1882.05.31

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 83

τῆς 31 Μαΐου 1882.

Ὥρᾳ 3 μ. μ.

(Ἀπαρτίας γενομένης, ἀνεγνώσθησαν καὶ ἐνεκρίθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις νόμου ὑπὸ τοῦ ἐξ Αἰγιαλείας βουλευτοῦ περὶ συστάσεως νομοπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ τυπωθῇ. (Ὅρα Παράρτημα).

§2ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅ,τι ἐπισήμως γινώσκει περὶ τῶν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ συμβασῶν φονικῶν σκηνῶν.

§3ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐπίσημον κρυπτογραφικὸν τηλεγράφημα ἔλαβον ἐξ Ἀλεξανδρείας, ἔχον οὕτω. «Ταραχαὶ εἰς ἄκρον σπουδαῖαι. Μέγας ἀριθμὸς Εὐρωπαίων καὶ Ἀράβων ἐφονεύθη καὶ ἐπληγώθη. Θέλων νὰ μεταβῶ παρὰ τῷ Διοικητῇ ἐφ’ ἁμάξης, προσεβλήθην ὑπὸ λαοῦ καὶ ναυτῶν Ἀράβων καὶ βαρέως ἐπληγώθην, ὡς καὶ οἱ ὑπάλληλοί μου. Ἐσώθην ἐκ θαύματος. Ὁ ἁμαξηλάτης μου ἐφονεύθη. Στρατιῶται ἐπειράθησαν νὰ πυροβολήσωσι κατὰ τοῦ ὑποπροξένου Σκοτίδου καὶ τοῦ καβάση. Ὁ πρόξενος τῆς Ἀγγλίας, ὁ πρόξενος καὶ ὁ ὑποπρόξενος τῆς Ἰταλίας βαρέως ἐπληγώθησαν. Ἔνοπλος δύναμις μέχρι τοῦδε λαμβάνει μέτρα πρὸς καθησύχασιν. Τὸ μέλλον εἰς τὸ ἔλεος τοῦ κυρίου.

ΡΑΓΚΑΒΗΣ».

§4ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Τί σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις περὶ τῶν ληπτέων μέτρων;

§5ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὡς γινώσκει ἡ Βουλὴ, δύω πλοῖα τοῦ βασιλικοῦ στόλου ἐστάλησαν πρὸ καιροῦ καὶ παραμένουσιν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ, ὁ δὲ Πολιτικὸς πράκτωρ εἰδοποιήθη ἔκτοτε καὶ κατόπιν ἐπαναληπτικῶς, ὅτι δύναται κατὰ πᾶσαν στιγμὴν, ὁδηγούμενος ἐκ τῶν ἐκεῖ περιστάσεων, νὰ τηλεγραφήσῃ περὶ τῆς ἀνάγκης εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἥτις εἶναι καθ’ ὅλα παρεσκευασμένη, ἵνα ἀποστείλῃ πᾶσαν ἐπικουρίαν, ἥτις κατ’ αὐτὸν ἤθελε θεωρηθῆ σκόπιμος.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§7Κ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως δύω λέξεις. — Ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς ἐπερώτησιν. (Ὅρα Παράρτημα).

§8ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος ἦτον ὁ ὑπουργὸς, ὅστις τοὺς ἔθεσεν εἰς ἀποστρατείαν;

§9Κ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἦτον ὁ κ. Γρίβας.

§10ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὑποβάλλω νομοσχέδιον περὶ ἐργοδηγῶν· ἕτερον νομοσχέδιον περὶ προσόντων τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Φρενοκομείου Κερκύρας· ἕτερον περὶ διορισμοῦ Βασιλικοῦ Ἐπιτρόπου παρὰ τῇ Τραπέζῃ Ἠπειροθεσσαλίας, καὶ ἕτερον νομοσχέδιον περὶ εἰσπράξεως τῶν δημοτικῶν φόρων. (Ὅρα Παράρτημα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ διαφορικῶν τελῶν.— Ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Ζηνόπουλος.

§12ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Διατί νὰ μὴ διατρέξωμεν, κ. Πρόεδρε, τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ὥστε νὰ ἐπιψηφίσωμεν ἐκεῖνα τῶν νομοσχεδίων, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§13ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Ἀναβάλεται ἡ συζήτησις, ὡς ὑπαρχούσης ἀντιῤῥήσεως διαφόρων νομοσχεδίων).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς βοσκῆς ἐντὸς τῶν σταφιδαμπέλων πολλοὶ βουλευταὶ ὑποβάλλουσι τὴν ἑξῆς δήλωσιν.

§15ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ (Ἀναγινώσκει). «Κύριε πρόεδρε, παρακαλεῖσθε νὰ καταστήσητε γνωστὸν εἰς τε τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι ἐπιθυμοῦμεν νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀπαγορεύσεως βοσκῆς ἐντὸς τῶν κτημάτων καὶ ἐπιψηφισθῇ αὔριον, Τρίτην, ἢ τὴν Τετάρτην. Ἀθῆναι, 31 Μαΐου 1882. (Ἕπονται αἱ ὑπογραφαί).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς βιβλιοθήκης καὶ βραχείας διακοπῆς τῆς χρήσεώς της.

§17ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ συζητηθῇ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις. (Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 1).

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κ. Λεβίδη. (Ἀναγινώσκεται). Ἐπιμένετε, κύριε Λεβίδη, εἰς τὴν τροπολογίαν σας;

§19ΛΕΒΙΔΗΣ. Δὲν ἐπιμένω. (Ψηφίζεται ἄνευ ἀντιῤῥήσεως τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς γʹ συζήτησιν μετὰ τῆς ἑξῆς τροπολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐκπαιδεύσεως ἐπὶ τῆς γʹ παραγράφου τοῦ μοναδικοῦ ἄρθρου: «Οἱ δύω οὗτοι κατώτεροι βιβλιοφύλακες ἐκλέγονται ἢ μεταξὺ τῶν ἀπὸ τριετίας ὑπηρετούντων ὡς βοηθῶν, ἢ διὰ διαγωνισμοῦ, ὁρισθησομένου διὰ Β. Διατάγματος». — Ἐπίσης ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς τρίτην συζήτησιν τὰ νομοσχέδια περὶ εὐθυγραμμήσεως τῆς βορείου πλευρᾶς τοῦ περιβόλου τοῦ κεντρικοῦ Μουσείου, περὶ προσθήκης δύω ἐφόρων τῶν Ἀρχαιοτήτων).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ δυνάμεως τοῦ κατὰ θάλασσαν στρατοῦ.

§21ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ συζητηθῇ. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 1).

§22ΚΡΙΕΖΗΣ. Μίαν παρατήρησιν θὰ κάμω. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν δὲν φαίνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν διαθεσίμων ἀξιωματικῶν τοῦ ναυτικοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶναι βουλευταί. Ἐρωτῶ λοιπὸν κ. τὸν ὑπουργὸν, συμπεριλαμβάνονται εἰς αὐτὴν τὴν δύναμιν;

§23ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Μάλιστα.

§24ΚΡΙΕΖΗΣ. Λοιπὸν ἐπὶ τῇ ὑποθέσει, ὅτι ἔχομεν 3 πλοιάρχους τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ βουλευτὰς, καὶ αἱ θέσεις αὐτῶν εἶναι κεναὶ, ὑπὸ τίνων θ’ ἀναπληρωθῶσι;

§25ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὑπὸ ἀντιπλοιάρχων.

§26ΚΡΙΕΖΗΣ. Καὶ ἐὰν ἦναι διαθέσιμοι καὶ οἱ ἀντιπλοίαρχοι;

§27ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν θὰ ἦναι ὅλοι. Καὶ εἰς τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς, ὡς καὶ εἰς τὸν τῆς θαλάσσης, αἱ θέσεις αἱ κατεχόμεναι ὑπὸ βουλευτῶν δὲν ἔπρεπε νὰ πληρῶνται. Περὶ τούτου ὑπεβλήθη πρὸ διετίας καὶ νομοσχέδιον.

§28ΚΡΙΕΖΗΣ. Εἰς τὸν στρατὸν συμπληροῦνται.

§29ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν ἔπρεπε νὰ συμπληρῶνται.

§30ΚΡΙΕΖΗΣ. Ἐδῶ εἶναι πολλοὶ στρατιωτικοὶ βουλευταὶ, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ὡς βουλευταὶ πολλὰς Περιόδους καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν.

§31Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πληροῦνται ὑπὸ τῶν ὑποδεεστέρων.

§32ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἔπρεπε νὰ ἀναπληρῶνται.

§33ΚΡΙΕΖΗΣ. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι σήμερον εἶναι πέντε ἀξιωματικοὶ πλοίαρχοι βουλευταί· εἶναι ὡρισμένη ἡ ὑπηρεσία τῶν πλοιάρχων, καὶ δὲν δύνανται νὰ τὴν ἀναλάβωσιν ἀντιπλοίαρχοι. Τί γίνονται αὐτοί;

§34ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀναπληροῦνται, κατὰ τὸν ναυτικὸν κανονισμὸν, ὑπὸ τοῦ ἔχοντος τὸν κατώτερον βαθμόν. Ὁ ἔχων τὸν κατώτερον βαθμὸν δύναται νὰ ἀναπληρώσῃ τὸν ἀνώτερον, καὶ πάντοτε θὰ εὑρεθῇ τις ἔχων τὸν κατώτερον βαθμὸν καὶ δυνάμενος ν’ ἀναπληρώσῃ τὸν ἀνώτερον.

§35ΚΡΙΕΖΗΣ. Αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοί, ἐὰν συμπληρώσουν τὰς ἀνωτέρας θέσεις, θὰ ἐπέλθῃ ἔλλειψις κατωτέρου.

§36ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Καὶ πάλιν ἐκεῖνοι θὰ ἀναπληρῶνται ὑπὸ τῶν ἀμέσως κατωτέρων. Ἡ δύναμις τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Ναυτικοῦ καθορίζεται δι’ εἰδικοῦ νόμου τῆς δυνάμεως τῶν ἀξιωματικῶν. Ὑπάρχει εἰς τὸ ναυτικὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς, ἐτήσιος εἰδικὸς νόμος περὶ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν. Οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι ψηφίζονται, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ὑπαρχόντων ἀξιωματικῶν τοῦ ναυτικοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ἢ διαθεσίμων, ἐν οἷς καὶ οἱ βουλευταί. Οὗτοι ἄρα δὲν λογίζονται ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, ἀλλὰ λογίζονται ἐν τοῖς ἀριθμοῖς. Ὅτε ὁ νόμος ὁ περὶ ἀριθμῶν ἐψηφίσθη πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος, ἐννοεῖται, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν καὶ ἡ Βουλὴ εἶχον ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐν τοῖς ἀριθμοῖς τούτοις περιλαμβάνονται πάντες, ἑπομένως καὶ οἱ βουλευταί. Ἀφοῦ ἐψηφίσαμεν τὸν νόμον ἐκεῖνον, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν σήμερον, ὅτι ἐν αὐτῷ δὲν περιλαμβάνονται ἐκ τῶν διαθεσίμων οἱ βουλευταί.

§37ΚΡΙΕΖΗΣ. Δὲν περιλαμβάνονται.

§38ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὅ,τι δύναμαι νὰ βεβαιώσω, εἶναι ὅτι ἡ κυβέρνησις, προτείνασα νόμον περὶ ἀριθμῶν, δὲν ἐποιήσατο λόγον περὶ ἐξαιρέσεων.

§39ΚΡΙΕΖΗΣ. Ἀλλὰ δὲν φαίνονται εἰς τὸν προϋπολογισμόν.

§40ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν δύνανται νὰ φανῶσιν, ἀφοῦ λαμβάνουσιν ἀποζημίωσιν ὡς βουλευταί.

§41ΚΡΙΕΖΗΣ. Εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν φαίνονται ἀξιωματικοὶ διαθέσιμοι, ἀλλ’ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν δὲν ὑπάρχουσι.

§42ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὁ τρόπος τῆς συντάξεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν εἶναι ἰδιόῤῥυθμος· καὶ ἐν μὲν τῷ γενικῷ πίνακι δὲν γίνεται λόγος περὶ διαθεσίμων, γίνεται ὅμως ἐν τοῖς φύλλοις λεπτομερείας καὶ ἰδίως ἐν τῷ ἄρθρῳ 10 τοῦ Κεφαλαίου 1 «πληρώματα Β. πλοίων». Τοιοῦτον εἶναι ἐν τῷ ὑπουργείῳ τῶν Ναυτικῶν τὸ κρατοῦν σύστημα περὶ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§43ΚΡΙΕΖΗΣ. Ἐγγεγραμμένος δὲν φαίνεται οὗτος.

§44ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἡ ἔννοια τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι περιλαμβάνονται καὶ οἱ ὡς βουλευταὶ διαθέσιμοι ἐν τῷ νόμῳ, τὸν ὁποῖον ἐσχάτως ἐψηφίσαμεν περὶ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ ναυτικοῦ.

§45ΚΡΙΕΖΗΣ. Ἐκεῖ ἠμπορεῖ νὰ περιλαμβάνωνται, ἀλλ’ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν δὲν φαίνονται.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντίῤῥησις λοιπὸν δὲν ὑπάρχει. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1. Ἐπίσης ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς γʹ συζήτησιν).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ μισθοδοσίας τῶν ὑπαξιωματικῶν τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ.

§48ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ συζητηθῇ.

§49ΔΟΥΖΙΝΑΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία, κύριε Πρόεδρε. (Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 1)

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία τῶν κυρίων Δουζίνα καὶ Ἀντωνιάδου. (Ἀναγινώσκεται).

§51ΔΟΥΖΙΝΑΣ. Ἔχω τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται τώρα νὰ συζητήσωμεν.

§53ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ν’ ἀναβληθῇ, κύριε Πρόεδρε.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀναβάλλεται. (Ἐκ τῶν λοιπῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει νομοσχεδίων ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ εἰς βʹ συζήτησιν ἄνευ ἀντιῤῥήσεως τὰ ἑξῆς· 1) Περὶ προσθήκης δύω γραφέων εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. 2) Περὶ συστάσεως ἐν Πειραιεῖ δημοσυντηρήτου Γυμνασίου, ἀναβληθείσης τῆς συζητήσεως τῆς ἐπ’ αὐτοῦ τροπολογίας τοῦ κ. Φιλαρέτου εἰς τὴν γʹ ἀνάγνωσιν. Ἐπίσης γίνονται δεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως εἰς ά συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὰ νομοσχέδια 1) Περὶ συστάσεως Τουρκικῶν καὶ Ἰσραηλιτικῶν παιδευτηρίων ἐν ταῖς προσαρτηθείσαις ἐπαρχίαις, καὶ 2) Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου περὶ γραμματοσήμου κλπ.).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ διαφορικῶν τελῶν.

