1884.03.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 68

τῆς 16 Μαρτίου 1884.

(Παρασκευή)

Ὥρᾳ 3 μ. μ.

(Ἀπαρτίας γενομένης, ἀνεγνώσθησαν καὶ ἐνεκρίθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναφορὰ ὁπλαρχηγῶν Κρητῶν, ζητούντων νὰ γείνῃ μία αὐστηρὰ ἐξέλεγξις τῶν βοηθημάτων, τὰ ὁποῖα δίδονται, καὶ νὰ τραπῶσιν εἰς νέας δραχμὰς τὰ βοηθήματα, τὰ ὁποῖα λαμβάνουσιν. Ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ ἐκ Γόρτυνος κ. Παλαμήδου (Ὅρα Παράρτημα). Ὁ κ. Κασιμάτης ἔχει τὸν λόγον.

§2ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργείου νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἂν θὰ ὑποβάλῃ ἐντὸς τῆς παρούσης Συνόδου τὸ Δασμολόγιον, ἢ ἐὰν αἱ περιστάσεις κατέστησαν ἀνέφικτον τὴν ἀναβολὴν αὐτοῦ. Δὲν εἶναι μία ἁπλῆ περιέργεια, ἀλλ’ εἶναι ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ὑποβάλλουσι πολλοὶ ἔμποροι, ἔχοντες διάφορα καὶ πολλὰ συμφέροντα κινδυνεύοντα. Παρακαλεῖται λοιπὸν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς νὰ δηλώσῃ ρητῶς τί θὰ γείνῃ, διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔχουσι ποσὰ ἀποικιακῶν εἰδῶν...

§3ΦΩΤΗΛΑΣ. Δὲν πρέπει νὰ λάβωσι γνῶσιν ἴσα ἴσα, διὰ νὰ μὴ καταδολιεύωνται.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ.

§5ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Εἶναι συμφέροντα, τὰ ὁποῖα κινδυνεύουν, διότι λαμβάνουν προσφορὰς νὰ ἐξοδεύσουν ἀπ’ αὐτὰ τὴ εἴδη μὲ ὠφέλειαν 7 καὶ 8 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ εὑρίσκονται εἰς ἀμφιβολίαν τί νὰ πράξουν (Θόρυβος). Ὁ Πειραιεὺς εἶναι γεμάτος ἀπὸ τοιαῦτα εἴδη ἀποικιακὰ, καὶ ὅμως αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἠξεύρουν τί νὰ κάμουν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ἂν θὰ ὑποβληθῇ τὸ νέον Δασμολόγιον ἢ ὄχι.

§6ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ Δασμολογίου, εἶπον δὲ τότε, ὅτι ἤθελον τὸ ὑποβάλει ἐντὸς 2 ἢ 3 ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ Δασμολόγιον εἶναι τυπωμένον καὶ δύναται νὰ ὑποβληθῇ καὶ ἤδη, ἀλλ’ ἀναβάλλομεν τὴν ὑποβολήν του, ἵνα βεβαιωθῶμεν ἂν θὰ δυνηθῶμεν καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν, ἀφοῦ τὸ ὑποβάλλομεν· διότι θὰ φέρῃ πολλὴν διατάραξιν ἡ ὑποβολὴ Δασμολογίου, περιέχοντος ἐλαττώσεις καὶ αὐξήσεις, ἐὰν κατόπιν δὲν γείνῃ νόμος. Δέον ἄρα νὰ ἐξετάσωμεν προηγουμένως πῶς ἔχουσι τὰ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Παρατηρῶ ὅτι ἤδη ὁ Προϋπολογισμὸς ἀνεβιβάσθη ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει· τὰ πρὸ τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐψηφίσθησαν, ἄλλα μὲν εἰς πρώτην, πλεῖστα δὲ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, ὑπολειπομένης τῆς τρίτης. Ὥστε ἂν ἴδωμεν, ὅτι προβαίνομεν λίαν ταχέως, καὶ ὅτι ἐξαντλουμένης τῆς ἡμερησίας διατάξεως μέχρι τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐντὸς βραχυτάτης διορίας θ’ ἀπολειφθῇ ὁ ἀναγκαῖος χρόνος διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Δασμολογίου, δυνάμεθα νὰ ὑποβάλωμεν αὐτό· ἀλλὰ πρέπει πρὸ τούτου ν’ ἀποδειχθῇ καὶ γενικὴ ὑπὲρ αὐτοῦ διάθεσις ἐν τῇ Βουλῇ· διότι, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ τοιαύτη διάθεσις, ἐννοεῖται, ὅτι ἐν ταῖς ὀλίγαις ἡμέραις, καθ’ ἃς θὰ διαρκέσῃ ἡ Σύνοδος, δὲν θὰ εἶναι ἐφικτὴ ἡ ψήφισις τοῦ Δασμολογίου. Ἑπομένως ἐὰν δὲν πεισθῶμεν πρῶτον μὲν ὅτι ἡ ἡμερησία διάταξις θέλει ἀνακουφισθῆ ταχέως ἐκ τῶν προτεταγμένων τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ δεύτερον ὅτι ἐν τῇ Βουλῇ δὲν θὰ ὑπάρχῃ γνώμη ἐναντία τῆς ἐπειγούσης ψηφίσεως τοῦ Δασμολογίου, τουτέστιν ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχωσιν οἱ φρονοῦντες, ὅτι ἡ ἐκτενὴς συζήτησις ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ καθῆκον, θὰ εἶναι προτιμότερον νὰ μὴ εἰσαχθῇ ἤδη τὸ Δασμολόγιον. Ἡ Κυβέρνησις θέλει παρακολουθήσει καὶ τὴν πρόοδον τῆς Βουλῆς ἐν τοῖς ἄλλοις ἀντικειμένοις τῆς ἡμερησίας διατάξεως καὶ τὰς ἐκδηλώσεις τῆς γνώμης τῶν μελῶν αὐτῆς ὡς πρὸς τὸν τρόπον, καθ’ ὃν ἐννοεῖ νὰ ψηφίσῃ τὸ Δασμολόγιον, καὶ θέλει ὁδηγηθῆ ἐκ τῶν παρατηρήσεων αὐτῆς, ἵνα κρίνῃ, ἐὰν ὑπάρχῃ ὁ καιρὸς ἢ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ, ὅπως ὑποβάλῃ εἰς τὴν ψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸ Δασμολόγιον. Ὥστε ὁριστικὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐκ Κυθήρων θέλω δυνηθῆ νὰ δώσω τὴν προσεχῆ Δευτέραν τὸ βραδύτερον.

§7ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνθυμεῖσθε, κύριοι, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νομοσχεδίου περὶ ἐπικυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αἰγύπτου συνθήκης, διαφωνία ἀνεφύη μεταξὺ τῶν ἀξιοτίμων κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀφ’ ἑνός, ὑποστηριζόντων, ὅτι διὰ τῆς συνθήκης οὐδεμία μεταβολὴ ἐπέρχεται εἰς τὸ ἤδη ἐν Αἰγύπτῳ καθεστώς, καὶ ἐμοῦ ὑποστηρίζοντος ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τῆς συνθήκης ἀναιροῦνται δικαιώματα πολύτιμα τῶν ἐν Αἰγύπτῳ Ἑλλήνων ὑπηκόων. Περὶ τῆς συζητήσεως ταύτης ἐδημοσιεύθη ἐν ἐφημερίδι ἄρθρον ἔχον, ὡς φαίνεται, ἡμιεπίσημον χαρακτῆρα. Δι’ αὐτοῦ ὁμολογεῖται πλέον, ὅτι ἐπῆλθε τροποποίησίς τις τοῦ καθεστῶτος, ἀλλὰ χαρακτηρίζεται ἡ τροποποίησις αὕτη ὡς ἐλαφρὰ διὰ μόνον τὸν λόγον, ὅτι μόνον ἐν περιπτώσει ἀμελείας τῶν ἡμετέρων Προξένων δύναται νὰ μὴ παρίσταται οὗτος εἰς τὰς παρὰ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Αἰγυπτιακῆς Κυβερνήσεως γενομένας ἐρεύνας. Ἐννοεῖται, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο οὐδεμίαν ἔχει ἀξίαν, διότι ἐν τῇ συνθήκῃ ῥητῶς λέγεται, ὅτι ἡ μὴ ἐκπλήρωσις τῆς διατυπώσεως τῆς πρὸς τὸν Πρόξενον κοινοποιήσεως, ἡ μὴ ἐμφάνισις αὐτοῦ οὐδόλως ἀναβάλλει τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐρεύνης, κατὰ συνέπειαν εἰς τὴν εὐαρέσκειαν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Αἰγύπτου ἀνατίθεται ἡ ἔγκαιρος εἰδοποίησις τοῦ Προξένου, καὶ ἐντεῦθεν ἀριδήλως ἐπέρχεται ἡ κατάργησις τοῦ πολυτίμου δικαιώματος τοῦ ἀσύλου τῆς κατοικίας. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ τούτου. Ἐν τῷ αὐτῷ ἄρθρῳ παρατηρῶ ὅτι οἱ ἐπικρίνοντες τὴν σύμβασιν ἠγνόουν, ὅτι «πλὴν τοῦ γνωστοῦ κειμένου τῆς συνθήκης συνεζητήθη καὶ ἐνεκρίθη ἀπὸ κοινοῦ ὁ μέλλων νὰ διέπῃ ἐν τῷ μέλλοντι τὴν τελωνιακὴν ἐνέργειαν κανονισμὸς καὶ ὅτι ἐν τούτῳ κατεστρώθησαν λεπτομερῶς πᾶσαι αἱ διατάξεις δι’ ὧν περιχαρακοῦται ἐν ταῖς μᾶλλον προηγμέναις κοινωνίαις τὸ οἰκιακὸν ἄσυλον»· καὶ παρακατιὼν διασαφίζεται, ὅτι οὐδέποτε ἐν καιρῷ νυκτὸς πέραν τῆς δύσεως τοῦ ἡλίου εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνωνται ἔρευναι. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἐὰν ὁ κανονισμὸς οὗτος ἀποτελῇ μέρος τῆς συνθήκης, τὴν ὁποίαν ἐψηφίσαμεν, καὶ ἐὰν δυνάμει τοῦ κανονισμοῦ τούτου ἡ Αἰγυπτιακὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ μεταβάλῃ τὰ πράγματα βραδύτερον. Ἐκτὸς τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν καὶ Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ δώσῃ διασαφήσεις εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ ἑξῆς ἀντικειμένου. Ὡς ἐκ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε περὶ ὑπαξιωματικῶν καὶ τοῦ προβιβασμοῦ αὐτῶν, εἶνε γνωστὸν, ὅτι τινὲς ἱκανοὶ ὑπαξιωματικοὶ ἀπεκλείσθησαν δυστυχῶς τῶν συνήθων προβιβασμῶν. Ἐπληροφορήθην, ὅτι κατὰ τὴν γενομένην ἐπιθεώρησιν τοῦ στρατοῦ ὑπὸ τοῦ κ. Σούτζου πολλοὶ ἐκ τῶν ὑπαξιωματικῶν τούτων ἐνεφανίσθησαν ἐνώπιον τοῦ ἀρχηγοῦ καὶ ἠξιώθησαν ἐλπίδων ἐκ μέρους αὐτοῦ περί τινος ἱκανοποιήσεως. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν αἱ εὐχαὶ τῶν ὑπαξιωματικῶν τούτων θὰ πραγματοποιηθῶσιν.

§8ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν δικαίωμα προβιβασμοῦ.

§9ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἂν περὶ αὐτῶν πρόκηται νὰ ληφθῇ μέτρον τι.

§10ΚΟΝΤΟΣΤΑΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Τὰς λεπτομερείας, τὰς ὁποίας ἠρύσατο ὁ κ. ἐκ Μαντινείας βουλευτὴς ἔκ τινος ἄρθρου ἐφημερίδος, αὐτὰς ταύτας καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον εἶχον χορηγήσει καὶ ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὁμιλῶν περὶ τῆς συμβάσεως τῆς μετὰ τῆς Αἰγύπτου συνομολογηθείσης. Καθόσον ἀφορᾷ τὸν κανονισμὸν, ὅστις ἐδημοσιεύθη ἐν Αἰγύπτῳ, παρατηρῶ, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ οὗτος μέρος τῆς συμβάσεως, καθόσον ἄλλως ἤθελεν ὑποβληθῇ μετ’ αὐτῆς ἐν τῇ Βουλῇ. Ἀλλὰ βέβαιον εἶναι οὐδὲν ἧττον ὅτι κατὰ τὸν κανονισμὸν τοῦτον διαῤῥυθμίζεται ἡ χρῆσις τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον παραχωρεῖται εἰς τὴν Αἰγυπτιακὴν Κυβέρνησιν, ὡς πρὸς τὰς ἐρεύνας τῶν ἐντοπίων Ἀρχῶν, εἰς τρόπον ἐξασφαλίζοντα τὰ νόμιμα δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.

§11ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι διότι,....

§12ΚΟΝΤΟΣΤΑΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι μεθ’ ὅσα ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ἐξηγήσω κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς συμβάσεως, ἀποβαίνει περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν. Ὑπομιμνήσκω ὅμως οὐδὲν ἧττον ὅτι κατὰ μικρὸν μόνον ἐτροποποιήθη τὸ πρὶν καθεστὼς, διότι ἡ μόνη διαφορὰ, ἥτις ἐπῆλθεν εἰς αὐτὸ, εἶναι ὅτι καὶ αὐτὸ μὲν, μετὰ τὴν εἰδοποίησιν τῆς Προξενικῆς Ἀρχῆς, ὑπὸ τῆς τοπικῆς Ἐξουσίας, ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ κατ’ οἶκον ἔρευνα, ἔδει ν’ ἀναβληθῇ αὕτη μέχρι τῆς παρουσίας τῆς Προξενικῆς Ἀρχῆς, νῦν δὲ ἡ παρουσία τῆς τοιαύτης Ἀρχῆς καθίσταται περιττὴ, ἂν μετὰ τὴν γενομένην πρόσκλησιν, ἐξ ἀμελείας ἢ ἄλλου λόγου, δὲν προσέλθῃ αὕτη.

§13ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφοῦ τὰ πάντα τακτοποιοῦνται καὶ ρυθμίζονται, διατί δὲν τακτοποιεῖται καὶ δὲν ρυθμίζεται καὶ ἡ ἔκδοσις τῶν στενογραφικῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς; Τὸ γραφεῖον τὸ στενογραφικὸν ἱδρύθη βεβαίως ὅπως τὸ ταχύτερον περιέρχεται εἰς τὸ Κοινὸν πᾶν ὅ,τι λέγεται καὶ ἀποφασίζεται ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ· καὶ ὅμως παρετήρησα σήμερον ὅτι ἡ δημοσίευσις τῆς «Ἐφημερίδος τῆς Βουλῆς» καθυστερεῖ ἐπὶ 30 ὅλας ἡμέρας. Εἰς τὴν ὅσον ἔνεστι ταχυτέραν ἔκδοσιν αὐτῆς καὶ εἰς τὴν ἐντὸς ὅσον ἔνεστιν ὀλιγωτέρων ἡμερῶν δημοσίευσιν τῶν στενογραφικῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, ἔχομεν ἅπαντες συμφέρον, διότι πᾶν ὅ,τι λέγεται παρ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνήκουσιν εἰς τὰς προσωπικὰς ἀποχρώσεις ἐντὸς τοῦ περιβόλου τούτου, γίνεται γνωστὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα μετὰ παρέλευσιν χρόνου πολλοῦ, καὶ δὲν δύναται ἑπομένως νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἐγκαίρως, καὶ νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν κοινωνίαν τὰς σκέψεις ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ ὁδηγήσῃ τὴν κοινωνίαν εἰς τὰς περὶ ὅλων ἡμῶν κρίσεις αὐτῆς. Διὰ ταῦτα, κ. Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τακτοποιήσητε τὰ ἀφορῶντα τὴν δημοσίευσιν τῆς «Ἐφημερίδος τῆς Βουλῆς», ὅπως τὸ ταχύτερον γίνεται γνωστὸν εἰς τὴν κοινωνίαν πᾶν ὅ,τι λέγεται ἢ ψηφίζεται ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ, (θόρυβος). Δὲν μὲ μέλλει τί φρονεῖ ἕκαστος, ἐὰν ἦναι συμπολιτευόμενος ἢ ἀντιπολιτευόμενος, ἀπαιτῶ μόνον, ὅπως ἐκτελῆται ὁ Νόμος, ὅπως πᾶν ὅ,τι λέγεται ἐντὸς τοῦ περιβόλου τούτου, ἐπειδὴ δὲν ἀνήκει οὔτε εἰς τοὺς μὲν, οὔτε εἰς τοὺς δὲ, ἀλλ’ εἰς τὸν λέγοντα καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν, τὸ ταχύτερον περιέρχηται εἰς τὴν γνῶσιν τοῦ κοινοῦ. Πρέπει λοιπὸν νὰ δημοσιεύωνται ὅσον εἶναι δυνατὸν ταχύτερον τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τακτοποίησις ἀργεῖ ὡς ἐκ τῆς συμπράξεως τῶν κυρίων ἀγορευόντων, οἱ ὁποῖοι διορθοῦσι τὰ στενογραφικὰ πρακτικὰ, καὶ δυστυχῶς εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην ὡς ἐκ τῆς περιστάσεως ταύτης νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κυρίους ἀγορεύοντας ὅτι πολὺ βραδύνουν, καθόσον πολλοὶ λαμβάνουν κατ’ οἶκον τὰς ἀγορεύσεις των καὶ δὲν τὰς ἀποστέλλουν ἐγκαίρως, καὶ ὡς ἐκ τούτου πολλάκις μάλιστα, ἵνα μὴ γείνῃ διακοπὴ εἰς τὴν τύπωσιν, πολλάκις τὸ ἁρμόδιον τμῆμα ἐπὶ τῆς ἐκτυπώσεως τῶν στενογραφικῶν πρακτικῶν εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παραπέμπῃ εἰς τὸ Παράρτημα, τὸ ὁποῖον τυποῦται εἰς τὸ τέλος τῶν πρακτικῶν.

