτι, ἀφοῦ ἡ σοῦμα δὲν θέλει φορολογηθῆ κατὰ τὸν ἰσχύοντα σήμερον νόμον, εἰμὴ ἐφόσον μεταποιηθῇ εἰς οἰνόπνευμα διὰ δευτέρας ἀποστάξεως, ἕπεται, ὅτι δὲν φορολογεῖται καθ’ ἑαυτὴν, ὅτι δύναται νὰ καταναλωθῇ ἀφορολόγητος. Καὶ βεβαίως οὕτω θὰ εἶχεν, ἄν ἡ σοῦμα ἠδύνατο νὰ καταναλωθῇ· ἀλλ’ ἡ σοῦμα δὲν δύναται νὰ καταναλωθῇ, καὶ ἄν τις καταναλίσκῃ αὐτὴν, καταστρέφει τὴν ὑγείαν του· ἡ σοῦμα δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὑπὸ νόμου ὡς ἀντικείμενον φορολογίας ἐπὶ τῇ καταναλώσει, ἀφοῦ τὴν κατανάλωσιν ὁ νόμος δὲν δύναται νὰ ἐπιτρέψῃ. Ἡ σοῦμα εἶναι ἐπιβλαβὴς εἰς τὴν ὑγείαν, δὲν ὁμιλῶ περὶ σούμας ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, ἥτις εἶναι δραστικώτατον δηλητήριον, οὐδὲ λόγος δὲ περὶ αὐτῆς γίνεται· ἀλλ’ ἡ σοῦμα ἐκ σακχαρωδῶν οὐσιῶν, ἡ μόνη, περὶ ἧς δύναται νὰ γίνῃ λόγος, εἶναι καὶ αὐτὴ ἐπιβλαβὴς εἰς τὴν ὑγείαν, δὲν εἶναι ἐντελῶς δηλητήριον, ἀλλ’ ἄν τις, μὴ συνειθίσας βαθμιαίως εἰς τὴν χρῆσιν αὐτῆς, λίαν ἠραιωμένης, ὡς συμβαίνει ἐν Θεσσαλίᾳ, ὅπου γίνεται χρῆσις τῆς σούμας, μεταποιουμένης δι’ ἀναμίξεως ἄλλων τινῶν οὐσιῶν εἰς τὸ λεγόμενον οὖζο, ἂν τὸ οὖζο τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι εἶδος σούμας βελτιωμένης, οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν ἤθελε πίει, ἀμφιβάλλω ἂν ἤθελε παραστῆ κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν. Ὁ νόμος ἄρα ὁ φορολογικὸς δὲν δύναται ν’ ἀσχοληθῇ περὶ τῆς σούμας ὡς ἀντικειμένου καταναλώσεως· περὶ τῆς σούμας δύναται ν’ ἀσχοληθῇ ὁ νόμος, ἵνα ἀπαγορεύσῃ τὴν κατανάλωσιν διὰ λόγους ὑγείας. Ὅπου δὲν ὑπάρχουσι νόμοι, ἀπαγορεύοντες ῥητῶς τὴν κατανάλωσιν τῆς σούμας, ἐκεῖ ἀνευρίσκεται ἡ ἀπαγόρευσις ἐν τοῖς γενικοῖς νόμοις, τοῖς κανονίζουσι τὰ τῶν βρωσίμων ὑλῶν. Ὁ ἐπιβαλλόμενος ἐπὶ τῆς σούμας φόρος δὲν ἀφορᾷ εἰς τὴν κατανάλωσιν αὐτῆς, ἣν ὁ νόμος δὲν ἀναγνωρίζει, ἀλλ’ ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀπόσταξιν αὐτῆς πρὸς κατασκευὴν καταναλωσίμου οἰνοπνεύματος, ὅπερ καὶ μόνον φορολογεῖται· ἀλλ’ ὁ ἰσχύων νόμος δὲν λαμβάνει πρόνοιαν περὶ βεβαιώσεως τῆς παραγομένης σούμας, καὶ περὶ τούτου λαμβάνομεν πρόνοιαν τώρα ἡμεῖς. Τὸ νομοσχέδιον ἄρα δὲν νεωτερίζει, ἐπιβαρύνον φορολογικῶς τὴν σούμαν· προνοεῖ μόνον περὶ τῆς ἐπιτελέσεως τῶν διατάξεων τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας· νεωτερίζει ὅμως κατὰ τοῦτο, ὅτι, ἐνῷ τῶν προνομίων τοῦ οἰνοπνεύματος τῆς ἐκ πρώτης ἀποστάξεως, ἤτοι τοῦ προνομίου τῆς πληρωμῆς τοῦ φόρου κατὰ τὴν δευτέραν ἀπόσταξιν, ἀπολαύει κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν μόνον ἡ σοῦμα ἡ ἐκ στεμφύλων, ἤδη κατὰ τὸ νομοσχέδιον θέλει ἀπολαύει τῶν προνομίων τούτων καὶ ἡ σοῦμα, ἡ παραγομένη ἐκ πάσης ἐγχωρίου ὕλης σακχαρώδους.