§56ΖΗΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤκουσα προχθὲς μετὰ προσοχῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, θελήσαντος νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ νομοσχέδιον αὑτοῦ περὶ τῶν δῆθεν διαφορικῶν τελῶν, ἀλλ’ οὐδαμοῦ ἐν τῇ ὁμιλίᾳ αὐτοῦ εὗρον τὰ διαφορικὰ τέλη. Περὶ διαφορικῶν τελῶν οὐδὲν εἶπεν· ὡμίλησε περὶ τοῦ προστατευτικοῦ συστήματος, περὶ τῶν τελῶν τῶν λεγομένων protecteurs, καὶ ἐὰν ἐξήλεγξεν, οὐχὶ δικαίως, τὸν κ. βουλευτὴν ἐκ Γόρτυνος, ὅτι δῆθεν εἰσῆλθεν εἰς δάσος ἀριθμῶν, ὅπου ἔχασε τὸν καταδιωκόμενον λαγωὸν, ὁ κ. Καλλιγᾶς μετεμόρφωσεν ἑαυτὸν εἰς λαγωὸν καὶ ἀπωλέσθη αὐτὸς ἐντὸς τοῦ δάσους. Ὁ κ. Καλλιγᾶς εἶναι ἐπιφανέστατος καθηγητὴς ὁσάκις ὁμιλεῖ περὶ πραγμάτων, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει τῷ ὄντι αὐθεντίαν, ἀλλὰ γίνεται ἀφανὴς ὁσάκις ὁμιλεῖ περὶ τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων, τῶν ὁποίων ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν καὶ διοίκησιν. Τῷ ὄντι, κύριοι, ἀπωλέσθη ὁ κ. Καλλιγᾶς, διότι οὔτε τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν, ὁμιλεῖ περὶ διαφορικῶν τελῶν, οὔτε — καὶ τοῦτο εἶναι τὸ παραδοξότερον — ἡ ἔκθεσις, τὴν ὁποίαν ἐδανείσθη ἀπὸ τὴν Αὐστριακὴν Κυβέρνησιν, ὑποστηρίζει τὰς ἰδέας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν· ἀπεναντίας, πολεμεῖ αὐτὰς, καὶ ὄχι μόνον τὰς πολεμεῖ, ἀλλὰ τὰς θεωρεῖ καὶ ἐπικινδύνους, καὶ τόσον ἐπικινδύνους, ὥστε ἡ μεγάλη ἐκείνη Κυβέρνησις νὰ μὴ τολμᾷ — διότι ἐκείνη εἶναι συνετὴ — ν’ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τοιούτων μέτρων. Τί εἶναι διαφορικὰ τέλη; Τὰ διαφορικὰ τέλη εἰς ὅλα τὰ Κράτη, ὅπου ταῦτα ἐφηρμόσθησαν, ἔχουν γενικὸν χαρακτῆρα, δὲν ἔχουν τὸν χαρακτῆρα ἐκδικήσεως, τὸν ὁποῖον ἔχουσι τὰ τέλη, ἅπερ ζητεῖ νὰ ἐπιβάλῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Γαλλίᾳ ἐπιβάλλονται διαφορικὰ τέλη εἰς τὰ ἐμπορεύματα τὰ εἰσαγόμενα δι’ ἄλλων πλοίων παρὰ τὰ Γαλλικὰ, πρὸς προστασίαν τῆς Γαλλικῆς ναυτιλίας· ἐπιβάλλονται προσέτι διαφορικὰ τέλη διὰ σκοπὸν ἀνώτερον, πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς μεγάλης λεγομένη θαλασσοπλοΐας (long cours) εἰς τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ἀπὸ τὰ λεγόμενα entrepôts, τουτέστιν ἐκ τῶν ἀγορῶν τῆς Εὐρώπης, προέρχονται ὅμως ἐκ τῶν Ἰνδιῶν, ἐνῷ εἰς τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ἐρχόμενα ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς, ἐπιβάλλονται τέλη μικρότερα. Τὰ τέλη, τὰ ὁποῖα ζητεῖ νὰ ἐπιβάλῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι τὰ ἀνήκοντα εἰς τὸ ἀπηρχαιωμένον σύστημα τῶν represailles, δηλαδὴ εἶναι τέλη ἐκδικήσεως, ἔχουσιν ὑπ’ ὄψιν πρόσωπον πρὸς τιμωρίαν, τουτέστι τὸ πρόσωπον τοῦ Ἔθνους, τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς τῶν τόπων, καθ’ ὧν πρόκειται νὰ ἐπιβληθῶσιν, ὥστε πᾶν ἄλλο εἶναι ταῦτα ἢ τέλη διαφορικά. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν τὰ τέλη ταῦτα, ὡς τοιαῦτα, καὶ ἐκτιμῶντες τὸν σκοπὸν, τὸν δι’ αὐτῶν ἐπιδιωκόμενον, νὰ κρίνωμεν, ἀλλ’ ὡρίμως, ἂν ὁ σκοπὸς οὗτος ἦναι δυνατὸν ὄχι νὰ ἐπιτευχθῇ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιδιωχθῇ κἂν, χωρὶς νὰ γίνωμεν ἄξιοι τῆς χλεύης ἐκείνων, καθ’ ὧν θὰ τανύσωμεν τὸ ἀσθενὲς τόξον μας, ἢ χωρὶς νὰ ἐκθέσωμεν εἰς κίνδυνον τὰ τιμαλφέστερα συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ ἐμπορικὴν ἔποψιν καὶ ὑπὸ ἔποψιν ἐθνικῆς παραγωγῆς. Τὸ τελευταῖον τοῦτο λέγω διότι — καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ τὸ λησμονήσητε — πρόκειται περὶ τῆς σταφίδος. Καὶ διὰ τοῦτο εἶπον, ὅτι ὁσάκις ὁ κ. Καλλιγᾶς ὁμιλεῖ περὶ οἰκονομικῶν, δὲν τὸν ἀναγνωρίζω, ὅπως πιστεύω, οὔτε ὑμεῖς. Ἤλεγξεν ὁ κ. Καλλιγᾶς ἀτόπως τὸν ἔντιμον ἐκ Γόρτυνος βουλευτὴν κύριον Δηλιγιάννην, ὅτι ὡμίλησε συγκριτικῶς ἐνῷ ὀφείλομεν νὰ εὐγνωμονῶμεν αὐτῷ διὰ τὸν καταβληθέντα κόπον, διότι παρέστησεν ἡμῖν δι’ ἀριθμῶν ποία εἶναι ἡ σχέσις τοῦ ἐμπορίου τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὸ ἐμπόριον τῆς Γαλλίας, ποία εἶναι ἡ ἀναλογία τῶν ἐμπορευμάτων τῶν στελλομένων ἐκ Γαλλίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἐκείνων, ἅπερ ἡ Γαλλία πέμπει εἰς τὰ ἄλλα Κράτη, καὶ ἀπέδειξεν, ὅτι ἡμεῖς κατέχομεν μικροσκοπικὴν θέσιν ἀπέναντι τῆς ἐξαγωγῆς, τὴν ὁποίαν στέλλει ἐν γένει ἡ Γαλλία πρὸς τὰ λοιπὰ Κράτη, πρὸς τὸν κόσμον σύμπαντα. Ὁ κ. ἐξ Αἰγιαλείας βουλευτὴς διέκοψε προχθὲς τὸν κ. πρωθυπουργὸν, ὁμιλοῦντα περὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου, καὶ τῷ ὑπέβαλε παρατήρησιν ἐν δυσὶ λέξεσι βαθεῖαν. Εἴμεθα, τῷ εἶπε, μικροί· καὶ ὁ κ. Τρικούπης, νομίζων, ὅτι κατασυντρίβει τὴν παρατήρησιν ἐκείνην, ἀνεφώνησεν: «εἴμεθα μικροὶ καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιβληθῶμεν διὰ τῶν ὅπλων· δυνάμεθα ὅμως νὰ ἐπιβληθῶμεν διὰ τοῦ συμφέροντος». Ἀλλὰ δὲν ἐνόησε τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὁ κ. πρωθυπουργὸς, ὅτι ἐξέφερε βλασφημίαν κατὰ τῆς ἱστορίας τῆς παγκοσμίου καὶ πρὸ πάντων κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας, τῆς ἀρχαίας καὶ τῆς νέας, ἰδίως δὲ τῆς νέας, τὴν ὁποίαν μάλιστα ὁ ἀοίδιμος αὐτοῦ πατὴρ τοσοῦτον πατριωτικῶς συνέγραψεν. Ἡ δύναμις τῶν ἐθνῶν ἐν τοῖς ὅπλοις δὲν εἶναι δύναμις ὑλικὴ ἁπλῶς, κτηνώδης, ἀλλ’ εἶναι δύναμις ἠθικὴ μᾶλλον, ἑδραζομένη ἐπὶ τῆς φιλοπατρίας τοῦ ἔθνους, ἐπὶ τῆς ἀνδρείας τῶν πολιτῶν αὐτοῦ, καί, τὸ ὕψιστον, ἐπὶ τῆς πεποιθήσεως τῶν ἀγωνιζομένων περὶ τοῦ δικαίου τοῦ ἀγῶνος αὐτῶν. Ἐν ἀγῶνι διὰ τῶν ὅπλων μικρὸν ἔθνος δύναται ν’ ἀντιταχθῇ κατὰ μεγάλου, ἐὰν φλέγηται ὑπὸ τοῦ ἱεροῦ πυρὸς τῆς φιλοπατρίας, ἐὰν ἦναι ἔθνος εὐγενὲς καὶ ἀνδρεῖον, καὶ ἄν, πολεμοῦν ὑπὲρ δικαίων ἱερῶν, ἔχῃ τὴν ἑδραίαν ἀπόφασιν νὰ νικήσῃ ἢ νὰ καταστραφῇ. Τί ἔπραξαν οἱ πατέρες ἡμῶν εἰμὴ τοῦτο; καὶ διατί ἐκεῖνοι μὲν μεγαλουργήσαντες, κατέπληξαν τὸν κόσμον, ἡμεῖς δὲ σεμνυνόμεθα ἐπὶ τοῖς κατορθώμασιν αὐτῶν; Μία δρὰξ ἀνθρώπων ἀόπλων καὶ τῶν πάντων ἐστερημένων, ἠγέρθη κατὰ τοῦ κολοσσοῦ, τοῦ τότε, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ἔτρεμεν ἡ ὑφήλιος, ἐπολέμησε κατ’ αὐτοῦ ἡρωϊκῶς ἐννεαετίαν ὅλην καὶ ἐξηνάγκασεν ἐπὶ τέλους τὴν Εὐρώπην νὰ ταχθῇ πρὸς τὸ μέρος τοῦ ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἀγωνιζομένου. Αὕτη εἶναι, κύριε Πρωθυπουργέ, ἡ ἀληθὴς δύναμις ἐν τοῖς ὅπλοις, ἡ ἠθική, ἡ τὴν ὑλικὴν ἰσχὺν μυριοπλασιάζουσα. Ἀλλ’ εἰς τὰ συμφέροντα τὰ ἐμπορικά, εἰς ταῦτα μάλιστα δὲν δυνάμεθα νὰ ἀξιῶμεν, εἰμὴ μόνον ὅ,τι τὸ ὑλικόν, τὸ κτηνῶδες μέτρον τῶν συμφερόντων τούτων ἐπιτρέπει ἡμῖν νὰ ἀξιῶμεν· τοῦτο δὲ οὐδὲν ἄλλο εἶναι ἢ ὅ,τι ἡμεῖς ἔχομεν καὶ ἠμποροῦμεν ν’ ἀντιτάξωμεν ἀπέναντι τῶν συμφερόντων τῶν ἄλλων. Εἶναι δὲ περιττὸν νὰ σᾶς ὑπομνήσω ἐγώ, ὅτι τὸ ὑλικὸν συμφέρον, τὸ συμφέρον τὸ χρηματικόν, εἶναι ἀναίσθητον, εἶναι ἄπατρι, διότι αὐτὸς οὗτος ὁ κύριος Πρωθυπουργός, συμπληρῶν τὴν ἰδέαν του καὶ ἀναιρῶν, κατὰ τὸ σύνηθες, ἑαυτὸν, προσέθηκεν, ὅτι πρέπει νὰ εὕρωμεν συμφέρον ἀντίῤῥοπον διὰ ν’ ἀντιτάξωμεν κατὰ τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουσι τὰ προϊόντα ἡμῶν, ὅπως ἐξαναγκάσωμεν αὐτὰ νὰ ἐλαφρύνωσι τοὺς ἤδη ἐπιβαλλομένους φόρους. Ἀλλὰ ποῦ νὰ τὸ εὕρωμεν αὐτὸ τὸ συμφέρον τὸ ἀντίῤῥοπον, ὅταν ἡ Γαλλία — καὶ περὶ τῆς Γαλλίας κυρίως πρόκειται — ὅταν ἡ Γαλλία, ἡ ἐπιβαρύνουσα σήμερον διὰ τοῦ ὑπερόγκου φόρου τῆς σταφίδος τὴν μόνην ἀξίαν λόγου Ἑλληνικὴν παραγωγήν, ἔχῃ ἐξαγωγὴν ἀνερχομένην εἰς 7 περίπου δισεκατομμύρια, καὶ ὅταν ἐξ αὐτῆς τῆς κολοσσιαίας ἐξαγωγῆς ἡμεῖς ἐλάχιστον μέρος, τὸ ἑκατοστὸν ἴσως τοῦ ὅλου, εἰ μὴ καὶ ὀλιγώτερον, λαμβάνομεν; Πῶς θὰ αἰσθανθῇ ἡ Γαλλία τὸν ἀναβιβασμὸν τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον θὰ κάμωμεν ἡμεῖς, διανεμόμενον μάλιστα εἰς μυρία βιομηχανικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐκ Γαλλίας λαμβάνομεν, καὶ διατί ἡ Γαλλία θὰ παρατηρήσῃ τὸ ἀνεπαίσθητον τοῦτο; Ἐὰν δὲ καταδεχθῇ νὰ τὸ παρατηρήσῃ, διατί νὰ ἐλαττώσῃ αὕτη τοὺς ἰδίους φόρους; Διατί νὰ μὴ πράξῃ τὸ ἁπλούστατον τοῦτο ὅ,τι ἤθελε πράξει πᾶς ἀνταγωνιστής, εὑρισκόμενος εἰς τὴν θέσιν τῆς Γαλλίας, διατί δηλαδὴ νὰ μὴ αὐξήσῃ τὸν φόρον τῆς σταφίδος ἀπὸ 6 φράγκων εἰς 12, ἀφοῦ αὕτη μὲν οὐδὲν ἔχει νὰ πάθῃ, ἀπολύτως οὐδέν, ἐκ τῆς σχετικῶς μηδαμινῆς αὐξήσεως ἡμῶν, γνωρίζει δὲ καλῶς, ὅτι, ἐὰν πράξῃ τοῦτο, καταστρέφει τὴν κυριωτάτην, τὴν μόνην τῆς Ἑλλάδος παραγωγὴν ἐντὸς ἑνὸς καὶ μόνου ἔτους, καὶ ἀναγκάζει τὸν ἄφρονα ἀνταγωνιστὴν νὰ πέσῃ πρὸ τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ οὐχὶ μόνον ἀπὸ τὰ διαφορικὰ λεγόμενα τέλη νὰ παραιτηθῇ, ἀλλὰ νὰ καταβιβάσῃ καὶ τὰ μέχρι τοῦδε ἐπιβαλλόμενα καὶ αὐτὰ ἔτι τὰ διὰ τοῦ ἀρχικοῦ δασμολογίου ἐπιβληθέντα, ὅπως ἐξευμενίσῃ τὸν νικητὴν καὶ λάβῃ παρ’ αὐτοῦ χάριν ὑπὲρ τῆς σταφίδος; Διὰ τοῦτο εἶπον, ὅτι ἢ θὰ παραστήσωμεν κωμικὸν πρόσωπον ἐγείροντες τοιαύτην ἀπειλὴν, ἢ, ἐὰν προσέξωσιν εἰς αὐτὴν ἐν Εὐρώπῃ, θὰ ἐκθέσωμεν εἰς βέβαιον καὶ καταστρεπτικὸν κίνδυνον τὰ τιμαλφέστατα, τὰ πρώτιστα ὑλικὰ συμφέροντα τοῦ Τόπου. Καὶ μὴ νομίζετε, ὅτι ἡ παρατήρησις αὕτη περὶ Γαλλίας εἶναι ἰδική μου. Εἶναι αὐτοῦ τούτου τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ τῆς χώρας ἐκείνης, ὁ ὁποῖος προχθὲς ἔτι εἶπεν, ὅτι οὔτε κἂν ἤξευρε τί εἶναι τὸ δασμολόγιον τῆς Ἑλλάδος, οὔτε κἂν ἐπρόσεξε ποτὲ εἰς αὐτὸ, καὶ ὅτι παρακληθεὶς ἐπανειλημμένως ὑπὸ τοῦ πρέσβεως ἡμῶν, ἔῤῥιψεν ἓν βλέμμα ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὸ εὗρε τερατῶδες, καὶ τοῦτο μάλιστα πρὸ τῆς προσθήκης τοῦ δῆθεν χάριν τῆς ὁδοποιΐας δεκατημορίου. Εἰς τὰς 10|22 Φεβρουαρίου ε. ε. ἔγραφεν ὁ ὑπουργὸς κ. Tirard πρὸς τὸν ἐν Παρισίοις ἡμέτερον πρεσβευτήν: «Ἐξήτασα τὸ ἑλληνικὸν δασμολόγιον ὡς πρὸς τὰ κυριώτατα εἴδη τῆς ἐκ Γαλλίας εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ εἶδον μετὰ λύπης, ὅτι τὰ τελωνιακὰ δικαιώματα εἰσὶν ὡρισμένα εἰς τιμὰς φοβερὰς (formidables), ὑπερτερούσας κατὰ πολὺ πάσας τὰς τῶν πλείστων δασμολογίων τῆς Εὐρώπης. «Τὰ ἀνήκουστα (inouis) ταῦτα τέλη εἶναι ἐντελῶς ἀπαγορευτικὰ (prohibitifs) καὶ διὰ τοῦτο εἶναι ὅλως ἀνωφελὲς ν’ ἀρξώμεθα διαπραγματεύσεων, ἔστω καὶ προκαταρκτικῶν, ἐὰν πρόκηται νὰ ἔχωμεν ὡς βάσιν τέλη τοσούτον ὑπέρμετρα (exorbitants)». Αὐτὰ ἔγραψεν ὁ ὑπουργὸς τοῦ ἐμπορίου τῆς Γαλλίας πρὸ τεσσάρων μηνῶν, ὅτε δὲν εἶχον ψηφισθῆ ἀκόμη τὰ τέλη τοῦ προστεθέντος δεκατημορίου. Ἀφοῦ ἐκεῖνα εὗρεν ὑπέρμετρα καὶ ἀνήκουστα, καὶ εἶπεν ὅτι δὲν καταδέχεται νὰ ἔλθῃ εἰς συννενόησιν, τί ἆρά γε κρίνει νῦν, ὅτε ηὐξήσαμεν ἡμεῖς κατὰ 10% τὰ τερατώδη, κατ’ αὐτὸν, τέλη μας; Ἐπειδὴ ὅμως ἡ Πρεσβεία ἡμῶν παρεκάλει νὰ προέλθῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γαλλίας εἰς μίαν συννενόησιν, ποίαν νομίζετε βάσιν τῆς συννενοήσεως ἔθηκεν, sine qua non; Ἀκούσατε· εἶναι τὸ αὐτὸ ἔγγραφον τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ ἐμπορίου κ. Tirard τῆς 10|22 Φεβρουαρίου. Ἰδοὺ τί συναινεῖ νὰ εἴπῃ ἐν τέλει ὁ κ. Tirard: «Θὰ μὲ ὑποχρεώσητε, ἐὰν εὐαρεστηθῆτε νὰ μοὶ ὑποδείξητε προχείρως (grosso modo) τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεώς σας, καὶ ἐὰν δυνάμεθα νὰ ἐλπίσωμεν ἐν Ἑλλάδι συμφωνίας ἴσας ὡς ἔγγιστα πρὸς ἐκείνας, ἃς ἐπέτυχεν ἡ Γαλλία παρὰ ταῖς Δυνάμεσι, μεθ’ ὧν εἶναι συνδεδεμένη διὰ συμβάσεων». Ἠξεύρετε δὲ, ὅτι τὸ δασμολόγιον τῶν συμβάσεων ἔχει ἄπειρον ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰν πρὸς τὸ δασμολόγιον τὸ γενικόν· τὰ τέλη τὰ συμβατικὰ εἶναι εὐτελῆ, ἐλάχιστα· ἑπομένως, διὰ νὰ ἔλθῃ ἁπλῶς εἰς συνεννόησιν μεθ’ ἡμῶν ἡ Γαλλία, ὀφείλομεν νὰ κατέλθωμεν εἰς τὰ συμβατικὰ τέλη. Καὶ ὅμως ἡμεῖς σήμερον λέγομεν, σήμερον, ὅτε ἐν τῷ μεταξὺ νέαν ἐποιήσαμεν αὔξησιν, ὅτι αὐξάνομεν κατὰ 30% ἔτι, καὶ ὅτι τὰ αὐξάνομεν διὰ νὰ τὰ καταβιβάσωμεν ἐπὶ ἀνταλλάγματι! Ἀλλ’ εἶναι, πρὸς Θεοῦ, σπουδαῖα ταῦτα; Εἶναι σπουδαῖον τὸ νὰ λέγωμεν ἡμεῖς εἰς τὴν Γαλλίαν: «Θὰ σᾶς κατασυντρίψωμεν, θὰ ἐξαλείψωμεν ἀπὸ τοῦ προσώπου τῆς γῆς τὴν βιομηχανίαν τῆς Γαλλίας, ἐὰν προσθέσωμεν εἰς τὰ ἐμπορεύματά της τρία δεκατημόρια;» Ὁμολογήσατε, ὅτι θὰ ἐθεώρουν ἡμᾶς γελοίους, ἐὰν ἔδιδόν ποτε τὴν ἐλαχίστην προσοχὴν εἰς τὰ παιδαριώδη ἡμῶν μέτρα, τὰ μεγάλα ἔθνη. Ἐλπίσωμεν τουλάχιστον, ὅτι δὲν θὰ προσέξωσιν εἰς τὰ ἀθύρματα ταῦτα. Ἀλλ’ ἂν ὑπάρχῃ τι οὐσιῶδες ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ, τί νομίζετε ὅτι εἶναι; Ὑπὸ τὸν χαρακτῆρα τοῦ γελοίου, ὃν πάντες ἐννοεῖτε ἤδη, ἢ τοῦ ἐπικινδύνου, ἐάν ποτε δοθῇ προσοχὴ εἰς τὸ παράδοξον τοῦτο μέτρον, κρύπτεται τὸ αὐτὸ, τὸ σύνηθες, δυστυχῶς, καταστὰν σύστημα τῆς διὰ δημοκοπίας ἐπιβολῆς νέων φόρων. Σᾶς εἶπον μίαν φορὰν, ὅτι πρόκειται νὰ προικίσητε τὴν ἐθνικὴν ὁδοποιΐαν, καὶ σᾶς παρέσυραν οὕτω νὰ ἐπιβάλητε φόρους 2,000,000 δραχμῶν. Ἀλλ’ ἐξετάσατε τὸν προϋπολογισμὸν καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι ἀπὸ τὸ ἔσοδον τοῦτο, τὸ ἀνερχόμενον ἐφέτος εἰς 1,700,000 δραχμῶν, εἰς τὴν προικιζομένην δῆθεν ὁδοποιΐαν δίδουσι δραχ. 33,750! Αὐτὴ εἶναι ἡ προίκισις, τὴν ὁποίαν ἐκάματε πρὸς τὴν ἐθνικὴν ὁδοποιΐαν! Σήμερον σᾶς λέγουσιν, ὅτι πρέπει νὰ δείξωμεν, ὅτι συναισθανόμεθα τὰ δίκαια ἡμῶν ἐπὶ ἰσοτιμίᾳ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑποκύπτωμεν δουλικῶς εἰς τοὺς μεγάλους, ὅτι αὐτὸ μᾶς ἔβλαψε πάντοτε. Καὶ ἐξεγείρουσιν οὕτω τὴν φυσικὴν ὑπερηφάνειαν τοῦ Ἕλληνος, ἀλλὰ τὴν ἐξεγείρουσιν, ἀτυχῶς, ὅπως πάντοτε, ἐπὶ ἀναξίου ἐδάφους διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ὑπερηφάνειαν. Ἔλεγεν ἡμῖν προχθὲς ὁ κ. Καλλιγᾶς: «Μὴ νομίζετε, ὅτι δὲν θὰ αἰσθανθῇ ἡ Γαλλία τὸ κτύπημα ἡμῶν· ἐστὲ βέβαιοι, ὅτι θὰ ἐξεγερθῶσι τὰ συμφέροντα τὰ γαλλικὰ, καὶ ἡ ἐξέγερσις αὕτη θὰ πιέσῃ τὴν Κυβέρνησιν». Ἠκούσατε ὅμως τί λέγει ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου τῆς Γαλλίας, ἠκούσατε αὐτοῦ λέγοντος, ὅτι πρὸ ἀμνημονεύτων ἐτῶν ἔχομεν νενομοθετημένα ἡμεῖς ἀνήκουστα τέλη, (διότι δὲν ἠδύνατο νὰ φαντασθῇ ὁ κ. Tirard, ὅτι, πλὴν τῆς τελευταίας προσθήκης τοῦ δεκατημορίου, θὰ πράξωμεν καὶ ὅ,τι ἀφρόνως πράττομεν σήμερον), καὶ ὅμως αὐτὸς οὔτε κἂν τὸ ἐγίνωσκεν, οὐδεὶς δ’ ἐν Γαλλίᾳ ἐξηγέρθη. Ἐπέβαλον δὲ τὸν φόρον ἐπὶ τῆς σταφίδος ἡμῶν ἐν Γαλλίᾳ πότε; Εἰς ἐποχὴν, καθ’ ἣν ἡ γαλλικὴ βιομηχανία τῆς οἰνοποιΐας εἶχεν ἀπόλυτον ἀνάγκην τῆς σταφίδος, διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενὰ, τὰ ὁποῖα ἡ φυλλοξήρα κατέλιπε. Καὶ ἀνεβίβασαν μάλιστα τὸν φόρον τῆς σταφίδος εἰς τὸ εἰκοσαπλάσιον, Ἀλλ’ ὅμως οὐδὲ κατ’ αὐτοῦ τοῦ πολλαπλασιασμοῦ ἐπὶ πράγματος μάλιστα θίγοντος οὐχὶ πλέον τὴν κατανάλωσιν, ἀλλὰ τὴν παραγωγὴν τῆς Γαλλίας, ἠγέρθη παράπονόν τι. Ἂν δὲ οὕτως ἔλαβον χώραν τὰ πράγματα ὡς πρὸς τὴν αὔξησιν, ἂν ἡ πιεσθεῖσα δι’ αὐτῆς μὲ εἰκοσαπλάσιον τέλος βιομηχανία τῆς Γαλλίας οὐδὲ κἂν παράπονον ἤγειρε, πῶς ἐλπίζει ἡ Κυβέρνησις, πῶς δύναται σπουδαίως νὰ τὸ πιστεύσῃ, ὅτι θὰ αἰσθανθῇ ἐν συνόλῳ ἡ βιομηχανία τῆς μεγάλης ἐκείνης Χώρας τὰ τρία δεκατημόρια τῆς μικροσκοπικῆς ἡμῶν ἀγορᾶς; Πῶς δὲν ἐνόησεν ὁ κ. Καλλιγᾶς, ὅτι, προκειμένου περὶ τῶν μεγάλων ἐκείνων Ἐθνῶν καὶ τῶν ὑπουργῶν αὐτῶν, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς Ἑλλάδος εἶναι κώνωψ ὑπὸ τὴν ἔποψιν τῶν ὑλικῶν συμφερόντων, κώνωψ ἐπὶ κέρατος βοὸς καθεζόμενος; Ἀλλὰ νομίζετε, ὅτι τὰ τέλη, τὰ ὁποῖα εἰσάγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι τῷ ὄντι διαφορικά; Πολλοῦ γε καὶ δεῖ. Εἶναι ἀπεναντίας τέλη ἐκδικητικά, τέλη προσωπικῆς μάλιστα ἐκδικήσεως. Ἰδοὺ τί λέγει τὸ νομοσχέδιον. (Ἀναγινώσκει). «Ἄρθρον 1. Ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1883 ἐμπορεύματα καὶ προϊόντα, προερχόμενα ἐκ Κρατῶν, φορολογούντων τὰ ἑλληνικὰ πλοῖα, ἢ τὰ ἐξ Ἑλλάδος προερχόμενα ἐμπορεύματα καὶ προϊόντα, βαρύτερον τῶν ἐξ ἄλλων Κρατῶν προερχομένων, ὑποβάλλονται κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῶν, ἐκτὸς τοῦ ἐν τῷ δασμολογίῳ ἀναγεγραμμένου τέλους, εἰς πρόσθετον τέλος ἀνώτερον αὐτοῦ κατὰ τρία δεκατημόρια.» Λοιπὸν δὲν πρόκειται περὶ διαφορικῶν τελῶν, δὲν πρόκειται ν’ ἀντιταχθῶμεν κατ’ ἐκείνων, οἵτινες ἐπιβάλλουσιν εἰς τὰ προϊόντα ἡμῶν διαφορικὰ τέλη, ἀλλὰ κατ’ ἐκείνων, οἵτινες μᾶς ἐπιβάλλουσι βαρέα τέλη, τέλη ὅμως γενικῶς καὶ ἐν ἰσοτιμίᾳ πρὸς τὰ λοιπὰ ἔθνη ἐπιβαλλόμενα. Καὶ διὰ νὰ ἐξηγήσω τὸ ἐν ἰσοτιμίᾳ, ὑπομιμνήσκω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι εἶναι δύω εἰδῶν δασμολόγια ἐν Εὐρώπῃ, τὸ συμβατικὸν καὶ τὸ γενικόν. Τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἀνταλλαγὴν συμφερόντων μεγάλων, ποιοῦνται, χάριν αὐτῶν, ἀμοιβαίας ὑποχωρήσεις, καὶ καταρτίζονται οὕτω τὰ συμβατικὰ λεγόμενα δασμολόγια· τὰ ἔθνη δὲ, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ ἀνταλλάξωσι τοιαῦτα συμφέροντα, αὐτὰ ὑπάγονται εἰς τὰ γενικὰ δασμολόγια. Ἡ Γαλλία δὲν ἐπέβαλεν ἐπὶ τῆς σταφίδος τῆς Ἑλληνικῆς διαφορικὸν τέλος, ὄχι· ἀλλὰ διὰ τοῦ γενικοῦ αὑτῆς δασμολογίου ηὔξησε γενικῶς τὸ ἐπὶ τῆς σταφίδος τέλος. Ἑπομένως τὸ τέλος τοῦτο δὲν εἶναι διαφορικὸν, ἐπιβαλλόμενον προσωπικῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ ἡ Ἑλλὰς, ὅτι ἀδικεῖται, κατ’ ἐξαίρεσιν, καὶ διὰ νὰ ἔχῃ εὔλογον ἀφορμὴν ν’ ἀντιταχθῇ εἰς τὴν ἀδικίαν. Ἐν τούτοις κατὰ τὸ ἄρθρον 1 δυνάμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς ὅλα τὰ Κράτη ηὐξημένα ἢ πρόσθετα τέλη, οὐχὶ διαφορικὰ, ἀλλ’ ἐκδικητικὰ, ὡς εἶπον, διότι ὅλα τὰ μεγάλα Κράτη ἔχουσι μεταξὺ αὐτῶν συνθήκας καὶ φορολογοῦσι τὰ ἐμπορεύματα τῆς Ἑλλάδος, ὡς καὶ παντὸς ἄλλου τόπου μὴ συνδεδεμένου διὰ συνθηκῶν, πολὺ βαρύτερον τῶν ἐμπορευμάτων τῶν Κρατῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι μετ’ αὐτῶν συνδεδεμένα διὰ συνθηκῶν. Ἀναλαμβάνομεν λοιπὸν οὐχὶ ἀγῶνα κατὰ διαφορικῶν τελῶν, ἀλλ’ ἄδικον καὶ ἄφρονα πάλην κατὰ τῶν γενικῶν δασμολογίων τῶν μεγάλων Κρατῶν, ἐνῷ, ὅπως ἀπαλλαγῶμεν τῶν δασμολογίων τούτων, ἓν μόνον ἔχομεν δικαίωμα, ἢ μᾶλλον καθῆκον, νὰ φροντίσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν καὶ ἡμεῖς δι’ ἀμοιβαίων ἀνταλλαγμάτων συμβατικὸν δασμολόγιον. Τὸ γενικὸν δασμολόγιον εἶναι μέσον, δι’ οὗ εἰσάγονται εἰς τὸ δημόσιον Ταμεῖον χρήματα. Καὶ κανονίζεται μὲν τοῦτο ἐπὶ τῇ βάσει πολλῶν καὶ διαφόρων σκέψεων, ἀναγομένων εἰς πολλαπλᾶ κοινωνικὰ καὶ πολιτικὰ πολλάκις συμφέροντα τῶν φορολογούντων Κρατῶν, ὥστε πρέπει νὰ ἦναί τις λίαν προσεκτικὸς, ὅταν πρόκηται νὰ καταρτίσῃ τελωνιακὸν δασμολόγιον· ἀλλὰ πρωτίστη βάσις αὐτοῦ εἶναι βεβαίως ἡ ἀνάγκη τοῦ δημοσίου ταμείου, συμβιβαζομένη, ὡς εἶπον, πρὸς τὰς λοιπὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου. Τοιαύτας ἀνάγκας σκοπεύουσι νὰ θεραπεύσωσι τὰ ἔθνη διὰ τῶν γενικῶν λεγομένων δασμολογίων, τῶν ἐφαρμοζομένων ἐπὶ πάντων τῶν Κρατῶν, πλὴν τῶν διὰ συμβάσεων συνδεομένων. Πῶς δυνάμεθα καὶ ἐν τίνι λόγῳ ν’ ἀντιταχθῶμεν κατὰ τῆς δικαιοτάτης καὶ ἀναμφηρίστου ταύτης ἐνασκήσεως τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῶν Κρατῶν ἐκείνων; Τίς ἠδυνήθη ν’ ἀντιτάξῃ καθ’ ἡμῶν παρατήρησίν τινα διὰ τὸ δασμολόγιόν μας, τὸ ὁποῖον ἠκούσατε ὁποῖον εἶναι; Καὶ ὅτι εἶχε δίκαιον ὁ ὑπουργὸς τοῦ ἐμπορίου τῆς Γαλλίας, ὅτε ἀπεκάλει τὰ ὑφ’ ἡμῶν ἐπιβαλλόμενα τέλη ἀνήκουστα, ἀποδεικνύεται ἐκ τούτου: Ἐὰν συγκρίνῃ τις τὸ δασμολόγιον τὸ Ἑλληνικὸν πρὸς τὰ λοιπὰ δασμολόγια, ἐὰν τὸ συγκρίνῃ ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων αὐτοῦ, ἤτοι ἐκ τοῦ ἐσόδου, ὅπερ ἀποφέρει, θὰ ἴδῃ, ὅτι εἶναι κατὰ τὸ τετραπλάσιον ἢ καὶ κατὰ τὰ ἑξαπλάσιον ἀνώτερον πρὸς τὰ ποσὰ, τὰ ὁποῖα εἰσπράττουσι ἐν τοῖς τελωνείοις τὰ λοιπὰ Κράτη σχετικῶς πρὸς τὸ σύνολον τῶν προϋπολογισμῶν αὐτῶν. Ὑμεῖς διὰ τοῦ δασμολογίου ἡμῶν ἔχομεν σχεδὸν τὸ ἥμισυ τῶν εἰσοδημάτων τοῦ Κράτους, ἐνῷ ἡ Γαλλία, εἰσπράττουσα ἐν τοῖς τελωνείοις 250 ἑκατομμύρια ἐπὶ τριῶν δισεκατομμυρίων προϋπολογισμοῦ ἐσόδων, μόλις ἀπολαμβάνει ἐκ τοῦ φόρου τοῦ τελωνιακοῦ τὸ 1)12. Εἶπον ὅτι καὶ ἡ ἔκθεσις, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδανείσθη ἀπὸ τὴν Αὐστρίαν, καὶ ἡ ἔκθεσις αὕτη τὸν καταδικάζει. Ἡ ἔκθεσις τῆς Αὐστριακῆς Κυβερνήσεως περιορίζεται αὐστηρῶς εἰς τὰ διαφορικὰ τέλη· καθ’ ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὰ τέλη τὰ βαρέα διαμαρτύρεται ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὄντως συνετὴ, καὶ ἀπροκαλύπτως λέγει, ὅτι δὲν τολμᾷ ν’ ἀναλάβῃ τοιαύτην εὐθύνην. Ἰδοὺ αἱ λέξεις τῆς ἐκθέσεως. «Ἡ Γερμανία παρῃτήθη τῆς ἀπέναντι ὑπερβολικῶν ξένων δασμῶν ἀντεπιβολῆς ὁμοίων, καί τοι ἡ περὶ τούτου διάταξις περιείχετο ἀρχικῶς ἐν τῷ σχετικῷ νομοσχεδίῳ. Ἡ δὲ Α. Β. Κυβέρνησις (τῆς Αὐστρίας) φρονεῖ, ὅτι ἤθελεν εἶναι λίαν αὐθαίρετος καὶ πολὺ τὴν Κυβερνητικὴν εὐθύνην ἐπιβαρύνουσα ἡ κρίσις, ἂν ξένον τι δασμολόγιον, φορολογοῦν μὲν βαρύτερον, ἀλλ’ οὐχὶ καὶ διαφορικῶς, τὰ ἡμέτερα προϊόντα, δικαιολογεῖ τὴν ἀντεπιβολὴν ὁμοίων βαρυτέρων δασμῶν. Διὰ τοῦτο δὲ προτείνει τοὺς κατ’ ἐπιβολὴν δασμοὺς ΜΟ-ΝΟΝ, ὡς μέχρι τοῦδε ἐγίνετο, εἰς προστασίαν κατὰ τῆς ἀπὸ τῶν διαφορικῶν τελῶν ζημίας». Καὶ περὶ τούτου, ἐφ’ οὗ ἀπονίπτει τὰς χεῖρας ἡ σοφὴ Κυβέρνησις τῆς Αὐστρίας, πρόκειται ἐνταῦθα, διότι διαφορικὰ τέλη οὐδαμοῦ ἐπιβάλλονται καθ’ ἡμῶν· ἐπιβάλλονται μόνον διὰ τῶν γενικῶν δασμολογίων τέλη βαρέα, καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις τῆς Αὐστρίας δὲν τολμᾷ νὰ ἀντεπεξέλθῃ κατὰ τῶν τελῶν τούτων, ἡμεῖς οἱ ἥρωες ἀντεπεξερχόμεθα κατ’ αὐτῶν καὶ τὸ πράττομεν μάλιστα διὰ μέσων ἐλεεινῶν, τὰ ὁποῖα οὔτε θὰ φθάσωσι κἂν εἰς γνῶσιν τῶν καθ’ ὧν διευθύνονται, θὰ βυθισθῶσιν εἰς τὸν πυθμένα τῆς Μεσογείου, πρὶν ἢ ἀφιχθῶσιν εἰς Γαλλίαν ἢ Αὐστρίαν. Ἀλλὰ μοὶ εἶναι ἀδιάφορον, ἂν τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸν τίτλον αὐτοῦ. Ἐπειδὴ δὲ ὡμίλησα περὶ τίτλου, θέλω ἀπαντήσει ἐν τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ δι’ ὀλίγων λέξεων εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, ὅστις ἐπιχειρήσας νὰ μὲ ἀντικρούσῃ εἰς ἄλλην τινὰ ὁμιλίαν μου ἐπὶ ἄλλου νομοσχεδίου, φέροντος ἐπίσης τίτλον ψευδῆ, θελήσαντα νὰ ἄρω τὸ προσωπεῖον, ὑφ’ ὃ ἐκαλύπτετο φορολογικὴ μηχανοῤῥαφία (ὁμιλῶ δὲ περὶ τῆς περιλαλήτου προικίσεως τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας) εἶπε: «μήπως ψηφίζωμεν τοὺς τίτλους;» Ἴσα ἴσα δι’ αὐτὸ παρεπονέθην τότε καὶ παραπονοῦμαι καὶ σήμερον, διότι, ἐὰν ἐψηφίζοντο καὶ οἱ τίτλοι, θὰ ἀπέβλεπε πράγματι τὸ νομοσχέδιον εἰς προίκισιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας· ἀλλ’ ἐπειδὴ τίθενται οἱ τίτλοι μόνον διὰ νὰ περιχρυσώνωσι τὸ καταπότιον, διὰ νὰ ἐξασφαλίζωσι μόνον τὴν ἐκ συναρπαγῆς ἐπιτυχίαν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, διὰ τοῦτο ἀντετάχθην. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν μὲ ἐνδιαφέρουσι ταῦτα· ἤδη ἐνδιαφέρουσιν ἐμὲ καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Τόπον τὰ ἀποτελέσματα. Ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν δὲν μείνει ἡ πρᾶξις ἡμῶν αὕτη μέχρι τοῦ γελοίου, τὰ ἀποτελέσματα θὰ ἦναι δεινὰ, ἀπαίσια. Ἐὰν ἡ Γαλλία προσέξῃ εἰς τὸ μέτρον, διότι περὶ ταύτης κυρίως πρόκειται, ἕνεκα τῆς σταφίδος, καὶ ἀντιτάξῃ, ἔχουσα αὐτὴ πράγματι τὰ μέσα, τὸ σύστημα τοῦ ἀντιπεπονθότος, καὶ διπλασιάσῃ τὸν φόρον τῆς σταφίδος ἡμῶν, καταστρεφόμεθα. Τὸ μόνον ἴσως ποσὸν μεταλλικοῦ, ὅπερ εἰσέρχεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα, βεβαίως ὅμως τὸ μόνον χρηματικὸν ποσὸν, τὸ σημαντικὸν, ὅπερ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ λαμβάνομεν, εἶναι τὸ ἐκ τῆς σταφίδος. Καὶ ὑπάρχουσιν εὐτυχῶς ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ βουλευταὶ τῆς Κορινθίας, τῆς Αἰγιαλείας, τῶν Πατρῶν, τῆς Ἠλείας, τῆς Ὀλυμπίας, τῆς Τριφυλίας, τῆς Μεσσήνης, τῆς Ζακύνθου καὶ τῆς Κεφαλληνίας, οἱ ὁποῖοι ἀναμφιβόλως θὰ προσέξωσι πολὺ, διότι, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀντιπροσωπεύουσι τὸ ἔθνος, ὅπερ κινδυνεύει νὰ πάθῃ ἀνυπολογίστους ζημίας, πρόκειται εἰδικῶς περὶ τῶν ἐπαρχιῶν, αἵτινες ἐτίμησαν αὐτοὺς διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης των, καὶ ἐπικαλοῦμαι τοὺς συναδέλφους τούτους ἐγὼ, ὅστις δὲν ἀνήκω εἰς ἐπαρχίαν σταφιδοφόρον, διότι τὸ προϊόν ἐκεῖνο εἶναι προϊόν ἐθνικὸν, εἶναι τὸ μόνον προϊόν, τὸ ὁποῖον μᾶς καθιστᾷ γνωστοὺς ὑπὸ τὴν ἔποψιν τῆς παραγωγῆς τῆς χώρας ἡμῶν εἰς τὴν Εὐρώπην, καὶ τὸ ὁποῖον φέρει ἡμῖν χρήματα, ὅπως ἐπαρκῶμεν εἰς τὰς ἀνάγκας μας. Προσέξατε, διὰ νὰ ἐννοήσητε τὴν σημασίαν τοῦ πράγματος, εἰς τὰς διακυμάνσεις τῆς ἀξίας τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος. Κατὰ τὸν Φεβρουάριον, ὅτε μόνον εἰσάγομεν, ἀναβαίνει πολλάκις ἡ ἀξία τοῦ φράγκου εἰς 1,22 ἢ εἰς 1,23· κατὰ δὲ τὸν Αὔγουστον καὶ Σεπτέμβριον, ὅτε ἐξάγομεν τὴν σταφίδα καὶ εἰσάγομεν τὸ ἐξ αὐτῆς ἄφθονον χρῆμα, καταβαίνει εἰς 1,13 ἢ 1,14 τὸ ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα. Ἐπεκαλέσθην τοὺς βουλευτὰς τῶν ἐπαρχιῶν ἐκείνων, τὰς ὁποίας ὠνόμασα, διὰ νὰ ὑπομνήσω εἰς αὐτοὺς τὴν εὐθύνην, τὴν ὁποίαν φέρουσι καὶ πρὸς τὰς ἐπαρχίας αὐτῶν ἰδίως καὶ πρὸς τὸν Τόπον ἐν γένει. Τοῦτο δὲ, διότι φοβοῦμαι, ὅτι καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο δύναται νὰ ἀναχθῇ, ὅπως κατὰ δυστυχίαν κατέστη σύνηθες, εἰς ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Ἂν οἱ πλειότερον ἐνδιαφερόμενοι καὶ εἰς τὴν κυβερνητικὴν μερίδα ἀνήκοντες κύριοι βουλευταὶ δὲν δύνανται ν’ ἀντιταχθῶσιν, ἂς παρακαλέσωσι τοὐλάχιστον τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ φεισθῇ αὐτῶν, νὰ μὴ θέσῃ αὖθις ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Δὲν πρόκειται οὐδὲ σήμερον περὶ μέτρου, τὸ ὁποῖον σχετίζεται πρὸς τὴν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργείου· πρόκειται περὶ προσθήκης φορολογίας, διότι εἰς αὐτὸ κυρίως τείνει τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ πρόκειται συγχρόνως καὶ περὶ μεγίστου κινδύνου ἀπειλουμένου, πρόκειται περὶ καταστροφῆς τῶν σταφιδοκτημόνων τῆς Ἑλλάδος. Ἂν δὲ ἐπέλθῃ ὁ κίνδυνος οὗτος, ποῖον λόγον θὰ δώσωμεν πάντες οἱ βουλευταὶ εἰς τὸ ἔθνος, πρὸ πάντων δὲ οἱ ἐκ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν εἰς τοὺς ἐκλογεῖς αὐτῶν; Δὲν πρόκειται, κύριοι βουλευταὶ, περὶ παρωνυχίδος, οὐδὲ περὶ πράγματος, τὸ ὁποῖον ἐλαφρῶς δυνάμεθα νὰ ἀντιπαρέλθωμεν· πρόκειται περὶ συμφερόντων τιμαλφεστάτων. Ἡ οἰκονομικὴ ἡμῶν κατάστασις εἶναι ἐλεεινὴ ὑπὸ τὴν ἔποψιν τοῦ δημοσίου Ταμείου. Ἀλλὰ γνωρίζετε πάντες ποία εἶναι ἡ μεγίστη σχέσις τῆς κοινωνικῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως πρὸς τὴν κατάστασιν τοῦ δημοσίου Ταμείου, ὅπως μὴ ἀγνοῆτε, ὅτι καὶ ἡ κοινωνικὴ ἡμῶν οἰκονομικὴ κατάστασις δὲν εἶναι καλλιτέρα. Γνωρίζετε προσέτι ὁπόσον στενὴν σχέσιν ἔχει ἡ κοινωνικὴ οἰκονομικὴ κατάστασις πρὸς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν, πρὸς τὴν δημοσίαν τάξιν, πρὸς τὴν ἠθικότητα τοῦ Τόπου. Προσέξωμεν, ὅπως μὴ κλονίσωμεν τὸ πρώτιστον τοῦτο θεμέλιον τῆς κοινωνικῆς ἅμα καὶ πολιτικῆς εὐεξίας τῆς πατρίδος ἡμῶν. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ ἀντιτάσσομαι κατ’ ἀρχὴν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τῶν λεγομένων διαφορικῶν τελῶν, ἀλλὰ πράγματι τελῶν προσωπικῆς ἐκδικήσεως, μεστῶν μὲν κινδύνων, ἂν προσέξῃ εἰς ταῦτα ἡ Εὐρώπη, ἀπειλούντων δὲ νὰ ἐκθέσωσιν ἡμᾶς εἰς τὴν χλεύην τοῦ πεπολιτισμένου κόσμου, ἂν ἐκτιμηθῶσι κατ’ ἀξίαν. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θέλει ἀποκρούσει τὴν ἄστοχον ἢ ἐπικίνδυνον ὑπουργικὴν πρότασιν.