§15ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Ὡς πρὸς τοὺς ὀλιγωροῦντας ἂς παραπέμπωνται αἱ ἀγορεύσεις των εἰς τὸ Παράρτημα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρέπει λοιπὸν ν’ ἀποστέλλουν ἐγκαίρως οἱ λαμβάνοντες τὰς ἀγορεύσεις των.

§17ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Μίαν παρατήρησιν θὰ ὑποβάλω ὡς πρὸς τὸ Δασμολόγιον. Ἡ τροποποίησις τοῦ Δασμολογίου κατέστη πρὸ καιροῦ ἀναγκαία, εἶναι ἀπαίτησις τοῦ ἐμπορίου, διότι τὸ ὑπάρχον Δασμολόγιον εἶναι κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω πανταχόθεν, ἐλαττωματικόν. Ὅθεν δεῖται τροποποιήσεως τὸ Δασμολόγιον καὶ τοῦτο ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐκ τοῦ καθήκοντος αὐτῆς ὅπως κανονίζῃ τὰ τοῦ Δασμολογίου κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐμπορίου καὶ τὰς νέας ἀνάγκας αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν ὑποχρέωσιν, ἣν ἔχει ἡ Κυβέρνησις νὰ προστατεύῃ τοὺς διαφόρους κλάδους τοῦ ἐμπορίου ἀναλόγως τῶν περιστάσεων, ὑπὸ τὰς ὁποίας διατελοῦσιν οἱ κλάδοι αὐτοῦ. Φρονῶ δέ, ὅτι ἡ Βουλὴ, ἀφοῦ φαίνεται διατεθειμένη νὰ παραχωρήσῃ τὴν συνδρομὴν αὑτῆς εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἰς πᾶν ὅ,τι δύναται νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν κρείττονα διαῤῥύθμισιν τῆς ὑπηρεσίας, πιστεύω ὅτι δὲν θὰ φέρῃ οὐδὲν πρόσκομμα εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ Δασμολογίου. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς δὲν πρέπει νὰ διστάσῃ, ὅπως κατὰ τὰς ὀλίγας ἡμέρας, καθ’ ἃς πρόκειται νὰ ἐργασθῇ ἡ Βουλή, ὑποβάλῃ καὶ τὸ Δασμολόγιον. Φρονῶ δὲ, κύριοι, καὶ προτείνω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια ὑπό τε τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, καθ’ ὅσον ἀποβλέπει τὸν νόμον, ὅστις κανονίζει τὰ περὶ χαρτοσήμου. Ὁ ἰσχύων περὶ χαρτοσήμου νόμος εἶναι ἀληθὴς κυκεὼν, τὰ ἄρθρα αὐτοῦ ἀναιροῦνται ἀμοιβαίως, ἄλλαι μὲν διατάξεις αὐτοῦ εἶναι λίαν ἐπιβαρυντικαὶ, ἄλλαι δὲ ὅσον δὲν ἔπρεπεν ἐλαφρυντικαί. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι καὶ περὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου καλὸν ἤθελεν εἶσθαι νὰ γείνῃ ἡ ἀπόφασις, ὅπως συζητηθῇ καὶ ἐπιψηφισθῇ ἐντὸς τῆς Συνόδου ταύτης.

§18ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Πρὸ πολλοῦ, κύριοι, εἰς τὸν Νομὸν Εὐβοίας λαμβάνει χώραν σκάνδαλόν τι ἐκ μέρους τῆς Ἱερατικῆς Ἀρχῆς, ἤτοι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Ἐγὼ γινώσκω τὸν λόγον καὶ τὴν ἀποστολὴν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ θρησκεία εἰς τὴν ἠθικοποίησιν τῶν Ἐθνῶν καὶ τῶν Πολιτειῶν ἐν γένει· ἐσκέφθην πολὺ ἐὰν ἔπρεπε νὰ λάβω τὸν λόγον, κάμνων γνωστὸν θρησκευτικὸν σκάνδαλον τοιοῦτον· ἐν τούτοις βεβαιωθῆτε, ὅτι δὲν ἤθελον λάβει τὸν λόγον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐκθέτων ταῦτα, ἐὰν τὰ αὐτὰ παράπονα δὲν ἐξηκολούθουν νὰ γίνωνται κατὰ τοῦ Ἐπισκόπου τούτου καθ’ ὅλον τὸν Νομόν. Ἐν τούτοις, ἐπειδὴ οὐδεμία διόρθωσις ἐπῆλθεν, ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμω λόγον, καὶ ὅτι διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου ταύτης δύναται νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀπαιτουμένη θεραπεία. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν νὰ διαφωτίσῃ ἡμᾶς ἐὰν ἔχῃ γνῶσιν τῆς σκανδαλώδους διαγωγῆς τοῦ Ἐπισκόπου τούτου, ὅστις χειροτονεῖ λαμβάνων χιλιάδας δραχμῶν καὶ ἄλλα πολλὰ πράττει ἐναντίον τῶν ἱερῶν κανόνων· παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπῃ ἂν ἔλαβε τὰ ἀπαιτούμενα κατασταλτικὰ μέτρα. Σᾶς διαβεβαιῶ δὲ, κύριοι, ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὁμιλῶ ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε, χωρὶς συγχρόνως ν’ ἀναλαμβάνω πᾶσαν τὴν εὐθύνην τῶν ὑπ’ ἐμοῦ λεγομένων, διαβεβαιῶ ὅτι ἀναλαμβάνω ταύτην. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐκ δευτέρου νὰ στείλῃ Ἔξαρχον, ὅπως πληροφορηθῇ περὶ τῶν ὅσα λέγουσιν, ὅτι οὗτος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος διαπράττει κατὰ τὸν Νομὸν Εὐβοίας, ἐὰν εἶνε ἀληθῆ, καὶ νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ τοῦ Ἐπισκόπου τούτου, ὥστε νὰ παύσωσι πλέον τὰ σκάνδαλα ταῦτα καὶ νὰ προτιμῶνται κατὰ τὰς χειροτονίας οἱ ἐκ τῶν Ἱερατικῶν Σχολῶν ἐξελθόντες, καὶ οὐχὶ οἱ ξυλοσχίσται νὰ χειροτονῶνται ἱερεῖς.

§19ΒΟΥΛΠΙΩΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν). Αἰσθάνομαι, κύριοι, τὸ καθῆκον νὰ δηλώσω ἀμέσως εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἔχει μέχρι σήμερον γνῶσιν περὶ τοιούτων ὡς λαμβανόντων χώραν ἐν Χαλκίδι, τὰ ὁποῖα ὁ ἔντιμος ἐκ Ξηροχωρίου Βουλευτὴς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κατήγγειλεν. Εὐχαριστοῦμαι νὰ ἐλπίζω ὅτι ἔχει ἐσφαλμένας πληροφορίας, τοιαύτην ποιούμενος ἀνακοίνωσιν πρὸς ἡμᾶς. Ὁπωσδήποτε ὅμως ὅταν περιέλθωσιν εἰς γνῶσιν τοῦ Ὑπουργείου τοιαῦται καταγγελίαι, δὲν πρέπει νὰ ἀμφιβάλῃ τις ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον θέλει ἐνεργήσει μετὰ πάσης δραστηριότητος καὶ αὐστηρότητος ἐντὸς πάντοτε τοῦ κύκλου τῶν καθηκόντων αὐτοῦ καὶ τοῦ Νόμου.

§20ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλει πράξει ὅ,τι πρέπει, διότι δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ πράξῃ ὅ,τι τὸ καθῆκον τῷ ἐπιβάλλει, ὅταν τῷ γίνωνται τοιαῦται σκανδαλώδεις παρατηρήσεις. Ἐν τούτοις ἄλλοτε εἶχε παρουσιασθῇ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον περὶ μεταθέσεως τῶν Ἐπισκόπων· νομίζω, ὅτι καλὸν θέλει εἶσθαι τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἡ Βουλὴ νὰ τὸ λάβωσιν ὑπ’ ὄψιν καὶ νὰ σκεφθῶσιν ἐπ’ αὐτοῦ διὰ νὰ παύσῃ ἡ τοιαύτη τυραννία τῶν Ἐπισκόπων τούτων. Ἐπιμένω νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ μέτρου τούτου, ὅπερ θεωρῶ σωστικόν.

§21ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Ἐὰν ἡ πολιτεία ἡμῶν τῶν πολιτευτῶν ἦτον ἄμεμπτος, ἐὰν διὰ τῆς πολιτείας ἡμῶν εἶχον τὰ πάντα διαῤῥυθμισθῆ οὕτω πως, ὥστε οὐδὲν ἠδύνατο νὰ εἶνε ἀντικείμενον ψόγου, τότε ἠδυνάμην νὰ ἐννοήσω τὴν καταγγελίαν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Ξηροχωρίου βουλευτοῦ κατὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χαλκίδος· ἀλλ’ ὅταν τὰ τῆς πολιτείας ἔχωσιν ὅπως πάντες γνωρίζομεν, νομίζω ὅτι εἶναι ἄτοπον νὰ ἐπεμβαίνωμεν ἐφ’ ἃ δὲν εἴμεθα κεκλημένοι νὰ ἐπεμβαίνωμεν. Τὰ τῆς Ἐκκλησίας κρίνονται καὶ ἀποφασίζονται ἀπὸ τὴν Σύνοδον τῇ συμπράξει τῆς Πολιτείας· ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι ὁ περίβολος αὐτὸς δὲν ἔπρεπε νὰ εἶνε περίβολος, ἐν τῷ ὁποίῳ ν’ ἀντηχῶσι λόγοι τοιοῦτοι. Καὶ ἡ Ἐκκλησία διοικεῖται παρ’ ἀνθρώπων καὶ πιθανὸν νὰ ἁμαρτάνουν, ἀλλ’ ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ἰδίως ἐν τῇ Ἀνατολῇ, εἶνε ὑψίστη, εἶνε ἀποστολὴ, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὴν ὕπαρξιν τῆς ἀνατολικῆς κοινωνίας, μὲ τὴν πρόοδον αὐτῆς, μὲ τὸν ἐκπολιτισμὸν αὐτῆς, καὶ διὰ τοῦτο ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε δὲν πρέπει τοιοῦτοι λόγοι νὰ ῥίπτωνται ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ. Φρονῶ λοιπὸν, ὅτι κακῶς ποιῶν ὁ κ. συνάδελφος ἔφερε τὸ ζήτημα τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν· ἐὰν ἔχῃ παράπονον κατὰ τοῦ Ἐπισκόπου τούτου, ἔπρεπε νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν Σύνοδον καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὄχι νὰ χλευάζῃ καὶ νὰ ἐκθέτῃ εἰς τὴν περιφρόνησιν τῆς κοινωνίας τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία, ἐπαναλέγω, ἐνδεχόμενον νὰ ἔχῃ τὰ ἐλαττώματά της, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ κακίζωμεν αὐτήν, διότι πιθανὸν καὶ τὰ ἐλαττώματα αὐτὰ νὰ εἶνε ἀποτέλεσμα τῆς κακῆς ἡμῶν πολιτείας.

§22ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἠναγκασμένος ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Αἰγιαλείας, ὅστις ἠθέλησε νὰ μᾶς δώσῃ ἓν μάθημα ψυχολογικὸν καὶ θρησκευτικόν, διότι, καίτοι πολιτευόμενος πρὸ 30 ἐτῶν, εἶνε περίεργον, τῇ ἀληθείᾳ, νὰ βλέπῃ τις ἄνθρωπον, οἷος ὁ κ. Μεσσηνέζης, παρ’ οὗ ἀνέμενέ τις πλείονα πεῖραν, νὰ μᾶς λέγῃ τοιούτους λόγους. Ὅ,τι εἶπον περὶ τῆς διαγωγῆς τοῦ Ἐπισκόπου, εἶνε ἀληθές, καὶ διὰ τοῦτο τὸ εἶπον ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, διότι ἠθέλησα τὰ πάντα νὰ γείνωσι γνωστά, διὰ νὰ ἐπισύρω τοιουτοτρόπως τὴν ἔρευναν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ μετὰ ταῦτα τὴν τιμωρίαν τοῦ κακοήθους τούτου ρασοφόρου (Θόρυβος).

§23ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐκφράζω τὴν γνώμην πολλῶν συναδέλφων, καὶ παρακαλῶ καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβωσιν ὑπ’ ὄψει καὶ καταταχθῶσι μεταξὺ τῶν πρώτων νομοσχεδίων ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει νομοσχέδιά τινα, ὅπως εἶνε τὰ Δικαστικὰ καὶ ἄλλα τινά, ἰδίως δὲ τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 78 ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἐγγεγραμμένον νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΑΛΣΤʹ περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἀξιωματικῶν.

§24ΠΟΛΛΟΙ. Μετὰ τὸν Προϋπολογισμὸν νὰ συζητηθῶσιν ὅλα αὐτά.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§26ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Φέρω τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐζήτησεν ὁ κ. Κωνσταντόπουλος περὶ τοῦ τί θὰ στοιχίσῃ ἡ μεταῤῥύθμισις τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἀστυνομίας καὶ τῶν φυλακῶν εἶναι καταγεγραμμέναι κατ’ ἄρθρον. Τῆς ἀστυνομίας ἡ δαπάνη θὰ αὐξήσῃ ἐν ὅλῳ κατὰ 119 χιλιάδας, ἡ δὲ τῶν φυλακῶν κατὰ 71 χιλιάδας. Καταθέτω αὐτάς.

§27ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὑποβάλλω μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης νομοσχέδιον περὶ ἀσφαλείας καὶ ἀστυνομίας τῶν σιδηροδρόμων. Ὑποθέτω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ τὸ θεωρήσῃ ὡς κατεπεῖγον. (Ὅρα Παράρτημα).

§28ΦΩΤΗΛΑΣ. Μετὰ τὸν Προϋπολογισμόν.

§29ΚΟΝΤΟΣΤΑΥΛΟΣ. Ὑποβάλλω καὶ ἐγὼ δύω νομοσχέδια, ἀλλὰ συντομώτατα· τὸ μὲν περὶ καταργήσεως τοῦ ἐν Κετίγνῃ προξενείου, τὸ δὲ περὶ τροποποιήσεως τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ προξενικοῦ νόμου περὶ τῶν προσόντων τοῦ ἐπιθεωρητοῦ τῶν Προξενείων. (Ὅρα Παράρτημα).