§79ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Προηγουμένως ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἰσχυρίσθη, καὶ ὀρθῶς, ὅτι, ἐὰν ἠδυνάμεθα νὰ φορολογήσωμεν τὴν πρώτην ἀπόσταξιν, τὸ νομοσχέδιον ἐκ τοῦ προτέρου θὰ ὑπέσχετο πλήρη ἐπιτυχίαν, ἀλλὰ, μὴ δυνάμενοι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ καταφύγωμεν εἰς τὰς αὐστηρὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ προλάβωμεν τὴν καταδολίευσιν τοῦ νόμου. Ταῦτα λέγων ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ὑπεστήριζε βεβαίως, ὅτι διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου δὲν ἐπιβάλλεται φόρος εἰς τὴν πρώτην ἀπόσταξιν· ἀλλ’ ἐξ ὅσων ἐξετέθησαν προκύπτει, ὅτι ἐπιβάλλεται φόρος καὶ εἰς τὴν πρώτην παραγωγὴν, ὑπάρχει δὲ μεγίστη διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἰσχύοντος νόμου καὶ τοῦ νῦν συζητουμένου, καὶ ὑπάρχει διαφορὰ, διότι προηγουμένως δὲν ἐφορολογεῖτο ἡ πρώτη ἀπόσταξις καὶ ἐξῃρεῖτο μόνον ἡ ἀπόσταξις, ἡ παραγομένη ἐκ τῶν σύκων καὶ οἴνων, ὁ δὲ λόγος τῆς ὑγείας, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖται νῦν, δὲν ἐλήφθη τότε ὑπ’ ὄψει ὑπὸ τοῦ νομοθέτου. Καὶ ἐν θεωρίᾳ μὲν δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι δὲν φορολογεῖται ἡ πρώτη ἀπόσταξις, ἀλλ’, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅταν ἐμποδίζηται πᾶσα κατανάλωσις, ὅταν ὁ ποιῶν τὴν πρώτην ἀπόσταξιν ᾖναι ὑποχρεωμένος νὰ διατηρῇ ἀποθήκας καὶ ἐργοστάσια, ὅταν δὲν δύνηται νὰ μετακομίσῃ οὔτε ὀκᾶν ἄνευ τῆς προηγουμένης ἀδείας τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, βεβαίως τοῦτο ἰσοδυναμεῖ πρὸς φορολογίαν, ἢ ἀπαγόρευσιν παραγωγῆς. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς στηρίζεται εἰς τὸν λόγον τῆς ὑγείας, καὶ περὶ τῆς ὑγείας προνοῶν τῶν κατοίκων θέλει ν’ ἀπαγορεύσῃ τὴν χρῆσιν τῆς σούμας, ἀλλὰ δὲν εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ἁρμόδιοι νὰ κρίνωμεν περὶ τούτου, ἤθελον δὲ παρακαλέσει τοὺς ἰατροὺς, τοὺς παρισταμένους ἐνταῦθα, νὰ μᾶς ἐξηγήσωσι τοὺς λόγους, δι’ οὓς ἡ χρῆσις δύναται νὰ φέρῃ βλάβην, καὶ ποίαν ἐκ πείρας ὅμως δυνάμεθα νὰ βεβαιώσωμεν πάντες, ὅτι οἱ χωρικοί, οἱ παράγοντες ἐκ τῶν στεμφύλων τὴν πρώτην ἀπόσταξιν, τὴν παράγουσι δι’ ἰδίαν χρῆσιν, καὶ οὐδέποτε ἠκούσαμεν, ὅτι ἔπαθεν ἡ ὑγεία αὐτῶν ἐκ τοιαύτης χρήσεως, ἐὰν δὲ ὑποχρεώσωμεν τὸν χωρικὸν, τὸν παράγοντα καὶ χρησιμοποιοῦντα τὰς πρώτας ὕλας, τὰς ὅλως ἀχρήστους, νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὰς διατυπώσεις τοῦ νομοσχεδίου, βεβαίως θὰ παύσῃ πλέον πᾶσα παραγωγὴ, καὶ αἱ πρῶται ὗλαι θὰ μείνωσιν ἐντελῶς ἄχρηστοι. Οἱ μετὰ προσοχῆς παρακολουθοῦντες τὴν συζήτησιν ταύτην ἤκουσαν τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, ἀναπτύσσοντα τὰ τοῦ ἄρθρου 4, ἰσχυριζόμενον, ὅτι διὰ τούτου πρόκειται περὶ τῆς βιομηχανίας ἐν τῷ τόπῳ καὶ περὶ ὑποστηρίξεως αὐτῆς διὰ τῆς διακρίσεως κατὰ τὴν φορολογίαν· ἀλλὰ ἐξ ὅσων εἶπον, τὸ ἄρθρον 4 καθίσταται ἄχρηστον, ἐὰν ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ συζητουμένου ἄρθρου καὶ τῶν λοιπῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Σεῖς ἐβεβαιώσατε, ὅτι ἄπειρον ποσὸν τοιαύτης πρώτης ὕλης καθίσταται ἄχρηστον, καὶ ὅτι πρὸς χρησιμοποίησιν αὐτοῦ συμπεριλαμβάνονται εὐεργετικαὶ διατάξεις· ἀλλ’ ἐνῷ οὕτω δεσμεύετε τὴν πρώτην παραγωγὴν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσητε, ὅτι οἱ χωρικοὶ καὶ οἱ ἰδιοκτῆται θ’ ἀποφασίσωσι νὰ μεταποιήσωσι τὰς πρώτας ὕλας εἰς οἰνόπνευμα δι’ αὐτὸ τὸ μικρὸν κέρδος, τὸ ὁποῖον τοῖς ὑπόσχεσθε; Ὅταν μάλιστα συνδυάσητε τὰς ποινὰς μὲ τὰς διατυπώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ὑποβάλλονται οἱ παράγοντες τὴν σοῦμαν, βεβαία παρίσταται ἡ καταστροφὴ τοιαύτης βιομηχανίας· τοιαύτη διάταξις ὁμοιάζει μὲ ἀπαγορευτικὴν διάταξιν, καὶ ἂν ἐπρόκειτο ν’ ἀπαγορεύσητε καθ’ ὁλοκληρίαν τὴν πρώτην παραγωγὴν, τὸ ἐννοῶ, ἀλλὰ σεῖς ὡμολογήσατε, ὅτι σκοπός σας εἶναι, νὰ φορολογήσητε τὴν πρώτην παραγωγὴν, πρὸς ἐνίσχυσιν αὐτῆς· ἀλλ’ ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον, προτιμοτέρα εἶναι ἡ ἄμεσος ἀπαγόρευσις, καὶ τοιουτοτρόπως ἀπαλλάσσετε τοὺς χωρικοὺς ἀπὸ ποινὰς, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ὑποπέσωσιν, ἐὰν ἐπιχειρήσωσι τοιαύτην παραγωγήν. Τὰς παρατηρήσεις ταύτας ὑποβάλλω, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψει, διότι φρονῶ, ὅτι συμφερώτερον εἶναι νὰ φορολογήσῃ ἀπ’ εὐθείας τὴν πρώτην ἀπόσταξιν, ἢ συμφερώτερον εἶναι ν’ ἀπαγορευθῇ καθ’ ὁλοκληρίαν ἡ μικρὰ αὕτη παραγωγὴ, παρὰ νὰ ὑπόκηται εἰς τὰς καταπιέσεις καὶ τὴν φορολογίαν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Διοικήσεως.