§57ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Ἀμφότεροι οἱ προαγορεύσαντες ἔντιμοι βουλευταὶ, ὁ ἐκ Γόρτυνος καὶ ὁ ἐξ Εὐρυτανίας, ἀπετάθησαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπιθετικώτατοι, διὰ τὸν λόγον, ὅτι τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον προτείνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, καινοτομεῖ τοιουτοτρόπως, ὥστε προσβάλλει τὰ καθεστῶτα τῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου· τοῦτο δὲ πράττον τὸ νομοσχέδιον, ἐκθέτει τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος καὶ ἰδίως τὸν πλοῦτον αὐτοῦ εἰς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπικίνδυνοι καὶ σοβαρώτατοι. Ἐὰν τῷ ὄντι διατελῶμεν ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, βεβαιότατα καὶ ἐγὼ θὰ προσεῖχον πολὺ πρὶν δώσω τὴν ψῆφόν μου εἰς ζήτημα, τὸ ὁποῖον, καθὸ φορολογικὸν, εἶναι κυβερνητικόν. Ἀλλὰ φαίνεταί μοι, ὅτι ἀμφότεροι οἱ προαγορεύσαντες δὲν ἐξετίμησαν δεόντως τὰς περιστάσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας διατελοῦμεν. Ἡ ἀρχὴ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου ἐπολεμήθη πρὸ πολλοῦ, καὶ ἐπολεμήθη παρ’ ἔθνους, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν μεγαλειτέραν βαρύτητα εἰς τὸν κόσμον. Δὲν λαλῶ ἐγὼ μόνος. Ὁ Βάδιγκτων, ἀπαντῶν εἰς τὰ Ἐπιμελητήρια τῆς Γαλλίας, τὰ παραπονούμενα διὰ τὸν ἐλαττούμενον ὁσημέραι πλοῦτον αὐτῆς, εἶπε: «Κύριοι, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπομονὴν, διότι εἰς τὸν κόσμον δὲν εἶναι μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν προηγουμένως· σήμερον ὑπάρχει καὶ τὸ Ἀμερικανικὸν ἔθνος, τὸ ὁποῖον μετέβαλε τὰ πάντα. Αὐτὸ δὲ τὸ Ἀμερικανικὸν ἔθνος ἔχει ἄλλην πολιτικὴν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ δασμολόγιον καὶ τὴν πλουτολογίαν.» Τί συμβαίνει, κύριοι, εἰς τὴν Ἀμερικήν; Πρὸ πολλῶν ἐτῶν ἡ Ἀμερικὴ διὰ τοῦ δασμολογίου της ἔχει τοιοῦτον ἰσοζύγιον εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους, ὥστε κατὰ τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔπεμψεν ὁ γραμματεὺς τῆς Ἀγγλικῆς Πρεσβείας εἰς τὴν Κυβέρνησίν του, ἡ Ἀμερικὴ μὲ τὸ σύστημά της τὸ προστατευτικὸν εὑρίσκεται κατὰ 850,000,000 φράγκα ἄνω τῆς εἰσαγωγῆς της· δύναται δὲ τούτου ἕνεκα νὰ ἐξοφλῇ πεντακοσίων ἑκατομμυρίων φράγκων κατ’ ἔτος χρέος. Ποῦ δὲ εὑρίσκεται ἡ Γαλλία σήμερον; Ὁ ἔντιμος ἐκ Γόρτυνος βουλευτὴς φρονεῖ, ὅτι ἀκόμη διατελεῖ εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν 9 δισεκατομμυρίων, ἀλλ’ ἀπατᾶται. Κατὰ τὸ τέλος τοῦ παρελθόντος ἔτους εὑρίσκετο μόνον εἰς τὰ 7 δισεκατομμύρια καὶ ⅛. Δὲν εἶναι δὲ πλέον πρώτη εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Εὐρώπην, ὡς πρὸς τὴν κίνησιν τοῦ ἐμπορίου, εἶναι ἡ δευτέρα. Ἡ Γερμανία ἡγεῖται ἐν τῇ Ἠπειρωτικῇ Εὐρώπῃ, διότι ἔχει εἰσαγωγὴν καὶ ἐξαγωγὴν 7 καὶ ἡμίσεος δισεκατομμυρίων φράγκων κατ’ ἔτος. Σᾶς ὁμιλῶ μὲ τὴν τελευταίαν στατιστικήν· καὶ τοῦτο, διότι καὶ ὁ ἔντιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς φρονεῖ, ὅτι ἡ Γερμανία εἶναι κατωτέρα τῆς Γαλλίας, ἀλλὰ δὲν ἔχει οὕτω τὸ πρᾶγμα. Λοιπὸν μετεβλήθησαν εἰς τοιοῦτον τρόπον τὰ πράγματα, ὥστε αὐτὸς ὁ διάσιμος Beaulieu δὲν δύναται νὰ μεταβάλῃ τὴν κοινὴν γνώμην, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ ἐν Γαλλίᾳ σήμερον κατὰ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου. Πρὸ μικροῦ ἔγεινε μεγάλη σύνοδος Τραπεζιτῶν καὶ ἐμπόρων καὶ βιομηχάνων εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ μεγάλου ξενοδοχείου τῶν Παρισίων, ἔλαβε δὲ τὸν λόγον ὁ....... καὶ μὲ μεγάλην ἐπιμονὴν καὶ σφοδρότητα συνηγόρησεν ὑπὲρ τῆς Ἀγγλο Γαλλικῆς συμβάσεως. Τὸν ἐβοήθησαν δὲ ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες αὐτοῦ τοῦ εἴδους, ἀλλ’ ἀπέτυχεν ἐντελῶς. Διατί τοῦτο; Διότι ἡ κατάστασις τῆς Γαλλίας εἶναι τοιαύτη. Δὲν θέλω νὰ σᾶς εἴπω μεγαλείτερα πράγματα. Βεβαίως ἀνεγνώσατε τί εἶπεν ὁ Ῥενὰν περὶ τῆς Γαλλίας εἰς τὴν Ἀκαδημίαν. Αὐτὰ εἶναι λυπηρὰ πράγματα δι’ ἡμᾶς, διότι, ἐὰν σκεφθῶμεν σοβαρώτερον, θὰ ἰδῆτε, ὅτι ἀντανακλῶσιν εἰς τὰ μικρὰ Κράτη. Ἀλλὰ τὸ σπουδαῖον εἶναι σήμερον, ὅτι δὲν εἴμεθα ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου. Ὅτι δὲν εἴμεθα σήμερον ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, τὸ βλέπετε εἰς τὸ Κοινοβούλιον τῆς Ἀγγλίας. Ὅτε ἐγένετο λόγος περὶ δασμολογίου καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὁ κ. Νόρθκωτ, ἐπρότεινε καὶ αὐτὸς τὸ προστατευτικὸν σύστημα, τῷ ἐπετέθη ὁ κ. Γλάδστων. Ἀλλ’ αὐτὸς ἀπήντησε: «Κύριε, ἀφοῦ ὁμολογεῖς, ὅτι ἡ Ἀγγλία ὀπισθοδρομεῖ, ἀφοῦ δὲν δύνασαι νὰ συνάψῃς σύμβασιν μετὰ τῆς Γαλλίας, ἐννοεῖται εἶμαι προστατευτικὸς καὶ ἐγώ». Ποῦ δὲ εὑρίσκεται ἡ Ἀγγλία; Ἔχει 17 καὶ ἐπέκεινα δισεκατομμύρια φράγκων εἰσαγωγὴν καὶ ἐξαγωγήν, καὶ ἐν τούτοις ἡ Ἀγγλία ἄρχεται οὔτα προστατευτικὴ καὶ θὰ τελειώσῃ οὕτω προστατευτική. Ἀφοῦ λοιπὸν αὐτὸ εἶναι τὸ ῥεῦμα σήμερον μεταξὺ τῶν Κρατῶν, διότι τὸ πλουσιώτερον ἁπάντων σήμερον, ἡ Ἀμερική, ἐκεῖ ἔφερε τὰ πράγματα, ἐννοεῖται ὅτι δὲν μένει ἄλλη σκέψις. Ἡ Κυβέρνησις, εἶπε, πρέπει νὰ εὑρισκώμεθα καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν κίνησιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται ὅλα τὰ ἔθνη. Δὲν ὑπάρχει συμφωνία ὡς πρὸς τὴν ἀλληλεθνῆ φορολογίαν τῶν προϊόντων. Λοιπὸν εἰς αὐτὸ τὸ ῥεῦμα τοῦ νέου συστήματος πρέπει νὰ ἦναι ἑτοίμη ἡ Ἑλλὰς ὁμοῦ μὲ ὅλα τὰ ἔθνη νὰ εἰσέλθῃ, καὶ ἀναλόγως πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ κανονίσωμεν τὸ δασμολόγιόν μας. Μὴ νομίσητε, κύριοι, ὅτι ἡ φορολογία, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη εἰς τὴν σταφίδα, ἔχει κανένα ἄλλον λόγον παρὰ ἀστυνομικὸν καθαρῶς. Μέγας γαιοκτήμων Γάλλος καὶ ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων ἐμπόρων τῶν οἴνων, ἔλεγεν εἰς ἐμὲ καθ’ ὁδὸν μεταξὺ Παρισίων καὶ Λονδίνου, ὅτι ἡ σταφὶς ἡ Κορινθιακὴ παράγει δυστυχῶς κάκιστον οἶνον. «Il a un goût abominable» μοὶ ἔλεγε κατὰ λέξιν. Ἐννοεῖτε δὲ πολὺ καλά, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς αὐτὸν τὸν κλάδον, ἐπέβαλον τὴν γνώμην των εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ αὐτὴ μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπέβαλε τοιοῦτον φόρον, οὐχὶ δὲ διότι εἶχε σκοπὸν νὰ ἐκδικηθῇ κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ὡς μὴ ἀκολουθούσης τὴν ἰδέαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις περὶ δασμολογίου. Ἄλλως τε, ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ζηνόπουλος, ὅτι ἐξέφρασεν ἄλλοτε ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου τῆς Γαλλίας πρὸς τὸν ἡμέτερον Πρέσβυν, αὐτὰ ἀποτελοῦσιν ἀναχρονισμόν, διότι οἱ λόγοι ἐλέχθησαν πρὶν ἢ νικήσῃ τὸ προστατευτικὸν κόμμα ἐν Γαλλίᾳ. Τῷ ὄντι προηγουμένως ἐγένοντο μεγάλαι ἀπόπειραι καὶ μεγάλαι ἐνέργειαι ἐκ μέρους τῆς Ἀγγλίας, ἵνα κάμψῃ τὴν Γαλλίαν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου. Ἀλλ’ ἀπέτυχε, καὶ ἐνίκησε τὸ κόμμα τὸ προστατευτικόν. Ἐκεῖνο λοιπὸν τὸ ὁποῖον δυσηρέστει τότε τὸν ὑπουργὸν τῆς Γαλλίας, σήμερον τὸν εὐχαριστῇ, διότι, ἀφοῦ τὸ πνεῦμα τῶν ἐμπόρων τῆς Γαλλίας εἶναι προστατευτικόν, ἐπιθυμεῖ νὰ βλέπῃ καὶ ἄλλο ἔθνος νὰ ἀκολουθῇ τὴν πορείαν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ αὐτή.