§30ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν διαφόρων νομοσχεδίων χθὲς ἐζητήθησαν πληροφορίαι περὶ τῶν δαπανῶν, ἃς ἡ ἐφαρμογὴ τῶν νομοσχεδίων ἐκείνων ἐπάγεται· φέρω τὰ πληροφορίας ταύτας. Τὸ νομοσχέδιον περὶ τροφοδοσίας τῶν ναυτῶν· ὡς πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω πίνακα τῆς καθημερινῆς τροφοδοσίας τῆς εἰς τὸ βασιλικὸν ναυτικὸν χορηγουμένης κατ’ ἄτομον, ἀποσπασθέντα ἐκ τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου... Βασιλικοῦ Διατάγματος. Παραβάλλοντες τὴν τροφοδοσίαν ἐκείνην πρὸς τὴν διὰ τοῦ νέου νόμου ψηφισθησομένην, ἔχομεν τὰ ἑξῆς ἀποτελέσματα, ὅτι κατὰ τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον ἡ τροφοδοσία ἀνέρχεται εἰς 7 δρ. καὶ 26 λεπτὰ καθ’ ἑβδομάδα, ἐνῷ κατὰ τὸν ὑποβαλλόμενον πίνακα ἀνέρχεται εἰς 6 δρ. καὶ 22, διαφορὰ 1 δρ. καὶ 4 λεπτῶν ἐπὶ πλέον καθ’ ἑβδομάδα καὶ κατ’ ἄτομον, ὅπερ ἀποτελεῖ ἐν ὅλῳ αὔξησιν 85 χιλ. δραχ. κατ’ ἔτος· ἀλλὰ τοῦτο, ὑπολογιζομένης τῆς μὲν δαπάνης κατὰ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸν ἀνώτατον ὅρον, τῆς δὲ δαπάνης τῆς γενομένης ἤδη κατὰ μέσον ὅρον, κατὰ τὴν ἐν τῷ κειμένῳ νόμῳ ἐκτίμησιν. Ἐνταῦθα προσετέθησαν καὶ ἄλλοι πίνακες, ἐμφαίνοντες τὰς τιμὰς τῶν τροφίμων κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο χάριν ἐλέγχου. Πίναξ.... Τοῦτο εἶναι σχετικὸν πρὸς ἕτερον νομοσχέδιον. — Εἶναι λεπτομερὴς ὁ πίναξ, συνοδεύεται δὲ καὶ ὑπὸ ἑτέρου πίνακος· κατ’ αὐτὸν ἡ ἐτησία δαπάνη ἐπὶ πλέον ἀνέρχεται εἰς 21 χιλ. ἐπὶ ἔλαττον.... διαφορὰ 61 χιλιάδων. Ἐννοεῖται ὅτι πρόκειται περὶ αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ τῶν πληρωμάτων, οὐχὶ τῶν ἀξιωματικῶν. Ὑποβάλλω πρὸς τούτοις πίνακα τῶν ποσοστῶν τῶν ταμιῶν, σχετικῶς πρὸς τὸ νομοσχέδιον περὶ εἰσπράξεως τῶν καθυστερούντων· ὁ πίναξ οὗτος περιέχει πολλὰς καὶ λεπτομερεῖς πληροφορίας. Ἀναφέρω δὲ τὸ ἄθροισμα· εἶναι 195,000 ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου τοῦ 1853 τοῦ νῦν ἰσχύοντος. Ταῦτα ἐπληρώθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1881, διότι τοῦτο ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν. Κατὰ τὸν νέον νόμον, ἂν ὑποτεθῇ ἡ εἴσπραξις ἴση πρὸς τὴν τοῦ 1881, θέλομεν ἔχει δαπάνην 170 χιλιάδων, τουτέστιν ἐπὶ ἔλαττον 25 χιλιάδας. Ἀλλ’ ὑποθέτομεν ὅτι καὶ ὡς ἐκ τοῦ νόμου τούτου, καὶ ὡς ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν εἰσπράξεων μετὰ τὸ 1881 ἡ δαπάνη θὰ εἶναι μεγαλειτέρα. Ἡ παραβολὴ ὅμως πρέπει νὰ γείνῃ μεταξὺ τῶν αὐτῶν εἰσπράξεων. Ἐπὶ τῶν αὐτῶν δὲ εἰσπράξεων γινομένης τῆς συγκρίσεως, ὁ νέος νόμος φέρει οἰκονομίαν 25 χιλιάδων δραχμῶν.

§31ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Ὡς πρὸ τὴν σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν;

§32ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὡς πρὸς τὴν προπαρασκευαστικὴν σχολὴν ὑπαξιωματικῶν, ἡ δαπάνη διὰ τὸ ἔτος 1884, καθ’ ὃ ὑπολογίζομεν ἐπὶ 4 μῆνας τὴν διάρκειαν, θ’ ἀναβῇ εἰς 22,000 δρ. κανονική, ἀλλὰ καὶ 40,000 δραχ. δι’ ἔξοδα πρώτης ἐγκαταστάσεως. Ἐκ τῶν 22,000 δρ. τῶν διὰ τοὺς 4 μῆνας συνάγεται διὰ τριπλασιασμοῦ καὶ ἡ δαπάνη ἡ ἐτησία. Ὡς πρὸς τοὺς γραφεῖς, περὶ ὧν περιελήφθη διάταξις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ, ἔχομεν ἐνταῦθα τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαρχόντων στρατιωτικῶν γραφέων, ἀνερχομένους εἰς 102,000 δραχμῶν. Οὗτοι στηρίζονται ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος ἀριθμοῦ 143 γραφέων στρατιωτικῶν. Ὑποθέτομεν ὅτι, ἀντικαθισταμένων εἰς αὐτοὺς πολιτικῶν, ὁ ἀριθμὸς θὰ ἦναι μικρότερος, ὅτι θέλουσιν ἀρκέσει 110 γραφεῖς, ἀποκλειστικῶς ἀφιερούμενοι εἰς τὸ ἔργον τοῦτο. Ἐπὶ ὑπολογισμῶν, οὓς ἔχομεν ἐκτεθειμένους ἐνταῦθα, στηριζόμενοι, ἐξάγομεν ὅτι ἡ δαπάνη θὰ ἦναι 110,000 δραχμῶν διὰ τοὺς πολιτικοὺς γραφεῖς, ἑπομένως θὰ ὑπάρξῃ διαφορὰ ἐπὶ πλέον 8,000 δραχμῶν.

§33ΒΟΥΛΠΙΩΤΗΣ. Μετὰ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν συναδέλφου μου ὑποβάλλομεν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον λίαν κατεπεῖγον περὶ διαχειρίσεως καὶ διοικήσεως καὶ νομίμου παραστάσεως τῶν ἐν ταῖς προσαρτηθείσαις Ἐπαρχίαις βακουφίων, δωρεῶν καὶ ἐν γένει κληροδοτημάτων, ἡ διαχείρισις καὶ ἡ ἐκπροσώπησις τῶν ὁποίων εἶνε μέχρι τοῦδε ἀκανόνιστος. (Ὅρα Παράρτημα).

§34ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Τὸ περὶ Κοινοτήτων;

§35ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον περὶ Κοινοτήτων συνιστᾶται Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν μελῶν τῆς Βουλῆς, τὰ ὁποῖα περὶ τούτου ὑπέβαλον προτάσεις, εἴτε ἔδειξαν ἐνδιαφέρον ἰδιαίτερον ἵνα συνεννοηθῶμεν, οὕτω δὲ συντάμωμεν τὴν συζήτησιν ἐν τῇ Βουλῇ.

§36ΒΟΥΛΠΙΩΤΗΣ. Ἐπίσης ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν δύω ἐπίσης κατεπείγοντος χαρακτῆρος νομοσχέδια περὶ δημοδιδασκάλων, σκοποῦντα τὴν πλήρωσιν ἀνάγκης παρὰ πάντων ἀνομολογουμένης καὶ τοῖς πᾶσιν ἐπαισθητοτάτης, τῆς ἀνάγκης τῆς ἀποκτήσεως δημοδιδασκάλων. Διὰ μὲν τοῦ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν προτείνεται ἡ ἀφομοίωσις τῶν μισθῶν τῶν παλαιῶν δημοδιδασκάλων πρὸς τοὺς ὡρισμένους διὰ τοὺς ἐκ τῶν νέων Διδασκαλείων ἀπολυομένους, διὰ δὲ τοῦ ἑτέρου συνιστᾶται τάξις ὑποδιδασκάλων. Τὰς λεπτομερείας θέλετε ἴδει ἐν αὐτοῖς τοῖς νομοσχεδίοις, πᾶσαν δὲ ἐξήγησιν καὶ διασάφησιν θέλω δώσει προθύμως κατὰ τὰς ἐπ’ αὐτῶν τριπλᾶς συζητήσεις. (Ὄρα Παράρτημα).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ Νομοσχεδίου περὶ συστάσεως οἰκονομικῶν Ἐφορειῶν ἐν Πειραιεῖ, Ἁλμυρῷ καὶ Κέᾳ, καὶ τοῦ διορισμοῦ ὑπαλλήλων ἐν ταῖς οἰκονομικαῖς Ἐφορείαις τοῦ Κράτους.

§38ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Χθὲς παρεκάλεσα τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ γνωστοποιήσῃ ποῖοι εἶναι ὁ λόγοι, οἵτινες ἀναγκάζουσιν αὐτὸν νὰ προβῇ εἰς τὴν προσθήκην ἄλλων θέσεων, ἀφοῦ μέχρι τοῦδε διεξήγετο ἡ ὑπηρεσία διὰ τοῦ ὑπάρχοντος προσωπικοῦ, διατί νὰ γείνηται αὔξησις, καὶ καθ’ ὅσον ἀποβλέπει εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Ἐφορειῶν· ὑπάρχει καμμία ἔκτακτος ἀνάγκη, ἐργασίαι πολλαὶ, παρουσιάσθησαν νέα ἐν γένει ζητήματα, τὰ ὁποῖα καθιστῶσι τὴν ἀνάγκην τῆς παρουσίας ὑπαλλήλων, τῶν ὁποίων ἡ ὑπηρεσία μέχρι τοῦδε δὲν ἐθεωρεῖτο ἀναγκαία;

§39ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Οἱ Νόμοι οἱ ψηφισθέντες παρὰ τῆς Βουλῆς περὶ φόρων καταναλώσεως, ἰδίως ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ οἴνου καὶ τῶν πνευματωδῶν ποτῶν, ἐπέβαλον εἰς τὰς Ἐφορείας προσθέτους ἐργασίας σπουδαιοτάτας, καὶ ἐν τούτοις οὐδεμία ἐγένετο ὡς ἐκ τούτου προσθήκη εἰς τὸ προσωπικὸν αὐτῶν. Ἐπαρκοῦσιν, ἀλλὰ χωλαίνουσιν αἱ Ἐφορεῖαι καὶ εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ δοθῇ εἰς αὐτὰς συνδρομή τις ἵνα ἐπαρκῶσιν εἰς τὰς νέας ταύτας ἀνάγκας. Ὡς πρὸς δὲ τὰς προσθέτους Ἐφορείας ἡ σύστασις ἑκάστης ὑπαγορεύεται καὶ ἐξ ἰδίου λόγου, πλὴν τοῦ λόγου ὅτι οἱ νέοι οὗτοι φόροι ἐπιβάλλουσι τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ὑπάρξεως Ἐφορειῶν καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὅπου τέως δὲν ὑπῆρχον. Ἡ Ἐφορεία Πειραιῶς εἶναι ἰδίως ἀναγκαία ἕνεκα τῶν ἐκεῖ καὶ ἐν Φαλήρῳ ζητημάτων, τῶν ἀφορώντων εἰς τὰ δημόσια κτήματα. Ἤδη ὅτε δὲν ἔχομεν Ἔφορον ἐν Πειραιεῖ, εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ ἔχωμεν αὐτόθι οἰκονομικὸν ἐπιθεωρητὴν εἰδικῶς ἀσχολούμενον εἰς ταῦτα. Πλὴν δὲ τούτου νὰ ἔχωμεν καὶ ἐκτάκτους ἐπιθεωρήσεις καὶ ἔκτακτον προσωπικόν· διότι, ὡς γινώσκουσι πάντες ὅσοι ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ ἐξετάσωσι τὰ περὶ τούτου, εἴμεθα ἠναγκασμένοι δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς νὰ καταδιώκωμεν τοὺς αὐτόθι ἐπιχειροῦντας νὰ καταπατήσωσι τὴν Ἐθνικὴν περιουσίαν. Εἰς Ἁλμυρὸν ἐξ ἀρχῆς τῆς συστάσεως τῶν Ἐφορειῶν ἐν ταῖς νέαις ἐπαρχίαις παρεστάθη ὅτι ἦτον ἀπολύτως ἀναγκαία ἡ ὕπαρξις ἐκεῖ Ἐφορείας, διότι ὁ Ἔφορος Βώλου δὲν δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὴν ἐργασίαν τὴν ἐφορειακὴν ἐν Ἁλμυρῷ εἶναι ἠναγκασμένος ν’ ἀπέρχηται ἐκ Βώλου συνεχῶς διὰ νὰ διεκπεραιοῖ ἐκεῖ τὴν ἐργασίαν, ζημιῶν οὕτω τὴν ἐν Βώλῳ ἐργασίαν δὲν δύναται δὲ καὶ ν’ ἀπέρχηται ὅσον συχνὰ ἀπαιτεῖ ἡ ὑπηρεσία, καὶ τοιουτοτρόπως ἀμφοτέρων τῶν Ἐφορειῶν ἡ ὑπηρεσία πάσχει. Εἰς τὴν Κέαν συμβαίνει τὸ αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ Ἐφόρου Σύρου. Οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι, δι’ οὓς ἐθεωρήθη ἀναπόδραστος ἀνάγκη ἡ προσθήκη τοῦ προσωπικοῦ τούτου. Περὶ τῶν δαπανῶν δέ, ἃς ἐπάγεται, εὑρίσκεται πίναξ προσηρτημένος εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ δημοσιευμένος μετ’ αὐτοῦ.

§40ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Νομίζω, ὅτι πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Πολιτείας καὶ τῆς ὑπηρεσίας ἔπρεπε νὰ φροντίζωμεν μᾶλλον περὶ βελτιώσεως ταύτης ἢ περὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπαλλήλων· δὲν λέγω ὅτι καὶ ἡ αὔξησις τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπαλληλίας δὲν δύναται νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν τακτικωτέραν διεξαγωγὴν τῆς ὑπηρεσίας, ἀλλ’ ἀφοῦ μέχρι τοῦδε ὁ Τόπος αὐτὸς ἠδυνήθη νὰ διοικηθῇ διὰ τοῦ ὑπάρχοντος προσωπικοῦ, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, μάλιστα ἡ σημερινή, ἥτις ἐπαγγέλλεται ὅτι ἔχει ὡς προορισμὸν νὰ τακτοποιήσῃ τὰ πάντα καὶ νὰ βελτιώσῃ τὰ τῆς ὑπηρεσίας, νομίζω ὅτι ὤφειλε νὰ στραφῇ πρὸς ἄλλα ἀντικείμενα. Δὲν λανθάνει ὑμᾶς ὅτι αἱ Ἐφορεῖαι καὶ τὰ Ταμεῖα εἶναι, ὡς εἰπεῖν, σκηνητικά, διότι ἔρχεται μία Κυβέρνησις ἐνοικιάζει τὴν οἰκίαν ἑνὸς φίλου, ἔρχεται ἡ ἄλλη μεταφέρει τὸ κατάστημα ἀπὸ τῆς οἰκίας τούτου εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἄλλου φίλου, καὶ διὰ τοῦτο ἂν θελήσητε νὰ κάμητε ἐξέλεγξιν τακτικὴν εἰς τὰς Ἐφορείας καὶ τὰ Ταμεῖα, θὰ εὕρετε μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι βεβαίως κατάστασις Πολιτείας, ἥτις διοικεῖται κατὰ σύστημα καὶ κατὰ τύπον εὐρωπαϊκὸν πρὸ πεντηκονταετίας, ἀλλὰ θὰ εὕρητε κατάστασιν, ἥτις δὲν ἀπέχει πολὺ τῆς ἐν Τουρκίᾳ ἐπικρατούσης. Πρὶν ἢ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις προβῇ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ προσωπικοῦ, ἔπρεπε νὰ φροντίσῃ περὶ ἄλλων ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα φρονῶ ὅτι εἶναι συντελεστικώτερα εἰς τὴν καλλιτέραν διαῤῥύθμισιν τῶν κοινῶν, καὶ εἰς τὴν καλλιτέραν διεξαγωγὴν τῆς ἐν γένει ὑπηρεσίας. Τὴν παρατήρησιν αὐτὴν ἠδύνατό τις νὰ τὴν ἐπεκτείνῃ καθ’ ὅσον ἀποβλέπει διαφόρους κλάδους τῆς ὑπηρεσίας. Εἶναι λυπηρὸν, ὅταν τις ἐπισκέπτεται τὰ Εἰρηνοδικεῖα εἰς τὰς ἐπαρχίας ἔνθα ἡ εἰρηνοδικειακὴ δικαιοσύνη εἶναι ὁ ἐπιούσιος ἄρτος τῆς δικαιοσύνης ὡς πρὸς τὸν λαὸν, νὰ βλέπῃ τὰ Εἰρηνοδικεῖα συνεδριάζοντα ἐν δωματίοις, τὰ ὁποῖα εἶναι κατάλληλα...

§41ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ χοίρους.

§42ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Νὰ τοποθετῆται, ὡς εἶπεν ὁ συνάδελφος, πᾶν ἄλλο ἢ δικασταὶ ἢ δικηγόροι ἢ πολῖται, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν τὴν διὰ τῆς πλάστιγγος τῆς δικαιοσύνης λύσιν τῶν διαφορῶν αὐτῶν. Διὰ τοῦτο πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της εἰς ἄλλα σπουδαιότερα ἢ εἰς τὴν ἀδιάκοπον ἐπαύξησιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας χάριν πειραμάτων. Περαιτέρω δὲν προχωρῶ, οὐδὲ θὰ λάβω τὸν λόγον, καθόσον ἀφορᾷ τὰς δαπάνας, αἵτινες ἐπέρχονται ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν θέσεων. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ ὑποβάλω τὰς ἐν γένει σκέψεις μου, καθόσον ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τῶν οἰκονομικῶν κατὰ τὸν Προϋπολογισμὸν, ἵνα μὴ παρεμποδίζω τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς.

§43ΧΟΪΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπατε εἰς τοὺς κ. Βουλευτὰς νὰ προσέλθωσι νὰ συζητήσωσι καὶ νὰ ψηφοφορήσωσιν· ἄλλως, θὰ φέρω ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας.