§80ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐπιμένει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, καθόσον ἀφορᾷ εἰς τὴν διάταξιν, περὶ ἧς ὁ λόγος, εἶναι ἐλαφρότερον διὰ τοὺς φορολογουμένους, καὶ εὐεργετικώτερον ἀπὸ τὸν ὑπάρχοντα νόμον, εἶναι ἀνάγκη, νὰ διευκρινίσωμεν τὸ πρᾶγμα, καὶ νὰ ἴδωμεν, κατὰ πόσον διαφέρουσιν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Κατὰ τὸν ὑπάρχοντα νόμον, πᾶς πολίτης δύναται νὰ ἐνεργῇ ἀπόσταξιν σούμας ἐπὶ οἱασδήποτε ὕλης, συμμορφούμενος μὲ τὸν νόμον, δηλαδὴ λαμβάνων τὴν κεκανονισμένην ἄδειαν· καὶ ἐὰν μὲν αἱ πρῶται ὗλαι, τὰς ὁποίας θὰ μεταχειρισθῇ, ἦναι στέμφυλα, τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον παράγει, δὲν ὑπόκειται εἰς κανένα φόρον, ἐὰν ἦναι ἄλλης οὐσίας, τότε ὑπόκειται εἰς φόρον, ἀνάλογον τῆς δυνάμεως τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον θὰ παράγῃ, ἀλλ’ εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιστάσεις ὁ παράγων εἶναι ἐλεύθερος νὰ μεταχειρισθῇ, ὅπως θέλει τὸ οἰνόπνευμα. Τοῦτο διατάσσει ὁ νόμος, καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, εἰσάγων τὸν νόμον τοῦτον κατὰ τὸ 1883, οὐδόλως ἐσκέφθη, ὅτι ἡ χρῆσις τῆς σούμας εἶναι ἐπιβλαβὴς εἰς τὴν ὑγείαν τῶν ἀνθρώπων. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον, ὁ θέλων νὰ παραγάγῃ σοῦμαν ἀπὸ οἱανδήποτε ὕλην, δύναται νὰ τὸ πράξῃ, λαμβάνων τὴν ἄδειαν, καὶ δὲν ὑποχρεοῦται μὲν νὰ πληρώσῃ ἀμέσως κανένα φόρον, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ μεταχειρισθῇ τὴν σοῦμαν κατ’ οὐδένα τρόπον· ὀφείλει νὰ τὴν πωλήσῃ εἰς ἄλλους οἰνοπνευματοποιούς, μέχρι δὲ τῆς πωλήσεως πρέπει νὰ τὴν φυλάττῃ εἰς τὴν ἀποθήκην, ἢ εἰς τὸ ἐργοστάσιόν του. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, ποῦ θὰ εὑρεθῶσιν ἀποθῆκαι καὶ ἐργοστάσια; Οἱ χωρικοί, οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουσι τὴν σοῦμαν, στήνουν ἓν καζάνι εἰς τὸ ὕπαιθρον καὶ παράγουσι τὴν σοῦμαν, τὴν ὁποίαν φυλάττουσι εἰς πίτους, τὴν μεταχειρίζονται δὲ πρὸς ἰδίαν χρῆσιν, ἢ τὴν πωλοῦσιν εἰς τοὺς γείτονάς των, ἀλλὰ κατὰ τὸ νομοσχέδιον ὁ ταῦτα πράττων ὑπόκειται εἰς ποινάς. Ὁ λόγος τῆς ὑγείας δὲν μοι φαίνεται σπουδαῖος, διότι δὲν καλούμεθα σήμερον νὰ νομοθετήσωμεν περὶ προϊόντων, τὰ ὁποῖα βλάπτουσι τὴν ὑγείαν τῶν πολιτῶν· εἰς τοῦτο εἶναι ἄλλοι ἁρμόδιοι, καὶ ὅταν μετὰ τὴν γενομένην παρ’ αὐτῶν ἐξέτασιν ἤθελε βεβαιωθῆ, ὅτι ἡ σοῦμα βλάπτει τὴν ὑγείαν, τότε βεβαίως ἡ Βουλὴ ἔχει δικαίωμα ν’ ἀπαγορεύσῃ τὴν χρῆσιν αὐτῆς. Ὑπάρχουσιν ἄλλα προϊόντα, τὰ ὁποῖα βλάπτουσιν, οἷον ὁ καπνὸς, τὸ οἰνόπνευμα, ὁ καφὲς, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἐμποδίζωμεν, παρὰ μόνον ἐκεῖνα, τὸ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως βλαβερά. Ἐνόμισα ἀναγκαῖον, νὰ φέρω τὰς παρατηρήσεις ταύτας, διὰ νὰ γίνῃ καλλιτέρα σκέψις καὶ ἐξέτασις περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, καὶ νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον ὁριστικὸν, καὶ ἢ νὰ μείνῃ ἡ σοῦμα, ὅπως ἔχει σήμερον, ἢ ν’ ἀπαγορευθῇ ἐντελῶς ἡ κατασκευή της, διὰ νὰ μὴ ἀφήσωμεν τοὺς χωρικοὺς ἐκτεθειμένους εἰς καταπιέσεις.