§58ΠΑΧΥΣ. Τί θὰ κάμωμεν τὴν σταφίδα, ἡ ὁποία θὰ μείνῃ ἐδῶ;

§59ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Μὴ φοβεῖσθε, δὲν θὰ προσέξουν εἰς ἡμᾶς ποσῶς· ἐκεῖ προσέχουν κυρίως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ δασμολόγιον καὶ τὴν ἀστυνομίαν τοῦ Κράτους. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ φοβηθῶμεν, ὅτι κινδυνεύει τὸ συμφέρον τὸ Ἑλληνικὸν μόνον, διότι θέλομεν νὰ εὑρεθῶμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ αὐτὸ ῥεῦμα, τὸ ὁποῖον σχηματίζεται ἡγουμένης τῆς Ἀμερικῆς. Ἄλλως τε, δίστομον εἶναι τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι εἴμεθα μικροί. Ἀφοῦ εἴμεθα μικροί, οὐδεμίαν προξενοῦμεν ζημίαν. Ἐὰν δυνάμεθα νὰ προξενήσωμεν ζημίαν, θὰ ἐπιτύχωμεν σύμβασιν. Διὰ τοὺς λόγους τούτους ἀδιστάκτως ὑποστηρίζω τὸ νομοσχέδιον.

§60ΚΟΝΤΟΓΟΥΡΗΣ. Ἔρχομαι δι’ ὀλίγων λέξεων νὰ εὐχαριστήσω τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ κ. βουλευτοῦ Εὐρυτανίας, καὶ νὰ ἀποδείξω τοὺς λόγους, ὧν ἕνεκα οἱ ἐκ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν βουλευταί, τοὐλάχιστον οἱ πλειότεροι, ἐνδιαφέρονται νὰ ἐπιψηφισθῇ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ἂν παραδεχθῶμεν, ὅτι τὸ συμφέρον εἶναι σήμερον τὸ κοινὸν ἐλατήριον τῆς παγκοσμίου τῶν ἐθνῶν ἐργασίας, ὅτι τὰ μεγάλα Κράτη ἀνενδότως ἐργάζονται, ὅπως ἐξασφαλίσωσι καὶ τὸ μικρότερον αὑτῶν συμφέρον, ἂν παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ Γαλλία πρὸ πάντων ἔχει συμφέρον οὐχὶ νὰ περιορισθῇ, ἀλλὰ νὰ ἐπαυξήσῃ τὸ μετὰ τῆς Ἑλλάδος ἐμπόριόν της καὶ νὰ μὴν ἀνοιχθῶσι νέαι ὁδοί, βεβαίως ἡ προειδοποίησις ἡμῶν, ὅτι ἐξ εὐλόγου συμφέροντος ἀναγκαζόμεθα νὰ ἐπαυξήσωμεν τὰ τέλη τῶν ἐκ τῆς Γαλλίας εἰσαγομένων προϊόντων αὐτῆς θέλει φέρει εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, ἵνα δεχθῇ ἡ Γαλλία νὰ ἔλθῃ μεθ’ ἡμῶν εἰς διαπραγματεύσεις περὶ τοῦ δασμοῦ τῆς σταφίδος, ἀφοῦ θὰ ἔχωμεν νὰ τῇ προσφέρωμεν ἰσάξιον ἀντάλλαγμα. Καὶ ἂς μὴν ὁμιλῶσι, κύριοι, περὶ ἀπειλῆς. Οὐδεὶς βεβαίως δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς διανοεῖται ν’ ἀπειλήσῃ τὴν Γαλλίαν. Εἶπεν ὅμως ὁ κ. βουλευτὴς Εὐρυτανίας καὶ κἄτι τι ἄλλο. Ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ, ὅτι οὐχὶ τὸ ὑλικὸν συμφέρον, ἀλλ’ ἡ φιλοπατρία, τὸ θάῤῥος καὶ ἡ ὑπερηφάνεια ἑνὸς ἔθνους ἀρκοῦσιν, ὅσον μικρὸν καὶ ἂν ἦναι, ἵνα νικήσῃ τοῦτο εἰς πᾶν ζήτημα, ὃ ἂν ὁ ἀγὼν αὐτοῦ ἦναι δίκαιος. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν δίδοντα σήμερον τοσοῦτον συνετὰς συμβουλάς, ποῦ ἦτο πέρυσι, καὶ διατί δὲν ἀπηύθυνε τὰς συμβουλάς του ταύτας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας κατὰ Μάρτιον τοῦ 1881; Λέγω λοιπόν, ὅτι βεβαίως δὲν πρόκειται περὶ ἀπειλῆς κατὰ τῆς Γαλλίας. Ἀλλὰ μήπως ἡ Τουρκία εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀπειλήσῃ τὴν Γαλλίαν; Καὶ ὅμως ἀνέγνωσα εἰς τὸν «Moniteur Vinicole» τελευταίως, ὅτι κατόπιν ἀπειλῶν τῆς Τουρκίας περὶ ἐπαυξήσεως τῶν τελῶν τῶν Γαλλικῶν προϊόντων ἐν Ἀνατολῇ, ἡ Γαλλία πρόκειται νὰ ἐλαττώσῃ τὸν δασμὸν τῶν Τουρκικῶν σταφίδων εἰς φράγκα 2. Καὶ ἂν δὲν ἐγένετο ἀκόμη, σπουδαῖαι ὅμως διεξάγονται διαπραγματεύσεις. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ἡ μέθοδος τῆς ἐπιβολῆς τῶν διαφορικῶν τελῶν ἐπιτυγχάνει πολλάκις. Τὴν αὐτὴν μέθοδον μετεχειρίσθη καὶ ἡ Ἑλβετία, ἡ ὁποία ὅμως δὲν δύναται ν’ ἀπειλήσῃ τὴν περιβάλλουσαν αὐτὴν Εὐρώπην. Τὸ συμφέρον εἶναι ἐκεῖνο, ὅπερ κανονίζει τὰς σχέσεις καὶ τὰς συναλλαγὰς τῶν Κρατῶν, καὶ εἰς τοῦτο πρέπει νὰ καταγίνωμεν, τουτέστι νὰ ὑποδείξωμεν τῇ Γαλλίᾳ, ὅτι συμφέρον ἔχει νὰ ἔλθῃ εἰς διαπραγματεύσεις πρὸς ἡμᾶς. Ἂν θέλετε μάλιστα, αὐτὴ ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις, αὐτὸς ὁ ὑπουργὸς τοῦ ἐμπορίου μᾶς προκαλεῖ εἰς τοῦτο, διὰ τοῦ ἐγγράφου, ὅπερ σᾶς ἀνέγνωσεν ὁ ἐξ Εὐρυτανίας κ. βουλευτής. «Διὰ νὰ ἔλθω μεθ’ ὑμῶν εἰς διαπραγματεύσεις, λέγει ὁ Γάλλος ὑπουργὸς, ὑποδείξατέ μοι τί συμφέρον ἔχω νὰ πράξω τοῦτο.» Ἄν, κύριοι, οἱ Γάλλοι βιομήχανοι δὲν κατώρθωσαν νὰ πείσωσι τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ σταφὶς εἶναι ἀντικείμενον πρώτης ὕλης, ὀφείλομεν ἡμεῖς νὰ πράξωμεν τοῦτο, νὰ προσπαθήσωμεν νὰ πείσωμεν αὐτήν, ἀποδεικνύοντες συνάμα ἓν συμφέρον, χάριν τοῦ ὁποίου ἐλπὶς εἶναι νὰ μὴν ἐπιμένῃ ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις εἰς τὸν τοιοῦτον χαρακτηρισμόν. Ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἔχομεν συμφέρον, καὶ συμφέρον μέγα καὶ κατεπεῖγον, νὰ μεταχειρισθῶμεν πᾶν μέσον, δυνάμενον νὰ μεταβάλῃ τὴν τύχην τοῦ προϊόντος τῆς σταφίδος. Δὲν πρόκειται σήμερον περὶ θεωριῶν, τὰς ὁποίας μᾶς ἀνέπτυξαν ἐντεῦθεν, καὶ τὰς ὁποίας εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσωμεν· δὲν πρόκειται περὶ ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, οὔτε περὶ προστατευτικῶν διατάξεων, οὔτε περὶ ἀντιπαρατάξεως ἡμῶν πρὸς τὴν Γαλλίαν. Πρόκειται, κύριοι, περὶ ἐκτάκτων μέτρων, πρόκειται νὰ εὕρωμεν ἓν ἀντίῤῥοπον, ὑποσχόμενον ἴσως τὴν ἐλάττωσιν τοῦ δασμοῦ τῆς σταφίδος. Ἰδού, κύριοι, οἱ λόγοι, οἵτινες μᾶς πείθουσιν, ὅτι ὕψιστα τοῦ Κράτους συμφέροντα ἐπιβάλλουσι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. — Πρέπει νὰ κατανοήσωμεν πάντες τὴν σημαντικότητα τοῦ ζητήματος. Πρέπει νὰ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ προϊόντος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον εἶναι, ὡς εὐλόγως παρετήρησεν ὁ ἐκ Γύρτυνος ἔντιμος βουλευτὴς, τὸ στόλισμα τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Πρέπει νὰ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ ἐπαύξησις τῆς σταφιδοπαραγωγῆς καὶ ὁ πρόσθετος δασμὸς ἐν Γαλλίᾳ περιήγαγον εἰς κρίσιν τὸ πρῶτον τῶν προϊόντων ἡμῶν, καὶ ὅτι διὰ τῆς παρατάσεως τῆς καταστάσεως ταύτης καθίσταται προβληματικὴ, σκεφθῆτέ το καλῶς, οὐ μόνον ἡ ὕπαρξις τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐμπορίου, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς Ἑλλάδος.

§61Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι, δὲν πρόκειται σήμερον, οὔτε περὶ ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, οὔτε περὶ προστασίας. Τὸ ζήτημα, περὶ οὗ πρόκειται, εἶναι ὅλως ξένον τῶν ἰδεῶν τούτων· ἠπόρησα δὲ ἀκούσας τόσους λόγους καὶ τόσας θεωρίας περὶ προστατευτικοῦ συστήματος. Πρόκειται σήμερον νὰ μάθωμεν ἐὰν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον μᾶς παρουσιάζετε, ἦναι σπουδαῖον, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον μᾶς προτείνετε, δύναται νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπιζητοῦμεν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ἡμᾶς δύνανται νὰ ἐπέλθωσι τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπιζητοῦσιν ἐκεῖνοι, τῶν ὁποίων ἠκολουθήσαμεν τὴν γνώμην καὶ τὰς ἰδέας, δηλαδὴ τῆς Αὐστρίας. Ἀλλὰ μοὶ φαίνεται, ὅτι τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς ὑποστήρηξιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀπεδεικνύει, ἐὰν τὸ ἐνόησα καλῶς, τὸ ἐναντίον. Ἀκολουθεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον παρεδέχθησαν ἐν Αὐστρίᾳ, καὶ ἐπαναλαμβάνει τὴν ἰδέαν, ὅτι δέχεται διαφορικὰ τέλη διὰ νὰ ἀναγκάσῃ ἀπειλῶν τοὺς ἐπιβάλλοντας εἰς ἡμᾶς τοιαῦτα νὰ ἄρωσιν αὐτά. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν, κύριοι, μήπως ὑπάρχει ἄλλος λόγος ὁδηγίας εἰς τὴν Αὐστρίαν; μήπως εἰς τὴν Αὐστρίαν ἐφαρμόζουν διὰ τοῦ συστήματος τούτου μᾶλλον προστατευτικὰς ἰδέας; Εἰς τὴν Αὐστρίαν παράγουσι καὶ προϊόντα ὁμοειδῆ μὲ ἄλλα Κράτη. Ταῦτα πρόκειται, πιστεύω, νὰ προστατεύσωσι. Τὰ προϊόντα τῆς Αὐστρίας, ἐν ὅσῳ ἐπιβαρύνονται εἰς ἄλλα Κράτη διὰ βαρέων τελῶν, δὲν ἐγκρίνει ἡ Αὐστρία νὰ ἐπιβάλλῃ καὶ αὐτὴ αὔξησιν· ἐὰν φερ’ εἰπεῖν, χάριν προστασίας, ἐπιβάλλουσιν αὔξησιν τελῶν εἰς τὴν Γαλλίαν εἰς τὰ προϊόντα τῆς Αὐστρίας, ἡ Αὐστρία δὲν αὐξάνει καὶ αὐτὴ τὰ τέλη. Ἀλλ’ ὅταν συγχρόνως προστατεύωσιν ἀποκλειστικῶς καὶ προϊόντα ἄλλων Κρατῶν, δηλαδὴ ἀπαλλάττουσιν αὐτὰ τῶν περιπλέων ἢ διαφορικῶν τελῶν, τότε νομίζουσι καὶ ἐν Αὐστρίᾳ, ὀρθὸν ν’ αὐξήσωσι τὰ τέλη, διότι διὰ τῶν μονομερῶν τελῶν περιστέλλεται ἡ ἀγορὰ δι’ αὐτὰ, τὰ προϊόντα τῶν ἄλλων Κρατῶν πωλοῦνται εὐθηνότερα, μὴ ἐπιβαρυνόμενα, ἐπέρχεται ἑπομένως ὑποτίμησις εἰς τὰ προϊόντα τοῦ ἀποκεκλεισμένου Κράτους τῆς Αὐστρίας, καὶ ὀφείλεται ἀποζημίωσίς τις, ὑποστήριξίς τις· ἄλλως, ἡ βιομηχανία της δὲν δύναται νὰ ἀνθέξῃ. Δι’ αὐτὸ νομίζω σὺν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατεύσωσι τὰ προϊόντα τὰ ἐπιβαρυνόμενα, καὶ ἐπιβάλλουσι διαφορικὰ τέλη καὶ αὐξάνουσιν αὐτά. Κατὰ τὴν παραθετομένην Αὐστριακὴν ἔκθεσιν, προτείνουσι τοῦτο, ἵνα πολεμήσωσι τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τοῦ ἀντιθέτου Κράτους καὶ χάριν προστασίας.