§44ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν σύστασιν τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφορειῶν ἐν Πειραιεῖ, Ἁλμυρῷ καὶ Κέᾳ εἶπεν, ὅτι μία ἀπὸ τὰς κυριωτέρας αἰτίας, αἱ ὁποῖαι τῷ ἐπέβαλον τὴν σύστασιν τῶν Ἐφορειῶν τούτων, εἶναι οἱ φόροι καταναλώσεως, οἱ ὁποῖοι ἐπεψηφίσθησαν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον, ἰδίᾳ δὲ οἱ φόροι ἐπὶ τοῦ οἴνου καὶ τῶν πνευματωδῶν ποτῶν. Ἐν Τυρνάβῳ ἀκριβῶς, κύριοι, οἱ φόροι οὗτοι καθιστῶσιν ἀπαραίτητον τὴν σύστασιν Οἰκονομικῆς Ἐφορείας τετάρτης βέβαια τάξεως. Ἡ ἔλλειψις Οἰκονομικῆς Ἐφορείας ἐν Τυρνάβῳ εὐθὺς ἀπὸ τῆς διοικητικῆς διαιρέσεως κατέστη λίαν ἐπαισθητή, διότι πρῶτον ἡ ἐγχώριος βιομηχανία παρέλυσεν, οἱ κατασκευάζοντες κάῤῥα, ἁμάξας, ἁμάξια πρὸς μεταφορὰν τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἀπὸ τῶν ἀγρῶν εἰς τὰ ἁλώνια δὲν δύνανται νὰ κατασκευάσωσι πλέον ἐν τυρνάβῳ, διότι ἡ ξυλεία ἡ κατάλληλος πρὸς τοῦτο δὲν ὑπάρχει, καὶ οἱ ἔχοντες ἀνάγκην τούτων εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ μεταβαίνωσιν εἰς Λάρισαν καὶ νὰ ὑφίστανται ἔξοδα· ἐκ τούτου οἱ βιομήχανοι ἐγκατέλειψαν τὰς ἐργασίας αὐτῶν καὶ μετέβησαν ἀλλαχόσε. Ἤδη δὲ τὸ κακὸν ἐκορυφώθη μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν νέων φόρων καταναλώσεως. Οἱ φόροι ἐπὶ τοῦ οἴνου εἶναι ὄντως εὐεργετικοὶ διὰ τὴν τάξιν τῶν ἀμπελοκτημόνων, ἀλλὰ διὰ τὸν Τύρναβον κατέστησαν μάστιξ· διότι πάντες οἱ θέλοντες νὰ πωλήσωσι λιανικῶς ἢ χονδρικῶς οἴνους, εἶναι ὑπόχρεοι νὰ μεταβαίνωσιν εἰς Λάρισαν, ἵνα λαμβάνωσιν ἀδείας· ὡς ἐκ τῆς ἀγνοίας δὲ τῶν λεπτομερειῶν τῶν νόμων, καὶ ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως εἰδικοῦ ὑπαλλήλου, ἵνα καθοδηγῇ αὐτοὺς, ὑπέπεσαν εἰς πλημμελήματα καὶ ἐγένοντο τόσα πρωτόκολλα παρὰ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, ὅσοι εἶναι οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως Τυρνάβου ὑποβληθέντες ἅπαντες εἰς πρόστιμα· φαντασθῆτε ὅτι κατεδικάσθη ἄλλος μὲν εἰς πρόστιμον 500 δραχμῶν, ἄλλος 1000 δραχμῶν καὶ ἄλλος 1500 καὶ 2500, τὰ ὁποῖα πῶς θὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον ἀπορῶ· διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν δὲν ἔχουσιν οὔτε 500 δραχμῶν περιουσίαν.

§45ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ὁ Τύρναβος ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὴν Λάρισαν;

§46ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΗΣ. Ὀκτὼ ὥρας· εἶναι χωρία, τὰ ὁποῖα ἀπέχουν καὶ δέκα ὥρας.

§47ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας ὑπάρχουν δῆμοι ἀπέχοντες ἀπὸ τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἐπαρχίας 12 ὥρας.

§48ΦΛΟΓΑΪΤΗΣ. Καὶ ἄλλοι 18 καὶ 20 ὥρας.

§49ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΗΣ. Ὁ Τύρναβος παράγει οἴνους κατ’ ἔτος τρία ἑκατομμύρια ὀκάδων· ὁ οἶνος αὐτὸς καταναλίσκεται καὶ ἐντὸς τῆς πόλεως Τυρνάβου, διότι καὶ πληθυσμὸν ἀρκετὸν ἔχει καὶ στρατὸς ὄχι ὀλίγος διατρίβει, διότι εἶναι πόλις μεθοριακὴ καὶ ὡραῖος στρατὼν εἶναι ἐκτισμένος, ἐξάγεται δὲ καὶ καταναλίσκεται ὁ οἶνος καὶ τὸ οἰνόπνευμα εἰς Λάρισαν, Τρίκκαλα, Φάρσαλα καὶ λοιπά. Ἀλλὰ τίς δίδει ἀδείας; πρέπει νὰ μεταβαίνωσιν εἰς Λάρισαν ὑφιστάμενοι δαπάνας, ἡμεραργίας, ἐνοχλήσεις καὶ ἐμπόδια διὰ τὴν πώλησιν τοῦ οἴνου· τούτων ἕνεκεν, ὅταν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος αὐτὸς, οἱ ἄνθρωποι ἔκαμον τόσα τηλεγραφήματα ἐκθέτοντες τὰ παράπονα αὐτῶν καὶ τόσας ἐπιστολὰς, τὰς ὁποίας ἐὰν ἐγνώριζον ὅτι θὰ ἔλθῃ σήμερον ἡ συζήτησις αὕτη ἤθελον φέρει ἐδῶ.

§50ΦΩΤΗΛΑΣ. Πόσας χιλιάδας κατοίκων ἔχει ὁ Τύρναβος;

§51ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΗΣ. Ἕξ χιλιάδας περίπου, ἡ δὲ ὅλη Ἐπαρχία δεκαέξ. Οἰκονομικοὶ λόγοι δὲν ἐμφιλοχωροῦσιν ἐνταῦθα ὑπὲρ τῆς μὴ συστάσεως Ἐφορείας τετάρτης τάξεως, διότι τὸ Δημόσιον καὶ σήμερον ὑφίσταται τὰ ἔξοδα ταῦτα, ἀναγκαζομένου τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Λαρίσσης ἢ τοῦ γραμματέως νὰ μεταβαίνωσι πολλάκις κατὰ μῆνα εἰς Τύρναβον. Ἅπασαι ἄρα αἱ δαπάναι αὗται ὑπεραρκοῦσι διὰ τὴν συντήρησιν τῆς Ἐφορείας. Μάλιστα ἤδη, ὅτε ὑπάρχει ἀνάγκη ἀπόλυτος· ἀπόδειξις δὲ εἶναι, ὅτι σήμερον ἠναγκάσθη ὁ Ἔφορος νὰ διορίσῃ τακτικὸν ἀντιπρόσωπον νὰ ἐκδίδῃ τὰ διαβατήρια διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν οἴνων, ἀλλὰ δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ χορηγῇ πᾶσαν πληρεξουσιότητα. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ συστηθῇ καὶ ἐν Τυρνάβῳ Ἐφορεία.

§52ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῇ τις τὴν χρησιμότητα Ἐφορείας ἐν Τυρνάβῳ· ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ ἡ χρησιμότης, πρέπει ν’ ἀποδειχθῇ ἡ ἀπόλυτος ἀνάγκη, ἵνα ψηφισθῇ ἐν ταῖς παρούσαις περιστάσεσιν αὔξησις δαπάνης διὰ τὴν σύστασιν νέων Ἐφορειῶν. Δὲν ἐννοοῦμεν ν’ ἀποκλείσωμεν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι ἄλλας Ἐπαρχίας τοῦ ἀγαθοῦ τοῦ εἰς τρεῖς μόνας χορηγουμένου διὰ τοῦ νομοσχεδίου· ἀλλὰ πρέπει πρῶτον ἡ ὑπηρεσία ν’ ἀποδείξῃ τὴν ἀπόλυτον ἀνάγκην. Τούτου γενομένου, θέλομεν φροντίσει νὰ ὑποβάλωμεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ εἰκότα. Ὁ Τύρναβος τῷ ὄντι ἀπεδείχθη, ὅτι ἔχει ἀνάγκην προσθέτου τινὸς Ἀρχῆς οἰκονομικῆς, καὶ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. βουλευτής, ὅτι ἀναγκάζεται ἡ Ἐφορεία Λαρίσσης νὰ ἔχῃ εἰδικὸν ἀντιπρόσωπον ἐν Τυρνάβῳ προσπαθοῦσα διὰ τοῦ ἐκτάκτου τούτου μέτρου νὰ παρέχῃ τὰς ἐφικτὰς εὐκολίας. Ἐν τῷ μέλλοντι, ἐὰν ἤθελον ἀποδειχθῆ διὰ τῆς ὑπηρεσίας, ὅτι αὕτη ἡ εὐκολία δὲν εἶναι ἐπαρκὴς, δυνάμεθα νὰ ὑποβάλωμεν πρότασιν· σήμερον, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι τοῦτο πρέπον.

§53ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΗΣ. Δύω λέξεις θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω. Ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος Λαρίσης παρέστησεν εἰς ἐμὲ τὴν ἀπόλυτον ἀνάγκην τῆς συστάσεως Ἐφορείας· μοὶ εἶπε δὲ διατί δὲν φροντίζετε νὰ συστηθῇ Ἐφορεία, ἀφοῦ δὲν ἐπαρκῆ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη; Ὥστε πιστεύω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία θὰ ὑποβάλῃ τὴν ἀνάγκην τῆς συστάσεως Ἐφορείας.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ 1 ἄρθρον....

§55ΧΟΪΔΑΣ. Ἀπὸ ποῖον θὰ παραδεχθῇ; Δὲν εἴμεθα οὔτε 70, ὥστε πρέπει νὰ ἔλθωσι καὶ οἱ ἄλλοι βουλευταί.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδῶ εἶναι οἱ βουλευταί. Ὅταν ἔλθῃ τὸ σύνολον μάλιστα.

§57ΧΟΪΔΑΣ. Νὰ ἔλθουν μέσα νὰ ψηφίσουν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον περὶ συστάσεως Οἰκονομικῶν Ἐφορειῶν ἐν Πειραιεῖ, Ἁλμυρῷ καὶ Κέᾳ καὶ τοῦ διορισμοῦ ὑπαλλήλων ἐν ταῖς Οἰκονομικαῖς Ἐφορείαις τοῦ Κράτους εἰς βʹ συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον. (Ἐπίσης γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον τὸ νομοσχέδιον περὶ μεταῤῥυθμίσεώς τινων διατάξεων τοῦ νόμου περὶ φορολογίας ἐπὶ τοῦ καπνοῦ εἰς βʹ συζήτησιν, μὲ τὴν προσθήκην ἐπὶ τοῦ 5 ἄρθρου τῶν λέξεων «ἐδάφιον δεύτερον» μετὰ τὸν ἀριθμὸν 20 καὶ τῆς προσθήκης τοῦ 6 ἄρθρου).

§58ΧΟΪΔΑΣ. Πρὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν (ἀναγινώσκει). Τὸ θεωρεῖτε δίκαιον τοῦτο; κατάσχεται ἀδίκως ὁ καπνός, ἐκδίδεται ἀπόφασις, δι’ ἧς ἀθωοῦται ἐκεῖνος, οὗ κατεσχέθη ὁ καπνὸς ἢ ἐκεῖνος ἀφ’ οὗ ἀφῃρέθη ὁ καπνός· πρὸς τί νὰ ἀφαιρῶνται τὰ ἔξοδα τῆς κατασχέσεως ἀπὸ τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον δικαιοῦται νὰ ἔχῃ ὁλόκληρον; Ἐννοῶ ὁ καταδικασθεὶς νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν ποινήν, ἀλλ’ ὁ ἀθωωθεὶς δὲν εἶναι δίκαιον νὰ μὴ λαμβάνῃ ὁλόκληρον τὸ ποσόν.

§59ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Εἰς τὴν γʹ ἀνάγνωσιν, διότι ἐψηφίσθη. (Γίνεται δεκτὸν καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ μεταῤῥυθμίσεως τοῦ διὰ τοῦ νόμου ΩΞΓʹ συσταθέντος σώματος μηχανικῶν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς;

§61ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 1).

§63ΧΟΪΔΑΣ. Ποῖος ὁ λόγος τῆς τοιαύτης καταργήσεως, δὲν εἶναι καλὸς ὁ νόμος, ἢ ὑπάρχει προσωπικός τις λόγος ὄχι ἐξ ὑμῶν, κ. Πρωθυπουργέ, ἀλλὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν;

§64ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἐξ ἐναντίας ὑπάρχει λόγος πραγματικός· ἀπόδειξις δὲ εἶνε, ὅτι οἱ ψηφίσαντες τὸν νόμον, δὲν τὸν ἐφήρμοσαν. Ἀφοῦ ἐψηφίσθη, ἀπεδείχθη ὅτι, ὅπως εἶχεν, ἐστερεῖτο τῶν στοιχείων τῆς ἐπιτυχοῦς ἐφαρμογῆς· διὰ τοῦτο καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ, παρὰ τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, ἔμενεν ὁ νόμος οὗτος ἐν ἀργίᾳ· ἀλλὰ δὲν ἐπετρέπετο νὰ ἐξακολουθῇ ὑφισταμένη ἡ παράλειψις αὕτη. Ὅθεν ἐφηρμόσαμεν ἡμεῖς τὸν νόμον, ἵνα παύσῃ ἡ παραβίασις τοῦ Συντάγματος διὰ τῆς μὴ ἐκτελέσεως ψηφισθέντος ὁπωσδήποτε νομοθετήματος. Ἀλλὰ τοῦ νομοθετήματος τούτου ἐγένετο ἡ ἐφαρμογὴ ὅσον ἐνῆν περιωρισμένη, ἐπεφυλάχθη δ’ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς προτάσεις, αἵτινες εἰσὶν ἀναγκαῖαι, ἵνα τὸ νομοθέτημα καταστῇ πραγματικὸν, καὶ ἰδίως ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν διάταξιν, καθ’ ἣν εἰς τὸ Μηχανικὸν τοῦτο, τὸ Ἀτμομηχανικόν, χορηγεῖται ἀνωτέρα μισθοδοσία ἐπὶ σχετικῶς κατωτέρου βαθμοῦ· διότι οἱ μηχανικοὶ οὗτοι εἶναι λίαν περιζήτητοι καὶ δὲν ἱκανοποιοῦνται λαμβάνοντες μόνον τὸν μισθὸν τοῦ βαθμοῦ αὑτῶν. Ὅταν οἱ μισθοὶ δὲν εἶνε ἀνώτεροι τοῦ βαθμοῦ, ἡ ὑπηρεσία, ἵνα προσελκύσῃ κατάλληλα πρόσωπα, ἀναγκάζεται ν’ ἀπονέμῃ βαθμὸν ἀνώτερον τοῦ πρέποντος, ἵνα ᾖ ὁ μισθὸς ἀνάλογος πρὸς τὰς ἀξιώσεις αὐτῶν. Τοῦτο συνέβη κατὰ τὸν κείμενον νόμον, ἔσχε δ’ ἀποτέλεσμα οὐχὶ εὐάρεστον. Οἱ διορισθέντες μηχανικοὶ λαμβάνουσι μὲν τὸν μισθὸν τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ, ὅπερ εἶναι δίκαιον, ἀλλὰ λαμβάνοντες συνάμα χάριν τοῦ μισθοῦ βαθμὸν ἀνώτερον τοῦ προσήκοντος, καθίστανται ὁμοταγεῖς τῶν τοῦ ἀνωτέρου τούτου βαθμοῦ μαχίμων ἀξιωματικῶν, καὶ ἕνεκα τῆς ἐν τῇ ἱεραρχικῇ κλίμακι θέσεώς των δὲν δύνανται νὰ ἐκτελῶσι τὰ καθήκοντα τοῦ προσήκοντος αὐτοῖς κατωτέρου βαθμοῦ, καθιστάμενοι οὕτω σχεδὸν ἄχρηστοι. Ὁ πλημμελὴς οὗτος κανονισμὸς δεῖται θεραπείας, χορηγουμένου εἰς τοὺς μηχανικούς, βαθμολογουμένους ἀναλόγως πρὸς τὴν ἀνατεθησομένην αὐτοῖς ὑπηρεσίαν, μισθοῦ κανονιζομένου οὐχὶ κατὰ τὴν κλίμακα τῶν μαχίμων ἀξιωματικῶν, ἀλλὰ κατὰ τὴν πολλῷ ἀνωτέραν κλίμακα τῶν ἰδιωτικῶν ἐργοστασίων. Οὗτος εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὑπαγορεύσας τὴν τροποποίησιν τοῦ κειμένου νόμου.