§81ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. Βουλευτὴς, ὅπως ὑποστηρίξῃ, ὅτι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον μεταβάλλει πρὸς ζημίαν τοῦ παραγωγοῦ τῆς σούμας τὰ ἰσχύοντα, ἠναγκάσθη νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι ἐπιβλαβεστέρα τῆς χρήσεως τῆς σούμας. Ἀλλ’ ὁ κ. Βουλευτὴς δὲν ἀγνοεῖ, ὅτι ἡ σοῦμα οὐδὲν ἄλλο εἶναι ἢ οἰνόπνευμα ἀκάθαρτον· ἰσχυρίζεται ἄρα, ὅτι τὸ μᾶλλον κεκαθαρμένον οἰνόπνευμα εἶναι τὸ βλάπτον περισσότερον. Μόνον διὰ τοιούτου ἰσχυρισμοῦ δύναται νὰ φθάσῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβαρύνομεν τὸν παραγωγόν. Ὁ κ. Βουλευτὴς παρέστησεν, ὅτι, κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, δύναται ὁ παραγωγὸς τῆς σούμας ν’ ἀποστάξῃ οἱανδήποτε θέλει πρώτην ὕλην, καὶ νὰ ποιήσηται ἀφορολογήτως οἱανδήποτε χρῆσιν τῆς παραχθείσης σούμας. Ἐὰν οὕτως εἶχεν, ἠδύναντο αἱ σκέψεις τοῦ κ. Βουλευτοῦ νὰ ὦσι βάσιμοι, ἀλλ’ ἐλησμόνησε τὸ κυριωδέστερον ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς, ἐλησμόνησεν, ὅτι ὁ ἰσχύων νόμος δὲν ἐπιτρέπει τὴν κατασκευὴν πάσης σούμας, ἐπιτρέπει μόνον τὴν κατασκευὴν τῆς ἐπιβλαβοῦς σούμας. Μόνον αὕτη εἶναι ἀφορολόγητος, διότι δὲν εἶναι καταναλώσιμος. Κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, σοῦμα, ἀπολαμβάνουσα τοῦ προνομίου, εἶναι μόνον ἡ ἐκ στεμφύλων κατωτέρου βαθμοῦ τῶν 36, διότι ἡ ἀνωτέρου βαθμοῦ θεωρεῖται ὡς καταναλώσιμος. Ὥστε ἀφορολόγητος εἶναι μόνον ἡ μὴ καταναλώσιμος σοῦμα. Ὅταν δὲ εἰς ταύτην ἐφαρμόσωμεν τὰς σκέψεις τοῦ κ. Βουλευτοῦ, τὰ συμπεράσματα ἐξαφανίζονται, διότι ὑποθέτουσι τὴν σοῦμαν διατιθεμένην πρὸς κατανάλωσιν.