§62ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Τίνος προστασίαν;

§63ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. (Ἀναγινώσκει ἐκ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως, δι’ ἧς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συνώδευσε τὸ νομοσχέδιον). «Ἡ ἐπιβολὴ προσθέτου τελωνιακοῦ δεκάτου ἢ ἀναλόγως δασμοῦ 5% κατ’ ἀξίαν ἐπὶ τῶν ἐμπορευμάτων τῶν Κρατῶν ἐκείνων, ἅτινα φορολογοῦσι τὰ ἡμέτερα προϊόντα διαφορικῶς βαρύτερον τῶν προϊόντων ἄλλης χώρας, ἦτο προδήλως λίαν ἀσήμαντος καὶ οὐδεμίαν ἐν ἀνάγκῃ ἠδύνατο ν’ ἀσκήσῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς χώρας ἐκείνης, ἧς τὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν ἐσκόπει νὰ πολεμήσῃ. Ἡ Γερμανία παρῃτήθη τῆς ἀπέναντι ὑπερβολικῶν ξένων δασμῶν ἀντεπιβολῆς ὁμοίων, καίτοι ἡ περὶ τούτου διάταξις περιείχετο ἀρχικῶς ἐν τῷ σχετικῷ νομοσχεδίῳ. Ἡ δὲ Α. Β. Κυβέρνησις φρονεῖ, ὅτι ἤθελεν εἶναι αὐθαίρετος καὶ πολὺ τὴν κυβερνητικὴν εὐθύνην ἐπιβαρύνουσα ἡ κρίσις, ἂν ξένον τι δασμολόγιον, φορολογοῦν μὲν βαρύτερον, ἀλλ’ οὐχὶ καὶ διαφορικῶς τὰ ἡμέτερα προϊόντα, δικαιολογεῖ τὴν ἀντεπιβολὴν ὁμοίων βαρυτέρων δασμῶν. Διὰ τοῦτο δὲ προτείνει τοὺς κατ’ ἀντεπιβολὴν δασμοὺς μόνον, ὡς μέχρι τοῦδε ἐγένετο, εἰς προστασίαν κατὰ τῆς ἀπὸ τῶν διαφορικῶν τελῶν ζημίας». Λοιπὸν πρόκειται νὰ προστατεύσωσι, πρόκειται ν’ ἀποζημιώσωσι τὴν παραγωγὴν αὑτῶν.

§64ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Εἶναι τὰ διαφορικὰ τέλη.

§65ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ποῖος ὑποφέρει τὴν ζημίαν; Τὸ Κράτος; Ὄχι. Ζημιοῦται ἡ βιομηχανία, καὶ εὑρίσκεται εἰς ἐλάττονα θέσιν τῶν ἄλλων Κρατῶν. Οὕτω τὰ ἐπιβαλλόμενα διαφορικὰ τέλη ἀναβιβάζουσιν ἐσωτερικῶς τὴν τιμὴν τῶν ἐμπορευμάτων, καὶ ἐλαττόνουσιν ἢ ἀφαιροῦσι τὸ βάρος τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον οἱ ἄλλοι δὲν πληρώνουσι. Ὅθεν τὴν βιομηχανίαν, ζημιουμένην διὰ τοῦ ἐπιβαλλομένου προσθέτου φόρου, ἀποζημιοῦσιν ἐμμέσως, ἐπιβάλλοντες, ἐπαναλαμβάνω, πρόσθετον φόρον εἰς τὰ εἰσαγόμενα παρὰ τῶν ἄλλων Κρατῶν, καὶ διὰ τούτου ὑπερτιμῶντες τὰ ἴδια αὑτῶν προϊόντα. Παραδείγματος χάριν, ἐὰν ἐν Ἑλλάδι ὁ σῖτος τιμᾶται ἀντὶ μιᾶς δραχμῆς τὸ κοιλὸν, ὁ δὲ ἔξωθεν ἐρχόμενος καὶ πωλούμενος ἐπίσης πρὸς μίαν δραχμὴν, ἐπιφορτισθῇ μὲ 20 λεπτῶν φόρον, καὶ ἀναβιβασθῇ εἰς μίαν καὶ 20, καὶ ὁ ἐσωτερικὸς σῖτος εἰς τὴν αὐτὴν τιμὴν θὰ ἀναβιβασθῇ. Λοιπὸν τὴν προστασίαν αὐτὴν ζητοῦσι διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ διαφορικοῦ φόρου· τὴν βιομηχανίαν θέλουσι ν’ ἀποζημιώσωσι. Ἐπιβάλλουσι φόρους διὰ νὰ καταστήσωσιν ἀκριβώτερα τὰ ἔξωθεν εἰσαγόμενα καὶ οὕτως ὑπερτιμηθῶσι τὰ ἐντὸς τοῦ Κράτους παραγόμενα. Ἀλλὰ τοῦτο διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἐφαρμόζεται παρ’ ἡμῖν, οὔτε ἐπιτυγχάνομέν τι, διότι ἡ σταφὶς διὰ τῶν φόρων, τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλομεν, δὲν προστατεύεται, δὲν ὑπερτιμᾶται. Ἀλλὰ τί πρὸς τούτοις πράττει ἡ Αὐστρία; Ἀκολουθεῖ τὸ σύστημα τὸ ἰδικόν μας: Ἐπέβαλε φόρους ἀμέσως, ὅπως ἡμεῖς, καὶ ἐπιφυλάσσεται τοῦ δικαιώματος νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἐπιβολήν; Οὐχί. Ἡ Αὐστρία ἐπιφυλάσσει εἰς ἑαυτὴν τὸ δικαίωμα, λαμβάνει τὴν ἄδειαν νὰ καταργήσῃ καταλλήλως, νὰ ἐπιβάλῃ φόρους ὁπότε, ὁποίους καὶ ὁπόσους ὑπαγορεύουν αἱ ἀνάγκαι.

§66ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Τὸ ἴδιον εἶναι.

§67ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὄχι, κύριοι. Τὸ σύστημά σας εἶναι ἐπιβλαβὲς καὶ ἐπικίνδυνον· ἐνσπείρει τὴν ἀμφιβολίαν καὶ τὸν φόβον εἰς τοὺς ἐμπόρους. Δὲν ἠξεύρουσιν οἱ ἔμποροι ἂν ὑπάρχωσι καὶ ποῦ διαφορικὰ τέλη, ὡς καὶ ποῦ θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος σας, ἑπομένως ἀγνοοῦσι τί νὰ πράξωσιν· ἐκεῖ ὅμως θέλουσιν ἐγκαίρως πληροφορηθῆ ἀκριβῶς καὶ ποῦ θὰ φορολογηθῶσι, διότι ῥητῶς θέλει ἐπιβληθῆ καὶ ὡρισμένως, ἐνῷ σεῖς ἐπιβάλλετε φόρους ἀδιακρίτως καὶ ἐπ’ ἀγνώστοις. Σύστημα τοιοῦτον βεβαίως θὰ ἐντείνῃ τὴν ἀμφιβολίαν, ἐπαναλέγω, καὶ τὸν τρόμον, ἀφήνον εἰς βάρος τοῦ ἐμπόρου νὰ μάθῃ ποῦ ἰσχύουν διαφορικὰ τέλη, ἢ πότε καὶ ποῖαι ξέναι Κυβερνήσεις σκοποῦσι νὰ ἐπιβάλωσι τοιαῦτα. Τὰ ἄλλα Κράτη ὅλα, νομίζω, συνδέονται διὰ συμβάσεων, αἵτινες τροποποιοῦσι τὰ δασμολόγια· ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τοιαύτας συμβάσεις, ἑπομένως πράγματι ἢ νόμῳ μᾶς ἐπιβάλλονται ἐν γένει καὶ παντοῦ διαφορικὰ τέλη. Κατὰ τὸν νόμον λοιπὸν ἐπιβάλλομεν πρόσθετον φόρον ἐπὶ τῶν προϊόντων καὶ ἐμπορευμάτων ὅλων τῶν Κρατῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ σύστημα τῆς Αὐστρίας εἶναι τὸ καλλίτερον. Καλλίτερον εἶναι νὰ λάβητε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλητε διαφορικὰ τέλη ὅπου καὶ ὅταν ἦναι ἀνάγκη.

§68ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Δέχεσθε νὰ πράξωμεν τοῦτο;

§69ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ οὐδὲν δέχομαι· ἀλλ’ ἐὰν πρόκηται ἡ πλειονοψηφία νὰ δεχθῇ τὸ σύστημά σας, καλλίτερον θὰ ἦτο καὶ ἀσφαλέστερον νὰ παραδεχθῆτε τὸ τῆς Αὐστρίας, καὶ οὕτω θὰ δώσητε ἀσφάλειάν τινα καὶ ἡσυχίαν εἰς τὸ ἐμπόριον. Ἀλλὰ, κύριοι, δυνάμεθα διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ νὰ ἐγείρωμεν τὸ συμφέρον, ὡς λέγουσι, τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς βιομηχανίας τῶν ἄλλων ὑπὲρ ἡμῶν; Ἵνα ἐννοήσωμεν τοῦτο, πρέπει νὰ μάθωμεν ποίαν ζημίαν θὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον τῆς Γαλλίας, ἐπειδὴ περὶ αὐτῆς λέγουσιν, ὅτι πρόκειται διὰ τῆς ἐπιβολῆς διαφορικῶν τελῶν. Κατὰ τὸν ἐμπορικὸν πίνακα τοῦ 1875, 18,000,000 ἀξίας ἐμπορεύματα εἰσάγονται ἐκ τῆς Γαλλίας, τὰ εἴδη δὲ τῶν ἐμπορευμάτων αὐτῶν ἀναβαίνουσιν εἰς 140. Ἐὰν ἀφαιρέσητε μέρος τῆς σακχάρεως καὶ τοῦ καφὲ, ἅτινα ἐξῄρεσε χθὲς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς μὴ ὄντα προϊόντα τῆς Γαλλίας, εἰσάγομεν ἐμπορεύματα τὸ πολὺ ἀξίας μέχρι 15 ἑκατομμυρίων. Δεκαπέντε ἑκατομμύρια διαιρούμενα εἰς τόσα εἴδη, πόσα ἀναλογοῦν εἰς ἕκαστον εἶδος παραγωγῆς; Κατὰ μέσον ὅρον ἑκατὸν χιλιάδες δραχμῶν. Ἀλλ’ ἕκαστον εἶδος παράγει εἷς παραγωγός; Βεβαίως οὐχί. Οἱ παραγωγοὶ εἶναι χιλιάδες. Προσθέτοντες λοιπὸν τὰ 3% ἐπὶ τόσον μικρᾶς παραγωγῆς χιλιάδων παραγωγῶν, νομίζετε, ὅτι θὰ ἐπηρεάσητε τοσοῦτον τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἐμπόρους τῆς Γαλλίας, ὥστε νὰ ἐγερθῶσι καὶ ζητήσωσι τὴν ἐλάττωσιν ἀπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Γαλλικῆς τοῦ δασμοῦ τῆς σταφίδος, ἵνα ἀποφύγωσι τὴν ἐλαχίστην αὐτὴν ζημίαν, καὶ ἂν ὑπετίθετο, ὅτι τὴν ζημίαν ἀμέσως θὰ ὑποφέρωσιν αὐτοί; Ποῖος λοιπὸν θὰ ἀναγκάσῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐλαττώσῃ τὸν φόρον ἐπὶ τῆς σταφίδος; Οὐδείς. Ὁ φόρος, ὃν ἐπιβάλλομεν ἡμεῖς, δὲν προσβάλλει ἀμέσως, ἀλλ’ ἐμμέσως τὰ συμφέροντα, καὶ δὲν προσβάλλει συμφέροντα μεγάλα καὶ ἐπαισθητὰ, δὲν θίγει ἀμέσως τοὺς παραγωγούς. Ἴσως ἐλαττώσει κατά τι μόνον τὴν κατανάλωσιν, ἀλλ’ ἡ κατανάλωσις ἡμῶν εἶναι τόσον μικρὰ, ὥστε δὲν θὰ τὴν αἰσθανθῶσιν εἰς τὴν Γαλλίαν· ἡμεῖς καταναλίσκομεν, ὡς εἶπον, εἴδη ἀξίας ἐν ὅλῳ 15,000,000 ἐμπορευμάτων· θὰ ἐλαττωθῶσιν ὑποθέτω, εἰς 10. Καὶ νομίζετε, ὅτι τὴν ἐλάττωσιν αὐτὴν θὰ αἰσθανθῶσιν οἱ παραγωγοὶ καὶ ἐξάγοντες πέντε δισεκατομμύρια, καὶ θὰ ἀναγκάσωσι τὴν Κυβέρνησιν τῆς Γαλλίας νὰ ἐλαττώσῃ τὸν φόρον ἐπὶ τῆς σταφίδος; Αὐτὰ, κύριοι, δὲν εἶναι σπουδαῖα, καὶ ἀπορῶ πῶς κατέφυγον εἰς τὸ ἐπινόημα τοῦτο. Ποῖα δὲ ἐμπορεύματα περισσότερα καὶ μεγαλειτέρας ἀξίας φέρομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα; Ἀνάγνωτε τὸ δασμολόγιον καὶ Θέλετε ἴδει, ὅτι τὸ μεγαλείτερον εἰσαγόμενον ἐμπόρευμα ἀποτελοῦσι τὰ δέρματα. Τὰ δέρματα ὅμως εἶναι πρώτη ὕλη σπουδαίας βιομηχανίας ἐν Ἑλλάδι. Ἐὰν ἐπιβάλητε διαφορικὰ τέλη ἐπὶ τῶν δερμάτων, τὴν Ἑλλάδα θὰ ζημιώσητε καὶ τὸ ἐμπόριον τῆς Ἑλλάδος θὰ καταστρέψητε. Ὁ φόρος, ὃν ἐπιβάλλετε, θὰ ἐπιβαρύνῃ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν καὶ οὐσιωδῶς θὰ βλάψῃ αὐτήν. Ἐπιβάλλετε νέους φόρους καὶ ἐπὶ τῶν ὑφασμάτων. Τὰ ὑφάσματα εἶναι κοινῆς χρήσεως, ἀντικείμενα καταναλώσεως τοῦ λαοῦ. Ἐπιβάλλοντες φόρον ἐπ’ αὐτῶν, τὴν Γαλλίαν θὰ βλάψητε; Ὄχι. Θὰ βλάψητε τὸν καταναλωτὴν, ὅστις θὰ ἀγοράσῃ ἀκριβώτερα αὐτὰ, ὧν ἔχει ἀνάγκην, καὶ καταναλωτὴς μέγας εἶναι ὁ λαός· αὐτὸς θὰ πληρώσῃ τὴν ὑπερτίμησιν. Θέλετε ἐλαττώσει οὕτω τὴν κατανάλωσιν. Ἀλλ’ ἐλατοῦντες τὴν κατανάλωσιν, ἐλαττοῦτε τὴν παραγωγήν, διότι ὅσον αὐξάνει ἡ τιμὴ τῶν τῆς ὑπάρξεως καὶ συντηρήσεως μέσων, ἡ τιμὴ τῶν πραγμάτων ἐν γένει, καὶ ἰδίως τῆς πρώτης ὕλης, τοσοῦτον ἐπιβαρύνεται ἡ παραγωγή. Ἑπομένως ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ προσβάλλεται καὶ περιοριζομένη οὕτω οὐσιωδῶς βλάπτεται, ὁ δὲ βίος ἀποκαθίσταται δύσκολος. Τὸ σύστημα λοιπὸν, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζομεν, οὐδεμίαν ἐντύπωσιν θέλει προξενήσει εἰς τὴν Γαλλίαν, ἡμᾶς δὲ θὰ βλάψῃ οὐσιωδῶς καὶ τὴν βιομηχανίαν μας, ἥτις τροφοδοτεῖται πρὸ πάντων ἀπὸ τὰ προϊόντα ἐκεῖνα. Λαμβάνουσα μέτρον τοιοῦτον ἡ Κυβέρνησις, πιστεύει, ὅτι θὰ ὑποχρεώσῃ οὕτω ξένας Κυβερνήσεις νὰ ἐλαττώσωσι τὸν φόρον ἐπὶ τῆς σταφίδος. Πιστεύουσιν, ὅτι σπουδαίως ἐργάζονται; Πιστεύουσιν, ὅτι οὕτω θὰ ἀναγκάσωσι μεγάλην ὡς πρὸς τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν παραγωγὴν Δύναμιν νὰ κατέλθῃ εἰς διαπραγματεύσεις μεθ’ ἡμῶν; Νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος οὗτος εἶναι μάταιος, πᾶσα δὲ προσπάθεια καὶ πᾶσα ἐνέργεια δὲν θέλει ὠφελήσει τὸ σπουδαῖον αὐτὸ προϊόν. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, πρόκειται ἀληθῶς περὶ Γαλλίας καὶ μόνης; καὶ στηρίζεται μόνον ἐπὶ τῶν διαφορικῶν τελῶν, τῶν ἐπὶ τῆς σταφίδος ἐπιβαλλομένων;

§70ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Περὶ ὅλων.

§71ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶπον χθὲς εἰς τὸν κ. Δηλιγιάννην ἀπαντῶντες, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ Ἀγγλίας, ἢ ἄλλων Κρατῶν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ Γαλλίας μόνον, ἥτις ἐπιβάλλει διάφορον τέλος εἰς τὴν σταφίδα.

§72ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Περὶ Ἀγγλίας δὲν πρόκειται.

§73ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Διὰ τοῦτο λέγω, ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας δὲν εἶναι σπουδαῖον, διότι οὐδὲν ἄλλο μέρος παράγει σταφίδα Κορινθιακὴν διὰ νὰ ἐπιβάλλωνται διαφορικὰ τέλη ἐπὶ τῆς σταφίδος ἡμῶν. Ἡ σταφὶς τῆς Ἀσίας, ἡ σταφὶς τῆς Ἱσπανίας δὲν εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν Κορινθιακὴν, εἶναι πολὺ διάφορος καὶ κατὰ τὸ ποιὸν, καὶ κατὰ τὴν παραγωγὴν καὶ κατὰ τὴν χρῆσιν. Καὶ ὡς πρὸς τὸ ποιὸν τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ παραγόμενον, ἐξέχει ἡ Κορινθιακὴ σταφὶς, ὡς περιέχουσα περισσότερον ζακχαρώδες. Ὥστε βάσιν ἀληθῆ δὲν ἔχετε, ἵνα τιμωρήσητε τὴν Γαλλίαν ὡς ἐπιβάλλουσαν διαφορικὰ τέλη ἐπὶ τῆς σταφίδος. Ἄλλως, ὁ φόρος ὁ ἐπιβαλλόμενος ἐστηρίχθη ἐπὶ τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς.

§74ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἔχετε τὴν ἰδέαν, ὅτι αἱ ἄλλαι σταφίδες φορολογοῦνται ὀλιγώτερον τῆς Κορινθιακῆς; Καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἡ φορολογία εἶναι τῶν 6 φράγκων.

§75ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Πόση σταφὶς εἰσάγετε ἀπὸ τὴν Τουρκίαν, καὶ πόσα ἐμπορεύματα εἰσάγονται ἀπὸ τὴν Τουρκίαν, καὶ πόση σταφὶς εἰσάγεται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, καὶ πόσα ἐμπορεύματα εἰσάγονται εἰς τὴν Ἑλλάδα;

§76ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Βεβαίως, κύριοι, ἡ Τουρκία εἶναι μεγάλη ἀγορά· ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι τοιαύτη· καὶ ἀπόδειξις, ὅτι δὲν θεωρεῖται σπουδαία ἀγορὰ ὑπὸ ἔποψιν Εὐρωπαϊκὴν, εἶναι, ὅτι πρὸ 20 ἐτῶν ἔχομεν δασμολόγιον τὸ μᾶλλον βαρὺ καὶ δὲν τὸ γνωρίζουσιν. Ἐνθυμήθητε καλῶς, ὅτι δὲν πρόκειται ἡμεῖς νὰ προστατεύσωμεν τὸ προϊόν ἡμῶν φορολογοῦντες περιπλέον· ἔχομεν ἀνάγκας ἡμεῖς νὰ πωλήσωμεν· ἡ αὔξησις τῶν φόρων παρ’ ἡμῶν δὲν προστατεύει ἡμᾶς, δὲν πιέζει δὲ καὶ τοὺς ξένους. Ἐπὶ 5,000,000,000 ἐξαγωγῆς, τὸ ἐπαναλέγω, 15,000,000 καταναλώσεως ἑλληνικῆς οὐδεμίαν αἴσθησιν θὰ κάμῃ, καὶ θὰ βλάψῃ, θὰ ζημιώσῃ πολλαπλῶς. Κύριοι, ἡ οἰκονομικὴ ὕπαρξις τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ σταφίς· ἐὰν ἡ σταφὶς καταστραφῇ, ἡ Ἑλλὰς διατρέχει οἰκονομικῶς τὸν ἔσχατον κίνδυνον. Πρέπει νὰ ληφθῶσι λοιπὸν μέτρα φρόνιμα καὶ δυνάμενα νὰ σώσωσι τὸ προϊόν. Ἀλλὰ δὲν σώζεται, ἂν δὲν αὐξήσῃ ἡ κατανάλωσις, ἂν δὲν εὕρωμεν νέας ἀγορὰς, ἐὰν δὲν εὐρύνωμεν τὰς ὑπαρχούσας· ἡ παραγωγὴ αὐξάνει καταπληκτικῶς, νέαι φυτεῖαι γίγνονται. Καὶ διατί νὰ καταφεύγητε εἰς μέσα ἐμπειρικὰ, εἰς δοκιμὰς, ἐνῷ ἔχετε τὴν γνώμην τῆς Γαλλίας; Ἡ Γαλλία σᾶς λέγει: «Θέλετε νὰ ἐλαττώσωμεν τὸν φόρον τῆς σταφίδος, θέλετε νὰ αὐξήσωμεν τὴν κατανάλωσιν; Ἂς συμφωνήσωμεν, ὅπως συνεφωνήσαμεν καὶ μὲ ἄλλα Κράτη. Δεχθῆτε τοὺς φορολογικοὺς ὅρους ὡς πρὸς εἴδη τινὰ, τοὺς ὁποίους καθιερώσαμεν μετ’ ἐκείνων· ὁ φόρος, τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλετε ἐπὶ τῶν δεῖνα προϊόντων ἡμῶν, εἶναι βαρὺς, εἶναι ἀνήκουστος, πρέπει νὰ τὸν ἐλαττώσητε.» Ἡμεῖς τί πράττομεν; Ἀντὶ τούτου, αὐξάνομεν τοὺς φόρους. Τοῦτο εἶναι φρόνιμον; τοῦτο μᾶς φέρει πρὸς τὸν σκοπόν; δὲν εἶναι ἐπικίνδυνον ἀπεναντίας; Ἐὰν μᾶς μιμηθῶσι ἐν Γαλλίᾳ, τί θὰ γείνῃ; Ἡ παραγωγὴ τοῦ ἑπομένου ἔτους θὰ ἦναι ὑπερτέρα τῆς ζητήσεως. Ἀνάγκη λοιπὸν νὰ ἄρωμεν τὴν δυσκολίαν, καὶ γνωρίζομεν τί πρέπει νὰ πράξωμεν. Φέρεσθε δὲ, ὡς ἐκ κατάρας Θεοῦ, εἰς δρόμον ἐσφαλμένον, ὀλέθριον. Δεχόμεθα σχέδια ξένα, τὰ ὁποῖα ἄλλα ἔθνη ἐδέχθησαν δι’ ἄλλους λόγους καὶ ἄλλην κατέχοντα θέσιν· διότι, ὡς εἶπον καὶ ἄλλοτε, ζήτημα πρώτης τάξεως, ὡς γνωρίζετε, ζήτημα πλῆρες συνεπειῶν καὶ κινδύνων εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐμπορικῆς συμβάσεως μεταξὺ Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας, καὶ βεβαίως αἱ ἀπειλαὶ ἐκεῖ, ἡ προσθήκη φόρου, εἶναι σπουδαῖα, διότι αἱ ἀγοραὶ εἶναι μεγάλαι καὶ ἐὰν κλεισθῶσιν, αἱ συνέπειαι εἶναι μέγισται, ἀλλὰ διὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι ἐντροπὴ νὰ πλανώμεθα, νὰ ὑποθέτωμεν, ὅτι οὕτω θὰ βιάσωμεν τὴν Εὐρώπην. Ἀποδεικνύεται οὕτως, ὅτι δὲν σκεπτόμεθα ὡς φρόνιμοι ἄνθρωποι. Τὸ ζήτημα τῆς σταφίδος εἶναι — θὰ τὸ ἐπαναλάβω χιλιάκις — ἡ οἰκονομικὴ ὕπαρξις τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ ζωὴ τῶν ἐπαρχιῶν. Διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ὡρίμως πρέπει νὰ σκεφθῇ. Βεβαίως ἐνδιαφέρεται, ὡς ἡμεῖς, διότι εἶναι Κυβέρνησις Ἑλληνικὴ, ἀποῤῥέει ἐξ ἡμῶν, ἑπομένως, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ συμφερόντων ἐθνικῶν καὶ μεγάλων, δὲν πρέπει νὰ πιέσῃ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν πλειονοψηφίαν, δίδουσα πολιτικὴν χροιὰν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, ἡ Κυβέρνησις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, ἐπειδὴ ἓν παράπτωμα ἢ λάθος ἢ παρεκτροπὴ δύναται νὰ ἔχῃ συνεπείας ἐπιβλαβεστάτας, πρέπει ν’ ἀφήσῃ τὴν ἄκαιρον καὶ ματαίαν φιλαυτίαν της καὶ νὰ σκεφθῇ πῶς νὰ πράξῃ τὸ καλόν. Δὲν εἶναι ἄπταιστος καὶ αὐτὴ καὶ ὡς ἄλλος Πάπας ἀναμάρτητος· τὰ συμφέροντα τοῦ Τόπου δύνανται σπουδαίως νὰ πάθωσι.