§65ΧΟΪΔΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§66ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὅ,τι δύναμαι νὰ βεβαιώσω, εἶνε ὅτι αἱ βάσεις τοῦ νομοσχεδίου ἦσαν κατηρτισμέναι καὶ πρὸ τῆς προσλήψεως τοῦ νέου Ὑπουργοῦ ἐν τῇ Κυβερνήσει· ὥστε ἡ ἰδέα τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς περὶ καταρτισμοῦ τοῦ νομοσχεδίου πρὸς προσωπικὸν σκοπὸν, συνδεόμενον πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν, δὲν δύναται νά ἔχῃ ὑπόστασιν. Δύνανταί τινες λεπτομέρειαι νὰ προσετέθησαν, ἀλλὰ δὲν δύναταί τις νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰς βάσεις, κατηρτίσθη νέον. Εἰς δὲ τὰ πρόσωπα, περὶ ὧν ὡμίλησεν ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς, φρονῶ ὅτι προσήκουσι τὰ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου κανονιζόμενα καὶ οὐδεμία χωρεῖ περὶ τούτου ἀμφιβολία. Ὁ κ. Γιαλούσης εἶναι τῷ ὄντι κόσμημα τῆς ναυτικῆς ἡμῶν ὑπηρεσίας, εἶναι ἀξιωματικὸς ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων ἐν τῷ Ἑλληνικῷ ναυτικῷ, ἔνθα αἱ εἰδικότητες ἐλλείπουσιν, ἔχει μάθησιν εὐρεῖαν, πεῖραν δεδοκιμασμένην καὶ εἰδικότητα ἀναμφισβήτητον ἐν τῷ ὑπὸ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου κανονιζομένῳ κλάδῳ. Τοιαῦτα πρόσωπα ὅταν ἔχῃ ὑπηρεσία τις, δὲν δύναται νὰ τὰ παρορᾷ. Καὶ ἂν ἐγένετό τι ὑπὲρ τοῦ κ. Γιαλούση ἐξαιρετικῶς, ἔδει νὰ ἐπικροτήσωμεν, διότι εὔκολον εἶναι εἰς τὸν κ. Γιαλούσην, ἔχοντα τοιαύτην ἀξίαν, νὰ προσφέρῃ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτοῦ ἀλλαχοῦ ἐπὶ ὅροις πολὺ συμφερωτέροις τῶν τῆς Ἑλληνικῆς ὑπηρεσίας, ἀλλ’ ὁ κ. Γιαλούσης ὡς Ἕλλην θέλει νὰ ὑπηρετήσῃ ἐν τῷ Ἑλληνικῷ ναυτικῷ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς, ὅτι ὁ κ. Γιαλούσης καὶ ὁ ἕτερος ἀξιωματικὸς, ἐπίσης ἱκανώτατος, εἶναι ναυπηγοὶ καὶ πρόκειται νὰ διορισθῶσι μηχανικοί· πράγματι εἶνε ἀτμομηχανικοί. Ἔχουσιν οὗτοι βαθμὸν ἐν τῷ ναυπηγικῷ κλάδῳ, διότι δὲν ὑπῆρχεν ἴδιος κλάδος ἀτμομηχανικῶν, ὅταν εἰσῆλθον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Ἀναγκαίως ἄρα μηχανικοὶ ὄντες καὶ ἔχοντες πτυχίον μηχανικοῦ, διετέλεσαν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῇ ναυπηγικῇ. Ὁ νόμος οὗτος λαμβάνει πρόνοιαν περὶ μεταθέσεως αὐτῶν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ μηχανικοῦ. Περὶ τούτου ἔπρεπε νὰ προνοήσῃ ὁ νόμος, καὶ νομίζω ὅτι καλῶς διέταξε τὰ περὶ αὐτῶν. Ὅταν δὲ τὰ τοῦ οἰκείου ἄρθρου συζητηθῶσι, πέπεισμαι, ὅτι ὅσοι γινώσκουσι τὰ κατὰ τοὺς δύω τούτους ἀξιωματικούς, θέλουσιν ἀναγνωρίσει ὅτι ὀρθῶς ἐκανονίσθησαν τὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§67ΧΟΪΔΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§68ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Δύω λέξεις θὰ εἴπω χάριν τῆς ἀληθείας καὶ οὐχὶ πρὸς ὑπεράσπισιν τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ ἢ τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἡμῶν ἐξ Ἀττικῆς βουλευτὴς στηρίζεται ἐπὶ πληροφοριῶν μὴ ἀκριβῶν. Κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔλαβον ἐγὼ παρ’ ἀνθρώπων δυναμένων νὰ γινώσκωσι τὰ πράγματα, δύω εἶναι εἰδικοὶ περὶ τοῦτο. Ὁ κ. Τομπάζης καὶ ὁ κ. Γιαλούσης εἶναι μηχανικοὶ διακεκριμένοι, καὶ ἰδιάζοντες μηχανικοί. Ἐὰν ταῦτα ἔχωνται ἀληθείας, τότε δὲν νομίζω ὅτι εἶναι κατακριτέος ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, διότι σκέπτεται νὰ μεταθέσῃ τὸν ἀδελφόν του εἰς τὸν μηχανικὸν κλάδον, διότι δὲν εἶναι δίκαιον οἱ δημόσιοι ἄνδρες νὰ προγράφωσι τοὺς συγγενεῖς αὑτῶν, ἐὰν ἔχωσιν ἱκανότητα καὶ εἰδικότητα, καὶ δὲν ἁρμόζει εἰς ἄνδρας ὑψιπρεπεῖς, ἄνδρας οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦσι τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἀλήθειαν, ὁποῖος εἶναι ὁ ἡμέτερος ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφος, νὰ ἐπιτίθενται κατὰ τῶν δημοσίων ἀνδρῶν, στηριζόμενοι ἐπὶ πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας δὲν ἐξήλεγξαν ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ ἦναι δυνατὸν τὰς πληροφορίας αὐτὰς νὰ τὰς οἰκειοποιηθῶσι καὶ νὰ ἐγγυηθῶσι περὶ τῆς ἀληθείας αὐτῶν.

§69ΧΟΪΔΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§70ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἐξήγησα διὰ τίνα λόγον εἶναι τοποθετημένος εἰς τὸν ναυπηγικὸν κλάδον· εἶπον ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἐπὶ τῇ κατατάξει αὐτῶν κλάδος μηχανικός. Ὁ κλάδος οὗτος ἐνομοθετήθη πρὸ δύω ἐτῶν, ὁ δὲ νόμος ἔμενεν ἐν ἀργίᾳ, ἕως οὗ ἐφηρμόσθη ἐπ’ ἐσχάτων, διότι ἐθεωρήθη ὅτι δὲν εἶχε δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἐφαρμόσῃ αὐτόν· ἀλλ’ ἐφαρμόσαντες αὐτὸν ὡς εἶχεν, ἐπεφυλάχθημεν νὰ τὸν τροποποιήσωμεν. Αὗται δὲ αἱ ἐν τῷ Νομοσχεδίῳ εἶναι αἱ τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἐκρίναμεν δέον νὰ ὑποβάλωμεν. (Εἶτα ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 3 καὶ 4 ὡς ἔχουσιν ἐν τῷ Νομοσχεδίῳ, τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἐτροπολογήθη, τὰ ἄρθρα 6–18 ὡς ἔχουσιν ἐν τῷ Νομοσχεδίῳ, τὸ ἄρθρον 19 ὡς ἐτροπολογήθη καὶ τὰ ἐπίλοιπα ἄρθρα 20–27 ὡς ἔχουσιν ἐν τῷ Νομοσχεδίῳ).

§71ΧΟΪΔΑΣ. Τὸ σύνολον νὰ ψηφισθῇ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως (Θόρυβος).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φέρετε ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας; (Θόρυβος).

§73ΧΟΪΔΑΣ. Μάλιστα, φέρω ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας. (Ἀναγινώσκεται ὁ ὀνομαστικὸς κατάλογος).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρόντες 133. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§75ΧΟΪΔΑΣ. Σᾶς ἀναγγέλλω, κύριοι, καὶ νὰ μή μὲ ὀνομάσητε ὀχληρὸν, ὅτι κατὰ πᾶσαν στιγμὴν ἐπικρέμαται ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σας ἡ ἔνστασις περὶ μὴ ἀπαρτίας, ὡς τὸ ξίφος τοῦ Δαμοκλέους· διότι βλέπω, ὅτι πολλοὶ ἀπέρχονται, πίνουν τὸν καφέ των, διασκεδάζουν. Διατί δὲν παρευρίσκεσθε εἰς τὰς συνεδριάσεις σεῖς οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζετε τὴν Κυβέρνησιν; πρέπει νὰ ἦσθε ἀδιακόπως παρόντες.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ σιγαροχάρτου. (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ μεταῤῥυθμίσεως τῶν νόμων περὶ τῆς διοικητικῆς Ἀστυνομίας Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Ἄρθρον 1ον. (ἀναγινώσκεται).

§78ΧΟΪΔΑΣ. Ἕξ ἰατροὶ ὑπηρέτουν ἀπὸ πολλοῦ χρόνου καὶ προσήνεγκον μεγάλην καὶ σπουδαίαν ὑπηρεσίαν καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς εὐλογίας καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ κοιλιακοῦ τύφου. Προτείνω τὴν αὔξησιν τῶν ἰατρῶν καὶ τὴν μείωσιν τῆς μισθοδοσίας, ὅπως διὰ τοῦ αὐτοῦ μισθοῦ, τοῦ διδομένου εἰς 4, ἀμείβωνται καὶ οἱ 6. Αὐτὸ προτείνω ἐγὼ, ἀλλ’ ἡ κυρὰ Μπατοῦ θὰ εἴπῃ τὸ ἐναντίον, καὶ νά σᾶς εἰπῶ τί ἦτον αὐτὴ ἡ κυρὰ Μπατοῦ. Εἰς τὴν Σῦρον ἦτον ἕνας Γαλάτης πλούσιος, ὁ ὁποῖος ἀποθανὼν ἀφῆκε κληρονόμον τὴν κυρὰ Μπατοῦ· ἔλεγε δὲ εἰς τὴν διαθήκην του, ὅτι ἀφίνω κληροδότημα εἰς τὸν Α, ἐὰν τὸ θέλῃ ἡ κυρὰ Μπατοῦ, ἀφίνω εἰς τὸν Β, ἐὰν τὸ θέλῃ ἡ κυρὰ Μπατοῦ. Ἡ κυρὰ Μπατοῦ εἶναι ὁ Πρωθυπουργός. Ἐγὼ ἀδιαφορῶ, ἐκτελῶ τὸ καθῆκόν μου. Προτείνω λοιπὸν ἀντὶ 4 ἀστυνομικῶν ἰατρῶν νὰ ἔχωμεν 6, διότι οὕτω θὰ ἐκτελῆται ἡ ὑπηρεσία κανονικώτερον, ταχύτερον καὶ εὐσυνειδητότερον. Διὰ τοῦ μισθοῦ, τὸν ὁποῖον θὰ δώσωμεν εἰς τοὺς 3 ἰατροὺς, δὲν θὰ ἔχωμεν τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἴχομεν, ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ αὐξηθῶσιν εἰς 30. Σᾶς κάμνει ἐντύπωσιν τοῦτο; μειώσατε τοὺς μισθοὺς τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, οὓς ἔχετε διορίσει παρὰ τὸν νόμον.

§79ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Τὴν πρότασιν τῶν 4 ἰατρῶν ἔκαμε τὸ Ἰατροσυνέδριον, τὸ ὁποῖον εὗρεν ὅτι 3 ἰατροὶ εἶναι ἀρκετοὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ. Αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰδικότητα. Σήμερον ἔχομεν 16 ἰατροὺς καὶ πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ νόμιμον· οἱ 3 δὲ ἰατροὶ πρέπει νὰ πληρωθῶσι καλῶς καὶ οὐχὶ νὰ τρέχουν ἐδῶ καὶ ἐκεῖ διὰ νὰ κάμουν πελατείαν.

§80ΤΟΥΡΝΑΚΗΣ. Ποῖα θὰ ἦναι τὰ καθήκοντά των;

§81ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Τὰ καθήκοντά των θὰ ὁρισθῶσι διὰ Β. Διατάγματος, τοῦτο τὸ λέγει τὸ ἄρθρον 23 τοῦ νομοσχεδίου.

§82ΧΟΪΔΑΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ λείψῃ τὸ Β. Διάταγμα, τὸ κανονίζον τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἰατρῶν καὶ νὰ τὰ κανονίσῃ ὁ νόμος;

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χοϊδᾶς ὑπέβαλε τροπολογίαν, ὅπως ἀντὶ τεσσάρων ἀστυνομικῶν ἰατρῶν ὑπάρχωσιν ἕξ. Οἱ παραδεχόμενοι ταύτην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 1ον ὡς ἔχει;

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2ον. (Ἀναγινώσκεται).

§86Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἡ ὑπηρεσία τοῦ δημοτικοῦ ἀστυνόμου ἀναγράφεται ὡς προσὸν πρὸς διορισμὸν ὑπαστυνόμου, δικαιότερον εἶναι νὰ θεωρηθῇ ὡς προσὸν καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Δημάρχου, διότι, ὡς γνωστὸν, ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Δημάρχου ἀνήκουσι καὶ τὰ ἀστυνομικὰ καθήκοντα, καὶ νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει ν’ ἀποκρούσῃ τὴν προσθήκην αὐτήν.

§87ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἰς τὴν τρίτην συζήτησιν δυνάμεθα νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὴν πρότασίν σας.

§88ΦΛΟΓΑΪΤΗΣ. Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Παπαδοπούλου εἶναι δικαιοτάτη.

§89ΧΟΪΔΑΣ. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὴν πρότασιν τὴν γενομένην παρὰ τοῦ κ. Παπαδοπούλου. Ἀλλ’ ἀφοῦ παραδέχεσθε, ὅτι δύναται ὁ Δημαστυνόμος νὰ γείνῃ Ἀστυνόμος, διατί νὰ μὴ ἀποδεχθῶμεν νὰ γίνηται Ἀστυνόμος καὶ ὁ ὑπηρετήσας 4 ἔτη τοὐλάχιστον εὐδοκίμως ὡς ὑπαστυνόμος ἐν Ἀθήναις παρὰ τῇ διοικητικῇ Ἀστυνομίᾳ;

§90ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει αὐτὸ, τὸ ὁποῖον λέγετε εἰς τὸ ἄρθρον 6ον. (Κατόπιν ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τ’ ἄρθρα 2, 3, 4 καὶ 5 ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6ον. (Ἀναγινώσκεται).

§92ΧΟΪΔΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν· Ὁ διατελῶν ἢ διατελέσας γραμματεὺς τῆς Διευθύνσεως ἐπὶ 5 ἔτη, ὁ διατελῶν ἢ διατελέσας ἐπὶ 5 ἔτη γραμματεὺς Νομαρχίας, διότι ἔχομεν γραμματεῖς Νομαρχιῶν ἱκανωτάτους......

§93ΒΑΡΟΤΣΗΣ. Τότε καὶ οἱ Ἔπαρχοι.

§94ΧΟΪΔΑΣ. Διατί ὄχι· καὶ οἱ γραμματεῖς αʹ τάξεως ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ οἱ ὑπαστυνόμοι, οἱ εὐδοκίμως ὑπηρετήσαντες ἐπὶ 6 ἔτη, νὰ δύνανται νὰ διορισθῶσιν ὑποδιευθυνταὶ τῆς Ἀστυνομίας.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατυπώσατέ την διὰ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν εἰς τὴν γʹ συζήτησιν. (Κατόπιν ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 6, 7, 8, 9, 10, 11 καὶ 12). (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 15, 16, 17, 18).

§96ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. Ἄρθρον 19. (Ἀναγινώσκεται).

§97ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία μου. Κύριοι, ὁ Ἰωάννης Τασούλης ὑπηρετεῖ ὡς κτηνίατρος καὶ ὑπαστυνόμος ἀπὸ τὰ 1867, ἀλλὰ διωρίσθη ἄνευ νόμου· σήμερον δὲ μὴ συμπεριλαμβανόμενος ἐνταῦθα μένει εἰς τὰς ἀγυιὰς, καὶ ἐπὶ τόσα ἔτη ἐν τούτοις ἐπλήρονε τὸ ποσοστὸν ἐκ τῆς μισθοδοσίας του. Λοιπὸν πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὸ μέγα αὐτὸ ἀδίκημα καὶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ τροπολογία μου, τὴν ὁποίαν ἔδωσα πρὸ ἡμερῶν.

§98ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν, εἰς ἣν ὑπάγεται ὁ Τασούλης, εἶναι καὶ ἄλλοι. Καὶ εἰς τοὺς ὑπολογιστὰς ἐγένοντο κρατήσεις καὶ ὑπάρχουσι δίκαι ἐκκρεμεῖς· πρέπει νὰ ληφθῇ ἓν γενικὸν μέτρον· δὲν εἶναι ὀρθὸν εἰς ἕνα ἀστυνομικὸν νόμον νὰ θέτωμεν μίαν διάταξιν περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου. Ἂν γείνῃ γενικὸς νόμος, τὸ ἐννοῶ.

§99ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Αὐτὸ, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ κ. Ποταμιάνος, θὰ γείνῃ. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ τοῦ ὑπαλλήλου ἐκείνου, ὅστις ἁρμοδίως ὑπάγεται εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον· ἐὰν δὲν συμπεριληφθῇ, εἶναι τὸ μεγαλείτερον ἀδίκημα.

§100ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὁ κ. Τασούλης εἶναι διωρισμένος ὡς μέλος τοῦ Ἰατροσυνεδρίου, ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις του, βοηθεῖ δὲ καὶ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Ἀστυνομίας, ὡς ἐκ τῆς δικαιοδοσίας, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐκ τοῦ Ἰατροσυνεδρίου, ἐπιθεωρῶν τὰ ζῷα ὡς μέλος τοῦ Ἰατροσυνεδρίου. Τώρα τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὁμιλεῖ περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀστυνομίας.