§82ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ποία εἶναι ἡ καταναλώσιμος;

§83ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἡ ἄνω τῶν 36 βαθμῶν. Ὁ νόμος ἐθεώρησε τὴν κάτω τῶν 36 βαθμῶν μὴ καταναλώσιμον, ἐπιτρέπει δὲ ταύτης τὸ ἀφορολόγητον, διότι, μὴ φοβούμενος τὴν ἄμεσον κατανάλωσιν, ἀναμένει αὐτὴν κατὰ τὴν δευτέραν ἀπόσταξιν, ἵνα τὴν φορολογήσῃ τότε.

§84ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ οὖζο πόσων βαθμῶν εἶναι;

§85ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Τὸ οὖζο δὲν εἶναι ἁπλοῦν οἰνόπνευμα ἐκ πρώτης ἀποστάξεως· εἶναι μεταπεποιημένον δι’ ἀναμίξεως ἀρωματικῶν, πολλάκις δὲ προέρχεται καὶ ἐκ λαθραίας δευτέρας ἀποστάξεως, καταναλίσκεται δὲ μόνον ἐν Θεσσαλίᾳ. Αἱ σκέψεις ἄρα τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐκ Μεσσηνίας ἐφαρμόζονται εἰς τὴν λαθραίαν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, οὐχὶ εἰς τὴν γνησίαν. Λέγει, ὅτι, κατὰ τὴν ὑπάρχουσαν νομοθεσίαν, ἐπιτρέπεται ἡ ἀφορολόγητος κατανάλωσις τῆς σούμας· ἀλλὰ παρέλιπε νὰ συμπληρώσῃ τὴν παρατήρησίν του διὰ ταύτης, ὅτι μόνον τῆς λάθρα παραγομένης σούμας δύναται νὰ γενῇ κατανάλωσις.

§86ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν καταναλίσκεται κάτω τῶν 36 βαθμῶν, τί πειράζει;

§87ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Διότι ἡ παραγωγὴ δύναται νὰ γενῇ εἰς βαθμὸν ἀνώτερον. Τὸ λάθρα δὲν συνίσταται μόνον εἰς τὴν δευτέραν ἀπόσταξιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἐκ πρώτης ἀποστάξεως παραγωγὴν σούμας βαθμῶν ἄνω τῶν 36. Πρὸς ταύτην τὴν λαθραίαν κατανάλωσιν ὑπάρχει βεβαίως ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διαφορὰ πρὸς τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ παραγωγοῦ. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται ν’ ἀντιπαραθέσωμεν τὸν ὑποτασσόμενον εἰς τὸν νόμον πρὸς τὸν παραβιάζοντα αὐτὸν, πρόκειται ν’ ἀντιπαραθέσωμεν τὸν ὑποτασσόμενον εἰς τὸν νόμον τὸν νέον πρὸς τὸν ὑποτασσόμενον εἰς τὸν νόμον τὸν παλαιόν. Ὡς πρὸς τούτους δὲ οὐδεμίαν ἄλλην διαφορὰν εὑρίσκομεν, εἰμὴ, ὅτι ἐλήφθη ἐν τῷ νομοσχεδίῳ πρόνοια κατὰ τῆς λαθραίας ἐμπορίας. Κατὰ τ’ ἄλλα πάντα, τὸ νέον νομοθέτημα εἶναι εὐνοϊκώτερον πρὸς τὴν παραγωγὴν τῆς σούμας, διότι ἀναγνωρίζει τὸ ἀφορολόγητον τῆς σούμας ἐξ οἱασδήποτε οὐσίας.