§77ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ συνδέσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο πρὸς ζήτημα ἐμπιστοσύνης, ἵνα δυνηθῇ νὰ παρασύρῃ τὴν πλειονοψηφίαν τῆς Βουλῆς. Εἶναι τοσοῦτον καταφανῆ τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὑπαγορεύοντα τὴν ψήφισιν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ὥστε καὶ ἂν ὡς ἐκ τῆς φύσεως αὐτοῦ δὲν ἦτο νομοσχέδιον ἐμπιστοσύνης, ἡ Βουλὴ πάλιν ἤθελε ψηφίσει αὐτὸ διὰ μεγίστης πλειονοψηφίας. Εἶπεν ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης, ὅτι εἶναι ἐντροπὴ ἡ Ἑλλὰς νὰ νομίζῃ, ὅτι δύναται διὰ τοιούτων μέσων νὰ ἐπιτύχῃ τῶν ἐμπορικῶν αὐτῆς σκοπῶν, καὶ λέγων τὴν βαρεῖαν ταύτην λέξιν πρὸς τὴν Βουλήν, καὶ πρὸς ἐκείνους, οἵτινες προέτειναν τὸ μέτρον τοῦτο, δὲν ἐσυλλογίσθη κἄν, ὅτι τὴν αὐτὴν προσβολὴν ἀποτείνει καὶ πρὸς τὰ ἄλλα μικρὰ ἔθνη, τὰ ὁμοίαν μετερχόμενα πολιτικήν. Προχθές, κύριοι, διὰ τοῦ τελευταίου ταχυδρομείου ἐμάθομεν, ὅτι ἡ Ὁλλανδία διὰ τῆς δευτέρας Βουλῆς αὐτῆς, ἀπέῤῥιψε τὴν σύμβασιν πρὸς τὴν Γαλλίαν. Δὲν εὑρέθη ἐκεῖ ἀρχηγὸς ἀντιπολιτεύσεως, ὅστις νὰ εἴπῃ, ὅτι εἶναι ἐντροπὴ ἡ Ὁλλανδία νὰ ζητῇ διὰ τοιούτων μέτρων νὰ ἐπιβληθῇ· τουναντίον, ἡ ἀντιπολίτευσις ἐκεῖ ἔλαβε τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ μέτρου καὶ ἐπέτυχε διὰ ψήφων 43 κατὰ 37 τὴν ἀπόῤῥιψιν συμβάσεως, ὑπογραφείσης ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου. Ἡ Ὁλλανδία σχετικῶς πρὸς τὴν κίνησιν τοῦ ἐμπορίου τῆς Γαλλίας κατέχει τὴν αὐτὴν περίπου θέσιν, οἵαν καὶ ἡμεῖς πρὸς τὴν Γαλλίαν· ἐὰν ἡ Ἑλλὰς εἰσάγει 14–16 ἑκατομμυρίων ἀξίας ἐμπορεύματα εἰς τὴν Γαλλίαν, ἡ Ὁλανδία εἰσάγει 32 ἢ 40 τὸ πολὺ ἑκατομμυρίων, ἤτοι τὸ διπλάσιον, ἀλλ’ ἀπέναντι τῶν τεσσάρων δισεκατομμυρίων τῆς εἰσαγωγῆς τῆς Γαλλίας καὶ τὰ 32 καὶ τὰ 14 ἑκατομμύρια εἶναι τὸ αὐτό. Ἀλλ’ οἱ Ὁλανδοὶ ὑπουργοὶ εἶχον τὴν συναίσθησιν τῆς θέσεως αὐτῶν, τῆς ὁμοτιμίας, τῆς Ἐπικρατείας αὐτῶν ἀπέναντι τῆς Γαλλίας. Εἰς τὴν Ὁλανδικὴν βουλὴν δὲν ἠκούσθη φωνή, ὅπως ἐνταῦθα παρὰ τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐκ Γόρτυνος, παρὰ τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐξ Εὐρυτανίας, παρὰ τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐκ Μεσσήνης, δὲν ἠκούσθη τις, εἰπὼν πρὸς τὴν Ὁλανδικὴν Βουλήν: «Μὴ τολμήσῃς νὰ καταψηφίσῃς σύμβασιν, ἣν θεωρῶ ἐπιβλαβῆ εἰς τὸν Τόπον, διότι τὴν σύμβασιν ταύτην ὑπεγράψαμεν πρὸς ἔθνος μέγα. Μὴ νομίσητε, ὅτι δύνασθε μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 32 ἑκατομμυρίων νὰ ἐπηρεάσητε τὸ Γαλλικὸν ἔθνος, τὸ ἔχον εἰσαγωγὴν 4 ἢ 5 δισεκατομμυρίων». Ἡ Ὁλλανδικὴ Βουλὴ ὅμως ἀπέῤῥιψε τὴν σύμβασιν, καὶ τοῦτο, ὅπως εἴδομεν ἐν ταῖς ἐφημερίσι, προὐξένησεν ἐντύπωσιν μεγάλην ἐν Γαλλίᾳ, καὶ ἤρξαντο ἐκεῖ σκεπτόμενοι περὶ νέων διαπραγματεύσεων πρὸς ὑπογραφὴν νέας συμβάσεως, δυναμένης νὰ τύχῃ τῆς κυρώσεως τῆς Ὁλλανδικῆς Βουλῆς. Καθ’ ἅπασαν τὴν συζήτησιν ταύτην ἠκούσαμεν σκέψεις περὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀποδεικνυούσας, ὅτι οὐδόλως κατενοήθη ἡ βάσις, ἐφ’ ἧς στηρίζεται. Ἤκουσα καὶ σήμερον ἔτι τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐξ Εὐρυτανίας, ἰσχυριζομένου, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον εἰς διαφορικὰ τέλη καὶ εἰς μέτρα λαμβανόμενα κατὰ Ἐπικρατειῶν, αἵτινες ὑποβάλλουσι τὴν Ἑλληνικὴν εἰσαγωγὴν εἰς διαφορικὴν φορολογίαν. Καὶ ποῦ ἐστηρίχθη ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ πρὸ αὐτοῦ καὶ μετ’ αὐτὸν ἀγορεύσαντες; Ἐστηρίχθησαν εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐγένετο λόγος ἐν ταῖς Ἐπικρατείαις ἐκείναις περὶ διαφορικῶν τελῶν, ὅτι δὲν γίνεται χρῆσις τῆς λέξεως. Περὶ τοῦ πράγματος πρόκειται. Καὶ τί συμβαίνει ἐν Γαλλίᾳ; Ἐκεῖ ἔχομεν γενικὸν δασμολόγιον καὶ συμβατικὸν δασμολόγιον. Ποῖοι ὑπάγονται εἰς τὸ συμβατικὸν δασμολόγιον; Εἰς τοῦτο ὑπάγονται πάντα τὰ Κράτη πλὴν τῆς Ὁλλανδίας καὶ τῆς Ἑλλάδος, καὶ τοῦτο, διότι δὲν ἠδυνήθη ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐπιτύχῃ μέχρι τοῦδε ὅπως ὑπαχθῇ εἰς τὸ συμβατικὸν δασμολόγιον. Καὶ λέγετε, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ὑπάγεται εἰς διαφορικὰ τέλη, διότι δὲν λέγονται τὰ τέλη διαφορικά, ἀλλ’ ὀνομάζονται γενικὸν δασμολόγιον; Ἀλλ’ ὅταν Κράτος τι ὑποβάλῃ τὰ προϊόντα ἄλλης Ἐπικρατείας εἰς τέλη, ἅτινα δὲν ἐπιβάλλονται εἰς τὰ ἐμπορεύματα πασῶν τῶν ἄλλων Ἐπικρατειῶν, τὸ Κράτος τοῦτο δὲν ὑφίσταται φορολογίαν διαφορικὴν εἰς τὰ εἴδη αὑτοῦ, τὰ ὁποῖα φορολογοῦνται κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν περισσότερον; Καὶ τὸ Κράτος δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ φροντίσῃ, ὅπως παύσῃ ὑφισταμένη ἡ διαφορικὴ φορολογία; Ὅ,τι λέγω περὶ Γαλλίας, ἰσχύει καὶ ἐν Αὐστρίᾳ, διότι καὶ ἐκεῖ ὑφιστάμεθα τὴν διαφορικὴν φορολογίαν. Εἰς τὰ δύω ταῦτα Κράτη τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα ὑπάγονται εἰς δασμολόγιον, εἰς ὃ δὲν ὑπάγονται τὰ προϊόντα τῶν πλείστων ἄλλων Ἐπικρατειῶν.

§78ΖΗΝΟΠΟΥΛΟΣ...

§79ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀλλ’ ἐφρόντισεν ἡ Γαλλία, ὥστε οὐδεμία ἡμέρα νὰ παρέλθῃ ἄνευ ἀνανεώσεως τῶν πρὸς τὰς ἄλλας Ἐπικρατείας συμβάσεων, διὸ ἔδωκε παράτασιν διορίας τῆς ἰσχύος τῶν παλαιῶν συμβάσεων, καὶ ἐπετεύχθη οὕτως, ὥστε οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν νὰ εὑρεθῇ ἐκτεθειμένον Κράτος τι ἐξ ἐκείνων εἰς τὰς δυσχερείας τοῦ γενικοῦ δασμολογίου. Καὶ δὲν ὀφείλετε νὰ ἐξετάσητε διατί ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται ἐν Γαλλίᾳ καὶ Αὐστρίᾳ ὑπὸ τὸ κράτος τῶν διαφορικῶν τελῶν, διατί ἡ γαλλικὴ Κυβέρνησις ἐπιμένει διατηροῦσα αὐτὴν εἰς τὴν θέσιν ταύτην; Ἄρα ἡ Ἑλλὰς δὲν τυγχάνει τῆς εὐνοίας τῆς Γαλλίας; Δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν τοῦτο, διότι ἔχομεν πλεῖστα δείγματα, ὅτι τυγχάνει τῆς εὐνοίας της. Εὑρίσκεται ὅμως εἰς ταύτην τὴν θέσιν, διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἤξευρε νὰ πολιτευθῇ, διότι μέχρι τοῦδε ἐφηρμόσθη πάντοτε παρ’ ἡμῖν ἡ ἀρχὴ, ἣν ἠκούσατε ἀναπτυσσομένην παρὰ τοῦ ἐντίμου βουλευτοῦ ἐξ Γόρτυνος καὶ παρὰ τοῦ ἐντίμου βουλευτοῦ ἐξ Εὐρυτανίας καὶ παρὰ τοῦ ἐντίμου βουλευτοῦ ἐκ Μεσσήνης καὶ ἐφόσῳ ἡ Ἑλλὰς ἐφαρμόζει τοιαύτας ἀρχὰς, θὰ ἦναι ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος τῆς Εὐρώπης, θὰ ἦναι τὸ μόνον Κράτος, ὅπερ θὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν θέσιν νὰ ὑποκύπτῃ εἰς τὰ γενικὰ δασμολόγια, ἐνῷ πάντα τὰ λοιπὰ θὰ ἀπολαύωσι τῶν πλεονεκτημάτων τῶν συμβατικῶν δασμολογίων. Ἀπαντῶσιν οἱ τἀναντία ἰσχυριζόμενοι, ὅτι τὸ ἀσήμαντον τοῦ δασμολογικοῦ συμφέροντος τῶν ξένων Ἐπικρατειῶν ἐν Ἑλλάδι εἶναι τὸ αἴτιον τοῦ κακοῦ, ὅτι ἀγνοοῦσι τὸ δασμολόγιον τῆς Ἑλλάδος οἱ ξένοι καὶ ἀφοῦ τὸ μελετήσωσι ζητοῦσι παρ’ ἡμῶν ἀνταλλάγματα, ὅπως ἀναγνωρίσωσι καὶ ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων προϊόντων παρ’ ἑαυτοῖς τὴν ἰσχὺν τοῦ συμβατικοῦ δασμολογίου, καὶ δίκαιον εἶναι τὰ ἀνταλλάγματα ταῦτα νὰ παραχωρήσωμεν καὶ νὰ μὴ ζητῶμεν διὰ νομοθετικῶν μέτρων, οἷον τὸ προτεινόμενον, ν’ ἀποφύγωμεν ἢ νὰ ἐλαττώσωμεν τὴν θυσίαν. Καὶ τίνα ἀνταλλάγματα ἐζήτησεν ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις; Ἐζήτησε τὴν θυσίαν τῶν τελῶν ἐπὶ τῶν ὑφασμάτων, ἐνῷ ἡμεῖς ἐζητήσαμεν τὴν θυσίαν τοῦ τέλους ἐπὶ τῆς σταφίδος καὶ μόνον ἐπὶ τῆς Κορινθιακῆς. Ἡμεῖς λέγομεν εἰς τὴν γαλλικὴν Κυβέρνησιν: «Κατάργησον τὸν παρὰ σοῦ ἄρτι ἐπιβληθέντα φόρον ἐπὶ τῆς σταφίδος, ὅστις ηὐξήθη ἀπὸ 30 λεπτῶν εἰς 6 φράγκα, καὶ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ δώσωμεν ἀνταλλάγματα τινα.» Δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν ἴσα ἀνταλλάγματα πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς θυσίας, ἣν θὰ ὑποστῇ τὸ γαλλικὸν Δημόσιον, καὶ τοῦτο, διότι ἡμεῖς παραχωροῦμεν εἰς τὴν Γαλλίαν ἀνέκαθεν καὶ ἄνευ ἀνταλλάγματος τὰ πλεονεκτήματα τοῦ συμβατικοῦ δασμολογίου ἑπομένως ἐνῷ καὶ ἐπὶ το συμβατικοῦ τούτου δασμολογίου ποιούμεθα θυσίας, ἵνα ἀποκτήσωμεν ἐν Γαλλίᾳ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τοῦ γενικοῦ δασμολογίου, ἀποτεινόμεθα εἰς τὸ πνεῦμα τῆς δικαιοσύνης αὐτῆς, ἵνα μὴ ἀπαιτῇ ἴσας θυσίας, ἀφοῦ πρόκειται νὰ παραχωρήσῃ τῇ Ἑλλάδι ἐπὶ ἀνταλλάγματι ὅ,τι ἡ Ἑλλὰς ἄνευ ἀνταλλάγματος τῇ παραχωρεῖ διηνεκῶς. Ἀλλὰ πλὴν τούτου ἡ θυσία, ἣν παρ’ ἡμῶν ἀπαιτεῖ ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις, εἶναι πολλαπλασία τῆς φαινομένης. Ἐνῷ ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν θυσίαν τοῦ τέλους ἢ μέρους τοῦ τέλους τοῦ εἰσπραττομένου ἐν Γαλλίᾳ ἐπὶ τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος, ἡ δὲ θυσία αὕτη περιορίζεται εἰς μόνον τὸ προϊὸν τὸ Ἑλληνικὸν, ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἐζήτει παρ’ ἡμῶν τὴν θυσίαν τοῦ τέλους τοῦ εἰσπραττομένου ἐπὶ τῶν ὑφασμάτων· ὑφάσματα ὅμως δὲν παράγει μόνον ἡ Γαλλία, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἰταλία, καὶ ἡ Γερμανία, καὶ ἡ Αὐστρία, καὶ ἡ Ἀγγλία, καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ποιήσωμεν παραχωρήσεις ὡς πρὸς τὰ ὑφάσματα πρὸς τὴν Γαλλίαν, χωρὶς ἡ παραχώρησις νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοειδῶν προϊόντων τῶν ἄλλων Κρατῶν, καὶ οὕτω νὰ πολλαπλασιασθῇ ἡ γενομένη θυσία καὶ πρὸς τὰ ἄλλα Κράτη ἄνευ ἀνταλλάγματος. Τοῦτο εἴπομεν πρὸς τὴν γαλλικὴν Κυβέρνησιν συστήσαντες αὐτῇ, ἵνα ζητήσῃ νὰ θυσιάσωμεν τὸν φόρον ἐπὶ εἰδικοῦ προϊόντος γαλλικοῦ καὶ οὐχὶ ἐπὶ προϊόντος παραγομένου ἐν πάσαις ταῖς ἄλλαις Χώραις. Ἀφοῦ βλέπομεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τοιαύτης βάσεως νὰ συνεννοηθῶμεν καὶ ἀπόδειξις τὰ ἔγγραφα, ὧν τὴν κατάθεσιν ἐζήτησεν ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης, τί ἄλλο πρέπει νὰ πράξωμεν καὶ ἡμεῖς ἢ νὰ ψηφίσωμεν γενικὸν δασμολόγιον, εἰς ὃ νὰ ὑπαγάγωμεν τὰ Κράτη ἐκεῖνα, ἅτινα δὲν θέλουσι νὰ ὑπαγάγωσι τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα εἰς τὸ συμβατικὸν αὑτῶν δασμολόγιον; Πρέπει ὅπως ἡ Γαλλία ηὔξησε τὸν φόρον τῆς σταφίδος ἀπὸ 30 λεπτῶν εἰς 6 φράγκα, τουτέστιν εἰκοσαπλασίασεν αὐτὸν, οὕτω καὶ ἡμεῖς οὐχὶ νὰ εἰκοσαπλασιάσωμεν τὰ τέλη ἐπὶ τῶν γαλλικῶν προϊόντων, οὐδὲ νὰ τὰ δεκαπλασιάσωμεν οὐδὲ νὰ τὰ διπλασιάσωμεν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον νὰ προσθέσωμεν εἰς αὐτὰ 30 τοῖς [0. Διὰ ταύτης τῆς προσθήκης ἐλπίζομεν, ὅτι θέλομεν τεθῆ ἐν μοίρᾳ, ἐπιτρεπούσῃ ὅπως διαπραγματευθῶμεν εἰς τὸ μέλλον πρὸς τὰς Ἐπικρατείας, τὰς μὴ ὑπαγούσας τὰς Ἑλληνικὰς προελεύσεις εἰς τὸ συμβατικὸν δασμολόγιον. Αὕτη εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ νομοσχεδίου, ὅπερ ὑπεβάλομεν εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης εἶπε, «πῶς δύνασθε νὰ ἐλπίσητε διὰ τῆς τοιαύτης προσθήκης τῶν 3% εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τὴν γαλλικὴν νὰ πιέσητε τὴν Γαλλίαν»! Δὲν πρόκειται νὰ πιέσωμέν τινα, δὲν πρόκειται νὰ μεταχειρισθῶμεν τὰ μεγάλα μέσα, δὲν πρόκειται δι’ ἐπαναστάσεως νὰ φθάσωμεν εἰς ἀποτέλεσμα. Ὅσον αἱ Κυβερνήσεις εἶναι μᾶλλον ἀνεπτυγμέναι, τόσον ἐνδιαφέρονται καὶ διὰ τὰ μικρότερα· ὅσον δὲ εἶναι ἧττον ἀνεπτυγμέναι, τόσον ἐνδιαφέρονται μόνον διὰ τὰ μεγάλα, καὶ διὰ τοῦτο παρατηροῦμεν τοὺς ἐν τῇ Βουλῇ ἀντιπολιτευομένους ἐνδιαφερομένους μόνον εἰς τὰ μεγάλα καὶ ἰδίως ἐν τῷ ζητήματι τούτῳ. Ἡ Γαλλία, λέγουσι, δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ 14 ἢ 16 ἑκατομμύρια, δὲν δύναται νὰ συγκαταβῇ μέχρι τοιαύτης μελέτης. Καὶ βεβαίως δὲν δύνανται νὰ συγκαταβῶσι μέχρι τοιαύτης μελέτης ὅσοι φρονοῦσιν, ὅτι δύνανται νὰ προέλθωσιν εἰς συζήτησιν τοιούτων νομοσχεδίων, στηριζόμενοι εἰς στατιστικὰς τῆς κινήσεως τοῦ ἐμπορίου τοῦ 1874 καὶ 1875. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἐπῆλθον μεγάλαι μεταβολαὶ εἰς τὴν κίνησιν τοῦ ἐμπορίου ἐν γένει καὶ ἰδίᾳ εἰς τὴν μεταξὺ τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ἑλλάδος. Ἡ εἰσαγωγὴ Ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς Γαλλίαν ηὔξησεν ἔκτοτε κατὰ 200 ἐπὶ τοῖς 100. Κατὰ τὸ 1871, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος, ἀνήρχετο εἰς 5 ἑκατομμύρια, σήμερον ἀνέρχεται εἰς 16 ἑκατομμύρια, ἡ δὲ διαφορὰ 5 ἑκατομμυρίων πρὸς 16 ἑκατομμύρια δὲν εἶναι ἄξια λόγου διὰ τὴν ἀντιπολίτευσιν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ Βουλῇ· ἀλλὰ 16 ἑκατομμύρια διὰ τὴν Γαλλίαν, δι’ ὑπουργοὺς ἀνεπτυγμένους, οἵτινες καὶ εἰς τὰ ἐλάχιστα ἀφορῶσι, διότι ἐκ τοῦ ἀθροίσματος τῶν ἐλαχίστων ἐλπίζουσι ν’ ἀποτελέσωσι τοὺς μεγάλους ἀριθμοὺς, ἐξ ὧν θὰ ὠφεληθῇ ἡ ἐμπορία τοῦ Κράτους, εἶναι σπουδαῖον ποσὸν, καὶ ὅ,τι θὰ ἐξετάσωσι δὲν εἶναι ἂν τὰ 16 ἑκατομμύρια εἶναι πολλὰ ἢ ὀλίγα, ἀλλ’ ἂν ἀνταποκρίνωνται πρὸς ἴσον ἢ ἀνώτερον ἢ ἔλασσον ποσὸν ἐξαγωγῆς, ὅπως κανονίσωσι τὰς σκέψεις αὐτῶν. Αἱ Κυβερνήσεις γνωρίζουσι καλῶς, ὅτι τοιοῦτον νομοσχέδιον προετάθη εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν καὶ οὐ μόνον δὲν ἐδείχθησαν ὡς ἐκ τούτου ψυχρότεραι, ἀλλὰ ἐθεώρησαν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ δεικνύῃ διὰ τῆς προτάσεως ταύτης ὀλιγωρίαν πρὸς αὐτὰς, μεριμνᾷ μᾶλλον περὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους· ἡ μέριμνα δὲ αὕτη ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ ἰδίου Κράτους ἐκτιμᾶται ὑπὸ τῶν ἄλλων Κυβερνήσεων, τῶν γινωσκουσῶν νὰ μεριμνῶσιν ὑπὲρ τῶν ἰδίων συμφερόντων. Ἡ μέριμνα αὕτη οὐδόλως δυσχεραίνει τὰς ἐξωτερικὰς σχέσεις τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κράτους. Σήμερον εἶναι ἀρχὴ ἀνεγνωρισμένη, ὅτι σύμβασις δὲν δύναται νὰ ᾖναι ὠφέλιμος εἴς τινα Ἐπικράτειαν, προκειμένου περὶ ἐμπορίας, ἂν δὲν ᾖναι ὠφέλιμος καὶ εἰς τὴν ἄλλην Ἐπικράτειαν, μεθ’ ἧς ἐκείνη συμβάλλεται.