§101ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Μάλιστα· ἀλλ’ εἶναι προσκεκολλημένος ἐπὶ 22 ἔτη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Ἀστυνομίας.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἡ προσθήκη τοῦ κ. Στεφανίδου εἶναι ἡ ἑξῆς· «Ἀπολαύει ἐπίσης δικαιώματος συντάξεως καὶ ὁ κτηνίατρος Τασούλης». Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19 ὡς ἔχει, ὁμοίως καὶ τὰ ἄρθρα 20, 21, 22, 23 καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ προβιβασμοῦ καὶ μισθοδοσίας τῶν πληρωμάτων τοῦ Β. Ναυτικοῦ. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς καὶ τὰ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 καὶ 8 ἄρθρα αὐτοῦ).

§104ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἐδῶ προτείνω πρόσθετον ἄρθρον 9ον. (Γίνεται δεκτὸν ὁμοίως τὸ 9 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον γίνεται 10).

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 10 ἤδη 11.

§106ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Νὰ διαγραφῇ τὸ «οἱ ἔχοντες δεκαετῆ ὑπηρεσίαν» καὶ νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος «μετὰ δεκαετῆ ὑπηρεσίαν εἰς βαθμὸν κελευστοῦ». (Ψηφίζεται ὡς ἐτροποποιήθη· ὁμοίως τὸ 11, 12 καὶ 13, τὰ ὁποῖα γίνονται 12, 13 καὶ 14, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ διαιρέσεως τῶν φυλακῶν τοῦ Κράτους καὶ διοικήσεως αὐτῶν.

§108ΦΛΟΓΑΪΤΗΣ. Κατὰ τὴν γνώμην μου Νομοσχέδιον, ἀφορῶν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς διοικήσεως τῶν φυλακῶν, ἔδει νὰ στηρίζηται ἐπὶ ἄλλων βάσεων· οὐχ ἧττον κηρύττομαι καὶ ὑπὲρ τῆς ἐπὶ τοῦ παρόντος ψηφίσεως τοῦ παρόντος Νομοσχεδίου διὰ τὸ λίαν κατεπεῖγον τῆς βελτιώσεως τῆς καταστάσεως τῆς ἐπιστασίας τῶν φυλακῶν, ἥτις ὁμολογουμένως εἶναι καθ’ ὅλην τὴν σημασίαν τῆς λέξεως ἀφόρητος, διότι κατὰ τὸ πλεῖστον διαπράττουσιν οἱ ἐπιστάται τῶν φυλακῶν κατὰ τὰς διαφόρους ἐπαρχίας, ἐν αἷς ἑδρεύουσι φυλακαί, ὄργια φρικώδη. Νομίζω οὐχ ἧττον πρέπον νὰ ἐπιφέρω ὀλίγας τινὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ προκειμένου Νομοσχεδίου, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων δύναται νὰ βελτιωθῇ. Ὁ ἀξιότιμος φίλος μου κ. Κωνσταντόπουλος εἶπεν ἐν τῇ χθεσινῇ συνεδριάσει ὀρθότατα, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὅτι πρέπει νὰ ἐκλείψῃ τὸ σήμερον ἐπικρατοῦν σύστημα τῆς ὑπαγωγῆς τῶν ποιμενικῶν φυλακῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑπαγομένων αὐτῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἶναι τῷ ὄντι ὀρθοτάτη· ὀρθοτάτη, διότι αἱ φυλακαὶ εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐξάρτημα δικαστικόν, παράρτημα τῶν δικαστικῶν Ἀρχῶν, ξέναι ἑπομένως κατὰ πάντα τῆς Διοικήσεως. Ἀκριβῶς καὶ οἱ προφυλακιζόμενοι προφυλακίζονται ὑπὸ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἐνεργούσης δικαστικὸν καθῆκον, καὶ οἱ καταδικαζόμενοι καταδικάζονται ἔτι μᾶλλον ὑπὸ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἐκπληρούσης καθαρῶς δικαστικὸν καθῆκον. Εἶναι λοιπὸν ἡ ἀρχὴ αὕτη ὀρθὴ θεωρητικῶς· ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ἤθελον, εἰ δυνατόν, νὰ καθιερωθῇ ἡ ἀρχὴ αὕτη καὶ ἐν τῷ παρόντι Νομοσχεδίῳ, διότι ἠδύνατο νὰ χρησιμεύσῃ ὡς προανάκρουσμα μιᾶς ριζικῆς τῷ ὄντι ἀναμορφώσεως τοῦ περὶ φυλακῶν συστήματος ἐν τῷ μέλλοντι. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ φρονῶ, ὅτι ἡ μόνη κατάλληλος Ἀρχὴ εἰς τὴν διοίκησιν καὶ ἐπιστασίαν τῶν φυλακῶν εἶναι αὐτὴ ἡ δικαστικὴ Ἀρχή. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ φρονῶ, ὅτι καὶ οἱ διευθυνταὶ ἢ ἐπιθεωρηταὶ τῶν φυλακῶν πρέπει νὰ ὦσι τακτικοὶ δικασταί, ἐκλεγόμενοι ὑπὸ τῆς ὁλομελείας τῶν Πρωτοδικείων καὶ Ἐφετείων ἐκ τῶν οἰκείων μελῶν· φρονῶ, ὅτι καὶ οἱ ἐπιστάται ἢ φύλακες μᾶλλον τῶν φυλακῶν πρέπει νὰ ὦσι καθαρῶς δικαστικὰ πρόσωπα, κατώτατοι δικαστικοὶ λειτουργοί, δηλονότι δικαστικοὶ κλητῆρες διοριζόμενοι ὑπὸ τῆς αὐτῆς ὁλομελείας τῶν δικαστηρίων ἐπὶ τῇ προτάσει τῶν διευθυντῶν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται ἤδη περὶ τούτου· ὡς εἶπον καὶ πρίν, νομίζω, ὅτι εἶναι τοσοῦτο ταχεῖα καὶ κατεπείγουσα ἡ ἀνάγκη τῆς βελτιώσεως τῆς ἐπιστασίας τῶν φυλακῶν, ὥστε παραδέχομαι κατὰ πάντα τὸ Νομοσχέδιον· φρονῶ μόνον, καὶ τοῦτο ὑποδεικνύω, ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ καθιερωθῇ ἀπὸ τοῦδε ἡ ἀρχὴ τῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ὑπαγωγῆς τῶν φυλακῶν. Ἡ ἀρχὴ αὕτη εἶχε μάλιστα γίνει ἀποδεκτὴ πέρυσι διὰ τοῦ ὑποβληθέντος Νομοσχεδίου περὶ φυλακῶν ὑπ’ αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ Νομοσχέδιον ἐκεῖνο, ψηφισθὲν παρὰ τῆς Βουλῆς εἰς ά. συζήτησιν, μετεβλήθη ἀκολούθως δι’ ἄλλου Νομοσχεδίου, ὑπαγαγόντος τὰς ποινικὰς φυλακὰς εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργεῖον· ἀλλ’ ἐν τῷ πρῶτον ὑποβληθέντι καὶ ψηφισθέντι ἐν πρώτῃ ἀναγνώσει Νομοσχεδίῳ περιελαμβάνετο ἡ προτεινομένη ἀρχή. Ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου τούτου ἐπίσης νομίζω πρέπον νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς, ἰδίως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12, συμφωνῶν πάλιν κατὰ τὸ πλεῖστον μετὰ τοῦ ἐκ Μαντινείας βουλευτοῦ κ. Κωνσταντοπούλου. Ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία ἀνατίθεται διὰ τοῦ προκειμένου Νομοσχεδίου δευτεροβαθμίως εἰς τὸν Ὑπουργόν. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ ὑπεστήριξα καὶ ἄλλοτε, προκειμένου περὶ δημοσίων λειτουργῶν, ὅτι ἡ ἐξουσία ἡ ἀνωτέρα, ἡ διοικητικὴ ἢ κυβερνητική, δύναται μόνον νὰ ἐπιβάλῃ πειθαρχικὰς ποινάς, ἐκ τῶν ὁποίων δὲν δύναται ν’ ἀποῤῥεύσῃ οἱονδήποτε ἀποτέλεσμα διὰ τὴν τύχην τοῦ ὑπαλλήλου· πᾶσαν ἄλλην πειθαρχικὴν ποινὴν πρέπει νὰ ἐπιβάλῃ, κατ’ ἐμέ, πειθαρχικὸν συμβούλιον, ὅλως ἀνεξάρτητον τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας, ἐπὶ τῇ βάσει προτάσεως τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἢ ὑπαλλήλου. Νομίζω δηλαδή, ὅτι ἡ πρόκλησις τοῦ πειθαρχικοῦ ἐλέγχου ἀνήκει μόνον εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἐλέγχου ἀνήκει εἰς πειθαρχικὴν ἐπιτροπήν, παρέχουσαν ἐγγυήσεις εὐσυνειδήτου καὶ ἀνεξαρτήτου ἐκπληρώσεως τοῦ καθήκοντος τῆς ἐπιβολῆς πειθαρχικῆς τιμωρίας. Ἡ πρόκλησις τοῦ πειθαρχικοῦ ἐλέγχου ἀνήκει φυσικῶς εἰς τὴν προϊσταμένην Ἀρχήν, ἥτις τά τε στοιχεῖα ἔχει πρόχειρα καὶ διαφέρον κατ’ ἀνάγκην κέκτηται νὰ ἀναχαιτίσῃ ὅσον ἔνεστι τὰς παρεκτροπὰς τῶν ὑπαλλήλων· ἀλλ’ ἡ ἐκτέλεσις δέον νὰ ἀνήκῃ εἰς ἄλλην Ἀρχὴν, ψυχρότερον δυναμένην νὰ κρίνῃ καὶ ἀπρόσιτον οὖσαν εἰς τὰς πολιτικὰς καὶ κομματικὰς ἐπιδρομάς. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅμως συμβαίνει καί τι ἄλλο, ὅτι δηλαδὴ ἐκαινοτομήσαμεν ἐπὶ τὸ ὀπισθοδρομικώτερον, δύναται νὰ εἴπῃ τις, διότι κατὰ τὸ προκείμενον Νομοσχέδιον ἡ πρωτόδικος ἐπιτροπὴ εἶναι ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ 11 ἄρθρου τοῦ Διατάγματος τῶν φυλακῶν, ἥτις περιέχει καὶ διοικητικὸν στοιχεῖον. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη, κατὰ τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο, ἔχει μόνον τὸ δικαίωμα τῆς ἐπαγρυπνήσεως τῶν φυλακῶν καὶ τῆς ἐπιβολῆς ποινῶν εἰς τοὺς παρεκτρεπομένους καταδίκους, οὐχὶ δὲ καὶ τῆς ἐπιβολῆς πειθαρχικῶν τιμωριῶν εἰς τοὺς ἐπιστάτας τῶν φυλακῶν. Ὁ ποινικὸς ἡμῶν δικονομικὸς Νόμος καθιεροῖ πρὸς τοῦτο πειθαρχικὰ συμβούλια, καὶ ταῦτα εἶναι τὰ Συμβούλια τῶν Πλημμελειοδικῶν. Ἐν τῷ ἄρθρῳ 559 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ὁρίζεται ῥητῶς, ὅτι ἡ ὑπὸ τῶν ἐπιστατῶν παράβασις τῶν ὁδηγιῶν τῶν Εἰσαγγελέων καὶ τῶν Νομαρχῶν περὶ τῆς ἐσωτερικῆς διακοσμήσεως καὶ διοικήσεως τῶν φυλακῶν τιμωρεῖται διὰ πειθαρχικῆς ποινῆς, καταγινωσκομένης ἀνεκκλήτως ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τοῦ δικαστηρίου τῶν Πλημμελειοδικῶν. Διὰ δὲ τοῦ ἄρθρου 560 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ὁρίζεται, ὅτι τιμωρεῖται ἐπίσης ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ συμβουλίου, τῶν Πλημμελειοδικῶν δηλαδή, ἡ αὐτογνώμων βία τοῦ ἐπιστάτου κατὰ πεφυλακισμένου. Ὁπωσδήποτε ὅμως νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ περιληφθῇ ἐν τῷ Νόμῳ διάταξις διασαφηνίζουσα, ἂν μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος Νόμου τὰ πειθαρχικὰ ἐκεῖνα συμβούλια θέλουσιν ἔχει ἰσχὺν, θέλουσι δύνασθαι νὰ ἐπιβάλλωσι τὰς ποινάς, τὰς ὡρισμένας ἐν τῇ Δικονομίᾳ, ἢ ἀντικαθίστανται κατὰ πάντα διὰ τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ 11 ἄρθρου τοῦ Διατάγματος τοῦ 1836 περὶ φυλακῶν. Κατὰ τὰ ἄλλα κηρύσσομαι ὑπὲρ τοῦ Νομοσχεδίου, ὡς ἱκανοποιοῦντος, ἔστω καὶ ἀτελῶς, κατεπείγουσαν καὶ ὑψίστην κοινωνικὴν ἀνάγκην.

§109ΚΟΝΤΟΣΤΑΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χαλκίδος βουλευτὴς πολὺ καλὰ ἐνόησε καὶ πολὺ καλὰ ἐχαρακτήρισε τὸν σκοπὸν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Πράγματι ἡ Κυβέρνησις προβᾶσα εἰς τὴν σύνταξιν αὐτοῦ, εἶχεν ὑπ’ ὄψιν τὴν κατεπείγουσαν ἀνάγκην ἵνα ἐπιφέρῃ πρόχειρόν τινα καὶ ἐκ τῶν ἐνόντων θεραπείαν εἰς τὴν κατάστασιν τῶν φυλακῶν, διότι ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἡ κατάστασις αὕτη εἶναι κακή, καὶ εἰς μέρη τινὰ μάλιστα εἶναι ἀθλία, καὶ τόσον ἀθλία, ὥστε ὁ ἐπισκεπτόμενος αὐτὰς καταλαμβάνεται ὑπὸ οἴκτου μὲν ὑπὲρ τῶν καταδίκων, ὑπὸ ἀγανακτήσεως δὲ κατὰ τῆς Ἀρχῆς, ἡ ὁποία ἀνέχεται τὴν κατάστασιν ταύτην. Εἰς ταῦτα ἀποβλέποντες ἐθεωρήσαμεν, ὅτι εἴχομεν καθῆκον νὰ πράξωμεν ἐπὶ τοῦ παρόντος ὅ,τι ἦτο δυνατὸν πρὸς προσωρινὴν τοὐλάχιστον βελτίωσιν τῆς καταστάσεως ταύτης· λέγω δὲ προσωρινήν, διότι ἡ Κυβέρνησις εἰργάσθη καὶ ἐργάζεται καὶ ὑπὲρ ῥιζικωτέρας καὶ εὐρυτέρας τινὸς μεταῤῥυθμίσεως τῶν φυλακῶν, διὰ τῆς εἰσαγωγῆς σωφρονιστικοῦ τινος συστήματος ἐκ τῶν ἐν Εὐρώπῃ ἐν χρήσει, τῶν ὁποίων ὁ σκοπὸς κεῖται σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ εἰς τὴν ἠθικὴν ἀνόρθωσιν τῶν καταδίκων. Ἀλλ’ εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ σκοποῦ τούτου τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχουσι πολλὰ καὶ εὐνόητα τὰ ἐπιπροσθοῦντα· ἐντεῦθεν δὲ προμηνύεται καὶ μακροῦ κατὰ δυστυχίαν χρόνου παρέλευσις πρὸς πραγματοποίησιν αὐτοῦ. Τούτου ἕνεκα κατεφύγομεν ἐπὶ τέλους εἰς τὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ περιεχόμενα μέτρα, τὰ ὁποῖα τείνουσιν εἰς τὴν ἄρσιν τῆς, κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν, ἐγγυτέρας αἰτίας τῆς κακῆς ταύτης καταστάσεως τῶν φυλακῶν, ἡ ὁποία συνίσταται, ὁμολογουμένως εἰς τὴν ποιότητα τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐπιστασίας. Τοῦτο λοιπὸν, τουτέστι τὸ προσωπικόν, ἀπεφασίσαμεν κατὰ πρῶτον λόγον νὰ βελτιώσωμεν, ἀνυψοῦντες αὐτὸ, διὰ τῆς ἀπαιτήσεως ὡρισμένων καὶ ἀνωτέρων προσόντων καὶ ἀναγράφοντες ταὐτοχρόνως καὶ διατάξεις τινὰς καθόσον ἀφορᾷ τὴν πειθαρχικὴν καταδίωξιν τοῦ προσωπικοῦ τούτου. Ἀλλ’ ὁ κ. Φλογαΐτης κακίζει οὐδὲν ἧττον τὸ νομοσχέδιον, διότι διατηρεῖ τὴν νῦν κειμένην ἀρχήν, καθ’ ἣν αἱ μὲν φυλακαὶ τῶν καταδίκων ὑπάγονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, αἱ δὲ τῶν ὑποδίκων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, καὶ θέλει ὅπως ὅλαι αἱ φυλακαὶ ἀνεξαιρέτως ὑπάγωνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης καὶ εἰς μόνον αὐτό. Καὶ ἡμεῖς ἐν ἀρχῇ ἀπεκλίναμεν πράγματι πρὸς παραδοχὴν τῆς γνώμης ταύτης· ἀλλὰ κατόπιν, μετὰ βάσανον μείζονα καὶ ἀφοῦ ἠκούσαμεν καὶ τὴν γνώμην εἰδικῶν ἀνδρῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ζητήματος, ἐπείσθημεν ὅτι ὠφείλομεν μᾶλλον νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὰ παραδεδεγμένα· καὶ τοῦτο, πρῶτον μὲν διότι ἐσκέφθημεν, ὅτι τὰ κείμενα, ὁσάκις δὲν παρουσίαζον τοιαύτας ἐλλείψεις, ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἐξ ἀνάγκης ἡ μεταβολὴ αὐτῶν, εἶναι πάντοτε προτιμητέα· δεύτερον δὲ διότι ἡ αὐτὴ διαίρεσις τῶν φυλακῶν καὶ ἡ αὐτὴ ὑπαγωγὴ αὐτῶν εἰς ἑκάτερον τῶν εἰρημένων Ὑπουργείων ὑφίσταται καὶ ἐν ταῖς Κράτεσιν ἐκείνοις, παρ’ ὧν ἡμεῖς ἠρύσθημεν τὴν νομοθεσίαν ἡμῶν· ὑφίσταται δὲ παρ’ αὐτοῖς ἡ διαίρεσις αὕτη, οὐχὶ ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει ἐπιστημονικῶν λόγων, καθόσον ὁ καταδικασθεὶς, ἅπαξ ἐπελθούσης τῆς καταδίκης αὐτοῦ, παύει πλέον νὰ ἦναι εἰς ἄμεσον σχέσιν πρὸς τὴν δικαιοσύνην, καὶ μεταβαίνει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἀρχῆς ἐκείνης, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἀνατεθειμένη ἡ φροντὶς περὶ ὅλων ἐκείνων τῶν καταστημάτων, τὰ ὁποῖα εἰσὶν ἱδρυμένα εἴτε πρὸς σκοποὺς φιλανθρωπικούς, εἴτε πρὸς σκοποὺς δημοσίας τάξεως καὶ δημοσίας ἀσφαλείας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὑπάγονται καὶ παρ’ ἡμῖν αἱ μὲν φυλακαὶ τῶν ὑποδίκων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, αἱ δὲ τῶν καταδίκων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Τούτου δὲ οὕτως ἔχοντος, ἐνομίσαμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι δὲν ἔχομεν λόγους, ἵνα ἐπὶ τοῦ παρόντος μεταβάλωμεν τὸ καθεστὼς τοῦτο, καθόσον ὁ κύριος λόγος, δι’ ὃν ἠδύνατό τις νὰ ἐπιμένῃ ὅπως ἀνατεθῶσιν ὅλαι αἱ φυλακαὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, θὰ ἦτον, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, ἧττον βεβαρημένον τυγχάνον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ ἠδύνατο κάλλιον αὐτοῦ νὰ ἐπαρκέσῃ καὶ εἰς τὴν ἐποπτείαν τούτων· ἀλλ’ ἡ βάσις αὕτη δὲν εἶναι ὀρθή, διότι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, καὶ ὅσοι ἐκ τῶν βουλευτῶν ὑπηρέτησαν ἐν αὐτῷ γνωρίζουσι τοῦτο, διὰ τοῦ ὑπάρχοντος προσωπικοῦ δὲν ἐπαρκεῖ οὔτε εἰς αὐτὴν τὴν τρέχουσαν ὑπηρεσίαν, ἵνα ἐκτελῆται αὕτη δεόντως. Ἐντεῦθεν δὲ γίνεται δῆλον, ὅτι ἂν ἠθέλομεν νὰ προσθέσωμεν νέον βάρος εἰς αὐτὸ, ἔδει νὰ προσθέσητε ἐνταὐτῷ καὶ νέον προσωπικὸν, τοῦθ’ ὅπερ ἤθελε συνεπαγάγει τὴν ἀνάγκην καὶ σπουδαίας προσθέτου δαπάνης. Ἄλλως τε ἡ μεταβολὴ αὕτη θὰ ἦτο μᾶλλον πολυδάπανος καὶ δι’ ἄλλον λόγον, ἤτοι διότι ὑπάρχουσι φυλακαὶ εἰς πολλὰ μέρη, ὡς π.χ. εἰς τὴν Αἴγιναν, ἔνθα Εἰσαγγελικὴ ἀρχὴ δὲν ὑπάρχει, ἐνῷ ὑπάρχει διοικητική· εἰς τὰ μέρη λοιπὸν ταῦτα θὰ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ διατηρῶμεν καὶ μίαν περιπλέον Δικαστικὴν ἀρχὴν χάριν μόνον τῶν φυλακῶν, ἄνευ ἄλλου τινὸς λόγου. Πλὴν τῶν λόγων ὅμως τούτων, ὑπάρχουσι καὶ ἄλλοι οἱ συνηγοροῦντες ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῆς ὑφισταμένης νῦν διαιρέσεως τῶν φυλακῶν, ὡς πρὸς τὴν ἐπιτήρησιν αὐτῶν. Ὁ κυριώτερος δ’ αὐτῶν εἶναι ὅτι σήμερον ἐνασκεῖται πολλαπλῆ ἐπὶ τῶν φυλακῶν ἐπιτήρησις, διότι ἐνῷ ἐπιτηροῦνται αὗται ὑπὸ τῶν διοικητικῶν Ἀρχῶν, συνεπιτηροῦνται ἐνταὐτῷ καὶ ὑπὸ τῶν ὀργάνων τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας, καὶ ὑπάρχει οὕτως ἀμοιβαῖος ἔλεγχος, ὅστις ἤθελεν ἐκλείψει διὰ τῆς ὑπαγωγῆς τῶν φυλακῶν εἰς τὴν ἐπιτήρησιν μόνον τῆς δικαστικῆς Ἀρχῆς. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς κ. Φλογαΐτης εἶπε πρὸς τούτοις, ὅτι ἡμεῖς ὀπισθοδρομήσαμεν κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπανεφέραμεν, καθόσον ἀφορᾷ εἰς τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, τὴν δικαιοδοσίαν τῆς Ἐφορείας, κατὰ τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα τῆς 31 Δεκεμβρίου 1836, καταργήσαντες τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν, τὴν ὁποίαν καθιεροῖ τὸ ἄρθρον 559 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας. Πράγματι ἐπράξαμεν τοῦτο, διότι ἐνῷ ἡ εἰρημένη διάταξις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ἀναθέτει τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν φυλακῶν εἰς τὰ Συμβούλια τῶν Πλημμελειοδικῶν, τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἀναθέτει αὐτὴν εἰς τὴν Ἐφορείαν τῶν φυλακῶν τοῦ Β. Διατάγματος τοῦ 1836. Ἐνταῦθα ἐνεθυμήθην ὅτι εἴπατε, ὅτι αἱ πειθαρχικαὶ διατάξεις τοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος τοῦ 1836 δὲν ἀφορῶσιν εἰς τοὺς ἐπιστάτας, ἀλλὰ μόνον εἰς τοὺς καταδίκους. Ὡς πρὸς τοῦτο μοὶ φαίνεται, ὅτι ἔχετε λάθος, διότι τὸ ἄρθρον 11 ἀναφέρεται καὶ εἰς τοὺς ἐπιστάτας, τοῦθ’ ὅπερ προκύπτει, καὶ ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τοῦ ἄρθρου τούτου πρὸς τὸ ἄρθρον 70 τοῦ αὐτοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἀδιάφορον, διότι ἡμεῖς ἐνομίσαμεν, εἴτε παραδεχθῶμεν εἴτε δὲν παραδεχθῶμεν τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἐφορείας τῶν φυλακῶν, ὡς πρὸς τὴν ἐπὶ τῶν ἐπιστατῶν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, κατὰ τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα τοῦ 1836, ἡμεῖς, λέγω, ἐνομίσαμεν, ὅτι τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἐφορείας ταύτης ἔπρεπε νὰ καθιερώσωμεν καὶ ὡς πρὸς τὰς πειθαρχικὰς παραβάσεις τῶν ἐπιστατῶν, διότι ἡ Ἐφορεία αὕτη, ἥτις ἐπιστατεῖ εἰς τὰ τῶν φυλακῶν, ἐν γένει ἐθεωρήθη παρ’ ἡμῖν καταλληλοτέρα νὰ προβαίνῃ καὶ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν πειθαρχικῶν ποινῶν, διότι, γνωρίζουσα ἐκ τοῦ σύνεγγυς τά τε πρόσωπα καὶ τὰ πράγματα, δύναται προσφορώτερον νὰ ἐπιτελέσῃ εἰς τὸ καθῆκον τοῦτο. Αὐτὰ ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ εἴπω εἰς ἀπάντησιν.

§110ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀληθῶς ὁ ἡμέτερος νομοθέτης, ἀπομιμούμενος τὰ ἐν Γαλλίᾳ ἰσχύοντα διὰ τῶν Διαταγμάτων τοῦ 1883 περὶ ἁρμοδιότητος τῶν ὑπουργείων, ἀνέθηκε τὴν μὲν διοίκησιν τῶν φυλακῶν τῶν καταδίκων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, τὴν δὲ διοίκησιν τῶν ἐξεταστικῶν φυλακῶν τῶν ὑποδίκων, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Κατὰ συνέπειαν δὲ τῶν διακρίσεων τούτων, ἀνέθεσεν ἐπίσης τὸν μὲν διορισμὸν τῶν ἐπιστατῶν τῶν φυλακῶν τῶν καταδίκων εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν δὲ διορισμὸν τῶν ἐπιστατῶν τῶν φυλακῶν τῶν ὑποδίκων εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης· καθὼς ἐπίσης τὴν ἐσωτερικὴν διαχείρισιν τῶν φυλακῶν τῶν καταδίκων ἀνέθηκεν εἰς τὴν ἐπιτήρησιν τῶν Νομαρχῶν, τὴν δὲ διαχείρισιν τῶν φυλακῶν τῶν ὑποδίκων εἰς τὴν ἐπιτήρησιν τῶν Εἰσαγγελέων. Στηρίζουσι, κύριοι, τὴν διάκρισιν ταύτην εἰς θεωρητικήν τινα ἀρχὴν, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσε καὶ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι δηλαδὴ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνατίθεται ἡ ἀστυνομία τοῦ Κράτους, ἐν αὐτῇ δὲ περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἐποπτεία τῶν φυλακῶν, καὶ ὅτι ἕνεκα τούτου ἡ ἐποπτεία αὕτη ἀνατίθεται εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Δὲν πιστεύω, κύριοι, ὅτι εἶναι δύσκολον νὰ ἀντικρούσῃ τις τὰ βάσιμον τῆς θεωρίας ταύτης. Ἐὰν ἡ ἀστυνομία τῶν καταστημάτων ὑπάγεται εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν πάντοτε, διατί τότε δὲν ἀνατίθεται εἰς αὐτὸ καὶ ἡ ἀστυνομία τῶν ἐξεταστικῶν φυλακῶν; Νομίζω, κύριοι, ὅτι τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ὑπ’ ἄλλην ἔποψιν, ὑπὸ τὴν ἔποψιν τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος κ. Φλογαΐτης ἐξέθηκε πρὸς ὑμᾶς. Ἀποστολὴ τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας εἶναι ἡ ἀνόρθωσις τοῦ δικαίου καὶ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ νόμου· ἀλλ’ ἡ ἀποστολὴ αὕτη δὲν ἐκπληροῦται βεβαίως διὰ τῆς ἁπλῆς ἐπιβολῆς τῆς ποινῆς, ἐκπληροῦται διὰ τῆς ἐκτελέσεως τῆς ποινῆς. Τίς ἄλλος λοιπὸν εἶναι ἁρμόδιος νὰ ἐπιβλέψῃ τὴν ἐκτέλεσιν ταύτην εἰμὴ ἡ Ἐξουσία, ἥτις ὑπέβαλε τὴν ποινήν; Αὕτη εἶναι ἡ Ἐξουσία, ἥτις γνωρίζει τὸν σκοπὸν τῆς ποινῆς καὶ τὸν τρόπον τῆς ἐκτελέσεως, ὃν ὁ νόμος διαγράφει. Αὐτὴ λοιπὸν πρέπει νὰ παρακολουθῇ καὶ τὴν ἐκτέλεσιν, τοσοῦτο μᾶλλον, καθόσον, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἐκ τῆς ἐπιβλέψεως ταύτης θέλει ἐπέλθει συμφωνοτέρα πρὸς τὸν νόμον καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ποινῆς ἡ ἐκτέλεσις αὐτῆς· ἀλλὰ δύναται ἡ Δικαστικὴ Ἐξουσία νὰ πορισθῇ καὶ ὁδηγίας πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ὑπολοίπων αὐτῆς καθηκόντων. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως, κύριοι, πάσης θεωρητικῆς ἐξετάσεως, τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον εἶναι καθιερωμένον, δίδει ἀφορμὴν εἰς πολλὰς συγκρούσεις καὶ διενέξεις. Ἡ διοικητικὴ Ἀρχὴ δυνάμει τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπιτηρήσεως τῶν ποινικῶν φυλακῶν κανονίζει κατ’ ἀρέσκειαν τὰ τῆς διαχειρίσεως αὐτῶν καὶ διαθέτει πολλάκις καὶ αὐτὰ τὰ πρόσωπα τῶν καταδίκων. Ἀλλὰ τὸ δικαίωμα τῆς ἐκτελέσεως τῶν ποινικῶν ἀποφάσεων κατὰ ῥητὰς διατάξεις τοῦ νόμου ἔχει οὐχὶ ἡ διοικητικὴ Ἀρχή, ἀλλ’ ὁ Εἰσαγγελεύς, καὶ δυνάμει τοῦ δικαιώματος τούτου προσδιορίζει τὸν χρόνον τῆς εἰς τὰς φυλακὰς εἰσόδου καὶ ἐξόδου τῶν καταδίκων καὶ ἐπιβλέπει ἂν συμφώνως πρὸς τοὺς νόμους ἐκτελῶνται αἱ ποιναὶ ἐν ταῖς φυλακαῖς. Δυνάμει τοῦ δικαιώματος τούτου ὁ Εἰσαγγελεὺς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἰσέλθῃ ἐν ταῖς φυλακαῖς καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὰ περὶ τῆς παρουσίας καὶ τῆς αὐτόθι διαίτης τῶν καταδίκων. Ἕνεκα τούτου, κύριοι, τί συμβαίνει; δύω διάφοροι Ἐξουσίαι ἔχουσι σύγχρονον ἁρμοδιότητα καὶ συμπράττουσι διαρκῶς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου, καὶ ἐκ τούτου ἐπέρχονται συγκρούσεις καὶ ἔριδες. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ἐνταῦθα ἐν Ἀθήναις ὁ Νομάρχης Ἀττικῆς ἀπηγόρευσεν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν καὶ αὐτὴν τὴν εἰς τὰς φυλακὰς εἴσοδον, τοσοῦτον ἀπόλυτον ἐξέλαβε τὸ δικαίωμά του. Δὲν εἶναι λοιπὸν μόνον θεωρητικὸς λόγος, ἀλλ’ εἶναι καὶ αὐταὶ αἱ διενέξεις αἱ συνεχῶς λαμβάνουσαι χώραν, αἱ συνηγοροῦσαι ὑπὲρ τῆς εἰς μόνον τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἀναθέσεως τῆς διοικήσεως τῶν φυλακῶν. Ἀλλὰ καὶ ἕτερος λόγος ὑπὲρ τῆς γνώμης ταύτης δύναται νὰ προταθῇ, ὅτι δηλαδὴ οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ ὅτι ἐν τῇ κοινωνίᾳ ὑπάρχει μεγαλειτέρα ἐμπιστοσύνη εἰς τοὺς δικαστικοὺς ὑπαλλήλους. Ἡ ἐποπτεία εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν θέλει συντελέσει εἰς τὴν σκοπιμωτέραν διαχείρισιν τῶν φυλακῶν καὶ εἰς τὴν πρόληψιν πολλῶν καταχρήσεων, αἵτινες λαμβάνουσι χώραν. Ἀντέταξεν ὅτι εἶναι δυσχερὲς νὰ προστρέξωμεν ἀπὸ τοῦδε εἰς τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν κρίσιν μου, εἶναι τὸ μᾶλλον ὀρθόν· ἀλλ’ ἐγὼ θεωρῶ τὸ πρᾶγμα εὔκολον, ἀρκεῖ νὰ τροποποιήσωμεν ἐπὶ μικρὸν τὸ πρῶτον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου καὶ θέλομεν φθάσει εἰς τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα. Ἀλλὰ μᾶς ἐπρόβαλον καὶ τὴν δυσκολίαν ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως προσωπικοῦ· καὶ τὴν ἀντίῤῥησιν ταύτην δὲν θεωρῶ βάσιμον. Τὴν ὑπηρεσίαν τῆς διοικήσεως τῶν φυλακῶν ἐκτελοῦσιν ἤδη ὑπάλληλοι εὑρισκόμενοι εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν· ὅταν ἡ ἐργασία αὕτη ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον ἐκεῖνο, τὸ προσωπικὸν δὲν εἶναι πλέον χρήσιμον ἐκεῖ, καὶ δύναται νὰ τοποθετηθῇ ἐκεῖ ὅπου μετετέθη ἡ ἀνάγκη. Ἤδη θέλω προβῆ, κύριοι, καὶ εἰς ἄλλην παρατήρησιν. Ἆρά γε τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἐφαρμόζει κἂν ὀρθῶς αὐτὸ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὑποστηρίζει, τό σύστημα δηλαδὴ τῆς διακρίσεως μεταξὺ ἐξεταστικῶν καὶ ποινικῶν φυλακῶν; ἐγὼ φρονῶ ὅτι καὶ τὴν διάκρισιν ταύτην καταστρέφει, καὶ ἰδοὺ διατί. Ὁμιλεῖ περὶ διευθυντοῦ τῶν σωφρονιστηρίων ὡς καὶ περὶ διευθυντῶν τῶν ποινικῶν φυλακῶν, οἵτινες βεβαίως διορίζονται ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Αἱ δὲ ἐξεταστικαὶ φυλακαί, κ. ὑπουργέ, ὑπὸ τίνος θέλουσι διευθύνεσθαι; Τὸ ἄρθρον 2 λέγει (ἀναγινώσκει) «ὅτι ὁ αὐτὸς διευθυντὴς διευθύνει καὶ τὰ ἄλλα καταστήματα ἐξεταστικῶν φυλακῶν». Ὅθεν διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου οὐ μόνον δὲν καθιεροῦται τὸ ὀρθὸν σύστημα, ἀλλὰ καὶ τὸν διορισμὸν τῶν διευθυντῶν τῶν ἐξεταστικῶν φυλακῶν μεταφέρετε ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι τοῦτο διορίζει τὸν ἐπιστάτην τῶν σωφρονιστικῶν φυλακῶν.