§88ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐὰν ἐξετάσητε τὴν ὑφισταμένην νομοθεσίαν καὶ τὰς διατάξεις, ἃς ἀνέπτυξε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ ἄλλοι ἀξιότιμοι συνάδελφοι, θὰ ἐξαγάγητε τὸ συμπέρασμα, ὅτι σήμερον ὑπάρχει εἶδός τι σούμας μέχρι 36 βαθμῶν, ἥτις μένει ἀφορολόγητος, ἐνίοτε δὲ μένει ἀφορολόγητος καὶ ὅταν ὑπερβαίνῃ τοὺς 36 βαθμούς. Τοῦτο ὁ νέος νόμος θέλει νὰ ἐπεκτείνῃ καὶ εἰς ἕτερον εἶδος σούμας, παραγομένης ἐξ ἄλλων οὐσιῶν· τοῦτο δὲ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως χαρακτηρίζει ὡς ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος. Νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, οὐ μόνον δὲν ἐπεκτείνει τὸ εὐργέτημα, ἀλλὰ καὶ καταργεῖ αὐτό. Οἱ σήμερον ἀπολαμβάνοντες τοῦ εὐεργετήματος, καὶ ἐκεῖνοι, οἵτινες πρόκειται ν’ ἀπολαύσωσιν αὐτοῦ, δυνάμει τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, θὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τοιαύτας διατυπώσεις καὶ ὑποχρεώσεις, ὥστε δὲν θὰ δύνωνται πλέον νὰ παράγωσι σοῦμαν. Ἐξομοιοῦμεν τοὺς μὴ εὐνοουμένους παραγωγοὺς σούμας πρὸς τοὺς εὐνοουμένους, διὰ νὰ καταδικάσωμεν ἀμφοτέρους εἰς θάνατον. Ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Κεφαλληνίας ἀνέπτυξε τοὺς λόγους, δι’ οὓς οἱ παράγοντες σήμερον σοῦμαν δὲν θὰ δυνηθῶσι νὰ ἐξακολουθήσωσι τὴν παραγωγὴν αὐτῶν, ἅμα ὡς ὑποβληθῶσιν εἰς τοὺς περιορισμοὺς καὶ τὰς ὑποχρεώσεις, ἃς διαγράφει τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ὁ χωρικὸς, ὅστις σήμερον παράγει ὀλίγας ὀκάδας σούμας, καταναλίσκων μέρος καὶ πωλῶν τὸ ὑπόλοιπον εἰς τοὺς γείτονάς του, βεβαίως θὰ παύσῃ παράγων τοιαύτην, ὅταν ὑποβληθῇ εἰς ὅλας τὰς διατυπώσεις τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω δὲ, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς παραγωγῆς σούμας, καὶ πιστεύω, ὅτι τοιοῦτον εἶναι καὶ τὸ πνεῦμα τῶν συνταξάντων αὐτό. Ἐλησμόνησαν, φαίνεται, οὗτοι τὰς δυσκολίας, ἃς παρουσιάζει τὸ ζήτημα τῆς παραγωγῆς σούμας πανταχοῦ καὶ ἰδίως ἐν Γαλλίᾳ, ὅπου οὐδέποτε χάριν τῆς ἄρσεως τῶν δυσκολιῶν τούτων ἐσκέφθησαν νὰ προβῶσι μέχρι τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς μικρᾶς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος.

§89ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Πολλάκις ἐνομοθετήθησαν μέτρα περισταλτικά.

§90ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὄχι· ἐπέβαλον μόνον καὶ εἰς τὴν παραγωγὴν τῆς σούμας φόρον τινὰ καὶ ἐπίβλεψιν· ἡ σούμα εἶναι προϊὸν μικρὸν μὲν, ἀλλὰ συνδεδεμένον μετὰ τῆς ἐν γένει ἐθνικῆς παραγωγῆς, κατὰ τρόπον μὴ ἐπιτρέποντα τὴν ἀπαγόρευσίν του. Ἐν Γαλλίᾳ δὲν ἀπηγορεύθη, καὶ ἂν ἀπηγορεύθη ποτὲ, ὡς λέγει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, καὶ ὅπερ ἐγὼ δὲν ἐνθυμοῦμαι, ἡ τοιαύτη ἀπαγόρευσις θ’ ἀπεδείχθη παρακεκινδυνευμένη καὶ οὐχὶ ἀξία μιμήσεως. Ὑπὸ πᾶσαν δὲ ἔποψιν νομίζω συμφέρουσαν τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς παραγωγῆς τῆς σούμας, δι’ ἧς χρησιμοποιοῦνται τὰ στέμφυλα, τὰ σῦκα, ὁ βεβλαμμένος οἶνος καὶ ἄλλα εἴδη, ἀποτελοῦντα ἐθνικὸν κεφάλαιον, πολὺ ἀνώτερον τῶν ἐσόδων, ἅτινα θὰ δυνηθῇ νὰ εἰσπράξῃ ἐπὶ πλέον τὸ Δημόσιον διὰ τῆς ἐνοικιάσεως τοῦ φόρου.