§80ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Αὐτὴ εἶναι αἰωνία ἀρχή.

§81ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Αἰωνία, καὶ ἐν τούτοις παραγνωρίζεται ὑπὸ τῶν θιασωτῶν τοῦ προστατευτικοῦ συστήματος· ἡ ἀρχὴ ἤρξατο γενικῶς ἀναγνωριζομένη ἀφ’ ὅτου ἤρξατο ἐπικρατοῦσα ἡ ἐλευθερία τοῦ ἐμπορίου. Μετὰ τὴν ἐπικράτησιν τῶν ἀρχῶν τούτων, τὰ Κράτη βλέποντα ἕτερον Κράτος ἐργαζόμενον ὑπὲρ τῶν ἰδίων συμφερόντων, δὲν σκέπτονται ὅτι τοῦτο ἐργαζόμενον οὕτω ζημιοῖ αὐτά. Τοὐναντίον, πᾶν διάβημα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τεῖνον εἰς τὸ νὰ διευκολύνῃ τὴν ὑπογραφὴν συμβάσεως ἐμπορικῆς, θέλει βεβαίως ἐπιδοκιμασθῆ παρὰ τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως, ἥτις ἐπιθυμεῖ νὰ συμβληθῇ πρὸς τὴν Ἑλλάδα περὶ τοῦ δασμολογίου καὶ κατανοεῖ, ὅτι δυσχερὴς εἶναι ἡ διαπραγμάτευσις διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἐνόσῳ δὲν ἔχει δασμὸν ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὸ γενικὸν δασμολόγιον τῆς Γαλλίας. Ἐνόσῳ ἡ Γαλλία πρόκειται νὰ θυσιάσῃ ἐν τῇ συμβάσει μόνους τοὺς ἐξαιρετικοὺς δασμοὺς, ἐνῷ ἡμεῖς πρόκειται νὰ θυσιάσωμεν συμβατικοὺς, ἐλλείπει τὸ κατάλληλον ἔδαφος πρὸς διαπραγμάτευσιν. Ἡ θέσις τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὴν συνομολόγησιν συμβάσεως μετὰ τῆς Ἑλλάδος ἤθελεν εἶσθαι εὐχερεστέρα ἀπέναντι τῆς κοινῆς γνώμης τοῦ Τόπου, ἐὰν, ἐχούσης τῆς Γαλλίας γενικὸν δασμολόγιον καὶ συμβατικὸν, εἶχε νὰ διαπραγματευθῇ πρὸς τοὺς ἔχοντας ἐπίσης ἀμφότερα, διότι θὰ ἐγίνοντο ἑκατέρωθεν αἱ θυσίαι ἐπὶ τοῦ γενικοῦ δασμολογίου, ὑποχωροῦντος ἀπέναντι τοῦ συμβατικοῦ. Ἡ ἔννοια τῶν ὑποβληθέντων εἰς τὴν Βουλὴν ἐγγράφων τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως εἶναι αὕτη· ἂν ὑμεῖς λέγει ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις πρὸς τὴν ἡμετέραν, ἐκ τίνων σκέψεων ἀγνοοῦμεν, δὲν ἠθελήσατε νὰ ἔχητε γενικὸν δασμολόγιον, δέον νὰ μᾶς χορηγήσητε ἀνταλλάγματα ἐπὶ τοῦ συμβατικοῦ δασμολογίου, διότι ἄνευ ἀνταλλαγμάτων οὔτε ἡ Βουλὴ οὔτε τὸ κοινὸν ἐπιτρέπει νὰ ὑπογράψωμεν σύμβασιν. Τί ἔπρεπε νὰ πράξῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀπέναντι τοιούτων σκέψεων; Οὐδὲν ἄλλο ἢ νὰ μιμηθῇ τὸ παράδειγμα τῆς Γαλλίας, ψηφίζουσα γενικὸν δασμολόγιον, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὸ συμβατικὸν, διότι καὶ ἡ Γαλλία τὸ γενικὸν δασμολόγιον πότε καὶ διατί τὸ ἐξέδωκε; Μόλις πρὸ τεσσάρων ἐτῶν κατηρτίσθη, κατὰ τὸ 1877, καὶ ἐψηφίσθη βραδύτερον· κατηρτίσθη καὶ ἐψηφίσθη, ἵνα προταθῇ εἰς τὰς Δυνάμεις ὡς φόβητρον. Κατήγγειλε τότε ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις πάσας τὰς δασμολογικὰς συμβάσεις καὶ εἶπεν εἰς πάσας τὰς Δυνάμεις, ὅτι θέλω εἰσαγάγει τὸ γενικὸν δασμολόγιον, ἂν δὲν σπεύσητε νὰ ἔλθητε εἰς συνεννόησιν μετ’ ἐμοῦ, πρὸς συνομολόγησιν νέων συμβάσεων, τοῦτο δὲ, ἤτοι τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ γενικοῦ δασμολογίου, ἀπέφυγον πᾶσαι αἱ Δυνάμεις ἐκεῖναι, διότι ἡ Γαλλία συνωμολόγησε συμβάσεις πρὸς πάσας τὰς Δυνάμεις· ὅ,τι δὲ ἦτο δι’ ἐκείνας φόβητρον, ἐγένετο δι’ ἡμᾶς πρᾶγμα. Ἀπέναντι τῶν πραγμάτων τούτων δὲν θέλομεν νὰ ἐγείρωμεν φόβητρον ἡμεῖς, ἀλλὰ μόνον ἀντίῤῥοπον συμφέρον, ὅπερ οὐδεὶς δύναται ν’ ἀντικρούσῃ. Βεβαίως δὲν δυνάμεθα ν’ ἀντιπαρατάξωμεν τὰ 16 ἑκατομμύρια τῆς ἡμετέρας εἰς Γαλλίαν εἰσαγωγῆς πρὸς τὰ 4 ἢ 5 δισεκατομμύρια τῆς ὅλης τοῦ Κράτους ἐκείνου εἰσαγωγῆς· ἀλλ’ ὅταν πρόκηται νὰ προβάλωμεν τὰ 16 ἑκατομμύρια τῆς ἡμετέρας εἰς Γαλλίαν εἰσαγωγῆς εἰς ἀντάλλαγμα τῶν 16 ἑκατομμυρίων τῆς εἰσαγωγῆς γαλλικῶν προϊόντων εἰς Ἑλλάδα, εὑρισκόμεθα ἐν ἰσότητι, ἂν καὶ ἡ νομοθεσία ἡμῶν ἡ δασμολογικὴ δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν γαλλικὴν, πρὸς τοῦτο δὲ ζητοῦμεν τὸ νομοθετικὸν τοῦτο ἔργον. Ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης ἠρώτησεν ἂν μόνον περὶ σταφίδος πρόκειται, ἐπενεγκὼν, ὅτι ἀφοῦ ἡ σταφὶς μόνον ἐν Ἑλλάδι παράγεται, δὲν δύναται νὰ ὑποβάλληται εἰς διαφορικὰ τέλη. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται μόνον περὶ σταφίδος, οὐδ’ ἡ σταφὶς ἐν τῇ γενικωτέρᾳ τῆς λέξεως ἐννοίᾳ, ὑφ’ ἣν καὶ περιλαμβάνεται ἐν τῷ γαλλικῷ δασμολογίῳ, μόνον ἐν Ἑλλάδι παράγεται· πρόκειται καὶ περὶ ἄλλων εἰδῶν, καὶ ἠπόρησα πῶς ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης παρεγνώρισε τὰ εἴδη ἐκεῖνα, ἐνῷ κατ’ ἄλλην συνεδρίασιν ἐξῆρε τὴν σημασίαν αὐτῶν μέχρι σχεδὸν καὶ αὐτῆς τῆς σταφίδος. Τὰ ἑλληνικὰ σῦκα ἐν Γαλλίᾳ φορολογοῦνται πρὸς 6 φράγκα τὰ 100 χιλιόγραμμα.

§82ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἰσάγονται.

§83ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν εἰσάγονται, διότι πάντα τἆλλα Κράτη τὰ παράγοντα σῦκα δὲν φορολογοῦνται. Πῶς δύναται ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς νὰ ἐλπίσῃ, ὅτι, τοιαύτης γινομένης διακρίσεως, θὰ εἰσάγωνται εἰς Γαλλίαν ἐξ Ἑλλάδος σῦκα; Τὰ ἔλαια ὑποβάλλονται κατὰ τὸ γενικὸν δασμολόγιον εἰς τέλη 4½ φράγκων τὰ 100 χιλιόγραμμα, κατὰ δὲ τὸ συμβατικὸν εἰς 3 φράγκα· πάντα ἄρα τὰ ἄλλα Κράτη ἔχουσιν ὠφέλειαν ἓν καὶ ἥμισυ φράγκον. Οἱ οἶνοι, ὧν ἡ ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγωγὴ ἤρξατο ἀναπτυσσομένη εἰς μέγαν βαθμὸν ἐν Γαλλίᾳ, κατὰ τὸ γενικὸν δασμολόγιον, τὸ ὁποῖον σήμερον δὲν εἶναι πλέον παρὰ δασμολόγιον τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, ὑποβάλλονται εἰς φόρον 4½ φράγκων τὸ ἑκατόλιτρον, καὶ κατὰ τὸ συμβατικὸν δασμολόγιον ὑποβάλλονται εἰς τέλη 2 φράγκων μόνον. Καὶ λέγει ἔπειτα ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης, ὅτι δὲν ὑποκείμεθα ἐν Γαλλίᾳ εἰς διαφορικὰ τέλη. Καὶ τί εἶναι ταῦτα, ἂν δὲν ἦναι διαφορικὰ τέλη; Ἡ Ὁλλανδία δὲν παράγει οἴνους, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὑπάρχει ἀνὰ πᾶσαν τὴν Εὐρώπην καὶ ἓν ἄλλο Κράτος ἐν ἴσῃ μοίρᾳ διατελοῦν πρὸς τὴν Ἑλλάδα ὡς πρὸς τοὺς οἴνους κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἐν Γαλλίᾳ. Ἀλλ’ ὡς πρὸς τὴν σταφίδα τί συμβαίνει; Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι σήμερον καὶ ἂν ἀπεκτῶμεν ἄνευ εἰδικῆς διατάξεως περὶ σταφίδος τὴν ἰσχὺν τοῦ συμβατικοῦ δασμολογίου ἐν Γαλλίᾳ ὡς πρὸς τὴν ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγωγὴν, σήμερον ἀκριβῶς δὲν θὰ εἴχομεν ὠφέλειαν, πρὸ 15 ἡμερῶν θὰ εἴχομεν· πολὺ πιθανὸν μετὰ 15 ἡμέρας ἢ μετὰ ἕνα μῆνα νὰ ἔχωμεν πάλιν. Σήμερον ὅμως δὲν ἔχομεν διὰ τὸν ἑξῆς λόγον· ὅτι πρὸ 15 ἡμερῶν, τουτέστιν ἕως τῆς 1 Ἰουνίου νέον ἔτος, ἡ τουρκικὴ σταφὶς ὑπεβάλλετο εἰς φόρον εἰσαγωγῆς ἐν Γαλλίᾳ μόνον 30 λεπτῶν, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς 1 Ἰουνίου ἰσχύει ἐν Γαλλίᾳ καὶ ὡς πρὸς τὴν Τουρκίαν ὁ ἐπὶ τῆς σταφίδος δασμὸς τῶν 6 φρ. ὅστις εἶναι συνάμα ὁ τοῦ γενικοῦ καὶ ὁ τοῦ συμβατικοῦ δασμολογίου. Ἡ Τουρκία ὅμως ἤρξατο ἀμέσως διαπραγματεύσεων καὶ ἡ εἴδησις ἐκ τῆς ἐφημερίδος, ἣν ἀνέγνωσεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν, δὲν εἶναι εὐτυχῶς ἐντελῶς ἀκριβής, ὅτι ἡ Γαλλία ἀπεδέχθη ἤδη τὴν ἐλάττωσιν τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς σταφίδος τῆς ἐκ Τουρκίας ἀπὸ 6 εἰς 2 φράγκα, ἀλλ’ εἶναι ἀληθές, ὅτι διαπραγματεύεται καὶ ὅτι πιθανὸν εἶναι ἐντὸς βραχέος διαστήματος χρόνου ἡ Τουρκία νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς τουρκικῆς σταφίδος. Ἐὰν ἡμεῖς εἴχομεν σύμβασιν ἀμοιβαιότητος μετὰ τῆς Γαλλικῆς κυβερνήσεως, εὐθὺς ὡς ἡ Τουρκία ἐπιτύχῃ ἐλάττωσιν τοῦ τέλους ἐπὶ τῆς σταφίδος, ἡ ἐλάττωσις αὕτη ἤθελεν ἐπεκταθῆ καὶ εἰς τὴν ἑλληνικὴν σταφίδα. Ἐὰν ἡ σύμβασις, τὴν ὁποίαν ἡ οἰκουμενικὴ κυβέρνησις εἶχεν ὑπογράψει, εἶχε γίνει δεκτὴ παρὰ τῆς γαλλικῆς Βουλῆς, δὲν θὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν θέσιν, ἐν ᾗ σήμερον διατελοῦμεν. Διὰ τῶν ἐκτάκτων μέτρων, τὰ ὁποῖα προτείνει ἡ Κυβέρνησις ἐλπίζομεν, ὅτι θέλομεν δυνηθῆ νὰ ἐπιτύχωμεν παρὰ τῆς Γαλλίας, ἂν οὐχὶ ἄλλο, βεβαίως ὅμως—καὶ τὸ λέγω ἐν γνώσει—βεβαίως τὴν ὑπογραφὴν συμβάσεως ἀμοιβαιότητος καὶ ὑπαγωγῆς τῆς ἑλληνικῆς εἰς Γαλλίαν εἰσαγωγῆς εἰς τὸ συμβατικὸν δασμολόγιον. Ὅ,τι θ’ ἀπαντήσῃ δυσκολίας παρὰ τῇ Γαλλικῇ Κυβερνήσει, δὲν θὰ ἦναι τὸ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ὑπογραφὴν συμβάσεως ἀμοιβαιότητος δασμολογίου καὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὸ συμβατικὸν δασμολόγιον· τοῦτο ἔχω λόγους ἵνα φρονῶ, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Ὅ,τι θ’ ἀπαντήσῃ δυσχερείας, θὰ ἦναι ὅπως ἡ σύμβασις αὕτη περιλάβῃ εἰδικὴν διάταξιν περὶ ἐλαττώσεως τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς σταφίδος. Ἐὰν ζητήσωμεν εἰδικὴν ἀναγραφὴν ἐλαττώσεως τῶν τελῶν ἐπὶ τῆς σταφίδος, δὲν δυνάμεθα νὰ τὴν ἐπιτύχωμεν ἄνευ ἀνταλλάγματος. Ἀντάλλαγμα θέλει εἶσθαι καὶ τὸ 30%, τὸ ὁποῖον θέλει ψηφισθῆ σήμερον παρὰ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ τοῦτο θέλει θεωρηθῆ ὡς ἐξαντλούμενον διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἀμοιβαιότητος, ἤτοι τῆς ὑπαγωγῆς τῶν ἐξ Ἑλλάδος προελεύσεων εἰς τὸ συμβατικὸν τῆς Γαλλίας δασμολόγιον· πιθανὸν ἄρα ν’ ἀπαιτηθῇ καὶ πρόσθετον ἀντάλλαγμα, ἵνα ἐπιτύχωμεν εἰδικὴν μνείαν τῆς σταφίδος ἐν τῇ συμβάσει. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐπετυγχάνομεν μόνον τὴν σύμβασιν τῆς ἀμοιβαιότητος μετὰ τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως, ἤτοι τῆς ἀμοιβαίας ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιωμάτων τῶν κεχορηγημένων εἰς τὰς προελεύσεις τῶν μᾶλλον εὐνοουμένων Κρατῶν, ὑπάρχουσι πολλοὶ λόγοι, ἵνα φρονῶμεν, ὅτι ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις θέλει ἐπιτύχει ἐπὶ τέλους τὴν ἐλάττωσιν τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς σταφίδος, καὶ τότε, ἔχοντες τὴν σύμβασιν ταύτην τῆς ἀμοιβαιότητος, θέλομεν ἀπολαύσει τῆς αὐτῆς ἐλαττώσεως αὐτοδικαίως. Εἶναι ὅμως πρέπον ἡ Ἑλλὰς νὰ περιμένῃ, προκειμένου περὶ τοῦ προϊόντος τούτου καὶ περὶ εἰσαγωγῆς, ἥτις λαμβάνει ὁσημέραι μεγαλειτέραν ἀνάπτυξιν ἐν Γαλλίᾳ, τὸ ἀποτέλεσμα τῶν διαπραγματεύσεων ἄλλου Κράτους, ἵνα διὰ συμβάσεως ἀμοιβαιότητος τύχῃ καὶ αὕτη τοῦ αὐτοῦ ὠφελήματος; Βεβαίως ὄχι. Ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ ἐπιτύχῃ ὑπὲρ ἑαυτῆς τὴν ἐλάττωσιν ταύτην καὶ νὰ τὴν ἐπιτύχῃ ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλειτέραν, διότι ἀπέναντι τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως ἡ σταφὶς ἔχει μὲν σπουδαιότητα, ἀλλὰ δὲν ἔχει τὴν αὐτὴν σπουδαιότητα, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀπέναντι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἑπομένως ἡ Ὀθωμανικὴ Κυβέρνησις δὲν θέλει ἐπιζητήσει τὴν αὐτὴν ἐλάττωσιν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ὀφείλομεν νὰ ἐπιζητήσωμεν. Διὰ νὰ δυνηθῶμεν ὅμως νὰ φθάσωμεν εἰς τοιαῦτα ἀποτελέσματα, πρέπει νὰ διατελῶμεν νομοθετικῶς ἐν ἴσῃ μοίρᾳ πρὸς τὴν Γαλλίαν, πρέπει καὶ ἡμεῖς, ὡς καὶ ἐκείνη, νὰ ἔχωμεν δύω δασμολόγια· τὸ κοινὸν διὰ τοὺς μὴ συνομολογοῦντας συμβάσεις πρὸς ἡμᾶς, καὶ τὸ προνομιακὸν διὰ τοὺς παραχωροῦντας ἡμῖν τὰ πλεονεκτήματα τοῦ συμβατικοῦ δασμολογίου. Ἡ Γαλλία δὲν ἐκτιμᾷ μόνον τὸ ζήτημα τῶν ἀριθμῶν. Καὶ οἱ ἀριθμοὶ μόνοι θὰ ἦσαν ἐπαρκεῖς, ἵνα πείσωσιν ἄνδρας, ὁποῖοι εἶναι οἱ ὑπουργοὶ τοῦ ἐμπορίου τῆς Γαλλίας, ὅπως ἀπέναντι ἴσου ἀνταλλάγματος ποιήσωνται ἴσην θυσίαν· ἀλλὰ, πλὴν τῶν ἀριθμῶν, ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἀποβλέπει καὶ εἰς ἄλλο· δὲν ἀποδέχεται τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἐξέθηκε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης, ὅτι ἡ Τουρκία εἶναι ἀγορὰ καὶ ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι ἀγορὰ διὰ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Ἀνατολὴ πᾶσα εἶναι μία ἀγορὰ, καὶ ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις δὲν θὰ δεχθῇ ποτε νὰ ἦναι ἀποκεκλεισμένη ἀπὸ ἑνὸς οἱουδήποτε σταθμοῦ ἐν τῇ ἀγορᾷ τῆς Ἀνατολῆς, διότι ἐκτιμᾷ τὴν ἀλληλεγγύην, ἥτις ὑφίσταται μεταξὺ τῶν κατὰ τόπους ἀγορῶν ὡρισμένου διαμερίσματος τῆς γῆς. Γινώσκει, ὅτι ἐὰν ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς ἦναι ἀποκεκλεισμένα τὰ γαλλικὰ προϊόντα, θὰ συντελέσῃ τοῦτο, ὅπως ἡ Ἀνατολὴ συνειθίσῃ, ἵνα προτιμᾷ ἄλλων χωρῶν ὁμοειδῆ προϊόντα, ὅτι ἡ μεγάλη ἐπιμιξία, ἡ ὑπάρχουσα μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ τῶν ἄλλων κέντρων τῆς Ἀνατολῆς, θὰ δώσῃ τροπὴν εἰς τὸ ῥεῦμα τοῦ ἐμπορίου τοιαύτην, ὥστε νὰ ζημιωθῇ ἡ Γαλλία οὐχὶ μόνον ἐν τῇ ἀγορᾷ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ ἐν γένει ἐν τῇ ἀγορᾷ τῆς Ἀνατολῆς. Τοῦτο ἡ γαλλικὴ Κυβέρνησις οὐδαμῶς λησμονεῖ. Τὴν ἀλληλεγγύην τοῦ ἐμπορίου ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης οὐδόλως ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει. Σᾶς εἶπεν ἐν τῇ παραγνωρίσει τῆς ἀρχῆς ταύτης καὶ ἄλλο τι, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ζημιωθῇ πλειότερα ἐκ τοῦ ἐπιβαλλομένου διαφορικοῦ τέλους ἢ ἡ Γαλλία ἢ ἡ Αὐστρία· εἶπε δὲ τοῦτο, διότι δὲν ἀπέβλεψεν εἰς τὴν ὑπάρχουσαν μεταξὺ τοῦ ἐμπορίου τῶν διαφόρων Ἐθνῶν συνάφειαν ἁμίλλης καὶ ἀνταγωνισμοῦ. Νομίζει ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης, καὶ νομίζουσιν οἱ σκεπτόμενοι ὅπως αὐτὸς, ὅτι αἱ Χῶραι, αἱ παράγουσαι ὁμοειδῆ προϊόντα τῶν Γαλλικῶν καὶ τῶν Αὐστριακῶν, δὲν θέλουσιν ἀμέσως ὠφεληθῆ ἐκ τῆς ἐλάσσονος θέσεως, ἣν ἐν τῇ ἀγορᾷ τῆς Ἑλλάδος θέλει λάβει ἡ Γαλλικὴ καὶ ἡ Αὐστριακὴ ἀγορά. Ἐὰν ἐπρόκειτο ὁ νόμος νὰ ἐπιβάλῃ πρόσθετον τέλος 30 ἑκατοστῶν ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἁπανταχόθεν, ἐννοῶ, ὅτι ἤθελε ζημιώσει τὴν Ἑλληνικὴν κατανάλωσιν, ἀλλ’ ὅταν τὸ πρόσθετον τοῦτο τέλος δὲν ἐπιβάλλεται εἰς ἁπάσας τὰς ἀγορὰς, ἀλλ’ εἰς τινας μόνον, ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Δὲν εἶναι ὑπερτίμησις ὡς πρὸς τὰ εἴδη ταῦτα, δὲν εἶναι αὔξησις εἰσοδήματος, ὅπως ἔλεγεν ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης, διὰ νὰ παραστήσῃ τὴν Κυβέρνησιν ὡς ζητήσασαν διὰ τοῦ μέτρου τούτου φορολογικὴν τοῦ λαοῦ ἐπιβάρυνσιν. Αὔξησις φόρου δὲν θὰ ἐπέλθῃ οὐδεμία, διότι οὐδεμία ἢ ἐλαχίστη εἰσαγωγὴ θέλει γίνει ἐκ τῶν Ἐπικρατειῶν, εἰς ἃς ἀφορῶσι τὰ διαφορικὰ τέλη, ἀλλὰ θὰ ἐπέλθῃ μετατόπισις τοῦ ῥεύματος τοῦ ἐμπορίου. Ἀντὶ νὰ εἰσάγωμεν τὰ ὑφάσματα ἐκ Γαλλίας, τὰ ὁποῖα εἰσάγομεν σήμερον, θέλομεν εἰσάγει τὸ αὐτὸ ποσὸν καὶ ἐπὶ ταῖς αὐταῖς τιμαῖς ἐξ Ἰταλίας, ἐκ Γερμανίας, ἐξ Ἀγγλίας. Αὕτη εἶναι ἡ διαφορά. Ἡ Ἑλλὰς οὐδόλως θὰ ζημιωθῇ, διότι ἡ ἀφαίρεσις ἀπὸ τοῦ συναγωνισμοῦ μιᾶς ἢ δύω ἀγορῶν ἐπὶ 5 ἢ 10 ἔχει τινὰ ἐπιῤῥοὴν, ἀλλὰ δὲν ἔχει ἐπιῤῥοὴν σπουδαίαν· ἐπιῤῥοὴν σπουδαίαν θὰ εἶχεν ἡ προσθήκη τοῦ φόρου ἐὰν ἐπεξετείνετο εἰς πάσας τὰς ἀγορὰς, καὶ δὲν ὑπελείπετό τις ἀπηλλαγμένη τοῦ διαφορικοῦ τέλους. Δὲν πρόκειται λοιπὸν νὰ ζημιωθῶμεν ἡμεῖς. Θὰ ἀποκλείσωμεν ὡς πρός τινα εἴδη τὰς ἀγορὰς, αἱ ὁποῖαι σήμερον προμηθεύουσι τὴν κατανάλωσιν τῆς Ἑλλάδος· θὰ εὕρωμεν τὰ αὐτὰ προϊόντα εἰς ἄλλας ἀγορὰς, τῶν ὁποίων τὰ εἴδη θὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Ἑλλάδα ἄνευ τοῦ προσθέτου τούτου φόρου· ἀλλὰ θέλομεν ζημιώσει τὴν παραγωγὴν τῶν χωρῶν, ὧν τὸ ἐμπόριον θ’ ἀναγκασθῇ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν πρὸς τὴν Ἑλλάδα κοίτην του, πρὸς ζημίαν αὐτοῦ καὶ οὐχὶ τῆς Ἑλλάδος. Οὐδέποτε ὑπουργὸς τοῦ ἐμπορίου Κράτους οἱουδήποτε θέλει ἀνεχθῆ ὅπως, ἕνεκα ἰδίου σφάλματος, διότι αὐτὸς ἐθεώρησεν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 6 ἑκατομμυρίων ἢ τῶν 16 εἶναι ἀνάξιος τοῦ ὕψους αὐτοῦ, τὸ Κράτος, οὗτινος διέπει τὰ ἐμπορικὰ συμφέροντα, ἀπολέσῃ μίαν τῶν ἀγορῶν τῆς Ἀνατολῆς καὶ ὅπως ὡς ἐκ τούτου ὁ ῥοῦς τοῦ ἐμπορίου παύσῃ διευθυνόμενος διὰ τῆς αὐτῆς ὡς πρότερον ὁρμῆς πρὸς αὐτό. Ὑπουργὸς τοῦ ἐμπορίου Κράτους ἐμπορικῶς προωδευμένου θέλει ἐπιζητήσει τοὐναντίον νὰ ἀποδείξῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Ἔθνος αὐτοῦ, ὅτι αὐτὸς διὰ τῆς ἐλευθερίου πολιτείας του, διὰ τῆς ἐπιμελείας, ὅπως προσέχῃ καὶ εἰς τὰ ἐλάχιστα, ἠδυνήθη νὰ εἰσαγάγῃ τὴν ἰθαγενῆ βιομηχανίαν, ὅπου πρὶν δὲν ἦτο προσιτὴ, ὅτι ἠδυνήθη ν’ αὐξήσῃ τὴν κατανάλωσιν τῶν προϊόντων τῆς βιομηχανίας ταύτης ἐν χώραις, ἔνθα ὑφίστανται τὸν συναγωνισμὸν τῶν προϊόντων ἄλλων χωρῶν, ὅτι ἠδυνήθη διὰ τῶν πεφωτισμένων μέτρων του νὰ κατορθώσῃ, ὅπως ὠφελήσῃ τὸ ἴδιον Κράτος δι’ ἴσης ὠφελείας τῶν πρὸς αὐτὸ συμβαλλομένων καὶ τῶν μετ’ αὐτοῦ ἐμπορευομένων. Πρὸς τοιούτους ὑπουργοὺς ἔχοντες νὰ διαπραγματευθῶμεν, βεβαίως δὲν πρέπει νὰ νομίζωμεν, ὅτι δυνάμεθα νὰ τοὺς ἐκφοβίζωμεν, ἀλλὰ βεβαίως δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι πᾶς παράγων παρουσιαζόμενος εἰς αὐτοὺς θέλει ἐκτιμηθῆ παρ’ αὐτῶν κατὰ τὴν ἀξίαν του, θέλει δὲ ἐκτιμηθῆ βεβαίως ὡς παράγων τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ἀπὸ τῶν συνεπειῶν τοῦ νομοσχεδίου θέλουσι ζητήσει ν’ ἀπαλλάξωσι τὴν παραγωγὴν τῆς ἰδίας χώρας αἱ Κυβερνήσεις, ὧν αἱ ἐπικράτειαι ἐξαιρετικῶς θέλουσιν ὑποστῆ τὸ ἔκτακτον μέτρον τοῦ διαφορικοῦ τέλους, καὶ ζητοῦσαι νὰ ἐξαιρεθῶσιν ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου, θέλουσι παραδεχθῆ τὰ μέτρα ἐκεῖνα τῆς δικαιοσύνης πρὸς τὴν ἡμετέραν παραγωγὴν, τῶν ὁποίων ἄνευ τοιούτου ἀνταλλάγματος οὐδεμίαν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν. (Εὖγε!)