§111ΚΟΝΤΟΣΤΑΥΛΟΣ. Σήμερον τί γίνεται;

§112ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διορίζει πάντοτε ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸν ἐπιστάτην τῶν ἐξεταστικῶν φυλακῶν, τὸν δὲ τῶν ποινικῶν φυλακῶν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ὁσάκις ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον ἐκπληροῖ τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην, λαμβάνει διορισμὸν καὶ ἀπὸ τὸ ἓν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο ὑπουργεῖον. Τοῦ λοιποῦ θὰ διορίζῃ μόνον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι αὐτὸς θὰ διορίζῃ τὸν διευθυντὴν τῶν ποινικῶν φυλακῶν, ὅστις ἀναλαμβάνει καὶ τὴν διεύθυνσιν τῶν ἐξεταστικῶν.

§113ΚΟΝΤΟΣΤΑΥΛΟΣ. Ἐκ συνεννοήσεως γίνεται καὶ τῶν δύω Ἀρχῶν.

§114ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ταῦτα, κύριοι, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἔχομεν δὲ καὶ ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν, ζήτημα κἄπως περίεργον, τὸ περὶ πειθαρχικῆς ἐξουσίας, εἰς ἣν ὑποβάλλονται, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι πᾶσα προσοχὴ περὶ τὴν σύνταξιν τῶν νομοσχεδίων δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑπερβολική, διότι ἄλλως ὑποπίπτομεν εἰς λάθη. Τὸ νομοθετεῖν εἶνε ἔργον δυσχερέστατον. Ἡ σπουδὴ περὶ τὴν κατάρτισιν τῶν νόμων καὶ ἡ ἔλλειψις ἐξετάσεως ἐμβριθοῦς δύναται νὰ φέρῃ εἰς ἄτοπα ἀποτελέσματα. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέλομεν νὰ κανονίσωμεν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν διευθυνόντων τὰς φυλακὰς ἐν γένει. Τί ἰσχύει μέχρι σήμερον; Οἱ ἐπιστάται τῶν ποινικῶν ὡς καὶ τῶν ἐξεταστικῶν φυλακῶν ὑπάγονται εἰς τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν, καὶ οὕτως ἡ Δικαστικὴ Ἐξουσία ἀποφαίνεται περὶ τῶν πειθαρχικῶν παραβάσεων τῶν κατωτέρων τούτων ὑπαλλήλων. Αὐτὸς εἶνε ὁ τρόπος τῆς ἀσκήσεως τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας. Τί πράττει ἤδη τὸ νομοσχέδιον; ἀναθέτει τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν εἰς ἐπιτροπήν, ἥτις κατὰ ἓν Διάταγμα τῆς 31 Δεκεμβρίου 1836 συνέστηται πρὸς ἐφορείαν τῶν σωφρονιστικῶν φυλακῶν, ὁποῖαι οὐδέποτε ἐν Ἑλλάδι συνεστήθησαν. Προβλέπει τὸ Διάταγμα τοῦτο περὶ σωφρονιστικοῦ συστήματος, ἐπειδὴ δὲ τοιοῦτον δὲν εἰσήχθη παρ’ ἡμῖν, οὔτε τὸ Διάταγμα ἐτέθη εἰς ἐνέργειαν. Καὶ ὅμως εἰς τὴν δυνάμει αὐτοῦ τοῦ Διατάγματος, τοῦ ἀχρήστου, συγκροτουμένην Ἐπιτροπήν, τὴν οὐδέποτε ὑπάρξασαν, ἀνατίθεται ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ἔχει ἆρά γε ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ σωφρονιστηρίου, καὶ κατ’ αὐτὸ ἀκόμη τὸ Διάταγμα τοῦ 1836; οὐδαμοῦ. Τὸ Διάταγμα ἐν ἄρθρῳ 70 λέγει ῥητῶς ὅτι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν ἐπιστατῶν, ἐφαρμόζονται τὰ ἄρθρα 552–563 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, ἐν οἷς καὶ τὸ ἄρθρον περὶ πειθαρχικῆς ἐξουσίας τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν. Τὸ Διάταγμα, καθ’ ὃ ἐσυστήθη ἡ Ἐπιτροπή, δὲν δίδει αὐτῷ καμμίαν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν· ἡμεῖς δὲ λαμβάνοντες ἐξ αὐτοῦ τὴν Ἐπιτροπήν, τῇ δίδομεν καὶ τὴν ἐξουσίαν ταύτην. Λέγω λοιπὸν ἄνευ λόγου καὶ ἄνευ ἀνάγκης σπουδαίας δὲν πρέπει νὰ μεταβάλλωμεν τοὺς νόμους.

§115ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Δὲν φρονεῖτε, ὅτι εἶναι πληρεστέρα ἐγγύησις ν’ ἀνατεθῇ ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία εἰς ἐκείνους, οἵτινες πλησιάζουσι συχνότερα τὰς φυλακὰς, παρὰ εἰς τὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα δὲν πλησιάζουσι;

§116ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Φρονῶ, ὅτι οὐδεμία ἄλλη Ἐξουσία δύναται νὰ παρέχῃ ἐγγύησιν μᾶλλον τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας· φρονῶ δὲ, ὅτι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ Εἰσαγγελεὺς αὐτὸς, δύναται νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν διατρεχόντων καὶ νὰ φέρῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ Συμβούλιον. Τώρα θέλω νὰ εἶμαι δίκαιος· ἡ Ποινικὴ Δικονομία δὲν προβλέπει περὶ ὅλων τῶν πειθαρχικῶν περιστάσεων, ὡς π. χ. περὶ ἀπρεποῦς διαγωγῆς τοῦ ἐπιστάτου, ἑπομένως δύναται νὰ ὑπάρχῃ ἐπέκτασις αὐτῶν· ἀλλ’ ἐὰν ἤθελέ τις νὰ προβῇ εἰς τοιαύτην ἐπέκτασιν, ἠδύνατο ἁπλῶς καὶ μόνον νὰ εἴπῃ, ὅτι αἱ περὶ πειθαρχίας διατάξεις τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν δικαστηρίων ἐφαρμόζονται ἐπὶ ὅλου τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῶν φυλακῶν. Ὅθεν ὅλη αὐτὴ ἡ διαγραφομένη ἐν τῷ νομοσχεδίῳ πειθαρχικὴ διαδικασία εἶνε ἐντελῶς ἄχρηστος, ἐντελῶς περιττή. Καὶ δὲν εἶνε, κύριοι, μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ πλημμελὴς εἶναι ἡ διαδικασία αὕτη, διότι, ἐνῷ ἐν τῷ ἄρθρῳ 12 λέγει, ὅτι δύω εἶναι οἱ βαθμοὶ τῆς πειθαρχικῆς δικαιοδοσίας, πρῶτον ὁ τῆς ἐπιτροπῆς καὶ δεύτερον ὁ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, ἐπέρχεται τὸ ἄρθρον 14, ὅπερ δίδει πειθαρχικὴν ἐξουσίαν εἰς τὸν διευθυντὴν ἐπὶ τῶν φυλακῶν, καὶ μάλιστα ἄνευ προσφυγῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Προσθέτει μάλιστα τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὅτι καὶ αἱ ἐφορευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ δύνανται νὰ ἐπιβάλλωσιν ἀνεκκλήτως τὴν ποινὴν τοῦ προστίμου μέχρις εἴκοσι δραχμῶν. Ἀλλ’ εἰς τίνα δικαιοῦνται αἱ ἐφορευτικαὶ ἐπιτροπαὶ νὰ ἐπιβάλλωσιν ἀνεκκλήτως τὴν ποινὴν ταύτην, εἰς μόνον τοὺς φύλακας ἢ καὶ εἰς αὐτὸν τὸν διευθυντήν;

§117ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Αἱ διατάξεις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας δύνασθε νὰ μᾶς βεβαιώσητε ἐὰν λειτουργῶσι μέχρι τοῦδε;

§118ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§119ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω προηγούμενον.

§120ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει· ὅταν ὁ Εἰσαγγελεὺς ἀνακαλύψῃ ἐλλείψεις εἰς τὰς φυλακὰς τῶν καταδίκων, συντάττει ἔκθεσιν καὶ προσκαλεῖ τὸν ἐπιστάτην ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδίκου. Φρονῶ λοιπὸν, ὅτι αὐτὸ τὸ σύστημα εἶναι τὸ καλλίτερον. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου).

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδῶ εἶναι ἡ πρότασις τοῦ κ. Χοϊδᾶ περὶ ἀπαλείψεως τοῦ μέρους περὶ προσωπικῆς κρατήσεως.

§122ΧΟΪΔΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§123Σ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἀκριβῶς ἡ διάταξις περὶ φυλακῶν τῶν διὰ χρέη κρατουμένων τοῦ ἄρθρου τούτου ἀποτελεῖ πρόοδον· διότι βεβαίως δὲν ἀγνοοῦσι πάντες οἱ ἐνταῦθα βουλευόμενοι, ὅτι εἰς πλεῖστα μέρη τοῦ Κράτους οἱ πολιτικῶς κρατούμενοι συνεπάγονται εἰς τὰς αὐτὰς μετὰ τῶν καταδίκων καὶ ὑποδίκων φυλακὰς, διὰ δὲ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν νὰ ἔχῃ ἰδίας φυλακὰς τῶν διὰ χρέη πολιτικῶς κρατουμένων. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι τὴν διάταξιν ταύτην δὲν ἔπρεπε νὰ πολεμήσῃ ὁ προαγορεύσας ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀττικῆς, ἐνόσῳ ὑφίσταται ἡ προσωπικὴ κράτησις, περὶ τῆς ὁποίας εἶναι ἄδηλον, ἐὰν ὑπάρχῃ ἐσχηματισμένη κατὰ πλειονοψηφίαν γνώμη ὑπὲρ τῆς καταργήσεως αὐτῆς. Ἐγὼ νομίζω ὅτι, ἀφοῦ οὐχὶ μόνον καιρὸς δὲν ὑπάρχει, ἵνα ἐπιληφθῶμεν τοῦ περὶ καταργήσεως τῆς προσωπικῆς κρατήσεως νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ ἄν μείνῃ καιρὸς, ἡ γνώμη μεγάλης μερίδος τῆς Βουλῆς, ἥν καὶ ἐγὼ συμμερίζομαι, εἶναι ἐπὶ τοῦ παρόντος ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῆς προσωπικῆς κρατήσεως, ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν ἰδίας φυλακὰς, ἵνα μὴ διαιτῶνται ἐν ταῖς φυλακαῖς τῶν κακούργων οἱ διὰ χρέη κρατούμενοι.

§124ΧΟΪΔΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. βουλευτοῦ Ἀττικῆς περὶ ἀπαλείψεως τῆς παραγράφου περὶ ἱδρύσεως φυλακῶν διὰ τοὺς προσωπικῶς κρατουμένους παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ πρότασις ἀπεῤῥίφθη. (Εἶτα ψηφίζεται ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 1). (Κατόπιν ἀνεγνώσθη τὸ ἄρθρον 2, καὶ ἐγένετο δεκτὸν ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§126ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. Ἄρθρον 3. (Ἀναγινώσκει).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνταῦθα ὑπάρχει τροπολογία ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κυρίου Βασιλάκη, Νικοκάβουρα, προτείνουσα ἀντὶ 3–8 12 φυλάκων.

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν (Γίνονται δεκτὰ τ’ ἄρθρα 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, μέχρι τέλους καθὼς καὶ τὸ σύνολον ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ Νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τῆς τροφοδοσίας τῶν πληρωμάτων τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ. (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ͵ΗΝΒʹ νόμου περὶ ναυτικῆς στρατολογίας. Ἄρθρον 1. (Ἀναγινώσκεται).

§131ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀντὶ 18 νὰ τεθῇ 17. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 μετὰ τῆς τροπολογίας, καθὼς καὶ τ’ ἄρθρα 2 καὶ 3).

§132ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. Ἄρθρον 4. (Ἀναγινώσκει).

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνταῦθα προτείνεται προσθήκη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως «χορηγουμένης ἔτι πενταδράχμου ἀμοιβῆς κατὰ μῆνα εἰς τοὺς πτυχιούχους ναύτας». (Κατόπιν ἀναγινώσκονται καὶ τὰ ἐπίλοιπα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου καθὼς καὶ τὸ σύνολον καὶ γίνονται δεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ᾼΛΖʹ περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ ἐνεργοῦ στρατοῦ... Ἄρθρον 1ον. (Ἀναγινώσκεται).

§135ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Συνέβη ἐνταῦθα ἕν λάθος· ἀντὶ βαθμοῦ κατωτέρου τοῦ «ἀντισυνταγματάρχου» νὰ τεθῇ «συνταγματάρχου». (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 μετὰ τῆς διορθώσεως). (Προσέρχεται ὁ ἱερεὺς ἵνα ὁρκίσῃ τὸν βουλευτὴν Κ. Μποῦτον).

§136ΧΟΪΔΑΣ. Νομίζω ἄτοπον νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν διὰ νὰ ὁρκισθῇ ὁ συνάδελφος.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντοτε προηγεῖται ἡ ὅρκισις· δὲν πρέπει ν’ ἀρνῆσθε τὴν παραδοχὴν νομίμου βουλευτοῦ ὅπως συμπράξῃ εἰς τὰ ἔργα τῆς Βουλῆς. (Ὁ Βουλευτὴς Κ. Μποῦτος δίδει τὸν νενομισμένον ὅρκον τοῦ Βουλευτοῦ). (Κατόπιν ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 2 καὶ τὰ ἐπίλοιπα τοῦ νομοσχεδίου, καθὼς καὶ τὸ σύνολον καὶ γίνονται δεκτά).

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τῶν ἀποφοιτώντων ἐκ τοῦ σχολείου τῶν ὑπαξιωματικῶν. Ἄρθρον 1. (Ἀναγινώσκεται).

§139ΧΟΪΔΑΣ. Τί θὰ γίνουν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, οἱ νέοι ὑπαξιωματικοὶ οἱ ἀποφοιτήσαντες, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν θέσιν;

§140ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Αὐτοὶ θὰ εἶναι ὑπεράριθμοι, ὅπως οἱ τῆς σχολῆς τῶν Εὐελπίδων, θὰ καταταχθῶσιν εἰς τὰ σώματά των βοηθοῦντες ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέχουσιν ὀργανικὰς θέσεις. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1ον, καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ ὡς καὶ τὸ σύνολον ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ μορφώσεως ἀξιωματικῶν τοῦ οἰκονομικοῦ σώματος. (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτόν).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ συστάσεως προπαρασκευαστικοῦ ἀξιωματικῶν σχολείου. Ἄρθρον 3 (Ἀναγινώσκεται).

§143ΧΟΪΔΑΣ. Νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἡ αἰσχίστη λέξις «ὑπήκοοι»· ὑπηκόους δὲν ἔχομεν πλέον· πολίτας ἔχομεν· ὑπηκόους εἴχομεν, ὅταν ἦσαν τύραννοι καὶ δεσπόται. (Γίνεται δεκτὴ ἡ περὶ τῆς ἀπαλείψεως ταύτης πρότασις, καὶ τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη. Ὁμοίως τὰ 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου). Ὁμοίως εἰς γʹ. συζήτησιν τὸ περὶ μεταῤῥυθμίσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου ΩΚΒʹ περὶ λογιστικοῦ τοῦ στρατοῦ, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον. Ὁμοίως εἰς γʹ συζήτησιν τὸ περὶ χορηγήσεως προκαταβολῆς εἰς τὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργόν). Ὁμοίως εἰς γʹ συζήτησιν ἡ ἀρχὴ καὶ τ’ ἄρθρα ἅπαντα τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως διατάξεων, τοῦ νόμου περὶ ταμείων καὶ τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ).

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σύνολον.

§145ΧΟΪΔΑΣ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. (Γίνεται ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως).

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 132. 124 εἶπον ναὶ, 6 ὄχι, καὶ 2 ἠρνήθησαν ψῆφον. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρᾳ 8 μ. μ.)