§91ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Τὸ ἄρθρον 43, τὸ ὁποῖον παριστᾶται ὡς δυνάμενον νὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα τοσοῦτον καταστρεπτικὰ εἰς τὸν παραγωγὸν τῆς σούμας, ὥστε νὰ ἰσοδυναμῇ πρὸς ἀπαγόρευσιν, τοῦτο εὐνοεῖ τὴν παραγωγὴν τῆς σούμας ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε, οὐ μόνον ἀναγράφει ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ ὑποχρεωτικὴν ἀγορὰν ἐπὶ τῇ ἀξίᾳ της, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ηὐξημένῃ τιμῇ. Ἡ τιμὴ, ἡ ὁρισθεῖσα ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ τῆς σούμας, ὅπως πληρόνηται εἰς αὐτὸν παρὰ τῶν μισθωτῶν τοῦ μονοπωλίου, προσδιωρίσθη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀγοραίων τιμῶν, τῶν νῦν ὑπαρχουσῶν, μετὰ προσθήκης τινὸς ἀρκούντως σημαντικῆς· ἐὰν τὸ ἄρθρον 43 ἐφαρμοσθῇ, ἐὰν ἔχωμεν μισθωτὰς τοῦ μονοπωλίου, οὗτοι θὰ ἦναι ὑπόχρεοι ν’ ἀγοράσωσι τὴν σούμαν, ὁσηδήποτε καὶ ἂν παραχθῇ, ἐπὶ τιμῇ ἀνωτέρᾳ τῆς σήμερον ἀγοραίας. Σήμερον ὁ παραγωγὸς σούμας, ἵνα εὕρῃ ἀγοραστὴν, πρέπει νὰ μεταβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν, ὅπου θὰ διατρέξῃ τὸν κίνδυνον νὰ μὴ εὕρῃ ἀγοραστὴν, ἢ νὰ μὴ εὕρῃ τὴν τιμὴν, τὴν ὁποίαν ἀπεκδέχεται, ἐνῷ, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον 43, δὲν θὰ ὑποβάλληται εἰς τοὺς κινδύνους τῆς ἐλευθέρας συναλλαγῆς, ἀλλὰ θὰ μεταφέρῃ τὴν σοῦμαν εἰς τὰ σημεῖα τῆς παραδόσεως, καὶ ἐκεῖ θὰ πληρόνηται τὴν ἐξ ὑπαρχῆς ὡρισμένην ἀνωτάτην τιμήν. Τοιοῦτο εἶναι τὸ ἄρθρον 43, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Βουλευτὴς παριστᾷ ὡς προωρισμένον νὰ καταστρέψῃ τὴν παραγωγὴν τῆς σούμας. Ἐὰν ἐκ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, προκύψῃ τὸ μονοπώλιον, οὐδὲν εὐεργετικώτερον ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν τῆς σούμας ἐνομοθετήθη ἐν οὐδενὶ Κράτει, διότι ἀλλαχοῦ αἱ ἀγοραῖαι τιμαὶ τοῦ οἰνοπνεύματος δὲν ἐπιτρέπουσι τοιοῦτον κανονισμὸν, καὶ πρέπει διὰ τοῦτο νὰ εὐχώμεθα τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 43. Ἀλλ’ ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἄρτης, ὁ ὁποῖος θέλει τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 43, δὲν δύναται νὰ πρεσβεύῃ συνάμα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐπάγεται τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς παραγωγῆς τῆς σούμας.

§92ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦναι ἐν τῇ ἀληθείᾳ, ἐὰν οἱ παράγοντες σοῦμαν σήμερον παράγωσι μόνον πρὸς μεταπώλησιν. Τὸ ζήτημα εἶναι πραγματικόν· ἐξ ὅσων δὲ γνωρίζομεν, πλεῖστοι παράγουσι μικρὰ ποσὰ σούμας, ἣν δὲν μεταφέρουσιν εἰς τὰς πόλεις πρὸς μεταπώλησιν, παράγουσι 50 ἢ 100 ὀκάδας, ἃς καταναλίσκουσιν εἰς τὰς οἰκίας των, ἢ πωλοῦσιν εἰς πανηγύρεις, ἢ εἰς τοὺς γείτονάς των. Ἂν ἐξαναγκάσωμεν τὸν μικρὸν ἀμπελοκτήμονα νὰ ὑποβληθῇ εἰς ὅλας τὰς διατυπώσεις τοῦ νόμου καὶ νὰ μεταπωλήσῃ τὴν σοῦμάν του εἰς τὸν ἐνοικιαστὴν τοῦ φόρου, θὰ τὸν καταδικάσωμεν νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν παραγωγήν του. Θὰ ὑπάρξωσί τινες μεγάλοι παραγωγοὶ σούμας, οἵτινες θὰ ἐξακολουθῶσι παράγοντες, καὶ θὰ ὠφεληθῶσιν, ἀλλ’ ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν χωρικῶν, ἐκεῖνοι, οἵτινες χρήζουσι προστασίας, θὰ παύσωσι ν’ ἀποστάζωσι σοῦμαν.