§84ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Γαλλία ηὔξησε τὰ εἰσαγωγικὰ τέλη ἐπὶ τῆς ἑλληνικῆς σταφίδος ἀπὸ 30 ἑκατοστῶν τοῦ φράγκου εἰς ἓξ φράγκα. Διὰ ποῖον σκοπόν; Διὰ νὰ προστατεύσῃ προϊὸν παραγόμενον ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῆς; Ὄχι· διότι οὐ μόνον δὲν παράγει σταφίδα, ἀλλὰ καὶ αἱ ἄμπελοι αὐτῆς σχεδὸν κατεστράφησαν, ἀπὸ τὴν ἐνσκήψασαν ἐκεῖ νόσον, καὶ ἕνεκα τούτου ἰδίως εἰσάγεται ἡ σταφὶς, διὰ νὰ ἀναπληρώσῃ τοὺς ἐλλείψαντας καρποὺς τῆς ἀμπέλου. Διὰ ποῖον σκοπὸν ἡ Γαλλία ηὔξησε τὰ εἰσαγωγικὰ τέλη ἐπὶ τῆς σταφίδος; Τὰ ηὔξησεν ἐν πνεύματος ταμιευτικοῦ, διὰ ν’ αὐξήσῃ τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους· τότε μὴ νομίσετε, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιτύχητε μείωσιν τῶν τελῶν, ἐὰν δὲν παράσχετε εἰς τὴν Γαλλίαν ἀντάλλαγμα, τὸ ὁποῖον θέλει ἀποζημιώσει τὴν Γαλλίαν. Ἐὰν διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους τῆς σταφίδος, τὸ ταμεῖον τῆς Γαλλίας εἰσπράττει ἑκατὸν λόγου χάριν, καὶ ἂν πρόκηται νὰ μειώσῃ τὸ εἰσαγωγικὸν τέλος καὶ ἐντεῦθεν νὰ ἐλαττώσῃ τὰ ἔσοδα τοῦ ταμείου κατὰ 50, ἡ Γαλλία δὲν θὰ συναινέσῃ εἰς τὴν μείωσιν ταύτην, ἐὰν δὲν προσφέρετε ἀντάλλαγμα 50, διότι οἱ ὑπουργοὶ τῆς Γαλλίας δὲν διασπαθίζουσι τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον χάριν τῆς ἀνθρωπότητος. Ἐὰν λοιπὸν πρόκηται νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν μείωσιν τῶν εἰσαγωγικῶν τελῶν τῆς σταφίδος δι’ ἄλλου ἀνταλλάγματος, τότε ἂς μὴ μᾶς λέγουν, ὅτι διὰ τῶν διαφορικῶν τελῶν θὰ τὴν ἐπιτύχωμεν. Ἐὰν δὲ πρόκηται νὰ μειωθῇ τὸ εἰσόδημα τῆς Γαλλίας διὰ τῆς μειώσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους, πρέπει νὰ μειώσωμεν τὰ εἰσαγωγικὰ τέλη ἐπὶ τοσοῦτον, ἐφ’ ὅσον ἡ Γαλλία θὰ μειώσῃ τὸ εἰσαγωγικὸν τέλος τῆς σταφίδος. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν σᾶς διέφυγε φράσις τις τοῦ κ. πρωθυπουργοῦ, ἡ ὁποία ἐξέφυγεν ἀπὸ τὸ ἕρκος τῶν ὀδόντων του τὴν ἑσπέραν ταύτην. Σᾶς εἶπεν, ὅτι τὰ 3 δεκατημόρια θὰ χρησιμεύσωσι καὶ αὐτὰ ὡς παράγων, ἑπομένως μὴ προσδοκᾶτε, ὅτι μόνον διὰ τῆς προσθήκης τῶν 3 δεκατημορίων θέλετε πείσει τὴν Γαλλίαν νὰ δεχθῇ τὴν μείωσιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους τῆς σταφίδος. Ὅταν ἐσυζητοῦμεν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον περὶ προικίσεως δῆθεν τοῦ ταμείου τῆς ὁδοποιίας, τότε σᾶς ἔλεγον, ὅτι θὰ ἐξαναγκάσωμεν τὰ μεγάλα Κράτη νὰ ὑποταχθῶσιν εἰς τὰ συμφέροντα ἡμῶν, συναρμολογοῦντες τὰ συμφέροντα ἡμῶν μετὰ τῶν συμφερόντων ἐκείνων. Ἀλλὰ σήμερον μετὰ τὰς ἀντιῤῥήσεις ἐκείνας, ὡμολόγησαν τὴν ἀλήθειαν. Προσθέτομεν τὰ τρία δεκατημόρια, σᾶς εἶπε, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ παρασκευάσωμεν ἓν ἐκ τῶν ἀνταλλαγμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμεύσωσι διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν μείωσιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους τῆς σταφίδος. Καὶ ἐὰν τὰ ἀνταλλάγματα, τὰ ὁποῖα θ’ ἀναγκασθῶμεν νὰ παράσχωμεν, συνίστανται εἰς ἄρσιν πράξεων, ἃς ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἔκαμεν, ἢ συνίστανται εἰς παροχὰς, ἃς πρόκειται νὰ πράξωμεν, τάχα δὲν ἦτο δυνατὸν διὰ συνεννοήσεως μετὰ τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως, πρὶν ἢ αὐξήσῃ τὸ εἰσαγωγικὸν τέλος ἐπὶ τῆς σταφίδος, νὰ προλάβωμεν τὸν τοιοῦτον καταναγκασμὸν, ὃν διὰ τῆς πράξεως ταύτης ἐπήγαγεν ἐφ’ ἡμᾶς; Θὰ ἔλθῃ ἡμέρα καθ’ ἣν θέλουσι διαφωτισθῆ τὰ πράγματα, καὶ τότε ἡ Βουλὴ θέλει ἴδει, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν τριῶν δισεκατομμυρίων ἔσεται ἴσως ὁ ἐλάχιστος παράγων, καὶ ὅτι ἡ μείωσις τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους τῆς σταφίδος ἐν Γαλλίᾳ δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ μόνης τῆς παραιτήσεως ἀπὸ τῶν τριῶν δεκατημορίων, τὰ ὁποῖα ἀπειλοῦμεν νῦν ὅτι θέλομεν προσθέσει. Σᾶς εἶπον, ὅτι τὰ τρία δεκατημόρια συνίστανται εἰς 180,000 δραχμῶν ἐὰν ἐπιβληθῶσιν ἐπὶ τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους τοῦ σακχάρεως, εἰς 62,000 ἐὰν ἐπιβληθῶσιν ἐπὶ τοῦ καφὲ, εἰς 53,000 ἐὰν ἐπιβληθῶσιν ἐπὶ τῶν ὑφασμάτων. Ἀπειλοῦντες λοιπὸν τὴν Γαλλικὴν βιομηχανίαν, ὅτι θὰ ἐπιβάλετε τέλη 200,000 δραχμῶν ἐπὶ τῶν προϊόντων αὐτῆς, θὰ βιάσητε οὕτω τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπαναγάγῃ τὸ ἐπὶ τῆς σταφίδος τέλος εἰς τὸ ποσὸν, εἰς ὃ ὑπῆρχε πρίν; Ὁ κ. πρωθυπουργὸς ἐξιππάσθη διατὶ ἐγὼ παρέστησα εἰς τὴν Βουλὴν ἀριθμοὺς, οὓς ἐξήγαγον ἐκ τῶν ἐπισήμων πινάκων τοῦ ἐμπορίου τῆς Γαλλίας, παριστανόντων τὸ γενικὸν ἐμπόριον τῆς Γαλλίας κατὰ τὸ 1874. Ἐγὼ εἰμὶ ἰδιώτης. Ἡ βιβλιοθήκη μου δὲν δύναται νὰ ἦναι πλουσία. Ἐρωτῶ ὅμως τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ πρόεδρον τοῦ ὑπουργείου, ἐρωτῶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν εἰς τὰ γραφεῖά των ἔχουν ἐμπορικοὺς πίνακας τῆς Γαλλίας μεταγενεστέρους τοῦ 1874.

§85ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἔχομεν τοῦ 1879.

§86ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀμφιβάλλω, ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε τεμάχια καὶ ὄχι πίνακας πλήρεις.

§87ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὅλα ταῦτα τί εἶναι ἐδῶ;

§88ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὰ εἶναι ἡμερολόγια τοῦ Γότθα· αὐτὰ ὀνομάζετε πίνακας;

§89ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ταῦτα στηρίζονται ἐπὶ στατιστικῶν πινάκων.

§90ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἐνθυμοῦμαι ἄλλον νὰ ἐστηρίχθη ἐπὶ τῶν ἡμερολογίων τοῦ Γότθα, ἵνα ἀρυσθῇ στατιστικὰς πληροφορίας, ἐκτὸς τοῦ κ. Ἰακωβάτου.

§91ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν εἶναι ἰδιωτικαὶ πληροφορίαι· εἶναι στατιστικοὶ πίνακες τῆς Κυβερνήσεως, τῶν ὁποίων ἐδῶ ὑπάρχει περίληψις.

§92ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀμφιβάλλω, ἐὰν ὑπάρχουν μετὰ τὰ 1874.

§93ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις δημοσιεύει πίνακας κατὰ τριμηνίαν, ἐν Ἀγγλίᾳ δημοσιεύονται κατὰ μῆνα, καὶ ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου δημοσιεύονται οἱ πίνακες ὁλόκληροι τοῦ παρελθόντος ἔτους.

§94ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ποῖος ἀρνεῖται τοῦτο; Ἐν Ἑλλάδι ἀμφιβάλλω, ἐὰν ἔχωμεν τοὺς πίνακας τῶν βιβλίων τῶν δημοσιευομένων ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τοῦ ἐμπορίου τῆς Γαλλίας, καὶ παρακαλῶ τοὺς κ. κ. βουλευτὰς νὰ μὴ νομίζουν, ὅτι λέγω ἁπλῶς λόγους, ν’ ἀποταθῶσιν αὔριον εἰς τὴν βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς νὰ ζητήσωσι τοὺς πίνακας, καὶ ἐὰν εὕρουν τοιούτους διὰ ἔτη μετὰ τὰ 1874, ὑποβάλλομαι εἰς τὸν ἔλεγχον αὐτῶν.

§95ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἂς ζητήσουν οἱ κ. κ. βουλευταὶ τὸν.... .... καὶ θὰ εὕρουν πλήρεις τοὺς πίνακας.

§96ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐκεῖ μάλιστα· ἀλλὰ σεῖς προσάγετε τὰ ἡμερολόγια τοῦ Γότθα. Ἴσως δὲν ἐννοοῦμεν τὴν διαφοράν. Διατείνονται, ὅτι ἔχουν ἐκ συγγραμμάτων πληροφορίας, ἀλλὰ δὲν βεβαιοῦσιν, ὅτι ἔχουσι τὸ ὀγκῶδες ἐκεῖνο βιβλίον τῶν πινάκων τῆς κινήσεως τοῦ Γαλλικοῦ ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἡ Γαλλικὴ δημοσιεύει κατ’ ἔτος.

§97ΠΑΧΥΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, κ. Πρόεδρε. Νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§98ΤΙΝΕΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ λοιπὸν ὁ κατάλογος.

§99ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ χάνωμεν τὸν καιρὸν, καλέσατε τοὺς κ. κ. βουλευτὰς ἀπὸ τὰ δωμάτια.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, λάβετε τὴν καλωσύνην νὰ εἰσέλθητε, διότι ἔγεινεν ἔνστασις περὶ μὴ ἀπαρτίας. (Ἐκφωνεῖται ὁ ὀνομαστικὸς κατάλογος τῶν κ. κ. βουλευτῶν) Παρόντες εἶναι μόνον 120. Ἑπομένως ἀπαρτία δὲν ὑπάρχει. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρᾳ 8 καὶ 20 μ. μ.