§93ΕΥΑΓ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἐπειδὴ γίνεται λόγος περὶ Θεσσαλίας, ὀφείλω νὰ διασαφηνίσω αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἐν Θεσσαλίᾳ οἱ χωρικοί, ἀφοῦ τραβήξωσι τὸ γλεῦκος ἀπὸ τὰ δοχεῖα, κατόπιν ἀποστάζουσι τὰ στέμφυλα, καὶ ἀπολαμβάνουσι τὴν σούμαν λεγομένην, ἤ, ὡς λέγουσιν ἐκεῖ, τὸ σκέτο. Αὐτὴν τὴν σοῦμαν ὑποβάλλουσιν εἰς δευτέραν ἀπόσταξιν, ῥίπτοντες σπέρματα γλυκανίσου, ὀλίγην μαστίχην καὶ ὀλίγην σάκχαριν, καὶ τοῦ προϊόντος τούτου τῆς δευτέρας ἀποστάξεως ποιοῦνται χρῆσιν, καὶ τὸ ὠνόμαζον πρὶν σοῦμαν, μετὰ τὴν προσάρτησιν δὲ τῆς Θεσσαλίας τὸ ὀνομάζουσιν οὖζο. (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 18–27 ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 28. (Ἀναγινώσκεται).

§95ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐν ἄλλη εὐκαιρίᾳ, συζητουμένου νομοσχεδίου περὶ ἐπιβολῆς φόρου καταναλώσεως, κατεδείχθη, οὐ μόνον τὸ κατὰ θεωρίαν ἀντισυνταγματικὸν τῆς ἱδρύσεως ἐκτάκτων ποινικῶν Δικαστηρίων, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τῇ πρακτικῇ ἀποδειχθέντα ἄτοπα. Πρὸ ὀλίγου ἐγένετο ἀρκετὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17, διὰ τοῦ ὁποίου ὑπεχρεώθησαν οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ τῆς πρώτης κατηγορίας νὰ λαμβάνωσιν ἄδειαν πρὸς μεταφορὰν τῆς παραγομένης σούμας. Ὅστις καλῶς γνωρίζει τὴν κατάστασιν τῆς χώρας καὶ τῶν χωρικῶν, ἐκεῖνος δύναται νὰ ἐκτιμήσῃ, ποῖοι εἶναι οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ τῆς πρώτης κατηγορίας, οἱ ἔχοντες τὸ πρόχειρον λαμπίκον· ἀφοῦ δὲ ὑπεβάλομεν αὐτοὺς εἰς φοβερὰς διατυπώσεις, ἐρχόμεθα διὰ τοῦ ἄρθρου 28 νὰ κυρώσωμεν τὴν τοῦ ἄρθρου 17 διάταξιν, παραδίδοντες καὶ τούτους εἰς τὰς χεῖρας τῶν χωροφυλάκων καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφόρων. Ἀρκεῖ εἷς ἁπλοῦς χωροφύλαξ νὰ εἴπῃ, ὅτι συνέλαβεν, ἢ ὅτι ἐπληροφορήθη, ὅτι ὁ Α. μετέφερε σοῦμαν 2 ὀκάδας ἀπὸ τοῦ ἐργοστασίου του, ἢ μᾶλλον ἀπὸ τῆς καλύβης του,—διότι ἐργοστάσια δὲν ὑπάρχουν—ἵνα οὗτος ὑποστῇ τὰς φοβερὰς συνεπείας, εἰς τὰς ὁποίας τὸν ἐκθέτει τὸ ἄρθρον 28. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ, ἀφοῦ κατ’ ἀρχὴν κατεδείχθη τὸ πλημμελὲς τῆς διατάξεως, δι’ ἧς ἱδρύονται διοικητικὰ ποινικὰ Δικαστήρια, καὶ διὰ τῶν ὁποίων καταδικάζονται οἱ πολῖται ἀναπολόγητοι, ν’ ἀνατεθῇ τοὐλάχιστον ἡ περίπτωσις αὕτη εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν Πλημμελειοδικῶν, εἰς τὰ τακτικὰ Δικαστήρια. Τί λέγει ὁ κ. Πρωθυπουργός;

§96ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν τὴν δέχομαι.

§97ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ν’ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος· δὲν εἴμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ. (Ἀναγινώσκεται ὁ ὀνομαστικὸς κατάλογος).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι ἐν ἀπαρτίᾳ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 8½ μ. μ.